muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/91, Karar No: 2024/339, Tarih: 23.01.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi 2016/129 Esas, 2019/591 Karar ve 02.07.2019 tarihli kararı ile özetle; yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde davacının sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirdiğinin tespit edildiğini, davalının davacıya sözleşme gereği 68.000,00 Euro + KDV = 80.240,00 Euro ödemesi gerektiğini, davacının fatura tarihi itibariyle Euro kurunu 3.4 olarak baz alarak faturayı 272.816,00 TL bedelli olarak tanzim ettiğini, davalı tarafından davacıya toplamda 143.207,00 TL ödeme yapıldığını, davalının davacıya 129.609,00 TL borcunun kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının ... 31. İcra Müdürlüğünün 2015/30058 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazın iptali ile takibin aynen devamına, hüküm altına alınan alacağın %20'si olan 25.921,80 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davalı vekili istinaf etmiştir.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda özetle; davacı şirketin yüklendiği ve taahhüt ettiği işi başkalarına taşere ederek sözleşme hükümlerine aykırı hareket ettiğini, davacının işi süresinde teslim etmediğini, davacının ithal ... marka platform yerine fahiş fiyata yerli imalat platform yaptığını, davacı şirketin, yerli üretim platformun mühendislik hesaplarını da iyi yapamadığını, motor ve çelik aksamlardaki uyumsuzluklar nedeni ile hem işin gecikmesine ve kalitesiz yapılmasına neden olduğunu, ithal üretim ve yerli üretim arasındaki fahiş fiyat farkı tespit edilerek nefaset kesintisi yapılmadan, taahhüt edilen teslim süresindeki 58 günlük gecikme karşısında müvekkili şirketin sözleşmede yer alan gecikme cezası alacağı hesaplanmadan eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; eser sözleşmesini düzenleyen TBK'nın 470. maddesi uyarınca yüklenicinin edimi bir eser meydana getirmeyi; ... sahibinin edimi ise, karşılığında bedel ödemeyi üstlenmesi olduğu, eser sözleşmesini, diğer ... görme sözleşmelerinden ayıran önemli hususlardan birisinin de sonuç sorumluluğu, yani tarafların iradeleri doğrultusunda yüklenici tarafından bir sonucun meydana getirilmesi taahhüdü olduğu, bu borcun altına giren yüklenicinin TBK'nın 471/1 maddesi ve işin mahiyeti gereği, işi sadakat ve özenle yerine getirmek zorunda bulunduğu, somut olayda davacı şirketin proje sorumlusu İnci Yürekli Semiz tarafından davalı şirketin e-mailine gönderilen siyah-beyaz görseldeki ürünün; ithal ... markasına ait "... ..." makine olduğu tespit edilmiş ise de, sözleşme içeriğinde davacının davalıya teslim edilmesi kararlaştırılan ürünün "..." marka ve "... ..." makine olacağına dair herhangi bir düzenleme bulunmadığı, gönderilen görseldeki makine üzerinde "..." ya da "... ..." marka ve ibaresinin yazılı olmadığı, dosyaya sunulan renkli görsellerin ise davalı yanca sunulduğu ve bu renkli görsellerdeki makinenin ... markasına ait "... ..." olduğunun anlaşıldığı, sözleşmede imal edileceği kararlaştırılan ve davacı yanca davalıya gönderilen görseldeki makinenin ... markasına ait makineye ait olması ya da bu makineye benzemesi, ürünün yurt dışı menşeli firmadan ithal edileceği anlamını taşımadığı, davacı çalışanı ...'ın iddiaların da, davacı firma ile ... Firması arasında çözümlenmesi gereken patent hukukunu ilgilendiren konular olduğu, TBK’nın 26 ncı maddesi uyarınca, tarafların bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilecekleri, tarafların özgür iradeleri ile oluşturup, içeriğini serbestçe belirledikleri sözleşmenin kurulmasından sonra sözleşmeden doğan yükümlülüklerini, kararlaştırılan şekilde ve zamanda yerine getirmek zorunda olmaları temel kural olup, bu kurala “Ahde vefa (söze bağlılık)” ilkesi denildiği, basiretli tacir olan davalının serbest iradesi ile imzaladığı sözleşmede belirlenen ... bedelinin tamamından sorumlu olduğunun kabulü gerektiği, davalı işin gecikme ile teslim edildiği belirtilerek cezai şart alacakları olduğunu ileri sürmüş ise de; gecikme ispat edilemediği gibi, dosyada ürünün davalı yanca ihtirazi kayıt ile teslim alındığının ispatlanmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde belirtilen gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bakiye ... bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde belirtilen gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bakiye ... bedelinin tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK’nın 26, 470, 471 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 2019/1841 Esas, 2022/1694

Karar ve 12.10.2022 tarihli kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca

ONANMASINA,

2. 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil

olunan davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8398, Karar No: 2020/9410, Tarih: 24.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8398 E.  ,  2020/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Köy tüzel kişiliğine ait ahıra zarar verilmesi suretiyle kamu malına zarar verme suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan Burhaniye Belediyesi'nin CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, müşteki Belediye'nin kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde CMK'nın 234/1-b-1 maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle müşteki Belediye'nin sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen müşteki Belediye'ye hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli kararın müşteki Belediye'ye usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2922, Karar No: 2019/13299, Tarih: 12.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2922 E.  ,  2019/13299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Müştekiye ait iş yerinde bekçi olarak çalışan tanık ...'un geceden sayılan 04.00 sıralarında depoya geldiğinde hırsızlık yapıldığını tespit ettiğini beyan ettiği, olay yerini gören herhangi bir kameranın da bulunmadığının belirtildiği ve UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 19.53’de başlayıp saat 04.27'de bittiğinin anlaşılması karşısında, olayın meydana geldiği saatin araştırılması, olayın meydana geliş saatine göre eylemin gece veya gündüz işlenip işlenmediğinin suça sürüklenen çocuğada sorularak açıklığa kavuşturulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken suçların işlendiği saat açıklığa kavuşturulmadan suçların gece işlendiği kabul edilerek hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması,

b- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında buna ilişkin uygulama maddesi olan TCK'nın 50/3, 50/1-a. maddesinin belirtilmemesi,

c-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 168/1. maddesinin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14986, Karar No: 2015/6221, Tarih: 09.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14986 E.  ,  2015/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/30921

MAHKEMESİ : Havza Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2011/145 (E) ve 2012/311 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 05/10/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde katılana ait barakayı benzin dökmek suretiyle yakarak, barakaya ve yakınında bulunan ağaçlara zarara verdiği iddia ve kabul olunan olayda; nitelikli mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça konu barakanın bulunduğu arsanın ve ağaçların sahibi olan şikayetçi M.. Ş..’in aşamalarda istikrar gösteren ifadelerinde ağaçlarının zarar gördüğünü ifade etmiş olması ve olay yerine ilişkin fotoğrafların incelenmesinden, sanığın eylemine ilişkin suç tavsifine ilişen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında ertelenmesine karar verilen hapis cezası miktarının 1 yıl 8 ay olmasına rağmen, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK 51/3. maddesine aykırı davranılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Sanığın ertelenmesine karar verilen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi hükümlerinin aynı maddenin üçüncü fıkrası gözetilmek kaydıyla uygulanmasına karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17201, Karar No: 2015/31464, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17201 E.  ,  2015/31464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 13. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2012/443-2014/77

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilin davalıya ait işyerinde Mart 2000-Mayıs 2005 yılları arasında işçi olarak, 2005 yılı Mayıs ayından 26.12.2011 tarihine kadar da bekçi olarak en son net 1.050,00 TL ücretle çalıştığını, iş akdine işveren tarafından neden gösterilmeden son verildiğini, işyerinde işçi olarak çalıştığı dönemde 08.00-20.00 saatleri arası haftanın 6 günü çalıştığını, Pazar günü çalışması halinde ücretini aldığını, 2005 yılı Mayıs ayından sonra bekçi olarak çalışmaya başladıktan sonra haftanın 7 günü yaz aylarında 06:00-21:00 saatleri arası, kış aylarında ise 09:00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, bunun yanında dini ve milli bayramlarda da çalıştığını, davalı yanında çalıştığı süre boyunca yol ve yemek ücreti almadığını, yıllık izin alacağının olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin alacağı, hafta tatili alacağı, fazla mesai alacağı, yol ücreti, yemek ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 05.02.2004-21.12.2011 tarihleri arasında çalıştığını, brüt ücretinin 850,00 TL olduğunu, bordroların imzalı olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacakları için net 7.136,70 TL ödendiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, ibraname düzenlendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının imzasını taşıyan ibranameden ve özellikle davacıya yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin tahsis numarası içeren SGK hizmet döküm cetvelinden, hizmet akdinin 21/12/2011 tarihinde davacı tarafından yaşlılık aylığı almak amacıyla feshedildiği anlaşılmaktadır.

İş akdini fesheden taraf, feshi haklı sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanamayacağından, davacının ihbar tazminatı talebinin reddi yerine, işveren feshi oldugu gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11424, Karar No: 2014/12466, Tarih: 11.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11424 E.  ,  2014/12466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/60-2013/368

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 39.785,51 TL asıl alacak ile 6.292,85 TL yasal faiz olmak üzere toplam 46.078,36 TL'nin ilişik kesme tarihi olan 28.09.2010 tarihinden itibaren asıl alacağa işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Deniz Lisesinde eğitimini tamamladıktan sonra Deniz Harp Okulunda öğrenci iken 28.09.2010 tarihinde kendi isteği ile okuldan ayrıldığını, idare tarafından yüklenme senedine dayalı olarak 46.078,36 TL borç belirlendiğini, davalının bu borcu ödemediğini ileri sürerek 39.785,51 TL asıl alacak ile davalının okula giriş tarihinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş 6.292,85 TL faizi ile 46.078,36 TL alacağın ilişik kesme tarihi olan 28.09.2010 tarihinden itibaren asıl alacağa işletilecek yasal faizi ile birlikte, davalı kefillerin kefalet senedinde yazılı miktarlarla sınırlı olmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi raporunda davalının Deniz Lisesi ve Deniz Harp Okulu masrafları için 7.695,11 TL yasal faiz hesaplanmış olmasına rağmen mahkemece hazırlık sınıfı eğitimi masrafı olan 3.522,42 TL için 31.08.2004 tarihinden ilişik kesme tarihi olan 28.09.2010 tarihine kadar hesaplanan 2.678,27 TL yasal faizin gerekçe gösterilmeden yok sayılması suretiyle hüküm kurulması,

2-Bilirkişi raporunda yıllar itibarıyle uygulanması gereken faiz oranları ile faiz süresini göstermeyen denetime elverişsiz rapor hazırlanması ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulması,

2-Bilirkişi raporunda yıllar itibarıyle uygulanması gereken faiz oranları ile faiz süresini göstermeyen denetime elverişsiz rapor hazırlanması ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulması,

3-Davalıların borcu yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa hükümlerine göre yeniden belirlendiğine göre; davacı vekili yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre belirlenmesi gerekir. Bu sebeple; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kanunu ve Yargılama Usulü Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişikli Yapılmasına Dair Kanun ile 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun yürürlüğe girmemiş olsaydı davaya konu asıl alacağın red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap ettirilip bu miktarlar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5091, Karar No: 2023/8565, Tarih: 21.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5091 E.  ,  2023/8565 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen fiili hizmet süresi zammı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde LOG servisinde geçen çalışmaları yönünden fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPAO vekili, derdestlik itirazında bulunduğunu zamanaşımı ve hak düşürücü süre talebinde bulunduğunu, davacının iddialarının kabul edilmez olduğunu, davacının radyasyon görevlisi sayılamayacağını, çalışma alanının radyasyon tüzük ve yönetmelikte belirlenen sınırların altında olduğunu davacının radyoaktif malzemeye maruz kalmadığını yıllık doz sınırı altında kaldığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili, davacının iddialarının kamu düzenine uygun delillerle ispatlanması gerektiğini davacının talebinin davalı işyerinde eylemli ve sürekli olarak çalıştığının ispatlanması gerektiğini işlemlerinin resmi kayıtlarda belgelenmesi gerektiğini zamanaşımı, görev, husumet, yetki, hak düşürücü süre itirazlarında bulunduğunu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.02.2022 tarihli ve 2021/627 Esas 2022/95 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının Kurum nezdinde yaptığı işin radyo-aktif ve radyo-iyonizam maddeleri ile yapılan işlemler olduğunu ve LOG servisinde çalışmaya başladığı 15.10.2011 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun gereği fiil hizmet zammından yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.