muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3418, Karar No: 2022/1357, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/3418 E.  ,  2022/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2011 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, ''sahte fatura basmak'' eylemi nedeniyle açılmış bir dava bulunmadığı gibi her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin kendi içerisinde zincirleme, birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, kısa kararda 213 sayılı VUK'nin 359. maddesi uyarınca hüküm kurulduğu halde gerekçede sanığın eylemi ''sahte fatura basmak'' olduğu kabul edilerek, hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 03.12.2021 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20626, Karar No: 2024/1260, Tarih: 23.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/20626 E.  ,  2024/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2068 E., 2019/476 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/2068 Esas, 2019/476 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1-Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanıklar ..., ...'a tebliğ olunan hükme yönelik olarak sunmuş oldukları 04.03.2019, 01.03.2019 tarihli temyiz dilekçelerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemeleri, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğunun gösterilmemesi hâlinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanıklara yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz istemlerinin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanıklar ..., ...’a tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesi uyarınca yedi günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz taleplerinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanıkların süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2- 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres esas alınarak. Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, katılan ...’nin yokluğunda verilen hükmün katılana tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın katılana usûlüne uygun olarak (Öncelikle katılanın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhi yazılarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35376, Karar No: 2017/1417, Tarih: 09.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/35376 E.  ,  2017/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yol ücreti, tabak parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş,

Mahkemece davalı vekilinin temyiz talebi, 10/08/2016 tarihli ek karar ile temyizin süresinde yapılmadığı gerekçesi ile reddedilmiş ise de davalı vekiline gerekçeli kararın tebliğ tarihinin 21/07/2016 tarihi olup, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldığından, mahkemenin davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 10/08/2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesi sonucunda, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 09/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11977, Karar No: 2014/13501, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/11977 E.  ,  2014/13501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2006/1023-2012/834

Hüküm süresi içinde davalı A.. I.. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme tarafından davalının temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesi ile davalı A.. I.. vekilinin temyiz istemi, 02.05.2013 tarihli ek karar ile reddedilmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davalı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiştir

Mahkemece, davalıya usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmasına göre temyiz isteminin reddine ilişkin yerinde olmayan ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davalılardan M.. Ö..'ın, müvekkili şirkette sekiz yıldan fazla bir zamandır çalışmakta iken diğer davalı arkadaşı ile birlikte anlaşarak 20.07.2001 gecesi çalışmakta olduğu işyerinin kasasında bulunan 11.172,00 Alman Markı, 887,00 Amerikan Doları, 1.400,00 Fransız Frangı ve 2.444.000.000 TL'sını aldığını, davalı M.. Ö...'ın içerisine düştüğü ekonomik durum nedeniyle bu işi yaptığını itiraf ettiğini, alınan paraların Merkez Bankasının döviz cinsinden mevduatlara uyguladığı en yüksek faiz oranı ile Türk Lirasına Merkez Bankasının ticari kredilere uygulanan temerrüt faizi ile birlikte hesaplanarak davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı M.. Ö.. vekili, davacı tarafından müvekkili aleyhine açılan alacak davasını kabul etmediklerini, müvekkilinin gümrükleme işleriyle ilgili olarak davacı şirketten alacağı olduğunu, ayrıca 12.000.000.000 (Eski Rayiç) TL prim alacağını ve bu parayı tahsil etmek amacıyla parayı aldığını ve alacağına karşılık sadece 5.250.000.000 (Eski Rayiç) TL aldığını, polislere 330.000.000 (Eski Rayiç) TL ile altınları teslim ettiğini, dava dilekçesinde iddiaları kabul etmediklerini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.. I.. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davalı A.. I.. vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

Davalı A.. I.. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davalı A.. I.. vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya içeriğine göre, görevsiz mahkeme tarafından davalı A.. I..'a dava dilekçesinin tebliğ edildiği, sonrasında görevli mahkemenin bu adrese Tebligat Kanunu 35. maddeye göre duruşma günü tebliğ ettiği, kural olarak görevsiz mahkeme tarafından yapılan usul işlemlerinin geçerli olmadığı gözetilmeden ve davalının adresi araştırılmaksızın görevsiz mahkeme tarafından yapılan usul işlemine göre yapılan tebligatın usule aykırı olduğu anlaşılmış, duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair sebeplerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17269, Karar No: 2013/16627, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17269 E.  ,  2013/16627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kasko sigorta poliçesi ile sigortaladığı, davalının sevk ve idaresindeki ...plakalı araç ile alkollü ve %100 kusurlu olarak yine davacı tarafından kasko sigortası poliçesi ile sigortalanmış olan park halindeki ... plakalı araca çarparak 106.000,00 TL hasar meydana getirdiğini,aynı olayda Ak sigorta şirketi tarafından kasko sigartası ile sigortalanmış olan... plakalı park halindeki araca çarparak zarar verdiği ve anılan sigorta şirketine 2.983,00 TL tazminat ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tuturak ... plakalı araç için 68.221,00 TL nin ödeme tarihi 11.02.2011 tarihinden, ...plakalı araç için ödenen 2.983,00 TL nin ödeme tarihi 29.04.2011 tarihinden itibaren avas faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediğini, aşırı hız, yol ve hava koşullarından kaynaklandığını, kaza tesbit tutunağında gizli buzlanma kaygan ve ıslak zemin olduğu tesbitinin yapıldığını, poliçe limitinin 100,000,00 TL olduğunu ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşumunda davalının %100 kusurlu ve 1,72 promil alkollü olduğunun tesbit edildiğini, olayın salt sürücünün alkollü olmasının etkisi ile meydana geldiğinin

anlaşıldığından 65.000,00 TL nin 11.02.2011 tarihi, 2.800 TL'nin 29.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortasından kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve davalının park halindeki araçlara çarptığı %100 kusurlu olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.473,42 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21719, Karar No: 2015/10112, Tarih: 09.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21719 E.  ,  2015/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

Hüküm : Davanın reddi

Davacının 15.05.2013 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle gözaltında kaldığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan .. Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/6806 Soruşturma sayılı dosyasında davacı hakkında 02.01.2013 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müşteki tarafından yapılan itiraz sonucunda... Ceza Mahkemesinin 16.04.2013 tarih 2013/253 değişik iş sayılı kararı ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği, davacı hakkında bunun üzerine ..Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/335 Esas sayılı ceza dava dosyasında kamu davası açıldığı, dosyanın karar tarihi itibariyle halen derdest bulunduğu, davacı hakkında verilmiş ve kesinleşmiş bir beraat hükmünün bulunmadığının anlaşılması karşısında davacının tazminata ilişkin açılan davasının 6100 sayılı HMK'nın 294. ve devamı maddeleri gereğince reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5539, Karar No: 2011/7544, Tarih: 21.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5539 E.  ,  2011/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapusunun iptali istemine ilişkindir. Dosya Yargıtay 1. Hukuk Dairesince 22.05.2007 tarihinde onanmış, karar düzeltme talebinin incelenmesi sırasında eksikliğin giderilmesi için geri çevrilmiş, mahkemece Dairemize gönderilmiştir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11599, Karar No: 2021/15055, Tarih: 06.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11599 E.  ,  2021/15055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş; tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve ... haklarında 21/04/2010 günü ... sitesi B Blokta bulunan apartmana girmek suretiyle ayrıca konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmaları hususunda dava açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmamış ise de; zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması; sanık ...’ın 21/04/2010 günü Gümüş sitesi A Blokta bulunan apartmana girmek suretiyle, sanık ...’in ise 28/03/2010 günü ... sitesi F Blokta bulunan apartmana girmek suretiyle, ayrıca konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını da işlemiş oldukları anlaşılmakla; sanıklar haklarında konut dokunulmazlığının ihlal suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması; olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... haklarında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanıklar ... ve ... haklarında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanıklar ... ve ...’ın 21/04/2010 günü ... sitesi A Blokta bulunan apartmana girmek suretiyle söz konusu apartmanda ikamet eden müştekiler ..., ..., ... ve ...’a ait ayakkabıları çaldıkları, sanıklar ... ve ...’ın 21/04/2010 günü ... sitesi B Blokta bulunan apartmana girmek suretiyle söz konusu apartmanda ikamet eden müştekiler ..., ... ve ...’a ait ayakkabıları çaldıkları, sanık ...’in 28/03/2010 günü ... sitesi F Blokta bulunan apartmana girmek suretiyle söz konusu apartmanda ikamet eden katılanlar ..., ... ve ...’a ait ayakkabıları çaldığı olaylarda; olay mahallerinde yapılan keşifler sonucu oluşturulan bilirkişi raporlarında, suçlara konu ayakkabıların herkesin girebileceği katlarda ve ortak kullanım alanı olarak ayrılmış olan koridorlara bırakılmış olduklarının tespit edildikleri anlaşılmakla; üç ayrı apartmandaki hırsızlık suçlarının kendi içinde aynı neviden fikri içtima halini oluşturması nedeniyle tek olmayan bu fiillerin hukuken tek bir fiil olarak kabul edilmesi ve üç ayrı apartmandan gerçekleştirilen nitelikli hırsızlık suçundan ayrı ayrı birer kez ceza verilerek, sanık ... hakkında üç kez, sanık ... hakkında iki kez 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinden verilecek cezaların Aynı Kanun’un 43. maddesinin 2. fıkrasının yollamasıyla, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca artırılması yerine, mağdur sayısınca hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.