muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12616, Karar No: 2015/10467, Tarih: 01.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12616 E.  ,  2015/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/18-2013/275

Davacı A.. D.. vekili Avukat Mehmet tarafından, davalı R.. Y.. aleyhine 22/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu habere konu edilmiş olan olayların gelişim biçimi, yayın tarihi, haberin yayınlandığı gazetenin yerel basın mahiyetinde bulunması, tirajının azlığı ve hitap edilen okuyucu kitlesinin sınırlı olması ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu habere konu edilmiş olan olayların gelişim biçimi, yayın tarihi, haberin yayınlandığı gazetenin yerel basın mahiyetinde bulunması, tirajının azlığı ve hitap edilen okuyucu kitlesinin sınırlı olması ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7506, Karar No: 2016/2359, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7506 E.  ,  2016/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... Köyü 775 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13265, Karar No: 2012/136, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13265 E.  ,  2012/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu belediye sınırları içindeki taşınmazın 160 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değer- lendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1 maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASI- NA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10463, Karar No: 2018/10946, Tarih: 25.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/10463 E.  ,  2018/10946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2011 tarih ve 2011/20559 sayılı, 17.01.2012 tarih ve 2012/846 sayılı iddianamelerinde sanığa yüklenen fiillerin, “2006 yılı içerisinde gerçek satışları göstermeyen çok sayıda sahte fatura düzenlediği” şeklinde belirtildiği de dikkate alındığında sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmiş; Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının Marmara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 07.12.2011 tarih ve RDK-2011/7357 sayılı, 27.12.2011 tarih ve RDK-2011/12141 sayılı mütalaalarına uygun olarak “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1. Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı suça ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre; ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hükmün gerekçe bölümünde sanığın gerçek bir alış verişe dayanmayan faturalar düzenlediği kabul edilip sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29613, Karar No: 2013/27756, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/29613 E.  ,  2013/27756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalı şirketin Libya'daki işyerinde çalıştırılmak üzere belirli süreli hizmet sözleşmesi ile yurtdışına götürüldüğünü, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, alacak ve tazminat alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı, süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı tanık beyanlarına göre, Libya hükümeti ile yapılan sözleşmelerde günlük ortalama 1.500 ton asfalt dökülmesi gerekirken, asfalt ithalındaki sıkıntılar ve benzer sebeplerden dolayı sınırın altında asfalt döktüklerini, işçilerin günlük çalışması gereken süre kadar dahi çalışma yapmadıklarını bildirmişlerdir. Libya'daki iklim şartlarına göre hergün 07.30-21.30 saatleri arasında kesintisiz olarak çalışmanın mümkün olup olmadığı, davacının yaz aylarındaki çalışması ile kış aylarındaki çalışmanın aynı olup olupmadığı belirlenmeli, Dairece incelenen 2012/7080 esas, 2012/7081 esas sayılı dosyalarda genel olarak Libya şantiyelerinde çalışan işçilerin firmalar tarafından ihale makamlarına çalışma yapılmayan günlere ilişkin bildirimlerde bulunulduğu, bu tarihlerde işçilerin fazla çalışma yapmadığı kabul edildiğinden, davalı şirketin ihale makamına çalışma yapmadığı ya da yapamadığına ilişkin her hangi bir bildirimde bulunup bulunmadığı, işyeri ile ile ilgili bilgi ve belgeler getirtilerek, varsa bu belgeler davacıya gösterilip diyecekleri ile tanıklardan da bu belgelerdeki sürelerde çalışma olup olmadığı sorularak tüm bu bilgi ve belgeler toplandıktan sonra deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre işçilik alacaklarına karar verilmelidir.

Öte yandan, davalı tanıkları ve bir davacı tanığının emsal dosyalardaki verdiği beyanına göre, işyeri çalışma saatlerinin 08.00-18.00 saatleri arasında olduğunun kabulü dosya içeriğine daha uygundur. Hal böyle olunca, fazla mesai ücreti hesabının buna göre yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/922, Karar No: 2017/2536, Tarih: 02.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/922 E.  ,  2017/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2015 tarih ve 2014/218-2015/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait iki ayrı elma bahçesindeki ürünlerin “devlet destekli bitkisel ürün sigortaları poliçesi” ile sigorta ettirildiğini, ancak 2014 yılı Mart ayının sonunda meydana gelen don olayı nedeniyle elma ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, yapılan ihbara rağmen davalının rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığından bahisle oluşan zararı ödemediğini, oysa don olayının elma çiçeklerinin meyveye dönüşme döneminde meydana gelmiş olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 15.000,00 TL’nin 15/09/2015 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ürünlerin tomurcuklanma evresinde don hasarına maruz kaldığını, tomurcuk evresinde meydana gelen don hasarının teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hasar tarihinde elma ağaçlarının tomurcuklanma döneminde olduğu, davacının elma bahçelerinde oluşan zararın tazminine ilişkin talebinin taraflar arasında imzalanan poliçenin sözleşme koşulları başlığında belirlenen teminat kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9415, Karar No: 2015/6235, Tarih: 30.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/9415 E.  ,  2015/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların trafik sigortacısı ve işleteni olduğu aracın yaya olan davacı ..a çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 500,00 TL tedavi gideri, 500,00 TL kazanç kaybı, 500,00 TL çalışma gücünün azalmasından doğan kayıplar ve 500,00 TL ekonomik geleceğin kaybolmasından doğan zararlar, davacı .. için 30.000,00 TL, anne için 10.000,00 TL, baba için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aracın trafik sigortacısı olduğunu, sigortalının kusur oranı ve limiti dahilinde sorumluluğunun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı . vekili, manevi tazminat talebinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm davalı.. Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı .. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı .. ve .'nden alınmasına 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10733, Karar No: 2022/4742, Tarih: 31.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10733 E.  ,  2022/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve TCK'nın 116/1-4, 151/1 ve 31/3. maddelerinde yer alan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık isli dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.04.2012 ile deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 14.10.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek; suç tarihi olan 26.08.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28885, Karar No: 2014/1561, Tarih: 21.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/28885 E.  ,  2014/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/153000

MAHKEMESİ : Samandağ Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/386 (E) ve 2012/104 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

İşgal edilen yerde dikili bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan 46 adet zeytin ağacının 6831 sayılı yasanın 93/3. maddesinin deleletiyle 5237 sayılı TCK'nin 54 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yediemine alınmış ya da yerinde belirlenmiş bir mahsül bulunmamasına karşın mahsülün müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının müsadere ile ilgili kısnından “Mahsülün” kelimesi çıkarılarak yerine “İşgal edilen yerde dikili bulunan 46 adet zeytin ağacının" ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı.

ÖK./TH.
Yargıtay — Esas No: 2011/13248, Karar No: 2012/139, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13248 E.  ,  2012/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu belediye sınırları içindeki taşınmazın 244 ada 207 parsel numarası ile zeytinlik vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5505, Karar No: 2011/3278, Tarih: 11.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5505 E.  ,  2011/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 109 ada 1 parsel sayılı 216,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf da başka tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 15.04.2010 tarihli rapor ve haritada sarı renge boyalı 90,94 m2 yüzölçümündeki bölümün son parsel numarası ile davalı ... adına tapuya tesciline, geriye kalan taşınmaz bölümünün davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine'nin tutunduğu T.sani 1940 tarih 12 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu 109 ada 1 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı, dava konusu taşınmazın teknik bilirkişi ...tarafından düzenlenen haritada sarı renge taralı olarak gösterilen 90,94 m2 yüzölçümündeki bölümün ayrıca davalı tarafın dayandığı K.evvel 321 tarih 33 sayılı sicilden gelen 25.12.1972 tarih 28 sayılı tapu kaydının da kapsamında kaldığı, davalı tapusunun önceki tarihli ve sahih esasa dayanan tapu kaydı olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; mahkeme hükmünden sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür. Bu yasal değişiklik nedeniyle davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken, yazılı şekilde hüküm oluşturulması sonradan yürürlüğe giren ve geçmişe etkili sonuç doğuran yasal düzenlemelere aykırı ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 5, 7 ve 8. bentlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 5. bent olarak "Davacı Hazine tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına," sözlerinin yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.