muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7786, Karar No: 2015/1697, Tarih: 02.02.2015

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 27/06/1987 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...'ten boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin

gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1974, Karar No: 2014/3406, Tarih: 05.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/1974 E.  ,  2014/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEMER 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2011

NUMARASI : 2007/766-2011/48

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 14.04.2005-03.11.2006 tarihleri arasında çalıştığını, işverence haksız ve kötüniyetli olarak hiçbir tazminat, fazla mesai alacağı ödemeksizin iş akdinin askıya alındığını, askıya alınan iş akdini kabul etmediğini, aynı durumdaki 32 işçinin Antalya Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne müracaat ettiğini, inceleme raporuyla askı işlemine muvafakat etmeyen davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını, raporun bir suretinin davalıya tebliğine rağmen haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 14.04.2005-31.10.2006 tarihleri arasında geçerli, belirli süreli hizmet akdi ile çalıştığını, 2006 kış sezonunda otelin kapatıldığını, davacının akit süresi sona ermesine rağmen iyi niyetle iş akdini feshetmeyerek askıya aldığını ve davacıya tebliğ edilen yazıda da 05/02/2007 tarihine kadar şahsen veya yazılı başvurması halinde tekrar işe alınacağının belirtildiğini, ancak davacının işbaşı yapmadığını, bu nedenle gerek belirli süreli hizmet akdinin sona ermesi, gerekse askı süresinden sonra işe başlamaması nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş aktinin askıya alınmasını kabul etmemesi nedeniyle iş aktinin davalı işveren tarafından feshedildiği, davalı işverenin yaptığı işin otel işletmeciliği olduğu ve işin niteliği gereği sürekli işlerden olduğu, davacı işçinin, iş akdinin askıya alınma isteğine karşı çıkmasının davalı işveren tarafından haklı bir neden oluşturmadığı, davacının iş akdinin askıya alınmasını kabul etmemesinin iş akdinin feshinde haklı neden olduğu gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai talebinde bulunarak ek dava açtığı ve işbu dosya ile ek davanın birleştirilmesine karar verildiği dosya içersindeki duruşma zaptı ve birleştirme kararından anlaşılmakla birlikte birleşen dosya içerisine alınıp, değerlendirilmemiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai talebinde bulunarak ek dava açtığı ve işbu dosya ile ek davanın birleştirilmesine karar verildiği dosya içersindeki duruşma zaptı ve birleştirme kararından anlaşılmakla birlikte birleşen dosya içerisine alınıp, değerlendirilmemiştir.

Mahkemece, birleşen dosyanın esas dosya içersine alınmaması ve bu talep ile ilgili karar gerekçesinde hiç bahsedilmeyip, hükümde de olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4597, Karar No: 2019/805, Tarih: 14.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4597 E.  ,  2019/805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÖ TARİHİ : 19/07/2012

HÜKÜM : TCK' nın 155/2, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın sorgusunda bildirdiği aynı zamanda mernis adresine 14/04/2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak; sanığın bu tarihte Söke (Kapatılan) A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğu ve gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlemlerin usulüne uygun olmadığından sanığın temyiz talebinin öğrenme ve süresinde olduğu kabul edilerek, eski hale getirme isteğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Sanık ...’nin, katılan şirketin nakliye işlerini yaptığı, 65.000 TL değerindeki yağın nakliyesi için katılan şirket yetkilisi olan ... ile anlaştığı, teslim alınan bu malları 20.000 TL’ye başkasına sattığı ve kayıplara karıştığı bu suretle zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu iddia edilen olayda katılanın müstekar beyanı, tanık beyanları, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın kararının yüzüne okunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4047, Karar No: 2014/6332, Tarih: 10.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4047 E.  ,  2014/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2014/96 D.iş -2014/119

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı asil tarafından 12.02.2014 havale tarihli dilekçe ile özetle [...03.12.2013 tarihli duruşmada, hâkimin "senin nafaka almaya hakkın yok, şahitler benim umrumda değil, ben kararımı veririm" şeklinde beyanda bulunmak suretiyle kendisini baskı altına aldığı ve görüşünü bildirdiği, aynı duruşmada dinlenen tanıkların beyanlarının doğru olarak tutanağa geçirilmediği, hâkimin oğlunun, davalının kardeşinin öğretim görevlisi olduğu fakültede öğrenim gördüğünden yanlı davrandığı...] gerekçeleriyle hâkimi çekilmeye davet suretiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim (3.)'nin, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ve reddi hâkim talebinde bulunan davacının H.M.K.'nun 42. maddesi uyarınca 500.- TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili Av. Y.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

H.M.K'nın 38/2. maddesine göre "Hâkimin reddi, dilekçeyle talep edilir. Bu dilekçede, ret talebinin dayandığı sebepler ile delil veya emarelerin açıkça gösterilmesi ve varsa belgelerin eklenmesi gerekir.”

Davacı, reddi hâkim talepli dilekçesi ekinde tanık deliline dayanmış ve dilekçe ekindeki 10.02.2014 ve 07.02.2014 tarihli imzalı tanık beyanlarına havi belgeler ibraz etmek suretiyle yukarıda belirtilen madde kapsamında deli ve emarelerini açıkça göstermiş ve dilekçesine eklemiştir. Davacı, talebini somut belgeye dayandırdığına göre, talebi inceleyen merci tarafından H.M.K.'nun 42/1. maddesi uyarınca inceleme yapılarak, delil ve emareler toplanmak, dilekçe ve ekindeki imzalı beyanları ile adları belirtilen kişiler dinlenmek suretiyle H.M.K.'nun 36. maddesi uyarınca hâkimin reddi koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı olduğu şekilde talebin reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olduğundan, mercii kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13750, Karar No: 2018/10563, Tarih: 01.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13750 E.  ,  2018/10563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık ve müşteki ...'e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, suça sürüklenen çocuğun gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin 5237 sayılı TCK’nın 63.maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6165, Karar No: 2021/2066, Tarih: 24.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/6165 E.  ,  2021/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, tebligatın usulsüz olduğu iddiasıyla takip dosyasına yapılan itirazının reddine ilişkin 31/08/2018 tarihli icra müdürlüğü kararının ortadan kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verdiği, borçlu tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

T.K.'nun 21. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat yapılabilmesi için, muhatabın tebligat çıkarılan adreste ikamet etmekle birlikte, geçici olarak adreste bulunmadığının ve nedeninin, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin tespiti ile bu tespitin tebliğ evrakına yazılması ve tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir (Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik m.30/1).

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir.

Somut olayda, borçlunun mernis adresi olan... Maltepe ... adresine tebligat çıkartıldığı ve tebligatın “Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak tanınmadığı komşu ... tarafından sözlü olarak beyan edilmiş imzadan imtina edilmiştir. Muhatabın yeni adresi belirlenmemiş olup tebligat iade edilmiştir. ” şerhi ile iade edildiği görülmektedir. Bu hali ile tebligat şeklen usulüne uygun ise de borçlunun dava dilekçesinde; adresin mernis adresi ve ikamet adresi olduğunu, tebligat tarihinde orada ikamet ettiğini, komşu olduğu şerh edilen ...'tan alınan bilgiye dayanılarak adresten sürekli ayrıldığı ve tanınmadığı gerekçesiyle tebligatın iade edildiğini, oysa ... isminde bir komşusunun bulunmadığını, tebligatın iade edilmemesi gerektiğini, dolayısıyla iade edilen bu tebligata dayanılarak TK'nın 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılamayacağını bildirdiği görülmektedir.

O halde mahkemece, iddialar doğrultusunda kolluk araştırması yaptırılmak suretiyle bila tebliğ dönen tebligat tarihi olan 16 Temmuz 2018 tarihinde bahsi geçen yerde ... isminde komşunun bulunup bulunmadığı hususu tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 06.02.2020 tarih ve 2019/504 E. - 2020/279 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... Anadolu 6. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 05.11.2018 tarih ve 2018/567E. - 2018/809K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 24.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7878, Karar No: 2011/7637, Tarih: 29.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7878 E.  ,  2011/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava hakaret nedeni ile manevi tazminat talebinden ibaret olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 7.500 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Ceza mahkemesi, davalının hakaret suçunu karşılık hakaret olarak işlediği kanaati ile, cezasından 2/3 oranında indirim yaparak cezalandırılmasına karar vermiş, ceza kararı kesinleşmiştir.

Mahkeme tarafların sosyo ekonomik durumlarını tespit etmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Mahkemece davacı yararına kabul edilen manevi tazminat miktarı, yukarıda sayılan ilkelere ve ceza mahkemesince kabul edilen oluşa göre fazladır.

Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın, daha az miktarda manevı tazminata hükmolunmak üzere bozulması gerekmiştir.

SONUÇ, Temyiz olunan kararı yukarıda 2 numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının 1 numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4140, Karar No: 2015/18162, Tarih: 12.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4140 E.  ,  2015/18162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.10.2015 (Pzt.)