muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21553, Karar No: 2015/25413, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/21553 E.  ,  2015/25413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, ... Belediye Başkanlığı'nda kadrolu işçi olarak çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa'nın 166. maddesinin hükmü ile ... bünyesinde ... İl Sağlık Müdürlüğü'ne kadrolu işçi olarak nakledildiğini, İl Sağlık Müdürlüğü'ne nakledildiği tarihte ... Belediyesi ile Belediye İş Sendikası arasında 15.08.2009-14.08.2012 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu ve devir tarihi olan Kasım 2011 ayı itibari ile 63,89 TL günlük yevmiye ödenmesi ve bildirilmesi gerekirken ... Belediyesi tarafından toplu iş sözleşmesi hükümleri hiçe sayılarak günlük yevmiye ücretinin 27,90 TL üzerinden İl Sağlık Müdürlüğü'ne bildirildiğini, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından da 27,90 TL üzerinden hesaplama yapılarak ödenmeye başlandığını ve yapılan artışların da bu miktar esas alınarak devam ettiğini bu nedenle ... tarafından ödenmesi gerekip de ödenmeyen, eksik ödenen ücret alacaklarının dönemlerine göre ödenmesi gereken tarihleri ve uygulanması gereken faiz oranları ile faiz başlangıç tarihlerinin 6100 sayılı Yasa'nın 107/3 maddesi uyarınca tespitini talep etmiş ve daha sonra davasını ıslah ederek eda davasına dönüştürmüş ve davalı tarafından ödenmeyen fark ücret, fark ilave tediye ve fark ikramiye alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının hukuka aykırı olduğunu, davacının davalı kurumda çalışmaya başladıktan sonra Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası Yönetim Kurulu'nun 16.12.2011 tarih ve 612 sayılı Kararı ile Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası'na üye olduğunu, ... ve Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı ile Türkiye Sağlık İşçileri Sendikası arasında 01.01.2012 - 31.12.2012 tarihleri arasında geçerli olmak üzere Toplu İş Sözleşmesi imzaladığını ve toplu iş sözleşmesinin 15 vd. maddelerinde işçilerin mali haklarının düzenlendiğini, davacının bu sözleşmede yer alan mali imkanlardan yararlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının alacaklarının hesaplanmasında hangi tarihlerde yürülükte olan Toplu İş Sözleşmelerinin uygulanması gerektiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının alacaklarının hesaplanmasında hangi tarihlerde yürülükte olan Toplu İş Sözleşmelerinin uygulanması gerektiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 6111 sayılı Yasa kapsamında ... Belediyesinden Sağlık Bakanlığına nakledilmiştir. Nakledilen işçilerin maaş ve diğer özlük haklarına ilişkin intibak işlemlerinin nasıl yapılacağının düzenlediği 6111 sayılı Yasa'nın 166. maddesinin 6. fıkrasında " devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları ... bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları ... hükümlerine göre ... olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan Bireysel İş Sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır. " hükmü düzenlenmiştir. Buna göre devredilen işçilerin maaş ve diğer özlük hakları yönünden önceki kurumda yürürlükte olan bir ... mevcut ise atandıkları işyerinde yeni bir ... düzenlenene kadar eski işyerinde uygunlanan ... kapsamında işlem yapılacaktır. Devredilen işçinin atandığı kurumda yetkili sendikaya üye olması bu madde kapsamında yeni bir ... düzenlenmesi anlamına gelir ve işçinin maaş ve diğer özlük hakları yeni işyerindeki sendikaya üye olduğu tarihten itibaren bu işyerinde yürürlükte olan ... kapsamında belirlenir.

Somut olayda davacı işçi, 01.12.2011 tarihine kadar sendika üyesi bir işçi olarak ... Belediyesinde çalışmış ve 6111 sayılı Yasa kapsamında 05.12.2011 tarihinde davalı kurumda çalışmaya başlamış ve 16.12.2015 tarihinde Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olmuştur. Bunun anlamı davacı işçi davalı işyerinde sendikaya üye olduğu 15.12.2011 tarihinden itibaren kendi rızası ile davalı işyerinde yürürlükte olan ...'den faydalanacağıdır. Buna göre davacı işçinin davalı kurumda çalıştığı 05.12.2011-15.12.2011 tarihleri arasındaki döneme ait hak ve alacakları nakledildiği ... Belediyesinde yürürlükte olan ...'e göre hesaplanacak ve 16.12.2011 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için ise davalı kurumda yürürlükte olan ... e göre hesaplama yapılacaktır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davacının maaş ve diğer haklarının hesaplanmasında davacının yeni işyerinde sendikaya üyelik tarihi olan 16.12.2011 tarihinde itibaren davalı kurumda yürürlükte olan ... hükümlerini uygulamak yerine, 6111 sayılı Yasa ile davalı kuruma nakledilmeden önce çalıştığı kurumda yürürlükte olan ... in bitim tarihi olan 14.08.2012 tarihine kadar önceki işyerinde yürürlükte olan ... hükümlerinin uygulanması hatalı olup bozma nedenidir.

2-Kabule göre de, dava konusu ücret alacağına uygulanması gereken faiz türü ve tüm alacaklara uygulanacak faizin başlangıç tarihi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2-Kabule göre de, dava konusu ücret alacağına uygulanması gereken faiz türü ve tüm alacaklara uygulanacak faizin başlangıç tarihi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun çeşitli hükümlerinde faiz konusunda düzenlemelere yer verilmiştir. Anılan Yasanın 34'üncü maddesinde, gününde ödemeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı hükmü bulunmaktadır. Maddede sözü edilen ücret geniş anlamda ücret olup, çalışma karşılığı ücretler, ikramiye, pirim, jestiyon ve benzeri ödemelerin yanı sıra, çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretleri de bu kapsama dahildir. İşe iade davası ile tespit edilen en çok dört aya kadar boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar için de aynı faiz oranı uygulanmalıdır.

Somut olayda davacının ücret farkı alacağı hakkında mahkemece “15.12.2011 - 14.08.2012 dönemlerine ilişkin olan alacaklar için her ay için ayın 17. gününden başlayarak, bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faizi ile , 15.08.2012 - 27.03.2013 dönemlerine ilişkin alacaklar için her ay için ayın son gününden başlayarak bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde hüküm kurulmuştur. Dava konusu diğer alacaklar yönünden ise 04.04.2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir. Oysa ücret alacağı ... kaynaklı bir alacak olmayıp, iş sözleşmesinin kurucu unsuru olan bir alacaktır. Bu nedenle ücret alacağına uygulanacak faiz türü bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz olup, faiz başlangıç tarihi ise davalının temerrüde düşürüldüğü tarihtir. Dava konusu diğer alacaklar için de faiz başlangıç tarihi davalının bu alacaklara ilişkin temerrüde düşürüldüğü tarihtir. Dosya kapsamında davacının dava tarihinden önce dava konusu alacaklara ilişkin temerrüde düşürüldüğüne dair belge bulunmamaktadır. O halde yapılacak iş, ücret alacağı için işletme kredi faizi yerine bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına karar verilmeli ve dava konusu tüm alacaklar için faiz başlangıç tarihi olarak dava ve ıslah tarihleri dikkate alınmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeksizin ücret alacağına uygulanacak faiz türünün ve dava konusu diğer alacaklara işletilecek faizin başlangıç tarihinin hatalı şekilde belirlenmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14988, Karar No: 2012/14836, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14988 E.  ,  2012/14836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalılar Orman Yönetimi ve Kurtpınar Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kurtpınar Beldesinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği anlaşıldığından, H.M.K'nun 150.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından davalı ... ile davalılar Orman Yönetimi ve Kurtpınar Belediye Başkanlığı tarafından vekalet ücretlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre dava takip edilmediği ve 3 aylık kanunî süre içinde yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinde, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine dair istemlerin nasıl hükme bağlanacağı H.M.K m. 331/3 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi m. 7/1'de gösterilmiştir.

Somut olayda, davanın açılmamış sayılması kararları nihai karardan olup, açılmamış sayılmasına karar verilmesi durumunda davalılar Orman Yönetimi, Hazine ve Kurtpınar Belediye Başkanlığı kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden lehlerine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekir. Ancak, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi gereğince birden fazla davalı aleyhine açılan davalarda ret sebebi ortak olan davalılar vekillerine tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, Hazine ve Orman Yönetimi lehine ayrı ayrı, Belediye lehine ise hiç verilmemesi doğru değil ise de, bu yanılgı, yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüş olmakla, 12.09.2012 günlü kararın hüküm bölümünün vekalet ücretine yönelik 3 ve 4. paragraflarının kaldırılarak bunun yerine “davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Kurtpınar Belediye Başkanlığı kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden 1200.- lira vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, 1/3'... hisse ile davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Kurtpınar Belediye Başkanlığına verilmesine” cümlesi eklenerek düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 24.12.2012 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1306, Karar No: 2020/4573, Tarih: 29.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/1306 E.  ,  2020/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESi

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonunda ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın davacılar tarafından istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 29.09.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’nun, elbirliği mülkiyete tabi dava konusu 156 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki payının 1/2’sini mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 01.02.2013 tarihinde davalı oğluna satış yoluyla temlik ettiğini, satış için makul bir nedeni bulunmadığını, bedeller arasında fahiş fark olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazda mirasbırakandan davalıya geçen payın tapu kaydının iptali ile tüm mirasçılar adına tescilini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın paylaştırma amacıyla hareket ettiğini, zira satış işleminden sonra düzenlenen vasiyetname ile mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki kalan payını diğer mirasçılara bıraktığını, kendisine devredilen pay ile diğer mirasçılara bırakılan payın eş değer olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, mirasbırakanın el birliği mülkiyete tabi dava konusu taşınmazdaki payının yarısını davalıya satış yoluyla temlik ettiği, bilahare kalan yarısını da davalı dışındaki diğer mirasçılarına vasiyetname ile bıraktığı, mal kaçırma iradesiyle değil, paylaştırma amacıyla hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar tarafından istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince, mirasbırakanın el birliği mülkiyete tabi dava konusu taşınmazdaki payının yarısını davalıya satış yoluyla temlik ettiği, bilahare kalan yarısını da davalı dışındaki diğer mirasçılarına vasiyetname ile bıraktığı, mal kaçırma iradesiyle değil, paylaştırma amacıyla hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar tarafından istinafı üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1930 doğumlu mirasbırakan ...’nun 07.03.2014 tarihinde ölümü üzerine davacı çocukları ...,...,...,... ve 1999 yılında ölen oğlu Kadir’den olma davacı torunları ...,...,.. ile davalı oğlu ...ın mirasçı kaldıkları, bütün mirasçıların davada yer aldıkları, dava konusu 156 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakanın eşi ... adına kayıtlı iken 14.01.2013 tarihli intikal işlemiyle elbirliği mülkiyet şeklinde mirasbırakan ... davacı çocukları ve torunları ile davalı oğlu adına tescil edildiği, mirasbırakanın dava konusu taşınmazda intikalen malik olduğu ¼ payının (2.091,08 m2) yarısına isabet eden 1/8’ini 01.02.2013 tarihinde satış yoluyla davalı oğlu ...a temlik ettiği, mirasbırakan üzerinde 1.045,54 m2’lik kısım kaldığı, mirasbırakanın bu satıştan 11 gün sonra dava konusu taşınmazı 12.02.2013 tarihinde davalı dışındaki diğer mirasçılarına vasiyet ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın davalı oğlu Miraç ile yaşadığı sırada dava konusu taşınmazdaki yasal miras payının 1/2’sini Miraç’a devrettiği, davalının aşamalarda, mirasbırakana damadı tarafından gönderilen tehditkar mesajlar neticesinde mirasbırakanın mal paylaşımı yaptığı savunmasında bulunduğu, davalı tanıklarından Osman’ın, mirasbırakanın damadının kızları geri göndereceğini söylemesi üzerine mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki payını erkeklere vermeyi kafasına koyduğunu, iki erkek evladına ve ölen oğlundan olma erkek torunlarına bu yeri devretmeyi teklif ettiğini, ancak davalı dışındakilerin kabul etmediklerini ifade ettiği, davalı tanığı Osman’ın beyanlarından, mirasbırakanın aslında taşınmazı erkek evlatlarına ve torunlarına vermeyi arzu ettiğinin, davalı tanıkları Pembe ve Semra’nın beyanlarından ise temlikin bedelsiz olduğunun anlaşıldığı, satıştan kısa bir süre sonra mirasbırakanın dava konusu taşınmazla ilgili olarak diğer mirasçıları lehine vasiyette bulunduğu, bu suretle mirasbırakanın asıl amacının paylaştırma olmayıp kız çocuklarından mal kaçırmak olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacılar vekili için 2.540.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2894, Karar No: 2020/2303, Tarih: 03.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2894 E.  ,  2020/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/10/2016 tarih ve 2015/272 E- 2016/477 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-redddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/04/2019 tarih ve 2019/620 E- 2019/652 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ...'ın davacı şirketin eski ortağı olduğunu, 05.06.2008 tarihinde hisselerini davacı ...'a 7.125 TL bedelle devrettiğini, davalı ...'ın iki yıl süre ile davacı ile aynı iştigal konusunda faaliyette bulunmayacağına dair aynı tarihli taahhütname imzaladığını, buna rağmen eşi ve kayınpederi üzerinden aynı alanda faaliyet gösteren davalı şirketi kurduğunu, davalının eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini, bir kısım davacı şirket çalışanlarını yanına aldığını, “inan dizel” ibaresini kullanarak haksız kazanç elde etmeye çalıştığını, müşteriler nezdinde iltibas yarattığını, ayrıca davalı ...'a verdiği taahhütname uyarınca haksız rekabette bulunmaması için 11.400 TL bedelli 23 adet bono verildiğini, bunların 12 tanesinin ödendiğini, fakat davalının yukarıda açıklandığı gibi haksız rekabet yaratan eylemlerde bulunarak taahhüde uymadığını ileri sürerek, 23 adet senet nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitini, 12 adet ödenen senet bedeli 136.800 TL'nin tahsilini, haksız rekabetin önlenmesini, durdurulmasını, davacılar için ayrı ayrı 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın ve haksız rekabet neticesinde davalıların elde etmesi muhtemel görünen menfaat karşılığı 10.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan senet bedellerinin ödenmesi nedeniyle istirdat talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davalı ...'ın hisselerini 23 adet bono karşılığında devrettiğini davacı şirketin gerçek değerinin 1.500.000 TL civarında olduğunu, bonoların taahhütname karşılığı verilmediğini, davalının kendi adına şu ana kadar herhangi bir şirket kurmadığını, ortaklık tesis etmediğini, dava dışı Yeşim Veliye İnan ve Velid Kış tarafından kurulan davalı şirketin herhangi bir faaliyetinin olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.