muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16263, Karar No: 2014/8345, Tarih: 29.04.2014

Mağdurun Tekkeköy kuran kursu öğrencisi olduğu, kurstan eve gidip gelişinde sanığın şoförlüğünü yaptığı servis aracını kullandığı, olay günü mağdurun kurstan çıkarak servise bindiği, sanığın serviste bulunan diğer öğrencileri sırayla evlerine bıraktığı, en son mağdur E.yı evine bırakması gerektiği, mağdurun bir ara etrafına baktığında servis aracının evlerini geçtiğini

farkettiği, sanığa "aracı durdur ineceğim yeri geçtik" dediği, sanığın ise "yok bir yere gidiyoruz" karşılığını verdiği, kaçırılmakta olduğunu anlayan mağdurun üzerinde bulunan cep telefonu ile ev numarasını aradığı, telefona çıkan annesi şikayetçi Hava'ya "anne bu adam beni bırakmıyor, dağlara doğru götürüyor, beni kurtarın" dediği, bu konuşmadan sonra mağdurun ablası Elif'in mağduru cep telefonundan aradığı, mağdura "şakamı yapıyorsun arabadan in" diye söylediği, mağdurun araç hareketli olduğu için inemeyeceğini söylemesi üzerine telefonu sanığa vermesini istediği, mağdurunda telefonu sanığa verdiği, mağdurun ablası ile konuşan sanığın "bir şey yapmayacağım, gezip geleceğiz O benim kardeşim" diye söylediği, konuşma bitmesine rağmen sanığın telefonu mağdura iade etmediği bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemin, zilyetliğin devredilmediği dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre,

1-Sanık hakkında yasal şartları bulunmayan ve hükümle ilgisi olmayan TCK’nın 43. maddesi uygulanarak hükümde karışıklığa neden olunması,

2-Hüküm tarihinden önce, 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresi “tedbirin” olarak değiştirilerek, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 9. fıkraları yeniden düzenlenmiş ve 10. fıkrası yürürlükten kaldırılmış olup, adli para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı Kanun’unun 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği ve hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14779, Karar No: 2012/993, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14779 E.  ,  2012/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 9 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4487, Karar No: 2009/4716, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4487 E.  ,  2009/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemece icra takibinde talep edilen faiz oranı karara bağlanmamış ise de, faizin cinsi icra takip talepnamesinde de gösterilmemiş ve kısa vadeli kredilere uygulanan faiz istenmiş olduğundan ve bu oranın infaz sırasında icra müdürlüğünce belirlenerek nazara alınacağı tabiî bulunduğundan yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 242,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12140, Karar No: 2016/7211, Tarih: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/12140 E.  ,  2016/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Mahkemesi :.... İş Mahkemesi

.

Dava, aksine kurum işlemlerinin iptali ile 01.06.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine, karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemelerin görevi ve yargı yolu "yasa" ile belirlenmiş olup, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her safhasında mahkemece resen nazara alınır. (HMK 1. Madde)

15.07.1973 doğumlu davacının, 10.12.1996-01.10.2008 tarihleri arasında avukatlık mesleği nedeniyle 506 Sayılı Yasanın 86’ncı maddesi gereğince topluluk sigortası kapsamında, 01.10.2008- 31.12.2012 tarihleri arasında ise aynı meslekte devam edilmesi ile Limited şirket ortaklığı faaliyeti nedeniyle, ayrıca 14.03.2012 tarihindeki avukatlık stajı borçlanması ile 28.12.2012 tarihinde prim borcunu da ödedikten sonra tahsis talebinde bulunması ile davalı Kurumca 01.01.2013 tarihinden itibaren 2829 Sayılı Yasada uygulanmak suretiyle yaşlılık aylığı bağlanmış iken, açtığı bu dava ile aslen 30.05.2012 tarihinde Kuruma başvurduğu tahsis talep tarihi itibari ile avukatlık staj borçlanmasının da 506 sayılı Yasa kapsamında geçerli sayılması ve 30.06.2010 tarihli ve 04.11.2010 tarihli kurul raporları ile 506 Sayılı 60-C ve geçici 87’ncı maddeleri kapsamında 2’nci derecedeki sakatlar hakkında uygulanan vergi indirimi ile geçici 87’nci madde kapsamında 3600 gün üzerinden yaşlılık aylığına hakkı olduğunun buna göre aslen 2012 yılında yaptığı staj borçlanması ile sigortalılık başlangıcının 10.12.1995 tarihi olarak belirlenmesini ve 15 yıl sigortalılık süresine göre 10.12.2010 tarihinden itibaren aylığa müstehak olduğunun, bu mümkün olmadığı takdirde ise 01.06.2012 tarihinden itibaren 506 Sayılı Yasa kapsamında sakatlık indiriminden de faydalandırılması suretiyle yaşlılık aylığı bağlanması ile fark aylıkların faizi ile davalı Kurumdan tahsili amacıyla eldeki davayı açtığı anlaşılmakta olup, mahkemece davacının talepte bulunduğu 2010 ve 2012 yıllarındaki sigortalılık statüsü nedeniyle 506 Sayılı Yasanın 60-C ve geçici 87’nci maddelerine dayalı olarak tahsis talep edemeyeceğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Eldeki davada davacı hakkında aldırılan raporlara göre, Davacının sakat olduğu iddiası bakımından; öncelikle ve özellikle, “sakatlığı nedeniyle gelir vergisi indiriminden yararlanmaya hak kazanmış olmak” hususunun saptanması önem arz etmektedir. Anılan hususun saptanması işi ise, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3239 sayılı Kanunla değişik 31/2 maddesine göre, sakatlık indiriminden yararlanmak için, yetkili hastanelerin sağlık kurullarından alınan raporlar, Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu” tarafından değerlendirilerek iş gücü kaybı oranları ve buna göre sakatlık dereceleri belirlenmekte ve bu belirlemeye dayalı olarak da, ilgili şahsın vergi indiriminden yararlanmaya hak kazanıp kazanmadığına; yine idarece karar verilmektedir. Bu davada çözüme ulaşabilmek için, öncelikle, davacı tarafa, anılan yasal prosedür çerçevesinde Maliye Bakanlığı bünyesindeki “Merkez Sağlık Kurulu”ndan iş gücü kaybı oranı ve buna göre sakatlık derecesi hakkında rapor alması, anılan rapora itiraz halinde, idari yargıya başvurulması için mehil verilerek, bu hususu ön mesele olarak değerlendirerek ve idari aşama sonucuna göre, 506 sayılı Yasanın 60 ve Geçici 87. maddeleri kapsamında yaşlılık aylığı şartları irdelenmelidir.

Diğer taraftan davanın yasal dayanaklarından olan 5510 Sayılı Yasa’nın 41’inci maddesi kapsamında “Borçlanılan süreler, uzun vadeli sigorta ve genel sağlık sigortası bakımından; Birinci fıkranın (a), (b), (d), (e), (f), (g), (h) ve (j) bentleri gereği borçlananlar, borçlandığı tarihteki 4 üncü maddenin birinci fıkrasının ilgili bendine göre, sigortalılık süresi olarak değerlendirileceğinden, davacı hakkında staj borçlanmasının 2012 yılında yapıldığı ve bu tarihte de davacının 5510 Sayılı Yasanın 4’üncü maddesinin “b” bendi kapsamında sigortalı olduğu dikkate alındığında, sigortalılık başlangıcına esas alınması mümkün değildir. Zira dosya kapsamından davacının hizmetlerinin birleştirilmesine dair isteminin veya beyanının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tam tersine davacının hizmetleri birleştirilmeksizin yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Ne varki her halükarda 01.10.2008 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 5510 Sayılı Yasa kapsamında lehe olabilecek hükümlerin de davacı hakkında uygulanabileceği hususu dikkate alınarak, davacı hakkında sakatlığı nedeniyle 5510 sayılı Kanunun 28. maddesi kapsamında belirtilen yasal şartlara göre davacının talebinin de irdelenmesi gereklidir.

Bu kapsamda; 5510 sayılı Yasanın 28. maddesinin 5. fıkrasında “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

Bu kapsamda; 5510 sayılı Yasanın 28. maddesinin 5. fıkrasında “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü ile, sigortalı iken çalışma gücünü kaybeden, ancak kayıp oranı 25. madde çerçevesinde malullük aylığı bağlanmasını gerektirir seviyede olmayan sigortalıların yaşlılık aylığı şartları düzenlenmiş bulunmaktadır. Anılan Kanunun 506 sayılı Kanuna geçiş hükümlerini içeren Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasının (d) bendinde

ise “…(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./69.mad) 28 inci maddenin beşinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen 4320 günlük süre ilk defa;

1) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih ile 31.12.2008 tarihleri arasında sigortalı sayılanlar için 3700 gün olarak,

2) 1/1/2009 tarihinden itibaren sigortalı sayılanlar için ise her takvim yılı başında 3700 güne 100 gün eklenmek suretiyle 4320 günü geçmemek üzere,… Uygulanır.” Hükmü kapsamında davacı hakkında, tüm tedavi evrakının davacıdan ve ilgili kurumlardan sorularak temini ile, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, öncelikle Yüksek Sağlık Kurulundan itiraz halinde Adli Tıp üçüncü İhtisas ve çelişki halinde de, Adli Tıp Genel Kurulundan, davacının tahsis talep tarihi itibariyle ve sonrasında çalışma gücü kayıp oranı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenerek, bu aşamadan sonra, davacının yukarıda zikredilen 28. maddenin 5. fıkrası ile geçici 6’ncı maddeleri çerçevesinde yaşlılık aylığı şartlarına haiz olup olmadığı irdelenmelidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4763, Karar No: 2022/7364, Tarih: 18.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4763 E.  ,  2022/7364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : ... 18. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı ve ... vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 15/04/1999 tarihinde işe başladığını işe giriş bildirgesinin 31/10/1999 tarihinde verildiğini bu tarihten itibaren davacının 20/06/2012 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, sigorta primlerinin eksik ödendiğini, hizmet süresinin fiili duruma uygun olmadığını belirterek sigortalı çalışma süresinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; hak düşürücü sürenin geçtiğini, hizmet tespitine ilişkin talebin yasal ve hukuksal tüm incelemeler sonucunda değerlendirilmesi, Kurum kayıtlarının aksine eşdeğer nitelikte resmi belgelerle kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; Açılan davanın kısmen kabulü ile Kurum kayıtları dışlanarak,

15/04/1999 - 30/06/1999 tarihleri arasında 75 gün, günlük 2.602.500 ETL,

01/07/1999 - 30/09/1999 tarihleri arasında 90 gün, günlük 3.120.000 ETL,

01/02/2004 - 31/03/2004 tarihleri arasında 60 gün, günlük 14.100.000 ETL,

01/09/2004 - 03/11/2004 tarihleri arasında 63 gün, günlük 14.805.000 ETL,

02/06/2005 - 25/07/2005 tarihleri arasında 53 gün, günlük 16.29 TL ücretle davalı MEB iş yeri Bizimkent ilköğretim okulundan 506 sayılı Yasaya tabi çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ... 18. İş Mahkemesi'nin 23/10/2019 tarihli, 2016/389 Esas - 2019/334 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekili, davalı Kurum vekili, davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

B-BAM KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ... 18. İş Mahkemesi'nin 23/10/2019 tarihli, 2016/389 Esas - 2019/334 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekili, davalı Kurum vekili, davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili: hak düşürücü süre itirazı olduğunu, eksik inceleme ile hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak karar kurulduğunu, dinlenen tanık beyanları çelişkili olduğunu, bordrolu tanıklar dinlenmeden, yeterli araştırma ve değerlendirme yapılmadan, işyeri sahipleri, okul müstahdemleri, görevlileri, müdürleri ve öğretmenleri dinlenmeden oluşturulan kararın hatalı olduğunu belirterek,

Davacı vekili, davanın tümden kabülüne karar verilmesi gerektiğini, davacının kesintisiz olarak Davalı Bizimkent İlköğretim Okulunda çalışmış olduğu ve buna rağmen bazı işverenliklere gerçeğe aykırı olarak giriş çıkış kayıtlarının yapıldığı izah edilmişse de, Mahkeme'ce sigorta kaydında gözüken diğer işverenliklerin davaya dahil edilmesine karar verilmiş, dahil edilen ve kendilerini vekil ile temsil ettiren söz konusu şirketler lehine, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedildiğini, bu işverenlerin davaya dahil edilmesine gerekmediğini, Öyle ki, ... 7. İş Mahkemesi'nin 2012/532 E. 2014/29 K. sayılı dosyası işçilik alacaklarına ilişkin olarak görülen davada, müvekkilin, 15.04.1999 tarihinden feshe kadar davalı Bizimkent İlköğretim Okulunda Kesintisiz Çalıştığı Kabul Edildiği, ve bu kararın Kesinleştiğini, davalı Milli Eğitim Bakanlığı tarafından dosyaya sunulan cevap dilekçesi ekinde yer alan "Okulumuzun Görüşünü İçeren Rapor" başlıklı belgede davacının 31.10.1999 tarihinde işe başladığı ve malulen emekli olduğu tarih olan 20.06.2012 tarihine kadar çalıştığı, Bizimkent İlkokulu işyeri sigorta sicil numarası ile veya diğer işyeri sigorta sicil numaraları ile çalışırken okul müştemilatında kaldığı, Okulun maddi durumu yeterli olmadığından başka sicil numaraları altında gösterildiği açıkça bizzat davalı tarafça kabul edildiğini, davaya ihbar olunan işverenlikler nezdinde herhangi bir çalışmasının bulunmadığı ortadayken buna rağmen mezkur işverenliklerin davaya dahil etmesi ve davacı aleyhine vekalet ücretine hükmetmesi de usul ve yasalara aykırı olup Davanın kabulüne ilişkin kısmına itirazı olmadığını kısmen redde ve davacı aleyhine vekalet ücreti ilişkin kısımlarının kaldırılarak, davanın kabulüne ve müvekkil aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesine, harç, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalılara yükletilmesini talep ederek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili: 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığını, mahkeme,eğitim öğretime ara verilen yaz tatillerinde mutad uygulama çerçevesinde davacı gibi iş akdiyle çalışanların iş sözleşmelerinin sona ermesini "askıdalık hali “” olarak niteleyen bilirkişi raporunu benimseyerek hüküm tesis ettiğini, oysa ki yaz tatillerinde iş sözleşmeleri askıda değil sonra ermiş olduğundan hak düşüm süresi işlemiş olup dava konusu sigortalılık talebinin önemli bir kısmının bu nedenle reddedilmesi gerektiğini, Kurum kayıtları dikkate alınmadan rapor hazırlandığını, 1 Haziran 2005'te yaz ayları okulların kapanması nedeniyle çıkışlar verildiğini, 02/06/2015-25/07/2005 tarihleri arasında hangi gerekçeyle çalışma yapıldığı ispatı gerektiğini, dosyada dinlenen tanıklar bu tip davalarda Yargıtay'ın tanıklık edebilmek için aradığı niteliklere sahip olmadığını kararın kaldırılmasına, ve davanın reddine muhakeme masrafları ile ücreti vekaletin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Mahkemece bir kısım davalılar hakkında davanın kısmen kabulü şeklinde hüküm kurulmuş ise de bir kısım davalı hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesinin 2. bendinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlenmesi gereği davacının talebini yönelttiği tüm davalılar hakkında, kabul veya red yönünde verilen kararın ne olduğu belirtilmelidir. Bu nedenle davanın tarafı olan bir kısım davalı hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, isabetsiz görülmüştür.

O halde, davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13989, Karar No: 2022/9640, Tarih: 22.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13989 E.  ,  2022/9640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 29/06/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.