muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3051, Karar No: 2023/3534, Tarih: 13.03.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene verilen hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, hesaplamaların fahiş yapıldığını bu nedenle davacı lehine de hatalı ve fahiş vekâlet ücretine hükmedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının sendika üyesi olduğu, ancak söz konusu toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ile talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ve hükmedilen vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8828, Karar No: 2019/20346, Tarih: 19.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/8828 E.  ,  2019/20346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 06/07/2001 -18/12/2002 tarihleri arasında, 31/07/2003-16/09/2004 tarihleri arasında, 01/06/2005 -10/05/2006 tarihleri arasında, 18/08/2006-18/07/2007 tarihleri arasında, 06/10/2008 -05/03/2009 tarihleri arasında davalı işverenliğin Rusya'daki şantiyelerinde Demirci Ustası olarak çalıştığını, müvekkili davacının iş akdinin Rusya'daki proje/inşaat bitince feshedildiğini, son maaşının 1.300,00 USD olduğunu, çalışma sürelerinin ve maaş miktarının ihtilafsız olduğunu, projenin bitmesiyle Türkiye'ye getirildiğini, yıllar içinde devamlı surette zincirleme sayılacak şekilde çalışmalar yapıldığını, toplamda 60 ay kadar çalıştırıldığını, kıdem ve ihbar tazminatları ile fiilen ve aralıksız çalıştığı dönemlerde izin ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddia ettiği dönem aralığının tamamında çalışmadığını, yalnızca 07/2001 -12/2002 tarihleri arasında, 08/2003 - 10/2004 tarihleri arasında, 06/2005 - 05/2006 tarihleri arasında, 10/2006 - 11/2006 tarihleri arasında, 01/2007 - 7/2007 tarihleri arasında, 01/2009 -03/2009 tarihleri arasında Demirci olarak, 750,00 USD ücret karşılığı çalştığını, maaşlarının farklı oluşunun fazla mesai ile alakalı olduğunu, yurt dışında proje gerçekleştiren bir inşaat firması olan müvekkili işverenlikte, kalifiye işçiye ihtiyaç duyulduğunu, işçilerinin iş sözleşmelerinin sona erdirilmesinin olağan olmadığını, işçilerin ülkeye dönmek istemesi hali dışında işten çıkarılma yapılmadığını, davacının ülkeye dönmek istediğini ve bu şekilde feshin gerçekleştirildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminat hak kazandıracak şekilde gerçekleşmiş bir feshin olmadığını, davacının banka kayıtlarından da anlaşılacağı gibi izin ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesiyle 3.000TL olarak talep ettiği yıllık ücretli izin alacağını 4.198,14 TL’ye çıkartmış, davalı vekili yasal süresinde ıslaha karşı zamanaşımı defiini ileri sürmüş, mahkemece zamanaşımı defii değerlendirilmeden karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesiyle 3.000TL olarak talep ettiği yıllık ücretli izin alacağını 4.198,14 TL’ye çıkartmış, davalı vekili yasal süresinde ıslaha karşı zamanaşımı defiini ileri sürmüş, mahkemece zamanaşımı defii değerlendirilmeden karar verilmiştir.

Öncelikle fesih tarihi 05/03/2009 olup, fesih tarihi itibariyle bakıldığında yıllık ücretli izin alacağı için zamanaşımı 5 yıl olup alacak 05/03/2014 tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayacaktır.

Dava 21/01/2014 tarihinde açılmakla dava dilekçesi ile istenen 3.000TL izin ücreti alacağı zamanaşımına uğramamıştır. Dava kısmi dava olarak açıldığından dava açılmakla alacağın tamamı bakımından zamanaşımı kesilmiş değildir. Mahkemece, davalının kısmi davada ıslah sonrasında süresinde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı defiini gözeterek davacının izin ücreti alacak talebini 3.000TL olarak hüküm altına alması gerekirken fazlaya hükmetmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17383, Karar No: 2012/657, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17383 E.  ,  2012/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 153 ada 8 parsel sayılı 334,28 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilan süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 31/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4895, Karar No: 2010/7984, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/4895 E.  ,  2010/7984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin bozma ilamında ; « Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporları yetersizdir. Şöyle ki; orman bilirkişisi tarafından uygulandığı söylenen haritaların tarihi bildirilmediği ve çekişmeli parsellerin bu haritalardaki konumunu gösteren ölçekli kroki düzenlenmediği, büyük yüzölçümlü taşınmazların hangi bölümlerinin hangi sıklıkta hangi ağaçlarla kaplı olduğu ölçülüp krokilerinde gösterilmediği gibi, yüzölçümleri oldukça büyük olan ve bir birlerine sınır teşkil eden parsellerin üzerlerinde yer yer bulunduğu söylenen meşe ağaçları taşınmazların tamamını kaplamamasına ve resmi belge niteliğindeki memleket haritasında taşımazların tamamının orman olarak nitelendirilmemesine, işaretlendikleri bölümlerde yer yer orman ağacı sembollü bulunmasına, ancak azımsanamayacak bölümlerinin ise beyaz ile renklendirilen ve ağaç sembolü bulunmayan alanlara isabet etmesine rağmen, taşınmazların bir birinden farklılık arz eden bölümleri ayırt edilmeden, hesap ve teknik ölçü yöntemi kullanılmadan, yuvarlama yapılarak hepsinin de tamamen orman sayılan yerlerden olduğunun bildirilmesi doğru değildir.

O halde, mahkemece, en eski tarihli memleket haritası ... fotoğrafı ve amenajman planı ilgili yönetimlerden getirtilmeli, geniş sahaların ölçülmesinde kullanılan topografya cihazları ile birlikte, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman mühendisi ve bir harita mühendisi ve bir ... elemanı bilirkişi vasıtasıyla bir birine sınır olan çekişmeli parsellerde yeniden yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği taşınmazların birbirinden farklılık arz eden bölümleri yönünden ayrı ayrı belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 22.02.2005 gün ve 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; yine taşınmazların birbirinden farklılık arz eden bölümleri yönünden ayrı ayrı ... yapısı, bitki örtüsü ve çevreleri incelenmeli; taşınmazlar üzerindeki meşe ağaçlarının sayısı, dağılımı, taşınmazların hangi bölümlerini kapladığı belirlenmeli, orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve

uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilip, ayrı renklerle işaretli ve bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olan bölümleri ayrı ayrı belirlenip, ölçekli krokiye işaretlettirilmeli, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra Orman Yönetiminin davasının kabulüne, dava konusu 117 ada 198 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, müdahillerin davasının reddine karar verilmiş, hüküm müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve müdahil ...'in dayandığı tapu kaydı bozma öncesinde köy muhtarlığının aynı tapu kaydına dayanması nedeniyle uygulandığı, ancak davalı yere uymadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6972, Karar No: 2010/3426, Tarih: 06.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/6972 E.  ,  2010/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma ve bu suçlara iştirak etmekten sanıklar ... ve ...’in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’in ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma niteliğinde görülerek mahkümiyetine, sanıkların zorla kaçırıp alıkoyma eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma niteliğinde kabul edilerek beraetlerine dair, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.10.2005 gün ve 2005/294 Esas, 2005/310 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, 28.03.2005 tarihli mahkümiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında iddianame ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı ile zorla ırza geçmeye iştirak suçundan dava açıldığı halde bu konuda bir karar verilmemesi,

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanık ...’in eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. bendindeki suça temas ettiği, bu suç şikayete tabi olup zarar gören şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nun 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe yasa ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, uzlaştırma işleminin sonuçsuz kalması halinde hükümlerden sonra 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı .../...

Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/16684, Karar No: 2018/6499, Tarih: 22.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16684 E.  ,  2018/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenilen bağımsız konut temin etmediği vakıasına davacı-davalı kadının dayanmadığı, dayanılmayan vakıanın da erkeğe kusur olarak yüklenilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/9620, Karar No: 2021/2713, Tarih: 15.04.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9620 E.  ,  2021/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 tarih ve 2018/505 - 2019/18 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 62, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ve müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği görülmekle;

Zorunluluk nedeni gösterilmeden SEGBİS vasıtasıyla savunma alınması, sanığın yargılamanın hiçbir aşamasında itiraz etmeyerek zımnen kabul etmiş olması, bu yöntemle savunma alınmasının, silahların eşitliği ve yargılama ilkesi çerçevesinde sanığın savunmasında zaafiyet yaratmadığı anlaşılması karşısında, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.