muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/200, Karar No: 2021/6716, Tarih: 10.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/200 E.  ,  2021/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davacının istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'ın ... ada ... parsel sayılı taşınmazda 3/4 payının tamamını mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak oğulları olan davalılara devrettiğini ileri sürerek, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., geliri olmayan mirasbırakanın icra borçları olduğunu, tüm icra borçlarını kendisinin ödediğini, mirasbırakanın davacıya da 1/4 payını devrettiğini, mirasbırakan ile kendisi ve davalı ...'ın ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince, davalı ...'a yapılan devrin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu, davalı ...'e yapılan temlik karşılığında satış bedelinin ödendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davacının istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'nın 21.04.2017 tarihinde öldüğü, geride 2006 yılında ölen kızı ...'den olma torunu davacı ... ile davalı oğulları ... ve ...'ün mirasçı olarak kaldığı, mirasbırakanın ... ada ... parseldeki 2/4 payını davalı oğlu ...'e 30.03.2013 tarihinde, kalan 1/4 payını da davalı oğlu ...'a 10.04.2013 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı ile davalı ... arasında 07.01.2007 tarihinde dava konusu taşınmaza ilişkin olarak tartışma yaşandığı, bunun üzerine mirasbırakanın davacıyı tüfek ile ateş etmek suretiyle yaraladığı, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/29 Esas, 2009/181 Karar sayılı kararı ile mirasbırakan ile davalı ...'ın TCK'nın 86/2 maddesi uyarınca cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği, davacının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/273 Esas sayılı dosyasında yaralama eylemi nedeniyle mirasbırakana karşı tazminat davası açtığı, mirasbırakanın 15.11.2011 tarihinde dava konusu taşınmazdaki 1/4 payını davacıya devrettiği, davacının da 25.11.2011 tarihinde anılan tazminat davasından feragat ettiği ve davanın feragat nedeniyle reddedilerek kesinleştiği, dinlenen tanıkların beyanlarına göre mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki 1/4 payını davacıyı yaraladığı için açılan tazminat davasından feragat etmesi için temlik ettiği anlaşılmakta olup, her ne kadar davalı ..., taşınmazdaki 2/4 payın mirasbırakanın borçlarını ödemesi karşılığında devredildiğini savunmuş ise de davacı ile mirasbırakan arasındaki husumet ile taşınmazın değeri ve ödendiği ileri sürülen borcun miktarı göz önüne alındığında mirasbırkanın, davalı ...'e yaptığı temlikteki asıl irade ve amacının mirasçıdan mal kaçırmak olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın davalı ... yönünden de kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davalı ...'a yönelik açılan davada, taşınmazın davacının miras payı oranında iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesine rağmen, hükümde davacının miras payı açıkça belirtilmeksizin veya veraset ilamına atıf yapılmaksızın infazda tereddüt oluşturacak şekilde tescil kararı verilmesi de doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 HMK'nin 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2021 tarihinde kesin olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5018, Karar No: 2023/3592, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5018 E.  ,  2023/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/974 E., 2023/434 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/216 E., 2022/343 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi ve birleşen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince velâyetin değiştirilmesi davasının reddine, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde; velâyetin anneye verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı- davacının tedbir talepleri ile davasının esastan ve tümünden reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının davasının esastan ve usulden reddine, davanın yetki yönünden reddi ile yetkili ... Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini, davacı-davalı ile ortak çocuk ... arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenerek yatılı ilişki hakkının kaldırılmasına, kişisel ilişki tesisinin ayda bir kez olacak şekilde düzenlenmesine, kişisel ilişki tesisi sırasında bir psikolog veye pedagog bulundurulmasına, davacı-davalı ile çocuk arasında telefon vasıtası ile kişisel ilişki tesisinin belirli gün ve saatlerde yapılacak şekilde düzenlenmesine, davacı-davalı ile ortak çocuğun yatılı kişisel ilişki hakkının devamına karar verilmesi durumunda yatılı kişisel ilişkinin ayda bir kez olacak şekilde düzenlenmesine, davacı-davalı ile ortak çocuğun yatılı kişisel ilişki hakkının devamına karar verilmesi halinde okul ara tatil dönemlerinin değiştirilmiş olması sebebiyle ara tatile ilişkin kişisel ilişki düzenlenmesinin de tatillere uygun olarak yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile boşanma kararının kesinleşme tarihi ile davanın açılma tarihi arasında geçen süre içerisinde ortak çocuk... ...'ın velâyetinin değiştirilmesi talebini haklı kılacak yeni vakıa ve olguların meydana geldiğinin, davalı-davacı babanın velâyetten kaynaklanan görevlerini ihmal ettiğinin ve velâyetin değiştirilmesi koşullarının oluştuğu hususlarının ispatlanamadığı, ortak çocuğun mevcut yaşam biçimi göz önüne alındığında çocukların gelişimlerini olumsuz etkileyecek bir durum olmadığı, çocuğun da bakımlarının sağlandığı, ortak çocuk... ...'ın babadan alınmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, ortak çocuğun duygusal, sosyal ve psikolojik yararı göz önüne alınarak velâyetin değiştirilmesinin uygun olmayacağı, bu nedenle velâyet sorumluluğunun baba tarafından devam ettirilmesinin çocuğun yararına olacağı, davacı-davalı annenin velâyet haklarına sahip olması halinde baba ile kurulacak kişisel ilişkiyi destekleyici bir tavrının bulunmayacağının tespit edilmiş olması, annenin çocuğu baba ve babaanneye yönelik olarak olumsuz şekilde yönlendirmelerde bulunduğu, annenin çocuğa karşı manipülatif davranışları karşısında yargılama aşamasında alınan diğer sosyal inceleme raporları ile anne yanında yaşamak istediğine yönelik beyanlarına üstün yararı gözetilerek itibar edilemeyeceği, davalı-davacı babanın velâyet sahibi olmasına karşılık kişisel ilişkinin kurulmasını engelleyici tavırda bulunmadığı gibi, kendisinden yapılmasının beklenilmesi hukuken gerekmediği halde anneye çocuğun teslimi konusunda kişisel ilişkiyi kolaylaştırıcı tavırda bulunduğu, aynı hassasiyeti davacı annenin çocuk teslimi konusunda babaya karşı taşıyamadığı, davacı-davalı annenin ortak çocuk... ...'ın velâyetinin değiştirilmesine yönelik davasının reddine, birleşen dava yönünden ise, annenin velâyet hakkı sahibi değil iken dahi kişisel ilişki süresi sonunda bazı günler ortak çocuğu teslim etmediği, taraflar arasındaki husumetin anne tarafından çocukla kurulan kişisel ilişki ve baba ve ailesi ile çocuk arasındaki ilişkiyi sarsacak nitelikte yönlendirmelerinin olması, babanın her şeye rağmen kişisel ilişkiyi engelleyici tavırda bulunmamış olması, çocuğun kişisel ilişki günlerinde babanın farklı şehirde yaşamasına rağmen annenin bulunduğu yere gelerek çocuğu teslim etmesi, annenin babanın yaşadığı şehre çocuğu nadiren de olsa teslimi için gitmesine karşılık çocuğun otogardan teslimi için gecikilmesi sebebiyle çocukla birlikte geri döndüğü, babaya teslimi konusunda asgari şartları yerine getirmekten dahi imtina ettiği gerekçesiyle birleşen davanın kabulü ile tarafların ortak çocukları ile anne arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'e kadar, sömestr tatillerinin ikinci haftası Pazartesi saat 09.00'dan takip eden Pazar günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan 3. günü saat 17

. ve 3. Cumartesi günü saat 09.00'dan Pazar günü saat 17.00'e kadar, sömestr tatillerinin ikinci haftası Pazartesi saat 09.00'dan takip eden Pazar günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan 3. günü saat 17.00'a kadar, küçüğün eğitimi süresince Kasım ayı ilk yıllık ara verme tatili Pazartesi günü saat 09.00 ile takip eden Pazar günü saat 17.00 arası,1 Temmuz saat 09.00'dan 31 Temmuz saat 17.00'e kadar görüşeceği şeklinde düzenlenen kişisel ilişkinin aynen devamı ile ortak çocuğun anne tarafından bulunduğu ortamdan teslim alınmak ve süre sonunda bulunduğu ortama anne tarafından teslim edilmek suretiyle kişisel ilişki tesisinin sağlanmasına, davacı-davalı hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; baskı ve tehdit ile anlaşmalı boşanma protokolü imzalatıldığını, müvekkilinin kendi iradesi ile ortak çocuğun velâyetini babaya bırakmadığını, davalı-davacının ortak çocuk ile müvekkilinin görüşmesine engel olduğunu, ortak çocuğu yönlendirdiğini, davalı-davacının çocukla ilgilenmediğini, ...'ın velâyetinin müvekkili anneye verilmesi gerektiğini, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmesini belirterek her iki dava yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı- davalı anne tarafından boşanma kararından kısa bir süre sonra 22.03.2019 tarihinde velâyetin değiştirilmesi istemi ile dava açıldığı, İlk derece mahkemesince taraflar ve ortak çocukla görüşülmek suretiyle alınan sosyal inceleme raporları, dinlenen taraf tanıkları beyanları ile toplanan deliller dikkate alındığında, davacı-davalı tarafından davalı-davacı babanın velâyet görevini kötüye kullandığı veya ihmal ettiği, ortak çocuk ile davacı-davalı anne arasındaki kişisel ilişkiyi kısıtladığı ya da çocuğun fiziksel, ruhsal ve sosyal gelişimi için velâyetin değiştirilmesine gerektiğine dair haklı sebeplerin varlığı ispatlanamadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davacı-davalının velâyetin değiştirilmesine ilişkin asıl davasının reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, birleşen dava yönünden, İlk Derece Mahkemesince boşanma kararındaki kişisel ilişkiden farklı olarak çocuk ile davacı-davalı anne arasında Kasım ayı ilk yıllık ara verme tatili Pazartesi günü saat 09.00 ile takip eden Pazar günü saat 17.00 arası kişisel ilişki kurulmuş ve davacı-davalı annenin, ortak çocuğu bulunduğu ortamdan teslim almak ve süre sonunda bulunduğu ortama teslim etmesi suretiyle kişisel ilişki kurulmasına, davacı-davalı hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verildiği, dosya kapsamından davacı-davalı annenin ortak çocuğu zaman zaman kişisel ilişki süresi sonunda teslim etmediği ya da geç teslim ettiği, birkaç kez icra kanalıyla dahi çocuk tesliminin gerçekleşemediği, davacı-davalı anne ortak çocuğu ...'dan almasına rağmen, kişisel ilişki süresi sonunda çocuğu ...'da teslim etmediği, davalı-davacı baba tarafından çocuğun İstanbul'dan teslim alındığı anlaşıldığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davacı- davalı annenin, ortak çocuğu bulunduğu ortamdan teslim almak ve süre sonunda bulunduğu ortama teslim etmesi suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesinde yanlışlık bulunmadığı gerekçesi ile davacı-davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili; Mahkemece bilirkişi raporunun dikkate alınmadığını, babanın kişisel ilişkiyi zorlaştırdığını belirterek, birleşen davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; birleşen davanın kabulü yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı- davacı erkek tarafından açılan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin davada davanın kabulünün doğru olup olmadığı, kişisel ilişki düzenlemesinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 324 üncü ve 182 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21857, Karar No: 2015/12006, Tarih: 26.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21857 E.  ,  2015/12006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 73.493.22.TL. maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/05/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... geldi. Davacı vekili Avukat ...'nun duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi gönderdi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmü esas alınan hesap raporunda dairemizce kabul görmeyen TRH-2010 yaşam tablosuna göre bakiye ömrün belirlenerek tazminatın hesaplanması hatalı ise de temyiz edenleri arasında bu yönü amaçlar temyizin bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6681, Karar No: 2024/9291, Tarih: 31.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6681 E.  ,  2024/9291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1083 E., 2024/1122 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarından, mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurun çelişkili beyanları dışında dosyada delil olmamasına rağmen atılı suçlardan üst sınırdan ceza uygulandığına, iki gün önce tacize uğradığını söyleyen katılan mağdurun servise binip serviste en sona kalmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, servise kendi rızasıyla binen katılan mağdurun inmek istediği zamanda da servisten özgürce inmesi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan bahsedilemeyeceğine, zincirleme suçun uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine, sanığın video izletmenin suç olduğunu bilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından anılan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden