muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6412, Karar No: 2016/7514, Tarih: 28.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6412 E.  ,  2016/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 06/08/2014 havale tarihli dava dilekçesi ile; ... köyü, 1733 parsel sayılı ve 150,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın, daha önce ... tarafından açılan ve kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/167 Esas ve 2012/196 sayılı kararı ile tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptaline ve tescil harici bırakılmasına karar verildiğini, Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereği, tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlardan Devletin sorumlu olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 20.000.-TL tazminatın, davalı Hazineden tahsili istemiyle dava açmıştır. Davacı vekili, 11.03.2015 tarihinde harcını yatırmak suretiyle davasını 52.500.-TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gözetilerek, 52.500,00.-TL tazminatın 20.000,00.-TL'sinin dava tarihi olan 18/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte kalan 32.500,00.-TL'sinin ise ıslah tarihi olan 11/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının kesinleşen mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesine göre açılan tazminat istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1988 yılında kesinleşen arazi kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davalı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28/06/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3030, Karar No: 2006/3587, Tarih: 20.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3030 E.  ,  2006/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Taraflar arasında görülen iştiraken mülkiyetin müşterek mülkiyete dönüştürülmesi davası sırasında davalı ... 13/12/2005 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 13/12/2005 günlü dilekçesinde “Talebinin zabıtlara geçmediği ya da hatalı geçtiği, duruşmaya gelemeyecek davacıya duruşmada gelmemesini, avukat tutum ya da mazeret bildirin diyerek tarafsızlığını yitirdiği” gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim talebinde bulunmuştur.

Dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 100.00.-YTL para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Her ne kadar verilecek para cezasının 124.00.- YTL olması gerekli ise de, temyiz edenin sıfatına göre eksik ceza takdiri bozma nedeni yapılmamıştır. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/03/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4352, Karar No: 2016/2419, Tarih: 23.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4352 E.  ,  2016/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mah. Öğüt Sok. 48/5( 4639 ada 8 Parsel) adresinde bulunan konutuna elektrik aboneliğinin tesisi hakkındaki müracatının taşınmazın iskan raporunun bulunmaması nedeniyle reddedildiğini belirterek, mağduriyetinin giderilmesi açısından elektrik abonelik sözleşmesinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının taşınmazına geçici abonelik tesisine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan ) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 19.02.2009 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat ) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10452, Karar No: 2018/1523, Tarih: 07.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10452 E.  ,  2018/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.02.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/7685, Karar No: 2024/1033, Tarih: 25.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7685 E.  ,  2024/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/31 Esas, 2023/170 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 13.03.2019 tarihli ve 2018/7525 Esas, 2019/4480 Karar sayılı ilamıyla kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilince Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonucu Anayasa Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2019/16204 başvuru numaralı kararı ile hak ihlali başvurusunun kabulü ile ihlalin sonuçları ortadan kaldırılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince yeniden yargılama yapılmıştır.

Mahkemece Anayasa Mahkemesi kararı gereğince yapılan yargılama sonucunda; davacı idare lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle;

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesi'nin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin 1 inci fıkrası kapsamında İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince verilen karar, temyiz yoluna tabi olmayıp istinaf yoluna tabidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine İADESİNE,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13932, Karar No: 2016/2987, Tarih: 18.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13932 E.  ,  2016/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/415-2014/655

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası “09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği” gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin kamulaştırmasız el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; harca ilişkin 2. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 2.906,00-TL nispi harçtan peşin alınan miktarın mahsubundan sonra kalan 2.373,00-TL'nin davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine, davacı tarafça yatırılan 533,00-TL'nin davalı idareden alınarak davacılara verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/447, Karar No: 2008/5518, Tarih: 07.04.2008

20. Hukuk Dairesi 2008/447 E., 2008/5518 K.

**20. Hukuk Dairesi 2008/447 E., 2008/5518 K.**

**- HAZİNE ADINA TESCİL

- HAZİNE TAPUSU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 21 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 32 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 28.12.1994 tarih 1994/8932-10558 sayılı bozma kararında özetle: “

“Tespitin dayanağı Kasım 1946 tarih 17 nolu tapuya geldi gösterilen Kasım 1946 tarih 13 ve 14 nolu tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden istendiği ve yanlışlıkla Mart 1935 tarih 4 ve 5 nolu tapu kayıtlarının gönderildiği ve bu kayıtların yerine uygulandığı; ayrıca, çekişmeli taşınmazın doğu ve kuzey sınırında bulunan devlet ormanı yönünden yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davacı Hazinenin davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulü ile (A) ile gösterilen 4973 m2'lik kısmın orman vasfı ile Hazine adına, kalan 60901,50 m2'lik kısmın da 599 sayılı parsel olarak kararda belirtilen paylar oranında davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yargılama sırasında yapılan ve 15.09.1981 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yargılama sırasında yapılan ve 15.09.1981 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması vardır.

Mahkemece parselin tespitine esas alınan tapu kayıtları ile Padişah Abdulhamitten gelen tapu kaydının çekişilmeli taşınmaza uyduğu ancak davalıların dayandığı ve çekişmeli 599 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan tapu kaydının 1320 yılında tesis edildiği, Padişah Abdulhamitten gelen 10000 dönümlük tapu kaydının ise 1323 tarihinde oluştuğu, daha eski tarihli olması ve doğru temele dayanması nedeniyle davalıların tapusuna üstünlük tanınarak çekişmeli parselin davalılar adına tesciline karar verilmiş ise de dosyadaki tapu kayıtları ve bilirkişi raporları incelendiğinde davalılara ait tapu kaydının T. Evvel 1320 tarih 191 ve 192 numarada Geçenboğazı mevkiinde, bağ yeri ve gürümü niteliği ve 27 dönüm 1 evlek yüzölçümü ile sınırlarında Doğusu ve Kuzeyi; Cebel ve Bursalı BAĞI, Batısı; Çakal Deresi ve Tarikiam, Güneyi; Mösye Mistor ve Yonti müşterek Apostol Karaduman bağı gösterilerek oluşturulduğu, daha sonra Mayıs 1323 tarih 5 ve 6 numaralarda ikiye ifraz edilerek 1 nasıf payın 13 dönüm 3 evlek olarak Mösyö Mistor ve Ponti adına, diğer nasıf payında 13 dönüm 3 evlek olarak Mayıs 1323 tarih 7 ve 8 numaralarda Apostol Karaduman veledi Lofe adına tescil edildiği ve bu nasıf payların yani Mayıs 1323 tarih 5, 6, 7, 8 numaralarda kayıtlı tapu kayıtlarının tamamının Şanlı Derviş Efendi çocukları Ömer Şükrü, Mustafa Nafız ve Hafız Mehmet Efendiler’e satılarak yeniden tapu kaydının ilk tesisinde olduğu gibi 27 dönüm 1 evlek yüzölçümü ile Mart 1335 tarih 4 noda bu kişiler adına tescil edildiği, daha sonra Mart 1335 tarih 4 nolu tapu kaydının tedavül görerek Kasım 1946 tarih 14 numarada Mustafa Nafız ve arkadaşları adına ilk tesis sınırları ile ve 27 dönüm 1 evlek olan yüzölçümü metrekareye çevrilerek 25042 m2 yüzölçümü ile tescil edildiği ve bu yerden karayolu geçmekle İzmir Nafia Müdürlüğünce kamulaştırma yapıldığından söz edilerek ancak yine Kasım 1946 tarih 15 numarada önceki miktarı olan 25042 m2 yüzölçümü ile tescil edildiği, kamulaştırılan 3702 m2'lik kısmın aşağıda izah edileceği gibi bu taşınmazın güneyinde bulunan ve davalılara ait olan Kasım 1946 tarih 13 numaralı tapunun yüzölçümünden düşürüldüğü, yani Kasım 1946 tarih 14 numaralı 25042 m2 yüzölçümlü tapudan kamulaştırma nedeni ile herhangi bir ifrazın yapılmadığı kamulaştırılan bölümün 3702 m2 olarak Kasım 1946 tarih 16 numarada tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Yukarda açıklanan 27 dönüm 1 evlek yüzölçümlü tapu kaydından başka, aynı kişilere ait 65 dönüm yüzölçümlü bir tapu kaydı daha mevcuttur. Bu 65 dönümlük tapu kaydı da Geçenboğazı mevkiinde, bağ yeri ve gürümü tarla ile kule ve dam yeri cinsi ile Nisan 1319 tarih 11 ve 12 numaralarda sınırları Doğuda; Şaap Cebel, Batıda; Tarikiam, Kuzeyde Farığ Josef Bağı, Güneyde; Lebideryaya Müntehi Tarik olarak tescil edilmiş; bu kaydın da nasıf payı Mayıs 1323 tarih 9 ve 10 numaralarda 35 dönüm 3 evlek olarak, diğer nasıf payı da Mayıs 1323 tarih 11 ve 12 numaralarda yine 35 dönüm 3 evlek olarak tapuya tescil edilmiş ve temel tapuda 65 dönüm olan yüzölçümü hiç bir dayanağı olmadan 71 dönüm 1 evlek'e çıkarılmıştır. 65 dönüm yüzölçümlü bağ ve küle ve dam yeri nitelikli tapu kaydı Mart 1335 tarih 5 numarada 71 dönüm 1 evlek yüzölçümü ile tescil edildikten sonra Kasım 1946 tarih 13 numarada yüzölçümü metrekareye çevrilerek 65478 m2 yüzölçümü ile yukarıda yazılı 25042 m2 yüzölçümlü tapu kaydı gibi aynı kişilere satılmış ve Mustafa Nafız ve arkadaşları adına tescil edilmiştir.

