muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5815, Karar No: 2024/6525, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5815 E.  ,  2024/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1766 E., 2024/1179 K.

KARAR : Başvurunun kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/269 E., 2022/328 K.

Taraflar arasındaki torunla kişisel ilişki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özet ile; davacının kızı ile davalının boşanmış olduğu, tarafların ortak çocukları olduğu, boşanma kararı ile birlikte velâyet haklarının davalı babaya verildiği, babanın çocukları anne ve anneanneye göstermediğini ileri sürülerek, davacıyla torunları Mustafa Buğra ile Aymira arasında görüş günü düzenlenmesinin talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilemesinin talep ve dava edildiği anlaşılmaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile küçüklerin velayetinin babalarında olduğu, davacının torunları ile görüştüğü zaman küçüklerin menfaatine uygun ölçüde davranışlarının bulunduğunu, önceki zamanlarda davalının küçüklerin davacı ile görüşmelerine izin verdiğini ancak sonrasında buna engel olduğunun tanık beyanları ile sabit olduğu, 18.03.2022 tarihli rapordan da anlaşılacağı üzere ''Küçükler ile davacı anneanne ... arasında kişisel ilişki kurulmasına engel bir durum olmadığı ve küçükler ile davacı arasında yatısız kişisel ilişki kurulmasının çocukların üstün yararına olacağı kanaatine varıldığı'' görüldüğünden küçüklerin anneanneleri ile görüşmesinde küçüklerin menfaatine olduğuna gerekçesi ile davanın kabulü ile, davalının çocukları, davacının torunları olan 2012 doğumlu ... ve 2016 doğumlu ... ile davacı ... ( anneanne) arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası pazar günleri sabah saat 10:00, akşam saat 17:00, dini bayramların üçüncü günü sabah saat 10:00, akşam saat 17:00 yatısız olacak şekilde takdiren şahsi ilişki tesis edilmesine, verilen kararın karar tarihinden karar kesinleşinceye kadar da tedbiren uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde ; davanın kabulü yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde ; davanın kabulü yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan uzman raporu, anne ve babanın boşanmalarına ilişkin karar ilamı, boşanma kararında anne ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 325 ncı maddesi birlikte değerlendirildiğinde; anne ile davaya konu küçükler arasında; "velâyeti davacı babaya verilen ortak çocuklar ve davalı anne arasında her ayın ilk ve üçüncü hafta sonu cumartesi günü saat 08:00'den pazar günü 17:00'a kadar, çocuklar okula gittiğinde yarı yıl tatillerinin ilk pazartesi günü 08:00'den takip eden pazartesi günü 17:00'a kadar, ramazan bayramlarının 2. günü saat 13:00'dan, üçüncü günü saat 17:00'ye kadar, kurban bayramlarının 3. günü saat 08:00'den 4. günü saat 17:00'ye kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 08:00'den 31 Temmuz günü saat 17: 00 arası yanına almak sureti ile kişisel ilişki kurulmasına" şeklinde görüş günü düzenlendiği, davacı anneanne ile torunlar arasında görüş günü düzenlenmesi için olağanüstü halin varlığının, davanın yasal şartlarından olduğu, dosya kapsamına göre davacı anneannenin torunları ile anneye tanınan görüş günü kapsamında görüşmesinin mümkün olduğu, belirlenen bu duruma göre davanın yasal şartları olan olağanüstü hallerin bu davada mevcut olmadığı, İlk Derece Mahkemesince açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın kabulü ile davacı ile torunları arasında görüş günü düzenlenmesinin toplanan tüm delillere, usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın tüm sonuçları ile birlikte ortadan kaldırılmasına, açılan davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı anneanne ile torunlar arasında kişisel ilişki kurulma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8378, Karar No: 2010/16067, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8378 E.  ,  2010/16067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalılara işletmelerinde satılmak üzere canlı hayvan sattığını, kendi namlarına kestirip işyerlerinde sattıkları halde bedelini ödemediklerini bildirerek tahsili için başlattıkları icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... ve İlhan işletmenin Nurhan adına kayıtlı olduğunu, Nurhan’ın da borcunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalı ...’a yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalılara satıp teslim ettiği canlı hayvanların bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalılar İlhan ve ...,işletmenin diğer davalı ... adına kayıtlı olduğunu, kedilerinin de eşi ve kardeşi olarak bir süre ücretli olarak işletmede çalıştıklarını, davacıya borçları olmadığını savunmuşlardır. Davacı delil olarak, davalılara ait Kardeşler Et ve Piliç Market İlhan, ... yazılı kartvizit, satış bedelinin bir kısmını araba vererek ödediklerine ilişkin,araç satış sözleşmeleri ile bono ve davalıların el yazısı ürünü, 18.645 TL borçlu olduklarını gösteren ancak sebep ve imza içermeyen belge ye dayanmıştır. 2010/8378-16067

Davalılar 18.645 TL borçlu olduklarına ilişkin belgedeki el yazısının kendilerine ait olduğunu ancak bunların düz matematik hesabından ibaret olduğunu beyan etmişlerdir. Kural olarak davacı,alacağını HMUK’un 288.maddesi hükmüne göre senetle ispatlamak zorundadır.Buna göre karşı tarafın muvafakatı halinde tanık dinlenmesi mümkündür.Davacı kendisine ait defter sayfası üzerinde davalıların el yazısı ile 8.7.2007 tarihi itibarıyla borç 20.845 TL-...,18.465 TL kalan –İlhan yazılı belge, hangi borca ilişkin olduğu belirtilmese ve davalıların imzasını taşımasa dahi kendi elleri ürünü olduğu kabul edildiğine göre HMUK.un 292.maddesi hükmü uyarınca yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Yazılı delil başlangıcı niteliğindeki belgenin mevcudiyeti halinde tanık dinlenmesi mümkündür. Mahkemece yazılı delil başlangıcı niteliğindeki belge karşısında tarafların gösterdiği tanık delili değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının davalı Nurten yönünden tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentteki nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA ,BOZULMASINA, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5588, Karar No: 2010/9876, Tarih: 28.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5588 E.  ,  2010/9876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :25.8.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmelerine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 28.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25484, Karar No: 2012/20214, Tarih: 26.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25484 E.  ,  2012/20214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

“Sahte fatura kullanmak” ile “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 12.08.2008 gün ve 2008/10965 esas sayılı iddianamede mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2004 takvim yılında “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullanmak” suçundan kamu davasının açıldığı ve “sahte fatura kullanmak” suçundan yargılama koşulu olan mütalaa da bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca sanığa yüklenen “2004 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanmak“ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suça konu faturaların Aralık 2004 KDV beyanında kullanılması nedeniyle suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4,104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1115, Karar No: 2012/3752, Tarih: 08.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1115 E.  ,  2012/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Yay. Hiz. A.Ş (STV) ve diğeri aleyhine 03/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davacı kamuoyunda ... soruşturması olarak bilinen soruşturma kapsamında tutuklandığını, halen iddianamenin hazırlanmadığını ne ile suçlandığını bilmediğini ancak davalı ... Televizyonunun 04/02/2009 tarihli anahaberinde hakkında asılsız, yakışıksız, tahkir edici yayınlar yapıldığını, haberin gerçek dışı olduğunu ve kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ise haberin; gerçek olduğunu, yayının basın özgürlüğü sınırları içerisinde yapıldığını,yayının güncel olduğunu, yayının yapılmasında kamu yararı bulunduğunu, yayının görünür gerçeğe uygun olduğunu, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık bulunduğunu belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü , Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi

sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi

sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayında; davalı televizyon kanalında davacının tutuklanması üzerine, tutuklanma sebebiyle ilgili haber yapıldığı, haberin içeriğinin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/565 nolu iddianamesiyle ortaya konulan görünür gerçeğe uygun olduğuna göre kişilik haklarının saldırıya uğradığından söz edilemeyeceği ve davalının da manevi tazminat ile sorumlu tutulamayacağı benimsenmelidir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemece davacının kişilik haklarına saldırı oluştuğu yolundaki belirleme yerinde olup, hükmedilen tazminat miktarı şu aşamada gündeme gelmediğinden dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum. 08/03/2012
Yargıtay — Esas No: 2007/20260, Karar No: 2007/22753, Tarih: 04.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20260 E.  ,  2007/22753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dosya kapsamından, Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğünün 51312 sayılı takip dosyasından yazılan 13.12.2000 tarihli yazı ile borçlunun şikayete konu taşınmazların tapu kaydına haciz konulduğu anlaşılmıştır.

İcra Mahkemeleri, İİK.nun 4.maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemeyle görevlidir. Şikayete konu haciz işlemi ise 6183 sayılı Yasa hükümlerine göre Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğünce gerçekleştirilmiş olup idari işlem niteliğindedir. Bu nedenle, anılan haciz işlemine yönelik şikayeti incelemek 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6/b maddesi uyarınca Vergi Mahkemelerinin görev alanına girer. O halde, Mahkemece, şikayetin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek haciz işleminin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.