muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1371, Karar No: 2013/4708, Tarih: 18.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1371 E.  ,  2013/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7603, Karar No: 2013/6557, Tarih: 09.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/7603 E.  ,  2013/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (birleşen davada davalı) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (birleşen davada davacı) aleyhine 06/08/2007 ve 12/08/2008 gününde verilen dilekçeler ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın asıl ve birleşen dava yönünden kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı-karşı davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacı-karşı davalı ...'nin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava ve birleşen karşı dava, haksız fiil nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava ve birleşen karşı dava kısmen kabul edilmiş, hüküm, davacı- karşı davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın gelişim biçimi, eylemin davalı-karşı davacı ...'nun tahriki altında gerçekleşmesi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda davalı-karşı davacı ... lehine takdir olunan manevi tazminat miktarı çok fazladır. Davalı-karşı davacı ... için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24325, Karar No: 2015/28378, Tarih: 09.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24325 E.  ,  2015/28378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, silahla tehdit, hakaret, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı ya da benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte ya da daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Katılanlardan mağdur...............n olay tarihinde kullandığı araç ile gitmekte olduğu sırada , başka bir araç şöförü olan sanık Şerafettin ile yol verme nedeni tartıştığı, katılan Ersen'in kendisini uyarması üzerine "senin ananı avradını sinkaf ederim, seni öldürürüm" diyerek tehdit ve hakarette bulunduğu, katılan Ersen'in kullandığı araçta yolcu olarak bulunan katılanla.........................araçtan indikleri, taraflar arasındaki tartışmanın büyümesi üzerine sanık .................. bıçağı belinden çıkardığı, bıçağı gören mağdurlar ........................n aracından indikleri, mağdur .............. kavgadan çekmeye çalıştığı, sanık ................. elindeki bıçağı rastgele sallamaya başladığı, ........... bıçakla vurmak istediği, araya Zöhre'nin girdiği, ................. bıçakla vurmak istediği ancak.............. geri çekilmesi ile bıçağın koltuk altından değmeden boşa çıktığı, kendisine engel olmak isteyen mağdur .................n bıçağın sıyırması üzerine basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde sağ el üçüncü parmağından yaralandığı, katılan ...... yanında bulunan .................... ile birlikte araçlarına binip olay yerinden uzaklaşmak istedikleri sırada sanık ............ ve olay yerine sonradan gelen oğlu .........., katılan .................. kullandığı araca taş fırlattıkları, aracın kaportasında maddi hasarlar meydana geldiği, bu şekilde sanığın hakaret, tehdit, mala zarar verme ,kasten yaralama suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

İddia,sanık savunması,katılan beyanı, tanık beyanları, adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

1-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek mercii 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Denetimli serbestlik tedbirinin süresinin, 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca infaz aşamasında tayin ve tespit edilmesi gerektiği dikkate alınarak, mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlerde yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerdeki" şartla tahliye tarihine kadar velayet, vesayet, kayyımlık haklarını kullanmaktan yasaklanmasına" cümlesinin çıkartılarak yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve "cezanın infazından sonra başlamak üzere 1 yıl süre ile denetimli serbestlik uygulanmasına" ilişkin bölümün hüküm fıkralarından çıkartılması suretiyle suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25391, Karar No: 2013/14493, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25391 E.  ,  2013/14493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 23.07.2005-15.06.2007 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin feshinde bildirilen eylemlerin hiçbirini müvekkilinin yapmadığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, davacının hizmet verdiği belirtilen ... firmasının montaj tarihinde davalı işverenin müşterisi olmadığını, dava dışı ... firmasının yeni boya fabrikasına kokusuz gaz tankının montajını yaptığını, bu şirketten ücret almadığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı ve kötü niyet tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 23.07.2005-15.06.2007 tarihleri arasında kısım teknisyeni olarak müvekkili işyerinde çalıştığını, müvekkilinin dökmegaz müşterilerine tesisat kurulumunu ve yer değişikliğini ücretsiz olarak verdiğini, müvekkili şirketin dökmegaz müşterilerinden ... şirketinin boya fabrikasında yapılan tankın nakil ve yeniden tesisi işleminde davacı ile şirketin diğer elemanı tarafından bu firmadan 1.250,00 TL ücret karşılı müvekkili şirketin haberi olmaksızın yaptıklarını, bu durumundan ilgili şirket yetkililerinin beyanı üzerine haberdar olduklarını, davacının ve diğer çalışanın savunmalarının istendiğini ancak savunmadan imtina ettiklerini, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, fazla mesaisinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri başlığı altında düzenlenen 25/II-e bendine göre, işçinin işverenin güvenini kötüye kullanması, hırsızlık yapması, işverenin meslek sırlarını ortaya atması gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması işverene haklı sebeple derhal fesih hakkı vermektedir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri başlığı altında düzenlenen 25/II-e bendine göre, işçinin işverenin güvenini kötüye kullanması, hırsızlık yapması, işverenin meslek sırlarını ortaya atması gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması işverene haklı sebeple derhal fesih hakkı vermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğinden davacının iş sözleşmesi davalı şirketin müşterisi olan firmaya ücretsiz olarak yapılan hizmeti şirketten habersiz olarak ücret karşılığında yapması sebebiyle haklı sebep belirtilerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacı hizmet verdiği belirtilen firmanın davalı işverenin müşterisi olmadığını ve bu firmadan ücret almadığını belirterek iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının şirketin müşterisi olan bir firmaya ücretsiz olarak yapılan hizmeti işyerinden habersiz olarak ücret karşılığında başka bir çalışanla birlikte yaptığını, bu sebeple iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini beyan etmiştir. Bilirkişi heyeti raporunda davacının hizmet sunduğu şirketin olay tarihinde davalı şirketin müşterisi olmadığını ve bu sebeple iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğunu kanaatini bildirmişlerdir. Mahkemece davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatlarına hükmedilmiştir. Dosya içerisinde 09.06.2007 tarihli davalı işverence tutulan tutunakta davalı işyerinin müşterisi olan davadışı ... şirketinin kokusuz gaz tankının başka yere taşınması için şirkete başvurduğunu, şirket çalışanı ...'dan teknik yardım istendiğini, işlerin yoğunluğu sebebiyle yakın vadede hizmet veremeyeceklerinin bildirildiğini, bunun üzerine davadışı şirketin işin acileyeti sebebiyle davacı ile birlikte başka bir çalışandan hizmet aldıklarını, bu hizmet karşılığında davacının ücret aldığı belirtilmiştir. Davacı ile birlikte davadışı firmaya hizmet veren diğer işçi tanık olarak beyanında davadışı firmaya tesisatın kurulumu için yardım ettiklerini ve ücret aldıklarını belirtmiştir. Tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davadışı firma ile davalı firma arasında daha önceden de müşterisi ilişkisinin bulunduğu, davacının işyerinden habersiz olarak davadışı firmaya ücret karşılığı hizmet verdiği sabit olmakla fesih haklı sebebe dayanmaktadır. Hal böyle olunca davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konularından bir diğeri de davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konularından bir diğeri de davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Davacı fazla mesai yaptığını belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının fazla mesai yapmadığını beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda davacının tanık beyanlarına göre haftanın beş günü 08:00-17:00, Cumartesi günleri 08:00-14:00 saatleri arasında çalıştığını, bunun dışında arıza çıkması durumunda ve şehir dışına çıkması hususlarına göre ayrıca haftalık üç saat daha fazla mesai yaptığını kabul ederek davacının haftalık dokuz saat fazla mesaisinin bulunduğunu belirtmiştir. Bu bilirkişi raporuna davalı tarafça ara dinlenme düşülmeden hesaplama yapılması sebebiyle itiraz edilmiş, davacı taraf bilirkişi raporuna itiraz etmemiştir. Bilirkişi ek raporunda fazla mesai süresini hesaplarken davacının haftanın beş günü 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı bu çalışmasının 21:00-22:00 saatlerine kadar devam ettiğini, bu çalışmaya birbuçuk saat ara dinlenme ile günlük onbuçuk saat çalıştığını, Cumartesi günü 08:00-14:00 saatleri arasında çalıştığını ara dinlenme ile Cumartesi günleri beşbuçuk saat çalıştığını, bu hesaplamalara göre haftalık onüç saat fazla mesaisinin bulunduğunu tespit etmiştir. Daha sonra alınan bilirkişi heyeti raporunda fazla mesai alacağı hesaplaması konusunda değişiklik yapmamıştır. Bilirkişiden alınan ilk rapora davacı tarafın itirazı olmaması dikkate alınarak bu bilirkişi raporundaki sürelerden ara dinlenme süresinin düşülmesi ile fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile alınan ek rapora göre karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.