muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3305, Karar No: 2013/19553, Tarih: 10.12.2013

... Teftiş Kurulu Başmüfettişi ... tarafından düzenlenen raporda, ... isimli hastanın kusurlu ameliyatından halen ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi 3. Cerrahi Kliniği Şef Yardımcısı olarak görev yapan Op.Dr. ...’nun sorumlu olduğu ve adı geçene rücu edilmesi gerekeceği ifade edilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu’nun 20 Nisan 2012 günlü raporunda, ...’nün 28.05.1992 tarihinde kolelitiasis nedeniyle ameliyat olduğu, hastanın dosyasının 1998 yılında valilik makamının onayı ile imha edildiği, ancak ameliyat defterinin tek tıbbi belge olarak mevcut bulunduğu, burada ameliyata giren doktorlar olarak Dr. ..., ...’ın adlarının yer aldığı, Başkent Üniversitesi Adana Uygulama ve Araştırma Merkezinde 28.10.2002 tarihinde yapılan ameliyat ile batın içinden bir kitlenin çıkartıldığı, çıkarılan bu spanç’ın belirtilen ameliyat sırasında unutulduğunun anlaşıldığı, tüm operasyonlarda genel olarak batın kapatmadan önce kullanılan malzemelerin sayımının öncelikle ameliyat hemşiresi tarafından yapılıp kayda alınması ve bununla ilgili düzenlenen tutanağın ameliyatı yapan hekim ve ameliyat hemşiresince imzalanmasının gerektiği, operasyon bölgesinde gazlı bez unutulması olayında gazlı bez sayımından sorumlu olan ameliyat hemşiresinin uygulamasının tıp kurallarına uygun olmadığı, ameliyattan sorumlu cerrahın ise ameliyat sahasını kapatmadan önce yeterli kontrolü yapmamasının bir eksiklik olduğu mütalaasında bulunmuştur.

Yerel mahkeme, toplanan bu deliller muvacehesinde Borçlar Kanunu’nun 44/2 . maddesini de nazara alarak, idarece dava dışı 3. kişiye toplam 66.512 TL ödenmesine rağmen, ½ oranında tenkis yoluna gitmek suretiyle 33.256 TL nın 23.12.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar vermiştir.

Dairemiz çoğunluğunun, ameliyatın davalı doktor tarafından yapıldığının kanıtlanamadığı, bu sebeple davanın tümüyle reddi gerektiği biçiminde tezahür eden kanaatine katılmamız mümkün değildir.

Şöyle ki; öncelikle ameliyattan sorumlu cerrah olduğu hususu tartışmasız olan davalının sorumsuzluğu kabul edilemez. Devletin yasadan doğan yükümlülüğü sonucu, yaptığı ödeme bağış olmadığı için, zarar verene kusuru oranında rücu etme hakkının var olduğunun kabulü, sorumluluk hukukunun genel kurallarındandır. Somut olayda da zarar veren hukuka aykırı eylemi nedeniyle devleti zarar görene karşı yükümlülük altına sokmuş, Devlette bu yükümlülüğünü yerine getirmiştir. Şu durumda mahkemece yapılacak iş, dosyadaki sorumluluk durumuna ve davalının belirlenecek kusur durumuna göre yükümlü olduğu tazminat kapsamını tespit ettikten sonra BK’nun 44. maddesini de göz önünde tutarak hüküm altına almaktır.

Hal böyle olunca, Dairemiz çoğunluğunun yukarıda gösterilen bozma kararına katılamıyoruz. 10/12/2013
Yargıtay — Esas No: 2014/25954, Karar No: 2014/34944, Tarih: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/25954 E.  ,  2014/34944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/55996

MAHKEMESİ : Silivri(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/273 (E) ve 2012/749 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açma suçundan verilen cezanın 2 yıl 6 ay olarak tayin edilmesi gerekirken 1 yıl 18 ay olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

6831 sayılı Kanunda değişiklikler getiren 5728 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 08.02.2008 tarihinden önce ağaç kesme eyleminin açma suçunun unsuru olduğu nazara alındığında, ağaçların aynı anda mı yoksa peyderpey mi tahrip edildikleri, bu anlamda suç tarihinin ne olduğu bilirkişiden daha teferruatlı bir rapor alınmak suretiyle tespit edildikten sonra sonucuna göre bir hüküm kurmak gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5943, Karar No: 2021/4502, Tarih: 27.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5943 E.  ,  2021/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/12/2019 tarih ve 2014/544 E. - 2019/1199 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 09/06/2020 tarih ve 2020/835 E- 2020/962 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, takibe konu senedin davacı şirketin eski müdürü olan davacı ...'nun beyaza attığı imzanın sahte şekilde senet haline getirilmesiyle meydana getirildiğini, davacı şirketin davalılar ile hiçbir işlemi bulunmadığını, bono üzerindeki nakden kaydının tamamen kurgusal olduğunu, senedin yazı tipi, üzerindeki yazıcı izi, kullanılan kaşenin farklı oluşu, imza ile senet yazısının mürekkebi arasındaki tarihin farklı oluşu ile iddialarını ispat edeceklerini ileri sürerek senedin konu edildiği icra takibinin durdurulmasına, davaya konu senedin sahteliğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı ... açısından husumet itirazının bulunduğunu, iddiaların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/17 Esas sayılı dosyasından açılan menfi tespit davası nedeniyle derdestlik itirazlarının bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu edilen sahtelik iddialarının İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyasında menfi tespit istem gerekçesi olarak da ileri sürüldüğü, işbu davada HMK 208. maddesi gereğince sahteliğin tespiti isteminde davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili istinaf etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu edilen sahtelik iddialarının İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyasında menfi tespit istem gerekçesi olarak da ileri sürüldüğü, işbu davada HMK 208. maddesi gereğince sahteliğin tespiti isteminde davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'nun İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyasındaki davada taraf olmadığı, davaya konu senet üzerindeki imzasının şirket kaşesi üzerinde ve şirket yetkilisi sıfatıyla bulunması nedeniyle sahteliğin tespiti davasında davacı sıfatının bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince bu davacı yönünden husumet yokluğundan davanın reddi gerekirken hukuki yarar yokluğundan reddi kararının yerinde olmadığı, ancak sonuç itibarıyla her iki davacı yönünden davanın reddi kararı yerinde olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, dava şartları kamu düzeniyle ilgili olduğundan HMK 355. madde gereğince re’sen gözetilerek mahkeme kararının kaldırılmasına, davacı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davacı şirket yönünden hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve 6100 sayılı HMK madde 208/3. dikkate alındığında, davaya konu senede yönelik sahtelik iddiasının diğer davada ön sorun olarak ileri sürülmesi karşısında, bu hususun ayrı bir davaya konu edilmesinde davacının hukuki yararının bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz edenlere iadesine, 27/05/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/556, Karar No: 2019/9602, Tarih: 24.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/556 E.  ,  2019/9602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı davalı işverene ait otelde aşçıbaşı olarak 01.02.2002-30.11.2011 tarihleri arasında çalıştığını, sigortasının geç başlatıldığını, ücretinin süresinde ve tam olarak ödenmemesi sebepleriyle iş akdini haklı nedenle feshettiklerini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının Eylül 2007’de sigortalı olarak çalışmaya başladığını, 01.02.2002-Eylül 2007 arasında komi ve mutfak işlerinde hafta sonlarında işe yardımcı olduğunu, davacının 2007 sonrasında Türk vatandaşı olduğunu; davacının kışın 09:00 - 16:00 arasında, yazın 08:00 - 20:00 arasında çalıştığını, hafta sonu izinlerini ve yıllık izinlerini kullandığını, davacıya ücretlerinin icra dosyasına ödenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece; davacın hak ettiği fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarından karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılarak dava dilekçesinde istenen miktarlar için dava tarihinden, ıslahla artırılan kısımlar için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava dilekçesinde istenen miktarlar üzerinden ayrıca karineye dayalı makul indirim yapılması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“3- Bilirkişi tarafından hesaplanan 40.198,67 TL. net fazla çalışma alacağının % 25 oranında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılarak belirlenen 30.149,00 TL. net fazla çalışma ücretinden 5.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 27/09/2012 tarihinden, kalan 25.149,00 TL. sinin ıslah tarihi olan 21/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“3- Bilirkişi tarafından hesaplanan 40.198,67 TL. net fazla çalışma alacağının % 25 oranında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılarak belirlenen 30.149,00 TL. net fazla çalışma ücretinden 5.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 27/09/2012 tarihinden, kalan 25.149,00 TL. sinin ıslah tarihi olan 21/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

4- Bilirkişi tarafından hesaplanan 10.106,74 TL. net hafta tatili ücretinden % 25 oranında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılarak belirlenen 7.580,05 TL. sinden 100,00 TL. sinin dava tarihi olan 27/09/2012 tarihinden, kalan 7.480,05 TL. sinin ıslah tarihi olan 21/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10216, Karar No: 2012/10972, Tarih: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10216 E.  ,  2012/10972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/06/2011 tarih ve 2011/41-2011/301 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin Kartal Mağazası'nda seri ve sıra numaraları dilekçede belirtilen 8 adet faturanın kayıp olduğunu 11/01/2011 tarihinde yapılan kontrol üzerine tutanak ile tespit edildiğini, faturaların bulunamamasının akabinde 13/01/2011 tarihinde Posta Gazetesi'nde ilân verildiğini, ancak 8 adet faturanın kaybolması ve bulunamaması nedeniyle zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya kapsamı uyarınca; davacı vekilinin ve tanıklarının 09/06/2011 tarihli oturumdaki beyanlarını dikkate alarak dava konusu faturaların ve gider pusulalarının boş olduğunu, ayrıca davacı çalışanlarının kusuru ile belgelerin kaybolduğunu, bu nedenlerle davanın reddine karar vermiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6113, Karar No: 2013/3591, Tarih: 17.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6113 E.  ,  2013/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... beraet, sanık ... mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Orman İşletme şefi ve orman muhafaza memuru olan sanıklara isnat edilen ...mevkiinde kaçak olarak kesilmiş odunların herhangi bir satış işlemi yapılmadan ... Yöntem isimli şahsın kamyonuna yükletme ve söz konusu mevkide 60 adet damgasız ağaç kesildiği halde 24 adet ağaç için faili meçhul zaptı tutma şeklindeki eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 247. maddesinde öngörülen zimmet ve 204/2. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturabileceği, 5235 sayılı Yasanın geçici 1. maddesi uyarınca eylemi nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/10580, Karar No: 2012/17034, Tarih: 15.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10580 E.  ,  2012/17034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 20/02/2007 gününde verilen dilekçe ile rucüen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalılardan ...’a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı idare, polis memuru olan davalı memurlarının görevleri sırasında taksirle yaralanmasına neden oldukları dava dışı kişiye ödemek zorunda kaldığı maddi ve manevi tazminat tutarının davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar, dairemizce, davalılar hakkındaki ceza davasının sonucu beklenerek karar verilmek üzere bozulması üzerine, yeniden yapılan yargılama sonunda reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalıların Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi' nin 2003/770-2008/268 E-K sayılı dosyasında taksirle yaralanmaya neden olmak suçundan yargılandıkları, yaralanma eyleminin davalı ...’ın silahından çıkan kurşunla meydana geldiği ve iş bu davalının eylemde tam kusurlu olduğu benimsenerek kesin nitelikte adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, davalı ... yönünden ise beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır.

818 sayılı Borçlar Yasası'nın 53. maddesi uyarınca, ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Ceza mahkemesinde, davalı ...’ın tam kusurlu eylemi ile yaralanmaya neden olduğu benimsenerek cezalandırılmasına karar verilmiş olduğuna göre, davalı ...’ın eyleminin hukuka aykırı olmadığı gerekçesi ile ona yönelik istemin tümden reddi doğru olmamıştır. Ancak, mahkemenin gerekçesinde ifade edilen eylemin görev sırasında hukuka uygun biçimde işlendiği fakat hedefte sapma neticesi yaralanma olduğu olgusu BK 43. maddesi uyarınca indirim nedeni olarak kabul edilebilir.

Şu durumda, davalı ... yönünden istemin tümden reddi isabetli olmayıp kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no lu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, (1) no lu bentte gösterilen nedenlerle davacının davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarının reddine, 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9871, Karar No: 2008/8234, Tarih: 09.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9871 E.  ,  2008/8234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \*davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte belirtilen nedenle tazminatlar yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.06.2008
Yargıtay — Esas No: 2022/32411, Karar No: 2023/10991, Tarih: 20.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/32411 E.  ,  2023/10991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1491 E., 2021/931 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2019/312 Esas, 2019/383 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütü propagandası yapmak suçundan 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/1491 Esas, 2021/931 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.07.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın kendine ait Facebook hesabında yaptığı paylaşımında, 15 Temmuz darbe girişiminin sözde kurgu olduğunu belirten içerikler bulunduğu, bu suretle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün bir kısım üyeleri tarafından 15 Temmuz günü gerçekleştirilen darbe girişimini kurgusal bir oyun olduğuna dair paylaşım yapmak suretiyle paylaşımın yapıldığı zaman yer içerik itibariyle sanığın yaptığı paylaşımlar ile terör örgütünün destekçisi olduğunu gösterecek şekilde terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterip, övecek yada bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde terör örgütünün propagandasını yaptığı,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun kanununda suç olarak tanımlanmamış olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE