muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5891, Karar No: 2021/243, Tarih: 21.01.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5891 E.  ,  2021/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 213 Sayılı Vergi Usula Kanuna Muhalefet, tefecilik yapma

Hüküm : Beraat

İddianame içeriğine, sevklere, mahkumiyet hükmündeki nitelenen suçlara, temyizin kapsamına, yaptırımı en ağır suçun 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet (359/b) suçu olmasına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre; temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 11. Ceza Dairesine ait bulunduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, incelenmeyen dosyanın ilgili Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29926, Karar No: 2020/12404, Tarih: 10.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29926 E.  ,  2020/12404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetine dair 29/11/2011 tarihli hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 13/11/2013 tarih, ... Karar sayılı ilamı ile hükümlerin ise onanmasına karar verilmesinin ardından, anılan ilamın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2020 tarih ve KD -...sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2020 tarih ve KD -...sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 13/11/2013 tarih, ... Karar onama ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1030, Karar No: 2018/1864, Tarih: 06.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1030 E.  ,  2018/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki “geçici su abonelik tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.04.2013 tarihli ve 2012/1000 E., 2013/1384 K. sayılı kararı davacı tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 27.03.2014 tarihli ve 2014/4136 E., 2014/4899 K. sayılı kararı ile:

“…Davacı, su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici 11.maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir."hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11.maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 31.08.2007 tarihinde alındığı, elektrik ve doğalgaz hizmetlerinin götürüldüğünün belgelendiği, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava geçici su aboneliğinin tesisi istemine ilişkindir.

Davacı davalı kuruma su aboneliği için başvurduğunda davaya konu binanın iskân raporu bulunmadığı gerekçesiyle abonelik talebinin reddedildiğini belirterek geçici su aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece davaya konu binanın statik raporu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Bozma kararına karşı yerel mahkemece ilk karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece davaya konu binanın statik raporu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Bozma kararına karşı yerel mahkemece ilk karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mevcut delillere göre davalı idarenin geçici abonelik sözleşmesi yapmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin mevzuattan bahsetmekte yarar vardır.

3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30’uncu maddesi; “Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir.” hükmünü içermektedir. Yine aynı Kanunun “Kullanma İzni Alınmamış Yapılar” başlıklı 31’inci maddesinde de; “İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Açıklanan Yasa hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskân) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların, izin alınıncaya kadar elektrik ve belediye (ferdi abonelik) hizmetlerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hâl böyle iken, yasa koyucu ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşaat) ruhsatı alınmasına rağmen yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 26.07.2008 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 25’inci maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11’inci madde ile bir istisna getirmiştir.

Geçici 11. madde;

Geçici 11. madde;

“Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb. gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, Bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz” hükmünü içermektedir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici bu madde hükmü uyarınca yine aynı yasanın 31’inci maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması gerekmektedir.

Öte yandan, dava konusu uyuşmazlığın doğduğu tarihte yürürlükte olan Mülga ASKİ Tarifeler Yönetmeliği’nin 30/d maddesinin yollamasıyla, anılan Tarifenin “Abonelik türleri” başlıklı 6/h maddesi,

“…Abonelerin gruplandırılmasıyla, tarifelerin uygulama esasları aşağıda açıklanmıştır.

...

Geçici aboneler:

...

Yapı ruhsatı bulunup da, elektrik, doğalgaz ve telefon gibi kamu hizmetlerinin en az birinden yararlandığını ispatlamak koşuluyla, yapı kullanma izni için ilgili kuruma başvurulduğu halde izin verilmeme nedeninin;

-Sigorta prim veya vergi borçlarından kaynaklanması halinde tüm bağımsız bölümlere,

...

-Binanın oturulan bölümleriyle ilgili olmayıp çevre düzenlemesi gibi eksikliklerden

kaynaklanması halinde tüm bağımsız bölümlere,

Yapı Kullanma İzni Belgesi alınıncaya kadar geçici olarak, kullanım türüne göre su verilen aboneliklerdir…”

Buna göre, yapı ruhsatı bulunup da elektrik, doğalgaz ve telefon gibi kamu hizmetlerinin en az birinden yararlandığını ispatlamak koşuluyla, yapı kullanma izni için ilgili kuruma başvurulduğu hâlde izin verilmeme nedenlerinin; sigorta prim veya vergi borçlarından kaynaklanması, binanın bazı kısımlarının yapı ruhsatına aykırı olması, binanın oturulan bölümleriyle ilgili olmayıp çevre düzenlemesi gibi eksikliklerden kaynaklanması hâlinde, geçici abonelik yapılacağı kabul edilmiştir.

Yeri gelmişken yapı kullanma izni verilmesi için gerekli belgeler Ankara Büyükşehir Belediyesi İmar Yönetmeliği’nin 97’nci maddesinde belirtilmiş olup, anılan madde uyarınca yapı izni verilebilmesi için aranan koşullardan biri de; yapının ruhsat eki projelere uygun olarak kısmen veya tamamen bitirildiğini belirten ve fenni mesuller ile yapı denetim kuruluşlarının denetçi mimar ve mühendisleri tarafından imzalanan raporun düzenlenerek ibrazı gerekir.

Somut olayda, binanın 31.08.2007 tarihli yapı ruhsatının olduğu, abonelik tesisi istenen dairenin elektrik ve doğalgaz aboneliklerinin bulunduğu hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Somut olayda, binanın 31.08.2007 tarihli yapı ruhsatının olduğu, abonelik tesisi istenen dairenin elektrik ve doğalgaz aboneliklerinin bulunduğu hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 31.08.2007 tarihinde alındığı, elektrik ve doğalgaz hizmetlerinin götürüldüğünün belgelendiği, dolayısıyla 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici 11’inci maddede ifade edilen istisnai hâlin, eldeki dava bakımından uygulanması gerektiğinden davacının talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

O hâlde, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici 3’üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun’un 440’ıncı maddesine göre kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3097, Karar No: 2024/4305, Tarih: 24.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3097 E.  ,  2024/4305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1297 E., 2023/2275 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/177 E., 2021/427 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının tüm taraf vekillerince istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının ...'na bağlı Kayseri Tomarza'daki İlköğretim Okulunda 12.11.1999 – 12.06.2011 tarihleri arasında hizmet akdi ile işçi olarak çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 18.04.2012 tarihli ve 2012/SB-62 sayılı rapor ile yapılan tespitte davacının davalı işyerine ait herhangi bir kayda ve bahsedilen dönemlere ilişkin herhangi bir çalışmasına rastlanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının Tomarza Alakuşak ilköğretim Okulunda çalıştığına dair hiç bir bilgi ve belgenin mevcut olmadığını, dava dilekçesinde belirtildiğinin aksine okul müdürünün davacıyı işe alma ve çalıştırma gibi yetkisi bulunmadığını, davacı ile Bakanlık arasında imzalanmış bir hizmet akdi bulunmadığını, davacının iddia ettiği çalışmanın hizmet satın alınması olarak da değerlendirilemeyeceğini, davacının çalıştığını iddia ettiği 12 yıl boyunca okul idaresine, okulun bağlı olduğu Milli Eğitim Müdürlüğüne ve SGK'ya herhangi bir başvurusu bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

1-Davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... Bakanlığına ait işyerinde;

BAŞLAMA TARİHİ BİTİŞ TARİHİ

12.11.1999 28.01.2000

14.02.2000 16.06.2000

11.09.2000 26.01.2001

12.02.2001 15.06.2001

10.09.2001 08.02.2002

26.02.2002 14.06.2002

09.09 2002 31 01.2003

17.02.2003 13.06.2003

15 09.2003 23.01.2004

09.02.2004 11.05.2004

13.09.2004 14.01.2005

07.02.2005 10.06.2005

12.09 2005 06.01.2006

06.02.2006 16.06.2006

18.09.2006 26.01.2007

12.02.2007 19.06 2007

17.09.2007 25.01.2008

11.02.2008 13.06.2008

15.09.2008 23.01.2009

09.02.2009 12.06.2009

14.09.2009 22.01.2010

08 02.2010 18.06.2010

20 09.2010 28.01.2011

11.09.2000 26.01.2001

12.02.2001 15.06.2001

10.09.2001 08.02.2002

26.02.2002 14.06.2002

09.09 2002 31 01.2003

17.02.2003 13.06.2003

15 09.2003 23.01.2004

09.02.2004 11.05.2004

13.09.2004 14.01.2005

07.02.2005 10.06.2005

12.09 2005 06.01.2006

06.02.2006 16.06.2006

18.09.2006 26.01.2007

12.02.2007 19.06 2007

17.09.2007 25.01.2008

11.02.2008 13.06.2008

15.09.2008 23.01.2009

09.02.2009 12.06.2009

14.09.2009 22.01.2010

08 02.2010 18.06.2010

20 09.2010 28.01.2011

14.02.2011 04.03.2011 tarihleri arasında günde 3,5 saat kısmi süreli, asgari prime esas kazanç üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tüm taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; günde 3,5 saat olarak çalışma süresinin Yerel Mahkemece kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının bugüne kadar bir çalışması olmadığı gibi herhangi bir hak ve alacağının da bulunmadığını, davacının Kayseri, Tomarza Alakuşak İlköğretim okulunda çalıştığına dair hiç bir bilgi ve belge olmadığını, davacının, müvekkili Bakanlığın işçisi olmadığını, davacının çalıştırılması için müvekkili idarenin herhangi bir görevlendirmesi yasalar çerçevesinde bir kadro ihdası söz konusu olmadığından bu davada herhangi bir kusur ve sorumluluğu bulunmadığını, davanın müvekkili bakanlık yönünden husumet ve esastan reddi gerektiğini, davacının çalıştığını iddia ettiği 12 yıl boyunca okul idaresine okulun bağlı bulunduğu Milli Eğitim Müdürlüğüne veya SGK'ya herhangi bir başvurusununda bulunmadığını, dava konusunun ilişki hizmet akdine değil, İdare hukuku ilişkisine dayandığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

3.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının çalışmalarının işe giriş bildirgesine aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kurumlarına kısmi olarak bildirilmiş ise de bu çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesi olduğunu, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak bildirge ve ücret tediye bordolarında imzası olanların saptanması gerektiğini, davacı ile kurumları arasında bir hizmet akdi ilişkisi mevcut olmadığından prim ödetilmesinde sorumluluğun söz konusu olmadığını, bu bakımdan husumet itirazında bulunduklarını, çalıştırılan işçilerin sigorta primleri hesabına esas tutulan kazançlar toplam prim ödeme gün sayıları ile sigorta primlerini gösteren kayıt belgelerin Kuruma bildirilmesi mecburiyetinin işverene ait bir yükümlülük olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanları tekrarla kararın bozulmasını talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2 nci maddesinde; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Mahkeme kararlarının hüküm kısmı açıklayıcı ve infaza elverişli olmalı,talepler açık ve net bir şekilde karşılanarak hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda, davacının hizmet tespitine yönelik olarak, Mahkemenin kabulüne konu dönemde çalıştığı sürenin gün sayısı olarak belirtilmeksizin saat bazında belirleme yapılması yerinde olmamıştır. Mahkemece davacının çalıştığı sürelerin hangi aylara mal edildiği, davalı işverenlik nezdinde kaç gün süreyle ne kadar ücretle çalıştığı açıkça belirlenerek, infaza elverişli olacak şekilde hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16625, Karar No: 2016/1511, Tarih: 10.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16625 E.  ,  2016/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 30.12.2008 tarihli dilekçe ile, ... mahallesi, 1168 parsel sayılı 442 m² yüzölçümlü taşınmaz vekil edenleri adına kayıtlı iken, Asliye Hukuk Mahkemesinin ... sayılı ilâmı ile kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle tapu kaydının bedel ödenmeksizin ellerinden alındığından, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kısmî dava olarak 60000.-TL tazminat istemiyle dava açmış, ıslah suretiyle talep miktarını arttırmıştır.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 20.12.2011 gün ve ... sayılı kararı ile bozulmuştur.