muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7047, Karar No: 2024/8742, Tarih: 18.09.2024

Yine aynı Kanun'un 21 inci maddesinde ise kamu görevlilerinden yurt içinde ve yurt dışında görevlerini ifa ederlerken veya sıfatları kalkmış olsa bile bu görevlerini yapmalarından dolayı terör eylemlerine muhatap olarak yaralanan, sakatlanan, ölen veya öldürülenler hakkında 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un "vazife Malûllüğü" başlıklı 47 nci maddesinde; "bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra ilk defa 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında sigortalı olanlar için aşağıdaki hallerde vazife malûllüğü hükümleri uygulanır. 25 inci maddede belirtilen malûllük; sigortalıların vazifelerini yaptıkları sırada veya vazifeleri dışında idarelerince görevlendirildikleri herhangi bir kamu idaresine ait başka işleri yaparken bu işlerden veya kurumlarının menfaatini korumak maksadıyla bir iş yaparken ya da idarelerince sağlanan bir taşıtla işe gelişi ve işten dönüşü sırasında veya işyerinde meydana gelen kazadan doğmuş olursa, buna vazife malûllüğü ve bunlara uğrayanlara da vazife malûlü denir" tanımının yapıldığı, aynı hükmün 4'üncü fıkrasında ise; "süresi içerisinde bildirimde bulunulan vazife malûllüğü aylıkları, sigortalının ölüm ya da malûliyeti sebebiyle göreviyle ilişiğinin kesildiği tarihi takip eden aybaşından itibaren bağlanır.

3. Değerlendirme

Dosyanın incelenmesinde, 08.02.2016 tarihinde sözleşmeli er olarak göreve başlayan davacıların oğlu ...'in vefatı ile sonuçlanan 09.09.2018 tarihli kazanın Hakkari ili, Yüksekova ilçesi, Aslankaraş Üs Bölgesinde meydana geldiği, kaza sırasında mütevveffa Metehan'ın sürücüsü olduğu Unimog model askeri araç ile inşaat malzemesi taşırken aracın kontrolden çıkarak Mori dere yatağına sürüklenmesi sonucu vefat ettiği, bu kapsamda Milli Savunma Bakanlığı Nakdi Tazminat Komisyonu'nun 27.02.2019 tarih ve 2019/69 sayılı kararı ile Ulş. Söz. Er Metehan ...'in vefatının 2330 sayılı Kanun kapsamında olduğu, yaptığı görev ile olay arasında uygun illiyet bağı bulunduğu ve olayda kişisel kastı olmadığı değerlendirilerek yakınlarına nakdi tazminat ödenmesine karar verildiği, buna karşın davalı Kurum Vazife Malullüğü Tespit Kurulunun 16.01.2019 tarih ve 62 sayılı kararı ile Kara Kuvvetleri Komutanlığı tarafından düzenlenen 16.09.2018 tarihli İdari Tahkikat Raporu ile "araç kazasına sebep olan araç sürücüsü Metehan'ın kusurlu olduğu" denildiği, bu durumun 5510 sayılı Kanunun 47 nci maddesinin 2 nci fıkrasının (b) bendi kapsamına girdiğinden, hakkında aynı sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin 1 inci fıkrasının vazife malullüğü hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığının değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, askeri üs bölgesinde araçla inşaat alanına malzeme taşınması sırasında gerçekleşen kazada, aracın kullanılmaması hususunda P.Yüzbaşı ... tarafından emir verilmiş ise de dosya kapsamında alınan diğer ifadelere göre Bölük ... N. ... tarafından emrin aksine ... fren yağı verilerek kullanılması suretiyle kazaya karışan araçla malzeme taşınmasına müsaade edildiği, verilen emrin aksine bir uygulamaya gidildiği, böylelikle komutanın emrinin bölük astsubayı tarafından ortadan kaldırıldığının anlaşılması karşısında; davacıların vazife malullüğünden yararlanmaları yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde ise de yaşanan kaza olayının teröre muhatap olarak yaşanmadığı, 3713 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinde tanımı yapılan terör olaylarından kaynaklanmadığı, bu nedenle 3713 sayılı Kanun'un malullük aylığına ilişkin 21/a maddesi hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu, öte yandan uyuşmazlığa konu eylemin 2330 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi kapsamında güven ve asayişi sağlamak üzere görevli olduğu esnada meydana geldiği dikkate alınarak davacılar hakkında 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun'a göre vazife malullüğü hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesince, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üyeler ... ve ...'ün muhalefetine karşı, Başkan vekili ... ile ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, 06.02.2016 tarihinden itibaren Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde (Kara Kuvvetleri Komutanlığı Hakkari-Yüksekova 3’üncü P.Tüm.7’inci Hd.A 1 inci Hd.Tb. Komutanlığı) sözleşmeli er statüsünde görevli iken, Hakkari-Yüksekova-Esendere Aslankaraş Üst Bölgesinde terörle mücadele kapsamında ve yaklaşan kış şartları nedeniyle mevzilerin tahkimatı amacıyla 09.09.2018 günü sabah 09.35 saatleri sırasında Bölük Astsubayı ... tarafından verilen emir ve talimat gereği askeri araçla ilgili bölgeye inşaat malzemesi nakli sırasında aracın hakimiyetinin kaybedilmesi sonucu yaklaşık 1.000 metre derinliğindeki Mori dere yatağına yuvarlanması sonucu vefat etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; 5510 sayılı Kanun'un 47.maddesinde düzenlenen vazife malullüğü hükümlerinden yararlandırılarak, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat Ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanması istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi, söz konusu olayın 5510 sayılı Kanun'un 47. maddesinde düzenlenen vazife malullüğünde olumsuz şartlar olarak öngörülen “Mavzuat ve emir dışında hareket edilmiş olma” halinin gerçekleştiğinden bahisle davanın tümüyle reddine karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesi, söz konusu olayın 5510 sayılı Kanun'un 47. maddesinde düzenlenen vazife malullüğünde olumsuz şartlar olarak öngörülen “Mavzuat ve emir dışında hareket edilmiş olma” halinin gerçekleştiğinden bahisle davanın tümüyle reddine karar vermiştir.

Davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi, anılan zararlandırıcı sigorta olayında, 5510 sayılı Kanun'un 47. maddesinde düzenlenen vazife malullüğü şartları ile 3713 ve 2330 sayılı Yasa şartları bulunduğundan bahisle, İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak davanın tümüyle kabulüne karar vermiştir.

Davalı SGK vekilinin temyizi üzerine Dairemizce, Adana Bölge Adliye Mahkemesinin ”Dava konusu zararlandırıcı sigorta olayında, 5510 sayılı Kanun'un 47. maddesinde düzenlenen vazife malullüğü ile 2330 Sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanması gereğine ilişkin kabul kararları” yerinde bulunurken; 3713 sayılı Kanun hükmünden yararlanılma koşulları bulunmadığından bahisle bu Yasa uygulamasına yönelik olmak üzere bozma kararı verilmiştir.

Dairemizin ilgili bozma kararında özetle “..kaza sırasında kullanılan askeri aracın olay günü kullanılmaması yönünde P.Yüzbaşı ... ’nın açık emrine rağmen Bölük Komutanı ...’nin buna aykırı şekilde aracın kullanımına müsaade etmesinin emir ve talimatlara aykırılık oluşturduğundan bahisle” anılan 3713 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanmanın mümkün olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanun'a göre terör; cebir ve şiddet kullanılarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, Anayasa'da belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasî, hukukî, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemler olarak tanımlanmıştır.

3713 Sayılı Kanun'un “Yardımı” düzenleyen 21.maddesinin 1.fıkrası ise anılan “Terör Tanımı” kapsamından hareketle, kamu görevlilerinden yurt içinde ve yurt dışında görevlerini ifa ederlerken veya sıfatları kalkmış olsa bile bu görevlerini yapmalarından dolayı terör eylemlerine muhatap olarak yaralanan, engelli hâle gelen, ölen veya öldürülenler hakkında öncelikle 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanacağını hükme bağlamış; aynı fıkranın hemen devamında “.. Ayrıca..” kelimesiyle başlamak suretiyle maddenin a, b, e, f, g, h, i ve j bentlerinde belirtilen yardımlardan, maddede gösterilen hal ve şartların varlığı halinde ilaveten yararlanılmasını mümkün hale getirmiştir

Anılan 21 inci maddeye özellikle J bendi 2012 yılında 6353 sayılı Kanun ile ek fıkra olarak getirilmiş ve burada 1. fıkradaki “..Terör Eylemlerine muhatap olarak..” kavramına, kamu görevlileri ile 21.maddenin h ve j bentleri kapsamına girenlerden “..terör olaylarını önlemek amacıyla her türlü patlayıcı maddeye bağlı olarak meydana gelen olaylar sonucunda ya da her ne şekilde olursa olsun terör olaylarının önlenmesi, takibi veya etkisiz hale getirilmesi amacıyla ifa edilen görevler sırasında veya bu görevlere gidiş dönüşler esnasında meydana gelen kazalar sonucunda yaralanma, engelli hâle gelme" durumları da ayrıca düzenlenerek kapsam genişletilmiştir.

Bahse konu yasa hükümleri birlikte incelendiğinde; vazife malullüğüne sebebiyet veren olayın, kamu görevlisinin yurt içinde veya yurt dışında görevini ifa ederken veya bu sıfatı kalkmış olsa bile bu görevini yapmasından dolayı (diğer ifadeyle görevin neden ve etkisiyle) terör eylemine muhatap olması sonucu meydana gelmiş olması yeterlidir

İnceleme konusu somut uyuşmazlıkta; 06.02.2016 tarihinden itibaren Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde görev yapan ve terörle mücadele kapsamında yaklaşan kış şartları nedeniyle mevzilerin tahkimatı amacıyla, olay günü sabah 09.35 saatleri sırasında Bölük komutanı Astsubay ... tarafından verilen emir ve talimat gereği askeri araçla ilgili bölgeye inşaat malzemesi nakli sırasında aracın hakimiyetinin kaybedilmesi sonucu yaklaşık 1.000 metre derinliğindeki Mori dere yatağına yuvarlanması suretiyle gerçekleşen olayda; 3713 Sayılı Terörle Mücadele Kanunu hükümlerinin uygulanması kanunu amacına ve ruhuna uygun düşmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde; terörle mücadele kapsamında, yaklaşan kış şartları nedeniyle, mevzilerin tahkimatı amacıyla, Bölük Komutanının bilgisi dahilinde askeri araçla inşaat malzemesi nakli sırasında gerçekleşen kaza neticesi oluşan vefat olayının, emir-talimata aykırı davranış olarak öngörülmesine veya görev dışında kabul edilmesine imkan olmadığı gibi, maluliyetin terör olaylarının neden ve etkisi ile meydana geldiği ve murisin terörle mücadele görevi kapsamında malul olduğu anlaşıldığından, 3713 sayılı Kanun hükümlerinden yararlandırılması gerekirken; aksini öngören Daire yaklaşımına katılmıyoruz.

Kaldı ki “..kaza sırasında kullanılan askeri aracın olay günü kullanılmaması yönündeki P.Yüzbaşı ...’nın açık emrine aykırı hareket” şeklinde oluşan somut eylemi 5510 sayılı Kanun'un 47.maddesinde düzenlenen “Mevzuat ve Emir dışında hareket etme” olarak nitelemeyen Dairenin, aynı somut olguyu, uygulama şartları arasında yer almayan 3713 sayılı Kanun'dan yararlanmaya engel olarak değerlendirmesi kendi içinde çelişki oluşturmaktadır.

Belirtilen nedenlerle çoğunluğun aksi yöndeki bozma kararına katılmayıp, anılan değerlendirmelere uygun yaklaşım gösteren Adana Bölge Adliye Mahkemesi Kararının ONANMASI gerektiğini düşünüyoruz...
Yargıtay — Esas No: 2022/2823, Karar No: 2022/5450, Tarih: 07.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2823 E.  ,  2022/5450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Urla Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16/03/2004 tarihli 2002/124 Esas 2004/96 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalıya ait 953 ada 36 parsel sayılı taşınmazın idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/03/2004 tarihli ve 2002/124 E., 2004/96 K. sayılı kararıyla; davaya konu 953 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının fen bilirkişinin 06/11/2003 havale tarihli rapor ve ekindeki krokisi ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalı ... mirasçısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı ... mirasçısı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davada davalı olarak yer alan ...’ün müvekkilinin murisi olduğunu, mirasbırakanın dava tarihinden önce 1978 yılında öldüğünü, ölümle kişilik sona ereceğinden ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı gibi davanın mirasçılarına da yöneltilmek suretiyle yürütülemeyeceğinden, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 6100 sayılı HMK 'nın 50. maddesi "Medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir."

3.2.2. 6100 sayılı HMK'nın dava ehliyeti başlıklı 51. maddesi “Dava ehliyeti, medenî hakları kullanma ehliyetine göre belirlenir.”

3.2.3. TMK’nın 28. maddesinde kişiliğin ölümle sona ereceği hüküm altına alınmıştır.

3.2.4. 04.05.1978 tarihli ve 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, ölü kişiye karşı dava açılamayacağı belirtilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Davacı Hazine vekili tarafından davanın 19.03.2022 tarihinde açıldığı, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ...’ün ise dava tarihinden önce 22.05.1978 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

3.2.3. TMK’nın 28. maddesinde kişiliğin ölümle sona ereceği hüküm altına alınmıştır.

3.2.4. 04.05.1978 tarihli ve 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, ölü kişiye karşı dava açılamayacağı belirtilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Davacı Hazine vekili tarafından davanın 19.03.2022 tarihinde açıldığı, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ...’ün ise dava tarihinden önce 22.05.1978 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

3.3.2. Hemen belirtilmelidir ki, davada sağ olan gerçek ve hükmi şahsiyeti haiz tüzel kişiler taraf olabilirler. Taraf ehliyeti, dava şartı olup re’sen gözetilmesi gerekli olan bir usul kuralıdır. HUMK’un 38. maddesi delaletiyle TMK’nın 28. maddesi hükmü ve 04.05.1978 tarih 4/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kural olarak ölü kişiye karşı dava açılamaz. Aynı şekilde kural olarak ölü kişi aleyhine dava açılması halinde davanın mirasçılara yöneltilmesi de mümkün değildir. Zira ölü kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 124. maddesinin uygulanma koşullarının da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

3.3.3. Buna göre dava tarihinde ölü olduğu saptanan ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı ... mirasçısı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11029, Karar No: 2018/15506, Tarih: 13.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11029 E.  ,  2018/15506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-14/10/2011 tarihli kolluk tutanağında; suça sürüklenen çocukların müştekinin işyerinden çaldıkları sigara ve paranın bir kısmını soruşturma aşamasında iade ettiklerinin belirtilmesi, müşteki ...’un istinabe suretiyle alınan beyanında ise zararının karşılanmadığını,ancak suça sürüklenen çocukların babaları ile uzlaştığını beyan etmesi karşısında müştekiden, soruşturma aşamasında teslim edilenler dışında, zararının tam veya kısmi olarak giderilip giderilmediği ve ne zaman giderildiği sorularak, hüküm verilmeden önce karşılanması ve iadenin tam olduğunun anlaşılması halinde TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, tüm zararın soruşturma aşamasında giderilmesi halinde TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması, iadenin kısmi olması durumunda ise kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı müştekiden sorularak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından tayin olunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinin (b) bendinde belirtilen suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmaması hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “Suça sürüklenen çocuğun daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülmekle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde yeterli kanaat oluşmadığından ” biçimindeki dosya içeriği ile uyuşmayan gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve suça sürüklenen çocukların suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat” ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Suça sürüklenen çocuğun mağdurun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen gidermediği ve adli sicil kaydından daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği görülmekle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde yeterli kanaat oluşmadığından" şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11461, Karar No: 2016/14277, Tarih: 03.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/11461 E.  ,  2016/14277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin yapılan incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz talep eden vekili, bedeli borçluya peşin olarak ödenmesine rağmen borçlu tarafından bir kısım inşaat demirinin teslim edilmediğini, borçlunun işyerini kapatarak kayıplara karıştığını ileri sürerek, ihtiyati haciz talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiği borcun muaccel olduğuna ve borçlunun mal kaçırdığına ilişkin delil sunulmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, karar ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu’nun 258/I hükmüne göre ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için mahkemenin “alacağın varlığı hakkında kanaat edinmiş olması” yeterlidir. Mahkemenin “alacağın varlığına kanaat getirmesinden” anlaşılması gereken alacağın usul hukuku kurallarına göre kesin bir şekilde ispat edilmesi değildir. Bu hükme göre alacaklının, alacağının varlığını ve muaccel olduğunu tam ve kesin şekilde ispat etmesi aranmamakta, bu konuda mahkemeye kanaat verecek delilleri göstermesi yeterli kabul edilmektedir. Öte yandan, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için “alacağın yargılamayı gerektirmemesi” şeklinde bir koşul da kanunda öngörülmemiştir. Aksine, ihtiyati hacze konu her alacağın, kural olarak İİK’nın 264’üncü maddesi kapsamında itirazın kaldırılmasına veya itirazın iptali davasına ya da açılacak bir menfi tespit veya istirdat davasına konu olması kanunda öngörülen bir olasılıktır.

Bu durumda mahkemece ihtiyati haciz koşullarının varlığı gözetilerek ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.