muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2435, Karar No: 2022/5474, Tarih: 08.09.2022

IV. İSTİNAF

1. Mahkemenin Tavzih Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı; 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanun'a eklenen 36/A ve 17.maddeleri gereği davacı Hazinenin yaptığı tüm yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesi istemine ilişkin taleplerinin Mahkeme tarafından reddedildiğini, verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 21/102021 tarihli ve 2021/1388 E. 2021/1080 K. sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'a eklenen 36/A ve 17. maddeleri gereğince tüm yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına ve Hazine lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğini, anılan hükümlerin henüz infaz edilmemiş tüm yargı kararları için uygulanacağı belirtilmesine rağmen bu hususlar gözetilmeden karar verildiğini, tavzihle hükmün düzeltilmesi gerektiğini belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesi “(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” düzenlemesi yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (III./3.) nolu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının ve (IV./3.) no.lu paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (III./3.) nolu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının ve (IV./3.) no.lu paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 08/09/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9592, Karar No: 2011/10756, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9592 E.  ,  2011/10756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Çanakkale Belediye Başkanlığı yazılarına göre dava konusu taşınmazın belediye sınırları ve 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup plansız alanda kaldığı, ayrıca 1/5000'lik planda havaalanı olarak belirtildiğinden yapılaşma yasağı bulunduğu, havaalanı sınırları bitişiğinde meskûn alanlar ve havaalanının batı, güney ve güneydoğusunda yoğun yapılaşmalar bulunduğu, merkez ilçe yerleşim yeri ortasında olduğu, yol ve ulaşım imkanı bulunduğu ancak nazım imar planında havaalanı olarak planlı olduğundan yapılaşmaya izin verilmesi mümkün bulunmadığından kanal hizmeti verilmediği, en yakın yerleşim yerine 145 metre mesafede bulunduğu belirtilmiş, geri çevirme öncesi dosya içerisinde bulunan belediye başkanlığı yazılarında ise taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planının bulunmadığı, nazım planında kısmen yol, kısmen konut alanı, kısmen askeri alan, kısmen de havaalanı uçuş koridoru koruma kuşağı olarak konumlandırıldığı, merkeze 2500 metre uzaklıkta bulunduğu ve tüm belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, temyiz aşamasında davacı idare vekili tarafından ibraz edilen 10.09.2008 günlü belediye başkanlığı yazısında ise davaya konu parselin 1/1000 ölçekli ve 1/5000 ölçekli imar planları içinde bulunmadığı bildirilmiş olmakla gelen yazılar çelişkili olup, taşınmazın 1/1000 ölçekli plana kamulaştırma amacıyla alınıp alınmadığı hususu da anlaşılamamıştır. Dairece daha önce incelenen Dairenin 23.06.2011 gün ve 2011/6668 E.-7656 K. sayılı dosyasında (Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 gün ve 2009/509 E. 2010/512 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili belediye başkanlığınca gönderilen 23.09.2010 tarih ve 8274 sayılı cevapta 1/1000 ölçekli uygulama imar planının 08.06.2010 tarihinde onaylandığı ve planda havaalanında kaldığının belirtildiği de dikkate alınarak, yukarıda açıklanan belediye

2011/9592-10756

2011/9592-10756

başkanlığı yazıları arasındaki çelişkilerin nedeni de sorulmak ve ayrıca Dairece 29.09.2011 günü incelenen Dairenin 29.09.2011 gün ve 2011/8126 E.-9465 K. sayılı dosyasında (Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2010 tarih ve 2009/506 E.- 2010/511 K. sayılı) aynı kamulaştırma bölgesindeki taşınmazlarla ilgili dosya arasında bulunan Çanakkale Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.1996 tarih ve 1996/109 E.-933 K. sayılı dosyasına gönderilen belediye başkanlığının 24.12.1996 tarih ve 587 sayılı yazısı da incelenmek suretiyle, dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararı alınmadan önceki durumunun, hangi amaçla ve hangi tarihte uygulama imar planı kapsamına alındığının, dava tarihinden önce imar planı içinde ise; içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkin olduğu ve bir önceki geri çevirme kararında istendiği halde dosyaya getirtilmediği anlaşılan Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/34 Esas- 370 Karar sayılı kesinleşmiş karar örneğinin ilgili mahkemesinden getirtilip,

Dosya içerisine konulmasından sonra istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40954, Karar No: 2015/25438, Tarih: 16.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/40954 E.  ,  2015/25438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

1- Davacı temyizi yönünden; 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına göre; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK'nun 427/2.maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra(inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında “5521 sayılı Yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15.maddesindeki düzenleme gereği HUMK'nun 427.maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

2015 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 2.080,00 TL'sını geçmesi gerekir.

Somut olayda davacı reddedilen ihbar tazminatı yönünden kararı temyiz etmiş olup, temyize konu edilen miktar 868,28 TL olmakla karar tarihi itibariyle hüküm kesin nitelik taşıdığından davacının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2- Davalı temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdini davalı tarafından haksız ve geçersiz nedenle feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının ... Üniversitesi Hastanesi ikmal inşaat işinin yapımı için istihdam edildiğini, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, kendilerinden kaynaklanmayan sebeplerle asıl işveren ile yaptıkları sözleşmenin son bulmasından dolayı davacı ile aralarındaki iş akdinin kendiliğinden son bulduğunu ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Davalı davacı tanıklarının husumetli olduğunu ve başka dosyalarda vermiş oldukları beyanlar ile mahkemede vermiş oldukları beyanlar arasında çelişki bulunduğunu, bu nedenle tanık beyanlarının hesaplamalarda dikkate alınamayacağını iddia etmiştir. Gerçektende davacının ve bazı işçilerin iş akitlerinin davalı tarafından feshedilmesi üzerine Şanlıurfa İş Mahkemelerinde bir çok dava açıldığı, bu dosyalarda dinlenilen davacı tanıklarının genelde aynı kişiler olduğu, davalı işyerinde çalıştıkları, davalıya karşı açmış oldukları davalarının bulunduğu ve bu tanıkların çalışma saatlerine ilişkin gerek aynı mahkemede farklı dosyalarda vermiş oldukları beyanlar gerekse başka mahkemelerde vermiş oldukları beyanların çelişkili oldukları, iş başlangıç ve bitiş saati hakkında farklı dosyalarda farklı beyanlar verdikleri, Dairemizce incelenen dosya içeriklerinden ve davalı vekili tarafından tanık beyanlarına karşı verilen dilekçelerden anlaşılmaktadır. O halde yapılacak iş, ... Üniversitesi'ne müzekkere yazılarak davacının çalıştığı şantiyedeki çalışma saatleri sorulmalı ve davacı tanıkları tekrar dinlenerek yaz ve kış çalışma saatlerine ilişkin davalı vekilinin tanık beyanlarına karşı vermiş olduğu dilekçede belirtilen çelişkiler giderilmeli, tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre davacının fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin çelişkili tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın BOZULMASINA, davacının temyiz dilekçesinin reddine, peşin alınan temyiz harcının taraflara iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12432, Karar No: 2018/6649, Tarih: 03.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12432 E.  ,  2018/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile katılma yolu ile davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacılardan... ve ...'nun kızları ve diğer davacıların kız kardeşleri olan ...'nin davalı ...'ın yönetimindeki ... plaka sayılı motorsiklette yolcu iken, davalı ... Belediyesinin yetki ve görev sorumluluk sahasında bulunan yolda hiçbir işaret, yazı, tabela gibi ikaz edici ve belirtici bir materyal konmamış ve aydınlatılmamış olduğu için 14/09/2008 günü orta refüje çarparak takla atmaları neticesinde hayatını kaybettiğini, davalılardan ... aleyhine ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/544 Esas, 2009/628 Karar sayılı dosyasında kusurlu bulunduğunu ve suçu sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiğini, aynı dava dosyasındaki ... Raporuna göre orta refüje belirtici trafik işaret ve levhası koyulmamasından sorumlu kamu kuruluşunun da kusurlu ve sorumlu olduğunun belirtildiğini ileri sürerek davacı müvekkillerden ... ve ... için ayrı ayrı 20.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 8.000,00 TL olmak üzere toplam 72.000,00 TL manevi tazminatın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacılar ... ve ... yönünden 5.000,00'er TL, diğer davacılar yönünden 2.000,00'er TL olmak üzere toplam 18.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ile katılma yolu ile davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı kamu tüzel kişisi olup, görmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmeti sırasında verdiği iddia olunan zararlardan dolayı sorumluluğu özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkileri kullanırken oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanmakta olup bu zararların tazmini amacıyla anılan idarelere karşı hizmet kusurlarına dayanılarak İdari Yargılama Usul Kanunu 2. madde hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikamesi gerekmektedir. (11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı)

Somut olayda, davacı vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden hizmet kusuruna dayalı olarak dava açmıştır.

Somut olayda, davacı vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden hizmet kusuruna dayalı olarak dava açmıştır.

Buna göre, görev-yargı yolu yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınacak hususlardan olduğundan, mahkemece davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden, idari yargının görev alanına giren uyuşmazlıkta yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2 maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden esasa girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak 818 sayılı B.K.’nın 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın meydana geliş şekli, tarafların kusur durumu, müteveffanın yaşı dikkate alındığında davacılar için takdir olunan manevi tazminatların bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin, sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin, sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ... Belediye Başkanlığı'na geri verilmesine 03/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.