muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30126, Karar No: 2018/8970, Tarih: 18.04.2018

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi halinde bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır. Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun kullandırılması gerekir

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3. maddesinin 2. fıkrasında, ara dinlenmelerinin ilkim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Adı geçen yönetmeliğin 3. maddesinin 1. fıkrasında da ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının günlük onbir saat olarak belirlenen çalışma süresinde bir buçuk saat ara dinlenme süresi kullandığı kabul edilmiştir. Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda, davacının onbir saat süren çalışmalarında bir saat ara dinlenmesi kullandığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

3-Fazla çalışmaların ve hafta tatili alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır . Ancak fazla çalışmanın ve hafta tatili çalışmasının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda hesaplanan fazla çalışma ve hafta tatili ücretinden davacının çalışma şekli, işin düzenlenmesi ve fazla çalışma miktarı gibi hususlar göz önünde bulundurulmadan hakkın özünü zedeler mahiyette yüksek nispette indirime gidilmesi hatalı olup dosya kapsamına uygun makul bir oranda indirim yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

4-Son olarak davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda hesaplanan fazla çalışma ve hafta tatili ücretinden davacının çalışma şekli, işin düzenlenmesi ve fazla çalışma miktarı gibi hususlar göz önünde bulundurulmadan hakkın özünü zedeler mahiyette yüksek nispette indirime gidilmesi hatalı olup dosya kapsamına uygun makul bir oranda indirim yapılması için kararın bozulması gerekmiştir.

4-Son olarak davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3'üncü maddesine göre, hafta tatili pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

Somut olayda Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ücret bordrolarında kış mevsimine denk gelen aylarda fazla çalışma tahakkuklarının bulunduğu, bu aylarda fazla çalışma yapılmadığı, söz konusu tahakkukların hafta tatili çalışması nedeniyle yapıldığı kabul edilerek fazla çalışma tahakkuk edilen ayların hesaplamaya dahil edilmeyip hafta tatili alacağına hükmedilmiş ise de; ücret bordrolarındaki fazla çalışma tahakkuklarının hafta tatili çalışması için yapıldığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece, davacı ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek davacının hafta tatili alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9928, Karar No: 2023/11325, Tarih: 15.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9928 E.  ,  2023/11325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/28 E., 2023/186 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davacının 01.11.2008 yılında kasiyer olarak daha sonra ise mağaza şefi olarak davalı ...'nde işe başladığını, işten çıkartıldığı 28.10.2016 tarihine kadar davalı ...'nde sigortalı olarak çalıştığını, yapılan araştırmada davacının sigortasının 08.05.2012 tarihine kadar yatırılmış olduğunun tespit edildiğini belirterek, davacının 01.11.2008-28.10.2016 tarih aralığında davalı işyerinde sigortalı olarak çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin Kasım 2008 olarak tespit edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili, davanın yasada belirtilen 5 yıllık zamaşamı süresi geçtikten sonra açıldığını, davanın hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiğini, kurumca yapılan araştırmada davacı işveren yanında, 08.05.2012 tarihinde işe başladığını, davacının bu tarihten önce bir çalışmasının bulunmadığını, bu haliyle davacının, davalı işverenin yanında sigortalı çalışmasının olmadığından reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/86 Esas, 2020/41 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne davacının davalı işyerinde 01.11.2008-08.05.2012 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine, diğer hizmetleri ile birleştirilmesine, sigortalı gösterilen kısımların dışlanmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 22.12.2021 tarihli ve 2021/6632 E. 2021/16456 K. sayılı bozma ilamında,"... davacının çalıştığı işyerinin kesin ve doğru bir şeklde belirlenmesi gerekecektir.Bu kapsamda,davacının hangi tarihler arasında davalı şirketin hangi adresli işyeri ya da işyerlerinde çalıştığı davacının beyanı da alınmak suretiyle belirlenmeli, bu işyerlerinin sicil bilgileri gelen işyerlerinden olup olmadığı belirlenmeli, başkaca bir işyeri olduğunun tespiti halinde bu işyeri ve işveren bigileri ve dönem bordroları Kurumdan celbedilmeli, söz konusu işyerinde kayıtlı bordro tanıkları Mahkemece resen tespit edilmek suretiyle dinlenmeli, çalışmanın varlığı, süresi tereddütsüz şekilde belirlenmelidir.

Öte yandan Mahkemece, kabule konu çalışma sürelerinin hangi sicil sayılı işyerinde geçtiği belirtilmeksizin infaza elverişli hüküm tesis edilmemiş olması da isabetsiz olup bozma nedenidir...." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..Davacı asıl beyanı, dinlenen tanık ifadeleri ve SGK tescil detay bilgisi ele alındığında, bozma ilamında belirtilen eksik hususlar netleşmiş olup, bu kayıt belgeler ve ifadeler kapsamında davacının ilk işe başladığı 01.11.2008 tarihinde davalı adına kayıtlı Kurdali şubesinde yani davalı adına 1005712 nolu iş yerinde çalışma yaptığı ve bu şubedeki çalışmasının ilk sigortalılık bildiriminin yapıldığı 08.05.2012 tarihine kadar aralıksız kesintisiz olarak aynı yerde devam ettiği anlaşılmış olup...." gerekçesiyle,

Davanın kabulü ile davacının 01.11.2008-08.05.2012 tarihleri arasında davalı adına kayıtlı 1005712 sicil nolu (Kurdali şubesinde) aralıksız kesintisiz asgari ücretle çalıştığının tespitine, diğer hizmetleri ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili, çalışma olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddinin gerektiğini beyanla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi

hükümleridir.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili, çalışma olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddinin gerektiğini beyanla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi

hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19880, Karar No: 2021/2478, Tarih: 17.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/19880 E.  ,  2021/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın soruşturma aşamasında katılana ait kredi kartından katılanın isteği üzerine çektiği para ve kartı kahvehanede teslim etttiğini beyan ederek kovuşturma aşamasında ise kahvehanenin dışında teslim ettiğini ve kimsenin görmediğini belirterek aşamalarda değişen ve çelişen anlatımlarda bulunması, sanık ile katılan arasında kredi kartından çekilecek paranın miktarı konusunda herhangi bir görüşme gerçekleşmemesinin hayatın olağan akışına uygun düşmemesi, katılanın olay günü saat 22:00 sıralarında kahvehaneden ayrıldıktan sonra kredi kartından aynı gün saat 23:48'de 3000 TL para çekilmiş olması, katılanın kredi kartının cebinde olmadığını farkettiğinde Garanti Bankası'na kayıp başvurusunda bulunduğuna dair Garanti Bankası A.Ş'nin 13.01.2014 tarihli yazı cevabı, sanığın savunmasında; tanık ...'nın katılanın rızası ile kredi kartından çekilen parayı teslim ettiğini gördüğünü belirtmesine rağmen tanık İbrahim'in somut olaya ilişkin net bir görgü ve bilgisinin olmadığını beyan etmesi, katılanın tüm aşamalardaki istikrarlı anlatımının tanık ...'ın beyanıyla da doğrulanıp desteklenmesi, sanık ile katılan arasında suç isnadını gerektirecek husumetin bulunmaması karşısında; sanığın olay günü katılanın kahvehanede asılı montunun cebinden hırsızladığı kredi kartını alarak Garanti Bankası Seydişehir Şubesi ATM'sinden 3000 TL nakit para çekmek suretiyle yarar sağladığı ve bu nedenle nitelikli hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarını işlediği gözetilmeden her iki suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16715, Karar No: 2024/1682, Tarih: 13.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/16715 E.  ,  2024/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/1811 Değişik İş

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kısmen kabulü

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından şüpheli ..., inceleme dışı hakaret suçundan şüpheli M.A.B ve kasten yaralama suçundan şüpheli E.C.C.'nin haklarında yapılan soruşturma sonunda, Cumhuriyet başsavcılığınca ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikayetçi ... vekili tarafından yapılan itirazın kısmen kabulü ile şüpheli hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu mecii kararıyla kaldırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.10.2023 tarih ve 94660652-105-37-14912-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/116619 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

" ...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme ile,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

" ...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.” şeklindeki düzenleme ile,

Benzer bir olaya ilişkin, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 20/04/2016 tarihli ve 2015/12693 esas 2016/16017 karar sayılı ilâmında yer alan, " ... kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ancak suçtan zarar görenin itiraz edeceğinin hükme bağlandığı ve karara yapılan itiraz üzerine mercii tarafından verilen kabul kararına karşı itiraz edilebileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmaması nedeniyle mercii kararının kesin nitelikte olduğu ve aleyhine kural olarak olağanüstü kanun yollarından olan kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği, çünkü kanun yararına bozma yoluna başvurulabilmesi için hakimlerin veya mahkemelerin asıl ceza davasını çözmeye devam etmesinin artık imkansız hale gelmiş olması ve hukuka aykırılığın başka bir yol ile giderilebilmesine imkan bulunmaması gerektiği, oysa ki itirazın kabulü ile Cumhuriyet savcısınca iddianame düzenlenerek kamu davası açılması durumunda yargılama makamının asıl ceza davasını çözmeye devam etmesi ve bu yolla ileri sürülen hukuka aykırılığı giderme olanağının bulunacağı, ancak itiraz hakkına sahip bulunmayan kişinin yaptığı itiraz ile yasal süre geçtikten sonra yapılan itirazın, mercii tarafından kabulüne karar verilmesi durumunda ise; merci kararı aleyhine bu hukuka aykırılık nedenlerinden dolayı kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği ... " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, Tosya Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/230 soruşturma numaralı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına itiraz eden müşteki ...'nun, görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından suçtan zarar gören sıfatını haiz olmadığından itiraz hakkının bulunmadığı, şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan bu haksız itirazın kabulü müteakip açılan kamu davası beraatle sonuçlansa bile bu durumun, haksız itiraz olmasaydı sanık sıfatını dahi almayacak olan şüpheli yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile güvence altına alınmış ''Lekelenmeme Hakkı'' ile bağdaşmayacağı cihetle; anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz hakkı bulunmayan ... vekilinin yaptığı itiraz üzerine mercii tarafından itirazın bu yönden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 Sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." ikinci fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170 inci maddesinin ikinci fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172 nci maddesinin birinci fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un "6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten sonraki Cumhuriyet savcısının kararına itiraz" başlıklı 173 üncü maddesinde ise;

(1) ''Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun’un 173 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı yalnızca “suçtan zarar görenin” itiraz hakkı bulunduğu, inceleme konusu görevi yaptırmamak için direnme suçunun zarar göreninin ise şikayetçi E.C.C.'nin olmadığı ve itirazın sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliğinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/1811 değişik iş sayılı kararının şüpheli ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliğinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/1811 değişik iş sayılı kararının şüpheli ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Aynı Kanun maddesinin 4 (a) fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.