muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2723, Karar No: 2019/3820, Tarih: 15.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2723 E.  ,  2019/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

...... Mob.İnş.Met.San.Ltd.Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, “2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı” iddiasıyla açılan kamu davasında;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sanığın 2008 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle, zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

b) TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24732, Karar No: 2014/12943, Tarih: 12.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24732 E.  ,  2014/12943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE ;

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmündeki "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” ilişkin kısmın hükümlerden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3976, Karar No: 2015/10981, Tarih: 26.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3976 E.  ,  2015/10981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/2015

NUMARASI : 2014/826-2015/156

Hasımsız olarak görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/02/2015 tarih ve 2014/826-2015/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; hamili olduğu iki adet çekin, düşürmüş veya kaybetmiş olması sebebiyle zayi olduğunu iddia ederek anılan çeklerin üzerine ödeme yasağı konulması ve çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dava konusu ... no'lu çekin davacının iradesi dışında elinden çıktığı, yasal üç aylık ilan süre içerisinde de çekin bulunmadığı gibi yeri de belirlenemediğinden anılan çekin TTK'nın 818'inci maddesi yollamasıyla aynı yasanın 651,757 ve 763 'üncü maddeleri uyarınca zayi nedeniyle iptaline, ... no'lu çekin takas merkezine ibraz edilmesi sebebiyle ortaya çıktığı ve kayıp olmadığı anlaşıldığından bu çek ile ilgili olarak esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek süresinde istirdat davası açılmadığından çek üzerindeki ödeme yasağının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9229, Karar No: 2011/2202, Tarih: 03.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9229 E.  ,  2011/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.04.2009 tarih ve 2007/517 - 2009/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma poliçesiyle sigortalı emtianın Rusya’ya taşınmak üzere davalıya tam ve hasarsız olarak teslim edilmiş olmasına rağmen meydana gelen kaza sonucu taşınan emtiaların hasarlanması nedeniyle müvekkili tarafından sigortalıya 77.510,00 Euro ödeme yapıldığını ileri sürerek, 77.510,00 Euro karşılığı 143.393,50 YTL hasar bedelinin davalıdan faiziyle birlikte rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gönderilenin gümrük işlemlerini ikmal edememesi nedeniyle müvekkilinin emtiayı gümrüğe teslim ederek ediminin sona erdiğini, gönderilenin emtiayı gümrükten faaliyet merkezine başka bir taşımacı ile yaptığı ayrı bir taşıma sözleşmesine dayalı olarak taşıttığını, bu nedenle müvekkilinin meydana gelen hasardan dolayı sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın meydana geldiği sırada taşımayı yapanın dava dışı Aleksandrov Şehri Özel Oto İstasyonu Belediye Kuruluşu olduğu, bu kuruluş ile ilk taşımayı yerine getirip emtiayı gümrüğe bırakan davalı arasında alt taşıyıcı ilişkisi bulunduğuna dair bir kanıtın olmadığı, alıcı adresine teslimin ilk taşımada gümrük engeli nedeniyle yapılamadığı, daha sonraki taşımadan doğan zararın önceki taşımacıya rücu edilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1889, Karar No: 2016/6614, Tarih: 22.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1889 E.  ,  2016/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 168/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların nitelikli mala zarar verme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıklar ile katılanlar arasında arazi anlaşmazlığı nedeniyle husumet bulunduğu, Katılan ...'in, arazisine zeytin ve meyve ağaçları dikip çevresini çitle çevirdiği, 29/12/2010 tarihinde de şüphelilerin müştekilere ait arazideki meyve ve zeytin ağaçları ile araziyi çeviren tel ve direkleri sökerek müştekileri zarara uğrattıkları böylece sanıkların mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6208, Karar No: 2009/6941, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6208 E.  ,  2009/6941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline bu niteliği ile işlenmesi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... idaresi temyiz etmiştir.

Gerçekten, 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmalarını ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zaman aşımı ile mülk edinilmesi olanaksız bulunduğu gibi, sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davalı ... İdaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını, esasen bu konuda kesinleşmiş yargı kararı olduğunu savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Çekişme konusu taşınmaz, Karaisalı ilçesi, ... köyü hudutları içinde bulunmaktadır.

Davalı taraf savunmasında, çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve bahçe

yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ... köyünün kuruluş tarihi... Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, dava dışı şahıs tarafından kullanıldığını belirttiklerinden tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, varsa dava konusu yer ile ilgili kesinleşmiş mahkeme dosyaları da getirtilerek, taşınmazın niteliğinin saptanıp saptanmadığı, kesin delil veya kesin hüküm koşullarının var olup olmadığı da irdelenmek suretiyle bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26169, Karar No: 2014/11434, Tarih: 11.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26169 E.  ,  2014/11434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/120386

MAHKEMESİ : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2009

NUMARASI : 2008/386 (E) ve 2009/277 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

442 sayılı Köy Kanununun 13/2. maddesinde sayılan köylünün mecburi işleri ile 36 ve 37. maddelerinde sayılan köy muhtarının görevleri arasında "su tevzi listesi hazırlanmasının" bulunmaması nedeniyle muhtar ve ihtiyar heyeti tarafından düzenlenmiş gözüken suça konu "K.İlçesi T.. Köyü Doğu Suyu Tevzi Kararı" resmi belge niteliğinde olmadığı gibi, dosya kapsamından anılan kararın yürürlüğe girmesi için Kaymakamlığa sunulduğunda vaki itirazlar üzerine, henüz yürürlüğe girmeden Kale Kaymakamlığının 07.04.2008 gün 1 sayılı kararıyla "T..Köyü sulama suyunun kullanımında güncelleştirme yapılmadan 1955 yılında yapılan eski listeye göre devam edilmesine karar verildiğinin" anlaşılması nedeniyle hukuki sonuç doğurmadığı da gözetilmeden sanığın yazılı şekilde mahkümiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/52, Karar No: 2013/12135, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/52 E.  ,  2013/12135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalıma konu payın iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davaya konu “arsa” niteliğindeki ... ada ... No’lu parselin 25/69 payı ... adına kayıtlı iken adı geçenin 30.01.2009 tarihinde payını 5.000 TL bedelle davalıya satması üzerine süresinde açılan işbu dava ile davacı önalım hakkının tanınmasını istemiştir. Davalı vekili ise davaya konu payın taraflar arasındaki akrabalık ilişkisi nedeniyle gerçekte satış değil bağış yapıldığını öte yandan parselin fiili taksime uygun şekilde kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması T.M.K.nun 2.maddesinde yer alan dürüstlük kuralı ile bağdaşmaz. Kötü niyet iddiası 14.2.1951 gün ve 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi halde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.

Olayımızda davalı fiili taksim savunmasında bulunmuş buna ilişkin olarak keşif ve tanık deliline dayanmıştır. Ne var ki mahkemece bu yön üzerinde hiç durulmamıştır. Yukarıda açıklandığı üzere fiili taksim savunması davanın her aşamasında iler sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Davalı fiili taksime dayandığına göre bu konuda taraf vekillerine tanık dahil tüm delillerini bildirmeleri için süre verilmeli, keşif dahil bildirilecek deliller toplanıp değerlendirmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu konuda inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5018, Karar No: 2014/7702, Tarih: 21.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5018 E.  ,  2014/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.