muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/294, Karar No: 2023/5123, Tarih: 13.09.2023

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç adının cinsel saldırı yerine çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ve sanık ile müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/226 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık ile müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve sanık ile müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8545, Karar No: 2016/1243, Tarih: 23.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/8545 E.  ,  2016/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-son, TCK'nın 62.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21057, Karar No: 2019/19051, Tarih: 15.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21057 E.  ,  2019/19051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının 22/05/2011-22/09/2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde aşçı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, ücretinin 1.350,00 TL olduğunu, 07.00-19.00 saatleri arasında çalışarak iki haftada bir hafta tatili kullandığını, dini bayramlarda ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, ayrıca ödenmeyen 82 günlük ücret alacağı bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki çalışma süresi dışında çalışması bulunmadığını, ücretinin asgari ücret olduğunu, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının sürekli fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Savunma hakkı Anayasamızın ‘Hak Arama Hürriyeti’ başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hukuki dinlenilme haklı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Somut olayda; davalı taraf yasal süre içinde tanık listesi sunarak, gider avansını yatırmış, ancak mahkemece davalı tanıkları dinlenmeden davanın esası hakkında karar verilmiştir. Mahkemece tanık deliline dayanan davalı tarafın tanıklarını hazır etmek üzere süre istediği, iki defa bu süre verilmesine rağmen tanıklarını hazır etmediği, dosyanın bilirkişiye gönderildiği, davalının ise dosya karar aşamasına geldikten sonra tanıkları adına davetiye çıkartılmasını talep ettiği, ancak bu talebin dosya kapsamı, dosyanın safahatı, yargılamanın hızlandırılması ilkesi, dosyanın sürüncemede kalmaması birlikte dikkate alınarak yerinde olmadığı yönünde karar verilmiş ise de, verilen karar usule aykırıdır. Mahkemece tanık listesinin süresinde sunulduğu ve gerekli avansın da dosyada mevcut olduğu dikkate alınarak, tanıklar adına usulüne uygun davetiye çıkartılması ve tanıkların dinlenmesi gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme ile tanık dinletme talebinin reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Davalının ispat ve savunma hakkının kısıtlandığı açık olup, kararın öncelikle yargılamanın usul hükümlerine aykırı olarak sonuçlandırılması sebebiyle bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre ise, davacı dava dilekçesinde iki haftada bir gün hafta tatili izni kullandığını ileri sürdüğü halde, bilirkişi raporlarında davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Davacının talebi aşılmak suretiyle değerlendirme yapılması bir başka bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6346, Karar No: 2013/8528, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/6346 E.  ,  2013/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanıklar ..., ... ve ...; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve yaralama suçlarından sanıklar ... ve ...; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, yaralama ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatlerine, sanık ...'ın tehdit suçundan mahkûmiyetine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2012 gün ve 2010/195 Esas, 2012/246 Karar sayılı sanıklar ... ve ...'nun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları yönünden de re'sen temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca 3.000 TL dahil 3.000 TL'ye kadar doğrudan hükmedilen adli para cezalarının kesin olup, sanıklar ..., ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümler temyizi kabil olmadığından, sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz incelemesinin sanıklar ... , ..., ..., ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan

beraat hükümleri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mağdur ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanıklar ... ve ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanıklar ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit, ... hakkında tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre, sanıklar ... ve ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu mağdur ...'e karşı aynı suç işleme kararıyla değişik zamanlarda birden fazla kez işledikleri halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 31.05.2011 tarihli oturuma ilişkin tutanakta kâtip imzasının bulunmaması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanıklar ... ve ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit, ... hakkında tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun beraat hükümlerinin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Mahkemece hükümlerin kurulması sırasında TCK.nın 103/2, 103/6 ve 43/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 20 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucu 13 yıl 4 ay ve aynı maddenin son cümlesi uyarınca 12 yıl hapis cezası yerine, 16 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Ancak ;

Mahkemece hükümlerin kurulması sırasında TCK.nın 103/2, 103/6 ve 43/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 20 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucu 13 yıl 4 ay ve aynı maddenin son cümlesi uyarınca 12 yıl hapis cezası yerine, 16 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerde yer alan "Sanığın suç tarihinde 15-18 yaş arası küçüklerden olduğu anlaşılmakla, sanığa verilen cezadan TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak sanığın sonuç olarak 16 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılmasına, yerine "Sanığın suç tarihinde 15-18 yaş arası küçüklerden olduğu anlaşılmakla, sanığa verilen cezadan TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak sanığın 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nın 31/3-son maddesi uyarınca sanığa verilecek ceza 12 yılı geçemeyeceğinden sanığın netice olarak 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10470, Karar No: 2014/10371, Tarih: 29.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/10470 E.  ,  2014/10371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dava, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma alacağı, izin ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı, hafta tatili alacaklarının tahsiline ilişkindir.

02.07.2012 gününde kabul edilip 05.07.2012 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 40. maddesi gereğince 5521 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi ile "Bölge adliye mahkemelerinin 5235 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, Yargıtay'ın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyası, önce kararı veren daireye gönderilir. Direnme kararları daireler tarafından öncelikle incelenir. Kararı veren daire, direnmeyi yerinde görürse kararı düzeltir; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na iletir." şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Dairemizin bozma ilamına mahkemece direnilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle 5521 sayılı Kanun'a 6352 sayılı Kanun'un 40. Maddesi ile eklenen ek 2. maddesi gereğince Dairemizce yapılan incelemede; 12.11.2013 tarihli 2012/27455 esas, 2013/24154 karar sayılı bozma ilamında; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi çalışma saatleri içerisinde görev yaptığının kabul edildiği açıklanmaksızın kış ayları için günde iki saat fazla çalışma yaptığı, tüm yıl boyunca haftada yedi gün mesai yaptığı ve tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmanın devam ettiği kabul edilmiş ise de, davacı tanığı beyanlarının bilirkişi tarafından esas alman sürelerde çalıştığı sonucuna uluşmak için yeterli olmaması, yaz aylarında kaloriferlerin yanmadığı dönemde, davacının hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı huşunun ayrı bir değerlendirmeye tabii tutulmaması huşunun dosya kahpsamına uygun bozma sebebi olduğu görülmektedir.

Öte yandan; davalı işveren tarafından dosya içerisine ibraz edilen davacı tarafından itirazi kayıtsız imzalanmış yıllık izin ibranameleri içeriğinde, davacının 2003-2004-2005-2006 ve 2007 yıllarına ait yıllık izinlerinin 14 gün olarak tamamın kullandığını beyan ettiği görülmektedir. Ayrıca 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 20/a maddesinde kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerinden kat maliklerinin eşit olarak sorumlu oldukları düzenlenmiştir. Bu durumda kabulüne karar verilen alacalar yönünden "kat maliklerinden eşit olarak tahsiline" şeklinde hüküm kurulmasında da zorunluluk bulunmaktadır. Bu sebeplere direnme kararı yerinde görülmemiştir. Dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 29.04.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13789, Karar No: 2013/16815, Tarih: 28.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13789 E.  ,  2013/16815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, elektrik aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici 11.maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

....

....

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 24.06.2009 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.