muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9, Karar No: 2024/5871, Tarih: 04.07.2024

..."

Hükümleri yer almaktadır.

3. a. Şikayetçinin, vekili aracılığıyla Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığına sunduğu 28.07.2021 havale tarihli dilekçesinde, şüpheliler tarafından kilitlenerek hürriyetinden alıkonulduğunu, darp edildiğini, tehdit ve hakarette bulunulduğunu, şüpheli ...'ye ait ruhsatsız silah bulunduğunu belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

b. Şikayetçi vekilinin dilekçesinde ileri sürülen iddialarla ilgili yürütülen soruşturma neticesinde Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2022 tarihli kararı ile şüpheliler hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık, hakaret, kasten yaralama suçlarından soyut iddia dışında delil tespit edilemediğinden kovuşturmaya yer olmadığı kararının verildiği, bu karara karşı şikayetçi vekilinin itirazı üzerine Kayseri 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.02.2022 tarihli kararı ile 08.11.2021 tarihli şikayetçi talebinde kapı komşusu olan ve olayın görgü tanığı olduğu beyan edilen Z. G.'nin beyanı alınmadan karar verildiği, bu hususlar ikmal edilip birlikte değerlendirilmeden eksik soruşturma ile karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek eksiklikler tamamlandıktan sonra oluşan sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

4. Şikayetçi vekilinin aynı iddialarına ilişkin olarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrı bir soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma neticesinde şüpheliler hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık, hakaret, kasten yaralama suçlarından 14.03.2022 tarihli kararı ile soyut iddia dışında delil tespit edilemediğinden ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, hakaret ve tehdit suçlarından dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı şikayetçi vekilinin itirazı üzerine Kayseri 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2022 tarihli kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olması nedeniyle itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2022 tarihli kararına yönelik itiraz üzerine, merci Kayseri 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.02.2022 tarihli kararı ile "... eksik soruşturma ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından ve eksiklikler tamamlandıktan sonra oluşan sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına" karar verildiği ve yeniden yapılan soruşturma neticesinde Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararına yönelik itiraz hakkında, bu defa Kayseri 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2022 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, "Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir..." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra, daha önce soruşturmanın genişletilmesine karar veren merci tarafından itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği nazara alınarak, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında herhangi bir karar verilmemesi ve gereğinin takdir ve ifası bakımından dosyanın Kayseri 3. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2022 tarihli ve 2022/1908 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2303, Karar No: 2024/8967, Tarih: 21.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2303 E.  ,  2024/8967 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2362 Esas, 2023/3086 Karar

DAVA TARİHİ : 23.05.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hadim Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/355 Esas, 2023/208 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Konya ili, Hadim ilçesi, Dedemli Kasabası Aşağı Mahallesi 240 ada 37 parselde kayıtlı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile davacı idare adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın gerçek bedelinin tespit edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; idarenin kıymet takdir raporları ile Mahkemece alınan bilirkişi raporları arasında idare aleyhine sürekli artan yüksek oransızlığın olduğunu, hazırlanan bilirkişi raporlarındaki toplam bedellerin, idarece hazırlanan raporlardaki bedellere göre 2 kat daha yüksek hesaplandığını, böylece devletin sürekli zarara uğratıldığını, taşınmaz sahiplerine haksız yüksek meblağlar ödenmesine ve haksız zenginleşmeye neden olunduğunu, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın Hadim ilçe merkezinde yer almasına rağmen bilirkişi kurulunca tespit gören değerlerin oldukça düşük olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın Hadim ilçe merkezinde yer almasına rağmen bilirkişi kurulunca tespit gören değerlerin oldukça düşük olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde bulunan arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsalin satış değeri alınarak, emsalin ve dava konusu taşınmazın birbirlerine üstünlük oranları tartışılıp, değerlendirme tarihi itibarıyla dava konusu taşınmazın ve satışı tarihi itibarıyla somut emsalin imar planı içerisinde kadastro parseli olup, düzenleme ortaklık payı düşülmemiş olması değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline dair verilen kararda İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda karışık kapama meyve hesaplamasının uygun olmadığını, her türdeki yaşın veriminin farklı olacağını, tek yıllık ürün gibi değerlendirilerek meyve ağaçlarının tesis dönemi masrafları göz ardı edilerek sanki her yıl aynı verim ve masraf yapılıyormuş gibi hesaplama yapılmasının doğru olmayacağını, parselin taşıdığı özellikler göz önüne alınarak kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak belirlendiği hâlde, aynı özellikler tekrar kullanılıp objektif değer artışının %100 oranında uygulanmak suretiyle mükerrer artışa neden olunduğunu, kamulaştırma güzergahı boyunca şimdiye kadar yapılan kamulaştımalarda büyük çoğunlukta uzlaşıldığını, dava konusu taşınmazın yakınlarında bulunan parsellere göre %100 daha fazla ödeme yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmaz için düzenlenen kıymet takdiri raporunda dava konusu taşınmazın ... bahçesi olarak değerlendirildiği, hükme esas bilirkişi raporunda ise taşınmaz üzerindeki ağaçların bedeli hesaplanırken ağaçların kapladıkları alanın 2.182,49 m² olduğu, taşınmaz alanının ise 2.300,50 m² olduğu tespit edilmiş ve bu nedenle taşınmazın kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilemeyeceği belirtilerek maktuen ağaç bedeli hesap edilmiştir.

5. Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile kıymet takdiri raporu arasında çelişki oluştuğundan mahkemece yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç sayısı ve kapladıkları alan tam olarak tespit edilip arsa niteliğindeki taşınmazın kapama niteliğine haiz olup olmadığı belirlenerek taşınmazın kapama ... bahçesi niteliği taşıdığının tespit edilmesi halinde, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2022 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle kaim değer metoduna göre belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle kaim değer metoduna göre ağaç bedellerinin tespit edilmesi, taşınmazın kapama bahçe niteliği taşımadığının belirlenmesi halinde ise maktu ağaç bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8496, Karar No: 2024/5870, Tarih: 09.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8496 E.  ,  2024/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/501 E., 2016/291 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a Muhalefet, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanunu’nun 13/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 26.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması

Bozmayı gerektirmiş, Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi 26.04.2016 tarihli ve 2014/501 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4592, Karar No: 2012/5594, Tarih: 06.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4592 E.  ,  2012/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/09/2010 gün ve 2008/242-2010/443 sayılı hükmü onayan Daire’nin 21/04/2011 gün ve 2010/16427-2010/4776 sayılı ilamı aleyhine davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş ve Dairemizin 22/11/2011 tarih 2011/10249-2011/17480 esas-karar sayılı ilamı ile karar düzeltme talebi reddedilmiş olup, davacının 08/02/2012 havale tarihli karar düzeltme talebi Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/02/2012 tarihli ek kararı ile reddedilmiş, davacı gerek bu ek karar gerekse Dairemizin ilamlarına karşı temyiz ve karar düzeltme isteminde bulunmuş olmakla, dosya üzerindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasındaki davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21/04/2011 tarih ve 2010/16427 -2011/14776 esas-karar sayılı ilamı ile karar onanmış, davacının karar düzeltme talebi de Dairemizin 22/12/2011 tarih 2010/10249-2011/17480 esas-karar sayılı ilamı ile reddedilmiş, davacı karar düzeltme talebinin reddine dair Dairemiz ilamının 23/01/2012 tarihinde kendisine tebliği üzerine, 08/02/2012 havale tarihli dilekçesi ile tekrar karar düzeltme isteminde bulunmuş, Mahkeme'nin 08/02/2012 tarihli ek kararı ile, karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, bu ek kararın tebliği üzerine de 02/03/2012 tarihli dilekçesinde hem Mahkemenin ek kararına karşı temyiz isteminde hem de Dairemiz ilamına karşı karar düzeltme talebinde bulunarak önceki temyiz ve karar düzeltme taleplerinin de incelenerek, mahkemenin; esasa ilişkin, davanın reddi kararının bozulmasını istemiştir.

HUMK'nun 440-442. maddelerinde karar düzeltme yolu düzenlenmiştir. Karar düzeltme yolunda, karar düzeltme talebi, temyiz incelemesi sonucunda kararı vermiş olan Yargıtay Dairesinde incelenip karara bağlanır. Yargıtay kararının, karar düzeltmesi istenebilecek kararlardan olup olmadığı ve diğer usul eksiklikleri yönünden ön inceleme yetkisi, her halde kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulan Hukuk Dairesi'ne aittir. HUMK'nun 432/4. maddesi hükmü burada kıyas yoluyla uygulanmaz. Bu nedenle Mahkemenin, 08/02/2012 tarihli ek kararla, davacının karar düzeltme talebinin reddi usul ve Yasaya aykırı olup, bu ek karara ilişkin temyiz istemin kabulü ile ek kararın kaldırılarak, davacının, asıl karara yönelik Dairemiz ilamlarına karşı karar düzeltme isteminin incelenmesine geçilmiştir.

HUMK'nun 442/1. maddesi hükmüne göre, aynı ilam aleyhine bir defadan fazla karar düzeltme isteminde bulunulamaz. Yargıtay'ın karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararına karşı da karar düzeltme yoluna gidilemez. Yukarıda açıklandığı gibi, Mahkemenin, davanın reddine dair kararı davacının temyizi üzerine onanmış, davacının karar düzeltme istemi de Dairemizce incelenerek 22/11/2011 tarihli ilamla reddedilmiş olmakla, Balıkesir Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nin kararı kesinleşmiştir. Davacının yeniden 08/02/2012 havale tarihli ve 02/03/2012 tarihli karar düzeltme talepleri HUMK'nun 442. maddesi uyarınca usul ve Yasaya uygun olmadığından, karar düzeltme dilekçelerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemenin 08/02/2012 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına, davacının 08/02/2012 ve 02/03/2012 tarihli dilekçelerinin incelenmesine, ancak yapılan inceleme neticesinde, karar düzeltme talebini içeren bu dilekçelerinin REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/508, Karar No: 2013/3110, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/508 E.  ,  2013/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, saman, mısır 2.ürün ve pamuğun 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvilinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7867, Karar No: 2017/281, Tarih: 10.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/7867 E.  ,  2017/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

2-Kenevir ekme

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine"

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde harhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği, aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında sanığın, soyut beyanı dışında, atılı kenevir ekme suçunu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

10/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.