muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22169, Karar No: 2015/11168, Tarih: 04.06.2015

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir

Dosya içinde bulunan, muvazaa tespitine dair iş müfettişi raporlarının davalı ve .. İnş. Tur. Ltd. Şti. arasında 01.01.2010 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesi, yine davalı ve .. Tıp Hiz. Ltd. Şti. ve İlmero Teks. Mak. Ltd. Şti. adi ortaklığı arasında 01.11.2008 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

Somut olayda; öncelikle davacının yukarıda değinilen muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen şirketlerde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı işveren belgesinde davacının temizlik işinde çalıştığının belirtildiği görülmüştür. Dava dilekçesinde davacının yaptığı iş belirtilmemiş ancak yapılan işin mahiyetine dair tanık dinletilmiştir. Davacı tanığı özetle; davacının temizlik yanında çay servisi, evrak işleri gibi işlerde de çalıştırıldığını beyan etmiştir. Söz konusu tanık ifadesi ile davacı taraf davacının ilgili hizmet alım sözleşmesi kapsamında temizlik işi dışında işlerde de çalıştırıldığını ispat etmiş olup ayrıca SGK kayıtlarına göre davacının 01.01.2010 – 31.12.2010 tarihleri arasında bizzat davalı Üniversite üzerinden sigortalandığı anlaşılmaktadır ki tek başına bu durum dahi muvazaanın ispatı bakımından yeter neden teşkil etmektedir. Tüm bu tespitler karşısında davanın kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27171, Karar No: 2020/12056, Tarih: 15.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27171 E.  ,  2020/12056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin davalı işyerinde 01.12.2003 tarihinde satış temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatmaması gibi aleyhine olan işveren uygulamalarına itiraz etmesi nedeniyle iş akdinin işveren tarafından 30.09.2014 tarihinde bir daha işe gelmemesi söylenerek sözlü olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinde kullanımında olan e-posta adresinden, 30.08.2014 tarihinde şirket yetkililerine ileti göndererek farklı bir sektörde ve kurumsal bir yerde çalışma isteğinden ötürü 30.09.2014 tarihinde işyerinden ayrılacağını bildirerek 1 ay öncesinden ihbarda bulunduğunu, buna göre işyerinden kendisinin ayrılması nedeniyle kıdem ve ihbar alacağına hak kazanmasının mümkün olmadığını, davacının alacak iddialarının haksız bulunduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Tanık beyanlarına birlikte çalışma süreleriyle sınırlı olarak değer verilebilir.

Hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları da aynı ilkelere tabidir.

Hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları da aynı ilkelere tabidir.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları davalının davaya karşı zamanaşımı def’i gözetilerek, 10.11.2009-30.09.2014 tarihleri arası dönem için davacı tanık beyanları esas alınarak hesaplanmıştır. Ne var ki, davacı tanıklarının hangi tarihler arasında davalı işyerinde davacı ile birlikte çalıştıkları Mahkemece tespit edilmiş değildir. Oysa, tanıklar ancak kendi çalışma dönemlerindeki çalışma şekli ile ilgili bilgi sahibi olabilirler ve tanıklıklarına ancak kendi çalışma dönemleri ile sınırlı olarak itibar edilebilir. Bu durumda; tanıkların davalı işyerinde çalışma sürelerini gösteren Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları temin edilmeli, davacı ile birlikte çalıştıkları sürelerle bağlı kalınarak talep konusu alacaklar konusunda bir değerlendirme yapılmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasında ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edilip edilmediği ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, davacının 20.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi davalı tarafa tebliğe çıkartılmaksızın 09.06.2016 tarihli duruşmada dosyanın karara bağlandığı anlaşılmaktadır. Islah dilekçesinin davalı tarafa usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek sonuca gidilmesi gerekirken savunma hakkının kısıtlanmasına sebebiyet verecek şekilde yargılama yapılıp karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14985, Karar No: 2018/11134, Tarih: 10.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14985 E.  ,  2018/11134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suç sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 29/03/2013 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm ile “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2765, Karar No: 2012/5713, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2765 E.  ,  2012/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2011 gün ve 2010/277 Esas, 2011/263 Karar sayılı sanık ... yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 21.03.2011 tarih ve 1058 sayılı raporunda mağdurenin Aralık 2009, Mart 2010 tarihlerinde mağduresi bulunduğu olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğu mütalaa olunmuş ise de; Aralık 2009 tarihinde mağdurenin babası tarafından zorla, Mart 2010 tarihinde ise mağdurenin erkek arkadaşı olan .... ile rızaen ilişkiye girildiğinin ifade edilmesi karşısında, mağdurenin ruh sağlığının hangi sanığın eylemi neticesinde gerçekleştiği ya da her iki sanığın eylemlerinin birleşmesi neticesinde mi meydana geldiği hususunun net bir şekilde saptanıp raporda açıkça bildirilmemesi suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak sanıkların hukuki durumlarının tayin edilerek yazılı şekilde ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3874, Karar No: 2020/1905, Tarih: 29.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3874 E.  ,  2020/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak hükmün temyizen tetkiki taraf vekili istenmiş ve temyiz dilekçelerin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava sözleşmesinin feshi, yüklenici tarafından arsa sahibi aleyhine açılıp birleşen dava sözleşmenin aynen ifası, yapı ruhsatı alınması için yetki verilmesi, tapu iptali ve tescil ile gecikme tazminatı ve dairelerin zamanında satılamaması nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay bozmasından sonra, sözleşmenin feshine ilişkin asıl davanın tefrik edilerek mahkemenin ayrı bir esasına kaydedilip yargılamanın yürütülmesi nedeniyle birleşen dava, asıl dava haline gelmiştir.

Yüklenicinin arsa sahibi aleyhine açıp birleştirilip bilahere fesih davasının tefriki nedeniyle asıl dava haline gelen davanın bozmadan sonra yapılan yargılaması sonucunda tazminat ve yapı ruhsat almak üzere izin ve yetki verilmesi isteminin kısmen kabulüne, tapu iptali ve tescil isteminin reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, yüklenici şirketin arsa sahibi aleyhine açtığı birleştirilip bilahere fesih davanın tefriki nedeniyle asıl dava haline gelen ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/249 Esas, 2008/14 Karar sayılı dosyasındaki davanın dava tarihi 06.07.2007 olup karar başlığında 11.04.2013 olarak yazılmış olmasının maddi hataya dayalı ve mahallinde düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına ve yapı ruhsatının alınmamış olması sebebiyle tapu iptali ve tescil isteminin reddinde isabetsizlik bulunmamasına göre davacı yüklenicinin tüm, davalı arsa sahibi mirasçılarının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahibinin yüklenici aleyhine açtığı ve Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamından sonra tefrik edilerek ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/87 Esasını alan dava dosyasındaki taraflar arasında imzalanan düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi talebi 10.04.2013 gün 2013/185 Karar sayılı kararla reddedilmiş ve arsa sahibinin temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 22.11.2013 gün 2013/5041 Esas, 2013/7361 Karar sayılı ilamı ile onanarak ve karar düzeltme yoluna gidilmeksizin kesinleşmiştir.

Yüklenici şirket ile dahili davalıların murisi ... arasında ...Noterliği’nde imzalanan 23.09.2004 gün 4298 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesine göre inşaatın tamamlanıp teslimi süresi yapı (inşaat) ruhsatı alınmasından itibaren üç yıldır. Hükme esas alınan 28.06.2016 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre projelerin çizilip yapı ruhsatı almak için geçmesi gereken makul süre 3 aydır. 23.09.2004 sözleşme tarihine göre 3 aylık proje ve ruhsat alım süresi 3 yıllık teslimi gereken süreye eklendiğinde yüklenicinin inşaatı tamamlayıp teslim etme süresi 23.12.2007 tarihinde dolmaktadır. Teslim süresi bitmeden ve inşaat yapımı tamamlanmadan yüklenicinin kendisine kalan bağımsız bölümleri kiraya vererek ya da kullanmak suretiyle kazanç sağlaması ve sözleşme ilişkisi halen devam ettiğinden yüklenicinin maliyet ile dava tarihindeki satış bedeli arasındaki fark şeklinde hesaplanan kâr kaybını istemesi mümkün değildir.

Bu durumda, yüklenicinin açtığı ve asıl dava haline gelen davanın açıldığı 06.07.2007 tarihi itibariyle yapı ruhsatının alınması ile birlikte inşaat yapımı için gereken sözleşme tarihinden itibaren 3 yıl 3 aylık süre geçmediği, yüklenici süresinden önce dahi olsa inşaatı tamamlayıp teslim ettiğini kanıtlayamadığı ve yüklenici lehine gecikme tazminatı niteliğinde kira kaybı ile kazanç kaybını talep etme koşulları oluşmadığından, davacı yüklenicinin gecikme tazminatı ve kazanç kaybı taleplerinin reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle yüklenicinin tüm, arsa sahibi mirasçılarının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı arsa sahibi mirasçıları yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,00 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalılara iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2428, Karar No: 2016/4145, Tarih: 31.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/2428 E.  ,  2016/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını, yaralanma sebebiyle müvekkilinin vücut fonksiyonlarında kalıcı olarak kayıp oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; yetkili mahkemenin .......Mahkemeleri olduğunu, kusur ve zararın ispatlanmasının gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre;.......Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. Maddesinde, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davaların sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiştir. Somut olayda, kaza .....'ta vuku bulmuş, davacının adresi de Tarsus'tur. Davalı sigorta şirketinin.... ilinde Bölge Müdürlüğü bulunduğu anlaşılmıştır. Davacı vekilinin davayı, sigortacının bir acenteden daha yetkili organı olan .....Bölge Müdürlüğünün bulunduğu ......'da açtığı gözetilerek (HGK'nun 30.4.2013 gün ve 2013/17-2099 esas, 2014/572 karar sayılı ilamı uyarınca)

yetki itirazının reddi ile işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.