muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8590, Karar No: 2014/4008, Tarih: 10.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8590 E.  ,  2014/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hani Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/89-2013/24

Davacı G.. Ö.. tarafından, davalı M.. Ü.. aleyhine 19/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davaya konu yazıda, "Biri bu dayakçı müdürü durdurmalı" ve "Dayakçı müdür, öğretmenken 16 öğrenciyi dövmüş" başlıkları altında:

"Diyarbakır'ın Hani İlçesi'de 17 Ocak günü 3 kız öğrenciyi darp ettiği gerekçesiyle hakkında 9 yıla kadar hapis istemiyle dava açılan G.Ö'nün 2009'da öğretmen olarak görev yaptığı Hani İlçesi Şehit Teğmen H..K.. İlköğretim Okulu'nda 16 öğrenciyi dövdüğü gerekçesiyle davalık olduğu ortaya çıktı. G.Ö. hakkında 48 yıla kadar hapis istemiyle dava açıldı.

Edinilen bilgilere göre, 2009 yılında Hani İlçesi Şehit Teğmen H.. K.. İlköğretim Okulu'nda çeşitli sınıflarda okuyan 16 kız ve erkek öğrenci okuldaki sınıf öğretmeni G.Ö. tarafından dövüldü. Dayak olayını duyan öğrenci ailelerinin yaptığı suç duyurusu üzerine G.Ö. hakkında savcılığın başlatmış olduğu soruşturma tamamlandı.

Hani Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hazırlanan iddianamede, G.Ö.'nün öğrencilerine dayak attığı, aynı okulda görev yapan H.Ç. ve M.K. adlı öğretmenlerin bu davranışı G.Ö. aleyhine kullanmak istedikleri için suçu bildirmedikleri ve öğrencileri yönlendirdikleri belirtildi... Davanın görülmesine Hani Sulh Ceza Mahkemesi'nde devam ediliyor..." biçiminde haber yapılmıştır.

Dava dilekçesinde, habere konu olayın Şubat 2009'da yaşandığı ve yargılama sonucunda da beraat kararı verildiği; haberde ise, yeni gerçekleşmiş gibi sunulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek manevi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Cevap dilekçesinde, haberin gerçek olduğu ve hukuka uygun sınırlar içinde kalındığı savunulmuştur.

Mahkemece, 2009 yılında dava açılan bir olayın yeni yaşanmışçasına kamuoyuna yansıtılmasının hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, yayına konu olayın gerçekliği çekişmesiz olup; mahkemenin de kabulündedir. Davacı, kamu görevlisi sıfatını taşımaktadır. Habere konu olayın gerçekleşme biçimi itibariyle toplumsal ilgi ve güncellik söz konusudur. Şu durumda, yayın hukuka uygundur. Davanın reddi gerekir. Mahkemece, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle istemin kısmen kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Taraflar arasında, yayına konu olayın gerçekliği çekişmesiz olup; mahkemenin de kabulündedir. Davacı, kamu görevlisi sıfatını taşımaktadır. Habere konu olayın gerçekleşme biçimi itibariyle toplumsal ilgi ve güncellik söz konusudur. Şu durumda, yayın hukuka uygundur. Davanın reddi gerekir. Mahkemece, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle istemin kısmen kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1066, Karar No: 2010/816, Tarih: 12.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/1066 E.  ,  2010/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesine göre, vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin "sahte olarak düzenlenmesi" suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsurları olmaktan çıkarıldığı cihetle; sanığın 1999 yılında özel gider indiriminde kullanılmak üzere "sahte fatura düzenlemekten" ibaret eyleminin Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesine uygun bulunduğu ve iddianame tarihi itibariyle bu suça bakmak ve delilleri tartışıp değerlendirmek görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, 12.12.1999 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden ve 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususta karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 12.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12650, Karar No: 2017/5487, Tarih: 02.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12650 E.  ,  2017/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki basit yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçları ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelen itiraz istemlerinin itiraz merciince incelendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ile yaşının büyük olması nedeniyle hakkında ayrı yargılama yapılıp mağduru yaralamadan cezalandırılan ve cezası Dairemizin 15/06/2016 tarih 2016/828 esas 2016/14225 karar sayılı ilamı ile onanan ... hakkındaki Batman 2. Asliye Ceza Mahmesi'nin 2013/216 esas sayılı yargılama dosyasının UYAP sistemindeki kayıtlarının incelenmesinde; mağdurun 04/02/2014 tarihinde alınan kolluk ifadesi ile uyumlu beyanında her iki şahsın elinde de bıçak olduğunun ve...'ın kendisine yumruk vurmasıyla başlayan kavgada, ... ve ...'ın bıçak darbelerinden hangisi ile yaralandığını bilmediğini bildirmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun ... ile eylem birliği içerisinde mağduru yaralama kastıyla hareket etmesi nedeniyle birbirlerinin eylemlerinden müşterek fail olarak sorumlu olduklarının kabulü gerektiğinden mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4486, Karar No: 2023/9526, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4486 E.  ,  2023/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/895 Esas, 2022/3867 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/1479 Esas, 2018/60 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... köyü 290 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişilerin rapor ekinde yer alan verilere sadık kalmadan rapor tanzim ettiklerini, bu şekilde kamulaştırma bedelinin olması gerekenin çok üstünde bulunduğunu, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı hesaplandığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişilerin rapor ekinde yer alan verilere sadık kalmadan rapor tanzim ettiklerini, bu şekilde kamulaştırma bedelinin olması gerekenin çok üstünde bulunduğunu, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı hesaplandığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğu anlaşılmış olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza net gelir yöntemine göre değer biçilmesinde ve taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak gelir metoduna göre belirlenen m² birim fiyatına uygun objektif değer artış oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak ve üzerinde bulunan ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yerindedir.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim masraflarının değerlerlendirmeye alındığı anlaşılmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Davacı idare harçtan muaf olduğu halde yargılama giderleri arasında aleyhine harca hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına davacı tarafından yatırılan harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde iadesine" cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10. 2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1457, Karar No: 2013/7397, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1457 E.  ,  2013/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz, sanık ... hakkında ise ayrıca hırsızlık, mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklar Beyazıt ve ...’ın, katılana ait taşınmazın içerisine kargir nitelikte ev yaparak önüne çeşitli sebzeler dikmek suretiyle katılanın taşınmazına tecavüz ettikleri, sanık ...’nın ayrıca 57 ada 12 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan 174 adet değişik nitelikteki ağacı işçi vasıtasıyla kestirip sattığının iddia edildiği olayda; katılanın suça konu taşınmazı 2008 yılında satın alması, sanık ...’nın evinin ise 15 yıllık olması, söz konusu yerin katılana satılması üzerine burayı terk etmesi, merkezde yeni bir ev araması nedeniyle terk sürecinin uzamasının olağan olması, sanık ... ile katılanın ağaçların kendilerine ait olduğunu belirtmeleri ve taşınmazın sınırlarını gösterememeleri nedeniyle aralarındaki meselenin hukuki mahiyette olduğu, kaldı ki mahkemece dinlenen tanıkların, ağaçların sanık ...’ya ait olduğunu belirtmeleri, sanık ....’ın ise, taşınmazın bulunduğu yerde yaşamayıp, Osmaniye merkezde oturması ve taşınmazı kullanmaması hususları gözetilerek, mahkemece sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11414, Karar No: 2012/7822, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11414 E.  ,  2012/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, temyiz etmeyen diğer sanık ile birlikte Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü'ne atfen hazırlamış oldukları yazıyı 7 ayrı Belediye Başkanlığına göndererek yapılacak bir eğitim programına katılacak personelin yatacak ve yemek ile ilgili çeşitli miktarlarda paranın, sanık ... adına açılan hesabına yatırılmasını sağladıkları olayda yasa yollarına başvurma hakkı bulunan katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Bostandere, Karahisar, Işıklar, Solmaz, Bağsaray ve Çiçekli Belediye Başkanlıklarının 5271 sayılı CMK.un 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunmaktadır.

Duruşma günü bildirilmeyen ve yokluğunda hüküm kurulan iddianamede anlatımı bulunan suçtan ayrı ayrı zarar gören belediye başkanlıklarına gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından; belediye başkanlıklarına gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2561, Karar No: 2015/18011, Tarih: 16.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2561 E.  ,  2015/18011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ek savunma alınmadan TCK'nın 89/1-3-b maddesi gereğince sanığın temel cezasından 1 kat oranında arttırım yapılmış ise de; iddianamede katılanın organ işlevini yitirecek şekilde yaralandığının belirtildiği anlaşılmakla, bu husus bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın, sol elindeki fonksiyonel kayıpların, işlev yitimi niteliğinde olması nedeni ile sanık hakkında tayin edilen temel cezadan artırım yapıldığı sırada uygulama maddesi olarak TCK'nın 89/1-3. maddesinin (b) bendi ile bir kat arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 89/1-2-b maddesi gereğince bir kat arttırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. maddesindeki “ TCK'nın 89/1-2-b ” ibaresinin çıkarılarak yerine “ TCK 89/1-3-b ” ibaresinin yazılması, suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan isteme uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13810, Karar No: 2011/1237, Tarih: 10.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13810 E.  ,  2011/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARŞAMBA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 128 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Bir Kısım davalılar, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede usulüne uygun belirlenen kıyı kenar çizgisi olmadığını, yerin bedelinin ödenmesi gerektiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır. Diğer davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi davaya cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ile, davalı adına kayıtlı olan çekişme konusu 128 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit çalışmalarının 19.08.1963 tarihinde yapıldığı, taşınmazın tapuya tescilinin 26.03.1968 tarihinde kadastro suretiyle olduğu ve davanın 12.05.2006 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına  "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" cümlesi ve aynı yasanın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasaya " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Öte yandan, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup, kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re’sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 26.03.1968 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.

Diğer taraftan; temyiz aşamasında 19.1.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesiyle, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesine eklenen 36/A maddesinde aynen;"kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz" hükmü derpiş edilmiştir. Aynı yasanın 17. maddesiyle de, davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu hükmü öngörülmüştür.

O halde anılan yasal düzenleme gereğince, davalıların yargılama giderlerinden ve 29.05.1957 tarih, 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan Avukatlık ücretinden sorumlu tutulmayacağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilmek suretiyle gerek işin esası gerekse yargılama masrafları yönünden bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Bir kısım davalıların, temyiz itirazları yerindir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.02.2011 oybirliğiyle karar verildi.