muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4319, Karar No: 2023/3928, Tarih: 14.03.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene verilen hizmet alım işinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığınca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğu, davacının söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmadığı, anılan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2489, Karar No: 2012/779, Tarih: 07.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2489 E.  ,  2012/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifin 25.5.2008 tarihli 2007 yılı olağan genel kurul toplantısının 8. maddesinde alınan kararların yasa, anasözleşme ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, anılan madde ile yüklenici firmaya sözleşmeye aykırı olarak yapılan ödemelerin geri alınmasından vazgeçildiğini, yüklenici firmaya verilmek üzere yeterli nisap bulunmadan ortaklardan ek ödeme alınmasına karar verildiği, inşa edilen 498 adet villanın imar mevzuatına aykırı olduğunu, yükleniciye haksız yere ödenen 500.000,00 TL ile ilgili istirdat davasının sürdüğünü, kooperatif ile yüklenici arasındaki 10.07.1997 tarihli sözleşmeyle konutların anahtar teslimi olarak yapılarak teslim edilmesi karşılığı belli sayıda konutun yükleniciye verilmesinin öngörülmesine rağmen aynı imalatlar için yükleniciye mükerrer ödeme yapılmasının doğru olmadığını, imara aykırı konut yapılmasına rağmen genel kurulun yanlış bilgilendirilerek kararın alındığını ileri sürerek, anılan genel kurul toplantısının 8. maddesinde alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alınan kararın ek ödeme niteliğinde olmadığını, yüklenicinin ilk sözleşme kapsamında bulunmayan bir takım imalatlar yapması nedeniyle ödeme yapılmasına karar verildiğini, yapılan inşaatın imar mevzuatına aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kooperatif ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen 10.7.1997 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde işin anahtar teslimi yapılacağı, yüklenicinin ayrıca bir bedel talep etmeyeceğinin kararlaştırıldığı, yüklenicinin, arsaların fiili, hukuki ve imar durumunu görerek sözleşmeyi imzaladığı ve imardaki durumu ileri sürerek taahhüdünden vazgeçemeyeceği, kararda öngörülen imalatın ek imalat niteliğinde olmadığı, bu nedenle yükleniciye ek ödeme verilmesinin iyi niyet kuralarına uygun olmadığı gibi, ek ödeme yükümlülüğünün 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 52. maddesinde belirlenen nisapla da alınmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 25.5.2008 tarihli 2007 yılı olağan genel kurul toplantısının 8. maddesinde alınan kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, genel kurul kararında kararlaştırılan ödeme ek ödeme olarak kabul edilerek ek ödemenin kabulü için gerekli nisabın bulunmadığı gerekçesiyle, kararın iptaline karar verilmiş ise de yapılan inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 31. maddesine göre, ek ödeme ancak bilanço açıklarının kapatılmasında kullanılabilir. Mahkemece, genel kurul gündeminin 8. maddesi ile yükleniciye ödenmek üzere alınmasına ilişkin kararın tüm ortakların 3/4'ünün rızası ile alınmamış olması nedeniyle yeterli nisap sağlanmadığından iptaline karar verilmişse de, bu kesintinin niteliği hususunda mahkemece bir inceleme yapılmamıştır. Söz konusu kesintinin geçerli bir nisapla alınıp alınmadığının belirlenmesi için öncelikle bu kesintinin ek ödeme niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece, kooperatife ait defter ve kayıtlar üzerinde kooperatif mevzuatı ve mali konularda uzman bilirkişiler aracılığı ile inceleme yaptırılarak, genel kurul tarihi itibariyle kooperatifin bir bilanço açığının bulunup bulunmadığı, karar altına alınan ödemenin hangi amaçla, nerelere kullanılacağının gerekçeli ve Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde düzenlenmiş raporla belirlenerek, buna göre belirlenen yükümlülüğün ek ödeme mahiyetinde bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre yeterli nisap ile alınıp alınmadığının tespiti gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru değildir.

2- Genel kurulca belirlenen ödemenin ek ödeme niteliğinde olmadığının belirlenmesi halinde, bu kez yükleniciye yapılan ilk sözleşme ve imardaki durumun değişmesi, koruma kurulu kararlarından sonra ortaya çıkan yeni imar durumu üzerine yapılmasına karar verilen yapıların yeni durumu ve miktarı, yapılacak imalatlar karşılığında yükleniciye kaç konut verildiği, konut yanında yükleniciye başka bir şekilde ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenmelidir. Oluşan yeni durumda kooperatif ve yüklenici edimleri arasında bir oransızlık bulunup bulunmadığı, oransızlık varsa taraflardan birine yüklenecek bir kusur bulunup bulunmadığı, oluşan yeni duruma göre yükleniciye verilmesi kararlaştırılan miktarın ve iptali istenen 8. Maddeyle alınan diğer kararların 1163 sayılı Kanun'un 53. Maddesi kapsamında yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığının mahallinde konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla yapılacak keşifle denetime elverişli şekilde belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı vekili yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.02.2012 tarihinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33483, Karar No: 2020/17763, Tarih: 08.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33483 E.  ,  2020/17763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.11.2008-10.03.2014 tarihleri arasında davalı şirkette plasiyer şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, davacıya yıllık ücretli izin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette 30.01.2009- 10.03.2014 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmediğini ve davacının ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının kıdem tazminatı alacağının banka yolu ile ödendiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Savunma hakkı Anayasamızın ‘Hak Arama Hürriyeti’ başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hukuki dinlenilme haklı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Somut uyuşmazlıkta, yargılama süresince üç kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup; mahkemece bu kök ve ek raporlardaki seçenekli hesaplamalara itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Dosya kapsamındaki bilirkişi raporlarının üzerinde yazılı düzenleme tarihleri hatalı olmakla birlikte, kök rapor ve ikinci ek raporun davalıya tebliğ edildiği, ancak ilk ek raporun davalı tarafa hiç tebliğ edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Nitekim davalı vekilinin 19/04/2016 tarihli duruşmaya katılmadığı, anılan celsede “Bilirkişi ek raporunun davalı vekiline tebliğine, tebligat yapıldıktan sonra itiraz süresi içerisinde beyanda bulunulmaz ya da itiraz gerekçelerinin değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılır ise bu itirazlar ile bordro ve ödeme kayıtlarında prim tahakkuku gözüken aylar yönünden fazla mesai alacak talebinin yalnızca %50 kısmının hesaplanması ve geri kalan dönemlerin dışlanması suretiyle seçenek hesap yapılması için dosyanın ikinci ek rapor için bilirkişiye tevdiine,” karar verilmiş ise de, bu raporun davalı tarafa hiç tebliğ edilmediği, ara kararda belirlenen sürenin bitimi de beklenmeksizin dosyanın yeniden bilirkişiye verildiği sabittir. Davalı taraf, yargılama sırasında bu itirazını bildirdiği halde bu itiraza değer verilmemiş olması hatalıdır. Mahkemece oluşturulan 19.04.2016 tarihli ara karar doğrultusunda 1. ek raporun davalı tarafa tebliği sağlanarak, davalıya bu rapora karşı beyan ve itirazlarını sunma imkanı verilmemiş olması savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelmektedir. Tarafların hukuki dinlenilme hakkını temin eden savunma hakkının kısıtlanması tek başına bozma sebebi olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz nedenlerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24, Karar No: 2019/9425, Tarih: 06.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/24 E.  ,  2019/9425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine dair Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.10.2016 gün ve 2015/228 Esas, 2016/355 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak bu suçtan mahkumiyetlerine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, ... sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığında bozulma olup olmadığının tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu ölçüleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile oluşturulmuş en az beş kişilik bir heyetten rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken, mağdureye ilişkin Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde oluşturulan üç kişilik heyetten alınan 22.08.2016 günlü rapora istinaden ilk derece mahkemesince lehe kanun değerlendirmesi yapılarak hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, vaki istinaf başvurusunun kabulü gerekirken yazılı şekilde sanıklar ile suça sürüklenen çocuk haklarındaki hükümlerin kaldırılarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 08.06.2017 gün ve 2017/359 Esas, 2017/1438 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlerin ... sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17310, Karar No: 2016/6925, Tarih: 07.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/17310 E.  ,  2016/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’in, 775 parsel sayılı taşınmazını mal kaçırma amacı ile kız kardeşinin oğlu olan davalılardan ....’e 1991 yılında satış suretiyle temlik ettiğini, satışa rağmen taşınmazın mirasbırakan tarafından kullanıldığını, halen de taşınmazın davacılar tarafından kullanıldığını, taşınmazın murisin talimatı ile davacılardan ...’nin kayınpederi olan ...’e 16/09/2002 tarihinde devredildiğini, 26/02/2007 tarihinde ise muvazaalı olarak davalı ...’ne aktarıldığını, davalı şirketin taşınmazın davacıların ortak malı olduğuna ilişkin protokoller yaptığını, şirket ortak ve temsilcilerinin taşınmazın davacıların muvafakatı alınmadan satılamayacağını ve teminat verilemeyeceğini kabul ettiklerini, buna rağmen davacıların muvafakatı alınmadan şirket yetkililerinden dava dışı ...’nın taşınmazı 22/08/2008 tarihinde davalı ...’e, onun da 29/04/2008 tarihinde muvazaalı olarak davalı ...’ye devrettiğini, taşınmazın davalı şirkete kadar muris muvazaası ile şirketten sonra ise muvazaalı olarak davacılardan mal kaçırmak amacı ile devredildiğini ileri sürerek tapunun iptali ile eşit oranda adlarına tescile, bu mümkün görülmediği takdirde paylarına isabet eden tazminatın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı dayısı olan davacıların murisi borçlu olduğu için yardım amacı ile satın alıp, kullanamadığı için geri sattığını, satışın gerçek olup, muvazaa içermediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., çekişme konusu taşınmazın ... üzerine kayıtlı iken davacıların bilgisi haricinde şirket müdürü tarafından üzerine geçirildiğini, daha sonra bedelsiz olarak davalı ...’ye devrettiğini, bu alış ve satışlarda para alışverişinin olmadığını, öğrenci olduğunu, taşınmazın yerini ve değerini bilmediğini, bağı yıllardır davacıların kullandığını, davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ..., dava dilekçesinde ileri sürülen hususların doğru olduğunu, taşınmazı alırken ve satarken bedel ödemediğini, taşınmazın zilyetliğini hiçbir zaman devralmadığını, tasarruf yetkisinin davacılarda olduğunu, davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.