muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2142, Karar No: 2007/4011, Tarih: 03.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2142 E.  ,  2007/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarparak hasara neden olduğunu, sovtaj bedeli indirildikten sonra davalıların sorumlu olduğu miktarın tahsili için yapılan icra takibine itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile davalıların %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı .... vekili cevabında, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu savunmuş, faiz başlangıcına da itiraz etmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile Kadıköy 4.İcra Müdürlüğünün 2005/3395 sayılı dosyasında davalı ... San.Tic.Ltd.Şti. yönünden 14.500.00-YTL asıl alacak, 3.789.07-YTL faiz alacağı olmak üzere toplam 18.289.07-YTL üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına; Davalı ..... yönünden ise araç başına 4.000.00-YTL, kaza başına 8.000.00-YTL limitle sınırlı olmak üzere asıl alacağa yönelik itirazın iptali ile takibin devamına; asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunun 96.maddesi ile ZMMS Genel Şartlarının B-2 maddesine göre, sigorta hakkında dava açılması halinde sigortacı sigorta poliçesinde yazılı limitle, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulacağı, ancak hükmolunan tazminat sigorta bedelini geçerse sigortacı bu masrafları sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde ödeyeceği öngörülmüştür.

Bu durumda davalı ... 4.000.00-YTL limitle ve ayrıca harç, vekalet ücreti, diğer yargılama giderlerinden poliçe limitinin tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulması gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değil, bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2 numaralı fıkrasından “araç başına 4.000.00-YTL, kaza başına 8.000.00-YTL” tümcesinin çıkartılarak yerine “araç başına 4.000.00-YTL” tümcesinin yazılmasına ve yine hüküm fıkrasının 5, 6 ve 7 numaralı fıkralarının sonuna “davalı ... şirketinin poliçe limitinin tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulmasına” tümcelerinin eklenmesine ve hükmün HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı .... yararına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 825.60-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...Ş'den alınmasına, 3.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4098, Karar No: 2024/5111, Tarih: 28.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4098 E.  ,  2024/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/87 E., 2018/351 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : İade

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarihli ve 2021/19086 Esas, 2023/7511 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2024 tarihli ve 2 - 2018/74685 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık hakkında hırsızlık suçundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarihli ve 2018/87 Esas, 2018/351 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.11.2023 tarihli ve 2021/19086 Esas, 2023/7511 Karar sayılı kararıyla temyiz isteminin gerekçe içermemesi nedeniyle reddine karar verildiği, ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri gereğince karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve aynı kanunun 294/1. maddesinde yer alan; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' hükmü ile "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesindeki; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve tebliğ olunan hükümde aynı Kanunun 295/1. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirmez ise temyiz isteminin reddedileceği hususunun bildirilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 295. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi hâlinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, mahkemesince bu eksikliğin giderilmesi, tebligat belgesi ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın incelenmek üzere iadesinin temini hususunda tebligat yapılması için dosyanın mahalline iadesinin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 22.02.2018 tarihli ve 2018/87 Esas, 2018/351 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usûlüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 22.11.2023 tarihli ve 2021/19086 Esas, 2023/7511 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.02.2018 tarihli ve 2018/87 Esas, 2018/351 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15375, Karar No: 2013/3314, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15375 E.  ,  2013/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve iftira suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, iftira ve cinsel taciz suçlarından beraatine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2012 gün ve 2010/201 Esas, 2012/192 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar ..., ... ve ... vekilleri, katılanlar ..., ..., ... ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

CMK.nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde olduğu, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2010 tarihli iddianamesinin başlığında, her ne kadar katılan ... mağdur olarak gösterilmiş ve sanığın mağdur ...'a karşı işlediği açıkça anlaşılan basit cinsel istismar suçu anlatılırken bu mağdure yerine sehven katılan ...'nın ismi yazılmış ise de, iddianame içeriğinde sanığın mağdure ...'ya yönelik işlediği iddia olunan bir eyleminin anlatılmadığı ve böyle bir eyleme ilişkin sevk maddeleri de gösterilmediği, bu nedenle sanık hakkında bu mağdureye yönelik eyleminden dolayı açılmış bir davanın bulunmadığı ve mahkemece verilen beraat kararının yok hükmünde bulunduğu anlaşılmakla, incelemenin sanık hakkında katılan ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, katılan ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve katılanlar ..., ..., ...'a yönelik iftira suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleriyle sınırlı olarak ve katılanlar ... ve ... vekilinin hakkı bulunmadığından duruşma isteminin CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddiyle, duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik iftira ve mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ve katılanların temyiz itirazlarının reddiyle delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle iftira suçundan verilen beraat hükmünün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece oluşa uygun olarak, sanığın kızı olan mağdurenin dördüncü sınıfa gitmeye başladığı 2008 yılından, olayın ortaya çıktığı 2010 yılı Ocak ayına kadar evde yalnız kaldıkları zamanlarda bir çok kez mağdureyi soyundurarak vücudunu okşadığı, cinsel organını mağdurenin anüsüne ve vajinasına sürttüğü, bir seferinde sokmak istediğinde ise mağdurenin acı duyması üzerine vazgeçtiği kabul edildiği halde, mağdureye yönelik cinsel istismarda bulunduğu dönem içerisinde, ciddi bir engel olmaksızın icra hareketlerinden isteğiyle vazgeçerek nitelikli cinsel istismarda bulunmayan sanığın eyleminin, çocuğun basit cinsel istismarı niteliğinde olduğu gözetilmeden TCK.nın 103/1. maddesi yerine aynı maddenin 2. fıkrası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4837, Karar No: 2019/2669, Tarih: 27.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4837 E.  ,  2019/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 17/11/2009 tarihinde davalı ... ile kira sözleşmesi imzaladığını, kiraya veren tarafından iş yeri ruhsatı alınması amacıyla iş yerinde tadilat yapılacağının belirtildiğini, bu hususta kiraya verenin eşi olan davalı ... ile de 16/05/2013 tarihli protokol imzalandığını, ...'in bu protokolü aynı zamanda ... vekili olarak imzaladığını, protokolde tadilatlar sonrası iş yerinin yeniden kendisine kiraya verileceğinin taahhüt edildiğini, aksi halde 130.000,00 TL'nin ödeneceğinin kabul edildiğini, ancak protokol şartlarına uyulmadığını, mecurun başkasına kiralandığını, ileri sürerek protokolden kaynaklanan 130.000,00TL'nın yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., kira sözleşmesinin tarafınca akdedildiğini, fakat 16/05/2013 tarihli protokolde imzasının bulunmadığını, diğer davalı ...'e temsil yetkisi vermediğini, sorumlu olmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... ise, 16/05/2013 tarihli belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılardan ...'in eşi diğer davalı ...'e vekaletname verdiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle davalı ...'e yönelik davanın reddine, davalı ...'in ise, 3.kişinin edimini taahhüt etmiş olmasına rağmen edimini yerine getiremediği, TBK'nın 355.maddesi uyarınca en az son kira yılında ödenmiş olan bir yıllık kira ile sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 48.000,00TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Davalı ...'in temyiz incelemesinde;

Mahkemenin gerekçeli kararı davalı ...'e 18.03.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise HUMK’ un 432. maddesinde öngörülen sekiz günlük yasal süre geçirildikten sonra 31.03.2016 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebilir. Açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz isteminin süre yönünden reddi gerekir.

2-) Davacının temyiz nedenlerine gelince,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33.maddesi uyarınca, hâkimin bir davaya uygulanacak hukuku re’sen tespit görevi bulunmaktadır. Diğer bir anlatımla, maddi vakıaları dile getirmek tarafa, hukuki vasıflandırma ise hâkime ait bir görevdir.

2-) Davacının temyiz nedenlerine gelince,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33.maddesi uyarınca, hâkimin bir davaya uygulanacak hukuku re’sen tespit görevi bulunmaktadır. Diğer bir anlatımla, maddi vakıaları dile getirmek tarafa, hukuki vasıflandırma ise hâkime ait bir görevdir.

Somut olayda; davada dayanılan 17.11.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Davacı, davalı kiraya verenin kiralananda yapılacağı tadilatlar sebebi ile kiralananı tahliye ettiğini, davalı ... ile 16.05.2013 tarihinde imzalanan protokolde kiralananın yeniden kendisine kiraya verileceğinin kararlaştırıldığını belirterek 130.000,00 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davalı ... protokolde imzası olmadığından sorumlu olmadığını, davalı ... ise, imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece davaya dayanak protokoldeki imzalar yönünden inceleme yapılması amacıyla grafoloji uzmanından rapor alınmış, alınan raporda, protokoldeki imzanın davalı ...'e ait olduğu anlaşılmıştır. Bu halde davalı ...'in davacı kiracı ile imzaladığı 16.05.2013 tarihli protokolden kendisi bakımından sorumlu olacağı açıktır.

Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık ilkesi esas olup taraflar serbest iradeleri ile oluşturdukları kira sözleşmesi ile bağlıdır. Davacı ve davalı ... arasında akdedilen 16.05.2013 tarihli protokolde “ Taşınmazın tadilatı tarafımızca bitirilecek ve ... ile tekrar kira kontratı imzalanacaktır. Tarafımızdan ... dışında başka bir kişiye mecurun kiralanması durumunda ...'a 130.000,00 TL tazminat ödemeyi şahsım ve eşim adına kabul ve beyan ediyorum.” şeklinde düzenlenmiştir. Tarafların özgür iradesi ile belirlenmiş bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Mahkemece, tazminat miktarı bakımından protokol hükümleri yerine Türk Borçlar Kanunu'nun 355/3 maddesi uyarınca bir yıllık kira bedeli kadar tazminata hükmedilmiştir. Ancak mahkemece hükme esas alınan TBK'nın 355/3. maddesinde açıkça, tazminat miktarının en az son kira yılında ödenmiş olan bir yıllık kira bedeli kadar olacağı belirtilmiş olup taraflar, kanunda en az değeri belirlenmiş tazminat miktarından daha fazlasının ödeneceği hususunu aralarında kararlaştırabilirler.

O halde mahkemece yapılacak iş, 16.05.2013 tarihli protokol hükümleri değerlendirilmek sureti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yerinde olmayan nedenlerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-) Bozma nedenine göre davalı ... yönünden sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, 16.05.2013 tarihli protokol hükümleri değerlendirilmek sureti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yerinde olmayan nedenlerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-) Bozma nedenine göre davalı ... yönünden sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz isteminin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK' un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8227, Karar No: 2021/6965, Tarih: 07.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8227 E.  ,  2021/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dava konusu olayın tanığı olan...soruşturma aşamasında alınan beyanında; suç tarihinde mağdurun iş yerinin içerisinde iki şahıs gördüğünü ve iş yerine doğru yöneldiğinde şahısların iş yerinin önüne çıktıklarını, tanığın şahıslardan birinin 10-15 metre uzaklaştığını, kendisinin diğer şahsa, sen kimsin dükkan içerisinde ne arıyorsun diye sorduğunu, şahsın cevaben dükkan sahibinin yeğeni olduğunu söyleyince, kendisinin bu defa şahıstan adını soyadını söylemesini istediğini, zira dükkan sahibine soracağını belirtince şahsın üzerine doğru saldırdığını, kendisinin geriye doğru kaçtığını ve polis imdat şeklinde bağırınca şahsın olay yerinden ara sokaklara doğru kaçtığını ifade etmiş olması ve bu şekildeki tanık beyanının mağdur tarafından da doğrulanmış olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında 10.11.2009 tarihinde hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, 3 yıllık denetim süresi içinde suça sürüklenen çocuğun yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece ancak CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen suça sürüklenen çocuk hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilecekken, suça sürüklenen çocuğun tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanan 143. madesindeki arttırım oranının değiştirilmek ve 62. madde de tatbik edilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuğun yargılama aşamasının 29.05.2007 tarihli celsesinde mağdurun zararını gidermek istediğini beyan ettiği, ancak aynı celsede mağdurun, suça sürüklenen çocuktan maddi ve manevi bir talebinin olmadığını, suça konu parayı istemediğini ifade etmiş olması karşısında pişmanlık gösterip zarar giderme olanağı kalmayan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168/2. maddenin uygulanması gerektiğinin düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulmas