muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2721, Karar No: 2024/6030, Tarih: 11.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2721 E.  ,  2024/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/84 D.İş - 2021/113 K

SAYISI : 2021/İHK-1193

HÜKÜM/KARAR : Kabul/ Davalının İtirazının Kabulü ile Davanın Reddi

SAYISI : K-2020/68500

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazların kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketine Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalanmış bulunan, başvurana ait aracın 08.05.2020 tarihinde dava dışı araçla karıştığı maddi hasarlı trafik kazası neticesinde, başvuranın aracında oluşan hasar bedelinin 85.000,00 TL olarak tespit edildiğini belirterek hasar bedelinin davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacının talebinin kabulü ile 85.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili; davacının kaza anında 0,50 promil üzerinde alkollü olduğu için hasarın teminat dışı olduğunu, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belireterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " davacının kaza sırasında 0,50 promil üzerinde alkollü olduğu" gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kabulü ile kararın kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dışı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, alkolün kazanın oluşumunda etkisinin olmadığını ileri sürerek davalının zarardan sorumlu olduğunu beyan etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan davacıya ait aracın karıştığı kaza sonucu meydana gelen hasar bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dışı araç sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, alkolün kazanın oluşumunda etkisinin olmadığını ileri sürerek davalının zarardan sorumlu olduğunu beyan etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan davacıya ait aracın karıştığı kaza sonucu meydana gelen hasar bedelinin tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1401 vd maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48 inci maddesi,

3. Değerlendirme

6847 Sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı KTK.'nın 48/6. maddesinde; "Yapılan tespit sonucunda 1.00 promil ve üstü alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” düzenlemesi ve TCK.nın 179/3 maddesinde ise "Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullanan kişi yukarıdaki madde hükmüne göre cezalandırılır.” düzenlemesi ve Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinde yer alan; Taşıtın uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararlar” düzenlemesi karşısında %100 kusurlu olup 1.00 promil ve üstü alkollü sürücülerin emniyetli araç sevk ve idare edemeyecek durumda olmaları nedeniyle meydana gelen zarar münhasırlık raporu aranmadan sigorta teminatı kapsamı dışında sayılacaktır. Kasko sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olması ya da tam kusurlu olmaması durumunda, trafik kazasının oluşumuna sadece sürücünün alkollü olması değil başka sebeplerin de etken olması nedeniyle meydana gelen zarar kasko sigortası teminat kapsamı içinde sayılacaktır.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için sürücünün sadece alkollü olması yetmeyip kazanın münhasıran alkolün etkisinde oluşması gerekmektedir. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü Türk Ticaret Kanunu'nun 1409 uncu maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkol oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, kazanın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması gerektiği benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 07.04.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 02.03.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713; YHGK 10.12.2014 gün ve 2013/17-1199 E. 2014/1018 K. sayılı ilamları).

Dosyada mevcut nöroloji uzmanı görüşünde; kaza sonrası 08.05.2020 tarihinde alkolmetre ile yapılan ölçümde dava dışı araç sürücüsünün 0 promil davacıya ait aracın sürücüsünün ise 0,45 promil oranında alkollü olduğunun tespit edildiği, kaza saati ile alkol ölçümü saati arasında 24 dakika fark olduğu yapılan hesaplamaya göre kaza esnasında 0,51 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bununla birlikte, kazanın münhasıran alkolün etkisinde meydana geldiğini kabul etmek için, yalnızca sürücünün güvenli sürüs yeteneğini bozacak derecede alkollü olmasının yeterli olmadığı, aynı zamanda alkollü sürücünün kazanın meydana gelmesinde tek başına (%100) kusurlu olmasının da gerektiği belirtilerek sonuç kısmında; davacıya ait aracın sürücüsünün uyuşmazlığa konu kazada almış olduğu alkolün kazaya münhasıran etkili olmadığı kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Kaza tespit tutanağında; dava dışı sürücünün kendi beyanına göre seyir halindeyken aracını sol tarafa park etmek istediği sırada karşı yoldan gelen tarafın kullandığı şeride girmesi sonucu aracının sağ ön yan kısımlarının bu sırada eğimli yoldan aşağıya inmekte olan davacıya ait aracın sürücüsünün kullandığı aracın sağ ön yan kısımlarıyla çarpıştığı belirtilmiştir.

Alınan kusur raporunda ise; davacıya ait aracın sürücüsünün %25, dava dışı sürücünün %75 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün 0,51 promil alkollü olduğu saptanmış ise de, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Kazanın salt alkolün etkisiyle oluşması ve başka etmenlerin bulunmaması gerekir.

Dosyaya alınan rapor uyarınca davacıya ait araç sürücüsünün tek başına kazaya sebebiyet vermediği, dava dışı sürücünün %75 oranında kusurlu davranışı ile olaya katılımının bulunduğu, dolayısıyla kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşılmaktadır. Buna göre İtiraz Hakem Heyetince kasko poliçesi nedeniyle davalının hasarın tamamından sorumlu olduğu hususu göz ardı edilerek davacıya ait aracın sürücüsünün alkollü olduğu gerekçesi ile başvurunun reddine dair verilen kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/993, Karar No: 2013/4842, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/993 E.  ,  2013/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan zeytin ürününün 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21033, Karar No: 2022/2080, Tarih: 14.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21033 E.  ,  2022/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesinin beraat hükümleri kaldırılarak suça sürüklenen çocukların hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

1- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka ayrılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin, daha önce hakkında beraat kararı verilmesine rağmen sonradan tarafına daha ağır bir ceza uygulandığına, tekrar beraatini talep ettiğine yönelik olduğu, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin ise suçlamayı kesinlikle kabul etmediğine, şahsına ait herhangi bir delil olmadığı halde, geçmişte yapmış olduğu hırsızlıklar sebebiyle atılı bu suçlardan da yargılanmasının yasaya aykırı olduğuna, yapmadığı bir suçtan cezalandırılmasının hem adalete hem de vicdana aykırı olduğuna, bu gerekçelerle mağduriyetinin giderilerek beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmamasına ilişkin ilk derece mahkemesince yeterli gerekçeler gösterildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin bu hususu içeren 2 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; her ne kadar atılı suçu birlikte işledikleri anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı ise de, anılan hususta aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiye yönelik eylemleri sebebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiye yönelik eylemleri sebebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka ayrılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin, daha önce hakkında beraat kararı verilmesine rağmen sonradan tarafına daha ağır bir ceza uygulandığına, tekrar beraatini talep ettiğine yönelik olduğu, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin ise suçlamayı kesinlikle kabul etmediğine, şahsına ait herhangi bir delil olmadığı halde, geçmişte yapmış olduğu hırsızlıklar sebebiyle atılı bu suçlardan da yargılanmasının yasaya aykırı olduğuna, yapmadığı bir suçtan cezalandırılmasının hem adalete hem de vicdana aykırı olduğuna, bu gerekçelerle mağduriyetinin giderilerek beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuklara yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. Sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3326, Karar No: 2023/9322, Tarih: 04.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3326 E.  ,  2023/9322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.12.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/2055 E., 2022/2139 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.12.2022 tarihli ve 2022/2055 Esas, 2022/2139 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2019/594 Esas, 2021/1043 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/2055 Esas, 2022/2139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/2055 Esas, 2022/2139 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi ya da lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/2055 Esas, 2022/2139 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi ya da lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/2055 Esas, 2022/2139 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22520, Karar No: 2011/3890, Tarih: 07.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22520 E.  ,  2011/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki toplulaştırma projesinin uygulanması sırasında toplulaştırma öncesi davacıya ait taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının toplulaştırma sonrası taşınmazdan bölünen ve davalı tarafından 3. kişilere verilen parsel üzerinde kalmaları nedeni ile bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu zeytin ağaçları ve bağ omcaları gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4281, Karar No: 2022/4229, Tarih: 31.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4281 E.  ,  2022/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 51/7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde gerekçeli kararın, meydana gelen trafik kazasında ölen ...’in yakını olup davaya katılmasına karar verilen ...’e tebliğ edildiğine dair belgeye rastlanılmaması karşısında, gerekçeli karar katılana tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılıp tebliğ belgesinin, verilmesi halinde temyiz dilekçesinin ve katılanın temyiz istemine ilişkin düzenlenecek ek tebliğnamenin gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 31.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.