muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14773, Karar No: 2012/998, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14773 E.  ,  2012/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro harici bırakılan ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMA- SINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9609, Karar No: 2016/7245, Tarih: 05.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9609 E.  ,  2016/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahalli mahkemece yapılan yargılaması sırasında kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için elektronik ortamdan Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30.12.2013 günlü ve 9919 sayılı, Yargıtay 1.Başkanlığının 14.01.2014 günlü ve 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Buna göre, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi; dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması, UYAP ekranına dizi pusulasına uygun ve türlerine göre gruplandırılarak aktarılması suretiyle mümkündür. Aksi halde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan ön incelemesinde;

Davalıya ait vekaletnamenin, Tesisat Tüketim Yıllık Dökümünün, bilirkişi raporuna yönelik beyanları içerir davalı vekili dilekçesinin, abone grubu bilgisi ekran görüntü kaydının okunaksız tarandığı, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi Kapsamındaki Yetkilerin Ayrıştırılarak Görevli Tedarik Şirketine Verilmesine Dair Sözleşmenin dosyada yer almadığı, ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, temyize konu dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/16278, Karar No: 2018/2538, Tarih: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16278 E.  ,  2018/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2601, Karar No: 2014/29063, Tarih: 22.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/2601 E.  ,  2014/29063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

İş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı tayin edilen 3000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün 5237 sayılı TCK.'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye ve hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'nun 5219 ve 6217 sayılı Yasalar ile değişik 305/1 maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE, hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yoluna müracaatla giderilebileceğine,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin beyanı ile suça sürüklenen çocuğun ikrarına göre, suç yerindeki müştekinin işlettiği dükkandan çalınan suça konu paranın toplamda 6.50 TL olduğunun anlaşılması karşısında, değerin az olduğu gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5087, Karar No: 2020/3079, Tarih: 22.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5087 E.  ,  2020/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.10.2019 gün ve 2019/1-2019/416 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesinin davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2017 tarih ve 2016/66 Esas, 2017/353 Karar sayılı ilk ilamı ... Bölge Adliye Mahkemesinin 15.11.2018 tarih, 2018/1909 Esas, 2018/1191 Karar sayılı ilamı ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmış ve dosya davanın yeniden görülmesi için ilk derece mahkemesine iade edilmiş olup, dava dosyası ... 3. Fikrî ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde 2019/1 Esas numarasını alan dava dosyasında yeniden nihai karar verildiği, karara karşı, davacı vekilinin temyiz kanun yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.

Ancak, 6100 sayılı HMK'nın 361. vd. maddelerinde temyiz edilebilecek karar belirtilmiş, 341. vd. maddelerinde ise istinaf kanun yoluna başvurulabilecek kararlar belirtilmiştir. 341. madde de ilk derece mahkemelerince verilen nihai kararlara istinaf kanun yoluna başvurulacağı belirtilmiş olup, somut olayda olduğu gibi, HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine verilen nihai kararların da istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesi için geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

f
Yargıtay — Esas No: 2011/13521, Karar No: 2011/13957, Tarih: 22.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13521 E.  ,  2011/13957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/08/2005 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; verilen kararın dairece bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece verilen kararın dairece bozulması üzerine bozmaya uyularak dava kısmen kabul edilmiş, kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacı avukat olduğunu, öncesinde müvekkili olan davalının, eşinin vekaletini alarak davalı aleyhine boşanma davası açması üzerine kendisini azlettiğini, sonrasında Baro ve Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet ettiğini, kendisi hakkında bu şikayet dilekçelerinde asılsız ithamlarda bulunulduğunu, bu şikayet ve ithamlar nedeniyle şaibeli kişi konumuna düşürüldüğünü, ceza tehdidi ile iç dünyası tahrip edilip üzüldüğünden manevi tazminat istemiştir.

Davalı taraf, davacının avukatlığını üstlenmesi ve eşiyle arasındaki problemleri anlatmasından sonra davacının eşinin vekaletini alarak aleyhine boşanma davası açtığını bu nedenle kendisini azletmek zorunda kaldığını, bu tutumu nedeniyle kendisini şikayet etmesinin doğal olduğunu, çocuklarının boşanma davası sırasında aleyhte beyanda bulunmaları ve davacının bürosunda davacıyla görüşmeleri nedeniyle şüphelerini dile getirdiğini ve istemin fahiş olduğunu savunmuştur.

Yerel mahkeme, davalının şikayetlerindeki eylemlerin davacının Ağır Ceza Mahkemesinde beraat etmesi ve Baroca verilen kararlara göre gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve özellikle 09/06/2003 tarihli Baro şikayet dilekçesinde yalan söylemek ve sırf davacıyı karalamak için yalan söylemek, şahide nasıl ifade vereceğini öğretmek ve meslek ilkelerini ayaklar altına aldığını belirtmesinin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu benimseyerek davayı kısmen kabul etmiştir.

Yerel mahkeme, davalının şikayetlerindeki eylemlerin davacının Ağır Ceza Mahkemesinde beraat etmesi ve Baroca verilen kararlara göre gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve özellikle 09/06/2003 tarihli Baro şikayet dilekçesinde yalan söylemek ve sırf davacıyı karalamak için yalan söylemek, şahide nasıl ifade vereceğini öğretmek ve meslek ilkelerini ayaklar altına aldığını belirtmesinin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu benimseyerek davayı kısmen kabul etmiştir.

Dosyadaki belgelerden davacının 10/10/2002 tarihinde vekalet alarak davalının vekilliğini üstlendiği ve davalı vekili olarak 01/11/2002 tarihinde üçüncü kişi aleyhine tazminat davası açtığı, 27/11/2002 tarihinde davacının davalının eşinin vekaletini alarak 13/12/2002'de davacı aleyhine boşanma davası açtığı, yargılama sırasında davalı çocuklarının aleyhine tanıklık yaptığı ve bu tanıklığı kendi özgür ifadeleriyle yaptıklarına dair davacı vekille görüşme tutanağı düzenleyerek imzaladıkları, davalının davacıyı Baro ve Cumhuriyet Başsavcılığına 01/04/2003 ve 09/06/2003 tarihlerinde şikayet ettiği, bu şikayetler üzerine davacı hakkında ceza davası açıldığı ve beraat kararı verildiği gibi, takipsizlik kararı da verildiği, ceza davasına bağlı olarak Baro şikayetlerinin de disiplin kovuşturmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle sonuçlandırıldığı, davacının davalıyı iftira suçundan davaya konu bu şikayetler nedeniyle şikayeti üzerine davalı hakkında açılan kamu davasının önce beraat sonra zamanaşımı nedeniyle kamu davası düşürülmek suretiyle sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Davalının kendi avukatı olan davacının eşinin vekaletini alarak kendisi aleyhine boşanma davası açması ve boşanma sırasında çocuklarının babaları lehine tanıklık yapmaları üzerine davacıyı şikayetinde emare olduğu açıktır. Yerel mahkemece kısmen kabule dayanak yapılan, davalı dilekçesinde davacının yalan söylemekle itham edilmesi ibaresi dilekçenin bütün olarak değerlendirilmesi suretiyle yorumlanmalıdır. Nitekim davalı, fiziksel raporları, tahliller ve reçetelere göre fiizksel rahatsızlığı olduğu sabit olmasına rağmen boşanma davasında sırf kendisini karalamak için davacı vekilin bu konuda yalan söylediğini ve psikolojik yönden rahatsızlığı olduğunu ileri sürerek hakimler karşısında kendisini küçük düşürdüğünü belirtmiştir. Davalının bu dilekçede geçen beyanları kendini savunmak ve diğer tarafın iddialarını çürütmek amaçlı olduğundan savunma ve yasal şikayet hakkı sınırında kabul edilmek gerekir. Şu durumda davacının kişilik haklarına saldırıdan söz edilmeyeceğinden ve yasal şikayet hakkı kullanıldığından davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1699, Karar No: 2011/6169, Tarih: 10.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1699 E.  ,  2011/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :25.11.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasınagöre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 10.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1588, Karar No: 2019/5178, Tarih: 05.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1588 E.  ,  2019/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresinin yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/03/2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Gümrük kaçakçılığı suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak sayın çoğunluğun onama kararına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması imkanının sağlanması bakımından suçtan doğan zararın sanığa bildirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşüncesiyle muhalifim.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Etkin pişmanlık kurumu 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenmiş olup, ikinci fıkrada istisnalar gösterilerek, soruşturma aşamasında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde cezanın yarı oranında indirileceği hüküm altına alınmıştır.

Yapılacak indirim yasa gereği takdiri değil,zorunludur.

Sanığın durumu yasada belirtilen istisnalara girmemektedir.

Sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmiş olup, etkin pişmanlıktan yararlandığı takdirde, hakkında cezanın ertelenmesi, H.A.G.B. müesseselerinden istifade edebilme imkanı doğabilecektir.

Yakalanan kaçak sigara »toplam 40 kartondur.

Mevcut Yargıtay uygulamasında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında sanığın aktif konumda olması gerektiği belirtilerek, Cumhuriyet savcısı tarafından sanığa hatırlatma yapılmasına gerek bulunmadığı görüşü benimsenmekte, gerekçe olarak da kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağı ifade edilmektedir.

TCK'nun 4. maddesinde düzenlenen, kanunu bilmemenin mazeret sayılmayacağına ilişkin düzenleme, ceza normu düzenleyen maddelerle ilgilidir. Yani sanık işlemiş olduğu fiilin kanunlarda suç olarak düzenlenmiş olduğunu bilmediğini mazeret olarak ileri süremeyecektir.

Etkin pişmanlık hükmü ceza düzenleyen bir norm olmayıp, sanığa bir hak sağlayan, meydana getirmiş olduğu zararı gidermek suretiyle, sonuçlan itibarıyla onarıcı adaletin sağlanmasını sağlayan, fert ve toplum/devlet bakımından faydalı sonuç doğuran bir müessesedir.

Yasada zarar miktarının sanığa bildirilmesine ilişkin hüküm bulunmaması, yargı makamlarına bu konuda bir keyfiyet sunmaz, aksine Cumhuriyet savcısı soruşturma aşamasında sanığa etkin pişmanlık için yatırması gereken zararın miktarım belirterek bu hakkım hatırlatmalı, soruşturma aşamasında bu gerçekleşmemişse kovuşturma aşamasında hakim tarafından bu eksiklik giderilmelidir.

Sanığa yasada tanınan bir hakkın varlığının sanığa bildirilmesi yargılama makamlarının bir lütfü değil, görevidir. Kanunlarda savcı/hakimin zaten görevi gereği yaptığı, yapması gereken her şeyin yer alması beklenemez.

Özellikle teknik yanı da bulunan gümrük kaçakçılığı suçunda zararın ne olduğu ve hesaplanması, bırakın bu suçlardan yargılanan sanıkların ortalama kültür seviyesine, çok daha birikimli olduğu düşünülebilecek sosyal guruplara mensup insanların dahi bilebileceği bir iş değildir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36/l. maddesindeki düzenlemenin gereği ve Ceza muhakemeleri kanunumuzun genel düzenlemesine baktığımızda, sanık haklarına ne denli önem verildiği »sanığın savunma hakkının her konuda maddi ve manevi olarak teminat altına alınmaya çalışıldığı açıktır.

Sanığın etkin pişmanlıktan yararlanma hakkı bulunduğu hatırlatılması, bilmesi çoğu zaman mümkün olmayan gümrüklenmiş değerin iki mislinin rakam olarak bildirilmesi adil yargılama hakkının da gereğidir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36/l. maddesindeki düzenlemenin gereği ve Ceza muhakemeleri kanunumuzun genel düzenlemesine baktığımızda, sanık haklarına ne denli önem verildiği »sanığın savunma hakkının her konuda maddi ve manevi olarak teminat altına alınmaya çalışıldığı açıktır.

Sanığın etkin pişmanlıktan yararlanma hakkı bulunduğu hatırlatılması, bilmesi çoğu zaman mümkün olmayan gümrüklenmiş değerin iki mislinin rakam olarak bildirilmesi adil yargılama hakkının da gereğidir.

Belirttiğim sebeplerle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının değerlendirilmesi bakımından, sanığa kaçak sigaranın gümrüklenmiş değerin iki mislinin büdirilip, ödeme yapıp yapmayacağı sorularak, bu konuda gerekirse sanığa mehil de verilmek suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu hususlara riayet edilmeden kumlan yerel mahkeme hükmünün onanması görüşüne katılmıyorum.

Muhalif Üye

KARŞI OY

Dairemizin 26/02/2019 tarih ve 2019/1586 Esas, 2019/4829 Karar sayılı karşı oy yazımızda gerekçeleri ayrıntılı olarak belirtildiği üzere;

Hukuk devletinde asıl olan adil yargılanma hakkı çerçevesinde sanığa haklarını öğretme yükümlülüğünün adli makamlarca usulüne uygun şekilde yerine getirilmesidir. Bu bağlamda, somut uyuşmazlıkta, sanığa ele geçen gümrük kaçağı eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma imkanı bulunduğunun mahkemece usulüne göre açıklanması, sanığa haklarının öğretilmesi gereklidir.

Eğer sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulansa idi; fiiline uyan 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 5/2. maddeleri gereğince hükmolunacak ceza, hükmün açıklanmasının ertelenmesi veya hapis cezasının ertelenmesi gibi lehe hükümlerin uygulanması sonucuna varılmasını sağlayabilecek idi. Açıklanan sebeplerle, sanığa haklarının adli makamlarca usulünce öğretilmesi gereklidir. Bu bağlamda dosya içinde yer alan ve davanın tarafı Gümrük İdaresi tarafından düzenlenen KEMT varakasından sanığın eşya değerini bilebileceği ve isterse bu değerin iki katını ödeyerek etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabileceği şeklindeki bir düşünceyi adil yargılanma hakkı ile bağdaştırmak güç gözükmektedir.

Açıklanan sebeplerle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.

Muhalif Üye