muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11300, Karar No: 2013/14312, Tarih: 10.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11300 E.  ,  2013/14312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici 11.maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacının ikamet ettiği bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 17.11.2009 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29532, Karar No: 2018/4489, Tarih: 02.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29532 E.  ,  2018/4489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde Ankara ili için güneşin batış saatinin 18.14 olduğu, kış saati uygulaması ve TCK’nın 6/1-e maddesine göre de saat: 19.14’e kadar gündüz sayılan zaman diliminin devam ettiği, katılanın alınan beyanında işyerini saat: 18.00 sularında kilitleyerek ayrıldığını beyan etmesi, sanıkların da hırsızlık suçunu tam olarak hangi saatte işlediklerini söylememeleri karşısında suçun gece vakti işlendiği sabit olmadığı halde sanıklar hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 143. maddesi uyarınca suçun gece vakti işlendiğinden bahisle artırım yapılması, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan da TCK’nın 116/4. maddesi ile fazla ceza tayin edilmiş olması;

2-Sanıklar hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlemeleri nedeniyle TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15673, Karar No: 2020/11495, Tarih: 02.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15673 E.  ,  2020/11495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-f, 143/1, 168/2-4, 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 7.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 esas, 2014/358 sayılı kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06/11/2018 tarihli ve 2016/7666 esas, 2018/12851 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 Kanun’un 142/2-f, 143/1, 43/1, 168/2-4, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2019 tarihli ve 2018/837 esas, 2019/230 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/01/2020 gün ve 94660652-105-35-17515-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2020 gün ve 2020/14365 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 esas, 2014/358 sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 7.000,00 Türk lirası adlî para cezasının suça sürüklenen çocuk bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasına hükmolunmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas - 2014/358 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyizi üzerine Dairemizin 06/11/2018 tarihli ve 2016/7666 Esas - 2018/12851 Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddedildiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onandığı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise bozulduğu, bozma sonrası suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği analşılmakla; anılan bozma ilamımızda da belirtildiği gibi kapüşonlu mont ile suça konu iş yerine girdikleri tespit edilen suça sürüklenen çocukların kamera görüntülerinden tespit edilmesi ve iş yerinde meydana gelen hırsızlık eylemleri nedeniyle karakola gelen katılanın kamerada gördüğü suça sürüklenen çocuklardan ...’ı başka bir nedenle karakolda bulunduğu sırada tanıyarak kolluk görevlilerine bildirmesi karşısında eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı ve TCK’nın 43. maddesinin diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkında uygulanması gerektiği, zira bozma öncesi verilen Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas - 2014/358 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...’ın sadece 04/02/2014 tarihli eyleminden dolayı cezalandırılmasına karar verildiği, 08/02/2014 tarihli eylem ile ilgili olarak üzerine atılı suçlardan beraat kararları verildiği ve bu beraat kararlarının temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında temel cezanın TCK’nın 142/2-f maddesi uygulanmak suretiyle belirlenmesi ve devamında suça sürüklenen çocuk ... için uygulanma olanağı bulunmadığı halde aynı Kanun’un 43/1. maddesinin de uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına îlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hususları da belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26664, Karar No: 2020/289, Tarih: 14.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26664 E.  ,  2020/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... Belediye Başkanlığı ile dava dışı ...Ltd Şti, ...Ltd Şti, ... Çevre Tem Düz Ltd Şti, ... İnşaat Nak. Ltd Şti arasında 2000-2006 yılları arasındaki dönemi kapsayacak şekilde hizmet alım sözleşmesi veya sair sözleşmeler imzalanıp imzalanmadığının davalı ... Belediye Başkanlığı’ndan sorularak, imzalanmışsa sözleşme örneklerinin gönderilmesinin istenilmesi,

2-Davacının 2000-2007 yılları arasında çalıştığı işyerlerine ait işe giriş bildirgeleri, işten ayrılış bildirgeleri, işyeri tescil bilgileri gibi tüm Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının eksiksiz olarak getirtilmesi,

3-Davacının 2000-2007 yılları arasındaki çalışmasının davalı Belediye bünyesinde geçip geçmediği ilgili Belediyeden sorularak, varsa bu döneme ilişkin ücret bordroları, puantaj kayıtları gibi belgelerin gönderilmesinin davalı ... Belediye Başkanlığı’ndan istenilmesi, alınacak cevabi yazılar ve ekleri dosyaya eklendikten sonra, dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7774, Karar No: 2022/9191, Tarih: 06.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7774 E.  ,  2022/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu karara yönelik hükmün tamamlanması talebinin reddine dair ek kararın süresi içinde davacı vekili tarafından tarafından istenilmiş ise de, davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nın "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.",

"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesi; "Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir. Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesinde görülen sözleşmenin uyarlanması davasında verilen tavzih kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davacının tavzih talebinin reddine karar verildiği ve davacının temyizi üzerine hükmün Dairemizce 14.06.2022 tarihinde onandığı, onama ilamının tebliği sonrasında ise davacı vekili tarafından, 22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren HMK’nın 305/A maddesi gereği hükmün tamamlanmasının talep edildiği, ilk derece mahkemesince 07.09.2022 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği ve işbu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin sunulduğu ilk derece mahkemesince, temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, 07.09.2022 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup, görevli merciinin karar tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 06.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3989, Karar No: 2020/6181, Tarih: 21.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/3989 E.  ,  2020/6181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içerisinde bulunan, gerekçeli kararın davacı ...'e tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmaması nedeniyle köy muhtarı imzasına teslim edildiği ve en yakın komşuya haber verildiği belirtilmiş ise de, tebliğ mazbatasında muhatabın adreste bulunmama nedeni belirtilmediği gibi, kendisine haber verilen komşunun isminin ve imzasının da bulunmadığı ve bu haliyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davacıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.