muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/94, Karar No: 2013/1415, Tarih: 02.10.2013

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı  tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının 2007 yılına ilişkin kira alacağına dair temyiz itirazlarının dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre  reddine,

2-Davalı, davacının 2007 ve 2008 yıllarına ait kira alacağının ödenmediğinden Bahisle davacı hakkında icra takibi yapmış, davacı ise 2007 yılı kira bedelini ödediğini, 2007 yılına ilişkin kira dönemi sonunda mecurun tahliye ettiği için 2008 yılında kira borcu bulunmadığından bahisle bu davayı açmıştır. Davacı 2007 yılında mecuru tahliye ettiğini iddia etmesine karşılık davalı mecuru tahliye edilip anahtarların kendisine teslim edilmediğini, bu nedenle sözleşme süresinin 1 yıl uzadığını savunmaktadır. Taraflar arasındaki 01.01.2007 ve 31.12.2007 dönemine ilişkin kira sözleşmesinin sonunda mecurun tahliye edildiğini ispat yükü davacı kiracıdadır. Davacı kiracı mecurun 31.12.2007 sonunda tahliye ettiğini yasal delillerle  kanıtlayamamıştır. Bu durumda mahkemece davacının mecuru hangi tarihte tahliye ettiği ve anahtarlarını kiralayana teslim ettiği saptanmalı şayet mecurun tahliyesi 01.01.2008 tarihinden sonra ise kural olarak dönem sonuna kadar kiracının kira bedelinden sorumlu olduğu kabul edilmeli ancak B.K.’nun  98. maddesi  delaletiyle  BK.’nun  44.  maddesi gereğince  davalının  zararın  artmamasına  yönelik olarak kiralayanın tahliyeden sonra mecuru ne kadar sürede kiraya vereceği belirlenerek davacının sorumlu olduğu  kira süresi belirlenerek  bu  süreye isabet eden    kira miktarından  sorumlu  tutulmalıdır. Mahkemece açıklanan bu ilkeler doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi  gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan bozma nedenine göre davalının icra inkar tazminatı ve vekalet ücretine ilişkin temyiz nedenleri hakkında bu aşamada inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davacı kiracının 2007 ve 2008 yıllarına ait kira borcunun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davacı kiracının 2007 ve 2008 yıllarına ait kira borcunun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı, taraflar arasında 01.01.2007-31.12.2007 tarihleri arasında geçerli olmak üzere 30.01.2007 tarihinde kira sözleşmesi yapıldığını,12.02.2007 tarihinde kira borcunun yatırıldığını, sözleşmenin 1. ve 6. maddesine göre  kira sözleşmesinin uzatılmasının kiracının isteğine bırakıldığını, davacının uzatma hakkını kullanmaması sebebi ile sözleşmenin sona erdiğini ve davalının kira alacağının oluşmadığını belirterek davalının 2007 ve 2008 yılı kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibinde borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının kira akdi bitiminden 15 gün evvel mecuru tahliye edeceğini bildirmediğinden, kira akdinin aynı şartlar altında bir yıl daha uzadığını, taşınmazın tahliye ve anahtarının teslim edildiği hususunun ispatının kiracıya ait olduğunu, davacının mecuru boşaltmayıp anahtarını teslim etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 2007 yılı kira bedelinin davacı-kiracı tarafından ödendiği, dönem sonunda ise kiralananın tahliye edilerek davalı-kiralayana teslim edildiği böylece 2008 yılı kira borcunun da bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen karar; Özel Dairece, metni aynen yukarıda yazılı ilam ile bozulmuş; mahkemece, önceki gerekçeler tekrarlanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Bozma ve direnme kararlarının içerik ve kapsamlarına göre Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kira sözleşmesinin özel şartlar bölümü dikkate alındığında, davacı kiracının kiralananı tahliye ettiğini kanıtlama yükü altında bulunup bulunmadığı; dosya kapsamına göre kiralananı tahliye ettiğini kanıtlayıp kanıtlayamadığı ve dönem sonuna kadar kira parasından sorumlu olup olmadığı; buradan varılacak sonuca göre, mahkemece bozma ilamında değinildiği şekilde araştırma yapılmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Bu noktada, uyuşmazlığın üzerinde toplandığı konuyla ilgili yasal düzenlemeler ve Yargıtay’ın kararlık kazanmış uygulaması hakkında şu genel açıklamaların yapılmasında yarar vardır.

Kira sözleşmelerinde kiralayana ait edim, kiralananı kiracıya teslim etmek ve kira süresi boyunca onu kiracının kullanımına elverişli şekilde bulundurmak (Borçlar Kanunu, md. 249), kiracının edimi ise; kira paralarını ödemek, kiralananı sözleşmeye uygun şekilde kullanıp, süre sonunda iade etmektir (818 sayılı Borçlar Kanunu, md. 256,257; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 316, 314).

Kira sözleşmelerinde kiralayana ait edim, kiralananı kiracıya teslim etmek ve kira süresi boyunca onu kiracının kullanımına elverişli şekilde bulundurmak (Borçlar Kanunu, md. 249), kiracının edimi ise; kira paralarını ödemek, kiralananı sözleşmeye uygun şekilde kullanıp, süre sonunda iade etmektir (818 sayılı Borçlar Kanunu, md. 256,257; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 316, 314).

Bir kira sözleşmesi, o yolda açık bir sözleşme hükmü bulunmasa dahi, kira süresi bitmeden tarafların karşılıklı anlaşmalarıyla sona erdirilebilir; buna hukuken herhangi bir engel yoktur. Böylesi bir sona erdirme hukuki işlem niteliğindedir ve aşağıda açıklanacağı üzere, tanıkla ispat edilip edilemeyeceği hususu, kira bedelinin yıllık tutarına göre belirlenir.

Taraflar, kira sözleşmesinde, kiralananın kiracı tarafından tek taraflı bildirimde bulunulmak suretiyle kira süresinin bitiminden önce tahliye edilebileceğini de kararlaştırılabilirler. Ancak, bu bildirim sözleşmede belirli bir şekle ve süreye tabi tutulmuş ise, bildirimin geçerli olabilmesi için, kararlaştırılan koşullara uyulması zorunludur.

Sözleşmede, kiralananı süre bitmeden tek taraflı olarak tahliye etme hak ve yetkisi kendisine tanınmayan kiracının, kiralayanın bilgisi ve rızası olmaksızın ve haklı bir nedene de dayanmaksızın, kira süresinin bitiminden önce kiralananı tahliye etmesi sözleşmeye aykırı davranış (haksız fesih) sayılır; böylesi bir durumda kiracı, kiralayanın bu yüzden uğradığı zararı tazminle sorumludur. Ne var ki, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 98.maddesi yollamasıyla sözleşmelerde de uygulanması gereken 44.maddesi uyarınca, kiralayan da, kiralananı aynı koşullarla yeniden kiraya vermek konusunda gereken çabayı göstermeli ve böylece zararın artmasına sebebiyet vermemelidir. Aksi takdirde, artmasına sebep olduğu zarar tutarını kiracıdan isteyemez.

Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir; anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin, kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde, kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini ispatlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki  işlemin  içerisinde  yer alan  bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şekilde ispatlanacağı hususu, yıllık kira bedelinin tutarı esas alınmak suretiyle, 1086 sayılı HUMK.nun 288. ve 289. (6100 sayılı HMK.nun 200.) maddeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senetle ispat sınırının (HUMK md.288; HMK 200 md) üzerindeyse ve kiralayanın açık muvafakati yoksa (HUMK md.289; HMK 200 md), bu yön kiracı tarafından ancak yazılı delille ispatlanabilir; tanık dinlenemez.

Eğer, kiralayan anahtarı almaktan kaçınırsa, kiracının yapması gereken, mahkemeden bu yolda tevdi mahalli tayini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmek ve durumu kiralayana bildirmektir. Kiracının kiralananı iade borcu, ancak bu şekilde, durumun kiralayana bildirildiği tarihte son bulur ve söner. Aksi takdirde, kiracının, kira parasını ödemek de dahil olmak üzere, sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri devam eder.

Bir davada, kiralananın hangi tarihte tahliye edilmiş olduğu bu ilkeler çerçevesinde saptandıktan sonra, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, mahkemece yapılması gereken iş; sözleşmede aksine bir hüküm yoksa kiracının sadece, tahliye tarihi ile kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarih arasındaki dönemin; eş söyleyişle yeniden kiralama için gereken makul süre için kira parasından sorumlu tutulabileceğinin gözden uzak tutulmaması ve bu makul süre bilirkişi aracılığıyla belirlenerek, belirlenecek bu süreyle sınırlı olarak kiracının sorumluluğuna hükmedilmesidir. Bilirkişice belirlenecek süre, geriye kalan kira süresinden daha fazla ise, kiracının sorumluluğu, kalan sürenin kira parasıyla sınırlı olmalıdır. Belirtilmelidir ki; kiralananın, bilirkişice belirlenen makul süreden daha sonra veya daha düşük bir bedelle yeniden kiralanmış olması, kiracının sorumluluğu yönünden sonuca etkili değildir. Ancak, eğer kiralayan, bilirkişinin belirlediği makul süreden daha kısa bir süre içerisinde yeniden aynı koşullarla başkasına kiraya verilmiş ise, kiracının sorumluluğu, bilirkişinin bildirdiği makul süreye göre değil, tahliye tarihi ile fiilen gerçekleşen yeni kiralama arasındaki süreye göre belirlenir.

Somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde:

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/01/2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ve aylık kira parası konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde:

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/01/2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ve aylık kira parası konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı-kiracı, kiralananın 31.12.2007 tarihinde tahliye edildiğini iddia etmiş, davalı-kiralayan ise taşınmazın davacının belirttiği tarihte tahliye edilmediğini, 6570 sayılı Kanunun 11.maddesi gereğince kira sözleşmesinin taraflar arasında bir yıl daha uzadığını savunmuştur. Davacı- kiracı kiralananı 31.12.2007 tarihinde tahliye ettiğini savunmuş ise de, bu savunmasını yazılı delil ile kanıtlayamamıştır. Davacı-kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak tahliye ettiğini ve anahtarları kiralayana teslim ettiğini kanıtlamak zorundadır. Davacı-kiracı bunu kanıtlayamadığına göre, kiralananın davalının bildirdiği tarihte tahliye edildiğinin kabulü gerekir.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıdaki genel açıklamalarda belirtildiği üzere, kira süresi bitmeden ve karşılıklı anlaşma (kiralayanın rıza ve onayı) bulunmadan, kiralananı tek taraflı olarak tahliye eden kiracı, aksine bir sözleşme hükmü mevcut olmadığı takdirde, kural olarak kalan sürenin tüm kira paralarından sorumlu ise de; kiralayanın Borçlar Kanunu’nun 98.maddesindeki yollama nedeniyle 44.maddesinden kaynaklanan yükümlülüğünden dolayı, kiracının sorumluluğu, tahliye tarihi ile, kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilmesi için gereken makul süreyle sınırlıdır. Bunun için mahkemece, keşif yapılıp, uzman bilirkişi aracılığıyla, kiralananın cinsi, özellikleri, mevkii, bu nitelikteki bir taşınmaza o bölgede duyulan ihtiyacın derecesi ve somut olaya özgü başka diğer özellikler çerçevesinde, kiralayanın gereken çabayı göstermesi halinde kiralananı aynı koşullarla yeniden hangi süre içerisinde kiraya verebileceği; eş söyleyişle, aynı koşullarla yeniden kiralama için gereken makul sürenin ne olduğu, tarafların ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla saptanmalı, daha sonra davacı kiracı bu tarihe kadar olan kira parasından sorumlu tutulması gerektiği kabul edilmeli, bu çerçevede davacı kiracının sorumluluğuna hükmedilmelidir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında bazı üyeler tarafından, kira sözleşmesinin özel şartlar kısmının 6.maddesindeki düzenleme gereğince, mahkemece, taşınmazın tahliye tarihi belirlendikten sonra davacı-kiracının makul süre kadar kira bedelinden sorumlu tutulamayacağı, taraflar arasındaki bu kararlaştırma gereğince davacı-kiracının kiralananı sözleşmenin süresinin dolmasını beklemeden de tahliye edebileceği ve bu durumda makul süre kadar kira borcundan sorumlu olmayacağı görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Yerel Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle, araştırma ve inceleme yapmak suretiyle bir sonuca ulaşılması gerekirken, taşınmazın davacı-kiracının belirttiği 31.12.2007 tarihinde tahliye edildiğinin kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yerel Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle, araştırma ve inceleme yapmak suretiyle bir sonuca ulaşılması gerekirken, taşınmazın davacı-kiracının belirttiği 31.12.2007 tarihinde tahliye edildiğinin kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Direnme kararı, bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,  bozma nedenine göre davalının icra inkar tazminatı ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana  geri  verilmesine, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20341, Karar No: 2010/5498, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20341 E.  ,  2010/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/1543, Karar No: 2019/4477, Tarih: 27.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/1543 E.  ,  2019/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı, cinsi, çeşitliliği, ele geçiriliş şekli ve dosya kapsamına göre; delillerin değerlendirilmesi ve sanığın eyleminin “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılıp belirlenmesi görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, kovuşturmanın sürdürülerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3583, Karar No: 2025/2019, Tarih: 09.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3583 E.  ,  2025/2019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/232 E., 2024/393 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen, karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı okul vekili; müvekkili yüksek okulun içerisinde İl Emniyet Müdürlüğü adına yaptırılan 75. Yıl Kapalı Spor Salonu için Diyarbakır İl Emniyet Müdürlüğünce 2000 yılında 71451 no ile atık su abonesi olunduğunu, 2002 yılı sonuna kadar atık su bedelinin Emniyet Müdürlüğünce davalıya ödendiğini, bu tarihten sonra Polis Meslek Yüksek Okulu hizmetine tahsis edildiğini, abonelik tarihi olan 2002 yılından şebeke suyunun kullanılmaya başlandığı 22.07.2010 tarihleri arasında atık su ile ilgili davalı İdarenin hizmetinden yararlanılmadığını, davalı tarafça usulsüz fatura düzenlendiğini ileri sürerek; 83 döneme ait 196.945,81 TL'lik fatura yönünden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Birleşen davada davacı DİSKİ vekili; davalı adına 02.11.2011 düzenleme tarihli ve 196.181,28 TL tutarında atık su bedeli tahakkuk ettirildiğini, 10.10.2010 tarihine kadar geçerli döneme ait faturanın 21.11.2011 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini, ancak davalı Kurum tarafından atık su sarfiyat bedeli ödenmediğini ileri sürerek; şimdilik 30.000,00 TL atık su bedeli alacağının borcun tebliğ tarihi olan 21.1.2011 tarihinden itibaren işleyecek 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı DİSKİ vekili; davacının tahakkuk eden alacaktan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davada davalı okul vekili; şebeke ve atık su kullanmaya başlama tarihinin 22.07.2010 olduğunu, 2002 yılından itibaren düzenlenen atık su tahakkuk faturasının haksız olduğunu savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.12.2015 tarihli kararıyla; alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davalının atık su bedeli talep hakkının bulunduğu, bu bedele faiz işletilebileceği gerekçesiyl; asıl davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 69.179,31 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine; birleşen davanın kısmen kabulü ile atık su bedeli olarak belirlenen toplam 127.766,50 TL'nin, 30.000,00 TL'sinin borcun tebliğ tarihi olan 21.11.2011 tarihinden itibaren, 97.766,50 TL'sinin ıslah tarihi olan 17.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1.Dairece verilen 21.06.2018 tarihli ilamla; tarafların sair temyiz itirazları reddedilerek, konusunda uzman bilirkişilerden davalı DİSK'nin davacı taraftan isteyebileceği atık su bedeli hakkında, talep konusu fatura dönemi ve miktarı ile sınırlı olarak tahakkuk tarihlerinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre tereddüte yer vermeyecek şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi, dava konusu 83 döneme ait faturaların tek bir fatura olarak düzenlenip 21.11.2011 tarihinde birleşen davalı okula tebliğ edildiği gözetilerek, taraflar arasında gecikme zammı uygulanacağına dair sözleşme de bulunmadığından uzman yasal faiz üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinden bahisle bu karar bozulmuştur.

2. Mahkemenin 09.07.2021 tarihli kararıyla; asıl davanın kısmen kabulü ile davacı okulun davalı DİSKİ'ye 71451 numaralı su aboneliği kapsamında 21.11.2011 sayılı yazı ile talep edilen 83 döneme ait olarak 19.479,87 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davanın kabulü ile su bedeli olarak belirlenen toplam 127.766,50 TL'nin, 30.000,00 TL'sinin borcun tebliğ tarihi olan 21.11.2011 tarihinden itibaren, 97.766,50 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı okuldan alınarak davacı DİSKİ'ye verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3. Dairece verilen 05.10.2022 tarihli ilamla; taraf vekillerinin sair temyiz itirazları reddedilerek, mahkemece yeni bilirkişi heyetinden dava konusu 2002-2010 yılları arasındaki dönem için davalı DİSKİ tarafından gönderilen 07.08.2020 tarihli yazı cevabı ekindeki birim fiyatların da dikkate alınması suretiyle, davalı DİSKİ'in davacı taraftan isteyebileceği atık su bedeli hakkında, tahakkuk tarihlerinde yürürlükte bulunan ilgili mevzuat hükümlerine göre tereddüte yer vermeyecek şekilde rapor aldırılması, taleple bağlılık kuralı ve taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakların da gözetilmesi suretiyle hüküm tesis edilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

4. Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyularak alınan 01.03.2024 tarihli bilirkişi heyeti raporu kapsamında, 2001 yılı ile 2010 yılları arasındaki dönemler için belirlenmiş atıksu ücret tarifeleri dikkate alınarak bulunan atık su bedelinin 123.225,95 TL olduğu gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 71451 numaralı su aboneliği kapsamında 21.11.2011 sayılı yazı ile talep edilen 83 döneme ait olarak 73.719,86 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine; birleşen davanın kısmen kabulü ile su bedeli olarak belirlenen toplam 123.225,95 TL'nin, 30.000,00 TL'sinin borcun tebliğ tarihi olan 21.11.2011 tarihinden itibaren, 93.225,95 TL'sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri