muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2320, Karar No: 2024/13425, Tarih: 17.12.2024

... sonra tekrar açtığı, kamera açısına ilk olarak giren sanık ...'ın normal adımlarla yürüdüğü, hemen arkasından mağdur, onun arkasında da sanık ...'ın görüntü açısına girdiği, sanıklardan ...'ın mağdurla konuştuğu, yakın mesafede olduğu, sanık ...'ın onlarla arasında biraz mesafe olduğu, kısa konuşma sonrası sanık ...'ın sanık ...'ın arkasından gittiği, mağdurun araca doğru gittiği, sanık ...'ın sanık ...'a el hareketi ile koşmasını işaret edip koşmaya başladıkları, mağdurun kullandığı değerlendirilen aracın da sanıkların arkasında gittiğinin belirtildiği, dolayısıyla mağdurun sanıkların araçtan iner inmez kaçtıklarına dair beyanının görüntü inceleme tutanağı ile uyuşmadığı aksine sanıkların savunmalarını doğrular mahiyette olduğu, sanıkların araç içerinde yağmaladığı mağdurla birlikte araçtan inerek normal adımlarla yürümesinin ve mağdurun elinde kesici alet bulunduğunu bildiği sanığa yakın mesafede durmasının ve konuşmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanıkların savunması ve mağdurun beyanına göre taksi ücretini ödemek için sanıkların birilerine ulaşmaya çalışmasının ve taksi parasının bir kısmını vermelerinin sanıkların sonradan yağma suçunu işlemesi ile bağdaşmadığı, mağdurun kesici aletten bahsetmesine rağmen mağdurun sanıkları 112'ye ihbar etmesi üzerine durdurduklarında düzenlenen tutanakta sanıklarda suç unsuru oluşturacak bir bulgunun bulunmadığının tespit edildiği, her ne kadar sanıklar ile mağdur arasında önceye dayalı husumet olmasa da taksi ücretinin eksik ödenmesi sebebiyle aralarında husumet oluşmasının mümkün olduğu, yalnızca mağdurun beyanı dikkate alınarak nitelikli yağmadan mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanıkların nitelikli yağma suçundan beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Yukarıda açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/2253 Esas, 2022/1483 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9407, Karar No: 2013/16497, Tarih: 23.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/9407 E.  ,  2013/16497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin keşideci, davalının lehdar olarak yer aldığı toplam onsekiz adet çeke dayalı olarak ....218.534,49 YTL’si asıl alacak olmak üzere ferileriyle birlikte ....299.503,66 YTL’nin tahsili için davalı yanca müvekkili aleyhine takibe girişilmiş ise de, bu çeklerden dört adedine karşılık takip öncesinde müvekkili tarafından dekontlar kapsamında gerekleştirilen toplam 191.943,00 TL tutarındaki ödemenin gözetilmediğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 191.943,00 TL ve bu miktar işletilen faiz, masraf ve vekalet ücreti tutarından müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince başlatılan icra takibi sonrasında taraflar arasında davalı şirketin temsilcisi ve büyük ortağı dava dışı Cem Özgür’ün de kefil olarak katılımıyla ........2008 tarihinde protokol akdedildiğini bu protokol kapsamında davacı yanın dava dilekçesinde belirttiği ödemeler de gözetilmek suretiyle borcun yeniden yapılandırılarak ....387.291,92 YTL’nin davalı tarafından ödenmesi konusunda anlaşmaya varıldığını, protokol sonrasında da davacı yanca ifa edilen ödemelerin de ödeme protokolü doğrultusunda icra dosyasına bildirildiğini bu durum karşısında davacı şirketin uğradığını iddia ettiği faiz zararı ve borçlu olmadığı halde ödeme yaptığı iddialarının da son bulduğunu bildirerek, ilgili protokol hükümleri gözetilerek davanın esasına girilmeden veya aksi halde iddia ve savunmaların değerlendirilerek davanın reddiyle %40 oranında tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece iddia ve savunma, dosyaya sunulan deliller, icra dosyası içeriği ve protokol hükümleri gözetilerek davaya konu edilen ....07.2008 tarihli çekin mükerrer olarak dava dilekçesine yazıldığı gibi icra takibi sonrasında ........2008 tarihinde düzenlenen yapılandırma protokolü ile borcun tecdit edildiği ancak davalı alacaklının takibe konu çeklerden feragat etmediği, davacının ihtarı üzerine dava tarihinden sonra 07.09.2010 günü feragat da bulunduğu anlaşıldığından konusuz kalan bu çekler hakkında bir karar verilmesine yer olmadığı ve davalı davadan önce ödeme yapılan çeklere ilişkin takipten vazgeçmediğinden dava açılmasına sebep olması nedeniyle aleyhine yargılama gideri hükmedilmesi gerektiğinden bahisle dava konusu edilen ....07.2008 keşide tarihli ....000,00 TL tutarlı mükerrer şekilde talebe konu edilen çek hakkında davanın hukuki yarar yokluğundan reddine, dava konusu olan ....07.2008 tarihli ....943,54 TL bedelli, ....07.2008 tarihli 50.000,00 TL bedelli, ....07.2008 tarihli 100.000,00 TL bedelli çeklerden dolayı yapılan takip konusuz kaldığından bunlara yönelik talep hakkındaki davada bir karar verilmesine yer olmadığına, koşulları oluşmadığından tarafların tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava Milas .... İcra Müdürlüğünün 2008/6398 takip sayılı dosyasıyla takibe konu yapılan onsekiz adet çekden üç adedinden dolayı borçlu olunmadığının tespitine yöneliktir.

Açılan dava ödeme iddiasına dayalı olarak açılmış olduğundan ... bu menfi tespit davasında usulüne uygun olarak davaya konu çek bedellerinin ödendiğini kanıtlama yükümlülüğü davacı taraftadır.

Taraflar arasında takipten sonra ........2008 tarihinde protokol akdedildiği ve bu protokol sonrasında davacı tarafça ödemelerde bulunulduğu dava dosyası ve icra dosyası içeriğiyle sabittir.

Hal böyle olunca mahkemece yapılması gereken ..., tarafların tacir olduğu da gözetilerek ticari defterleri üzerinde keza akdolunan protokol hükümleri, davalının icra dosyasına verdiği ödemeleri gösterir beyanları, cevap dilekçesindeki tahsilata ilişkin beyanları hep birlikte değerlendirilerek bilirkişi raporu aldırılıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2160, Karar No: 2012/3769, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2160 E.  ,  2012/3769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 186.175,79 TL borcun 72.436,00 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesi ile davacının Deniz Harp Okulunda okurken akademik başarısızlık nedeniyle okulla ilişiğinin kesildiğini, adına 129.139,849 YTL asıl ve 57.036,943 YTL işlemiş faiz olmak üzere toplam 186.175,792 YTL borç tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek, bu borcun 72.436,00 TL’lik kısmından borçlu olmadığının tespitini istemiş; mahkemece davacının Deniz Harp Okulundaki eğitimi döneminde adına yapılan masraf kalemleri içerisinde bulunan personel ve amortisman giderlerinden de sorumlu olacağını kabul eden bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 5401 Sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkında Kanun’dan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 30 Haziran 2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6000 sayılı “Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 12. ve 13. maddeleriyle 5401 Sayılı Yasaya eklenen hükümler çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10422, Karar No: 2011/85, Tarih: 17.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/10422 E.  ,  2011/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 17.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17960, Karar No: 2016/4761, Tarih: 18.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17960 E.  ,  2016/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 43/1, 62, 53/1, 51/1 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis, belli hakları kullanmaktan mahrumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ve katılanın komşu oldukları, olay tarihinde sanığın katılana ait kümesi yıktığı ve katılanın bahçesinde bulunan bir dut ağacının dalını kesmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği kabul edilen olayda;

Sanık hakkında 27.02.2012 tarihli iddianame ile sadece katılana ait dut ağacının dalının kesilmesi nedeniyle dava açıldığı halde, aynı gün ayrıca katılana ait kümesin yıkılması nedeniyle ek savunma alınarak bu eylemden de sorumlu tutulmak suretiyle TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca cezada arttırıma gidilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9916, Karar No: 2012/7684, Tarih: 29.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9916 E.  ,  2012/7684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :8.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2009/19558, Karar No: 2010/4397, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19558 E.  ,  2010/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi krokisinde A ve C harfleriyle gösterilen bölümlerin yüzölçümü, geometrik durumu nazara alındığında, kalan kısımlarda değer kaybı olamayacağı bilirkişi raporunda belirtilmesine karşın davalının bu hususa ilişkin itiraz üzerine ek rapor alınmadan mahkemece resen değer kayıp oranı belirlenerek bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9875, Karar No: 2011/12079, Tarih: 21.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9875 E.  ,  2011/12079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 31/01/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, davacının yaralanma derecesi, olay günü, kusur oranları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 3.000,00 TL manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12731, Karar No: 2019/14579, Tarih: 25.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12731 E.  ,  2019/14579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında 24/11/2015 tarihli ek karar ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine ve gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan mala zarar verme suçu için verilen 24/11/2015 tarih, ... Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve Kanun'a uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3665, Karar No: 2014/9121, Tarih: 28.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3665 E.  ,  2014/9121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/12/2013

Numarası : 2010/451-2013/746

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde taşeron elemanı olarak kamyon ve diğer araç şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle açtıkları işe iade davasında davalı belediye ile taşeronlar arasındaki ilişkinin muvazaalı olması nedeniyle davalı Belediye’ye işe iadelerine karar verildiği ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, işe iade için süresi içinde başvurmalarına rağmen davalı belediyenin kendilerini işe başlatmadığını, bu nedenle belediye işçisi olarak TİS’den yararlanmaları gerektiğini bildirerek iş akdinin haksız feshi nedeniyle eksik ödenen kıdem ve ihbar tazminatı farkı ile TİS gereği ödenmesi gereken ama ödenmeyen ücret alacaklarının, belediye işçisi olarak almaları gereken ilave tediye alacağının ve bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendi işçisi olmadığını, tüm haklarının çalışmaları sırasında ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işe iade kararı ile davacı ve diğer işçilerin Belediye işçisi sayılmaları gerektiği anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının alacağa esas taban ücretinin belirlenmesi usulünde, fark ücret alacağına esas alınan taban ücretin tespiti ve davacının kıdeminin belirlenmesi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı belediyenin, kamyon ve diğer araç şoförü olarak çalıştırdığı işçilerin, aslında belediye işçisi sayılması gerektiği ve aradaki ilişkinin muvazaalı olduğu kabulü ile davacıların asıl işverene iade edilmeleri, davacının belediye işçisi sayılarak eksik ödenen haklarını talep etmiş olması nedeniyle yapılan bilirkişi incelemesinde bilirkişi, sendika üyesi olmayan davacının taban ücretini bulmak için belediyede TİS uygulaması olmayan dönemden emsal bordro istemiş ve hesaplamayı 1984 yılındaki bir bordroya dayanarak, bu ücretin asgari ücrete oranını bularak, bu oranı davacının ücretine yansıtarak hesaplama yapmıştır. Bu hesaplama usulü olaya ve dosya kapsamına uygun değildir.

Davacının, sendika üyesi olmadığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu nedenle sendikasız işçinin taban ücretini belirlenmesi gerekmektedir. Ancak bu ücretin, davacının yaptığı işi yapan ve kıdemi aynı olan halen çalışan belediye işçisinin, TİS gereği yapılan yardımlardan arındırılmış günlük yevmiyesi esas alınarak belirlenmelidir. Bu ücret baz alınarak varsa fark ücreti alacağı tespit edilmelidir. Bu ücret tespitinde özellikle emsal işçiye verilen ek ödemelerin fazla mesai ücretlerinin dikkate alınması, ücret alacağı hesabının giydirilmiş ücret üzerinden yapılması hatalıdır. Hesaplamanın çıplak ücret üzerinden yapılması gerekmektedir. Mahkemece bilirkişinin hatalı usulle belirlediği taban ücreti baz alarak yapılan hesaplama dikkate alınarak karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31606, Karar No: 2012/17539, Tarih: 30.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/31606 E.  ,  2012/17539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık suçlamayı inkar ederek bali maddesi kullanan mağdur çocuğun aynı zamanda sigara içtiğini, sigara yakmak isterken ellerini yakmış olduğunu ileri sürdüğü ve bu savunmanın mağdurun annesi olan ... ile sanığın gösterdiği tanıklar ... ve ... tarafından da desteklenmesine karşılık sanığın lehine olan tanık beyanları karar gerekçesine alınarak sanık tarafından işlendiğinin kanıtı olarak gösterilmesi suretiyle gerekçede çelişki yaratılması ve tanık beyanlarına itibar edilmemesi halinde ise bu durum yeterince tartışılmadan ve nedenleri belirtilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12393, Karar No: 2012/26315, Tarih: 21.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12393 E.  ,  2012/26315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda adli para cezasının taksitlendirmesi TCK'nin 52/4. maddesi olarak doğru gösterildiği halde gerekçeli kararda TCK'nin 50/4 olarak gösterilmesi,

2) Tesis niteliğinde olan su havuzunun müsaderesine karar verilmemesi,

3) 14.05.2009 tarihli jandarmanın tanzim ettiği olay yeri görgü tesbit tutanağında bir adet tek katlı ev 400 adet meyve ağacı, su havuzundan bahisedildiği halde, suç zaptında bilirkişi raporunda 120 adet meyve ağacı, bir adet su havuzundan bahis edilmesi karşısında oluşan çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.