muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/44, Karar No: 2005/83, Tarih: 21.06.2005

CEZA GENEL KURULU KARARI

Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanı iken görevinden alınarak 11.7.2001 gün ve 7033 sayılı Bakan oluru ile Bölge Hıfzıssıhha Müdürlüklerinde geçici olarak görevlendirilen katılanın; geçici görevlendirilmesine ilişkin bu işlem ile onun yerine Refik Saydam Merkez Hıfzıssıhha Müdürlüğüne Başkan olarak Halil Kurt'un atanmasına ilişkin 26.5.2001 günlü kararın Ankara 7. İdare Mahkemesinin 27.7.2001 gün ve 2001/1067 esas sayılı kararı ile yürütmesinin durdurulması üzerine, 19.9.2001 tarihinde görevine iade edildikten sonra, aynı gün Sağlık Bakanlığı Genel Müdürü Hacı Ç.....'in teklifi ve Bakan adına sanık müsteşarın imzasını taşıyan 19.9.2001 gün ve 9848 no'lu olur ile ilk kez Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğünde geçici görevle görevlendirildiği; katılanın Bölge Hıfzıssıhha müdürlüklerinde görevlendirilmesine dair işlemin Ankara 7. İdare Mahkemesinin 27.7.2001 gün ve 2001/1067 esas sayılı kararı ile yeniden yürütmesinin durdurulması üzerine, Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğündeki geçici görevlendirilmesi kaldırılarak 4.12.2001 tarihinde görevine iade edilen katılanın, Genel Müdür Hacı Ç.....'in teklifi ve Bakan adına müsteşar sıfatıyla sanığın imzasını taşıyan 13.12.2001 gün ve 15103 sayılı olur ile ikinci kez sağlık projesi genel koordinatörlüğünde geçici görevle görevlendirildiği, katılanın APK Uzmanlığına atanmasına ilişkin 14.2.2001 gün ve 1533 sayılı işlemin Ankara 3.İdare Mahkemesinin 21.11.2001 gün ve 337-1229 sayılı kararı ile iptal edilmesi üzerine 15.2.2002 tarihinde sağlık projesi genel koordinatörlüğündeki geçici görevlendirilmesi kaldırılarak, 15.2.2002 tarihinde görevine iade edilmesi üzerine yeniden Genel Müdür Hacı Ç.....'in teklifi ve Bakan adına müsteşar sıfatı ile yine sanığın imzasını taşıyan 12.3.2002 gün ve 2953 sayılı olur ile üçüncü kez sağlık projesi genel koordinatörlüğünde geçici görevle görevlendirildiği, bu suretle sanığın idari işlemlerin yürütülmesinin durdurulmasına ilişkin idari yargı kararlarını şeklen uygular görünüp kararların hukuki sonuçlarını etkisiz kılmak amacıyla onu görevine iade edildiği gün veya çok kısa bir süre sonra başka görevlere atadığı, sanığın ikrarı, dosyadaki mahkeme kararları ve atama karar örnekleri ile diğer belgelerin incelenmesi sonucu anlaşılmıştır.

Sanığın sabit kabul edilen eyleminin yeni Yasal düzenlemeler karşısındaki durumuna gelince;

Sanığın görevde keyfi davranmak suçunu işlediği kabul edilerek, 765 sayılı TCY.nın 228/1, 80, 59, 35, 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve TCY.nın 72. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümden sonra 13.11.2004 gün ve 25642 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren, "Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un" 12. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile; 765 sayılı Türk Ceza Yasası, 5252 sayılı TCY.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın yürürlüğe girmesiyle bütün ek ve değişiklikleriyle yürürlükten kaldırılmıştır.

12.10.2004 gün ve 25611 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 257. maddesinde sanığın eylemi suç olarak düzenlenmiş ve sanık hakkında uygulanan diğer maddelerin karşılıklarına yer verilmiş ve dolayısıyla uygulama açısından herhangi bir yasal boşluk bulunmamakta ise de, 257. maddede düzenlenen suçun unsurları değiştirilmiş, yine aynı şekilde temel cezanın tayini, sorumluluk, taktiri indirim nedenleri, zincirleme suç, güvenlik tedbirleri ve kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalara seçenek yaptırımlar ile ilgili olarak farklı ve yeni hükümlere yer verilmiştir.

5237 sayılı TCY.nın 7/2. maddesinde, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın hükümlerinin farklı olması halinde, failin lehinde olan yasanın uygulanıp, infaz olunacağı, 5252 sayılı Yürürlük Yasasının 9/3. maddesinde ise lehe olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle saptanacağı belirtilmiş, 5320 sayılı CYY.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın, 8/2. maddesinde de; "Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk derece mahkemelerince karar verilmiş olup, temyiz edilmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş bulunan dava dosyalarından, lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği açıkça anlaşılanlar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca doğrudan ilgili mahkemesine iade edilebilir. Bu halde, mahkemesince duruşma yapılarak karar verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sabit kabul edilen eylem, 765 ve 5237 sayılı Yasaların her ikisinde de suç olarak tanımlanmış ise de, 5237 sayılı Yasa ile getirilen yeni unsurlar da dikkate alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Özel Daire hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı,

Sanığın eyleminin gerek çoğunluk, gerekse azınlık tarafından 765 ve 5237 sayılı Yasalarda suç olarak yaptırıma bağlandığı kabul edilerek, yeni yasal düzenlemeler karşısında hukuki durumunun belirlenmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Anayasanın 154. maddesinde; Yargıtay'ın, adliye mahkemelerince verilen ve yasanın başka bir adli yargı merciine bırakmadığı karar ve hükümlerin son inceleme mercii olduğu belirtilmiş, 141. maddesinde ise, davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargıya görev olarak yüklenmiştir.

TBMM'ce onaylanmakla iç hukuka dahil olan ve Anayasanın 5173 sayılı yasa ile değişik 90. maddesi uyarınca da önceliği ve yasalara üstünlüğü benimsenen İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesi kişinin makul sürede yargılanma hakkı bulunduğunu hükme bağlamış ve bu norm AİHM.nin tüm ilgili davalarında titizlikle korunmuştur.

TBMM'ce onaylanmakla iç hukuka dahil olan ve Anayasanın 5173 sayılı yasa ile değişik 90. maddesi uyarınca da önceliği ve yasalara üstünlüğü benimsenen İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 6. maddesi kişinin makul sürede yargılanma hakkı bulunduğunu hükme bağlamış ve bu norm AİHM.nin tüm ilgili davalarında titizlikle korunmuştur.

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi hükmü uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY.nın temyiz ile ilgili 320 ve 321. maddelerinde;

"Madde 320 - Yargıtay, temyiz dilekçesi ve layihasında irad olunan hususlar ile temyiz talebi usule ait noksanlardan dolayı olmuş ise temyiz dilekçesinde bu cihete dair beyan edilecek vakıalar hakkında tetkikler yapabileceği gibi hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet edilmiş olduğunu görürse talepte mevcut olmasa dahi bu hususu tetkik eder.

313'üncü maddenin ikinci fıkrasında gösterilen müstenidattan başka temyiz müddeasını teyid için yeniden müstenidat göstermeğe lüzum yoktur.

Bununla beraber böyle müstenidat arz olunmuşsa kabul olunur.

MADDE 321 - Yargıtay, aleyhine itiraz olunan hükmü hangi cihetten kanuna muhalif görmüşse o cihetten bozar.

Hükmün bozulmasına sebep olan kanuna muhalefet keyfiyeti, bu hükme esas olarak tespit edilen vakıalarda olmuş ise bu muameleler dahi aynı zamanda bozulur."

Hükümleri yer almış, yasaya mutlak aykırılık oluşturan hukuka aykırılık halleri 308. maddede 8 bent halinde, Yargıtayca davanın esasına hükmedilecek haller ise; 322. maddede 9. bent halinde sayılmıştır.

5237 sayılı TCY.nın, "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesinde;

"(1) İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz. Böyle bir ceza veya güvenlik tedbiri hükmolunmuşsa infazı ve kanunî neticeleri kendiliğinden kalkar.

(2) Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.

3) Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.

4) Geçici veya süreli kanunların, yürürlükte bulundukları süre içinde işlenmiş olan suçlar hakkında uygulanmasına devam edilir." hükmü ile lehe yasa ile ilgili kurallara yer verildikten sonra,

5252 sayılı Yürürlük Yasasının 9/3. maddesinde lehe yasanın tespitinde başvurulacak yöntem; "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklinde belirtilmiştir.

Bu hükümler uyarınca, yasayolu incelemesine başvurulan kararlara ilişkin inceleme şu şekilde olmalıdır.

Öncelikle dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelendikten sonra;

1-Eylemin sabit olup olmadığı,

5252 sayılı Yürürlük Yasasının 9/3. maddesinde lehe yasanın tespitinde başvurulacak yöntem; "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklinde belirtilmiştir.

Bu hükümler uyarınca, yasayolu incelemesine başvurulan kararlara ilişkin inceleme şu şekilde olmalıdır.

Öncelikle dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelendikten sonra;

1-Eylemin sabit olup olmadığı,

2-Sabit olan eylemin 765 sayılı TCY.na göre suç oluşturup oluşturmadığı, oluşturuyorsa hangi suç tipine uyduğu,

3-Verilen hükümde, verildiği zaman yürürlükte bulunan yasa hükümleri uyarınca, herhangi bir hukuka aykırılık bulunup bulunmadığı,

Değerlendirilerek, sabit olan eylemin 765 sayılı Yasaya göre suç oluşturduğu ve verilen hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığının saptanması halinde,

Sabit kabul edilen eylemin, 5237 sayılı Yasada da suç olarak düzenlenip düzenlenmediği belirlenmeli, suç olarak düzenlenmediğinin saptanması halinde beraat hükmü verilmesi gerektiği görüşüyle, suç olarak düzenlendiğinin saptanması halinde ise 5252 sayılı Yasanın 9. maddesi hükmü göz önüne alınarak, sanık hakkında uygulanan ve uygulanması olanağı bulunan tüm hükümler somut olaya uygulanarak, sonraki yasanın sanık lehine hüküm doğurduğu veya hüküm doğurma olasılığının bulunduğunun saptanması halinde, bu uygulamanın hüküm mahkemesince yapılması için bozma kararı verilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanığa isnat edilen eylem 5237 sayılı Yasanın 257/1. maddesinde suç olarak düzenlenmiş olup, sanık hakkında uygulanan ve uygulanması olanağı bulunan maddeler karşılaştırıldığında;

5237 sayılı Yasanın 257/1. maddesi, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasını, 765 sayılı TCY.nın 228/1 maddesi ise 6 aydan 3 yıla kadar hapis cezası gerektirmekte,

5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin 43. maddesinde 1/4 ten 3/4 üne kadar artırım, 765 sayılı TCY.nın 80. maddesinde ise 1/6 dan yarısına kadar artırım öngörülmektedir.

Taktiri indirim nedenlerini düzenleyen maddeler yönünden, her iki yasa hükmü arasında bir fark bulunmamakta ve sanık hakkında TCY.nın 35. maddesi uyarınca fer'i ceza uygulanmış ise de, benzer düzenlemeler 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinde güvenlik tedbirleri adıyla yer almış olup, sanık hakkındaki hükümde gerek asli, gerekse fer'i cezanın ertelenmiş bulunması, 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca ertelenmiş mahkûmiyetlerde dahi güvenlik tedbirlerinin uygulanacak olması, diğer yönden 765 sayılı Yasaya göre ertelenen mahkûmiyetlerin belirlenen süre sonunda vaki olmamış sayılmasına rağmen, 5237 sayılı Yasa açısından ertelenmiş mahkûmiyetin aynı Yasanın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresinin sonunda infaz edilmiş sayılması hususları birlikte değerlendirildiğinde, önceki Yasanın tüm hükümleri ile sanık lehine olduğu açıkça anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıkladığım gerekçelerle ve lehe yasanın tespitinin yargılamayı gerektirmeyen hukuksal bir değerlendirme olduğu düşüncesiyle, sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyorum.

Görüşüyle ve bu görüşe katılan 7 Kurul üyesi, hükmün diğer yönleri de usul ve yasaya uygun bulunan Özel Daire hükmünün, para cezası yönünden düzeltilmek suretiyle onanması yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 16.09.2004 gün ve 7-16 sayılı kararının BOZULMASINA,

2- Dosyanın, Özel Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, 21.06.2005 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3189, Karar No: 2018/28283, Tarih: 25.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/3189 E.  ,  2018/28283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 12/04/2013 tarihinden itibaren, ihaleyi alan taşeron firmalar (alt işverenler) değiştiği halde davacının sürekli Karayolları 11. Bölge Müdürlüğü'nde çalıştığını, Karayolları Genel Müdürlüğü'nün gerçek iradesinin işçi temini olduğunu, işyeri düzeni, çalışma şartlarının Karayolları 11. Bölge Müdürlüğünce belirlendiğini, işe alma ve işten çıkarma yetkisinin davalı kuruma ait olduğunu beyanla muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalı ... işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı tarafça cevap süresinin uzatılmasına ilişkin verilen dilekçe Mahkemece talebin süresinde olmaması nedeni ile reddedilmiştir.

Mahkemece davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava tarihi itibari ile aynı iş yerinde çalışmakta olan davacının davalı ... ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespitine yönelik talebi, yıllık izin ücreti ile benzeri haklar yönünden davacı içinin bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğundan işine esasına girilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, Mahkemece davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3642, Karar No: 2022/10495, Tarih: 19.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3642 E.  ,  2022/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/12/2020 tarihli ve 2020/62654 soruşturma, 2020/116142 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/04/2021 tarihli ve 2021/4751 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulması talebi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.12.2021 tarih ve 2021/141482 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

İstem yazısında; " 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli facebook hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımla müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin ... 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi...hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin facebook hesabında; ... Genel Müdürlüğünde çalıştığı, ... Lisesinde okuduğu, memleketinin .../... olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 02/04/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 25/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ... Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 12/04/2021 tarihli ve 2021/4751 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,