muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/128, Karar No: 2004/163, Tarih: 06.07.2004

Sanık Şaban Y....... kolluk ifadesinde, D.. Maden İlçe Başkanı olduğunu, Partisinin İl Başkanı olan mağdur İlyas Selçuk Erdem ile aralarında herhangi bir sorun olmadığını, sanık Yusuf'u tanımadığını, mağduru yaralaması için bu şahsı azmettirmediğini, bu şahsı mağdurun il başkanlığını istemeyen kişilerin kiralamış olduğunu, il başkanı olan mağdurla iki yıl önce partide ağız münakaşası yaptıklarını, zaman zaman mağdurla görüştüklerini ve o tarihten bu yana kavga etmediklerini belirtmiş, aşamalarda benzer savunmada bulunmuştur.

Mağdur İlyas Selçuk Erdem kollukta verdiği ifadede; çay ocağı önünden geçerken oturanlardan birinin hiçbir şey söylemeden kesici bir aletle aniden bir kez vurup kaçtığını, yaralayanı arkadan gördüğünü, hiç kimse ile husumeti olmadığını, ancak partide muhalifleri bulunduğunu, bu konu ile ilgili olup olmadığını bilemediğini belirtmiş, duruşmadaki ifadesinde ise, kendisini bıçaklayan sanık Yusuf'un duruşmadaki anlatımlarının yanlış olduğunu, arabası olmadığını, bu nedenle araç kullanmadığını ve karşıya geçerken sanık Yusuf'a hakaret etmediğini, sanık Şaban'ın Partilerinin İlçe Başkanı olduğunu, bu şahsı 2000 yılı içinde görevden aldığını, bundan sonra aralarında bazı olaylar geliştiğini, bu şahsın kendisini tehdit ettiğini, ancak zaman içinde barıştıklarını belirtmiştir.

Yargılama sırasında getirtilen karar ve dosya içeriklerine göre, sanık Şaban'ın olaydan iki yıl kadar önce 19.6.2000 tarihinde mağdur İlyas Selçuk Erdem'e basit etkili eylemde bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasının, mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle Elazığ 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.11.2000 gün ve 769-1242 sayılı kararıyla ortadan kaldırıldığı,

Yine sanık Şaban Y....... hakkında yargılamaya konu olaydan bir ay kadar önce 2002 yılı Mayıs ayı içinde mağdur İlyas Selçuk Erdem'e hakaret edip tehdit ettiği iddiası ile yürütülen bir başka soruşturma nedeniyle kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece incelendiği tarihte davanın henüz derdest olup sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu kanıtları birlikte değerlendirecek olursak;

Yine sanık Şaban Y....... hakkında yargılamaya konu olaydan bir ay kadar önce 2002 yılı Mayıs ayı içinde mağdur İlyas Selçuk Erdem'e hakaret edip tehdit ettiği iddiası ile yürütülen bir başka soruşturma nedeniyle kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece incelendiği tarihte davanın henüz derdest olup sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Tüm bu kanıtları birlikte değerlendirecek olursak;

Bıçakla yaralama eyleminin asli maddi faili olan ve hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık Yusuf yakalandığında olayı ayrıntılı biçimde anlatmış, kendisini suça sanık Şaban'ın azmettirdiğini belirterek, aralarındaki görüşmeleri aktarmış, suç aleti bıçağı da olaydan sonra Hasan G.. isimli kişiye para verip attırdığını açıklamıştır. Nitekim sanık Şaban'a bu ifade sayesinde ulaşıldığı gibi, olayın maddi kanıtı olan suç aleti bıçak da sanık Yusuf'un bu açık-lamaları sayesinde elde edilebilmiştir. Sanık Yusuf, Sulh Hakimliğindeki sorgusu sırasında da kolluk beyanlarını doğrulayarak olayı benzer şekilde anlatmış, ancak duruşmadaki sorgusu sıra-sında kendisini suça sanık Şaban'ın azmettirmediğini belirtip, oluşu da öncekilerden farklı bi-çimde aktarmış ise de, sanık Yusuf'un duruşmadaki bu beyanları olay mağduru tarafından yalan-lanmıştır. Yine sanık Yusuf, kolluk ifadesinin baskı altında alındığını belirtmişse de, gözetime alınırken ve adliyeye sevk edildiği sırada aldırılan doktor raporlarına göre, bedeninde darp ve ce-bir izi bulunmadığı, keza kollukta ifade verdiği sırada müdafiinin de hazır bulunduğu anlaşıl-maktadır. Öte yandan, sanık Yusuf'un, sanık Şaban ile mağdur arasında geçimsizlik bulunduğu-na yönelik hazırlık beyanları sonradan bu hususta yapılan araştırmalarla doğrulanmıştır. Oysa, bizzat sanık Şaban tarafından bildirmedikçe, bu tür özel bilgilere sanık Yusuf'un başka yolla ulaşması son derece düşük bir olasılıktır. Sanık Yusuf'un mağduru önceden tanımadığı, araların-da husumet olmadığı gibi mağduru yaralamasını gerektirecek başkaca bir neden de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yine, sanık Yusuf'un diğer sanık Şaban'a atfı cürümde bulunmasını gerektire-cek bir neden de ileri sürülmemiştir.

Sanık Şaban'a gelince; bu sanık ile mağdur arasında uzun zamandır süregelen bir geçimsizlik bulunmaktadır. Sanık, olaydan iki yıl kadar önce mağdur tarafından ilçe başkanlığı görevinden alındıktan sonra mağdura yönelik etkili eylemde bulunmuş, buna ilişkin olarak açılan kamu davası mağdurun vazgeçmesi nedeniyle ortadan kaldırılmıştır. Sanık Şaban bu olaydan sonra mağdurla görüşmeye devam ettiklerini, aralarında başkaca olay olmadığını belirterek gizlemeye çalışsa da, yargılamaya konu olaydan bir ay kadar önce yine aralarında olaylar meydana geldiği ve sanık Şaban hakkında mağdura yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, böylelikle sanık Şaban ile mağdur arasındaki husumetin olay tarihine değin sürdüğü an-laşılmaktadır.

Tüm bu hususlara göre, sanık Şaban'a atfı cürümde bulunması için geçerli bir neden bulunmayan sanık Yusuf'un müdafi huzurunda verdiği, oluşa uygun ve maddi kanıtlarla doğrulanan kolluk ve sulh hakimliği anlatımlarına itibar edilmesi gerekir. Bu nedenle, sanık Yusuf'ta önceden bulunmayan mağduru yaralama fikrini yaratıp iradesi üzerinde etken olarak, husumetli olduğu mağduru para karşılığında yaralamaya azmettirdiği sabit olan sanık Şaban'ın bu suçtan cezalandırılmasına ilişkin Yerel Mahkeme direnme hükmü isabetli olup, onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul üyeleri; Özel Daire bozma kararının haklı nedenlere dayandığını belirterek, Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği yo-lunda karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün ONANMA-SINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 29.06.2004 günlü birinci müzakerede karar için gerekli oy çoğunluğu sağlanamadığından, 06.07.2004 günü yapılan ikinci müzakerede tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21115, Karar No: 2015/21861, Tarih: 09.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21115 E.  ,  2015/21861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinin radyoloji ünitesinde 14.07.2008 tarihinden 23.06.2011 tarihine kadar kendisinin tıbbi sekreter olarak işe alınmış olmasına rağmen radyoloji teknikeri olarak çalıştığını, müvekkilinin bu süre içerisinde davalı işyerinde sabah 08:00 akşam 17:30 saatleri arasında ve ayda ortalama 5 gün nöbet tutma çalışma esasına göre çalıştığını, hatta 2010 yılı 1.dönem SGK denetlemeleri esnasında müvekkilinin haftada 70 saat daha fazla çalıştırıldığının müfettiş raporlarında mevcut olduğunu, müvekkilinin yoğun iş temposu nedeniyle yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi ücretinin de ödenmediğini, şua izni ve şua bedelinin de ödenmediğini, müvekkilinin çalışmış olduğu birimde ellerinde meydana gelen alerjik kontrak dermatite rahatsızlığını davalıya bildirmesine rağmen ısrarla aynı bölümde çalıştırıldığını, bu nedenle müvekkilinin psikolojik olarak da yıprandığını, iş akdini haklı nedenlerle feshettiğini iddia ederek manevi tazminat yanında kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta sonu izin ücreti ve şua izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacının manevi tazminata ilişkin davası sonradan eldeki bu davadan tefrik edilmiştir.

Davalı vekili, davacının radyoloji bölümünde tıbbı sekreter olarak çalıştığını ancak izinsiz olarak radyoloji servisi içine girerek burada çalıştığından ötürü sürekli uyarıldığını, uyarılara uymayınca bölümünün değiştirildiğini, bölümünün değiştirilmesinin ardından davacının önce rapor aldığını, raporunun bitmesinin ardından ise hiç işe gelmediğini, iş akdinin davalı tarafça haklı olarak feshedildiğini, tazminat talebinin yerinde olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai ve mesai ücretlerinin ödendiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen kimi alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen kimi alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının delil olarak dayandığı davalı şirketten sadır aylık çalışma çizelgelerine göre fazla mesai ücretinin hesabı yerindedir. Ancak davalı vekilince davacıya fazla mesai ödendiğine dair davacıya atfen imza bulunan belgeler sunulmuştur. Mahkemece ödeme itirazı üzerinde durulmamış, yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınması gereken bu savunma değerlendirilmemiştir. Bu belgelerin asılları davalı şirketten getirtilerek davacı taraftan diyecekleri sorulmalı ve sonucuna göre bunların hesap edilen fazla mesai ücretinden mahsubunun gerekip gerekmediği konusunda bir sonuca varılmalıdır.

3-4201 sayılı Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamnamenin 24. maddesi “bu gibi müesseselerde her gün röntgen ve radyum ile iştigal eden kimsenin senede dört hafta muntazaman tatil yapması mecburidir.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece nizamname hükmüne göre şua iznine hak kazanacak şekilde çalıştığı anlaşılan davacı lehine şua izin ücretinin hüküm altına alınması yerinde ise de, şua izninin açık düzenleme uyarınca yıllık 4 hafta yani 28 gün ve 2 yıl için 56 gün olarak hesaplanması gerekirken yıllık 30 gün üzerinden hesap edilmesi hatalı olmuştur.

4- Dava 1086 sayılı HUMK döneminde kısmi dava olarak açılmış olup mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Hal böyle olunca ıslah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde talep aşılarak alacakların ıslah ile arttırılan kısımlarına faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

5-Davalı şirketin ünvanı “.... ” olduğu halde karar başlığında “...” olarak yazılması da ayrı bir bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalının avukatlık ücretine ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7360, Karar No: 2012/11518, Tarih: 13.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7360 E.  ,  2012/11518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2915, Karar No: 2024/441, Tarih: 31.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/2915 E.  ,  2024/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak istemli davalarda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı alt yüklenici vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen 19/12/2012 tarihli alt yüklenicilik yapım işleri sözleşmesinde ... bedeli olarak okul başına 5.500,00 TL kararlaştırıldığını, davacının tamamlayacağı ve davalı tarafından onaylanan okul adedine göre hak edişin belirleneceğini, müvekkilinin kullanılacak malzeme, demirbaş ve kadroyu tamamladığını, işin teslim tarihinin 31/05/2013 olduğunu, malzemelerin geç gönderilmesi ve keşif hataları nedeniyle işe zamanında başlayamadığını, ... 44. Noterliği'nin 27/06/2013 tarihli ihtarnamesi ile davalının sözleşmeyi feshettiğini, davacının sözleşmenin sona erdiği ana kadar yaptığı işin değerini ve bu değere dahil olmayan masrafları ile uğradığı zararı isteyebileceğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 778.470,00 TL'nin işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı yüklenici vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacının yükümlülüklerini yerine getirmediğini, okul kabul komisyonları tarafından işin kabullerini yaptırma ve her ilde bir proje yöneticisi bulundurma koşullarını tamamlamadığını, 31/05/2023’de bitirilmesi gereken işin bitirilmemesi üzerine sözleşmenin feshedildiğini, davacının 3 ilde kısmen 62 okulda çalışıp, eksik ve kusurlu imalat yaptığını, davacı alacağından fazla avans ve ödeme yapıldığını belirterek asıl davanın reddini istemiş olup, karşı davasında ise davacıya fazla ödemede bulunulduğunu, davacı namına giderilen eksiklik, iade edilmeyen malzeme bedelleri, davacı işçilerine ait SGK primlerinin ödenmesi nedeniyle davacı alt yükleniciden 277.670,46 TL alacaklı olduğunu belirterek, alacağın temerrüt tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan 19/12/2012 tarihli sözleşmenin karşı davacı tarafından ... 44. Noterliğinin 27/06/2013 tarihli ihtarnamesi ile feshedildiği, işin tamamlanması ve davalı tarafından onaylanması halinde davacının okul başına verilen 5.500,00 TL ... bedelini hak edeceği kararlaştırılmasına rağmen davacının işi eksiksiz ve ayıpsız tamamlayamadığı, kesin kabulü yapılan bir okul olmadığı, her iki bilirkişi raporunda açıklandığı üzere alt yüklenici davacının işi sözleşmede öngörülen süre içinde tamamlamadığı, yeterli teknik eleman temin etmediği, proje yöneticisi bulundurmadığı, temin etmesi gereken malzemeleri eksiksiz olarak temin etmediği ve okul kabul komisyonları tarafından işin kabulünü sağlayamadığından karşı davacının sözleşmeyi feshinin haklı olduğu; davacının ancak işin sona erdiği ana kadar yaptığı işin değerini isteyebileceği, karşı davacının verdiği avans ve onun namına yaptığı SGK ödemeleri neticesinde davacı alacağı kalmadığı gibi hükme esas 12/07/2018 tarihli raporda açıklandığı üzere karşı davacının fazla ödeme nedeniyle 72.993,11 TL alacağı bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile 72.993,11 TL alacağın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı alt yüklenici vekili istinaf dilekçesinde; feshin haklı nedene dayanmadığını, bilirkişilerin 19/10/2015 tarihli kök raporda müvekkilini haklı bulduğunu, davalının malzemeleri geç ve eksik ulaştırdığını, teknik eleman temin etmediği ve proje yöneticisi bulundurmadığı iddiasının kabul edilemeyeceğini, müvekkiline malzeme ulaşmadığı dönemde işçi istihdam ettiğinden zarara uğradığını, müvekkilinin 71 okulu eksiksiz ve ayıpsız bitirdiğinden ve sözleşme haksız feshedildiğinden 652.093,56 TL alacaklı olduğunu, müvekkilinin alacağından yapılan mahsupların kabul edilemeyeceğini, sözleşme haklı nedenle feshedilmiş olsa dahi karşı davacının herhangi bir alacağının olmadığını belirterek asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. Davalı-karşı davacı yüklenici vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın reddine dair kararın isabetli olduğunu belirterek karşı davanın tümden kabulü için istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile üstlendiği edimleri sözleşmeye uygun şekilde yerine getirmeyen davacı alt yüklenicinin sözleşmenin feshinde kusurlu olduğu kabulünün isabetli olduğu ve mahkemece denetime açık rapor doğrultusunda karar verilmesinin yerinde olduğu belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile üstlendiği edimleri sözleşmeye uygun şekilde yerine getirmeyen davacı alt yüklenicinin sözleşmenin feshinde kusurlu olduğu kabulünün isabetli olduğu ve mahkemece denetime açık rapor doğrultusunda karar verilmesinin yerinde olduğu belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı alt yüklenici vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı alt yüklenici vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen itirazlar ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup asıl davada; bakiye işbedeli alacağının tahsili ile uğranılan zararın tazmini karşı davada; fazla ödenen ... bedelinin iadesi, eksik ve ayıplı işler giderim bedeli ile uğranılan zararın tazmini istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 97 nci maddesi ile 470 ve devamı maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı alt yüklenici vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31/01/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6154, Karar No: 2013/10316, Tarih: 02.07.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6154 E.  ,  2013/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 43, 62, 53, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin '' 28.03.2007 '' yerine '' 23.08.2010 '' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın 28.03.2007 tarihli dilekçesi ve 28.03.2007, 30.03.2007 tarihli ifadeleri ile katılan hakkında aynı konu ile ilgili yetkili merciye müracaat ederek isnatta bulunmasının hukuki anlamda tek bir eylem olup zircirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden TCK’nın 267. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

2- CMK'nın 231/6. maddesinin (c) bendi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul edip etmediği sanıktan sorularak kabul etmesi halinde anılan maddenin 6. fıkrasındaki ölçütler irdelenerek adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılıp varılmadığı tartışılarak bu konuda karar verilmesi gerekirken sanık vekili tarafından mazeret bildirilmeksizin duruşmaya gelinmeyerek beyanda bulunulmadığından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13752, Karar No: 2022/9594, Tarih: 21.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13752 E.  ,  2022/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e, 66/2,67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01/02/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.