İzmir Karaburun Şosesi kamulaştırması nedeni ile tesisinde 65 dönüm olan daha sonra nedensiz olarak 71 dönüm 1 evlek olarak Mart 1335 tarih 5 numarada tescil edilen tapu kaydı Kasım 1946 tarih 13 numarada 65478 m2'ye tahvil edilip 3702 m2'lik bölümü Karaburun- İzmir şosesi olarak kamulaştırılmış ve Kasım 1946 tarih 15 numarada İzmir İli adına, kalan 61776 m2'lik bölümü de Kasım 1946 tarih 17 numarada Doğusu; Cebel ve Envali Metruk, Batısı; Niyazi arazisi ve Çakal Dere, Kuzeyi Cebel ve Rabia Hatun vereseleri arazisi ve güneyi Gülbahça- Karaburun şosesi ifraz sınırları ile önceki miktarı ile Mustafa Nafız ve arkadaşları adına tescil edilmiş ve tapu kaydı Şubat 1961 tarih 17 numaraya intikal etmiş ve kadastro sırasında çekişmeli 599 parsel sayılı taşınmaza uygulanmıştır.

Anlatılan bu duruma göre; T. Evvel 1320 tarih 191 ve 192 numaralarda 27 dönüm 1 evlek yüzölçümlü olan ve daha sonra 25042 m2'ye tahvil edilen ve Kasım 1946 tarih 16 numarada tescil edilen tapu kaydının Karaburun Şosesinin kuzeyinde kalan bölüme, yani çekişmeli 599 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne ait olduğu halde karayolları kamulaştırmasından sonra tamamı 27 dönüm 1 evlek olan ve bağ yeri ve gürümü niteliğinde olan tapu kaydının sınırları Nisan 1319 tarih 11-12 numaralı ve yüzölçümlü 65 dönüm cinsli bağ yeri, bağ gürümü, kule ve dam yerine ait olan tapu kaydının sınırları ile değiştirilerek tescil edilmiş ve 27 dönüm 1 evlek yüzölçümlü tapu kaydı Asliye Hukuk mahkemesinin 17.11.1960 gün ve 1959/162-273 sayılı kararı gereği olarak Kasım 1961 tarih 36 numarada 86000 m2 yüzölçümü ile tapuya tescil edilmiş ve bu tapu kaydının gittisi olan Eylül 1962 tarih 11 numaralı tapu kaydı kadastro sırasında Karaburun şosesinin güneyinde kalan davalılara ait 31 nolu parsele revizyon gösterilmiştir. Tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu sınırları dikkate alındığında Karaburun Şosesinin güneyinde olan 31 sayılı parsele ait olması ve uygulanması gereken tapu kaydı Nisan 1319 tarih 11 ve 12 numaralı sicilden gelen ve kamulaştırmadan sonra 61776 m2 olarak Kasım 1946 tarih 17 numarada tescil edilen tapu kaydıdır ve sınırlarına göre Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.11.1960 tarihli kararı ile yüzölçümü arttırılan tapu kaydı da işte bu tapu kaydıdır.

T. Evvel 1320 tarih 191 ve 192 numaralı sicilden gelen 27 dönüm 1 evlek yüzölçümlü tapu kaydı, Kasım 1946 tarih 16 numaralı 25042 m2 yüzölçümlü geldi kayıtlarında cinsi zeytinlik ve zeytin escarı ve sınırları Doğusu ve Kuzeyi Cebel ve Bursalı Bağı, Batısı Çakal Deresi ve Tarikiam ve Güneyi Mösyö Mister Yonti Müskrek Apostol Karaduman bağı olduğu halde 65 dönüm yüzölçümlü cinsi iki kule ve muhtelif escarı musmure ve dolaplı su kuyusu olan tapu kaydı ile değiştirilerek tescil edilmiş, yine iki kule ve dam escarına ait tapu kaydının cinside Kasım 1946 tarih 17 numarada 27 dönüm 1 evleklik tapunun cinsi ile değiştirilerek yüzölçümü 61776 m2 olarak zeytin escarı ve bağ olarak tescil edilmiştir. Yüzölçümünün artırılması davasının konusunun yanlışlıkla Kasım 1946 tarih 16 numarada tescil edilen 25042 m2 yüzölçümlü tapu kaydı olduğu düşünülerek yanlışlıkla yazılmıştır. Halbuki; izah edildiği gibi yüzölçümü arttırılan tapu kaydının sınırları, güneyde ki 31 parsel sayılı taşınmaza ait olan Nisan 1319 tarih 11 ve 12 numaralı sicilden gelen ve 31 parsel sayılı taşınmaza ait Kasım 1946 tarih 17 numaralı 65 dönüm yüzölçümlü tapu kaydının sınırları; cinsi ise, 27 dönüm 1 evlek yüzölçümlü tapunun cinsidir. Çekişmeli 599 parsele ait olması gereken 27 dönüm 1 evlek yüzölçümlü tapu kaydıdır.