muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/15396, Karar No: 2020/378, Tarih: 08.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15396 E.  ,  2020/378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın boşandığı eşi olan mağduru birden fazla bıçak darbesi ile hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaraladığına dair iddia ve kabul karşısında, TCK'nin 86/1 maddesince temel cezaya hükmedilirken suçun işleniş biçimine, suçun işlendiği yer ve zamana, mağdurda meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığına göre TCK'nin 3. maddesi gereğince cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3608, Karar No: 2014/153, Tarih: 14.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/3608 E.  ,  2014/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/30-2012/444

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.01.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat H. Y.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı.

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, mirasbırakanın daha önce davalılara vasiyet ettiği çekişme konusu taşınmazları bu defa satış suretiyle temlik ettiği, resmi senette satış bedelinin alındığının belirtildiği, murisin taşınmazlarını mirasçıları arasında hak dengesini gözeterek paylaştırdığı, murisin davacılara da taşınmaz bıraktığı, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan Halil Meriç’in çekişme konusu 199 ada 2, 201 ada 18 ve 221 ada 50 parsel sayılı taşınmazları 27.07.2009 tarihli akitle oğlu davalı B.e, 151 ada 23, 198 ada 49 ve 152 ada 13 parselleri de aynı günlü ve bir sonraki yevmiye numaralı akitle davalı R.ye intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini satış suretiyle temlik ettiği, 152 ada 13 parselin 2010 yılında imar uygulamasına tabi tutularak 234 ada 7 parselin müstakil olarak davalı R.adına tescil edildiği, mirasbırakanın daha önce 12.11.1998 tarihinde düzenlediği vasiyetname ile, maliki olduğu 198 ada 49, 152 ada 13, 151 ada 23 parselleri oğlu R.. M..’e, 221 ada 50, 199 ada 2 ve 201 ada 18 parsel sayılı taşınmazları da oğlu B.. M..’e vasiyet ettiği, anılan vasiyetnamenin Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/43 esas sayılı dosyasında açılıp okunduğu, davacıların bu vasiyetnamenin iptali ve tenkis istekli dava açtıklarını bildirdikleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, taraflar arasında derdest bir davadan bahsedebilmek için, tarafları, konusu ve dava sebebi aynı olan iki ayrı davanın olması gerekli olup, eldeki davada muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istenildiği gözetildiğinde, vasiyetnamenin iptali ve tenkis davasının dava konusu ve tarafları aynı olmakla birlikte, dava sebebinin farklı olması nedeniyle derdestlikten söz edilemeyeceği açıktır.

Hemen belirtmek gerekir ki, taraflar arasında derdest bir davadan bahsedebilmek için, tarafları, konusu ve dava sebebi aynı olan iki ayrı davanın olması gerekli olup, eldeki davada muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istenildiği gözetildiğinde, vasiyetnamenin iptali ve tenkis davasının dava konusu ve tarafları aynı olmakla birlikte, dava sebebinin farklı olması nedeniyle derdestlikten söz edilemeyeceği açıktır.

Davacılar, mirasbırakanın çekişmeli taşınmazları davalılara temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu’nun 706., Borçlar Kanununun 213. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 237.) ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Somut olayda, mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, mirasbırakan H.M.’in mirasçılarının kim olduğunu gösterir mirasçılık belgesi ilgilisinden temin edilmediği gibi mirasçılığa esas alınabilecek aile nüfus kayıt tablosu getirtilmemiş, davacıların mirasçılık sıfatları, başka bir deyişle dava açma haklarının bulunup bulunmadığı belirlenmemiştir. Ayrıca, dava konusu edilen taşınmazlardan 112 ada 1 parsel sayılı taşınmazın muristen davalılara intikaline konu akit tabloları getirtilmemiş, 112 ada 1 parselin ve 152 ada 13 parsel sayılı taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulması sonucu oluşan 248 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mülkiyet bilgilerini içerir çap (tapu) kaydı temin edilmediği gibi mahkemenin davayı ret gerekçesine konu olacak şekilde murisin davacılara ve diğer mirasçılarına hak dengesini gözetir bir paylaştırma yaptığını gösterir taşınmaz temlikleri bakımından da bir tespit yapılmış değildir.

Hal böyle olunca; mirasbırakan H. M.’in mirasçılarının kim olduğunun belirlenmesi, davacıların dava açma haklarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, dava konusu taşınmazların davalılara temlikine ilişkin akit tablolarının eksiksiz getirtilmesi, çap kayıtlarının istenmesi, murisin tüm mirasçılarını kapsar biçimde hak dengesini gözetir bir mal paylaşımı

yapıp yapmadığının tespiti bakımından kayıt ve belgelerin temini ile yukarıda açıklanan ilkeleri kapsar şekilde gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, hasıl olacak sonuca göre değerlendirme yapılarak murisin gerçek irade ve amacının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3773, Karar No: 2014/10960, Tarih: 06.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/3773 E.  ,  2014/10960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 7 - 2011/105913

Mahkemesi : Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 02/11/2010

Numarası : 2007/1080 - 2010/973

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/966 Esas sayılı dosyası ile 2008/891 Esas sayılı dosyasındaki suç tarihi, konu ve tarafının, Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/1080 Esas sayılı dosya ile aynı olduğu, bu nedenle 13.11.2008 ve 14.05.2009 tarihli birleştirme kararları ile sanık hakkında davaların 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1080 Esas sayılı dosyası üzerinden görülmesinin yerinde olduğu, birleştirilmesine karar verilen davalar hakkında birleştirilmeden önce CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilebileceği, birleştirilme sonrası ise birleştirilmiş davaların reddi yerine, aynı eylem nedeniyle açılmış iddianameler hakkında tek bir kararın verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bu yöndeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen Mersin ili, Mezitli beldesi, Soli-Pompeiopolis örenyerinde yer alan 17 pafta, 755 sayılı parselin tapuda sanık E.. Ö.. adına kayıtlı olduğu, Mersin Müze Müdürlüğü görevlilerince olay yerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 14.08.2007 tarihli raporda, sanığın 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kalan arazisine toprak dökerek dolgu yaptığının, arazisinin etrafını beton destekli çit ile çevirdiği ve mandalina fidanları diktiğinin tespit edildiği, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 25.09.2007 ve 26.11.2007 tarihli kararları ile izinsiz fiziki faaliyetlerin kaldırılmasına ve sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, sanığın aynı eylemi nedeni ile hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca birden fazla soruşturmanın açıldığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davaların açıldığı, 13.11.2008 ve 14.05.2009 tarihli birleştirme kararları ile sanık hakkında açılmış bulunan davaların Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/1080 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği, her ne kadar sanığın beyanlarında arazisine sürekli moloz, asfalt ve çöp dökülmesi nedeni ile arazisi etrafını çit ile çevirdiğini beyan etmiş, Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 02.06.2008 tarih ve 2008/146 değişik iş sayılı kararı ile arazisindeki moloz ve asfalt parçalarını tespit ettirmiş ve yargılama neticesinde de sanıkta suç kastının olmaması nedeniyle beraatine karar verilmiş ise de, sanığın sadece arazisinin etrafını çit ile çevirmediği, ayrıca toprak döktürerek dolgu da yaptırdığı, ayrıca yine izinsiz olarak 24 adet selvi ağacı diktiği, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun ağaçların kaldırılması kararı üzerine kaldırdığı ağaçlar yerine bu sefer de 14 adet mandalina ağacı diktiği, tüm bu eylemleri nedeniyle sanığın sit alanı içerisinde kaldığını bildiği arazisinde izinsiz fiziki müdahale kapsamında kalan eylemlerine ısrarla devam ettiği, böylece sanığın suç kastı ile hareket etmediği kabulünün yerinde olmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12118, Karar No: 2019/2844, Tarih: 19.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12118 E.  ,  2019/2844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter belge ibraz etmemek ve sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hak kapsamına girmeyen 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

15 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca en az ceza süresi kadar bir denetim süresi belirlenmesi gerektiği gözetilmeden “denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması” ibaresi ile yetinilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının erteleme ile ilgili “sanık hakkında TCK'nin 51/3. maddesi uyarınca denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” cümlesinin çıkarılarak yerine "sanık hakkında 51/3. maddesi gereğince 15 ay süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- Sanık hakkında 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında "yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması, dosya arasında bulunan 30.04.2013 tarih ve... sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu Mütalaası'na göre sanık ... hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mütalaa verildiği, 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin olarak verilmiş herhangi bir mütalaa bulunmadığının anlaşılması karşısında; durma kararı verilerek sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin anılan Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan "mütalaanın" verilip verilmeyeceği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Her takvim yılında işlenen suçların zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması ile eksik ceza tayini,

b- Hükmün gerekçe kısmında, “Sanığın sabit görülen eylemine uyan 213 sayılı VUK'nin 359/b-1, 43/1 maddelerinin beş kere uygulanmasına karar vermek gerekmiş olup” denilmesine rağmen, hüküm fıkrasında, sanığın zincirleme şekilde bir kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23787, Karar No: 2013/52, Tarih: 14.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23787 E.  ,  2013/52 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, murisin ölümünden sonra yersiz çekilen aylıkların tahsiline ilişkin yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; davalı Kurum’dan yaşlılık aylığı almakta iken vefat eden sigortalının ölümünden sonra çekilen yersiz aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; aylıkların davalı tarafından çekildiğine ilişkin delil elde edilemediğinden, davanın reddine karar verilmiştir. Yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeğe elverişli değildir.

Dosya kapsamına göre, müteveffa ... 24.10.2004 tarihinde öldüğü, ölümünden sonraki 24.10.2004 ile, 01.07.2006 tarihleri arasındaki yersiz ödenen ölüm aylıklarının ... bankamatik ile çekildiği anlaşılmaktadır. Zabıta araştırması yapılmamış, hak sahibinin ölmeden önce kiminle yaşadığı, davalının ikamet adresinin neresi olduğu ve hak sahibi ile, ölümünden önce, son zamanlarında kimin ilgilendiği araştırılmamıştır.

Bilindiği gibi müddei iddiasını isbatla yükümlüdür.Bir davada isbat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesi ve isbat yükü altında bulunan taraftan delillerini istemesi hakimin usul hukuku hükümlerinden kaynaklanan başlıca görevlerindendir. Öncelikle, somut olayda isbat yükünün kime ait olduğunun belirlenmesinde hukuksal zorunluluk vardır. Doğal olarak bankamatik kartının hayatta iken sigortalının yanında bulunması, öldükten sonra da birlikte oturan mirascılarının eline geçmesi asıldır.Hak sahibinin en son nerede ikamet ettiği ve ölmeden önce kendisiyle kimin ilgilendiği, yanında kimsenin kalıp kalmadığı, sigortalının... kartının yenilenip yenilenmediği, yenilenmişse, kime teslim edildiği bankadan tespit edilmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

./..

-2-

O halde, davacı avukatının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/3837, Karar No: 2013/11760, Tarih: 11.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/3837 E.  ,  2013/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK ( İŞ ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ile bakiye süre ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, 5 yıllık belirli süreli iş sözleşmesi yapıldığını, 5 yıllık süre bitmeden iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, genel tatil, bakiye süre ücret alacağı ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.