muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7193, Karar No: 2024/9963, Tarih: 25.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7193 E.  ,  2024/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/148 E., 2023/440 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işçilik alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 28.10.2008 tarihinden iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 07.03.2016 tarihine kadar muhtelif alt işveren işçisi sıfatıyla elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, yapılan iş gözetildiğinde kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, mahkeme kararları ile Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ’nin (...) gerçek işveren olduğunun tespit edildiğini, davalı Şirketin sorumluluğunun ise ...'ın hisselerini devralması nedeniyle doğduğunu, davacının devirden sonra davalı Şirkette çalışmaya devam ettiğini, fazla çalışma ücretleri, hafta tatili ücretleri ve pazar çalışması ücretlerinin ödenmediğini, söz konusu ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümleri de dikkate alınarak ödenmesi gerektiğini, 26.01.2012 tarihinde ..., Su ve Gaz İşçileri Sendikası'na (... Sendikası) üye olmak suretiyle toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanmaya başladığını, fesihle birlikte 7.131,24 TL kıdem tazminatı ve 3.166,24 TL ihbar tazminatı ödendiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ilave tediye, sosyal yardım, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, elektrik yardımı ve vardiya tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... Enerji Dağ. AŞ'nin (...) kuruluş yılı dikkate alındığında daha önce Mahkemece verilen muvazaa kararının kıyaslama yapılarak davalı Şirkete karşı uygulanamayacağını, davacının 01.09.2013 tarihinde davalı Şirkette çalışmaya başladığını, sendika üyesi olmadığından ve dayanışma aidatı ödemediğinden toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağını, davalı Şirketin özelleştirme neticesinde kamu kuruluşu olmadığını, elektrik yardımı alacağına ilişkin dosyaya herhangi bir veri sunulmadığını, sosyal yardım, elektrik yardımı, gıda yardımı ve ikramiye alacak taleplerinin toplu iş sözleşmesinde yer almadığını, iş sözleşmesinin davacının talebi üzerine ve ikale yapılarak sonlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2017/171 Esas, 2018/328 Karar sayılı kararı ile; toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve toplu iş sözleşmesine bağlı ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının elektrik yardımı alacağı isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27 nci Hukuk Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2018/2427 Esas, 2020/1502 Karar sayılı kararı ile; davacının ...'ın asıl işini yaptığı ve Yargıtay tarafından onanıp kesinleşen İstanbul 1. İş Mahkemesinin 2011/681 E., 2013/16 K. sayılı ilâmıyla ...'ın asıl işinin bölünerek alt işverenlere verilemeyeceğinden ... ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun kesinleşmiş olduğunun belirlendiği, bu kabule göre davacı işçinin başlangıçtan beri ... işçisi ve devirden sonra da davalı ... işçisi olduğundan davalı vekilinin husumete ilişkin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, özelleştirme öncesi dönemle ilgili olarak davacının ilave tediye ödemesine hak kazandığı, davacının sendika üyesi olduğu ve davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiği, 11.04.2018 tarihli bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olduğu ve bu raporu esas alan İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleri ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.02.2021 tarih, 2020/6254 Esas, 2021/4199 Karar sayılı ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresinin sona erdiği 28.02.2015 tarihinden itibaren ... şirketi ile ... Sendikası arasında bağıtlandığı anlaşılan 01.07.2013-29.02.2016 tarihli toplu iş sözleşmesinin dosya kapsamına alınarak ve davacının bu toplu iş sözleşmesinden faydalanıp faydalanmadığı da belirlenerek sonuca gidilmesi gerektiği ayrıca toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesine göre 40 günlük ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmasının yerinde olmadığı gerekçeleri ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak toplanan kanıtlar ve bozma ilâmı sonrası alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak toplanan kanıtlar ve bozma ilâmı sonrası alınan bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; dava dışı ... ile yüklenici firmalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını, müvekkili şirket ...'nın taraf olduğu toplu iş sözleşmesinin dikkate alınmadığını, bilirkişi raporundaki hesaplamaların eksik ve hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriği, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yararlanması gereken toplu iş sözleşmesine göre dava konusu işçilik alacaklarının hesaplanıp hesaplanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11910, Karar No: 2022/8668, Tarih: 17.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11910 E.  ,  2022/8668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ... parsel sayılı, 1356 m² yüz ölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın tamamı ve 1419 parsel sayılı 833 m2 yüz ölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın tamamı Hazine tarafından açılan Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/471 E - 2015/186 K sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından, tapularının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeyerek 23.03.2016 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 12.12.2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve taşınmazların gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8155, Karar No: 2017/1527, Tarih: 20.02.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/8155 E.  ,  2017/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

.... Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi'nde öğretmen olan sanığın, aynı okulda öğrenci olan mağdurun yasak olduğu halde okulda cep telefonu kullandığını tespit etmesi üzerine, mağdurdan telefonu kendisine teslim etmesini istediği, mağdurun telefonu sanığa vermekten kaçınarak sanığın üzerine yürüdüğü, sanığın da bu eylemin haksız tahriki altında sahip bulunduğu kamu nüfuzunu kötüye kullanmak suretiyle mağdura tokat attığı mağdur beyanı ve tanık ...'in soruşturma aşamasındaki anlatımı ile sabit olduğu halde, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8557, Karar No: 2015/12801, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8557 E.  ,  2015/12801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/156-2014/174

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki tapu kaydına göre malik Turan Kurt davalı olmadığı halde gerekçesini göstermeden payını kapsar şekilde tam pay üzerinden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16932, Karar No: 2022/2179, Tarih: 28.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16932 E.  ,  2022/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 17.12.2019 - 2019/128 esas ve 2019/595 karar

2) Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

a) Sanıklar ... ve ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddi

b) Sanık ... hakkında düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ile sanık ... ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Gerekçeli karar başlığında, sanık yönünden suç tarihinin “ 04.06.2018, 07.04.2018, 16.10.2018” yerine sanık ayrımı yapılmaksızın 23.02.2018 - 17.04.2018 - 18.05.2018 olarak yazılması, mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Gerekçeli karar başlığında, sanık yönünden suç tarihinin “10.04.2018, 04.06.2018, 16.06.2018, 03.07.2018” yerine sanık ayrımı yapılmaksızın 23.02.2018 - 17.04.2018 - 18.05.2018 olarak yazılması, mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında, sanık yönünden suç tarihinin “10.04.2018, 04.06.2018, 16.06.2018, 03.07.2018” yerine sanık ayrımı yapılmaksızın 23.02.2018 - 17.04.2018 - 18.05.2018 olarak yazılması, mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteğinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

C) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Diğer sanık ...’in, sanık ...’ten uyuşturucu madde temin etmek için buluşmaya yönelik telefon görüşmesi üzerine yapılan çalışmalarda sanık ... ile ...’in birlikte görülmesi üzerine takibe başlandığı, beyan ve tape kayıtlarından anlaşılacağı üzere ...’in fiziki takibe yansımayan aşamada uyuşturucu maddeyi 100 TL karşılığında verdiği ve ...’in getirdiğini söylediği kişinin tespit edilemediği ve maddenin ele geçirilemediği, ancak sanık ...’in, beyan ve tapelerden de anlaşıldığı üzere, sanık ...’e uyuşturucu maddeyi vermek amacıyla üzerinde bulundurduğu sırada polis memurlarınca uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleştiği değerlendirilerek şahısların durdurulduğu ve sanık ...’in toplam 4 parça halinde 0,72 gram gelen eroini teslim ettiği anlaşılmakla;

Sanığın satışa arz amacıyla üzerinde uyuşturucu madde ile yakalandığı yerin, TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerden olup olmadığına yönelik mahallinde keşif yapılarak, belirtilen yerlere olan mutad ulaşım yollarıyla (yürüme ya da araçla) mesafesinin tespitinden sonra TCK’nın 188/4-b bendinin uygulanma koşullarının oluşması halinde TCK’nın 188/4-a bendi kapsamındaki uyuşturucu maddeyi aynı Kanun'un 188/4-b bendinde belirtilen yerde satışa arz etmesinden dolayı TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (a) ve (b) bentlerine göre ayrı ayrı ½ oranında 2 kez artırım yapılamayacağından, bu gibi durumlarda temel cezanın iki nitelikli halin aynı olayda birleştiği de göz önüne alınmak suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden olayda iki nitelikli halin birleştiğinden söz edilmeden eksik gerekçeyle temel cezanın tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye isteğinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18856, Karar No: 2015/24421, Tarih: 14.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18856 E.  ,  2015/24421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2015

NUMARASI : 2015/482-2015/456

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örek 7 numaralı ödeme emrinin 15.08.2014 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, borçlunun 22.08.2014 tarihinde henüz hakkındaki icra takibi kesinleşmeden Yapı ve Kredi Bankası Emekli Sandığı Vakfından aldığı maaştan kanuni oranda kesinti yapılmasına muvafakat ettiğini bildirdiği, alacaklının talebi üzerine icra müdürlüğünce 22.11.2014 tarihinde, borçlunun almakta olduğu maaşın ¼’ünün sıraya alınmaksızın haczine karar verildiği anlaşılmıştır.

506 Sayılı Kanun'un geçici 20.maddesi kapsamında kurulan sandıklar, 09.03.1983 gün ve 1983/1-1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça belirtildiği üzere, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-Kur ve TC. Emekli Sandığı gibi sosyal güvenlik kuruluşlarındandır.

Geçici 20.madde kapsamında olan sandıklar; bağlı bulundukları kuruluşların personeli ile ilgili olarak, 506 Sayılı Kanun'un sistematiği içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri ve sağladıkları hakları yerine getirmek üzere kuruldukları için, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinin bu sandıklar için de geçerli olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle 506 Sayılı Kanun'un geçici 20.maddesi kapsamında kurulan sandıklarca bağlanan aylıkların 5510 Sayılı Yasa'nın 93/1.maddesi uyarınca haczi mümkün değildir.

Ancak 506 Sayılı Kanun'un 128.maddesi uyarınca kurulmuş olan sandıklardan alınan maaşların ise İİK. nun 83.maddesi uyarınca kısmen haczi mümkündür. Maaş üzerinde birden fazla haciz var ise sıraya konur. Sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez. (İİK. m.83/2)

Kural olarak, İİK'nun 83/a maddesi uyarınca maaş haczine muvafakatin geçerli olması için “takibin kesinleşmesinden” ve şikayete konu haciz tarihinden sonra yapılmış olması zorunludur. (HGK. 31.3.2004 tarih 2004/12-202 E.196 K, 31.3.2004 tarih 2004/12-167 E. 185.K.)