muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5789, Karar No: 2022/13878, Tarih: 12.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5789 E.  ,  2022/13878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Adana 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/51 Esas, 2019/295 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Adana İli, Sarıçam İlçesi, Yürekli Mahallesi 1426 parsel (kök 289 parsel) sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi; üzerindeki yapıya 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal olarak değerlendirilen ...İlçesi, ...Mahallesi 8840 ada 5 parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazdan farklı ilçede, 28 km uzaklıkta, farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi; hükme esas alınan kök raporda dava konusu taşınmazın metrekare birim bedelinin 540,00 TL olarak belirlendiği, 25.04.2019 tarihli ikinci bilirkişi raporunda ise metrekare birim bedeli 328,00 TL olarak belirlendiği halde, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve gerekçesi açıklanmadan dava konusu taşınmaza 540,00 TL/m² birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması nedeniyle rapor inandırıcı değildir.

Kabule göre de; bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, satışına ilişkin akit tabloları Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2018 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de;

Tespit edilen kamulaştırma bedeli 254.728,00 TL olduğu halde, hükümde tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedel 172.781,76 TL’nin kamulaştırma bedeli olarak yazılması,

3- Dava konusu taşınmazın 437,36 m²'lik kısmının kamulaştırıldığı ve bu kısmın bedeline hükmedildiği halde, tamamının tapusunun iptaline karar verilmesi,

4- Duruşma zaptında depo edildiği belirtilen fark bedel 172.781,76 TL’ye ilişkin dekontun dosyaya eklenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Tespit edilen kamulaştırma bedeli 254.728,00 TL olduğu halde, hükümde tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedel 172.781,76 TL’nin kamulaştırma bedeli olarak yazılması,

3- Dava konusu taşınmazın 437,36 m²'lik kısmının kamulaştırıldığı ve bu kısmın bedeline hükmedildiği halde, tamamının tapusunun iptaline karar verilmesi,

4- Duruşma zaptında depo edildiği belirtilen fark bedel 172.781,76 TL’ye ilişkin dekontun dosyaya eklenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5- Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli, 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda Adana 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/51 E. - 2019/295 K. sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5810, Karar No: 2011/12342, Tarih: 06.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5810 E.  ,  2011/12342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 tarih ve 2008/181 - 2009/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.10.2011 gününde davalı avukatı Betül Uçar gelip, davacı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ye ait Kızıklı Katı Atık Düzenli Depolama Tesisinin işletilmesi ve çöp suyunun taşınması işini üstlendiğini, müvekkilinin hakediş bedelinden haksız olarak (13.500) TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Teknik Şartname'nin 2.7. maddesinde depolama sahası işletmesinde toplam 30 personel bulundurulması gerektiğinin, 11. maddesinde de iş başında bulunmayan personel için o ayki hakedişten gelmediği gün başına (150) TL kesileceğinin belirtildiğini, davacının ise Aralık 2007 ayında 27 personel bulundurduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu için sözleşmeye uygun olarak tamamlandığı ve davalının da işi kabul edip bu konuda tutanak düzenlediği, davacının diğer aylarda sözleşmede belirtilen 30 personelden daha fazla sayıda personel çalıştırdığı, sözleşmenin bittiği Aralık ayında 27 personel çalıştırması nedeniyle istihkakından kesinti yapmanın hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının hak ediş bedelinden davalı tarafından yapılan kesintinin, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine aykırı ve haksız olduğu iddiasına dayalı istirdat istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının hak ediş bedelinden davalı tarafından yapılan kesintinin, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine aykırı ve haksız olduğu iddiasına dayalı istirdat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 17, Genel Şartname'nin 44/b, Teknik Şartname'nin 11 ve 2/7. maddelerinde, davacının depolama sahası işletmesinde vasıfları belirtilen toplam 30 personel bulundurmasının gerektiği belirtilmiş, Genel Şartname'nin 10. maddesinde de işyerinde çalıştırılması gereken sayının belirtildiği hallerde yüklenicinin bu sayıda personel bulundurmak zorunda olduğu düzenlenmiştir. Teknik Şartname'nin 11. maddesinde de davalı tarafından, teknik personel dışındaki gelmeyen her bir personel için her gün başına, yüklenici davacıya (150) TL. ceza kesileceği belirtilmiştir. Dolayısıyla taraflar arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işin kaliteli ve düzenli yapılması için her ay çalıştırılması gereken personel sayısı ve nitelikleri açıkça bildirilmiş olup, bu sayının yaz/kış dönemlerine veya tesise gelen çöp miktarına göre değişebileceği hakkında bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Davacının ise 2007 yılı Aralık ayında 3 personeli eksil çalıştırdığı 03.04.2008 tarihli tutanak ile tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, davalının taraflar arasındaki sözleşme ve şartnamelerin anılan hükümleri uyarınca davacıya ceza kesebileceği kabul edilerek, tarafların iddia ve savunmalarının buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8048, Karar No: 2015/3510, Tarih: 23.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8048 E.  ,  2015/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2012/401-2014/42

Davacılar B.. Ö.. ve diğerleri vekili Avukat Gülhis tarafından, davalılar H.. Ö.. ve diğeri aleyhine 17/09/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılar tarafından hırsızlıkla suçlandığını ve şikayetleri sonucu Çine Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini belirterek uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, talep kısmen kabul edilerek, her bir davacı için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 12.000,00 manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli,olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli,olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13888, Karar No: 2012/12485, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13888 E.  ,  2012/12485 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirak etmekten sanıklar ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; davaların zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2009 gün ve 2009/499 Esas, 2009/527 Karar sayılı hükümlerin süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmesi üzerine Dairemizin 25.06.2012 gün ve 2012/10412 Esas, 2012/7213 Karar sayılı ilamı ile hükümlerin onanmasına karar verilerek dosyanın mahkemesine gönderildiği, mahkemece Dairenin onama ilamı sehven görülmeyerek daha önce Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına ek tebliğname düzenlemesi talebini içeren 16.04.2012 tarihli tevdii kararına istinaden dosyanın mahalline sehven gönderildiğinden bahisle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca da yeniden tebliğname düzenlenerek dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/7510, Karar No: 2019/18161, Tarih: 09.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7510 E.  ,  2019/18161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ile arkadaşının akşam saatlerinde alkollü halde asker eğlencesinden döndükleri, mahalleden tanıdıkları katılan ile yolda karşılaşıp selamlaştıkları, katılanın tebessüm etmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun ‘neden gülüyorsun’ diyerek tepki gösterdiği, taraflar arasındaki bu konuşmanın hemen ardından suça sürüklenen çocuğun bıçağını çıkartarak katılanı yaraladığı, İstanbul Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Dairesinin 08.07.2015 tarihli raporuna göre yaralanmalardan sadece bir tanesinin göğüs boşluğuna girerek hemopnömotoraksa neden olup, hayati tehlikeye yol açtığı, katılanın olayın hemen ardından alınan kolluk beyanında suça sürüklenen çocuğun kendisisinin boğazını atkı ile sıkıp, bıçakla kovaladığına dair herhangi bir anlatımda bulunmadığına dair iddia ve kabule göre;

Suça sürüklenen çocuğun alkollü olması nedeniyle tartışmayı başlatması, katılanın göğüs bölgesinden bir darbe ile hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralanmış olması, yaralanmaların yeri ve niteliği, taraflar arasında husumet bulunmaması, suça sürüklenen çocuğun eylemine devam etme imkanı varken eylemine son vererek kaçması ve alkolün etkisi ile ani gelişen kavga ortamında yaralanmanın meydana geldiği anlaşıldığından, mahkemece kasten yaralama suçundan kurulan hükme dair takdir ve değerlendirmede bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27119, Karar No: 2013/24064, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27119 E.  ,  2013/24064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf, ... sözleşmesini haklı sebeple feshettiklerini belirterek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... şirketi ile davalı ... davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabülüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

a)Davacı işçinin, dosyaya sunulun 09.02.2010 tarihli işten ayrılma dilekçesi fotokobisi dikkate alınarak işçinin ... sözleşmesini kendisi fesih edip etmediği (işten çıkışın 12.02.2010 tarihi gibi makul sayılabilecek bir sürede verildiğide gözönüne alınarak) hususu tartışılmadan kıdem ve ihbar tazminatı alacağını hükmedilmesi hatalıdır.

b)Fazla mesai yapıldığı iddiasının incelenmesinde, davalı ... temizlik şirketi işçilere fazla mesai yaptırılmadığını ve vardiya sistemi ile çalışıldığını belirtmiştir. Devlet hastaneleri resmi kurumlar olduğundan çalışmaların kayıt ve belgeye dayanması esastır. Hastanedeki çalışma düzeni yeterince araştırılmamıştır.

İşyerinde vardiya sistemi olup, olmadığı, temizlik işçilerinin işyerine giriş, çıkış saatleri, fazla mesai yapıp, yapmadıkları, fazla mesai yapılmış ise, bu talimatın kimin tarafından verildiği, işyerinde fazla mesai yapılmasını gerektirecek bir temizlik işi yoğunluğu olup, olmadığı araştırılmamıştır.

Yine bayram ve genel tatil günlerinde temizlik işlerinin nasıl yapıldığı, tüm temizlik işçilerinin mi çalıştığı, yoksa nöbet usulünün mü uygulandığı, nöbet çizelgeleri araştırılmamıştır.

Davacının çalıştığı diğer altişverenlere ait kayıtlar Sosyal Güvenlik Kurumundan getirtilerek ilgili altişverenlerden davacıya ait şahsi dosyalar ve ilgili hastaneye ait kayıtlar istenmeden eksik araştırma ve incelemeye dayalı,davalı işverene karşı aynı konuda dava açan tanık ve yine davacı ile akrabalığı bulunanan işyerindeki çalışma düzenini bilemeyecek durumda olan tanık beyanları dikkate alınarak hüküm kurulması hatalıdır.

c)Yıllık izin ücreti alacağı yönünden de davacının çalıştığı diğer altişverenlere ait kayıtlar Sosyal Güvenlik Kurumundan getirtilerek ilgili altişverenlerden davacıya ait şahsi dosyalar istenmeden ve hastane kayıtları istenerek davacının yıllık izin kullanıp kullanmadığı araştırılmadan yıllık izin ücreti alacağına davacı tarafın talebini aşar şekilde hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebepler ile,

c)Yıllık izin ücreti alacağı yönünden de davacının çalıştığı diğer altişverenlere ait kayıtlar Sosyal Güvenlik Kurumundan getirtilerek ilgili altişverenlerden davacıya ait şahsi dosyalar istenmeden ve hastane kayıtları istenerek davacının yıllık izin kullanıp kullanmadığı araştırılmadan yıllık izin ücreti alacağına davacı tarafın talebini aşar şekilde hükmedilmesi hatalıdır.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebepler ile,

Davalılar ... ve ... Temizlik Gıda İnş. Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.' nin temyiz itirazlarının kabulu ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20237, Karar No: 2016/9232, Tarih: 09.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/20237 E.  ,  2016/9232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 145 ada 26 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir. Davalı vekilinin duruşma istemi temyiz edilen miktarın duruşma sınırının altında kalması nedeniyle reddedilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday ve şekerpancarının 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına asgari ve azami toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) .... ilçe müdürlüğüden getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.