muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7552, Karar No: 2010/14863, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7552 E.  ,  2010/14863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eski yöneticinin zimmetinde kalan paranın tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı eski yöneticinin, görev süresinin bitmesinden sonra da yönetim işlerini yapmaya devam ettiği, ortak banka hesabından para çektiği, yeni seçilen yönetime sorun çıkartıp anataşınmazla ilgili borçların ödenmesini engelleyip büyümesine neden olduğu, mükerrer gider kayıtları yaptığı, kendisinin ödemesi gereken borçları yeni yönetime bıraktığı ve ortak demirbaşları yeni yönetime devretmediği iddiası ile davalı üzerinde kalan ortak paranın tahsiline, kat maliklerine verdiği zararların tazminine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporundan; uyuşmazlığın davalı eski yöneticinin yasal yönetici seçildiği 03.09.2000 günü ile defter ve belgelerin yeni yönetime devredildiği 03.12.2002 tarihleri arasındaki iş ve işlemlerden kaynaklandığı, dosyaya ibraz edilen 03.12.2002 tarihli sözleşme başlıklı belgeye göre anataşınmaza ilişkin defter ve belgeler ile ortak demirbaşların yeni yönetime teslim edildiği, 10.06.2001-26.04.2002 tarihleri arasındaki dönemde davalı eski yöneticinin kat maliklerinden topladığı paradan fazla gider yaptığı, bu farkın yeni yönetim tarafından kendisine ödenmesi ve 18.05.2002-04.11.2002 tarihleri arasındaki dönem için hesapların incelenmesinden sonra yeni bir sözleşme yapma hususunda tarafların anlaşma sağladıkları, anataşınmazda yakıt, elektrik, telefon ve asansör bakım-onarım masrafları karşılığında yeni yönetim tarafından 115.340.002.292 TL.(115.340.00 TL.)ödeme yapıldığı anlaşılmakta olup, eski yönetici olan davalının bu paranın ödenmesinden sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının yöneticinin görevlerini gösteren 35. maddesinin (d) bendine göre yönetici anataşınmazın genel yönetim işlerini görmekle yükümlüdür. Genel yönetim işlerinin başında anataşınmazın gelirlerinin toplanması ve toplanan bu paralarla gerekli harcamaların yapılması gelmektedir. Öte yandan aynı Yasanın 38. maddesine göre de yönetici, kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumludur. Bu saptamalar yapıldıktan sonra somut olaya gelince; mahkemece, davalı eski yöneticinin göreve başladığı 03.09.2000 tarihinde kendisine devredilen ortak para ve ortak borç olup olmadığı ve varsa miktarlarının ne kadar olduğu, davalının görevini yeni yönetime devrettiği 03.12.2002 tarihine kadar olan sürede kat maliklerinden topladığı ve diğer yollarla elde ettiği ortak gelirlerin tutarı, bu dönemde yapılması gereken harcamaların neler olduğu ve bu harcamaların yapılması gereken tarihlerde ortak kasada para bulunup bulunmadığı, ortak giderler için faiz veya ceza ödenmesi gerekmiş ise bundan ve ortak kasada yeterli para bulunmamasından davalı eski yöneticinin sorumlu olup olmadığı hususlarında herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Ortak gelirlerin zamanında toplanması hususunda ihmali bulunduğunun ve bu nedenle gerekli ödemelerin zamanında yapılamadığının saptanması halinde davalı eski yöneticinin bu borçlar için ödenmek zorunda kalınan faiz, ceza ve diğer feri borçlardan (harç, avukatlık ücreti vb.) sorumlu tutulacağı tabii ise de, ortak giderlerin ana paralarından ve kendisinden önceki yönetici tarafından yapılması gereken harcamalarla ilgili borçların asıllarından ve kusurlu olarak artmasına neden olduğu kanıtlanmadıkça feri borçlardan sorumlu tutulması mümkün değildir.

Mahkemece tüm bu hususlar dikkate alınarak bilirkişiden yeterli, detaylı ve denetlenebilir nitelikte ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve incelemeye dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35539, Karar No: 2019/6013, Tarih: 20.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/35539 E.  ,  2019/6013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı ve soruşturma evraklarına göre 2006 yılı kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde 2 adet bina ve 1 adet samanlık tespit edilmesi; sanığın, imzaladığı suç tutanağında, davaya konu yerde bulunan araziyi ve yapıları kullandığını, mazereti nedeniyle kadastro tespitine itiraz edemediğini beyan etmesi karşısında suça konu yapılar kullanılarak işgale devam edildiği ve dava konusu yerin orman niteliğine itiraz edilmediği nazara alınarak sanığın, sübut bulan atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15823, Karar No: 2023/19131, Tarih: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15823 E.  ,  2023/19131 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1797 E., 2023/1979 K.

DAVA TARİHİ : 03.03.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/276 E., 2023/126 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji, Su ve Gaz İşçileri (Tes İş) Sendikasının

üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulu kararıyla yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fark ücret, ikramiye ve sosyal yardım alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (TEİAŞ) ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü işçilik alacaklarından bu Şirketlerin sorumlu olduğunu, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre davalı İdarenin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davalının ihale makamı olduğunu, davacının her türlü işçilik alacaklarından yüklenici Şirketlerin sorumlu olduğunu, davalının asıl işveren olduğundan söz etmenin mümkün olmadığını, davacı ihbar edilen Şirket ve kişilerin işçisi olduğundan davanın davalı yönünden husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini, davalı ile davacı arasında iş ilişkisi olmadığını, davalı Kurumun bahsi geçen toplu iş sözleşmelerinin tarafı olmadığını, davacı ile davalı Kurum arasında hukuki bir bağlantı bulunmadığını, hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında yapıldığını, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında yapılmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerlerinde davalıdan ihale ile iş alan yüklenici firmalar nezdinde işletme mesul teknisyeni olarak çalıştığı, davacının dava tarihi itibarıyla davalıya ait işyerlerinde çalışmasına devam ettiği, davalı TEİAŞ tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının somut olayda uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğundan 6356 sayılı Sendikalara ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi uyarınca toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yararlanması gerektiği, davacıya anılan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile iş alan yüklenici firmalar (gerçek ve/veya tüzel kişiler) arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrası gereğince davacının alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplama usulü ve miktarı yönünden hata bulunmadığı, davacılar lehine tam vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu, ancak bu hususta istinaf talebi bulunmadığından ve kamu düzenine ilişkin olmadığından eleştirmekle yetinildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 2 ve 32 nci maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11934, Karar No: 2014/16717, Tarih: 24.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11934 E.  ,  2014/16717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan portakalın 2012 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin .... ..., ... ve ... İlçe Müdürlüğü'nden getirtilip dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat danetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19923, Karar No: 2013/17349, Tarih: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/19923 E.  ,  2013/17349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısır ürününe göre taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından acele el koyma dosyasında bloke edilen miktarın, tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubu ile fark bedele, 14.02.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz uygulanması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalılar vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ... ye irad kaydedilmesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5436, Karar No: 2021/1825, Tarih: 25.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/5436 E.  ,  2021/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılardan temyiz edenler vekili Avukat ... tarafından yerel mahkeme kararı bozma talepli olarak temyiz edilmiş ise de; adı geçen avukat mahkeme ve UYAP aracılığıyla gönderdiği, 12.11.2021 tarihli dilekçesiyle temyiz taleplerinden feragat ettiklerini bildirdiği ve dosya arasında bulunan adı geçen avukatların Denizli, İncirliova, Sarıgöl noterlerinde düzenlenen 5 kıta vekaletnamesinde kanun yollarından feragat yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, davalılar ..., ..., ...,..., ..., ...,.... ...'nin temyiz istemlerinin feragat nedeniyle REDDİNE, dosyanın mahalline iadesine, 25.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11961, Karar No: 2012/13519, Tarih: 25.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11961 E.  ,  2012/13519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/05/2010 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; Groupama sigorta A.Ş yönünden davanın reddine, diğer davalılar ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar ... ve ... vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davacı ve davalılar ... Bahçeci ve Gürbüz vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, kusur durumu ve davacının ölene yakınlığı gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı lehine BOZULMASINA, davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/135, Karar No: 2012/1786, Tarih: 15.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/135 E.  ,  2012/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 6.7.2011 gün ve 2010/6482-2011/4675 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü;

1-Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle davalı ...'un yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442. maddesi hükmünce 203 TL para cezasının ve peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 5,70 TL red harcının karar düzeltme isteğinde bulunan davalı ...'tan alınmasına,

2-Davacı ...'in karar düzeltme istemine gelince; karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesi hükmüne uymayan davacı ...'in sair karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

Ne var ki dava ve temyize konu 123 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı tarafından meydana getirilen muhdesat niteliğindeki çeşitli cinste meyve ağaçlarının bulunduğu mahallinde yapılan keşifte mahkemece zapta geçirilen gözlemde ve dosyaya rapor ibraz edilen ziraat bilirkişisi raporundan anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi hükmünde de taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır. Bu madde gereğince mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

O halde mahkemece taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçları niteliğindeki muhdesatların kadastro tespit gününden önce meydana getirilip getirilmediği araştırılmalı, kadastro tespit gününden önce meydana getirildiğinin saptanması halinde belirlenen muhdesat niteliğindeki meyve ağaçlarının sayısı, cinsi ve yaşı gibi ayırıcı özellikleri hüküm yerinde belirtilerek davacı tarafından dikildiğinin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeli, bundan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup davacı ...'in karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizce verilen 6.7.2011 gün ve 2010/6482-2011/4675 E.K. sayılı ONAMA ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 15.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.