muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14232, Karar No: 2010/13472, Tarih: 23.12.2010

Olayın gelişim biçimi ve günü, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi ve manevi tazminat tutarlarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…13/2/2008 tarihli bilirkişi raporuna göre hastane masrafları olan 888,60 YTL ile işgüçten kalma zararı olan 116,72 ki toplam 1.008,32 YTL…” biçimindeki sözcük ve sayı dizilerinden sonra gelmek üzere “…den davacının istemi ile bağlı kalınarak 1.000,00 TL'nin...” sözcük ve sayı dizisinin eklenmesine; aynı bendin alt paragrafında yer alan “…aynen kabulü ile 5.500 YTL manevi tazminat talebinin kabulü…” ve parantez içinde yazılı olan“…olduğu gibi…” biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin ayrı ayrı silinerek yerlerine “…kısmen kabulü ile 4.000.00 TL manevi tazminatın …” ve “…kısmen…” sayı ve sözcüklerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…351,50…” ve “…263,70…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…270,00…” ve “…182,20…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına kabul edilen manevi tazminat tutarı üzerinden hesap ve takdir edilen avukatlık ücretine ilişkin 3/b nolu bendinde yer alan “…660 YTL nisbi…” biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin silinerek yerine “…500 YTL maktu…” sayı ve sözcük dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1495, Karar No: 2023/6514, Tarih: 25.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1495 E.  ,  2023/6514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/774 E., 2023/99 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 17.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.

2. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında tehditle silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.09.2022 tarihli kararı ile savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/774 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehditle silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, sanığa son söz ve söyleyecekleri sorulmadan karar verildiği, suç tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği, suçun unsurlarının oluşmadığı, mağdur beyanında geçen mesaj kayıtları incelenmeden eksik inceleme ile karar verildiği, indirim maddeleri uygulanmayarak ağır hadden ceza verildiği, lehe kanun maddelerinin uygulanması gerektiği, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklardan temyiz dışı sanık ... tarafından sanık ... ile ilişkiye girmek üzere eve davet edilen katılanın ilişki sonrası evden gitmek istemesi üzerine sanıkların tehdit ve bıçak göstermek suretiyle evden gitmesine engel oldukları, katılanın arkadaşlarına mesaj atması ile arkadaşlarının eve geldiği, katılanın evden kaçarak kurtulduğu, sanığın böylece silahla ve birden fazla kişi ile birlikte cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan, ...'ın daveti ile gittiği evde ilişki sonrası ...'ın elinde bıçakla tehdit etmeye başladığı, ''sabaha kadar yanımdasın'' söylemlerinde bulunduğunu, arkadaşlarına gönderdiği mesaj üzerine arkadaşları gelince evden kaçtığını beyan etmiştir.

2. Katılan, ...'ın daveti ile gittiği evde ilişki sonrası ...'ın elinde bıçakla tehdit etmeye başladığı, ''sabaha kadar yanımdasın'' söylemlerinde bulunduğunu, arkadaşlarına gönderdiği mesaj üzerine arkadaşları gelince evden kaçtığını beyan etmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ..., eve geri geldiğinde ortamın gergin olduğu, ilişki ücreti konusunda anlaşamayınca vazgeçtiği ve tartışma yaşanmadığı, eve geldikten 15 dakika sonra katılanın arkadaşlarının geldiğini ifade etmiştir.

4. Sanık ..., katılana evde kalması konusunda ısrar ettikleri, tehdit ve cebir ile zorlama olmadığı, bıçak çekmediğini ifade etmiştir.

5. Tanık ......., katılanın evden çıkamadığına dair mesaj göndermesi üzerine evin önüne gittikleri, kapının dışında katılanın ''bırakın beni'' dediğini duyduklarını, kapı zilini çalınca sanık ...'ın elinde bıçak ile kapıyı açtığını ve katılanın koşarak dışarı çıktığını beyan etmiştir.

6. Tanıklar .... ve ...., katılanın sesini duyunca evin kapı zilini çaldıklarını, katılanın telaşla dışarı çıktığını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında rıza ile bulunduğu evden ayrılmak isteyen katılanı tehdit ederek ve bıçak göstermek suretiyle temyiz dışı sanık ile birlikte cinsel amaçla evde kalmaya zorlayarak evden çıkmasına engel olmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılmakla yargılama

sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/774 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7429, Karar No: 2013/6302, Tarih: 29.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7429 E.  ,  2013/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....01.2012 tarih ve 2009/1060-2012/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde İşyeri Sigorta Poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı sigortalısının kiracı olduğu işyerinin 11...2008 tarihinde meydana gelen kanalizasyon şebekesindeki arızanın giderilememesi nedeniyle pis suyun geri tepmesi sonucu hasar gördüğünü, 5.838,00 TL hasar tazminatının müvekkilince 06.02.2009 tarihinde ödendiğini, davalının bakım ve onarım sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, ...'nın 1301. maddesine göre fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.838,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, keşif ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasara neden olan kanalizasyon arızasının davalı idarenin yapım, bakım ve denetiminden sorumlu olduğu ana rögarlarında 11...2008 ve 14...2008 tarihlerinde meydana geldiği, davaya konu binanın yapı kullanma izin belgesinin 1996 yılında alındığı, bu tarihte yürürlükte olan Deşarj Yönetmeliği'nde 14.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren Deşarj Yönetmeliği'nin .../m. maddesindeki hususların yeralmadığı, meydana gelen kanal arızasında dava dışı sigortalı ile bina yönetiminin kusur ve ihmallerinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 5.838,00 TL tazminatın 06.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 52,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10630, Karar No: 2019/370, Tarih: 29.01.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10630 E.  ,  2019/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 29.01.2019 gün ve saatte temyiz eden ... vd. vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 126 ada 47 parsel sayılı 6.645,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiş, 29.04.2014 tarihinde kamulaştırma nedeniyle davalı ... adına aynı ada 89 ve 91, DSİ adına 90 parsel sayılı taşınmazlara ifraz edilmiştir. Davacı ... ve Ayşe ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümü hakkında tapu iptal ve tescil istemiyle 26.03.2014 tarihinde dava açmışlar, yargılama sırasında kamulaştırılan bölüm hakkındaki davalarını ıslahla bedele dönüştürmüşlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 33. maddesi gereğince bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme görevi hakime aittir. Davacı taraf, murisleri ...'dan intikalen gelen zilyetliğe dayanmış ise de dava dilekçesindeki anlatımlara ve dosya kapsamına göre talepleri kök muris Mustafa'dan intikal ve taksim olgularını da içermektedir. Davalı da taşınmazın kök muris Mustafa'dan intikal olup kendi zilyetliğinde olduğunu savunmuştur. Mahkemece yapılan keşif sırasında tespit gününe kadar taşınmazın zilyetliğinin tereke adına olarak dava dışı diğer mirasçı Mehmet'te olduğu, tespit sırasında taraflar arasında yapılan taksim ile taşınmazın bir bölümünün davacı tarafa bir bölümünün ise davalıya bırakıldığı, dava dışı mirasçılara da paylarının verildiği beyan olunmuştur. Şu halde taşınmazın kök muris Mustafa'dan intikal olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayıp, uyuşmazlık taşınmazın kadastro tespiti sırasında taksim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır. Ne var ki mahkemece, bu husus araştırılmamış, davacı taraf yararına zilyetlikle edinme koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, davacılardan ...'ın kök muris Mustafa mirasçısı olmadığı göz önüne alınarak, kök muristen intikal eden taşınmazın taksim edilip edilmediği yönünde yöntemince araştırma ve inceleme yapılması bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı tarafa verilmesine,

peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 29.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9685, Karar No: 2014/6363, Tarih: 07.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9685 E.  ,  2014/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2009

NUMARASI : 2007/397-2009/423

A.. H.. ile T.. G.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.07.2009 gün ve 397/423 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılar T.. G.. ve F.. G..'ye ait olan 15 pafta parselde kayıtlı taşınmazın, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre Akşehir Gölü kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan F.. G.. davanın reddini savunmuş, diğer davalılara dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun biçimde tebliğ edildiği halde, yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davalı F.. G.. hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle, diğer davalılar yönünden hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen cümlede: “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanunun 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hâkim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Somut olayda; dava konusu parsel sayılı taşınmazın tespit dayanağı olan 01.03.1954 tarih ve 16 sıra sayılı tapu kaydının ve eki tescil krokisinin bulundukları yerlerden getirtilerek, yeniden keşif yapılarak yerinde uygulanması, çekişmeli parsel sayılı taşınmazın tescil krokisi kapsamında kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması, işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan nedenle davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK. 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/357, Karar No: 2020/3296, Tarih: 18.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/357 E.  ,  2020/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Vergi Denetim Kurulu Adana Grup Başkanlığı'nın 08.02.2013 tarihli yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun 30.10.2012 tarih ve 175 sayılı mütalaa yazısının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmasından sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18784, Karar No: 2015/6635, Tarih: 22.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18784 E.  ,  2015/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 109 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan bağ/üzümün, 2014 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ... İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından ve yerindeliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17752, Karar No: 2017/18038, Tarih: 10.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17752 E.  ,  2017/18038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali ile icra inkar tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre yapı ve ağaçların bedeline ilişkin yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacıya ait yapı ve ağaç bedelleri kesinleşmiş mahkeme kararı ile takip öncesi belirlenmediğinden icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.