muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24599, Karar No: 2015/10171, Tarih: 02.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24599 E.  ,  2015/10171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, mağazadan çaldığı suça konu eşyanın cebinde bulunduğu halde cadde üzerinde yürürken, kendisini işyeri güvenlik kamera görüntüsündeki eşkâlinden tanıyıp yakalamak için aramaya başlayan mağaza güvenlik görevlisi mağdur sanık ... ile karşılaştığında bıçak çektiğinin ve bıçağın da mağdur sanık tarafından sanık ...’ın elinden alınıp bilahare polise teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlanmasından sonra ve kesintisiz izleme olmaksızın sanığın çalıntı eşya ile yakalanması sırasında işlediği fiilin unsurlarının bulunması halinde tehdit ya da kasten yaralama suçuna teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden ve dolaylı yağma suçundan bahsedilemeyeceğinden; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA

B-İftira suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Hakkında adli soruşturma yapılmasını engellemek amacıyla “...” adına kimlik bilgilerini kullanılan kimlik bilgisini taşıyan şahsın var olup olmadığı, var ise mağdur sıfatıyla beyanının alınması ve nüfus kaydının çıkartılıp dosya içine konulmasından sonra suç vasfının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19818, Karar No: 2016/2482, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19818 E.  ,  2016/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ...Köyü 445 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan kirazın kuru şartlarda yetişip yetişmediği tespit edilip, değerlendirmeye alınan kiraz ve zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2029, Karar No: 2018/74, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/2029 E.  ,  2018/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2022/2426, Karar No: 2022/6980, Tarih: 11.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2426 E.  ,  2022/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

No : 2021/1711-2021/402

İlk Derece

Mahkemesi : ... 2. İş Mahkemesi

No : 2019/114-2019/193

Dava, meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine dair karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu sigortalılardan ... T.C. Kimlik numaralı ...'ın müvekkili olan şirkette çalışmakta iken, 27/02/2013 tarihinden itibaren kendi isteğiyle şirketten ayrıldığını ve meslek hastalığı geçirdiği iddiası ile davalı kuruma başvurduğunu, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 29/01/2016 tarih ve 08/1441 sayılı kararında sonuç olarak; ...'ın ; birleştirme kaydıyla E cetveline göre maluliyet oranının %44,7 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine oy birliği ile karar verildiğini, davalının bu tespitini müteakip ... vekili tarafından müvekkili olan şirkete karşı Dörtyol 1. İş Mahkemesinin 2015/418 E. Sayılı dosyasına kayden maddi ve manevi tazminat talepli dava açıldığını, açılan iş bu davada, müvekkili olduğu şirket tarafından maluliyet oranına itiraz edildiğini, ... tarafından açılan davada, müvekkili olduğu şirket tarafından maluliyete yapılan itiraz sonrasında, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan ve nihai olarak ta T.C. Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu, Adli Tıp İkinci Üst Kurulundan alınan 01/02\*/2018 tarih ve 131 karar sayılı kararında; "... E cetveline göre : %16 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı oy birliği ile mütalaa olunur" demek suretiyle en üst kurum niteliğinde olan ve bu karara da itiraz mümkün olmadığından cihetle maluliyetin %16 oranında olduğu oranında olduğu kesin olarak karara bağlandığını, Anılan karara istinaden, mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumuna müzekkere yazılarak %16 'lık maluliyet oranına istinaden ...'a bağlanması gereken peşin sermaye değerinin bildirilmesi istenilmiş ise de, maluliyet hususunda kurumu bağlayıcı bir karar olmadığı gerekçesiyle farazi hesaplama yapılamayacağının bildirildiğini, Sosyal Güvenlik Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenmiş olan, %44,7 oranındaki maluliyet oranının T.C. Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunca belirlenen % 16 olarak tespitine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

II-CEVAP

Davalı ... vekili; Açılan davayı kabul etmediklerini, diğer davalı ...'ın , sicil dosyası incelendiğinde ; 19/04/2012 tarihli özürlü raporuyla %40 engelli kabul edilerek, engellilik indiriminden faydalandığını ve daha sonra ise malulen emeklilik için başvurduğunun görüldüğünü, daha sonra ise ...'ın mesleki hastalığının tespiti talebi üzerine, Kurum Müfettişi ... tarafından 10/09/2015 tarih 103031/29/İR-29 sayılı rapor hazırlandığını, rapor sonucunda meslek hastalığının sağlık kurulunca verilerek rapor ile tespiti gerektiğinin bildirildiğini, 29/01/2016 tarih 08/1441 sayılı Sosyal Sigorta Yüksek Sağılık kurulu kararı ile kişide meslek hastalığının bulunduğunu ve maluliyet oranının %44,7 olduğunun tespit edildiğini, yapılan itiraz üzerine tekrar inceleme yapılarak sigortalının maluliyet oranında değişikliğe gerek görülmediğini ve sigortalının maluliyetinin %44,7 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç olmadığına karar verildiğini, davanın reddine yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, Sosyal Güvenlik Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenmiş olan %44,7 oranındaki maluliyetin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca belirlenen %16 'ya düşürülmesini ve bu oranın tespitini kabul ettiklerini, yapılan tüm tespitlerin ve oranların resmi kurumlar olan SGK ve Adli Tıp Kurumlarınca yapılmış olduğunu, müvekkilin müdahalesinin söz konusu olamayacağından ve davayı kabul ettiklerinden dolayı yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmamasına karar verilmesini, müvekkilinin meslek hastalığı dolayısıyla Dörtyol 1. İş Mahkemesi 'nin 2015/418 E. Sayılı dosyası ile açtığı maddi ve manevi tazminat davasının yaklaşık 4 yıldır devam etmekte olduğunu, davayı kabul etmiş olduklarından kararı istinaf da etmeyeceklerini, davanın kabulüne, dava açılmasına müvekkil sebebiyet vermediğinden yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, ".-Davanın Kabulüne,

Davalı ...'ın geçirmiş olduğu meslek hastalığı nedeni ile maluliyet oranının %16 olarak tespitine,..." şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, ".-Davanın Kabulüne,

Davalı ...'ın geçirmiş olduğu meslek hastalığı nedeni ile maluliyet oranının %16 olarak tespitine,..." şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde ( 506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Belirtilen açıklama nazarında somut olaya dönüldüğünde, mahkemece her ne kadar, davalı ...'ın geçirmiş olduğu meslek hastalığı nedeni ile maluliyet oranının %16 olarak tespitine dair karar verilmiş ise de, meslekte kazanma gücü kayıp oranının başlangıcının da belirtilmesi gerektiğinden, yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Diğer taraftan işbu davada, meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti yerine, maluliyet kelimesinin kullanılması, söz konusu kavramların ve tespit kriterlerinin farklı olması nedeniyle isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Diğer taraftan işbu davada, meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti yerine, maluliyet kelimesinin kullanılması, söz konusu kavramların ve tespit kriterlerinin farklı olması nedeniyle isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2971, Karar No: 2016/1916, Tarih: 29.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2971 E.  ,  2016/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2828, Karar No: 2010/6270, Tarih: 01.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2828 E.  ,  2010/6270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babasının kendisinden mal kaçırmak amacıyla 6031 ada 2 sayılı parseldeki bağımsız bölümlerini davalılara aktardığını, davalılardan K-Z Turizm Ltd. Şti.'nin de murisin aile şirketi olduğunu ileri sürerek payı oranında iptal-tescil istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar, miras bırakanın davacıya da daire aldığını belirtmişlerdir.

Mahkemece, davalılar A. ve D.hakkındaki davanın feragat nedeniyle, davalılar K. Tur. Ltd. Şti. ve M.hakkındaki davanın ise kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine, davalı Z. hakkındaki dava bakımından muvazaa olgusu kanıtlandığı gerekçesiyle de Z.'e yönelik davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ile davalı Z.tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.06.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat H.S.ile yine temyiz eden vekili Avukat E.Ö. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi M.A. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, davaya konu 6031 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki kargir apartmanın 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 7 numaralı meskenlerinin kat irtifakı miras bırakan Ö.'e ait iken, 03.12.1996 tarihli akitte miras bırakanın 1, 3 ve 5 numaralı meskenleri eşi R.'ye, 2 numaralı meskeni kızı A.'ye, 4 numaralı meskeni kızı D.'ye ve 6 numaralı meskeni kızı Z.e, üzerinde kalan 7 numaralı meskeni de 13.05.1997 tarihli akitte birlikte yaşadığı söylenen M.'e sattığı; anılan meskenleri muristen satın alan R., A., D., Z.ve M.in bu meskenleri 14.10.1997 tarihli aynı resmi akitte murisin arkadaşı dava dışı M. K.'ya satış yoluyla devrettikleri; M. K.'nın 13.01.1998 tarihinde noterde düzenlettiği "ifade beyanı" başlıklı belgede, çekişmeli bağımsız bölümleri gerçek sahipleri olan R., A., M., D., R., Z.'e ya da gösterecekleri kişilere bedelsiz olarak iade edeceğini beyan ettiği, sonrasında da 7 numaralı meskeni 17.02.1998'de M.'e, 5 ve 6 numaralı meskenleri 03.06.1998'de dava dışı C.Ö.'a, 29.08.2002 tarihli aynı akitte de 1 ve 3 numaralı meskenleri K-Z Limitet Şirketi'ne, 2 numaralı meskeni A.ye, 4 numaralı meskeni de D.'ye aktardığı; 5 ve 6 numaralı meskenleri vekil kıldığı Zeynep vasıtasıyla M.K.'dan alan C. Özsan'ın da 6 numaralı meskeni 14.01.2005'te Z.'e temlik ettiği; sonuç itibariyle 2 numaralı meskenin A., 4 numaralı meskenin D., 6 numaralı meskenin Z., 7 numaralı meskenin M., 1 ve 3 numaralı meskenlerin de 17.03.1997'de muris Ö.ile oğlu M. tarafından kurulan K-Z Ltd. Şti. adlarına kayıtlandığı görülmektedir.

Diğer taraftan, muris Ö.'in 22.08.2002'de, eşi R.'nin de daha önce 20.01.2002'de ölümüyle geride kızları A. D. ve Z. ile önceki eşi P.'den olma oğlu B. ve eşi R.'den olma oğulları M., R., E. ve H.'ın kaldığı veraset ilamıyla sabittir.

Davacı Bahtiyar; 1, 2, 3, 4, 6 ve 7 numaralı meskenler bakımından A., D., Z. M. ve K-Z Limitet Şirketi aleyhine eldeki davayı açmış, aşamada A.ve D. hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Diğer taraftan, muris Ö.'in 22.08.2002'de, eşi R.'nin de daha önce 20.01.2002'de ölümüyle geride kızları A. D. ve Z. ile önceki eşi P.'den olma oğlu B. ve eşi R.'den olma oğulları M., R., E. ve H.'ın kaldığı veraset ilamıyla sabittir.

Davacı Bahtiyar; 1, 2, 3, 4, 6 ve 7 numaralı meskenler bakımından A., D., Z. M. ve K-Z Limitet Şirketi aleyhine eldeki davayı açmış, aşamada A.ve D. hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretrnek istemektedir. Ancak mirasçısını mirasından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Böylece, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki ve benzeri olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ve somut olayda belirlenen olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakandan başlayan ve devam eden temlik işlemlerinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı bulunduğu, işlemlere taraf olan ara maliklerin de bu durumu bildiği; mirasçılar arasında paylaştırma yapıldığına ilişkin savunmanın da kanıtlanamadığı anlaşıldığına göre, davalı Z.yönünden davanın kabul edilmesi doğrudur. Davalı Z.'in temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ve somut olayda belirlenen olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakandan başlayan ve devam eden temlik işlemlerinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı bulunduğu, işlemlere taraf olan ara maliklerin de bu durumu bildiği; mirasçılar arasında paylaştırma yapıldığına ilişkin savunmanın da kanıtlanamadığı anlaşıldığına göre, davalı Z.yönünden davanın kabul edilmesi doğrudur. Davalı Z.'in temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Öte yandan, haklarındaki davadan feragat edilen davalılar A. ve D.yönlerinden davanın reddedilmesinde de bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki, davalılar M. ve K-Z Ltd. Şti. haklarındaki davanın da kabul edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz edenden alınmasına,  01.06.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.