muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19392, Karar No: 2013/17688, Tarih: 18.11.2013

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 07/04/2008 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ... ile boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,hükmün ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13019, Karar No: 2010/9222, Tarih: 20.09.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13019 E.  ,  2010/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve mirasçıları vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 28/01/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili ile davalı-karşı davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanan desteğin daha sonra ölmesi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı ..., davalının sürücüsü olduğu araç ile kendisine çarpması nedeniyle yaralandığını, tedavi harcamaları yaptığını, iş göremez durumda kaldığını belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiş; yargılama aşamasında yaşamını yitiren Yusuf Dursun’un mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

Davalı ise, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuş, açtığı karşılık davada, aracında meydana gelen değer kaybının, onarım süresince yaptığı ulaşım harcamalarının ve uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; mirasbırakanın bir süre komada kalarak yaşamını yitirdiği, olayın meydana geliş biçimi, davalı sürücünün kusuru, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen 1.000,00 TL manevi tazminat, arzulanan manevi doyum duygusunu gerçekleştirmekten uzak olup azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması;

3-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; asıl dava, davacıların mirasbırakanı tarafından açılmış, yargılama aşamasında onun ölümünden sonra mirasçıları tarafından açılan davaya devam olunmuştur. Daha açık bir anlatımla, mirasbırakanın sağlığında açtığı davada defin gideri istemi bulunmamaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesinde yer alan yargıcın tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak ve istek aşılarak, davalının defin gideri ile de sorumlu tutulmuş olması;

Usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacılar yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak ve defin giderine ilişkin yanlışlık giderilmek suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin ilk paragrafında yer alan "…82.00.- TL defin gideri…" biçimindeki sayı ve sözcük dizisinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına; "…782,00.-…" ve "...293,00.-…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…700,00…" ve "…262,50…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına manevi tazminat takdirine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan "…1.000.00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…2.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; asıl dava yönünden harç alınması ile ilgili altıncı paragrafında yer alan "…69.82.-…" ve "…2.33.-…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "…122,17…" ve "…54,67…" sayı dizilerinin yazılmasına; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 20/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1761, Karar No: 2013/20997, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1761 E.  ,  2013/20997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin,

taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Polis memuru olup memuriyetten çekilmesine karar verilen sanık ...'ın kendisine tevdii edilmiş polis tanıtma kartını iade etmediği ve farklı zamanlarda katılanları arayarak polis memuru olduğunu, annesinin mevlüdünde kullanılmak üzere tabildot tabaklara ihtiyacı olduğunu söylediği, diğer sanık (müteveffa) Hasan'ın kullandığı araçla katılanların yanına giderek tabildotları araca yükledikleri, sanık ...'ın güven sağlamak amacıyla polis tanıtma kartını gösterdiği, sanıkların katılan ... ve Burhan'dan aldığı tabildotları iade etmedikleri, ancak şikayetçi Ömer'den tabildot altıktan sonra birlikte Emniyet Müdürlüğüne gittiklerinde sanıkların yakalandığı ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

1-Sanık ...'ın Emniyet Genel Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından sayılan polis tanıtma kartını kullanılması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Elektronik ortamda (UYAP) MERNİS'ten alınan 18/12/2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 27/07/2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1166, Karar No: 2025/192, Tarih: 16.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1166 E.  ,  2025/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1291 Esas, 2023/2024 Karar .

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/532 E., 2021/108 K.

BİRLEŞEN DAVA : Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi 2019/333 E.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket'in ortaklarından olduğunu, davalı Şirket'in 07.02.2019 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında alınan (2) numaralı kararla, şirket sermayesinin 10.500.000,00 TL artırılarak 12.000.000,00 TL’ye çıkarılmasına oy çokluğu ile karar verildiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı TTK) 457/2-(b) hükmünde, sermaye artırımının iç kaynaklardan yapılması halinde yönetim kurulunun sermaye artırımına ilişkin beyanında, bu kaynakların gerçekliği ve şirket malvarlığı içinde varoldukları konusunda garanti vereceğinin düzenleme altına alındığını, somut olayda, artırılan sermayenin bir kısmının iç kaynaklardan karşılanmasına karar verildiği halde yönetim kurulunca anılan Yasa hükmünde belirtildiği şekilde bir garanti verilmediğini, ayrıca kararın afaki iyi niyet kurallarına da aykırı olduğunu ileri sürerek davaya konu genel kurulda alınan (2) numaralı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; davalı Şirket'in 02.05.2019 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan kararların batıl ve geçersiz olduğunun tespitine, bu talebin kabul edilmemesi halinde ise gündemin 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 numaralı maddeleriyle alınan kararların kanuna, ana sözleşmeye ve afaki iyi niyet kurallarına aykırı olmaları nedeniyle ayrı ayrı iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; davacının sermaye artışına ilişkin karara gerekçe bildirmeksizin muhalif kaldığını, ortaklara rüçhan haklarını kullanmaları için gerekli bildirimlerin yapıldığını, sermaye artış kararının usulüne göre alınıp tescil ettirildiğini, sermaye artırımına ilişkin yönetim kurulu beyanının 6102 sayılı TTK'nın 457. maddesine uygun olduğunu, yedek akçede bulunan hiç bir kalemin sermaye artışına konu edilmediğini, şirketin sermaye artırmaya ihtiyacının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davacı yan iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davacı yan iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, asıl dosya yönünden; sermaye artırımı kararının keyfi olarak değil bir ihtiyaçtan ve zorunluluktan dolayı alındığı, dolayısıyla alınan kararın iptali şartlarının oluşmadığı, birleşen dava yönünden; dava konusu genel kurul kararlarının butlan veya yokluk şartlarını taşımadıkları, davacının, genel kurula katılmasına ve oy kullanmasına izin verilmemesinin genel kurul kararlarının alınmasına etkili olmadığı, dolayısıyla alınan kararların iptali şartlarının da oluşmadığı, davalı şirketin hisselerinin 1.200.000 adet olduğu, davacının bu hisselerin sadece 154.534 adedine sahip olduğu, davacının sahip olduğu hisse sayısının azınlık haklarını kullanmasına dahi yetmediği, dava konusu genel kurul kararlarının tümünün diğer hissedarların tamamının olumlu oylarıyla alındığı, herhangi bir usulsüzlüğe rastlanmadığı, mali tablo ve raporların denetime açık tutulduğu, davacının dava konusu genel kuruldan önceki genel kurula kadar yönetim kurulu üyesi olmakla zaten bütün mali defter ve kayıtları inceleme yetkisinin de bulunduğu hususları dikkate alındığında; dava konusu kararların iptali şartlarının bu nedenle de oluşmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava; davalı şirketin 07.02.2019 tarihli genel kurulunda alınan sermaye arttırımına ilişkin 2 numaralı kararın iptali istemine ilişkindir. Birleşen dava ise; davalı şirketin 02.05.2019 tarihinde yapılan genel kurulunda alınan kararların batıl olduğunun tespiti, olmadığı takdirde anılan genel kurulda alınan 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9 numaralı kararların iptali talebine ilişkindir.

2. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.01.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14781, Karar No: 2013/27241, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14781 E.  ,  2013/27241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelerden; katılan şirkete ait ... ... Şubesi'nde bulunan hesaptan sanık ... adına kayıtlı ... Adatepe Şubesi'nde bulunan hesaba internet üzerinden 18/05/2007 günü saat 20:09 sularında 4.000,00 TL tutarında havale yapıldığı; yine katılana ait hesaptan hakkındaki evrak soruşturma evresinde ayrılıp İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/16669 sayısına kayden soruşturma yürütülen temyiz dışı ... ...'in hesabına da aynı gün 20:00 – 20:04 saatlerinde iki seferde 4.000,00 TL ve 3.000,00 TL tutarında havaleler yapıldığı; yapılan araştırmada, sanık ...'ın hesabına yapılan havalenin 18/05/2007 günü 19:54 – 19:56 saatleri arasında, ... numaralı IP adresinden internete bağlanan, ... ... numaralı GSM hattını kullanıp hiçbir aşamada ifadesine başvurulmayan ... ... tarafından yapıldığının tespit edildiği; ayrıca, ... ... hakkında benzer suçtan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/56584 sırasına kayden soruşturma yürütüldüğünün emniyetçe bildirildiği; diğer yandan, sanığın hesabına havale edilen 4.000,00 TL tutarındaki paranın aynı gün saat 20:38'de Garanti Bankasına ait üye iş yerinden bankamatik kartı ile alışveriş yapılarak kullanıldığı; ancak, bu işleme ilişkin herhangi bir kamera kaydının mevcut olmadığı; yine, sanık ...'a ait suça konu hesapta 30/03/2007 tarihinden 03/07/2007 tarihine kadar, suç konusu işlemin yapıldığı 18/05/2007 tarihindeki işlem hariç her hangi bir hareketin bulunmadığı; son olarak da, sanık ...'ın ... çağrı merkezi ile 19/05/2007 günü 17:09 – 17:23 saatleri arasında görüşme yaptığının banka tarafından bildirildiği anlaşılmakla;

Katılan şirketin internet bankacılığı bilgileri ile sanığa ait bankamatik kartı bilgilerini ele geçiren kişi ya da kişilerin, katılanın hesabından internet bankacılığı yoluyla sanığın hesabına suç konusu parayı havale ettikten sonra, haksız bir şekilde elde ettikleri sanığa ait kart bilgilerini kullanarak bu parayı çekmelerinin mümkün olduğu hususu göz önüne alınarak öncelikle; ... ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, ... ... hakkında ise İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmalara ilişkin evrakların akıbetinin araştırılıp, bu soruşturmalara ve dava açılmışsa görülmekte olan davalara ilişkin evrakların getirtilerek, tespit edilecek bulguların duruşma tutanağına geçirilip irtibat tespit edilmesi halinde söz konusu davaların ortak bir mahkemede birleştirilmesi hususunun değerlendirilmesi; katılan şirket hesabından hukuka aykırı olarak para aktarımı olayı ile ilgili olarak ... ... hakkında gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunularak, dava açılması halinde görülmekte olan dava ile birleştirilmesi; sanık ...'ın ... çağrı merkezi ile yaptığı görüşmeye ilişkin kayıtların getirtilip, çağrı merkezi kullanılarak hangi işlemlerin kim tarafından ve hangi telefon kullanılarak yapıldığının tespit edilmesi; sanığın görüşmeyi kabul etmemesi halinde, görüşmelerdeki ses kaydının sanığa ait olup olmadığının uzman bir bilirkişi marifeti ile tespit ettirilmesi; sanıktan bankamatik kartını kayıp edip etmediğinin veya başkasına kullanması için verip vermediğinin sorularak, ilgili banka ve resmi mercilere kayıp ve çalıntı bildirimde bulunup bulunmadığının öğrenilmesi; paranın aktarıldığı bankamatik kartı ile Garanti Bankası'na ait üye iş yerinden yapılan alışverişe ilişkin slip ile fatura ve irsaliyenin temin edilerek, alışverişin hangi mal ve hizmet karşılığında yapıldığının belirlenip, varsa slip ve diğer belgeler üzerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması; şayet bu alışveriş internet ve telefon vasıtasıyla yapılmış ise, kullanılan telefonun ya da IP adresinin belirlenerek bu doğrultuda araştırma yapılması; gerekirse söz konusu işyeri çalışanlarının da tanık sıfatı ile beyanlarına başvurulması ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi;

2-Soruşturma aşamasında sanık adına dosyaya vekaletname sunan Avukatlar ... ... ve ... ...'nın usulüne uygun olarak duruşmalara çağrılmayıp, yokluklarında hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması;

Kabule göre de;

3-Katılan şirkete ait hesaptan internet yoluyla başka bir hesaba para transfer edilmesi şeklinde gerçekleştirilen eylemde suça yönelik kastın; var olan veriyi başka bir yere göndermekten ziyade, bu verinin temsil ettiği parayı alarak mal edinmeye yönelik olması nedeniyle sanığın fiilinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesindeki nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi;