muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3472, Karar No: 2022/5132, Tarih: 01.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3472 E.  ,  2022/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı ... ...'ın temyiz edilmesi üzerine temyiz süresinin geçtiği gerekçesi ile ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, iş bu ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Muş ili Merkez ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan dava ve temyize konu 109 ada 4 parsel sayılı 7.486,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak, tespitin iptali ile taşınmazın adına tespit ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece verilen, davanın reddine, çekişmeli 109 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline ilişkin önceki hüküm, davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince, "çekişmeli taşınmazın güney, kuzey, doğu ve batı sınırında mera parselleri ile çevrili olduğu, meraların kullanım şekli itibariyle bütünlük arz ettiği, bu haliyle komşu mera parsellerinin ortasında kalan çekişmeli taşınmazın özel mülk olduğunu kabul etmenin, meraların kullanım özelliğine ve arazinin konumuna uygun düşmediği açıklanarak, taşınmazın meradan açma olduğu gözönüne alınarak davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile dava konusu 109 ada 4 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine ek kararla temyiz talebinin sürenin geçmiş olması nedeni ile reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile dava konusu 109 ada 4 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine ek kararla temyiz talebinin sürenin geçmiş olması nedeni ile reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz isteğine ilişkindir.

1. Temyiz isteminin süreden reddine dair ek karar yönünden yapılan incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre, “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Yine, anılan Kanun'un 17. maddesine göre, “Belli bir yerde devamlı olarak meslek ve sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek ve sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.” Buna göre, anılan Kanun'un 16 ve 17. maddeleri uyarınca yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tespiti, yine muhatap ile muhatap adına tebligatın yapılacağı kimsenin aynı konutta birlikte oturan kişi veya hizmetçi/daimi çalışan olması gerekir.

Davalı ...' a, tevzi saatinde adreste bulunmama nedeni ve tebligat sırasında nerede bulunduğu belirtilmeksizin yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve Mahkemece, bu usulsüz tebligata dayalı olarak verilen davalının temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek kararın usul ve yasaya uygun bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin 07.05.2019 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. İşin esası yönünden yapılan temyiz incelemesinde; Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 07.05.2019 tarihli ve 2019/5 Esas, 2019/21 Karar sayılı EK KARARIN KALDIRILMASINA, davalının asıl karara yönelik temyiz itirazları (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden reddi ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3304, Karar No: 2012/484, Tarih: 23.01.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3304 E.  ,  2012/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ... ve bu suça fer'i iştirakten sanıklar ... ve ...'nün bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2006 gün ve 2005/346 Esas, 2006/392 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14360, Karar No: 2013/28841, Tarih: 20.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14360 E.  ,  2013/28841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıya mal sattığını davalınnı fatura bedellerini ödemediğini girişilen icra takibinede itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında ve karşılık davasında, davacı tarafından dosyaya sunulan fatura ve hesap özetlerine bir itirazlarının bulunmadığını, ancak dosyaya ibraz ettikleri faturalara bağlı olarak kendilerinin de 5.12.2011 tarihli 2 adet faturadan dolayı davacıdan toplam 110.000,00 TL alacaklarının bulunduğunu, bu faturalar karşılığı 2009-2010 yılı ile 2010-2011 yıllarına ilişkin stadyum rulopan reklamının yapılarak reklam hizmetinin verildiğini, bu nedenle takas def'inde bulunduklarını, takas ettikleri tutar mahsup edildikten sonra davacıdan 8.070,13 TL alacaklarının bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, 8.070,13 TL alacağında davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada talep edilen alacağın davalının kabulü nedeniyle taraflar arasında ihtilaf olmaktan çıktığı gerekçesi ile asıl davanın kabulüne; karşı davada talep edilen mahsup ve takası istenen reklam ücreti alacağının davalı tarafça ispat edilmediği gerekçesi ile karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2013/14360-28841

Davacı, davalı kulübe mal sattığını, karşılığında 101.929,87 TL alacaklı olduğunu ileri sürerek talepte bulunmuş, davalı ise davacının iddialarını kabul etmekle birlikte karşı davasında, davacıya 2009-2010 yılı ile 2010-2011 yıllarına ilişkin reklam hizmeti verdiğini, maç reklam ücreti olarak 110.000 TL alacağı olduğunu, aralarındaki şifahi anlaşma gereği davacı şirketin reklamlarının, maç sırasında yayınlandığını ileri sürerek kendisinin daha fazla alacaklı olduğunu iddia etmiş, delil olarak da CD kayıtlarına dayanmıştır. Hal böyle olunca mahkemece, varsa ilgili yayın kuruluşundan, talepte bulunulan döneme ilişkin olarak kayıt ve belgeler de getirtilmek suretiyle dava konusu fatura döneminde reklam hizmeti verilip verilmediği belirlenerek, reklam hizmeti verilmiş ise konusunda uzman bir bilirkişi aracığıyla hizmet bedelinin ne kadar olduğu hususunun tespit edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13698, Karar No: 2016/14669, Tarih: 06.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/13698 E.  ,  2016/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6222 sayılı Kanun'un 18/9. maddesinde tanımlanan suçun manevi unsuru genel kast olup, fail, maç günü kolluğa iki kez başvurma yükümlülüğünün olduğunu bilerek bu yükümlülüğünü yerine getirmediği takdirde bu suçtan cezalandırılır. Dosya kapsamına göre, sanığın savunmasında ileri sürdüğü nedenlerin haklı ve kabul edilebilir bir mazeret olmaması karşısında; 20/10/2012 tarihinde ....-.... futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında stadyum içerisinde 6222 sayılı Kanun'un 16/1. maddesi kapsamında yasak alanlara girme eylemi sonrası başlatılan soruşturma gereğince derhal uygulamaya konulan spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin gereklerine uymayan sanığın eyleminin isnat olunan suçu oluşturduğu gözetilmeden; sanığın mahkumiyeti yerine yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10489, Karar No: 2013/16694, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10489 E.  ,  2013/16694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanununun 47. maddesi uyarınca kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanununun 47. maddesi uyarınca kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin İdari Yargıya ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8469, Karar No: 2014/25479, Tarih: 15.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/8469 E.  ,  2014/25479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken suça sürüklenen çocuğun suç yolunda katettiği mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine, en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4343, Karar No: 2023/5653, Tarih: 30.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4343 E.  ,  2023/5653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/225 E., 2012/67 K.

KARAR : Davanın feragat nedeniyle reddine

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; ... ili Merkez / Küçükçayır Köyü İçmeler mevkiinde bulunan yaklaşık 700,00 m2 yüz ölçümündeki taşınmazın, 100 yılı aşkın süredir müvekkilleri olan davacılar tarafından fasılasız ve nizasız olarak kullanıldığını, bu taşınmaz üzerinde üç katlı eskilerde han olarak kullanılan bir bina ve yine tek katlı olmak üzere bir adet kargir yapı bulunduğunu, davacıların burada bölge vatandaşlarına günü birlik hizmet verdiklerini ve bahçesini de çay bahçesi olarak kullandıklarını, taşınmazın orman niteliği bulunmadığını ileri sürerek, taşınmazın davacılar adlarına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... İdaresi cevap dilekçesinde; taraf sıfatının olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde; davacıların fiili kullanımlarını ispat ile mükellef olduklarını, ispat edilemediği takdirde Türk Medeni Kanunu'nun 713/6 uyarınca taşınmazın tamamının veya zilyetliği ispat edilemeyen kısmının adına tescilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verildiğini, ancak 4721 ... Türk Medeni Kanunun 713/6 uyarınca, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi talep edildiği halde bu hususta olumlu olumsuz bir değerlendirme yapılmadığını ileri sürerek, bu sebeple ve resen belirlenecek nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tescil harici bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tescil harici bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 ... Türk Medeni Kanunu'nun 713 ncü maddesinin altıncı fıkrası,

3. Değerlendirme

1. İlk Derece Mahkemesince, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; davacılar vekili 23.11.2011 tarihli dilekçesinde, bölgede kadastro çalışması yapıldığı için davadan feragat ettiğini bildirdiği halde İlk Derece Mahkemesince, bölgede kadastro çalışmaları yapılıp yapılmadığı araştırılmamıştır.

3402 ... Kadastro Kanununun 26 ncı maddesinde, Kadastro Mahkemesinin görevinin, her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği gün başlayacağı açıklanmış, 27 nci maddesinde de yerel hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastroyla ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği belirtilmiştir.

Bu derem karşısında; İlk Derece Mahkemesince çekişmeli taşınmaz yönünden kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği belirlenmeli, şayet tutanak düzenlemiş ise görev hususu öncelikli olarak değerlendirilmelidir.

Öte yandan, davaya konu taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmemiş ise, davacı tarafça açılan tescil davasında, davalı ... vekilinincevap dilekçesi ile 4721 ... Kanun’un 713/6 ncı maddesi uyarınca tescil talebinde bulunduğu gözetilerek, davalı Hazinenin karşı tescil istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekmektedir.

2. İlk Derece Mahkemesince, bu husular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,30.10.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13754, Karar No: 2022/338, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2019/13754 E.  ,  2022/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sonuç ceza doğrudan hükmedilen 1500 TL adli para cezasına mahkumiyet ise de mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının suç vasfına ilişkin olduğu gözetildiğinde kararın temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bir dönem ilişkisi olan tarafların sanığın evinde alkol aldıkları esnada, aralarında çıkan tartışmanın, şiddet içeren kavgaya dönüştüğü, sanığın kendisinin de yaralandığı, müştekinin adli muayene raporuna göre göğüs, karın ve baş bölgesinden yaralandığı gözetildiğinde, üç ayrı bölgeden ekmek bıçağı yaralamasının taksirle gerçekleşmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu dolayısıyla sanığın mağduru bıçakla kasten yaraladığı anlaşıldığı halde suçun taksirle işlenildiğinin kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6412, Karar No: 2020/5254, Tarih: 08.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6412 E.  ,  2020/5254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

1- Suça sürüklenen çocuk ...’in şikayetçiye yönelik 24.08.2015 ve 04.09.2015 tarihli iki eylemi, suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini beyan etmiş ise de; suça sürüklenen çocuk ...’in aşamalarındaki ifadelerinde 04.09.2015 tarihli ikinci eylemi suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediklerini ancak 24.08.2015 tarihli ilk eylemi birlikte gerçekleştirmediklerini beyan etmesi karşısında; soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ifadelerinde aralarında çıkar çatışması bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara aynı avukatın müdafii olarak atanması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmesi gerektiği, karar gerekçesinde“ suça sürüklenen çocukların suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda bulundukları, içinde bulundukları yaş grubu dikkate alınarak suçun anlam ve sonuçlarını algılama yeteklerinin geliştiği kanaatine varıldığı" yönünde düşünce belirtilmiş ise de; suça sürüklenen çocukların yaşadığı çevre gözlemlenmeden içinde bulundukları yaş grubu dikkate alınıp değerlendirme yapılması ile yetinilerek eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; sosyal inceleme raporu aldırılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.