muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14008, Karar No: 2010/13249, Tarih: 20.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/14008 E.  ,  2010/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 7/4/2010 gününde verilen dilekçe ile elektronik ortamdan gönderilen yazı nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 29/7/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, kullanılan sözlerin niteliği, davalının aynı ortamdaki özür yazısı ile davacı hakkındaki iddiasını geri almış bulunması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 1.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…5.000-…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…1.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak “2-Alınması gereken 59,40 TL karar harcının peşin alınan 270,00 TL harçtan indirilerek kalan 210,40 TL'nin karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3996, Karar No: 2014/2045, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3996 E.  ,  2014/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/273044

MAHKEMESİ : Soma Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2010

NUMARASI : 2010/11 Esas, 2010/455 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin soruşturma aşamasında eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunu iddia etmesine, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 11.09.2009 günlü raporunda ise mevcut olan rahatsızlığının olumsuz yönde artarak ruhsal sağlığının dahada bozulduğunun belirtilmiş bulunmasına göre, TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçunu oluşturup oluşturmadığını tartışma, delilleri takdir ile niteleme ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak 5235 sayılı Kanunun 12 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün ceza miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32510, Karar No: 2017/10945, Tarih: 20.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/32510 E.  ,  2017/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/06/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverene ait inşaat şantiyelerinde çalıştığını, davalı Şirketin işlerin bitmesini sebep göstererek işine son verdiğini, fazla çalışma ve tatil çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediğinden zam farkı alacaklarının olduğunu, çalıştığı süre zarfında yıllık izinlerini kullanmadığını, asgari geçim indiriminin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalıya ait inşaat işlerinde taşeron firma işçisi olarak çalışmış olduğunu, davalı şirketin çalışanı olmadığını, inşaat işlerinin niteliği gereği sürekli bir çalışmasının bulunmadığını, dönem dönem çalışmasının olduğunu, davacının devamlılık arz eden bir çalışması olmadığından, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, talep edebileceği diğer işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir..

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının iş aktinin davalı işverence işlerin bitimi nedeniyle feshedilmiş olmakla, bu feshin haklı neden olarak kabul edilemeyeceği, kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği de ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerektiği, her ne kadar davacı tanıkları diğer seri dosyalarımızın davacıları olup, davalı işverenle husumet halinde bulunduğu ve davalı işverenle davaları bulunan çalışanların birbirlerine tanıklık yaptıkları anlaşılmış ise de; dinlenen davalı tanıkları davacının iddialarını ve davacı tanıklarının beyanlarını doğrulamış olduğundan ve bilirkişi tarafından yapılan hesaplama davalı tanıklarının anlatımlarına uygun olmakla, davacının fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili çalışması alacaklarının bulunduğunun ispatlandığı kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücreti ve hafta tatili alacaklarının hesabı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde sözkonusu çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediği, bu nedenle zam farkından kaynaklanan alacakları olduğundan bahisle talep de bulunmuştur.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda fazla çalışma ve hafta tatili hesabında saat ücretinin %50 yerine %150 zam oranına göre hesaplandığı görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre hakim tarafların talebiyle bağlı olup ondan fazlasına hükmedilemeyeceği amir hüküm olarak düzenlenmiştir.

Bu meyanda, Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacı işçinin asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Yargılama safhasında alınan ilk raporda işverence ödendiği ispatlanmadığından bu alacağın hesaplanması üzerine davalı tarafça bankaya ödeme savunması yapılarak kayıtların celbinin talep edildiği ve Mahkemece davacıdan ödeme belgelerinin gönderilip bankalardan bunların celbi hususunda ara karar verilerek usulî işlemlerin yapılıp sonuca gidildiği görülmüştür.

Kural olarak işçilik alacaklarının ödendiğinin ispatı işveren üzerindedir. Parayı bankaya yatırdığını savunan işveren hangi bankaya, hangi hesaba para yatırdığını açıklamak zorundadır. Bu nedenle ödeme belgeleri ile celbedilecek banka adı, hesap nosunun işverenden sorulup temin edilmesi gereklidir.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işverene verilecek kesin süre içinde bu konudaki bilgi ve belgelerin celbi sağlanmalı ve sonucuna göre bir değerlendirme yapılmalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15663, Karar No: 2018/14276, Tarih: 08.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/15663 E.  ,  2018/14276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davalılar..., ..., ... ve ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası...’ın, 2477, 178, 602, 233, 596, 2952, 2953, 2963, 2966, 2003 ve 2160 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, ayrı anneden olması nedeniyle dışlandığını, murisin mal satma ihtiyacı bulunmamasına rağmen tüm taşınmazlarını elden çıkardığını ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı muristen satın aldığını ve halen zilyetliğinde bulunduğunu, davalı ..., murisin maddi durumunun iyi olmadığını, sürekli gazino alışkanlığının bulunduğunu, parası kalmayınca taşınmazlarını sattığını, yapılan satışların muvazaalı olmadığını, davalı ..., muris babasının maddi durumunun kötü olması sebebiyle bazı taşınmazları sattığını, bu taşınmazlardan bir adedini satın alıp daha sonra başkasına devrettiğini, davalılar ..., ..., ... ve ... vekili, dava konusu taşınmazların satışında muvazaa bulunmadığını, zira muris İsmail'in ekonomik durumunun kötü olduğunu, bu nedenle bir kısım taşınmazlarını sattığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ... ..., ..., ... ve ... ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davaların mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı temlik yapıldığının kanıtlandığı gerekçesiyle kabulüne ve çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakanın tüm mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiştir.

Mahkemece, davalılar ... ..., ..., ... ve ... ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davaların mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı temlik yapıldığının kanıtlandığı gerekçesiyle kabulüne ve çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakanın tüm mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiştir.

Murisin, 26.02.1980 tarihli akit ile 178 sayılı parselini 1/2’şer oranda davalı ... ve dava dışı ...’a, 1141 sayılı parselini davalı ...’a; 12.09.1986 tarihli akit ile 233 sayılı parselinin ½ payını davalı ...’a; 18.02.1987 tarihli akit ile 602 sayılı parselini davalı ...’a, 596 ve 359 sayılı parsellerini davalı ...’a; 20.02.1991 tarihli akit ile 2160 sayılı parselini davalı ...’a; 19.03.2003 tarihli akit ile 1130 sayılı parselini dava dışı .. ...’a, 2003 sayılı parselini davalı ...’a, 2146 sayılı parselini davalı ...’a; 22.10.2009 tarihli akit ile 2952 ve 2963 sayılı parsellerin tam payı ile 2953 ve 2966 sayılı parsellerin ¼ payını davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, 1921 doğumlu muris...’ın ölümü ile geriye mirasçı olarak ilk eşi ....’den olma davalı çocukları ..., ...., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ikinci eşi Kezban’dan olma çocuğu davacı ...’u bıraktığı, davalı ...’ın da diğer davalı ...’ın gelini olduğu kayden sabittir.

Tapu iptal ve tescil davalarının tapu kayıt malikine husumet yöneltilmek suretiyle açılacağında kuşku yoktur. Dava konusu taşınmazlarda davalılar ..., ..., ... ve ...’nın payı bulunmamaktadır. O halde, anılan davalılar yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine.

Aleyhine kabul kararı verilen davalı ... dışındaki diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına

bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; murisin dava konusu taşınmazları dışında başka taşınmazlarının da bulunduğu, murisin geriye bıraktığı taşınmazların diğer taşınmazlar ile aynı miktarda ya da daha fazla alana sahip olduğu, murisin mal kaçırma amacı ile hareket etmesi halinde mal kaçırmak istediği mirasçılarına herhangi bir şey bırakmama ya da daha az mal bırakma amacına uygun hareket etmeye çalışacağı, ne var ki eldeki davada murisin bu şekilde hareket etmediği, yine murisin çekişmeli temlikler ile dava konusu 178 sayılı parselin ½ payı ile dava dışı taşınmazlarını da dava dışı 3. kişilere sattığı, ayrıca 6100 sayılı HMK’nın 190. ve 4721 sayılı TMK’nın 6. maddeleri uyarınca herkesin iddiasını ispatla mükellef olduğu gözetildiğinde davacı tarafın muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı, dinlenen tanık beyanları ile murisin mal kaçırma amacı ile hareket ettiğinin ortaya konulamadığı, akitte gösterilen bedel ile keşfen saptanan gerçek değer arasındaki farkın tek başına temlikin muvazaalı olduğunu göstermeyeceği bir bütün halinde değerlendirildiğinde mirasbırakan tarafından yapılan temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davalı ...’nin hükmü temyiz etmediği gözetilerek davalılar ..., ..., ... ve ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; 6100 sayılı HMK’nın 26. maddesi uyarınca taleple bağlı kalınarak davacının miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile murisin tüm mirasçıları adına payları oranında tescile karar verilmesi doğru olmadığı gibi, doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince çekişmeli taşınmazların yenileme ile oluşan parsel kayıtları üzerinden iptal-tescile hükmedilmesi yerine kaydı kapanan eski parsel kayıtları üzerinden sonuca gidilmiş olması da hatalıdır.

Davalılar ..., ..., ... ve ...’ün yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1921, Karar No: 2018/5123, Tarih: 13.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1921 E.  ,  2018/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16.MD-956 E. 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı kararında; “Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren bir delil” olacağının kabul edildiği gözetilerek;

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bu delilin atılı suçun vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında,

istinaf aşamasından sonra dosya içerisine geldiği anlaşılan ve sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı, istinaf aşamasından sonra dosya içerisine geldiği anlaşılıp şüpheli olarak ifadesi alınan ve sanığa ilişkin beyanlarda bulunan .. ... ait ifade tutanağı ve ekindeki fotoğraf teşhis tutanağı ile istinaf aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan CGNAT kayıtlarının, CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulmadan eksik araştırma ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14929, Karar No: 2017/5564, Tarih: 09.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/14929 E.  ,  2017/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/05/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Karar başlığında davacı kurumun adının eksik yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; düzenlenen suç tutanağına göre ağaçlandırma giderine ilişkin zararlarının bulunduğunu, her ne kadar davalının eylemi ceza mahkemesince işgal ve faydalanma olarak değerlendirilmiş ise de her türlü orman suçunda ağaçlandırma giderine hükmedilmesi gerektiğini, taleplerinin bilirkişi raporunda A ile gösterilen sahadaki ağaçlandırma giderine ilişkin olduğunu ileri sürerek, maddi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, ceza mahkemesi kararıyla hüküm altına alınan zararı aylık taksitler halinde ödediğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı hakkında ... 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2012/1097 esas 2013/1128 karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda raporda A ile gösterilen arazi üzerinde herhangi bir bitki örtüsünü kaldırmadığı, açma eylemini gerçekleştirmediği, sanığın B ile gösterilen arazi üzerinde kesmiş olduğu pırnal meşelerinin (orman diri örtüsünün) ve bitki örtüsünün dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre ağaç olmadığı, ağaççık olduğu, bu nedenlerle davalının eyleminin ağaç kesme suçunu oluşturmadığı anlaşılmakla unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verildiği, temyiz edilmeksizin kesinleştiği, işgal ve faydalanma suçundan yapılan yargılama sonucunda ise, bilirkişi raporunda A ile gösterilen yeri işgal ve faydalanma suçundan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kamunun uğradığı zararın taksitler halinde ödenmesi koşuluyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve yapılan itirazın reddedildiği anlaşılmaktadır.