muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9577, Karar No: 2015/22980, Tarih: 24.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9577 E.  ,  2015/22980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, resmi tatil, hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti;

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 10/09/2005-05/01/2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdine haksız olarak son verildiğini, haklarının ödenmemesi üzerine ihtarname keşide edilerek hakların ödenmesinin istendiğini beyanla; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işini savsaklaması neticesinde müvekkili şirketin ticari iş yaptığı .... 'ne 39.736.00 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, bu nedenle davacının iş akdinin İş Kanunu’nun 25/2 maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini, buna rağmen müvekkilinin davacının yıllara dayanan emeğine saygı duyarak kıdem-ihbar tazminatı ile 5 günlük çalışma ücretinin banka hesabına yatırıldığını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı, her pazartesi sabah 07.00'de toplantıya katıldığını, toplantı sonrasında ise akşam 18.30'da işin sona erdiğini, diğer dört günde ise 08.30-18.30 arası normal mesaisinin bulunduğunu, normal mesai dışında özellikle yaz aylarında 23.30'a kadar çalışmasının devam ettiğini, kış aylarında 22.00'ye kadar çalışmasının devam ettiğini, cumartesi günleri 08.30-16.00 saatleri arası çalışması bulunduğunu, iddia etmektedir.Davalı taraf ise fazla çalışma olmadığını savunmaktadır.

Somut olayda; davacı, her pazartesi sabah 07.00'de toplantıya katıldığını, toplantı sonrasında ise akşam 18.30'da işin sona erdiğini, diğer dört günde ise 08.30-18.30 arası normal mesaisinin bulunduğunu, normal mesai dışında özellikle yaz aylarında 23.30'a kadar çalışmasının devam ettiğini, kış aylarında 22.00'ye kadar çalışmasının devam ettiğini, cumartesi günleri 08.30-16.00 saatleri arası çalışması bulunduğunu, iddia etmektedir.Davalı taraf ise fazla çalışma olmadığını savunmaktadır.

Davacı iddialarını ispat amacıyla tanık deliline dayanmış bir tane tanık dinletmiştir, davacı tanığı beyanında ; davalı şirketle aynı grup şirket olan .........nde .........nda toplam 3 yıl, 2 dönem halinde çalıştığını, davalı şirket ile aynı binada çalıştıklarını, davalı şirketin 1. katta, kendisinin 5. katta çalıştığını, davacının 1. katta ....... şirketinde çalıştığını, operasyon sorumlusu olduğunu, çalışma saatlerinin toplantı günü sabah 07.30 akşam 18.30 olduğunu ancak çıkışının 21.00-23.00 arasını bulduğunu, diğer günler çalışma saatlerinin 08:30-18.30 arası olduğunu ama yine haftada dört defa 21.00-23.00'e kadar çalışmış olduğunu ,cumartesi günleri öğlen 14.00'e kadar çalıştıklarını belirtmiştir.

Dinlenen davacı tanığının, davacıyla aynı katta çalışmadığı, aynı gruba bağlı farklı şirketlerde çalıştığı, iki dönem olarak toplam üç yıl çalıştığı ve üç yıl çalışma döneminin hangi tarihlerde olduğunu beyan etmemesi karşısında; davacı fazla çalışma iddiasını ispatlayamamıştır. Davacı taraf başka şahit de dinletmemiştir. Dinlenen 2 davalı tanığından biri çalışma koşullarından hiç bahsetmemiş, diğerinin beyanına göre ise, fazla çalışma iddiası yine ispatlanamamıştır. Bu itibarla, davacı işçi tarafından ispatlanamayan fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile talebin kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12221, Karar No: 2015/16937, Tarih: 28.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12221 E.  ,  2015/16937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2014/1157-2015/120

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının annesi ve davalı babasının 2003 yılında boşandıklarını, davacının 19/05/2013 tarihinde reşit olması nedeniyle ödenen 200,00 TL iştirak nafakasının kesildiğini, Afyon Kocatepe Üniversitesinde öğrenci olduğunu, eğitiminin devam etmesi nedeniyle çalışamayacağını, davalı babanın eğitim sona erinceye kadar bakma yükümlülüğünün bulunduğunu belirterek; aylık 600,00 TL yardım nafakasına ve nafakanın her yıl TEFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; emekli maaşından başka aylık gelirinin olmadığını, 4. çocuğunun okul hayatına devam ettiğini, davacının daha önce hem okuyup hem çalıştığını, eğitiminden bahisle çalışmamasının iyiniyetle bağdaşmayacağını, avukat tutacak gücünün olduğunu, kısmi zamanlı çalışıp çalışmadığının bilinmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının eğitimine devam ettiği, eğitim süresi boyunca ebeveynlerinin yardımına ihtiyacı bulunduğu, davalı babanın bakım borcunun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile aylık 275,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, her yıl "TEFE" oranında artırım yapılmasına, fazlaya yönelik talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gözönünde bulundurularak "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "TEFE" oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 1. maddesindeki "TEFE" ifadesinin çıkartılarak, yerine "TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4584, Karar No: 2025/3170, Tarih: 07.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4584 E.  ,  2025/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/327 Esas, 2024/578 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/11 E., 2021/410 K.

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2020/349 E.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilleri ile karşı davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Asıl ve birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından diğer davalı nezdinde 2019/01983-9 sıra numarası ile 25.03.2019 tarihinde gerçekleştirmiş olan fincanlı tabak başlıklı tasarım tescil müracaatına, müvekkili firma tarafından yapılan itirazın reddine dair verilen kararın iptali ve 2019/01983-9 sıra numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesi talepleri olduğunu, birleşen davada davalı firmaya ait tasarımın, müvekkili firmaya ait 2016/00847-1 sıra numaralı tescilin varlığı nedeni ile tasarımların tescil edilebilmesi için aranan yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini haiz olmadığını, müvekkilinin itirazlarının reddine dair alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, tasarımların birebir aynı formda olduğunu, aralarında hiçbir farklılık olmadığını, ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarını ileri sürerek YİDK’in 2019/T-882 sayılı kararının iptaline ve 2019/01983-9 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Karşı davada davacı vekili dava dilekçesinde; 2016/00847-1 numaralı tasarımın tescil başvurusu olan 2016 yılından çok daha evvel dünyanın pek çok yerinde üretilmiş, kamuya sunulmuş, tescil edilmiş bir fincan tasarımının birebir aynısı olduğunu, yeni olmadığını, ayırt ediciliğinin bulunmadığını, hükümsüzlük istemlerinin öncelikli olduğunu, ileri sürerek 2016/00847-1 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davalı ... vekili cevap dilekçesinde; alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen davada davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; kendi tasarımlarının özgün ve davacı tasarımlarından farklı olduğunu, 2016/00847-1 numaralı tasarımın yeni olmadığını, ayırt edici bulunmadığını, hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğinin karşı dava olarak talep edildiğini, bunun sonucu olarak davacının davasının dayanaksız ve konusuz kalacak olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Karşı davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tasarımının yeri ve ayırt edici olduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.Karşı davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tasarımının yeri ve ayırt edici olduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davada; davalıya ait 2019/01983-9 numaralı tasarımın, davacıya ait 2016/00847-1 numaralı tasarım karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamadığının belirlendiği, dava konusu tasarımın bilgilenmiş kullanıcı nezdinde 2016/00847-1 numaralı tasarım karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasfını taşımadığı, karşı dava açısından ise; 2016/00847-1 sayılı tasarımın, ...’de yer alan 22.07.2015 tarihli görseller karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamadığı ve hükümsüzlüğü koşulunun oluşabileceğinin belirlendiği, dava konusu tasarımın bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yenilik ve ayırt edicilik vasfını taşımadığı gerekçesi ile asıl (ve birleşen) davanın kabulüne, dava konusu 2019/T-882 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2019/01983 - 9 sıra sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne sicilden terkin edilmesine, karşı davanın kabulüne, karşı davaya konu olan 2016/00847-1 sıra sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkin edilmesine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri ve karşı davada karşı davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen dava yönünden, davalıya ait 2019/01983-9 numaralı tasarımın, davacıya ait 2016/00847-1 numaralı tasarım karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamadığının dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile belirlendiği, karşı dava yönünden ise, davalı/karşı davacının dosyaya sunduğu belgeler üzerinde yapılan değerlendirmede, 2016/00847-1 sayılı tasarımın, ...’de yer alan 22.07.2015 tarihli görseller karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamadığının dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile belirlendiği, mahkemece alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya ve izlemeye elverişli olduğu ve bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri ve karşı davada karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, YİDK kararı iptali ve hükümsüzlük, karşı dava ise tasarım hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, YİDK kararı iptali ve hükümsüzlük, karşı dava ise tasarım hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri ile karşı davada karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden taraflara yükletilmesine, 07.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19167, Karar No: 2014/26099, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19167 E.  ,  2014/26099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/286-2014/353

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/332, Karar No: 2019/5139, Tarih: 01.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/332 E.  ,  2019/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun ilama aykırılık şikayeti ile icra mahkemesine yaptığı başvuruda; mahkemece dosyanın takipsiz bırakıldığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçluların icra mahkemesine başvurusu, ilamlı icra takibinde ilama aykırılık şikayeti olmakla Hukuk Muhakemeleri Kanununda düzenlenen dava niteliğinde değildir. Şikayette yargılama usulü, İİK' nun 18. maddesinde düzenlenmiştir.

İİK'nın 18. maddesinin 3. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir..." hükmünü içermektedir.

Bu durumda şikayetçi borçlu geçerli bir mazeret bildirmemiş ve duruşmaya gelmemiş olsa dahi dosyanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilemez.

O halde, mahkemece, taraflar gelmeseler bile, inceleme yapılıp şikayetin sonuçlandırılması gerekirken, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2898, Karar No: 2016/6092, Tarih: 06.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2898 E.  ,  2016/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Bahar Kılınç tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kurum tarafından muvazaalı boşanma gerekçesi ile kesilmiş bulunan yetim aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı ...ve Genel ...Sigortası Kanunu'nun 56. maddesinin ikinci fıkrası olup, uyuşmazlığın çözümünde sosyal güvenlik, sosyal güvenliğin amaç ve yöntemleri,... sistemi gibi kavram ve olguların değerlendirilmesine gereksinim bulunmaktadır.

...sigorta sistemlerinde sigortalılar veya hak sahipleri belli şartların yerine getirilmesi halinde sosyal edime (yardıma) hak kazanırlar. ...edim ya da sosyal yardım hakkı kişilerin belli bir yardım ya da edim üzerinden yargısal yönden icrası mümkün kamusal talep hakkını ifade eder. ...sigortalar; sosyal koruma, dayanışma, sosyal denkleştirme, zorunluluk ilkelerine dayanmakta olup, özellikle inceleme konusu 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi yönünden önem arz eden sosyal koruma ilkesiyle, toplumun ekonomik ve sosyal yönden en fazla gereksinimi olan bireylerini/gruplarını koruma, güvenceye kavuşturma ve onlara hizmet amaçlanmakta, yaşamlarını sürdürebilmeleri için bu kişilerin sosyal güvenlik şemsiyesi altına alınması hedefi öne çıkmaktadır. Devletler tarafından amaç olarak benimsenen sosyal güvenlik genellikle ...lar ile sosyal yardım ve hizmetler olarak adlandırılan iki temel yöntem uygulanmak suretiyle sağlanmaya çalışılmaktadır. İki ana rejimden meydana gelen Türk ...Sisteminde, yardımlar genellikle devlet bütçesinden veya gönüllü özel yapılanmalardan karşılandığı, katılmasız veya primsiz rejim olarak adlandırılan sosyal yardım ve hizmetlerin yanı sıra sistemin temel dayanağını oluşturan ve ilgililerin herhangi bir maddi katkısının söz konusu olmadığı katılmalı veya primli rejimde bulunmaktadır.

.../...