muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17192, Karar No: 2010/3960, Tarih: 08.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/17192 E.  ,  2010/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıkların geceleyin 00.30 sıralarında tek başına evine gitmekte olan yakınanı bıçak ve kurusıkı tabanca tehdidiyle etkisiz hale getirip üzerinde ne varsa çıkart deyip üstünü arayarak parası ile cep telefonunu yağmalamak şeklindeki somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2401, Karar No: 2014/5798, Tarih: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2401 E.  ,  2014/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/277828

MAHKEMESİ : Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.07.2012

NUMARASI : 2011/18 Esas, 2012/136 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında Alanya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.10.2009 tarihli raporda, eylem ile ilgili ruh sağlığını etkileyecek derecede herhangi psikiyatrik araz veya subjektif yakınma tespit edilmediğinin bildirilmesine karşın, Akdeniz Üniversitesi Adli Tıp Anabilimdalı Başkanlığının 17.04.2012 tarihli raporunda mağdurede maruz kaldığı olaydan kaynaklı tramva sonrası stres bozukluğu tespit edildiği ve ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmiş olması, sanığın kardeşi olan S.. S..'ün mağdureye yönelik şantaj eyleminde bulunması ve mağdurenin bu olaydan sonra intihara teşebbüs etmesi sonrasında durumdan haberdar olan babasının olayı soruşturma makamlarına intikal ettirmesi ile olayın zora dayalı olmayan gerçekleşme biçimi dikkate alındığında; mağdurenin ruh sağlığının sanık tarafından cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın gerçekleştirilen çocuğun basit cinsel istismarı eylemi sebebi ile mi, yoksa olay dışında gerçekleşen sebeplerden mi bozulduğu konusunda Adli Tıp ilgili ihtisas dairesinden açıklayıcı bir rapor alınarak, anılan raporlar arasındaki çelişki de giderildikten sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36772, Karar No: 2025/857, Tarih: 13.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/36772 E.  ,  2025/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/578 E., 2021/1164 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/148 E., 2019/309 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53/1-3. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

a) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair temel cezanın belirlendiği uygulama maddesinin “TCK'nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2” olduğunun belirtilmesi gerekir iken “TCK' nun 220/7. madde yollamasıyla 314/2. maddesi” olarak gösterilmesi,

b) Sanığın Zaman Gazetesi abonesi olmasının yahut çocuğunun örgütle iltisaklı okulda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/500, Karar No: 2015/1256, Tarih: 05.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/500 E.  ,  2015/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama, silahla tehdit

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın mağdur .. silahla tehdit, sanık ..'nın mağdur .. basit yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin ve CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık .. hakkında mağdur .. silahla tehdit suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık .. hakkında mağdur ... basit yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; olaydan bir gün önce sanık .. kardeşi .. bıçakla yaralaması nedeniyle hakkında soruşturma yapıldığı anlaşılan mağdur .., olay tarihinde sanığın ailesi ile birlikte yaşadığı ikametin önüne gelerek alacağını istemesi sebebiyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine, .. tek bıçak darbesiyle mağduru basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek düzeyde yaraladığı olayda;

Sanığın yaralama eylemini, mağdur ... kardeşi .. yaralamasından kısa bir süre sonra tekrar evlerinin önüne gelerek tartışma çıkarmasını yarattığı ve haksız tahrik teşkil eden eylemlerinin etkisi altında kalarak, gerçekleştirmesi nedeniyle, hakkında verilen cezadan TCK'nun 29. maddesi asgari düzeyde indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık .. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5344, Karar No: 2018/1878, Tarih: 08.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5344 E.  ,  2018/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilâmında belirtildiği gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacının çalışmalarının geçtiği yıllara ait bilgiler, hizmet döküm cetveli ve çalışmalarının başlangıç ve bitiş tarihlerini içeren işyeri kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, davacının davalı işyerinde itibari hizmet süresi olarak kabul edilen rafineri kısmında başlangıcı 24.09.1992 tarihi olması gerekirken maddi hata yapılmak suretiyle yazılı şekilde başlangıç tarihinin 06.06.1990 tarihi olarak, davacının itibari hizmet süresi 392,50 gün olması gerekirken maddi hata yapılmak suretiyle yazılı şekilde 393 gün olarak belirlenerek hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün 1. fıkrasında yer alan “06/06/1990” tarihinin ve “393” rakamlarının silinerek yerine “24.09.1992” tarihinin ve “392,50” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Fabrikaları A.Ş. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/1212, Karar No: 2005/2040, Tarih: 11.02.2005

13. Hukuk Dairesi 2005/1212 E., 2005/2040 K.

**13. Hukuk Dairesi 2005/1212 E., 2005/2040 K.**

**- İKİ TARAFIN HAK VE VAZİFELERİ

- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 195 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 4077 S. TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Türk Telekominikasyon A.Ş. ile davalı H…

…… T…

….. İ…

…… arasındaki davada Tüketici Mahkemesi sıfatı ile Midyat Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşen kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2005 gün ve Hukuk 1155 sayılı yazısı ile kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Şikayetçi H…

…… T…

….. İ…

…… Midyat Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığına verdiği dilekçesinde; 2003 yılı Ağustos dönemine ait telefon faturasında şehiriçi görüşmeleri kalemi ile ilgili olarak gösterilen 45.640.000 Lira ile çeşitli borçlar kalemi ile ilgili olarak talep edilen 1.800.000 Liranın haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek, mecburen ödenen bu bedellerin iadesini istemiştir.

Mardin İl Telekom Müdürlüğü cevabında, 1.800.000 Lira ile ilgili tahakkukun maddi hataya dayalı olduğunu, şehir içi görüşme bedeline yönelik itirazın ise yersiz olduğunu savunmuştur.

Tüketici Sorunları Hakem Heyetince, şehir içi görüşme bedeline yönelik itiraz ve talebin kabulüne ilişkin verilen karara karşı Türk Telekominikasyon A.Ş. tarafından Tüketici Mahkemesinde itiraz edilmiştir. İtiraz dilekçesini Değişik İşler esasına kaydeden mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme ile itiraz ve dava sonuçlandırılmıştır.

23.5.1956 gün ve 8/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, HUMK.nun 73. maddesinde, kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakimin her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremeyeceği kabul edilmiştir. Dava, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22. maddesine dayalı olarak Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen karar Tüketici Mahkemesi nezdinde yapılan itiraza ilişkin olup, anılan yasanın 23. maddesinde Tüketici Mahkemelerinde görülecek davaların Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Yedinci Babı, Dördüncü Faslı hükümlerine göre yürütüleceği belirtilmiş ve dosya üzerinde karar vermek hususunda mahkemeye taktir hakkı tanınmamıştır.

Gerçekte mahkemeye sunulan bir dava dilekçesi üzerine oturum günü belirlendikten sonra dava dilekçesi ve oturum günü taraflara tebliğ edilir. (HUMK.m.195 ve 375.) Bu işlemlerin yerine getirilmesi sırasında HUMK.nun 195, 207, 208, 210 maddeleri hükümlerine uygun davranmaya özen gösterilir.

Gerçekte mahkemeye sunulan bir dava dilekçesi üzerine oturum günü belirlendikten sonra dava dilekçesi ve oturum günü taraflara tebliğ edilir. (HUMK.m.195 ve 375.) Bu işlemlerin yerine getirilmesi sırasında HUMK.nun 195, 207, 208, 210 maddeleri hükümlerine uygun davranmaya özen gösterilir.

Ancak, mahkemece, işin aciliyeti olduğu kanaatine varılırsa, dava dilekçesi davalıya en seri şekilde ulaştırılırken, davaya karşı tüm delillerini sunması da istenmelidir. Somut olayda dava dilekçesinin mahkeme memuru aracılığı ile aleyhine itiraz edilen tüketiciye tebliğine karar verilmiş olup, bu ara kararının yerine getirildiği anlaşılmakta ise de, tarafların delil sunma ve savunma hakları kısıtlandığı için yukarıda anılan usul kurallarına uyulduğunun söylenmesi mümkün değildir. Dava açılması ile usul yasasındaki yerine getirilmesi zorunlu usul kurallarına uyulmadan evrak üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz edilen hükmün HUMK.nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kararın kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 11.2.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1000, Karar No: 2007/1690, Tarih: 17.05.2007

17. Hukuk Dairesi 2007/1000 E., 2007/1690 K.

**17. Hukuk Dairesi 2007/1000 E., 2007/1690 K.**

**- KISMİ SORUMLULUK

- KUSUR

- MÜTESELSİL SORUMLULUK

- RUCUEN TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 142 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1301 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı 81 …

… 300 plakalı aracın, davalılardan K…

… Sigorta Anonim Şirketinin sigortalısı, Tacettin 'in maliki ve sürücüsü olduğu 81 AY 144 plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, sigortalıya ödenen 4.249.000.000 TL'sı tazminatın 18.09.2003 ödeme gününden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan ( sigorta şirketi poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere ) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Tacettin , yetkisizlik itirazında bulunmuş, kusur oranı ile hasar miktarını da kabul etmeyerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı K…

… Sigorta A.Ş. tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 1.670.585.000 TL tazminatın davalı sigorta şirketinden 18.09.2003 ödeme tarihinden itibaren, davalı Tacettin 'den ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TTK'nun 1301 maddesine dayalı olarak rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı sigorta şirketi, kasko sigortalı araçta meydana gelen hasar tazminatının tahsili için teselsül hükümlerine dayanarak davalılara karşı dava açmıştır. Davacı kusurun %100 oranında davalı araç sürücüsünde olduğunu ifade etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı Tacettin 'in %35 dava dışı kimliği meçhul olan inek çobanının %65 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. 2918 sayılı KTK'nun 88. maddesinde, bir motorlu aracın katıldığı kazada, bir üçüncü kişinin uğradığı zarardan dolayı, birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunların müteselsil olarak sorumlu tutulacağı belirtilmiştir. BK'nun 142. maddesinde ise, alacaklıya müteselsil borçlulardan tamamına veya birine dava açma hakkı tanınmıştır.

Somut olayda; davacı davayı açarken teselsül hükümlerine dayanmıştır. Bir kısım kusurun dava dışı üçüncü kişide olduğu yargılama sırasında anlaşılmıştır. Bu durumda müteselsil sorumluluk hükümleri saklı kalmak kaydıyla davalılar zararın tamamından sorumlu tutulmaları gerekirken, kusur oranına isabet eden kısımdan sorumlu tutulmaları ve isteğe bağlı olarak talebin aşılmasıda doğru görülmemiştir.

Somut olayda; davacı davayı açarken teselsül hükümlerine dayanmıştır. Bir kısım kusurun dava dışı üçüncü kişide olduğu yargılama sırasında anlaşılmıştır. Bu durumda müteselsil sorumluluk hükümleri saklı kalmak kaydıyla davalılar zararın tamamından sorumlu tutulmaları gerekirken, kusur oranına isabet eden kısımdan sorumlu tutulmaları ve isteğe bağlı olarak talebin aşılmasıda doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 17.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16583, Karar No: 2013/17020, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/16583 E.  ,  2013/17020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri.... ile davalı ... arasında Yeni ... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında sözleşme düzenlendiğini, murisin sözleşme doğrultusunda evini davalıya devrettiğini, taşınmaz üzerindeki bina, müştemilat ve ağaçlar için takdir edilen bedelin gerçeği yansıtmadığını, yapı sınıfının yanlış belirlendiği gibi birim fiyatlarında yanlış uygulandığını ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 1.000 Tl.nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 8883 TL.na çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, sözleşmenin eki niteliğinde bulunan kıymet takdir komisyonu analiz raporundaki bedelin eksik ve yanlış hesaplandığını ileri sürerek talepte bulunmaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 20.1.2009 sözleşme tarihi itibariyle bina ve müştemilat bedeli belirlenerek belirlenen bu bedelden analiz raporunda bina ve müştemilat bedeli olarak tesbit edilen bedelin mahsubu sonucu davacı alacağı 8883.45 TL olarak belirlenmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı ile davalı arasında davacının arsasının davalıya devrine ilişkin sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi geçerli bir sözleşmedir. Bu sözleşme ile belirlenen bina ve müştemilatların analiz raporları taraflar arasında imzalanmış, sözleşmenin eki

hükmünde olup, tarafları bağlayıcı niteliktedir. Bu itibarla davacı ancak analiz raporunda belirlenen miktardan kendisine ödenmeyen kısmı talep edebilir. Dosyada bulunan sözleşmenin incelenmesinde ise, analiz raporu ile bina, müştemilat ve ağaçlar için belirlenen toplam bedelin davacı borcundan mahsup edildiği, davacının bu nedenle analiz raporu kapsamında bir alacağının kalmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacıların analiz raporunda bina, müştemilat ve ağaçların bedelini (yapı bedeli) borçlarından mahsup edilmek suretiyle aldıkları ve bu nedenle alacaklarının kalmadığı gözetilerek, davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 606.85 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 20.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/961, Karar No: 2014/8423, Tarih: 11.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/961 E.  ,  2014/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.10.2013

No : 2013/101-2013/429

Dava, 01.05.1980-30.06.1984 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İncelenen dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir. Zira, davalı işyerinin 31.12.1980 yılında kapsamdan çıktığı dikkate alındığında faaliyetinin devam edip etmediği yöntemince araştırılmalı, vergi kayıtları getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.