muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4996, Karar No: 2020/5733, Tarih: 19.10.2020

...’in savunmasında, ele geçirilen hapları sanık ...’tan alarak İstanbul’da oturan kuzeni ...’e gönderilmesine aracılık ettiğini belirterek ... ve ...’in yakalanmasına ve kendi suçu ile birlikte bu sanıkların suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği,

...’ın savunmasında, ele geçirilen hapları amcasınının oğlu ...’e verilmek üzere ... aracılığıyla ...’a verdiğini, sonradan ...’un İstanbul’a giderken yakalandığını duyduğunu belirterek ...’in yakalanmasına ve kendi suçu ile birlikte ...’in suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği,

Dikkate alındığında, sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, bozmanın hakkındaki mahkûmiyet hükmünü temyiz etmeyen diğer sanık ...’e 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi gereğince SİRAYETİNE, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

B) Sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

1- Hakkında aynı suçtan kamu davası açılan ve 03.02.2011 tarihli 1. duruşmada bu dosyadan tefrik edilen ... ve ... hakkındaki davanın bağlantı nedeniyle derdest ise bu dava ile birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın bu dosya içine konması, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre,

a) Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, hükmün gerekçe bölümünde sanığın lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, bu kapsamda somut olayla ilgili olarak, sanığın hangi tarihte kiminle ne şekilde telefon konuşması yaptığının ve bu konuşmaların gerçekleşen somut olay ve olgularla bağlantısının gösterilmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilenlerin gösterilmesi, ulaşılan kanıya göre sabit kabul edilen fiilinin belirlenmesi ve nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

b) Hükme esas alınan ve sahte olduğu iddia edilen paralara ilişkin ekspertiz raporu ile olay tutanağı ve soruşturma evrakının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, belirtilen evrakın aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek dosyaya konulması, sanığa okunarak diyeceklerinin sorulması, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

19/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3447, Karar No: 2010/7466, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3447 E.  ,  2010/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.02.1994-2.8.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı şirkete ait çiftlik ve tarlalarda meyve ve sebze toplama işinde 01.02.1994-02.08.2007 tarihleri arasında geçen ve SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile, davacının 03.07.1997-02.08.2007 tarihleri arasında SGK'na bildirilen süreler dışında çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; işyerinin meyve-sebze paketleme, yıkama, ayıklama şoklama, buzhaneden mal alıp verme işi olduğu, 05.06.1993 tarihinden bu yana 506 sayılı Yasa kapsamında olduğu, dinlenen davacı tanıkları kesintisiz çalışmayı doğruluyor ise de, davalı bordro tanıklarının da işyerinin mevsimlik olduğunu ve kesintisiz çalışılmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda; işyerinin meyve-sebze paketleme, yıkama, ayıklama şoklama, buzhaneden mal alıp verme işi olduğu, 05.06.1993 tarihinden bu yana 506 sayılı Yasa kapsamında olduğu, dinlenen davacı tanıkları kesintisiz çalışmayı doğruluyor ise de, davalı bordro tanıklarının da işyerinin mevsimlik olduğunu ve kesintisiz çalışılmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli , kesintili, mevsimlik olup olmadığı, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı; işyerinin mevsimlik çalışan işyeri olup olmadığı, kapsam, kapasite ve niteliği ilgili kuruluşlardan araştırılarak tanık anlatımlarının doğruluğu bu verilerle kontrol edilmelidir. Gerekirse emniyet ve zabıta kanalı ile iş yerinin mevsimlik olup olmadığı, kış aylarında kapalı olup olmadığı saptanmalı, işyerinin müdür, amir, şef gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.6.1999 gün ve 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün ve 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün ve 2003/21-35-64 ile 10.11.2004 gün 2004/21-538 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla belirlenmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya konmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .... Gıda A.Ş.'ye iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22670, Karar No: 2015/427, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22670 E.  ,  2015/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Türk vatandaşı iken yurtdışında geçen ve 18 yaşını doldurmasından sonraki çalışma sürelerini 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının yurtdışında Türk vatandaşı olarak geçen süreyi borçlanma talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın 3201 sayılı Yasa'ya göre borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 15.04.1979-23.11.2006 tarihleri arasında yurt dışında geçen çalışma sürelerini borçlanabileceğinin tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, erkek olan davacının yurtdışında fiili çalışması 01.09.1980 tarihinde başlamakta olup öncesindeki dönem okul eğitimine ilişkindir. Davacının borçlanabileceği süre 18 yaşını doldurduktan sonra, Türk vatandaşı iken geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik sürelerinden ibaret olup yurt dışında sigortalı çalışmasından önce geçen okul eğitimi dönemini işsizlik süresi kapsamında borçlanması mümkün değildir.

Mahkemece 02.04.1961 doğumlu davacının yurt dışında sigortalı çalışmasının başladığı 01.09.1980 tarihi ile izinle Türk vatandaşlığından çıktığı 23.11.2006 tarihleri arasında geçen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik sürelerini borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile işsizlik süresi kapsamında borçlanması mümkün olmayan okul eğitimi süresi de dahil edilerek davacının 15.04.1979-23.11.2006 tarihleri arasında yurt dışında geçen çalışma sürelerini borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan" ''15.04.1979 " tarihinin silinerek yerine "01.09.1980" tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/448, Karar No: 2013/21508, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/448 E.  ,  2013/21508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 22.10.1987-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 2647 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 662

gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 22.10.1987-01.10.2008 tarihleri arasında rafineri, izolehane ve hamfabrika bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2647x0.25=662 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... A.Ş. Gen. Müd.'den alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37191, Karar No: 2017/5696, Tarih: 09.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/37191 E.  ,  2017/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Temizlik Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti., 2-... İnş. Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti., 3-... Pozitif Temizlik San. Tic. Ltd. Şti., 4-... Tem. Taşımacılık Eğitim Bilgisayar Gıda İlaçlama Turizm Hizm. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/09/2015 gün ve 2013/547-2015/318 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıların ihale ile bakanlıklarından iş aldıklarını ve işçi çalıştırdıklarını, işçilik alacakları ödenmeyen davalı yükleniciler işçisinin ... 11. İş Mahkemesinin 2008/512 esas sayılı davasıyla işçilik alacaklarını üst işveren olarak kendilerinden tahsil ettiğini; bu nedenle yapılan 11.148,87 TL ödemenin davalılardan yasal faiziyle rücuan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece davalılardan ... İnşaat San. Tic. Ltd. Şirketine yönelik açılan dava yerinde görülmediğinden reddine, Diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile, ... Temizlik Limitet Şirketinden 4.509,99 TL, ... Temizlik limitet Şirketinden 3.160,88 TL, ... ... Temizlik Şirketi San Tic (... Temizlik San. Tic. Ltd.) şirketinden 1.689,07 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte bu davalılardan ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece davacı yönünden 1.788,93 TL üzerinden davanın kısmen reddine karar verilmiş olması nedeniyle davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26355, Karar No: 2010/28166, Tarih: 13.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/26355 E.  ,  2010/28166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/3655

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2008

NUMARASI : 2008/266

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 27/03/2007 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu kabul edilmiştir.

1-Kaçak elektrik tüketim tespit tutanağında, sayaca girmeden baradan termik manyetik şalterin (TMŞ.nin) bulunduğu bölümün mührü kopartılarak 3 adet merdiven boşluğundaki ampullere elektrik verildiğinin belirtilmesi, sanığın savunmasında, söz konusu yerin kendisine ait kaba inşaat halinde olduğunu, kendisinin zemin katta oturduğunu 1.katta çalışan işçilerin ampuller için kendi sayacından elektrik aldığını ancak nasıl bağlantı yaptıklarını bilmediğini beyan etmesi karşısında; inşaatta çalışan işçilerin kimliklerinin tespiti ile ifadelerinin alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından , daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesi koşulları oluşmadığından uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30779, Karar No: 2022/11512, Tarih: 07.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/30779 E.  ,  2022/11512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk ile haklarında ayrı yargılama yürütülüp mahkumiyet kararı verilen sanıklar ....., ile ...’ın, tanınmamak için yüzlerini kapatarak eylemleri gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-h-f maddesi yerine aynı Kanun’un 142/2-h maddesi, TCK’nın 119/1-b-c maddesi yerine aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11864, Karar No: 2023/11705, Tarih: 11.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11864 E.  ,  2023/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/80 E., 2023/341 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 30. ... Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.