muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2045, Karar No: 2008/6129, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2045 E.  ,  2008/6129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlçe Tarım Müdürlüğünce dosyaya gönderilen 9.9.2004, 11.5.2006, 27.1.2006 ve 19.9.2006 günlü veri cetvellerinin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçe genelinde buğday ve samanı ile ayçiçeği ve şekerpancarı ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve kg başına ortalama satış fiyatının değerlendirme tarihi olan 2004 yılı itibariyle ... İlçe Tarım Müdürlüğünden, şeker pancarının kg başına ortalama satış fiyatının ayrıca şeker fabrikasından da sorulması ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10674, Karar No: 2014/4411, Tarih: 11.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10674 E.  ,  2014/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, şikayetçinin...'da bulunan işyerine gelerek takoz tabir edilen külçeyi, içinde altın ve gümüş oranlarını gösteren ... Ayarevi isimli işyerine ait tahlil raporunu göstermek suretiyle 2.050 TL'ye sattığı, şikayetçinin külçeyi ...Altın Rafinerisine gönderdiği ve rafineri tarafından bu külçe içinde değerli herhangi bir madenin bulunmadığının tespit edildiği, bu olaydan iki gün sonra sanığın Kapalıçarşı'ya 2 adet takoz tabir edilen külçe ile gelerek aynı şekilde bu külçeleri de satmak isterken şikayetçi tarafından yakalanıp

güvenlik güçlerine teslim edildiği, bu suretle atılı suçu işlediği anlaşılmakla, sanığın müsnet suçlardan mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına gore, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1916, Karar No: 2020/2464, Tarih: 02.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1916 E.  ,  2020/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/3569, Karar No: 2024/1999, Tarih: 28.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/3569 E.  ,  2024/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2020/3355 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 8. maddesine aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında, aynı Kanun'un 36/1-f maddesi uyarınca Maden Kaymakamlığı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün 11.05.2020 tarihli ve 2020/10 sayılı kararı ile uygulanan 44.800,00 Türk lirası idarî para cezası karar tunağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Maden Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.12.2020 tarihli ve 2020/111 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın, Elazığ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/3355 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 15.02.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27744 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27744 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, Maden İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü görevlileri ve İlçe Jandarma Komutanlığı personelinin Sağrılı Köyünde tespit ettikleri kabahatliye ait küçükbaş hayvanlar ile ilgili kontrolde, 350 adet koyun cinsi küçükbaş hayvanın sevkinde bakanlıkça belirlenen belgelerin bulunmadığının tespiti üzerine, bu tutanağa dayanılarak 5996 sayılı Kanun'un 8. maddesine muhalefet edildiğinden bahisle aynı Kanun'un 36/1-f maddesi uyarınca idari para cezası verilmiş, bu karara karşı yapılan başvurunun ise idari yaptırımın hukuka uygun olduğundan bahisle reddine karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanun'un 36/1-f maddesinde; "8 inci madde gereği canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmayan canlı hayvan ve hayvansal ürün sahiplerine sığır cinsi hayvanlar için hayvan başına üçyüz Türk Lirası, koyun ve keçi türü hayvanlar için hayvan başına elli Türk Lirası, diğer hayvan türleri ve hayvansal ürünler için araç başına bin Türk Lirası, ayrıca nakil vasıtası sahiplerine bin Türk Lirası, Bakanlıkça izin verilen yerler dışında hayvan satışı yapanlara bin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Tanımlattırılmamış sığır cinsi hayvanlar ile koyun ve keçilerin nakil sırasında yakalanması hâlinde tüm masrafları sahibi tarafından karşılanarak en yakın kesimhanede kestirilir ve sahibine teslim edilir. " şeklinde,

Aynı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerine ilişkin hususlar ile canlı hayvan ticareti yapanlar, nakliyeciler ve nakil ile ilgili şartlar ve bunlara ilişkin işlemler Bakanlıkça belirlenir. Bu hususlarla ilgili Bakanlıkça belirlenen şartlara uyulması zorunludur.", yine anılan maddenin 4. fıkrasına yer alan, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir."

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." hükmünün yer aldığı, somut olayda, 10/09/2020 tarihli tutanak ve 11/09/2020 tarihli idari para cezası karar tutanağı incelendiğinde; 5996 sayılı Kanunun 8. maddesine muhalefet edildiği ve aynı Kanunun 36/1-f maddesi uyarınca idari para cezası tesis edildiğinin belirtilmekle yetinildiği ancak Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan idari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiilinin açıkça ve denetime esas bir şekilde belirtilmediği, ayrıca adı geçen kanun maddelerinde de idari para cezasına konu fiilin neler olduğunun açıkça belli olmadığı, buna dair esasların Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte belirtileceği ifade edilmesine rağmen idari para cezasında bu yönetmeliğe de işaret edilmediği anlaşılmakla, benzer olay nedeniyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 10/07/2019 tarihli ve 2018/6852 esas, 2019/10768 karar sayılı ilamında değinildiği üzere, itiraza konu idari para cezası karar tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi karşısında, idarî para cezası karar tunağına karşı yapılan başvurunun reddine dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Muteriz hakkında düzenlenen idarî para cezası karar tutanağının, 5326 sayılı Kanun'un 25. maddesinde sayılan şartları haiz olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14827, Karar No: 2016/11787, Tarih: 27.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14827 E.  ,  2016/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/.... maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası dinlenen komşu işyeri tanıklarının beyanları da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dosya kapsamından, ..... (... .... İş Mahkemesi ........2009 tarih 2009/848 E. 2011/292 K.) ve ....’in (..... .... İş Mahkemesi ....04.2012 tarih 2009/826 E. 2012/172 K.) aynı işverene karşı açmış oldukları hizmet tespiti davası sonucunda, mahkemelerce verilen kısmen kabul kararlarının ... incelemesinden geçerek kesinleştikleri anlaşılmakla, adı geçen .... ve ... ....’in beyanlarına da başvurulmak suretiyle uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11263, Karar No: 2012/983, Tarih: 02.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/11263 E.  ,  2012/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi, Denizli 4.İcra Müdürlüğü'nün 2010/1009 sayılı takip dosyasında 2.6.2010 tarihinde haczedilen hayvanların kendisine ilçe tarım müdürlüğünce verilen hayvanlar olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlu ...'un ikamet ettiği yerde, eşinin de hazır bulunduğu ve süt aldığı sırada yapıldığını, mahcuz hayvanların borçlu ...'a ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, haczin davacının dava dışı kişiden kiraladığı besihanede yapıldığı ilçe tarım müdürlüğünce dava konusu hayvanların davacı adına kayıtlı olduğunun bildirildiği gerekçeleriyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK'nun 96 vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz 2.6.2010 tarihinde borçlu ...'un adresinde eşi ... 'un huzurunda yapılmıştır. İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu-alacaklı yararınadır. Davacı 3.kişi bu karinenin aksini kesin ve inandırıcı delillerle ispat etmelidir. Davacı 3.kişi, haczedilen büyükbaş hayvanların kendisine ait olduğunu ileri sürerek ilçe tarım müdürlüğünden verilen hayvan pasaportlarına dayanmış ise de söz konusu kayıtlardan dava konusu hayvanların 5.1.2010 tarihinde yani borcun doğum tarihinden sonra davacı 3.kişinin işletmesine geldiği, öncesinde ise hayvanların ... numaralı borçluya ait işletmede kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki haczedilen hayvanların borçlu ...'a ait iken 4.1.2010 tarihinde "menşe şehadetnamesi ile davacı 3.kişiye satıldığı dosya içeriği ve tanık beyanları ile de sabittir. Davacı 3.kişi karine aksini kesin ve inandırıcı delillerle ispat edemediği gibi dava konusu hayvanların borçlunun işletmesinde kayıtlı iken borcun doğum tarihinden sonra, alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla davacı 3.kişi işletmesine satıldığı, davacı ile borçlu arasında örtülü işletme devri ilişkisi bulunduğuda açıkça ortadadır. BK'nun 179.maddesi uyarınca işletmeyi devralan 3.kişi işletmenin borçlarından da sorumludur. Mahkemece, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi gerekçelerle kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 2.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14137, Karar No: 2013/3181, Tarih: 20.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/14137 E.  ,  2013/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinde bulunan “bilgisayarlı silo otomasyon sistemleri” nin 5 yıllık yedek parça ihtiyacı için ihale açıldığını, ihalesi yapılan 42 kalem yedek parçanın 36 kaleminin İsviçre’de yerleşik ... firmasından satın alınmasına karar verildiğini ancak 6 kalem malzemenin teslim edilmediğini, bu malzemelerin başka bir firmadan 18.300 Euro bedelle temin edildiğini, davalı tarafından teklif edilen (10.768,25 Euro) fiyatla arasında 7.531,75 Euro fark oluştuğunu, 69 günlük gecikme bedelinin 3.714,96 Euro olduğunu ileri sürerek toplam 11.246,71 Euro bedelin 17.09.2003 tarihinden itibaren işleyecek %78.37 oranındaki sözleşme faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Endüstriyel Kontrol Sis. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin ihalenin yüklenici firması olmadığını, davanın öncelikle husumetten reddi gerektiğini, taraflar arasında sözleşme olmadığı için İstanbul Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin sadece bu dava ile ilgili olay ile sınırlı olmak üzere diğer davalı yabancı firmanın sattığı mallara teknik servis hizmeti verdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, davalı ... Endüstriyel Kontrol Sis. Ltd. Şti. vekilinin yetki itirazı yerinde görülmemiş, bu davalı kendi adına ihaleyle ilgili herhangi bir yazılı taahhütte bulunmadığı, diğer davalı ile arasında temsilci ya da yetkili olduğunu gösterir herhangi bir ilişkinin olmadığı iki ayrı tüzel kişilik oldukları gerekçesi ile davalı ... Ltd. Şti. yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalı yönünden sözleşmenin 10. maddesi gereğince iki ihale arasında doğan zararın tahsilinin talep edilebileceği, gecikme cezası isteminin şartname ve yasa hükümlerine uygun olmadığı gerekçesi ile davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 7.531.75 Euro'nun dava tarihi olan 07.09.2004 tarihinden itibaren %78.37 akdi faiz oranı ile birlikte ödeme günündeki Merkez Bankasının döviz efektif satış kuru oranından hesaplanacak YTL karşılığının davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı ile davalı ...A arasındaki satın alma şartnamesinin 10/4 maddesi; “Firmanın vecibelerini yapamaması sebebiyle satın almanın başka bir firmadan temini için gerekli şartlar oluştuğunda ve bu işlem gerçekleştirildiğinde taahhüt konusu iş bir başka firmaya gerek pazarlık gerekse ihale suretiyle yatırıldığında eski fiyatlarla, ihalesinde elde edilen fiyata göre ... aleyhine bir fark ortaya çıktığında satıcı herhangi bir protesto çekilmesine ve hiçbir kanuni hüküm istihsaline gerek kalmaksızın doğacak herhangi bir zararı işlemin vuku bulduğu tarihten ödeme tarihine kadar %78.37 oranı üzerinden faizi ile birlikte defaten ...’ya ödemeyi kabul eder” hükmünü içermektedir. Mahkemenin de itibar ettiği 16.09.2008 tarihli bilirkişi kurulu raporunda da belirtildiği gibi ikinci ihale nedeniyle paranın bankaya yatırıldığı 04.03.2004 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3802, Karar No: 2012/4023, Tarih: 10.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3802 E.  ,  2012/4023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili takip dayanağı ilama aykırı olarak icra emrinde fazladan faiz istendiğini ileri sürmüş, bu miktarların iptalini istemiş, mahkemece, şikayetçi vekiline çıkartılan duruşma davetiyesinin tebliğ edilmesine rağmen borçlu vekilinin geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olması nedeniyle HUMK.nun 409/1. maddesine göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ve 6100 sayılı HMK.nun 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde adresini “Aspendos Bulvarı Demokrasi Kavşağı ANTALYA” olarak bildirdiği halde duruşma gününü bildiren tebligatın “Abide-i Hürriyet cad. Akman İş Merkezi No:183 K:7 Şişli/İstanbul adresine gönderildiği, dolayısıyla davacının 27.07.2011 tarihli duruşmadan haberi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, borçlu vekilinin dava dilekçesinde bildirdiği adresine usulüne uygun duruşma davetiyesi gönderilmesi, sonucuna göre işlem yapılması gerekirken eksik inceleme ve borçlunun duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına, sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.