muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2986, Karar No: 2020/3317, Tarih: 10.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/2986 E.  ,  2020/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkiline ait olan ... plakalı aracı ile seyir halindeyken tali yoldan çıkan... plakalı aracın müvekkilinin aracına çarparak olay yerinden uzaklaştığını, müvekkilinin aracının da çarpmanın etkisi ile orada bulunan bir dükkana çarparak durabildiğini, işyerinin camları ve işyerindeki raflarda ki tabakların kırıldığını, müvekkilinin işyeri sahibine kırılan tabakların bedeli olarak 350.00.-TL ödediğini, kaza neticesinde müvekkilinin aracında büyük hasar meydana geldiğini, müvekkilinin kaza sonucu büyük bir şok yaşadığını, bu kazanın oluşumunda... plakalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunu beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla değer kaybının tam ve kesin olarak belirlendiği anda artırılmak üzere 1.000,00.-TL maddi hasar ve işyerine ödenen cam tabak bedeli değer kaybının davalılardan müteselsilen alınarak müvekkiline kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte ödenmesine, müvekkilinin çektiği üzüntü ve acı nedeni ile davalı ... ve ...'dan 1.000,00.-TL manevi tazminatın müteselsilen alınmasına ve müvekkilinin aracı kullanmamaktan kaynaklanan zararının bilirkişi tarafından tespiti ile kendilerine faizi ile birlikte olay tarihinden itibaren ödenmesine, yargılama giderlerinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.03.2016 tarihli dilekçesi ile maddi hasar taleplerini 1.970,00.-TL, değer kaybı taleplerini 2.500,00.-TL ve aracın kullanılmamasından doğan zarar taleplerini 300.00.-TL olarak ıslah ettiği anlaşılmıştır.

Davalı vekillerinin ayrı ayrı cevap dilekçeslerinde kısaca davanın reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

Birleşen dosyada davacı vekili, davalı ...’nın kusurlu olduğunu beyan ederek, aracında meydana gelen 880 TL lik hasar bedelinin ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekillerinin ayrı ayrı cevap dilekçeslerinde kısaca davanın reddini talep ettiği anlaşılmıştır.

Birleşen dosyada davacı vekili, davalı ...’nın kusurlu olduğunu beyan ederek, aracında meydana gelen 880 TL lik hasar bedelinin ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, birleşen davanın reddine, asıl davada Maddi hasar bedeli olan 1.970,00 TL nin müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, değer kaybı olan 2.500,00 TL ve araç kullanamamadan kaynaklı 300 TL zarar bedelinin davalı ... dışında ki davalılardan tahsiline, manevi tazminat talebinin de reddine dair verilen davalı ... Sigorta AŞ vekiki, davalı ... vekili ve asil davalı ... ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.05.2017 gün 2016/ 1189 E- 2017/ 5324 K sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; birleşen davanın reddine, kaza tarihi itibari ile ... Sigortanın davalıya ait... plakalı aracı sigorta yaptığına dair kaydın mevcut olmadığı ve yine aynı aracın kaza tarihi itibari ile davalı ... tarafından noter aracılığı ile kayda alınmadığı anlaşıldığından davacı ...'nın ... Sigorta ve... karşı davanın reddine, davacı ...'nın ... ve davalı ... Sigortaya yönelik(taraf değişikliği yapılan) davanın kısmen kabulü ile 1.970,00.-TL araç hasarı, 300.-TL tamir kalma süresi ile yoksun kalma ve kaza sonrası dava dışı şahsa verilmiş olan zarara karşı ödemiş olduğu 350.-TL toplam 2.620,00.-TL nin her iki davalıdan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dava tarihi itibariyle yasal faiz yürütülmesine, davacı her ne kadar kazaya bağlı araçta değer kaybı yönünde ıslah ile talepte bulunmuş ise de dava dilekçesinde herhangi bir bu yönde davası bulunmadığından bu yöndeki talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi hasar bedeli, değer kaybı ve aracın kullanılamaması nedeniyle günlük zarar bedeli ile manevi zararın tazmini, birleşen dava ise trafik kazasından kaynaklanan maddi hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla beraber bozmanın gereği tam yerine getirilmemiştir.

Asıl davada talep edilen hasar bedeli, değer kaybı ve araç kullanamamaktan kaynaklı mahrumiyet bedeli yönünden davalı ...’nın tüm temyiz itirazlarının reddedilmesi, davalı ... yönünden ise davalı ...’un söz konusu kararı süresi içerisinde temyiz etmemesi sebebi ile kesinleşmiştir.

Mahkemece usuli kazanılmış haklara da dikkat edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davalı ... ve ... yönünden yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12326, Karar No: 2022/12855, Tarih: 22.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/12326 E.  ,  2022/12855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurenin zorla araca bindirilmesinden sonra, ihbar üzerine kolluk tarafından aranan sanık ...'un kayıp olan kızını bulduğunu söylemesi üzerine Soma İlçe ... Müdürlüğünde ifade vermesi gerektiğinin bildirilmesi ile sanıkların mağdureyi emniyete götürdüklerinin anlaşılması karşısında, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ...'un, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık ...'ın, mağdurenin dayısı olduğu ve şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/3-e madde ve fıkrasındaki nitelikli hal uygulanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6495, Karar No: 2024/8839, Tarih: 22.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6495 E.  ,  2024/8839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/112 E., 2024/200 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 34. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/33 E., 2023/256 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan ilk yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18423, Karar No: 2018/6546, Tarih: 22.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18423 E.  ,  2018/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/9541, Karar No: 2023/2430, Tarih: 06.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9541 E.  ,  2023/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takipten 30.11.2016 tarihinde haberdar olunduğunu ileri sürerek gecikmiş itiraz ve borca itirazda bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince gecikmiş itirazın yerinde olmadığı ve borca itirazın da süresinde olmadığı belirtilerek istemlerin reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK’nın 65. maddesinde; "Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde, mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur. İtiraz üzerine, icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin talikini tensip edebilir. İcra mahkemesi tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir..." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıdaki açıklamadan da anlaşılacağı üzere gecikmiş itirazın ön koşulu, usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır. Somut olayda, borçluya yapılan ödeme emrine ilişkin tebligat evrakı incelendiğinde "adresin sürekli kapalı olması sebebiyle Belde Mah. Muhtarı (ismi net olarak okunamayan) ........, imzasına tebliğ edilerek 2 nolu haber kağıdı kapısına yapıştırıldı, komşusu Osman haber edildi" açıklamasına yer verilmiştir. Tebliğ memuru, muhatabın adreste bulunmama sebebini, adresinden geçici mi yoksa sürekli mi ayrıldığını, tevziat saatlerinden sonra adresine dönüp dönmeyeceğini, dönecekse ne zaman döneceğini ilgili kişilerden sorup tespit ve tevsik edilmeden ve haber verilen komşunun kim olduğu açık bir şekilde tespit edilmeden yapılan tebligat bu hali ile 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi ile Tebligat Yönetmeliği'nin 30 ve 35. maddeleri hükümlerine uygun yapılmadığı anlaşıldığından usulsüzdür.

Bu durumda uyuşmazlığın İİK'nın 65. maddesinde yer alan gecikmiş itiraz kurallarına göre değil, 7201 sayılı Kanunun 32. maddesine göre çözümlenmesi gerekir (HGK'nın 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258E.1991/344K.).

Borçlunun şikayet dilekçesinde, ayrıca gecikmiş itiraz deyimini de kullanmış olması,

Bu durumda uyuşmazlığın İİK'nın 65. maddesinde yer alan gecikmiş itiraz kurallarına göre değil, 7201 sayılı Kanunun 32. maddesine göre çözümlenmesi gerekir (HGK'nın 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258E.1991/344K.).

Borçlunun şikayet dilekçesinde, ayrıca gecikmiş itiraz deyimini de kullanmış olması,

HMK’nın 33. maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olması nedeniyle sonuca etkili olmayıp, başvuru bu hali ile 7201 sayılı Yasanın 32. maddesine dayalı tebligat usulsüzlüğü şikayetidir.

O halde İlk Derece Mahkemesince tebligatın usulsüzlüğüne yönelik şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ tarihinin, öğrenme tarihine göre düzeltilerek borca itirazlarının incelenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 24.05.2022 tarih ve 2022/1220 E. - 2022/1164 K. sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA, Batman İcra Hukuk Mahkemesinin 29.09.2021 tarih ve 2021/187 E, 2021/311 K.sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16469, Karar No: 2018/2277, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16469 E.  ,  2018/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12882, Karar No: 2024/1316, Tarih: 15.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12882 E.  ,  2024/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/245 E., 2023/303 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itibari hizmet süresi tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait ambalaj ve ... fabrikasında geçen ve bildirilen hizmetlerine itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin usulüne uygun şekilde, süresinde ve tam olarak bildirildiğini, iş yeri koşullarının itibari hizmet süresi verilmesini gerektirecek ağır ve yıpratıcı koşullar taşımadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurumun dava öncesi başvurular üzerine gerekli incelemeleri yaptığını, işverenin bildirimlerine göre kayıtların tutulduğunu, davaya sebebiyet verilmediğini, aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.02.2020 tarihli, E.2018/798, K.2020/47 sayılı kararı ile konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2021 tarih, E.2020/767, K.2021/1545 sayılı kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2021 tarih, E.2020/767, K.2021/1545 sayılı kararı ile davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma ilamında, yapılan keşif ve bilirkişi raporu incelemesinden, bakım bölümde çalışanların üretim bölümünün alt katında yer aldığı anlaşılmakta olup Mahkemece, öncelikle, elektrik, mekanik ve tesisat teknisyenlerinin bulunduğu bakım onarım bölümünün üretim bölümü ile merdiven veya asansör ile bağlantısının olup olmadığı, bu iki bölüm arasında kapı olup-olmadığı, talep konusu dönemde bakım bölümünün üretim bölümünden etkilenip etkilenmediği araştırılmalı, bakım onarım teknisyenlerinin 3 vardiya çalıştığı, vardiyaların hangi saatler olduğu, davacının hangi vardiyada çalıştığı, bakım elemanlarının vardiyalarda dönüşümlü çalışıp çalışmadığı, rutin bakım ve arıza bakımlarının hangi vardiya saatinde yapıldığı, gece vardiyasında da bakım yapılıp yapılmadığı, teknik bakım elamanlarından hepsinin makinaların bakımında ve arızasında çalışıp çalışmadığı, mekanik teknisyenin dışında çalışan elektrik ve tesisat teknisyenlerinin makinaların bakımında ne gibi bir katkısının bulunduğu, aylık-yıllık-günlük bakım süresi, makinaların ortalama arzılanma durumları ile arıza giderilme süresi belirlenmeli, bakım bölümünde çalışanların vardiya durumları dikkate alınarak bakım onarım işçisi olan davacının hangi tarih aralığında nerede ne iş yaptığını işveren tarafından gönderilen belgeler ve tanık beyanları yardımıyla netleştirmek, ondan sonra bu tarih aralığında üretim bölümünde çalışmasını gerektirir işlerin neler olduğu, düzenli olarak günün yarısını üretim bölümünde geçirmesi gerektiğine dair yapılan işlerin net olarak belirlenip, davacının 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamındaki bölümlerde fiilen geçirdiği çalışma süresi belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacının davalı işveren ... Ambalaj ve ... Sanayi. ve Ticaret A.Ş. ye ait .... sicil sayılı işyerinde gerçekleşen 18.11.1993- 30.09.2008 arası Kuruma bildirilmiş 5333 gün sigortalıtık gün sayısının yarısı olan (ay içinde yapılan bildirimin yarısı) 2666 günlük süre üzerinden 2666 x 0,25 =666,5 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun ve bu sürenin 506 sayılı Kanun'a 2098 sayılı Kanun'la eklenen ve 3395 sayılı Kanun'la değiştirilen ek madde 5 kapsamında davacının sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar