muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2468, Karar No: 2024/5393, Tarih: 30.09.2024

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "muris ...'in 1999 yılında öldüğü, ölmeden taşınmazları üç erkek çocuğu olan ..., ... ve ... arasında paylaştırdığı, ... ve ...'in paylaşımdan sonra kendi paylarına düşen yerleri kullandıkları, taksim yapılmadan evvel davalı ...'ın sakatlığının mevcut olması nedeniyle kendisine düşen kısmı kullanamadığı ve bu yerin de yine davacı ... tarafından kullanıldığı hususunun tanık beyanları ile sabit olduğu, bu nedenle davacı tarafından gösterilen sınırlara itibar edildiği, davacı ve davalının zilyetliklerinin taksim yapıldıktan sonra devam ettiği, taşınmazların 1-2 yıl boş kalmasının zilyetliğin terki anlamına gelmediği" gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 136 ada 8 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan "1999 yılından beri ... kızı ... evlatları ..., ..., ... ... evlatları ..., ..., ... ve ... ...'in kullanımdadır ve fındık ağaçları adı geçenlere aittir" şerhinin kaldırılarak, yerine "1999 yılından beri parselin 18.492,87 metrekarelik kısmının ... evladı ...'in, 7.706,20 metrekarelik kısmının ... evladı ...'nın kullanımdadır ve kullanım kısımlarındaki fındık ağaçları adı geçenlere aittir" şeklinde şerh düşülmesine; çekişmeli 101 ada 253 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki "parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... evlatları ... ve ...'e aittir" şerhinin kaldırılarak, yerine "parsel üzerindeki 2.718,76 metrekarelik kısım üzerindeki fındık ağaçlarının ... evladı ...'e, 6.470,13 metrekarelik kısım üzerindeki fındık ağaçları ... evladı ...'ya aittir" şerhinin düşülmesine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili, davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 05.10.2023 tarihli ve 2022/3268 Esas, 2023/4991 Karar sayılı ilamı ile özetle; "davacı ... vekili ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine; Davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yönünden ise; kullanım şerhi talebi yönünde kurulan hükmün dosya kapsamı ile bağdaşmadığı belirtilerek; dava konusu taşınmazların ... ve ...'in babası olan davalı ...'in dedesi ...'den geldiği ve miras bırakanın, 1999 yılında ölmeden önce taşınmazları, oğulları ..., ... ve kendisinden önce ölen oğlu ... mirasçılarından ... arasında paylaştırdığı, dosya kapsamındaki taraf beyanları ile ceza davası dikkate alındığında; davacının, taşınmazı kullanmak isteyen ve miras bırakan tarafından yapılan paylaştırmada kendilerine pay verilen diğer mirasçıları engellediği, davalı ...'in, davacıdan talepte bulunmak suretiyle taşınmazı kullanma iradesini ortaya koymasına rağmen davacı tarafından engellendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince, murisin sağlığında yaptığı paylaştırmaya değer verilerek, 24.07

... arasında paylaştırdığı, dosya kapsamındaki taraf beyanları ile ceza davası dikkate alındığında; davacının, taşınmazı kullanmak isteyen ve miras bırakan tarafından yapılan paylaştırmada kendilerine pay verilen diğer mirasçıları engellediği, davalı ...'in, davacıdan talepte bulunmak suretiyle taşınmazı kullanma iradesini ortaya koymasına rağmen davacı tarafından engellendiği anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesince, murisin sağlığında yaptığı paylaştırmaya değer verilerek, 24.07.2018 tarihli fen bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde taraflar lehine kullanıcı şerhi verilmesi gerekirken, tespit tarihindeki fiili kullanıma değer verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinin" isabetsizliğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş ve iş bu bozma ilamına karşı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin karar düzeltme isteğine gelince; kullanım kadastrosu sonucunda, dava konusu 101 ada 253 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde lehine kullanıcı şerhi verilen davacı ... ve davalı ... olup, davalı ... lehine bu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmemiştir. ... tarafından bağımsız hak talebi ile çekişmeli 101 ada 253 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılmış bir dava ya da yargılama sırasında eldeki davaya katılma talebinde de bulunulmamıştır.

Öte yandan; İlk Derece Mahkemesince verilen önceki tarihli hükümde çekişmeli 136 ada 8 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak davacı ... ve davalı ... adlarına verilen kullanıcı şerhi kararı, davalı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmediğinden kesinleşmiş olup, bu parsel yönünden davacı ... ve davalı ... lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesi kararının onanması gerekirken, maddi hataya dayalı olarak bozulduğu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç :

1. Davalı Hazine vekilinin karar düzeltme itirazlarının (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE;

2. Davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile Dairemizin 05.10.2023 tarihli ve 2022/3268 Esas, 2023/4991 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının açıklanan nedenlerle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

İstek halinde peşin harcın karar düzeltme isteyen davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen Hazineden alınarak Hazineye irad kaydına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2096, Karar No: 2019/4200, Tarih: 24.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2096 E.  ,  2019/4200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanığın 09/10/2010 tarihli olay tutanağı içeriğini ve atılı suçlamayı kabul etmediğine ilişkin savunması, dinlenen tutanak tanığı ...'ın olayı net olarak hatırlamadığını söylemesi, suç tarihi ve öncesi uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın; 09/10/2010 tarihli olay tutanağını düzenleyen kolluk görevlilerinden vicdani kanı oluşturacak sayıda tutanak tanığının dinlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5290, Karar No: 2014/3234, Tarih: 13.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5290 E.  ,  2014/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/83877

MAHKEMESİ : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08.06.2010

NUMARASI : 2009/294 Esas, 2010/240 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure Fatma'ya yönelik eyleminden dolayı kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur hakkında Aydın Devlet Hastanesinden alınan 14.07.2009 tarihli raporunda mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nın 16.03.2010 tarihli raporunda ise ruh sağlığının bozulmadığının bildirilmesi karşısında ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre oluşturulmuş bir heyet tarafından rapor aldırılması ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Sanık hakkında mağdure Beyza'ya yönelik cinsel istismar suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde,

Kendi onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda sanığa iftira atması için geçerli sebebi bulunmayan ve suç tarihindeki yaşı nazara alındığında istikrarlı biçimde olayı kurgulayıp anlatması mümkün olmayan mağdure ile mağdure Beyza'nın annesi olan müşteki Gülsemin'in özünde değişmeyen aşamalardaki tutarlı ve samimi beyanlarına, sanığın tevilli ikrarına ve tüm dosya içeriğine göre, mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilleri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21423, Karar No: 2022/2110, Tarih: 14.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21423 E.  ,  2022/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kamu davası açılmamış ise de; zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından eylemin birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 14.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6893, Karar No: 2011/11806, Tarih: 08.06.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/6893 E.  ,  2011/11806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Van ilinden getirilen çayın satılmak üzere Diyarbakır'a götürülürken aracın arızalandığı ileri sürülerek sınıra yakın köyde bir ay süreyle muhafaza edildikten sonra olay günü bu yerden alınıp Diyarbakır'a götürüldüğüne ilişkin savunmanın, dava konusu çayların Uludere sınırları içerisinde yakalanması ve aracın güzergahı dikkate alındığında inandırıcı olmayıp, bu nedenle faturanın yakalanan çayı temsil etmeyeceği düşünülmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 8.6.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/669, Karar No: 2021/1103, Tarih: 04.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/669 E.  ,  2021/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında mali müşavirlik hizmeti verdiği Kordon Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 484 032 0020 vergi numaralı mükellefi ...’nın sahte fatura düzenleme eylemine iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında sahte fatura düzenleme suçuna ne şekilde iştirak ettiğinin belirtilmemesi karşısında, maddi gerçeğin ve iştirak iradesinin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; faturaları kullanan kişi ya da şirket yetkilileri dinlenip, sanığı tanıyıp tanımadıkları, faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları ve faturaların verilmesine sanığın iştiraki olup olmadığı konusunda beyanlarının alınması, gerekli görülmesi ve temin edilmesi halinde, düzenlenen faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu uyarınca muhasebecilik mesleği gereği olarak verilen hizmet kapsamında sanığın mükellefin beyannamelerini vermek dışında ne şekilde sahte belge düzenlemek suçuna iştirak ettiği ve 213 sayılı VUK'nin 360. maddesi uyarınca suçtan maddi menfaat elde edip etmediği tespit edilip sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2-Sanık ...’nın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydına göre hükümden sonra 19/11/2018 tarihinde vefat ettiği belirlendiğinden ve bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5743, Karar No: 2010/9513, Tarih: 28.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5743 E.  ,  2010/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2009

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;

Davacılar, ortak  miras bırakanları F.Ka. ilk eşinden olma çocuklarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 2.eşinden olan davalı kızına 6374 ve 6375 parsellerin tevhidinden oluşan 409 ada 7 parsel, 131 ada 20 parsel ve 1820 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarını bağışladığı halde satış göstererek temlik ettiğini, 409 ada 7 parsel üzerinde yapılan apartmandaki 8 adet bağımsız  bölümün halen davalı adına kayıtlı olduğunu, 2 ve 4 nolu bağımsız  bölümlerin ise iyiniyetli 3.kişiye satıldığını ileri sürüp, davalı adına olan tapuların iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, 3.kişilere satılan bağımsız bölümlerin satış değerlerinin miras payları oranında davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, satışların gerçek olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların muris muvazaası olgusunu kanıtlayamadıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 28.9.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden O. K.vekili Avukat T.T. ile temyiz edilen vekili Avukat M. U.Y.geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden M.K. vekili avukat ile Z.K.vekili avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dava ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan F.i K.4.7.2001 tarihinde ölümüyle, geride mirasçı olarak boşandığı ilk eşinden olma çocukları O. Z. ve M. ile kendisinden önce ölen 2.eşi Ayşe'den olma çocukları D. N. N.ve N. kaldıkları, miras bırakanın 6375 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazını 6.12.1996 tarihinde davalı kızı D.satış yoluyla temlik ettiği, davalının bu parseli, maliki olduğu 6374 parsel ile tevhid ve ifraz ettirmesi sonucu 409 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalı D.adına tescil edildiği, daha sonra bu taşınmaz  üzerine toplam 10 adet bağımsız bölümden oluşan kat irtifakı kurulan bir bina inşa edildiği, davalı D. bu bağımsız  bölümlerden 2 ve 4 nolu olanları dava dışı kişiye satış suretiyle aktardığı diğer 8 adet bağımsız  bölümün halen D. adına kayıtlı bulunduğu, yine 6374 ve 6375 parsellerin tevhid ve ifrazından oluşan 409 ada 8 parselin ifrazından meydana gelen 1820 ada 1 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın da halen davalı adına kayıtlı olduğu, ayrıca miras  bırakanın yine 131 ada 20 parsel  sayılı arsa nitelikli taşınmazını 5.12.1995 tarihinde davalı kızına satış suretiyle aktardığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, halen davalı üzerinde kayıtlı bulunan  taşınmazlar için miras payları oranında iptal-tescil,  3.kişiye satılan taşınmazlar için tazminat istekli eldeki davaları açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; murisin ekonomik durumunun iyi olduğu, mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı, davalının  da alım gücünün olmadığı taşınmazların belirlenen gerçek  değerleri ile akitteki değerleri arasında fahiş fark bulunduğu, miras  bırakanın başkaca taşınmazlarını da 2.eşinden olan diğer çocuklarına ve 3.kişilere temlik ettiği, bu  temlikler münasebetiyle aynı hukuki sebebe dayalı olarak davalar  açıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Belirlenen bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle  birlikte değerlendirildiğinde temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna  varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları  yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,  28.9.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.