muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2136, Karar No: 2014/3144, Tarih: 22.04.2014

Bu durumda, mahkemece konusunda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle, liman kayıtları da incelenmek suretiyle, davacının hangi tarihten itibaren davalıya ait deniz aracına hizmet verdiğinin, 17.05.2010 tarihinde davalıca yapılan ödemenin avans niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Ayrıca taraflarca sunulan yazışmalar dikkate alınarak 08.11.2011 tarihli sözleşmenin sona ermesinden sonra, yeni sözleşme yapılmamasında davalının kusuru bulunup bulunmadığı, davacı yanca sözleşmenin yenilenmesi için davalıya bildirimde bulunulup bulunulmadığı ve özellikle, davalı yanın sözleşme yapma isteğinin, davacı yanca yerine getirilmediğine ilişkin iddiaların da araştırılarak, sözleşmenin davalı yanın kusuru ile yenilenmediğinin belirlenmesi halinde, sözleşme sonrası dönem için davacı tarafından sözleşmenin 17. maddesi uyarınca istenilen hizmet bedelinin deniz aracının özellikleri de dikkate alınarak yerinde olup olmadığının, konusunda uzman bilirkişi raporuyla saptanması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuyla davalı itirazları karşılanmadan ve usulüne uygun tasdiki bulunmayan davacı defterlerine itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğiden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15629, Karar No: 2016/7188, Tarih: 22.06.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/15629 E.  ,  2016/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanğın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/7151, Karar No: 2013/11525, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7151 E.  ,  2013/11525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali-Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak duruşma günü tebliğ pulu bulunmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 19/09/2000 başlangıç tarihli sözleşme uyarınca 6 nolu sergi salonunda kiracı olduğunu, kira paralarını ödemeyen davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının yapılan takibe; salonların icra marifetiyle tahliye edilerek 3.kişiye teslim edildiğinden bahisle itiraz ettiğini, ne var ki bu itirazın yerinde olmadığını davalı hakkında verilen tahliye kararının tam olarak infaz edilemediğini, salonlara bağlı depolar olduğunu, bu kısımların tahliyesine devam edilmek üzere infaz işlemine ara verildiğini dolayısıyla usulüne uygun bir tahliyeden bahsedilemeyeceğini, salonların ihtiyati tedbir kararı doğrultusunda dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.ye teslim edildiğini, salonları teslim alan bu şirket ile davalı arasında ortaklık ilişkisi olduğunu ve bu şirketin salonları davalıya tebaan kullandığını, bu süreçte fuar organizasyonlarına devam edildiğini, fuar takviminde aksama yaşanmadığını, davalının salonlara ilişkin yer tahsisini sürdürdüğünü, davalının kira alacağının doğmadığını belirttiği dönem için kısmi kira ödemesi yaptığını davalının itirazının haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptaline, kiralananın tahliyesine ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; davaya konu alacak hakkında menfi tespit davası açtıklarını, menfi tespit davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, verilen tahliye kararı doğrultusunda davaya konu fuar salonların icra marifetiyle tahliye edilerek 24.12.2008 tarihinde davacıya teslim edildiğini, bu durumun tahliye tutanağında açıkça belirtildiğini, tahliyeyi müteakip dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin başvurusu üzerine icra mahkemesince İİK. 276.maddesi kapsamında salonların dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.ye teslimine karar verildiğini ve teslimin 16.01.2009 tarihinde gerçekleştiğini, salonların 24.12.2008 tarihinden itibaren müvekkilinin kullanımında olmadığını, kullanılamayan bir dönem için kira parası istenemeyeceğini, salonların teslim edildiği ... Fuarcılık A.Ş. ile müvekkili arasında iddia edildiği gibi bir ilişki olmadığını, faaliyet alanlarının farklı olduğunu, müvekkilinin fuar düzeleme yetkisine sahip şirketlere alan tahsisi yaptığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece; kiralanın icraen tahliyesi ile birlikte kira ilişkisinin ortadan kalktığı, davalının davaya konu dönemde kiracılık sıfatının bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 1 nolu fuar sergi salonu için 03.03.1993 başlangıç tarihli, 5,6 ve 7 nolu salonlar için 19.09.2000 başlangıç tarihli ve her biri beşer yıl süreli kira sözleşmeleri bulunmaktadır. Davalı firma, fuar organizasyonları yapan kuruluşlara alan tahsisi yapmakta olup davacıya ait teşhir salonlarını bu amaçla kiralamıştır. Davalı vekili, verilen ancak henüz kesinleşmemiş olan tahliye kararı doğrultusunda müvekkilinin 1,5,6 ve 7 nolu sergi salonlarından 24.12.2008 tarihinde tahliye edildiğini, salonların mahkeme (... 1.İcra Mahkemesinin 2009/1049 esas) kararı ile tedbir mahiyetinde 16.01.2009 tarihinde dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslim edildiğini, bu süreçte davacı tarafından açılan tahliye davasının retle sonuçlanıp kesinleşmesi üzerine salonları 3.kişi olan ... Fuarcılık A.Ş.’den 02.12.2009 tarihinde teslim aldıklarını belirterek 24.12.2008 ile 02.12.2009 tarihleri arasındaki dönem için kira ödeme yükümlülüğü bulunmadığını savunmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 24.12.2008 ile 02.12.2009 tarihleri arasındaki döneme münhasır olup bu dönemde davacının davalıdan kira parası isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Kural olarak bir kira ilişkisi tarafların ortak iradesi veya kesinleşmiş bir yargı kararı ile ortadan kaldırılabilir. Taraflar arasında akdi ilişkinin sonlandırılmasına yönelik irade birliği bulunmadığı gibi kiralananın tahliyesine yönelik verilip kesinleşen bir yargı kararından da söz etmek mümkün değildir. Önceden davalı hakkında verilen tahliye hükmü Dairemizce karar düzeltme aşamasında bozulmuş, bu doğrultuda davanın reddine dair verilen karar kesinleşmiştir. Henüz kesinleşmemiş mahkeme kararı sonucu kiralananın icra marifetiyle tahliye edilmiş olması taraflar arasındaki akdi ilişkinin ortadan kalktığı şeklinde yorumlanamaz. Bu yönüyle mahkemenin, tahliye hükmünün infazı ile birlikte kira ilişkisinin ortadan kalktığına yönelik gerekçesi yerinde değildir.

Kiralananın icra marifetiyle tahliye edildiği ve davacıya teslim edildiği 24.12.2008 tarihi ile salonların dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslim edildiği 16.01.2009 tarihleri arasındaki dönem için davalıdan kira alacağı istenemeyeceği açıktır. Davaya konu sergi salonları 16.01.2009 ile 02.12.2009 tarihleri arasında dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin kullanımında kalmıştır. Davacı, bu süreçte işleyen kira paralarından davalının sorumlu olduğunu iddia etmekte, buna karşılık davalı da 3.kişi konumunda olan söz konusu firmanın kullanımı nedeniyle kendisinden kira parası istenemeyeceğini savunmaktadır. Davacı ile ... Fuarcılık A.Ş. arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmamaktadır. Bu aşamada dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.'nin salonları kullanımının neye dayalı olduğunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Taraflar arasında Dairemizce temyiz incelemesi yapılan ... 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/855 esas, 2012/427 sayılı kararına yönelik verilen bozma kararında (6.HD. 2012/14284 esas 2012/16432 karar) belirtildiği üzere dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.'nin, teşhir salonlarını davalı ile olan alt kira ilişkisi nedeniyle kullandığı sabittir. Bu kapsamda dava dışı ... Fuarcılık A.Ş.’nin salonları kullanımının davalıdan bağımsız olduğu düşünülemez. Kaldı ki, davalı alt kiracısı olan ... Fuarcılık A.Ş.'den taşınmazın teslim edildiği 16/01/2009 tarihinden sonraki kira bedellerini isteyebilecektir. Öte yandan her iki şirketin yönetim kurulu başkanı aynı kişi olup diğer bazı yönlerden de her iki şirket arasında organik bağ bulunduğu dosya içeriğinden ve bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı ... Uluslararası Fuarcılık A.Ş.ye nazaran taşınmazı elinde bulunduran ... Fuarcılık A.Ş.’nin üçüncü kişi olduğuna ilişkin davalı savunması TMK.’nun 2.maddesindeki iyi niyet kuralları ile bağdaşmaz. Sonuç olarak salonların icra marifetiyle tahliye edilerek anahtarının davacıya teslim edildiği tarih olan 24.12.2008 ile alt kullanıcı olarak kabul edilen ... Fuarcılık A.Ş.’ye teslimin gerçekleştiği 16.01.2009 tarihleri arasındaki dönem hariç olmak üzere uyuşmazlığa konu diğer dönemlerde salonların fiili hakimiyetinin davalıda olduğunun kabulü ile davalının

sorumluluğunda kalan dönemler için mahkemece alacağın sözleşme koşullarına göre hesaplanarak ve ayrıca taraflar arasında aynı alacağa ilişkin açıldığı bildirilen menfi tespit davaları olduğu da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14282, Karar No: 2014/590, Tarih: 20.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/14282 E.  ,  2014/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko ... poliçesiyle sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 23.184,00 TL tazminatı kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalıya ait araç sürücüsünün alkollü olarak kaza yaptığını, kasko sigortası genel şartları uyarınca hasarın kasko ... poliçesi teminatı kapsamında bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere, ... bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19796, Karar No: 2022/1042, Tarih: 09.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19796 E.  ,  2022/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılanlar vekilinin verdiği süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, gerekçeli karar tebliği sonrası ayrıca gerekçeli temyiz dilekçesi de sunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında müsnet suçtan dolayı temel ceza belirlenirken ve zincirleme suça ilişkin artırım yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanunun 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınarak dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın iki kez araçla okula bırakıp, aralıklarla evine misafir gelen mağdure üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunmamasından dolayı birden fazla ağırlaştırıcı nedenin gerçekleşmediği gözetilerek gerek müsnet suçtan temel ceza belirlenirken gerekse zincirleme suç hükümleri uyarınca cezada artırım yapılırken alt sınırdan makul oranda uzaklaşılmasının zorunlu olduğu nazara alınmaksızın yazılı şekilde temel cezanın üst sınırdan belirlenip, zincirleme suça ilişkin oransal artırımın da azami hadden yapılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4145, Karar No: 2011/23824, Tarih: 21.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/4145 E.  ,  2011/23824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Sanığın 765 sayılı Yasanın 342/1, 80, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine

Suç tarihinden önce yurt dışında bir süre ikamet eden ve Türkiye’ye kesin dönüş yapacağını bildirerek ikamet nakil belgesi alan sanığın Türkmenistan’da 21.11.1997 tarihinden önce Mercedes marka otomobili edinmiş gibi sahte sahiplik belgesi ile bedelsiz ithalat rejiminden yararlanarak Türkiye’ye ithal ettiği iddiası ile hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu müfettişlerince düzenlenen raporun aslı veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi, davaya dayanak motorlu taşıt tescil belgesinin (Ruhsatname) gerçek olup olmadığının Türkmenistan Devleti’nin yetkili makamlarından sorulması, sanık hakkında kaçakçılık suçundan Ankara 1. Asliye Ceza mahkemesine açılan davanın akıbeti araştırılıp, kesinleşmiş ise bu dosya içerisine konulması aksi halde davamızı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, Dairemizin 2011/9061 esas sayılı dosyasında ibraz edilen Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının 14.02.2002 tarih ve 787 sayılı Müsteşarlık Makamına hitaben yazdığı yazı içeriğine göre aracın ithalatının yapıldığı suç tarihinde “21.11.1997 tarihinden önce satın alma ve bulundukları ülkede adlarına kayıtlı olma şartı aranıp aranmadığı” hususu Gümrük Müsteşarlığından sorulup bedelsiz ithalatla ilgili değişiklikleri kapsayan mevzuat da gözönünde bulundurularak toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1 . maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3466, Karar No: 2019/6062, Tarih: 12.06.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/3466 E.  ,  2019/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık Avukat ... hakkında, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/05/2018 tarihli ve 2018/117 esas, 2018/190 sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, ...Barosunda kayıtlı sanık avukatın, ...Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/291 esas sayısına kayden görülen kamu davasında suça sürüklenen çocukların müdafiliğini üstlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 188/1. maddesi gereğince müdafin tüm oturumlara katılmak zorunda bulunduğu ve duruşma gününden haberdar olduğu halde, bahse konu davanın 19/02/2015 ve 25/06/2015 tarihli duruşmalarına, Mahkemece kabul edilmeyen mazeret bildirip katılmayarak yargılamanın uzamasına sebebiyet verdiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26/03/2019 tarihli ve 94660652-105-72-16654-2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31/05/2018 tarihli ve 2018/117 esas, 2018/190 sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13645, Karar No: 2015/6087, Tarih: 12.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13645 E.  ,  2015/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 28/03/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davalı ... yönünden davanın atiye terki nedeniyle hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalılar ... ile .... yönünden kısmen kabulüne dair verilen 10/07/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/05/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; yayın tarihi, olayın gelişim şekli ve yayın içeriği ile yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olan olayda; yayın tarihi, olayın gelişim şekli ve yayın içeriği ile yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve davalı ... yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.