muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14125, Karar No: 2012/830, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14125 E.  ,  2012/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/130, Karar No: 2013/18183, Tarih: 21.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/130 E.  ,  2013/18183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat....tarafından, davalı ... aleyhine 25/01/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı sürücünün kusuru ile neden olduğu trafik kazasında yaralandığını, uzun süre yatağa bağımlı yaşadığını beyanla uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, kazanın davacının asli kusuru ile meydana gelmesi nedeni ile maddi ve manevi tazminat ödetilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu trafik kazasının meydana gelişinde davalı sürücünün 2/8 kusurlu olduğu, davacının kolunda ve kaburgasında kırık oluştuğu gerekçesiyle, iyileşme süresi için hesaplanan geçici iş göremezlik tazminatı ile manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; davacının yaralanmasının derecesi, özellikle olay tarihi ve kusuru durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4781, Karar No: 2009/6071, Tarih: 02.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4781 E.  ,  2009/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 29 parsel sayılı 1098.14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davacı ... murisi ... ... adına, 101 ada 30 parsel sayılı 1627.41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikale dayanarak çekişmeli taşınmazların 1/2 payı murisi ... ... mirasçıları ve 1/2 payı davalı ... adına olmak üzere tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 101 ada 29 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen süre içerisinde davacı tarafın keşif avansını yatırmadığı, bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı ve mevcut delillere göre de davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için dosya keşfe hazır hale getirilip ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece 21.10.2008 tarihli duruşmada 28.11.2008 günü keşif yapılmasına karar verilmiş, davacı tarafa yüklenecek keşif giderleri ara kararında ayrıntılı ve usulüne uygun olarak belirtilmiş ise de keşif giderlerinin yatırılması için davacıya ihtarın tebliğinden itibaren 15 günlük süre verilmiş ve 10.11.2008 tarihinde ihtarı içerir tebligat yapılmış olup davacıya keşif giderlerini yatırması için verilen 15 günlük sürenin keşif gününden 2 gün önce sona ereceği ve yerel bilirkişilere keşif gününü bildirir davetiyenin bu süre içinde tebliğ edilemeyeceği açıktır. Davacı tarafa, bilirkişi adayı ve tanıklar adına çıkarılacak davetiyeler için gerekli giderler belirlenip yatırılması için makul süre verilmeden bu ara kararına dayanılarak keşif delilinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez. Süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğü’nün 12. maddesinin mutlaka göz önünde bulundurulması gerekir. Tüzüğün anılan maddesine göre “Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nev’i tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz.” Hükmü yer almış bulunmaktadır. Bu hükme göre değerlendirme yapıldığında, somut olayda yapılamayacağı önceden belli olan keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır

. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz.” Hükmü yer almış bulunmaktadır. Bu hükme göre değerlendirme yapıldığında, somut olayda yapılamayacağı önceden belli olan keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; davacı tarafa keşif masrafını yatırması için yeniden makul süre verilip, masraf yatırıldığında arazi başında keşif icra edilmek suretiyle, tarafların tüm delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması ve isabetsizdir. Kabule göre de çekişmeli 101 ada 30 sayılı parsel hakkında tescil hükmü kurulmamış olması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15253, Karar No: 2016/2593, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15253 E.  ,  2016/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete kasko poliçesi ile siortalı aracın seyir halindeyken yol üzerinde açık halde bulunan röğar kapağına aracın alt kısımları ile çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, araçta 2.801,00 TL hasar oluştuğunu, meydana gelen zarın sigortalısına ödendiğini belirterek 2.801,00 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın uyuşmazlığın çözümünün idari yargıya girmesi sebebi ile davanın görev yönünden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 2.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8802, Karar No: 2010/13550, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8802 E.  ,  2010/13550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanları ile kızları Mahiye'nin 1995 olan doğum yılının 1992 olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davacılara Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, ihbarnamenin gösterilen adresin kapısına yapıştırılıp, durumun tebliği alacak şahsa haber verilmesi de mümkün olduğunca en yakın komşularından birine, varsa yönetici ya da kapıcıya bildirilerek, bu şahısların adları ve soyadları yazılıp imzaları alınmadığından yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davacılara usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4253, Karar No: 2019/4634, Tarih: 21.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/4253 E.  ,  2019/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Katılan vekilinin 17/03/2014 günü tebliğ olunan kararı, CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 25/03/2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2) O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kadastrosu kesinleşmiş orman alanında 16 adet yapacak nitelikli kestane ağacını motorlu testere ile keserek açma yapan ve bu alana fındık fidanları dikerek işgal ve faydalanmada bulunan sanık hakkında; açılan kamu davasında, sanığın, alanın tapulu yerinde kaldığını iddia etmesi sonucu mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişisinin raporunda açma eyleminin Mart 2009 da ağaç keserek yapıldığı belirtildikten sonra raporun sonuç kısmında açmanın ağaç kesilerek Mart 2012 de yapıldığını, yine alanın içinde bulunduğu 101 ada 1 nolu parselde 3402 sayılı Kanuna göre orman kadastrosunun yapılıp dava konusu yer ile ilgisi olmayan kısmına itiraz edilmesi nedeniyle kesinleşmediğini belirtip başka bir yerinde de alanda kesinleşmiş orman kadastrosunun olmadığını belirtmesi karşısında oluşan çelişkiler nedeniyle;

