muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9110, Karar No: 2013/5556, Tarih: 20.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/9110 E.  ,  2013/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a-son, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri 2 Yıl 1 Ay Hapis Cezası ve TCK.nun 53/1 maddesindeki haklardan yoksun bırakıldığına dair.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınan ... Karaaslan'ın olay sonrası alınan sıcağı sıcağına beyanlarında özetle;

Olay gecesi işletmekte olduğu lokantaya daha önceden de tanıdığı sanık ...'in geldiği telefonla bir yeri aradıktan sonra sanığın iş yerinden ayrıldığı, kendisinin de saat 23.30 sıralarında iş yerini kapatarak evine doğru yürüdüğü sırada, sanığın arkasından gelerek sırtına bıçak dayadığını geri döndüğünde sanığın kendisini dövmeye başladığını, elindeki bıçağı almaya çalıştığını, ancak alamadığını, yerde bulunduğu sırada cebinde bulunan 220 YTL'yi sanığın alarak oradan uzaklaştığını söyleyerek şikayetçi olmuş.

Cumhuriyet Savcısı huzurunda ise; özünde aynı olan beyanlarını tekrar etmiş, 07.02.2007 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesini kimliği belirsiz kişilerin tehditleri neticesi verdiğini ileri sürmüştür.

13.04.2007 tarihli oturumda ise;

Sanık ile aralarında herhangi bir husumet bulunmadığını, olay gecesi iş yerini kapatarak evine gitmekte olduğu sırada sanığın birden arkasından gelerek koluna girdiğini “Benden ne istiyorsun, ne alıp veremediğin var benden” dediğini, daha sonra bu aşamaya kadar ne sanık ... nede yakınan tarafından ileri sürülmemiş olan taraflar arasındaki alacak hususuna dair iddialarını ileri sürerek "tanık ...'in 500 YTL parayı sanığa verilmek üzere bıraktığını, bu miktar parayı isteyen sanığın aldığı olumsuz yanıt üzerine, cebindeki 220,00 YTL'yi bıçak zoruyla aldığını” beyan etmiştir.

Bu aşamaya kadar sanığa borcu olduğuna ilişkin bir beyanda bulunmayan yakınan ve sanığın aşamalarda gelişerek evrilen beyanlarının tamamının sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğunun açıkça anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin taktir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 20.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12657, Karar No: 2021/13926, Tarih: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12657 E.  ,  2021/13926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1) Kale Mal Müdürlüğünün, 2008 takvim yılı defter ve belgelerinin vergi incelemesi için ibrazına ilişkin sanık ...’ya gönderilen 09.10.2013 tarihli yazısının, 25.10.2013 tarihinde sanığın akrabası olduğu şerhi düşülen Halil Yılmaz isimli kişiye tebliğ edildiğinin tespit edilmesi karşısında; sanığa usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine hükmolunması,

2)Kabule göre;

a)Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 25.10.2013 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan "10.11.2013" suç tarihinin, gerekçeli kararda "2013" olarak eksik gösterilmesi yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6571, Karar No: 2007/6970, Tarih: 06.11.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6571 E.  ,  2007/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik işler bedeli ile gecikme tazminatı istemlerine ilişkindir.

Davacı arsa sahipleri, ortak yerlerdeki eksik işlerden kendi paylarına düşen 500,00 YTL ve kendilerine ait bağımsız bölümlerdeki eksik işlerden 1.500,00 YTL ile işin sözleşme uyarınca teslimi gereken 31.01.1996 ile teslim aldıklarını kabul ettikleri 31.01.1998 tarihine kadar olan süre için 4.000,00 YTL kira kayıplarını istemişler, mahkemece bu talebin aynen kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; eksik işler bedeli, işin fiilen teslim edildiği tarihi takip eden makul süredeki serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplanır. Bilirkişiler tarafından az yukarıda açıklanan kurala uygun olarak hazırlanan raporda, ortak yerlerden davacıların paylarına düşen eksik iş bedeli 181.305.000 TL. ve davacılara ait bağımsız bölümlerdeki eksik iş bedeli ise 687.000.000 TL. olarak saptanmıştır. Dolayısıyla davacıların paylarına düşen toplam 868.305.000 TL. eksik işler bedelinin hüküm altına alınması gerekir.

Öte yandan, sözleşme uyarınca işin teslimi gereken tarih 31.01.1996’dır. Davacılar bu tarihten inşaatın kendilerine teslim edildiği 31.01.1998 tarihine kadar olan süre için gecikme tazminatı talep ettikleri halde, bilirkişilerce bulunan 15.05.1998 tarihine kadar gecikme tazminatının hüküm altına alınması talebin aşılması niteliğinde olup, doğru olmamıştır.

O halde karar açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 06.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11758, Karar No: 2019/10492, Tarih: 23.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11758 E.  ,  2019/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucunda yerinde korunamayan yapı ve ağaç bedelinin tahsiline ilişkin açılan davada hükmedilmeyen faiz alacağının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sonucunda yerinde korunamayan yapı ve ağaç bedelinin tahsiline ilişkin açılan davada hükmedilmeyen faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

...-Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davacı tarafından ....08.2012 tarihinde imar uygulaması sonucunda yerinde korunamayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda 51.671,00 TL bedele hükmedildiği, davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu, kararın taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemiz denetiminden de geçerek kesinleştiği, hükmedilen bedelin davacı tarafından ... .... İcra Müdürlüğünün 2012/9678 Esas sayılı dosyasında takibe konulduğu ve takip borcunun en son 24.07.2014 tarihinde yapılan ödeme ile sona erdiği anlaşılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 131. maddesinde “ Asıl borç ifa ya da diğer bir sebeple sona erdiği takdirde, rehin, kefalet, faiz ve ceza koşulu gibi buna bağlı hak ve borçlar da sona ermiş olur. İşlemiş faizin ve ceza koşulunun ifasını isteme hakkı sözleşmeyle veya ifa anına kadar yapılacak bir bildirimle saklı tutulmuş ise ya da durum ve koşullardan saklı tutulduğu anlaşılmaktaysa, bu faizler ve ceza koşulu istenebilir.” şeklinde düzenlemiştir.

Bu itibarla, işbu dosyanın asıl alacağın ödenmesinden sonra açıldığı anlaşılmakla, dosya içerisinde davacının faiz isteme hakkını saklı tuttuğuna ilişkin bir beyan da bulunamadığından, gerekçesi gösterilmeden davanın kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre;

...- Dava faiz alacağına ilişkin olup, 3095 Sayılı Kanunun .... maddesi uyarınca faize faiz yürütülemeyeceği düşünülmeden, alacağın dava tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, .../05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/520, Karar No: 2020/550, Tarih: 30.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/520 E.  ,  2020/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı -... Temizlik Güvenlik Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı işçi tarafından işçi alacakları için müvekkili aleyhine açılan davada verilen kararın icra takibine konulması sonucunda müvekkilinin ödeme yaptığını, taraflar arasında imzalanan sözleşme ve şartname dikkate alındığında ödenen bedelden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek 24.979,60 TL’nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... Temizlik Paz. Tic. Ltd. Şti vekili, ... İnş. Özel Güvenlik Sistemleri Ltd. Şti. vekili, davalı ... Temizlik Güvenlik Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ödediği bedel yönünden davalı şirketlerden talep edebileceği oranların raporda belirtildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Temizlik Güvenlik Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'a eklenen ek madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.

Temyize konu edilen miktarın 1.539,58 TL olması nedeniyle karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 günlü ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... Temizlik Güvenlik Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Temizlik Güvenlik Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9896, Karar No: 2024/1554, Tarih: 13.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9896 E.  ,  2024/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/928 Esas, 2023/1428 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Suruç Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/2084 Esas, 2023/145 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmaksızın el atıldığından bahisle, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat istemiyle davacılar tarafından davalı idare aleyhine açılan Suruç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/475 Esas sayılı dava dosyasında, davanın kabulüne karar verildiğini, işbu kararın istinaf ve temyiz incelemesinden geçerek 17.10.2022 tarihinde kesinleştiğini, söz konusu ilk davada fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 20.000,00 TL talep edildiğini, Mahkemece de taleple bağlı kalınarak karar verildiğini ileri sürerek, ilk davada tespit olunan ancak talep edilmeyen bakiye 1.324.243,43 TL kamulaştırmasız el atma bedelinin ilk dava tarihi olan 28.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; ilk davada hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, tespit edilen bedelin oldukça yüksek olduğunu, yeniden keşif yapılmak suretiyle karar verilmesi gerektiğini, kaldı ki fazlaya ilişkin talep yönünden hakkın saklı tutulduğuna ilk davada karar verilmediğini, ek dava tarihinden itibaren faiz talep edilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; ilk davada hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, tespit edilen bedelin oldukça yüksek olduğunu, yeniden keşif yapılmak suretiyle karar verilmesi gerektiğini, kaldı ki fazlaya ilişkin talep yönünden hakkın saklı tutulduğuna ilk davada karar verilmediğini, ek dava tarihinden itibaren faiz talep edilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemiyle fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 20.000,00 TL üzerinden açılan davada, Suruç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/475 Esas, 2020/98 Karar sayılı kararı ile kamulaştırmasız el atma bedelinin 1.344.243,43 TL olarak tespit edildiği, ancak taleple bağlı kalınarak fazlaya ilişkin talep de saklı tutulup 20.000,00 TL üzerinden karar verildiği, işbu kararın temyiz incelemesinden onanarak geçtiği, 17.10.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen dosya kapsamına göre 1.324.243,43 TL'nin davalı idareden tahsili gerektiği, el atma olgusunun 1983 yılı sonrası olduğu, bu nedenle vekâlet ücreti ve harcın nispi olarak hükmedileceği, değerlendirmenin ilk dava tarihi itibarıyla yapılmış olması nedeniyle hüküm altına alınan bedele de ilk dava tarihinden itibaren faiz işletileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 1.324.243,43 TL kamulaştırmasız el atma bedelinin ilk dava tarihi olan 28.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden tahsili ile davacılara payları oranında ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, tespit edilen bedelin oldukça yüksek olduğunu, yeniden keşif yapılmak suretiyle karar verilmesi gerektiğini, fazlaya ilişkin talep yönünden hakkın saklı tutulduğuna ilk davada karar verilmediğini, ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, tespit edilen bedelin oldukça yüksek olduğunu, yeniden keşif yapılmak suretiyle karar verilmesi gerektiğini, fazlaya ilişkin talep yönünden hakkın saklı tutulduğuna ilk davada karar verilmediğini, ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; eldeki davanın ek dava olarak açıldığı, davacı tarafça kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat istemiyle davalı idare aleyhine açılan davada, Suruç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/475 Esas, 2020/98 Karar sayılı ilamı ile tazminat bedelinin toplam 1.344.243,43 TL olarak tespit edildiği, işbu bedelden 20.000,00 TL'nin söz konusu dosyada taleple bağlı kalınarak hüküm altına alındığı, kararın temyiz incelemesinden onanarak geçtiği, 17.10.2022 tarihinde kesinleştiği, bakiye alacağın ise eldeki davada talep edildiği, ilk davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması halinde ek dava açılmak suretiyle fark bedelin tahsilinin talep edilebileceği, ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinde bir isabetesizlik görülmediği, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan kısmın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna; ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.03.2022 tarihli ve 2020/4-58 Esas, 2022/429 Karar sayılı ilâmı:“ ...kısmi davada kesinleşen hükme esas alınan rapor tümüyle inceleme ve itiraz konusu yapılıp, tüm yargısal denetim yollarından geçerek toplam alacak miktarını ortaya koyacak şekilde kesinleşmiş ve taraflar yönünden yargısal denetim yolları tüketilerek usulü kazanılmış haklar gerçekleşmişse kesin delil olarak değerlendirilmesi gerekeceği de ortadadır.“

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmaksızın el atıldığından bahisle, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat istemiyle davacılar tarafından davalı idare aleyhine açılan kısmi davada, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 20.000,00 TL'nin talep edildiği, Suruç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/475 Esas, 2020/98 Karar sayılı ilamı ile kamulaştırmasız el atma nedeniyle toplam tazminat bedeli 1.344.243,43 TL olarak tespit edilip taleple bağlı kalınarak 20.000,00 TL üzerinden hüküm tesis edildiği, işbu kararın davalı idarenin temyizi üzerine Dairemizin temyiz incelemesinden geçerek 17.10.2022 tarihinde kesinleştiği, dava konusu taşınmazın 3.083,31 m²lik kısmının davacılar adına olan tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Bu durumda; asıl davada alınan ve kesinleşen hükmün dayanağını teşkil eden bilirkişi raporunun açılan eldeki ek dava yönünden hem tarafları hem de mahkemeyi bağlayacak nitelikte kesin bir delil mahiyetini almış olup; saklı tutulan bedele ilişkin açılan eldeki davada yeniden bilirkişi incelemesi yapılmaksızın işbu raporun hükme esas alınması yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.