muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8564, Karar No: 2021/377, Tarih: 19.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8564 E.  ,  2021/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının, vergi suçu raporu ve eklerinin "2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.08.2010 tarihli ve 2010/67215 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2009 yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla gerekçenin bazı yerlerinde “sahte fatura kullanma” bazı yerlerinde ise “sahte fatura düzenleme” suçunu işlediği denilerek suçların karıştırılması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanmak eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12080, Karar No: 2012/153, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12080 E.  ,  2012/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 214 parsel numarası ile kagir ev ve avlu vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25058, Karar No: 2015/35296, Tarih: 22.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/25058 E.  ,  2015/35296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı yanında 03.06.2003 tarihinden bu yana çalışmakta iken iş sözleşmesinin 14.02.2013 tarihinde iş veren tarafından haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin işverenden açık öğretim sınavına girmek için izin istediğini, sınava gitmiş olmasına rağmen işverenin iki gün bahanesiz işe gelinmediği için iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hızlı pişirim fırını göz boşaltma bölgesinde fırından çıkan tabakları üst üste toplayarak tabaklarda çizikler meydana getirerek kullanılmaz hale gelmesine sebep olduğu, ikaz edilmesi üzerine saygı sınırlarını aşar şekilde amirine karşı geldiğini, aynı tarihde yemek değişimi esnasında değişim elemanı gelmeden görev yerini terk ettiği, bu eylemden bir gün sonra 09.02.2013 ve 10.02.2013 tarihlerinde ard arda iki iş günü devamsızlık yaptığı, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e-g ve h bendleri uyarınca haklı sebeple feshedildiğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda yerel mahkemce yapılan yargılama sonunda kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kararı dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dosya kapsamında davacı işçinin açık öğretim sınavına girmek üzere işverenden sözlü olarak izin talep ettiği, işçinin kullanılmamış yıllık izin hakkı bulunmasına rağmen bu talebinin kabul edilmediği anlaşılmıştır. Kaldı ki, sınavdan bir gün önce, aynı gün için işçi hakkında; fırından çıkarılan tabakaların üst üste koyularak çiziklere sebep olma, yemek zamanında değişim elemanı gelmeden görev yerini terketme ve amirine saygısızlık konularında ayrı ayrı tutanaklar tutulmak suretiyle dokuz yıllık kıdemi olan işçinin iş sözleşmesinin feshine dayanak oluşturma çabası içerisine girilidği ve disiplin işlemlerinin başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu anlatımlar göz önünde bulundurulduğunda davacının izin talebi ve akabinde sınav sebebiyle işe devamsızlığının artık geçerli bir mazerete dayandığının kabulü gerekmektedir. Dolayısıyla işveren açısından iş sözleşmesinin haklı sebeple derhal feshedilme şartları gerçekleşmediğinden kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1219, Karar No: 2011/2323, Tarih: 02.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1219 E.  ,  2011/2323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve 5403 sayılı Toprak Koruma Kanunu uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 31.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 2.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5109, Karar No: 2022/13764, Tarih: 03.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5109 E.  ,  2022/13764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 04/11/2020 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi, davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıya 26/12/2013-26/12/2014 vade tarihli işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı davacıya ait fabrikada 27/12/2013 tarihinde meydana gelen yangın sonrasında davacının fabrikasının zarar gördüğünü belirterek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile 30.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacı tarafından poliçe priminin ilk taksitinin 30/12/2013 tarihinde ödendiği, fabrikadaki yangının 27/12/2013 tarihinde meydana geldiği anlaşılmış olup, TTK 1421 maddesine göre aksine sözleşme yoksa sigortacının sorumluluğu primin veya ilk taksitin ödenmesi ile başlayacağı belirtilmiş olup, ilk taksitin ödendiği tarih 30/12/2013 tarihinden önce (27/12/2013) tarihinde yangın meydana geldiğinden sigortacının sorumluluğu henüz başlamadığından sigortacının sorumlu olması diğer kanunlarda yer alan dava şartları olması sebebiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 44,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 03/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13256, Karar No: 2012/154, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13256 E.  ,  2012/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 66 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleş- mediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20419, Karar No: 2009/4867, Tarih: 17.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/20419 E.  ,  2009/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.9.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davacı yararına hükmedilen manevi tazminat yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden Kadir Oran geldi. Karşı taraf davacı tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davacı yararına yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.03.2009 sa.
Yargıtay — Esas No: 2012/6875, Karar No: 2014/13449, Tarih: 28.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/6875 E.  ,  2014/13449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2010/979-2011/1006

DAVA :Davacı vekili, davacının ücret, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının yüklenici firma olarak faaliyette bulunduğu 9 Eylül Üniversitesi’ne ait ek bina inşaatında demirci formeni olarak çalıştığını, işyerinde 13.07.2010 tarihinden iş sözleşmesine son verildiği 08.09.2010 tarihine kadar çalıştığını, 13.07.2010-09.08.2010 tarihleri arasındaki sürenin SGK’ya bildirilmediğini, günlük ücretinin 60,00 TL olduğunu, kendisine ait inşaat makinelerinin kullanılması nedeni ile ayrıca günde 70,00 TL olmak üzere günlük toplam 130,00 TL ödeme yapıldığını, çalıştığı dönem içinde kendisine sadece 1.022,00 TL ödeme yapıldığını, haftanın 7 günü 08.00-17.00 arası çalıştığını, davalı işveren tarafından kendisine 09.08.2010-08.09.2010 tarihleri arasında hak ettiği ücreti ile fazla çalışma ve Pazar günü ve bayram tatili çalışmaları karşılığının ödenmediğini belirterek, davacının ücret, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hatalı imalatlar nedeni ile işine 08.09.2010 tarihinde son verildiğini, davacının alacağı bulunmadığına dair firmalarını ibra ettiğini, davacının firmalarından hiçbir alacağı bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı talebinin yerinde olmadığı ücret konusundaki değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Bir kişinin işveren olması için hukuksal ve ekonomik bağımsızlık ile ayrı bir iş organizasyonuna sahip olması yanında, işe uygun yeterli ekipman ile tecrübeye sahip olması gerekir. İşveren konumunda olan bir işverene, kendi hizmeti yanında getirdiği işçilerle birlikte çalışması, onlar adına hareket etmesi, ücretlerini alıp dağıtması, işveren sıfatı kazandırmaz. Bu tipik örneğini 4857 sayılı İş Kanunu’nun takım sözleşmesi ile oluşturulan iş sözleşmeleridir. Bu tür sözleşmede “İşçilerden biri, birden çok işçinin meydana getirdiği bir takımı temsilen, takım kılavuzu sıfatıyla işverenle sözleşme yapmaktadır”. Takım kılavuzu ile sözleşme yapan kişinin işverenle aradaki ilişkisi iş ilişkisidir.

Dosya içeriğine göre davalı şirket dava dışı Üniversitenin ek bina inşaatının yapımını üstlenmiş, davalı ise bu işin demir bağlama işi ve işçiliği için taşeron sözleşmesi başlığı altında sözleşme imzalanmıştır. Davalı bu sözleşmeye rağmen daha sonra davacının işe giriş bildirgesini kuruma bildirmiş ve bordro tanzim etmiştir. Ancak bu arada dosya içeriğine göre yapılan demir işi için davacıya ve davacının diğer getirdiği işçilere ödemeleri gösteren el yazısı ile yazılmış belge ve avans makbuzları sunmuştur. Bu belgelerde davacı imzası bulunmaktadır.

Her ne kadar davacı ile davalı arasında taşeron sözleşmesi adı altında sözleşme imzalanmış ise de davacının hukuki ve kişisel olarak davalıya karşı bağımlı olarak bu işverene kendi hizmeti yanında getirdiği işçilerle birlikte çalışması, onlar adına hareket etmesi, ücretleri alıp dağıtması karşısında aralarındaki sözleşmenin a tipik iş sözleşmesi olan takım sözleşmesi olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece taraflar arasında iş ilişkisi kabul edilerek, işin esasına girilmesi isabetlidir. Davalının bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak belirtildiği gibi davalı davacıya getirdiği işçiler dahil yazılı belge ve makbuzlara göre işçilik ücretlerini ödediğini savunmuştur. Bu savunma ve belgeler üzerinde durulmamıştır. Bu nedenle davacının takım sözleşmesi kapsamında kaç işçi getirdiği, bu işçilere ne kadar ücret ödendiği, belgeler ve makbuzlara göre avans dahil ödenen ücretin ne kadarının davacının kendisinin, ne kadar takım kılavuzu olarak adlarına hareket ettiği işçilere ait olduğu belirlenmeden eksik inceleme ile ücretin hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3682, Karar No: 2022/13734, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3682 E.  ,  2022/13734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A)Sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü nedeniyle avukatlık ücreti tayin edilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekâlet ücretiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1500 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınıp katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B)Sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2009,2010,2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından her takvim yılı için ayrı ayrı üç kez cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, sanığın ilgili takvim yıllarındaki eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme şekilde işlenmiş tek bir ''sahte fatura düzenleme'' suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu halde, aynı eylemler nedeniyle ayrıca beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3435, Karar No: 2011/5517, Tarih: 21.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3435 E.  ,  2011/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62, 63, 53/6. maddesi

uyarınca mahkümiyet, sürücü belgesinin geri alınması,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, mahkemenin kanaat, takdir ve uygulama gerekçesine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın geçerli sürücü belgesinin mevcuduyeti halinde geri alınabileceği ve dosya içinde fotokopisininde bulunduğu belirlenmekle tebliğnamedeki bozma düşücesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanık müdafii ve katılan vekilinin son oturum için verdikleri mazeret dilekçeleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden gıyaplarında yargılamaya devamla hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın olay nedeniyle tali kusurlu olduğuda dikkete alınarak iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, olayda bir kişinin ölmüş olması ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5136, Karar No: 2014/14816, Tarih: 24.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5136 E.  ,  2014/14816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/130161

MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.01.2014

NUMARASI : 2012/134 Esas, 2014/36 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 19.11.2014 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine davetiye gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ........ hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, tefhim olunduktan sonra vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün oturum açıldı. Dava evrakı 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Dosya içerisinde bulunan ve mağdure Fikriye'nin öğrencisi olduğu Şehit M..Y.. İlköğretim okulu 6-D sınıfı öğretmeni O.. D.. ve İngilizce öğretmeni A.. K.. tarafından tutulan 20.01.2012 tarihli tutanakta "... babasının kendisine tecavüz ettiği ve annesinin yokluğunda kendisine neler yaptığını ayrıntıları ile anlattı.." şeklinde ifadede bulunmasına karşılık adı geçen öğretmenlerin aşamalarda beyanlarına başvurulmaması karşısında, her iki öğretmenin tanık sıfatı ile olaya ilişkin ayrıntılı ifadeleri alınması, mağdure Fikriye'nin celp edilerek 20.01.2012 tarihli kolluk ifadesi ile duruşmadaki ifadesi arasında bulunan organ sokulması ve sürtülmesi hususundaki çelişkinin giderilmesi ve sanık ile mağdurların annesi Selma arasında olayın intikalinden sonra açılan boşanma davası dosyasının aslı veya onaylı örneğinin dosya arasına konulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında mağdure Fikriye'ye yönelik işlediği çocuğun beden veya ruh sağlını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK. nın 103/2-3-4, 43/1. maddeleri gereğince 29 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 103/6. maddesinde alt sınırı 15 yıl olarak belirlenen hapis cezasının üst sınırının TCK.nın 49. maddesine göre 20 yıldan fazla olamayacağı gözetilerek 103/6. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mağdurenin ruh sağlığının bozulması sebebiyle 103/6. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ilave edilip, sanığın 34 yıl 6 ay hapis cezasına çarptırılması sonucunda fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.