muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2372, Karar No: 2016/10169, Tarih: 07.04.2016

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklarının beyanlarının ortalamasına göre,davacının, 08.00-19.30 saatleri arasında onbirbuçuk saat çalıştığı, birbuçuk saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük on saat, haftalık altı gün çalışılan haftalarda altmış saat çalıştığı, onbeş saat fazla çalışma yaptığı, haftalık beş gün çalıştığı haftalarda elli saat çalıştığı, beş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, davalı işyeri kamu işyeridir. Bir kısım imzalı ve imzasız puantaj kayıtlarının aksi eşdeğer belgelerle ispat edilememiştir. Davacı tarafından bir dönem için sunulan işe giriş çıkış tarihini gösteren belgelerde ise mesai saatleri 07.00-17.00 saatleri arası olarak gösterilmiştir. Davacı tanıkları ise davacının işe başlama ve işin bitme saatleri ile ilgili birbirlerini doğrulayacak ve tereddüde yer vermeyecek şekilde beyanda bulunmamışlardır. Bu durumda, yazılı belgeler dikkate alınarak günlük çalışma süresinin belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan, davacının ... kayıtlarında çalışmasının görülmediği 31.07.2012-05.09.2012 tarihleri arasındaki dönemde, davalı ... ait işyerinde çalıştığına dair işverence düzenmiş işe giriş çıkış saatlerini gösteren belgeler bulunmaktadır. Bu dönemde, fiili çalışma davacı tanıklarıncada doğrulanmıştır. Bu durumda, davacının, belirtilen bu dönemdede davalıya ait işyerinde çalıştığı kabul edilerek, bu dönemde ücretin ödenip ödenmediğide araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4711, Karar No: 2019/3298, Tarih: 14.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4711 E.  ,  2019/3298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,davacının 15/09/1992-14/08/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle son bulduğunu, 06:00-13:30/13:30-21:00 saatleri arasında haftanın altı günü mesai yaptığını, araç iç ve dış temizliği yaptırıldığı halde toplu iş sözleşmesinin 41. ve 42. maddeleri gereği ödenmesi gereken fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,davacının hak etmiş olduğu tüm alacaklarının bordro ile ödendiğini,otobüslerin iç temizlik işinin hizmet alımı yöntemiyle, dış temizliğinin ise otomatik araç yıkamada görevli personel tarafından yerine getirildiğini,aracın servise hazır şekilde şoföre teslim edildiğini, davacının şoför olarak çalışmasının dışında herhangi bir çalışma yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre aracın bakımı, iç ve dış temizliği gibi işlerin davacı tarafından yerine getirildiği, toplu iş sözleşmesine göre günlük üç saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağı hesaplanmıştır.

Uyuşmazlığa konu dönemde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin Ekspres ve tek şoförlerinin çalışma biçimi başlıklı 41.maddesinin c bendinin;

"1-Şoförlerinin, araçlarının günlük bakımını, yağ, su ve antifriz ikmalini yapması; akaryakıt ikmalini ve araç dış temizliğini yaptırması zorunlu olup bu hizmetler karşılığı kendisine fiilen çalışılan gün başına 2 saat fazla mesai ödenir.

2-Şoförler, (c/l) fıkrasında belirtilenlere ek olarak aracın iç temizliğini de yapması halinde, kendisine fiilen çalışılan gün başına 3 saat fazla mesai ödenir. Araç iç temizliği; aracın içinin süpürülmesi ve koltukların silinmesi olarak kabul edilir." şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

2-Şoförler, (c/l) fıkrasında belirtilenlere ek olarak aracın iç temizliğini de yapması halinde, kendisine fiilen çalışılan gün başına 3 saat fazla mesai ödenir. Araç iç temizliği; aracın içinin süpürülmesi ve koltukların silinmesi olarak kabul edilir." şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında dinlenen davacı ve davalı tanıkları araçların bakım ve dış temizliğinin şoförler tarafından,iç temizliğinin ise davalı kurumdan ihale alan temizlik firmaları tarafından yapıldığını beyan etmişlerdir.Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanlara göre davacı aracın iç temizliğini yaptığını ispatlayamamıştır.Hal böyle olunca Mahkemece toplu iş sözleşmesinin c bendinin 1. fıkrasına göre davacının fiilen çalışılan gün başına iki saat fazla mesai yaptığı kabul edilmesi gerekli iken, günlük üç saat fazla mesai yaptığı kabulü ile fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15691, Karar No: 2006/16259, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15691 E.  ,  2006/16259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20155, Karar No: 2010/1740, Tarih: 09.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/20155 E.  ,  2010/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2572 TL'lık takibe vaki itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın husumet nedeni ile reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, ecrimisil bedelinin tahsili amacı ile davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını davalının da bu takibe itirazda bulunduğunu beyan ederek itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, ilgili takibin kayıp malike kayyum olarak atanan defterdar tarafından malik adına kayyum sıfatı ile yürütülmesi gerekirken, davacı tarafından yürütülmesinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davaya dayanak yapılan icra takibinin ... adına yapıldığı, takipte açıklama bölümünde takibin kayyumluk bürosunun ecrimisil kararına dayandığının belirtildiği, davanın kayyum tarafından açıldığı ,dosyada da gaip kişiye ... Defterdarının kayyum olarak atanmasına ilişkin mahkeme kararının bulunduğu görülmektedir.

Tüm bu açıklamalardan, gerek icra takibinin, gerekse de davanın gaip kişi adına kayyum defterdar tarafından yapıldığı ve açıldığı anlaşılmaktadır.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki esaslar doğrultusunda, yapılacak yargılama neticesinde işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu husumet nedeni ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA 09.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26776, Karar No: 2015/12671, Tarih: 11.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26776 E.  ,  2015/12671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.06.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/14235, Karar No: 2018/15901, Tarih: 26.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14235 E.  ,  2018/15901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 13/04/2015 tarihli ek kararla, davacı vekilinin temyiz isteminin süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, red kararı da davacı vekilince temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici 1. maddesi uyarınca, yürürlüğü devam eden, 5308 sayılı Kanun'la değişikliğe uğramadan önceki 8. maddesi hükmü uyarınca, iş mahkemesinden verilen kararlar, yüze karşı verilmişse tefhimi, yoklukta verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hallerde, hakim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeple, basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

Somut olayda, Mahkemece, karar, davacı vekilinin de hazır olduğu 13/04/2015 tarihli celsede tefhim edilmiş ise de, hükme ilişkin tüm hususlar gerekçesi ile birlikte açıklanmadığından, tefhim, 6100 sayılı Kanunun 321. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulsüzdür. Bu halde, temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Mahkemece verilen gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edilmediği, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın 03/09/2015 tarihinde tebliğ edilip davacı vekilinin 04/09/2015 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde, temyiz süresinde olup, mahkemece, temyiz isteminin reddine dair tesis edilen ek karar usul ve kanuna aykırıdır. Anılan sebeple, ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile mahkemenin 13/04/2015 tarihli ek kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılında işe girdiğini, ... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde köye dönüşmesi nedeniyle görev yapan tüm memur ve işçilerin İl Özel İdaresine devredildiğini, davalının müvekkilinin bir kısım işçilik alacaklarını ve sosyal haklarını ödemediğini beyanla bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılında işe girdiğini, ... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde köye dönüşmesi nedeniyle görev yapan tüm memur ve işçilerin İl Özel İdaresine devredildiğini, davalının müvekkilinin bir kısım işçilik alacaklarını ve sosyal haklarını ödemediğini beyanla bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, dava dilekçesinde davalı taraf olarak ... Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı gösterilmiş, Mahkemece davacının Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Kararı ile ... Belediyesi'ne devredildiği, buna göre davanın, belediyeye karşı açılması gerekirken, ... Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı'na açıldığı anlaşılmakla, davalının taraf sıfatının bulunmadığından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Esasen davacının kabul edilebilir yanılgısı nedeniyle temsilcide hataya düştüğü anlaşılmış olup 6100 sayılı HMK’nın 124. maddesine göre davanın ... Belediyesi'ne yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19645, Karar No: 2023/3551, Tarih: 29.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19645 E.  ,  2023/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Düşme

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2014 tarih ve 2014/18469 Esas sayılı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından açılan kamu davasında, İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan ve atılı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.12.2018 tarihli ve 14-2015/234420 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Olay tarihi olan Kasım 2013'te mağdurenin on beş yaşını doldurmadığı, 4 senelik arkadaşlıktan sonra suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşında yanılmasının söz konusu olamayacağı, okuduğu okullardan dahi gerçek yaşı konusunda fikir edinmiş olması gerektiği dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılmasına kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR