muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19329, Karar No: 2010/1036, Tarih: 28.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/19329 E.  ,  2010/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.875,00 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar, dava dilekçesinde; adlarına kayıtlı 2 nolu parselde bulunan ağaçların davalı tarafından inşaatına yol açmak amacıyla kesildiğini, tesbitle zararın belirlendiğini beyanla, 4.875,00-TL.ağaç bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, itibar edildiği bildirilen ve hükme esas alınan bilirkişi raporundan sözedilerek davanın kısmen kabulü ile, 1.665,42-TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davacı ...'a, 1.665,42-TL:nin ise ...'ın veraset ilamındaki mirasçıları olan müdahil davacılara veraset ilamındaki payları oranında verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, yapılan keşif sonucu alınan ve hükme esas olan bilirkişi raporunda belirlenen 4.387,50-TL.değeRindeki ağaçların, davalı tarafından kestirildiğinden söz ederek, gerekçe kısmında "davalının davacılara vermiş olduğu 4.387,50-TL.lik zararın davalıdan tahsili gerekmiştir" denilmesine rağmen hüküm fıkrasında gerekçe ile çelişir şekilde 1.665,42-TL.+1.665,42-TL.(3.330,00-TL.) tazminata hükmedilmiştir.

Ayrıca, davacı olay tarihinden itibaren yasal faiz talep etmiş olup, dosya içinde İl Tarım Müdürlüğünce yapılan kıymet taktiri ve davacı ile belediyenin yazışmaları ile davalının yazılı beyanlarından (5.12.2007 tarihli dilekçesi); ağaçların, kıymet taktirinden sonra (29.8.2006) ve davacının belediye başkanlığına hitaben, ödemenin yapılmasını istediği tarihten (17.5.2007) önce kesildiği anlaşılmaktadır. Kesim tarihinin davalıya da sorularak oluşacak sonuca göre faiz başlangıcının belirlemesi gerekir iken, kesim tarihinin tesbit edilemediğinden bahisle hükmedilen tazminata dava tarihinden itibaren faiz uygulaması da doğru değildir.

O halde, mahkemece gerekçe ile hükmün uyumlu olduğu, yeterli, açık ve denetlenebilir bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5622, Karar No: 2016/6785, Tarih: 14.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5622 E.  ,  2016/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında 2003 takvim yılında ilişkin sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme kararına yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12017, Karar No: 2020/641, Tarih: 13.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12017 E.  ,  2020/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere karşı temyiz itirazlarına gelince ;

Yargılamanın yapıldığı esas mahkemesince sorgusu yapılmamış olan suça sürüklenen çocuğun , alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren atılı suç için istinabe suretiyle sorgusu yapılamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesine aykırı şekilde istinabe suretiyle yapılan sorgusu esas alınmak suretiyle hükümlülük kararı verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2113, Karar No: 2011/6073, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2113 E.  ,  2011/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’nun yapılan yargılaması sonucu atılı suçtan mahkûmiyetine dair Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2006 gün ve 2005/191 Esas, 2006/278 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, karar tarihi olan 31.03.2006'dan inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5289, Karar No: 2023/5261, Tarih: 18.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5289 E.  ,  2023/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1591 E., 2014/691 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/1591 Esas, 2014/691 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.03.2018 tarihli ve 14-2015/151196 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Soruşturma aşamasında teşhis işlemi sırasında mağdureye kolluk ekiplerince baskı yapıldığına dair sanık beyanı ile mağdurenin mahkeme aşamasında kendisini istismar eden şahsın sanık olmadığına dair ifadesinin dikkate alınmadığını, kamera görüntülerinin incelenmediğini ve tanık araştırması yapılmadığını, mağdurenin yaşadığı olayın etkisiyle istismarda bulunan şahsı sanığa benzetmiş olabileceğini, olayın gerçekleşmesinden sonra mağdurenin babasıyla birlikte olay yerine döndüğü on beş dakikalık zaman zarfında sanığın halen olay yerinde bulunmasının olağan akışa aykırı olduğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde on beş yaşından küçük olan ve otobüs durağında bekleyen mağdurenin kalçasına dokunduğu iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamayı reddettiği, mağdurenin babasına anlatımından bir gün sonra kolluk kuvvetlerine başvuruları ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde her ne kadar mağdure kovuşturma aşamasında kendisine dokunan şahsın sanık olmadığını beyan etmiş ise de mağdurenin soruşturma aşamasındaki sanığa ve aracına ilişkin ayrıntılı tarifinin sanık ve aracıyla uyumlu bulunduğu ve yine mağdurenin babası tarafından bildirilen plakanın sanığın aracına ait olduğu dikkate alınarak mağdurenin Mahkeme aşamasındaki beyan değişikliğinin sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilmiş, sanığın atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; Mahkemece sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılmış ise de bu maddenin gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, söz konusu olayda ise suçun otobüs durağı olan kamuya açık alanda işlenmesinden dolayı toplu olarak bir arada yaşama koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden anılan maddenin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/1591 Esas, 2014/691 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12650, Karar No: 2015/166, Tarih: 12.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12650 E.  ,  2015/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın mahkemesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan taze bezelye, taze bamya ve ıspanağın 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9003, Karar No: 2013/305, Tarih: 22.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9003 E.  ,  2013/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 152 ada 9 parsel sayılı 4018,05 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, yargılama sırasında paylaşmaya da dayanmıştır. Mahkemece davacı ...'ın davasının kısmen kabulüne ; dava ve temyize konu 152 ada 9 parsel sayılı taşınmazın uzman fen bilirkişi Mustafa Aydoğan'ın 03.04.2012 tarihli rapor ve haritasında (A) harfi ile gösterdiği 212,55 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına, aynı tarihli rapor ve haritada (B) harfi ile gösterilen 3805,50 m2 yüzölçümündeki bölümün ise davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına, yansıyan bilgi ve belgelere göre dava ve temyize konu 152 ada 9 parsel sayılı taşınmazın miras bırakanın ölümü üzerine mirasçılar arasında paylaşıldığı yönünde taraflar arasında bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık dava ve temyize konu 152 ada 9 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 03.04.2012 günlü rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 212,55 m² yüzölçümündeki bölümün paylaşımla davacı veya davalıdan hangisine isabet ettiği, davacı ve davalı payına isabet eden taşınmazlar arasındaki ortak sınırın neresi olduğu yönünde olup davacı ve davalıya isabet eden taşınmazların ortak sınırının kadastro tespitinde yanlış belirlendiği, dava ve temyize konu taşınmaz bölümünün

paylaşım sonunda davacı tarafa isabet eden taşınmaz sınırları içinde yer aldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Mahkemece dava konusu 152 ada 9 parsel sayılı taşınmazın (A) harfli bölümünün aynı adanın son parsel numarası verilerek tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 3 nolu bendinin 3.paragrafında yazılı bulunan “kısmı” kelimesinden sonra “davacı” kelimesinden önce gelmek üzere araya “aynı adanın son parsel numarası verilerek” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'a iadesine, 22.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2364, Karar No: 2017/12380, Tarih: 08.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/2364 E.  ,  2017/12380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın çaldığı ceket ile işyerinden çıkmakta iken, işyerinde tezgahtar olarak çalışan ve durumu fark eden tanık ...'in, sanığa hitaben elindeki poşete bakmak istediğini söylediği, bunun üzerine sanığın, elini beline götürerek "bırak lan beni şimdi bıçağı sana sokarım" diyerek ...'i tehdit ettiği, sanıkta savunmalarında "çekil önümden üzerimde çakı bıçağı var" diye söylediğini beyan ederek suçu tevilli olarak ikrar ettiği, hırsızlık kastıyla başladığı eyleminin yağmaya dönüştüğü, sanığın TCK.nın 149/1-d maddesi gereğince cezalandırılması yerine, tanık ...'in sonradan değiştirdiği beyanına itibar edilerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı, 24.11.2015 günlü resmi gazetede yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına'' hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8112, Karar No: 2022/19352, Tarih: 11.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8112 E.  ,  2022/19352 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/12/2020 tarihli ve 2020/90861 soruşturma, 2020/110163 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/03/2021 tarihli ve 2021/2388 değişik iş sayılı kararınının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/28906 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüpheli ...'ın hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; memleketinin ..., ... olduğu, ... Üniversitesi'nde sosyal bilgiler öğretmenliği okuduğu, ... ... Lisesi'nde okuduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 12/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 27/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.