muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4170, Karar No: 2016/3856, Tarih: 22.11.2016

3- ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 12/01/2015 tarihli yazı ile şüpheliler hakkında "Alkol tüketilen lokanta, restaurant. bar. disco gibi umuma açık yerlere gitmelerinin ve buralarda bulunmalarının yasaklanmasına" dair karar verilmesi için ... Sulh Ceza Hakimliği'nden talepte bulunulduğu,

4- ... Sulh Ceza Hakimliği tarafından 13/01/2015 tarihinde 2015/1 değişik iş sayı ile verilen kararda "Talebin incelenmesinde Türk Ceza Kanunu'nun 191/2 maddesinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi hususunda mahkemelerin böyle bir karar vereceğine ilişkin hüküm olmadığı, CMK'nın 231/8.c maddesinde ise mahkeme tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından bahsedildiği anlaşıldığı bu nedenle Hakimliğimizce bu hususta bir hüküm kurulamayacağı" gerekçesiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/01/2015 tarih ve 2014/695 soruşturma sayılı talebinin reddine karar verildiği,

5- ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı üzerine ... Sulh Ceza Hakimliği tarafından 11/02/2015 tarihinde 2015/203 değişik iş sayı ile verilen kararda, "... Sulh Ceza Hakimliği'nin 13/01/2015 tarih 2015/1 Değişik İş sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan ... Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan ve yerinde görülmeyen itirazın reddine" karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Kanun'un 191/1-2-3.maddelerinde;

"(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan. kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi. iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2)Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır.

(2)Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır.

(3)Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir."şeklinde düzenleme ile kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verilmesinde şüpheli hakkında yükümlülük yüklenebileceği belirtilmekle birlikte yükümlülüklerin niteliği ve usulü açısından kanun maddesinde açıklık bulunmadığı; aynı maddenin 9.maddesinde yeralan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenlemeye nazaran yükümlülüklerin niteliği ve usulü açısından 5271 sayılı Kanun'un 231 .maddesindeki hükümlerin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiştir." denilerek, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliği'nin 11/02/2015 tarihli ve 2015/203 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

a) 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasa'nın 68. maddesi ile değişik 191 maddesinde,

"(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen

yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır.

(3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir.

(4) Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

(3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir.

(4) Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

hâlinde, hakkında kamu davası açılır.

(5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.

(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.

(7) Şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davranmadığı ve yasakları ihlal etmediği takdirde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir.

(8) Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti,

b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma,

suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.

(9) Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır.

..." hükmüne,

b) 6545 sayılı Yasa'nın 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 7/2. maddede, "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." hükmüne,

c) 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu'nun "Yükümlülük" başlıklı 5.maddesinde, "Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır" hükmüne,

Yer verilmiştir.

Bu maddeler ve fıkralar uyarınca;

c) 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu'nun "Yükümlülük" başlıklı 5.maddesinde, "Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır" hükmüne,

Yer verilmiştir.

Bu maddeler ve fıkralar uyarınca;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan şüpheli hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağı ve Cumhuriyet savcısının, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyaracağı, şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılacağı düzenlenmekle birlikte hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilen şüpheli hakkında uygulanacak yükümlülükler belirtilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde aksine düzenleme bulunmayan hallerde; soruşturma aşamasında şüpheli hakkında soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi durumunda, 5271 sayılı CMK'nın 171. maddesi; veya kovuşturma aşamasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilmesi durumunda 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi hükümleri uygulanacaktır. Kanun koyucu, TCK'nın 191/9. maddesinde "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır." şeklindeki hüküm ile bu konuda karma uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 171. ve 231. maddesinin aynı anda uygulanmasını kabul etmemiştir. Bu bakımdan 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin c bendinde yükümlülük olarak "Belli yerlere gitmekten yasaklanma" belirtilmesine karşılık; aynı Yasa'nın 171. maddesi kapsamında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi halinde şüpheli için uygulanacak yükümlülükten bahsetmemektedir. Bu sebeple 5237 sayılı TCK'nın 191/2 maddesinde belirtilen yükümlülüğün, şüpheli hakkında karar verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri nedeniyle Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin 42/1. maddesinde belirtilen "yapılan çağrılara ve hazırlanan denetim planına, iyileştirme çalışmaları kapsamında belirlenen yükümlülüklere, kararın infazı ve denetim için belirlenen kurallara, denetimli serbestlik personelinin uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorunluluğu" olarak kabul edilmesi ve bu yükümlülüklerin ise denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından karara uygun olarak ilgili mevzuat çerçevesinde belirlenmesi gerektiği; dolayısıyla, "Alkol tüketilen lokanta, restaurant. bar. disco gibi umuma açık yerlere gitmelerinin ve buralarda bulunmalarının yasaklanmasına" şeklindeki belirli yerlere gitmekten yasaklanma yükümlülüğünün kovuşturma aşamasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi halinde uygulanabileceği, hakkında kamu davasının ertelenmesine karar verilen şüpheliler hakkında ayrıca bu yükümlülüğün uygulanamayacağı anlaşılmakla, ... Sulh Ceza Hakimliği'nce verilen Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddi kararı ve bu karara yönelik Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine, ... Sulh Ceza Hakimliği'nce verilen itirazın reddi kararı doğrudur.

D) Karar : Açıklanan nedenlerle;

Açıklanan nedenlere göre; .. Sulh Ceza Hakimliği'nin 13/01/2015 tarihli ve 2015/1 değişik iş sayılı "Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin reddine" ilişkin kararına yönelik itirazın reddine dair ... Sulh Ceza Hakimliği tarafından 11/02/2015 tarihinde 2015/203 değişik iş sayı ile verilen kararına ilişkin yerinde görülmeyen kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2714, Karar No: 2018/2624, Tarih: 26.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2714 E.  ,  2018/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 09.10.2013 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebine hasren yapılan incelemede:

1- Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan ... ... Dönüşebilir Mad. Demir Çelik Sanayi Ticaret Ltd. şirketinin ortağı ve sorumlu müdürü olan sanığın, sahte fatura düzenlemediğini savunması, suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından;

a) Suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra, toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17822, Karar No: 2017/27943, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17822 E.  ,  2017/27943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Köyü 118 ada 32 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan yapı yaklaşık birim maliyetleri hakkındaki tebliğe göre m² birim fiyatı uygulanarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/10674, Karar No: 2003/844, Tarih: 27.01.2003

4. Hukuk Dairesi 2002/10674 E., 2003/844 K.

**4. Hukuk Dairesi 2002/10674 E., 2003/844 K.**

**- HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE TAZMİNAT

- ZAMANAŞIMI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 60 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Ziraat Bankası vekili avukat tarafından, davalılar Gülsen ve diğerleri aleyhine 13.8.1997 gününde verilen dilekçe ile davacı bankada görevli davalı memurların 16.355.000.-TL miktarlı çeki, tediye fişini sehven 163.555.000.-TL olarak düzenleyerek fazla ödeme yapmaları nedeniyle uğranılan zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 7.11.2000 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir. Davacı bankada sözleşmeli personel olan davalıların 15.12.1995 tarihinde "16.355.000"lira meblağlı bir çeki, çek hamiline "163.555.000" lira olarak fazla ödemeleri nedeniyle uğranılan zararın ödettirilmesi talep edilmektedir. Davalı cevabında zamanaşımı definde bulunmuş ve mahkemece davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir. Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasasının 60. maddesi hükmünce, bir yıllık zamanaşımı zarara uğrayanın zarar ve sorumluluğu öğrendiği günden itibaren başlar. Bu öğrenme tüzel kişiler, özellikle kamu kurumlarında o kurumun dava açmaya emir vermeye yetkili organı bakımından esas alınır. Zamanaşımı define karşı cevap veren davacı, bankanın Genel Müdürünün öğrenme gününün 14.8.1996 tarihi olduğunu söylemiş ve Banka yönetim kurulunun 28.8.1996 tarihli, zararın davalı memurlarından tahsilinin gerektiğine dair kararına dayanmıştır. Bu kararın tarihi ile davanın açıldığı gün arasında bir yıldan fazla bir süre geçmemiştir. O halde zamanaşımına başlangıç olarak T.C. Ziraat Bankasında dava açmaya emir vermeye yetkili organın öğrenme günü "28.8.1996" esas alınacaktır. Banka yönetim kurulunun 28.8.1996 tarihli kararından itibaren bir yıl geçmeden 13.8.1997 tarihinde bu dava açıldığına göre zamanaşımından sözedilemez. Yerel mahkemece açıklanan bu yön gözetilerek işin esası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca Borçlar Yasasının 60. maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre haksız eylem aynı zamanda suç niteliğinde ise ve Ceza Kanununda "dava açma" süresi daha uzun ise tazminat davasına da o ceza zamanaşımı uygulanacaktır. Ceza davası açılmamışsa, eylemin suç niteliğinde olup-olmadığını hukuk hakimi takdir edecektir. O halde mahkemece davalıların işlemiş olduğu eylemin niteliği üzerinde .de durulmalı ve cezayı gerektirir nitelikte bulunduğu sonucuna varılırsa ceza zamanaşımında gözetilmesi gerekir. Bu yön üzerinde durulmamış olması da benimseme biçimi bakımından bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 27.1.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10959, Karar No: 2016/1317, Tarih: 08.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/10959 E.  ,  2016/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih ... Esas ... karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 20/11/2012 tarih ve ... Esas, ...sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin ...Esasında, Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 21/03/2013 tarih ve ... Esas, ...sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin ...Esasında, Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 24/10/2013 tarih ve ... Esas, ... sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin ... Esasında,Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 02/05/2013 tarih ve... Esas, ... sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin ...Esasında kayıtlı olan dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek birleştirilmesi, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2- Sanığa verilen hapis cezasından çevrili adli para cezasının bir gün karşılığının 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı,

1- Konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı olup olmadığına,