muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2627, Karar No: 2015/11734, Tarih: 25.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2627 E.  ,  2015/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2007 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı 13.587.117,12 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Köy Tüzel Kişiliği, 101 ada 1 ve 106 ada 1 parsel sayılı taşınmazların orman olarak tespit edilmesine rağmen bu taşınmazlar içerisinde mevkilerini bildirdiği taşınmazların kadimden beri mera olduğu gerekçesiyle tespitin iptalini talep etmiş; keşif mahallindeki beyanlarında da taşınmazların mera olarak değil köy boşluğu olarak tescilini talep etmişlerdir.

... Kadastro Mahkemesinin 2007/35, 35, 36, 37, 38, 39, 41, 42, 43 ve 44 Esas sayılı dosyalarında davacılar 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kendilerinin zilyedi olduğu yerler olduğu iddiasıyla bu kısımların tespitlerinin iptali için dava açmışlar, bu davalar aralarındaki irtibat nedeniyle ... Kadastro Mahkemesinin 2007/33 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmiştir.

... Kadastro Mahkemesinin kapatılmasının ardından dosya ... Kadastro Mahkemesine devredilmiş, ... Kadastro Mahkemesince de birleştirilen 2007/36, 39, 41, 42 ve 44 Esas sayılı dosyaların feragat nedeniyle reddine, 2007/34 ve 38 Esas sayılı dosyaların davacıların keşif avansını yatırmaması nedeniyle davalarını ispatlayamadıklarından reddine, 2007/35, 37 ve 43 Esas sayılı dosyaların taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığından reddine, asıl dosyanın kısmen kabul kısmen reddi ile ... ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişileri ... Ayrancı ve ... Çakar'ın sunduğu 17.07.2014 havale tarihli rapor ekindeki krokide (A/1) harfi ile kırmızı kalemle gösterilen 86.527,38 m2, (B) harfi ile ve kırmızı kalemle gösterilen 586.383,15 m2, (C) harfi ile ve kırmızı kalemle gösterilen 15.591,12 m2'lik kısımların dava konusu taşınmazdan ifraz edilerek mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına, ... ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 1 parsel numaralı taşınmazın geri kalan kısmının tespit gibi tesciline, davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin 107 ada 4 parsele yönelik davasının mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine, ... ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 1 ve 107 ada 4 parsel numaralı taşınmazların tespit gibi tesciline, 107 ada 4 parsele yönelik dava açısından usulünce talep halinde dosyanın ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından kabul edilen kısma yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı içinde bırakılmıştır.

Yargılamaya konu dava orman kadastrosuna itiraz davasıdır. Mahkemece davacı köy tüzel kişiliğinin talep ettiği bir kısım yerin 107 ada 4 parsel sayılı Hazineye ait taşınmazda bulunduğu, bu taşınmazın kadastro tutanağının 22.06.2007 tarihinde askı ilânına çıkarıldığı, yargılamaya konu davanın 09.04.2007 tarihinde yani askı ilânı süresi içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davacı köy tüzel kişiliğinin bu parsele yönelik davasına ilişkin olarak görevsizlik kararı verilmişse de usul ekonomisi ilkesi gereği askı ilânından önce açılan 107 ada 4 parsele ilişkin davaya bakma görevi de kadastro mahkemesine aittir. Görev konusunun kamu düzeni ile ilgili olup yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözönünde bulundurulması gerektiğinden, yazılı olduğu şekilde görevsizlik kararı verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Mahkemece asıl dosya hakkında yapılan yargılama sonucunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine aykırı olarak hüküm kurulmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.297/2'de, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi mevcuttur. Hüküm fıkrasının asıl dava dosyası hakkında kurulan kısmının ikinci paragrafında 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A1), (B) ve (C) ile gösterilen kısımlarının mera olarak sınırlandırılmasına, üçüncü paragrafında 101 ada 1 parsel numaralı taşınmazın geri kalan kısmının tespit gibi tesciline karar verilmiş, daha sonra beşinci paragrafında daha önce kurulan hükme çelişik olarak 101 ada 1 parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; yine hükmün dördüncü paragrafında 107 ada 4 parsele ilişkin olarak açılan davanın mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine karar verilmiş, daha sonra beşinci paragrafında daha önce kurulan hükme çelişik olarak 107 ada 4 parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş, böylece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297/2'ye aykırı olarak şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde bir hüküm kurulmamıştır. Değinilen Kanun hükmü gözetilmeden kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de, ... Kadastro Mahkemesinin 2007/40 Esas, 2007/12 Karar sayılı dosyasında davacı ... Marş tarafından aynı parsele ilişkin olarak açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ve birleştirme kararı verilmemiş olmasına rağmen sanki birleştirme kararı verilmiş gibi bu davacının mirasçılarının da birleştirilen dosyaların davacıları ile birlikte gerekçeli karar başlığında gösterilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, ... Kadastro Mahkemesinin 2007/40 Esas, 2007/12 Karar sayılı dosyasında davacı ... Marş tarafından aynı parsele ilişkin olarak açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ve birleştirme kararı verilmemiş olmasına rağmen sanki birleştirme kararı verilmiş gibi bu davacının mirasçılarının da birleştirilen dosyaların davacıları ile birlikte gerekçeli karar başlığında gösterilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 25/11/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/447, Karar No: 2013/21507, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/447 E.  ,  2013/21507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece, davacının işçi sicil kayıtlarına göre 2008 yılında inşaatta geçen çalışmaların itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 01.09.1987-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici

ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. Maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 2801 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 700 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 01.09.1987-01.10.2008 tarihleri arasında ham fabrika bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2773x0.25=694 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... A.Ş. Gen. Müd.'den alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1929, Karar No: 2014/5735, Tarih: 26.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1929 E.  ,  2014/5735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle sanığın mahkumiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Avukat olan sanığın, müvekkili katılan hakkında davacı vekili sıfatıyla açtığı ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/169 Esas sayılı dava dosyasının 14/04/2009 tarihli celsesine mazeret sunmaksızın katılmayıp dosyanın işlemden kaldırılmasına ve süresi içerisinde yenilememek suretiyle de açılmamış sayılmasına neden olduğu iddiasıyla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davası ile ilgili zamanaşımı süresi içinde mahkemece bir karar verilmesi, yine dava sonucunun ilgili Baro ve Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğüne bildirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa verilen 50 gün adli para cezasının TCK 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 40.00 TL'den paraya çevrilirken 2.000 TL olması gerekirken, yanlış hesaplama sonucunda, sonuç cezanın 1.000 TL adli para cezası şeklinde eksik tayin edilmesi, suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-e maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9142, Karar No: 2022/7358, Tarih: 07.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/9142 E.  ,  2022/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarih ve 2017/121 -2018/127 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/6, 9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin müsnet suç bakımından delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında yalnızca TCK'nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek uygulama maddesi olarak TCK'nın 58/6. maddesinin de yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hükmün tekerrür uygulamasına dair kısmından “delaletiyle TCK’nın 58/6. maddesi” ibaresinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14469, Karar No: 2012/767, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14469 E.  ,  2012/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 5410 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5054, Karar No: 2025/865, Tarih: 21.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/5054 E.  ,  2025/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/347 E., 2023/433 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin, iş yerine hırsız girdiğini öğrenmesi üzerine hemen polise haber verdiği, hem kendisinin hem de polisin olay yerine gittiği sırada suça sürüklenen çocuk ...'ın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte olay yerinde yakalandığı, şikâyetçi her ne kadar iş yerinde eksik malzemelerin olduğunu ve zararının bulunduğunu beyan etmiş ise de, suça sürüklenen çocuklar tarafından olay öncesinde şikâyetçinin iş yerinden hırsızlık yapıldığına, malzeme çıkartıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir delilin yer almadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi doğrultusunda mahkemenin hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı yönündeki kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19160, Karar No: 2014/26092, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19160 E.  ,  2014/26092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/174-2014/329

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10930, Karar No: 2013/5732, Tarih: 16.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10930 E.  ,  2013/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine, ... Köyü Tüzel Kişiliği ve ...Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.04.2012 gün ve 598/195 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik hukuki nedenine dayanarak, kadastroda tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın adına tapu siciline tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle 20.04.2012 tarihli krokide A harfiyle işaretli 7812,50 m² ile B harfi ile işaretli 5479,25 m²'lik yerlerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro çalışmasında tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17 ile TMK'nun 713 maddeleri uyarınca açılmış kazandırıcı zaman aşımı zilyetlik yoluyla tescil isteğine ilişkindir. Yerel mahkemenin davanın kabulüne ilişkin önceki hükmü davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairemizce 26.04.2002 gün ...Esas, 2002/3481 Karar sayılı ilam ile özetle; tescili konu taşınmazın hangi tarihte ve ne sebeple tespit dışı bırakıldığının sorulması, komşu kadastro parsellerine ait tutanak ve varsa dayanak belgelerinin getirilip taşınmazın başında yeniden yapılacak keşifte araziye uygulanması, taşınmazın önceki niteliği itibariyle imar ihyaya muhtaç yerlerden olup, olmadığının saptanması, imar ihyaya muhtaç ise bu hususun araştırılması noktasından bozulmuştur. ... Kadastro Müdürlüğü 22.02.2005 tarihli karşılık yazısında dava konusu taşınmazın 1970 yılında yapılan kadastroda orman olarak tespit dışı bırakıldığını bildirmiştir. Bozmadan önce yapılan keşifte orman yüksek mühendisi ... tarafından düzenlenen 12.05.2000 ve 30.10.2001 tarihli rapor ve ek rapor ile ekindeki paftaya göre, tescile konu taşınmazın 28.10.1965 tarihinde yapılan orman tahdidinde orman sayılmayan alanda kaldığı, 10.08.1985 tarihli 2/B tutanağında ise, ilk orman tahdidinde tarım arazisi olarak belirlendiğinden herhangi bir işleme tabi tutulmadığı bildirilmiş olup, dosya arasında bulunan .//..

2012/10930-2013/5732 -2-