muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11740, Karar No: 2014/3187, Tarih: 12.03.2014

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinden bir süre önce tanışıp arkadaş olan sanık ve mağdurenin, suç tarihi olan 2009 yılı Temmuz ayı içinde sanığın ağabeyinin eşi olan tanık Tuğba'nın evde olmadığı bir gün onun evinde mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri, arkadaşlıklarının bir süre daha devam ettiği, şikâyet tarihinden yaklaşık 2 ay önce sanığın evlenmek amacıyla mağdureyi ailesinden istediği, ancak mağdurenin babasının sanık ve mağdurenin evlenmelerine izin vermediği, sonrasında özellikle tanık Hasan'ın beyanına ve sanık savunmasına göre, sanığın şikâyet tarihinden önce mağdurenin babasını telefonla arayarak mağdureyi hastaneye götür, muayene ettir dediği, bunun üzerine mağdurenin babasının isteğiyle tanık Hasan'ın mağdureyle konuştuğu, mağdurenin de sanıkla rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiği halde sanığın kendisine yönelik eylemin zorla gerçekleştiğini anlattığı, olayın mağdurenin yakınları tarafından öğrenilmesi üzerine mağdurenin 30.10.2010 tarihinde kolluğa müracaat etmesiyle soruşturmanın başladığı anlaşılan olayda, mağdure hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 08.08.2012 tarihli raporda, mağdurede travma sonrası stres bozukluğu tespit edilerek mağdurenin sanığın eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureyle cinsel ilişkiye giren sanığın, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile, 765 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan objektif sorumluluğun kaldırılarak subjektif sorumluluğun kabul edildiği, TCK.nın 23. maddesi uyarınca failin, gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın zora dayalı olmayan gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ise TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılması sırasında dikkate alınabileceği gözetilmeden sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11090, Karar No: 2014/10302, Tarih: 22.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/11090 E.  ,  2014/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2011/312-2013/88

B.. B.. ve müşterekleri ile Mustafakemalpaşa Vergi Dairesi Müdürlügü aralarındaki mirasın hükmen reddi davasının kabulüne dair Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.02.2013 gün ve 312/88 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, vekil edenlerinin miras bırakanının vergi borçları bulunduğunun öğrenildiğini ve terekenin borca batık olduğunu açıklayarak, mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, terekenin borca batık olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, miras bırakan H. B.’ın ölüm tarihinde ödemeden acz içinde bulunduğu anlaşılmakla mirasın davacılar yönünden reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya arasındaki mirasçılık belgesine göre, miras bırakan H. B. 27.10.2005 tarihinde ölmüş, geriye eşi Belgin ile kardeşleri davacıları mirasçı olarak bırakmıştır. Murisin eşi Belgin’in Mustafakemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2005/ 1392 Esas, 2006/257 Karar sayılı ilamla mirası reddettiği anlaşılmıştır.

Dava, terekenin borca batık olması sebebiyle hükmen reddi isteğine ilişkindir. (TMK.md.605/2)

TMK'nun 610/2 maddesine göre “…Ret süresi bitmeden, mirasçı olarak tereke işlemlerine karışan, terekenin olağan yönetimi niteliğinde olmayan veya mirasbırakanın işlerinin yürütülmesi için gerekli olanın dışında işler yapan ya da tereke mallarını gizleyen veya kendisine mal eden mirasçı mirası reddedemez”. Red hakkının yitirilmesine ilişkin bu hüküm, hükmen red durumunda da uygulanır. Onun için bir mirasçı, kesin şekilde mirasa sahip çıkıp, yukarıdaki tasarruflarda bulunduktan sonra mirasın hükmen reddini ileri süremez.

Terekenin borca batık olduğunun tespitine karar verilebilmesi için; mirasbırakanın ölüm tarihi itibariyle terekenin aktif ve pasifinin belirlenerek, tereke pasifinin aktifinden fazla olması yanında; mirasçıların terekeye sahiplenme anlamına gelecek hukuksal bir işlemde bulunmamış olması da gereklidir. Miras bırakanın M. A.Ş. ve B. İnşaat Ltd. Şti. nedeniyle vergi ve SGK borçları bulunduğu bildirilmiştir. Söz konusu şirketlerin ticaret sicilinden kayıtlarının getirtilmesi, şirketlerle miras bırakanın organik bağı, şirketlerin hissedarı ise pay durumu, bu payların ölümü sonrası mirasçılarına intikal edip etmediği veya mirasçılardan biri yahut üçüncü kişiler yararına davacıların da katılımıyla bir tasarruf işleminde bulunulup bulunulmadığının sorulup belirlenmesi, bu kapsamda davacı-mirasçılardan B.. B.. tarafından imzalanan vergi borçlarının yapılandırılmasına ilişkin 16.05.2011 tarihli dilekçenin de değerlendirilmesi, murise ait şirket payları üzerinde intikal ve tasarruf işlemi yapılmamış olması halinde; şirketin mal varlığının araştırılması, vergi ve prim borçlarının ait oldukları dönemler ile murisin sorumluluğuna ait kısımlarının tespiti ile ölüm tarihi itibarıyla murise ait tüm taşınır ve taşınmaz mal varlığı değerlerinin tespiti yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yine 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5722, Karar No: 2024/2222, Tarih: 20.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/5722 E.  ,  2024/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/716 E., 2022/481 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir

Hükmedilen cezanın süresine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/94070 iddianame No.lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2019/386 Esas, 2021/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, 63 üncü maddesi uyarınca Gökhan Tabak sahte kimliği ile hürriyetinden yoksun kaldığı sürelerin mahsubuna yer olmadığına, 58 inci maddenin birinci fıkrası ve altıncı fıkrası uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi 08.03.2022 tarihli ve 2021/716 Esas, 2022/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik:

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi 08.03.2022 tarihli ve 2021/716 Esas, 2022/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik:

"Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 58. Maddesi uygulamasının hatalı olması, yargılamaya konu suçun suç tarihinin tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararının ki bu hükmün sabıka kaydında yer alan mahkumiyet kararlarından hangisi olduğu belirtilmese de sabıkada yer alan tüm mahkumiyertlerin kesinleşme tarihinden önce olması Büyükçekmece Sulh Ceza Mahkemesinin 2002/1412 E. nolu hükmünün ise 647 sayılı kanunun 6. maddesine göre erteli para cezası olup tekerrüre esas olamayacağı nedeniyle tekerrür şartlarının gerçekleşmediği ve sanık hakkında TCK'nın 58 maddesinin uygulanma yeri olmadığından hükmün 1 nolu bölümünün 7. Paragrafında yer alan TCK'nın 58 maddesi uygulamasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, Sonraki hüküm fıkralarının aynen muhafazasına, "

Sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine,

2. Mağdurun olayın ayrıntılarını hatırlamadığına, şahsı görse tanımayacağına, şikayetçi olmadığına dair beyanının gözönünde bulundurulmadan sanık aleyhine yorum yapılarak hüküm kurulmasının usul, yasaya ve ahlaka aykırı olduğuna,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesine ve masumiyet karinesine aykırı davranıldığına,

4. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına,

5. Resen nazara alınacak hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dolmuşta bulunan mağdurunun dolmuştan ineceği sırada aynı dolmuşta bulunan kimlik bilgilerini gizleyerek Gökhan Tabak'a ait kimlik bilgilerini kullanan sanık ...'ın, yakalanamayan diğer sanığın üzerine düşer gibi yaparak mağdurun cebine elini soktuğu, mağdurun bu sanığın elini tutması üzerine sanığın mağdura yumruk atması nedeniyle mağdurun sanığın elini bıraktığı diğer sanığın maağdura bıçak çektiği ancak vuramadığı, minübüsten indikten sonra kaçmaya başlayan mağduru yakalayan sanıkların mağduru sağ bacağından bıçaklayarak yaraladıklarının kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin savunması dosyada mevcuttur.

3. Mağdurun beyanı dosyada mevcuttur.

4.Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 20017/291 Esas sayılı dosyası dosya içerisinde mevcuttur.

5. Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2015/165 Esas, 2016/539 Karar sayılı kararı dosyada mevcuttur.

6. Adli sicil kaydı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3. Mağdurun beyanı dosyada mevcuttur.

4.Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 20017/291 Esas sayılı dosyası dosya içerisinde mevcuttur.

5. Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2015/165 Esas, 2016/539 Karar sayılı kararı dosyada mevcuttur.

6. Adli sicil kaydı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede; Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (A) bendinde belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, mağdurun aşamalardaki beyanı, sanığın savunması ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği kabul edilmekle, sanık müdafiince ileri sürülen temyiz nedenleri bakımından kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi 08.03.2022 tarihli ve 2021/716 Esas, 2022/481 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine

20.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20540, Karar No: 2013/23272, Tarih: 09.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/20540 E.  ,  2013/23272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 23. basamaktan alması gereken maaşının tespitine, biriken fark aylıklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 23. basamaktan alması gereken maaşının tespitiyle biriken fark aylıklarının ödenmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; davacının aylığının başlangıç tarihi olan 01/10/2007 tarihi itibariyle net aylığının 1.076,10 TL.olduğunun, Kurumca aylık başlangıç tarihinde ödenen net aylık 590,61 TL.aylıkla hesaplanan 1.076,10 TL.arasındaki (1.076,10-590,61 = 485,49 TL)fark aylığın çeşitli yasal düzenlemelerle yapılan artış oranları ile artırılarak ödenmesi gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

24/07/2003 tarihli 4956 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre, “1479 sayılı Kanuna tabi sigortalı olanlar, bulundukları basamak dahil, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren üç ay içinde yazılı talepte bulunmak şartıyla, bulundukları basamakları en fazla oniki basamak yükseltebilirler. Basamak yükseltme primi, sigortalının talep tarihinde bulunduğu basamaktan, yükselerek intibak etmek istediği basamağa kadar her basamak için öngörülen bekleme süresindeki prim tutarına basamak yükseltme farklarının ilave edilmesi suretiyle hesaplanır. Bu tutarın, ilk taksitinin talep tarihini takip eden ay içerisinde ödenmesi şartıyla ilk taksitin ödendiği ayı takip eden üçer aylık dönemler halinde üç eşit taksitte ödenmesi zorunludur. Basamak yükseltme tutarının tamamen veya kısmen ödenmesi halinde, sigortalı son ödemenin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı itibariyle bu ödemenin tam olarak karşıladığı basamağa intibak ettirilir. Basamak yükseltme primleri, primi ödenmiş süreler olarak değerlendirilmez.

Basamak yükseltme hakkından yararlanan sigortalılara, basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra, bu Kanunda öngörülen diğer şartları taşımak ve talepte bulunmak kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

Nimet-külfet dengesi, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinden biri olup; anılan ilke, gelecekte elde edeceği sosyal sigorta yardımlarına karşılık olarak daha fazla prim ödeme külfeti altına giren sigortalıların, fazladan katlanılan külfet karşılığında daha fazla yardıma hak kazanması gereğini doğurmaktadır. Başka bir ifadeyle sosyal güvenlik kuruluşlarınca sigortalılardan alınacak primlerle ileride yapılacak yardımlar arasında mutlak bir bağlantı, paralellik sağlanmalıdır.

Nimet-külfet dengesi, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinden biri olup; anılan ilke, gelecekte elde edeceği sosyal sigorta yardımlarına karşılık olarak daha fazla prim ödeme külfeti altına giren sigortalıların, fazladan katlanılan külfet karşılığında daha fazla yardıma hak kazanması gereğini doğurmaktadır. Başka bir ifadeyle sosyal güvenlik kuruluşlarınca sigortalılardan alınacak primlerle ileride yapılacak yardımlar arasında mutlak bir bağlantı, paralellik sağlanmalıdır.

Basamak yükseltme olanağı sağlayan yasa ile, konuya ilişkin uygulamayı biçimlendiren diğer düzenlemeler, primlerin sosyal güvenlik kuruluşu tarafından sigortalılık süreci içerisinde tahsil edilip nemalandırılması ve aktüeryal dengeyi bozmayacak biçimde sigorta yardımlarına yansıtılması gerekleri gözetilerek oluşturulmuş; prim borcunun basamakta bekleme süresini tamamlayacak olan ayların primleri, basamak yükseltme farkı da gözetilerek sigortalının talepte bulunduğu tarihte yürürlükte olan gelir tablosuna göre hesaplanması ve basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra yaşlılık aylığı yönünden değerlendirilebilmesi olanağı öngörülmüştür.

Sıralanan maddi ve hukuki olgular ile, konuya ilişkin yasal düzenlemenin prim ödeme karşılığında “intibak ettirilir” hükmünü içerdiği de gözetilerek, davacının, 1479 sayılı Yasanın geçici 11. maddesi uyarınca, yaşlılık aylığının 01/01/2000 öncesi ve sonrası döneme ilişkin hesabında, satın alınan basamakların geçmişe yönelik olarak da intibak işlemi gerçekleştirilmek suretiyle değerlendirilmesi ve aylık miktarının buna göre saptanması gerekir.

Bu saptama işlemi yapılırken dikkate alınması gereken hususlar ise;

1479 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. madde hükmü gereği, 4447 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/01/2000 tarihinden önce sigortalı olup da, bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01/01/2000 tarihi öncesine ilişkin A aylığı hesabında; basamak satın alma suretiyle yapılan intibak tarihinden, 1479 sayılı Yasanın 4447 sayılı Yasa ile değişik 52. Maddesi ile belirlenen basamak yükseltme esaslarına göre, geriye doğru gidilmek suretiyle 01/01/2000 tarihi itibarıyla bulunulan gelir basamağı belirlenmeli; belirlenen bu gelir basamağının, 01/07/2003 tarihli gelir tablosundaki gelir tutarı karşılığı ve sair aylık hesap doneleri dikkate alınarak A aylığı belirlenmelidir.

4447 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 36. maddesiyle, aylık hesabında ilk defa “ağırlıklı ortalama” kavramı getirilmiş olup; yine 4447 sayılı Yasanının yürürlük tarihi öncesi sigortalı olup da,bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01/01/2000 tarihi sonrası döneme ilişkin B aylığının belirlenmesinde dikkate alınması gereken “Ağırlıklı Ortalama” hesabında ise; öncelikle, 01/01/2000 tarihi ile yaşlılık aylığı talep tarihi arasında sigortalı olarak fiilen bulunulan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden 01/07/2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böylece fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama bulunmalı; bilahare, satın alınan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden, yine 01/07/2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böylece basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama belirlenmeli; bulunan her iki ağırlık ortalama (yani fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama ve basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama) toplanarak B aylığı hesabına esas “Ağırlıklı Ortalama” belirlenmeli; bu belirleme yapıldıktan sonra ve sair aylık hesap doneleri de dikkate alınarak B aylığı saptanmalıdır.

A ve B aylık aylıklarının toplanması suretiyle elde edilen tutara, ilgili yasal mevzuatınca öngörülen sosyal destek ödemesi de ilave edilip; 01/01/2004 tarihinden itibaren güncelleştirme denilen, ilgili artış yasalarıyla (5073, 5282, 5454, 5565 sayılı Yasalar) gösterilen artış oranları uygulanarak, yaşlılık aylığı talep tarihi itibarıyla, sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı belirlenmelidir.

Yapılacak iş, kurum tarafından hesaplanan fark aylıklarının miktarı ve davacıya ödenip ödenmediği belirlenerek, davacının bu aylık miktarına ve ödenen fark aylıklara bir itirazı olmaması durumunda konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar vermek, davacının itirazı bulunması halinde de uzman bilirkişiden Kurum işlemlerinde hata olup olmadığını belirleyen hata varsa, hangi noktalarda olduğunu denetime elverişli bir şekilde saptayan bilirkişi raporu ile sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlara uygun araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/728, Karar No: 2019/3388, Tarih: 14.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/728 E.  ,  2019/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nun 142/1-b, 116/2 ve 31/2. maddelerindeki suçlar için öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımına bağlı olup, son mahkumiyet tarihi olan 26.02.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.