muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7858, Karar No: 2024/9927, Tarih: 24.06.2024

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9086, Karar No: 2024/13972, Tarih: 21.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9086 E.  ,  2024/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 54. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlıkta işçi olarak çalıştığını, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ve ... ve Sosyal Hizmet İşçileri (...-) Sendikası ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalandığını, toplu iş sözleşmesinin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinin (1) inci bendinde “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştığını ve toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bugüne kadar işverenin hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini ileri sürerek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4’lük zam yapıldığını ve herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, davacının nakil sırasında yeni bir sözleşme imzaladığını ve sözleşmede ücret kısmının boş bırakıldığını, asgari ücretin %4 üzerinde ödeme alacağına dair herhangi bir hükme yer verilmediğini, davacının istediği faiz oranına ve faiz başlangıç tarihine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının...- Sendikası ile ... arasında talep konusu dönemde işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden teknik personel olarak çalışıyor olaması nedeniyle yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının...- Sendikası ile ... arasında talep konusu dönemde işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden teknik personel olarak çalışıyor olaması nedeniyle yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının vasıfsız işçi olarak istihdam edildiğini ve teknik personel olarak görülmesinin mümkün görülmemesi nedeniyle teknik elemanlar dışındaki işçilere ödenen %13’lük hizmet zammının ödendiğini, teknik personel kadrosunda çalışan diğer personelin faydalandığı teknik personel hizmet zammından yararlandırılmasının hukuka uygun olmadığını, ayrıca hükmedilen faiz tür ve başlangıç tarihlerinin de hukuka uygun olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece davacı tarafından yapılan işin toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendinde yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de davacının ortaokul mezunu olduğu, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 36 ncı maddesi uyarınca gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunmadığı ve toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendi hükmünden yararlanamayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının fiilen yapmış olduğu işin dikkate alınması gerektiğini, eğitim durumun somut olayın çözümüne bir katkısının bulunmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 657 sayılı Kanun'un "Tesis edilen sınıflar" başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi şöyledir:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 657 sayılı Kanun'un "Tesis edilen sınıflar" başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi şöyledir:

"Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevleri fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidrojeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder."

3. Dava konusu uyuşmazlıkta uygulanacak olan... Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin ilgili kısmı şu şekildedir:

"Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12308, Karar No: 2018/6201, Tarih: 05.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12308 E.  ,  2018/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktarına göre 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen Geçici 2. madde uyarınca hükmün kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde,

Sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan tabak ile eşine karşı gerçekleştirmesi karşısında; TCK'nin 86/2. maddesine göre temel hapis cezasının aynı olayda iki nitelikli halin (TCK 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin) birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından, tebliğnamenin (1) numaralı,

Katılanın maddi zarar görecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın katılanın zararını karşılamak yönünde dosyaya yansıyan bir talep ve girişiminin olmamasına göre, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin şartları somut olayda gerçekleşmediğinden tebliğnamenin (2) numaralı,

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden tebliğnamedeki (3) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7578, Karar No: 2018/14974, Tarih: 05.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/7578 E.  ,  2018/14974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Değer Artış Payı, Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içerisinde edinilen 3130 ada 5 parselde bulunan 6 nolu bağımsız bölüm ile 70 FC 567 plaka sayılı aracın edinilmiş mal olduğunu, ayrıca düğünde kendisine takılan bilezikler ile babası tarafından kendisine verilen ziynetlerin anılan taşınmazın edinilmesinde kullanıldığını ileri sürerek taşınmaz ve araç için 50.000 TL katılma alacağı, ziynetlerden kaynaklanan 30.000 TL değer artış payı alacağı olmak üzere toplam 80.000 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiş, 03.03.2015 tarihli dilekçesi ile taşınmaz ve araç hakkındaki taleplerini 68.614,15 TL'na yükselttiklerini, ziynetlerden kaynaklanan alacakları hakkında bilirkişi hesaplama yapmadığından bu konudaki fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını beyan etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu araç yönünden 10.000 TL, taşınmaz yönünden 58.614,15 TL olmak üzere toplam 68.614,15 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının değer artış payı alacağına ilişkin talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin (2), davalı vekilinin (3) numaralı aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri esas alınır (TMK 227/1, 228/1, 232 ve 235/1. m). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri esas alınır (TMK 227/1, 228/1, 232 ve 235/1. m). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir.

Somut uyuşmazlıkta tasfiyeye konu edilen 3130 ada 5 parselde bulunan 6 nolu bağımsız bölüm eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu12.12.2006 tarihinde satış yolu ile davalı eş adına tescil edilmiştir. Edinilmiş mal niteliğindeki taşınmazlara ilişkin katılma alacağının belirlenmesinde karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değeri yerine karardan yaklaşık 2 sene önce gerçekleştirilen keşif tarihi itibariyle belirlenen değer esas alınmıştır. Katılma alacağının belirlenmesinde yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın tasfiye tarihindeki değeri, başka bir ifade ile karar tarihine en yakın tarihteki değerinin temel alınması gereklidir. Bu halde Mahkemece aradan geçen zaman da dikkate alınarak yeniden bilirkişi marifetiyle taşınmazın mal rejiminin tasfiye tarihi olan karar tarihine en yakın tarihteki değeri belirlendikten sonra katılma alacağı hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

3-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde gösterilen 50.000 TL katılma alacağı ile 30.000 TL değer artış payı alacağı olmak üzere toplam 80.000 TL dava değeri üzerinden yatırdığı peşin harç ile dava açmış; 03.03.2015 tarihli dilekçe ile katılma alacağı taleplerini 68.614,15 TL'na yükselttiklerini, değer artış payı alacağı hakkında bilirkişi hesaplama yapmadığından bu konudaki fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını bildirmiş, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 68.614,15 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline, davacının değer artış payı alacağına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir. Bu durumda; mahkemece davacının talebi kısmen kabul edilerek alacağa hükmedildiğine göre; kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına reddedilen bölüm olan 30.000 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddedilen miktar gözardı edilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (3) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1929, Karar No: 2015/63, Tarih: 12.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1929 E.  ,  2015/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 208 parsel (yenileme ile 162 ada 6 parsel) sayılı taşınmazın bir kısmına, davalının su dinamosu tesis etmek ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine, ağaçların ve su dinamosunun kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı tarafından aynı taşınmaza ilişkin olarak aynı iddialarla açılan 1997/176 E-283 K sayılı davanın retle sonuçlanarak kararın kesinleştiğini, çekişme konusu taşınmaza herhangi bir müdahalesi bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatma olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, 09.04.2013 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen bölüm bakımından davanın kabulüne, B ve C harfleri ile gösterilen bölümler bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar davalı, taraflar arasında daha önce görülüp kesinleşen 1997/176 E-283 K sayılı davada davacının elatmanın önlenmesi isteğinin reddine karar verildiğinden bahisle kesin hüküm savunmasında bulunmuş ise de, mahkemece 2 kez yapılan keşif sonucu elde edilen bilirkişi raporlarından, 1997/176 E-283 K sayılı dosyanın keşfinde yapılan ölçümün hatalı olduğu anlaşılmakta olup, elektronik olarak ölçüm yapılması nedeniyle eldeki dosyada yaptırılan ölçümlere itibar edilmesi gerektiği, dolayısıyla kesin hükümden söz edilemeyeceği kuşkusuzdur. Bu nedenle, davacının kayden paydaşı olduğu çaplı taşınmaza davalının kuyu açmak, su pompası tesis etmek ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiği saptanarak krokide A harfi ile gösterilen bölüm bakımından davanın kabul edilmiş olması doğrudur.

Öte yandan, davacı sadece paydaşı olduğu 162 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili istekte bulunmuş olup, çay yatağı ve tapulama harici alan içerisinde kaldığı anlaşılan krokide B ve C harfleri ile gösterilen bölümlerle ilgili bir dava bulunmadığından bu kısımlarla ilgili ret kararı verilmesi doğru değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Bu durumda, davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilmemiş olmasında da bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Tüm bu nedenlerle, davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2,70 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3842, Karar No: 2016/3907, Tarih: 19.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3842 E.  ,  2016/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk için), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (tüm sanıklar ile suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi

reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması, sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatleri ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geribırakılmasına, sanık ...'in çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tâbi olup temyizinin mümkün olmadığı, ayrıca anılan kararın merciince de itirazen incelenerek vaki itirazın reddedildiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ve sanık ...'in bu hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan beraat hükümleriyle ilgili katılan mağdure vekilinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.