muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5550, Karar No: 2012/4901, Tarih: 15.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5550 E.  ,  2012/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalar yönünden itibari hizmet süresinin ve anılan sürenin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işverene ait işyerinde çalışan davacı ile birlikte toplam 178 sigortalı yönünden aynı iki avukat tarafından, 30.07.2010, 02.08.2010 tarihlerinde 167, 05.11.2010, 12.11.2010, 22.11.2010, 02.12.2010 tarihlerinde 11 adet dava açıldığı anlaşılmakta olup, mahkemece yapılan yargılamada; tüm dosyalar yönünden 06.11.2010 ve 04.12.2010 tarihlerinde işyerinde keşif yapılıp, aynı bilirkişilerce rapor düzenlendiği, 168 dava hakkında 10.03.2011, kalan 10 dava hakkında 13.03.2011, 15.03.2011, 31.03.2011, 06.05.2011 günü karar verilerek itibari hizmet sürelerinin hüküm altına alınıp her bir dava yönünden ayrı maktu avukatlık ücreti belirlendiği belirgindir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde; bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, maddede sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, inceleme konusu dava yönünden uygulama olanağı bulunan IV. bendinde “Sigortalılar” başlığı altında azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlara yer verilmiş, “Hizmetin geçtiği yer” başlığı altında da “çelik, demir ve tunç döküm; zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde; patlayıcı maddeler yapılmasında; kaynak işlerinde çalışanlarda” ibareleri sıralanmıştır.

Anayasa’nın 141’inci maddesinin son fıkrasında, davaların en az giderle ve olanaklı olan çabuklukla sonuçlandırılmasının, yargının görevi olduğu belirtilmiş; 1136 sayılı Avukatlık Kanununun “Avukatlığın Amacı” başlığını taşıyan 2’nci maddesinde, avukatlığın amacının; hukuki ilişkilerin düzenlenmesini, her türlü hukuki mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının

Anayasa’nın 141’inci maddesinin son fıkrasında, davaların en az giderle ve olanaklı olan çabuklukla sonuçlandırılmasının, yargının görevi olduğu belirtilmiş; 1136 sayılı Avukatlık Kanununun “Avukatlığın Amacı” başlığını taşıyan 2’nci maddesinde, avukatlığın amacının; hukuki ilişkilerin düzenlenmesini, her türlü hukuki mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının

tam olarak uygulanmasını her derecede yargı organları, hakemler, resmi ve özel kişi, kurul ve kurumlar nezdinde sağlamak olduğu, “Avukatlık Ücreti” başlıklı 164’üncü maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan tutarı veya değeri ifade ettiği bildirilmiş; 03.12.2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3’üncü maddesinin birinci fıkrasında da, yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücretinin belirlenmesinde, avukatın emeği ve çabasının, işin önemi ve niteliğinin ve davanın süresinin göz önünde tutulacağı açıklanmıştır.

Diğer taraftan; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423’üncü maddesinde, davanın önemine göre yasal olarak belirlenecek avukatlık ücretine, yargılama giderleri arasında yer verildiği gibi, 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Dürüst davranma ve doğruyu söyleme yükümlülüğü” başlığını taşıyan 29’uncu maddesinin birinci fıkrasında, tarafların, dürüstlük kuralına uygun davranmak zorunda oldukları, “Usul ekonomisi ilkesi” başlıklı 30’uncu maddesinde, hakimin, yargılamanın kabul edilebilir süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu, 323.ncü maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu, 332’nci maddesinde, yargılama giderlerine, mahkemece kendiliğinden hükmedileceği yönünde düzenleme yapılmış, 29.05.1957 gün ve 4/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da avukatlık ücretinin, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden hükme bağlanacağı belirtilmiştir.

Ayrıca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2’nci maddesi “Dürüst davranma” başlığını taşımakta olup, dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralının yer aldığı maddede, herkesin, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunmayacağı açıklandıktan sonra “İyi niyet” başlıklı 3’üncü maddesinde ise, kanunun iyi niyete hukukî bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olanın iyi niyetin varlığı olduğu, ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimsenin iyi niyet iddiasında bulunamayacağı bildirilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığı altında yapılan değerlendirmede; aynı işyerinde gerçekleşen çalışmalar için 178 adet sigortalı yönünden, aynı istemi içeren, aynı davalı işveren ve Kuruma karşı bir anlamda toplu (seri) dava açılmış olması, davacıların aynı iki avukat tarafından temsil edilmiş bulunmaları, davaların türü, taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliği, yargılamaların süresi, davaların görülmesi sırasında avukatların harcadığı emek ve çaba göz önünde bulundurulduğunda, yargılamada vekil ile temsil olgusu gerekçesiyle her bir dava yönünden 1.100,00 TL. maktu avukatlık ücreti belirlenerek, davalıların adalet ve hakkaniyet ilke ve ölçüleri içerisinde yer almayacak suret ve şekilde avukatlık ücreti ile sorumluluklarının benimsenmesi, özellikle 4721 sayılı Kanunun 2 ve 3 ile 6100 sayılı Kanunun 29’uncu maddeleri olmak üzere yukarıda sıralanan düzenlemelere aykırılık oluşturduğu gibi, seri denebilecek bu tür davalarda harcanan emek ve çabanın oldukça üstünde avukatlık ücretine hükmedilerek davalılara ölçüsüz bir yükümlülük getirilmesinin hukuk düzenince korunmayacağı da belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, her bir dava yönünden dilekçe yazım ücreti yerine avukatlık ücretinin hüküm altına alınması isabetsiz olduğu gibi; davacı sigortalının 21.05.1990 – 10.09.1990 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinin inşaat bölümünde çalıştığı ve davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş fiziksel etkenlere maruz kalmadığından maddede öngörülen koşulların gerçekleşmediği belirgin bulunmasına karşın, mahkemece, anılan döneme ait çalışmanın rafineri kısmında gerçekleştiği gerekçesiyle itibari hizmet süresi yönünden karara bağlanması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün; (1) numaralı bendinde yer alan “21.05.1990 – 10.09.1990 tarihleri arasında Rafineri bölümünde;” sözcüklerinin çıkartılmasına, (5) numaralı bendinde yer alan sözcüklerin çıkartılarak yerine “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 200,00 TL. dilekçe yazım ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan, ... alınmasına, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16583, Karar No: 2014/9009, Tarih: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16583 E.  ,  2014/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, taksicilik yapan katılan ...'e kendisini avukat ... olarak tanıtarak, taksi lazım olduğunu, Ordu 5. Noterliği'nde bulunduğunu, Perşembe ilçesine gideceğini, ancak bir arkadaşının Halk Bankası önünde kendisini bekleyeceğini, Halk Bankası önüne uğrayarak söz konusu arkadaşından evrakları almasını ve kendisine 65.00 TL borcu olduğunu, bu parayı Halk Bankası önünde bekleyen kişiye vermesini, bu parayı daha sonra taksi ücreti ile birlikte ödeyeceğini söyleyerek, katılanı Halk Bankası önüne yönlendirdiği ve Halk Bankası önünde bekleyerek taksi ile gelen katılana göstermelik olarak bir takım irsaliye faturası fotokopisi verdiği ve 65 TL aldığı, yine taksicilik yapan diğer katılan ......'ı arayarak kendisini Ordu Valiliği özel kalem müdürü olarak tanıtarak, ... Fındık Fabrikası önünde kendisini bir kişinin beklediğini, bu kişiden bir takım evraklar

almasını, bu evraklar ile ismini verdiği bir avukatın bürosuna gitmesini, daha sonra da Ordu 5. Noterliğine giderek burada bulunan... hanım ile Perşembe ilçesine gideceğini söyleyerek katılanı ...Fındık Fabrikası önüne yönlendirdiği ve kendisinin de burada bekleyerek katılana bir takım irsaliye fotokopisi verdiği ve kendisinden noterde ödenmek üzere 85 TL aldığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçlarının işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31370, Karar No: 2016/2868, Tarih: 08.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/31370 E.  ,  2016/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik suretiyle sonlandığını, kıdem tazminatının 45 gün üzerinden hesaplanması gerektiğini belirterek fark kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketten hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, emsal Yargıtay kararları gerekçe gösterilerek fark kıdem tazminatı isteminin kabulüne, tanık beyanları ile ispatlanan dava konusu hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve fazla çalışma ücret alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işyerinde daha önce yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmaya devam edilmesinin iş yeri şartı haline gelip gelmediği, işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı ve bunun sonuçları noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesinin 26.09.2011 tarihinde emeklilik süresinin dolduğu gerekçesi ile feshedildiği, davacıya otuz günlük ücreti üzerinden kıdem tazminatının ödendiği anlaşılmaktadır. Davacı işçi, işyerinde çalışırken üyesi olduğu Tez-Koop İş Sendikasından toplu iş sözleşmesi sona ermeden 30.01.1996 tarihinde istifa etmiş olup, toplu iş sözleşmesinin sona erdiği 30.06.1996 tarihinde taraf işçi sendikasının üyesi olmadığı gibi, toplu iş sözleşmesinden de yararlanmamaktadır. Bu sebeple toplu iş sözleşmesinin davacı yönünden hizmet sözleşmesi olarak devam ettiğinin kabul edilmesi mümkün değildir.

Somut olayda, işyerinde 01.07.1995-30.06.1996 tarihleri arasında yürürlükte kalan toplu iş sözleşmesinde ise kıdem tazminatının kırk beş gün üzerinden hesaplanacağı kararlaştırılmış, bu tarihten sonra sözleşmenin feshi tarihine kadar yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanmamıştır.

Somut olayda, işyerinde 01.07.1995-30.06.1996 tarihleri arasında yürürlükte kalan toplu iş sözleşmesinde ise kıdem tazminatının kırk beş gün üzerinden hesaplanacağı kararlaştırılmış, bu tarihten sonra sözleşmenin feshi tarihine kadar yeni bir toplu iş sözleşmesi imzalanmamıştır.

Davacı işçinin toplu iş sözleşmesi sona ermeden önce 30.01.1996 tarihinde sendika üyeliğinden istifa etmiş olması sebebiyle daha sonra sona eren toplu iş sözleşmesinin art etkisinden yararlanması mümkün değildir. Diğer yandan davalı işveren tarafından 2004 yılında bir kısım işçilere kırk beş günlük ücret üzerinden kıdem tazminatı ödenmişse de, 27.07.2004 tarihinde alınan kararla uygulamanın yanlışlığından söz edilerek bundan vazgeçildiği belirtilmiştir. Bu tarihten sonra davalı işverenin eşitlik ilkesine aykırı davranışının varlığı da iddia ve ispat edilememiştir. Tüm bu hususlar dikkate alındığında davacının kıdem tazminatı fark alacağına ilişkin talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer talepler bakımından yapılan değerlendirmede ise dosya kapsamından davacının kaloriferci olarak çalıştığı anlaşılmasına rağmen, fazla mesai ve hafta tatili ücret alacakları bakımından mahkemece yapılan değerlendirmede mevsim ayrımına gidilmeksizin tüm çalışma süresi bakımından tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Davacının yaptığı işin niteliği gereğince, fazla mesai ve hafta tatili çalışmalarının tespitinde yalnızca kış aylarının değerlendirmeye alınması, yaz ayları bakımından ise sadece, tanık beyanlarından çalışmanın bulunduğu ispatlanan 2008 yılı Haziran-Temmuz ayları dönemindeki 17 günlük çalışma dönemi hesaplamaya katılarak değerlendirme yapılması gerekirken hatalı inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2841, Karar No: 2019/6924, Tarih: 03.07.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2841 E.  ,  2019/6924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil, Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeni ile davalı arasında 2826 ada 8 parsel sayılı arsa’ya yönelik (22.02.2008 tarihli) kira sözleşmesi yapılmasına rağmen davalı tarafından 2826 ada 7 ve 9 nolu parsellerininde işgal edilerek kullanılmaya başlandığını, 7 parsel üzerinde bulunan 90 m2’lik tek katlı evin yıkıldığını ve arsa üzerinde bulunan meyve ağaçlarınında da kesildiğini belirterek davalının haksız el atmasının önlenmesine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile yıkılan ev için, yıkıldığı tarihten itibaren şimdilik 20.000 TL’nin, tespit edilecek ağaç değerinin, evin yıkıldığı 2009 tarihinden dava tarihine kadar olan kira gelirinin, geriye doğru 60 aylık süre için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 19.470 TL ecrimisil bedelinin her ayın sonundan dava tarihine kadar işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Yargılama sırasında bilirkişi raporu doğrultusunda taleplerini 57.464,00 TL olarak ıslah ettiklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, Sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğunu, müvekkili ile davacı arasında bulunan kira sözleşmesinde ada ve parsel ayırımı yapılmadığını, müvekkilinin arsaların tamamını kiraladığını, ihtilafın kira sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, evin yıkıldığı ve ağaçların kesildiği iddiasının ise gerçek olmadığını ifade ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın ıslah doğrultusunda kabulü 20.000,00-TL tazminatın 26/11/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile, 37.464,00-TL ecrimisil bedelinin dava tarihi olan 25/11/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine. Meni müdahale davasının kabulü ile 253 pafta, 2826 ada, 7-8-9 nolu taşınmazlardaki bilirkişi krokisinde pembe ile işaretli toplam 294 m2'1ik alana davalının müdahalesinin menini ve davacıya teslimine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çapa bağlı elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Dava, çapa bağlı elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 2826 ada 7, 8 ve 9 nolu parsel sayılı taşınmazlarda davacının kayden malik olduğu, davacı ile davalı arasında 22.02.2008 tarihli kira sözleşmesi yapıldığı, kira sözleşmesinde kiralanan yerin ada ve parsel numarası gösterilmeden “... Mahallesi, ...Yolu Caddesi, No:23” olarak belirtilmesine rağmen davacı asilin yemin beyanı, taraflarca dosyaya ibraz edilen bilgi ve belgeler ile tüm dosya kapsamına göre 25.11.2013 tarihli bilirkişi raporunda yeşil renk ile taralı kısmın kira sözleşmesine konu edildiği anlaşılmaktadır. Bu şekilde aynı raporda kırmızı renk ile işaretlenen kısmında kira sözleşmesi kapsamında olmadığı görülmektedir.

Bilindiği üzere her dava açıldığı tarihdeki koşullara göre değerlendirilir.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190. maddesine göre; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.", TMK'nin 6. maddesine göre ise; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri, hakkım dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. " şeklindedir.

Dinlenen davacı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre, dava konusu 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin davalı tarafından yıkıldığı ve aynı şekilde mevye ağaçlarının da davalı tarafından kesildiği iddiaları davacı tarafça yöntemince ispatlanamadığı gibi (davalının) 22.02.2008 tarihli kira sözleşmesi öncesi bilirkişi raporunda kırmızı ile gösterilen kısmı kullandığı da usulü dairesinde ispat edilememiştir. Bu hususlar ispat edilemediğine göre mahkemece, meyve ağaçları ile evin değeri üzerinden davalı aleyhine tazminata hükmedilemeyeceği gibi kira sözleşmesinden önceki dönemi kapsar şekilde ecrimisil hesaplaması da yapılamaz.

Hal böyle olunca, mahkemece, ev ve meyve ağaçlarına yönelik tazminat talebinin reddi ile (gerektiğinde bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle) kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden dava tarihine kadarki döneme ilişkin (krokide kırmızı renk ile gösterilen alan üzerinden) ecrimisil alacağı hesaplanıp ondan sonra oluşacak sonuca göre karar vermesi gerekirken, yazılı biçimde 26.11.2007 ile 22.02.2008 tarihleri arasını kapsar şekilde fazladan ecrmisil bedeli belirlenmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece, ev ve meyve ağaçlarına yönelik tazminat talebinin reddi ile (gerektiğinde bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle) kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden dava tarihine kadarki döneme ilişkin (krokide kırmızı renk ile gösterilen alan üzerinden) ecrimisil alacağı hesaplanıp ondan sonra oluşacak sonuca göre karar vermesi gerekirken, yazılı biçimde 26.11.2007 ile 22.02.2008 tarihleri arasını kapsar şekilde fazladan ecrmisil bedeli belirlenmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın iştek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.