muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1931, Karar No: 2024/8328, Tarih: 13.06.2024

Sanığın 03.04.2024 tarihli dilekçesi itibarıyla, etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini belirtmesi karşısında, hükmün kesinleşmesine kadar etkin pişmanlıkta bulunma imkanı da gözetilerek öncelikle sanığın duruşmada hazır edilerek ayrıntılı bir şekilde beyanlarının alınması, daha sonra vermiş olduğu bilgilerin, sanığın örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumuna uygun doğruluk ve faydalılık durumunun ilgili birimlerden sorulması ile sonucuna göre sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılarak bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan ... ve Hazine vekilinin kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçundan sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden:

Ön inceleme bölümünün 1 inci paragrafında açıklanan nedenlerle katılan ... ve Hazine Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... vekilinin silahlı terör örgütüne üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, katılan ... Başkanlığı vekilinin resmi belgede sahtecilik, silahlı terör örgütüne üye olma ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Ön inceleme bölümünün 2 nci paragrafında açıklanan nedenlerle katılan kurumlar vekillerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle AYRI AYRI REDDİNE,

C. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hüküm yönünden:

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/277 Esas, 2020/1084 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15279, Karar No: 2012/1040, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15279 E.  ,  2012/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 88 parsel numarası ile ev ve arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı sahil şeridinde bulunmaması ve mevcut kanıtları değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklan- mak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.12.2012 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4884, Karar No: 2018/5988, Tarih: 28.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4884 E.  ,  2018/5988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Dava tarihi : 06.12.2013

Hüküm : 2.225,8 TL kazanç kaybı ile cep telefonlarına el

konulması nedeniyle meydana gelen değer kaybı olan

4.350 TL toplamı 6.575,80 TL maddi ve 6.000 TL

manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün gerekçeli karar başlığında, ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının dükkanındaki cep telefonlarına el konulması nedeniyle davacının söz konusu cep telefonlarını el koyma tarihindeki değerinden ortalama % 30 değer kaybı ile sattığından bahisle meydana gelen zarar olarak 2.000 TL talep edildiği dikkate alınmadan, talepten fazla olacak şekilde 4.350 TL’ye hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün maddi tazminata ilişkin 1. fıkrasının içeriğinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''Maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı süreye ilişkin kazanç kaybı olan 2.225,8 TL ile cep telefonlarına el konulması nedeniyle meydana gelen değer kaybı olan 2.000 TL toplamı 4.225,8 TL maddi tazminatın, gözaltı tarihi olan 20.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hazinesinden alınarak davacıya verilmesine'' cümlesinin yazılması suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3211, Karar No: 2006/4657, Tarih: 20.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3211 E.  ,  2006/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava Borçlar Yasası’nın 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali takibin devamı ve %40 maddi giderim istemine ilişkin yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Eser sözleşmeleri taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme akdidir. Davacı yüklenici eseri teknik ve sanatsal kurallara ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle iş sahibi de teslim aldığı eserin bedelini ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda davacı yüklenici davalıya ait asansörün bakım ve revizyon işlerini yapmayı üstlenmiş yanlar arasında sözleşme düzenlenmiş iş bedeli 4.500.000.000 TL+KDV olarak kararlaştırılmıştır. Davacı edimini kısmen ifa etmiş iş bedeli olarak 1.500.000.000 TL ödemiştir. Bu miktar açısından sözleşmede ödeme bölümünde düzenleme yapılmış olup taraflar arasında da çelişme bulunmamaktadır. Yerinde yapılan tatbiki keşif sırasında makine mühendisi-teknik bilirkişi dinlenmiş sözleşmeye göre eksik

bırakılan işler bedeli 1.430.000.000 TL olarak hesaplanmıştır. Davalı ısrarla 14.04.2004 tarihli para teslim tutanağında sözü edilen 1.500.000.000 TL’yi de davacı yüklenicinin elemanı ... ...’a verdiğini ...’in de davacı şirkete ödediğini öne sürmüştür. Ancak bu bedelin ...tarafından da davalı adına davacıya ödediğine dair herhangi bir yazılı belgeye rastlanmamıştır. Bu durumda anılan 1.500.000.000 TL bedel yönünden konu açıklık kazanmamıştır. Davalı yanıt dilekçesi ekinde sunduğu kanıt listesinde “diğer yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olmaktadır. Davalıya bu konuda yemin teklif hakkı hatırlatılmalı sonucu dairesinde işlem yapılmalıdır.

Mahkemece açıklanan olgular gözden uzak tutularak eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kısmen kabulü yönünden hüküm kurulması isabetli olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kabulü ile kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8977, Karar No: 2013/22547, Tarih: 10.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8977 E.  ,  2013/22547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.01.2013 tarih ve 2012/130-2013/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... ve ...'ın enişteleri Ferman Yılmaz'ın 08.03.2006 tarihinde Münih’te vefat ettiğini, cenaze ile birlikte Türkiye'ye gelmek için davalı şirketten İstanbul aktarmalı Münih-Ankara bileti aldıklarını, bu bilette belirtilen varış saatine göre cenazenin nakledileceği Reşadiye'ye ulaşım için otobüs ve ambulans tuttuklarını, Münih'ten kalkan uçağın gecikmeli olarak İstanbul'a saat 23.30'da vardığını, İstanbul-Ankara uçağı henüz kalkmadığı halde müvekkillerinin bu uçağa alınmadıklarını, davalı şirket personelinin davacıların içinde bulundukları duruma ve cenazelerine saygılı davranmadığını, davacıların yanlarındaki cenaze ile birlikte otobüsle Reşadiye'ye gitmek zorunda kaldıklarını, davalı şirketin kusurlu davranışı ile davacıların seyahat özgürlüğüne ve kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek, davacılar için ayrı ayrı 10.000 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin uçuş süresi içindeki gecikmelerden dolayı sorumluluğunun bulunmadığını, gecikmenin taşıyıcının kontrolü dışında hava şartları sebebiyle uçağın Münih havaalanından kalkışının gecikmesinden kaynaklandığını, manevi tazminatın koşullarının somut olayda gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı yolcuların somut olayda herhangi bir kusurlarının olmadığı, içinde bulundukları özel durum itibariyle daha çok özel ve ilgiye muhtaç oldukları, konvansiyonun 19 maddesinin gecikmeden kaynaklanan manevi zararı da kapsayacağı, manevi zarar için belirlenecek bir miktarın taraflardan biri açısından ceza oluşturmayacağı gibi diğer taraf içinde zenginleşmeye sebep olmayacağı, manevi huzuru sağlayacak miktarda olması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile her bir davacı yönünden 1.750,00'şer TL manevi tazminatın olay tarihi olan 08.03.2006 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hava yoluyla yolcu taşımadan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, davalının Varşova Konvansiyonu hükümleri ve bilet satışları muvacehesinde, dava konusu olaydaki aksaklıktan sorumlu olmayacağı, seferin geç icra edilmesinin sebebinin ağır kış şartları olduğu, mücbir sebebin söz konusu olması sebebiyle davalının sorumluluğunun bulunmayacağı belirtilmiştir.

Varşova Konvansiyonu’nun 20. maddesi uyarınca taşıyıcı, kendisinin ve adamlarının zararı önlemek için gerekli bütün tedbirleri almış olduklarını veya onlar için bu tedbirleri alma olanağı bulunmadığını ispatlarsa, sorumlu olmayacaktır.

Bu durumda, Münih Havaalanından kalkışın gecikmesinin mücbir sebepten kaynaklandığı belirlendiğine ve davacılar tarafından davalının müşteri memnuniyeti ve sivil havacılık kuralları çerçevesindeki telafi edici tekliflerinin kabul edilmemiş olduğunun anlaşılmasına göre; yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13364, Karar No: 2019/16250, Tarih: 17.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/13364 E.  ,  2019/16250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 230. ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delilerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu kabul edilen eylemleri, bunların yasal unsurları ve nitelendirmeleri, uygulanacak kanun maddeleri ve CMK’nin 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz şekilde hükümlerin tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15924, Karar No: 2016/17659, Tarih: 27.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/15924 E.  ,  2016/17659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6679, Karar No: 2024/1963, Tarih: 21.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6679 E.  ,  2024/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/567 E., 2023/1260 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ : 15.08.2012, 06.04.2014

HÜKÜMLER : Düşme, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2023 Tarihli ve 2022/567 Esas, 2023/1260 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi, aynı maddeye 7394 sayılı Kanun'un dördüncü maddesi ile eklenen Ek birinci fıkra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62,58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

2. 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43,62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra dnetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

3. 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan; 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca dava zamanaşımı gerçekleştiğinden düşmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, atılı suçları işlemediğine, suç tarihlerinde ceza evinde olduğuna, ...isimli kişinin kendisi ceza evinde iken işlemleri yaptığına, hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, her takvim yılından ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine ve resen tespit edilecek diğer nedenlerle hükümlerin lehlerine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, her takvim yılından ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine ve resen tespit edilecek diğer nedenlerle hükümlerin lehlerine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve bu yıllara ait defter ve belgelerini inceleme için istenildiğinde ibraz etmediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaanın dosyada bulunduğu görülmüştür.

3. Sanığa 17.03.2014 tarihli isteme yazısı, 21.03.2014 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, ancak süresi içerisinde bu defter ve belgeleri ibraz etmediği anlaşılmıştır.

4. Sanık savunmalarında suçlamaları kabul etmemiş, ...isimli kişi ile birlikte bu iş yerini açtıklarını, 2011 yılında ceza evine girdiğini, iş yerini kapatması için......'a özel vekaletname verdiğini, ancak bu işinin kendi belgelerini kullanarak atılı suçları işlediğini, kendisinin fatura düzenlemediğini, faturalardaki imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

5. Mahkemece vergi suçu raporu ve ekleri, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçları işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuş, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun suç tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresi dolduğundan düşürülmesine karar verilmiş, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan oluşan bir zarar olmadığı için sanık hakkında bu suça ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış, ancak sahte fatura düzenleme suçunda ilgili yasa değişikliğine göre, Vergi Dairesine ödemede bulunmadığı için hakkında bu suç yönünden etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.10.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

A.Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden