muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1222, Karar No: 2010/3136, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1222 E.  ,  2010/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;Davacı,tapuda davalı adına kayıtlı 462 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın kıyı ile ilgisi bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla,Tetkik Hakimi . .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davalıya ait çekişme konusu 462 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 05.09.1951 tarihinde yapıldığı, 28.11.1952 tarihinde kesinleştiği ve davanın 02.08.2002 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" cümlesi ve aynı yasanın 3. maddesi ile de 3402 sayılı yasaya " bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Öte yandan, 3402 sayılı yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup, kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re’sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Somut olayda, kadastro tespitinin kesinleştiği 28.11.1952 tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır.

Diğer taraftan; hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Somut olayda davalı yararına 2644 Sayılı Yasanın 8,9. Maddelerinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği ve belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın tamamının tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı keşfen sabittir.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözetilmek suretiyle gerek işin esası gerekse yargılama masrafları yönünden bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazları yerindir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1898, Karar No: 2020/5577, Tarih: 30.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/1898 E.  ,  2020/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava konusu 68 ada 411 parsel sayılı taşınmazın elbirliği şeklinde murisleri adına kayıtlı olduğunu, davalının bu taşınmazı garaj, kömürlük yapmak ve bir kısmına da zeytin ağaçları dikmek suretiyle işgal ettiğini belirterek, davalının elatmasının önlenmesini ve yapıların kal’ini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı 40 sene önce bir kısım hissedarlardan haricen satın aldığını, ancak taşınmazın tapu devrinin gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalının kal yönünden temyiz itirazına gelince, Mahkemece, davalı tarafından dikilen zeytin ağaçlarının kal’ine karar verilmiştir. Bilindiği üzere, 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun'un özellikle 23.1.2008 tarihli ve 5728 Sayılı Yasanın 99. maddesi hükmü ile değişik 20.maddesi hükmü çerçevesinde bir değerlendirme yapılması ve ondan sonra kal isteği hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilmek suretiyle zeytin ağaçlarının kal’ine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalının yukarıda 2. bentte belirtilen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 1. bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2766, Karar No: 2021/917, Tarih: 02.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2766 E.  ,  2021/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23635, Karar No: 2013/17172, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/23635 E.  ,  2013/17172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçersiz olarak feshedildiğini ve fesih bildiriminin yazılı olarak yapılmadığını iddia eden davacı vekili, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalıların sorumluluğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı olarak gösterilen ... Tüzel Kişiliği haiz olmadığından dava ehliyeti bulunmadığını gerçek hasmın ... olduğunu belirterek davanın husumetten reddini talep etmiştir.

29.05.2013 günlü 2. duruşmada davacı ... davaya dahil edilmiş 19/06/2013 tarihinde dahili dava dilekçesi Bakanlığa tebliğ edilmiş 26/06/2013 günlü 3. duruşmada davalı Bakanlık vekili duruşmaya katılarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK kapsamında davacının Anaokuluna açmış olduğu davanın temsilde hata olarak değerlendirildiği ve ...'na tebligat yapılarak davaya dahil edildiği belirtilmiştir. Ancak fesih hususunda ise davacıya yöneltilen herhangi bir yazılı fesih bildirimi bulunmadığı ve davacının iş akdinin 30.11.2012 tarihinde SGK'dan, 03.12.2012 tarihinde ise şifahi olarak sonlandırıldığının anlaşıldığı, davalının fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olması nedeniyle davalı tarafın yazılı fesih bildiriminde bulunmadığından geçerli fesih yapmadığının açık olduğu ve dosyada .../..

bulunan 22/05/2013 tarih 41 sayılı İl Eğitim Denetmenleri tarafından hazırlanmış olan müfettiş raporunda "Anaokulu Müdürünün çalışan 6 personele çalışmalarından dolayı herhangi bir uyarısının bulunmadığı önceki mevzuata göre alınıp yıllardır çalıştırılmakta olan çalışanları öğretim yılı ortasında taşeron firmaya aktarmak istemesi sonucu sebepsiz yere çalışma süreleri bitmeden işten çıkardığı iddiası sübuta ermektedir." şeklinde müfettişlerce rapor düzenlenmiş olduğu ve müfettiş raporunun kurum içi hazırlanmış olmasına rağmen, aksi ispatlanıncaya kadar delil özelliğini yitirmeyeceğinden mahkemece karar verilirken dikkate alındığı gerekçeleriyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ancak kararda 6100 sayılı HMK kapsamında davacının Anaokuluna açmış olduğu davanın temsilde hata olarak değerlendirildiği ve ...'na tebligat yapılarak davaya dahil edildiği belirtilmesine rağmen işe iade ve tazminatlardan sorumluluk konusunda bir netlik olmadığı gibi devam eden hüküm fıkralarında yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden Kemer Anaokulu Müdürlüğünün sorumlu tutulması hatalı olmuştur. Davacının son çalıştığı yer ... olup Milli Eğitim Bakanlığına bağlıdır.

Ancak kararda 6100 sayılı HMK kapsamında davacının Anaokuluna açmış olduğu davanın temsilde hata olarak değerlendirildiği ve ...'na tebligat yapılarak davaya dahil edildiği belirtilmesine rağmen işe iade ve tazminatlardan sorumluluk konusunda bir netlik olmadığı gibi devam eden hüküm fıkralarında yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden Kemer Anaokulu Müdürlüğünün sorumlu tutulması hatalı olmuştur. Davacının son çalıştığı yer ... olup Milli Eğitim Bakanlığına bağlıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı ... tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ...... Anaokulu işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süresi içerisinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içerisinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarı olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iadesi için işverene süresi içerisinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalı ....'dan tahsilinin gerektiğine,

5-Davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan 42,30 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

6-Yargılama sırasında davacı tarafça yapılan 70,00 TL yargılama giderinin davalı ....'dan alınarak davacı tarafa verilmesine,

7-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ...'ne göre hesaplanan 1.320,00 TL maktu avukatlık ücretinin davalı ...'dan alınarak davacı tarafa verilmesine, .../..

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avansının bakiye kısmının karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10899, Karar No: 2011/12726, Tarih: 30.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10899 E.  ,  2011/12726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Dalmış ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve Birlik Sigorta A.Ş. aleyhine 10/11/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili ve davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının öteki temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı ... vekilleri taraflarından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu trafik kazasında ölenin kusuru, olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacılar ... Dalmış ve ... için hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Anılan davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına; BOZULMASINA; davacıların tüm davalının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bente açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı ...'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5448, Karar No: 2018/1484, Tarih: 14.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/5448 E.  ,  2018/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aybastı belediyesi tarafından suça konu taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları içinde olmadığının bildirilmesi, alınan fen bilirkişi raporunda da suça konu yerin belediye sınırları dışında kaldığının belirtilmesi karşısında, dava konusu yerin suç tarihinde belediye sınırları içinde mi yoksa köy tüzel kişiliği sınırları içinde mi olduğu belirlenip, herhangi bir köy sınırları içinde kaldığının tespiti halinde eylemin TCK.nun 154/2 maddesi kapsamında kalacağı, taşınmazın belediye sınırları içinde olduğunun tespiti halinde ise sanık hakkında 3091 sayılı Yasa uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiği de gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik araştırma ile beraat hükmü kurulması;

Yasaya aykırı, hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5057, Karar No: 2021/4113, Tarih: 27.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5057 E.  ,  2021/4113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.10.2016 tarih ve 2014/1002 E. - 2016/747 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.11.2019 tarih ve 2017/2993 E. - 2019/2354 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen 5 yıl süreli bayilik sözleşmesi ve bayilik protokolü uyarınca bayilik sözleşme tarihinin fiili satış tarihi olarak kabul edileceğinin kararlaştırıldığını, davalıya 14.09.2007 tarihinde fiili satışın gerçekleştiğini , davalı tarafından 24.4.2012 tarihinde sözleşmenin Rekabet Kurul kararları nedeniyle 4 ay 20 gün erken feshedildiğinden davalıya teşvik pirimi olarak ödenen 1.200.000 USD +KDV’nin sözleşme ve protokol hükümleri gereği geri ödeneceğinin kararlaştırıldığını belirterek, davalıya ödenen teşvik prim bedelinin ödeme tarihinden itibaren yabancı paraya işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin Rekabet Kurul kararı uyarınca feshedildiğini zira Rekabet Kurul kararları ile de sabit olduğu üzere taraflar arasında ki dikey ilişkinin 24.04.2007 tarihli intifa tesisi ile kurulmuş olduğunu ve 5 yıllık rekabet etmeme yükümlülüğününde 24.04.2012 de sona ereceğini, bu nedenle 24.04.2012 tarihli fesih ihtarının süresinden önce yapılmadığını, ve bakiye süre için tüm prim ödemelerinin iade talebinin hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında akdedilen protokolün II.maddesinin A bendinin " Fiilen akaryakıt satışına başlandığı tarih, taraflarca müştereken tanzim edilecek bir tutanakla tespit edilecek ve bu tarih İşleticilik/Bayilik Anlaşması'nın başlangıç tarihi olacaktır." şeklinde düzenlendiği, davacının EPDK akaryakıt teslim formu ile davalıya fiili satış tarihinin 14.09.2007 olduğu, protokol hükmü esas alındığında sözleşme tarihinin 14.09.2007 olduğunun kabülü ile sözleşmenin 142 gün erken feshedildiği, her ne kadar protokolde ihlal hususunda teşvik priminin tamamının iadesi öngörülmüş ise de, bunun MK 2. madde ve hakkaniyet ilkesi ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, Rekabet Kurulu'nun 2002/2 sayılı Dikey Anlaşmalara İlişkin Grup Muafiyeti Tebliğ çerçevesinde rekabet etmeme yükümlülüğü içeren anlaşmalar bakımından geçerli olan beş yıllık grup muafiyeti süresinin tespitinde, dağıtıcı ve bayi arasında kesintisiz olarak süregelen dikey ilişkinin değerlendirileceğinin ifade edildiği ve yine dikey ilişkiden kastedilenin taraflar arasındaki bayilik, intifa hakkı, kira, emanet, kredi ve benzeri sözleşmelerden oluşan hukuki ve iktisadi ilişki bütünü olduğunun belirtildiğini, iş bu davada intifa hakkı tesisi rekabet yasağının belirlenmesinde tarafların ilk ilişkisi olduğunun kabulü ile intifa hakkının tesis edildiği 24.04.2007 tarihi esas alındığında sözleşmenin yenilenmeyeceğine dair 24.04.2012 tarihli davalı ihtarının 5 yıllık süre sonunda gönderilmiş bir ihtar olduğu ve feshin süreden önce yapılmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Anayasanın 48. maddesinde benimsenen sözleşme hürriyeti; TBK’nın 26 maddesinde “”Taraflar bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler” şeklinde tanımlanmıştır.

Nitekim taraflar arasındaki sözleşme daha önceden yapılmış ise de sözleşmenin başlangıç süresi olarak fiili satış tarihine atıfta bulunulmuştur. Dolayısıyla sözleşme serbestiyeti ilkesi gereğince tarafların bu yönde tezahür eden müşterek iradelerinde kanunlardaki emredici hükümlere bir aykırılık bulunmadığı apaçık ortadadır.

Ne var ki, bayilik ilişkisinin hangi tarihte başladığı ile ilgili Rekabet Kurulu farklı görüştedir. Dosyaya gelen belgelerden de anlaşılacağı üzere bu hususu tarafların müşterek iradesine değil, taraflar arasında yapılan ilk sözleşme tarihini baz aldığı görülmektedir.