muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25747, Karar No: 2014/256, Tarih: 14.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25747 E.  ,  2014/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Türk Medeni Kanunu'nun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi: "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırları içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir. Öte yandan, anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise, başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir.

Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dal ve kökler uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığı ile giderilmesini de isteyebilir.

Somut olayda; sanık ile katılanın bitişik arazilerde komşu oldukları, katılanın bahçesinde dikili bulunan ağaçların sanığa ait araziye taşan dallarının güneş ışığını kestiği ve dökülen yaprakların bahçeyi kirleterek zarar verdiği, bu durumdan rahatsız olan sanığın katılanı uyarmasına rağmen katılanın bir tedbir almaması üzerine, katılana ait ağaçların kendi arazisine taşan dallarını budadığı anlaşıldığından, sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1454, Karar No: 2023/4564, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1454 E.  ,  2023/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1846 E., 2022/1789 K.

DAVA TARİHİ : 04.11.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 34. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/340 E., 2022/292 K.

Taraflar arasındaki feragatin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.01.2010 tarihinden 27.03.2018 tarihine kadar davalı Üniversite bünyesinde çeşitli alt işveren Şirketlere bağlı olarak çalıştırıldığını, 26.03.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında kadroya geçebilmek için ... 6. ... Mahkemesinin 2015/382 Esas, 2018/233 Karar sayılı dosyasındaki davasından feragat ettiğini ancak feragat dilekçesinin şarta bağlı feragat niteliğinde olduğunu, davacının dilekçeyi özgür iradesi ile imzalamadığını, iradesinin fesada uğratıldığını ileri sürerek 26.03.2018 tarihli feragat dilekçesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiğini, davacının davasını ispatla mükellef olduğunu, ancak dava dosyasından davacının beyanlarını doğrulayıcı bir bilgi ve belgeye rastlanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... 6. ... Mahkemesinin 2015/382 Esas sayılı dosyasında feragat sebebiyle davanın reddine karar verildiği, davacının somut davada feragatin irade sakatlığı nedeniyle olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin 01.01.2010-27.03.2018 tarihleri arasında ... Tıp Fakültesi yerleşkesinde çeşitli alt işveren şirketlerde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, bu tarihten sonra 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, geçiş şartı olarak da feragat sözleşmesi imzalatıldığını, feragatin şarta bağlı olduğunun ve davacının iradesini yansıtmadığının açık olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kadroya geçmeyip, işçilik alacakları için açtığı davayı sürdürme imkânı varken bu seçeneği değil, kadrolu çalışmayı tercih ettiği, bu nedenle de davacının iradesi ile davadan feragat ettiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ... 6. ... Mahkemesinin 2015/382 Esas sayılı dosyasında davasından feragat ettiğine dair dilekçesinin geçerli olup olmadığına ve iptalinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 307 ve 311 inci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15876, Karar No: 2014/7488, Tarih: 05.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/15876 E.  ,  2014/7488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/124-2013/177

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira akdinin feshi ile kira sözleşmesinden dolayı borçlu olmadığının tespiti ve tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında düzenlenen 01/06/2009 tarihli kira sözleşmesi ile lokanta olarak işletilmek üzere kiraladığı taşınmazı 2009-2010 dönemi kış aylarında içerisine su girmesi sebebi ile tam randımanlı olarak kullanamadığını, davalı kiraya verenin mecuru tamire yanaşmadığını, bu konuda kiraya verene gönderilen ihtarnameden sonuç alınamadığını, mecurun 01/11/2010 tarihinden sonra kapalı tutulduğunu, kazanç elde edilemediğini, davalı kiraya verenin zorunlu tamirat ve tadilatı yapmayarak mecurun kullanımının devamlılığını sağlayamadığını belirterek kira sözleşmesinin feshine, 01/11/2010 tarihinden itibaren kira borcu olmadığının tespitine, kira bedellerine karşılık verilmiş senetler nedeni ile borçlu olmadığının tespitine ve mecurun kullanılamaması nedeni ile şimdilik 15.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece davacı tarafından her ne kadar akdin feshi talep edilmiş ise de davalıya gönderilen ihtarnamede akdin feshi seçimlik bildiriminin bulunmadığı, mecurda ayıbın varlığını gösteren bir tespit yapılmadığı, kiralayanın kusurlu kabul edilemeyeceği, senetlerin kira bedeli karşılığı verildiğine dair delil ibraz edilmediği ve zararın varlığının da kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK.nun 8/II-1 maddesi gereğince kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, akdin feshi, yahut tespit davaları bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davaları ve bunlara karşılık olarak açılan davalara bakmaya Sulh Hukuk Mahkemesi görevli kılınmıştır. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK.nun 8/II-1 maddesi gereğince kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, akdin feshi, yahut tespit davaları bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davaları ve bunlara karşılık olarak açılan davalara bakmaya Sulh Hukuk Mahkemesi görevli kılınmıştır. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Eldeki davada kira sözleşmesinin feshi, kira sözleşmesi nedeni ile borçlu olmadığının tespiti ve tazminat istenmiştir. Akdin feshi davasında başlangıçta geçerli olarak yapılan bir kira sözleşmesinin sonradan ortaya çıkan nedenlerden dolayı feshedilmesi talep edilmesine rağmen, akdin iptaline ilişkin davalarda, yapılan sözleşmenin geçerli olmadığı, batıl olduğu ileri sürülmektedir. Sözleşmenin yapıldığı anda geçerli olmadığı, batıl olduğu yönündeki iddia ile açılan iptal davalarında görevli mahkemenin, müddealinin değerine göre belirlenmesi gerekir. Davacı vekili tarafından açılan eldeki davada, kiralananda meydana gelen olumsuzluklar ileri sürülerek kira akdinin feshi ile birlikte menfi tespit ve tazminat isteminde bulunulmasına göre yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereğince 25/03/2011 tarihinde açılan davada görevli mahkeme münhasıran Sulh Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21735, Karar No: 2021/7955, Tarih: 23.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21735 E.  ,  2021/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan beraat, diğer atılı suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Katılanın aşamalardaki beyanları ile bunu destekler nitelikte sanığın müdafi huzurunda verdiği kolluk ve sorgu ifadelerinde suç tarihinde kapıda beklettiği için kızdığı katılana cinsel ilişki için para vermeyeceğini söyleyip, korkutmak amacıyla ellerini sık sık cebine atarak araba anahtarlığıyla oynadığı ve katılanın bundan dolayı kendisinin bıçak taşıdığını zannederek çekindiğini belirtmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay gecesi sanığın kendisinde bıçak olduğu izlenimi vermek suretiyle korkutarak direncini kırdığı katılanla cinsel ilişkiye girdiği anlaşıldığından, müsnet suçtan mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14995, Karar No: 2011/15269, Tarih: 09.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14995 E.  ,  2011/15269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Mahkeme kararında yapılan nitelendirmeye göre davada, asli müdahil orman idaresi tarafından orman iddiası ile tapu iptali ve orman cinsi ile Hazine adına tescil istenmektedir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, 14.02.2011 tarihli ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 tarihli ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 11.04.2011 tarihli ve 14 sayılı Yargıtay Başkanlar Kurulu Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarihli ve 1 sayılı Kararı ile aynen kabul edilen ve 02.06.2011 tarihli ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 20.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1763, Karar No: 2024/6963, Tarih: 01.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1763 E.  ,  2024/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/115 Esas, 2021/202 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2003/23928 sayılı “...+şekil” ibareli 19. sınıf ürünleri içeren tanınmış markasının bulunduğunu, davalı şirketin 2013/46781 sayılı "...+şekil" ibareli 19. sınıfta ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilince iltibas ve tanınmışlık hukuki sebebine dayalı olarak itirazda bulunduğunu, itirazın önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından 2015/M-1202 sayılı kararla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun tescilinin müvekkilinin “...” esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi, markanın tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, itibar ve ayırt edici karakterini de zedeleyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline, davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddine karara verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili, davacı markası ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik bulunmadığını, “...” ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığını, diğer ibareler ile yeterli ayırt ediciliğinin oluştuğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak her iki markada “...” ve “...” ibarelerinin benzer şekilde konumlandırıldığı "..." ekinin ise her iki markada da aynı şekilde yer aldığı ve markalar arasında yüksek fonetik benzerlik bulunduğu, anlamsal olarak farklılaşma bulunsa da markalara konu yabancı dildeki ibarelerin Türkçe anlamlarının ortalama tüketici kitlesince bilinebilecek sözcükler olmaması karşısında markalar arasında karıştırma ihtimalinin olduğunun kabulünün gerekeceği bilirkişi raporunda belirtildiği gibi 19. sınıf "tabaka veya şerit halinde tabii veya sentetik yüzey kaplamaları, ısı ile yapıştırılabilen sentetik kaplamalar" bakımından emtia benzerliği olduğu gerekçesi ile bu emtialar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin birinci fırkasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesinin birinci fırkasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı TÜRKPATENT vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davalı TÜRKPATENT vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16298, Karar No: 2014/810, Tarih: 22.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/16298 E.  ,  2014/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/02/2013

Numarası : 2012/16-2013/92

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 01.01.2009 tarihinden itibaren davalı Bakanlığa bağlı Adana M.. K..D.. ve Çocuk Bakımevi Hastanesinde hasta bakımı ve temizlik işinde alt işveren D.. Ltd. Şti nezdinde çalıştığını, iş akdinin işverence 30.12.2010 tarihinde haksız feshedildiğini, alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olup işçilerin hasta bakımı serum takma pansuman etme sterilizasyon v.b işlerde çalıştırıldığını, fesihten sonra haklarının ödenmediğini belirterek, kıdem, ihbar, eşit davranmama ve kötüniyet tazminatı ile yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai, ilave tediye, döner sermaye ücreti ve ücret farkı olmak üzere alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, 4857 sayılı Yasanın 2/8 maddesine göre davacının yüklenici firma elemanı olduğundan işvereninin davalı idare kabul edilemeyeceğini, şirketin işçileri arasında ayrım yapmadığını, döner sermaye ücretinin memur, sözleşmeli personel ve açıktan vekil olarak atananlara ödendiğini ve ücret farkı alacağı ve diğer alacaklarının bulunmadığını,muvazaalı ilişki bulunmadığını davacının gerçek işvereninin davalı bakanlık olmayıp yüklenici firma olduğunu belirterek husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece kararda açık bir şekilde davalı Bakanlık ile ihbar olunan D..Şirketi arasındaki malzemeli genel temizlik ihalesinin muvazalı olduğu tespitine yer verilmemişse de ilave tediye alacağı hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece kararda açık bir şekilde davalı Bakanlık ile ihbar olunan D..Şirketi arasındaki malzemeli genel temizlik ihalesinin muvazalı olduğu tespitine yer verilmemişse de ilave tediye alacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre Davalı Bakanlık ile D.. Şirketi arasında ihale sonucu imzalanan Malzelemeli Hastane Genel Temizlik, İlaçlama, Kalorifer Yakma, Yemek Öncesi Ve Sonrası Hizmetler, Çamaşır Yıkama Ve Kurutma gibi temizlik işlerinin hizmet alımı yoluyla yapıldığı, davacı hakkında düzenlenen savunma talebi konulu yazılarda ve tutanaklarda davacının temizlik yaptığı servisi yeterince temizlemediği, labaratuarda çöplerin toplanmamış olduğu ve temizliğin eksik yapıldığına yönelik davacı cevabında temizliğin yapıldığı ve çöplerin alındığının belirtildiği, bu nedenle davacının asıl görevinin temizlik yapmak olduğunun anlaşıldığı, davacının muvazaa iddialarını destekleyen somut, şüpheden uzak ve inadırıcı bir delilin dosya kapsamında mevcut olmadığı, bütün bu nedenlerle Davalı Bakanlık ve alt işveren D.. Ltd. Şti. Arasındaki ilişkinin kanunen geçerli alt-üst işveren ilişkisi olduğu gözönünde bulundurularak davacı, davalı Bakanlık işçisi sayılamayacağından ilave tediye alacağının reddine karar verilmek gerekirken aksi yöndeki kabulün hatalı olduğu anlaşılmıştır.

Buna göre davalı Bakanlık ile İhbar olunan şirket arasında geçerli olan sözleşmelerin muvazaalı olmadığının kabulü ile talep edilen ilave tediye alacağının reddine karar verilmek gerekirken hüküm altına alınması isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.