muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/465, Karar No: 2019/2344, Tarih: 06.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/465 E.  ,  2019/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince verilen mütalaaya uygun olarak, “2005-2006-2007-2008 yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan Cumhuriyet savcılığınca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

A) 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelemesi:

Sanığa atılı suçun kanunda gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasınınn düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak mütalaa yokluğundan “kamu davasının TCK 73/4 madde yollamasıyla CMK 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE” şeklinde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

B) 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelemesi:

... Valiliği Defterdarlık Gelir Müdürlüğünün 25.04.2018 tarihli yazısı karşısında, 23.07.2010 tarihli 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün yürürlülük tarihi 01.01.2011 olduğu, somut olayda mütalaa tarihinin 08.06.2009 olduğu ve bu tarih itibariyle Defterdarın mütalaa verme yetkisi bulunduğu ve soruşturma aşamasında 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı suçun işlendiğini tespit eden vergi müfettişi raporuna uygun 367. maddenin birinci fıkrasında gösterilen usule göre verilmiş mütalaanın varlığının kabulü ile dava şartının başlangıçta gerçekleştiği anlaşıldığından yargılamaya devamla sanık hakkında bir karar verilmesi gerekirken mütalaa bulunmadığından bahisle, kamu davasının düşürülmesi yönünde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığa atılı suçun kanunda gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

C) 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelemesi:

... İnş.Taah...Ltd. Şirketinin müdürü olan sanık hakkında 2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunduğu davada; vergi raporlarında, işçi, ardiye,depo ve nakil vasıtası olmayan şirketin sermaye artırımına gitmediği halde, matrahlarındaki yüksek satış işlemini gerçekleştirebilecek iş yeri potansiyeli olmayan şirketin mal alışlarının tamamına yakınını da, hakkında sahte fatura düzenleyicisi olduğu yönünde vergi raporları bulunan firmalardan yaptığını beyan ettiği, gerçek anlamda herhangi bir mal - hizmet tesliminde bulunmadığı halde, 2007 yılında 2276 adet fatura karşılığı 17.749.277,19 TL; 2008 yılında 1.926 adet fatura karşılığı 13.887.330,00 TL tutarında fatura düzenlediğinin tespit edilmesi; sanığın savunmasında, "Ben bu hususta C.Başsavcılığında savunmada bulundum o savunmam doğrudur aynen tekrar ederim. ... Ltd Şti ni 2005 yılında kurdum. Şirkette diğer sanık... ile %50 oranında ortağız. Ancak şirketin işleri ile ben ilgilendim. Babam yaşlı olduğu için arasıra uğramak dışında herhangi bir ilgisi olmadı. Ben atılı suçu işlemedim." demesi; soruşturmada ise özetle, faturaların gerçek alşverişe dayandığını söylemesi; 2005, 2006, 2007 ve 2008 yıllarında sermayesinin (sırasıyla) 146, 321, 1.505 ve 1.176 katı ciro yapmış göründüğü, şirketin banka kredisi kullanmadığı ve sermaye artırımına gitmediği gözetildiğinde, sanığın unsurları itibarıyla oluşup sübuta eren atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine,... Valiliği Defterdarlık Gelir Müdürlüğünün 25.04.2018 tarihli yazısına göre dava şartının başlangıçta gerçekleştiği de gözetilmeden, mütalaa bulunmadığından bahisle, davanın düşürülmesi yönünde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7328, Karar No: 2022/2515, Tarih: 17.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7328 E.  ,  2022/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1-2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 17.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4962, Karar No: 2011/5121, Tarih: 04.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4962 E.  ,  2011/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Sigorta AŞ aleyhine 19/08/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; olay günü 5 ve 8 yaşlarında olan desteklerinin, yolun karşı tarafına geçmek istedikleri sırada davalılardan ...’in sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle yaşamlarını yitirdikleri, desteklerin olayda birinci derecede (5/8 oranda), davalının ise ikinci derecede (3/8 oranda) kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, kusur durumu, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, ölenlerin annesi ve babası olan davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, kusur durumu, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, ölenlerin annesi ve babası olan davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12860, Karar No: 2012/150, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12860 E.  ,  2012/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5890, Karar No: 2012/7880, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5890 E.  ,  2012/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine ilişkin verilere ait listenin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19157, Karar No: 2007/7711, Tarih: 09.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19157 E.  ,  2007/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Karşıyaka 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 2.10.2006
Yargıtay — Esas No: 2006/10110, Karar No: 2007/777, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10110 E.  ,  2007/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde idare adına irtifak hakkı tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Tabaklar Mahallesi 51 Ada 28 ve 423 Ada 60 Parsel sayılı taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar düzenlemesi görüp görmediğinin Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden; aynı taşınmazların Belediye Başkanlığınca hazırlanan ve Emlak Vergisine Esas Asgari Vergi Oranlarını gösterir (cadde, sokak ve mahalle bazında) liste ve kayıtların ilgili Belediye Başkanlığından temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3387, Karar No: 2011/5128, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3387 E.  ,  2011/5128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süreleri haricinde 15.3.1985-16.10.1994,25.5.2000-31.7.2008 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun ve 1.8.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının 15.03.1985-16.10.1994 ve 25.05.2000-31.07.2008 tarihleri arasında zorunlu ... sigortalısı olduğunun ve 01.08.2008 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 21.05.1985 tarihli giriş bildirgesine istinaden, 15.03.1985 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 21.05.1985 tarihli giriş bildirgesine istinaden, 15.03.1985 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının 15.03.1985-24.08.1987 tarihleri arasında vergi kaydı, 18.07.1985 tarihinde başlayıp devam eden ancak Kurumca usulsüz olduğu için geçersiz sayılan meslek odası kaydı bulunmaktadır. Davacı 18.10.1994-23.06.2000 tarihleri arasında 2047 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalışmış, 2 yıllık askerlik süresini de borçlanarak ve tüm prim borçlarını da ödeyerek 21.07.2008 tarihinde tahsis talebinde bulunmuş, ancak davacının meslek odası kaydı geçersiz sayıldığından sadece vergide kayıtlı olduğu 15.03.1985-24.08.1987 tarihleri arasında zorunlu ... sigortalısı sayıldığından tahsis talebi reddedilmiştir.

Davacı, meslek odası kaydı geçersiz sayıldığı taktirde uyuşmazlık konusu dönem olan 24.08.1987-16.10.1994 ve 25.05.2000-31.07.2008 tarihleri arasında vergi kaydı, esnaf ve sanatkar sicili kaydı veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı bulunmadığından zorunlu ... sigortalısı değildir. Ancak dosyada mevcut 19.12.2008 tarihli ... sigortalı bilgilerini içeren prim ektresinde davacının, 24.08.1987-16.10.1994 ve 25.05.2000-31.07.2008 tarihleri arasında sigortalı sayıldığında 1992 yılındaki aftan da yararlanmış olarak, 15.03.1985- 16.10.1994 ve 25.05.2000-31.07.2008 tarihleri arasındaki süreye ilişkin prim borçlarını 17.11.1989-15.4.1992 ve 21.06.2006-21.07.2008 tarihleri arasında aralıklı olarak ödediği ve Kurumun 2008 yılına kadar uzun yıllar bu primleri kullandığı tartışmasızdır.

Davalı Kurum’un geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmesi ve uzun süre bu primleri kullanması ve daha sonra davacının sigortalılığını ve yaşlılık aylığını iptal etmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Sosyal güvenlik kurumlarının anayasal görevlerini yerine getirirken, sigortalılara karşı olabildiğince yasal haklarını hatırlatması ve bu durumlarını izlemesi zorunlu görev olarak ortaya çıkar. ...’un bu anayasal sosyal güvenlik ödevinin gereği olarak, sigortalısını uyarmaması sonucu, primleri tahsil edilen sürelerin 1479 sayılı yasaya tabi zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.10.1997 gün ve E: 1997/10-578, K: 1997/758; 24.09.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Yapılacak iş, davacı 15.03.1985-31.12.1991 tarihleri arasındaki döneme ait prim borçlarını 1992 yılındaki aftan yararlanarak ödediğine göre, anılan dönemde davacıyı 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olarak kabul etmek; 25.05.2000-31.07.2008 tarihleri arasındaki döneme ilişkin prim borçlarını ise 2006-2008 yılları arasında ödediğinden davalı Kurum yönünden bu primlerin uzun yıllar kullanılmasından sözedilemeyeceğinden bu dönemde vergi, esnaf ve sanatkar sicili kaydı veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı da bulunmadığından, ancak prim ödeme tarihlerinden itibaren, ileriye dönük olarak ödenen primlerin karşıladığı süre kadar zorunlu ... sigortalısı olduğu esas alınarak ve somut olayda yaşlılık aylığı koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği bu duruma göre değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.06.2011 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19402, Karar No: 2010/1944, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19402 E.  ,  2010/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.