muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/18143, Karar No: 2009/21925, Tarih: 17.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/18143 E.  ,  2009/21925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.7.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadının boşanma davası, kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2024/9976, Karar No: 2024/13084, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9976 E.  ,  2024/13084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.02.2023 tarihli kararı ile; 01.11.2020-31.12.2020 dönemi yönünden hesaba esas ücretin hatalı belirlendiği ve arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmasının da hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesi ile önceki aşamalardaki itirazlarını tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplamaya esas ücretin belirlenmesi ile buna göre dava konusu alacakların alacakların hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27768, Karar No: 2020/688, Tarih: 20.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27768 E.  ,  2020/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, zamanaşımı def'i ile husumet itirazında bulunmuş, talep konusu işçilik alacaklarından davalı şirketin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacının sadece ihale süresince müvekkili bünyesinde çalıştığını, baştan itibaren davacının asıl işvereninin davalı belediye olduğunu, diğer davalının davacının tüm hak ve alacaklarından tek başına sorumlu olduğunu, bu nedenle öncelikle davanın husumet nedeni ile reddinin gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ödeme savunması, hakkı ortadan kaldıran itiraz niteliğinde olup mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerektiği gibi, temyiz aşamasında dahi nazara alınması gerekir. Dosya içeriğine göre; mahkemece, davalı Belediye Başkanlığı tarafından sunulan ve bilirkişi raporuna itiraz konusunu oluşturan işçi isim ve alacak miktarlarının gösterildiği liste, davalı idarenin davacıya kıdem tazminatı ödenmesine ilişkin olarak düzenlediği ödeme emri belgesi, harcama talimatı ve davacı vekilinin ... numarasına yapılan ...'ye dair dekont suretlerinin kıdem tazminatı alacağının hesabında dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, ödeme savunması kapsamında söz konusu belgeler göz önüne alınarak davalı idarece tahakkuk ettirilen net 10.146,08 TL kıdem tazminatı tutarının davacıya ödenip ödenmediği hususu değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13900, Karar No: 2017/5698, Tarih: 18.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13900 E.  ,  2017/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına “01/05/2005-2006” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, 2005 takvim yılı için 21.01.2006, 2006 takvim yılı için 21.01.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7339, Karar No: 2022/12020, Tarih: 13.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/7339 E.  ,  2022/12020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun 12/10/2013 günü saat 19.00 ile 13/10/2013 günü saat 10.20 arasında tespit edilemeyen zamanda müştekinin iş yerine girerek bir adet kaynak makinesini çalması şeklindeki eylemine uyan ve TCK’nın 142/1-b, 116/2-4 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 11/05/2016 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34124, Karar No: 2019/2242, Tarih: 23.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/34124 E.  ,  2019/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlem Otomasyon Gıda Temizlik Turizm San. Tic. A.Ş. ve T.C. İçişleri Bakanlığı (Emniyet Genel Müd. Beylerbeyi- Sabancı Polis Evi) vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ...Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlem Otomasyon Gıda Temizlik Turizm San. Tic. A.Ş. ve T.C. İçişleri Bakanlığı (Emniyet Genel Müd. Beylerbeyi- Sabancı Polis Evi) yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ...Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlem Otomasyon Gıda Temizlik Turizm San. Tic. A.Ş. yükletilmesine, 23/01/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1613, Karar No: 2019/7623, Tarih: 17.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/1613 E.  ,  2019/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06/08/2013 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili ... Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... Mahallesi, 427 parsel sayılı taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ... Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Odabaşı Mahallesi, 427 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan somut emsal kabul edilen ... Mahallesi, 427 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13988, Karar No: 2015/26367, Tarih: 28.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13988 E.  ,  2015/26367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde teknik şef olarak çalışırken bir kısım hak edişlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili-genel tatil ve harcırah alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm yasal haklarının ödendiğini, resmi tatil ve hafta tatili alacağının bulunmadığını, fazla mesai yapılmadığını, şehir dışı çalışmalarda harcırah uygulamasının bulunmadığını, yol, yemek ve konaklama masraflarının davalı şirketçe karşılandığını, zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tanık beyanlarına göre davacının haftalık yasal 45 saatlik çalışma süresini aşan 10 saat fazla mesai yaptığı, davalı işverence sunulmuş işe giriş çıkış çizelgeleri incelendiğinde davacının ne resmi bayram günlerinde ne de dini bayram günlerinde işyerinde çalışmadığının görüldüğü, tanık beyanlarının da davalı iş yerinde bayram günlerinde ve pazar günlerinde çalışma yapılmadığı ve davacının haftada bir gün izin kullandığının doğrulandığı, bu nedenle davacının genel tatil ve hafta tatili ücret alacağı talebini kanıtlayamadığı, harcırah bedeline ilişkin bir tanık beyanı olmayıp ödeme miktarıyla ilgili de veri olmadığından bu talebin de reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilip fazla çalışma ücretine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı taraf dava dilekçesindeki tüm alacak kalemleri için toplam 20.000 TL istemiş olup hangi kalemde ne miktar talebi olduğunu açıklamamıştır. Yargılama sırasında talep miktarlarını artırıp davasını ıslah etmiş ise de yine hangi alacak kaleminde ne miktar artırım yaptığını açıklamadan toplam artırım miktarını göstermiştir.

Mahkemece, davacının talepleri ayrıştırılıp hangi kalem alacak için ne kadar istendiği açıklattırılmadan hüküm kurulması hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması değerlendirilirken dava dilekçesi ile talep edilen kısımların zamanaşımı def'inden etkilenmeyeceğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, davacının talepleri ayrıştırılıp hangi kalem alacak için ne kadar istendiği açıklattırılmadan hüküm kurulması hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ıslaha karşı yapılan zamanaşımı savunması değerlendirilirken dava dilekçesi ile talep edilen kısımların zamanaşımı def'inden etkilenmeyeceğinin gözetilmemesi hatalıdır.

4- Yargılamadaki ilk oturumda 3 klasör işyeri evrakının ibraz edildiği belirtilmiş ise de Dairemizce yapılan incelemede 1 klasör içinde 2006 yılına ait işyeri giriş-çıkış kaydı olduğu, başkaca klasör bulunmadığı görülmüştür.

Mahkemece fazla çalışma hesabına konu olan döneme ait varsa tüm işe giriş-çıkış kayıtları dosya arasına alınıp, kayıt olan dönemler için kayıtlara göre; kayıt olmayan dönemler içinse tanık beyanlarına göre fazla çalışma ücreti hesaplattırılmalıdır. Tanık beyanları ile mevcut kayıtların ortalamasına göre haftalık fazla çalışma saati belirleyen rapora itibar edilmesi de hatalı olup, ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14713, Karar No: 2018/9118, Tarih: 17.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14713 E.  ,  2018/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın kardeşine karşı bıçakla kasten yaralama suçunu işlediği olayda; birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak asgari hadden ayrılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın kardeşine karşı bıçakla kasten yaralama eyleminin, birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle temel cezanın tayininde artırım sebebi olabileceği ve 5237 sayılı TCK'nin 86/3. maddesi uyarınca artırım oranının (1/2) oranında olduğu gözetilmeden; TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca tayin edilen temel cezanın, TCK'nin 86/3-a-e bentleri uyarınca, (2/3) oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

3) 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin sanıklardan sebebiyet verdikleri miktarda ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken, kanunda yazılı bulunmayan şekilde "müştereken ve müteselsilen" alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.