muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16429, Karar No: 2013/20372, Tarih: 01.10.2013

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4-Dosya kapsamı ve mahkeme kararından davanın kısmi dava olarak kabul edilip sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunmasının dikkate alınarak talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken değerlendirme yapılmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13929, Karar No: 2015/24850, Tarih: 05.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/13929 E.  ,  2015/24850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, mağdura ait 25 adet söğüt ağacının dallarını keserek, bu ağaç dallarındaki yaprakları koyunlarına mağdurun tarlasında yedirdikten sonra kesilen dalları tarlada bırakması şeklindeki eyleminin, mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/617, Karar No: 2021/1008, Tarih: 18.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/617 E.  ,  2021/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalılar ... Temizlik A.Ş. Ve ... San. Tic. Ltd. Şti. yönünden reddine, diğer yönden kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalılar tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar ...Bilişim ve İletişim Teknolojileri Danışmanlığı Tic. Ltd. Şti. ve ... Sosyal Hizmetler Çevre Tasarım Yemek Tur. Temizlik Otomasyon Bilgisayar Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.Diğer davalılar vekillleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalılar ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalılar bünyesinde çalışan işçiye yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluklarını belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, sorumlulukları bulunmayan davalılar ... Şirketi ve ... Sosyal Hizmetler Şirketi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dava, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesine dayalı rücuen alacak istemine ilişkindir.Adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir (TBK 620/1. madde). Ortaklığın kararları, bütün ortakların oybirliğiyle alınır. Sözleşmede kararların oy çokluğuyla alınacağı belirtilmişse çoğunluk, ortak sayısına göre belirlenir (TBK 624. madde). Ortaklık için edinilen veya ortaklığa devredilen şeyler, alacaklar ve ayni haklar, ortaklık sözleşmesi çerçevesinde elbirliği hâlinde bütün ortaklara ait olur. Ortaklık sözleşmesinde aksine bir hüküm bulunmadıkça, bir ortağın alacaklıları, haklarını ancak o ortağın tasfiyedeki payı üzerinde kullanabilirler. Ortaklar, birlikte veya bir temsilci aracılığı ile, bir üçüncü kişiye karşı, ortaklık ilişkisi çerçevesinde üstlendikleri borçlardan, aksi kararlaştırılmamışsa müteselsilen sorumlu olurlar (TBK 638. madde). Burada sözleşmeden değil, doğrudan doğruya kanundan doğan bir sorumluluk söz konusudur.Somut olayda, davalı ... Güvenlik Temizlik Gıda İnş. Taah. Bilgisayar Yazılım San. ve Tic. Ltd. Şti. ’nin davacı bakanlık ile akdedilen hizmet sözleşmelerini 01.01.2009-31.03.2009 tarihli dönemde davalı ... Temizlik Bilgisayar Yazılım Danışmanlık Gıda Sağlık İnş. San. ve Tic. A.Ş ile; 01.04.2009-28.02.2011 tarihli dönemde davalı ... Sosyal Hizmetler Çevre Tasarım Yemek Tur. Temizlik Otomasyon Bilgisayar Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti.ile birlikte ortak girişim adı altında imzaladığı anlaşılmıştır.Mahkemece, bu hükümler çerçevesinde 01.01.2009-31.03.2009 tarihli sözleşme dönemine dayalı borçlardan davalılar ... Güvenlik Temizlik Gıda İnş. Taah. Bilgisayar Yazılım San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Temizlik Bilgisayar Yazılım Danışmanlık Gıda Sağlık İnş. San. ve Tic. A.Ş’nin tahsilde tekerrür olmamak üzere müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu; 01.04.2009-28.02.2011 tarihli sözleşme dönemine dayalı borçlardan davalılar ... Güvenlik Temizlik Gıda İnş. Taah. Bilgisayar Yazılım San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Sosyal Hizmetler Çevre Tasarım Yemek Tur. Temizlik Otomasyon Bilgisayar Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti.’nin müşterek müteselsilen sorumlu olduğu gözetilerek bu çerçevede değerlendirme yapılıp hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davalılar ... Temizlik Bilgisayar Yazılım Danışmanlık Gıda Sağlık İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve ..

... Güvenlik Temizlik Gıda İnş. Taah. Bilgisayar Yazılım San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Sosyal Hizmetler Çevre Tasarım Yemek Tur. Temizlik Otomasyon Bilgisayar Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti.’nin müşterek müteselsilen sorumlu olduğu gözetilerek bu çerçevede değerlendirme yapılıp hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davalılar ... Temizlik Bilgisayar Yazılım Danışmanlık Gıda Sağlık İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve ... Sosyal Hizmetler Çevre Tasarım Yemek Tur. Temizlik Otomasyon Bilgisayar Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine karar karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16367, Karar No: 2014/18819, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16367 E.  ,  2014/18819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikil dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10.11.2006 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5704, Karar No: 2020/1544, Tarih: 20.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/5704 E.  ,  2020/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki (asıl dava) nişan hediyelerininin iadesi ve (birleşen dava) maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın reddine birleşen dava yönündeki hususlar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı/birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, nişanları bozulduğu halde davalının nişanda takılan ziynet eşyalarını iade etmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, ziynetlerin aynen iadesine; olmaz ise bedeli olan 7.500TL’ nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, nişanda takılan altınları düğünden önce iade edilmek üzere davacıya verdiğini, davacının anlaşamayacaklarını düşündüğü ve maddi olarak ailesine bağımlı olduğunu bu nedenle nişanı atmak istediğini söyleyerek nişanı bozduğunu, davacı tarafa ait takı, elbise, herhangi bir eşyası bulunmadığını; ayrıca, kendisinin ve ailesinin nişan bitmesinden sonra davacı ve ailesinin hakaretlerine maruz kaldıklarını; bu nedenle, maddi ve manevi tazminat davası açmak üzere haklarının saklı tuttuklarını ve açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Bağlantı nedeni ile birleşen davada davacılar; nişanın bozulması nedeni ile zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, ... ve ... için 1.000.00.- TL maddi tazminatın, ... için 1.000.00.- TL maddi ve 30.000.00.- TL manevi tazminatın yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Mahkemece; 1-a)Davacı ...'un davasının kabulü ile 4 adet 22 ayar 80.12 gram burma bilezik, bir adet yaklaşık 5,00 gram 14 ayar alyans yüzük, 1 adet 2,50 gram 14 ayar tek taş yüzük, 4 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altın'ın DAVACIYA AYNEN İADESİNE, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 7.271,13 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Davalıların Antalya 8. Aile mahkemesinin 2014/261 Esas dosyasında açtıkları ve mahkememiz dosyası ile birleşen dosyada açmış oldukları,

a)Davacı ... açısından nişanlılık boyunca uğradığı zarar ve tıbbi destek için talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerinin sübut bulmadığından REDDİNE,

2-Davalıların Antalya 8. Aile mahkemesinin 2014/261 Esas dosyasında açtıkları ve mahkememiz dosyası ile birleşen dosyada açmış oldukları,

a)Davacı ... açısından nişanlılık boyunca uğradığı zarar ve tıbbi destek için talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerinin sübut bulmadığından REDDİNE,

b)Davacılar ... ve Arif Dursun'un nişan masrafları ve hediyeler yönünden talep ettikleri maddi tazminat taleplerinin sübut bulmadığından REDDİNE karar verilmiş; hüküm, davalı/birleşen davacılar vekilince temyiz edilmiştir. Dairemiz, 11.12.2017 T. ve 2016/6037 E. - 2017/17358 K. sayılı ilamında; “...sair temyiz itirazlarının reddi ile davalı ziynet eşyalarını davacıya iade ettiğini ispatladığından, davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler ile kabulüne karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; nişan eşyaları yönünden davanın reddine, diğer dava konusu hususlar yönünden karar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı/ birleşen davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, nişan hediyelerinin aynen iadesi, mümkün olmaması halinde bedelinin iadesi; birleşen dava ise, nişanın bozulması nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı/ birleşen davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, Dairemiz bozması ile birlikte birleşen davaya ilişkin olarak yargılama giderlerine ilişkin de hükmün kesinleştiği gözetilmeksizin; bozma sonrası, hükmün 6. fıkrasında “Davalı-karşı davacılar tarafından yapılan 345,7 TL harç gideri, 813,1 TL yargılama masrafı olmak üzere toplam 1.158,8 TL'nin davacı-karşı davalı ...'dan alınarak davalı-karşı davacılara verilmesine,” yönelik olarak yeniden yargılama giderine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı/birleşen davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün “Davalı-karşı davacılar tarafından yapılan 345,7 TL harç gideri, 813,1 TL yargılama masrafı olmak üzere toplam 1.158,8 TL'nin davacı-karşı davalı ...'dan alınarak davalı-karşı davacılara verilmesine,” şeklindeki 6. fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15354, Karar No: 2014/10118, Tarih: 18.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15354 E.  ,  2014/10118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/437-2013/254

Davacı M.. D.. vekili Avukat F. H.. tarafından, davalı M.. D.. aleyhine 26/10/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine küfür ve hakaret eyleminde bulunduğunu belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece;istemin kısmen kabulüne karar verilerek 6.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın gelişimi, tarafların konumu ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 6.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.