muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16820, Karar No: 2013/21641, Tarih: 22.11.2013

Dolayısıyla, 5510 sayılı Kanun ile ödeme yükümünün kapsamı, sigortalının kasıt veya kusuruna veya Kurumun hatalı işlemine göre farklılaştırılarak kayıtsız şartsız iade öngören 121. madde hükmüne göre lehe bir düzenleme getirilmiştir.

Hal böyle olunca, sosyal güvenlik hukukunun yukarıda açıklanan niteliği karşısında sigortalı lehine düzenleme getiren 5510 sayılı Kanun'un anılan hükmünün devam etmekte olan uyuşmazlıklarda uygulanması gerekmektedir.

Ayrıca, 5510 sayılı Kanun'un geçici maddelerinde yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kuralda yer almamaktadır.

5510 sayılı Kanun'un geçici maddelerinde önceki hükümlerden hangilerinin uygulanamayacağı belirtilmek suretiyle uygulama düzenlenmiş olup, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğine işaret eden herhangi bir kuralda bulunmadığından, Kanunun 96. maddesinin sigortalı yararına getirdiği bu yeni düzenlemenin Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacaklarına ilişkin süregelen uyuşmazlıklara uygulanması gerektiğinde duraksama bulunmamaktadır.

Yapılan açıklamalar ışığında sonuç itibariyle; kamusal niteliği gereği sosyal güvenlik hukuku ile ilgili yasaların yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurması; 5510 sayılı Kanun ile ödeme yükümünün kapsamının sigortalının kasıt veya kusuruna veya Kurumun hatalı işlemine göre farklılaştırılarak, kayıtsız şartsız iade öngören 121.madde hükmüne göre daha lehe bir düzenleme getirilmesi ve 5510 sayılı Kanunun geçici maddelerinde yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğini öngören herhangi bir kuralın da yer almaması karşısında yersiz ödemelerin iadesi talebine ilişkin devam etmekte olan uyuşmazlıkların çözümünde, 5510 sayılı Kanun'un 96.maddesinin değerlendirilmesi ve uygulanması gerekmektedir.

Diğer taraftan uyuşmazlığın çözümünde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 63.madde hükmünün uygulama yeri olup olmadığı hususunun da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun, geri verilmesi gereken tutarın belirlenmesinde genel hüküm niteliğinde bulunan 63.madde uyarınca; iyiniyetli zenginleşen, sebepsiz zenginleşme konusunun kendisinden istendiği tarihten önce elinden çıktığını iddia ve ispat ettiği miktar oranında ret ve geri vermekle yükümlü olmayacaktır. Buna karşın; zenginleşenin zenginleşme anında veya sonrasında mal varlığındaki artışın geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığını biliyor veya bilmesi gerekiyor olması halinde kötü niyetli sayılacağında da kuşku bulunmamaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 96.maddesiyle, sebepsiz zenginleşmede geri verme konusunda genel hüküm niteliğindeki Borçlar Kanunu'nun 63.maddesine nazaran özel bir düzenleme getirilmiştir. Şu duruma göre, aynı konu hakkında bir tarafta genel kanunda kabul edilen yasa kuralı, bir tarafta da özel bir yasal düzenleme ortaya çıkmaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 96.maddesiyle, sebepsiz zenginleşmede geri verme konusunda genel hüküm niteliğindeki Borçlar Kanunu'nun 63.maddesine nazaran özel bir düzenleme getirilmiştir. Şu duruma göre, aynı konu hakkında bir tarafta genel kanunda kabul edilen yasa kuralı, bir tarafta da özel bir yasal düzenleme ortaya çıkmaktadır.

Bu nedenle sorunun normlar hiyerarşisi kurallarına göre çözümlenmesi gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

“Yasaların çatışması” olarak da adlandırılan bu gibi durumlarda; sonraki norm, öncekinin yerini alır (Lex Pesterior deraget priori); özel kanun, genel kanundan önce gelir, (Le Specialis Per generalem non deregatur); açık anlamlı norm, kapalı anlamlı normdan önce gelir, biçiminde kabul edilen temel ilkelerden yararlanılarak sonuca ulaşılmaktadır. Belirtilen ilkeler doğrultusunda yapılan değerlendirmede ise; 5510 sayılı Kanun'un 818 sayılı Borçlar Kanunu'na göre özel nitelikte olduğu; bu kapsamda 5510 sayılı Kanun'un 96.maddesi hükmünün sebepsiz zenginleşme nedeniyle yersiz ödemelerin Kuruma iadesi konusunda özel nitelikte düzenleme içerdiği açıktır. Bu durumda özel kanun niteliğindeki 5510 sayılı Kanun'un, yine özel düzenleme içeren 96.maddesi hükmü, genel nitelikteki 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne nazaran uygulama önceliğine sahiptir.

Somut olayda, davacıya boşanması sebebi ile hak sahibi sıfatıyla yetim aylığı bağlanmıştır. 22.01.2010 tarihli kontrol memuru raporunda yer alan, "boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayarak Kurumdan haksız menfaat temin ettiği" yönündeki tespit üzerine davacının yetim aylığı kesilerek, Kurumca yersiz ödenen aylaklar borç kaydedilmiştir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemi olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere kolluk araştırması yapılmalı, ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin seçim bilgileri tekrardan araştırırlmalı, tutanak tanıkları dışında köyde bulunan azalar ve görevli imam dinlenilmeli, ayrıca davacının hangi bankadan maaş aldığı araştırılarak, almış olduğu maaşı çektiği banka veya "atm"lerin yeri saptanarak, adres değişikliğinin gerçek olup olmadığı belirlenerek ve birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1604, Karar No: 2011/134, Tarih: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1604 E.  ,  2011/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/01/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, yaralanmanın niteliği, davalının bölüşük kusuru ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayın oluş biçimi, yaralanmanın niteliği, davalının bölüşük kusuru ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm bölümünün tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "...25.000,00..." ve "...26.419,44..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...15.000,00..." ve "...16.419,44..." sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "...1.426,65..." ve "...819,15..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "...886,68..." ve "...279,18..." sayı dizilerinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan "...2.900,00..." biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...1.800,00..." sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20362, Karar No: 2023/5952, Tarih: 11.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/20362 E.  ,  2023/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/223 E. 2015/334 K.

SUÇLAR : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A) Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 Tarihli Ve 2013/51 Esas, 2013/540 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında

1. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 ... maddesinin birinci fıkrasının f-son bendi, 168 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 13.12.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

B) Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 Tarihli Ve 2015/223 Esas, 2015/334 Karar Sayılı Kararı İle

Sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükümlerin açıklanması ile sanık hakkında;

1. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının f-son bendi, 168 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ile ... arasında akrabalık ve olay tarihinde iş ortaklığı ilişkisi bulunduğuna, çekin kendisine verildiği şirket yetkilisi ...'un sanıkla arasında ticari ilişki olduğunu beyan ettiğine, sanığın suç kastıyla hareket etmediğine ve atılı suçların unsurları itibarıyla oluşmadığına, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; suça konu T... Saydam Caddesi Şubesine ait, 20.06.2007 keşide tarihli, 4.360,00 TL bedelli çekin sanık ve hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları kesinleşen temyiz dışı sanık S.T. tarafından sahte olarak piyasaya sürüldüğü, ciro edilmek suretiyle çekin katılanın eline geçtiği, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan ekspertiz raporunda çekteki yazı ve imzaların mevcut mukayese yazı ve imzalarına atfen sanık ve temyiz dışı sanık S.T.nin yazı ve imzalarına kısmen benzerlik gösterdiği, çekin sanıklar tarafından sahte olarak imzalanıp piyasaya sürüldüğünün anlaşıldığı, sahteliği sabit olan ve aldatma kabiliyeti bulunan çeki piyasaya sürüp hileli yolla menfaat temin ettikleri, katılanın zararının kovuşturma aşamasında giderildiği, bu şekilde atılı suçları işlediğinden sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu çekin örneği, kurumların cevabi yazıları, Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/259 Esas sayılı dosya örneği, Adana Kriminal Polis Laboratuvarının ekspertiz raporları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup suça konu çek aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.12.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 18.09.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

A) Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.12.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 18.09.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

A) Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle ... süre de eklendiği hâlde, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

B) Banka Veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Aşamalardaki beyanlarında ve sunduğu dilekçelerinde ... özetle, suça konu çeki kendisinin keşide etmediğini ve keşide etmesi için sanığa yetki de vermediğini beyan etmesine karşın, sanığın istinabe yoluyla yapılan 07.09.2015 tarihli sorgusunda, ... ile birlikte market işlettiğini, ...'nın ... Dağıtım Şirketine 4.000,00 TL borcu olduğunu, çekin ...'nın üzerine olduğunu, ancak ...'nın telefonla talimat vererek çeki sen imzala demesi üzerine çeki imzaladığını, daha sonra çek bedelini dava açıldıktan sonra ... Dağıtım Şirketine ödediğini savunduğu, ... Dağıtım Şirketinin yetkilisi katılan ... kovuşturma aşamasında alınan beyanında, sanıklarla arasında ticari ilişki olduğunu, kendilerine mal verdiğini ve karşılığında çek aldığını, tahsil için ibraz ettiğinde karşılığının çıkmadığını, katılan vekilinin de kovuşturma aşamasında zararlarının giderildiğini beyan ettiklerinin toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanığın suç kastının belirlenmesi ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması bakımından; katılan duruşmaya davet edilerek, suça konu çeki kimden aldığı, sanıkla arasındaki ticari ilişkinin ne kadar sürdüğü, çeki mal tesliminden önce mi sonra mı aldığı, malı kime teslim ettiği, ...'i tanıyıp tanımadığı, sanık ile ...'in birlikte ticaret yapıp yapmadıkları konusunda bilgisinin ne olduğu, ticari ilişkisi çerçevesinde başkaca çek alıp almadığı, almışsa kimden aldığı ve ayrıca çeki kimin imzaladığı hususlarının kendisine sorulması, yine, sanığın bu şekilde başka şahıslara da çek keşide edip etmediği ve herhangi bir ödeme yapıp yapmadığının araştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise, o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezasına esas gün sayısının 436 gün olarak belirlenmesi yerine 218 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik adli para cezası tayini, hukuka aykırı bulunmuş,

b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A) Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/223 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B) Banka Veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2015/223 Esas, 2015/334 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının DİKKATE ALINMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3334, Karar No: 2014/11689, Tarih: 29.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3334 E.  ,  2014/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2013

Numarası : 2012/432-2013/777

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde 01/09/2010 tarihinden itibaren eğitim danışmanı olarak çalışmaya başladığını, iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, prim, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, iş aktinin davacının ard arda üç gün işe devamsızlık yapması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanununun (25/II-g) maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini fazla mesai yapılmadığını, işyerinde mutad prim uygulaması olmadığını, davacının yıllık izin ve ücret alacağı bulunmadığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş aktinin işverence haksız feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, prim ve fazla mesai ücreti alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih bildiriminde "fesih" sözcüğünün bulunması gerekmez. Fesih iradesini ortaya koyan ifadelerle eylemli olarak işe devam etmeme hali birleşirse bunun fesih anlamına geldiği kabul edilmelidir.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, işçilik alacakları bulunan davacının işveren yetkilisi ile girdiği tartışma sonucunda iş yerini terketmesi ve bilahare işe gitmemesi şeklindeki davranışı iş aktinin işçi davacı tarafından eylemli olarak haklı feshi anlamına geldiğinden ihbar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Anılan husus gözetilmeksizin ihbar tazminatı isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.