muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19228, Karar No: 2014/26160, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19228 E.  ,  2014/26160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/176-2014/253

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6721, Karar No: 2019/2064, Tarih: 26.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6721 E.  ,  2019/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58/9-6, 63 maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında yalnızca TCK'nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek uygulama maddesi olarak TCK'nın 58/6. maddesinin de yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hükmün tekerrür uygulamasına dair kısmından “delaletiyle 5237 Sayılı TCK’nın 58/6 maddesi” ibaresinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13145, Karar No: 2017/15040, Tarih: 05.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/13145 E.  ,  2017/15040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının dava sonucunda işe iadesine karar verildiğini, bu kararın onanmasına ilişkin ilamın 16/07/2012 tarihinde taraflarından tebellüğ edildiğini, davalıya ve vekiline davacının işe iadesi için ihtar gönderdiklerini, davalı vekilinin ihtarname ile davacıyı işe davet ettiğini, davacının 30/07/2012 tarihinde saat 09:00'da işe başlamak için gittiğini, davacının 2 arkadaşını da yanında götürdüğünü, şirket yetkililerinin işe davetten haberleri olmadığını söylediklerini, davacıyı bir süre bekletip telefon görüşmesi yaptıktan sonra işe davetten haberleri olmadığnı belirterek davacıyı geri gönderdiklerini, aslında davalının işe davetinde yer alan adreste davacının yapabileceği iş de bulunmadığını, davalının davacıyı gereksiz yere bu adrese davet etmesindeki amacın yasal prosedürü tamamlayıp davacıya haklarını vermemek olduğunu, davalının samimi olmadığını, ...deki adrese davacı davet edilebilecek iken ...'e davet edilip oradan ...'ye yönlendirmekte bir anlam ve gerekçe bulunmadığını, davalı vekilinin aynı gün yani 30/07/2012 tarihinde bir başka ihtarname ile davacının ...teki işyerinden saat 11:15'te ayrıldığı ama ... adresine akşam 17:00'ye dek gitmediğini belirten ihtarname çekse de bu 2. ihtarnamenin saat 17:00'den önce çekildiğini, zira posta belgesinde saat 15:53'te postaya verildiğinin belli olduğunu, bunun da 2. ihtarnamenin zaten önceden hazırlandığını gösterdiğini, işe davet ihtarında da davacının davet edildiği ... adresinin tüm çalışanların bulunduğu yer olarak belirtilse de o adreste tüm çalışanların değil 3-5 büro elemanı bulunduğunu, davacı gibi teknik işlerde çalışan hiç bir elemanın ... adresinde bulunmadığını, .... şube adresinin sokak numarasının Ticaret Sicili kayıtlarında da görüldüğü üzere “37/1” olmasına rağmen işe davet ihtarında kasten sokak numarasının yanlış şekilde “111/1” olarak yazıldığını, amacın, davacının davet edildiği adresi bulamaması olduğunu, işe davet yazısında davacının rayiç ücretten çalıştırılacağı ve ücret miktarının belirtilmediğini, oysa belirtilmesi gerektiğini, işe davet yazısında davacının fiilen işten ayrıldığı 30/09/2010 tarihindeki ücretin teklif edildiğini ve bu ücretin miktarının da belirtilmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı, bakiye ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, şirketin merkezi ...'de bulunmakla birlikte 2005 yılından bu yana tüm çalışaları ile birlikte ...'te faaliyet gösterdiğini, davalının gemi inşaatı sektöründe gemi ... elektronik işleri ile ve bina işletme bakım işleri gördüğünü, iş aktinin feshedildiği tarihte davacının ... ... binasında çalışmakta olduğunu ama ...'nındavalı ile olan sözleşmeyi feshetmesi nedeni ile davacının işe iade başvurusu tarihinde davalının ...teki işyerindeki faaliyetleri ve ... binası bakım onarımı haricinde hiç bir işi /projesi olmadığını, hali hazırda şirketin 11 çalışanı olduğunu, ...te'te çalışan 7 kişinin hepsinin teknisyen ve tekniker olup ...'te sadece 1 adet çay servisi yapan kişi olup, ...'te de 4 kişi çalıştığını, Ticaret Sicili'nde merkez adres olarak görünen ... adresinde sadece insan kaynakları bulunduğunu, bu nedenlerle davacının ... adresine davet edildiğini, davacının ...'na yapılacak bildirimler için evrakını tamamlamadığını, işyerini terkettiğini, oysa 30/07/2010 tarihinde gelen davacının evrak işlemlerinin tamamlanması için ...'ye yönlendirildiğini ama davacının ...'ye gitmediğini, şirkete de dönmediğini, Ticaret Sicili'nde kapı numarası 37 ise de sonradan değişerek fiilen kapı numarasının 111 olduğunu, 24747 yevmiye numaralı ihtarnamenin 31/07/2012 tarihinde saat 15:55'te postaya verildiğini, zira, 30/07/2010 tarihinde saat 17:00'ye dek davacının gelmesinin beklendiğini, 17:00'den sonra Noter işlem almadığından ve o gün posta geçmiş olduğundan ertesi gün postaya çıktığını, davacının samimi olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının, davalı iş veren yanında 15/04/2009 tarihinden iş akdinin feshedildiğini 30/09/2010 tarihine kadar çalışmış, davacının iş akdinin feshi sonucu açılan işe iade davası ile davacının işe iadesine karar verildiği, davacının kararın kesinleşmesi üzerine yasal süre de işe başlamak için davalı iş veren başvurusunda bulunduğu ve iş veren tarafından işe davet edildiği, davacı , davalı iş verene işe başlamak için geldiğinde kendisi insan kaynaklarına yönlendirilmiş ancak davacı tekrar işe başlamak için gitmediği, işe iade sonrası yasal sürede başvuru da bulunduğu, iş verenin de başvuruyu kabul ederek davacıyı işe davet ettiği, davacının iş verenin belirttiği adrese gittiği ve iş veren işe başlaması için gerekli işlemleri yaptırması için ...deki merkeze gönderildiği ancak davacı söz konusu yere gitmediği, davalı iş verenin savunmasından ve dosyadaki belgelerden anlaşıldığı, davacı ile ilgili işlemlerin yapılması için iş veren yetkilisi ... ... tarafından ... ... gönderilen 30/07/2012 tarihli mailde ...'ın geldiğinde girişinin yapılarak işlemlerinin tamamlanmasını işlemler tamamlanınca ... yerine gönderilmesinin istendiği ancak davacının söz konusu yere gitmediğinin yine dosyadaki maillerden anlaşıldığı, davacının iş akdinin feshinden önce davalı iş verenin ... iletişim hizmetleri A.Ş projesinde çalıştığı ancak söz konusu şirket ile davalı iş veren arasındaki sözleşmenin 30/04/2012 tarihi itibarıyla sona erdiğinin dosya içerisindeki Beyoğlu 28. Noterliğinin 29/03/2012 tarihli ihtarnamesi ve davalı savunmasından anlaşıldığı, davacının iş veren davacıyı bu nedenle ...'te bulunan iş yerinde işe başlatmak için davet ettiği ancak davacının işe başlamadığı, davacı tanığının, davacı ile birlikte ... da bulunan gemi ile ilgili bir yere gittiklerini, oradakilerin söz konusu yazıya baktıklarında orası ile ilgili olmadığını söylediklerini, aynı gün davacı ile çalıştıkları iş yerine dönerek vardiyalarında devam ettiklerini söylediği, davalı tanıklarının; davacının işe başlamak için başvurduğunu , kendisini ...deki insan kaynaklarına gönderdiklerini ancak davacının oraya gitmediğini, iş yerine de gelmediğini, davacının daha önce ... projesinde çalıştığını ancak söz konusu projenin sona erdiğini, Avrupa yakasında olduğunu, davacının Avrupa yakasında ikamet ettiğini, ancak ...teki iş yerinde işe başlaması gerektiğini, kendisine akbil de verileceğini, davacının ise işe başlamadığını söylediği, gerek dosya içeriği ve gerekse tanık anlatımları, dosya içeresindeki yazışmalar birlikte değerlendirildiğinde, davacının önceki çalıştığı projenin sona erdiği dolayası ile davalı iş verenin aynı işte başlatma olanağının ortadan kalktığı buna rağmen davacıyı ...'te bulunan iş yerinde işe başlattığı ancak davacının işe başlamadığı, başka bir iş yerinde de çalıştığı, dolayası ile işe başlama konusunda samimi olmadığı, bu nedenle davanın reddi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davalının işe davet yazısında ücret miktarı “aynı ücret" olarak belirtilmiş olmakla birlikte rakamsal olarak açıklanmış değildir. Yine işe davet yazısında “aynı görev” denmiş olmakla birlikte davacının geçersizliğine Mahkeme tarafından karar verilen fiili fesih tarihinde çalıştığı ... bina bakım projesinin işe iade talep/davet tarihinde artık mevcut olmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı tanığı davacının gemi ... işinde çalıştırılacağını, bu işi bilmediğinden davacıya eğitim verileceğini belirtmiştir. Yani bina elektriğinde çalışmış bulunan davacıya işe davet yazısında aynı iş belirtilmiş olmasına rağmen aslında aynı iş verilmemiştir, verilmeyeceği de bellidir. Öte yandan, davacının işe başlatılması için insan kaynakları departmanında işlemlerin tamamlanması gerekiyorsa ve bu departman da ...de ise davacının ...teki işyerine çağrılması yersizdir. Açıklanan nedenler ile işveren işe davetinde samimi değildir. Davacı her ne kadar işe davet esnasında başka işyerinde çalışmakta ise de bu durum tek başına işe iade başvurusunun samimiyetsiz olduğunu göstermediği gibi, işe iade başvurusu sonuçlanmadan halihazırda çalıştığı işinden ayrılmaması da işe iade başvurusunda samimiyetsizlik olduğunu göstermez, zira davacının işe iade başvurusu sonuçlanana kadar işsiz kalması beklenemez.

Açıklanan nedenler ile davalının işe daveti samimiyetsiz olduğundan, davanın reddine ilişkin Mahkeme gerekçesi yerinde olmayıp, işin esasına girilerek, Mahkeme tarafından talep edilen alacak kalemlerinin bilirkişi raproru ile hesaplanış şekli denetlenmek sureti ile talep edilen alacaklar hakkında karar verilmelidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 05/10/2017 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15674, Karar No: 2015/416, Tarih: 19.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15674 E.  ,  2015/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Devrek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2013/45-2014/132

Davacı E.. K.. vekili Avukat Şevket tarafından, davalı S.. K.. aleyhine 01/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile aynı işyerinde çalıştıklarını, olay günü davacının kendisini darp ettiğini iddia ederek uğranılan manevi zararının davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının eylemi sabit olduğu ve davacının kişilik hakları ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olan olayda; dava konusu olayın oluş biçimi, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Mahkemece daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

Davaya konu olan olayda; dava konusu olayın oluş biçimi, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Mahkemece daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacının vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1668, Karar No: 2011/4783, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1668 E.  ,  2011/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2005 gün ve 2005/222 Esas, 2005/992 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 30.11.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8852, Karar No: 2008/987, Tarih: 28.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/8852 E.  ,  2008/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2006

Davacı,  murisinin iş kazası sonucu doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir

1-Davacıların murisi H.O.09.06.1999 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu hayatına kaybettiği  uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, kusurun aidiyeti ve oranının  belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Davacıların murisi H.O., davalı şirkete ait yol inşaatı işinde çalıştığı sırada 09.06.1999 tarihinde diğer davalı M.A.’in kullandığı kepçenin havada duran kovasının çarpması hayatını kaybetmiştir.

Mahkemece, Bartın Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/153 Esas sayılı dosyasında bulunan üç kişilik uzman bilirkişi heyetinden alınan  raporu esas alınarak hüküm kurulmuş ve söz konusu raporda, davalı G. İnş Ltd Şti’nin  6/8 oranında kusurlu bulunduğu bu kusur dağılımının ise 3/8’er oranında şantiye şefleri  A. ve S.G.’e ait olduğu,  Davacıların murisi olan S. G.’ün ise 2/8 oranında olduğu belirtilmiştir. Oysa, Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi, ceza mahkemesinde sabit olan maddi olgularla bağlı ise de, kusur oranı ile bağlı değildir. Ayrıca davalı şirket ceza davasında taraf da değildir. Olay, iş kazası olup, iş hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu bakımdan, insan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu’nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu’nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre,  işyerinde  uygulanması  gereken  işçi  sağlığı  ve  iş  güvenliği  tüzüğünün  ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. Hal böyle olunca, ceza davasındaki kusur raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.