muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2044, Karar No: 2021/10262, Tarih: 23.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/2044 E.  ,  2021/10262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ... ile ...'ın atılı suçlardan mahkumiyetleri ile ...'ın beraatine, ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip babası olan müşteki ...'un, davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı temyiz etmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın da dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 31.01.2014 tarihli raporda mağdurenin 24.05.2011 tarihli eylemden dolayı ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, mağdureye cinsel istismarda bulunan suça sürüklenen çocuğun, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır olan ruh sağlığı bozulması neticesinin meydana geldiği, TCK'nın 23. maddesi uyarınca kişinin gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda mağdure ile suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumları, eğitim düzeyleri, kişisel özellikleri nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı bu durumun ancak aynı Kanunun 61 maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/6, 43/1. maddeleri gereğince belirlenen cezada aynı Kanunun 31/2. maddesi ile 1/2 oranında indirim yapıldığında bulunan 7 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının aynı maddenin son cümlesi uyarınca 7 yıla indirilmesinden sonra takdiri indirimin bu miktar üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13079, Karar No: 2014/3280, Tarih: 10.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13079 E.  ,  2014/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/127073

MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/78 (E) ve 2011/310 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, sanığın çalıştığı otelin jeneratör odasındaki mazot tankından aracında kullanmak üzere 5 litre mazot çalması şeklindeki eyleminde değer azlığı kavramının unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14822, Karar No: 2012/950, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14822 E.  ,  2012/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 6 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3419, Karar No: 2018/1702, Tarih: 26.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3419 E.  ,  2018/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak“ suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında hazırlanan vergi suçu raporlarının dosya içerisinde mevcut bulunması, bu şirket yetkililerinden ... hakkında açılan kamu davasında, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 18.04.2011 tarih ve 2010/983 Esas-2011/408 Karar sayılı ilamı ile mükellefin 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın, Dairemizin 06.06.2014 tarih ve 2012/23966 Esas-2014/11171 Karar sayılı ilamı ile onanması,... hakkında açılan kamu davasında ise Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 05.07.2011 tarih ve 2010/860 Esas-2011/599 Karar sayılı mükellefin 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine ilişkin ilamın, Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 06.02.2017 tarih ve 2016/1573 Esas-2017/509 Karar sayılı ilamı ile eksik inceleme sebebiyle bozulduğunun tespit edilmesi, sanığın suça konu faturalara ilişkin bedelleri ödediğine dair banka dekontu, çek gibi ödeme belgeleri ibraz edememesi ve suça konu fatura suretlerinin dosya içerisinde mevcut bulunması karşısında, dosya kapsamına göre unsurları oluşan atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, “21.10.2006“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “01.05.2007“ şeklinde yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/955, Karar No: 2019/7186, Tarih: 26.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/955 E.  ,  2019/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, ilk işe başlama tarihinin 13.09.1989 olduğunun ve 1989 ile 2001 tarihleri arasında vergi kaydı olan dönemlerde 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabülüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, düzeltilerek yeniden eski hale hükmün kurmak suretiyle;davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8468, Karar No: 2013/22048, Tarih: 26.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8468 E.  ,  2013/22048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Babaeski Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/10694, Karar No: 2014/684, Tarih: 22.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10694 E.  ,  2014/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda: sanık ...'nin atılı suçlardan ve sanık ...'nın katılan mağdur Ali'ye yönelik atılı suçlardan mahkûmiyetlerine ve sanık ...'nın katılan mağdur ...'a yönelik atılı suçlardan beraatine dair Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2013 gün ve 2010/407 Esas, 2013/334 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafiileri ve katılan mağdur ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan mağdurlar Onur, Ersan ve Yaşar'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve katılan mağdur Ali'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında katılan mağdur Ali'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet ve katılan mağdur ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile katılan mağdur ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar Sami ve Mustafa hakkında katılan mağdur Ali'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde ise;

Katılan mağdur ...'ın aşamalardaki beyanlarına ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nın, katılan mağdur ...'ı tuvalete kapatarak mağdurdan pantolonunu indirmesini istemesi, mağdurun bunu kabul etmeyip indirmemesi üzerine mağduru bırakması şeklinde gerçekleşen olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğu gözetilmeden sanık ...'nın 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 110. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Sanıklar hakkında katılan mağdur Ali'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında katılan mağdur Ali'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine ilişkin olarak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'nın bir kere ve sanık ...'nin bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı tarihlerde zincirleme surette katılan mağdur Ali'ye karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 22.06.2012 tarihli raporunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasına hangi sanığın eyleminin neden olduğu ya da her iki sanığın eylemlerinin ayrı ayrı neden olup olmadığı hususları açıklanmaksızın anılan olaya bağlı olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu yönünde bildirilen görüş dikkate alınarak eksik inceleme ile her iki sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve katılan mağdur ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/84, Karar No: 2024/8006, Tarih: 19.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/84 E.  ,  2024/8006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1813 Esas, 2023/1629 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/520 E., 2021/187 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 2010/04208 sayılı “fincan ile altlıklarının birbirine geçerek oturması” isimli tasarım tesciline sahip olduğunu, dava konusu 5, 6, 7 sıra nolu tasarımların 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanununun (6769 sayılı Kanun) 56. maddesinde beliritlen yenilik ve ayırt edicilik özelliğine haiz olmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2010/04208 sayılı çoklu endüstriyel tasarımın 5, 6 ve 7 sıra nolu tasarımların hükümsüzlüğüne ve tescil kaydının terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dünyanın en prestijli tasarım ödüllerini aldığını, müvekkiline ait sufi kahve fincanı serisi tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunu, sufi isminin Sufizm'e yapılan bir vurgu olduğunu ve buradan esinlenildiğini, davacının müvekkili adına tescilli dava konusu tasarıma ayniyet teşkil eden ürünlerini piyasaya sunduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dünyanın en prestijli tasarım ödüllerini aldığını, müvekkiline ait sufi kahve fincanı serisi tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunu, sufi isminin Sufizm'e yapılan bir vurgu olduğunu ve buradan esinlenildiğini, davacının müvekkili adına tescilli dava konusu tasarıma ayniyet teşkil eden ürünlerini piyasaya sunduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı adına tescilli 2010/04208 nolu çoklu tasarımda yer alan (5), (6) ve (7) no.lu tasarımların fincan tabağı ve fincan tasarımları olduğu, davacı tarafından dosyaya sunulan ‘Webtestdhaka.net” internet web sitesine ait “http://webtest.dhaka.net/ spcatalog/product list.php?cat=7⊂ cat-2&vear=2009" sayfa/linkinde davacının belirtmiş olduğu “K-64” kodlu-isimli ürünün sitede bulunan “... > ... > 2009” isimli kategori menü altında bulunduğu ve güncel olarak yayında olduğu, her ne kadar web arşiv sistemi üzerinden yapılan inceleme sonucunda ilgili internet sitesinde bulunan ilgili link/sayfanın arsivleme/yedekleme yapılmadığı tespit edilmiş ise de kataloğun 2009 yılına ait olduğu ... firmasının fuar yetkilisi ... ’run 2005 yılından beri ürünü ürettiklerine dair beyanı da dikkate alındığında 6769 sayılı Kanun'un 57/2 nci maddesinde öngörülen sürenin geçtiği, “K-64” kodlu ürün ile dava konusu hükümsüzlüğü istenen 2010/04208 (6) (7) nolu tasarımlar arasında bulunan farklar küçük ayrıntılardan olduğu, bu farkların tasarımlara ayırt edici nitelik kazandırmadığı, tasarımların benzer olarak algılandığı, dosya kapsamı sunulan deliller itibarı ile davalının daha önceden ticari ilişki içerinde bulunduğu dava dışı dava dışı ... firmasına ürettirdiği ve K 64 kodlu ürünlere ilişkin tasarım tescili yaptırdığı, 5 no.lu tabak tasarımının diğer 6 ve 7 no.lu fincan tasarımından ayrı düşünülemeyeceği çünkü sunulan görseller dikkate alındığında ürünün takım olarak üretildiği, fincandaki benzerliğin tabakta farklı olduğunun kabulünü gerektirir bir delil bulunmadığı, 5 nolu tasarım yönünden de hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile TÜRKPATENT nezdinde davalı adına tescilli 2010/04208 no.lu çoklu tasarımlardan 5, 6 ve 7 no.lu tasarımların hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, hükümsüzlüğe konu tasarımların 2009'dan önce K64 nolu ürün kodu ile kamuya sunulduğunun kabulü yerinde olduğundan davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 55, 56, 57, 77 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.