muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7562, Karar No: 2022/2036, Tarih: 22.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7562 E.  ,  2022/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı, 08.07.2020 tarihinde 31179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren “17. Ceza Dairesi’nin 26.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile 17. Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 26.09.2020 tarihi itibariyle 2. Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine" şeklindeki kararına, yine Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut halleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır" şeklindeki düzenlemeye göre, aynı suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... Çocuk Mahkemesinin 14/04/2015 tarih 2014/831 Esas ve 2015/303 Karar sayılı ilamının suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 09.04.2019 tarih, 2019/3241 Esas ve 2019/5061 Karar sayılı ilamı ile incelenip sonuçlandırılmış olması nedeniyle, işin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 22.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2458, Karar No: 2016/1973, Tarih: 08.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2458 E.  ,  2016/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10091, Karar No: 2014/11055, Tarih: 15.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10091 E.  ,  2014/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akdağmadeni Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/360-2014/19

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın sözleşme bitiminden önce erken tahliye edilmesi nedeniyle 20.700 TL yoksun kalınan kira parasının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yeni malik vekili, dava dilekçesinde özetle, davalıların 01.05.2003 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesiyle fırın olarak kullandıkları taşınmazı 30.11.2005 tarihinde satın aldığını, kiracıların kira süresi bitmeden haziran 2006 tarihinde taşınmazı tahliye ettiklerini, son olarak ödenen kira bedelinin aylık 900 TL olduğunu belirterek dönem sonuna kadar 23 aylık kira bedeli karşılığı 20700 TL'nin yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar kiralananın 2006 Haziran ayında boşaltıldığını, tahliye tarihine kadar ödenmeyen kira borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kira sözleşmesindeki aylık kira bedeline TEFE-TÜFE oranında artış uygulanmak suretiyle belirlenen aylık kira miktarları üzerinden tahliye tarihinden süre bitimine kadar 23 aylık kira bedeli olarak 17529,12 TL alacağın yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.05.2003 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile taşınmazda kiracı olarak bulunan davalıların kiralananı 2006 Haziran ayında tahliye ettikleri hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracılar, kira süresi sona ermeden, kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek, kiralananı tahliye ettiğinden, kural olarak kira süresinin sonuna kadar olan kira parasından sorumludur. Buna karşın davacının da, kendi üzerine düşen görevi yapması, kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu’nun 98. maddesinin yollaması ile aynı kanunun 44. maddesi hükmü gereğidir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Mahkemece, mahallinde keşif yapılıp, uzman bilirkişi aracılığıyla, kiralananın cinsi, özellikleri, konumu, bu nitelikte bir taşınmaza o bölgede duyulan ihtiyacın derecesi ve somut olaya özgü başka diğer özellikler çerçevesinde, kiralayanın gereken çabayı göstermesi halinde kiralananı aynı koşullarla yeniden hangi süre içerisinde kiraya verebileceği, eş söyleyişle, aynı koşullarla yeniden kiralama için gereken makul sürenin ne olduğu, Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla saptanmalıdır. Bu hususta dosya üzerinden alınan muhasebeci bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde inceleme yapılarak bilirkişi tarafından bulunan makul sürenin anahtar teslim tarihine eklenmesiyle ulaşılacak tarihe kadar kiracının makul süre kira parasından sorumlu tutulması gerektiği kabul edilerek, bu çerçevede davalı kiracıların sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde talebin tamamı üzerinden karar verilmesi doğru değildir .

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13574, Karar No: 2016/12312, Tarih: 17.11.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/13574 E.  ,  2016/12312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmaz kapama bağ olarak değerlendirildiğinden bunun içerisinde ağaçların da değeri mevcut olduğu halde, mahkemece kapama bağ değeri üzerinden hesaplama ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca ağaçlara da değer verilerek tespit edilen kamulaştırma bedeline eklenmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19892, Karar No: 2014/2689, Tarih: 14.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19892 E.  ,  2014/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunun'dan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2454, Karar No: 2016/1969, Tarih: 08.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2454 E.  ,  2016/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9049, Karar No: 2013/17662, Tarih: 28.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9049 E.  ,  2013/17662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının işyerinde civar (sulama işçisi) olarak çalışmakta olup her yıl sulama dönemi kabul edilen Nisan ayından Ekim ayının 15 ine kadarki dönemde her gün sabah 08.00, gece 02.00 saatine kadar aralıksız çalıştığını belirterek fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptığı civar görevinin mevsimlik iş olduğunu, davacının belirttiği saatlerde çalışmasının mümkün olmadığını, alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 3.bilirkişi raporuna itibar edilerek davacının fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin alacağı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı işveren aleyhine benzer istekleri içeren davalar açılmış olup bu davaların temyiz aşamasından geçtikleri görülmüştür. Söz konusu emsal dosyalar, Yargıtay 22. Hukuk Dairesince incelenmiş olup "...davacı devriye olarak çalıştığı dönemde kışın 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını,yazın sulama dönemi olan Nisan ayından 15 Ekim'e kadar 1. vardiyada 08:30-20:30 2. vardiyada 20:30-08:30 saatleri arasında çalıştığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sulama dönemi olarak Nisan ayından 15 Ekim'e kadar kabul etmiş ve buna göre fazla mesai ve hafta tatili alacağını hesaplamıştır. Emsal dosyalarda bulunan davalı ... Birliğine 2001-2010 tarihleri arasında sulama suyunun veriliş tarihlerine göre sulama dönemlerinin her yıl değişkenlik arz ettiğini anlaşıldığından fazla mesai ve hafta tatili alacağının buna göre hesaplanması gerekmektedir" gerekçesiyle bozma kararları verilmiştir. ( Yargıtay 22 HD, 11.03.2013 tarih ve 2012/14736 E-2013/4977 K;aynı Dairenin 11.03.2013 tarih ve 2012/14725 E-2013/4976 K sayılı ilamları)

Bu nedenle mahkemece, davalı işveren aleyhine aynı dönemde aynı alacak istemlerini içeren açılmış davalar da gözetilerek, özellikle emsal dosyalardan anlaşıldığı belirtilen sulama dönemlerinin her yıl değişkenlik gösterdiği hususu da dikkate alınarak davacının fazla mesai ve hafta tatili alacağının buna göre hesaplanması gerekmektedir.

Bu nedenle mahkemece, davalı işveren aleyhine aynı dönemde aynı alacak istemlerini içeren açılmış davalar da gözetilerek, özellikle emsal dosyalardan anlaşıldığı belirtilen sulama dönemlerinin her yıl değişkenlik gösterdiği hususu da dikkate alınarak davacının fazla mesai ve hafta tatili alacağının buna göre hesaplanması gerekmektedir.

Kabule göre de reddedilen miktar yönünden davalı yararına hükmedilen avukatlık ücreti de hatalı olmuştur. Fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağından yapılacak hakkaniyet indirimi sebebiyle reddedilecek miktar, davalı yararına hükmedilecek avukatlık ücreti tespitinde nazara alınmamalıdır. Karar tarihi itibariyle yürürlükte olan AAÜT'nin 12.maddesi uyarınca davalı yararına avukatlık ücreti belirlenmelidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 28.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8602, Karar No: 2023/3211, Tarih: 11.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8602 E.  ,  2023/3211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın da içinde bulunduğu aracın durdurulup kolluk tarafından yapılan sanığın üst aramasında suça konu bıçağın bulunması suretiyle 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun sanık tarafından işlendiği iddiasına ilişkindir.

2. Suça konu, kabze kısmı 12 cm, ağız kısmı 11 cm olan siyah renkli bıçağın sanığın üzerinde bulunmasına ilişkin kolluk tarafından 21.02.2016 tarihli Olay Yakalama Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

3. Suça konu bıçak hakkında Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinden 11.03.2016 tarihinde alınan raporda "tetkik konusu sustalı çakı mevcut arızası nedeni ile 6136 Yasaya göre memnu olarak mütaala edilemez. Ancak söz konusu sustalı çakının tamirinden anlayan bir kişi tarafından namlu dayanma piminin temin edilerek basit aletli müdahale ile yerine takılması ve sustalı çakı vasfını kazanması halinde veya susta sistemi çalışmasa dahi sivri uçlu ve oluklu özelliği bulunan namlusunun kabzaya bir şekilde sabitlenmesi durumunda, 6136 sayılı Yasaya göre memnu olarak mütaala edilebileceği" hususlarının belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 11.03.2016 tarihli raporunda, suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamına girmediği ancak; sustalı çakının tamirinden anlayan bir kişi tarafından namlu dayanma piminin temin edilerek basit aletli müdahale ile yerine takılması ve sustalı çakı vasfını kazanması halinde veya susta sistemi çalışmasa dahi sivri uçlu ve oluklu özelliği bulunan namlusunun kabzaya bir şekilde sabitlenmesi durumunda, 6136 sayılı Yasaya göre memnu olarak mütaala edilebileceğinin belirtilmesi karşısında; suça konu sustalı çakıyı yanında taşıyan sanığın 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma nedenine bağlı olarak, sanığın üzerine atılı suçun basit yargılama usulüne tabi olan suçlardan olması nedeniyle bu hususun mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2016/329 Esas, 2016/741 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17156, Karar No: 2013/17816, Tarih: 27.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17156 E.  ,  2013/17816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 139/2. maddesinde öngörülen incelemenin dairede yapılmasını gerektiren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa "defter ve belgelerin ibrazı" için yapılan tebligatın hukuken geçerliliği bulunmadığından suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15976, Karar No: 2020/378, Tarih: 14.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/15976 E.  ,  2020/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 09/01/2019 tarihli ve 2018/101755 soruşturma, 2019/1577 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Gaziantep 6. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 28/01/2019 tarihli ve 2019/134 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısı'nın, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısı'nın 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısı'nın soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin iş yerinin yanında ikâmeti bulunan şüpheli tarafından evinin dışarısına güvenlik kameraları takılarak müştekinin iş yerini takip etmesi, bahse konu iş yerini kiralamak isteyen kişilere rahatsızlık vererek iş yerini kiralamamaları hususunda onları taciz etmesi ve iş yerindeki kiracının da şüphelinin tacizleri yüzünden taşınmak zorunda kalması sebebiyle maddî manevî zarara uğradığını iddia ederek şikâyetçi olması üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca her hangi bir araştırma yapılmaksızın kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; öncelikle şüphelinin ve tespit edilecek tanıkların ifadesi alınarak olayın aydınlatılmasına yönelik tüm delillerin dosyaya temin edilmesinden sonra şüphelinin hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

I- Hukuksal Değerlendirme: