muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19426, Karar No: 2018/10485, Tarih: 13.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/19426 E.  ,  2018/10485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...Ş. tarafından zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi, davalı ...Ş. tarafından karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalı minibüsün dava dışı araçla 03.03.2011 tarihinde çarpışması sonucunda minibüste yolcu davacıların oğlu Muhammed’in ağır yaralandığını vücudunda sabit iz kaldğını, kalıcı işgöremezlik oluştuğunu ve bakıma muhtaç olduğunu beyanla, şimdilik davacı ... için 8.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 57.363,32 TL’ye artırmıştır.

Davalı ...Ş. vekili, davalının minibüsün trafik sigortacısı olduğunu, aracın yolcu taşımacılığı yapması nedeniyle öncelikle zorunlu karayolu yolcu taşımacılık mali mesuliyet sigortacısına başvurulması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, yolcunun vücut fonksiyon kayıplarının oransal olarak tespit edilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozmaya uyarak yapılan yargılama sonunda; davacının davasının... A.Ş. ve ... Sigorta

A.Ş yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6990, Karar No: 2022/1989, Tarih: 21.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6990 E.  ,  2022/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 21.04.2016 tarihli ek kararla sanıklar hakkında mağdur ...’ ye karşı işlenen eylem için hüküm kurması sebebiyle 07.03.2016 tarihli kararında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurduğu mahkumiyet hükümlerinin mağdur ...’a karşı işlenen eylem sebebiyle kurulduğu varsayılarak yapılan incelemede; sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’ye karşı işlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından her zaman hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

Mahkemenin 21.04.2016 tarihli ek kararı ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’ye karşı işlenen mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararını sanık vasisi ve suça sürüklenen çocuk müdafiine usule uygun tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmediği, bu ek karara ilişkin o yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sadece beraat kararlarına yönelik olduğu görülmekle yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümleri hakkında o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının incelenmesinde;

... Markete ait güvenlik kamerası kayıtları incelendiğinde; 05/03/2014 günü saat 02.45'te ...'nun elinde levye ile market kapısı önüne gelerek eliyle camı kontrol ettiğinin, cama levye ile vurduğunun, ancak camın kırılmadığının, daha sonra eliyle bir şahsa ''gel'' işareti yaptığını ve suça sürüklenen çocuk ...'ın market kapısı önüne geldiğinin, ...'nun cama tekrar vurduğunun ve suça sürüklenen çocuk ... ve ...'nun camı iteleyerek açmaya çalıştıklarının ancak 02.54'te şahısların olay yerinden uzaklaştıklarının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in kamera kayıtlarında gözükmediği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri usul ve yasaya uygun kabul edilmiştir. Aynı zamanda suça sürüklenen çocuk ...’e yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanunun 66/1-e, 66/2, 67/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık ve suça sürüklenen çocuk ...’e yüklenen 5237 sayılı TCK.nın 151/1, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı sürelerinin savunma tarihi olan 12/08/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğundan suça sürüklenen çocuklar hakkındaki mala zarar verme suçuna yönelik açılan kamu davalarının zamanaşımı süresi dolmuştur.

5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesinin amir hükmü de dikkate alınarak dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’a karşı işlenen mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ye karşı mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümleri hakkında temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Suça sürüklenen çocuk ...’e yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanunun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 05/03/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

2- Suça sürüklenen çocuk ...’e yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, savunma tarihi olan 12/08/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

3- Suça sürüklenen çocuk ...’e yüklenen 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının savunma tarihi olan 12/08/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

IV- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’a karşı işlenen nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

IV- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’a karşı işlenen nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İhbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerin yakalaması sonucu müştekinin işyerinden eşya çalınamaması şeklinde gerçekleşen eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan sanık ve suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

2- Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı işlenen hırsızlık suçuna yönelik uygulama yapılırken 3 yıl 6 ay hapis cezasından TCK 62 maddesi uyarınca yapılan 1/6 indirim neticesinde 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk, sanık ve Cumhuriyet Savcısının itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

V- Suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında mağdur ...’ye yönelik nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümleri hakkında o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazının incelenmesine gelince;

... Markete ait kamera kayıtlarına ilişkin inceleme tutanağında ... marketin önündeki şahısların suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...... ve sanık ... olduğunun belirtildiği, sanık ...'ın elindeki levye ile ... marketin camını kırdığı, ancak işyerine giremedikleri, yapılan ihbar üzerine olay yerine giden polis ekibince kaçmaya çalıştıkları sırada olay yerinde yakalandıkları dikkate alındığında suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın da sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...... ile birlikte aynı suç işleme kastı kapsamında hareket ettikleri ve eylemlere iştirak ettikleri anlaşılmasına rağmen suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2, 116/2-4, 119/1-c, 35/2, 31/3 ve 31/2. maddelerinden mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6306, Karar No: 2016/8508, Tarih: 15.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6306 E.  ,  2016/8508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı Yasanın 139. maddesinde yazılı istisnaların bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın kendisine 07.11.2005 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyete devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5296, Karar No: 2014/16072, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5296 E.  ,  2014/16072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/248-2012/498

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiği gibi, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal alınan 374 ada 74

parselin dava konusu taşınmazla aynı değerde, emsal 149 ada 57 parselin ise dava konusu taşınmazdan 1,57 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan 374 ada 74 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazdan 5,4 kat, 149 ada 57 parselin ise 5,9 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

parselin dava konusu taşınmazla aynı değerde, emsal 149 ada 57 parselin ise dava konusu taşınmazdan 1,57 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan 374 ada 74 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazdan 5,4 kat, 149 ada 57 parselin ise 5,9 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmaz kapama meyve bahçesi olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4822, Karar No: 2015/23316, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4822 E.  ,  2015/23316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanık resmi nikahlı evli iken babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 26/11/2012 tarihinde tanık ... boşandığı, ancak sanık ve tanığın aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, sanığın ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun sanık tarafından işlenmediğine yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.