muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9369, Karar No: 2017/5096, Tarih: 27.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/9369 E.  ,  2017/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin sendikal nedenle davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin sendikal nedene dayandığının kabulü ile feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine ve sendikal tazminata karar verilirken, hüküm fıkrasında hatalı şekilde boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların ödenmesi gerektiği belirtilmeyerek, iş güvencesi tazminatı ayrı bir fıkra halinde hüküm altına alınmıştır.

Boşta geçen süre için ücret ve diğer hakların ödenmesi, feshin geçersizliğine bağlı ikincil bir sonuçtur. Talep olmasa da mahkemece dikkate alınması gerekir. Mahkemece davalı işverence gerçekleştirilen feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında sendikal tazminata hükmedildiği halde boşta geçen süre ücreti yerine işe başlatmama tazminatının mükerrer hüküm altına alınması yasanın açık emredici düzenlemesine aykırılık teşkil etmektedir. Karar bu yönü ile hatalı olup, bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasında yer alan;

“Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve davacının talebi de dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE” bendinin çıkarılarak yerine;

“ Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/03/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

“ Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27/03/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Araç muayene istasyonu olarak faaliyet yürüten davalı işyerinde, mesainin bitmesine rağmen randevu alarak muayeneye gelmiş olan araçların tamamının işlemlerinin bitirilememiş olmasına istinadan ve sırada bekleyen müşterilerin mağdur olmaması için fazla mesai talep eden işverenin talebi, aralarında davacının da bulunduğu ve sendikal faaliyet kapsamında birlikte hareket eden işçiler tarafından kabul edilmemiş buna bağlı olarakta randevu alarak gelmiş olan araç sahiplerinden bir kısmı işlemini yaptıramadan geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu durumun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı izahtan vareste olup anlatıldığı şekilde birlikte hareket ederek fazla mesai yapmayı reddeden tüm işçiler bu davranışları nedeniyle işten çıkartılmışlardır.

Davacı işçimizde dahil fazla mesai talebini kabul etmeyen işçilerin, işverence yılbaşında talep edilen fazla mesaiye muvafakat isteğini de geri çevirmiş oldukları anlaşılmaktadır.

Fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçinin fazla mesaiye kalmadığı için işten çıkartılmasında haklı veya geçerli bir neden bulunmadığı, feshin bu yönüyle geçersiz olduğu da tartışmasızdır.

Tartışma, tamamı sendika üyesi olan ve üyesi oldukları sendikanın işyerinde örgütlenmesi için çalıştıkları belli olan işçilerin işten çıkartılmasının gerçek nedeninin sendikal faaliyetleri olup olmadığı hususundadır.

Somut olaya dönüldüğünde, fazla mesaiye muvafakatı olmayan işçiyi mesaiye kalmaya zorlamanın hukukî dayanağı yoktur ancak randevu alarak gelmiş ve sıraya girmiş araçların geri gönderilmesi yerine geçimini o işyerinden sağlayan işçinin anlayış göstererek makul süreli bir fazla mesaiye kalmasını umut etmek de işverenin gözünden bakıldığında anlaşılamayacak veya yadırganacak bir durum değildir.

Açıklanan nedenle " İşin yarım kalması benim sorunum değil, ben mesaim bittiği anda işi bırakırım, bu davranışımın ne gibi sonuçlara neden olduğuylada ilgilenmem, mesai içerisinde rahatlıkla bitirilebilecek kadar iş kabul etmek işverenin sorumluluğundadır" şeklinde nitelendirilebilecek tutum nedeniyle gerçekleştiği anlaşılan feshin sendikal nedene dayandığını kabul etmek doğru olmamıştır

Şeklindeki kanaatimiz sebebiyle, aksi yönde oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. 27.03.2017
Yargıtay — Esas No: 2015/9310, Karar No: 2017/7384, Tarih: 27.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/9310 E.  ,  2017/7384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında 18/12/2012 tarihinde katılan kurumun zararını gidermek koşulu ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 11/02/2013 tarihinde kesinleştiği; katılan kurumun kararın kesinleşmesinden 2 gün sonra zararın giderilmediğine ilişkin 14/02/2013 müzekkeresi üzerine zararın ödenmesi için kanuni sürenin geçmesi beklenmeden dosya yeniden alınmış ise de; denetim süresi içinde sanığın yeniden suç işlemesi nedeni ile yeni tensip zaptı düzenlenerek yargılamaya devam edildiği görülerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten ve bu karar kesinleştikten sonra, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi durumunda, önceden verilen açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, verilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi aleyhe temyiz olmadığından,

Hükmün gerekçe kısmında sanığın hem açma hem de ağaç kesme suçunu işlemesi nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 93 ve 91. maddelerinde düzenlenen açma ve ağaç kesme suç tiplerini oluşturduğunun kabul edilmesi ancak hüküm fıkrasında sadece izinsiz ağaç kesme suçundan hüküm kurulup açma suçundan hüküm kurulmamış olması, açma suçundan her zaman hüküm kurulması mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2225, Karar No: 2018/6702, Tarih: 23.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2225 E.  ,  2018/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkilinin "... Mah. Köşk Yolu Sk. Boğaz Gören Sitesi, 3. Blok, D:7 ..." adresindeki dairesinde davalı üst kat komşusunun banyosu su tesisatında meydana gelen arıza sebebiyle oluşan zararının tazmini için 1600.-TL maddi tazminat bedeli ile 3000.-TL manevi tazminat ile zararın tespiti için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/45 D.İş sayılı zarar tespitine ilişkin dosyasında yapılan 480,80.-TL yargılama gideri olmak üzere toplam 5.080,80.-TL'nin zarar tarihinden bu yana işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davacının manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin ise 2000.-TL olarak kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 02/12/2014 tarih ve 2014/10780 E. - 2014/17425 K. sayılı ilamı ile manevi tazminat yönünden kararın onanmasına karar verdiği, maddi tazminat yönünden ise görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle ilamın bozulmasına karar verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davacının manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin ise 2000.-TL olarak kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 02/12/2014 tarih ve 2014/10780 E. - 2014/17425 K. sayılı ilamı ile manevi tazminat yönünden kararın onanmasına karar verdiği, maddi tazminat yönünden ise görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle ilamın bozulmasına karar verilmiştir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davacının davasının maddi tazminat yönünden tefrikine, bu yönden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi üzerine yapılan yargılama sonucu mahkemece ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/76 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda inşaat mühendisi bilirkişi tespit dosyası ile yerinde yaptığı inceleme sonucunda, davacıya ait dairede meydana gelen hasarın üst katın banyosunda su tesisatında meydana gelen arızadan kaynaklandığını, davacıya ait banyoda kullanılmaz hale gelen ahşap dolapların sökülüp yenisinin takılması, banyo, tuvalet ve koridorda hasar gören tavan, karton piye ve duvar yüzeylerinde meydana gelen zararın giderilebilmesi ve boya yapılması ve her türlü tadilatın yapımı için 2000.-TL harcama yapılması gerektiğini belirttiği gerekçesi ile davacının maddi tazminat davasının kabulüne, davacının taşınmazında meydana gelen maddi zararın miktarının 2.000,00.-TL olarak belirlenmesine, bu miktarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, açılan davanın bu yönü ile kabulüne, davacının kabul edilen maddi tazminat miktarının 1.600,00.-TL'sine davacının talebi de dikkate alınarak ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/45 D.İş dosyasında tespitin yapıldığı 06/07/2011 tarihinden itibaren, 400.-TL'sine ise ıslah harcının yatırıldığı 24/06/2013 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, bunun davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davacının manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin ise 2000.-TL olarak kabulüne kararının taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 02/12/2014 tarih ve 2014/10780 E. - 2014/17425 K. sayılı ilamı ile manevi tazminat yönünden kararın onanmasına karar verdiği, maddi tazminat yönünden ise mahkemece kat mülkiyetinden kaynaklanan maddi tazminat istemi konusunda davanın tefrik edilip görevsizlik kararı verilerek dosyasının görevli ve yetkili sulh hukuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken bu istem yönünden de işin esası hakkında hüküm kurulmasının doğru görülmediği gerekçesiyle bozulduğu, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu davacının davasının maddi tazminat yönünden tefrikine, bu yönden mahkemenin görevsizliğine karar verildiği, dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesince Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla duruşmaların görülüp hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemelerin görevine ilişkin hususlar kamu düzeni ile ilgili olduğundan yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir ve görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olamaz. Bu nedenle ... Sulh Hukuk Mahkemesince Asliye Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla duruşmaların görülüp hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3857, Karar No: 2019/1258, Tarih: 07.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/3857 E.  ,  2019/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 28/10/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/04/2017 günlü karara karşı taraflar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen 07/02/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükme karşı taraf vekillerince istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge adliye mahkemesince; istinaf başvurusunun reddine dair verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... Gazetesinin 22/10/2015 tarihli nüshasında ve internet sitesinde 1. ve 14. sayfasında ''Havuz Medyasının Üçlü Çetesi Panikte'' başlığı altında yayınlanan haberin davacının kişilik haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini; ayrıca kınama kararı verilerek gazetede ilanını istemiştir.

Davalılar vekili; haberin hukuka uygun olduğunu, havuz medyası olarak adlandırılan ... Gazetesinin ve ... nin geçmişinde haberi doğrulayacak ilişkiler bulunduğunu, ... Grubuna ait ... Holding'in ... Gazetesinin gayri resmi ortağı olduğunu, ... İnşaatın 3. Havaalanı dahil birçok ihaleyi devletten aldığını iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, tazminat isteminin kısmen kabulüne; kınama ve yayın talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükme karşı taraf vekillerince istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davaya konu yayın nedeniyle davacının kişilik haklarının zarar gördüğü belirtilerek, tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve

böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava dosyasının incelenmesiyle; dava konusu yayın bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı hakkında eleştirel mahiyette ifadelere yer verildiği, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığından bahsedilemez. Anılan yön gözetilmeden istemin kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. Bu haliyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi 4. Dairesinin kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine , kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 07/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12087, Karar No: 2010/4525, Tarih: 10.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12087 E.  ,  2010/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2005 gün ve 2004/241 Esas, 2005/123 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20356, Karar No: 2013/17647, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20356 E.  ,  2013/17647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.