muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7841, Karar No: 2022/1063, Tarih: 15.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/7841 E.  ,  2022/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz incelemesine konu ilk derece mahkemesince verilen karar, davacı vekiline 04/10/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise HMK'nın 361. maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süre geçirildikten sonra 22/10/2021 tarihinde verilmiştir.

HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13178, Karar No: 2022/8944, Tarih: 13.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13178 E.  ,  2022/8944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 17/05/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında bu suçtan açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

1-... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanıklar ... ve ...’ın duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanlarının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluklarında yargılamaya devam edilip mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2-Suç tarihinde 15-18 arası yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı şekilde usulüne uygun sosyal inceleme yaptırılmadan ve yaptırılmama gerekçesi de gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ..., suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4023, Karar No: 2015/5251, Tarih: 03.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4023 E.  ,  2015/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/64559

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 29/11/2013, 2013/113 (E) ve 2013/342 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan Hakan vekilinin temyizini sanık Hayri hakkındaki hükümlere hasrettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Hayri'nin kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, haksız tahrikin varlığı kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hakaret suçundan açılan davayla ilgili olarak hakaretin karşılıklı olduğu kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan; katılan vekilinin suçun tasarlanarak işlendiğine, haksız tahrik bulunmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eski eşi olan tanık Ayşegül'ü, 13 yaşındaki oğlu Ayberk ve katılan Hakan ile asker eğlencesinde gördüğünde

"Yanındaki kel kim" ve benzeri hakaret içeren mesajlar gönderdiği ve yanına da çağırarak müşterek çocuklarının okula devamsızlığı bulunduğunu söylediği, sanık ile katılanın bakıştıkları, Hakan ile birlikte olay yerinden ayrılan Ayşegül'ün çocuğun devamsızlığı olmadığını öğrenerek sanığı arayıp kendisini rahatsız etmemesini söylediği sırada sanığın kendisi hakkında küfürlü sözler kullanması üzerine, telefonu alan katılanın karşılık vererek onu Halkalı'daki oto pazarına çağırdığı, olay yerinde konuştukları sırada katılanın sanığın kolunu tutup üzerine bastırıp çekiştirerek araçta oturmakta olan tanık Ayşegül'ün yanına getirip onun yanında hakaret etmesi üzerine sanığın, göğüs, karın ve bacak bölgelerine 3 tanesi yaşamsal tehlike oluşturan 4 bıçak darbesi vurarak perikard, karaciğer, çok sayıda arter ve portal ven kesilerine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda;

a- Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

a- Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

b- Sanığın tanığa mağdur hakkında hakaret içeren mesaj göndermek, telefonda konuşurken küfürlü sözler kullanmak suretiyle ilk haksız hareketleri gerçekleştirdiği, daha sonra katılanın daha ağır bir tepki göstererek sanığı kolundan tutup onun eski eşi olan tanığın yanına sürükleyip hakaret ettiği dikkate alındığında, TCK'nun 1/4 ila 3/4 aralığında ceza indirimi öngören 29.maddesinin uygulanması sırasında haksız tahrikte sanık lehine bozulan etki ve tepki dengesine göre asgari düzeye yakın indirim yapılması yerine yanılgılı değerlendirme ile 1/2 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15742, Karar No: 2018/4076, Tarih: 18.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15742 E.  ,  2018/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Mahkemesi

Davacılar, murisinin, borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, ...... aleyhine % 20'den az olmamak kaydıyla kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı ...... ise, ...... takibine yapılan itirazın iptaliyle % 40'dan az olmamak üzere ...... inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, asıl dava yönünden davanın kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacı karşı davalı, davacı murisinin ......'a borçlu olmadığının tespiti istemine;

Davalı karşı davacı ......, davacı karşı davalı tarafından ...... takibine yaptıkları itirazın iptali istemine ilişkindir

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davacı karşı davalının davasının kabulüne, davalı karşı davacı ......un davasının reddine karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı murisine 01.08.2000 tarihinden itibaren 4/1-a kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının 31.10.2001 tarihinden itibaren 4/1-c kapsamında devlet hastanesinde eczacı olarak çalışmaya başladığı, murisin 08.11.2001 tarihinde yeniden çalışmaya başladığından dolayı yaşlılık aylığının kesilmesi için ......'a dilekçe verdiği, işvereninde murisin çalışmasını ......'a bildirdiği, murisin 18.06.2009 tarihinde vefat ettiği, ......'un murise 07.11.2005-20.07.2009 tarihleri arasında ödediklerini istediği anlaşılmıştır

Uyuşmazlığın yasal dayanağı; 5277 sayılı 2005......... Kanununun 25. maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları ile 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesidir. 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı ...... Kanununun 25. maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları “...Her hangi bir sosyal güvenlik ......undan ...... veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel ......ye dahil daireler, katma ......li idareler, döner sermayeler,................. ve ...... idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik ......ları, ......den yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer ...... ......, kurul, üst kurul ve kuruluşları, ...... iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50’sinden fazlası ......ya ait olan diğer ortaklıklarda her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların ...... veya yaşlılık aylığı almakta iken ...... veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile, 5434 sayılı............ Kanununun ek 11.maddesine göre alınmış ...... Kurulu kararları 2005 yılında uygulanmaz” düzenlemesini içermektedir.

...... Kanunu ile yapılan bu düzenleme sonrasında kanun koyucu; ...... kanunlarına ...... ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına ilişkin Anayasa’nın 161. maddesi hükmünü gözeterek, ...... kanunlarında yer almaması gereken hükümlerin temizlenmesi amacıyla çıkardığı 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29. maddesinin (c) bendi ile; 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer alan hükmü yürürlükten kaldırmış, ancak, aynı düzenlemeyi anılan kanunun 30. maddesi ile yeniden getirmiş ve bu madde 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan, 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinin Anayasaya aykırılığı iddiası ile açılan dava sonucunda, 28.12.2005 gün 2005/146-105 sayılı kararla; anılan maddenin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragraflarının Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş, aynı yönde yapılan başka bir başvuru üzerine de anılan mahkemenin 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararı ile 5277 sayılı Yasanın 25. maddesinin (f) fıkrasının, 21.4.2005 günlü 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesinin (c) fıkrasıyla yürürlükten kaldırıldığına ve 25. maddenin (f) fıkrasına yönelik Anayasaya aykırılık iddiasına ilişkin konusu kalmayan istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, aynı düzenlemeyi içeren 5335 sayılı Kanunun 30. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının Anayasaya aykırılığı iddiasıyla açılan dava sonucunda ise 03.04.2007 gün 2005/52 Esas 2007/35 Karar sayılı hükümle, anılan kanun maddesinin Anayasaya aykırı olmadığına ve iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ......... Kanununun 105. maddesinde sayılan uygulanmayacak hükümler arasında 5335 sayılı Kanunun 30. maddesinin yer almaması, Anayasanın 153. maddesinin “iptal kararları geriye yürümez” hükmünü içermesi karşısında; her hangi bir sosyal güvenlik ......undan ...... veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılmayacakları ve görev yapamayacaklarına dair düzenlemenin 01.01.2005 tarihinden başlamak suretiyle yürürlükte olduğu belirgindir. Anılan yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki ...... veya yaşlılık aylıklarının Sosyal Güvenlik ......u tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı gerekir. Nitekim, Hukuk Genel Kurulu’nun 27.05.2009 gün ve 2009/21-168 E., 2009/218 K.; 01.12.2010 gün ve 2010/10-586 E., 2010/615 K.; 06.04.2011 gün ve 2010/21-726 E., 2011/68 K. ve 05.10.2011 gün ve 2011/10-476 E., 2011/584 K., 21.03.2012 gün ve 2012/10-20 E., 2012/235 K. sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Aynı zamanda 6111 sayılı Yasanın 44.maddesi ile değişik 5510 sayılı Yasa’nın “Yersiz Ödemelerin Geri Alınması” başlıklı 96. maddesi üzerinde de durmak gerekir.

Buna göre;

"......ca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) ......un hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan, itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin ......dan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır.

Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak, borç aslından yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır. Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır.

Yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanır.

Yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, ...... tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.”

Yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanır.

Yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, ...... tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.”

Somut olayda, davacının, uyuşmazlık konusu olmayan dava dışı ...... ......unda 31.10.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı kesilmeksizin çalışmasının, yukarıda açıklandığı üzere 5277 ve 5335 sayılı Kanunlar ile getirilen yasal düzenlemelere aykırı olması nedeniyle, ...... işleminde bir isabetsizlik bulunmadığı açıktır.

Öte yandan, davacının çalışması ......a bildirilmiş olduğundan çalışmadan haberdar olmasına rağmen ödeme yaptığından, fuzuli ödemenin ......un hatasından kaynaklandığından, davacının iyiniyetli olduğunun kabulü gerekir. Bu sebeple 5510 sayılı Yasa'nın 96.maddesinin (b) bendi uyarınca davacının iade ile yükümlü olduğu, kabule görede iki ayrı dava olduğundan iki ayrı vekelaet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı-birleşen davanın davalısına iadesine, 18.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3185, Karar No: 2012/4654, Tarih: 13.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3185 E.  ,  2012/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Kars Sulh Hukuk ve Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen " Kale Bucağı, Osmangazi Mahallesi, ..., NO:5/1 Arzularkabaköy Beldesi/ Gümüşhane" adresinin, cezaevi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin " Ortakapı Mahallesi, ...i, Furkan Apt., NO;14, K.2 Kars" adresi olduğu, Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2008 tarihli ilamı ile 29.06.2011 tarihli müddetnameden anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Kars Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Kars Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17681, Karar No: 2016/3620, Tarih: 18.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/17681 E.  ,  2016/3620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16550, Karar No: 2009/26967, Tarih: 30.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16550 E.  ,  2009/26967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklı vekilinin cezaevi harcına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Cezaevi harcı, 2548 sayılı Cezaevleri ile Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1.maddesi uyarınca alacaklıdan alındığından, 492 Sayılı Harçlar Kanununda düzenlenen istisna ve muafiyetlerin, anılan harç için uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle alacaklının cezaevi harcına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2- Alacaklı vekilinin damga vergisine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale   sonucu   taşınmazı   alacaklarına   mahsuben  almaları  halinde,  anılan  işlemin  damga

vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde alacaklı bankanın damga vergisine yönelik şikayetinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

3- Alacaklı vekilinin KDV alınmasından sorumlu olmadıklarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde: