muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13966, Karar No: 2015/30062, Tarih: 15.10.2015

Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığı, yada o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle

ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkarı ….Başsavcısına, …kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının, Kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza, failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.) olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Somut olayda; 2009 yılı Temmuz ayı içinde katılan Esbabil'in yaşadığı köye gelen, onunla tanışıp diyalog ortamı oluşturan ve kendisini bir çatışmada yaralanıp, malüliyet nedeniyle erken emekliye ayrılmış emniyet görevlisi (polis) olarak tanıtan, böylece adı geçen katılan ve yakın çevresinde belli bir güven duygusu oluşturan (şikayetçi Esbabil'in aşamalardaki anlatımlarına göre polis kimliği de gösteren) sanığın, ilerleyen zaman içerisinde öğrendiği bir kısım özel bilgileri ve kendisine duyulan (oluşturduğu) güveni de kullanarak "... İskenderun'da gümrük memuru alınacağını... amcasının Gümrük Muhafaza Memuru olduğunu... işe alımda yardımcı olacağını.." söyleyip, o dönemde İstanbul Tuzla'da özel güvenlik görevlisi olarak çalışan (ve katılan Esbabil'in oğlu olan) şikayetçi Özgür'e "... işini bırak gel.. seni İskenderun Gümrüğü'nde işe aldıracağım..." vaadinde bulunup, kandırarak; başvuru, rapor çıkartılması, evrak ikmali sağlanması adı altında katılan Esbabil'den (ve oğlundan) paralar alarak haksız yarar sağlaması eylemlerinin, Dairemizin 12.02.2015 tarih ve 2013/7877 E, 2015/17397 K sayılı "bozma ilamına" uyarak "zincirleme nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3442, Karar No: 2008/4776, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3442 E.  ,  2008/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline bu niteliği ile işlenmesi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... idaresi temyiz etmiştir.

Gerçekten, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmalarını ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zaman aşımı ile mülk edinilmesi olanaksız bulunduğu gibi, sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davalı ... idaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını, esasen bu konuda kesinleşmiş yargı kararı olduğunu savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Çekişme konusu taşınmaz, Karaisalı ilçesi, Çevlik köyü hudutları içinde bulunmaktadır.

Davalı taraf savunmasında, çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Çevlik Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Çevlik Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle Çevlik köyünün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle Çevlik Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, Çevlik Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın Çevlik Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim Çevlik Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim Çevlik Köyünün tarım alanında kaldığını, dava dışı şahıs tarafından kullanıldığını belirttiklerinden tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, varsa dava konusu yer ile ilgili kesinleşmiş mahkeme dosyaları da getirtilerek, taşınmazın niteliğinin saptanıp saptanmadığı, kesin delil veya kesin hüküm koşullarının var olup olmadığı da irdelenmek suretiyle bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9174, Karar No: 2018/8751, Tarih: 05.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/9174 E.  ,  2018/8751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, davalıya devredilen minibüsün satışı ile hattın devrine ilişkin işlemlerin iptali ve miras payları oranında adlarına tescili, olmadığı taktirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Davacılar, muris babaları ...’un maliki olduğu 2747 parsel sayılı taşınmazı kendilerinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak ikinci eşi davalı ...’ya satış suretiyle temlik ettiğini, murisin maliki olduğu minibüs ve taşıma kooperatifindeki hissesinin de davalıya devrinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalı adına kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini,aracın ve taşıma kooperatifi hissesinin devir işlemlerinin de iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı taktirde tenkisini istemişlerdir.

Davalı, muris ile 17.05.2008 tarihinde evlendiğini,kısa bir süre sonra murisin 40.000-TL civarında borcu olduğunu öğrendiğini, Bağkurdan emekli olabilmek için murisin minibüsü ve hattını satılığa çıkardığını, dava dışı kardeşi ... ve babası ...’ın minibüs ve hattını almaya karar verdiklerini, babası ...’ın ...bankasından kredi aldığını ve aynı gün murisin ... prim borçlarının ...bankası üzerinden 24.000-TL olarak ödendiğini, yine babası ...’in tarlasını 11.500-TL’ye satarak murisin borçlarını kapattığını, böylece muris eşine toplamda 35.500-TL para vermiş olduğunu, satış tarihi itibariyle minibüs ve hattın toplam değeri nazara alındığında bunların değerinin murise ödenmiş olduğunu,yapılan devrin bağış olmadığını, dava konusu eski evi alırken de altınlarını bozdurduğunu, bu ziynetlerin toplam 35.000-TL ettiğini ve karşılığında evin verildiğini, muris için Esnaf ve Sanatkarlar Koop.den 3.000-TL, 1.500-TL miktarında kredi temin ettiğini, murisin ölümünden sonra da bu krediyi kendisinin ve kardeşinin ödediğini, davacıların borçların ifasına katılmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuş ve savunma yolu ile murise yaptığı 35.500-TL ödemenin tenkis oranında geri verilmesini ve muris öldükten sonra murisin borçları ve cenaze masrafları için ödenen 3.730,14-TL’nin de davacılardan tahsilini istemiştir.

Mahkemece; davalının murisin borçlarını ödediği ve buna karşılık murisin evini, minibüsü ve minibüs hattını davalıya devrettiği, murisin mal kaçırma ve davacıları mirastan mahrum etme amacıyla değil borcunu ödeme amacıyla hareket ettiği, davalıya yapılan temlik ve devirlerin gerçek bir satış işlemi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece; davalının murisin borçlarını ödediği ve buna karşılık murisin evini, minibüsü ve minibüs hattını davalıya devrettiği, murisin mal kaçırma ve davacıları mirastan mahrum etme amacıyla değil borcunu ödeme amacıyla hareket ettiği, davalıya yapılan temlik ve devirlerin gerçek bir satış işlemi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 2747 parsel sayılı 400 m2 miktarında kargir evli bahçe vasıflı taşınmazın tamamı muris ... adına kayıtlı iken 18.10.2010 tarihinde tamamını satış yolu ile davalı eşi ...’ya temlik ettiği, yine murisin adına kayıtlı 1993 model minibüsü 16.07.2008 tarihinde noterde yapılan satış işlemiyle, S.S. 176 ... Köyü Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifindeki hissesini de 17/07/2008 tarihinde davalı eşine devrettiği, murisin 21.982,00-Tl ... prim borcunun 27/06/2008 tarihinde kapatıldığı ve aynı gün davalının babası ...’in bankadan 18.750-TL miktarında kredi aldığı, muris ile davalının 17/05/2008 tarihinde evlendikleri, murisin 20/06/2012 tarihinde ölümü üzerine davalı eşi ile birlikte ilk evliliğinden olma davacı çocuklarının mirasçı oldukları anlaşılmaktadır.

Somut olayda; murise ait minibüs ile taşıyıcılar kooperatifindeki hattın davalıya devir işleminde 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı, TBK 19. maddesi (BK. 18) kapsamında değerlendirme yapılabileceği açıktır.

Ne var ki; muris ...’in ... prim borçlarının davalının babası tarafından ödendiğinin banka kayıtları ve tanık beyanlarıyla saptanması karşısında minibüs ve hattına yönelik isteğin reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Davacının çekişme konusu taşınmazla ilgili temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olay, yukarıda değinilen olgular ve açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, her ne kadar davalı, altınlarını satarak çekişme konusu taşınmazı satın aldığını savunmuş ise de bu savunmanın kanıtlanamadığı, toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden çekişme konusu 2747 parsel sayılı taşınmazını murisin, ilk eşinden olma davacı çocuklarından mal kaçırma amacıyla davalıya temlik ettiği sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2747 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları değinilen yönüyle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1272, Karar No: 2018/13345, Tarih: 26.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/1272 E.  ,  2018/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ...... mülkiyetinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ... ve ... ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kendisine ait 2007 model ...... plaka sayılı aracının ...... kimlikli davalı ... tarafından ...... evrakla ... isimli şahsa ... 2. Noteri ... aracılığı ile satıldığını, söz konusu işlemde davalı ...’nun kendisinin ...... bilgilerini elde ederek ...'a yardım ettiğini, aracın plakasının ......... olarak ... adına tescil edildiğini belirterek öncelikle; davaya konu aracın kendi adına tescilini, bu mümkün olmazsa tazminini talep etmiş, aracını 2011 yılından bu yana kullanamadığından doğan maddi manevi zararlarına ilişkin talep hakkını saklı tuttuğunu belirtmiş, 24.03.2014 tarihli cevaba cevap dilekçesinde ise; maddi ve manevi kayıpları, aracın üstünde biriken borçlara istinaden 22.000 TL’de tazminat talep ettiğini belirtmiştir.

Birleşen davada; davalı ...’nın asıl davalılar ... ve ... tarafından dolandırılarak davaya konu aracı satın aldığını, yargılamanın eksik olmaması amacıyla ...'nın davaya dahil edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı ...; satışı yapan şahsın kendisini ......... Atabay olarak tanıttığını, ...... Müdürlüğünden verilme 06/09/2010 tarih 7268 kayıt no.lu ...... cüzdanı ile işlem yapıldığını, ortada iğfal kabiliyeti bulunan bir belgeye dayalı olarak yapılan bir işlem söz konusu olduğunu, bu nedenle illiyet bağının kesildiğinden sorumluluğunun bulunmadığını, davacının ......lik nedeniyle henüz bir zararının doğmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...; eldeki dava kapsamında kendisinin herhangi bir mağduriyete yol açmadığını, davacı ve davalı noterin sorumluluğu bulunduğunu, olayla ilgili devam eden ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/408 E. sayılı dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davalı ... davayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne, davaya konu ......... plaka sayılı ......... şasi numaralı davalı ... adına ......te kayıtlı olan aracın mülkiyetinin davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm; davacı, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davalı ... davayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın ve birleşen davanın kabulüne, davaya konu ......... plaka sayılı ......... şasi numaralı davalı ... adına ......te kayıtlı olan aracın mülkiyetinin davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm; davacı, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Bir hükmün hangi hususları içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Anılan madde uyarınca mahkemece, taleplerin hepsi hakkında karar verilmesi gerekir. Mahkemenin taleplerden biri hakkında olumlu veya olumsuz hiçbir karar vermemiş olması halinde hakkında karar verilmemiş olan talep, zımnen reddedilmiş sayılamaz. Çünkü, bu talep hakkında ortada olumlu veya olumsuz bir mahkeme kararı yoktur.

Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK'nun 141 .maddesine göre; Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler.

Somut olayda; davacı taraf cevaba cevap dilekçesi ile maddi ve manevi kayıpları, aracın üstünde biriken borçlara istinaden 22.000 TL’de tazminat talep ettiğini belirtmiş bulunmasına rağmen, mahkemece davacının bu iddiasına ilişkin olarak inceleme ve araştırma yapılmamış, gerekçeli kararda bu hususa değinilmemiş, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacı tarafın maddi manevi tazminat talepleri üzerinde de durularak yapılacak yargılama neticesinde varılacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6292, Karar No: 2015/1517, Tarih: 16.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6292 E.  ,  2015/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2011/1196-2014/50

Davacı C.. A.. vekili Avukat Necmettin tarafından, davalılar P. Kuruyemiş Gıd. Akt. Kim. Mad. Tar. Ür. San. Tic. A.Ş. vdl aleyhine 03/08/2011 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı P. Kuruyemiş Gıd. Akt. Kim. Mad. Tar. Ür. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, İcra İflas Kanunu 89. maddesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı P. Kuruyemiş Gıda Tarımsal Ürün Sanayi Ticaret Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Antalya 14. İcra Müdürlüğü 2010/6110 Esas sayılı dosyası üzerinden kendisine İİK.'nun 89. maddesi gereğince 1. ve 2. haciz ihbarnameleri gönderildiğini, tebligatlardan geç haberi olduğunu, itirazın süresinde yapılmaması nedeniyle İİK.'nun 89. maddesi gereğince 3. haciz ihbarnamesinin gönderildiğini, icra dosyasında borçlu şirketin sermaye şirketi olduğunu kendisinin de şirkete olan sermaye borcunu yerine getirdiğini iddia ederek borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı takip alacaklısı, ispat yükünün davacıda olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının şirketin sahibi olmasının şirket borcundan dolayı sorumluluğunu gerektirmeyeceğini belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.

2004 sayılı İcra İflas Kanunu 89. maddesi açık hükmü gereği; icra dairesi tarafından gönderilen haciz ihbarnamelerine süresinde itiraz etmeyen ve menfi tespit davası açan üçüncü şahıs, takip borçlusuna borçlu olmadığını veya malın takip borçlusuna ait olmadığını ispat etmeye mecburdur.

Davaya konu olayda; davacı, borçlu şirkete ait ticari defterlere iddiasını ispat yönünden delil olarak dayanmıştır. Mahkemece, davacıya ortağı olduğu takip borçlusu A. Tur Emlak İnşaat Ticaret Limited Şirketine ait ticari defterleri dosyaya ibraz etmek üzere süre verilmiştir. Ancak, davacı verilen sürede ticari defterleri ibraz etmemiş, mazeret de bildirmemiştir. Bu durumda; ispat yükü üzerinde olan davacı davasını ispat edememiş olup davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.