muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13818, Karar No: 2023/10963, Tarih: 25.05.2023

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılan beyanı, katılanın beyanı ile uyumlu olay yeri inceleme raporu ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyularak hüküm kurulması karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Hususlar Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2021/333 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/358, Karar No: 2011/128, Tarih: 21.07.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/358 E.  ,  2011/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eylemin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2009 gün ve 2009/336 Esas, 2009/427 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, tebliğname gibi ONANMASINA, 21.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14039, Karar No: 2014/7541, Tarih: 26.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14039 E.  ,  2014/7541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/127185

Mahkemesi :Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :05.04.2012

Numarası :2010/5 - 2012/445

Suç :Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde, olay tarihinde Hakkari Valiliği Özel Kalem Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığını ve Ankara ilinde Hakkari Valiliğine ait aracın bakımını yaptırdıktan sonra Hakkari iline dönerken kazanın gerçekleştiğini ifade eden sanığın, görev belgesi ve aracın bakımı konusunda görevlendirildiğine dair belge bulunmadığından, bu hususun araştırılarak, kaza tarihinde aracın bakımı konusunda görevlendirilmiş ise, anılan görevin icrası kapsamında ve görevi sırasında atılı suçu işleyen sanık hakkında 4483 sayılı Kanunun 3. maddesi uyarınca soruşturma izni alınmak üzere durma kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6768, Karar No: 2014/7735, Tarih: 14.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6768 E.  ,  2014/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2009/687-2014/29

Davacı M.. Y.. vekili Avukat M..M.. K.. tarafından, davalı M.. G.. aleyhine 21/11/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, tarihi ve yukarıdaki ilkeler göz önünde bulundurulduğunda, hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4378, Karar No: 2014/7510, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4378 E.  ,  2014/7510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına … saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşı alabilmek için 25.09.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7760, Karar No: 2023/4955, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7760 E.  ,  2023/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1111 E., 2022/1750 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/463 E., 2021/168 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin psikolojisinin bozuk olup müvekkili ve çocuktan kopuk, internet bağımlısı olduğunu, 2018 Mart ayında nişanlanan kardeşinin yanına göndermediğini, fiziksel şiddet uyguladığını, evden ayrılıp iki ay ordu evinde kaldığını, sen ırgatsın, kölesin dediğini, aşırı yersiz ve zamansız taleplerle bulunduğunu, müvekkili ve çocuğa şeytan dediğini, çocuğun futbol okuluna gitmesini istemediğini, çocukla tartıştıklarını, müvekkilinin ailesiyle mesafeli olduğunu, kardeşinin düğününe katılmadığını, en son15 Ağustosta bayram ziyaretinde erkeğin anne ve babasının evinde iken ayrılacağını, erkek kardeşinin gelip alması için aramasını söylediğini, kardeşin gelerek kendilerini aldığını ve kadının anne ve babasının evine götürdüğünü, erkeğin ise sonrasında kadına seni denedim dediğini, kadının anne ve babası ile birlikte ortak eve gittiğini, gidecek yeri olmadığından mecburen aynı evde kaldıklarını, ayrı odalarda kalıp zorunlu olmadıkça konuşmadıklarını, kadın evden ayrılma kararı alınca erkeğin eşyalarını toplayarak 08.09.2019 günü evden ayrıldığını, müvekkilinden habersiz bankalardan kredi çektiğini, çocuğun taksitlerini ödemediğini bu sebeplerle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortaçk ocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, çocuklardan ... için aylık 1.500,00 TL, ... için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili cevaba cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, içi boş iddialar olduğunu, erkeği aldatmadığını, 2019 yılının şubat ayında sosyal medyada oyun oynarken oynadığı kişinin kendisini özel telefonundan aradığını, kadının duruma şaşırdığını ve erkekten çekindiği için tedirgin olduğunu, erkeğe durumu izah ettiğini, erkeğin kendisine inandığını ve güvendiğini belirttiğini, olayın üzerinden evliliğin altı ay devam ettiğini, kullandığı telefon hattının erkek adına olduğunu, dilerse kayıtlara ulaşabileceğini, telefonuna şifre koymasının sebebininin ise telefonun kendi kendine arama yapması olduğunu, erkeğin dilerse spor salonunun devam çizelgesini görebileceğini ve emekli iken evde olmak yerine kadına eşlik edebileceğini, erkeğin en son senden soğudum diyerek ayrılma kararı aldığını, yıllarca her türlü şiddetine maruz kaldığını, erkeğin tam kusurlu olduğunu, kendisinin bir kusuru olmadığını belirterek haklı davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde;kadının son bir yıldır telefonuna şifre koyduğunu, erkeğin adını telefonunda ... olarak değiştirdiğini, 2019 yılının haziran ayında telefonuna cevap vermekten çekindiğini ve şüpheci davrandığını, kim arıyor diye sorunca kız arkadaşının aradığını belirttiğini, erkek sesi duyduğunu söyleyen erkeğe oynadığı bir oyunda bir erkeğin kendisine güzel sözler söylediğini, şeytana uyduğunu, bundan öte bir şey olmadığını belirttiğini, erkeğin olayın üstünü örttüğünü, fakat yaklaşık bir yıldır da cinsel olarak uzak durduğunu, yine kadının sonrasında spordan yorgun gelmediğini fark ettiğini, sadakatsizlik yaptığını, erkek çocuğunu doldurduğunu, çocuğun erkeğe hakaret ettiğini, müvekkilinin borçları nedeniyle kendisinin araba dışında bir şeyinin olmadığını, en son evden ailesinin de isteği ile anlaşmalı bir şekilde ayrıldığını, boşanmayı kabul ettiklerini, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin reddine, lehine 1.000.0000 TL maddî, 1.000.000 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin emekli olduğu, ödeme gücü üzerinde borçlandığı bu borçların emekli ikramiyesinin kullanıldığı ancak borçlarının devam ettiği, borçlanmaların evlilik için alınan, harcanan krediler olduğu cevap dilekçesinde beyan edilmesi, her iki tarafın tanıklarının ortak beyanlarından taraflar arasında tartışmanın öncelikli sebebinin sürekli borç ödemeden dolayı maddî sıkıntılardan kaynaklandığı, bu borçlanmaların bir kısmının erkeğin çalıştığı dönemlerde internet kafe ve kırtasiye dükkanına fiili ortaklıktan kaynaklanan borçlanmalar olduğu, erkeğin ödeme gücü üzerinde borçlanarak kavga ve tartışmalara sebep olduğu, erkeğin kadının yakınlarına karşı soğuk davranışlar sergilediği, kadına sorulduğunda erkeğin kadının yakınlarını müşterek hanede istemediği ben yokken gelsinler şeklinde yaklaşım gösterdiği, kadını, kadının yakınlarının özel günlerinde yanlarında olmasına erkeğin karşı çıktığı, kadının kendi yakınlarının özel günlerine katılmadığı, yakınlarının müşterek haneye ziyaretlerinde çekimser kalmalarına sebep olması nedeniyle de erkeğin kusurlu olduğu, erkeğe isnat edilen bir yakınının düğününe katıldığında boynunda berelenmeler ile tanıklarca gözlemlenmesi ile cevap dilekçesinde kadına isnat edilen bir başkası ile görüşmesi olayından sonra tarafların fiili beraberliklerinin devam ettiği karşılıklı beyanlardan ve tanık beyanlarından sabit olmakla bu olaylar barışma ile sonuçlandığından ve bu aşamadan sonra bu yönde olayların varlığı hususu ileri sürülmediğinden bu hususlar kusur değerlendirilmesinde hükümde değerlendirilmediği, kadının ayrılık döneminde asgari ücretli olarak çalışma hayatına başladığı, kirada çocukları ile birlikte kaldığı, emekli olan ve ticari hayatı olan erkeğin ekonomik ve sosyal durumu karşısında kadının daha zayıf olduğu, boşanmak ile yoksul duruma düşeceği, çocukların yaşları ve eğitim durumları göz önüne alınarak velâyetin annede kalması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüyle tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar ... ve ... için ayrı ayrı takdir edilen aylık 250,00 TL tedbir nafakasının, karar tarihinden itibaren her bir çocuk için 500,00 TL'ye çıkartılarak babadan alınarak anneye verilmesine, karar kesinleştiğinde iştirak nafakası olarak devamına, kadın için aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; her celse talepte bulunmasına rağmen kadın için karar tarihine kadar tedbir nafakası bağlanmadığını, kadın ve çocuklar için hükmedilen nafakaların miktarının çok düşük olduğunu, kadının iş tecrübesi olmaması ve çocukların bu durumdan olumsuz etkilenmesi nedeni ile 28.04.2021 tarihinde işe başlamış ise de 10.05.2021 tarihinde deneme süresi içinde ayrılmak zorunda kalmış sadece 13 gün çalışabildiğini, dava boyunca lehine tedbir nafakasına hükmedilmeyen kadının bu şekilde mağdur edildiğini, bu defa sadece 13 günlük çalışması gerekçe gösterilerek lehine oldukça düşük bir miktar yoksulluk nafakası takdir edilerek bir kez daha mağdur edildiğini, yine lehine hükmedilen tazminatların da oldukça yetersiz olduğunu, erkeğin ayrılmadan kadın adına nakit avans çekerek kadını borçlandırdığını ve kadın hakkında takip başlatıldığını, raporda yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki uygulanmasının belirtildiği halde yatılı ilişki kurulduğunu, davalının delillerini ve tanık beyanlarını kabul etmediklerini, ön inceleme duruşmasında delil bildirmek için verilen süre kanunla tayin edilmiş bir kesin süre olmasına rağmen, davalı yanca verilen delil dilekçesi de süresinden sonra verildiğinden dolayı davalı yanca bildirilen delillerin toplanmasına ya da tanık dinletilmesine muvafakatlerinin olmadığının bildirilmiş olmasına rağmen beyanlarının dikkate alınmadığını kararın kaldırılarak talepleri gibi karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kusur gerekçesi, nafakaların ve tazminatların miktarları, kişisel ilişki yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.