muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5612, Karar No: 2012/6698, Tarih: 18.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5612 E.  ,  2012/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/02/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı, aynı zamanda akrabası olan davalı ile aileleri arasındaki miras davası nedeniyle husumet bulunduğunu ve davalıca gönderilen telefon mesajlarıyla kendisine küfür ve hakaret edildiğini belirterek 10.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme istemi kısmen kabul etmiş ve davacı yararına 300,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; somut olayın gelişimi, davalıca çekilen mesajda kullanılan sözlerin ağırlığı, olay tarihi ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hükmolunan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkeme davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda; somut olayın gelişimi, davalıca çekilen mesajda kullanılan sözlerin ağırlığı, olay tarihi ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hükmolunan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkeme davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1822, Karar No: 2016/4335, Tarih: 14.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1822 E.  ,  2016/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1340 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili (salt vekalet ücreti yönünden) ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın el koyma tarihi olan 1976 yılı itibarıyla imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,14.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/377, Karar No: 2011/7980, Tarih: 19.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/377 E.  ,  2011/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/284076

... ile ...'ı hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan, ...'yı da kasten yaralamaktan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2009 gün ve 57/148 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'ı bıçakla hayati tehlike geçirmelerine neden olacak şekilde kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin ceza miktarları ile ilgili hesaplamalarda hata yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'nın mağdurlar ... ve ...'ı bıçakla hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde kasten yaralama suçları ile ilgili hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Sanık ... müdafiinin 14.04.2009 tarihli oturumda sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, sanık hakkında verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi, ertelenmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda değerlendirme yapılarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ...'yı yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 19.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4021, Karar No: 2019/14851, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4021 E.  ,  2019/14851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin iş yerine girilerek içinde 150 TL para bulunan bahşiş kutusunun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; 08.10.2013 tarihli kolluk tutanağı, müşteki beyanları ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, 07.10.2013 tarihinde başka hırsızlık olayları üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuğun, mevcut olaya ilişkin incelenen kamera görüntülerindeki kişi ile büyük benzerlik gösterdiğine dair emniyet ekiplerince tutulan tutanak ile yetinilmeyerek, suça sürüklenen çocuğun muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılmasının sağlanıp bahse konu görüntülerdeki kişinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Olay günü saat 22.00 sıralarında kapatılan suça konu pastanenin, ertesi gün saat 05.30'da açılmasına müteakiben hırsızlığın farkedildiğinin ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin yaz saati uygulaması nedeniyle saat 05.43’te sona erdiği, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6218, Karar No: 2013/16633, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6218 E.  ,  2013/16633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshi nedeniyle peşin ödenen depozito bedelinin iadesi ve tazminat istemiyle yapılan takibe vaki itirazın iptali istemidir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dilekçesinde, davalıya ait taşınmazı binanın mantolamasının onbeş gün içinde yapılması şartıyla 01.11.2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraladığını, davalının mantolama işini tamamlayamadığının 29.01.2010 tarihli 2010/14 D. iş dosyası ile sabit olduğundan kira sözleşmesi haklı nedenle feshettiğini, peşin ödenen 2000,00 TL depozito bedeli, emlakçıya ödenen 1600,00 TL komisyon bedeli ve 1500,00 TL taşınma bedelinin ve kendisi tarafından ödenen önceki kiracıya ait 398,00 TL su borcu olmak üzere toplam 5498,00 TL nin tahlisi için icra takibinde bulunduklarını davalının haksız olarak itiraz ettiğini, belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde sözleşmenin sona ermesine karşı çıkmaksızın, kiralananın mantolama şartıyla kiralanmadığını, kiralananın sitedeki rayiçlerin altında bir bedele kiraya verildiğini, müvekkilinin onbeş gün içinde kiralananın mantolamasının yapılacağına ilişkin söz vermediğini, mantolamanın kış ayında zor olacağının belirtilmesine rağmen ısrarcı olması nedeniyle başlatıldığını, ancak tamamlanamadığını davalının kiralananı terk etmek için delil oluşturmaya çalıştığını, davacının ödediği su parasının 2009 aralık ayı kirasına mahsup ediliğini, öte yandan taşınma masrafının da fahiş olduğunu, komisyoncu bedelininde kendisinden talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında imzalanan 01.11.2009 tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesinde kiralananın “temiz” olduğu kiralananın boyasının kiracı tarafından yapılacağı, tahliye esnasında ise yeniden boya yapılmayacağı belirtilmiştir. Kira sözleşmesinde kiralanan binanın kiraya veren tarafından mantolamasının yapılacağına ilişkin şart bulunmamaktadır. Davacı kira sözleşmesinin şarta bağlı olduğu iddiasını 08.12.2009 tarihli kira parasının ödenmesi sırasındaki “Aralık 2009 kira bedeli tarafımdan elden 1.350,00 TL olarak alınmıştır. İç mantolama bittirildikten sonra 250,00 TL alınacaktır” şeklinde yazılı makbuza dayandırmış ise de, söz konusu makbuz kira sözleşmesinin onbeş gün içinde mantolama yapılma şartıyla kiralandığını kanıtlayamaya yeterli değildir. Bu nedenle davacının sona eren sözleşmeye istinaden kiralanana taşınma gideri ve kiralama sırasında emlakçıya verilen komisyona ilişkin menfi zararlarına ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi isabetli değildir.

Öte yandan davacı tarafından talep edilen eski kiracıya ait kira su borcuna ilişkin olarak ise davalı söz konusu ödemenin 2009 Aralık ayı kirasına mahsup ediliğini iddia etmiştir. Ödeme makbuzunda, Aralık ayı kirasının 1350,00 TL olarak ödendiği belirtilmiştir. Bu husus üzerinde de durularak, su parasına ilişkin alacağın talep edilip edilemeyeceği ve ayrıca depozitonunda iadesi gerekip gerekmediği değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10102, Karar No: 2019/561, Tarih: 11.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/10102 E.  ,  2019/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/10/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibarıyla duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisi ile evli olduğunu bildiği halde dava dışı eşiyle birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, evlilik birliği devam ederken, eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiden diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunup bulunmayacağı hususundadır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06/07/2018 tarihli ve 2017/5 E. - 2018/7 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; TMK 185/3 maddesinde düzenlenen sadakat yükümlüğü, evlilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ihlal edilmesi durumunda yalnızca sözleşmenin taraflarının yani eşlerin birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri nisbi hak niteliğindedir. Yani mutlak bir hak mahiyetinde olmadığı için, herkese karşı ileri sürülemez.

Davacı, kişilik hakkı ihlallerini düzenleyen genel hükümlere yani TMK’nun 24-25 ve TBK’nun haksız fiil sorumluluğuna ilişkin temel düzenlemesi olan 49/1 (BK. 41/1) ve kişilik değerlerinin zedelenmesine ilişkin TBK 58. (BK 49.) maddelerine de dayanamaz. sözkonusu yasa maddeleri gereğince haksız fiil sorumluluğundan söz edilebilmesi için, diğer şartların yanında ayrıca zarara sebep olan fiilin hukuka aykırı olması yani emredici bir hukuk normuna aykırı olması gerekir. Somut olayda, eş olmayan davalı yönünden fiilin hukuka aykırılık şartı gerçekleşmemiştir.

Müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin de uygulanması mümkün değildir. Zira, TBK’nun 61. (BK 50.) maddesinde birden fazla kişinin ortak kusurlu davranışları nedeniyle bir zarara yol açmaları durumunda müteselsil sorumluluğun sözkonusu olacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda sorumluluğa gidilebilmesi için, aldatan eş ile birlikte olan

Müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin de uygulanması mümkün değildir. Zira, TBK’nun 61. (BK 50.) maddesinde birden fazla kişinin ortak kusurlu davranışları nedeniyle bir zarara yol açmaları durumunda müteselsil sorumluluğun sözkonusu olacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda sorumluluğa gidilebilmesi için, aldatan eş ile birlikte olan

davalının fiilinin de hukuka aykırı olması gerekir. Davalının dava dışı eş ile birlikteliği şeklindeki davranışı, aldatılan eş yönünden haksız fiil olarak nitelendirilemeyeceğinden, müteselsil sorumluluk esasına göre de sorumluluğuna gidilemez.

Aldatılan eş yansıma yoluyla zarara uğradığını da iddia edemez. Zira, üçüncü kişinin aldatan eşe karşı herhangi bir hukuka aykırı eylemi ve verdiği herhangi bir zarar bulunmadığından, yansıma yoluyla istenebilecek zarar da sözkonusu olamaz.

TBK’nun 49/2 (BK.41/2) maddeleri gereği, fiilin emredici bir norma değil de sadece ahlaka aykırı olması durumunda, sorumluluğa gidilebilmesi için, failin zarar görene zarar verme kastıyla yani somut olayda, davalının davacı aldatılan eşe bilerek ve isteyerek zarar vermeyi amaçlamış olması gerekir. Sadece birlikte olduğu eşin evli olduğunu bilmesi bu tür sorumluluk için yeterli değildir.

Şu durumda; açıklanan yasal düzenlemeler ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun yukarıda anılan kararı uyarınca yerel mahkemece, evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalıya karşı açılan davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5834, Karar No: 2012/10840, Tarih: 20.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5834 E.  ,  2012/10840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 29/05/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan .... Elek. Med. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacı, temyiz aşamasında verdiği 02/04/2012 havale tarihli dilekçeyle; davalılardan ... hakkındaki davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Feragat davanın her aşamasında nazara alınabilir ve kesin hükmün sonuçlarını doğurur. Feragat karşı tarafın kabulüne bağlı olmayan tek taraflı irade beyanı ile davayı sonuçlandıran işlemdir. Şu halde feragat dikkate alınarak bu davalı yönünden mahkemece bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalı ... Limited Şirketi'nin temyizine gelince; dava yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalı ... Limited Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, www.haber7.com isimli haber portalında 18/05/2007 tarihinde ".... ve Ailesi kana doymadı" başlığı ile yayınlanan açıklama nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu belirtilerek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı yan ise istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, dava konusu yazıda; davacı için kullanılan yazı başlığındaki ifade ve yazı içeriğindeki beyanlarda ağır eleştiri sınırlarının aşıldığı, yazıda özle biçim arasındaki dengenin davacı aleyhine bozulduğu gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.