muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10716, Karar No: 2019/1632, Tarih: 11.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/10716 E.  ,  2019/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Davalılardan ..., .., ...’e yapılan tebligatların usule aykırı olduğu anlaşılmakla, mezkur kişilere 7201 sayılı Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri gereğince usulünce tebligat yapılıp; gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

2- Çekişmeli taşınmazların tamamını gösterir (dosyada bilirkişiler tarafından 1950 tarihli hava fotoğraflarının incelemede kullanıldığı bilgisi mevcuttur), kadastro tarihinden 20 yıl öncesine ait (1990 yılına ait) hava fotoğraflarıyla bunlardan üretilen memleket haritalarının ve varsa yöreye ait tüm orto foto haritalarının bulundukları yerlerden getirdildikten sonra; dosyanın keşiflerde dinlenen fen, orman ve jeodezi bilirkişilerine verilerek dosyada bulunan ve incelemede kullanıldığı belirtilen 1950 tarihli ve 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ve ortofoto haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası, hava fotoğrafları ve ortofoto haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Ned-Cad veya benzeri proğramlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar dava konusu taşınmazlar ve komşu taşınmazları gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, özellikle hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak;

• Taşınmazların niteliği ile,

• Varsa üzerlerindeki ağaçların cinsi, yaşı, dağılımı ve kapalılık oranı ile,

• Tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, varsa tasarruf sınırlarını,

• Kullanım durumunu, varsa niteliği, imar ihya edilen yerlerden ise imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tarımsal kullanıma dair emare bulunup bulunmadığını,

• Taşınmazların 6831 sayılı Orman Kanununun 17/2 maddesine göre orman içi açıklık niteliğinde olup olmadıklarını belirtir ve bu hususlarda ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınmalı (rapor ekine renkli haritalar ve hava fotoğrafları tarihleri ile birlikte eklenmelidir.)

3- 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, tespit maliki davalı gerçek kişiler yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yin

aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak belirlenecek taşınmazların tespit tutanakları ile tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5844, Karar No: 2025/2325, Tarih: 19.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5844 E.  ,  2025/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/445 E., 2023/1013 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gümüşhacıköy Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/85 E., 2023/12 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil talepli açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Çekişmeli 1534 ve 1566 parsel sayılı sırasıyla 20.000 m², 234.500 m² yüzölçümündeki taşınmazların mera, çekişmeli 1453 parsel sayılı taşınmazın ise 198.900 m² yüzölçümünde harman yeri niteliği ile orta malı olarak sınırlandırıldığı ve 1974 yılında yapılan tespitlerin 06.01.1975 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesi ile; çekişmeli 1453, 1534 ve 1566 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili olarak Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) gereği orman kadastrosu ve 2B uygulama çalışması yapıldığını, çalışmanın askı ilanına çıkarıldığını ve süresinde itiraz edilmediğinden tutanakların itirazsız olarak tarihinde kesinleştiğini, çekişmeli taşınmazın orman tahdit sınırları içinde olup orman sayılan yerlerden olduğunu öne sürerek tahdit içinde kalan bölümünün tapu kaydının iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; "Bilirkişi heyeti dava konusu taşınmazların değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır noktası görülecek şekilde dava konusu taşınmaz, memleket haritası, hava fotoğrafları kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa paftaların tümü üzerinde farklı renkli kalemlerle çizilip görülecek şekilde müşterek imzalı 16.12.2022 havale tarihli raporlarını sundukları, raporda davaya konu parsellerin kahverengi kalem ile çevrelenerek gösterildiği, orman sayılan yerlerin yeşil renkli kalem ile taranmak suretiyle gösterilmiş olduğu, raporda 1453 parsel sayılı taşınmazın A harfi ile gösterilen, 1566 parsel sayılı taşınmazın E harfi ile gösterilen ve 1534 parsel sayılı taşınmazın C harfi ile gösterilen alanın orman sayılan yerden olduğunun belirtildiği görüldüğü, ayrıntılı, ilmi ve teknik verilere uygun, denetime elverişli olması nedeniyle hükmü esas alınan raporlardaki tespit ve değerlendirmelerin mahkememizce de paylaşılmış dava konusu 1453, 1534 ve 1566 parsel nolu taşınmazların bulunduğu yerde Orman Kadastro Komisyonu tarafından 6831 Sayılı Kanun gereği orman kadastrosu ve 2/B uygulama çalışması yapıldığı, çalışmanın itiraz edilmeden kesinleştiği, dava konusu taşınmazların keşif neticesi aldırılan bilirkişi raporlarına göre 1453 parsel sayılı taşınmazın A harfi ile gösterilen 77.663,19  m²'lik alanın orman sayılan yerden olduğu, 1566 parsel sayılı taşınmazın E harfi ile gösterilen 162.306,95  m²'lik alanın orman sayılan yerden olduğu ve 1534 parsel sayılı taşınmazın C harfi ile gösterilen 8.028,37  m²'lik kısmının orman sayılan yerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne " karar verilmiştir. Davalı ... vekilince karar istinaf edilmiş.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; çekişmeli 1534 parsel sayılı taşınmazın C, 1566 parsel sayılı taşınmazın E ve 1453 parsel taşınmazın A harfi ile gösterilen bölümlerinin mahkemece yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi heyet raporunda kesinleşen tahdit içinde kaldığının anlaşılmasına, orman sayılan taşınmazlar üzerindeki mülkiyeti kısıtlayıcı her türlü şerh ve sınırlı ayni haklarında terkininin gerekmesine göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir usul yasaya aykırılık bulunmadığı gibi davanın tahdide dayalı olarak açılıp tahdit içinde kalan kısımlar açısından davanın tamamen kabulüne karar verildiğine göre davalı ... lehine de vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir usul yasaya aykırılık bulunmadığından davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından, dava konusu taşınmazların orman ile bir ilgisi bulunmadığı, kadimden beri mera olduğu, hali hazırda da mera olarak kullanıldığı, yeterli ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna istinaden karar verildiği, karara göre de taşınmazların orman sayılmayan kısımları için kısmen red kararı verilip, davalı idare lehine ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 2016 yılında başlanarak sonuçları 16.11.2016 tarihinde askı ilanına alınarak kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Davanın tahdide dayalı olarak açıldığı görülmüştür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19177, Karar No: 2014/26109, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19177 E.  ,  2014/26109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/255-2014/270

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5642, Karar No: 2017/2722, Tarih: 06.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/5642 E.  ,  2017/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık savunmanının temyiz isteminin incelenmesinde:

26/08/2014 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 17/10/2014 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ... savunmanının temyiz talebinin REDDİNE,

2- Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığın alışveriş merkezinde müşteri gibi davranıp suça konu eşyaları çantasına koyup çıkmak istediği, özel güvenlik elemanları tarafından fark edilip durdurulmak istenirken üzerinden çıkardığı bıçağı görevlilere rastgele sallayıp, çantayı bırakıp kaçmak istediği olayda; yağma suçunun sanığın çanta elindeyken müştekileri bıçakla tehdit etmesi ile tamamladığı gözetilmeden, TCK'nın 35/2. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4215, Karar No: 2014/7162, Tarih: 01.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4215 E.  ,  2014/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı işyerinde üretim müdürü olarak çalışan davalı tanığının, "...mola saatlerine riayet etmeyip çalışma saatini erken terkederek yemek kuyruğuna girmiştir. En son yine yemekhaneye çok daha yakın olan birimde çalışanların önde olması gerekirken davacının onların da önünde olduğunu gördüm. Davacıya "Ali sıradan çık en arkaya geç" dedim bunun üzerine davacı en arkaya geçmek yerine orayı terketti..." şeklindeki beyanı, davacının konuşma bozukluğu ve işitme kaybı nedeniyle %51 oranında engelinin bulunduğuna dair sağlık kurulu raporu ile ağır işitme kaybının bulunduğunun anlaşıldığı, davacının babası olup daha sonra işyerine davacı ile birlikte giden davacı tanığının beyanı ve tüm dosya kapsamından, davacının üretim müdürü olan davalı tanığının yukarıda belirtilen beyanını ağır işitme kaybı da dikkate alındığında " işyerinden çıkış" gibi algılamış olduğu, kaldı ki davacının dava dilekçesinde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından sonlandırıldığını belirttiği gibi davacı tanığının da bu beyanı destekler şekilde beyanda bulunduğu görülmekle davacının yaptığı devamsızlık yönünden mazeretinin haklı olduğu ve dolayısıyla davalı işveren tarafından yapılan fesih haklı nedene dayanmamakta ise de geçerli nedenle fesih olarak kabulü gerekeceğinin anlaşılmasına ve mahkemece bu yönde tespit yapılmasına göre davacı ve davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle doğru olan hükmün ONANMASINA, taraflardan harç peşin alındığından Yeniden alınmasına yer olmadığına, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/23230, Karar No: 2024/15731, Tarih: 27.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/23230 E.  ,  2024/15731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1014 Esas - 2019/2034 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/43 Esas -2019/17 Karar

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve istiyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan 5237 sayılı TCK’nın 314/3. maddesinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın çocuklarını örgüt ile iltisaklı okula göndermesi eyleminin müsnet suç yönünden delil yahut örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24529, Karar No: 2012/27391, Tarih: 06.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/24529 E.  ,  2012/27391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3621 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... Hazinesi vekili temyizinin, iddianamede nitelendirilmesine rağmen gerekçeli kararda yer almayan 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca karar verilmemesine yönelik olmakla yapılan incelemede, atılı suçtan mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün bulunduğundan dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/973, Karar No: 2014/1873, Tarih: 25.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/973 E.  ,  2014/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 456/1, 457/1, 59, 6136 sayılı Yasanın 13/1,765 sayılı TCK.nun 59, 71, 72, 40 maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis, 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutunda ve nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; izinsiz silah taşıma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre belirlenen ve suçun işlendiği 15.04.2005 tarihinde işlemeye başlayan 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin temyiz incelemesinden önce 15.10.2012 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazının kabulü ile sanık hakkında kurulan hükmün dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’ı yaralama eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında

isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, teşdiden ceza verilmesinin doğru olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.

Olayımızda da, sanığın, öldürmeye elverişli olan tabanca ile etkili mesafeden hedef gözeterek mağdura doğru iki el ateş ettiği, mermilerden bir tanesinin mağdurun sol deltoid alt bölgesinden girip, manibrium stemi üzerinden çıktığı, bu yaralanma nedeniyle mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla; yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, yaranın yeri ve niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün bu nedenle CMUK.nun 326. maddesi uyarınca ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.