muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28026, Karar No: 2016/17600, Tarih: 16.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/28026 E.  ,  2016/17600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olmak, görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıklardan ...'in yokluğunda verilen gıyabi kararın adli tatil içerisinde 31/07/2013 tarihinde tebliğ edildiğinden dolayı adli tatilin bittiği günden itibaren temyiz süresinin başlayacağı gözetilerek, adli tatilin bitmesiyle işlemeye başlayan yedi günlük temyiz süresinin son günün de hafta sonu tatiline rastladığından sanık müdafiinin 09/09/2013 tarihindeki temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanık ... müdafiinin temyiz talebini süre yönünde reddi görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik incelemede;

Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında dikkate alınacağı kabul edilmiştir.

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olmak eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı, çelişmeyen verilere dayandırıldığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/02/2014 tarih ve 2013/4-691 esas, 2014/91 karar ile 25/11/2014 tarih ve 2014/4-94 esas, 2014/525 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 184/5. maddesinin gereğini yerine getirmeyen sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin ayrıca bir değerlendirme yapılması gerekmemesine,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE, adı geçen sanık hakkındaki hükmün oy birliğiyle ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyize gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiş ve suçun TCK'nın 53-1/e maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığndan bozma nedeni sayılmamıştır.

Ancak;

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyize gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiş ve suçun TCK'nın 53-1/e maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığndan bozma nedeni sayılmamıştır.

Ancak;

a- Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında gözetilmesi zorunluluğu,

b- CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulununun, Dairemizce de benimsenen 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki objekif ve subjektif koşullar değerlendirilerek, "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu dikkate alınarak, öncelikle olay nedeniyle uğranılan somut maddi bir zararın bulunup bulunmadığının kesin biçimde saptanması, var ise bu saptamadan sonra sanığa bildirilip tazmin edip etmeyeceğinin sorulması gerektiği gözetilmeden, böyle somut bir saptama yapılmadan sanıktan zararın giderip gidermeyeceğinin sorulması suretiyle, eksik araştırma ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozmaöncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/527, Karar No: 2012/3034, Tarih: 28.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/527 E.  ,  2012/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 28/12/2009 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava ölümlü trafik kazasından dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalı sürücü ... sevk ve idaresinde ve mülkiyeti diğer davalı ...’a ait kamyonet ile seyir halindeyken olay yeri yaya geçidine geldiği sırada karşıdan karşıya geçmek isteyen davacıların murisi ...’ye çarparak ölümüne neden olmuştur. Dosya kapsamına göre olayda davalı sürücü asli kusurlu olup, müteveffa ... tali kusurludur.

Olay tarihi, davalının kusur durumu, davacıların ölene yakınlığı ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Olay tarihi, davalının kusur durumu, davacıların ölene yakınlığı ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacıların öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5887, Karar No: 2012/7876, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5887 E.  ,  2012/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine ilişkin verilere ait listenin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4468, Karar No: 2025/5688, Tarih: 07.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2023/4468 E.  ,  2025/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/372 E., 2023/66 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2019 tarihli beraat hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine, sanık hakkında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkumiyet kararlarının sanık tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli kararı ile yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bozma üzerine Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/372 Esas, 2023/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında “2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında,suçlamayı kabul etmediğini, 2011 yılında tekstil işinde çalıştığını, ... ... isimli patronunun olduğunu, sigorta yaptıracağını söyleyerek kimliğini istediğini, daha sonra imzasının lazım olduğunu söyleyerek önüne konulan kağıtları imzalamasını istediğini, okuma yazmasının olmadığını, adına fatura kestiklerinden haberinin olmadığını, ... ...'ın açık kimlik bilgilerini ve adresini bilmediğini beyan etmesi, dosyada mevcut 7 adet irsaliye fatura üzerinde atılı bulunan imzaların sanığın eli ürünü olmadığının belirlenmesi, tanık ...'nun beyanında sanığı tanımadığını ifade etmesi ve sanık hakkında düzenlenen vergi raporları incelendiğinde mükellef sanığın 2013 ve 2014 takvim yıllarında yüksek fatura mal sattığı ... Madencilik Petrol İnşaat ... Ltd. Şti. hakkında sahte fatura düzenlediği hususunda rapor düzenlendiği, şirket yetkilisinin ... ... olduğu, söz konusu raporda gerçek failin ... ...'ın eşi ... ... olduğunun ifade edildiği, bu bağlamda sanığın savunmasında adı geçen ... ...'ın bu kişi olabileceği husunda kuşku oluşması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; faturaları kullanan ... Madencilik Petrol İnşaat ... Ltd. Şti. yetkilisi ... ... ile eşi ... ...'ın açık kimlik bilgileri tespit edilerek tanık olarak ifadelerine başvurulması, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, yüzleştirme yapılmak suretiyle savunmada adı geçen ... ... olup olmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre gerektiğinde faturalardaki imzaların adı geçen ... ...'a ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, şirket adına KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin araştırılması, muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması halinde açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilip duruşmaya çağrılarak CMK’nin 46 ve 48. maddeleri gereğince çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanık ile adı geçen kişileri tanıyıp tanımadığı, suça konu faturaların kim tarafından getirildiğinin sorulması, faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulmasından sonra, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesi hükümlerinin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8626, Karar No: 2012/12590, Tarih: 27.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8626 E.  ,  2012/12590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'un 359/b-1, 765 sayılı TCY'nın 80,59, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 21 ay hapis cezasının ertelenmesi.

1. Müdafiinin sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2. Katılan vekilinin sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 21.08.2004'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10022, Karar No: 2007/775, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10022 E.  ,  2007/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde idare adına irtifak hakkı tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Tabaklar Mahallesi 51 Ada 28 ve 423 Ada 60 Parsel sayılı taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar düzenlemesi görüp görmediğinin Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden; aynı taşınmazların Belediye Başkanlığınca hazırlanan ve Emlak Vergisine Esas Asgari Vergi Oranlarını gösterir (cadde, sokak ve mahalle bazında) liste ve kayıtların ilgili Belediye Başkanlığından temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2906, Karar No: 2019/5810, Tarih: 26.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2906 E.  ,  2019/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in, katılan ...’a karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nin 150/2. maddesindeki “Malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nin 522. maddesindeki “Hafif” veya “Pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa’ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa Koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanığın katılandan para istediği, alamayınca da katılanın cebini aramaya giriştiği ve bulduğu tüm parayı zorla aldığı gözetilmeden, koşulları bulunmadığı hâlde, 5237 sayılı TCK’nin 150/2. maddesi ile cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15935, Karar No: 2014/18463, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15935 E.  ,  2014/18463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.