muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11980, Karar No: 2022/11078, Tarih: 04.10.2022

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 17.03.2022 tarihli ve 2022/2793 Esas, 2022/3668 Karar sayılı ilâmı ile; davalının diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verildikten sonra, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı bu nedenle son tutanak tarihini aşan kısım yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına ve dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bozma ilâmı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin ise dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki döneme isabet eden alacakların dava şartı yokluğu sebebiyle reddine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4700, Karar No: 2014/6697, Tarih: 22.05.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/4700 E.  ,  2014/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kira alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması, birleşen dava ise kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, itirazın 382.256,25 TL üzerinden kaldırılmasına, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin birleşen davadaki tahliye kararına yönelik temyiz itirazları ile davacı ve davalının asıl davaya ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin sözleşmedeki artış şartı gereği hüküm altına alınan kira alacağının hesabına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davada ve icra takibinde dayanılan ve karara esas alınan 01.10.2010 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli net 110.000 TL olarak belirlenmiş ve her ayın 1 ila 10.günleri arasında peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 8.maddesinin D bendinde "kira bedellerinin kira başlangıcından itibaren her yıl bir önceki kira bedeline TEFE+TÜFE/2 (tefe oranı ile üfe oranı toplanıp bulunan sonuç ikiye bölünecek) enflasyon artışı eklenerek ödenecektir." hükmü getirilmiştir. Özgür irade ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda artış şartı dikkate alınarak hesaplama yapılmış ise de, bilirkişi tarafından TEFE ve ÜFE oranlarının on iki aylık ortalaması mı yoksa bir önceki yılın aynı ayına göre değişim oranlarının mı dikkate alındığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece bu husus üzerinde durularak bilirkişiden denetime elverişli olacak şekilde on iki aylık TEFE ve TÜFE değişim oranı ortalamasına göre artış oranının hesaplattırılması için yeniden rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalı vekilinin faiz oranına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3-Davalı vekilinin faiz oranına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki sözleşmenin 8/B maddesinde kiranın gecikmeli olarak yatırılması durumunda aylık %5 gecikme faizi ile birlikte ödeme yapılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı, davalı hakkında 29.04.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2013 yılı Şubat, Mart ve Nisan ayı kira parası 462.182,40 TL asıl alacak ve 37.744,90 TL sözleşme gecikme faizi olmak üzere toplam 499.927,30 TL'nin tahsilini istemiştir. Mahkemece sözleşmede belirlenen faiz oranı üzerinden bilirkişi tarafından hesaplanan 30.999,41 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre; "Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir." 6101 sayılı TBK.nın Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinde; "TBK.nın kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır." hükmü öngörülmüştür.

Bu durumda icra takibinde sözleşmede kararlaştırılan %5 aylık gecikme faizi üzerinden talep edilen işlemiş faiz TBK.nun 120.maddesindeki temerrüt faizinin üst sınırını aştığından, TBK.nun 120/2.maddesi gereğince mevzuat hükümlerine göre belirlenen faizin %100 fazlası olarak uygulanarak işlemiş faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davaya ilişkin kararın ONANMASINA, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca asıl davaya ilişkin kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2458, Karar No: 2010/6669, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2458 E.  ,  2010/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu taşınmazın arsa niteliğinin tespiti açısından, ... Belediye Başkanlığı'nın yazısının yeterli olmadığı yine davalı vekilinin cevabında belirttiği ... Belediye Başkanlığı'ndan ise bu konuda hiçbir araştırma yapılmamış olduğu görülmüştür.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 30.03.2009 itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazıları ve dayanağı belgelerinin dosyaya getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5225, Karar No: 2013/5893, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5225 E.  ,  2013/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...., Köyü çalışma alanında kalan 111 ada 4 parsel sayılı 4230,18 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... oğlu ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, satın alma, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmaz içerisinde kalan yaklaşık 40 m2 kısmın tapu kaydının iptali ile adlarına tapuya tesciline, yine çekişmeli taşınmaz içerisinde kalan kadim yolun tapudan terkini ile yol olarak tescil dışı bırakılmasına karar verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacıların talep ettiği yolun kadim yol niteliğinde bulunmadığı, odunluk olarak kullanılan kısmın ise mahalli bilirkişilerce davacılara ait olduğu doğrulanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı dava dilekçesinde 8 adet tanık bildirmiştir. Mahkemece keşif kararı 22.06.2012 tarihinde alınmış, taraf tanıkları için davetiye çıkartılmasına karar verilmiş ise de, davetiye çıkartılmamış davacının bildirdiği tanıklardan sadece ikisi dinlenilmiş, diğerleri dinlenmemiş olduğu gibi, keşifte davalı ...'ın sunmuş olduğu 01.03.1960 tarihli tapu kaydının da uygulanmamış olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. O halde, mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için HMK.nun 243, 244, 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca yerel bilirkişi, davacı ve davalı tanıkları davetiyeyle çağrılmak suretiyle mahallinde yeniden keşif yapılmalı, davalının dayanmış olduğu 01.03.1960 tarihli tapu kaydı tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Müdürlüğünden getirtilerek yapılacak keşifte uygulanarak, dava konusu taşınmaz bölümlerinin bu tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı kesin olarak belirlenmeli tanıkların uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeleri, uyuşmazlık konusu taşınmaz bölümlerinde zilyetliğin kim tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde sürdürüldüğü hususları belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında

çelişki bulunduğu takdirde HMK'nun 261. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılık giderilmeli, ve bundan sonra tüm delliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine,

çelişki bulunduğu takdirde HMK'nun 261. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılık giderilmeli, ve bundan sonra tüm delliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine,

29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2459, Karar No: 2010/6668, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2459 E.  ,  2010/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu taşınmazın arsa niteliğinin tespiti açısından, ... Belediye Başkanlığı'nın yazısının yeterli olmadığı yine davalı vekilinin cevabında belirttiği ... Belediye Başkanlığı'ndan ise bu konuda hiçbir araştırma yapılmamış olduğu görülmüştür.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 30.03.2009 itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazıları ve dayanağı belgelerinin dosyaya getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12083, Karar No: 2015/2606, Tarih: 29.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/12083 E.  ,  2015/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3150, Karar No: 2012/5801, Tarih: 05.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3150 E.  ,  2012/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 15/01/2010 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmedir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ölümlü trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; olay tarihi, olayın gelişimi, kusur durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminatlar çok fazladır. Davacılar yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacıların temyizine gelince; olay tarihi itibariyle yasal faiz istendiğine göre, ceza mahkemesi karar tarihinden itibaren faiz işletilmesine hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacıların temyizine gelince; olay tarihi itibariyle yasal faiz istendiğine göre, ceza mahkemesi karar tarihinden itibaren faiz işletilmesine hükmedilmesi doğru değildir. Bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına, (3) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 05/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11982, Karar No: 2022/11080, Tarih: 04.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/11982 E.  ,  2022/11080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafça eksik ödeme yapıldığını iddia ederek ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/627 Esas, 2021/166 Karar sayılı kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, sözü edilen kuralın her asgari ücret dönemi için işvereni bağlayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 31.12.2021 tarihli ve 2021/3892 Esas, 2021/3817 Karar sayılı kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu ve asgari ücret her değiştiğinde davacının ücretinin de oransal olarak değişmesi gerektiği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı