muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10103, Karar No: 2022/4088, Tarih: 24.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10103 E.  ,  2022/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: KAYSERİ 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 24/05/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ...geldi. Davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacı vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan eşi ...’ın 1110 ada 24 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak,davalı kızı ...’e satış yoluyla temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi, davalının da alım gücü bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakanın dava konusu taşınmazı satma kararı alması üzerine birikimlerini değerlendirmek amacıyla satın aldığını, satış bedeli olarak mirasbırakanın banka hesabına 06.01.2006 tarihinde 30.000,00 TL, 01.05.2006 tarihinde 40.000,00 TL olmak üzere toplam 70.000,00 TL havale yapıldığını, davanın haksız ve hukuka aykırı olarak açıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, temlikin muvazaalı olup, satış işleminin gerçek olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Mahkemece sadece tanık beyanları dikkat alınarak hüküm verildiğini, ancak dosyaya sunulan ödeme belgelerinin dikkate alınmadığını, satış bedeli olarak mirasbırakanın banka hesabına 06.01.2006 tarihinde 30.000 TL ve 01.05.2006 tarihinde 40.000 TL ödendiğini, satış işleminden sonra taşınmazı davalı ve ailesinin kullanmaya başladığını,davalının taşınmazın iyileştirilmesi için masraflar yaptığını, satış bedeli ile mirasbırakanın davacıya ziynet eşyası aldığını,mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunun hukuka uygun olmadığını, bilirkişi raporuna yapılan itirazın mahkemece dikkate alınmadığını, ödenen 70.000 TL’nin taşınmazın gerçek değeri olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 23/09/2021 tarihli ve 2019/1038 Esas 2021/1620 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın davacının eşi olduğu, davalının ise babası olduğu, davacının ikinci eş olup ev hanımı olduğu, davalının ise üniversitede öğretim görevlisi olarak çalışmakta olduğu, davalının taşınmazın bedelinin ödenerek satın alındığını savunma olarak ileri sürdüğü ancak ödeme savunmasının ispatının yapılamadığı, resmi akitte satış bedeli olarak 23.500,00 TL gösterilmesine rağmen 70.000,00 TL ödeme yapıldığı, taşınmazın keşfen belirlenen satış tarihindeki değerinin 555.858,00 TL olduğu, yapılan ödemenin satış bedelini karşılamadığı, davalının taşınmazı satın almasına rağmen malik olarak sahip çıkmadığı, satış bedeli ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğu, dava konusu taşınmazın bahçeli villa konumunda olup, dava tarihi itibariyle değerinin 1.245.123,00 TL olduğu ve davalının bu taşınmazı alabilecek ekonomik durumunun olmadığı, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili duruşma istekli temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle (V/3.2.) nolu paragrafta yer verilen yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinin yerinde olmasına, (III) nolu paragrafta yer verilen İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) nolu bentte yazılı olduğu üzere karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya katılmadığından lehine duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı 15.947,70 TL bakiye onama harcının hükmü temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/05/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5881, Karar No: 2012/7890, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5881 E.  ,  2012/7890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kapama zeytinin .. ilçesine ait 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorulup alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4520, Karar No: 2011/9480, Tarih: 22.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4520 E.  ,  2011/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :23.12.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3781, Karar No: 2017/16196, Tarih: 07.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3781 E.  ,  2017/16196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemini silahtan sayılan sandalye ile gerçekleştirdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1)Yaralama suçlarında temel ceza maddesi 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi olup aynı yasanın 61. maddesine göre temel cezanın belirlenmesi, daha sonra eylem silah sayılan aletle işlenmesi nedeniyle aynı maddenin 3. fıkrası gereğince ½ oranında artırım yapılmasından sonra 87. maddedeki netice sebebiyle misli artırım yapılması ve bulunan miktarın maddede belirtilen cezanın alt sınırının altında olması halinde mağdurdaki yaralanma nedeniyle (5) yıla çıkarılması gerekirken yazılı şekilde hatalı uygulama ile hüküm kurulması,

2)Sanığın müştekiye yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle müştekinin hayati tehlike geçirmesine ve müştekide kemik kırığı meydana gelmesine neden olduğu olayda, müştekide meydana gelen kemik kırığının 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre sadece temel hapis cezasının tayininde nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşma nedeni olarak gösterilebileceği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-d maddeleri gereğince kurulan hükmün ayrıca meydana gelen kemik kırığından dolayı 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırılması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı   6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince (karşı temyiz bulunmadığından eylem nedeniyle CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak gözetilerek) BOZULMASINA, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12189, Karar No: 2014/7551, Tarih: 12.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12189 E.  ,  2014/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2011/1911-2012/96

Davacı Ş.. U.. vekili Avukat G.. D..al tarafından, davalı A.. Ç.. aleyhine 08/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine “hırsız” diyerek hakaret ettiğini, kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sözlerin kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın; tarihi, gelişimi, sözlerin ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayın; tarihi, gelişimi, sözlerin ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22847, Karar No: 2010/5746, Tarih: 06.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22847 E.  ,  2010/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 06/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9128, Karar No: 2021/10659, Tarih: 24.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9128 E.  ,  2021/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

A)Sanık ... hakkında “2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ile “defter, kayıt ve belgeleri ibraz gizleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 16.11.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık ... hakkında “2009 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 26.11.2015 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3857, Karar No: 2022/6137, Tarih: 23.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3857 E.  ,  2022/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

DAVALILAR :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, ilk derece mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 5.628,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27248, Karar No: 2015/44829, Tarih: 12.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/27248 E.  ,  2015/44829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/102669

MAHKEMESİ : Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2011/151 (E) ve 2012/12 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınanlara ait birahaneye gidip veresiye bira içen sanığın, tekrar bira istediğinde bu isteğinin geri çevrilmesi üzerine, masayı dağıtıp, tabakları kırarak, yakınana “senin için iyi olmaz” diyerek tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3.maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. D.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32295, Karar No: 2022/12712, Tarih: 20.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32295 E.  ,  2022/12712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında bulunan ve kolluk tarafından tanzim edilen 21.09.2015 tarihli araştırma, tespit ve yakalama tutanağında; sanığın, 02.09.2015 tarihinde gerçekleştirdiği başka bir hırsızlık olayından dolayı kamera kayıtlarından teşhis edilerek 21.09.2015 tarihinde yakalandığında; yakın tarihlerde Konya ilindeki su sayaçlarının çalınmasıyla ilgili 20 ayrı olayı gerçekleştirdiğini kabul ettiğinin belirtildiği; sanığın, hırsızlık büro amirliğinde müdafii olmaksızın alınan aynı tarihli ifadesinde de kendisine sorulan 20 olayla ilgili aynı şekilde hırsızlık yaptığını, çaldığı sayaçları seyyar hurdacıya sattığı şeklindeki beyanın alındığı; sanığın, kovuşturma aşamasında ise sadece iki yerden hırsızlık yaptığını onlardan dolayı da ceza aldığını, ...., mahallesinde kesinlikle hırsızlık yapmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmediğini ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinin esas alınmasını talep etmesi karşısında; sanığın ifadesinin soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınmaması, 20 ayrı olayı gerçekleştirdiğine ilişkin toplu olarak ifadesinin alınması ve kovuşturma aşamasında da suçlamaları inkarı karşısında; sanığın, kollukta müdafi olmaksızın alınan ve kovuşturma aşamasında kabul etmediği ifadesi dışında üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.