muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26058, Karar No: 2016/24380, Tarih: 31.10.2016

.2015 tarihine kadar mazeretsiz olarak ... gitmediğine dair tutanaklar tutulmuş... ardından, ...sözleşmesi devamsızlık sebebi ... feshedilmiştir. Davacı ..., gerçek işini yapma konusundaki ısrarlarına rağmen rektörlük yetkililerince, işyerine kabul edilmeme çalışma masasına oturtmama gibi eylemlerle, çalışmasına fiilen engel olunarak... sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini iddia etmiştir. Davacı ... girdiği tarihten itibaren üniversite bünyesinde, özel kalem görevlisi olarak çalışmış... anılan kanuni düzenlemenin yürürlüğe girmesinden sonra hizmet alım sözleşmesi doğrultusunda temizlik işçisi olarak görevlendirilmiştir. ...durumun davacının çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu açıktır. Ancak işverenin değişiklik talebi, yukarıda açıklanan kanuni düzenlemeye dayanmaktadır. Değişiklik talebinin kabul edilmediğinin davacı tarafından bildirilmesinden sonra yapılan feshin...anılan gerekçe ... geçerli sebebe dayandığının kabulü gerekir. ...sebeple davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun... 20. maddesinin ...fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması... aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih... sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan...,......karar... ilam harcından, peşin alınan...,......harcın mahsubu ... bakiye.........karar... ilam harcının davacıdan tahsili ... hazineye gelir kaydına,

4-Karar tarihindeki avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan......,......vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

5-Davacının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davalıların yaptığı ...,......yargılama giderinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak.......2016 tarihinde oybirliği ... karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13681, Karar No: 2016/23313, Tarih: 13.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/13681 E.  ,  2016/23313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı vekili, davacının 05.01.1999-23.12.2013 tarihleri arasında teknik servis olarak çalıştığını, tüm görevleri eksiksiz yerine getirdiğini, kış döneminde haftanın altı günü 09:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, hiç yıllık izin kullanmadığını, aylık net 1.000,00 TL ücret aldığını, resmi tatillerde de aynı şekilde çalıştığını, karşılığının ödenmediğini, bu sebeple iş sözleşmesini 23.12.2013 tarihinde haklı sebeple feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline kararı verilmesini, karşı dava bakımından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davanın husumet yokluğundan reddedilmesi gerektiğini, davacının 20.12.2013 tarihinde kendisi tarafından tanzim edilmiş fesih bildirgesinde kendi iradesi ile iş sözleşmesini feshettiğini ve hiçbir alacağı kalmadığını belirttiğini, sonradan bu fesih nedenini değiştiremeyeceğini, 2013 yılı yılbaşından önce işlerin yoğun olduğu dönemde davacının başka bir iş bulduğunu belirterek işten ayrılmak istediğini belirttiğini, davalının da tüm haklarının ödendiğini işe devam etmesinin istediğini belirttiğini, işten ayrılmasının kabul edilmemesi üzerine davacının 20.12.2013 tarihinde istifa dilekçesi yazdığını, davacının 23.12.2013 tarihinde de yeni işyerinde çalışmaya başladığını, yeni işyerinde de asgari ücretle çalıştığını, davacının 05.01.1999-23.12.2013 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmişse de bu süre zarfında askerliğini yaptığını, sürekli çalışmadığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödendiğini, resmi tatillerdeki çalışmalarının karşılığını aldığının bordrolardan anlaşılacağını, yıllık izinlerini kullandığını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek asıl davanın reddine, karşı dava bakımından haksız suretle işi bırakan davacıdan sekiz haftalık ihbar süresinin karşılığı olarak ihbar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığı gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı karşı davacının tüm temyiz itirazları ile davacı karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesine rağmen davacı/karşı davalı lehine bir kez vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Temyiz konusu hüküm fıkrasına "Karşı davanın reddi bakımından Davacı-karşı davalı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak, davacı-karşı davalıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 13.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/748, Karar No: 2022/8177, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/748 E.  ,  2022/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından davalar açıldığı, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılındaki düzenleme ve kullanma fiillerinin de ayrı suçları oluşturduğu ve aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi veya kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma“ suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3317, Karar No: 2022/111, Tarih: 11.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2020/3317 E.  ,  2022/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 11.01.2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat gelmedi. Temyiz edilen davacı asil ... ve vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 1343 ada 152 parseldeki 8 nolu bağımsız bölümün tamamını ve 526 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki payını ikinci eşi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücünün bulunmadığını, mirasbırakan babası ile annesinin boşanmasından sonra murisin kendisini dışladığını, işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde tenkisini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, 47 yıllık eşi olan mirasbırakana ölünceye kadar en iyi şekilde baktığını, son döneminde ise daha iyi bakılmasını istediği için mirasbırakanı huzurevine yerleştirdiğini, murisin mal kaçırmak amacıyla değil tüm mirasçıları arasında adil bir paylaştırma ve denkleştirme amacıyla hareket ettiğini, mirasbırakanın dava konusu 526 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 10/100 payını da davacı oğluna devrettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın yaptığı bir paylaştırma ya da denkleştirmenin bulunmadığı, davacının mirasbırakanın ilk evliliğinden olma çocuğu olduğu, mirasbırakanın davalıyla olan ikinci evliliğinden olma çocuklarının ölümü sonrasında dava konusu taşınmazları mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya devrettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, mirasbırakanın gerçek amacının mirasçılardan mal kaçırmak değil, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde bir paylaştırma yapmak olduğunu, bu doğurultuda davacıya da bir kısım pay devri yapıldığını, uzun yıllar boyunca kendisine hizmet eden ve bakan davalı eşine duydugu minnet duygusu ile hareket ettiğini, temlikin muvazaalı olmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 15.09.2020 tarihli ve 2020/41 E., 2020/871 K. sayılı kararıyla; davalı temliklerin denkleştirme ve paylaştırma amacıyla yapıldığını savunmuş ise de, mirasbırakanın sağlığında adil ve dengeli bir paylaştırma ya da denkleştirme yaptığından söz edilemeyeceği, diğer yandan davalının eşi olan mirasbırakana karşı ahlaki yükümlülük dışında bir semen gerektirecek boyutta bakım ediminde bulunmadığı, dolayısıyla minnet duygusu ile hareket etmesini gerektirecek somut olguların da bulunmadığı, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, mirasbırakan mal kaçırma kastıyla değil, denkleştirme, paylaştırma amacıyla ve minnet duyguları ile hareket etttiğini, dava konusu 526 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 1/10 payın da muris tarafından davacı oğluna devredildiğini, 47 yıllık eşi olan mirasbırakana en iyi şekilde baktığını, davacının ise mirasbırakanı arayıp sormadığını, mirasbırakanın hastalıklarından dolayı özel bakıma ihtiyaç duyması sebebiyle son dönemlerinde huzurevine yatırıldığını ancak mirasbırakandan ilginin eksik edilmediğini, tanık anlatımlarının hatalı değerlendirildiğini, temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

3.2.2. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

3.2.3. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3.3 Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (III.) no.lu bendinde yer verilen İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesine, kararın (IV./3.) no.lu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacı vekili için 3.815,00-TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı 184.437,00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3280, Karar No: 2019/11249, Tarih: 22.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3280 E.  ,  2019/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemi sonucu katılan ...'nin hafif (1.) derece kırık ve sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığına dair iddia ve kabul karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 61. ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7252, Karar No: 2023/34, Tarih: 09.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7252 E.  ,  2023/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin incelemesinden geçen yola müdahalenin men'i davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkiline ait 39 ada 36 No.lu parsel ile davalıya ait 35 No.lu parsel arasında bulunan kadastral yola, davalının kendi taşınmaz sınırına duvar örmek suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek yola elatmanın önlenmesini ve duvarın yıkılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin17/05/2016 tarihli ve 2015/354 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.11.2020 tarih ve 2017/1930 Esas, 2020/7846 Karar sayılı ilamı ile mahkeme hükmünün taraf teşkili sağlanmaksızın kurulduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Temyiz dilekçesinde özetle; işgal iddiası olunan yer, davacının mülkiyetinde olmayan kadastro yolu üzerinde olan bir yer olduğundan müdahalenin meni davasına konu olamayacağını, müdahale var ise ancak "geçit hakkı" davası ile talepte bulunulabileceğini, bu halde de mahkemece belirlenecek yolun kadastro yolunda kalan kısmına bedel tahvil edilmeyip, taşınmazlara taşan kısımlarına bedel tahvil etmek suretiyle hüküm kurulabileceğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yola müdahalenin men'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Medeni Kanunu'nun 715. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükümleri gereğince yollar kamu malı niteliğinde ve özel mülke konu teşkil edemeyecek yerlerden olup, yararlanılması umuma aittir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yola müdahalenin men'i istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Medeni Kanunu'nun 715. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükümleri gereğince yollar kamu malı niteliğinde ve özel mülke konu teşkil edemeyecek yerlerden olup, yararlanılması umuma aittir.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.