muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21034, Karar No: 2015/10317, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21034 E.  ,  2015/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/748, Karar No: 2011/3761, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/748 E.  ,  2011/3761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; 1969 yılında kesinleşmiş orman kadastrosu ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası en eski tarihli ve memleket haritasının orjinal renkli örneği üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/04/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3398, Karar No: 2018/8273, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3398 E.  ,  2018/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suç tarihi itibari ile Bağcılar Mahallesi muhtarı olan sanığın üzerine atılı 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesinde düzenlenen "gerçek dışı beyan" suçunu görevi nedeniyle işlemesi karşısında, hakkında kamu davası açılabilmesi için 4483 sayılı Kanun uyarınca izin alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Savaş Çolak adına kayıp nedeni ile düzenlenmiş ve üzerinde sanığın imza ve kaşesi bulunan 12.09.2006 tarihli nüfus cüzdanı talep belgesi aslının ya da Nüfus Müdürlüğünce aslı gibidir yapılmış onaylı suretinin dosya içeriğine alınmamış olması,

Kabule göre de,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14916, Karar No: 2013/20400, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14916 E.  ,  2013/20400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı Par Temizlik Ltd. Şti. duruşma talep etmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri nedeniyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7308, Karar No: 2015/14199, Tarih: 21.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7308 E.  ,  2015/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/45669

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/103 (E) ve 2014/431 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık A.. G.. müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık A.. G..'in, 17/12/2014 ve 07/01/2015 tarihli dilekçelerle, temyiz hakkını kullanmak istemediğini talep etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 150/2 ve 266/3. maddelerinde belirtilen koşullar mevcut olmadığından, sanığın iradesine üstünlük tanınarak, geçerli bir temyiz istemi mevcut bulunmadığından, dava dosyasının incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) A.. G.., M.. K.. ve A.. K.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelen temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup yapılan itiraz üzerine ilgili merci tarafından karar verildiği anlaşılmış olup temyiz incelemesine tabi olmayan dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

3) Sanık A.. G.. hakkında katılan M.. K..'a yönelik ''kasten yaralama'' suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

a) Sanığın, alacak meselesinden dolayı husumetli bulunduğu katılan M.. K..'a elverişli vasıta olan bıçakla göğüs bölgesine vurarak, yaşamının tehlikeyi girmesine, organlarından birinin işlevinin yitirilmesine (dalağının alınması) ve diafragma da tahribata neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda olaya anında olay yerinde bulunan tanık A.. Ö.. soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde, katılan M.. B..'ı yerden yaralı şekilde kaldırığı sırada yerde gördüğü bıçağı sanığın tekrar almaması için tekme vurarak uzaklaştırdığını beyan ettiği halde mahkemede verdiği ifadesinde, sanığın eline tekme atarak, bıçağı düşürttüklerini beyan etmesi karşısında bu iki beyan arasındaki çelişki giderilerek, olayda mani engel bulunup bulunmadığı araştırılarak oluşan diafragmadaki yaralanması nedeni duyu yada organlardan birinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı yönünde rapor alındıktan sonra sanığın, kullandığı araç, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti konusunda değerlendirme yapılarak olayın öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğu tespit edilip sonucuna göre hüküm tesis etmek gerekirken eksik inceleme ile eylemin kasten yaralama olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Kabule göre de;

Duruşmaları vekili marifetiyle takip eden katılan M.. K.. lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kabule göre de;

Duruşmaları vekili marifetiyle takip eden katılan M.. K.. lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi, BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26747, Karar No: 2016/5540, Tarih: 14.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26747 E.  ,  2016/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığın savunmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep ettiği nazara alınarak, sanığa dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen ve daha düşük olan cif değeri üzerinden gümrük idaresine hesaplattırılacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9.fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, gümrük idaresince belirtilen ve kaçak eşya tespit varakasındaki gümrük vergilerinden daha yüksek olan 1781,34 TL'nin zarar olarak bildirilmesi ve bu zararın giderilmemesi gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın ve katılan ... idaresi temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/04/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8775, Karar No: 2015/1891, Tarih: 22.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/8775 E.  ,  2015/1891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı ve karşı davalı, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işverenlik vekili, davalı işçinin iş sözleşmesini istifa ederek sonlandırdığını iddia ile bir birbirini izleyen ve her sene yapılan sözleşmelerden en son 01/02/2011 tarihinde yapılan sözleşme uyarınca cezai şart talebinde bulunmakta olup, olmadığı takdirde terditli olarak davalı işçinin ihbar önellerine uymadığından ihbar tazminatı istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi vekili, müvekkilinin, davacı işverene bağlı olarak aralıksız ve kesintisiz olarak 01.02.2008-21.07.2011 yılına kadar fiili olarak çalıştığını, hemşirelik yaptığını, müvekkilinin baskı sonucu işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İş bu dosyası ile birleştirilen Üsküdar 1. İş Mahkemesinin 2012/21 esas sayılı dosyasında, davacı işçi Ş.. M..'ın kıdem tazminatı, fazla mesai, tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacağı talebinde bulunmuş, davalı işverenlik vekili ise, cevabında özetle davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 4857 sayılı yasanın 74/5 md düzenlenmiş bulunan ücretli doğum izninin tamamlanmasından sonra işçiye 6 aya kadar ücretsiz izin verileceğinin düzenlendiği, bu hükmün emredici bi hüküm olup işverenliğin takdirine veya iznine tabi olmadığının açık olduğu, davalı işçinin doğum sonrası ücretsiz izin süresinin 45 günlük kısmını kullandığı esnada süre bitmeden işverene 6 aylık

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 4857 sayılı yasanın 74/5 md düzenlenmiş bulunan ücretli doğum izninin tamamlanmasından sonra işçiye 6 aya kadar ücretsiz izin verileceğinin düzenlendiği, bu hükmün emredici bi hüküm olup işverenliğin takdirine veya iznine tabi olmadığının açık olduğu, davalı işçinin doğum sonrası ücretsiz izin süresinin 45 günlük kısmını kullandığı esnada süre bitmeden işverene 6 aylık

ücretsiz izin süresinin tamamını kullanmak istediğine dair yazılı bildirimde bulunduğu, davalı işverenliğin bu talebi reddettiği, Yargıtay'ın yerleşik içtihatları ile de sabit olduğu üzere, esasen davacı hastanenin kabulüne bağlı olmayan izin süresinin verilememesi sebebi ile davacı işçinin yıllık iznini kullandığı, rapor aldığı ve son aşamada en son çare olarak iş sözleşmesini bebeğine bakacak kimse olmadığından feshettiği, yapılan feshin haklı bir fesih olduğu ve davalı/karşılık davacı işçinin kıdem tazminatı talep hakkının bulunduğu gerekçesiyle işverenin açtığı cezai şart ya da ihbar tazminatı istemine yönelik davanın reddine, işçinin açtığı ve işbu dosya ile birleştirilen davanın ise kısmen kabulüne karar verilerek işçinin kıdem tazminatı ve yılık izin ücreti istemleri hüküm altına alınmış, fazla çalışma ücreti ile tatil ücreti istemlerinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve karşı davalı işveren temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı/karşı davalı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, harç noktasında toplanmaktadır.

İşçinin çalıştığı hastane Başkent Üniversitesinin Uygulama ve Araştırma hastanesi olup, Üniversitenin harçtan muaf olmasına rağmen bundan sorumlu tutulması hatalı olup bu husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, (B) bendinin (4.) maddesinde yer alan “Gerek bu dosya gerekse mahkememizin iş bu dosyası ile birleşen eski Üsküdar 1 iş Mahkemesinin 2012/21 esas sayılı dosyası dikkate alındığında, alınması gereken 531,042 TL harçtan, peşin yatırılan ve tamamlanan harcın mahsubu ile bakiye 383,72 TL harcın davacı-karşılık davalı işverenlikten tahsiline, davalı -karşı davacı işçi tarafından yatırılan 48,85 TL harçtan oluşan yargılama giderinin davacı işverenlikten alınarak, davalı işçiye verilmesine” cümlesinin hükümden çakartılarak yerine;

“Davacı/karşı davalı işveren Üniversite harçtan muaf olduğundan gerek işbu davada ve gerekse bu dava ile birleştirilen davada yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve davacı/karşı davalı işveren Üniversite ile davalı/karşı davacı işçi tarafından yatırılan harçların talepleri halinde kendilerine iadesine” cümlesinin yazılarak ve ayrıca, (B) bendinin (5.) maddesinde yeralan “Davacı işverenliğin,” ibaresinden sonra gelmek üzere “harç dışında” ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.