muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12471, Karar No: 2019/1970, Tarih: 20.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12471 E.  ,  2019/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli ...köyü 145 ada 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazlara komşu olan 145 ada 1, 5, 9 ve 10 parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin bu dava dosyası içine konulması,

2- 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden Serpin köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilerek, alınacak cevabi yazılarla birlikte dosya içine konulması,

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1995-2000'li yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarının detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 20/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6306, Karar No: 2017/5375, Tarih: 24.10.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6306 E.  ,  2017/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkında Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nce 19/11/2014 tarihinde 2014/341 esas ve 2014/269 sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve tedavi ve denetimli serbestlik uygulanmasına ilişkin ve 10/02/2016 tarihinde 2016/102 esas ve 2016/109 sayılı kararı ile verilen kamu davasının düşmesine ilişkin kararların kanun yararına bozulması talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 24/02/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nce 19/11/2014 tarihinde 2014/341 esas ve 2014/269 sayılı kararı ile verilen, sanık ...'ın 5237 Sayılı TCK’nın 191/1, 62/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ayrıca aynı Kanun’un 191/2 maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin hükmün kesinleştiği,

b) Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2016 tarihinde 2016/102 esas ve 2016/109 sayılı kararı ile sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle, TCK’nın 191/5 maddesi delaletiyle 5271 Sayılı CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mezkur Kanun’un 191/2. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık hakkında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyması halinde davanın düşürülmesine dair Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2014 tarihli ve 2014/341 esas, 2014/269 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin anılan Mahkemenin 10/02/2016 tarihli ve 2016/102 esas, 2016/109 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/11/2014 tarihli ve 2014/341 esas, 2014/269 sayılı kararı bakımından yapılan değerlendirmede;

1-Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/11/2014 tarihli ve 2014/341 esas, 2014/269 sayılı kararı bakımından yapılan değerlendirmede;

6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” biçimindeki düzenleme gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonrasında, sanık hakkında ayrıca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/3 maddesi uyarınca 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de; anılan Kanun'un 191/3. maddesindeki " Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, anılan maddenin uygulama alanının uyuşturucu madde bulundurmak veya kabul etmek suçundan başlatılan soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi hâli ile sınırlı olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesinde,

2-Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2016 tarihli ve 2016/102 esas, 2016/109 sayılı kararı bakımından yapılan değerlendirmede;

Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2014 tarihli kararı ile, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle artık 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin geçerli olduğu ve aynı maddenin 8. fıkrasına göre sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi bulunduğu, bu durumda anılan maddenin onuncu ve onbirinci fıkralarında düzenlenen kanuni koşullarının gerçekleşmesi durumuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının gereklerine uyduğundan bahisle düşme kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2014 tarihli ve 2014/341 esas, 2014/269 karar ile 10/02/2016 tarihli ve 2016/102 esas, 2016/109 sayılı kararlarının bozulması istenmiştir.

Karar;

Karar;

1-Açıklanan nedenlere göre; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/3. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nce 19/11/2014 tarihinde 2014/341 esas ve 2014/269 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak; “sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/3. maddesi gereğince 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA,

2-Denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması nedeniyle hükümlünün cezasının infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet Savcılığınca sadece yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, “davanın düşmesine” karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2016 tarihinde 2016/102 esas ve 2016/109 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15426, Karar No: 2017/9313, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15426 E.  ,  2017/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı “ yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da

(alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müşteki(müştekilerin) zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam ettiğinin bildirilmesi karşısında, en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 50. ile 51. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme nedenlerinin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14293, Karar No: 2013/19423, Tarih: 18.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14293 E.  ,  2013/19423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 253. maddesine göre tutulan ve ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl süre ile muhafaza etmek mecburiyetinde bulunulan defter ve belgelerin kaybolması halinde, ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 273/288 sayılı kararında açıklandığı üzere usulüne uygun tebligat aranmayacağından yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun tüm yasal unsurları itibariyle oluşacağı cihetle; sanığın Vergi Denetmenleri Bürosu Başkanlığına sunduğu 27.04.2009 havale tarihli dilekçesinde su basması nedeniyle 26.03.2009 tarihinde defter ve belgelerinin zayi olduğundan bahisle Mersin Nöbetçi Ticaret Mahkemesine dava açtığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın açtığı Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/130 Esas sayısında kayıtlı davanın akıbetinin araştırılıp, İtfaiye Müdürlüğünden anılan tarihte sanığın evini su basıp basmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5929, Karar No: 2015/2928, Tarih: 27.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5929 E.  ,  2015/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk velisinin, 25.10.2007 tarihinde, dosya içinde örneği bulunan vekaletname ile Av. ...'ı vekil olarak tayin ettiği, adı geçen müdafiin, suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 26.10.2007 tarihli oturumda hazır bulunduğu ve 03.07.2009 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuğa barodan müdafii atandığı,

Vekalet ilişkisinin sona erdiğine ilişkin dosya içinde herhangi bir beyan veya belge olmadığı; Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi hükmüne göre vekille takip edilen işlerde vekile yapılması gerektiğinden ve Çocuk Mahkemesi'nin 24.02.2011 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan zorunlu müdafii Av. ...'in yüzüne karşı, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilip, adı geçen müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan müdafiiden suça sürüklenen çocuğun haberdar olmadığı anlaşıldığından;

Suça sürüklenen çocuk ile Av. ... arasında vekalet ilişkisinin devam edip etmediği araştırılıp, devam ettiğinin tespiti halinde anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...'a yasa yol ve yöntemini gösterir biçimde tebliğ edilmesi,

Suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ... tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda da, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5099, Karar No: 2024/811, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5099 E.  ,  2024/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/382 E., 2023/439 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. İlk Derece Mahkemesinin bozma öncesi verilen 21.10.2015 tarihli kararı ile;

a) Sanıklar hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

b) Sanık ... hakkında ayrıca 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan yukarıdaki bentte belirtilen maddeler uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Dairemizce İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek "...Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında (1) numaralı paragrafta belirtilen şekilde karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi özetle, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mesir Vergi Dairesi mükellefi olan temyiz dışı sanık ...'ın işlerini fiilen yöneten sanıkların 2012 takvim yılında gerçek bir alışverişe dayanmayan faturaları sahte olarak düzenlemek ve sanık ...'in de ayrıca bu faturaların bir kısmını kendi mükellefiyetinde kullanmak suretiyle 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.