muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1138, Karar No: 2013/384, Tarih: 20.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/1138 E.  ,  2013/384 K.**

* ÖDEME EMRİNİN USULSÜZ TEBLİĞİ

* MUHATABIN ADRESTE BULUNMAMASI

* TEBLİGAT KANUNU (7201) Madde 35

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “şikayet” isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesi’nce istemin reddine dair verilen 08.04.2011 gün ve 2011/197 E-2011/383 K. sayılı kararın incelenmesi talepte bulunan-borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi’nin 14.02.2012 gün ve 2011/17170 E.-2012/3447 K. sayılı ilamı ile;

(…Borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlu vekilince icra mahkemesine verilen dilekçede, örnek 10 ödeme emri tebligatının usulsüz tebliğ edildiğini, öğrenme tarihi olarak tebliğ tarihinin düzeltilmesini ve takibin teminat senedine dayalı olarak başlatıldığından iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece borçlunun vergi dairesinde yazılı adresine ödeme emri tebliğinin yapılmaması üzerine Tebligat Kanunu'nun 35.maddesi uyarınca 18.09.2008 tarihinde tebliğ yapıldığını tebliğin usulüne uygun olduğu nedeniyle bu yöne ilişkin şikayetin esastan, diğer itirazlar yönünden ise süre yönünden red kararını evrak üzerinde verdiği görülmektedir.

Borçlu vekili temyiz dilekçesi ekine Merter İstanbul Vergi Dairesi mükellef sicil sorgulama çıktısı ile işi bırakma bildirgesi ekleyerek ödeme emri tebliğ tarihinden önce Meter Vergi Dairesindeki vergi mükellefiyetini sonlandırdığını, bu tarihten sonra bu resmi kuruma adres bildirme yükümlülüğünün olmadığını, bu nedenle TK'nun 35.maddesi uyarınca vergi dairesinde yazılı adrese tebliğ yapılmasının usulsüz olduğunu iddia ettiğinden, mahkemece duruşma açılıp, borçlu vekilinin tüm iddia ve delilleri değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile evrak üzerinde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Talep, ödeme emri tebligatının usulsüz tebliğ nedeniyle şikayet yoluyla iptali istemine ilişkindir.

Talepte bulunan-borçlu vekili talep dilekçesinde özetle, kambiyo senetlerine mahsus yol ile aleyhine takip başlatıldığı, ancak ödeme emrinin gerçekte kendisine ait olmayan adrese 7201 sayılı Kanunun 35.maddesi uyarınca tebliğ edildiğini, 35.madde koşulları gerçekleşmeden ve borçluya ait olmayan adrese tebligat gönderildiğini, tebligatın usulsüzlüğü nedeniyle tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 18.02.2011 olarak kabul edilmesini ve kambiyo vasfı taşımayan teminat senedine dayalı takibin iptali ile davalının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı-alacaklı vekili cevap dilekçesinde özetle, kambiyo senetlerine mahsus yol ile yapılan takipte düzenlenen örnek 10 icra emrinin, ilk adresten tebliğ edilemeden dönmesi üzerine, vergi dairesi tarafından bildirilen adrese 7201 sayılı Kanunun 35.maddesi uyarınca tebliğ edildiğini, bu sebeple itirazın süreden reddi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi ile %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece, borçlunun vergi dairesinden temin edilen adresine yapılan tebligatın geçerli olduğu ve bu kabule göre diğer istemlerin de süreden reddedildiği gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, talepte bulunan-borçlunun temyizi üzerine, Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece önceki gerekçe genişletilmek suretiyle direnilmiştir.

Direnme kararı, talepte bulunan-borçlu vekili tarafından temyiz edilmektedir.

Uyuşmazlık, ödeme emrinin borçluya usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtmelidir ki, tebligat; bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve yönetmelikte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir.

Tebligat ile ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve buna bağlı olarak çıkarılan yönetmelik hükümleri tamamen şeklidir. Kanun ve yönetmeliğin amacı, tebligatın muhatabına en kısa zamanda ulaşması, konusu ile ilgili olan kişilerin bilgilendirilmesi ve bu hususların belgeye bağlanmasıdır. Hal böyle olunca, yasa ve yönetmelik hükümlerinin en ufak ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur. Kanunun ve yönetmeliğin belirlediği şekilde yapılmamış ve belgelendirilmemiş olan tebligatların geçerli olmayacağı Yargıtay içtihatlarında açıkça vurgulanmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesinin, iptali talep edilen tebligatın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan şekline göre;

“Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır

(Değişik: 19.03.2003-4829/11 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik: 19/03/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.”

hükmünü içermektedir.

Aynı maddenin 06.06.1985 gün ve 3220 sayılı yasanın 12.maddesi ile eklenen son fıkrasında,

(Değişik: 19.03.2003-4829/11 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik: 19/03/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.”

hükmünü içermektedir.

Aynı maddenin 06.06.1985 gün ve 3220 sayılı yasanın 12.maddesi ile eklenen son fıkrasında,

“Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, taraflar arasında yapılan, imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da bu madde hükümleri uygulanır.”

düzenlemesine yer verilmektedir.

Bu düzenlemenin gerekçesinde;

“Adres değişikliğini düzenleyen 35'inci madde kapsamı uygulamanın ihtiyaçlarına cevap verecek biçimde genişletilmiştir. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tarafların aralarında yaptıkları sözleşmede geçerli bir adres tespit etmeleri, bu adresin değiştiğinin karşı tarafa bildirilmemesi halinde adres araştırılması yoluna gidilmeksizin 35'inci maddenin uygulanması kabul edilmiştir. Ancak Kanunun verdiği bu hakkın kötüye kullanılmaması yönünden 35'inci maddenin uygulanması, imzası resmi makamlar önünde ikrar olunmuş (ki, noterlerce düzenlenen ya da onanan sözleşmeler dahil) sözleşmeler yönünden uygulanacaktır. Maddedeki bu değişiklik, taraflar arasında yapılan sözleşmelerde, tarafların kendi iradeleri ile adreslerini bildirmelerine hukuki bir sonuç ve değer vermekte, yargının süratlenmesi amaçlanmaktadır. Kamu kurum ve kuruluşları ile kamu kurumu niteliğinde olan ve 1982 Anayasasının 135'inci maddesinde sayılan meslek kuruluşlarına ticaret sicilleri ile esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerin değişmesi ve adresin bu kurum ve kuruluşlara bildirilmemesi halinde de aynı hüküm uygulanacaktır.” açıklaması yer almaktadır.

Görüldüğü üzere, daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adresin varlığı söz konusu ise, bu adreslerdeki değişiklikler hakkında da, 7201 sayılı Kanunun 35.maddesi hükümlerinin uygulanacağı yasanın açık hükmüdür.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut uyuşmazlığın incelenmesinde, talepte bulunan- borçlunun vergi dairesinde kayıtlı adresine 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, borçlu tarafından, tebligat gönderilen adresin ait olduğu vergi kaydının tebligat tarihinden önce kapatılmış olduğu iddia edilmektedir.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut uyuşmazlığın incelenmesinde, talepte bulunan- borçlunun vergi dairesinde kayıtlı adresine 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, borçlu tarafından, tebligat gönderilen adresin ait olduğu vergi kaydının tebligat tarihinden önce kapatılmış olduğu iddia edilmektedir.

Bu durumda, mahkemece, borçlunun iddiası doğrultusunda öncelikle ilgili vergi kaydının celbi ile tebligat tarihinde, adresin ait olduğu vergi kaydının kapatılmış olup olmadığı açıklığa kavuşturularak, tebligat tarihinde adresin ait olduğu vergi kaydı kapatılmış ise adresin bu durumda 7201 sayılı Kanunun 35. maddesi karşısında geçerli adres olarak kabulünün mümkün olup olmadığı hususu da değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Talepte bulunan-borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'na 5311 sayılı Kanunun 29.maddesi ile eklenen “Geçici Madde 7” atfıyla aynı Kanunun 366.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13489, Karar No: 2015/19579, Tarih: 04.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/13489 E.  ,  2015/19579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, verimliliği teşvik primi, yabancı dil ücret farkı ile izin ücreti farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... bağlı işyerinde mühendis olarak çalışmakta olduğunu, ... üyesi olduğunu, işveren ile imzalanan Toplu İş Sözleşmesinin 40, 60/c. ve ç. maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin eki niteliğinde olmayıp ücretin temeli niteliğinde olduğunu, ücretinin 60/d. maddesindeki verimliliği teşvik primlerinin. 67-69. maddelerde düzenlenen idareci primlerinin, toplu iş sözleşmesinin 59. maddesi gereğince ulusal bayram, genel, hafta ve akdi tatil ücretlerinin, yıllık, günlük ve ücretli mazeret izni gibi tüm izin ücretlerinin cetveldeki saat ücretinin anılan maddelerdeki oranlar kadar ayrı ayrı bulunarak artırılmış saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekmekte iken sadece saat ücret cetvelindeki miktarlar esas alınarak zamsız saat ücreti üzerinden ödendiğini, verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yıllık izin ücreti farkı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yıllık izin ücretinin yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İş yerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş ./..

Sözleşmesinin 60. maddesinin c. ve ç. fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Sözleşmesinin 60. maddesinin c. ve ç. fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde iş yerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden makina, inşaat, elektrik, elektronik, harita, fizik, jeofizik, kimya, gemi, uçak, metalürji, endüstri, tekstil, bilgisayar, işletme, uzay, havacılık. matematik, mühendisleri ve mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş yüksek mühendis ve yüksek mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yıllık izin ücreti alacağı hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24083, Karar No: 2023/9164, Tarih: 08.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24083 E.  ,  2023/9164 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı Çocuk Suçlular Soruşturma Bürosunun 2018/8107 soruşturma numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Çocuk Ağır Mahkemesinin 02.10.2018 tarihli ve 2018/92 Esas, 2018/352 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37/1 mad. delâletiyle aynı kanunun 149/1-a-c-h, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.02.2019 tarihli, 2018/3078 Esas, 2019/371 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebebi

1. Dosyada teşhis delilinden başka hiçbir delil yok iken, sadece şikayetçinin beyanı ile mahkûmiyete hükmedildiğine,

2. Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde başka bir yerde olduğunu beyan etmesi karşısında, bu konuda hiçbir araştırma yapılmadan, en azından bilardo salonunu işleten kişinin tanıklığına başvurarak bu konuda herhangi bir bilgisinin olup olmadığının araştırılması gerektiğine,

3. Suça sürüklenen çocuğun diğer şahıslarla herhangi bir fikir birliği olmamasına rağmen bu konuda yerel mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmadığına,

4. Yerel Mahkemenin kararı gerekçesiz olduğuna, delillerin yeterince değerlendirilmediği, kısa cümlelerle hüküm yoluna gidildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Suça sürüklenen çocuğun diğer şahıslarla herhangi bir fikir birliği olmamasına rağmen bu konuda yerel mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmadığına,

4. Yerel Mahkemenin kararı gerekçesiz olduğuna, delillerin yeterince değerlendirilmediği, kısa cümlelerle hüküm yoluna gidildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun geceleyin 22.00 civarlarında işten çıkıp eve giderken suça sürüklenen çocuk ve kimliği tespit edilemeyen başka kişiler tarafından kolları tutularak ve suça sürüklenen çocuğa şok cihazı gösterilerek üzeri aranıp mağdura ait üzerinde bulunan Samsung Prime J7 marka 1.550,00 TL değerindeki cep telefonu zorla alınmıştır. Mağdurun şikâyetinden 2 gün sonra, çalıştığı iş yerine tesadüfen uğrayan suça sürüklenen çocuğun, mağdur tarafından tanındığı ve iş yeri sahibine durumu bildirdiği, iş yeri sahibinin güvenlik güçlerine durumu bildirmesi ile suça sürüklenen çocuğun yakalandığı anlaşılmıştır

2. Mağdur duruşma sırasında da suça sürüklenen çocuğu kesin ve net olarak teşhis etmiş ve kendisini gasp eden üç kişiden birinin suça sürüklenen çocuk olduğunu bildirmiştir.

3. Mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları dosyada mevcuttur.

4. Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

5. Mağdurun, suça sürüklenen çocuğu kendisine elektro şok cihazı gösterip zorla telefonunu alan şahıs olarak kesin ve net olarak teşhis ettiği belirtir 22.01.2018 tarihli canlı teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuğun Atılı Suçu İşlemediği ve Yeterli Delil Olmadan Cezalandırıldığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun beyanı, mağdurun duruşma sırasında suça sürüklenen çocuğu kesin ve net olarak teşhis ettiği, mağdurun öncesinden tanımadığı suça sürüklenen çocuğa iftira atmasını gerektirir herhangi bir husumetin bulunmaması karşısında suça sürüklenen çocuk müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine ve delillerin yeterince değerlendirilmediğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. İlk Derece Mahkemesinin Kararının Gerekçesiz Olduğuna ve Delillerin Yeterince Değerlendirilmediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Olayı gerçekleştiren faili meçhul şahısların maskeli olduğunun anlaşıldığı, TCK'nın 149/1-b maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, mevcut delillerin irdelenmesi ve kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Olayı gerçekleştiren faili meçhul şahısların maskeli olduğunun anlaşıldığı, TCK'nın 149/1-b maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bendlerinde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.02.2019 tarihli, 2018/3078 Esas, 2019/371 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.