muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7505, Karar No: 2014/11300, Tarih: 24.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7505 E.  ,  2014/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2012 yılı itibarıyla yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, mercimek ve mercimek samanına ait 2012 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimleri, kilogram başına toptan satış fiyatları ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3372, Karar No: 2015/16019, Tarih: 30.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3372 E.  ,  2015/16019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı ödenmeyen ücret alacakları nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacının hizmet süresi taraflar arasında ihtilaflıdır.

Davacı 30/05/1997 tarihinde davalı ile kardeş olan ...’ın yanında işe başladığını, ardından sırasıyla önce ..., ..., ... ve son olarak da davalı ... nezdinde sigortalı olduğunu ve 23/10/2010 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı işveren ise ... kayıtlarına dayanarak, davacının 11/05/2007-12/07/2007, 02/11/2007-09/05/2008 tarihlerinde işyerinde çalıştığını ve son olarak 07/04/2010 tarihinde tekrar çalışmaya başlayıp devamsızlığı nedeniyle 22/11/2010 tarihinde çıkışının yapıldığını ve davacının tüm çalışma dönemlerinde hep istifa ederek iş aktini sonlandırdığını savunmuştur.

Yargılama aşamasında taraflar tanık deliline dayanmışlardır. Hizmet süresinin tespitinde ise, esas alınan taraf tanık beyanları davacının işyerinde ki kıdemini sağlıklı bir şekilde tespit etmek için yeterli değildir. Tanık beyanları çelişkilerle doludur.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tanıkları yeniden dinlenerek davacının hizmet süresi konusunda detaylı beyanlarının alınması, varsa çelişkilerin giderilmesi, gerekirse tanıkların kendilerine ait hizmet döküm cetveli getirtilmek suretiyle denetlenmesi sonucunda, oluşacak kanaate göre ve davalı tanığı ...’un beyanları da dikkate alınarak davacının hizmet süresinin tespiti gerekirken, davacının 01/09/2001-23/10/2010 tarihleri arasında çalıştığının kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2984, Karar No: 2018/776, Tarih: 06.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/2984 E.  ,  2018/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Cumhuriyet Savcısı .... 12/12/2014 tarihli dilekçesi ile hükmü “Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın çalıştıkları ...isimli gece kulubüne müşteri olarak gelen müştekiler Serhan ve Onur'un 910,00 TL' lik hesaba itiraz etmeleri üzerine tehditle müşteki Onur'dan 175,00 TL alması şeklinde gelişen olayda, olayın hukuki alacağın tahsili kastı ve amacıyla yapılması nedeniyle sanıklar hakkında TCK 37/1, TCK 150/1 delaleti ile TCK 106/2-c maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken eylemin geceleyin birlikte yağma olarak nitelendirilerek sanıklar hakkında TCK 149/1-c-d-h maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.” demek suretiyle temyiz ettiği, müştekiler Serhan ve Onur’a yönelik eylemde sanıklar Rıdvan ve Cemal hakkında beraat kararı verildiği ve sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan mahkumiyet hükmünün müşteki ...’a yönelik eylem nedeniyle kurulduğunun anlaşılması karşısında; hükmü temyiz eden Cumhuriyet Savcısı'na temyiz dilekçesindeki iradesinin ve hangi sanıklar hakkında, hangi eylem nedeniyle kurulan hükmü, sanıkların lehine yahut aleyhine olarak temyiz isteminde bulunduğunun açıklattırılarak ve bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5090, Karar No: 2007/6692, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5090 E.  ,  2007/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydında yüzölçümü ve cins düzeltilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın reddi yolunda kurulan 01/12/2004 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... ve arkadaşları vekil tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/05/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ..... ve arkadaşları vekili Av. ... Hançeroğlu ile karşı taraftan Orman Yönetimi vekili Av. ... ..., Hazine vekili ... ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı vekili Karacaağaç Köyü Köy Karşısı mevkiindeki 29.01.1999 tarih 1 numaralı (K.Sani 95.D. tarih ve 8 sayılı) tapuda kayıtlı taşınmazın, fiilen ... ağaçları ile kaplı olduğu, tapu kaydındaki hudutlara göre zemindeki alanın 78.550 m2 yüzölçümünde bulunduğu ve bu hususun kesinleşen mahkeme ilamları ile sabit olduğu iddiasıyla , tapudaki yüzölçümünün artırılması ve cinsinin “özel orman” olarak düzeltilmesini istemiştir.Mahkemece davanın kabulü ile tapu miktarının 78550 m2 olarak düzeltilmesine, cins tashihine ilişkin istemin görev nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve Hazine tarafından istenilmekle, Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29/1/2004 gün 2003/11462-336 sayılı bozma kararında özetle: “ Dava konusu taşınmazın, Daday Asliye Hukuk Mahkemesinin 1962/264 E. - 1966/332 sayılı orman tahdidine itiraz davasında yapılan yargılama sonucunda, orman tahdidi dışında olması nedeni ile davacıların tahdide itiraz davalarının reddine ve Orman Yönetiminin müdahalesinin men’ine ilişkin kararın, temyize konu olan tapu kaydının yüzölçümünün ve cinsinin düzeltilmesi davasında, çekişmeli taşınmazın konumu ve miktarı ile ilgili bir hüküm olmadığından dayanak olarak kabulünün olanaksız olduğu; yine, Orman Yönetiminin davalıların miras bırakanlarına karşı gerçek kişilerin dayandıkları 15 dönüm miktarlı hudutları “türbe, ..., yol” olan K. Sani 95. D. 8 numaralı tapu kaydının zeminde ölçüldüğünde 78.550 m2 miktarında kullanıldığını belirterek Daday Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/132 E.- 1971/119 K. sayılı dosyasında tapu kaydının yüzölçümünün düzeltilmesi talebi ile dava açtığı, mahkemece davacı ... Yönetiminin söz konusu tapu kaydının düzeltilmesini istemede bir ... bulunmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilerek kesinleştiği,anılan davada işin esasına yönelik bir karar verilmediğinden dayanak olarak kabul edilemeyeceği; yine, gerçek kişilerin Orman Yönetimine karşı 3373 Sayılı Yasanın 5. maddesi ile tapulu yerlerde hak sahiplerine orman tahdidine karşı itiraz etme ... tanındığını ve dava konusu taşınmazın 30.05.1980 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2. madde uygulamasında orman tahdidi içerisine alındığını belirterek dava konusu taşınmazın orman tahdidi dışına çıkarılması ve davalı ... Yönetiminin müdahalesinin men’ine karar verilmesi talebi ile açmış oldukları dava ile, Orman Yönetiminin dava konusu taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içerisinde olduğu iddiası ile açmış olduğu tapu iptali ile müdahalenin

-2-

2007/5090-6692

-2-

2007/5090-6692

men’ine ilişkin dava birleştirilerek yapılan yargılaması sonucu mahkemece verilen 1998/14 E. – 30 K. sayılı karar ile, davacı gerçek kişilerin açmış oldukları davanın kabulü ile 78.550 m2 miktarındaki alandan davalı ... Yönetiminin elatmasının önlenmesine, davacı ... Yönetiminin tapu iptali ve müdahalenin meni talebi ile açtığı davanın ise reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakta ise de, taşınmazın konumu ve miktarı ile ilgili bir hüküm söz konusu olmadığından,temyize konu davada dayanak alınamayacağı, davacı gerçek kişilerin dayandıkları 15 dönüm ve değişir nitelikte (..., türbe ve yol )şeklinde sınırları olan (K.Sani 95.D. tarih ve 8 sayılı) tapu kaydının kapsadığı alanın, 1940 yılındaki kesinleşen orman tahdidi içerisinde ve eylemli orman olan taşınmaza ait olduğundan, yüzölçümünün büyütülmesine yasal dayanak bulunmadığı,kaldı ki, tapu miktarı ile ilgili olarak daha önceki taraflar arasında görülen davalarda verilen kararlarda (miktar olarak bağlayıcı) bir hüküm de bulunmadığı ,ayrıca, kesinleşen orman tahdidi içinde kalan bir taşınmazın “özel orman” olarak ayrılması şeklinde bir işleme tabii tutulmasının da yasal dayanağı olmadığına göre, dinlenme olanağı bulunmayan davanın tümüyle reddi yolunda hüküm kurulması)gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ..... ve ark. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının yüzölçümünün ve cinsinin düzeltilmesi davasıdır. Yörede 3116 sayılı yasaya göre 1940 yılında yapılarak kesinleşen orman tahdidi ile 1980 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve daha önce taraflar arasında görülüp sonuçlanarak kesinleşen kararlarda tahdidin iptaline ilişkin hüküm bulunmadığı ve halen tahdit içinde bulunan çekişmeli taşınmaza ilişkin tapu kaydının öncesinin özel orman olarak yüzölçümünün de artırılmak suretiyle düzeltilmesi olanağı bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesine göre belirlenen 500.00.-YTL Avukatlık ücretinin davacılar ..... ve arkadaşlarından alınarak davalılara ayrı ayrı verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 22/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8752, Karar No: 2019/11364, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8752 E.  ,  2019/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma suçlarından

mahkumiyet

katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler

Bakanlığı vekili

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun mahiyeti nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurlarla ilgili İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 07.07.2014 günlü, 2014/3708-A, 3708-B sayılı heyet raporlarında suça sürüklenen çocukların birlikte gerçekleştirdikleri nitelikli cinsel istismar eylemlerinden dolayı mağdurların ruh sağlıklarının bozulduğunun bildirilmesi ve mahkemece yapılan değerlendirmede lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 103/6. maddesinde ruh sağlığının bozulması halinde 15 yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmedileceğinin belirtilip, aynı Kanunun 49. maddesi uyarınca üst sınırın 20 yıl olduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuklar haklarında TCK’nın 103/2, 103/3, 103/4. maddeleri uyarınca belirlenen 18 yıl hapis cezasının mağdurların ruh sağlıklarının bozulmasından dolayı hakkaniyet gereği aynı Kanunun 103/6. maddesine göre 20 yıla kadar arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve suça sürüklenen çocuklar Anıl, Barış ile Hüsnü haklarında kurulan hükümlerde bozma ilamında yer alan eleştiri nazara alınmaksızın yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç ceza miktarları gözetildiğinde bozma sebebi yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; suça sürüklenen çocuklara isnat edilen suçların, suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34542, Karar No: 2017/1029, Tarih: 27.04.2017

**6. Ceza Dairesi         2013/34542 E.  ,  2017/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi.

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK 86/1. TCK 86/3-e. 1 YIL 3 AY GÜN HAPİS. TCK 51. Erteleme. 2 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay gecesi sanık ... ve beraberindeki diğer sanıklar ..., ... ile tanık ...'un mağdur ...'ın evine geldikleri, daha sonra ...'un ...'a "salonda beş dakika özel görüşelim" demesi üzerine ... ... salona geçip önceki sorunlarını konuşmaya başladıkları, salondan bağrışmaların gelmesi üzerine odada bulunan sanıklar ..., ...'in salona girdikleri, ...'in elindeki silahı ... kafasına dayayıp "sıkayım mı sıkmayayım mı sen bize nasıl kabadayılık yaparsın" diyerek elindeki silahla ...'ı darp etmeye başladığı ve bu esnada ...'ün elindeki kelebek olarak tabir edilen ve metal kısmı 10 cm olan bıçakla ...'ı en az 7-8 kez bıçak ile yaraladığı, bu şekilde darp devam ederken ...'in müştekinin cebinde bulunan 80-90 TL'yi ...'ın direnmesine rağmen sanık ...'ün de yardımıyla zorla aldığı; mağdurun her aşamada istikrarlı olarak anlattığı olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi

aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5204, Karar No: 2015/14221, Tarih: 16.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5204 E.  ,  2015/14221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/617-2014/1072

Taraflar arasındaki nafakanın artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma ile müşterek çocuk lehine hükmedilen aylık 150TL iştirak nafakasının, müşterek çocuğun okula başlaması ve zorunlu ihtiyaçlarının artması nedeniyle yetersiz kaldığını belirterek aylık 1.000 TL iştirak nafakası olarak artırımına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; boşanma davasından sonra mali durumunda değişiklik olmadığnı, davacının müşterek çocuğun bakımı ile ilgilenmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 150TL olan iştirak nafakasının 300 TL'ye artırılarak dava tarihinden itibaren davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan tarafa yükletilir. (HMK m. 326/1; HUMK m. 417/1 c.l) Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkemece, yargılama giderleri, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır. (HMK m. 326/2; HUMK m. 417/1 c.2) Ancak iki tarafın da kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılacağına ilişkin hüküm, nafaka davalarında uygulanmaz.

Bu bağlamda mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen yukarıda belirtilen ilke göz ardı edilerek yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bunun yanında, yargılama giderleri hakkında hüküm verilebilmesi için tarafların dilekçelerinde yargılama giderlerini açıkça istemiş olmalarına gerek yoktur. Mahkeme talep olmasa dahi yargılama giderlerine ve vekalet ücretine kendiliğinden karar vermekle yükümlüdür.

Karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6.maddesinde ancak öninceleme tutanağı imzalanıncaya dek davaya konu anlaşmazlığın sonlanması halinde ücrette değişiklik olabileceği; 9/1. maddesine göre ise; nafaka davalarında hükmolunan nafakanın bir yıllık tutarı üzerinden Tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı avukatlık ücreti olarak hükmolunacağı, bu miktarların tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamayacağı düzenlenmiştir.

Bu itibarla,mahkemece hükmolunan nafakanın davanın kısmen kabulüne karar verilmekle, davacının davada haklı çıktığı, gözardı edilerek yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılması ve davacı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi hususları doğru değilse de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1.bendinde yer alan; 4. bendinde yer alan;" Davacının yaptığı 50,40 TL harç, 5 adet davetiye gideri 45 TL, 2 adet yazı masrafı 18,50 TL toplam 113,9 TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre 20,12 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ve 5. bendinde yer alan; "Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ye göre 216 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin çıkartılarak, yerine “Davacı tarafça yapılan 50,40 TL harç, 5 adet davetiye gideri 45 TL, 2 adet yazı masrafı 18,50 TL toplam 113,90TL yargılama giderlerinin talep halinde davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine ve karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1.500TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,” ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15471, Karar No: 2007/3625, Tarih: 08.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/15471 E.  ,  2007/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Arhavi A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :25.4.2006
Yargıtay — Esas No: 2015/11539, Karar No: 2015/23356, Tarih: 07.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/11539 E.  ,  2015/23356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren .. Bakanlığına bağlı işyerinde, alt işveren işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı tarafça dosyaya sunulan işçi imzalı fesih bildiriminden, davacının aylık ücretinin geç ödenmesi ve ailevi sebepleri gerekçe göstererek iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmakta olup, mahkemece söz konusu fesih bildiriminin nazara alınmadan iş sözleşmesinin işverence feshedildiğinin kabul edilmesi hatalıdır. Ailevi sebeplerin işçiye iş sözleşmesini haklı sebeple fesih imkanı vermediği açıktır. Bu halde, aylık ücretlerin geç ödenmesi şeklinde açıklanan haklı fesih sebebi üzerinde durularak, ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesabına ilişkin dökümler celp edilerek incelenmeli ve imzasız bordrolarda gösterilen ücretlerin hangi tarihlerde ödendiği belirlenmelidir. Neticeye göre, dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmeli ve kıdem tazminatı alacağına yönelik talep bakımından bir karar verilmelidir.

İşçinin iş sözleşmesini feshi haklı sebebe dayansa dahi, iş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından, davacının ihbar tazminatı alacağına yönelik talebi reddedilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 07.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.