Suç vasfının tespiti için dava konusu yerde harita ve orman mühendisi bilirkişiler ile keşif yapılarak açma eyleminin ne şekilde ve ne zaman yapıldığı ve alanda orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa suça konu yer bakımından kesinleşme tarihi tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5622, Karar No: 2010/1855, Tarih: 29.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5622 E.  ,  2010/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yı kasten öldürmekten, ...'ı da yaralamaktan ve mala zarar vermekten sanık ..., işbu suçlara yardımdan sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/02/2009 gün ve 260/47 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıkların temyizleri hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız, müdahillerin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşma taleplerinin cezaların miktarı itibariyle CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklardan ...’ın adam öldürme ve kasten silahla yaralama, sanık ...’in adam öldürmeye yardım ve mala zarar verme, sanık ...’in adam öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik soruşturmaya, yasal savunmaya, yaralama suçunda sübuta, öldürme suçunda suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna, sanık ... müdafiinin sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanamayan, katılanlar ..., ..., ... vekilinin sanıklar ... ve ... yönünden suç vasfına, tüm sanıklar yönünden takdiri indirimin yersiz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanık ...’ın adam öldürme ve kasten silahla yaralama suçları ile sanık ...’in adam öldürmeye yardım ve mala zarar verme suçlarından kurulan ve kısmen resen de incelemeye tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...’ın mala zarar verme suçu ile sanık ...’in adam öldürmeye yardım ve mala zarar verme suçları yönünden;

A)Sanık ...’ın adam öldürme ve kasten silahla yaralama suçları ile sanık ...’in adam öldürmeye yardım ve mala zarar verme suçlarından kurulan ve kısmen resen de incelemeye tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanık ...’ın mala zarar verme suçu ile sanık ...’in adam öldürmeye yardım ve mala zarar verme suçları yönünden;

a)Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ...’in arkadaşı olan sanık ...’in olay gecesi gittiği bir lokantanın servisini beğenmediği, servis bardaklarını kırarak taşkınlık çıkardığı, aynı yerde müşteri olarak bulunan maktul ... ile tartıştığı, çalışanlar tarafından lokanta dışına çıkarıldığı, ...’in haber vermesi üzerine olay yerine gelen ... ve ...’in lokanta önünde maktul ve arkadaşları ile kavga ettikleri, ...’ın maktulü bıçakla yaralayarak öldürdüğü ve daha sonra sanıkların lokanta önünde kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları olayda, sanıkların lokanta içindeki bardak ve tabakları kırarak zarar verdikleri hususunda savunmanın aksine mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı anlaşıldığı halde, mala zarar verme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

b)Sanık ...’in adli sicil kaydına göre, ... 8. Asliye Ceza Mahkemesince kasten silahla yaralama suçundan verilip 21.12.2006 tarihinde infaz edilen, 2 yıl 4 ay 26 gün hapis cezası nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 29/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/03/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat n'ın yokluğunda 01/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/8860, Karar No: 2024/11397, Tarih: 20.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8860 E.  ,  2024/11397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/869 E., 2024/938 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/353 E., 2022/27 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Edirne 1. İş Mahkemesinin 2021/210 Esas sayılı dosyasında davacının geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde Adli Tıp Kurum raporunda maluliyet oranının %20,2 olarak tespit edildiğini beyan ederek, meslekte kazanma gücü kayıp oranının %20,2 olarak tespitine ve bu oran üzerinden gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar ... ve ... Paz. Tic. Ltd. Şti. vekili; Limited Şirket ortağı olan ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini, muhatabın Kurum olduğunu beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili; davaya konu olayda Yüksek Sağlık Kurulu ve ATK’dan alınan raporlarda Kanunda düzenlenen koşulların oluşmadığını, Kurumca yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu, davanın açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; davacının kaza tarihinden itibaren çalışma iş gücünü %20,2 oranında kaybettiğinin tespiti ile davacıya bağlanan iş göremezlik gelirinin 01.04.2016 tarihinden itibaren bu orana göre arttırılmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... ve ... Pazarlama Tic. Ltd. Şirketi vekili; ... yönünden husumet itirazlarının değerlendirilmediğini, ceza davasında yargılanmasının hukuk davasında taraf sıfatına sahip olduğunu göstermeyeceğini, talebin muhatabının işveren değil Kurum olduğunu beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.