muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14787, Karar No: 2015/9868, Tarih: 05.05.2015

Somut olayda, davacının tesbitine karar verilen dönemde çalışıp çalışmadığı, davacının tam zamanlı mı, yoksa, (part-time) kısmi-zamanlı olarak mı çalıştığı hususunda yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı dönemdeki köy muhtar ve azaları ile davacının çalışması konusunda bilgisi olabilecek davalı kooperatife üye olan resen seçilecek tanıkların yöntemince beyanlarını almak, davacıya ait şahsi işyeri dosyasını ve ücret ödemelerine ilişkin belgeleri davalı işverenden istemek, davacının çalıştığı süreyi ve çalışmanın tam zamanlı olup olmadığı hususlarını kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit etmek, gerek görüldüğü takdirde mahalli bilirkişi ve ziraat mühendisi bilirkişi ile birlikte keşif yapılarak bölge ve mevsim koşulları da gözetilerek davacının yaptığı işin sezon içinde ne kadar süreceği belirlendikten sonra davacının sezon içinde çalıştığı sürelerde ay içerisinde her gün çalışıp çalışmadığı, sürekli olarak bir günde kaç saat çalıştığı, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu bir uzman bilirkişinin görüşü alınmak suretiyle açıkça saptandıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10026, Karar No: 2021/5413, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10026 E.  ,  2021/5413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki apu kaydının iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın TMK nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13/04/2021 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın TMK nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kabulu ile 1.384.800,00-TL'nin davalıdan tahsiline verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; Finike İlçesi, ... Köyü’nde bulunan 1092 parsel sayılı taşınmazın tamamı davacılar adına kayıtlı iken, Hazine tarafından taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle açılan dava nedeniyle Finike Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1996/241-2001/146 karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın tamamı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapu kaydının iptaline ve paftasında da müfrez kumluk olarak gösterilmesine karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden de geçerek 13.01.2003 tarihinde kesinleştiği ve eldeki davanın 07.04.2009 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki Finike İlçesi, ... Mahallesi 1092 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaşması yapılarak tazminata hükmedlmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinda görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aleyhine temyiz olunan davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24013, Karar No: 2009/4308, Tarih: 03.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24013 E.  ,  2009/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra  Mahkemesince  hükmü temyiz eden borçlu  vekiline temyiz masraflarını yatırması için HUMK.nun 434. maddesi  gereğince  7 günlük kesin süre verildiği, bu süre  içerisinde  masraf  yatırılmaması halinde  temyiz  isteminden  vazgeçilmiş sayılacağına ilişkin    muhtıranın  adı geçene 06.08.2008  tarihinde  tebliğ  edildiği  anlaşılmıştır.

Borçlu  vekilinin ise temyiz giderlerini verilen  süreden sonra  15.08.2008 tarihinde  yatırdığı  görülmektedir.

HUMK.nun  434/2. maddesine göre  verilen süre içinde  giderler  tamamlanmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş  sayılmasına karar verme yetkisi  hükmü veren  mahkemeye aittir.  Ancak, dosyanın icra mahkemesince temyiz isteminin  reddine karar verilmeden, Yargıtay’a gönderilmesi  durumunda dosya mahalline  geri  çevrilmeden Yargıtay’da  temyiz isteminin reddine karar verilebileceği  1.6.1990 günlü ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel  Kurulunca  karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeplerle  temyiz  isteminin reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ  : Yukarıda açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz isteminin (REDDİNE) ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11599, Karar No: 2006/13194, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11599 E.  ,  2006/13194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/108, Karar No: 2014/16425, Tarih: 02.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/108 E.  ,  2014/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2011/221-2013/76

Davacı A.. K.. vekili Avukat O.M. tarafından, davalı M.. B.. aleyhine 14/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret ettiğini, ceza mahkemesinde yargılanarak mahkum olduğunu, bu eylemler nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olay tarihi, olayın gelişimi, söylenen sözün ağırlığı, dosya kapsamı ve yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15763, Karar No: 2020/3334, Tarih: 04.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/15763 E.  ,  2020/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 50/1.a maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... Anadolu Lisesinde okul aile birliği başkanı olduğu, aynı okulda öğretmen olarak görev yapan katılanlara ucuz televizyon temin edeceğini söyleyerek ... ve ...'den 1.000'er türk lirası aldığı, aradan yıllar geçtiği halde televizyonları teslim etmediği gibi aldığı paraları da geri vermediği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, uzlaştırma tutanakları ile diğer deliller doğrultusunda, sanığın atılı dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemlerini sabit gören mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın davanın zamanaşımına uğradığı ve delilsiz ceza tayin edildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18678, Karar No: 2010/3701, Tarih: 11.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18678 E.  ,  2010/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5840, Karar No: 2007/6506, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/5840 E.  ,  2007/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2001 gününde verilen dilekçe ile ... su arkına elatmanın önlenmesi, mümkün olmadığı taktirde mecra hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 1385 parsel sayılı taşınmazının kadimden beri “ Tornanın gölü“ olarak bilinen göletten ve davalıya ait 1823 parsel sayılı taşınmazın kuzey bitişiğinden geçen kanaldan sulandığını davalının ... sulama kanalına elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini, bu talebinin kabul edilmemesi halinde ise bu parselden taşınmazı yararına mecra irtifakı kurulmasını istemiştir.

Yargılamalar sırasında mecra irtifkı kurulması istemiyle 1833 ve 1834 parsel sayılı taşınmazlar da davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, davacı taşınmazının “ Köyün gölü “ isimli gölete daha yakın olduğu ve bu göletten sulanmasının daha az masraf gerektirdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 744 üncü maddesi uyarınca mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkindir. Anılan madde uyarınca ‘ Her taşınmaz maliki zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmeleri olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde,kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür...’

Mecra irtifakı kurulması istemine ilişkin davalarda, irtifak hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından, leh ve aleyhine irtifak hakkı kurulması istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur.Ancak, yararına mecra irtifakı kurulacak taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise, dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkin davalarda, istemin özelliği gereği en uygun yerin aranması ilkesinin geçerli olması ve bu davaların bir irtifak hakkı olmakla birlikte özünü komşuluk hukuku ilkelerinden alması nedeniyle ;

Mecra irtifakı kurulması isteğine ilişkin davalarda, istemin özelliği gereği en uygun yerin aranması ilkesinin geçerli olması ve bu davaların bir irtifak hakkı olmakla birlikte özünü komşuluk hukuku ilkelerinden alması nedeniyle ;

Öncelikle davacının mecra ihtiyacının bulunup bulunmadığı saptanmalıdır. İhtiyacın saptanması halinde de, çevre taşınmazların tamamının üzerinde irtifak hakkı kurmaya elverişli olup olmadığı incelenip, hukukun genel bir ilkesi olan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi uyarınca taraf yararları da gözetilerek, en az masrafı gerektiren ve bundan da en az zarar görecek kişi taşınmazı üzerinden mecra irtifakının bağlanacağı su, elektirik, gaz ve benzerine ait yol ya da kaynak ile yararına mecra hakkı kurulan taşınmaz arasında kesintisiz bağlantı sağlayacak şekilde kurulmalıdır. Ayrıca mecranın niteliği nasıl ve hangi araçlarla geçirileceği, ayrıca belirlenerek kararda gösterilmelidir.

İrtifak hakkının bedeli taşınmazların niteliğine göre atanacak bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak saptanmalı ve bedel hükümden önce mahkeme veznesine depo ettirilmelidir. Dava tarihi ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş ve bu sürede de irtifak için öngörülen bedel davanın daha başında belirlenmiş ise, bu bedelin ödenmesinin mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olacağı durumlarda, hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak davranışları önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tesbiti yapılmalıdır.

Davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Anılan maddenin son fıkrası uyarınca, istem halinde gideri davacı tarafından karşılandığında mecra hakkının tapu siciline kaydına da karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında ;

Dosya kapsamı, toplanan deliller, mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları beyanlarından dava konusu taşınmazların bulunduğu köyde hangi ./...

Davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Anılan maddenin son fıkrası uyarınca, istem halinde gideri davacı tarafından karşılandığında mecra hakkının tapu siciline kaydına da karar verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında ;

Dosya kapsamı, toplanan deliller, mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları beyanlarından dava konusu taşınmazların bulunduğu köyde hangi ./...

taşınmazların hangi göletten sulanacağının çok uzun yıllar önce köylüler tarafından belirlendiği ve bu paylaşıma göre davacının taşınmazının 4.7.2006 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde 1 nolu havuz olarak gösterilen ve “ tornanın gölü” olarak bilinen göletten sulandığı anlaşılmıştır. Her ne kadar , aynı bilirkişi raporunda 1 nolu havuz olarak gösterilen ve“ köyün gölü “ olarak bilinen göletin daha yakın olduğu anlaşılmış ise de; davacı taşınmazı kadimden beri “ tornanın gölü “ isimli göletten sulandığından davacı taşınmazı ile bu gölet arasında bulunan davalılara ait taşınmazlardan mecra irtifakı kurulması az yukarıda açıklanan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine daha uygundur. Bu nedenle, davacıya ait 1835 parsel sayılı taşınmazın “ tornanın gölü” isimli göletten sulanmasını saylayacak şekilde davalılara ait 1823, 1833 ve 1834 parsel sayılı taşınmazların 4.7.2006 tarihli bilirkişi raporunda mavi ile işaretli kesiminden yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde mecra irtifakı tesisine karar verilmelidir.

Mahkemece, bu yön göz ardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 31.05.2007 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20335, Karar No: 2015/1722, Tarih: 26.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/20335 E.  ,  2015/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evraklarının, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça konu mermilerin patlatılması suretiyle atışa elverişli olup olmadığı ve 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

3- Suça konu mermilerin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

4- TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca sanığın, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veye kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.