muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10641, Karar No: 2023/1328, Tarih: 23.03.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı ve kesinleşmiş ceza mahkemesi kararı ile erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığının ve kötü muamelede bulunduğunun sabit olduğu, bu haliyle boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olup, kadına atfı kabil bir kusurun bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin kusur tespiti ve buna bağlı olarak erkeğin karşı davasının reddi kararının usul ve kanuna uygun olduğu, kadın yararına maddî ve manevî tazminatın şartlarının oluştuğu, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının uygun olduğu, velâyet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilkenin, çocuğun üstün yararı olduğu, ana ve babanın yararları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumların, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulacağı, dosya içerisine alınan sosyal inceleme raporu, çocukların yaşı ve çocukların anne yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişimine engel olacağı yönünde delil bulunmadığı gözetildiğinde velâyetlerinin anneye verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, boşanmaya neden olaylarda kadının kusuru bulunmadığı gibi kadının çalışmadığı, gelirinin olmadığı ve boşanmakla yoksunluğa düşeceği anlaşıldığından yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddinin doğru olmadığı, yine ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakalarının miktarlarının da tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında az olduğu gerekçesiyle, kadının istinaf talebinin kabulü ile kabul edilen yönlere ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, bu konuda yeniden hüküm tesisi ile, kadının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulüne, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere kadın yararına aylık 400,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, kadının iştirak nafakası talebinin taleple bağlı kalınarak kabulü ile, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere ortak çocuklar Zeynep ve Hiranur yararına ayrı ayrı aylık 300,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, erkeğin tüm istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı -karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı -karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı -karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin cevap ve karşı dava dilekçelerini süresinde olmadığı gerekçesi ile dikkate almamasının, delillerini değerlendirmemesinin ve bu nedenle karşı davalarının reddine karar vermesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, dava dilekçesinin müvekkili asıla tebliğinden önce davadan haberdar olup vekâletname ile birlikte cevap ve karşı dava dilekçesini sunduklarını, hukuk davalarında yasal sürelerin konulmasındaki amaçlardan birinin de yargılamayı hızlandırmak olduğunu, yargılamanın hızlı yapılabilmesi için dilekçe teatisinde belirli sürelerin konulduğunu ve tarafların bu yasal sürelerden sonra cevap verme haklarının sınırlandırıldığını, İlk Derece Mahkemesinin bu gerekçesinin yasanın özüne aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin yapılan yargılama sırasında cevap ve karşı dava dilekçelerinin süresinde olup olmadığına yönelik bir ara karar oluşturmadan tanıklarının dinlenmesi için talimat yazmasının da çelişki ve kafa karışıklığına neden olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin yargılama sırasında bu şekilde birbiri ile çelişen kararlar vererek hukuki dinlenilme haklarını ihlal ettiğini, istinaf itirazlarının Bölge Adliye Mahkemesince de dikkate alınmayarak eksik inceleme neticesinde karar tesis edildiğini, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan ve Bölge Adliye mahkemesince gözardı edilen bu usuli eksikliğin temyiz incelemesi neticesinde değerlendirilerek yeniden yargılama yapılması için dosyanın iade edilmesi gerektiğini, esas yönünden ise asıl kusurlu olan tarafın sadakatsiz tutum ve davranışlar sergileyen davacı-karşı davalı kadın olduğunu, müvekkili aleyhine nafaka ve tazminata da hükmedilmemesi gerektiğini, kaldı ki müvekkilinin bu miktarları ödeyecek gücünün de bulunmadığını beyanla, eksik inceleme, karşı davasının reddi, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz isteğinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davalı -karşı davacı erkeğin karşı davasının reddi kararının doğru olup olmadığı, davalı -karşı davacı erkek vekili tarafından dosyaya sunulan cevap ve karşı dava dilekçesinin süresinde sunulup sunulmadığı, davalı-karşı davacı tarafın dosya kapsamı itibariyle toplanmayan delilinin, dinlenmeyen tanığının bulunup bulunmadığı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ve tazminat koşullarının, velâyetleri anneye verilen ortak çocuklar yararına ise tedbir ve iştirak nafakası koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakkâniyet ilkesine uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 331 inci maddeleri; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından dava dilekçesinin davalı-karşı davacı asıla tebliğinden önce sunulan cevap ve karşı dava dilekçesinin süresinde verildiğinin, İlk Derece Mahkemesince erkeğin süresinde gösterdiği tanıklarının tamamının dinlendiğinin, kadının güven sarsıcı eyleminden sonra tarafların barışarak Şırnak'ın İdil ilçesine taşınmaları ve evlilik birliğinin bir süre daha devam etmesi karşısında af kapsamında kalan bu vakıanın kadına kusur olarak yüklenmemesinin doğru olduğunun, bu nedenle erkeğin, kadının 2018 yılına ait telefon görüşme kayıtlarının dosyaya getirtilmesi talebinin dosyaya herhangi bir yenilik katmayacağı düşünüldüğünde reddi kararının yerinde olduğunun, ayrıca İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının usûlden değil esastan reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı -karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8947, Karar No: 2010/10598, Tarih: 15.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8947 E.  ,  2010/10598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalıya ait 125 nolu komşu parsele diktiği ağaçların bedeli kadar davalının sebepsiz zenginleştiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 8.000 TL alacağın tahsilini talep etmiştir.

Dava konusu ağaçların değerinin tespiti amacıyla mahallinde keşif yapılmış, alınan bilirkişi raporunda bedelinin 3.840 TL olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece; ağaçların değerinin 3.840 TL olması nedeniyle miktar itibariyle davanın Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Mamelek hukukundan ... davalarda görev, müddeabihin miktar ve değerine göre belirlenir. Ancak görev sınırından fazla bir dava Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldıktan sonra, dava sırasında müddeabih görev sınırının altına düşerse davaya yine Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilir ve Asliye Hukuk Mahkemesi görevsizlik kararı veremez.

Bu husus, mahkemenin görevinin müddeabihin davanın açıldığı gündeki değerine göre belirleneceği kuralına (HUMK md.1) uygun olduğu gibi, usul ekonomisine de uygundur. Çünkü bu halde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı vermesi ve davaya Sulh Hukuk Mahkemesinde (yeni baştan) bakılmasında tarafların hiç bir hukuki yararı yoktur. Aksine bu husus davanın uzamasına ve daha fazla gider yapılmasına neden olacağından usul ekonomisine aykırıdır.

Bu nedenle, dava dilekçesinde talep edilen miktara göre Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu düşünülmeden, mahkemece; yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda açıklanan miktara göre görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16877, Karar No: 2010/11203, Tarih: 14.06.2010

5. Hukuk Dairesi 2009/16877 E., 2010/11203 K.

**5. Hukuk Dairesi 2009/16877 E., 2010/11203 K.**

**- KAMULAŞTIRMASIZ EL ATME NEDENİYLE TAZMİNAT**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı Çerkezköy Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalı Çerkezköy Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Karayolları Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, Çerkezköy Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı Belediye vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre davalı belediye vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki husus dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Taşınmazın el atılan bölümü dışında kalan ve fen bilirkişi raporunda C harfi ile gösterilen 37 m²

²'lik kısmının yüzölçümü, geometrik durumu dikkate alındığında tamamının kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından bu kısmın da bedelinin tahsiline karar verilerek davalı belediye adına tesciline karar verilmesi gerekirken, bu kısımda belli oranda değer kaybı olduğunun kabulü,

2-Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü hakkında açılan davada husumet yokluğu nedeniyle ret kararı verildiğinden bu davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarı geçmemek üzere maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14620, Karar No: 2024/12931, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/14620 E.  ,  2024/12931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/206 E., 2024/232 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/162 E., 2023/297 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2023 tarihli ve 2023/3686 E., 2023/3710 K. sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, "...Somut olayda, davacı 29.12.2022 tarihinde borçlanma talebinde bulunmuş ve ekinde yurt dışı hizmet cetvelinin aslını da sunmuş iken, davalı Kurumun hizmet cetvelinin tercümeli halinin sunulmamasını, eksik belgeli borçlanma talebi kabul ederek borçlanmayı reddetmesi hukuka aykırı bir işlem olduğundan ve davacı tarafından borçlanmanın reddi üzerine işlemleri takip ederek süresinde eldeki davayı açtığı anlaşıldığından, davanın kabulü gerekirken ..." denilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 29.12.2022 tarihli borçlanma başvurusunun geçerli olduğunun tespitine, borçlanma talebinin reddine ilişkin olarak Pamukkale Sosyal Güvenlik Merkezinin 16.02.2023 tarihli ve 64.091.120 sayılı yazısıyla tesis edilen kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 3201 sayılı Yasa'nın ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8235, Karar No: 2011/7426, Tarih: 24.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8235 E.  ,  2011/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanun ile değişik Yargıtay Yasası’nın 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 24/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11936, Karar No: 2012/15987, Tarih: 10.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11936 E.  ,  2012/15987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç alınmasına karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5864, Karar No: 2015/1922, Tarih: 23.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5864 E.  ,  2015/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2010/456-2012/264

Davacı İ.. C.. vekili Avukat Yalçın tarafından, davalı D. Gazetecilik San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 27/10/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirketin sahibi olduğu gazetelerde yer alan haberler nedeni ile kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yapılan haberin veriliş biçimine ve haberde yer alan değerlendirmelere bakıldığında, verilen haberin görünen gerçeğe uygun olduğu, kamuoyunu aydınlatma görevi kapsamında kaldığı, davacının şahsına yönelik hakaret veya benzeri değerlendirmelere yer verilmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.