muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8552, Karar No: 2020/1158, Tarih: 17.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8552 E.  ,  2020/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9 maddesi yollaması ile 58/6, 62, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuklarının ... silahlı terör örgütüne iltisaklı okullarda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün “yollaması ile TCK'nun 58/6 maddesi” kısmının çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35785, Karar No: 2018/13553, Tarih: 21.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/35785 E.  ,  2018/13553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 15/09/1995-16/02/2006 tarihleri arasındaki çalışmaların işverenlikçe ...'ya bildirilmediğini, sigortasız olarak çalıştırıldığını, bu döneme ilişkin işyerinde aralıksız olarak geçen ve Kuruma bildirilmemiş olan çalışmalarının sigortalı hizmet olarak tespiti için ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/176 Esas sayılı dosyası üzerinden ... ve ... hakkında hizmet tespiti davası açtıklarını, 16/02/2006 tarihinden itibaren ise aynı işyerinde temizlik işinde ara vermeksizin alt işverenler değiştiği halde müvekkilinin devamlı olarak aynı şekilde çalışmaya devam ettiğini, en son davalı alt işveren ... Müzayede Sosyal Hizmetler Özel Güvenlik Gıda İnş. Nakliyat Taahüt ve Tic. Ltd.Şti nezdinde çalışırken iş akdinin işverenlikçe 21/07/2011 tarihinde feshedildiğini, iş akdinin feshinde her hangi bir haklı nedene yada geçerli sebebe dayanılmadığını, davacının en son asgari ücretle çalıştığını, müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, müvekkilinin normal iş günlerinde (Cumartesi ve Pazar günleri hariç) her sabah 07:30'dan akşam 18:30'a kadar devamlı olarak çalıştığını, sabah diğer çalışanlardan önce iş yerine gelerek, temizlik yaparak çayı demlediğini, bu kapsamda hafta içinde iş yerinde normal temizlik işleri, yerlerin lavabo ve camların temizliği, çöp alma, paspas, toz alma gibi işleri yaptığını, müvekkilinin her gün fazla çalışma yaptığını, hafta sonları ise işyerine gelerek 5-6 saat fazla çalışma yaparak işyerinin genel temizliğini yaptığını, hafta tatillerinde de çalıştırıldığını müvekkiline bu alacaklarının da ödenmediğini, müvekkilinin ücretli yıllık izinlerini kullanmadığını, yıllık izin ücretlerini de almadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili özetle; davacının müvekkili ... Genel Müdürlüğünün kadrolu personeli olmadığını, temizlik firması elemanı olarak görev yaptığını, temizlik hizmetleri işi ile ilgili müvekkil idare tarafından ihaleye çıkıldığını ve ihalede en uygun teklifi veren yükleniciler ile sözleşme imzalanarak iş bütünüyle yüklenici firmalara devir edildiğini, yüklenici firmaların ihale şartnamesi gereği belirtilen yerlerde göreve başladığını, yüklenici ile yapılan sözleşmeler gereği personelin özlük hakları, yılık ücretli izinleri ve kıdeme ilişkin haklarından yüklenicinin sorumlu olması ve yerine getirmesi gerektiğini, davacının iş akdinin de müvekkili tarafından sonlandırılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Müzayede Sosyal Hizmetler Özel Güvenlik Gıda İnş Nakl Taah ve Tic Ltd Şti usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, normal iş günlerinde (Cumartesi ve Pazar günleri hariç) her sabah 07:30'dan akşam 18:30'a kadar devamlı olarak çalıştığını, hafta sonları ise işyerine gelerek 5-6 saat fazla çalışma yaparak işyerinin genel temizliğini yaptığını, hafta tatillerinde de çalıştırıldığını ancak bu çalışmalarının karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir.

Davacının hafta tatili ücreti, dosyada mübrez bilirkişi raporunda puantaj kayıtları değerlendirilerek hesaplanmış ise de; puantaj kayıtlarına göre, davacı hafta sonları sadece cumartesi günleri çalışmış olup, dinlenen taraf tanık beyanları da davacının hafta tatili günlerinde çalıştığını ispata yeterli değildir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, haftada 6 gün çalıştığı anlaşılan davacının, ispatlanamayan hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Kabule göre, ıslaha karşı zamanaşımı def’i değerlendirildikten sonra hafta tatili ücretinin 1.531,82 TL olarak hesaplanmasına rağmen, talep gibi 1.900,00 TL’ye hükmedilmesi de isabetsizdir.

4-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2061, Karar No: 2014/18475, Tarih: 16.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2061 E.  ,  2014/18475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/119-2013/431

A.. Y.. ile A.. Y.. aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının reddine dair Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.11.2013 gün ve 119/431 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 165 ada 30 parsel sayılı taşınmazda vekil edeni ile davalının paydaş olduklarını, taşınmazın ortaklığın giderilmesi için Vakfıkebir Sulh Hukuk Mahkemesi'nde dava açıldığını, taşınmaz üzerinde bulunan 8 adet kivi fidanı, 2 adet armut fidanı, 1 adet kiraz, 1 adet hurma, 2 adet erik ağacı, 3 adet mandalina ağacı ile arazinin bir kısmını çevreleyen tel örgü ve 24 adet demir direğin vekil edeni tarafından dikildiğini ve yaptırıldığını açıklayarak, açıklanan muhdesatların vekil edenine ait olduğunun tespitine ve beyanlar hanesine işlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. Y.. süresinde verdiği cevap dilekçesinde, kendisi tarafından açılan Vakfıkebir Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/61 Esas sayılı dosyasında; davacının aidiyetinin tespitini istediği 8 adet kivi fidanı, 2 adet armut fidanı, 1 adet kiraz, 1 adet hurma, 2 adet erik ağacı, 3 adet mandalina ağacı ile arazinin bir kısmını çevreleyen tel örgü ve 24 adet demir direğin davacı A.. Y..'ya ait olduğunu kabul ettiğini, davanın açılmasına sebebiyet vermediğini ve davayı da kabul ettiği hususları gözönünde bulundurularak yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında devam edip karara bağlanan ortaklığın giderilmesi davasında davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği muhdesatların ona ait olduğu, diğer paydaşın bu konudaki kabulü ile Mahkemece tespit edildiği ve karar bu husus gözetilerek verildiği, ihtilaf bulunmayan bir hususta davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı açıklanarak davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 165 ada 30 sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davalı A.. Y.. adı ve imzasını içeren, cevap süresi içerisinde dosyaya sunulan 09.05.2013 tarihli dilekçede, davayı kabul ettiğini,

Dava, 165 ada 30 sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davalı A.. Y.. adı ve imzasını içeren, cevap süresi içerisinde dosyaya sunulan 09.05.2013 tarihli dilekçede, davayı kabul ettiğini,

yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılması gerektiğini açıklamıştır. Bu husus Mahkemenin bilgisi dahilinde olup, her ne kadar davalı davayı kabul etmiş ise de, dilekçede kimlik tespitinin yapılmadığı, sonrasında davalının duruşmalara gelmediği belirtilmiştir. Mahkemece, davalı A.. Y..'nın imzasını içeren 09.05.2013 tarihli dilekçenin davalıya ait olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapılarak, dilekçenin davalıya ait kimlik bilgileri ile tespiti yapılıp tutanağa geçirilerek, davalıya ait olup olmadığı belirlenip değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30692, Karar No: 2013/24850, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/30692 E.  ,  2013/24850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, borçlu bulunmadığının tespitine ve cezai şart alacağının geri ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işveren ile davacı arasında belirli süreli ... sözleşmesi imzalandığını ve fiilen uygulandığını, sözleşmenin 10. maddesinde işveren ve davacı için eşit ve karşılıklı olmak üzere ... süresinin bitmesinden önce sözleşmenin feshine ilişkin olarak cezai şart ödenmesi ve miktarının kararlaştırıldığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, sözleşme ile kararlaştırılmış olan cezai şart tutarının işverence davacıdan yazılı olarak talep edilerek muaccel hale getirildiğini, ancak cezai şartı düzenleyen hükmün geçersiz olduğunu belirterek, davacının davalıya cezai şart borcunun bulunmadığının tespitine ve sebepsiz alınan cezai şart alacağının geri ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ... sözleşmesinin asgari süreli ... sözleşmesi olup yerleşik Yargıtay kararlarına göre, asgari süreli ... sözleşmesi gereği kararlaştırılan cezai şartın hukuken geçerli ve talep edilebilir nitelikte olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 11.10.2011 tarihli, 2011/349 esas, 2011/876 karar sayılı ilamı ile davacı ile davalı arasında belirli süreli ... sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede cezai şartın karşılıklı olarak düzenlendiği ve geçerli olduğu gerekçesi ile öngörülen cezai şart miktarı çalışılan ve çalışılmayan süreye göre oranlanarak ve takdiri yapılan indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

11.10.2011 tarihli bu karar taraflarca temyiz edilmiş ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2011/49355 esas, 2013/9211 karar sayılı 18.03.2012 tarihli bozma ilamı ile “Somut uyumazlıkta hükme esas alınan taraflar arasındaki ceza koşulunu içeren sözleşmenin 10. maddesi incelendiğinde, işçi açısından ... sözleşmesinin 4857 sayılı ... Kanunu’nun 24/II maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde, işveren açısından ise aynı kanunun 25/II maddesindeki nedenler yanında 18. maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde cezai şart ödenmesi öngörülmüştür. Kurala göre işverenin cezai şart

tazminatı ödemesi nedenleri geçerli nedenler de içerisine alınarak sınırlandırılmış ve işveren lehine, işçi aleyhine fesih nedenleri yönünde bir düzenleme getirilmiştir. Cezai şartın işveren lehine ve işçi aleyhine olması nedeni ile geçersiz olduğu kabul edilmelidir. Nitekim aynı gerekçe ile ... 3. ... Mahkemesi tarafından cezai şartın davacı işçi açısından geçersizliğine ve davacının borçlu olmadığına dair verilen 16.02.2012 gün ve 2011/659 Esas, 2012/59 Karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2012/6347-27583 sayılı ilamı ile onanmış ve kesinleşmiştir. Taraflar arasında sözleşmede düzenlenen cezai şart davacı açısından geçersiz olduğundan davanın tamamen kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiş ve yapılan yargılama sonrasında 14.05.2013 tarihli 2013/314 esas, 2013-246 karar sayılı ilamı ile bozma ilamında belirlenen ölçütler esas alınarak taraflar arasında düzenlenen sözleşmedeki cezai şartın davacı açısından tamamen geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki delillere, kararın dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle Yargıtay bozma kararına uyularak karar verilmiş bulunmasına, Yargıtay bozma kararına uyulmakla davacı yararına usuli kazanılmış hakkın da oluştuğu dikkate alındığında davalının tüm itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı temyizine gelince, uyulan bozma kararı doğrultusunda oluşturulan hükümle cezai şartın geçersiz olduğunun tespit edildiğine göre davacının istirdat istemi hakkında olumlu veya olumsuz hiçbir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12350, Karar No: 2018/103, Tarih: 09.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/12350 E.  ,  2018/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Katılan mağdure Damla'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet, mağdure Sibel'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık hakkında mağdure Sibel'e yönelik işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararı ile mağdure Damla’ya yönelik işlediği çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri temyiz edildiği halde 17.11.2016 tarihli tebliğname içeriğinde sanığın, mağdure Damla’ya yönelik işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne dair görüş bildirilmediği gibi sanığın, mağdure Damla’ya karşı işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu halde beraat ettiği gerekçesiyle buna ilişkin görüş bildirildiği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenmek suretiyle anılan noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3373, Karar No: 2019/3845, Tarih: 25.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3373 E.  ,  2019/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet; İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi: duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/2. fıkrası uyarınca dosyanın İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 25/06 /2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4744, Karar No: 2012/12413, Tarih: 16.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4744 E.  ,  2012/12413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.000 TL manevi tazminat bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; İnşaat Yüksek Mühendisi olduğunu ve uzun yıllardan beri de siyasetle ilgilendiğini ve halen ... ' de ... Milletvekili olarak bulunduğunu, aynı zamanda Çevre Komisyonu Başkanlığı yapan ve tüm kamuoyunca tanınan değerli bir şahsiyet olduğunu, kitaplarında ve makalelerinde yazılarında tarafsızlığı, demokrasiye bağlılığı ve demokrasi anlayışı ile ülkenin bütünlüğü ve üniter yapısını her zaman savunan bir kişi olduğunu, davaya konu hakaret içeren sözlerin yer aldığı 19 Kasım 2010 ... Gazetesi' nde yeni bir başka davaya konu, ... Gazetesinin asılsız haberine dayanılarak, gazeteciler tarafından ... Genel Başkanı Sayın ...' na, müvekkiline atfedilen sözlerle ilgili, görüşünün sorulması üzerine; davalının, davacıya atfen, " Kişilik Sorunu Var " şeklinde söz söylemek suretiyle hakaret edildiğini, müvekkilinin herhangi bir kişilik sorunu/bozukluğu bulunmadığını, müvekkilinin söylemediği sözlerden dolayı, ... Gazetesinin yaydığı haberin ertesinde, haberin, hakikati yansıtmadığı ve bu nedenle müvekkilinden özür dilediğini belirtir bir düzeltme yayınladığını, bir sonra da ... Gazetesinin aynı haber nedeniyle düzeltmeye yer verdiğini, bu gelişmelere rağmen davalının, sarf etmiş olduğu sözlerle ilgili bir düzeltme yapmadığı gibi, müvekkiline de şahsen ulaşıp durumu açıklamadığını, bu durumun da, davalının sözlerinin sadece, gazete haberlerine dayanarak sarf etmediği ve iyi niyetli olmadığına delalet teşkil ettiğini,davalının hakaret içerikli bu sözlerinin her yönü ile hukuka aykırı olduğunu, dava konusu sözlerin hakaret içerdiğini belirterek, 5.000 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının beyan ettiği sözler nedeniyle, basın mensuplarınca müvekkiline soru sorulması üzerine, müvekkiline ait olduğu iddia edilen sözleri söylediğini, davacı tarafından söylendiği iddia edilen sözler nedeniyle, dava konusu ifadelerinin davacının sözlerinin karşılığı olup, hakaret içeren ve tazminatı gerektiren herhangi bir ifade olmadığı açıktır.Dava konusu edilen konuşmanın, hukuka uygun olmakla birlikte, aksi kabul edilecek olsa bile, talep edilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunu, davacının kişilik haklarının ihlal edildiğine ilişkin iddiaların, haksız ve hukuki temelden yoksun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme; “davacıya atfen, ... Gazetesinde ve ... Gazetesinde çıkan sözler üzerine, gazetecilerce, davalıya soru sorulması üzerine, davalının, "kişilik sorunu olanlara yanıt vermem doğru olmaz", demek suretiyle, davacıya söz söylediği, davalının gazetecilerce sorulan, soruların gerçek olup olmadığını veya söylenen sözlerin ne kadarının doğru olduğunu araştırıp sormadan, davacının kişilik sorunu olduğunu iddia ederek, hakaret ettiği, bu sözlerin kamuoyu önünde ve kamu görevi yapan Milletvekiline karşı bir başka Milletvekili tarafından söylenmiş olması, eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilmediği” gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Halka mal olmuş bir kişi olarak hareket eden devlet adamları, milletvekilleri, yüksek yargıçlar, ünlü sanatçı ve sporcular, diplomatlar, yazarlar gibi kişilerin tahammül edecekleri eleştiri sınırlarının diğer kişilere göre daha tahammülü olacağı açıktır. Bu kişiler belirli olaylar nedeniyle toplumun ilgisini üzerlerine toplayan ve kendileri için halkın bilgi edinme ihtiyacının doğduğunun kabulü gerekir.