muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16088, Karar No: 2019/14245, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16088 E.  ,  2019/14245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece, davalı vekilinin temyiz istemi, temyiz süresi içerisinde yapılmaması gerekçe gösterilerek 06/10/2015 tarihli ek karar ile reddedilmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davalı tarafça süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici 1. maddesi uyarınca, yürürlüğü devam eden, mülga 5308 sayılı Kanun'la değişikliğe uğramadan önceki 8. maddesi hükmü uyarınca, iş mahkemesinden verilen kararlar, yüze karşı verilmişse tefhimi, yoklukta verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir.

Somut olayda, mahkemece gerekçeli karar davalının ... ili ... ilçesinde bulunan şubesi adresine Tebligat Kanunu 35. maddesine göre 28/10/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de tebligat çıkarılan şubenin kapandığına dair yönetim kurulu kararının davalı tarafça 07/03/2014 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi yoluyla ilan edildiği gözetildiğinde davalıya usulüne uygun olarak gerekçeli karar tebliğ edilemediği ve temyizin süresinde olduğu anlaşılmış olup mahkemenin 06/10/2015 tarihli, temyiz talebinin süre nedeni ile reddine ilişkin ek kararı hatalıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden mahkemenin, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair 06/10/2015 tarihli ek kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 21/05/2001-08/11/2013 tarihleri arası idari mali işler sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla yemek ücreti ve fazla mesai alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesi ve duruşma gününün, davalı şirketin ... ili ... ilçesinde bulunan şubesi adresine, Tebligat Kanunu 35.maddesine göre tebliğe çıkarıldığı, ancak davalının 07/03/2014 tarihinde söz konusu şubesinin kapandığını Ticaret Sicil Gazetesi yoluyla ilan ettiği, dava dilekçesinin davalıya tebliğ edildiği kabul edilen 02/02/2015 tarihine göre, tebligatın davalının kanuni adresine yapılmadığı ve usule aykırı olduğu anlaşılmıştır.

Davalı tarafa dava dilekçesinin tebliğ edilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 122. maddesi gereğidir.Mahkemece yapılması gereken iş bu madde uyarınca taraf teşkili sağlandıktan sonra karar verilmesi gerekirken, anılan eksiklik tamamlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair sebeplerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/429, Karar No: 2010/5960, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/429 E.  ,  2010/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceği ve değerinin satış aşamasında yeniden belirleneceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9892, Karar No: 2016/7243, Tarih: 05.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9892 E.  ,  2016/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30.12.2013 günlü ve 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 günlü ve 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Buna göre, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi; dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması, UYAP ekranına dizi pusulasına uygun ve türlerine göre gruplandırılarak aktarılması suretiyle mümkündür. Aksi halde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan ön incelemesinde;

Davalıya ait vekaletnamenin ,Tesisat Tüketim Yıllık Dökümünün ,temyiz dilekçesinin okunaksız tarandığı , İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi Kapsamındaki Yetkilerin Ayrıştırılarak Görevli ... Şirketine Verilmesine Dair Sözleşmenin dosyada yer almadığı , ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, temyize konu dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/19927, Karar No: 2024/8001, Tarih: 24.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/19927 E.  ,  2024/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/800 E., 2024/244 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2016 tarihli ve 2016/706 İddianame sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2017 tarih ve 2016/45 Esas, 2017/344 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 54 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının birbirini takip eden birer ay ara ile 5 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluğuna, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2017 tarihli kararının sanık müdafii tarafından istinaf etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (17). Ceza Dairesinin 17.07.2017 tarih ve 2017/2036 Esas, 2017/1576 Karar sayılı kararı ile "... İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/73 esas 2016/328 karar sayılı dosyası getirtilerek incelenmesi, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarının şekli suç olmakla birlikte kendi içinde temadi eden suçlardan olması ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlediği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç oluşturacağı gözetilerek, sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından mümkünse dosyaların birleştirilmesi, mümkün değilse veya sonuçlanmışsa bu dosya içine konularak delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarih ve 2017/361 Esas, 2017/757 Karar sayılı kararında belirttiği "...mahkememiz yargılamasına konu eşyanın tabanca, anılan mahkemenin yargılamasına konu eşyanın ise bıçak olması dikkate alındığında bu niteliği farklı iki eşya arasında, 6136 sayılı yasada temas ettikleri hükümlerin farklı oluşu da dikkate alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmadığı anlaşılmış olmakla..." gerekçesi ile; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 54 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının birbirini takip eden birer ay ara ile 5 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluğuna, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

5. İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli kararının sanık müdafii tarafından istinaf etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (17). Ceza Dairesinin 23.11.2018 tarih ve 2018/1562 Esas, 2018/3256 Karar sayılı kararı ile "... Dosya kapsamı ve UYAP ortamında yapılan incelemeden; 25.12.2015 suç tarihli olayla bıçak yakalattığından 08.02.2016 tarihli iddianame ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava açıldığı ve İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılama yapılıp 2016/73 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve söz konusu kararın Yargıtay incelemesinde bulunduğu, yine 01.12.2015 suç tarihli olayla kama benzeri bıçak taşıdığından 02.02.2016 tarihli iddianame ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava açıldığı ve İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılama yapılıp 2016/87 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı, 6136 sayılı Yasa kapsamında kaldığı kabul edilen ve ele geçirilen 1 adet tabanca ve bıçak bulunması karşısında; sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen ... içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı 6136 sayılı Yasanın 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği dikkate alınarak, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında açılan diğer davaların akıbeti araştırılarak, bahse konu dava dosyalarının onaylı suretleri getirtilip dosya arasına konularak incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği hususunun gözetilmemesi...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarih ve 2018/814 Esas, 2022/346 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1000,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılama yapılıp 2016/87 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile cezalandırılan 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezasının mahsup edilerek 1 yıl 3 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası olarak infazına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

7. İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.11.2022 tarih ve 2022/4395 Esas, 2022/17387 Karar sayılı kararı ile "... yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması..." nedeniyle bozulmasına karar vermiştir.

8. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2023 tarih ve 2023/155772 Soruşturma, 2023/137771 Karar sayılı kararı ile "... Şüpheliye Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından bu usulün uygulanması için önce arandığı ancak ulaşılamadığı, ardından usulüne uygun tebligat gönderilmesine rağmen şüphelinin davete icabet etmediği anlaşıldığından seri muhakeme usulü uygulanamayacağı, şüpheli hakkında daha önce iddianame tanzim edilmesi ve kovuşturmanın Mahkemesince yürütüleceği..." nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilmiştir.

9. Tekrar devam eden yargılama neticesinde İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2024 tarih ve 2023/800 Esas, 2024/244 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 1000,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılama yapılıp 2016/87 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile cezalandırılan 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezasının mahsup edilerek 1 yıl 3 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası olarak infazına, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna, hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suça konu silahın hukuka aykırı şekilde ele geçirildiğine, hukuka aykırı delillere dayanılarak hüküm verildiğine, eksik incelemeyle, bilirkişi raporu alınmadan karar verildiğine, kast unsurunun oluşmadığına, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, kararın hukuka, usule ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu 15.11.2015 tarih olay, sanığın ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 01.12.2015 ve 25.12.2015 tarihli olaylar, sanığın bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu 15.11.2015 tarih olay, sanığın ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 01.12.2015 ve 25.12.2015 tarihli olaylar, sanığın bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma veya bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 15.11.2015 tarihli dava konusu olayda, sanığın içerisinde bulunduğu 34 HE 5540 plakalı aracın kolluk kuvvetlerince durdurulduğu, sanığın araçtan çıkarılarak kaba üst araması yapıldığı, yapılan kaba üst aramasında sanığın belinde gri renkli, namlusu gri metal, kabzası siyah renkli üzerinde ZİKZAUR 32 cal 9 mm ve 15367 ibareli silah ve şarjöründe basılı vaziyette 5 adet mermi bulunduğu, ele geçirilen silah ve mermilerin İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarında yapılan incelemesinde; ele geçirilen tabanca ve mermilerin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

3. 01.12.2015 tarihli olayda, devriye görevi yapan polislerin ihbar üzerine 34 HY 5540 plakalı aracı durdurmak istedikleri, araç sürücüsü sanığın polisleri görünce kaçtığı, bir süre sonra takip üzerine yakalandığı, şahsın üzerinde yapılan aramada bir adet bıçak bulunduğu, ele geçirilen bıçağın İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarında yapılan incelemesinde, 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde yasak olarak belirtilen sustalı çakı benzerlerinden olduğu tespit edilmiştir.

4. 25.12.2015 tarihli olayda, kolluk kuvvetlerince durumundan şüphelenilen sanığın yapılan kaba üst yoklamasında sağ bel kısmında siyah renkte, emniyet kilitli, kesici kısmında columbia ibaresi bulunan bir adet bıçak bulunduğu, ele geçirilen bıçağın İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarında yapılan incelemesinde; 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde yasak olarak belirtilen sustalı çakı benzerlerinden olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, kaba üst yoklamasında ele geçirilen bıçak, silah ile fişeklerin niteliği, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile sanığın ikrar içeren savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünün yerinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında, 2559 sayılı Polis Vazife Ve Salahiyet Kanunu'nun 4/A maddesinin altıncı fıkrası ve Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 27 nci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendi uyarınca usulüne uygun yapılan aramada suç eşyalarının hukuka uygun ele geçirildiği ve dosya kapsamında hukuka aykırı bir delil olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında, 2559 sayılı Polis Vazife Ve Salahiyet Kanunu'nun 4/A maddesinin altıncı fıkrası ve Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 27 nci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendi uyarınca usulüne uygun yapılan aramada suç eşyalarının hukuka uygun ele geçirildiği ve dosya kapsamında hukuka aykırı bir delil olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2024 tarihli ve 2023/800 Esas, 2024/244 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3692, Karar No: 2022/547, Tarih: 24.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/3692 E.  ,  2022/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 29/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.