muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24620, Karar No: 2018/1753, Tarih: 14.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24620 E.  ,  2018/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu ... mahallesi 19 ada 119 parsel sayılı taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... mahallesi 40 ada 45 parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı ile 2014, 2013 ve 2012 yıllarına ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m² değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2)Dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın 2015, 2014, 2013 ve 2012 yıllarına ait emlak vergisi bildirimlerine ilişkin gerçekleşmiş ödeme belgeleri ve beyanname örneklerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16399, Karar No: 2016/8685, Tarih: 23.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16399 E.  ,  2016/8685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK’nin 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nin 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2-TCK 142/2-g maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlığın barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan hayvanlar aleyhinde işlenmesi gerektiği, müştekiye ait ev ile aynı bahçe içerisinde bulunan ahırında gerçekleşen hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b , 143 ve 116/4, 119/1-c ve 765 sayılı TCK'nin ise 492/1, 522, 81. maddelerini ihlal ettiği gözetilip, bu maddelerin bir bütün halinde uygulanması sonucu lehe yasanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer ve üst Cumhuriyet savcıları ile hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1548, Karar No: 2023/1581, Tarih: 02.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1548 E.  ,  2023/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/365 E., 2022/705 K.

ASLİ MÜDAHİLLER : 1-... vekili Avukat ... 2- ... Bilg. Malz. İnş. Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... ve diğer 23 müdahil

DAVA TARİHİ : 27.11.2018

HÜKÜM/KARAR : Red

Hasımsız olarak İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen konkordato davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının iflasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin kırtasiye sektöründe faaliyet gösterdiğini, ancak zaman içinde ekonomik durumlarının bozulduğunu ileri sürerek, davanın kabulü ile 3 aylık geçici mühlet kararı ve sonrasında kesin mühlet kararı verilmesini ve konkordato projesinin tasdikini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Müdahil alacaklı vekilleri sundukları müdahale dilekçeleri ile davaya müdahil olmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin borca batık durumda bulunduğu ve konkordato projesinin uygulanabilir olmadığı gerekçeleri ile davanın reddi ile davacının iflasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 15.10.2019 tarih, 2018/808 Esas, 2019/698 Karar sayılı kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/829 Esas, 2021/161 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2 .İlk Derece Mahkemesi kararı, 28.02.2022 tarih, 2021/4026 Esas 2022/1055 Karar sayılı ilamla davacı şirketin yetkili temsilcisi dinlenmeksizin iflas kararı verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirketin varlıklarının borçlarını karşılayamadığını, konkordatonun başarıya ulaşma imkanının bulunmadığı gerekçeleriyle yetkili şirket temsilcisi de usulünce duruşmaya davet edilip dinlenerek davacının konkordato isteminin reddi ile davacının iflasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirketin varlıklarının borçlarını karşılayamadığını, konkordatonun başarıya ulaşma imkanının bulunmadığı gerekçeleriyle yetkili şirket temsilcisi de usulünce duruşmaya davet edilip dinlenerek davacının konkordato isteminin reddi ile davacının iflasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı şirketin tüm malvarlığının ve borca batıklığının usulüne uygun olarak bilirkişi marifetiyle hesaplanmadığını, alınan raporların teknik yönden hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, İcra ve İflas Kanununun İİK’nın 286 vd.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15362, Karar No: 2017/232, Tarih: 19.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/15362 E.  ,  2017/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 01/04/2013 tarihinde meydana gelen kaza sonucunda ... plakalı araç sürücüsü ve davacıların murisi ...'ın vefat ettiğini, müteveffa sürücünün olayda tali kusurlu bulunduğunu, olaya karışan aracın ZMMS sigortasının davalı ... şirketince düzenlendiğini, yerleşik içtihatlar doğrultusunda tam kusurlu sürücünün mirasçılarına destekten yoksun kalma tazminatının ödenmesi gerektiğini, müteveffanın Fransa'dan emekli olması nedeniyle aylık 1.180-EURO emekli gelirinin olduğunu, emekli maaşının sadece eşine ödendiğini, davacı ...'in ... Üniversitesi'nde yüksek öğrenim görmekte olduğunu, diğer davacı ...'ya ise babasının aylık düzenli 300 TL yardım ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 10.000,00 TL, kızları ... ve .... için ayrı ayrı 5.000,00'er TL'den toplam 20.000,00-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında 31.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini toplam 51.266,98 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davacılara karşı sigortalılarının bir tazminat sorumluluğunun olmadığından davalı şirketin de bir sorumluluğunun bulunmadığını, davanın reddinin gerektiğini, işletenin kendi kusurundan yararlanamayacağını, talep olunan destekten yoksun kalma tazminatının ZMMS poliçesi kapsamında olmadığını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Davanın kısmen kabulü ile davacı eş Hülya

Tabak için 48.067,17-TL tazminat ile küçük kızı ... için 3.199,81-TL tazminat toplamı 51.266,98-TL tazminatın, dava tarihi olan 22/08/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacılara verilmesine, fazla talep ile davacı ...'ın tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 19.1.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9309, Karar No: 2018/6157, Tarih: 23.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/9309 E.  ,  2018/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ:TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; Duruşma için belli edilen gün ve saatte taraflardan gelen olmadığı görülerek evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ:TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; Duruşma için belli edilen gün ve saatte taraflardan gelen olmadığı görülerek evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... İlçesi, ...Köyü çalışma alanında bulunan 122 ada 41 ve 57 parsel sayılı 32.624,99 ve 24.439,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... mirasçıları adına elbirliği mülkiyeti hükümlerine göre tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, taşınmazların tarafların murisi ...'a ait iken sağlığında çocuklarına paylaştırdığını, çekişmeli taşınmazlarında oğlu ...'a verilen yerler olduğunu ancak murisin tüm mirasçıları adına tespitlerin yapıldığını öne sürerek ... ve ...'nın paylarının iptali ile ...oğlu ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış; mahkemece de davacı tarafın, 08.12.2011 tarihli celsede gider avansını yatırması için kendisine tanınan 2 haftalık kesin süre zarfında gider avansını yatırmadığı gerekçesi ile davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükten kaldıran 6100 sayılı HMK'nın 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 448. maddesine göre, kanun hükümleri tamamlanmış işleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. Aynı Yasa'nın 120. maddesine göre ise davacı, yargılama harçları ile Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.12.2012 tarih ve 2012/9-1170 Esas, 2012/1172 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, gerek 6100 sayılı HMK'nın 120. maddesi, gerekse HMK'nın Uygulama Yönetmeliğinin 45. maddesindeki düzenlemelere göre tarifede sayılan gider avansları dava dilekçesi ile davanın açılması sırasında mahkeme veznesine yatırılması gereken giderlerindendir. Hal böyle olunca, somut davada dilekçeler aşamasının tamamlanmış bulunması ve HMK'nın 448. maddesinin açık hükmü karşısında, dava dilekçesinde tanık ve bilirkişi deliline dayanmış olan davacılar yönünden HMK'nın 120. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Bu nedenle, 01.10.2011 tarihinden önceki dönemde açılan bu dava için yapılacak masraflar nedeniyle istenilecek giderlerin delil avansı olarak kabul edilip, HMK'nın 324. maddesi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine,23.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11165, Karar No: 2012/10609, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11165 E.  ,  2012/10609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; sanığın eylemlerinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs tehdit suçunun da bu suçun unsuru olduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2012 gün ve 2010/469 Esas, 2012/73 Karar sayılı res'en de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanık ...’ın nüfus ve adli sicil kaydının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınmış olması nedeniyle bu kayıtların yargılama sırasında alınmamış olması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun çalıştığı işyeri sahibi olan tanık ...’nın olaydan bir süre sonra mağdurun hareketlerinde bir tuhaflık sezmesi üzerine bunun sebebini mağdura sorduğunda, çocuğun olayı kendisine anlatarak sanığın kendisini evine götürerek zorla arkadan tecavüz ettiğini söylediğini ifade etmesi, mağdurun kolluktaki olayı ayrıntılı biçimde anlattığı samimi beyanı, mağdurun bu beyanına göre sanık tarafından olay sırasında kaygan madde kullanılması nedeniyle suç tarihinden 18 gün kadar sonra alınan doktor raporunda livata bulgusu mevcut olmamasının livatanın gerçekleşmediğinin kanıtı olamayacağı, bu nedenle olay günü sanığın mağdura livata eyleminde bulunarak nitelikli cinsel istismar eyleminin tamamlandığı mağdurun soruşturma evresindeki samimi anlatımı, tanık ...’in beyanı, doktor raporu ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmış olup, mağdurun duruşmada sokma eyleminin gerçekleşmediğini söylemesinin çevreye karşı bir düşünce ürünü olabileceği gözetilerek sanığın tamamlanmış suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde teşebbüsten hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 03.09.2010 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 26.01.2011 günü yapılan muayeneye istinaden 25.02.2011 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 103/6. maddesiyle artırıma tâbi tutulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, res'en de temyize tâbi hükmün ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın 12 yaşındaki mağdur ...'ye yönelik livata suretiyle gerçekleştiridği kabul edilen eylem dolayısıyla Adli Tıp kurumu 6. Kurum İhtisas Kurulunca suç tarihi olan 03.09.2010'dan itibaren 4 ay 23 gün sonra 26.01.2011'de verilen mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporun bilimsel yeterliğe sahip olduğu Adli Tıp Kurumunun mağdurun incelenmesi için yeterli gördüğü sürecin 6 ay olarak kabulünün de aynı kurumun belli bir yasal zorunluluğa dayanmayan, mağdurun tedavi süresinde ve devamında gerçekleşen ruh sağlığı değişikliklerinin kalıcı nitelikte bir bozulma olarak nitelenip nitelenemeyeceğinin saptanması gereğinden doğduğu, bu konuda kanaat oluşturmuş bulunan Kurulun bu kanaatinin, 6 aylık sürenin geçmesinden sonra oluşması gerektiği yönündeki istemin bilimsel gerçeklerle örtüşmeyeceği, ruhsal bozulmanın tespiti için bir sürenin geçmesi gereğinden söz edilecekse, bunu yapacak olan kurumun, olayın özelliğine ve oluşu ya da niteliğine göre, mağdurun henüz bu belirleme için hazır olmadığı gerekçesiyle Adli Tıp Kurumu ya da diğer bilimsel kurullar olabileceği, yargılama makamlarının süre koşulunu ileri sürerek bir süre standardı belirleme yoluna gidemeyeceği, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı yönünde yeniden yapılacak incelemenin livata suretiyle cinsel istismara uğrayan kişinin bir kez daha mağduriyetine yol açacağı, bu eyleme zorla maruz kalmış bir çocuğun ruh sağlığının bozulmamasının olağan hayat ilkeleri ile de bağdaşmayacağını düşündüğümden sayın çoğunluğun yeniden rapor alınması gerektiği yönündeki düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/1647, Karar No: 2011/2862, Tarih: 21.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1647 E.  ,  2011/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kale Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :11.01.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, terekenin borca batık olması nedeniyle mirasın hükmen reddine ilişkindir (TMK.md.605/2). Mirasın hükmen reddi davasında görev borç miktarına göre belirlenir (23.12.1942 gün ve 24/29 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı).

Dosya içindeki belgelerden dava tarihi itibarıyla mirasbırakan A.M. mirasçıları aleyhine 7.481 TL.borç için icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır. Takip konusu borç miktarı, sulh mahkemesinin görev hududunu aşmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her safhasında dikkate alınır. Bu yön gözetilmeden dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.21.02.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/17501, Karar No: 2013/15230, Tarih: 09.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17501 E.  ,  2013/15230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.10.2011 tarih ve 2009/631-2011/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 17/03/2008 tarihinde TK 1954 AMS/İST seyahati sırasında, bagajının kaybolması nedeniyle davalıya müracaat ettiğini, müracaatın üzerinden uzun bir süre geçmesine rağmen davalı tarafça bir dosya dahi oluşturulmadığını öğrendiğini, bilahare davalı tarafça 10/09/2008 tarihinde 600 USD'lik bir ödeme teklifi ve ibraname gönderilmiş olup, aynı gün müvekkilince bu rakama itiraz edildiğini, müvekkilinin bilahare tanıtma ve halkla ilişkiler başkanına durumu bildirdiğinde, tazminat bedelinin 3 misli kadar artırıldığını, müvekkilinin tazminatı, yasal faizini ve bu konuda yapılacak masrafları da talep etmesine rağmen bu bedelin ödenmediğini, bunun üzerine ... 28. Noterliği'nin 21/10/2008 tarih ve 44110 yevmiye nolu ihtarnamesi ile 1.500 EURO kayıp bagaj tazminatı, 100 EURO yasal faizi, 477 EURO yasal süreci başlatmak için müvekkilin geliş-gidiş bilet masrafı ve 2.000 EURO da manevi tazminat olmak üzere 4.077 EURO bedelin ihtarnamenin tebliğinden itibaren 7 gün içinde ödenmesinin ihtar edilmesine rağmen davalı tarafça sadece 1.576,40 USD ödenmesinin kabul edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin maddi ve manevi zarar ile masraflarının ilk başvuru tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayın taşıma akdinden kaynaklanan ve ticaret mahkemelerinin görev alanına giren işlerden olması sebebiyle ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu belirterek görev itirazında bulunmuş, esas yönünde beyanlarında ise ihtilaf konusu taşımanın Amsterdam-İstanbul-Amsterdam seferine ilişkin olup uluslararası bir taşıma olduğunu, bu nedenle dava konusu olayın 2073 sayılı Kanunla kabul edilen ve Anayasa'nın 90. maddesi uyarınca kanun hükmünde bulunan, uluslararası hava taşımalarına ilişkin bazı kuralların birleştirilmesi hakkındaki Varşova Konvansiyonu ve onu tadil eden Lahey Protokolü ile yine onu değiştiren 4 nolu Montreal Protokolü hükümlerine tabi olduğunu, Varşova Lahey Protokolü'nün öngördüğü sorumluluğun sınırlı sorumluluk olduğunu, bu durumda yeknesak hesaplama tarzının 17 SDR esası olup önceden daha yüksek bir değer bildirilmedikçe ve ek ücret ödenmedikçe bagajın kaybı, gecikmesi ve hasara uğraması halinde sorumluluğun bu miktarla sınırlı olduğunu, davacının manevi tazminat talebinin