muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5439, Karar No: 2017/195, Tarih: 01.02.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/5439 E.  ,  2017/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; tayin edilen günde sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız, sanık ... yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Sanık ... savunmanının, yasal süresinde ileri sürülmediğinden duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Soruşturma ve kovuşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında yağma suçu için kurulan hükümler yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemlerin yasada öngörülen suç tiplerine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ve ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanı Av. ...'ın duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan ve sanık ... hakkında yağma suçu yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 01.02.2017 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ün katıldığı oturumda, sanıklar ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/30111, Karar No: 2015/25610, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/30111 E.  ,  2015/25610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Özel Güvenlik Kor. ve Eğ. Hiz. ve Tic. San. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 01/06/2013-14/01/2014 tarihleri arası davalı İdareye bağlı ... İl Müftülük binasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin haklı ya da geçerli bir neden belirtilmeksizin ve yazılı fesih bildirimi olmaksızın feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiş, .... Şirketi ise 01/01/2014 tarihi itibariyle ihale başka bir firmaya verildiğinden bu firmaya rücu edilmesi gerektiğini belirterek davacının özlük dosyasını sunmuştur.

Mahkemece davacının davalı şirkette 01/06/2013 ila 31/12/2013 tarihleri arasında özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, davalılar arasında alt işveren -asıl işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının iş sözleşmesinin bu bağlamda belirsiz süreli olduğu, tanık beyanları uyarınca davacı işçinin işini layıkıyla yaptığı, güvenlik işini başka bir şirket üstlenmiş olduğundan işten çıkartıldığı, ihbar öneli tanınmadığı, işçinin iş akdinin haklı suretle feshedildiğini ispat yükü işverende olup davalıların üzerine düşen ispat külfetini yerine getiremedikleri gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, iş akdinin 14.01.2014 tarihinde sözlü olarak hiçbir gerekçe ileri sürülmeden sonlandırılmış olduğunu, yazılı bir fesih bildirimi yapılmadığını, davacının 14.01.2014 tarihine kadar çalıştığını, iddia ederek dava açmış davacı tanıkları müftülük çalışanları da davacının 31/12/2013 te ihalenin bitmesinden sonra 2 hafta daha çalıştığını 15.01.2015 te ise ihaleyi alan şirket tarafından iki işçi çıkartılarak yerine yeni iki işçi alındığını belirtmişlerdir. Davalı Diyanet işleri Başkanlığı tarafından 01.01.2014-31.12.2014 tarihleri arası ihaleyi alan firmanın ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti. Olduğu bildirilmiş ve ihale evrakları da kül halinde dosyaya sunulmuştur. İhale sözleşmesinin incelenmesinde 01.01.2014-31.12.2014 arası için 4 kişi ile yapılacak güvenlik hizmetinin ... Özel Güvenlik Ltd. Şti.ne ihale edildiği ve Hizmet Alım Sözleşmesinin 06.01.2014 tarihinde imzalanmakla yürülüğe girdiği tespit edilmiştir. Dosya içeriğine göre davacının ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti. İle 06.01.2014 tarihinde imzalanan hizmet alım sözleşmesinden sonra da fiilen müftülük binasında çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilmemekle birlikte dava dışı ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti. tarafından fiilen çalıştırıldığı anlaşıldığından son işveren dava dışı ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti.'dir. Bu nedenle davacının husumeti yöneltirken yanılgıya düştüğü kabul edilerek, ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti. davaya dahil edilip bu şirketin delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; 4857 sayılı İş Kanununun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı İş Kanunu ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, pirim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır. Kanunun kullandığı “birlikte sorumluluk” deyiminden tam teselsülün, dolayısı ile müşterek ve müteselsil sorumluluğun anlaşılması gerekir.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması ve muvazaa bulunmaması halinde ise, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfatı bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden söz edilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12432, Karar No: 2012/10025, Tarih: 25.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12432 E.  ,  2012/10025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,25.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28713, Karar No: 2014/14719, Tarih: 11.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28713 E.  ,  2014/14719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddelerince 2 yıl hapis cezası ayrıca TCK.nun 53/1. maddesi (her yıl için ayrı ayrı uygulanmak üzere 4 defa)

I- Sanık müdafiinin 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı takvim yılı içerisinde değişik tarihlerde çok sayıda sahte fatura kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında vergi suçu ve vergi inceleme raporlarına uygun olarak sahte fatura “kullanmak” suçundan dava açılıp gerekçede de eylem bu şekilde kabul edildiği halde hüküm kısmında “düzenlemek” denilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yer alan diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II- Sanık müdafiinin 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanığın “sahte fatura kullanmak” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığın “2003 - 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan mahkumiyetine hükmolunması, Yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında "sahte fatura kullanmak” suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 21.01.2004 ve 21.01.2005'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5577, Karar No: 2014/16743, Tarih: 24.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5577 E.  ,  2014/16743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Hüdavendigar Mahallesi 4660 ada 16 parsel sayılı taşınmaza yol yapılmak suretiyle hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

4- Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... parsel sayılı taşınmazın 08.10.1997 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosu ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

6-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (08.10.1997) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp, düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7416, Karar No: 2023/1250, Tarih: 02.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/7416 E.  ,  2023/1250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/4 Esas, 2022/3 Karar

DAVA TARİHİ : 20.01.2020

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hakem kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 28.02.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Av. Özgür Yıldız Kızılırmak ile davalı vekili Av. Arif Okay dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 31.03.1962 tarihli acente sözleşmesi imzalandığını, davalının prim alacaklarının tahsili için sözleşmesi hükümlerine uygun olarak uyuşmazlığın çözümü için hakeme başvurduğunu, hakem kurulunun sözleşme ve yasaya uygun şekilde yargılamayı sürdürmediğinden kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmeye uygun oluşturulan hakem kurulunun sözleşme ve yasaya uygun şekilde yargılamayı sürdürdüğünü, hakem tarafından davacıya tebligat yapılmasına rağmen davacının defterlerini sunmadığını, sözleşmenin 22 nci maddesi uyarınca şirket defterlerinin münhasır delil olarak belirlendiğini, iptal davasının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI (İLK DERECE MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2020 tarih ve 2020/1 E., 2020/9 K. sayılı kararı ile hakem kararının usul ve yasaya uygun olduğu, taraflar açısından adil yargılanma hakkını ve eşitlik ilkesini ihlal edecek bir aykırılığın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararma karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararma karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.04.2022 tarih ve 2020/8088 E., 2022/3493 K. sayılı kararı ile hakem seçimine ilişkin yazının ve tahkim yargılamasındaki tahkikatın öncelikle asile gönderilmesi, usulüne uygun vekaletnamenin gönderilmesinden sonra tebligatların yetkili avukata yapılması gerekirken somut olayda bu hususların hiçbirine yer verilmediğinden hukuki dinlenilme hakkına aykırı davranıldığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma ilamındaki gerekçelerle davanın kabulüne ve davaya konu hakem kararının iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararma karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hakem kararının iptaline ilişkin koşulların oluşmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hakem kararının iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlık hakem kararının iptali koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9186, Karar No: 2020/3634, Tarih: 08.07.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/9186 E.  ,  2020/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2019 tarihli ve 2018/242 - 2019/53 sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak TCK’nın314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın 62, 63,

53/1-2-3, 58/9 maddeleri gereği mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinde savunmaya yeterli süre ve kolaylık sağlanarak bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması ve temyiz denetiminde de yazılı savunmanın sınırsız şekilde kullanılabilme olanağının bulunması karşısında, savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kars 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.