muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1189, Karar No: 2014/1111, Tarih: 11.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1189 E.  ,  2014/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİRVAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/242-2013/178

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu İ.. Köyü çalışma alanında bulunan 137 ada 1 parsel sayılı 320,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, çeşme ve arsası niteliği ile davalı İ.. Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı A.. C.., tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsamadığı, taşınmazın çeşme ve arsası niteliği nedeniyle özel mülkiyete konu edilemeyeceği gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacı taraf, Aralık 1954 tarih 63 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak, 30-40 yılı aşkın süre ile zilyet olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki, mahallinde yapılan uygulama sonucu davacı tarafın tutunduğu Aralık 1954 tarih 63 sıra numaralı tapu kaydının kuzey hududunu “pınar” okumakta olup beyanlarına göre; kayıtta okunan “pınar” olduğu belirtilen “çeşme”nin, çekişmeli taşınmazın en güneyinde bulunması da dikkate alındığında, sözü edilen kaydın dava konusu 137 ada 1 parsel sayılı taşınmazı kapsamadığı doğru olarak toplanan ve değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Başka bir deyişle, çekişmeli taşınmazın tapusuz yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. O halde, davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığının incelenmesi gerekir. Her ne kadar, mahallinde yapılan keşiflerde dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklarca, çekişmeli taşınmazın üzerinde bulunan ceviz ağaçları ve çeşmenin “C..” ailesine ait ve onlar tarafından kullanıldığı belirtilmiş ise de, ziraatçı bilirkişi aracılığı ile taşınmazın niteliği ve üzerindeki ağaçların yaşı ve cinsine ilişkin bir rapor alınmadığı gibi; çekişmeli taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne sebeple kaldığı, kim tarafından ne şekilde kullanıldığı açıkça sorulup saptanmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, doğru

sonuca varılabilmesi için, taşınmaz başında elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişiler, taraf tanıkları huzurunda, fen ve ziraatçı bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif icra edilmelidir. Keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, çekişmeli taşınmazın kime ait olduğu hususu ayrıntılı şekilde sorulup kesin olarak saptanmalı, yargılama boyunca dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki varsa yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir gerekçeli kroki ve rapor alınmalı, ziraat mühendisi bilirkişisinden taşınmazın niteliği, toprak yapısı ile ceviz ağaçları bulunan taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin ne şekilde iktisaba elverişli olduğu hakkında ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınmalı, ceviz ve varsa başkaca ağaçların yaşları, dağılımı ve adedi hakkında ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26517, Karar No: 2022/5287, Tarih: 22.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26517 E.  ,  2022/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinde sayılan hak yoksunlukları hakkında bir karar verilmemiş ise de, aynı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın ifadesinde belirttiği ... isimli tanığın ceza infaz kurumundan tahliye edildiğine dair yazı cevabına istinaden tanığın açık adres ve kimlik bilgilerinin sorulması için yazılan 26/11/2015 tarihli müzekkerede tanık adının ... olarak bildirilmesi sonucunda talimatla beyanı alınması istenen ...’in de tarafları tanımadığına ilişkin dilekçe sunmuş olduğu görülmekle; sanığın ifadesinde belirttiği ve 12/05/2014 tarihinde açık Ceza İnfaz Kurumu’na devredildiği belirtilen ...’in dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Katılanın motosikleti ikamet ettiği sitenin bahçesine parkettiği ve buradan çalındığını belirttiği ve hazırlık aşamasında motosikletin çalındığı yere ilişkin bir görgü tespit çalışmasının yapılmamış olduğu değerlendirildiğinde, motosikletin çalındığı yerin ikametin eklentisi olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre eylemin suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suça uyup uymadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21279, Karar No: 2015/8018, Tarih: 12.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21279 E.  ,  2015/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda mağdurun vucüdunda kemik kırığı meydana gelecek ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı ve temel cezadan TCK'nın 89/2-b-d maddeleri gereğince arttırım yapılması gerekirken, 2- b maddesinin de gösterilmesi gerekirken sadece 89/2-d maddesi ile arttırım yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün ikinci fıkrasındaki ''TCK'nın 89/1-2-d'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''TCK'nın 89/1-2-b-d'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7742, Karar No: 2012/8317, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7742 E.  ,  2012/8317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisi - tapu iptal ve tescilden kaynaklanmaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 04/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28353, Karar No: 2013/9222, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/28353 E.  ,  2013/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalı işverene sözleşmede kararlaştırılan cezai şart hükmünün geçersiz olması nedeni ile borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren ile davacı arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını ve fiilen uygulandığını, sözleşmenin 10.maddesinde işveren ve davacı için eşit ve karşılıklı olmak üzere iş süresinin bitmesinden önce sözleşmenin feshine ilişkin olarak cezai şart ödenmesi ve miktarının kararlaştırıldığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, sözleşme ile kararlaştırılıp olan cezai şart tutarının işverence davacıdan yazılı olarak talep edilerek muaccel hale getirildiğini, ancak cezai şart düzenleyen hükmün geçersiz olduğunu belirterek, davacının davalıya cezai şart borcunun bulunmadığının tespitine bu talep kabul edilmez ise öngörülen ceza şart miktarının önemli derecede tenziline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin asgari süreli iş sözleşmesi olup yerleşik Yargıtay Kararlarına göre, asgari süreli iş sözleşmesi gereği kararlaştırılan cezai şartın hukuken geçerli ve talep edilebilir nitelikte olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ile davalı arasında asgari süreli iş sözleşmesi ve taahhütname imzalandığı, sözleşmede cezai şartın karşılıklı olarak düzenlendiği ve geçerli olduğu gerekçesi ile öngörülen cezai şart miktarı çalışılan ve çalışılmayan süreye göre oranlanarak ve takdiri yapılan indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

4857 Sayılı İş Yasasında cezai şarta ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Cezai Şart, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 158-161, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun179-180 maddelerinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK.’un 420. Maddesinde de hizmet sözleşmelerine sadece işçi aleyhine konulan ceza koşulunun geçersiz olduğu belirtilmiştir. Genel hüküm niteliğinde olması sebebiyle Borçlar Kanunu dışındaki uyuşmazlıklar bakımında da bu hükümler uygulanmamaktadır. İşçi lehinde tek taraflı ceza koşulu içeren sözleşme hükümleri geçerlidir. Bunun yanında ceza koşulunun özellikle işveren lehine geçerli olabilmesi için karşılıklı olması ve eşit koşulları taşıması, denk olması gerekir.

Somut uyumazlıkta hükme esas alınan taraflar arasındaki ceza koşulunu içeren sözleşmenin 9. maddesi ve taahhütname incelendiğinde, işçi açısından iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde, işveren açısından ise aynı kanunun 25/II maddesindeki nedenler yanında 18. Maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde cezai şart ödenmesi öngörülmüştür. Kurala göre işverenin cezai şart tazminatı ödemesi nedenleri geçerli nedenler de içerisine alınarak sınırlandırılmış ve işveren lehine, işçi aleyhine fesih nedenleri yönünde bir düzenleme getirilmiştir. Cezai şartın işveren lehine ve işçi aleyhine olması nedeni ile geçersiz olduğu kabul edilmelidir. Nitekim aynı gerekçe ile ... 3. İş Mahkemesi tarafından cezai şartın davacı işçi açısından geçersizliğine ve davacının borçlu olmadığına dair verilen 16.02.2012 gün ve 2011/659 Esas, 2012/59 Karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2012/6347-27583 sayılı ilamı ile onanmış ve kesinleşmiştir. Taraflar arasında sözleşmede düzenlenen cezai şart davacı açısından geçersiz olduğundan davanın tamamen kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6220, Karar No: 2017/16429, Tarih: 23.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6220 E.  ,  2017/16429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı ile dahili davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Gerekçeli karar başlığında dahili davalılardan ... ... Temizlik İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şti. nin ticari ünvanının yanı sıra " Muhasebe Müdürlüğü " şeklindeki yazımın mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ile dahili davalı ... ... Temizlik İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şti. nin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- 6100 sayılı HMK ve yargılama hukukumuzda zorunlu dava arkadaşlığı dışında, dava dilekçesinde usulüne uygun şekilde davalı gösterilmeyen gerçek yada tüzel kişinin dahili dava yolu ile davaya dahil edilmesi ve hakkında hüküm kurulması mümkün değildir. Sadece husumette yanılma halinde gerçek tarafa dava dilekçesi tebliğ edilir ve taraf teşkili sağlanır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde işçilik alacaklarının tahsili talebi ile sadece davalı Kurum aleyhine dava açmıştır.

Davacı vekili duruşmanın 17.02.2014 tarihli oturumunda "...son taşeron firmayı tespit edip, davaya dahil edeceğini.." bildirmiş ve davacı vekili ... ... Temizlik İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şti. dava dahil etmiştir.

Mahkemece davacının hak ettiği kıdem tazminatının davalı Bakanlık ile son taşeron olan ... ... Temizlik İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şti.den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere mahkeme kararında dahili davalı olarak adlandırılan ... ... Temizlik İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şti. aleyhine usule uygun dava açılmamıştır.

Mahkemece hakkında usulüne uygun dava açılmayan ... ... Temizlik İnşaat Tic. ve San. Ltd. Şti. nin davacının kıdem tazminatından diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması hatalıdır.

3- Mahkemece HMK. nun 332/2. maddesine aykırı bir şekilde yargılama giderlerinin dökümü yapılmadan toplam miktar belirtilerek karar verilmiştir. Belirtilen toplam miktar içerisinde davacının yaptığı harç masraflarının olup, olmadığı belli değildir. Yargılama giderleri HMK. nun 332/2. maddesi uygun şekilde dökümü yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

4- Mahkemece hüküm altına miktarın net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

4- Mahkemece hüküm altına miktarın net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı Kurum harçtan muaf olduğundan 27/03/2015 tarihli makbuz ile yersiz yatırılan tüm temyiz harçlarının talep halinde davalı Kuruma iadesine, dahili davalının yatırdığı peşin temyiz harcının isteği halinde dahili davalıya iadesine, 23/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3156, Karar No: 2013/7716, Tarih: 10.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3156 E.  ,  2013/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ....Köyü 250 parsel sayılı 20413 m² yüzölçümlü taşınmazın kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı iddiasıyla dava açmış, mahkemece 3402 sayılı Kanunun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, davalı tarafından hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/09/2011 gün ve 416 - 7425 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Anılan maddenin Anayasa Mahkemesince iptal edildiği, bu nedenle mahkemece yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1980 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 1987 yılında yapılan genel arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece, bozma kararı öncesinde yapılan araştırmaya göre, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da; yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; bozma kararı öncesinde alınan orman bilirkişi kurulu raporunda,  çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında, 1957 tarihli memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu, üzerinde kısmen meşe, gürgen, akasya ağaçları bulunduğu ve % 35 eğimli olduğu açıklanmış, ziraat uzmanı tarafından hazırlanan 09.06.2010 tarihli raporun birinci sayfasında ise bir yandan kesif olarak akasya ağaçları ile kaplı olduğundan söz edilirken, aynı sayfada orman emvali, kök ve kalıntısına rastlanmadığı belirtilerek çelişki yaratılmış, gerek orman; gerekse ziraat bilirkişi raporunda taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları, sayıları, taşınmazdaki dağılımı açıklanmamıştır. Bu durumda, mahkemece yetersiz ve çelişkili raporlara dayanılarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece yeniden yapılacak keşifte, öncelikle, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile önceki keşifte uygulandığı bildirilen 1957 tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar steroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne

şekilde görüldüğü belirlenmeli, komşu taşınmazlar hakkında Orman Yönetimi ve Hazine tarafından aynı iddia ile açılan dava bulunup bulunmadığı araştırılarak, komşu taşınmazlara ait son tapu kayıtları, davalı iseler dava dosyaları getirtilip dosyaya eklenmeli, hem orman hem ziraat uzmanı bilirkişilerden taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları, sayıları, taşınmazdaki dağılımı, eylemli orman olup olmadığı konusunda rapor alınmalı, kesinleşen orman sınırı dışında kalan bir taşınmaz hakkında Orman Yönetiminin böyle bir davayı açabilmesi için eylemli orman niteliğinin bulunması gerektiği düşünülmeli, bundan sonra elde edilecek sonuç çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalınının temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan  hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 10.09.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13508, Karar No: 2007/4420, Tarih: 19.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13508 E.  ,  2007/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Çivril S.H.

TARİHİ        : 19.04.2006

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.19.03.2007 Pzt.
Yargıtay — Esas No: 2021/9763, Karar No: 2022/1850, Tarih: 07.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9763 E.  ,  2022/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babasının, 25 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 nolu bağımsız bölümünü davalı eşi ...’ya, 81 ve 82 parsel sayılı taşınmazlarını diğer davalı oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiğini, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., mal kaçırma iddiasının haksız olduğunu zira mirasbırakanın terekesinde çok önemli miktarda taşınmaz ve nakit bulunduğunu, kendisinin evlenmediğini ve mirasbırakanın ihtiyaçlarını karşıladığını, hastalık dönemlerinde maddi manevi destek olduğunu, mirasbırakanın minnet duygusuyla davaya konu iki taşınmazı kendisine devrettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı 1977 yılında kendi çalışması sonucu elde ettiği kazanç ve babasının katkıları ile üçüncü kişiden satın aldığını, davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Araklı Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli ve 2018/286 E., 2021/31 K. sayılı kararıyla; (2) nolu bağımsız bölümün davalı ... tarafından üçüncü kişiden satın alındığı gerekçesiyle (2) nolu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine, davalı ... adına kayıtlı 81 ve 82 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise mal kaçırma ve muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle, 81 ve 82 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri