muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4965, Karar No: 2012/5895, Tarih: 03.07.2012

Mahkemece; davacıların saklı paylarına toplam 3902.13 TL oranında tecavüz edildiği sonucuna varılarak karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece hüküm tesis edilirken temlik dışı tereke dikkate alınmamış, temlike konu terekenin ölüm tarihi itibariye değeri tespit edilmemiş, davacıların saklı paylarını temlik dışı terekeden tahsil edip etmedikleri hususu araştırılmamış, sabit tenkis oranı belirlenmemiş, bölünmezlik konusunda araştırma yapılmamış, davalı tarafa tercih hakkı hatırlatılmamış, davacılar tarafından yasal faiz talep edilmediği halde talebin aşılması suretiyle tenkis alacağına yasal faiz yürütülmüştür. Tenkis (indirim) davası; murisin saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, önceye etkili, yenilik doğurucu davalardandır. Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul; murisin ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma dışı terekenin tümü ile bilinmesiyle mümkündür. Tereke miras bırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu mameleki kıymetler ile iadeye ve tenkise tabi olarak yaptığı kazandırmalardır. Bunlar terekenin aktifini oluşturur. Murisin borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin 3 aylık iaşe bedeli, terekenin defterinin tutulması, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderler de pasifidir. Aktiften belirtilen pasif kalemlerin indirilmesi suretiyle net tereke tespit edilir. Tereke bu şekilde tespit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak parasal olarak miktarının tespiti gerekir. Medeni Kanun'un 564. maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediği bulunan bu rakam üzerinden hesaplanır. Tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığını objektif ve subjektif unsurlar dikkate alınarak belirlenmelidir. Zira tasarruf oranını aşan her kazandırmada saklı payları zedeleme kastının varlığından söz edilemez. Mutlak olarak tenkise tabi tasarruflarda (ölüme bağlı tasarruflar veya Medeni Kanunu'nun 565. maddesinin 1, 2 ve 3.bentlerinde gösterilenler ) veya saklı payın ihlal kastının varlığı kesin olarak anlaşılan diğerlerinde özellikle muayyen mal hakkında tenkis uygulanırken Medeni Kanunu nun 570. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek davalı mahfuz hisseli mirasçılardan ise aynı kanunun 561. maddesinde yer alan mahfuz hissesinden fazla olarak alınanla sorumluluk ilkesini gözetmek, dava konusu olup olmadığına bakılmayarak önce ölüme bağlı tasarruflarla davacının saklı payını tamamlamak, sonra sağlar arası tasarrufları dikkate almak gerekir

. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek davalı mahfuz hisseli mirasçılardan ise aynı kanunun 561. maddesinde yer alan mahfuz hissesinden fazla olarak alınanla sorumluluk ilkesini gözetmek, dava konusu olup olmadığına bakılmayarak önce ölüme bağlı tasarruflarla davacının saklı payını tamamlamak, sonra sağlar arası tasarrufları dikkate almak gerekir. Bu işlem sırasında dava edilmeyen kişi ve tasarrufların tenkisi gerekeceği sonucu çıkarsa davacının onlardaki hakkı dava etmemesinin davalıyı etkilemeyeceği ve birden çok kişiye yapılan teberru tenkise tabi olursa 563. maddede yer alan, alılanla mütenasip sorumluluk kuralı gözetilmelidir. Davalıya yapılan tasarrufun tenkisine sıra geldiği taktirde tasarrufun tümünün değeri ile davalıya yapılan fazla teberru arasında kurulan oranda (sabit tenkis oranı) tasarrufa konu malın paylaşılmasının mümkün olup olmayacağı (MK.565) araştırılmalıdır. Bu araştırma sonunda tasarrufa konu mal sabit tenkis oranında bölünebilirse bu kısımların bağımsız bölüm halinde taraflar adına tesciline karar verilmelidir. Tasarrufa konu malın sabit tenkis oranında bölünmezliği ortaya çıktığı takdirde sözü geçen 564. maddedeki tercih hakkı gündeme gelecektir. Böyle bir durum ortaya çıkmadan davalının tercih hakkı doğmadan davalının tercihinin kullanılması söz konusu olamaz. Daha önce bir tercihten söz edilmişse sonuç doğurmaz. O halde mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde bir değerlendirme yapılmalı, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine,03.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12378, Karar No: 2019/15972, Tarih: 21.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12378 E.  ,  2019/15972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk ile yargılaması ayrı yürütülen sanığın, çaldıkları malların bir kısmını market önünde park halindeki motosiklete yükleyip, tekrar markete girerek bir kısım yiyecek malzemelerini poşetlere koyarak çıkmak istedikleri esnada market içerisinde kolluk görevlilerince yakalandıklarının anlaşılması karşısında; özellikle motosiklete yüklenen eşyalar üzerinde henüz fiili hakimiyet kurulmadığı, dolayısıyla eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9357, Karar No: 2021/13037, Tarih: 28.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/9357 E.  ,  2021/13037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ve ... Yönetim Temizlik Peyzaj İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, ... ve ... Yönetim Temizlik Peyzaj İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Yönetim Temizlik Peyzaj İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.ye yükletilmesine, 28/09/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3591, Karar No: 2018/8332, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3591 E.  ,  2018/8332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında aynı suçtan aynı Mahkemenin 2014/331 Esas numaralı dosyasında yapılan yargılamadaki şikayete konu borçlu şirketin farklı olduğu aynı gün yapılan temyiz incelenmesinde anlaşılmakla Tebliğnamede’ki birleştirme yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Her ne kadar şikayete esas olan İstanbul 4. İcra Dairesi Müdürlüğü’nün 2008/12008 Esas sayılı icra takip dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin dosya içerisine alınmamış ise de, şikayete esas olan aynı icra dairesi müdürlüğünün 2008/9520 Esas sayılı diğer icra takip dosyasının kesinleştiği anlaşılmakla bu aşamada sonuca etkili görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 Esas, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra ve İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; yeni ünvanı Asan Mobilya Sanayi ve Ticaret A.Ş. olan borçlu şirketin şikayet tarihinden sonra merkez adresi olarak tescil ettirilen Ahmet Yesevi Mah. Yıldırım Cad. No:42 Sultanbeyli/İstanbul adresinde zabıta araştırması yaptırılıp, borçlu ticaret şirketinin İstanbul’da faaliyet gösterdiğinin dosya kapsamından anlaşılması nedeniyle kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü araştırılıp buradan 2009 ve 2010 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle şirketin ticareti terk edip etmediği tespit edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8426, Karar No: 2017/30289, Tarih: 20.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/8426 E.  ,  2017/30289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence, haklı neden olmaksızın feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili vermiş olduğu cevap dilekçesi ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak işverence davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında davacı işçinin iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında davacı işçinin iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 07.03.2013 tarihide iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davacının iş akdinin 07.03.2013, 08.03.2013 ve 09.03.2013 tarihlerindeki devamsızlıkları nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiklerini belirtmiş, Mahkemece davacının işyerinde çalışırken başka bir işyeri ile çalışmak için görüşüldüğü, bu nedenle adı geçen davacının işe gelmediği sabit olup işe bildirimsiz ve mazeretsiz olarak gelmeyen davacı işçiye gönderilen ihtara da bir cevap verilmemesi ve başka bir işyerinde işe başlamış olması nedeniyle iş akdinin işverence feshedilmesi haklı nedenlere dayandığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir. Aynı gün temyiz incelemesinden geçen ve fesih konusunun bozma konusu yapılmadığı 2015/22882 esas ve 2015/22883 esas sayılı dosyalarda Mahkemece davacı her ne kadar işverence işten çıkartıldığını iddia etmiş ise de tanık beyanları ve dosya kapsamı ile ispatlandığı üzere davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve ücretine zam yapılmaması nedeni ile 4857 sayılı Yasa'nın 24/2-e maddesi gereğince iş akdinin haklı nedenle fesih edildiği gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne ihbar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir. Davacı tanığı ... 2015/ 22882 Esas sayılı dosya davacısı olup “ davacı ile birlikte 8 yıl çalıştık Ücretlerin ödenmesinde aksamalar oluyordu. En son olarak işyeri sahibi Muzaffer'e aylık ücretimizin yatırılmaması nedeniyle durumu sorduğumda kendisi bana artık sizden bıktım yeter artık sırtımdan inin dedi. Ben kendisine aylık ücretimizi yatırmaması nedeniyle bu konuyu hatırlatmak istediğimi söyledim. Tamam dedi. Daha sonra işverenin bu davranışı nedeniyle moralimiz bozuldu. İşyerine yeni personel alınacağı da söyleniyordu. İşyerindeki bu durum dikkate alınarak huzursuzluk nedeniyle davacı ve ben işten ayrılmak zorunda kaldık. Davacı ve ben işten ayrıldıktan sonra aynı işi yapan başka bir firmaya girdik" şeklinde beyanda bulunmuştur. Dosya kapsamı tanık beyanları ve emsal dosya içerikleri dikkate alındığında iş akdini ücret alacakları ödenmediğinden davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği anlaşılmakla Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddi isabetli ise de kıdem tazminatının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma hesabı konusu da taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

3-Davacı işçinin fazla çalışma hesabı konusu da taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda, davacı, davalı işyerinde fotoğraf çekimi ve kameraman olarak çalışmış olup, dava dilekçesinde haftada 6 gün 08.30-19.30 saatleri arasında çalıştığını, düğün olduğunda gece 01.00'e kadar çalışmalarının devam ettiğini, Nisan-Kasım ayları arası organizasyon ayları olduğundan bu dönemde her hafta sonu gece 01.00-02.00'ye kadar çalıştığını ve net ücret haricinde gece işlerinde ayrıca 100,00 TL ücret verildiğini iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 09.00-19.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile 6 gün 54 çalışarak haftada 9 saat fazla mesai yaptığı ve işyerinde düğün organizasyonlarındaki gece çalışmaları için iş başına 100,00 TL ek ücret ödendiği dava dilekçesinde belirtildiği gibi tanıklarda bu yönde beyanda bulunduğundan düğün organizasyonlarındaki çalışmalar için fazla mesai hesabı yapılmamıştır. Öncelikle aynı gün temyiz incelemesinden geçen emsal nitelikteki Dairemizin 2015/22882 esas sayılı ve 2015/22883 esas sayılı dosyalarında davacı tanıkları işyerinde çalışan kişiler olmadığından beyanlarına itibar edilmemiş ve davalı tanık beyanlarına göre hesaplama yapılarak yazın Mayıs-Eylül arası 09.00-19.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile 4 gün 36 saat, 2 gün Cuma ve cumartesi günleri 09.00-24.00 saatleri arası 15 saat çalışarak 2 saat ara dinlenme sonucu 26 saat çalışma ile haftada 17 saat fazla mesai, kışın Ekim-Nisan arası 09.00-19.00 saatleri arası haftada 6 gün 9 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağı hesaplanmış ve bu hesaplama bozma konusu yapılmamıştır. Hal böyle olunca, aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yaptığı tespit edilen işçilerin farklı şekilde fazla mesai yaptığının kabulü hakkaniyete aykırı olacaktır. Bu nedenle uygulama birliği açısından Mahkemece yapılması gereken davacının fazla mesai alacağının emsal dosyadaki hesaplamalara göre yapılmasıdır. Ayrıca davacı düğün ve organizasyonların yoğun olduğu gece çalışmaları yaptığı dönemlerde 100,00 TL ücret verildiğini belirtmiş ve bu durum tanık beyanları ve Dairemizce aynı gün temyiz incelemesinden geçen emsal nitelikteki dosya içerikleri ile de sabittir. Bu durum karşısında Mahkemece yapılacak iş, sezon dönemi olan Mayıs-Eylül arası için hesaplanan fazla mesai ücret alacağından gece çalışmaları yapılan cuma ve cumartesi günleri için 100,00'er TL den haftalık 200,00 TL'nin (ayda 800,00 TL ) mahsup edilerek hesaplama yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Taraflar arasında davacı işçinin yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

4-Taraflar arasında davacı işçinin yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı, yıllık izin ücret talebinde bulunmuş olup, dava dilekçesinde 10 günlük yıllık izninin kullandırıldığını kalan kısmın kullandırılmadığı gibi ücretinin de ödenmediğini iddia etmiş olup, davalı işverence yıllık izin kullanma kayıtları sunulmamış ve ücretin ödendiği de kanıtlanmamıştır. Bu halde davacının kıdemine göre 56 gün yıllık izne hak kazandığı, bu izin süresinden kullanılan 10 günün mahsubu ile bakiye 46 gün için yıllık izin ücreti hesaplanmalı iken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hatalı değerlendirme yapılarak davacının her yıl 10 gün izin kullanarak 4 yılda 40 gün izin kullandığının kabulü ile bakiye 16 gün için hesaplama yapılması hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13135, Karar No: 2010/12174, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13135 E.  ,  2010/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen menfi tespit davası sırasında davacılar vekili 16.06.2010 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hakimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Ayrıca; dava açılıp yargılama devam ederken duruşma yargıcı hakkında tazminat davası açılmış olması H.Y.U.Y.'nın 28. maddesindeki gösterilen hakimin reddi sebeplerinden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 11.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.