muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13516, Karar No: 2012/14501, Tarih: 08.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13516 E.  ,  2012/14501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Ak Sigorta A.Ş ve diğerleri aleyhine 03/05/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalının tam kusurlu, desteğin kusursuz oluşu, davacıların desteğe olan yakınlıkları ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16194, Karar No: 2018/23976, Tarih: 06.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/16194 E.  ,  2018/23976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazların sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

2)Taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında % 50 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, objektif değer arıtışı uygulanmaması suretiyle az bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13881, Karar No: 2012/817, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13881 E.  ,  2012/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 4 parsel numarası ile arsa vasfında hazine ve ... adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3222, Karar No: 2021/4433, Tarih: 19.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/3222 E.  ,  2021/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, O yer ve Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın Ergani ilçesinde ... Otel'de kaldığı süre içinde kendisini avukat olarak tanıttığı, bu otelde çalışan tanık Sema'nın bir uyuşmazlığın çözümü için hukuki desteğe ihtiyacı olan müşteki ...'yı sanık ...'a yönlendirdiği, sanık ...'ın müşteki ile yaptığı görüşmede eşinin Diyarbakır'da savcı olduğunu söyleyerek diğer sanık ... ile görüştürdüğü, sanık ... müşteki ile görüşmesinde kendisini ağır ceza savcısı olarak tanıttığı, müştekinin sanık ...'a 3000 TL verdiği, sonrasında sanık ...'ın oteldeki çamaşırlarını dahi almadan kayıplara karıştığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların eyleminin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer ve Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 19/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5546, Karar No: 2020/5626, Tarih: 17.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/5546 E.  ,  2020/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2018 tarih ve 2017/480 Esas - 2018/334 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, 5237 sayılı

TCK’nın 53, 58/9, 63. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet,

Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan sanıkların örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocukların göndermeleri eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davalarının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11861, Karar No: 2018/6899, Tarih: 06.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11861 E.  ,  2018/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Alçı ve Hammaddeleri Tic. San. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminat Talebinin Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1)Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder” hükmü karşısında, sanığın icra takip borçlusu hakkında ... 2. İcra Müdürlüğünün 2010/6167 Esas sayılı dosyasında yapmış olduğu takipte itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasında, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19/04/2012 tarih ve 2010/1504 Esas, 2012/587 Karar sayılı itirazın iptali ilamının, sanığa 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle henüz kesinleşmediği, dolayısıyla, birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir alacak-borç ilişkisininden bahsedilemeyeceğinden, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

a)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

b)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2)Tazminat istemine ilişkin olarak yapılan incelemede,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, sanığın icra takip borçlusu hakkında ... 2. İcra Müdürlüğünün 2010/6167 Esas sayılı dosyasında yapmış olduğu takipte itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasında, ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19/04/2012 tarih ve 2010/1504 Esas, 2012/587 Karar sayılı itirazın iptali ilamının, sanığa 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle henüz kesinleşmediği, dolayısıyla, anılan tarih itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir alacak-borç ilişkisininden bahsedilemeyeceği ve gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçunun oluşmadığı, bu nedenle ortada bir haksız fiil bulunmadığından tazminat isteminin de reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17806, Karar No: 2013/2386, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17806 E.  ,  2013/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11/04/2011 tarih 2010/9291 E. 2011/4767 K. sayılı kararı ile “Davalı, davacının daha önce de tek imzalı çekler verdiğini ve ödediğini, bu nedenle kötüniyetli olduğunu savunmuştur. Bu durumda mahkemece davacı yanca daha önce de düzenlenen çeklerin tek imzalı olup olmadığı ve tek imza ile verilen çeklerin ödenip ödenmediği hususları üzerinde durularak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile davalı yararına bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda taraflar arasındaki ticari ilişkiye istinaden davalı tarafa verilen çeklerin tek imzalı olduğu, şirket adına kambiyo senetlerinin tanzimin yetkisinin iki kişiye ait olduğu ve müştereken imzalanması gerektiği, ancak davacı tarafından davalıya daha önce tek imzalı çeklerin verildiği ve ödendiği, bu nedenle dava konusu çekin tek imzalı olduğu iddiasını hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu gerekçeleri ile ispatlanamayan davanın reddine ve teminat mukabilinde senedin icraya konmaması hususunda tedbir konulduğundan ve davalı alacaklının alacağına ulaşması davacı tarafından haksız ve kötü niyetli olarak engellendiğinden İİK nun 72/4. maddesi uyarınca alacağın %20 oranında hesaplanacak kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı dava dilekçesinde borçlu bulunmadığının tespitini isterken iki nedene dayanmıştır. Çek tanzim yetkisinin iki kişiye ait olduğuna ilişkin iddiası yerinde görülmemiş ise de davacının çekin avans olarak verildiğine, mal alım faturalarının bulunmadığına ilişkin iddiası yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Mahkemece davacının dava dilekçesinde “B” başlığı altında belirttiği iddiası yönünden toplanan deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1462, Karar No: 2010/2461, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1462 E.  ,  2010/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 109 ada 140 parsel sayılı 92458.09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın keşif avansı yatırılmaması nedeniyle ispatlanamadığından reddine ve çekişmeli 109 ada 140 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, verilen süre içerisinde davacı tarafın keşif avansını yatırmadığı bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, tanık, teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan 1.8.2008 tarihli ara kararı, mahalli bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarına yapılacak tebligat giderlerinin kalemler halinde gösterilerek hüküm altına alınmamış olması nedeniyle yasaya uygun bulunmamaktadır. Kaldı ki, 21.8.2008 tarihinde yapılacak keşif için, ara kararında belirtilen ücretlerin yatırılması ihtaratını içeren muhtıra, köyde oturan davacıya 12.8.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Keşif günü belirlenirken dosyanın keşfe hazır olmasının göz ardı edilmemesi gerektiği gibi, süreler tayin edilirken de Tebligat Tüzüğü'nün 12. maddesinin mutlaka göz önünde bulundurulması icap eder. Tüzüğün anılan maddesine göre "Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nev'i tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddetler, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Somut olayda davacının keşif masrafını kendisine tanınan sürenin en son günü yatırmış olması halinde, yerel bilirkişi ve tanıklar için çıkarılacak davetiyeler için yeterli sürenin kalmayacağı ortadadır. Dosyanın keşfe hazır olmadığı ve ara kararının da yasaya uygun düzenlenmediği açıktır. Usulüne uygun olmayan ara kararın nedeniyle yapılamayacağı önceden belli olan keşif için davacıya külfet yüklenmiş olmasında isabet bulunmayıp, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.