muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/45451, Karar No: 2010/27364, Tarih: 04.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/45451 E.  ,  2010/27364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/1733

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2007

NUMARASI : 2007/725 Karar - 2007/433 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın sorgusu yapılıp, tanıklar dinlenip, deliller toplanıp değerlendirildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, 5271 Sayılı CMK.nun 193/2.maddesinin yanlış yorumlanması sonucu sanığın sorgusu yapılmadan, delil takdiri yapılarak yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden, duruşmaya devamla toplanan delillere göre bir karar verilmesi gerekirken, kullanılan elektrik miktarının değerinin az olduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8591, Karar No: 2025/4524, Tarih: 05.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8591 E.  ,  2025/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1144 E., 2024/1711 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Keçiborlu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/61 E., 2023/11 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasının miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince lehine belirlenen tedbir ve yoksulluk nafakası miktarlarına ilişkin hükmün davalı kadın tarafından istinaf edilmediği, bu yönlerden Bölge Adliye Mahkemesince yeni bir hüküm kurulmadığı, davalı kadının İlk Derece Mahkemesince belirlenen ve istinaf edilmeyerek kesinleşen tedbir ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.Davalı kadının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince lehine belirlenen tedbir ve yoksulluk nafakası miktarlarına ilişkin hükmün davalı kadın tarafından istinaf edilmediği, bu yönlerden Bölge Adliye Mahkemesince yeni bir hüküm kurulmadığı, davalı kadının İlk Derece Mahkemesince belirlenen ve istinaf edilmeyerek kesinleşen tedbir ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.Davalı kadının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Mahkemece, davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu, kadının ise hafif kusurlu olduğu gerekçesiyle boşanmaya karar verilmiş ise de; Mahkemece kadına, "müşterek konutun anahtarını değiştirerek erkeğin eve gelmesini engellediği ve tarafların ayrılık yaşadığı dönemde sağlık durumu bozulan erkeğe yardımcı ve destek olmadığı" vakıaları kusur olarak yüklenmiş olup bu vakıalara yönelik hükme esas alınan tanık beyanlarının soyut ve duyuma dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Bu beyanlara dayanarak kadına bu vakıaların kusur olarak yüklenmemesi mümkün değildir. Toplanan delillerden kadının başkaca kusurlu bir davranışı da ispat edilememiştir. Bu durumda, davacı erkek İlk Derece Mahkemesi kararında da belirtildiği üzere kadın ve ortak çocuklara karşı fiziksel şiddet uygulamak ve birlik görevlerini ihmal ederek maddi ve manevi anlamda kadın ve ortak çocuklarla ilgilenmemek suretiyle tam kusurludur. Bu itibarla erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası miktarlarına yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyerek kesinleşen yön olmakla REDDİNE,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31757, Karar No: 2022/24471, Tarih: 06.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31757 E.  ,  2022/24471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan incelemede:

Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyizinin; sanığın mağdurları yaralamak amacıyla kızı olan katılan ...'ye yumruk sallaması, eline aldığı kül tablasını katılanlar ... ve ...'a fırlatması, katılan ...'un sanığı salondan çıkartarak katılan ... ile birlikte yatak odasına gittiğinde sanığın eline aldığı bıçakla yatak odasının kapısına gelmesi ve sanığın bıçak elinde olduğu halde mağdurları ölümle tehdit etmesi karşısında; sanığın üzerine atılı her iki suçu da işlediğine ilişkin olduğu, ancak kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın ... Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7631, Karar No: 2019/2616, Tarih: 07.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7631 E.  ,  2019/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde mirasçı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 02.08.2009 tarihinde meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, davalıya sigortalı araç sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu, İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 20.01.2012 tarihli Sağlık Kurulu Raporu’na göre davacının daimi vücut fonksiyon kayıp oranının %21 olduğunu, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 200,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Davacı ...’ın 21.05.2014 tarihinde bekar olarak vefat etmesinden dolayı tek mirasçısı olan babası ...’a davetiye tebliğ edilerek davaya dahil edilmiş, mirasçı ... 06.03.2015 havale tarihli dilekçesi ile davayı takip etmek istemediğini bildirmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuruya bırakılmasından itibaren 3 ay içerisinde yenilenmeyen davanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm mirasçı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, mirasçı ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı-Mirasçı ...'dan alınmasına 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11546, Karar No: 2023/3718, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11546 E.  ,  2023/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının eşine karşı saygısız hareketleri olduğunu, her ortamda erkeği küçük düşürdüğünü, sürekli hakaretler ettiğini, şiddet uygulamaya meyyilli olduğunu, kadının bu tutum ve davranışları nedeniyle taraflar arasında sevgi ve saygının kalmadığını, tarafların bu nedenle uzun zamandan beri ayrı yaşadıklarını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babalarına bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde; davacı erkeğin dilekçesinde belirttiği hususların gerçek olmadığını, erkeğin ailesine bakmadığını, okula giden çocuklara harçlık vermediğini, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, kendisine ve çocuklarına hiçbir zaman sevgi saygı göstermediğini, imam nikahlı olarak başka bir kadınla birlikte yaşadığını, ayrı yaşamaya başladıklarından sonra bile erkeğin evine hiç bir zaman katkısının olmadığını, bu nedenlerle davanın reddine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin dava dilekçesinde ileri sürmüş olduğu iddiaları tanık beyanları ile ispat edemediği, iddialarını ispata yarar başkaca delil de ileri sürmediği, kadının ise erkeğin başka bir kadınla beraber yaşadığı olgusunu ispat ettiği erkeğin Suriye uyruklu bir kadın ile evlilik dışı olacak şekilde beraber yaşadığı ve bu kadından iki çocuğunun olduğunun nüfus kayıtlarıyla sabit olduğu, böylelikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle tam kusurlu olduğundan bahisle davasının reddine, ergin olmayan ortak çocukların geçici velâyetlerinin anneye verilmesine, babaları ile aralarında kişisel ilişki tesisine, ergin olmayan ortak çocuklardan her biri lehine 300,00 TL olmak üzere toplamda 900,00 TL tedbir nafakası ödenmesine, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle artırılarak 300,00 TL olarak takdirine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların dosya kapsamında ispatlandığını, erkeğin başka kadınla yaşamasına davalı kadının rızasının olduğunu, bu kusurun kendisine yüklenemeyeceğini ileri sürerek kararın tüm yönlerden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından belirlenen kusurların gerçekleştiği, verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu yönünde yapılan değerlendirme ile davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; davalı kadının erkeğin başka bir kadın ile beraber yaşamasına rıza gösterdiğini ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davacı erkeğin iddialarını ispatlayıp ispatlayamadığı, erkeğin davasının kabulüne karar verilmesine ilişkin şartların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3903, Karar No: 2015/22306, Tarih: 10.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3903 E.  ,  2015/22306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklardan ...'nin altsoyu, ...'nın ise kardeşi ve kardeşinin eşi olan katılanlara ait araziden zeytin ve çam ağaçlarını kesmeleri şeklindeki somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...'ün hüküm tarihinden sonra 11/01/2015 tarihinde öldüğünün UYAP üzerinden MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Katılanlara ait zeytin ve çam ağaçlarına zarar verilmiş olması karşısında, sanık ...'nın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen “Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 151/1. maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6369, Karar No: 2014/13003, Tarih: 24.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6369 E.  ,  2014/13003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınan...'a karşı iki farklı günde işlediği eylemi nedeniyle hakkında 2 kez yağma suçundan ayrı ayrı hüküm kurulmaması ve 5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın yakınan ...'e yönelik eylemin de 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8467, Karar No: 2020/7799, Tarih: 28.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/8467 E.  ,  2020/7799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, iş kazası sebebiyle oluşan kurum zararının tazmini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının talebini kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, işverenin %30 oranında kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle; “Davanın kabulü ile, 45.167,38 TL ilk peşin değerli alacağın 20/10/2014 gelir bağlama onay tarihinden, 115,80 TL cenaze ödemesi ile 95,53 TL tedavi ve hastane masrafı ödemesinin ise sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Özetle; ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükmün hukuka ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı taraf istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili hesap raporunun hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.