muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/525, Karar No: 2021/2288, Tarih: 10.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2019/525 E.  ,  2021/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Uzman bilirkişilerin müştereken sundukları 11.06.2008 tarihli rapor içeriğine göre davacının hükme esas alınan krokide (A), (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümler hakkındaki davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamakta ise de; aynı rapor içeriğinden, mevcut fiziki yapıları itibarı ile bu bölümlerin TMK'nın 715. maddesi uyarınca devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, aynı Kanun'un 999. maddesi gereğince tapuya tescili mümkün bulunmayan yerlerden olduğunun anlaşılması nedeniyle Hazine adına tescile karar verilmesi doğru olmadığı gibi; aynı krokide (D) harfiyle işaretlenen bölümün %20 eğimli, halen tarım arazisi olarak kullanılmakta olup, içerisinde 120 civarında 30 yaşlarında badem ağacı, 20 yaşlarında 2 adet ardıç ağacı, 3 adet üzüm tefeği, çeşitli yaşlarda ve türlerde 30 adet meyve ağacı ve 25-30 yıllık bir adet ev bulunduğunun anlaşılması nedeniyle bu bölümde davacı kişi yararına imar-ihya ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği anlaşıldığından (D) bölümü yönünden davacı lehine kabul kararı verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 11.06.2008 tarihli krokide (D) harfi ile gösterilen 7.358,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın tarla vasfı ile davacı adına tapuya tesciline, fazlaya dair talebin reddine, davalı Hazinenin tescil talebinin reddine, 11.06.2008 tarihli krokide (A), (B) ve (C) harfi ile gösterilen taşınmazların tescil harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı fazla yatırılan bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıya

iadesine, davalı ... yasal hasım olduğundan peşin yatırılan harcın iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1956, Karar No: 2013/2294, Tarih: 22.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1956 E.  ,  2013/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yakınca Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 35 parsel sayılı 16276,25 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, kazandırıcı zamanışımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının oluşmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddi ile 102 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3328, Karar No: 2018/5879, Tarih: 11.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/3328 E.  ,  2018/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf Başvurusunun Esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin adli arama kararı veya emri olmadan üst araması yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın uyuşturucu madde etkisi altında vermiş olduğu rızanın geçersiz olması nedeni ile delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, maddelerin kişisel kullanım sınırı içinde olduğuna, TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanması hususunun değerlendirilebilmesi için keşif yapılması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin reddi ile CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin reddine, 11.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12525, Karar No: 2020/17695, Tarih: 01.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12525 E.  ,  2020/17695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın yargılama konusu eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçlarına ilişkin olduğu, bahse konu eylemler yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012)

kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanığın üzerine atılı eylemi annesi olan mağdur ...'e çay tabağı ile gerçekleştirmesi sebebiyle sanık hakkında üst soya karşı silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulur iken uygulama maddesi olarak TCK'nin 86/3-e maddesinin gösterilmemesi,

2) Sanığın üzerine atılı eylemi annesi olan mağdur ...'e çay tabağı ile gerçekleştirmesi sebebiyle sanık hakkında üst soya karşı silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulur iken uygulama maddesi olarak TCK'nin 86/3-e maddesinin gösterilmemesi,

3) Mahkemece sanığın eylemini, üst soyu olan annesine karşı silahtan sayılan çay tabağı ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi

Kabul ve uygulamaya göre de;

4) Kasti suçlardan verilen hapis cezalarına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 01.12.2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararıyla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinin ‘‘01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda… basit yargılama usulü uygulanmaz’’ bölümünün ‘‘…kovuşturma evresine geçilmiş…’’ ibaresinin aynı bentte yer alan ‘‘…basit yargılama usulü’’ yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan iptaline karar verilmiştir.

İptal kararından sonra sözü edilen geçici 5. maddenin (d) bendi ‘‘01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz’’ şekline dönüşmüştür.

Konuyu ayrıntılı bir şekilde irdeleyecek olursak;

Basit yargılama usulü, üst sınırı 2 yıla kadar hapis cezasını ve/veya adli para cezasını gerektiren suçlar bakımından, yazılı beyan ve savunma esasına dayanan, genel yargılama usulünün bazı prosedürlerinin yer almadığı, bu çerçevede duruşma açılmaksızın karar verilebilen, asliye ceza mahkemelerine emek ve zaman tasarrufu sağlayan alternatif bir yargılama usulü olarak düşünülmüş ve uygulamaya konulmuştur.

Konuyu ayrıntılı bir şekilde irdeleyecek olursak;

Basit yargılama usulü, üst sınırı 2 yıla kadar hapis cezasını ve/veya adli para cezasını gerektiren suçlar bakımından, yazılı beyan ve savunma esasına dayanan, genel yargılama usulünün bazı prosedürlerinin yer almadığı, bu çerçevede duruşma açılmaksızın karar verilebilen, asliye ceza mahkemelerine emek ve zaman tasarrufu sağlayan alternatif bir yargılama usulü olarak düşünülmüş ve uygulamaya konulmuştur.

Mahkeme, dosya kapsamı itibarıyla basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yargılama yapılabileceğini düşünüyorsa duruşma yapmaksızın, yazılı savunma, beyan ve belgeleri esas alarak, Cumhuriyet savcısından görüş almaksızın CMK’nin 223. maddesinde yer alan herhangi bir karar türüne göre hüküm verebilecektir.

Genel hükümlere göre yargılamaya başlanan bir dosyada "evreden dönülmezlik ilkesi" gereği basit yargılama usulüne dönülemeyecektir.

Basit yargılama usulüne göre yapılan yargılama sonunda mahkumiyet halinde, belirlenen sonuç cezadan (1/4) oranında indirim yapılacak, koşulları bulunması halinde TCK’nin 50 ve 51. maddeleri ile CMK’nin 231. maddesi uygulanabilecektir.

Geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde, "basit yargılama usulünün uygulanmaya başladığı 01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda bu usulün uygulanmayacağı" kabul edilmiş ve bu hükümle, 01/01/2020 tarihinden önceki dosyaların yeniden ele alınmasının önüne geçilmesinin amaçlandığı, açık, net ve yorumlamaya müsait olmayacak şekilde kanuni düzenlemeyle belirlenmiştir.

Amaç yargı yükünün hafifletilmesi, usul hükümlerinin tekraren uygulanmasının önüne geçilmesi ve derdest dosyaların zamanaşımına uğrama riskinin engellenmesidir.

Kanun koyucu bu yeni düzenlemeyle;

Yargılamanın taraflarının iradesine bağlı olmayan, isnat edilen suçun kanundaki cezasının üst sınırı gibi nesnel bir ön şartın dışında, tamamen ilk derece mahkemesi hakiminin takdirinde olan bir alternatif yargılama usulü oluşturmak istediği,

Kanunda öngörülen (1/4) oranındaki indirimin ise bu usulün uygulanmasını etkinleştirmek ve teşvik etmek için öngörüldüğü, suçun nitelendirilmesi veya cezanın bireyselleştirilmesiyle ilgili olmadığı,

Basit yargılama usulü uygulanarak sonuçlandırılan yargılama sonucunda verilen karardan açık memnuniyetsizliği bulunmayan sanıkların, sonucu değiştirmeyecek itirazlarının önüne geçilerek yargı makamlarına önemli, ağır ve karmaşık davalar bakımından zaman ve imkan oluşturmak istediği,

Anayasa’nın 141. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan ve adil yargılanma hakkının önemli bir bileşeni olan “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması” ilkesi ile alternatif bir yargılama usulü belirlediği,

Anlaşılmaktadır.

Ayrıca;

Basit yargılama usulünün uygulanmasının yargılamanın başında ilk derece mahkemesi hakiminin takdirinde olduğu, bu takdirin denetime tabii olmadığı,

Anayasa’nın 141. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan ve adil yargılanma hakkının önemli bir bileşeni olan “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması” ilkesi ile alternatif bir yargılama usulü belirlediği,

Anlaşılmaktadır.

Ayrıca;

Basit yargılama usulünün uygulanmasının yargılamanın başında ilk derece mahkemesi hakiminin takdirinde olduğu, bu takdirin denetime tabii olmadığı,

Ceza muhakemesinde evreden dönülmezlik ilkesinin geçerli olduğu, genel hükümlere göre başlayan bir yargılamada basit yargılama usulüne dönülemeyeceği ve duruşmanın yapılmamış sayılamayacağı,

Basit yargılama usulünün uygulanmadığı bir dosyada CMK’nin 251. maddesinde yer alan (1/4) oranında indirimin yapılamayacağı, bu indirimin sanıklar bakımından kazanılmış bir hak teşkil etmediği, dolayısıyla TCK’nin 7. maddesinin bu durumda mutlak olarak uygulanmasının söz konusu olmadığı, başka bir ifadeyle lehe kanun uygulamasının basit yargılama usulünün uygulanmadığı/uygulanamadığı dosyalarda söz konusu olamayacağı,

Gözden ırak tutulmamalıdır.

Diğer yandan, Anayasa Mahkemesi geçici 5. maddede yer alan “hükme bağlanmış” dosyalar bakımından yapılan düzenlemeyi iptal etmediği de çok açık ve nettir. Dolayısıyla, hükme bağlanmış ancak kesinleşmemiş dosyalar bakımından Anayasa Mahkemesince yeni bir iptal kararı verilmediği sürece önceki iptal kararına dayanılarak bozma kararı verilmesi kanuna aykırılık teşkil edecektir.

Yargıtay hüküm verirken yoruma açık olmayan kanuni düzenlemelere uymak zorundadır.

Bu nedenle, incelenen dosyada hüküm tarihi 07/04/2016 olduğundan basit yargılama usulünün uygulanmayacağı düşüncesiyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayız.

Muhalif Üye Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2015/9351, Karar No: 2016/5683, Tarih: 17.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9351 E.  ,  2016/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

- KARAR -

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... ... ve mirasçıları olan davacılar adlarına ... köyü kadastro çalışma alanında senetsiz ve belgesizden taşınmaz mal tespit ve tescil edilip edilmediğinin kadastro müdürlüğü, Tapu Müdürlüğü ve hukuk yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup, var ise senetsiz ve belgesizden tespit ve tescil edilen taşınmazların kadastro tespit tutanakları ile tapu kayıtlarının Tapu Müdürlüğünden getirtmesi,

2- Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen rapor ekindeki 1959 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarında temyize konu taşınmazlar ölçeksiz olarak gösterilmiş olup komşu parselleri de gösterir şekilde aplike yapılmamış, hava fotoğrafları stereoskop aleti ile üç boyutlu incelenmemiş, orman tahdit haritası ile kadastro paftası ölçekleri eşitlenerek temyize konu taşınmazların tahdit haritasındaki konumu 1/5000 ve 1/10000 ölçekli kadastro paftasında ayrı renkli kalemlerle gösterilmemiş, temyize konu taşınmazların bulunduğu alana ilişkin orman tahdit haritası ve çalışma tutanakları getirtilmemiştir. Bu sebeple, öncelikle ... ilçesi, ... köyünde yapılan orman kadastrosu ve orman rejimi dışına çıkarma işlemine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile çekişmeli taşınmazların bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla (83, 84, 85, 86, 87 ve 88 OTS) birlikte gösterir orman tahdit haritası ve orman rejimi dışına çıkarma haritasının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örnekleri ... ...den getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişi kuruluna verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1959 ve 1986 tarihli hava fotoğraflarının ölçeklerini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, temyize konu taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri, ayrıca, hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, temyize konu taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ve kapalılık oranı vb) belirtir şekilde,

b) Yine, orman tahdit haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 6 ya da 7 orman tahdit sınır (83, 84, 85, 86, 87 ve 88 OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma hattına göre konumları orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile 1/5000 ve 1/10000 ölçekli kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/832, Karar No: 2023/872, Tarih: 06.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/832 E.  ,  2023/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki hakem heyeti kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bölge Adliye Mahkemesinde (İlk Derece Mahkemesi sıfatı ile) davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile aralarında yapılan 25.08.2017 tarihli restoran, kantin, kafeterya kiralama sözleşmesi gereğince kira bedeli karşılığında davalı personeline yemek verileceğinin kararlaştırılmasına rağmen davalının tek taraflı fesih iradesi ile kira bedellerinin ödenmediği gerekçesi ile sözleşmeyi feshettiği, buna ilişkin olarak tahkim heyetine başvurulduğu, ancak tahkim heyeti başkan ve üyelerinin bağlı bulunduğu İzmir Ticaret Odası başkanı ile davalı üniversite başkanının aynı kişi olduğunu bu nedenle heyetin tarafsız ve bağımsız olmadığını ileri sürerek İzmir Ticaret Odası Tahkimi 2019/4 Tahkim 2021/1 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İZTO hakem heyetinin tarafların özgür iradeleri ile belirlenerek sözleşmeye koyulduğunu, HMK’nın 409. maddesine göre aykırılık öğrenildiği tarihten itibaren 2 hafta içinde itiraz hakkı olmasına rağmen bu hakkın kullanılmadığını, aynı hakem heyetinin daha önce davacının taraf olduğu dosyalarda lehine karar verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ (İLK DERECE MAHKEMESİ SIFATI İLE) KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hakem heyeti kararının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, davanın süresinde açıldığı, HMK’nın 439. maddesinde hakem heyeti kararlarının hangi durumlarda iptal edilebileceğinin düzenlendiği, somut olayda davacının seçilen hakem heyetine itiraz etmediği, yaklaşık 2 yıl süren yargılama sonucu hakem heyetince davanın reddine karar verildiği, uyuşmazlığın tahkime elverişli olduğu, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşme kapsamındaki tahkim şartı kapsamında olduğu, kamu düzenine aykırılık bulunmadığı, davacının diğer itirazlarının uyuşmazlığın esasına ilişkin olduğu, hakem heyetinin yetkisini aşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri