muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/207, Karar No: 2015/10708, Tarih: 09.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/207 E.  ,  2015/10708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29/09/2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29/09/2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18577, Karar No: 2017/1583, Tarih: 14.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/18577 E.  ,  2017/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan şüpheliler ...ve.... Otomotiv ve petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi Yetkilileri haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/07/2015 tarihli ve 2015/67236 soruşturma, 2015/37305 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kısmen kabulü ile hakaret suçu yönünden kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına dair Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/4883 değişik iş sayılı kararını müteakip, hakaret suçundan şüpheli.... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/02/2016 tarihli ve 2016/8342 soruşturma, 2016/7951 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına dair Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 13/04/2016 tarihli ve 2016/1548 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2016 gün ve 390424 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 13/04/2016 tarihli ve 2016/1548 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Hakaret suçu yönünden şüpheli ....hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/07/2015 tarihli ve 2015/67236 soruşturma, 2015/37305 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli kararı ile kabul edilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına hükmedildiği, bu kapsamda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 173/1 ve 4. maddelerinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir. … Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenlemeler uyarınca şüpheli hakkında yeniden soruşturma yapılarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine yapılan incelemede, yukarıda belirtilen maddeler uyarınca daha önce itiraz konusu hakkında karar verilmiş olduğu ve bu kararın kesin nitelikte bulunduğundan itirazın usul yönünden kabulü yerine esas hakkında inceleme yapılarak karar verilmesinde,

Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/4883 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/4883 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerektiği, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebileceği, kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerektiği nazara alındığında, şüphelinin müştekinin yetkilisi olduğu şirket ile ticari ilişkileri esnasında çıkan ihtilaf üzerine........ Sistemleri Tic. Ltd. Şti. tarafından haksızlığa ve mağduriyete uğratıldığı düşüncesiyle söylediği “yarın hakkınızda internet sitesi yaptırıp dolandırıcılığınızı anlatacam ve hakkınızda savcılığa suç duyurusunda yapacam” şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması ve muhatabın tüzel kişiliğe sahip bir şirket olması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 13/04/2016 tarihli ve 2016/1548 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 09/07/2015 tarihli ve 2015/67236 soruşturma, 2015/37305 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itiraz üzerine Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarih, 2015/4883 değişik iş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın delillerin mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle kaldırılmasına hükmedildiği, ancak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca iddiname düzenlenmesi yerine yeniden 15/02/2016 tarih 2016/8342 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara karşı yapılan itiraz üzerine, mahkemece daha önce itiraz konusu ile karar verildiği, bu kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle itirazın usul yönünden reddine karar verilmesi gerekirken esas hakkında inceleme yapılarak itirazın kabul edilmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/4883 değişik iş sayılı kararı yönelik incelemede,

Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/4883 değişik iş sayılı kararı yönelik incelemede,

Şüpheliler .... ve ....Otomotiv ve petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi Yetkilileri tarafından söylendiği iddia edilen “yarın hakkınızda internet sitesi yaptırıp dolandırıcılığınızı anlatacam ve hakkınızda savcılığa suç duyurusunda yapacam” şeklindeki sözlerin kaba söz ve ağır eleştiri niteliğindeki sözlerin, müştekilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 09/07/2015 tarih 2015/67236 soruşturma, 2015/373305 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/4883 değişik iş sayılı kararı hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan şüpheliler .... ve .... Otomotiv ve Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi Yetkilileri hakkında, Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 13/04/2016 tarihli ve 2016/1548 değişik iş sayılı ve Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/4883 değişik iş sayılı kararlarının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10680, Karar No: 2019/11679, Tarih: 27.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10680 E.  ,  2019/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 15/02/2019 tarihli dilekçesi ile "dosyasının onaylanmasına” karar verilmesi yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte 06/06/2011 tarihinde saat 10.30 sıralarında müştekiye ait iş yerinden hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen eylemde, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/2-d, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 06/06/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8427, Karar No: 2013/21922, Tarih: 07.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/8427 E.  ,  2013/21922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-31 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 73. maddesinin 8. fıkrasında, “Suçtan zarar göreni gerçek kişi veya özel hukuk tüzel kişisi olup, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı bulunan suçlarda, failin suçu kabullenmesi ve doğmuş olan zararın tümünü veya büyük bir kısmını ödemesi veya gidermesi koşuluyla mağdur ile fail özgür iradeleri ile uzlaştıklarında ve bu husus Cumhuriyet savcısı veya hâkim tarafından saptandığında kamu davası açılmaz veya davanın düşürülmesine karar verilir" hükmü ile uzlaşma kurumuna, aynı tarihte yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nun 253, 254 ve 255. maddelerinde, uzlaşmanın şartları, yöntemi, sonuçları, kovuşturma aşamasında uzlaşma ile birden fazla failin bulunması halinde uzlaşmanın nasıl gerçekleşeceğine ilişkin hükümlere yer verilmiştir.

06.12.2006 tarihli 5560 sayılı Kanunun 45. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 73. maddesinin 8. fıkrası ile madde başlığında yer alan “uzlaşma” ibaresi metinden çıkarılmış, aynı kanunun 24 ve 25. maddeleri ile CMK'nun 253 ve 254. maddeleri değiştirilmiş, 5395 sayılı Kanunun 24. maddesi de, yine aynı kanunun 40. maddesi ile değiştirilmek suretiyle, çocuklar ile büyüklerin durumları arasında paralellik sağlanmıştır. Daha sonra 26.06.2009 gün ve 5918 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümle ile uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak suç tarihinden sonra 5918 sayılı Kanunla yapılan bu değişiklik, açıkça sanıklar aleyhine olduğundan somut olayda uygulanma ihtimali bulunmamaktadır.

Uzlaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı ise 5271 sayılı Yasanın 253-254 maddeleri ile ilgili yönetmeliklerde belirtilmiştir. Buna göre uzlaştırma işlemlerinin yapılması için sanığın suçunu kabul etmesi şartı aranmamaktadır.Suçunu kabul etmese dahi sanığın kanunun verdiği hakkı kullanarak hakkındaki ceza yargılamasının bu işlem ile sonuçlanmasını sağlaması mümkündür. 20.07.2007 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan Ceza Muhakemesi Kanununa göre uzlaştırmanın uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin ekinde yer alan formun “Uzlaşmanın mahiyeti ile kabul ve reddetmenin hukuki sonuçlarını" düzenleyen bölümünde de “ Uzlaştırma teklifini kabul ederek bu konuda karşı tarafla görüşme, suçu kabul veya haklarından vazgeçme anlamına gelmez. Bu durum tarafların sahip oldukları haklarda bir kayba da yol açmaz." şeklinde düzenlenmeye yer verilmiştir. Buna göre uzlaşmayı kabul etme veya etmeme suçu kabul veya red anlamına gelmeyeceği gibi suçun kabulü veya inkarı da uzlaşmanın kabulü veya reddi anlamına gelmeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek; suç tarihi itibari ile mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunmasına karşın 5271 sayılı Yasanın 253 ve 254.maddeleri uyarınca taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, sanığın suçu kabul etmemesi şeklindeki kanuna ve uzlaşma kurumunun düzenleniş amacına aykırı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 61, 81/2. maddeleriyle 01.06.2005

tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 35, 53; 151/1, 53. maddeleri uyarınca, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki yasaya göre de denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28545, Karar No: 2014/26549, Tarih: 24.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28545 E.  ,  2014/26549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat,

2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62, 53/6, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'un beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mağdur vekili tarafından, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde :

Mağdur ...'nın olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, mağdurun 18 yaşından küçük olması nedeniyle kendisine Baro tarafından atanan vekilin, ilk duruşmada mazeret bildirdiği, bunun üzerine mahkemece, duruşma gününün kendisine usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, duruşmaya ve davaya katılmaması karşısında, mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince :

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiil açısından, sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10214, Karar No: 2015/1701, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10214 E.  ,  2015/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3.TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/08/2012

NUMARASI : 2012/1024-2012/865

Taraflar arasındaki geçici elektrik aboneliği davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; Ankara İli, Mamak İlçesi 38000 ada 7 parselde bulunan meskenine binanın yapı kullanma izin belgesi olmadığından elektrik aboneliği yaptıramadığını belirterek, konutuna elektrik akışının sağlanarak ferdi aboneliğin verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; Söz konusu adreste bulunan binaya ferdi abonelik yapılması için İmar Kanununun 31.maddesine göre yapı kullanma izin belgesi olması gerektiğini; binaya ait iskan belgesi getirilmeden davacı adına ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığını ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacının taşınmazına abonelik tesisine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır.

Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.