muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16122, Karar No: 2014/18672, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16122 E.  ,  2014/18672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve

özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın, resmi nikahlı evli iken ölen eski eşi nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 28.09.2000 tarihinde sonraki eşi ...'dan anlaşmalı olarak boşandığı, ancak; aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen Kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36737, Karar No: 2017/5693, Tarih: 09.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/36737 E.  ,  2017/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl ve birleşen davanın davalıları olan firmalar ile yaptıkları hizmet alım sözleşmeleriyle ... ... Hastanesinin Merkez Bina ve eklentilerinin temizlik işlerinin davalılarca üstlenildiğini, davalı firma işçilerinden ... ... idarelerine karşı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık izin alacağının tahsili için açtığı dava neticesinde 21/03/2011 tarihinde 16.768,74 TL ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, bu ödeme nedeniyle doğan ... zararının davalılardan sorumlulukları oranında ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte rücuen tahsilini istemiş, birleşen davada da asıl davada taraf olarak göstermediği dava dışı işçinin diğer alt işverenlerinden 21/03/2011 tarihinde ödemek zorunda kaldığı 16.768,74 TL’nin davalılardan sorumlulukları oranında ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl dava ve birleşen dava anlamında davaların kısmen kabulü ile; 1.225,54 TL'nin ... Pazarlama Dağıtım A.Ş'den, 1.086,45 TL'nin ... Temizlik Taşımacılık Eğitim Bilgisayar Gıda İlaçlama Turizm Hizmetleri Taahhüt San.ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Temizlik İlaçlama ... Sis. Med. Gıda Kuy. Org. Rek. Nak. İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. şirketinden (müştereken ve müteselsilen), 591,19 TL'nin ...'den, 658,08 TL'nin .... ve ... Pak Tem.imalat İnş. İth. San. Tic. Ltd. Şti'den (müştereken ve müteselsilen), 898,46 TL'nin ...'den ve En - Ka Tem. İlaçlama ... Güvenlik Yemek Hiz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti'den (müştereken ve müteselsilen), 196,35 TL'nin ... İnş. Gıda San. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti Ve ... Temizlik Gıda Turizm Ve Özel Güv. Hiz. İnş. Ve Malz. San. Tic. Ltd. Şti'den (müştereken ve müteselsilen), 1.997,50 TL'nin ... Temizlik Turizm Servis Taşımacılığı Yemek Tekstil İnşaat Bilgisayar Hayvancılık San. Ve Tic. Ltd. Şti. (Yeni Ünvan; ... Pozitif Temizlik Turz. Servis Taşımacılığı Yemek Teskstil İnş. Bilgisayar Hayvancılık San. Ve Tic. Ltd. Şti.), 283,33 TL'nin ... Temizlik Turizm Servis Taşımacılığı Yemek Tekstil İnşaat Bilgisayar Hayvancılık San. Ve Tic. Ltd. Şti. (Yeni Ünvan; ... Pozitif Temizlik Turz. Servis Taşımacılığı Yemek Teskstil İnş. Bilgisayar Hayvancılık San. Ve Tic. Ltd. Şti.) ve ... Temizlik Taşımacılık Eğitim Bilgisayar Gıda İlaçlama Turizm Hizmetleri Taahhüt San.ve Tic. Ltd. Şti'den (müştereken ve müteselsilen), 554,19 TL'nin Bakış Temizlik Taşımacılık Eğitim Bilgisayar Gıda İlaçlama Turizm Hizmetleri Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti'den, 125,14 TL'nin Bakış Temizlik Taşımacılık Eğitim Bilgisayar Gıda İlaçlama Turizm Hizmetleri Taahhüt San. Ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Elektrik İnş. Tic. Ve San. Ltd. Şti'den (müştereken ve müteselsilen), ödeme tarihi olan 26/03/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece davalı ... yönünden 1.225,54 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalı ...’nin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bent gereğince davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5020, Karar No: 2016/6452, Tarih: 31.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5020 E.  ,  2016/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

Suça konu faturaların bankaya verilen kısımlarının gerçek ancak muhteviyatı itibariyle yanıltıcı oldukları kabul edildiğinden, onaylı örneklerinin dosyada delil olarak saklanmasına, belge asıllarının sanıkta kalan alt nüshalarda yer alan miktarlar yönünden geçerli olduğuna dair şerh düşülmek sureti ile iadelerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin; yazılı şekilde Vergi Dairesi Müdürlüğüne iadelerine karar verilmiş olması yasaya aykırı olup;

Yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından emanete ilişkin 4 bendin (a) fıkrasının çıkartılarak yerine; “Suça konu faturaların sanıkta kalan alt nüshalarda yer alan miktarlar yönünden geçerli olduğuna dair şerh düşülerek, Vergi Dairesi Müdürlüğüne iadesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11156, Karar No: 2015/21038, Tarih: 07.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11156 E.  ,  2015/21038 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/189787

Yasak nitelikte mermi ve bıçak bulundurma suçlarından sanık Ü.. F..’in, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/4, 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adli para, 5 ay hapis ve 400,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair IĞDIR 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.04.2013 tarihli ve 2012/583 esas, 2013/391 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçirilen muşta ve silah mermileri ile ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü dikkate alınarak 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 3 ve 61. maddeleri gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tek suçtan ceza verilmesi gerekirken, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/4 ve 15/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.05.2015 gün ve 32139 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 gün ve KYB/2015-189787 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlüden, 4 adet ateşli silah fişeği ile 1 adet 6136 sayılı Yasa uyarınca yasak niteliğinde muşta ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 6136 sayılı Kanunun 13/4. ve aynı Kanunun 15/1. maddesi kapsamında suç teşkil ettiği, ancak TCK.nun 44. maddesinde öngörülen fikri içtima kuralı gereğince daha ağır cezayı içeren 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 6136 sayılı Kanunun 13/4. ve aynı kanunun 15/1. maddesi gereğince ayrı ayrı cezaya hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Iğdır 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.04.2013 gün, 2012/583 esas, 2013/391 nolu kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 6136 sayılı yasanın 13/4 maddesi uyarınca tayin edilen ceza uygulamasının hükümden çıkartılmasına, bu suçtan hükmedilen cezanın infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12442, Karar No: 2014/15053, Tarih: 08.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12442 E.  ,  2014/15053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARACABEY 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2011

NUMARASI : 2010/417-2011/736

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 09/07/2001- 06/05/2009 tarihleri arasında çalıştığını, hiç bir haklı sebep olmadığı halde 06/05/2009 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, davalının ileri sürdüğü fesih gerçeksinin haklı ve yerinde olmadığını, ani fesih sırasında davacının yasal haklarını istediğini, ancak işveren tarafından yasal haklarının ödenmediğini, davacının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğü’ne başvurduğunu, iş yerinde yapılan incelemede müvekkilinin haklı olduğunun tespit edildiğini işverene tebliğ edildiğini, ancak yine de müvekkiline haklarının ödenmediğini iddia ederek, müvekkilinin hak ve alacaklarının tam miktarı bilirkişi incelemesiyle netleşeceğinden fazlaya ilişkin haklarının ileride faizleriyle birlikte talep haklarını saklı tuttuklarını, şimdilik 500,00 TL ihbar tazminatı, 2.000 TL kıdem tazminatı olmak üzere toplam 2.500,00 TL nin fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduatına uygulanan faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının talep etmiş olduğu tazminatların haklı olmadığını, iş akdinin haklı ve geçerli hukuki sebeplere istinaden fesholduğunu, iş yerinde çalışmasını düzenli bir şekilde sürdürürken özel sorunlarını işine yansıtarak işini aksattığını ve ihmal ettiğini, sık sık mazeret izinleri ve raporlarıyla işi iyiden iyiye savsakladığını, bu durumu sorgulayan işverene özel nedenler ileri sürerek tazminatlarını talep edip işten ayrılmak istediğini bildirdiğini, davalı işveren, davacının bu taleplerini kabul etmediğini eskisi gibi işine devam etmesini söylediğini ancak mutlaka da ayrılmak istiyorsa istifasını vererek işten ayrılmasının gerektiğini önerdiğini, bunun üzerine davacının işe yeniden döndüğünü, eski çalışma düzeninin yerine işi aksatıp yavaşlatan bir çalışma hayatı sürdürdüğünü sık sık mazeret izinleri ve üst üste uydurma bahanelerle doktora sevki ile istirahatli raporlar almak suretiyle işini tamamen aksattığını, bu sebeplerden dolayı iş akdinin haklı nedenlerden dolayı feshedildiği, davacının bu şekilde olumsuz davranışlarda bulunmasının asıl sebebinin daha önce talep ettiği tazminatlarının alabilmek düşüncesiyle istifa etmek yerine işveren davalıyı feshe zorlayarak iş akdinin davalı işveren tarafından feshedilmesini sağlayıp konuyu yasal yollara taşımayı amaçladığını, davacının iş akdinin feshedilmesinin haklı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, haksız olarak işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı işveren devamsızlığa dayanmıştır.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan feshin haksız olduğu, bu durumun Bölge Çalışma Müdürlüğü’nün raporundan anlaşıldığı, tutulan tutanakların her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğu ve başkaca delil sunulmadığı, feshin haksız olduğu gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatları taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de mahkemenin ulaştığı sonuç, dosya kapsamına uygun değildir.

Şöyle ki; davacı tarafından dosyaya sunulan savunma istekli 29/04/2009 tarihli devamsızlığa ilişkin yazının arkasında O.. Ç.. adına yazılı ve imzalanmış el yazılı bir savunma olduğu görülmüştür.

Mahkemece içeriği itibari ile davacının 21-22-24 Nisan 2009 tarihlerinde devamsızlığının ikrarını içeren el yazılı savunması kendisinden sorularak devamsızlık olgusunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile feshin haksız olduğunun kabulü hatalıdır. Ayrıca devamsızlık ve buna bağlı fesih olgusu değerlendirilirken temadi olan devamsızlık karşısında hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözden kaçırılmamalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9456, Karar No: 2018/9754, Tarih: 22.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/9456 E.  ,  2018/9754 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Somut davada mahkemece davalının davaya konu dönemdeki çalışmalarının fiili olmaması ve anılan bildirimlerin hizmet cetvelinden çıkarılsa bile davalının emeklilik hakkına sahip olup olmadığı ile bu halde bile davalının kuruma borcu bulunup bulunmadığının araştırılması, bu araştırma sonucu gerekirse bilirkişi raporu alınarak davalının emeklilik koşullarının sürüp sürmediği, kuruma borçlu olup olmadığı ve borcu varsa, tespit edilecek borç tutarının belirlenmesi sonrası varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/6797, Karar No: 2012/6137, Tarih: 25.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6797 E.  ,  2012/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayalı tapu iptali ve kıyı olarak terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.