muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5902, Karar No: 2013/6355, Tarih: 06.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5902 E.  ,  2013/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yedigöl Köyü çalışma alanında bulunan 243 ada 1 parsel sayılı 1.015,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü oldukları belirtilmek suretiyle ... ve ... adlarına müştereken tespit edilmiştir. Davacı ... ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak taşınmazların muris ... mirasçıları adlarına tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır. ..., taşınmazın mera olduğu iddiası ile davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu taşınmazın 12.08.2011 tarihli fen bilirkişisi raporunda (D) harfi ile gösterilen bölümün değirmen niteliği ile muris ... adına tapuya tesciline, kalan bölümün otlak niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, ziraat bilirkişisi raporunda belirtildiği üzere çekişmeli taşınmaz üzerinde ceviz ve kavak ağaçları yer almakta olup bu ağaçların kim tarafından dikildiği konusundaki mahalli bilirkişi ve tanık beyanları yeterli değildir. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın üzerindeki ağaçların kim tarafından dikildiği, bakımlarının yapılıp yapılmadığı ve ürünlerinin toplanıp toplanmadığı sorularak, çekişmeli taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından oluşturulduğu tespit edilip, kararı temyiz eden davalı ... tarafından oluşturulmuş ise, taşınmazın beyanlar hanesine davalı ... lehine muhdesat şerhi verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1572, Karar No: 2016/422, Tarih: 14.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1572 E.  ,  2016/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 14/01/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda;

Olayın oluş biçimi, tarafların sosyal durumları, söylenen sözlerin niteliği (davacının fiziksel özellikleri ile ilgili ve yakışıksız benzetmeler yapılmış olması) söylendiği ortam ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan dairemiz çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum.14/01/2016
Yargıtay — Esas No: 2009/9904, Karar No: 2009/13152, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9904 E.  ,  2009/13152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve karşı davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından, ... Asliye Hukuk Mahkemesine verilen 08.05.2006 tarihli dava dilekçesinde, sınırlarını bildirdikleri ... mevkiinde bulunan 5-6 dönümlük taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek medeni yasanın 713. maddesi gereğince adlarına tescilini istemiş, karşı davacı hazine ise taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece 28.02.2008 tarihinde verilen karar ile, davacının ve karşı davacı hazinenin davasının kısmen kabulü ile krokide (D) harfi ile gösterilen kısmın davacı adına, (E) harfi ile gösterilen taşınmazın ise orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Bu karar taraflara tebliğe çıkartılıp, kesinleştirilmemiştir. Taşınmaza karar tarihinden sonra 20.06.2008 tarihinde tutanak düzenlenerek, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/223 esasında davalı olduğu belirtilerek ... hanesi açık bırakılarak 3402 Sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince Kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece dava hakkında nihai karar verilip el çekildikten sonra tekrar ele alınıp incelenemeyeceğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı ve karşı davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 18.03.1993 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu dava tarihinden sonra 2008 yılında yapılmıştır.

İddia, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, dava tarihinden sonra, 2008 yılında arazi kadastrosu yapıldığı ve davalı taşınmaza 2087 ada 4 parsel numarası verilerek kadastro tutanağı düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Zaman bakımından kadastro mahkemesinin görev ve yetkisini düzenleyen 3402 sayılı Yasanın 26.maddesine göre, mahkemenin yetki ve görevi, taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. Kadastro mahkemesinin davayı görebilmesi için dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlenmesi ve yasal süre içerisinde dava açılmış olması veya taşınmaz hakkında hukuk mahkemelerinde davanın devam ediyor olması ve kesinleşmemiş olması gerekir. Yine aynı yasanın 27.maddesine göre ise, Mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz

mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine resen devrolunur.

Kadastro hakimi, devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptırır. İlan süresi bitmeden duruşmaya başlanamaz. Henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu Kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunur.

Görev kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında resen gözetilmelidir.

O halde, bütün bu maddi ve hukuki olgulara göre, dava konusu taşınmaz hakkında tespit tutanağı düzenlendiğinden ve Asliye Hukuk Mahkemesi kararı henüz kesinleşmemiş olduğundan 26 ve 27.maddeler gereğince, davaya bakma görevi kadastro mahkemesine aittir. Mahkemece yapılacak iş, taraflardan Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28.02.2008 tarihli kararı tebliğe çıkartarak kesinleştirmelerini istemekten ibarettir. Bu husus bekletici sorun yapılarak; temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde, kesin hüküm kapsamındaki yerler hakkında sicil oluşturulmalı, temyiz edilmesi halinde ise; verilecek karar doğrultusunda işlem yapılmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ve karşı davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 14.09.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/604, Karar No: 2022/10559, Tarih: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/604 E.  ,  2022/10559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.05.2022 tarihinde 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 30.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuından açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 30.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2022/340, Karar No: 2022/958, Tarih: 09.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/340 E.  ,  2022/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıyı Kanunu'ndan kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. ... Birinci Başkanlık Kurulunun 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı ile hazırlanan, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi ... (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11547, Karar No: 2022/10956, Tarih: 29.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/11547 E.  ,  2022/10956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan ilk yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına kesin olarak karar verilmiştir.

Karara karşı davacı taraf temyiz yoluna başvurmuş ise de kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusunun reddine dair ek kararın davacı tarafça temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 21.02.2018 tarihli ve ... Karar sayılı ilâmı ile ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

Davacı tarafın Anayasa Mahkemesine yaptığı bireysel başvuru sonrasında, Anayasa Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli kararı ile başvurucunun Anayasa'nın 36 ncı maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkeme hakkının ihlal edildiğine ve kararın bir örneğinin mahkeme hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Somut dosyada, İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alının temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10924, Karar No: 2010/17370, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10924 E.  ,  2010/17370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalının avukatlığını üstlenerek, ... 1.... Mahkemesi’nin 2005/165 ve 2005/167 esas sayılı dava dosyalarında tazminat davaları açtığını, ancak davaların sonuçlanmasına yakın davalının kendisini devre dışı bırakıp başka avukatlara vekalet verdiğini, kendisinin de üstlenmiş olduğu bu işlerden dolayı avukatlık ücret alacağının tahsili için,vekalet sözleşmesine dayalı olarak davalı aleyhine ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2149 esas sayılı dosyasıyla icra takibi yaptığını,davalı vekilinin imzaya itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece davacı avukatın azlinin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesiyle vekalet sözleşmesinde belirlenen vekalet ücreti yönünden davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı haksız azil nedeniyle vekalet sözleşmesinde belirlenen ücretin tahsiline ilişkin icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiş,davalı ise duruşmalara katılmamış ve cevap vermemiştir.Davalı yargılamaya katılmayarak davaya cevap vermemiş olup, bu durumda davayı inkar ettiğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davacının hukuki ilişkiyi yasal delillerle ispatlaması zorunludur. Davacı vekalet ücretinin miktarı yönünden 2010/10924-17329

19.04.2005 tarihli vekalet sözleşmelerine dayanmış ise de davalı icra takibine vaki itirazında mahkemece karara esas alınan vekalet sözleşmelerindeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek borcu tamamen inkar ettiği gibi, temyiz dilekçesinde de sözleşmeler altındaki imzanın kendisine ait olmadığını .belirtmiştir. O haldemahkemece davacının delil olarak dayandığı vekalet sözleşmelerindeki imzanın kendisine ait olup olmadığı yönünde davalıya meşruhatlı isticvap davetiyesi çıkarılmalı imzasını inkar etmesi halinde davalının tatbike mader imzaları ile mahkemece alınacak imzalarıyla birlikte vekalet sözleşmelerinin asılları üzerinde HUMK. 308 ve sonraki maddelerine göre bilirkişi incelemesi yaptırılıp hasıl olacak sonucuna uygun karar verilmelidir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yar olmadığına,

2-Bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yar olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 675,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.