muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14671, Karar No: 2014/22929, Tarih: 17.12.2014

Taraflar arasında iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak toplamda 2 yıl 3 ay 10 gün süre ile çalışmış olup ranzacı/presçi olarak görev yapmıştır. Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde davacının davalı işyerinde 26.09.2011 tarihine kadar çalıştıktan sonra bu tarihte çıktığı, 06.10.2011 tarihinde dava dışı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı bünyesinde çalışmaya başladığı görülmüştür. Bununla birlikte davacı ve arkadaşlarının 27-28-29 Eylül 2011 tarihinde devamsızlık yaptıklarına dair tutanak ile davacının dava dışı işyerinde işe başlamasından 1 hafta kadar sonra tebliğ edildiği anlaşılan davalı işverenin iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanununun 25/2-g bendi uyarınca feshettiğine dair noter fesih bildirimi de sunulmuştur. Davalı işverenin ve davalı tanıklarının beyanları yanında bizzat davacı tanıklarının dahi davacının dava dışı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı bünyesinde kömür işinde çalışmak için işyerinden ayrıldığını beyan etmeleri, davacının hizmet cetveli incelendiğinde mevsim sonlarının genellikle Ekim ayı ortalarından sonraki günlere ilişkin olduğu ancak 2011 yılında davacının sezonun bitimine 1 ay kadar bir zaman kala bir kısım arkadaşları ile dava dışı Vakıf bünyesinde kömür dağıtma işi için işyerinden sezon bitmeden ayrıldıkları, bir başka iş bulduğundan bu işte çalışmak için sezon bitimini beklemeden işten ayrılmak suretiyle iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını, bu sonlandırmanın haklı bir nedene dayanmadığı anlaşılmakla başka bir işte çalışmak için işyerinden kendi isteği ile istifa ederek ayrılması neticesinde kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunmamaktadır. Nitekim aynı şekilde işten ayrılan işçilerin açmış olduğu davalara yönelik olarak Dairemiz emsal 2014/4797 ve 2014/5119 E. sayılı dosyalarında da bu yönde karar verilmiştir.

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucunda kıdem ve ihbar tazminatı alacağı olduğunun kabulü ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8772, Karar No: 2023/12743, Tarih: 28.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/8772 E.  ,  2023/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/807 D. İş, 2021/807 K.

HÜKÜM/KARAR : Red/ İtirazın reddine

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta (ZMSS) poliçesi ile sigortalı aracın 08.01.2021 tarihinde sebebiyet verdiği trafik kazasında müvekkiline ait aracın hasarlandığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 14.646,00 TL hasar bedeli ile 354,00 TL ekspertiz ücretinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslahla hasar bedeline ilişkin talebini 41.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru konusu kazanın meydana gelip gelmediğinin kesin delillerle ispatlanamadığını, taraflarınca alınan ekspertiz raporunda davacının oluştuğunu iddia ettiği zarar ile gerçekleştiği iddia edilen başvuruya konu kaza arasında uyumsuzluk olduğunun tespit edildiğini, davacıdan talep edilmesine rağmen kazaya ve onarıma ilişkin fotoğrafların müvekkil şirkete iletilmediğini, davacının hesaba ve ödemeye esas olacak tüm belgelerle başvuru yapması gerekirken bunları yerine getirmediğini dolayısıyla müvekkili tarafından tespit yapılamadığını, olayın vukuundan itibaren 2 yıl içinde komisyona başvuruda bulunulması gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davacının zararının Kasko Poliçesinden karşılanıp karşılanmadığının netleştirilmesi gerektiğini, zira taraflarınca yapılacak ikinci ödemenin sebepsiz zenginleşmeye neden olacağı, davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu kabul edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, bu nedenle kusur raporu alınması gerektiğini, aksi durumda da sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, araçtaki hasar konusunda bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, eksper ücretinden sorumlu olmadıklarını, avans faizi isteminin yerinde olmadığını, vekalet ücretinin 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...başvurunun 2 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde yapıldığını, Sigorta Tahkim Komisyonu Bilirkişisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda ve ek raporda; ibraz edilen evraklar ve tramer sorgulama ekranında yer alan kaza yeri fotoğrafları incelendiğinde ani frene ait lastik izinin görülmemesi, olay yerinde kırık parçaların görülememiş olması ve her iki araç üzerindeki hasar izlerinin örtüşmemesi, davacı araçtaki hasar izlerinin daha ağır bir çarpışmaya ait olabileceği kanaatiyle kazanın kurgusal olabileceği kanaatinin oluştuğu, Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 1421 inci maddesi ile 1409 uncu maddesi uyarınca somut olay değerlendirildiğinde yapılan bilirkişi incelemesi ile başvuran tarafından başvuranın kazanın oluşu ile ilgili doğru ihbarda bulunma yükümlülüğünü ihlal ettiğinin anlaşılması ve başvuranın aracında meydana geldiğini beyan ettiği hasarların dava konusu trafik kazası sonucunda meydana gelmesinin mümkün olmadığının tespit edildiği ve davacı tarafından hasarın poliçe teminatı kapsamında kaldığının başkaca delillerle de ispat edilemediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu yeni bir rapor alınması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “…Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından alınan bilirkişi raporunun dosyadaki belgelerle uyumlu, gerekçeli ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle" gerekçesiyle davacı vekilinin itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Sözleşmesinden kaynaklanan hasar tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, TTK'nın 1409 uncu ve 1421 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Sözleşmesinden kaynaklanan hasar tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, TTK'nın 1409 uncu ve 1421 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6867, Karar No: 2012/9158, Tarih: 23.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6867 E.  ,  2012/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Egepleks Yapı ve Elk. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 22/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat yönünden davanın reddine, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın tarihi, oluş biçimi ve gelişimi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10928, Karar No: 2018/3935, Tarih: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10928 E.  ,  2018/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

I-Sanık hakkında İİK'nın 331 ve 332. maddelerinden verilen beraat kararlarına yönelik temyiz teleplerinin incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Diğer hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ise,

a) Şikayetçi vekilinin sanık hakkında İİK'nun 345/a maddesinden verilen beraat kararına yönelik temyizine ilişkin olarak,

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları bulunduğu yerden temin edilerek, bunlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, yalnızca beyanname örnekleri üzerinden düzenlenen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ön ödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında ön ödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumunun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Sanığın İİK'nın 333/a maddesinden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebine ilişkin olarak ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

b) Sanığın İİK'nın 333/a maddesinden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebine ilişkin olarak ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İİK’nın 333/a maddesinde “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastıyla ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara soktukları takdirde, bu işlem ve eylemlerin başka bir suç oluşturmaması hâlinde cezalandırılacaklarının” hükme bağlanmış olması, aynı Kanun’un 351. maddesinde de şikayetçinin dilekçe ve beyanında göstermiş olduğu delillerle bağlı olduğunun belirtilmiş olması, şikayet dilekçesinde şirketin borca batık olduğunu belirterek şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında sanığın bu nedenle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22, Karar No: 2016/2674, Tarih: 18.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/22 E.  ,  2016/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün sanık ve müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.12.2015 günlü, 14-2015/247630 sayılı tebliğnamede sanık ve müdafiin temyizleriyle ilgili görüş bildirilmesine karşılık katılanlar vekilinin temyizi hakkında herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, anılan hükme ilişkin katılanlar vekilinin temyizi ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek suretiyle söz konusu eksikliğin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13643, Karar No: 2019/345, Tarih: 24.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13643 E.  ,  2019/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/10/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalı ile arasında mevcut bulunan bir olay sebebiyle ifade vermek üzere aracına binerken davalının tehditlerde bulunduğunu ve arkasından tükürdüğünü, davalının haksız eylemleri nedeniyle kişilik haklarının zedelendiğini belirterek uğradığı manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasında meydana gelen olaylara davacının sebep olduğu, meydana gelen olaylar nedeni ile ruh bütünlüğünün bozulmadığı ve normal yaşamına devam ettiği gerekçesiyle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğindeki ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/487 esas ve 2015/341 karar sayılı dosyasında davalının davacıya yönelik hakaret ve tehdit eylemleri nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bağlayıcı değilse de toplanan tüm deliller, ceza dosyası içeriği ve tanık beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, davalının davacıya yönelik tehdit ve hakaret eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Olayların meydana geliş şekli ve tahrik hususunun tazminatın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği, kişinin normal yaşamına devam etmesinin, kişilik haklarına saldırıda bulunmadığı anlamına gelmeyeceği göz önünde tutulmalıdır.

Şu durumda; 6098 sayılı Borçlar Kanunu 58. maddesi gereğince uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken manevi tazminat isteminin reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21761, Karar No: 2015/6221, Tarih: 01.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21761 E.  ,  2015/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuklar yararına hükmolunan nafakaların dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar tedbir, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren iştirak nafakası olarak takdir edildiğinin anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi., 01.04.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5978, Karar No: 2016/4196, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5978 E.  ,  2016/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.