muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4118, Karar No: 2007/5104, Tarih: 04.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4118 E.  ,  2007/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, kadim olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu

amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 4.5.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1270, Karar No: 2020/7971, Tarih: 01.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1270 E.  ,  2020/7971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/07/2015 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/02/2016 günlü hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine temyiz isteminin reddine ilişkin 21.10.2016 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taşınmaz satış vaadinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkillerinin murisi ... ile davalıların murisi ...'ın kardeş olup Iğdır 1. Noterliğince 08.05.1984 tarih ve 4345 sayı ile aralarında düzenlenen gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine göre; müvekkillerinin dedesi (ortak muris) ...'tan davalıların murisi ...'a intikal eden ... ilçesi, ... Mahallesindeki hisselerin tamamının ... tarafından müvekkillerinin babasına satılarak bedelinin tamamen alındığını, ...'ın bu gayrimenkulle ilişiğini kestiğini ve gayrimenkulü teslim ettiğini, diğer hisse sahipleriyle müvekkilleri arasında rızai taksim de yapıldığını ve gayrimenkulün yapılan taksime göre kullanıldığını beyan ederek; ... Mahallesi, 116 ada, 1 parselde kayıtlı gayrimenkulde davalılara anneleri ...'dan intikal etmiş olup 160/1280 hisseye tekabül eden 1.507 m2. yerin veraset ilamındaki hisseleri oranında müvekkilleri ve davaya dahil olan ... ve ... adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili 03.05.2016 tarihinde temyiz maktu harcını yatırmak suretiyle süresinde temyiz etmiştir.

Davacı vekilince sadece maktu temyiz karar harcının yatırılmış olması nedeniyle; nispi temyiz harcını tamamlanması için HMK'nın 344. maddesi uyarınca davacı vekiline muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre içerinde eksik harcın ikmal edilmesi ihtar edilmiş, ancak muhtıranın 06.06.2016 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmesinden sonra da temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı gerekçesiyle, temyiz talebinin reddine dair verilen 21.10.2016 tarihli ek karar, 10.11.2016 tarihinde davacı vekilinin daimi çalışanına tebliğ edilmiş, ek karara karşı kanun yolu olarak iki haftalık süre içerisinde istinaf yolunun gösterilmesi üzerine davacı vekili 24.11.2016 tarihinde yine maktu temyiz karar harcını yatırmak suretiyle 14. günde ek karara karşı temyiz yoluna başvurmuş, 01.12.2016 tarihinde ise temyiz kanun yolu başvurma harcı olarak 143,50 TL.yi yatırmıştır.

Davacı vekili; dosya içinde ihtiyacı görecek kadar kullanılmayan paranın bulunduğunu, bu paranın kullanılması mümkün iken temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmesinin yerinde olmadığını beyan ederek; ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile esas kararın incelenerek bozulması talebiyle 21.10.2016 tarihli ek kararı ve 09.02.2016 tarihli hükmü temyiz etmiştir.

1-21.10.2016 tarihli ek kararın temyiz incelemesi yönünden;

Her ne kadar; temyiz kanun yolu nispi harcının davacı tarafça yatırılmadığı gerekçesiyle davacı tarafa önce harcın ikmali için muhtıra çıkartıldığı, verilen kesin süre içerisinde nispi harç yatırılmadığı gerekçesiyle bu defa temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş ise de; yerel mahkemece 09.02.2016 tarihli hükümle davanın reddine karar verildiği ve karar ilam harcı olarak maktu harca hükmedildiği, davacı tarafın da bu miktar üzerinden maktu harcı yatırdığı anlaşıldığından, nispi harcın yatırılmasına yönelik mahkemece gönderilen muhtıranın yerinde olmadığı anlaşılmakla; 21.10.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek davacının temyiz isteminin esastan incelenmesine geçilmiştir.

