muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13241, Karar No: 2012/182, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13241 E.  ,  2012/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 244 ada 6 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1646, Karar No: 2023/5117, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1646 E.  ,  2023/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1343 E., 2022/1903 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Batı 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/254 E., 2021/455 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin bağımsız konut tahsis etmediğini, erkeğin kök ailesi ile birlikte yaşamak zorunda kaldığını, evlilik birliğinin getirdiği yükümlülükleri yerine getirmediğini, evin geçimini sağlamadığını, aşırı kıskanç ve sinirli bir yapıya sahip olduğunu, fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, ortak çocuğa da şiddet uyguladığını, müvekkilinin evliliğin artık çekilmez hale gelmesi nedeniyle ortak çocuğu da alarak ailesinin yanına döndüğünü iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk lehine aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava ile karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının iddiaların asılsız ve gerçek dışı olduğunu, kadının küçük meseleleri büyütüp sorun haline getirdiğini, nedensiz kriz yaratıp evi terk ettiğini, evi ve eşiyle ilgilenmediğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, gelirleri üzerinde harcamalar yaptığını, müvekkilinin kardeşine düğünü için taktığı bileziği sorun ettiğini, kıskanç olduğunu, müvekkiline psikolojik şiddet uyguladığını, evi terk etmeyi alışkanlık haline getirdiğini iddia ederek asıl davanın reddini, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuk yararına iştirak nafakası talep haklarının saklı tutulmasına, müvekkili yararına 70.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin aşırı kıskanç olduğu, kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, evin geçimini yeterince sağlamadığı, borçlarını ödemediği evlilik birlikteliğinin sona ermesinde erkeğin ağır kusurlu olduğu kadına izafe edilen kusurların ispat edilemediği gerekçesi ile; erkeğin davasının reddine kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun üstün yararı göz önüne alındığında, sosyal inceleme raporu doğrultusunda ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında “her hafta sonu” şeklinde kişisel ilişki kararı verilmesinin, annenin velâyet görevini yerine getirmesinin engellenmesine yol açacağı ve anneyi her hafta sonu eve bağlı hale getireceği dikkate alınarak baba ile ortak çocuk arasında belirli hafta sonları ve belirli dönemlerde yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için dava tarihinden itibaren aylık 250,00 TL tedbir, karar tarihinden itibaren aylık 350,00 TL tedbir ve kesinleşmeden itibaren aynı miktar üzerinden iştirak nafakası ile kadın için aylık 500,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, kadının yoksulluk nafakası taleplerinin şartları oluşmadığından reddine, 20.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, soyut ve gerçeği yansıtmadığını, boşanmaya neden olan olaylarda davacı- davalı kadının kusurlu olduğunu, müvekkilinin kusurunun olmadığını, müvekkilinin ortak çocuğun doğduğu günden itibaren üstüne titrediğini, her türlü ihtiyacını karşıladığını, maddî ve manevî desteğini çocuktan esirgemediğini, maddî şartlarını zorlayarak 2 yıl özel okula gönderdiğini, kadının çocuğa sert davrandığını, sürekli azarladığını, psikolojik şiddet uyguladığını, çocuğu beraberinde köye götürdüğünü, kadın ile ailesinin köyde mandıra ve ev arasında yaşantılarını sürdürdüğünü, bunun çocuğu olumsuz etkilediğini, müvekkili yanında büyükşehirde yaşayacak olan çocuğun eğitim hayatı, günlük yaşantısının çok daha iyi olacağının aşikar olduğunu iddia ederek yerel mahkeme kararın kaldırılmasına karar verilerek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili yararına talepleri gibi tazminata hükmedilmesine karar verilmesi için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu, kadına atfı kabil kusurlu bir davranışının ispatlanamadığı, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, olayların akışı karşısında kadının dava açmakta haklı olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadın tarafından açılan asıl boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi kadının kusurlu bir davranışının varlığı ispat edilemediğinden, erkek tarafından açılan karşı davanın reddi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi ve karşı davanın reddi ile evlilik birliğinin sarsılmasında erkeğin tamamen kusurlu olduğuna dair belirlemenin isabetli olduğu,çocuğun üstün yararı uyarınca velâyetinin anneye verilmesi gerektiği, ilk derece mahkemesince bu hususta verilen kararın isabetli olduğu, velâyeti kendisine verilmeyen baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisinin de isabetli olduğu, velâyeti kendisine verilmeyen baba çocuğun bakım, korunması ve eğitimlerine ilişkin giderlere katılması gerektiğinden ortak çocuk yararına iştirak nafakasına hükmedilmesi gerekmektedir. İlk Derece Mahkemesince bu hususta verilen karar ve nafaka miktarının da isabetli olduğu, kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceği, Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının kusurunun bulunmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ,kadın yararına manevî tazminata hükmedilmesi ve tazminat miktarı isabetli olduğu, erkeğin tam kusurlu olması nedeniyle tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin ve kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, davalı- davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, mahkeme kararlarının gerekçesiz olduğunu belirtip istinaf başvurusundaki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili yararına talepleri gibi tazminata hükmedilmesine karar verilmesi için temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, mahkeme kararlarının gerekçesiz olduğunu belirtip istinaf başvurusundaki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili yararına talepleri gibi tazminata hükmedilmesine karar verilmesi için temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddinin doğru olup olmadığı erkekten çıkarılması, kadına ise yüklenmesi gereken kusurlu bir davranış bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, erkeğin tazminat taleplerinin reddi, ortak çocuğun velâyeti ve diğer fer'îler noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190, 194, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci, 182, 327, 328, 330 uncu ve 335 inci vd. maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 3 üncü, 9, 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Ayrıca Sözleşmenin 3, 4, 6 ncı maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 4 üncü maddesinin (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6496, Karar No: 2019/5538, Tarih: 24.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6496 E.  ,  2019/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için sanık hakkında, düzenlenen vergi raporuna dayanak teşkil eden ve suçun esasını oluşturan 04.04.2012 tarih 2010-A-800/8-8 sayılı defter ve belgelerin ibrazına dair istem yazısının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, anılan belgenin aslı ya da onaylı örneğinin incelenmek üzere dosya içerisine konulmasından sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17094, Karar No: 2013/4730, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17094 E.  ,  2013/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında imzalanan Beyoğlu 28. Noterliği'nin 01.07.1996 tarihli ve 16495 yevmiye numaralı Finansal Kiralama Sözleşmesi ile ... plakalı kamyonun davalıya kiralandığını, davalının sözkonusu sözleşmeden doğan kira borçlarının yanında, sözleşmenin 5/b maddesi uyarınca ödenmesi gereken finansal kiralamaya konu aracın motorlu taşıtlar vergisini de ödemediğini, Nakil Vasıtaları Vergi Dairesinin gönderdiği ödeme emri kapsamında müvekkil şirketin ödeme yapmak zorunda kaldığını, müvekkil şirketin yaptığı ödemeleri davalıya fatura etmesine rağmen, davalının ödeme yapmaması üzerine müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla yapılan takibe davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu, sözkonusu finansal kiralama sözleşmesinin 51. maddesine göre İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasındaki finansal kiralama sözleşmesinin ek ödeme planındaki şartlara göre ödemelerin tamamının ek ödeme planında belirtilen banka hesabına yapıldığını, borçların bitmesinden sonra 14.04.2009 tarihinde müvekkiline tebliğ edilen posta ile davacının 13.11.2007 tarihinde ... plakalı kamyona ait 2007 yılı Motorlu Taşıt Vergisi olarak 1.363,33 TL ödediğini öğrendiklerini, ancak sözkonusu ödeme o dönemde müvekkil şirkete fatura edilmediği için ödenmediğini, alacak olsa bile zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin kira borcu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; Beyoğlu 28. Noterliği'nin 01.07.1996 tarih ve 16495 yevmiye numarası ile düzenlenen Finansal Kiralama Sözleşmesi'nin 01.07.2000 tarihinde sona erdiği, bu tarih itibarıyla davalının satın alma hakkının doğduğu ancak davalının bu hakkını kullanmadığı, satın alma hakkını kullanmayan davalının sözleşme konusu malı davacıya iade etmesi gerekirken iade etmediği, sözleşme konusu mal ile ilgili sorumluluklarını yerine getirmeyen davalının sözkonusu maldan kaynaklanan yükümlülüklerden sorumlu olacağı, bu sebeple; davacının, davalı-kiracıdan; icra takip tarihi (22.04.2008) itibarıyla Finansal Kiralama sözleşmesine konu mala istinaden kira alacak, sigorta ve masraflar kalemlerinden kaynaklanan (4.027,80 + 2.973,28 + 1.369,33 + 552,58 =) 8.922,99 TL alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin İstanbul 2. İcra Dairesine yapmış olduğu itirazın iptali ile, takibin 8.922,99 TL üzerinden sözleşmeden kaynaklanan %135 faizi ile birlikte davalıdan tahsili şeklinde sürdürülmesine, hükmolunan tutarın %40'ı olan 3.569,19 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki sözleşmede temerrüt halinde % 135 oranında faiz uygulanması konusunda hüküm bulunmadığı halde, asıl alacağa % 135 oranında faiz uygulanmasına karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20353, Karar No: 2010/5494, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20353 E.  ,  2010/5494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/678, Karar No: 2015/4293, Tarih: 03.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/678 E.  ,  2015/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/167933

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2012/1078 (E) ve 2014/507 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesinde hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede anlatılan eylem olduğu, dava konusu yapılan eylemin bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesi gerektiği, savunma yapacak olan suça sürüklenen çocuk hangi eylemden dolayı dava açıldığını, üzerine atılı suçun ne olduğunu açık ve net olarak anlayabilmeli, buna göre savunma yapmalı ve delillerini sunabilmeleri gerektiği dikkate alınmadan iddianame içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığının anlaşılması karşısında; ek iddianame ile dava açılması sağlanmadan, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararı verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları buitibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13282, Karar No: 2014/17523, Tarih: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/13282 E.  ,  2014/17523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.