muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7026, Karar No: 2023/113, Tarih: 12.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7026 E.  ,  2023/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2019/139 Esas, 2019/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2019/1988 Esas, 2020/472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi

Vekalet ücretine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın öldürme kastının olmadığına, suç vasfına,

2. Sanığın beraat etmesi gerektiğine, sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanığın, evinde alkol aldığı, eşi ve oğlunun da, sanık sürekli alkol aldığı için bir üst katta oturan sanığın babasının yanına gitttikleri, sanığın durumunu konuştukları, mağdurun alt kata sanıkla konuşmak için geldiği, sanık ile mağdur arasında tartışma yaşandığı, tartışmanın büyümesi ile sanığın ele geçirilemeyen suç aleti olan tüfek ile mağdura ateş ettiği ve onu başından yaraladığı, sonrasında bir el daha ateş ettiği, bu ateş sonucunda da kendisini sol kolundan yaraladığı sanığın, silah seslerini duyan abisi ve yeğenlerinin olay yerine geldikleri, mağdurun ambulansla hastaneye götürüldüğü, sanığın üstsoyu olan babasına karşı atışa elverişli, ele geçirilemeyen tüfek ile yakın mesafeden ateş etmek suretiyle mağduru yaraladığı anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukukî değerlendirilmesi yönünden; sanığın, üstsoyu olan babasına karşı atışa elverişli, ele geçirilemeyen tüfek ile yakın mesafeden ateş etmek suretiyle mağduru yaraladığı, işlemeyi kastettiği öldürme eylemine elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başladığı ancak eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu sebeplerle sanığın, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

2. Olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdur beyanı ve olaya ilişkin görgüleri olmayan ancak sanığın ikâmetinde bağrışma ve iki el silah sesi geldiğine ilişkin tanık beyanları dosyada bulunmaktadır.

4. Mağdurun yaralanmasını belirten,

a. Adlî Tıp Kurumu Düzce Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 30.10.2017 tarihli raporunda;

"1.Düzce Atatürk Devlet Hastanesi'nin 11.08.2017 tarih ve 29212 sayılı genel adlî muayene raporunda; ateşli silah yaralaması nedeni ile gelen kişinin fizik muayenesinde yüz sol yanında kafa üstünden boyun altına kadar ilerleyen muhtelif ( yaklaşık 30 adet saçma deliği, içlerinde saçma parçası, sol burun kanadında giriş deliği, sol göz etrafında ekimoz, sol kaşta hematom ve göz üçünin kanlı olduğu, sternum üstünde 2, boyun sol yanda 1 adet, kafa arkasında 1 adet saçma giriş deliği mevcut olduğu,

2. Düzce Atatürk Devlet Hastanesinin 11.08.2017 tarihli acil poliklinik epikrizinde, göz konsultasyonunda yüzüne saçma gelen hastanın acilde görüldüğü, sol görme 1 MPS temporal subkonjuktival hemoraji olduğu, kornea saydam, pupil regüler, lens saydam, IR her iki gözde pozitif, subkonjuktival hemoraji olduğu, müdahale gerektiren oftalmopatoloji tespit edilmediği, ekli beyin BT,toraks BT, servikal BT ve orbita BT incelemesinde sol periorbital cilt-cilt altı yağlı dokuıda kalınlaşma (posttravmatik yumuşak doku ödemi) dışında özellik görülmediği, 30 adet plastğe benzer saçma tanesi çıkarıldığı bildirildiğine,

Kafa kemiklerinde kırık, kafa içi travmatik değişiklik, iç organ ve büyük damar yaralanması tarif edilmediğine göre;

SONUÇ :

Dosyada mevcut tıbbî evrakta tarif edilen; kişide cilt-cilt altı ve orbita seyirli saçma tanesi yaralanmalarının,

1. Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,

2. Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

3. Vücudunda kemik kırığı tarif edilmediği,

4. Şahsın yüzde sabit iz ve duyu veya organların birinde sürekli zayıflama açısından değerlendirilmesi isteniyorsa olay tarihinden 6 ay sonra muayene edilmek üzere şube müdürlüğümüze sevkinin uygun olduğu,

b. Aynı Kurumun, 26.03.2018 tarihli ek raporunda;

"1.Şahsın 26.02.2018 tarihinde şube müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde; burun sırtında ciltten açık renkte ve cilttan hafif seviye farkı bulunan C şeklinde 5x0,1 cmlik düzensiz kenarlı nedbe tespit edildiğine göre;

SONUÇ:

4. Şahsın yüzde sabit iz ve duyu veya organların birinde sürekli zayıflama açısından değerlendirilmesi isteniyorsa olay tarihinden 6 ay sonra muayene edilmek üzere şube müdürlüğümüze sevkinin uygun olduğu,

b. Aynı Kurumun, 26.03.2018 tarihli ek raporunda;

"1.Şahsın 26.02.2018 tarihinde şube müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde; burun sırtında ciltten açık renkte ve cilttan hafif seviye farkı bulunan C şeklinde 5x0,1 cmlik düzensiz kenarlı nedbe tespit edildiğine göre;

SONUÇ:

Olay tarihli tıbbî evrakta tarif ve kişinin şube müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde tespit edilen yüz sınırları içerisindeki lezyonun diyalog mesafesinden ilk bakışta belirgin dikkat sarfetmeksizin tespit edilebildiği cihetle yüzde sabit iz niteliğinde olduğu,"

Görüşlerine yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebebi

Katılan Kurumun kendisini vekille temsil ettirdiği ve sanığın yargılama konusu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesine rağmen katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmolunmadığı anlaşılmakla, bu husus hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suç Vasfı Yönünden

Suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, atış mesafesi, mağdurda meydana gelen yaralanmaların yeri, nitelikleri ve nicelikleri dikkate alındığında sanığın kastının, öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sübut Yönünden

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de mağdurun ilk ifadesi ve her iki tarafın da aile bireyleri olan tanıkların aşamalarda değişmeyen beyanları ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği, mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2019/1988 Esas, 2020/472 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne; "Karar tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi gereğince 5.450,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan Kuruma ödenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24749, Karar No: 2014/20011, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24749 E.  ,  2014/20011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POLATLI İŞ MAHKEMESİ(MÜSTEMİR YETKİLİ)

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2010/14-2012/9

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı ARC Bilişim Şirketi, davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Her ne kadar dava tüzel kişiliği bulunmayan Polatlı Devlet Hastanesi’ne karşı açılmış ise de T.C. Sağlık Bakanlığı vekili davaya cevap verip hükmü temyiz ettiğinden ve gerekçeli karar başlığında davalı olarak Bakanlığın ismi yazıldığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi ve müteselsil sorumluluk bulunduğu kabul edilmesine rağmen, “davalıdan tahsiline” şeklinde karar verilmesi hatalıdır.

4- 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan Bakanlığın harca mahkûm edilmesi isabetsizdir.

5- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde on bir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

1475 sayılı önceki İş Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.

Sağlık Bakanlığı nezdinde Türkiye'deki hastanelerde statü hukuku dışında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vs. olarak çalışanlar, haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından, sadece tuttukları nöbetlerle sınırlı olarak fazla çalışma yapmış olmaktadırlar. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında 15 saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler 24 saat sürmekte, işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 4 saat ara dinlenme indirildiğinde 20 saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır. Ancak, bu durumlarda fazla çalışmalar, tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmaması nedeniyle, normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka getirtilmelidir. İşçi, nöbetin ertesi günü nöbet izni kullandığında, ertesi gün (8 saat normal mesai süresi kadar) çalışmadığından hafta içi nöbette (12-8=) 4 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır. Hafta sonu nöbette ise, cumartesi ve pazar günü normal tatil olduğundan cuma ve cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden, ertesi gün çalışılmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde de ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu doğrultudadır (Yargıtay 9. H.D. 2007/40834 E, 2009/7566 K sayılı ilamı).

4857 sayılı İş Kanunu’nun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün, 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırk beş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırk beş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmi beş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat on beş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Somut olayda davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve bilgisayar operatörü olarak haftada 5 gün 07.30-17.00 arasında çalışmış olup bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Mahkemece, günlük 9,5 saatlik mesaide 1 saat ara dinlenmesi düşülerek günlük 7,5 saati geçen 1 saatlik çalışmalar fazla çalışma kabul edilmiştir.

9,5 saat mesaide 1 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde davacı haftada 8,5 x 5 = 42,5 saat çalışmakta olup, fazla çalışması bulunmamaktadır.

Mahkemece, fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1341, Karar No: 2020/2858, Tarih: 26.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1341 E.  ,  2020/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davalılar ... ve ... vekilince murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Murafaa için belirlenen günde duruşmalı temyiz eden davalı Asil ... ve vekili avukat ... ... ile davacı vekili avukat ... geldi. Hazır olan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... ile tapu iptali ve tescil davası açılması konusunda avukat olarak anlaştığını, anlaşma sonrasında tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/326 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davalıyla yazılı bir avukatlık ücret sözleşmesi yapılmadığını, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan dava karar aşamasına geldiğinde davalılardan ...'ün habersiz olarak diğer davalılarla sulh olduğunu ve feragat dilekçesi verdiğini ileri sürerek; davanının belirsiz alacak davası olarak kabulüne, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00TL akdi, karşı yan dava ile icra avukatlık ücret alacağının sulh tarihi olan 02.05.2014 tarihinden itibaren tespitine, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/326 Esas sayılı dosyasının karar tarihi olan 13.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 19.9.2017 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 80.031,03 TL akdi vekalet ücreti ve 29.406,20 TL karşı yan vekalet ücreti olmak üzere toplam 109.437,23 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne, 109.437,23 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, bu bedelin 10.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren, 99.437,23 TL'sine ıslah tarihi olan 19.09.2017 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, karar verilmiş; hükme karşı, davalılar ... ve ... istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalıların istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalıların istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, vekalet ücreti alacağının tahsili istemine ilişkin olup, davacı, davalı ... vekili olarak diğer davalılara karşı açtığı inançlı işlem nedeniyle tapu iptali ve tescil talepli davanın sulh ile sonuçlanması nedenine dayalı olarak akdi ve yasal vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen tahsili talebi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, 80.031,03 TL akdi, 29.406,20 TL karşı taraf olmak üzere toplam 109.437,23 TL vekalet ücretinin yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarihli, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.