muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17470, Karar No: 2014/6326, Tarih: 01.04.2014

.../...

-2-

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

25,20 H

24,30 PH

00,90 BK

07.04.2014 - SK
Yargıtay — Esas No: 2010/3508, Karar No: 2010/9144, Tarih: 25.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3508 E.  ,  2010/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.07.2009 gününde belediyenin 1/1000'lik imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3160, Karar No: 2012/31124, Tarih: 17.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3160 E.  ,  2012/31124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükmünden sonra 16.06.2009 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 15.04.2008 tarihli ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeksizin (BOZULMASINA), 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6133, Karar No: 2023/625, Tarih: 25.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/6133 E.  ,  2023/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2022/127 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 31.05.2011

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: davacının yaşlılık aylığının tespiti ile alacak isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2011/645 E., 2015/1087 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece; kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkiye işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "TTB Emekli Sandığı henüz Bakanlar Kurulu Kararı ile SSK'ya devir edilmeden önce davacıya Türk Ticaret Bankası Emekli aylığı sandığı tarafından vakıf tesis senedi hükümlerine göre bağlanan emekli aylığının eksik hesaplanmadığı, sandığın 2003 yılında SSK'ya devrinden sonra SSK tarafından davacıya bağlanan aylık tutarında hatanın bulunmadığı, 2006 yılında davacının yaşlılık aylığının %1,33 oranında arttırıldığı, davacının ayrıca %3,58 oranında zam yapılması talebinin yerinde olmadığının Yargıtay tarafından onanmak suretiyle kesinleşen mahkeme kararıyla sabit olduğu, aylıklara ek olarak 4,69 TL ödenen sosyal yardım zamlarının 5510 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihine kadar aylıktan ayrı olarak tahakkuk ettirilmiş ise de, 5510 sayılı yasanın geçici 1.maddesine göre, 01/10/2008 tarihinden itibaren asıl aylıklara eklenerek ödenmekte olduğundan davacının sosyal yardım zamlarının ödenmediğine yönelik iddiasının yerinde bulunmadığı, bu konuda alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli görüldüğü anlaşılmış... " gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, Vakıf Senedi'nde belirtilen artışlar yönteminin kullanılmadığını, devirde gerekli zam farkının yapılmadığını, memur emeklilerine yapılan 2006 yılı artış oranının uygulanması gerektiğini, sosyal yardımlara ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu, Vakıf Senedi'nde geçen yardım zamlarının dikkate alınması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığının tespitine yöneliktir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile TTB Emekli Sandığı Vakfı Vakıf Senedi, 506 sayılı Kanun'un Ek 36 ncı maddesi ile Geçici 20 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un Geçici 20 nci maddesi, 5565 sayılı 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu'nun 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/19872, Karar No: 2014/4663, Tarih: 13.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19872 E.  ,  2014/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, yerfıstığı ve domatesin 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11251, Karar No: 2012/12724, Tarih: 20.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11251 E.  ,  2012/12724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.01.2012 gün ve 936/32 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili ve davalılardan ... ve ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili 5 ada 14 parsel ... taşınmazın 195 m2'sinin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan, deniz ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan yerlerden olduğunu açıklayarak davalılar üzerindeki tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiş, 08.02.2001 tarihli dilekçe ile Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve bu nedenle tapu kaydının iptali gereken taşınmaz parçasının 378,44 m2 olduğunu bildirmiştir.

Davalılar vekili asıl dava ve birleşen davada dava konusu edilen taşınmaz parçasının kumsal niteliğinde bulunmadığını, davalıların tapulu malı olduğunu bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 12.04.2002 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 195 m2'lik yerin davalılar üzerindeki tapu kaydının iptaline, birleşen davadaki fazlaya ilişkin istek yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün redde ilişkin bölümü davacı ... vekili ve kabule ilişkin bölümü davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 5 ada 14 parsel ... taşınmaza ilişkin idare tarafından yapılan çalışmalar sonucunda belirlenen kıyı kenar çizgisinin ilgililere tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği, mahkemece 3621 ... Yasanın 9. maddesine göre oluşturulan bilirkişi heyeti tarafından yapılan incelemeler sonucunda 12.04.2002 tarihli teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 195 m2'lik yerin kıyı kenar çizgisinin deniz yanında kaldığı belirlendiğinden dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre davacı vekili ile davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün esasının ONANMASINA,

Davalılardan ... ve ... vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince, dava konusu 5 ada 14 parsel ... taşınmaz kadastro çalışmaları sonucunda 1971 yılında davalıların miras bırakanı adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir. Hal böyle iken 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 ... Yasanın 16. maddesiyle 3402 ... Yasanın 36.maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususu gözetilmeden davacı ... vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve kabul edilen kısım yönünden yapılan yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Davalılardan ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin bölümünün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 ... ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4., HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 ... Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12961, Karar No: 2012/1219, Tarih: 01.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12961 E.  ,  2012/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/12/2009 gününde verilen dilekçe ile hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göreAşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, kullanılan ifadeler, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/32734, Karar No: 2010/1165, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/32734 E.  ,  2010/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin önel verilerek

emeklililik nedeni ile feshedildiğini belirterek, fark kıdem tazminatı, maddi tazminat,

kötüniyet tazminatı ve iş arama izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 27. maddesinde, "Bildirim süreleri içinde işveren, işçiye yeni bir iş bulması için gerekli olan iş arama iznini iş saatleri içinde ve ücret kesintisi yapmadan vermeye mecburdur. İş arama izninin süresi günde iki saatten az olamaz ve işçi isterse iş arama izin saatlerini birleştirerek toplu kullanabilir. Ancak iş arama iznini toplu kullanmak isteyen işçi, bunu işten ayrılacağı günden evvelki günlere rastlatmak ve bu durumu işverene bildirmek zorundadır. İşveren yeni iş arama iznini vermez veya eksik kullandırırsa o süreye ilişkin ücret işçiye ödenir. İşveren, iş arama izni esnasında isçiyi çalıştırır ise işçinin izin kullanarak bir çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ilaveten, çalıştırdığı sürenin ücretini yüzde yüz zamlı öder" şeklinde kurala yer verilmiştir.

Bildirim önelleri içinde işçiye verilmesi gereken yeni iş arama izni kamu düzenini ilgilendirmektedir. İşverenin bu yükümünü azaltan ya da tamanen ortadan kaldıran sözleşme hükümleri geçersizdir.

İşçinin işverene bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da işçinin iş arama ihtiyacı devam edebilecektir.

İşçinin işverene bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da işçinin iş arama ihtiyacı devam edebilecektir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından önel verilerek feshedilmiş ve fesih bildirimi davacı işçiye tebliğ edilmiştir. Ancak davacı işçi verilen önel süresi içinde önel bitmeden iş sözleşmesinin emekliye ayrılması nedeni ile sonlandırılması yönünde dilekçe vermiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 27. maddesi düzenlemesi anlamında, ister işveren isterse işçi önel vererek feshetsin, işçiye günde 2 saat iş arama izni verilmesi gerekir. Somut olayda işçinin emeklilik nedeni ile verdiği ayrılma dilekçesi üzerine ayrıldığı tarihe kadar, işverenin fesih bildirimi sonuçlarını doğurmaktadır. Davacı işçinin verdiği dilekçe , bir anlamda önel süresinin kısaltılmasına ilişkin olup, bu dilekçesi davalının daha önce yaptığı önelli fesih bildirimini ve dolayısı ile önel içinde işverenin 2 saat iş arama izni vermesi gereğini ortadan kaldırmamaktadır. Mahkemece, davacının önel süresi içinde 2 saat iş arama izni verilmemesi nedeni ile zamlı karşılığı ücret alacağının , işçi tarafından feshi halinde iş arama izni istenemeyeceği" gerekçesi ile reddi doğru değildir. Davalı işverenin önelli fesih bildirimi tarihi ile davacının emekli olduğu tarihe kadar kullandırılmayan iş saatleri içindeki günde 2 saat iş arama karşılığı % 100 zamlı ücretin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13399, Karar No: 2024/5218, Tarih: 28.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13399 E.  ,  2024/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

HAGB AÇIKLAMA

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1041 E. , 2016/484 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Seferihisar Belediye Başkanlığı

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan Seferihisar Belediye Başkanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, suçtan zarar görenin, sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yokluğunda hüküm verilen suçtan zarar gören Seferihisar Belediye Başkanlığına aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli hükmün suçtan zarar gören Seferihisar Belediye Başkanlığına usulüne uygun olarak tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.