muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7799, Karar No: 2017/16160, Tarih: 06.07.2017

Somut uyuşmazlıkta, davacının hafta tatili ücreti alacağı ayrıca hesaplanmış ve mahkemece de belirlenen miktar hüküm altına alınmıştır. Buna göre, davacının fazla çalışma süreleri tespit edilirken, haftalık altı gün üzerinden hesap yapılması gerektiği gözetildiğinde, davacının haftalık çalışma süresi 42 saat olmaktadır. Bu itibarla fazla mesai ücreti isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

3-Hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık beyanlarına istinaden hesaplanması durumunda, işçinin hastalık, izin veya mazeret izni gibi nedenlerle çalışamadığı günler olabileceği nazara alınarak uygun bir indirim yapılması gerektiği Dairemizce istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmaların takdiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, Mahkemece, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tanık beyanlarına istinaden belirlenmesine göre, davacının hastalık, izin veya mazeret izni gibi nedenlerle çalışamadığı günler olabileceği dikkate alınmaksızın, söz konusu alacaklardan uygun bir indirim yapılmaması doğru değildir. Yapılacak iş, yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda, davacının çalışma süresi de gözetilerek, 9.571,00 TL olarak belirlenen hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından, uygun bir indirim yapılmak suretiyle karar verilmesinden ibaret iken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

4-Her ne kadar mahkeme kararının gerekçesinde, davanın belirsiz alacak niteliğinde bulunduğunun kabul edildiği belirtilmiş ise de, dava dilekçesine göre davanın kısmi dava olarak açıldığı, ayrıca mahkemece de kısmi dava esaslarına göre yargılamanın sonuçlandırıldığı gözetildiğinde, yukarıda belirtilen ve gerekçede yer alan belirsiz alacak davasına dair ifade de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/878, Karar No: 2013/4330, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/878 E.  ,  2013/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava konusu 112 ada 27 ve 113 ada 5 parsele uzak ve yakın komşu bulunan 101 ada 7, 8 ve 9, 110 ada 6 ve 39, 112 ada 21, 22, 23, 24, 25, 26, 28, 29, 30, 31, 33, 41, 42 ve 45, 113 ada 1, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15 ve 32, 128 ada 15, 16, 17, 18, 19, 20 ve 21 parsel sayılı taşınmazların tutanak örnekleri ile itiraza uğramaksızın kesinleşmiş iseler kadastro sonrası oluşan tapu kayıtlarının, itiraza uğramış ve kesinleşmiş ise mahkeme kararları ile Yargıtay ilamlarının ve kesinleşme sonucu oluşan tapu kayıtlarının, dava konusu iseler dava dosyalarının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12709, Karar No: 2018/4003, Tarih: 16.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/12709 E.  ,  2018/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün,süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine;temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; ... İli, ... İlçesi ...Mah. 45633 Ada, 5 parselde adlarına kayıtlı bulunan 7 ve 8 numaralı dairelerine abonelik tesisi için yaptıkları başvurunun davalı kurum tarafından müteahhit firmanın bono borçları dolayısıyla reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu konutlara geçici su aboneliği tesisine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, mevzuat hükümleri gereği, ferdi abonelik işlemlerinin gerçekleştirilebilmesi için iskana müracaat yazısı, kanal vizesi ve statik raporun ibraz edilmesi gerektiğini, yapı kullanma izni bulunmayan davacıların bu belgelerinin de bulunmaması nedeni ile abonelik tesis edilmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; ... ili, ... İlçesi, ... Mah. 45633 Ada 5 parselde kayıtlı davacı ...'a ait 7 nolu bağımsız bölüm ile davacı ...'a ait 8 nolu bağımsız bölüme bütün giderler davacılar tarafından karşılanmak üzere geçici su aboneliği tesisine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava; geçici su aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya bakıldığında ise; davacılara ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 16.03.2012 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,16.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4408, Karar No: 2016/6410, Tarih: 26.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4408 E.  ,  2016/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Madencilik Hurdacılık San. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri ve ... Makina Kalıp Sanayi-... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti bakımından, öncelikle sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin ayrıntılı olarak savunması alınarak mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde yeniden karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından ve adı geçen şirket ve firma yetkililerinin suça konu faturalara ilişkin tanık olarak beyanlarının alınmasından sonra toplanan tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde kararlar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a) Sanık hakkında vergi suçu ve mütalaaya uygun olarak 2005, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmaktan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, eylemlerin 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden uygulama yeri olmayan 359/b-2. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Sanığın 2005 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla fatura kullanması şeklinde gerçekleşen eyleminin, her takvim yılı açısından kendi içerisinde zincirleme suç oluşturacağının gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı Yasa'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği, hapis cezasının ertelenmesi halinde ise TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkisi açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6268, Karar No: 2023/238, Tarih: 16.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6268 E.  ,  2023/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar vekili dava dilekçesinde; 03.12.1999 tarihinde davalı bankaya 12.009,00 TL para yatırdıklarını, bankaya güvenerek bu parayı teslim ettiklerini, banka çalışanı ... tarafından yönlendirilerek, paranın Off Shore Bank Ltd.Şti.'ne havale yapıldığını, banka cüzdanı ile aynı mahiyette cüzdan verildiğini, faizin daha fazla olduğunun söylendiğini, banka çalışanı tarafından aldatıldıklarını, Yurt Bank'ın, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devrinden sonra yatırılan paranın iade edilmediğini, zarara uğradıklarını ileri sürerek şimdilik 501,00 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davacılar vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl davada fazlaya ilişkin saklı tutulan 11.556,00 TL’nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Kıbrıs'ta bulunan Yurt Security Off Shore Bank Ltd Şti. nezdinde mevduat hesabı açtırdığını, davacının özgür iradesi ile imzaladığı talimat yazıları ile gerekli paranın havale edildiğini, davalı banka ile hukuki bağlantısı bulunmayan Yurt Security Off Shore Bank Ltd.Şti.'ye karşı dava açılması gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle: kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, banka çalışanı tarafından yanıltıldıklarını, her iki banka arasında organik bağ bulunduğunu, davalının oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların bankaya yatırdığı ve off shore hesabına aktarılan mevduatının iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci ve davamı maddeleri

2. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların bankaya yatırdığı ve off shore hesabına aktarılan mevduatının iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci ve davamı maddeleri

2. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri,

3. Değerlendirme

İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.11.2005 tarihli karar ile davalı bankanın külli halefi Yurtbank A.Ş.’nin yöneticisi olan davalı ... Balkaner hakkında, “off shore hesapları üzerinden banka vasıta kılınmak suretiyle dolandırıcılık” suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ve işbu ceza hükmü Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19.10.2006 gün ve 1600-6357 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir. Ceza mahkemesince verilen ve kesinleşen kararın gerekçesinde, davalı ... Balkaner ve Yurtbank A.Ş.’nin diğer bir kısım yöneticilerinin, Yurtbank A.Ş. aracılığıyla off shore hesabı açtıran 4204 kişiyi bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraların Balkaner Holding bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktarıldığı, off shore bankasının paravan bir şirket olarak davalı ... Balkaner tarafından yakınlarına kurdurulduğu açıklanmıştır. Bir başka söyleyişle Yurtbank A.Ş.’nin söz konusu yöneticileri tarafından davacı ve onun durumundaki diğer off shore hesabı açtıranların iradelerinin fesada uğratıldığı ve bu suretle off shore hesaplarına para yatıran kişilerin haksız ve hukuka aykırı bir fiile maruz bırakıldıkları açıkça ortaya konmuştur. Bu durumda davalı tarafın meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre esas ve birleşen davada davacılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerektiği

kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyorum. 16.01.2023
Yargıtay — Esas No: 2015/2034, Karar No: 2015/5939, Tarih: 29.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2034 E.  ,  2015/5939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ceza Mahkemesinden verilen 14.01.2014 gün ve 2012/132 Esas, 2014/10 Karar sayılı hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 22.10.2014 gün ve 2014/5913 Esas, 2014/11508 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onama ve onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2015 gün ve KD-2015/45578 Karar Düzeltme sayılı itiraznamesi ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Oluş ve dosya içeriğine göre sanığın dayısının oğlu olan 10 yaşındaki mağdura yönelik olarak bir suç işleme kararı kapsamında değişik tarihlerde cebir ve tehdit kullanmak suretiyle cinsel organını ağzına sokup ayrıca fiili livatada bulunması ve kovuşturma evresinde İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.03.2013 tarihli raporda mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında hadisenin vehameti ve sanığın kastının yoğunluğu gözetildiğinde anılan kurul raporu yerinde görüldüğünden Dairemizin 22.10.2014 gün ve 2014/5913 Esas, 2014/11508 Karar sayılı ilamı ile müstehcenlik suçundan verilen onama kararı mahfuz kalmak kaydıyla beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme ilişkin onama kararı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 308/2 ve 3. maddesi uyarınca itirazın reddi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26340, Karar No: 2013/19557, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26340 E.  ,  2013/19557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.