2-Davacı vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kural olarak; elbirliği (iştirak) mülkiyeti paylı mülkiyete çevrilmedikçe satış vaadi sözleşmesinin ifa olanağı, yani hüküm ve sonuçlarını doğurması askıda kalır. Çünkü elbirliği mülkiyetinde hiçbir ortağın üçüncü kişiler lehine tasarruf edebileceği payı bulunmamaktadır. Böyle bir durumda sözleşme taahhüt sözleşmesi olarak kalır ve elbirliği mülkiyeti paylı mülkiyete dönüştüğünde sözleşme ifa kaabiliyeti kazanır. Diğer bir ifadeyle; elbirliği mülkiyetine tabi bir taşınmazda şeriklerden birinin, hissesini üçüncü bir kişiye satmayı vaat etmesi mümkün ve geçerlidir. Ancak elbirliği mülkiyeti paylı mülkiyete dönüşmedikçe taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin ifa olanağı yoktur. Bu durumda tescil davasının reddi gerekir. Öte yandan; somut uyuşmazlıkta olduğu gibi elbirliği halindeki ortakların birbirlerine yaptıkları taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri ise geçerlidir, yani satış vaadi sözleşmesi mirasçılar arasında yapılmışsa elbirliği hali çözülmeden dahi sözleşmenin ifa edilebilme olanağı vardır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece, dava konusu taşınmazdaki satış vaadine konu payın iştirak (elbirliği) halindeki mülkiyet hükümlerine tabi olduğu ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin ifa olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği; ancak davacıların ve davalıların dava konusu edilen taşınmazın maliki olan kök muris ...'ın mirasçıları olup dava konusu edilen paylar üzerinde davanın taraflarının elbirliği halinde malik olduklarının mahkemece gözardı edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda; kendi murisleri arasında yapılan sözleşmenin, elbirliği halinde malik olan mirasçılar (davacılar ile davalılar) arasında ifa olanağı söz konusu olduğu halde, yazılı gerekçe ile davanın reddi yerinde değildir. Mahkemece, işin esası incelenerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 21.10.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın KALDIRILMASINA; (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin 09/02/2016 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başka
Yargıtay — Esas No: 2010/2119, Karar No: 2010/3278, Tarih: 01.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2119 E.  ,  2010/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2670 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, davalılar tarafından yapılan otoyol ... alanı inşası çalışmaları sırasında davacıya ait ağaçların tozlanması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. 2008 yılı Ağustos ayında yapılan delil tesbiti sonucunda bilirkişi, tozlanmanın devam etmesi durumunda 2009 yılında da 2008 yılı zararının aynen gerçekleşeceğini belirterek iki yıllık zarar hesaplamış, 2009 yılı Ocak ayında açılan dava sonucunda mahkemece, 2008 ve 2009 yılı için tazminata hükmolunmuştur. Bilirkişinin, tozlanmanın devam etmesi durumunda 2009 yılında da zarar oluşacağı açıklaması tahmini niteliktedir. Davacı, tozlanmanın 2009 yılında da devam ettiğini kanıtlayamadığı gibi davalı yanın sunduğu ... Üniversitesi ... Fakültesi öğretim üyelerinden alınan hukuki görüş raporunda, inşaat çalışmalarının 2008 yılı Temmuz ve Aralık ayları arasında yapıldığının yetkililerce açıklandığı yazılı bulunmaktadır. Her dava, açıldığı tarihteki koşullar gözetilerek sonuçlandırılmalıdır. Dava tarihinde 2009 yılı zararının henüz oluşmadığı açık olup, gerçekleşmemiş (farazi) bir zararın dava konusu edilmesine hukuki olanak yoktur. Mahkemece, 2009 yılı zararına ilişkin dava bölümünün reddedilmesi gerekirken, açıklanan yönler gözetilmeksizin 2009 yılı için tazminata karar verilmesi bozma nedenidir.

Öte yandan tespit dosyası itibariyle taşınmazda antep fıstığı ağaçları bulunduğunun anlaşılmasına rağmen mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ... ağaçları üzerinden hesaplanan tazminata hükmolunması da ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6114, Karar No: 2015/7295, Tarih: 17.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6114 E.  ,  2015/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/193288

MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/592 (E) ve 2011/443 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun aşamalardaki beyanında, sanıkların evin önünü temizlerken yanına gelerek kendisinden bulgur istediklerini, mutfağa giderek getirdiğini, ancak sanık ..'ın tabağı tutamayıp yere düşürdüğünü, sonra temizlemek için süpürge istediğini, tekrar tabağı düşürmesi nedeniyle kendisinden şüphelendiğini, kontrol etmek için eve girdiğinde diğer sanık .'ı oda da gördüğünü, sanığın aniden kendisinin boğazını sıktığını, bağrışmayı duyan komşuların olay yerine gelmesi üzerine sanığı polise teslim ettiklerini, diğer sanık ..'ın ise olay yerinden kaçtığını, sanıklar gittikten sonra kilimin arasında bulunan 40 TL miktarındaki paranın çalındığını fark ettiğini belirtmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturabileceği, bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevi Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine, davaya devam olunarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18404, Karar No: 2012/24167, Tarih: 22.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18404 E.  ,  2012/24167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesiyle 1.000 TL ıslah dilekçesiyle 5477,50 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili ile davalının muris ...'ın mirasçıları olduklarını, murisin 17.12.2009 tarihinde vefat ettiğini, davalının murisin vefatından sonra müvekkilinin karşı çıkmasına rağmen ... 1067 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan biranın 1 katında bulunan iki daireyi başkalarına kullandırdığını, üst kattaki tek dairede de kendisinin yaşadığını beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 17.04.2007 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 1.000 TL ecrimisilin davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesi ile; müddeabih 5.477,50 TL'ye artırılmıştır.Davalı, davacının kardeşi olduğunu, kira bedellerini kardeşine ödediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; davanın kabulü ile 5.475,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili yönünde hüküm tesis edilmiş;hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paydaşlar, (kural olarak) intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Ancak, tabii (ürün veren ağaç) ya da, hukuki semere (kira geliri) getiren taşınmazlarda intifadan men şartı aranmaz.

İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi ise; ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaş tarafından davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır.İntifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası yemin dahil her türlü delille ispatlanabilir. Bu koşul dava şartı niteliğinde olduğundan gerçekleşip gerçekleşmediğinin mahkemece re'sen araştırılarak saptanması gerekmektedir. Davalının kendisinin kullandığı üst kattaki bağımsız bölüm için intifadan men hususunun mahkemece değerlendirilmemesi bozmayı gerektirmiştir.Ayrıca davalı taraf kira bedellerini kardeşi davacıya ödediğini savunarak, savunmasını ispat etmek için tanık deliline dayanmıştır. Hal böyleyken; mahkemece davalının ödeme savunması üzerinde durulmak suretiyle davalının delilleri sorulup toplanarak sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4404, Karar No: 2024/4776, Tarih: 02.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4404 E.  ,  2024/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1286 E., 2023/1325 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/224 E., 2022/110 K.

Taraflar arasındaki iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in davacıya ait iş yerinde çalıştığını, 12.04.2012 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle Bursa 9. İş Mahkemesinin 2014/670 E. sayılı dosyası ile davacı işveren aleyhine açtığı maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sırasında alınan raporlarda meslekte kazanma gücünde kayıp bulunmadığının belirlendiğini belirtmek sureti ile davalı ... Erdemirin 12.04.2012 tarihli kazadan kaynaklı sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Behcet Erdemir davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle Kuruma başvuru zorunluluğunun bulunduğunu, davalı ...'in dava dışı ... Mutafoğullarına ait iş yerinde 07.06.2006 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %10 olarak belirlendiğini, yine davalının 12.04.2012 tarihinde davacı ...'ya ait iş yerinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %9,3 olarak tespit edildiği ve her iki iş kazasından sigortalının iş göremezlik oranı birleştirilmek suretiyle %18,55 olarak kabul edildiğini, müvekkili Kurumun taraf olmadığı Bursa 9. İş Mahkemesinin 2014/670 Esas sayılı dosyasından alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3.İhtisas Kurulu raporunu ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporlarında sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı değerlendirmelerini kabul etmediklerini ve kaldı ki söz konusu raporların Kurumu bağlamadığını, kural olarak yalnızca Yüksek Sağlık Kurulunca verilen kararın Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte olduğunu, davacı tarafın talepleri ile sigortalının maluliyet oranının güncellenmesinin hukuken de mümkün olmadığını, davanın niteliği gereği re'sen ataştırma ilkesinin geçerli olmaması da göz önünde bulundurularak bu yönde oluşacak taleplere muvafakat etmediklerini beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI