muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/249, Karar No: 2013/5334, Tarih: 14.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/249 E.  ,  2013/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Suçun kesintisiz suçlardan olması ve keşifte tecavüzün devam ettiğinin saptanması nedeniyle suç tarihinin hukuki kesintinin meydana geldiği iddianame tarihi olan ''14.05.2009'' olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında ''21.04.2009'' olarak yanlış yazılması,

b- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkra- sında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırıl- ması karşısında, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin ''14.05.2009'' olarak düzeltilmesi ve hükümden "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içerisinde TCK.nun 50/6 maddesi uyarınca seçenek tedbir olan adli para cezasının ödenmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde , hükmü veren mahkemece kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği hususunun sanıklara ihtarına (İhtar edildi.)" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2. Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 21.1.2010 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görül- düğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı- larak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının sanığın vefatı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 64/1. maddesi gereğince (DÜŞÜRÜLME- SİNE), 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5280, Karar No: 2017/3517, Tarih: 25.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5280 E.  ,  2017/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : Sanığın kardeşi ...öldürmek suçundan TCK'nun 82/1-d, 29/1, 62/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’in aynı evde birlikte yaşadığı öz kardeşi .... nitelikli kasten öldürdüğü iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 2. ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9751, Karar No: 2017/3026, Tarih: 01.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9751 E.  ,  2017/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Eylem reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek dava zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma hakkının olduğu ve Bakanlık vekilinin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, anılan madde ile 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan, Av....in katılan Bakanlık vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme kararı usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6947, Karar No: 2018/7549, Tarih: 17.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6947 E.  ,  2018/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesi kapsamında hata nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında kurulan hükümde yer alan "...CMK'nın 223/3.d maddesi gereğince kusurunun bulunmaması dolayısıyla sanığa ceza verilmesine takdiren yer olmadığına..." ibaresinin çıkartılarak yerine "...CMK'nın 223/2.c maddesi gereğince sanığın BERAATİNE..." ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10747, Karar No: 2015/20198, Tarih: 10.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10747 E.  ,  2015/20198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile cezai şart alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.04.2006-25.10.2009 tarihleri arası insan kaynakları müdürü olarak çalıştığını, son ücretinin 7.374,45 TL olduğunu, iş sözleşmesinin geçersiz sebeple yönetim kurulu kararıyla 23.10.2009 tarihinde feshedildiğini, 01.04.2006 tarihli iş sözleşmesinin 11/2 maddesine göre davalının 52 hafta ihbar tazminatı ödemesi gerekirken, 16 hafta ihbar tazminatı ödediğini, davalının ihbar tazminatını giydirilmiş ücret üzerinden ödemesi gerekirken çıplak ücret üzerinden ödediğini, saha tazminatı, aile yardımı, çocuk yardımı, bireysel sigorta ödemesi, lojman, araba, telefon ve yemek yardımı yapılmasına rağmen bu kalemlerin ücrete dahil edilmediğini ileri sürerek, fark ihbar tazminatı, ödenmeyen 36 haftalık ihbar tazminatı ve 6 aylık cezai şart tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, feshin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli sebeplere dayandığını, her ne kadar taraflar arasındaki iş sözleşmesinde ihbar süresi 52 hafta olarak belirlenmiş ise de, düzenlemenin haksız olup, ihbar süresinin sözleşmeyle artırılabileceğine ilişkin kanundaki düzenlemenin amacını aşan MK 2. maddesine göre iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, saha tazminatının ihbar tazminatına ilave edildiğini, ücrete ilave istenilen diğer kalemlerin hesaplama yapılırken ihbar tazminatına ilave edilip, giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanıp 16 hafta üzerinden ihbar tazminatı ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Davacı işçinin giydirilmiş ücretinin hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Davacı işçinin giydirilmiş ücretinin hesaplanması hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, giydirilmiş ücretin tespitinde, araç (benzin), telefon ile saha tazminatı ödeneği nazara alınmıştır. Ancak, dosya kapsamına göre, araç (benzin) ve telefon ödeneğinin, işin ifasında kullanılması üzere verildiği sabit olup, işçiye sağlanmış mali bir hak olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, işçiye sağlanmış menfaat olarak kabul edilmeleri ve hesaplamalara dahil edilmesi hatalı olmuştur. Saha tazminatı ödeneğinin ise, öncelikle hangi iş düzenlemesinde yer aldığı belirlenmeli, bu tazminatın sürekli mi ödendiği yoksa sahaya çıkıldığı zaman çıkış süresine göre mi ödendiği hususları tespit edilmeli ve eğer her halükarda ödenen bir tazminat değil ise giydirilmiş ücret tespitinde dikkate alınamayacağı gözetilmelidir.

2-Her ne kadar taraflar arasında imzalanan sözleşmede bildirimli fesihte ihbar süresi 52 hafta olarak uygulanacağı düzenlenmiş ise de; davalı tarafça gerek yargılama aşmasında gerekse de temyiz dilekçesinde; ihbar sürelerinin 04.05.2009 tarihli İstihdamın feshi prosedürü adlı belge ile yeniden düzenlendiğini, buna göre ihbar süresi 16 hafta üzerinden hesaplanarak davacıya ödeme yapıldığını, anılan prosedürün davacı tarafından bizzat hazırlandığını ve prosedüre yönelik herhangi bir itirazı olmadığı gibi imzasının da bulunduğunu savunmuştur. Davalı tarafın bu savunmalarına ilişkin olarak davacı asilin beyanı alınmalı, daha sonra anılan prosedürün geçerliliği tartışılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4208, Karar No: 2022/15334, Tarih: 25.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/4208 E.  ,  2022/15334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Şikayetçi Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmaması ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Katılan ... Başkalığı vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4121, Karar No: 2023/6846, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4121 E.  ,  2023/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/400 E., 2022/723 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/338 Esas, 2021/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/723 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafii Temyiz İsteminde

Özetle; mahkeme tarafından verilen beraat kararlarının onanmasını talep etmiştir.

Katılan Mağdureler Vekili Temyiz İsteminde

Özetle; talimat mahkemesi tarafından zorunlu vekil olarak atandığını, esas mahkeme tarafından zorunlu vekil atanmamasının hukuka aykırı olduğunu, hak kaybı yaşanmaması adına hükümleri temyiz ettiklerini, beraat kararlarının kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan Mağdureler Vekili Temyiz İsteminde

Özetle; talimat mahkemesi tarafından zorunlu vekil olarak atandığını, esas mahkeme tarafından zorunlu vekil atanmamasının hukuka aykırı olduğunu, hak kaybı yaşanmaması adına hükümleri temyiz ettiklerini, beraat kararlarının kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; "Katılan babanın aşamalarda bilgisi olmadığını anlatması, mağdur ...'in sanığın kendisine cinsel amaçlı bir yaklaşımı olmadığını, ablası ...'ye karşı da bir hareketini ve sözünü duymadığını kendisine yönelik sözü de duymadığını anlatması, evde bulunduğu söylenilen Tanık ... ...'in olayları görmediğine, birlikte kalırlarken çocukların annesi, katılan veya çocuklar ile bir sorun yaşanmadığına dair beyanı, Tanık ...'ın bildiklerinin müşahedeye değil mağdur ...'nin anlatımlarına dayanıyor olması ve mağdur ...'in bununla ilgili bir şey anlatmadığına dair beyanı, mağdurların halası tanık ...'in bildiklerinin müşahedeye değil tanık ...'ın anlatımlarına dayanıyor olması ve mağdurların iddialarla ilgili bir şey anlatmadığına dair beyanı, üzerinden yaklaşık bir yıl geçtikten sonra iddiaların iddiaya konu mağdurlardan yalnız birisinin okulda anlatılmasıyla adli birimlere intikal etmesi, sanığın savunmasının aksini düşünmeyi gerektirecek delil bulunmaması karşısında yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 Sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilerek'' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

Kayden 03.10.2006 doğumlu olup suç tarihi ile kovuşturma evresinde on sekiz yaşından küçük mağdureye İlk Derece Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istemi aranmaksızın vekil tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasının aynı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hali oluşturduğu nazara alınarak istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/723 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/723 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2315, Karar No: 2012/5194, Tarih: 29.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2315 E.  ,  2012/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 12/01/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlığı yapmış halende ... milletvekili olan müvekkilinin, başbakan olduğu dönemde telefon dinleme gibi bir talimatı olmadığı halde, davalı şirkete ait gazetenin 04/12/2009 tarihli nüshasının 15. sayfasında, muhabir olarak görev yapan diğer davalının kaleme aldığı "Saçan, Yılmazın talimatı ile ...'ı dinlemiş "başlığı altında yayınlanan haberle, müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu beyan ederek davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar vekili ise, yayında saldırı bulunmadığını, haberde TBMM komisyonunda konuşulan dinleme tartışmalarına yer verildiğini, haberde davacı ile ilgili tek bir cümle geçtiğini onunda kaynağı ile birlikte aktarıldığını, yayının güncel ve kamu yararı taşıdığı için hukuka uygun olduğunu, gerçek olduğunu, haberin başka basın organlarında da yer aldığını, davacının tekzip talebinin reddedildiğini, manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; Haberin gerçek olmadığı, öz ve biçim arasındaki dengenin aşıldığı, haberin normal düzeydeki okuyucu kitlesi nezdinde davacının telefon dinlemesi yapılması yönünde talimat verdiği izlenimini uyandırıcak nitelikte bulunduğu, davacı hakkında kuşku ve şüphe uyandırıcı nitelikte olduğu gerekçesiyle istem kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda