muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16423, Karar No: 2014/14489, Tarih: 05.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/16423 E.  ,  2014/14489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/160-2014/74

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; .. İlçesi, ..Köyü, ..Mevki, 48 no.lu bölmede, davalı T.. T..'a ait enerji nakil hattının bulunduğu direkten kıvılcım çıkması nedeniyle 27.07.2005 tarihinde orman yangını meydana geldiğini iddia ederek uğranılan 29.924,96 TL'lik zararın tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın zamanaşımına uğradığını, dava konusu olayla ilgili müvekkilinin herhangi bir kusuru olmadığını, yangının çıkış sebebinin enerji nakil hatları olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile toplam 29.402,84 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 27.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talep yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizin 11.09.2013 tarih 2013/9604E-12518K sayılı ilamı ile özetle; davacı Orman İdaresinin yangın söndürmede kusuru olup da yangının büyümesine neden olmuş ise bu durumda müterafik kusuru gereği tazminattan indirim yapılması gerekeceği, bu durumun mahkemece göz önünde bulundurulmadığı gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; Köprübaşı Orman İşletme Şefliğinin sunduğu 20.03.2014 Hakim havale tarihli cevabi yazıda Orman İdaresinin Elektrik Dağıtım Şirketine uyarıda bulunduğu ve bu konuyla ilgili T.. T.. şefi Mesut Zıraplı'nın imzasının bulunduğu, Orman İdaresinin herhangi bir kusuru olmadığının anlaşıldığı gerekçesi ile ve davanın kabulüne karar verilerek 29.924,96 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 27.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan Köprübaşı Orman İşletme Şefliğinin sunduğu 20.03.2014 Hakim havale tarihli cevabi yazısına bakıldığında; yazı ekinde 24.05.2005 tarihli Kale İlçesi Orman Yangınları İle Mücadele Komisyon Kararı'nın bulunduğu, bu kararda da T.. T..'ın orman yangınları ile ilgili alması gereken önlemlerin belirtildiği, kararın altında T.. T.. şefinin de imzasının bulunduğu görülmektedir. Ancak; Dairemizin 11.09.2013 tarih 2013/9604E-12518K sayılı ilamında vurgulanan husus davacı İşletmenin orman yangını ile ilgili alması gereken önlemleri alıp almadığının araştırılması değil, çıkan yangının söndürülmesinde bir kusurunun olup olmadığı, yangının büyümesine neden olup olmadığıdır. Mahkemece bu husus göz önünde bulundurulmadan, bozma ilamı doğrultusunda gerekli araştırma yapılmayarak yukarıdaki şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5385, Karar No: 2024/6107, Tarih: 30.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5385 E.  ,  2024/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2505 E., 2024/372 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/516 E., 2021/210 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Kurum sigortalılarından davalı ...'nin maluliyetinin devam etmediğinin tespit edildiği ve bu sebeple 25.02.2018- 24.10.2018 tarihleri arasında almış olduğu 10.713,30 TL yersiz ödeme ve 2.030,81 TL bayram ikramiyesinin tahsili için davalıya borç bildirim belgesi gönderildiği ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını, davalının meslekten kazanma gücünün %40'ın altına düştüğünü belirterek söz konusu ödemelerin davalıdan tahsili ile müvekkili Kuruma ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin yeniden rapor almasını gerektirecek herhangi bir durumunun olmadığını, müvekkilinin malulen emekli olmadığını, vergi indiriminden faydalandığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalıya 01.12.2015 tarihi itibariyle %40 engel oranına göre yaşlılık aylığı bağlandığı, bu oranının %40' ın altına düşmesi nedeniyle almakta olduğu aylığın 25.02.2018 tarihi itibariyle durdurulmasına karar verildiği, bunun üzerine eldeki davanın açıldığı, yargılama sırasında Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 03.04.2019 tarihli rapora göre davalının çalışma gücü kaybı oranının %27 olduğuna karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 04.11.2020 tarihli raporunda davalının çalışma gücü kayıp oranının Özürlülük Ölçütü Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre %41 olduğunun belirlendiği, çelişki üzerine alınan Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 11.03.2021 tarihli raporunda davalının çalışma gücü kayıp oranının Özürlülük Ölçütü Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre %41 olduğunun belirlendiği, sonuç olarak davalının çalışma gücü kaybının %40' ın üzerinde olduğu ve aylık bağlama koşullarını kaybetmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davac Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafa yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 24, 25, 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17825, Karar No: 2012/18061, Tarih: 04.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17825 E.  ,  2012/18061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etmek, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, temyiz dışı diğer sanıklarla müştekiye ait konuta girerek suç konusu eşyaları dışarı çıkarıp araca yüklerken müştekinin engel olmak istemesi üzerine, sanığın müşteki ...'ın üzerine yürüyüp bağırarak küfür ettiği, gerek sanıkların 4 kişi olması gerekse yanlarında pitbull cinsi köpek bulunması nedeniyle müştekinin ses çıkaramadığı ve sanığın suç konusu eşyaları alarak götürdüğü anlaşılması karşısında, eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtların takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devam olunarak yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 04.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4637, Karar No: 2014/10934, Tarih: 13.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4637 E.  ,  2014/10934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığı bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik işlediği nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında katılan ...'ye karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın öz kızına karşı gerçekleştirdiği eylemlerini velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşıldığı halde, aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına "Sanığın eylemini velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/125, Karar No: 2014/3281, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/125 E.  ,  2014/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvvekiline sigortalı araca dava dışı sürücünün çarpması ile oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini, ödenenin rücuan tahsili amacıyla dava dışı sürücü aleyhine açılan davada, vekil tarafından gönderilen mazeret telgrafının davalı çalışanı tarafından duruşma saatinden çok sonra telim edilmesi sebebiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini ileri sürerek 6,368,00 TL hasar bedeli ile 600,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karara karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulmadığı gibi eski hale getirme talebinde de bulunulmadığından, davacı tarafın kendi üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğinden tazminat istemekte haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı vekilinin davanın açılmamış sayılmasına

ilişkin karara karşı başvurulabilecek kanun yollarını tüketmeden doğrudan davalının eylemine dayalı olarak eldeki davayı açmasının mümkün olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 6.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19611, Karar No: 2021/2133, Tarih: 26.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/19611 E.  ,  2021/2133 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal suçundan şüpheliler Anıl Büyüktaşçı ve Hatice Işık Büyüktaşçı haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/10/2019 tarihli ve 2019/143378 soruşturma, 2019/100759 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/12/2019 tarihli ve 2019/8039 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16/06/2020 gün ve 2020/51936 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “ Dosya kapsamına göre, şüpheliler ... ve ...'nın oğlu olan .... ile mağdur ... 'un FMV Özel Erenköy Işık İlk Okulunda öğrenci oldukları, ....'ın, mağdur ...'nun su matarasına kendi idrarını koyarak mağdurun içmesine neden olduğu, olay nedeniyle şüpheliler haklarında müsnet suçtan şikayette bulunulduğu anlaşılmış olup, meydana gelen olayın bireysel olarak gerçekleştirilen bir olay olduğu, "Cezai sorumluluğun şahsiliği" ilkesi gereğince kişilerin sadece kendi eylemlerinden sorumlu olması gerektiği, şikayet konusu olay ile ilgili şüphelilerin herhangi bir eylemlerinin bulunmadığı, bu haliyle şüphelilere isnat olunan Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gibi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 233/1. maddesinde "Aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünü yerine getirmeyen kişi şikayet üzerine bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenleme bulunduğu, bu suçun mağdurunun çocuk, şüphelilerinin ise çocuğun velisi olan anne ve babası olacağı, üçüncü kişilerin bu suçtan doğrudan zarar görmeyecekleri, soruşturma konusu olayda, 5237 sayılı Kanun'un 233. maddesi kapsamında suçtan zarar görmeyen ... Aksoy ile anne babasının bu suçla ilgili olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz haklarının bulunmadığı, bu nedenle itiraz hakkı bulunmayan müştekilerin itirazlarının usulden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 233. maddesinde :

"1-Aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünü yerine getirmeyen kişi, şikâyet üzerine, bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2- Hamile olduğunu bildiği eşini veya sürekli birlikte yaşadığı ve kendisinden gebe kalmış bulunduğunu bildiği evli olmayan bir kadını çaresiz durumda terk eden kimseye, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 233. maddesinde :

"1-Aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünü yerine getirmeyen kişi, şikâyet üzerine, bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2- Hamile olduğunu bildiği eşini veya sürekli birlikte yaşadığı ve kendisinden gebe kalmış bulunduğunu bildiği evli olmayan bir kadını çaresiz durumda terk eden kimseye, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir.

3-Velâyet hakları kaldırılmış olsa da, itiyadî sarhoşluk, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılması ya da onur kırıcı tavır ve hareketlerin sonucu maddî ve manevî özen noksanlığı nedeniyle çocuklarının ahlâk, güvenlik ve sağlığını ağır şekilde tehlikeye sokan ana veya baba, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen somut olayda; şüpheliler ... ve ... ...'nın oğlu olan ... ... ile mağdur ... 'un FMV Özel Erenköy Işık İlkokulunda öğrenci oldukları, ...'ın, mağdur ...'nun su matarasına kendi idrarını koyarak mağdurun içmesine neden olduğu, olay nedeniyle şüpheliler haklarında mağdurun anne ve babasının şikayetçi olduğu, Cumhuriyet Başsavcılığınca çocuklarının suç işlemesi nedeniyle aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerini ihlal etmiş sayılmayacakları, ihlal etttiklerine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, itiraz üzerine de itiraz merciince takdir ve değerlendirmenin mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

TCK'nın 233. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun faili aile hukukundan kaynaklanan bakım, eğitim ve destek olma yükümlülüğü bulunan kişidir. Mağduru ise Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre, kendisine bakım, eğitim ve destek alma hakkı tanınan ve bu hakkı fail tarafından yerine getirilmeyen kişidir. Bu suç, mağduru ve faili bakımından özgü suç niteliğindedir. Somut olayda, mağdur aileden olmayan üçüncü bir kişidir. Mağdur ile anne, babası olan müştekilerin bu suçta zarar gören sıfatlarının bulunmadığı, itiraz merciince itiraz hakları bulunmayan mağdur ve müştekilerin itirazlarının reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Şüpheliler ...ve.... hakkında, İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/12/2019 tarihli ve 2019/8039 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20976, Karar No: 2013/5123, Tarih: 12.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/20976 E.  ,  2013/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın mağdur ...'i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

“Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu, 5271 sayılı CMK’nin 264/1. maddesinde belirtilen kanun yolu ve merciinde yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair hükmü nazara alındığında, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanığın mağdur ...'yi yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın bıçağı mağdur ...'e vurmak isterken mağdurun çekilmesi neticesinde araya giren sanığın babası mağdur ...'ye bıçakla vurmak suretiyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının kabul edilmesi karşısında fiilin olası kast altında işlendiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,mağdurun sanığa yönelik haksız tahrik oluşturabilecek eylemi olmadığı halde sanık yararına haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak şartıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.