muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3539, Karar No: 2022/2872, Tarih: 24.03.2022

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece, davanın reddine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; hükme esas alınan 30.04.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda 111 ada 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların ara sınır hattının zeminde sabit sınır olduğu ve bunun 1970 tarihli hava fotoğrafı ile teyid edildiği belirtilmiş ise de, esas alınacak sınırın ilk tesis kadastrosu zamanında zeminde mevcut olması gerektiği gözden kaçırılmıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, öncelikle yukarıda belirtilen belgelerden eksik olanlar ile özellikle tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafı ilgili yerlerden getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle, yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30623, Karar No: 2015/2005, Tarih: 26.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/30623 E.  ,  2015/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının iş sözleşmesinin 06.01.2014, 16.01.2014 ve 24.01.2014 tarihlerinde bir ay içinde 3 gün izinsiz ve mazeretsiz işine gelmediği gerekçesiyle iş sözleşmesinin feshedildiği, davacının 24.01.2014 tarihinde babasının ameliyatı nedeniyle işe gelemediğini belirttiği bu konuda delil sunduğu ancak fesih bildiriminde diğer günlere ilişkin mazeretini belgeleyemediği, buna göre 4857 sayılı İş Kanunu m.25/2-g’de belirtilen şartların olayda gerçekleşmediği, feshin haklı nedene dayanmadığı, bu nedenle mahkemenin davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı yönündeki kabulünün hatalı olduğu ancak davacının işyeri dosyasında daha önce de işe gelmemesiyle ilgili savunmalarının alındığı tüm bunlar değerlendirildiğinde davacının davranışlarının işyerinde olumsuzluğa yol açtığı açık olup davalının davacıyla çalışma ilişkisini devam ettirmesinin beklenemeyeceği bu nedenle feshin haklı fesih niteliğinde olmadığı ancak geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine, 26.01.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2506, Karar No: 2007/2041, Tarih: 12.06.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2506 E.  ,  2007/2041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vs.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 6183 sayılı yasaya dayanılarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, davacı idare yargılama sırasında vergi alacağının terkin edildiği nedeniyle davasından vazgeçmiştir. Mahkemece, vazgeçme nedeniyle konusuz kaldığından bahisle davanın reddine ve davalı taraf yararına 450.00 YTL maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava 6183 sayılı Kamu Alacakları Tahsil Usulü Kanunu'nun 24 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Kamu alacağı veya kurum alacağı nedeniyle açılan tasarrufun iptali davasının dinlenebilmesi için kesinleşmiş ve ödenmemiş bir kurum veya kamu alacağının bulunması gerekir. Kamu alacağı borçlusuna tebliğ edilmiş olmasına karşın yasal süre içerisinde itiraz edilmemesi veya yaptığı itirazın vergi mahkemesince reddedilmesi üzerine kesinleşir. Kamu ve kurum alacağının kesinleşmesi dava koşuludur.

Somut olayda davacı idare takibe konu vergi alacağının ilgili vergi dairesince terkini üzerine konusuz kaldığından bahisle davasından vazgeçmiştir. Buradaki vazgeçme dava koşulunun bulunmaması nedenine bağlıdır. O halde mahkemece kesinleşmiş ve istenebilir bir kamu alacağı olmadığından davanın ön şart yokluğu nedeniyle reddi gerekirken vazgeçme

nedeniyle reddi doğru değil ise de sonuca etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davanın dava koşulu bulunmaması nedeniyle reddi halinde ... gereğince maktu avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekeceğinden davalılar vekili lehine hükmedilen maktu vekalet ücreti takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13.10 YTL peşin harcın onama harcına mahsubuna 12.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28401, Karar No: 2010/1819, Tarih: 23.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/28401 E.  ,  2010/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma ve kişiyi hürriyetten yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/10/2008 ve 09/12/2009 tarihli kenar yazıları ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 10.2.2005 gün, 101-15 sayılı ilk kararının sanık ...'ün eylemleri yönünden temyiz yoluna başvurmadan, sanık ... yönünden ise yakınanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelen eylemleri nedeniyle sanık savunmanının yasal süreden sonraki temyiz isteği Dairemizce reddedilerek kesinleşmesi üzerine, Mahkemece, kesinleşen kararlara ilişkin uyarlama yapılmak üzere dosyanın ele alınıp, her iki hükümlü için 18.5.2006 tarihli ek kararın verildiği, daha sonra 09.10.2006 tarihli kararla hükümlü ... yönünden bu ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, devam eden duruşma sonunda tekrar bütün yakınanları kapsayacak şekilde 12.10.2006 tarihli kararın verildiği anlaşılmışsa da; 18.5.2006 günlü ek karar yasa yolu başvurusuyla bozulmadan Mahkemece kendiliğinden kaldırılması olanağı bulunmadığından, yakınanlar ..., ..., ... ve ...'a karşı eylemler nedeniyle verilen 12.10.2006 günlü kararın hukuki geçerliği bulunmamaktadır. Dairemizin 05.02.2008 ve 02.01.2009 günlü kararlarıyla, 18.5.2006 tarihli ek kararın hükümlüye tebliğine ilişkin belgelerin varsa eklenmesi yoksa yeniden tebliği için dosyayı geri göndermesinden sonra, ek kararın 19.5.2008 ve 02.09.2009 tarihlerinde hükümlüye tebliğ olunduğu, ancak temyiz isteğini içeren dilekçe vermediğinin anlaşılması karşısında;

I. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de

olanaklı değildir. Bu nedenlerle hükümlü ... hakkında yakınanlar ..., ... ..., ... ve ... ...'a karşı eylemler nedeniyle yeniden kurulan 12/10/2006 tarihli hükme yönelik konusu bulunmayan hükümlü savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE;

II-Sanık ...'ın yakınan Gürcan Kalpak'a karşı eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli delillere, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Hükümlü ...'ün yakınanlar ... ve ... ...'e karşı eylemleri nedeniyle lehe yasanın belirlenmesi amacıyla verilen 18.5.2006 günlü ek kararın incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli delillere, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

Hükümlü ...'ün yakınanlar ... ve ... ...'e karşı eylemleri nedeniyle lehe yasanın belirlenmesi amacıyla verilen 18.5.2006 günlü ek kararın incelenmesinde;

Dairemizin 05.02.2008 günlü 18.5.2006 tarihli ek kararın hükümlülere tebliğine ilişkin belgelerin varsa eklenmesi yoksa yeniden tebliği için dosyayı geri göndermesinden sonra, ek kararın 22.4.2008 tarihinde hükümlüye tebliğ olunduğunun anlaşılması karşısında ve 5271 sayılı CMK.nun 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuru olması koşuluyla Yasa yolunun veya merciin belirlenmesindeki yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından; hükümlü ...'ün 19.07.2006 günü Anayasa Mahkemesine hitaben yazdığı dilekçe yasal sürede temyiz başvurusu kabul edilmiş; hükümlü ...' ın temyiz başvurusu bulunmaması nedeniyle yalnızca hükümlü ... yönünden 18.5.2006 günlü ek karara yönelen incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

Somut olayların incelenmesine gelince;

Hükümlü ... ile diğer hükümlü ...'ın, 23.12.2002 günü, saat 19.00 sıralarında, kimliği saptanamayan başka bir sanıkla birlikte yakınan ...

taksisine müşteri olarak bindikleri, bir süre sonra durmasını istedikleri, tabanca ve bıçak tehdidiyle sürücü koltuğunun yan tarafına geçmesini sağladıktan sonra, sanık ...'ın sürücü koltuğuna oturup aracı hareket ettirdiği, bir süre sonra para ve cüzdanını aldıkları, nerede indirecekleri konusunda tartışarak ilerledikleri, dar bir sokağa girince yakınanın araçtan inip kaçtığı; 27.12.2002 günü, saat 18:15 sıralarında hükümlülerin yakınan ...'nin aracına müşteri olarak bindikleri bir süre sonra durdurup tabanca tehdidiyle yan koltuğa geçmesini istedikleri ve sanık ...'ın aracı kullanmaya başladığı, yakınanın cep telefonu, para ve cüzdanını aldıkları, 50 metre kadar sonra yakınanın el frenini çekerek aracı durdurup tabancaya yönelmesi üzerine , "götürüp öldürelim" diyerek tekrar hareket ettikleri sırada yakınanın araçtan atlayarak kaçtığı olaylarda; sanığın eylemleri 765 sayılı TCY'nın 499/1-2. cümlesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı Yasanın 497/1.maddesindeki suçtan hükümlünün cezalandırıldığı, hükmün kesinleşmesi üzerine dosya üzerinde yapılan incelemede ek karar verildiği anlaşılmışsa da;

1. Temel cezaların belirlenmesi için duruşma açılarak ek karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1. Temel cezaların belirlenmesi için duruşma açılarak ek karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, yakınanlar ... ve ...'ye karşı eylemlerde, 5237 sayılı Yasaya göre yağma ve kişi özgürlüğünden yoksun kılma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle yağma suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 109/ 2-3-a-b maddeleri uyarınca da hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Yağma suçunun 5237 Sayılı TCY'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının ( a-c-h ) bentlerine aykırı biçimde; geceleyin, birden fazla kişiyle ve silahla işlendiği ve bu nedenle aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ün temyiz itirazları ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 18.5.2006 gün, 2003/101-2005/15 sayılı ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18598, Karar No: 2013/16553, Tarih: 28.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18598 E.  ,  2013/16553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 01/12/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davacı ... mirasçıları yönünden feragat nedeniyle reddine, diğer davalı ... yönünden ise yargı yolu nedeniyle reddine dair verilen 31/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın davalı ... mirasçıları yönünden feragat nedeniyle reddine, davalı ... yönünden ise yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Ayaş Kaymakamlığı'na yapmış olduğu yazılı başvuru sonucu ücretli öğretmen olarak derslere girişinin kabul edildiğini ancak aynı gün davalılardan okul müdürünün kendisini arayarak “yarından itibaren derslere girmeyeceksin, veliler infial içerisinde, seni okulda istemiyorlar, kaymakamlık olurunu da iptal ettirdim" dediğini, bu iptalin kendisini zor durumda bıraktığını kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararların davalılardan tazminini istemiş, yargılama sırasında da davalı ... mirasçılarına karşı olan talepten feragat etmiştir. Davalı okul müdürü, sadece kendisine iletilen şikayet dilekçelerini ilçe milli eğitim müdürlüğüne intikal ettirdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... mirasçıları yönünden davacı davasından feragat ettiği için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 307'nci maddesi gereği açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise idari nitelikte olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1'nci maddesi gereği dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu 2'nci maddesinde idari yargı yetkisinin sınır ve kapsamları belirlenmiş olup idari yargıda sadece idarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafından açılan iptal davaları ve idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davalarına bakılacaktır. Yasanın açık hükmünden de anlaşılacağı üzere idari yargıda kişiler aleyhine dava açılamaz.

Davaya konu olayda; davalı ... davacının geçici olarak çalıştığı okulun müdürü olduğuna göre yukarıda açıklandığı üzere kendisine karşı açılan davanın adli yargıda görülmesi gerekirken uyuşmazlığın idari nitelikte olduğu ve İdari Yargının görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda; davalı ... davacının geçici olarak çalıştığı okulun müdürü olduğuna göre yukarıda açıklandığı üzere kendisine karşı açılan davanın adli yargıda görülmesi gerekirken uyuşmazlığın idari nitelikte olduğu ve İdari Yargının görevli olduğu gerekçesiyle yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15512, Karar No: 2012/18948, Tarih: 09.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15512 E.  ,  2012/18948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç alınmasına karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.