muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6706, Karar No: 2022/7131, Tarih: 31.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/6706 E.  ,  2022/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamı, tescil istemine ilişkin olup, davada orman araştırması yapıldığı, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda dava tarihine yakın zamanda kullanım kadastrosu çalışmalarının yapıldığı, bu sebeple dosyada orman denetimi yapılması gerekmektedir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 26/01/2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 31/10/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14313, Karar No: 2015/7558, Tarih: 02.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14313 E.  ,  2015/7558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/231392

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2007

NUMARASI : 2006/6 (E) ve 2007/28 (K)

SUÇ : Basit yaralama, mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 02/12/2005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü alkollü bir şekilde yolda yürürken elde edilemeyen bıçakla kendisini yaralamaya başladığı esnada yoldan geçen katılana da bıçakla vurarak basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaraladığı, hastaneye götürüldüğünde de müdahale odasında dolap ve arkasındaki kontraplak ile doktor odasının camı ve demirbaş listesinin bulunduğu çerçeveyi kırdığı anlaşıldığından yaralama ve mala zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4761, Karar No: 2016/5808, Tarih: 13.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4761 E.  ,  2016/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun eylemlerini mağdurenin rızası dışında gerçekleştirdiğine yönelik dosyada her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında 27.09.2014 tarihi ile yaklaşık üç-dört yıl öncesi arasında gerçekleştiği, bu itibarla, suç vasfının, mağdurenin onbeş yaşını doldurduğu tarih olan 25.04.2014 gününe kadarki onbeş yaşından küçük olduğu dönem için mağdurenin ruh sağlığının bozulması da dikkate alınarak lehe olan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, 25.04.2014 ile 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihi arasındaki dönem için reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu, 28.06.2014'den 27.09.2014 tarihine kadar olan dönem de ise 6545 sayılı Kanunla değişik reşit olmayanla evlenme yasağı bulunan kişiler arasında cinsel ilişki suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında cezası daha ağır olan, 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3, 103/6, 43/1. maddelerine göre cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6355, Karar No: 2019/2278, Tarih: 03.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6355 E.  ,  2019/2278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2018 tarih ve 2017/68 – 2018/58 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenmekle;

...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi ve ...9. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararlarda suç tarihi, "15.07.2016" olarak gösterilmiş ise de; silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olduğu ve temadinin yakalanma ile kesildiği de nazara alındığında, suç tarihinin "27.07.2016" olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...9.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16254, Karar No: 2015/14468, Tarih: 14.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16254 E.  ,  2015/14468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü 2738 parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay uygulamalarına göre üzerinde verim çağına gelmiş yetişkin zeytin ağaçlarının bulunduğu taşınmazın değerlendirilmesinde bu ağaçların normal sıklıkta kaplayacağı alanın kapama zeytinlik kabul edilip zeytin ürününün o yerdeki tarım müdürlüğü resmi verilerine göre dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiatı üzerinden net gelir belirlenmelidir.

Zeytin ürününün dekar başına ortalama verimi yerine ağaç sayısı esas alınarak verim hesabı yapılması çoğu kez yanıltıcı sonuçlara götürebileceği gibi sağlıklı bir şekilde Yargıtay denetimi de mümkün olmayacaktır.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ilçe gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerine göre zeytinin dekar başına ortalama veriminin 500 kg, toptan satış fiyatının 2 TL, üretim giderinin 200 TL bildirilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca sırasıyla verimi 12060 kg, fiyatı 1,75 TL ve üretim giderini yüzde 15 kabul edilerek oluşturulan raporun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine,14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3184, Karar No: 2021/938, Tarih: 03.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3184 E.  ,  2021/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 14/1-l maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında aynı Kanun’un 28/1-k maddesi uyarınca 7.802,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Tarım ve Orman Bakanlığı XI. Bölge Müdürlüğü Ordu Şube Müdürlüğünün tarihsiz ve 2019-08 sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin Perşembe Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/09/2019 tarihli ve 2019/168 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Ordu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/10/2019 tarihli ve 2019/1986 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 12/06/2020 gün ve 5360 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2020 gün ve KYB-2020-53153 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde jandarmaya gelen ihbar üzerine ele geçirilen Arjantin Doğa cinsi köpeklerin kabahatli ... tarafından jandarma görevlilerine teslim edildiğine dair tutanağa dayanarak kabahatli hakkında Tarım ve Orman Bakanlığı XI. Bölge Müdürlüğü Ordu Şube Müdürlüğü tarafından 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 14/1-l maddesi uyarınca pitbull hayvanın sahiplenilmesi yasak olduğu belirlemesi ile aynı Kanun’un 28/1-k maddesi uyarınca 7.802,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta; a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi, b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili, c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller, d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği, Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

1-5199 sayılı Kanun’un 14/1-l maddesinde "Hayvanlarla ilgili yasaklar şunlardır: .... Pitbull Terrier, Japanese Tosa gibi tehlike arz eden hayvanları üretmek; sahiplendirilmesini, ülkemize girişini, satışını ve reklamını yapmak; takas etmek, sergilemek ve hediye etmek." şeklindeki düzenleme aynen tekrar edilmek suretiyle idari yaptırım kararı verildiği ancak ilgili Kanun maddesinde belirtilen fiillerden hangisinin işlendiğinin açıkça belirtilmediği, keza idari yaptırıma dayanak 13/06/2019 tarihli tutanakta da yalnızca köpeklerin kabahatliden teslim alındığının belirtildiği cihetle, 5326 sayılı Kanun uyarınca idari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiilinin açık bir şekilde yazılmadığı göz önüne alınarak idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-13/06/2019 tarihli tutanakta, teslim alınan köpeklerin Arjantin Doğa cinsi olduğunun belirtilmesi üzerine, bu tutanağa dayanarak 5199 sayılı Kanun’un 14/1-l maddesinin "Pitbull Terrier, Japanese Tosa gibi tehlike arz eden hayvanları üretmek; sahiplendirilmesini, ülkemize girişini, satışını ve reklamını yapmak; takas etmek, sergilemek ve hediye etmek." hükmüne aykırı hareket ettiğinden bahisle kabahatli hakkında idari yaptırım kararı verildiği, anılan Kanun Maddesinde "Pitbull Terrier, Japanese Tosa gibi tehlike arz eden" hayvanlardan bahsedilerek bu iki cins dışında da idareye takdir hakkı tanınmış ise de bu hakkın idarece keyfi bir şekilde kullanılmasının mümkün bulunmadığı, bu itibarla idari yaptırım kararında Doğa Arjantin cinsi köpeğin ne şekilde tehlike arz eden hayvanlar sınıfına girdiğine dair bir açıklama bulunmadığı gibi bu konuda her hangi bir mevzuat veya karara da atıf yapılmadığı, yalnızca ilgili Kanun hükmünün tekrar edilmekle yetinildiği cihetle, 5326 sayılı Kanun uyarınca idari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiilinin açık bir şekilde yazılmadığı göz önüne alınarak idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanununun, 25509 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak, 01.07.2004 tarihinde yürürlüğe girdiği, anılan Kanunun 14/1-l bendinin ‘‘ Hayvanlarla ilgili yasaklar şunlardır: (...) Pitbull Terrier, Japanese Tosa gibi tehlike arz eden hayvanları üretmek; sahiplendirilmesini, ülkemize girişini, satışını ve reklamını yapmak; takas etmek, sergilemek ve hediye etmek.’’ hükmünü amir olduğu, anılan hükme açıklık getirilmesi amacıyla Kanunda belirtilen Pitbull Terrier, Japanese Tosa haricinde anılan Kanunun 14. maddesi kapsamında değerlendirilecek olan köpek ırklarına dair 20.11.2007-208 sayılı Müsteşarlık Makam Oluru ile bir komisyon oluşturulmuş olup anılan Kanunu’nun 14. maddesinde yer alan Pitbull Terrier ve Japanese Tosa’ya Dogo Argentino, Fila Brasileiro ve bu ırkların melezlerinin de ilave edildiğinin anlaşıldığı, idari yaptırım kararına dayanak 13/06/2019 tarihli tutanakta açıkça köpeklerin ırkının belirtildiği ve sayılan köpek ırkları arasında olduğunun anlaşıldığı, dosya kapsamında hayvanların fotoğraflarının da bulunduğu gibi, idari yaptırım kararı içerisinde ''kabahatle ilgili elde edilen deliller'' kısmında fotoğraf ve tutanağa da yer verildiğinden idari para cezası karar tutanağında usule aykırılığa rastlanılmadığı anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteklerinin ayrı ayrı REDDİNE, 03/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4950, Karar No: 2014/1096, Tarih: 28.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4950 E.  ,  2014/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2009/1615-2012/965

Davacılar S.. Y.. vd vekili A.. O.. E.. tarafından, davalı Z.. Ö.. aleyhine 10/11/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılardan N.. Y..'nin kardeşi olan davalının, aralarındaki husumet nedeniyle hakaret içeren telefonlar ederek mesajlar gönderdiğini belirterek, manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının hakaretleri nedeniyle davacıların kişilik haklarının zedelendiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; sözlerin ağırlığı, birden fazla tekrarlanması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu edilen olayda; sözlerin ağırlığı, birden fazla tekrarlanması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31497, Karar No: 2016/25688, Tarih: 20.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/31497 E.  ,  2016/25688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, 18.09.2015 tarihinde borçlu şirket aleyhine ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden 2015/1440 D. İş sayılı ihtiyati haciz kararı alınarak 21.09.2015 tarihinde infazının talep edildiği, söz konusu talep doğrultusunda borçlu şirketin menkul, gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz uygulandığı, bilahare, borçlu şirketçe ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde görülmekte olan iflasın ertelenmesi davasında verilen 06.07.2015 tarihli tedbir kararına dayanılarak ihtiyati hacizlerin kaldırılması isteğinde bulunulduğu, sözü edilen istemin icra müdürlüğünce reddedilmesi üzerine, anılan karara karşı şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurulduğu görülmektedir.

Borçlu şirketin, istemine dayanak yaptığı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/449 Esas ve 06.07.2015 tarihli tedbir kararı ile “...İİK.'nun 179/b maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yazılı istisnalara ilişkin hükümler hariç olmak suretiyle... hangi nedene dayanırsa dayansın davacı hakkında her türlü İHTİYATİ HACİZ, İHTİYATİ TEDBİR VE MUHAFAZA işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin yapılmasının İHTİYATİ TEDBİR YOLUYLA DURDURULMASINA... " karar verildiği anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere, 06.07.2015 tarihli tedbir kararında, tedbirin ihtiyati hacizleri kapsayacağı açıkça belirtildiğinden söz konusu tedbir kararı, ihtiyati haczin infazını engeller mahiyette olup, anılan tedbir kararı uyarınca, borçlu şirket hakkında ihtiyati haciz işlemi uygulanması mümkün değildir.

Bu durumda, alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında 06.07.2015 tarihli tedbir kararından sonra alınan 18.09.2015 tarihli ihtiyati haciz kararına istinaden ihtiyati haciz uygulanması, ihtiyati tedbir kararı içeriğine aykırıdır.

O halde, mahkemece, ihtiyati hacizden önce alınan tedbir kararı gereğince, şikayetin kabulü ile ihtiyati hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, bu yöndeki şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.