muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2987, Karar No: 2010/9138, Tarih: 23.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2987 E.  ,  2010/9138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2009 tarih ve 2008/305-2009/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

25.08.2008 tarihli dava dilekçesi ile davacı vekili, müvekkiline ait fabrikanın 24.07.2008 tarihinde çıkan yangında yok olduğunu, fabrikaya çökme tehlikesi ve içeride kalan tüplerin patlama ihtimali nedeniyle girilemediğini, delil tespiti amacıyla 06.08.2008 tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesinden istedikleri tespit keşfinin 07.08.2008 tarihinde yapıldığını, bilirkişi raporu ile kayıplarını öğrendiklerini ileri sürerek, zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının davaya konu belgelerin fabrikada olduğunu bilmeden böyle bir dava açamayacağından öğrenme zamanı konusundaki iddialarına itibar edilemeyeceği, başka bir anlatımla, davacının yangın ve tespit tarihinde davaya konu belgelerin fabrikada bulunduğunu bilebilecek durumda olduğu, yangın ve tespit tarihinden itibaren 15 günlük hak düşürücü sürede davanın açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2633, Karar No: 2021/18804, Tarih: 09.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2633 E.  ,  2021/18804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin iş yerine mutfak kısmındaki pencerenin dış demir muhafaza korkuluklarını yerinden söküp, pencereyi zorlayarak girdiği ve 700 adet alüminyum tabildot tabağı çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 22/09/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9369, Karar No: 2015/8511, Tarih: 17.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9369 E.  ,  2015/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 30.03.2011, ... Üniversitesi ...Tıp Fakültesi Hastanesinin 15.11.2011, .. Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının 06.01.2012 tarihli raporlarında mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmiş olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun l8.02.2014 tarih, 2013/14-426 Esas, 2014/75 Karar sayılı ilam içeriği karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59. 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı

ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5224, Karar No: 2022/7168, Tarih: 01.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/5224 E.  ,  2022/7168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : GÜRGENTEPE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istekli açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalının istinaf talebi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İstinaf Mahkemesi kararına karşı yasal süre içerisinde davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01/11/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar ... v.d. vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Kadastro sonucunda, .... ilçesi, .... Mahallesi çalışma alanında bulunan 563 ada 24 parsel sayılı taşınmaz irsen intikal, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... çekişmeli 563 ada 24 parsele komşu 563 ada 25 parselin maliki olduğu, dava konusu 24 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün umumi yol olduğunu iddia ederek, tapu iptali ve yol olarak terkin istemiyle dava açmış, yargılama sırasında talebini tümden ıslah ederek bu kez çekişmeli 563 ada 24 parselin iddiaya konu bölümünün irsen intikalen zilyetlik ve tasarrufunda olduğu iddiasıyla tapusunun iptaliyle adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesi ile davacının daha önce aynı taşınmaz hakkında aleyhine tapu iptali tescil davası açtığını, açılan bu davanın reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini, davacının aynı iddiayla aynı yere ilişkin dava açmasının kötü niyetli olduğunu, daha evvel taraflar arasında görülüp sonuçlandırılan Gürgentepe Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/151 Esas sayılı dosyasının celp edilerek incelenmesini, kesin hüküm nedeniyle davacı tarafından aynı yerle ilgili olarak açılan eldeki davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Yerel Mahkemece; davacı yararına çekişmeli bölüm üzerinde eklemeli zilyetlikle iktisap koşulları oluştuğundan ıslah dilekçesi uyarınca davanın kabulüne, çekişmeli 563 ada 24 parsel sayılı taşınmazın 03/08/2021 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli krokide (A) harfi ile yeşil renkte boyalı olarak gösterilen 18,07 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile, 563 ada 25 parselde kayıtlı taşınmaz ile birleştirilmesine bu suretle davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı istinaf dilekçesinde, yargılama esnasında savunma hakkının ihlal edildiğini, davalının delillerinin toplanmadığını ve beyanlarının zabıtlara aktarılmadığını bu nedenle davalı tarafından HSK ve Adalet Bakanlığına şikâyet başvurusunda bulunulduğunu, davacı tarafından aynı iddia ile açılmış başkaca bir dava olduğunu ve bahsi geçen bu davanın reddedildiği ve kesinleştiğini, Gürgentepe Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/151 Esas sayılı dosyası ile eldeki dosyada yapılan fenni ölçümlerin birbirini doğrulamadığını, mahkemece bu çelişkinin giderilmediğini, söz konusu yerin taraflara babalarından miras kaldığını ve ikiye ayırmak suretiyle fiili taksimin mevcut olduğunu, mahkemece açıkça hukuka aykırı ve yanlı yargılama yapıldığını mahkemece esas sınır incelenmeksizin kadastro teknisyeni tarafından davacının beyanı ile sonradan belirtilen sınır esas alınmak suretiyle karar verildiğini, bilirkişinin hukuki nitelendirme yapmasının mümkün olmadığını, yargılama boyunca usul ve kuralların hiçe sayıldığını belirterek, kararın kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

3. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin temyize konu kararıyla; dava konusu taşınmazların öncesi itibariyle bir bütün olarak tarafların ortak kök murisi olan dedeleri Rüştü Korkmaz'a ait olduğu, .....'ın sağlığında taşınmazları iki oğlu arasında paylaştırdığı, 563 ada 25 parsel sayılı taşınmazın yol olarak kullanılan dava konusu çekişmeli alanla birlikte davacının babası ....'a, 24 parsel sayılı taşınmazı ise davalının babası ...'a bıraktığı, zilyetliklerini de bu mirasçılarına devrettiği, öncesi tapusuz olan taşınmazlarda mülkiyetin adı geçenlere zilyetliğin devri ile birlikte geçtiği, çekişmeli yolun mülkiyetinin 25 parselde kayıtlı taşınmaz ile birlikte davacının babasına ait olduğu, tarafların babalarının sağlığında bu hususta bir ihtilafın bulunmadığı, mülkiyeti bu şekilde davacının babasına ait olan taşınmazın onun vefatından sonra davacıya kaldığı ve davacı tarafından kullanımın devam ettiğinin anlaşılmasına göre açılan davanın mahkemece kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı temyiz dilekçesinde, taraflar arasında aynı iddia ile daha evvel görülüp sonuçlandırılan Gürgentepe Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/151 Esas sayılı dava dosyasının eldeki dava yönünden en güçlü delil olduğu, bahsi geçen davada, davacı tarafın çekişmeli taşınmazın davalıya ait olduğu hususunu ikrar ederek bedeli mukabilinde satın alma talebinde bulunduğu, keza bahsi geçen dava dosyasının tarafları ve hukuki nedeninin eldeki dava dosyası ile aynı olduğundan kesin hüküm teşkil ettiğini, mahkemenin bu hususu dahi gözetmediğini, bahsi geçen dava dosyasında toplanan deliller ile iş bu dosyada toplanan deliller ve alınan raporlar arasında bariz çelişki oluştuğu halde bu hususun değerlendirilmediğini, keza mahkemece yapılan her iki keşif sırasında alınan beyanlar arasında dahi çelişki hasıl olduğu halde bu yön üzerinde durulmadığı, çekişmeli taşınmaz ile davacıya ait taşınmazın müşterek kök muristen intikal ettiği ve fiili kullanım esasıyla kullanılageldiği davacının iddiasının yapılan paylaşıma aykırılık teşkil ettiğini belirterek temyiz taleplerinin kabulü ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. TMK’nın 713/1. maddesinde “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir." denilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; dosya içeriği ve kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalı tarafın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacı vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalıdan alınmasına, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30963, Karar No: 2018/6091, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30963 E.  ,  2018/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK'nın 349/1. maddesi karşısında, şikayet dilekçesinde şikayetçi vekili tarafından dilekçe üzerinde el yazısı ile duruşma gün ve saati belirtilmediği, vekil katibinin ise dilekçe altına "duruşma gününü kalemden yahut UYAP üzerinden öğreneceğim. Av. ... katibi ..." yazdığı, ancak dilekçede isim ve imzası bulunan şahsın şikayetçi vekili olmaması nedeniyle, duruşma günü şikayetçi vekiline tebliğ edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24106, Karar No: 2012/28635, Tarih: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/24106 E.  ,  2012/28635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : 3.887,27 TL maddi, 3.750 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1- Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, hükmedilen 3.750 TL'nin belirtilen ölçütlere uymayıp az olduğunun gözetilmemesi,

2- Davacı vekilinin 16.09.2010 tarihinde mazeret dilekçesi ile birlikte şirketi ile diğer mallara ait belgeleri mahkemeye sunmak için süre istediği halde mahkemenin davacı vekiline istediği süreyi vermeden karar verdiğinin anlaşılması karşısında davacı vekilinin temyiz dilekçesine eklediği belgeler araştırılarak maddi tazminatın buna göre hesaplattırılması gerektiğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10258, Karar No: 2017/16904, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10258 E.  ,  2017/16904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki .... Merkez Mahallesi 106 ada 35 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16978, Karar No: 2013/19025, Tarih: 19.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16978 E.  ,  2013/19025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret, milli bayram ücreti, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... sitesi içerisinde bulunan ..., ..., .... ve .... isimli birbirinden bağımsız 4 ayrı blok apartman ve yaklaşık 100 daireden oluşan, 3000 m2 bahçeli sitede kapıcılık mesleğini icra ettiğini, davacının bu göreve 04.03.2003 tarihinde başladığını, hala çalışmaya devam ettiğini, davacının sitenin ve 8 katlı 4 ayrı blokun merdiven temizliği, apartman girişlerinin temizliği, bodrum temizliği, çöp servisinin yapılması, bahçıvanlık, genel temizlik ve yöneticinin belirlediği işleri yaptığını, davacıya çalıştığı süre zarfında hiçbir aylık ücret ödenmediğini, davacı ve ailesinin kapıcı dairesinde kaldığını, site yönetiminin bunu bahane ederek ücret bedelini kira bedeline karşılık görüp aylık ücret ödemesi yapmadığını, resmi bayram tatillerinin hiçbirinde izin verilmediğini, bu günlerin tamamında çalıştığını, çalışmaya başladığı tarihten bu yana yıllık izin kullandırılmadığını, davacının kışın sabah 06.30, yazın ise 07.00’da başlayıp 24.00’a kadar çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek ücret, milli bayram, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: