muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7880, Karar No: 2017/13062, Tarih: 17.10.2017

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosya içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre dava konusu 4116 ada 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazlar ile bir kısmı yolda bulunan ve Fen bilirkişisinin 27.01.2014 tarihli ek rapor ve krokisinde sarı, mavi ve kırmızı renkler ile taralı olan ....Kuruyemiş ve ...Ticaret olarak kullanılan dükkanların davaya dahil olan davacıların murisi ... tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece anılan muhdesatların davacılar murisi ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatların mülkiyetinin davacıların murisi ...’a ait olduğuna karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu yönden yerinde olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmekteyse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aşağıdaki şekilde hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. m. 438/7).

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün I. fıkrasının c bendinde yer alan "...mülkiyetlerinin dahili davacıların murisi ... Gümüşgerdan'a ait olduğunun tespitine...” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “...dahili davacıların murisi ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine...” sözlerinin yazılmasına; hükmün düzeltilmiş bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca ONANMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen sebeple reddine, taraflarca HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3253, Karar No: 2013/4056, Tarih: 19.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3253 E.  ,  2013/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yere ilişkin tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2164, Karar No: 2021/402, Tarih: 28.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/2164 E.  ,  2021/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 338 ada 23 parsel sayılı 17.169,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, ... ve ... adına tespit ve tescil edildikten sonra, ... payı 11.08.2010 tarihinde ..., ... ve ... ile ... adına kayden intikal ettirilmiştir. Davacılar ... ve ..., çekişmeli taşınmaz ile adlarına tespit ve tescil edilen 338 ada 25 parsel sayılı taşınmazın ara sınırının hatalı belirlendiğini ileri sürerek, iddialara konu kısmın tapu kaydının iptali ile bu bölümün 338 ada 25 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi sureti ile adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro bilirkişisi ...’nin 12.10.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen kısmının tapu kaydının iptali ile 338 ada 25 parsel sayılı taşınmaza eklenerek davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın sınır ihtilafına ilişkin olduğu, tespit bilirkişisi İbrahim ...’ın taşınmazlar arasındaki doğru sınırın iki sıra kavak arasından geçmekte olduğunu beyan ettiği, kadastro bilirkişisine sınırı gösterdiği ve sınırın bilirkişi tarafından işaretlendiği, taraf tanığı beyanları farklılık arzetmekle birlikte, tespit bilirkişi beyanına aykırı beyanlara itibar edilmediği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Keşif sırasında dinlenen tanık ve bilirkişi beyanlarında gösterilen sınır yerleri fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde işaretlenmediği gibi, beyanlar arasında oluşan çelişkiler giderilmemiş, dava ortak sınıra ilişkin olduğu halde sınırın belirlenmesi bakımından uydu fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkece öncelikle, çekişmeli taşınmaza ait temin edilebilen en eski ve tespit tarihine en yakın tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan ve taraf taşınmazları arasındaki sınırı bilebilecek şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat mühendisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, bu keşif sırasında dinlenilecek mahalli bilirkişi ve tanıklardan, temyize konu bölümün hangi tarihten beri kimin zilyetliğinde olduğu, zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü, evveliyatında bu bölüm ile taşınmazın geriye kalan ve uyuşmazlık konusu olmayan bölümü arasında belirgin bir sınır bulunup bulunmadığı, kadastro sırasında davacı taraf adına tespit edilen 338 ada 25 parsel sayılı taşınmaz ile 338 ada 23 parsel sayılı taşınmazın müşterek sınırının neresi olduğu ve bu taşınmazlar arasında sınır belirtir şekilde ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasındaki çelişkilerin yüzleştirme yapılarak giderilmesine çalışılmalı, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilmeli, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyana üstünlük tanındığının gerekçesi açıklanmalı; taşınmazlar arasında ortak sınır bulunup bulunmadığına ilişkin hakim gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı; ziraat mühendisi bilirkişiden taşınmazlar arasında doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisine taşınmaza ait temin edilebilen en eski ve tespit tarihine en yakın tarihli ortofoto ve uydu fotoğraflarının incelemesi yaptırılarak, taraflara ait taşınmazların ortak sınırının neresi olduğunun belirlenmesine çalışılmalı, sunulan raporda çekişmeli taşınmazın uydu fotoğrafları üzerindeki konumunun gösterilmesi istenilmeli; fen bilirkişisine ise, keşfi izlemeye, mahalli bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli ve özellikle mahalli bilirkişi ve tanıkların sınır olarak gösterdikleri yerin haritasında işaretlendiği ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; ayrıca dava konusu taşınmaz bölümü ile çevresinin yakın plan panoramik fotoğrafları çektirilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3229, Karar No: 2016/3976, Tarih: 01.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3229 E.  ,  2016/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.03.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/112, Karar No: 2020/2825, Tarih: 11.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/112 E.  ,  2020/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/04/2016 gün ve 2015/46 - 2016/90 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/10/2018 gün ve 2016/14707 - 2018/6190 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket adına başvurusu yapılan 07.11.2013 tarihli ve 2013/07312 sayılı tasarımdan 01 ve 11 numaralı tasarımlara davalı şirket tarafından itiraz edildiğini ve itirazın kabul edilerek söz konusu tasarımların hükümsüz kılındığını, bu kararın hukuka aykırı olduğunu, söz konusu tasarımların genel karakterlerinin, form yapılarının, taban kısımlarının ve bu yapının aldığı biçimsel ve teknik detayların belirgin biçimde farklı olduğunu, bu farklılıklar sebebi ile tasarımların bütünsel algısının farklı kabul edileceğini, dava konusu tasarımlarda ürünlerin doğası ve kullanım amacı gereği tasarımcının seçenek özgürlüğünün sınırlı olduğunu ileri sürerek 21.11.2014 tarihli ve 2014/T-678 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davaya konu tabak formlarının davacının tasarım başvuru tarihinden önce başka kişiler tarafından piyasaya arz edildiğini, dava konusu tasarımların 2008/00248 sayı ile tescilli 6.1, 6.2 nolu tasarımların benzeri olduğunu, 2008 yılında tescil edilen işbu tasarım sebebiyle dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilikten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8864, Karar No: 2024/7473, Tarih: 16.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8864 E.  ,  2024/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1608 E., 2023/2288 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/419 E., 2022/310 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evlendikleri tarihten itibaren şiddetli geçimsizliklerinin devam ettiğini, bir türlü düzelmediğini, her ikisinin de düzelmesi için çok çaba göstermelerine rağmen bir türlü düzelmediği gibi sürekli kötüye gittiğini, ayrıca eşiyle kavgalı olduğundan 23.10.2020 tarihinde İlçe Emniyet Müdürlüğü önünde kendisine bıçak çekerek tehdit ettiğini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına ortak çocuğun velâyetlerinin müvekkiline verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; davacının müvekkiline karşı tahrik edici sözler söylediğini bu nedenle aralarında sözlü tartışma yaşandığını, müvekkili ...'ın davacı eşi ... ile tanışmalarında ve kız isteme töreninde, eşi ...'ın Çorumda bir devlet dairesinin otobüs şoförlüğünü yaptığını ve memur olduğunu söylediğini, ayrıca maaşının çok iyi olduğunu ve müvekkili ...'ı hiçbir şekilde ağır işlerde çalıştırmayacağını söylediğini, ama aslında Alaca'da kendi köylerinde kalıp hayvancılık ve çiftçilik işiyle uğraştığını, müvekkilinin evliliklerinin ilk gününden itibaren davacının hakaret, şiddet ve ırkçı saldırılarına maruz kaldığını 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun müvekkiline verilmesine, 1.500,00 TL tedbir-iştirak 1.500,00 TL tedbir- yoksulluk nafakası 20.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminat, altın bilezik ve altın takı setinin aynen veya bedel iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı - davalı kocanın, telefonda başka kadınlarla konuştuğu, eşine hakaret ettiği, gerçeğe aykırı şekilde kendisini eşine ve onun ailesine memur olarak tanıttığı; davalı - davacı kadının ise Alaca İlçe Emniyet Müdürlüğü önünde başkalarının da bulunduğu bir ortamda kocasına bıçak çekmek suretiyle onu tehdit ettiği her iki tarafın da eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle asıl boşanma davasının ve kadının birleşen davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ...'ın velâyetinin anneye verilmesine, baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, 1.000,00 TL tedbir 1.200,00 TL yoksulluk nafakası, 900,00 TLtedbir 1.100,00 TL iştirak nafakası, taraflar eşit kusurlu bulunduğundan kadının maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine,kadının 100 gram altın bilezik ile kolye, küpe ve yüzükten oluşan ziynet eşyalarına ilişkin davasının reddine,13 adet 22 ayar 20 gram bilezik talebi yönünden usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kocanın davası, kendi tazminat isteklerinin reddi, nafakaların miktarı, ziynet yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davası ve ekleri, velâyet yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kocanın davası, kendi tazminat isteklerinin reddi, nafakaların miktarı, ziynet yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2-Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davası ve ekleri, velâyet yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının vakıa olarak dayandığı ve tanık beyanları ile ispatlanan kocanın kadına "sen kürtsün" gibi ayrıştırıcı söz söylemesi, kadının kayınbiraderi tarafından arabaya bindirilerek Erciş'e gönderilmesine müdahale etmeyerek sessiz kalması kusurlarının kocanın kusurlarına eklenmesi gerektiği,Öte yandan mahkemece yüklenen kocanın kendisini eşine ve ailesine memur olarak tanıtması kusurunun evlilikten önce gerçekleşmesi nedeniyle kocaya kusur olarak yüklenmeyeceğinden kocanın kusurundan çıkarılması gerektiği, taraflara yüklenen kusurlu eylemler ve kusur dağılımı yönünden gerekçesinin "evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda telefonda başka kadınlarla konuşan, eşine hakaret eden, "sen kürtsün" şeklinde ayrıştırıcı sözler söyleyen, kadını kayınbiraderinin arabaya bindirip Erciş'e göndermesine müdahale etmeyerek sessiz kalan kocanın ağır, kocayı Alaca ilçe Emniyet Müdürlüğü önünde başkalarının da bulunduğu ortamda bıçak çekmek suretiyle tehdit eden kadının hafif kusurlu olduğu" şeklinde düzeltmek gerektiği, yoksulluk nafakasının,ştirak nafakasının, maddî ve manevî tazminatın az olduğu,1.500,00 TL yoksulluk,1.500,00 TL iştirak nafakası,20.000-TL maddî tazminat ile, 10.000-TL manevî tazminatın boşanmaya ilişkin hükmün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalı kocadan alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine, sair istinaf istemlerinin esastan reddine, ziynet alacağı yönünden kesin olmak üzere karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı -davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkeme tarafından belirlenen kusur durumlarının hatalı olduğunu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadın eşin kusurlu olduğunu belirterek kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velâyet yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesi delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadının boşanma davasının kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesi delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 166ıncı maddesi, 169 uncu, 174üncü maddesi, 175inci maddesi, 176 ncı, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25564, Karar No: 2015/1358, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25564 E.  ,  2015/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/721-2013/191

Dava, kesinleşen kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve tapusu hukuki değerini yitiren taşınmazla ilgili olarak TMK'nun 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 gün 2015/8 sayılı kararı uyarınca, Dairemizin görevi dışında çıkarıldığından; aynı kararın Ortak Hükümler Başlığı altında düzenlenen kısmının 1 nolu bendinin 2. paragrafı gereğince, dosyanın 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.