muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9568, Karar No: 2011/12541, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9568 E.  ,  2011/12541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve fiğin 2010 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesi ile dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının yine 2010 yılı itibarıyla yaşlarına göre rayiç fiyatlarının ilçe tarım müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14717, Karar No: 2018/6947, Tarih: 06.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14717 E.  ,  2018/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Şerife Doru

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Şikayetçi Vekili, Sanık ... Müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

İİK'nın 331/1. maddesinde tanımlanan “alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla mevcudunu eksiltmek” suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 37-41. maddeleri kapsamında iştirakin mümkün olması, muvaazalı işleme iştirak edildiğine dair delil bulunmaması karşısında delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken sonuç itibariyle borçlu sıfatının bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi doğru olduğundan şikâyetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da ( alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafça, sanığın anlaşmalı boşandığı eşi adına kayıtlı taşınmazın muvazaalı olarak alacaklısını zarara uğratmak amacıyla sanığa devredildiğinin iddia edilmesi karşısında, sanık ... ve ...'ın... Aile Mahkemesinin 2013/6 E., 2013/62 K. Ve 20.09.2013 tarihli ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma ilamına göre, suça konu taşınmazın ...'a devredileceği, taşınmazın 24.10.2014 tarihinde sanık ...'a tapuda devrinin yapıldığı, anılan sanık tarafından da taşınmazın 17.03.2015 tarihinde diğer sanık ...'a satıldığı, boşanma tarihinden sonra ...'ın işyerine sanık ...'ın gelip gittiği, satış yaptığı, tarafların birlikte zaman geçirdikleri tanık beyanıyla sabit olduğu gibi UYAP veri tabanından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanıklar ... ve ...'ın 13/12/2017 tarihinde yeniden evlendikleri, devir işleminin alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik muvaazalı bir işlem olduğu dikkate alınarak İİK'nın 331. maddesinde tanımlanan “alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla mevcudunu eksiltmek” suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 37-41. maddeleri kapsamında iştirak mümkün olduğundan sanık ...'ın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın takip borçlusu olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

III- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik şikâyetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

III- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik şikâyetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikâyetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1045, Karar No: 2015/1947, Tarih: 26.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1045 E.  ,  2015/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

11.05.2012 tarihli suç tutanağında sanığın ağaçları evinin önündeki asmanın altına koymak için kestiğini beyan etmesi ve suç tutanağını imzalaması, imzacı tanık’ın 16.10.2012 tarihli keşifte alınan beyanında, sanığın emvalleri yolun alt tarafından kestiğini kendilerine söylediğini belirtmesi, 26.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda, emvallerin temin edildiği sahadaki dip kökler ile yediemine alınan emvalin birbiri ile uygun özelliklere sahip olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin bir bütün olarak yakacak emval veren ağaç kesme suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3417, Karar No: 2017/1873, Tarih: 23.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3417 E.  ,  2017/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit.

HÜKÜM : a- ...'u öldürmeye teşebbüsten TCK.nun 82/1-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası,

b- ... ve ...'u tehditten TCK.nun 106/2-a, 43/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

c- ...'u yaralamaktan TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62, 52. maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası,

d- ...'u yaralamaya teşebbüsten TCK.nun 86/2, 86/3-e, 35, 62, 52. maddeleri uyarınca 1500.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, mağdur ...'a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin ceza miktarı yönünden kesin olmaları nedeni ile CMUK.nun 317. madde uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Temyizin kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdurlar ... ve...,' a yönelik silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, eşi olan mağdur

...'ü kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

a- Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, eşi mağdur ...'ün, kendisini ... adlı kişiyle aldattığını ifade ettiği, mağdurun da sanıkla 2 yıldır ayrı yaşadıklarını, kendisinin açtığı 2 boşanma davasının red kararı ile sonuçlandığını ifade etmesi karşısında, boşanma davasına ilişkin dosyaların getirtilip incelenmesi ile sonucuna göre, 5237 sayılı Yasanın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs eylemine devam ettiği sırada, mağdurlar ... ve...'a yönelik "yaklaşmayın" diyerek bıçağı birkaç defa salladıktan sonra eşini bıçakla yaraladığı, mağdurların müdahalesi üzerine de her iki mağdura bıçağı savurarak mağdur ...'u yaraladığı, mağdur ...'ı da yaralamaya teşebbüs ettiği olayda, sanığın sarf ettiği sözlerin kastını ortaya çırakmaktan ibaret olduğu, ayrıca tehdit suçunu oluşturmayıp söylenen sözler ve gerçekleştirilen eylemin sanığın mağdur ...'e yönelik öldürme kastını ortaya koyduğu anlaşılmakla, silahla tehdit suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

c- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26295, Karar No: 2022/36, Tarih: 10.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26295 E.  ,  2022/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı ... Temizlik Yemekçilik Gıda İnş.Medikal Oto Kiralama Elektronik San.ve Tic.Ltd.Şti.vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Hükmü temyiz eden davalı ... Temizlik Yemekçilik Gıda İnş.Medikal Oto Kiralama Elektronik San.ve Tic.Ltd.Şti.nin yetkili temsilcisi ... ’in 27/04/2021 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği, vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisinin de bulunduğu anlaşıldığından, davalı ... Temizlik Yemekçilik Gıda İnş.Medikal Oto Kiralama Elektronik San.ve Tic.Ltd.Şti.nin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Temizlik Yemekçilik Gıda İnş.Medikal Oto Kiralama Elektronik San.ve Tic.Ltd.Şti.nin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Temizlik Yemekçilik Gıda İnş. Medikal Oto Kiralama Elektronik San.ve Tic. Ltd. Şti'ye geri verilmesine, 10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14914, Karar No: 2013/20399, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14914 E.  ,  2013/20399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı Par Temizlik Ltd. Şti. duruşma talep etmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri nedeniyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8515, Karar No: 2023/4194, Tarih: 18.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/8515 E.  ,  2023/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/137 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ,hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyanın eksikliklerinin giderilmesi ve tekrar ayrıntılı bir biçimde incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın İzmir İnfaz Hakimliğinin 20.02.2014 tarih ve 2014/3632 sayılı kararı ile 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 105/a maddesi doğrultusunda Türk Ceza Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden ücretsiz olarak bir kamu kurumunun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasına karar verildiği, kararın infazı amacıyla gönderildiği İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından hükümlü statüsündeki sanığın yapılan protokol çerçevesinde Selçuk Belediye Camisinde görevlendirildiği, denetim planının denetim görevlisi (gözetmen) olarak belirlenen cami imamı ... ...'a teslim edildiği, ... ...'ın raporlu olduğu 10-11-12-13-14/11/2014 tarihlerinde sanığın denetim görevlisi (gözetmen) ... ... tarafından imzalanan kısımları ilgilinin imzasını taklit etmek suretiyle bizzat imzaladığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince; denetim görevlisi tarafından imzalanması gereken kısımları denetim görevlisinin imzasını taklit ederek sanığın attığı sanık savunmasından, ... ...'ın hazırlık ifadesinden ve İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün suç duyurusundan anlaşıldığı gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE