muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24959, Karar No: 2015/29216, Tarih: 20.10.2015

Somut olayda, davacı işçi 31.05.2012 tarihli yazılı fesih bildirimiyle, işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, görev tanımında yer almamasına rağmen işverence zorunlu olarak şöforlük görevinin de yaptırıldığını, bu durumun çalışma şartlarını ağırlaştırdığını ileri sürerek haklı sebep bulunduğu iddiasıyla iş sözleşmesini feshetmiştir. Davalı işveren, 11.06.2012 tarihli cevabi bildiriminde, davacının talebi üzerine şirket araçlarından faydalandırıldığını, bu konuda eğitim de verildiğini, davacının yaklaşık bir yıldır talebi üzerine araç kullanmış olmasına rağmen, araç kullanmak istemediği veya eğitim almak istemediği yönünde işverene herhangi bir itiraz da bulunmadığını, feshin haklı olmadığını belirtilmiştir.

Davacı tarafça dosyaya sunulan, üç adet motorlu araç kayıt formunda, davacının 10.02.2012, 12.02.2012, 13.02.2012 tarihlerinde şirket aracını kullandığı bilgisi kayıtlıdır. Sunulan 25.08.2011 tarihli ceza ödeme makbuzundan ise, davacı tarafça 49,50 TL trafik cezasının 25.08.2011 tarihinde ödendiği anlaşılmakta olup, makbuz üzerinde araç bilgisi yazılı değildir.

Davalı işverence 11.06.2012 tarihli cevabi ihtarnamede, işçinin araç kullanma talep ettiği ve bu doğrultuda işçiye eğitim verildiği iddia edilmiş ise de, buna ilişkin herhangi bir delil dosyaya sunulmamıştır.

Tanık anlatımlarının incelenmesinden ise, feshe konu olay ile ilgili yeterli bilgi edinilememektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında varılan neticede, mahkemece, davacının iş sözleşmesini feshinin haklı sebebe dayandığı kabul edilerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmış ise de, dava yeterli derecede aydınlatılmamıştır. Anılan sebeple, tanıklar yeniden dinlenilerek, davacının ne tür bir araç kullandığı ve bu hususun çalışma şartlarını nasıl etkilediği, durumun arızi mi sürekli mi olduğu ve araç kullanmanın işçinin talebine bağlı olup olmadığı hususlarında ayrıntılı bilgi ve görgüleri sorulmalıdır. Tanıkların davalıya ait işyerinde çalışma süreleri de belirlenerek beyanları denetlenmeli ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı yönündeki uyuşmazlık çözümlenmelidir.

3-Dava dilekçesinde, davacının haftalık altı saat fazla çalışma yaptığı ve fazla çalışmanın iki saatlik kısmının karşılığının ödenmediği ifade edilmiştir. Daha sonra sunulan 27.02.2013 tarihli dilekçede ise, dava dilekçesinde yer alan ifadede sehven yazım hatası yapıldığı, esasen haftalık altı saatlik fazla çalışmadan sadece iki saatlik kısmın karşılığının ödendiği beyan edilmiştir.

3-Dava dilekçesinde, davacının haftalık altı saat fazla çalışma yaptığı ve fazla çalışmanın iki saatlik kısmının karşılığının ödenmediği ifade edilmiştir. Daha sonra sunulan 27.02.2013 tarihli dilekçede ise, dava dilekçesinde yer alan ifadede sehven yazım hatası yapıldığı, esasen haftalık altı saatlik fazla çalışmadan sadece iki saatlik kısmın karşılığının ödendiği beyan edilmiştir.

Mahkemece, davacının haftalık iki saat fazla çalışma yaptığı belirlenerek karşılığı ücret alacağı hüküm altına alınmış ise de, davacı tarafın ödemeye ilişkin beyanının nazara alınmaması hatalı olmuştur. Yukarıda açıklandığı üzere davacı vekili, haftalık iki saat karşılığı fazla çalışma ücretinin ödendiğini ifade etmektedir. Her ne kadar, fazla çalışmanın haftalık altı saat yapıldığı iddia edilmiş ise de, bu iddia ispatlanamamış, mahkemece sadece iki saat fazla çalışma yapıldığı iddiasının ispatlandığı kabul edilmiştir. Bu halde, davacı tarafın haftalık iki saat fazla çalışma ücretinin ödendiği yönündeki beyanı nazara alındığında, fazla çalışma ücreti talebinin reddi gereklidir.

4-Davacı tarafça, ücret bordrolarında gösterilen ücretin gerçeği yansıtmadığı yönünde bir iddia ileri sürülmemiştir. Dosyaya sunulan ücret bordrolarında yer alan tahakkukların, hizmet döküm cetvelinde kayıtlı prime esas kazanç tutarları ile uyumlu olduğu görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hizmet döküm cetvelinde kayıtlı olan prime esas kazanç tutarlarının çıplak ücret olduğu kabul edilerek alacaklar hesaplanmış ise de, prime esas kazanç tutarı içerisinde çıplak ücret ile birlikte bu ücrete dahil olmayan diğer işçilik ödemelerinin yer aldığının dikkate alınmaması hatalı olmuştur. Anılan sebeple, çıplak ücret ve giydirilmiş ücret miktarının bordrolar esas alınarak belirlenmesi gereklidir.

5-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının tüm çalışma süresi boyunca hak kazandığı yıllık izin süresinin belirlenmesinde, salt 13. dönem toplu iş sözleşmesinin esas alınarak sonuca gidilmesi hatalıdır. Anılan sebeple, davacının çalışma süresi boyunca yürürlükte bulunan diğer toplu iş sözleşmeleri de celp edilerek yıllık izin sürelerine ilişkin hükümleri incelenmeli, toplu iş sözleşmelerinin yürürlük süreleri nazara alınarak davacının hak kazandığı izin süreleri belirlenmeli ve neticeye göre sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/739, Karar No: 2007/1616, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/739 E.  ,  2007/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 133 Ada 41 parsel sayılı 9793,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı,ifraz,taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir.Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın mer’a vasfında zilyetlikle iktisap edilemeyecek yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır.Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm,davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece her ne kadar zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş ise de yapılan yargılama hüküm vermeye yeterli değildir. Dosya içerisinde mera vasıflı vergi kayıtları ile 17.11.2005 tarihli bazı yerel bilirkişilerce de imzalanmış mera tahkikat tutanağı bulunduğu ve bu raporda vergi kayıtları uygulanarak bazı taşınmazların mera olduğu belirlendiği halde mahkemece yapılan keşifte bu kayıtlar uygulanmamıştır. Doğru sonuca ulaşmak için öncelikle itirazlı olduğu anlaşılan 133 ada 54 nolu parselle ilgili dava dosyası ile bu parsel içinde kalan diğer itirazlı parsellere ilişkin dava dosyalarının birleştirilmesi, bilahare mahallinde komşu köylerden seçilen üç kişilik yerel bilirkişiler ve 17.11.2005 tarihli mera tahkikat tutanağında imzaları bulunan muhtar ve mahalli bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılması, bu keşifte dosyada bulunan mera vasıflı vergi kayıtlarının zemine yöntemince uygulanması, keşif sonucu ile mera tahkikat tutanağı içeriği arasında çelişki çıkması halinde bu çelişkinin yöntemince giderilmesi, uzman ziraat mühendislerinden oluşacak kurul vasıtasıyla çekişmeli taşınmazın durumunu komşusu olan 54 nolu parselle birlikte irdeleyen bilimsel rapor alınması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekir. Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 7.5.2007 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/9766, Karar No: 2018/12095, Tarih: 08.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/9766 E.  ,  2018/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Gerekçeli kararda suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine hatalı olarak konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılmış olması, mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun eylemini temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte olarak birden fazla kişiyle işlediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun cezasının TCK’nın 119/1-(c) maddesine göre artırılması gerekirken bu maddeden artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmiş ise de; bu hususta aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm açısndan, adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin ve cezanın hangi taksit aralığında ödeneceğinin gösterilmeyerek hükmün infazında tereddüt yaratılması,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm açısndan, adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin ve cezanın hangi taksit aralığında ödeneceğinin gösterilmeyerek hükmün infazında tereddüt yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına ''Suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince birer aylık taksitler halinde 24 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtarına'' cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25308, Karar No: 2013/15720, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25308 E.  ,  2013/15720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

1- “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27455, Karar No: 2013/3704, Tarih: 05.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27455 E.  ,  2013/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Tapu maliki ... ve tapu maliki muris ... mirasçılarından ... ile davalılar arasındaki hukuki ilişki saptanamamıştır.

Adı geçen şahıslar sağ ise kendilerine, ölü iseler veraset ilamları ilgilisinden temin edilip, veraset ilamına göre tespit edilecek mirasçılarına, mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin (tebliğ edilmeyen mirasçı var ise) usulüne uygun tebliği sağlandıktan ve temyiz süresi de beklenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 29.04.2005 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11262, Karar No: 2024/3454, Tarih: 21.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11262 E.  ,  2024/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/68 Esas, 2023/703 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine temsilcisi ve bir kısım davalı vekili Avukat ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı hazine temsilcisi ve bir kısım davalı vekili Avukat ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde özetle; Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ve bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin nemalandırılarak bloke edildikten sonra bedele faiz işletilmesinin mükerrerliğe sebep olduğunu, bilirkişi raporunun subjektif yargılarla oluşturulduğunu, %10 objektif değer artışının isabetli olmadığını, aynı bölgede taşınmazların 14,50 TL bedelden geçtiğini, münavebeye yüksek fiyatlı ürünlerin seçildiğini ve bu nedenle taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini ileri sürmüştür.

2.Bir kısım davalı vekili Avukat ... istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın niteliğine uygun tespit yapılmadığını, taşınmazın bulunduğu alanda meyve bahçesinin mevcut olduğunu, meyve bahçesi olarak tespitinin taşınmazın değeri açısından önem arz ettiğini, sulama maliyetine ilişkin resmi veriler olmadan değerlendirme yapıldığını, objektif değer artış oranının daha yüksek olması gerektiğini, münavebeye ilişkin değerlendirmenin hatalı, kapitalizasyon faiz oranının yüksek alındığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulü ile net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinin doğru olduğu, kapitalizasyon faiz oranın %4, taşınmazın yerleşim yerlerine uzaklığı ve konumu değerlendirildiğinde belirlenen %10 objektif değer artışının isabetli olduğu, seçilen münavebe ürünlerinin aynı yöreden Yargıtaya intikal eden dosyalar dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ve bir kısım davalı vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Bir kısım davalı vekili Avukat ... dilekçesinde özetle; dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın Seyhan Nehrinin ana kollarından cazibeli olarak sulandığı anlaşıldığından, sulu arazi niteliğinde kabul edilerek uygulanan kapitalizasyon faiz oranı doğru olduğu gibi, tespit edilen bedel aynı kamulaştırma kapsamında kalan benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda tespit edilen metrekare birim fiyatı ile uyumludur.

4. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı hâlde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

4. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı hâlde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine temsilcisinin ve bir kısım davalı vekili Avukat ...'ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.