muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4301, Karar No: 2015/21786, Tarih: 03.03.2015

Müşteki polis memurlarının, bir birahanenin önünde kavga olduğu yönündeki ihbar üzerine, olay yerine gittikleri, kavganın bitmesi ve tarafların dağılması nedeni ile geri döndükleri sırada elinde bıçakla etrafa naralar atarak giden sanığı görüp bu şahsın kavga eden şahıslardan olduğunu anlamaları üzerine, sanığa müdahale ettikleri, sanığın elindeki bıçakla polis arabasına doğru koşarak polislere hitaben “yaklaşmayın lan, sizin ananızı, avradınızı sinkaf ederim” diyerek polis memurlarına hakaret ettiği, elindeki bıçağı bırakmasının istenmesi üzerine önce bıçağı kendisine dayadığı, polis memurlarının müdahalesi üzerine elindeki bıçakla görevli polis memurlarına saldırdığı, bıçağın sap kısmını ekip aracının camına vurarak ekip aracının camını kırmak suretiyle kamu malına zarar verdiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde, tek fiille birden fazla kişiye karşı gerçekleşen eylemde, zincirleme suç koşulları bulunduğu halde TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık, tanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçunda sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7921, Karar No: 2018/17506, Tarih: 04.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7921 E.  ,  2018/17506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 14/08/2011 tarihinden 12/10/2012 tarihine kadar aralıksız restoran fırın ustası olarak çalıştığını, en son ücretinin 1.700,00 TL. olduğunu, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işyerine 04.10.2012-05.10.2012 - 06.10.2012 ve 07.10.2012 tarihlerinde işe gelmediğini ve bu tarihlerde işe gelmediğine ilişkin tutanak tutularak ... 4. Noterliğinin 17.10.2012 tarih ve 26032 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini haklı fesih nedeniyle davacının işten 22.10.2012 tarihinde çıkarıldığını, davacının iddia ettiği gibi haksız olarak işten çıkarılmadığını, davacının işe mazeretsiz olarak gelmemesi nedeni ile işten çıkarıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme'nin ilk kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2014/18733 Esas sayılı ilamı ile "Mahkemece davacının en az ispata göre 09:00-23:00 saatleri arasında günde 14 saat çalıştığı, Yargıtay kararları gereği bunun 3,5 saatinin yemek molası ve ara dinlenmesi olarak düşüldüğünde 10,5 saat olduğu ve haftada 7 günden haftada 21 saat çalıştığı tespiti ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla fazla mesai ücret alacağının kabulüne karar verilmişse de duruşmada dinlenen davacı ve davalı tanıklarının ... saatleri ve antre olup olmadığı hususlarında çelişkili beyanlarının bulunduğu anlaşılmakla dinlenen tanıkların yeniden dinlenerek antre usulünün bulunup bulunmadığının ve varsa hangi saatler arasında olduğunun tanıklarına açıkça sorularak çelişki giderilmek suretiyle davacının fazla mesai ücret alacağının bulunup bulunmadığı belirlenerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde yapılan hesaplamaya itibarla talebin kabulü hatalı olup bozma nedenidir." gerekçeleri bozulduğunu, taraf vekilleri dinlenildikten sonra usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varılan Yargıtay bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edildiği, bozma ilamı gereğince; davacı işçinin ücret tespiti amacıyla kıdem ve vasfı gözetilmek suretiyle alabileceği ücret miktarı ilgili meslek kuruluşlarına sorulmuş, iş akdinin feshi konusunda tutanak tanıklarının dinlendiği ve fazla mesai ücret alacağı yönünde de davalı ve davacı tanıklarının beyanlarının alındığı, somut dava, iş akdinin feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı ile işçilik alacaklarının tahsili talebini içerdiği, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda, davacının taleplerinin emsal ücret araştırması sonucu bildirilen Türkiye ... Federasyonu ile ... ..

... Federasyonu ile ... ... Federasyonundan gelen emsal ücret araştırmaları dikkate alınarak ücret tespiti yapılmış ve davacının alacak kalemlerinin bu tespite göre hesaplanması için bilirkişiden yeniden rapor aldırıldığı, iş akdinin, işçiye tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiği hususunda ispat külfeti işverene ait olup eldeki davada; davalı işveren, davacı işçinin devamsızlık nedeni ile iş akdinin sonlandırıldığını, bu durumun tanzim edilen tutanaklarla belirlendiğini, davacıya yazılı bildirim yapıldığı ve savunmasının istenildiği beyan etmiş ve davacının devamsızlık yaptığı tutanaklarda imzası bulunan tanıkların beyanlarına başvurulduğu, Mahkeme huzurunda dinlenen tutanak tanıkları beyanlarında davacının birden işi bıraktığını, 03-04-05/10/2012 tarihlerinde işe gelmediğini, devamsızlık yapması nedeniyle tutanaklar düzenlendiğini, bu tutanaklara günlük mü toplu olarak sonradan imza atıldığını hatırlamadıklarını ancak tutanak içeriklerinin doğru olduğunu ifade ettiği, bu durumda davacı işçinin mazeret bildirmeksizin işe gelmediği, bu hususta davacıya ihtarname gönderildiği ve davacının ise devamsızlık iddialarını kabul etmediği, dosya kapsamında dinlenen tutanak tanıklarının beyanlarından davacının 04/05/06/07/10/2012 tarihlerinde işe gelmediği sabit olup davacı işçinin iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği, bozma ilamı doğrultusunda taraf tanıklarının davacının antreli çalışıp çalışmadığı konusunda yeniden beyanları alınmış, dinlenen davacı tanığı davacının antreli çalıştığını, davalı tanıklarından biri davacı ile 5-6 ay kadar birlikte çalıştıklarını, 2010 yılı sonrası fiili çalışmasının olmadığını, davalı diğer tanığı ise halen davalı işyerinde fiilen çalıştığını, kendisinin antreli çalıştığını,davacının diğer fırıncı ile nöbetleşe çalıştıklarını, diğer fırıncı antreli çalıştığında davacının 10.00-22

.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmekle davacı işçinin 1 gün antreli 1 gün antresiz çalıştığı tespit edilmiş, antre konusunda her iki tanık beyanı dikkate alındığında davacının 4 saat antre kullandığı, yaz-kış dönemleri için ayrı ayrı hesaplama yapılarak davacının yaz döneminde haftalık 19 saat kış döneminde ise 12 saat fazla mesai yaptığı, ayrıca davacının hakettiği yıllık izin ücretleri emsal ücret araştırması neticesinde tespit edilen ücret üzerinden yeniden hesaplandığı, bozma ilamında; ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı ile ücret alacağı bozma konusu yapılmayarak kesinleştiğinden Mahkeme'nin ilk kararında reddedilen ücret alacağı ile ulusal bayram genel tatil ücret alacak kalemlerinin infazında tereddüt oluşmaması için aynen yer verildiği, dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile tanık beyanları ve Yargıtay bozma ilamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı işçinin hak ettiği alacak miktarının iş hukuku ilkeleri çerçevesinde usulünce ve gerekçeleri de belirtilerek gösterildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddine, ücret alacağı talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalının 17/10/2012 tarihli fesih ihtarında 17/10/2012 tarihinde davacıya yapılan yazılı bildirimde devamsızlığının mazeretini bildirmek için 3 gün süre vermesine rağmen buna riayet etmediğinden bahisle iş aktinin feshedildiği belirtilmiş olmakla birlikte böyle bir yazılı savunma isteyen belge ibraz edilmediği gibi davalının fesih ihtarının tarihi ile bu ihtarda mazeret sorduğu belirtilen yazının gene aynı ihtarda belirtilen tarihinin fesih ihtar tarihi ile aynı olmasının, yani savunma için verildiği belirtilen 3 günlük süreye davalı tarafından uyulmaksızın fesih ihtarı yazılmasının yanı sıra, davamsızlık tutanaklarında devamsızlığının ilk günü 03/10/2012 olarak belirtilmesine rağmen davalının fesih ihtarında ilk devamsızlık gününün 04/10/2012 olarak belirtildiği, bunlara da ilaveten devamsızlık tutanağı mümzilerinden olan ve ifade tarihinde halen davalıya ait işyerinde çalıştığını belirten Ş.K.nın "Davalı benim eşimin kardeşiydi, ...davacı geçen yıl işten kendisi mi çıktı yoksa patron mu çıkardı bilmiyorum, arada sorun olduğunu ben duymadım" şeklindeki beyanı ve bozma sonrasındaki "Davacı birden işi bıraktı. Hatta bir sonraki gün geleceği söylenmişti ancak işe gelmedi. Gelmediği günler tutanak tutmuştuk dedi.Davalı tarafça dosyaya sunulan 03-04-05/10/2012 tarihli tutanaklar okundu gösterildi soruldu: bu tutanakları günü gününe mi düzenledik yoksa daha sonra hepsini birden mi düzenledik tam hatırlamıyorum ancak gelmediği günler için bu tutanakları düzenlemiştik. Tutanak içeriği doğrudur. Altındaki imza bana aittir.", tutanak mümzii tanık ...nin "ben sonra 2010 yılı Ramazan ayında hastalandım. Hastalığım sebebiyle rapor almaya başladım. İşyerinde çalışıyor görünüyordum ancak raporluydum. Halen de rapor alıyorum. İşyerinde çalışıyor gözüküyorum ancak fiili olarak çalışmıyorum. Maaşımı ... yatırıyor. Arada sırada işyerine gidiyorum ancak çalışmıyorum. Ben çalışırken davacı ile işveren arasında hiçbir sorun yoktu. Davacı işyerinden niye ayrıldı bilmiyorum dedi.Davalı tarafça dosyaya sunulan 03-04-05/10/2012 tarihli tutanaklar okundu gösterildi soruldu: ben bu tutanaklar düzenlendiğinde de işyerine gidip geliyordum ancak çalışmıyordum. Tutanakların altındaki imza bana aittir. Bunu bana imzalattılar ancak niye imzaladığımı hatırlamıyorum. Ben bu tutanakları imzaladığım zaman davacı işyerinde yoktu. Tutanakları aynı gün mü imzaladım yoksa ayrı ayrı günlerde mi imzaladım hatırlamıyorum" şeklindeki beyanı tutanak mümzilerinden ....nün "davacı 2012 yılında işden kendisi ayrıldı." şeklindeki beyanları bir arada değerlendirildiğinde, belgeler arasındaki çelişkilerin yanı sıra tutanak mümzilerinin beyanlarının da çelişik olduğu, devamsızlık tutanaklarının davalının haklı fesih savunmasına yeter kanıt sayılmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

F)SONUÇ:

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19585, Karar No: 2013/3603, Tarih: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/19585 E.  ,  2013/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılana ait ...cinsi köpeğe ücret karşılığı bakan sanığın, köpeğini geri isteyen katılana, köpeğin kaçtığını söyleyerek iade etmediği, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8257, Karar No: 2011/9265, Tarih: 20.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8257 E.  ,  2011/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/06/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşma isteminin miktar itibariyle reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava,trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı manevi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dosya içeriğinden; davalı ... ...'ın 29/06/2008 gününde sevk ve idaresindeki 34 ... plakalı araç ile bulunduğu en sol şeritten orta şeride geçtiği sırada orta şeritte bulunan davacı ... idaresindeki 34 ... plakalı aracın arka kısmına çarpması sonucunda, davacı ... ile araç içinde bulunan diğer davacı ...'ın yaşamlarını tehlikeye sokan bir durum olmadan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralanmalarına yol açtığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden; davalı ... ...'ın 29/06/2008 gününde sevk ve idaresindeki 34 ... plakalı araç ile bulunduğu en sol şeritten orta şeride geçtiği sırada orta şeritte bulunan davacı ... idaresindeki 34 ... plakalı aracın arka kısmına çarpması sonucunda, davacı ... ile araç içinde bulunan diğer davacı ...'ın yaşamlarını tehlikeye sokan bir durum olmadan basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralanmalarına yol açtığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu yaralanmanın derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır.Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ,öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23723, Karar No: 2019/13672, Tarih: 12.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/23723 E.  ,  2019/13672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklardan ele geçen ve Makine ve Kimya Endüstrisi Kurumunun "namlu yapımı ve diğer silindirik parçaların imali için gerekli olan torna tezgahı bulunmadığından, mevcut malzemeler, tezgah, alet ve edevat ile hammadde halinde bir metalden komple bir silah imali için yeterli olmadıklarını" bildirilen 14.11.2012 tarihli bilirkişi raporu dikkate alındığında, dava konusu malzemelerin bulundurulmasının silah imali suçunu oluşturmayacağı, ayrıca ele geçirilen malzemelerin çoğunun piyasadan kolaylıkla bulunabilen malzemeler olduğu, ele geçirilen malzemeler arasında bulunan 4 adet kapak ve 4 adet silah yapımında kullanıldığı tahmin edilen 4 adet içerisinde yiv-set açılmış olan mamul durumundaki namlular ile maddi bulgularla desteklenmeyen iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına sanıkların izinsiz silah imal ettiklerinin veya ticareti yaptıklarının delili sayılamayacağı, sanıkların bizzat imal edip üçüncü kişilere sattıkları herhangi bir silah da bulunmadığı gözetildiğinde, sanıkların izinsiz silah imal etme veya silah ticareti yaptıklarına ilişkin, suçu işlemediklerine dair aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine, cezalandırılmalarına yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21187, Karar No: 2024/1351, Tarih: 25.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21187 E.  ,  2024/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/540 E., 2023/298 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken, 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesinin gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair açık düzenleme olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç