muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22968, Karar No: 2014/26225, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22968 E.  ,  2014/26225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/221-2014/285

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/8863, Karar No: 2012/18786, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8863 E.  ,  2012/18786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vek. Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili;müvekkili firmanın, . Gümrük Müdürlüğü denetimde faaliyet gösteren . Genel Antrepolarının sahibi olduğunu ve ithalatçı firmalara ardiye hizmeti verdiğini, davalı firmanın yurt dışında ithal etmiş olduğu . gümrük beyannamesi kapsamı, 241 kap, 2147 kg. eşya, 15/10/2002 tarihinde .Gümrük Müdürlüğü & ... Tekstil İhtisas Gümrük Müdürlüğü gümrük sahasına geldiğini, gümrüklemesinin . Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti. tarafından yapıldığını, nakliyesinin davacı müvekkil tarafından yapıldığını ve 15/10/2002 giriş tarihi ile 0. özet beyan formu ve 2002/582 kayıt numarası ile eşya teslim alındığını, davalı firma gümrükçüsü vasıtasıyla 192 kap, 1710 kg eşyasını 08/11/2002 tarihinde ardiye ücreti ödeyerek teslim alındığını, davalı tarafından teslim alınmayan 49 kap, 437 kg. eşyanın 15/10/2002 giriş tarihinden 23/06/2006 tarihine kadar işlemiş ardiye ücreti alacağının dava konusu yapıldığını, eşyanın davalı tarafın talebi üzerine davacı müvekkili tarafından taşınarak antrepoya sevk edildiğini, taraflar arasında ardiye ilişkisi ve sözleşmesi kurulduğunu, işlemiş ardiye ücret alacağı için ... 18. Noterliğinin 6167 yevmiye numaralı ve 23/06/2006 tarihinde çekilen ihtarname ile talep edildiğini, dava konusu alacak için 20/07/2006 tarih ve . numaralı fatura kesildiğini, davalı tarafça faturanın iade edildiğini, bunun üzerine alacakların tahsili amacıyla ... 4. İcra Müdürlüğünün 2006/12160 esas sayılı icra dosyası ile ilamsız takibe geçildiğini, yapılan itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve takibin devamına, davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; müvekkili şirketin 2002 yılında yurt dışında bir parti mal ithal ettiğini, ithal edilen malların davacının antreposuna konulduğunu, yapılan gümrükleme işlemleri sonunda 49 kap-437kg lık bir grup eşya için Gümrük İdaresi tarafından ülkemize sokulması kotaya tabi eşyalar statüsünde olduğuna kararı verilerek malları teslim almanın yasaklandığını, müvekkili şirkete yasal seçenekler sunulduğunu,bu çerçevede malların tasfiye edilmek suretiyle devlete bırakıldığını, tasfiye işleri için ilgili kuruma yazının geç yazılması sorumluluğunun davacı şirkete ait olduğunu, davacı şirketin yıllar sonra ihtarname keşide ettiğini, fatura tanzim ettiğini ve faturaya itiraz edildiğini, bu malların yasa gereği devletin olduğunu, müvekkilinin bu mallar üzerinde tasararufu olmadığını, bundan dolayı borç doğmasının söz konusu olmadığını belirterek talebin ... ve Gümrük Bakanlığına ihbarına, davanın reddine karar verilmesini istemiştir

... ve Gümrük Bakanlığına ihbarına, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece; Antrepo İşletmecilerinin serbest piyasa koşulları gereği her işletmecinin kendi fiyat politikasını uygulama hususunda özgür oldukları bu nedenle ek fiyat listesinin geçerli olacağı, Eşyaların sel felaketi nedeniyle yok olmadığı, tasfiye işletme müdürlüğünden gelen cevabi yazı doğrultusunda satış sonrasında antrepo işleticisine ödeme yapılmadığı, "( mülga) tasfiye tüzügü ve tasfiye yönetmeliğinin mali yükümlülükler başlıklı 26/27 maddesinde "... perakende satılan özel yolla tasfiye edilen veya imha edilen eşyayı muhafaza eden kişi veya kuruluşlara ardiye ve diğer hizmetler için bir ödeme yapılmaz" hükmü bulunduğundan ilgili antrepoya herhangi bir ardiye ödemesi yapılmamış olup, ayrıca gümrüğe terk edilmiş eşyanın ardiye ücretini ödenmesini düzenleyen 20.maddeden yararlanma hakkı bulunmadığı tasfiye kurulunca antrepo işletmecisine ödeme yapılmadığı, Antrepo işleticisinin 4.371 USD olarak ardiye alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Davalının ... 4. icra müdürlüğünün 2006/12160 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu İtirazın kısmen iptali ile takibin 4.371,00 USD olarak ödeme günündeki kur üzerinden hesap edilerek takip tarihinden borç ödeninceye kadar yıllık %23 avans faizi ile birlikte tahsili şeklinde sürdürülmesine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.2) Davacı dava dilekçesinde 49 kap 437 kg. eşyanın 15.10.2002 tarihinden 23.06.2006 tarihine kadar işlemiş ardiye ücret alacağını istediğini bildirmiştir. Mahkemece davacının ardiye ücret alacağını 15.10.2002 tarihinden 22.07.2002 tarihine kadar hesaplayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması HMK'nın 26. maddesine aykırıdır. Mahkemece davacının talebini aşmayacak şekilde ardiye ücret alacağı hesaplanıp ücret alacağını TL olarak isteyen davacının bu talebi de dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15394, Karar No: 2020/7161, Tarih: 30.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15394 E.  ,  2020/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Aydın Çocuk Mahkemesinin 22.04.2016 tarih, 2016/144 E ve 2016/225 K sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 13.05.2016 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 14.08.2017 tarihinde “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Aydın 6. Asliye Ceza Mahkemesince 19.03.2019 tarihinde TCK’nın 191/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği , hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi TCKnın 191. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle söz konusu hükmün yeniden değerlendirilmesi gerekmekte ise de; suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren başka kasıtlı suçlardan kesinleşen mahkumiyetlerinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/606, Karar No: 2014/1154, Tarih: 28.01.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/606 E.  ,  2014/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, aylık ücret ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.06.2013 gün ve 2013/4878 Esas, 2013/11146 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme bozma sonrası yapılan yargılama sonunda kararında direnmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde çalışırken ödenmeyen ücretlerini isteyince işten çıkarıldığını iddia ederek ihbar tazminatı ile 11 aylık ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece “....davacının davalıya ait işyerinde iş sözleşmesine dayalı olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak feshedildiği, davalı tarafça yapılan haksız feshin davacı lehine ihbar tazminatına hükmedilmesini gerektirdiği, davalı tarafça davacının işe gelmediği bu nedenle sözleşmesinin feshedildiği, ayrıca rakip firma olan ... Ltd. Şti.'nde işe girerek çalışmaya başladığı, rekabet yasağını ihlal ettiği bildirilmişse de tutanakların tarihi dikkate alınarak davalı tarafın bu yöndeki savunmasına itibar edilmemiş, aynı şekilde davalı tarafça davacının ücret alacağına ilişkin talebi hakkında ödendiği hususu davalı tarafça ispatlanmadığından davacının bu yöndeki talebinin de kabulüne karar verilmesi gerektiği, davacının ücret alacağına ilişkin talebinden davalı vekili tarafından cevap dilekçesiyle kabul edilen 684,64 TL lik kısmı açısından karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerektiği kanaatiyle aşağıdaki hüküm tesis olunmuştur.” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin 13/06/2013 gün ve 2013/4878 Esas, 2013/11146 Karar sayılı kararı ile “...Mahkemece davacının 11 aylık ücret alacağından davalı tarafından kabul edilen 684.64 TL dışındaki kısmının ödendiğinin yazılı delillerle ispatlanamamış olması nedeniyle talebin geri kalan kısmı hüküm altına alınmıştır. İş hayatında bu kadar uzun süre ücret almadan çalışılması hayatın olağan akışına aykırıdır. Davalı cevap dilekçesinde yemin deliline başvurmuştur. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken davalı tarafın davacıya ücretlerini alıp almadığı noktasında yemin teklif edebileceği hususunu hatırlatmak, davacıya usulüne uygun yemini yaptırmak ve davacı ücretini almadığı hususunda yemin ederse şimdiki gibi kabulüne, eğer yemin etmezse ücret alacağının reddine karar vermektir. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “..Dava 1086 ayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde açılmış olmakla birlikte davanın devamı sırasında 6100 Sayılı Kanun yürürlüğe girmiştir. 6100 Sayılı Kanun ile yemine ilişkin düzenlemelerde değişiklik sözkonusudur ve usule ilişkin hükümler derhal yürürlüğe gireceğinden 6100 Sayılı Kanundaki yemine ilişkin hükümlerin görülmekte olan davada uygulanması gereklidir. Davalı vekili cevap dilekçesinde "ve sair ilgili tüm yasal deliller" şeklinde belirtmiştir, 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu kapsamında Yargıtay uygulaması değerlendirildiğinde bu ifadeden davalı vekilinin yemin deliline de dayandığı sonucu çıkarılıp mahkemenin bu hususu hatırlatması gereğinden bahsedilebilir. Ancak 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu kapsamında değerlendirme yapıldığında mahkemenin taraflara yemin delilini hatırlatmasından ya da re'sen yemin teklifinden söz edilemez. Davalı vekilinin 1086 Sayılı Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde "ve sair ilgili tüm yasal deliller" şeklinde cevap dilekçesine yazmış olması 1086 sayılı Kanun kapsamında yemin deliline de dayandığı şeklinde değerlendirilmiştir. Ancak davalı vekili yemin teklifinde bulunmamıştır. Bu nedenle yargılama sırasında 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girmiş olması ve yemin teklifi açısından uygulanacak kanunun (derhal uygulanma ilkesi gereğince) 6100 Sayılı Kanun olması dikkate alınarak mahkememizce davalı vekiline yemin teklif etme imkânının bulunduğu hatırlatılmamıştır. Mahkemenin 6100 sayılı Kanun kapsamında yemin delilini hatırlatma zorunluluğu yoktur. Bilakis hatırlatmamalıdır. (Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine Göre Medeni Usul Hukuku, Prof. Dr. Hakan PEKCANITEZ / Prof. Dr. Oğuz ATALAY, Prof. Dr. Muhammet ÖZEKES, s. 504, Ankara, 2011). 6100 Sayılı Kanun kapsamında yemin teklifi tamamen tarafların ihtiyarında olan bir husustur. Yeminin kesin delil niteliği dikkate alındığında tamamen tarafların ihtiyarına bırakılması da tabiidir. Mahkememizce tüm bu hususlar birlikte değerlendirilerek önceki kararımız çerçevesinde davacının davasının kabulüne ilişkin aşağıdaki hüküm tesis olunmuştur.” gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Dava 1086 sayılı HUMK döneminde açılmış olup davalı vekili 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden önce vermiş olduğu cevap dilekçesinin deliller bölümünde “sair her türlü delil“ ibaresi ile yemin deliline dayanmıştır. Davanın devamı sırasında 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 448, 450 ve Geçici 1.madde hükümlerine göre yemine ilişkin hükümlerinin davada uygulanması gerekmektedir. Buna göre hakimin taraflara yemin teklif etme hakkı olduğunu hatırlatması gerekmediği gibi resen yemin teklif etmesi de mümkün değildir.

Ancak bu şekilde 1086 sayılı HUMK döneminde açılan davada açıkça ya da “sair delil” “her türlü yasal delil” ibaresi ile yemine deliline dayanan taraf, 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra dahi kendisine yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması gerektiği halde hatırlatılmadığını temyiz yolu ile ileri sürdüğü taktirde tarafın bu temyizine itibar etmek gerekip karar bu nedenle bozulmalıdır.

Somut olayda davalı vekili cevap dilekçesinin deliler bölümünde “sair her türlü delil” ibaresi ile yemine deliline dayanmış ise de, kendisine bu hakkın hatırlatılmadığını açıkça temyize getirmediğinden bu hususun bozma nedeni yapılması mümkün değildir.

Bu itibarla Dairemizin 13.06.2013 gün, 2013/1878 Esas 2013/11146 Karar sayılı bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 28.01.2014 gününde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20437, Karar No: 2015/22896, Tarih: 21.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/20437 E.  ,  2015/22896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... ve DSİ Genel Müdürlüğü aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.02.2014 gün ve 61/244 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 66 parsel sayılı taşınmazın Ilısu Barajının kamulaştırma sahasında kaldığını, üzerinde bulunan ağaç, su havuzu, istinat duvarı ve demir çitin davacı tarafından meydana getirildiğini açıklayarak bu hususun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, 4706 sayılı Yasa'nın 5. maddesine göre 2003 yılından sonra Hazineye ait taşınmazlar üzerinde yapılan her türlü muhdesatın hiçbir işleme gerek kalmaksızın Hazineye intikal ettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı DSİ Genel Müdürlüğü ise cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı DSİ'ye karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine; davalı ...'ne karşı açılan davanın kısmen kabulüne, 91 parsel yönünden bozma yapılmadığından bu parsel hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına; 157 parsel sayılı taşınmazdaki 66 m2' lik yapı, 2-3 yaşlarında 3000 adet kavak, 5-6 yaşlarında 2000 adet kavak, 5-6 yaşlarında 500 adet elma, 5-6 yaşlarında 50 adet dut, 5-6 yaşlarında 10 adet ceviz, 5-6 yaşlarında 50 adet asma ve 5-6 yaşlarında 50 adet incir ağacından oluşan muhdesatın davacı ...'a ait ait olduğunun tespitine; 530 sayılı taşınmazda bulunan orta yaşta 4 adet ceviz, büyük yaşta 3 adet dut, büyük yaşya 4 adet kayısı, fidan niteliğinde 3 adet badem, orta yaşta 10 adet incir, orta yaşta 20 adet kavak, büyük yaşta 6 adet elma ağaçları ile 1 adet kuyu, 112 m2 büyüklüğündeki ahır, 5 m2'lik duvar'ın davacı ...'a ait olduğunun tespitine; 157 ve 530 parsel sayılı taşınmazlardaki söğüt ağaçlarına yönelik talebin reddine; fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve özellikle mahkemece bozma ilamının gereklerine uyularak bu doğrultuda işlem yapıldığının anlaşılmasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve özellikle mahkemece bozma ilamının gereklerine uyularak bu doğrultuda işlem yapıldığının anlaşılmasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhdesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhdesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhdesatın meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği göz önüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kabulü ile anılan taşınmaz üzerindeki muhdesatın asıl dosyanın davacısı ve birleştirilen dosyanın davacısı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 2.fıkrasının HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2.bentte açıklanan sebeplerle hükmün 2.fıkrasınının 3. ve 5. paragraflarındaki ''... davacı ...'a ait olduğunun ...'' ifadelerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, bunların yerine ''... davacı ... tarafından meydana getirildiğinin ...'' ibarelerinin yazılmasına, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple reddi ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin parcın istek halinde davalı ...'ne iadesine 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.