muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7958, Karar No: 2014/86, Tarih: 13.01.2014

2-Kabule göre de, davacıların mirası reddettiklerini davalı Kuruma bildirmedikleri, davalı kurumca takip yapılınca mirasın reddi iddiasını iler sürerek dava açtıkları anlaşılmakla, davalı kurumun dava açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceği açık iken, kurum aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsizdir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17083, Karar No: 2013/19757, Tarih: 12.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/17083 E.  ,  2013/19757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Kendi adına asaleten ...'ne velayeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ..... vasisi ... aleyhine 27/.../2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen .../05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

...-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten öldürme eylemi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. .../06/1966 gün ve .../... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; davalı, aynı zamanda akrabası olan davacıların desteğini, başına iki el ateş etmek sureti ile öldürmüş, cesedini naylon bir torbaya sarmak sureti ile ıssız bir yerde ateşe vermiştir. Olayın bu oluş biçimi, olay tarihi, davacıların ölene yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; ölenin eş ve çocuğu olan davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (...) nolu bentte gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3735, Karar No: 2014/12216, Tarih: 03.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3735 E.  ,  2014/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2012/310-2013/827

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm davalılar vekillerince süresi içinde temyiz edilmiş, davalı U.. A... vekili tarafından duruşma istemiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davalılara bağlı HES projelerinde çalıştığını, sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kışın 06:00-18:00 ve yazın 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı tarafından davaları bulunduğu ve menfaat birliği içerisinde hareket ettiği belirtilen davacı tanıkları davacının çalışma saatlerini doğrulamışlardır. Davalı tanıkları işyerinde 8 saatten günde 3 vardiya çalıştıklarını ancak işin durumuna göre yetişmediği zamanlarda bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini beyan etmişlerdir. Mahkeme davacı tanıklarına itibarla 06:00-18:00 ve 07:00-19:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak günde 10,5 saat, hafta tatilinde 7,5 saati aşan çalışma da dahil 66 saat çalıştığını, her gün 3 saat fazla çalışma yaptığını kabul etmiştir.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda davacı tanıklarının davalarının bulunduğu görülmekle menfaat birliği içerisinde olmaları nedeniyle davacı tanıkları tek başına hükme esas alınamaz. Ancak davalı tanıklarının işin durumuna göre bazen haftanın tamamında, bazen haftada 2-3 gün 1-2-3-4 saat fazla çalışma yapılabildiğini söylemeleri karşısında ortalama tanık beyanlarına göre davacının haftada 4 gün normal mesai saatleri dışında 8 saati aşan 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Bilirkişi raporunda fazla çalışmanın haftalık hesaplanması gerekirken gün üzerinden hesaplandığı, davacının ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı belirtilmesine rağmen hesaplamalarında çalışılmayan haftalarda çalışılmış gibi hesaplama yapıldığı, bu günlerin fazla çalışma süresinden düşülmediği görülmüştür. Örneğin davacının bir yılda 39 hafta tatilinde çalıştığı 13 hafta tatilinde çalışılmadığı kabul edilmesine rağmen yılda 360 gün üzerinden fazla çalışma hesaplanmıştır.

Bilirkişi raporunda fazla çalışmanın haftalık hesaplanması gerekirken gün üzerinden hesaplandığı, davacının ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı belirtilmesine rağmen hesaplamalarında çalışılmayan haftalarda çalışılmış gibi hesaplama yapıldığı, bu günlerin fazla çalışma süresinden düşülmediği görülmüştür. Örneğin davacının bir yılda 39 hafta tatilinde çalıştığı 13 hafta tatilinde çalışılmadığı kabul edilmesine rağmen yılda 360 gün üzerinden fazla çalışma hesaplanmıştır.

Yapılacak iş davacının 4 gün 11 saat, diğer günler 8 saat çalıştığı dikkate alınarak ara dinlenme süreleri indirildikten sonra haftalık 45 saati aşan fazla çalışmalarının haftalık olarak, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izinde geçen süreleri dışlanarak hesaplanmasıdır.

Mahkemece alınan ve yukarıda açıklanan hususlara aykırı rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davalılara iadesine, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15252, Karar No: 2014/788, Tarih: 17.01.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15252 E.  ,  2014/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalılardan ...'ya temyiz dilekçesi Mernis adresine tebliğ edilmesine karşın hüküm, yurtdışında ikamet ettiği belirtilerek iade edilmiş olup hükmün tebliğine ilişkin tebligat parçasına rastlanmamıştır. Mahkemece, hükmün usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin geçmesinden sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 17.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7654, Karar No: 2016/7604, Tarih: 07.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7654 E.  ,  2016/7604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (sanıklar ... ile...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar... ile ...'ın nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûmiyetlerine; sanık ...'in basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyeti ile kasten yaralama suçundan beraatine; sanık ...'in atılı suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ... haklarında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararları ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ...ile ... haklarında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından kurulan kısmen re'sen de temyize tabi mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama suçlarından ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarının ONANMASINA,

Sanık ... hakkında basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda alınan beyanlarında, sanık ... tarafından diğer sanıklarla beraber zorla hürriyetinden yoksun kılındığına ve cinsel saldırıya maruz kaldığına dair istikrarlı bir anlatımının bulunmaması, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın inkara yönelik savunmasının aksine cezalandırmaya yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Mağdurenin aşamalarda alınan beyanlarında, sanık ... tarafından diğer sanıklarla beraber zorla hürriyetinden yoksun kılındığına ve cinsel saldırıya maruz kaldığına dair istikrarlı bir anlatımının bulunmaması, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın inkara yönelik savunmasının aksine cezalandırmaya yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21638, Karar No: 2012/23164, Tarih: 20.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21638 E.  ,  2012/23164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçlar ile yapıların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden tahsil edilen harçların iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4079, Karar No: 2018/591, Tarih: 13.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/4079 E.  ,  2018/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülmekte olan asıl itirazın iptali ve karşı alacak davalarının ilk derece mahkemesi yapılan yargılaması sonunda verilen kararın davalı-karşı davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine ... BAM 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararın bu kere davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı-karşı davacı vekili Av. ... gelmiş, başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Asıl davada davacı vekili, faturaya dayalı alacağın tahsili için giriştiği icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, taraflar arasında 2013 yılı sonunda yapılan sözlü anlaşma uyarınca davalının kestiği faturalar gözetildiğinde davacının değil davalının alacaklı olduğunun ortaya çıkacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Karşı davada davalı-karşı davacı vekili, taraflar arasındaki sözlü anlaşma uyarınca davalı- karşı davacının, davacı-karşı davalıdan %5 geri ödeme %1 kira yardım bedeli ve 2013-2014 birim fiyat farkı alacağı 10.004,88 TL olmak üzere toplam 47.205,76 TL alacağı bulunduğunu ileri sürerek şimdilik 12.037,22 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada davacı-karşı davalı vekili, taraflar arasında 05/01/2014 tarihli yazılı sözleşmenin bulunduğu, davalı-karşı davacının iddia ettiği gibi bir sözlü anlaşmanın bulunmadığını, davalı-karşı davacının iddialarının gerçek olmadığını, davalı-karşı davacının iskontosuz olarak aldığı faturaları itiraz etmeksizin defterine işlemiş bulunduğundan ödemek zorunda olduğunu, davacı-karşı davalının karşı tarafça gönderilen faturaları iade ettiğini, bu nedenle davanın kabulü ile karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tarafların defterlerinin incelenmesi sonucunda davacının davalıdan 34.906,11 TL alacaklı görüldüğü, davacının 17,21 TL işlemiş faiz alacağı olduğu, taraflar arasında 2014 yılında yapılan sözleşmenin 4.1 maddesinde davacının prim ve teşvik vermekte ve şartlarını değiştirmekte özgür olduğunun düzenlendiği, davalı-karşı davacının iddia ettiği gibi davacıya gerek kira gerekse ciro primi ödemeleri yapılacağına dair bir düzenlemenin bulunmadığı ve taraflar arasında düzenlenmiş 2013 tarihli bir sözleşmenin bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline takibin 34.906,11 TL asıl alacak ve 17,21 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, karşı davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davalı-karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, mahkemece dosyada dayanılan delillerin incelenip değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı-karşı davacının taraflar arasında kira yardımı yapılacağına ve ciro primi verileceğine dair sözleşme yapıldığına dair iddiasını kanıtlayamamasına, taraflar arasında 2013 yılında yapılmış bir sözleşme bulunmamasına, davaya konu alacağın 2014 yılında düzenlenen faturalara dayanmasına ve davalı karşı davacının söz konusu faturalara süresinde itiraz etmemesine göre istinaf başvurusunun yerinde görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'a eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2017 yılı için 41.530,00 TL'dir. Asıl davada temyize konu edilen miktarın 34.923,32 TL olması nedeniyle 21/04/2017 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı-karşı davacı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz isteğinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin karşı davaya yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19490, Karar No: 2021/8429, Tarih: 19.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19490 E.  ,  2021/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı, ancak hüküm kısmında bu suç ile ilgili karar verilmemediği anlaşılmış ise de; bu suç bakımından zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline isteme aykırı olarak İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.