muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5541, Karar No: 2014/8765, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5541 E.  ,  2014/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 15.09.1987 – 26.01.1993 tarihleri arasındaki dönemlerde davalı işyerindeki rafineri bölümünde geçici kadroyla, 25.10.1999 – 06.11.2000, 05.10.2001 – 05.12.2001 ve 13.09.2005 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki makinistlik bölümünde geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı ./..

-2-

geçen fabrikada küspe kurutma bölümündeki çalışmalar dışlanarak 15/09/1987-01/10/2008 tarihleri arasında rafineri ve makinistlik bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının 15.09.1987 – 26.01.1993 tarihleri arasındaki dönemlerde davalı işverene ait işyerindeki rafineri bölümünde geçici kadroyla, 25.10.1999 – 06.11.2000, 05.10.2001 – 05.12.2001 ve 13.09.2005 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerindeki makinistlik bölümünde geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1.455 x 0.25 = 364 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... A.Ş.'den alınmasına, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9541, Karar No: 2022/3366, Tarih: 24.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9541 E.  ,  2022/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonucunda Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen 23/05/2019 tarih 2019/İHK-6082 karar sayılı davalının itirazının reddine, davacı itirazın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 02/09/2012 tarihinde davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı bulunan aracın çarpması sonucu yaya konumunda bulunan başvuru sahibinin yaralandığı ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 300 TL sürekli iş göremezlik, 200 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100 TL yol gideri, 590 TL rapor ücretini davalıdan tahsilini talep etmiştir. Alınan bilirkişi raporu doğrultusunda talebini 41.147,00 TL’ye yükseltilmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvurunun kısmen kabulü ile 33.098,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatın 29/06/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile başvurana ödenmesine, geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri ve yol gideri taleplerinin ise reddine karar verilmiş, davacı ve davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı ... şirket vekilinin itirazının reddine, davacı vekilinin itirazının kabulü ile 33.098,00 TL sürekli iş göremezlik, 2.695,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı,1000 TL yol masrafı, 3.764,00 TL bakıcı giderinin 29/06/2018 temerrüd tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvurana ödenmesine karar verilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun mal varlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun mal varlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı ...'ın yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle de maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacı ... kaza tarihinde 18 yaşından küçük olup hükme esas alınan maluliyet raporuna göre davacının %3,3 sürekli maluliyet oranı tayin edildiği, iyileşme süresinin 4 ay olduğu tespit edilmiştir.

Hesap bilirkişisi tarafından davacı ... için kaza tarihinden itibaren 4 ay için geçici iş göremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı için 3.764,00 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir.

18 yaşından küçük olup aktif çalışması bulunmayan çocuk yararına geçici iş göremezlik tazminatı hükmedilemez. Davacı kaza tarihinde 9 yaşında olup kaza tarihindeki yaşı itibariyle kazanç getiren herhangi bir işte çalışmamaktadır. Bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğinden bu zararın oluştuğunun kabulü doğru değildir.

3-Kabule göre, Sigortacılık Kanunu 30/17 maddesi ile 19/01/2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazete'de yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinde "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu vekalet ücretinin altında kalması halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti Kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9816, Karar No: 2009/676, Tarih: 27.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/9816 E.  ,  2009/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketle 24.07.1998 tarihinde akdettiği sözleşmeyle Bolu ili merkez Tabaklar mahallesi Börekçiler sokak ta bulunan ve tapunun 1 pafta 21 ada 7 parsel sayısında kayıtlı arsa üzerine müteahhit sıfatıyla inşaa etmekte olduğu Ün apt. inşaatının 7 numaralı bağımsız bölümünü satın aldığını, daha sonra tapuda kat irtifaklı tapunun devredildiğini, sözleşmeye göre, inşaatın 2004 yılında dahi bitirilmediğinden, müvekkilinin ihtarname keşidesiyle davalı şirkete önel verdiğini, önel içeren ihtarın sonuç vermediğini, yaptırılan delil tespitine göre inşaatın natamam ve terkedilmiş vaziyette olup, mevcut haliyle iskanın mümkün olmadığını, belirterek eksik işler ve kira tazminatı olarak toplam 22.500,00 YTL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, duruşmaya gelmediği gibi, cevap da vermemiştir.

Mahkemece, Davacının davasının Kısmen kabul ve kısmen reddi ile,10.000,00 YTL dairedeki noksan işler,7.500,00 YTL ortak yerlerdeki noksan işler, 5.000,00 YTL yoksun kalınan kira geliri olmak üzere, toplam 22.500,00 YTL olan alacağın,18.000,00 YTL sinin 30.11.2005 tarihinden itibaren, 4.500,00 YTL 2006 yılı kira gelirinin 01.01.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının faiz ile ilgili olarak fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş; Hüküm, Davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının

2008/9816-676

aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının

2008/9816-676

aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davalı tarafından dava dışı üçüncü şahıslarla yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatın 36 ayda tamamlanması gerektiği halde tamamlanmadığından bahisle hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu sürenin sonu olan 2000 tarihinden itibaren kira tazminatı hesaplanmış ise de, taraflar arasında düzenlenen 24.7.1998 tarihli adi yazılı sözleşmede kira tazminatının ödeneceğine dair bir kararlaştırma yapılmadığı gibi, davalı ile dava dışı arsa sahipleri arasında düzenlenen sözleşme de belirlenen teslim tarihi davacıya herhangi bir hak vermez. Ayrıca davacı tarafından davalıya 27.12.2004 tarihinde gönderilip 31.12.2004 tarihinde tebliğ edilen ihtarnameye göre, davacı, taşınmazın 1.5.2005 tarihinde teslimini isteyip bu tarihte teslim edilmezse aylık 250,00 YTL kira tazminatı isteyeceğini belirtmiştir. Öyle olunca davacı ancak 1.5.2005 tarihinden itibaren kira tazminatı isteyebilecektir davalı 1.5.2005 tarihinde taşınmazı sözleşme şartlarına göre teslim etmediğinden bu tarih itibariyle kira tazminatı ödemek durumundadır. Ayrıca davacı 1.5.2005 tarihinden itibaren bir yıllık süre için aylık isteyeceği kira parasını belirtmekle belirttiği bedel ile de kendisini bağlamıştır.Öyle olunca Mahkemece dosyanın yeniden bilirkişiye verilerek 1.5.2005 tarihinden başlamak ve ilk yıl için 250,00 YTL’yi geçmeyecek şekilde kira tazminatının belirlenerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4727, Karar No: 2014/2138, Tarih: 24.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4727 E.  ,  2014/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ve fuhuş, sanık ... için beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, sanık ... için fuhuş

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'ın fuhuş suçundan mahkûmiyetlerine, sanıklar ... ve ...'ın cinsel saldırı suçundan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdurenin kollukta alınan samimi beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'ın mağdureye karşı birden çok kez fuhuş için aracılık yaptığı sabit olduğu gözetilmeden, TCK.nın 43. maddesi uyarınca sanıkların cezasından artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan sanıklar ... ve ... hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ...ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10952, Karar No: 2013/10989, Tarih: 05.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/10952 E.  ,  2013/10989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6650, Karar No: 2016/7219, Tarih: 28.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6650 E.  ,  2016/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Belediyenin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, muvazaa nedeniyle davalı şirketler yönünden husumet nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde iş akdinin feshi sonucuna bağlı olarak doğan alacaklarından muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

13/07/2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 5393 sayılı Belediye Kanunu 67. maddesi ile belediyelerin asıl işlerini (temizlik işleri, park-bahçe işleri gibi) alt işverenlere verebileceği düzenlemiştir. Davacı bu hüküm yürürlüğe girmeden önce, 01/11/2001 tarihinde davalı Belediyede temizlik işinde çalışmaya başlamıştır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında taraflar arasındaki sözleşme muvazaalı olarak kabul edilse dahi, muvazaalı işlemin tarafı olan 3. kişi muvazaalı işlemin sonuçlarından sorumludur. Bu husus gözönüne alınarak davalı alt işverenlerin kendi aralarında işyeri devri kurallarına bağlı kalınarak davacı işçiyi çalıştırdıkları dönem ve ücret seviyesi belirlenerek hesaplanan alacaklardan davalı ... ile sorumlu tutulmaları gereklidir. Davacının bu konuda temyizi yok ise de bu husus davalı Belediyenin hak alanını ilgilendirdiğinden değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece hükme esas alınana bilirkişi raporunda davacının kışın haftada 6 gün 07:00-16:30 saatleri arasında 9,5 saat çalışıp 1 saat ara dinlenmesi düşüldüğü belirtilmesine rağmen ara dinlenmesi düşülmeden haftalık 57 saat çalışıp, 2 haftada 1 hafta tatilinde çalışması nedeni ile yapılan 1 saat fazla çalışmada eklenerek haftalık 13 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Davacının 1 saat ara dinlenmesi düşümü ile günlük 8,5 saat çalıştığı, haftalık çalışma süresinin 51 saat olduğu, 2 haftada 1 hafta tatilinde çalışması nedeni ile yapılan 0,5 saat fazla çalışmada eklenerek haftalık 6,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmış olup hatalı bilirkişi raporuna göre fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4313, Karar No: 2018/6178, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4313 E.  ,  2018/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında; sanık ...'nin de olay yerinde olduğunun iddia edilmesi, tanık ...'un beyanları, sanık ...’nin olay saatine yakın bir saatte diğer sanık ...’ye mesaj atması karşısında; sanıklar ve katılanın olay gün ve saatinde bulunduğu yer ve konumun baz istasyon bilgileri getirtilip, aynı yerde olup olmadıklarının tespit edilip, tüm deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5528, Karar No: 2013/7140, Tarih: 30.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5528 E.  ,  2013/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen geçici elektrik abone tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, Ankara ili, Mamak İlçesi, Cengizhan Mah. 839. Sok. 55/4 nolu adresindeki taşınmaza ilişkin elektrik aboneliği talebinin davalı idarece binanın iskan raporu bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, bu nedenle davalı idarenin anılan tutumunun yasaya aykırı olduğunu iddia ederek, elektrik aboneliği sözleşmesinin yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davaya konu bağımsız bölümün 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunun 1 inci maddesi, Elektrik İç Tesisleri Yönetmeliğinin İşletmeden Elektrik Bağlantısının Yapılmasının İstenmesi başlıklı 15 inci maddelerine aykırılıklar bulunduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun davacı adına tapuda (36565 ada, 11 parsel 55/4 nolu bağımsız bölüm) kayıtlı olduğu; bu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, konutun fen kurallarına göre tamamlanmış olduğu, davacının aynı konuta yönelik olarak su aboneliğinin bulunduğu ve böylece 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 sayılı Yasanın 25. maddesiyle eklenen geçici 11.maddesi hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği, davacının davalı kuruma kişisel elektrik borcunun bulunmadığı, daha önceki abonelikteki elektrik borcunun dava dışı 3. kişiye ait olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.02.2005 tarih ve 9-90 /97 sayılı kararında belirtildiği üzere, davacıdan önceki abonenin borcundan davacının sorumlu tutulamayacağı, davacının elektrik aboneliği tesisine yönelik istemini yerine getirmekten kaçınmasının haklı bir nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, geçici elektrik aboneliği sözleşmesinin tesisi bakımından yasal koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.