muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8665, Karar No: 2015/21438, Tarih: 25.02.2015

1-... tesislerinden yakıt yükleyen ve Irak ülkesine teslimat yapan sanığın...Gümrük Sahasına boş olarak ulaştığında gümrükte yapılan kontrolde yakıt yükünde azalma olduğunun anlaşılması ancak ... firmasının 28.02.2007 tarihli yazısında; yükün tamamının alıcı tarafa teslim edildiğinin ve alıcı taraftan aksi yönde bir kayıt gelmediğinin belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın eksilttiği kabul edilen 385 kg yakıtı aracından nasıl boşalttığının belirlenmesi, mühürlerde oynama yapılıp yapılmadığı, aracın rafineriden yola çıkarken yakıt tanklarında ne kadar akaryakıt bulunduğu hususlarının araştırılarak, bu miktarın rafinerideki ölçümde dikkate alınıp alınmadığının belirlenmesi, rafineri ile...Gümrük Kapısı arasındaki yolda tüketilen mazot miktarının tespiti, aracın ağırlığındaki eksilmenin normal olup olmadığının araştırılması, katılan firma yetkilisinin olaya ilişkin ayrıntılı beyanına başvurulup, ilgili belgeler de temin edilerek Irak'a gönderilen yakıtın suç sonrası alıcıya teslim edilip edilmediği, edildi ise hangi miktarda teslim edildiği, teslim edilen kısmın kaçak olayı tespit tutanağında belirtilen miktar ile örtüşüp örtüşmediğinin sorulması, varsa buna ilişkin belgelerin dosya içerisine konulması, sanığın kaç gün yolda bekleme yaptığı hususunun araştırılması, araçta sızıntı olup olmadığının araştırılması, sanığın yükleme yaptığı tesiste başka hangi araçlara aynı gün yükleme yapıldığı tespit edilerek, bu araçların...Gümrük Kapısından çıkış yapıp yapmadıkları araştırılarak...Gümrük Kapısında alınan kantar tartım sonuçları da soruşturulup araçların tümünde yük eksikliği olup olmadığının sorulmasından sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; ''kararda, para cezasının yirmi eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

3-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11776, Karar No: 2012/9075, Tarih: 10.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/11776 E.  ,  2012/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akşehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.04.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/1193, Karar No: 2018/6264, Tarih: 03.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1193 E.  ,  2018/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki ticari ilişki nedeniyle, icra takibine konu olan 5 adet fatura düzenlenip davalıya verildiğini, bakiye borcun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, davacıdan mallarla ilgili yapılacak sunum için numune talep ettiklerini, ancak numunelerin sunuma elverişli durumda olmadığını, bu sebeple müşterilerine sunum yapamadıkları ve işi alamadıklarını, büyük maddi kayıp yaşadıklarını, durumu davacı şirkete bildirerek iade faturası kestiklerini ve iadeli taahhütlü olarak gönderdiklerini ileri sürerek davanın reddi ile % 20' den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda davalı tarafın ticari defterlerinde kayıtlı 2.666,84 TL, 14.335,82 TL fatura bedeli ve 240,00 TL' nin ödendiğinin tahsilat makbuzuyla ispat edilemediği, davacının toplam 17.242,66 TL alacaklı olduğu, faturaya dayalı alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, asıl alacağın % 20 'si oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13989, Karar No: 2013/18161, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13989 E.  ,  2013/18161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 02.01.2013 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 155 ada 7 parsel numaralı taşınmazın 02.01.2013 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen Şükran Mahallesi 210 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 16.04.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 210 ada 4 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 16.04.2008 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu (155 ada 7 parsel sayılı) ile somut emsal alınan (210 ada 4 parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3204, Karar No: 2022/1950, Tarih: 03.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3204 E.  ,  2022/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro (Tespite İtiraza İlişkin)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar ... tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle “Davacı tarafından çekişmeli taşınmazlardaki miras payına yönelik olarak dava açıldığı, mahkemece bu durum gözardı edilerek, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine ...'ın ölümü ile verasetteki iştirak oranında mirasçıların kullanımındadır şeklinde kabul kararı verilmesinin isabetsiz olduğu, dosyada 2 ayrı veraset ilamı bulunduğu ve pay oranlarının farklı olup bu sebeple yeniden hasımlı veraset ilamı alındıktan sonra, taleple bağlı kalınarak davacının payı oranında hüküm tesis edilmesi gerektiğine" değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü ... Mevkiindeki 130 ada 31 parsel ile 130 ada 27 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile bahçe vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit ve tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine "bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları, 29.03.2019 tarihli veraset ilamındaki %60 payı oranında, ... kızı ... T.C. kimlik nolu ...'a aittir." şerhlerinin yazılmasına karar verilmiş olup, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraz davasıdır.

1.Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Kadastro hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Paylar toplamı paydaya eşit olacak şekilde infazı kabil bir karar verilmelidir. Somut olayda, HMK'nin 26. maddesi ile düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereğince, muris ...'ın veraset ilamında belirlenen davacının payı oranında hüküm tesis edilmesi gerekirken, Mahkemece "Dava konusu taşınmazların üzerindeki fındık ağaçları 29.03.2019 tarihli veraset ilamında ki %60 payı oranında, ... kızı ...’a aittir." şerhinin yazılmasına karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile ... Kadastro Mahkemesi hükmünün 2. bendinde yer alan “Dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü ... Mevkiindeki 130 ada 31 parsel sayılı ve 130 ada 27 parsel sayılı taşınmaz kadastro tespitinin iptali ile bahçe vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit ve tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine "bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları, 29.03.2019 tarihli veraset ilamındaki %60 payı oranında, ... kızı ... T.C. kimlik nolu ...'a aittir." şerhlerinin yazılmasına," ifadesinin çıkarılarak yerine a-“Dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü ... Mevkiindeki 130 ada 31 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile bahçe vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit ve tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine "bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları, 29.03.2019 tarihli veraset ilamındaki 60/320 payı oranında ... kızı ... T.C. kimlik nolu ...'a, kalan 260/320 payın ise davalı ...’ın kullanımında olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına, b- “Dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü ... Mevkiindeki 130 ada 27 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile bahçe vasfıyla Maliye Hazinesi adına tespit ve tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine "bu taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları, 29.03.2019 tarihli veraset ilamındaki 60/320 payı oranında ... kızı ... T.C. kimlik nolu ...'a, kalan 260/320 payın ise davalı ...’ın kullanımında olduğunun beyanlar hanesine yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4172, Karar No: 2015/6451, Tarih: 30.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4172 E.  ,  2015/6451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAYINDIR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2012/91-2013/231

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan H.. G..’ün mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 244 parselin 610/2520 payını satış suretiyle ilk eşinin kardeşi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, murisin ikinci eşi olduğundan kendisine mal kalmaması için devir yapıldığını, murisin sağlığında anılan taşınmaz devrinin bedelsiz olduğundan bahisle davalı aleyhine tapu iptali ve tescil davası açıp, ardından davadan feragat ettiğini, murisin taşınmazın 406/2520 payını da ilk eşinden oğlu Mustafa’ya vasiyet ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescili isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı, murisin bakım ihtiyacı nedeniyle paraya gereksinimi bulunduğundan dava konusu yeri kendisine devrettiğini, mal kaçırmanın söz konusu olmadığını, murisin sağlığında haksız olarak açtığı davadan da feragat ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanlarına göre davalının çekişme konusu taşınmaz payını parasını vererek satın aldığı, murisin davalı ile evlenme tarihi ile satış tarihleri arasında çok zaman bulunmadığı, mal kaçırma kastının olmadığı, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan H.. G..’ün çekişme konusu 244 parsel sayılı taşınmazın 610/2520 payını 22.12.2006 tarihli akitle ilk eşinin kardeşi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın 1936 doğumlu olup, 15.12.2006 tarihinde ikinci eşi olan davacıyla evlendiği, davalının murisin ilk eşinin kız kardeşi olduğu, murisin evlendikten bir hafta sonra tek malvarlığı olan dava konusu taşınmazdaki 610/2520 payını anılan davalı baldızına temlik ettiği, murisin satış ihtiyacının olmadığı, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fahiş fark bulunduğu, mirasbırakanın daha önce de aynı taşınmazın 406/2520 payını 04.12.2006 tarihinde ilk eşinden oğlu M.. G..’e vasiyet ettiği, murisin ikinci evliğine çocukları ve ilk eşinin ailesinin karşı çıktığı, evliliğe rağmen murisle ikinci eşi davacının birlikte yaşamasına müsaade etmedikleri, murisin dava konusu taşınmazı devretmesine rağmen ölene kadar taşınmazı kullanmaya devam ettiği, murisin davacı eşi aleyhine evlenmeden 10 gün sonra 25.12.2006 tarihinde şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma davası açtığı, sonra davayı takip etmediğinden Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.09.2007 tarih, 2006/237 esas, 2007/142 karar sayılı kararı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 05.11.2007 tarihinde kesinleştiği boşanma davası takip edilmediği halde ayrı yaşamaya devam ettikleri, davacının kendisini eve kabul etmediği iddiası ile 12.11.2007 tarihinde muris aleyhine nafaka davası açtığı, Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.07.2008 tarih, 2007/218 esas, 2008/133 karar sayılı kararı ile, muris davalının eski eşinin yakınlarının baskısı nedeniyle davacıyı eve kabul edemediği, davacının çocuklarının yanında kaldığı, ayrı yaşamakta haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın 3. Hukuk Dairesince onanarak 10.02.2009 tarihinde kesinleştiği, murisin bu dosyaya 11.03.2008 tarihinde verdiği dilekçesinde; davacı eşi Z.. G.. ile arasında geçimsizlik olmadığını, eve kabul edememesinin nedeninin eski eşinin kardeşi Z.. Ç.. olduğunu, evinin tapusunu Z.. Ç..’e danışıklı olarak bedelsiz devrettiğini, evliliğine karşı çıktığı için tapuyu iade etmediğini, evini kaybetmek istemediğine dair beyanda bulunduğu murisin sağlığında davalı Z.. Ç.. aleyhine 01.02.2010 tarihinde açtığı dava ile, dava konusu pay temlikini ikinci eşine mal kalmaması için ilk eşinin ailesinin hile ve tehdidi sonucunda yaptığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil davası açtığı, 15.06.2011 tarihinde davadan feragat etmesi üzerine Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.06.2011 tarih, 2011/124 esas, 2011/184 karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, kararın tebliğe çıkmadığı toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

../...

Değinilen bu somut olgular, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğine mirasbırakan H.. G..’ün dava konusu olan taşınmaz payını ilk eşinin kardeşi olan davalıya temlikindeki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olduğu dolayısı ile temlikin muvazaalı yapıldığı sonucuna varılmaktadır.

../...

Değinilen bu somut olgular, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğine mirasbırakan H.. G..’ün dava konusu olan taşınmaz payını ilk eşinin kardeşi olan davalıya temlikindeki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olduğu dolayısı ile temlikin muvazaalı yapıldığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16239, Karar No: 2023/13287, Tarih: 28.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/16239 E.  ,  2023/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/370 E., 2022/832 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında, davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişlerin yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, ücret ödemelerinde bir eksiklik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.....2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.