muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5675, Karar No: 2011/1073, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5675 E.  ,  2011/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 22.12.2009

Nosu : 1-1488

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin çalıştırdıkları iş yerindeki elektriğin 18.07.2007 ile 23.07.2007 tarihleri arasında kesilmesi nedeniyle işlerinin aksadığını ileri sürerek 4500,00 YTL maddi, 100,00 YTL manevi tazminatın 18.07.2007 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, arızanın 19.07.2007 tarihinde meydana geldiğini, 21.07.2007 günü saat 12.00'de giderildiğini, davacıların zararının oluştuğu iddiasının yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacıların iş yerinin bulunduğu yerde davalıya ait elektrik nakil kablolarının arızalanmasından dolayı elektrik kesintisinin meydana geldiği, davacıların iş yerini çalıştıramadıkları gerekçesiyle davacıların maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 2.008,68 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, maddi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacıların iş yerinde kullandıkları elektriğin kesilmesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli araştırma ve incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Davacıların iş yerinde elektrik kesintisinin meydana geldiği tarih ile arızanın giderildiği tarihin kesin olarak belirlenip bu kesintiden dolayı davacıların iş yerinde çalışamamaları nedeniyle uğradıkları zararın tespit edilmesi gerekir. Bu durumda mahkemece davalı vekilinin rapora yönelik itirazları da değerlendirilmek suretiyle konusunda uzman elektrik mühendisi ve hukukçu bilirkişiden oluşacak bilirkişi heyetinden Yargıtay denetimine elverişli ve ayrıntılı rapor alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15140, Karar No: 2014/9159, Tarih: 03.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15140 E.  ,  2014/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/220-2013/194

Davacı F.. D.. vekili Avukat S. D.. tarafından, davalı C.. T.. aleyhine 17/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, davacının yaralanma derecesi, davalının kusur durumu ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı için daha üst düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10945, Karar No: 2012/45344, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10945 E.  ,  2012/45344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; şikayetçiye ait arazide bulunan kavak ve söğüt ağaçlarını kesen sanığın eyleminin, dikili ağaç,fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2233, Karar No: 2022/6981, Tarih: 11.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2233 E.  ,  2022/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2021/3483-2021/3512

İlk Derece

Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

No : 2020/53-2021/556

Dava, meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti ve gelir bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davalı şirkette işçi olarak çalıştığı sırada 27/01/2013 tarih ve 05.00 sıralarında işi gereği kullandığı makineye sağ elini kaptırdığını, sağ el 3. ve 4. parmaklarını orta boğumdan olacak şekilde kaybettiğini, olay nedeniyle ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/757 Esas sayılı dosyası ile görülen davada müvekkilin şikayetçi olmaması nedeniyle davanın düşürüldüğünü, kazadan sonra davalı kurum SGK'dan tahkikat yapılmasının istendiğini, kurumun yaptığı incelemede davacının %6,1 oranında meslekte kazanma gücünde sürekli nitelikli kayba uğradığını tespit ederek gelir bağlamadığını, kazanın müvekkili üzerinde açığa çıkarttığı zararlar nedeniyle ... 6. İş Mahkemesine 2015/378 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, bu yargılamada ATK'dan alınan rapor sonucunda müvekkilin %10,3 oranında meslekte kazanma güç kaybına uğradığının tespit edildiğini belirterek müvekkilinin 27/01/2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücündeki kaybın %10 ve üzerindeki tespit edilmesi halinde müvekkiline kaza tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde sürekli iş göremezlik aylığı bağlanması ile aylığın hak ediş tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle: Söz konusu kazada müvekkil şirketin bir kusuru olmadığını, çalışanlarına iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiğini, koruyucu kıyafet ve ekipmanların her çalışana verildiğini, davacının iş sağlığı talimatı ve taahhütnamesine aykırı davranışı nedeniyle kazanın gerçekleştiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle: Davacının başvurusu doğrultusunda kurumca iş kazası tahkikatı başlatıldığını, ... Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulunca iş gücü kayıp oranının % 6,1 olarak tespit edildiğini, söz konusu olayla ilgili SİD oranın % 10'un altında olması sebebi ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle: Davacının başvurusu doğrultusunda kurumca iş kazası tahkikatı başlatıldığını, ... Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulunca iş gücü kayıp oranının % 6,1 olarak tespit edildiğini, söz konusu olayla ilgili SİD oranın % 10'un altında olması sebebi ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, "davanın kısmen kabulü ile, davacının meslekte kazanma gücündeki kaybı (sürekli iş göremezlik) oranının %10,3 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine …" şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davacı vekili; Tam kabul kararı verilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili; kurum işleminin yerinde olduğunu, raporların alındığı davada taraf olmadıklarını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı İşveren vekili; Kurum işleminin yerinde olduğunu, eksik inceleme yapıldığını, Adli Tıptan yeniden rapor aldırılması gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

5510 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde, "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır…

…Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri;

a)Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

b)Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini, takip eden ay başından başlar..." düzenlemelerine yer verilmiş olup, mahkemece her ne kadar, davacının meslekte kazanma gücündeki kaybı (sürekli iş göremezlik) oranının %10,3 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar verilmiş ise de, yukarıda belirtilen açıklama gereğince meslekte kazanma gücü kayıp oranının başlangıcının da belirtilmesi gerektiğinden, yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Diğer taraftan, davacı talepleri arasında gelir bağlanmasına ilişkin talebin bulunması ve tespit edilen orana göre sürekli iş göremezlik gelirinin de anılan madde gereğince bağlanması gerekeceğinden, başlangıç tarihi belirtilmek suretiyle bir karar verilmesi yerine, talebin reddedilmesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9741, Karar No: 2011/14008, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9741 E.  ,  2011/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasından kaynaklanmaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 05/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2844, Karar No: 2016/3638, Tarih: 29.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2844 E.  ,  2016/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmaya karar verildiği halde hüküm fıkrasında 166/3. maddesi yazılmasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.02.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10604, Karar No: 2016/8170, Tarih: 01.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10604 E.  ,  2016/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan il müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/4-5. maddesinde yer alan düzenlemeye göre sanık ... hakkında sırasıyla aynı Kanunun 103/1, 103/3-c, 103/6. maddeleri, sanık ... hakkında ise sırasıyla aynı Kanunun 103/2, 103/6. maddeleri tatbik edildikten sonra Süleyman için 103/1, 103/3-c. maddelerinin uygulanması sonucu bulunan ceza miktarı, ... içinse 103/2. maddesinin tatbiki ile bulunan ceza miktarı üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesinin uygulanmasıyla bulunacak arttırım miktarlarının 103/6. maddesi ile belirlenen ceza miktarlarına eklenmesi suretiyle nihai cezaların belirlenmesi gerekirken bu sıralamaya aykırı şekilde hükümler kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Sanık ... hakkında diğer sanık ...'in mağdureye yönelik gerçekleştirdiği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına yardım ettiğinden bahisle kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanıkların savunmaları, mağdure...'ın aşamalardaki ifadeleri, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın diğer sanık ...'in mağdureye yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına yardım ettiği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, anılan suçlardan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, katılan mağdure vekili ile katılan il müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27690, Karar No: 2015/3048, Tarih: 24.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27690 E.  ,  2015/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, haksahibi konumunda olan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Yasa hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2011 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylıklarının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesilen aylığa ilişkin Kurum işleminin iptaline kesilen tarihten itibaren ödenmeyen aylıkların yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas - 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.