muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3917, Karar No: 2022/15710, Tarih: 07.11.2022

Dosya kapsamına göre, dava konusu çekin 10/03/2020 tarihinde şikâyetçi tarafından bankaya ibraz edildiği, ibraz ile beraber şikayet süresinin başladığı, müşteki vekilinin de esasen 3 ay süre geçtikten sonra 07/08/2020 tarihinde şikayette bulunduğu kabul edilerek mahkemece şikayetin süresinde yapılmadığından bahisle reddine karar verilmiş ise de,

26/03/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesinde yer alan, "...Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla; a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; 6/1/1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13/3/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren... 30/4/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur..." şeklindeki düzenleme ve bu durdurulan sürelerin 15/06/2020 tarihine kadar uzatıldığına ilişkin 30/04/2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının 1. maddesindeki "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde yayılmasını ve yargı alanında doğabilecek hak kayıplarını önlemek amacıyla; 7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen durma süresi, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununda öngörülen zorunlu idari başvuru yoluna ilişkin süreler hariç, 1/5/2020 (bu tarih dâhil) tarihinden 15/6/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar (salgın hastalığın yayılma tehlikesinin daha önce ortadan kalkması halinde yeniden değerlendirilmek üzere) uzatılmıştır." şeklindeki düzenleme birlikte

değerlendirildiğinde, söz konusu sürelerin durma sürelerini takip eden günden itibaren işlemeye başlayacağı nazara alındığında, somut olayda 3 aylık şikayet süresinin 15/06/2020 tarihinden itibaren başlayacağı ve bu itibarla 07/08/2020 tarihinde yapılan şikayetin süresinde olduğu gözetilmeksizin, davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/09/2021 tarih, 2020/355 Esas – 2021/478 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 07/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4605, Karar No: 2023/5408, Tarih: 15.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4605 E.  ,  2023/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/417 E., 2023/43 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile, davacının 01.01.2001 ile 17.02.2013 tarihleri arasında kesintisiz ve tam zamanlı olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli 2013/578 Esas -2015/1431 Karar sayılı kararı ile, davanın kısmen kabulü ile davacının 17.06.2007-17.02.2013 tarihleri arasında aylık olarak (112,5 saat karşılığı=15 gün) hesabı ile kısmi süreli (part time) şekilde davalı Fırat 2 Apartmanı işyerinde hizmet akdi ile asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

21 Hukuk (kapatılan ) Dairesinin 09.10.2017 tarihli 2016/5272 Esas, 2017/7506 Karar sayılı kararı ile, "davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, davalıların temyizi yönünden ise, davacının eşi ...'nün hizmet cetveli getirtilerek nerede ve ne zamandan itibaren çalıştığı üzerinde durmak, dava konusu dönemi kapsayacak şekilde apartman karar defterinden uzunca yıllar binada oturanlar, komşu apartman sakinleri, yakın esnaf ve komşu apartman kapıcıları tanık olarak dinlenerek,davalı apartmanın kapıcılık hizmetlerini asli olarak davacının mı eşinin mi yerine getirdiği açıkça saptadıktan sonra sonucuna göre karar vermek " gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının 17.06.2007 - 17.02.2013 tarihleri arasında aylık olarak 112,5 saat karşılığı 15 gün kısmi süreli part-time şekilde davalı Fırat II apartmanında hizmet akdi ile ve asgari ücretle toplam 652 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının apartman inşaat halinde iken çalışmaya başladığını ,inşaat tamamlanıp kat maliklerinin binaya taşınmasından sonra da çalışmasına devam ettiğini, kısmi süreli olarak çalıştığının kabul edilmesinin mümkün olmadığını belirterek temyiz etmiştir.

Davalı Kurum vekili, eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiği belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili, davacının ilk olarak 10.02.2011 tarihinde apartmanla imzaladığı kısmi çalışma sözleşmesi ile çalışmaya başladığını , kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79/80 ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı,bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7174, Karar No: 2012/8486, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7174 E.  ,  2012/8486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.09.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılardan 46 parsel sayılı taşınmazın maliki ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 44 ve 192 parsel sayılı taşınmazlar lehine, 192, 193 ve 46 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasına, ayrıca Denizli 1. Asliye Hukuk mahkemesince 46 parsel sayılı taşınmaz yararına geçit hakkı kurulan dava dışı 51 parsel sayılı taşınmaz malikleri yararına yararlanma bedeli ödenmesine karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 30.04.2009 günlü 2009/4371 Esas, 5403 sayılı kararıyla; kesintisiz ve yola bağlantısı bulunmayacak şekilde geçit kurulduğu, aleyhine geçit kurulan taşınmazlar yönünden taraf teşkilinin sağlanmadığı ve hüküm tarihine yakın yeni bir bedel belirlenmesi gerektiği gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; 44 ve 192 parsel sayılı taşınmazların lehine, 25.06.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda 1 no'lu alternatif olarak belirtilen 192 sayılı parselin A harfi ile, 193 sayılı parselin B harfi ile, 46 sayılı parselin C harfi ile, 51 sayılı parselin D harfi ile gösterilen kısımlarından 3,5 m genişliğinde geçit hakkı tesisine, 46 ve 193 sayılı parseller arasında kanalet bulunduğundan davacılar tarafından bilirkişi raporunda belirtilen şekilde köprü yapılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı 46 parsel sayılı taşınmaz maliki ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

2-Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Hükme esas alınan 25.06.2010 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde 193 ve 46 sayılı parseller arasındaki köprünün 3.50 m genişliğinde yapılması gerektiği belirtilmiş ise de kurulan geçitin başladığı yerden genel yola kadar gerekçesi dayanakları birlikte gösterilmeksizin 3.50 m genişliğinde geçit tesis edilmesi Dairemizin yukarıda belirtilen ilkelerine aykırıdır.

Bu nedenle mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak, gerekirse keşif yapılarak 46 ve 193 parsel sayılı taşınmazlar arasında yapılacak köprü giriş ve çıkışlarında geçit eni 3.50 m, geçit güzergahının diğer kısımlarında Dairemizin yukarıda belirlenen ilkeleri doğrultusunda 2,5- 3 m olarak kurulmalı, hüküm tarihine yakın yeni bir bedel belirlenerek geçit hakkı tesisine karar vermelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14307, Karar No: 2012/852, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14307 E.  ,  2012/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 5709 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/294, Karar No: 2020/351, Tarih: 23.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/294 E.  ,  2020/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında hizmet alım sözleşmesi olduğunu, dava dışı işçinin açmış olduğu işçi alacağının tazminine ilişkin dava sonucu verilen karar ile tarafların müteselsil ve müştereken sorumluluğuna hükmedildiğimi, hükmedilen bedelin takip yapılması sonucu davacı tarafça ödendiğini, bu bedelin davalıların sorumluluğunda olduğunu savunarak ödenen 5.526,62 TL’nin ödeme tarihi olan 22.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Özel Güv. Tem. Ltd Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnamenin 25. maddesine göre, davacı asıl işverenin ödediği bedelden davalıların işçiyi çalıştırdığı süre ile sınırlı olarak sorumlu oldukları, davadan önce temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4785, Karar No: 2024/3683, Tarih: 21.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4785 E.  ,  2024/3683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2045 E., 2022/1950 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/162 E., 2019/1017 K.

Taraflar arasındaki davacı kadın tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına tedbir yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından bakımevinde kalması nedeniyle ödeme gücünün olmadığını, tazminat ve nafakalara hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine, davalı erkeğin sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ek kararı ile erkeğin "boşanma yönünden kısmi kesinleşmenin kaldırılması" talebinin reddine istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından boşanma hükmü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden ve İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ek kararı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen boşanma hükmü ile kusur incelemesine ilişkin karar davalı erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle, davalı erkek vekilinin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiş, İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ek kararı yönünden ise ek kararla reddedilen erkeğin talebinin idari işlem niteliğindeki kesinleşmeye yönelik olduğu ve istinaf yolu açık olarak verildiği anlaşılmakla bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin de reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Davalı erkek vekilinin reddedilen yönler dışında kalan temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Vekâletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı kadın vekili 22.05.2023 tarihli dilekçesi ile tazminat ve nafaka taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunnun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle

1.Davalı erkek vekilinin boşanma hükmü, kusur belirlemesi ve İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ek kararına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı kadın vekilinin temyiz aşamasında dosyaya sunduğu 22.05.2023 tarihli dilekçe uyarınca karar verilmek üzere Dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, gönderme sebebine göre erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.