muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1722, Karar No: 2014/3051, Tarih: 13.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1722 E.  ,  2014/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/135646

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 07/03/2013, 2013/29 (E) ve 2013/120 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. A..’ün eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, tanık Sevgi ve maktul Zeynel’in, tanıklar Naime ve Levent’le birlikte, akşam saatlerinde maktulün evinde yemek yiyip alkol aldıkları, bir süre sonra Sevgi’nin, akrabası olan ve taksicilik yapan sanık İsmet’e sigara ve içki siparişi verdiği, siparişleri getiren sanığın da kendisine yapılan davet üzerine alkol almaya başladığı, bu sırada aralarında çıkan münakaşa sırasında maktulün, Sevgi’nin başına cep telefonu ile vurduğu, sanığın da akrabası olan Sevgi’yi sahiplenerek, maktulü davranışları nedeni ile uyardığı, Sevgi’nin ise kendisini korumaya çalışan sanığa sert bir şekilde “sen karışma” demesi üzerine, sanığın Sevgi’ye bir tokat attığı, bunun üzerine sanıkla maktul arasında tartışma çıktığı, tartışmanın uzayıp şiddetlenmesiyle birlikte maktulün sanığı dışarı davet ettiği, akabinde sanığın önden çıkıp, asansörün önünde maktulü beklemeye başladığı, maktulün de mutfaktan bir bıçak alıp sanığın yanına geldiği, burada tarafların tartışmaya devam ettikleri, bu sırada maktulün aniden sol diz üstü uyluk bölgesinden, bir kez bıçakladığı, sanığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralayıp eylemine son verdiği, buna karşılık sanığın da yanında taşıdığı, namlu ucu 9,4 cm. olan bıçağıyla maktulün sol göğüs bölgesine kuvvetlice vurduğu, bıçak darbesinin, kalbin iki karıncığını ayıran kardiyak doku duvarını parçalayarak, sağ karıncık içine geçtiği, bu trajeye bağlı olarak maktulün kalp yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu kaldırıldığı hastanede, tıbbi müdahale sırasında, henüz ameliyata alınmadan hayatını kaybettiği olayda,

Sanığın eyleminin maktulün saldırısı sona erdikten sonra gerçekleşmiş olması, suç aletinin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti ve yaranın niteliği dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan, sanığın "kasten öldürme" suçundan TCK.nın 81, 29, 62.maddeleri uyarınca cezalandırılması ve haksız tahrik nedeniyle azami oranda indirim uygulanması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama sonucu ölüme neden olma" suçundan, aynı Kanunun 87/4-2.cümle, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20404, Karar No: 2012/3689, Tarih: 05.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/20404 E.  ,  2012/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 Sayılı Yasa Madde 141/1, 31/2, 62, 145 ceza vermekten vazgeçilmesine ve ceza tertibine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanının temyiz isteminin hükmün gerekçesine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “ malın değerinin azlığı ” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. Maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5468, Karar No: 2025/2090, Tarih: 03.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/5468 E.  ,  2025/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/32 E., 2015/89 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Olay günü kolluk görevlilerinin sokak içerisinde dürüm ekmek satışı aracında şüpheli hareketler sergileyen sanığın yanına gidip kaba üst yoklaması yaptıkları, sanığın pantolon cebindeki kabarıklığa neden olan nesneyi kendilerine göstermesini istedikleri, sanığın cebindeki alimünyum tabakayı teslim ettiği, kolluk görevlilerince tabaka açılarak suça konu uyuşturucuların ele geçtiği olayda; sanıkla ilgili olarak somut suç şüphesinin ve emarelerinin ortaya çıktığı, bu durumda görevlilerce, 5271 sayılı CMK'nın 2/e, 161 ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun Ek 6. maddeleri uyarınca derhal,

Cumhuriyet savcısına olayın haber verilip Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda soruşturma işlemlerine devam edilmesi ve CMK'nın 116 ve 119. maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısının yazılı aramaaemri veya hâkimden alınacak adli arama kararı uyarınca sanıkların üstünde, araçlarında ve eşyalarında arama yapılması gerektiği; usulüne uygun adli arama emri veya kararı alınmadan delil elde etmek amacıyla yapılan arama açıkça hukuka aykırı olup, bu arama sonucunda elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı anlaşılmakla; öncelikle kollukça yapılan aramaya ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunup bulunmadığının araştırılarak, varsa dosya içerisine konulması, adli arama kararı ya da adli arama emri bulunmaması halinde, yapılan arama ve bunun sonucu elde edilen deliller hukuka aykırı olup, Anayasanın 38/6. maddesi, 5271 sayılı CMK'nın 206/2-a, 217/2. ve 230/1-b maddelerine aykırılık oluşturduğundan hükme esas alınamayacağı hususları da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Tebliğname'ye aykırı olarak, hükmün BOZULMASINA,

03.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/273, Karar No: 2018/558, Tarih: 13.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/273 E.  ,  2018/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... ile asıl dosya davalıları 1-... 2-..., karşı dosya davacısı ... arasındaki davadan dolayı .... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.03.2016 gün ve 2015/112-2016/225 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dosya davalısı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizin 28.11.2017 tarihli geri çevirme kararına istinaden mahkemece, davalı-karşı davacı vekiline 12.12.2017 tarihinde eksik harcın tamamlanması için 1 haftalık süreli muhtıra çıkartılmış olup, harcın 26.12.2017 tarihinde yatırıldığı anlaşılmakta ise de; muhtıranın tebilğine dair belge dosyada bulunmadığı ve harcın süresinde tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda tereddüt hasıl olduğundan kalemce muhtıranın tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin araştırılarak dosyasına konulduktan, bulunamaması halinde kayıtlara göre tebliğ tarihi sorulup, tespit edildikten sonra, verilen sürede harcın yatırıldığı anlaşıldığı takdirde Dairemize gönderilmesi, süre geçtikten sonra yatırıldığının anlaşılması halinde ise, HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılması ve verilecek ek karar temyiz edilirse Dairemize gönderilmesi, tekrar geri çevirmeye mahal verilmeksizin işlem tesisi ile bu nedenle dosyanın ikinci kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/297, Karar No: 2024/3293, Tarih: 29.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/297 E.  ,  2024/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/383 Esas, 2023/499 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2019 tarih, 2013/621 E. ve 2019/201 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.11.2021 tarih, 2019/1549 E. ve 2021/1340 K. sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 20.03.2023 tarih, 2022/2025 E. ve 2023/1647 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötü niyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/131, Karar No: 2022/3293, Tarih: 07.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/131 E.  ,  2022/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ... hakkında mağdure ...'a, sanıklar ... ile ... hakkında mağdureler ... ve ...'ya yönelik); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ... hakkında mağdure ...'a karşı); sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı (sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ile ... hakkında mağdure ...'a karşı)

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure ...'a yönelik) suçlarından mahkumiyeti ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ve ...'ya karşı) suçundan beraatine; sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdureler ..., ... ile ...'ye yönelik üç defa) mahkumiyetine; sanık ...'in sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure ...'a yönelik) mahkumiyetine; sanık ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (mağdure ...'a yönelik) mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince kısmen bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, sanık ... hakkında hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdure ...'a yönelik) suçlarından mahkumiyeti ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ve ...'ya karşı) suçundan beraatine; sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdureler ..., ile ...'ye yönelik iki defa) mahkumiyetine; sanık ...'in sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure ...'a yönelik) mahkumiyetine; sanık ...'un kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma suçundan (mağdure ...'a yönelik) mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafileri, katılan ... vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdure ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkında mağdure ...'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik savunması, olay yerinde bulunan mağdureler ... ve ...'nin atılı eylem hakkında anlatımlarının bulunmaması ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılan ... vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/197, Karar No: 2013/16865, Tarih: 18.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/197 E.  ,  2013/16865 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair........verilen 14.11.2012 gün ve 19/103 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, vergi kaydı, satın alma, miras yoluyla intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak, Hazine adına kayıtlı 105 ada 6 ve 109 ada 154 parsel kapsamında tespit edilen taşınmaz bölümlerinin tapu kaydının iptaliyle adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, kazanma süresi ve koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, önceki kararda davanın kabulüne, dava konusu 105 ada 6 parselin tamamı ile 109 ada 154 parsel kapsamında kalan ve teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 8.913,25 m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümünün tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiş, Dairece; 105 ada 6 parsele ilişkin hükmün onanmasına, 109 ada 154 parsel kapsamındaki taşınmaz bölümüne ilişkin hükmün eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozmaya uyularak yeniden davanın kabulüne, 109 ada 154 parsel kapsamında kalan ve teknik bilirkişi tarafından B2 harfiyle gösterilen 6.706,15 m2 yerin tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kanun'un 14.maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

HUMK'nun 409/son maddesi; aynı maddenin birinci ve ikinci fıkraları gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağını, aksi halde 5. fıkra hükmü gereği davanın

.....

Dava; TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kanun'un 14.maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

HUMK'nun 409/son maddesi; aynı maddenin birinci ve ikinci fıkraları gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağını, aksi halde 5. fıkra hükmü gereği davanın

.....

açılmamış sayılmasına karar verileceğine yöneliktir. Mahkeme gerekçesinde de açıklandığı gibi davanın ilk kez 09.04.2010, ikinci kez 10.11.2010 ve üçüncü kez 19.10.2011 tarihli yargılama oturumunda takipsiz bırakılması üzerine dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacının 22.10.2010 tarihli mazereti kabul edilmesine rağmen 10.11.2010 tarihli işlemden kaldırma kararının yerinde olmadığı ve HMK'nun 150/5 ve 6. (HUMK'nun 409/5-son) maddesindeki koşulların gerçekleşmediği açıklanarak davanın esası hakkında yazılı şekilde karar verilmiştir. Dosya kapsamı dikkate alındığında Mahkemenin bu gerekçesine katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; her ne kadar mahkemece, mazereti kabul edilen 10.11.2010 tarihli işlemden kaldırma kararının yersiz olduğu yönündeki kararı isabetli ise de, dava dosyası ilk defa bozma öncesinde 22.10.2007 tarihinde HUMK'nun 409.maddesi uyarınca işlemden kaldırılmış ve 31.01.2007 tarihinde yenilenmiş, bozma sonrasında ise 09.04.2010 ve 19.10.2011 tarihlerinde takipsiz bırakılması nedeniyle dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. O halde; HMK'nun 150.maddesinin 5 ve 6. (HUMK'nun 409. maddesinin 5 ve son) fıkralarındaki "...ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz...." koşulu bu davada gerçekleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nun 150.maddesinin 5 ve 6. (HUMK'nun 409. maddesinin 5 ve son) fıkraları uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, dava dosyasının ilk kez bozma öncesinde takipsiz bırakıldığı gözden kaçırılarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....