muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9, Karar No: 2013/21968, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9 E.  ,  2013/21968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10035, Karar No: 2012/13114, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10035 E.  ,  2012/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın takyidatlı tapu kaydının tüm tedavülleri ile birlikte ilgili tapu müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan domates, buğday ve karpuzun 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini gösteren veri cetvelinin . Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

3-Davalı Nuriye Yıldız Ayaz’ın veraset ilamının onaylı suretinin ilgilisinden,

4-Davalılar ..., ve ...‘ın Avukat ...’e verdikleri vekaletnamede, adı geçen davalıların kimlik bilgilerini gösterir sayfasının ilgilisinden,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20388, Karar No: 2015/34023, Tarih: 01.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/20388 E.  ,  2015/34023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2012/276-2015/400

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan B.. R.. ve D. Temizlik Organizasyon Yemek Otomasyon Hiz Tic ve San Ltd Şti.ye avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre D. Temizlik Organizasyon Yemek Otomasyon Hiz Tic Ve San Ltd Şti. vekilinin ileri sürülen tüm temyiz itirazları ile B.i A. V.Üniversitesi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı üniversitenin 2547 sayılı Yasa'nın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu düşünülmeden davalı Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının ikinci paragrafının (a) ve (b) bentlerinin tamamen çıkarılarak yerlerine;

"a-) Davalı Üniversite, 2547 sayılı Yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan aleyhine harç yüklenmesine yer olmadığına, alınması gereken bakiye 720,53 TL harcın davalılar B. İnş. Tem. Hiz. Pet. Ürün. San. Ve Tic. Ltd. Şti. ve D. Temizlik Organizasyon Yemek Otomasyon Hiz Tic Ve San Ltd Şti'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

b-) Davacı tarafından yatırılan başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı olmak üzere toplamı 261,50 TL yargılama giderinin davalılar B.İnş. Tem. Hiz. Pet. Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve D. Temizlik Organizasyon Yemek Otomasyon Hiz Tic. ve San. Ltd Şti.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan D. Temizlik Organizasyon Yemek Otomasyon Hiz Tic ve San Ltd Şti.ye yükletilmesine, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15666, Karar No: 2023/1253, Tarih: 13.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/15666 E.  ,  2023/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/453 E., 2015/513 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, el konulan orman emvali ile nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/453 Esas, 2015/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 108 inci maddesinin birinci fıkrasından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine, el konulan orman emvali ile 07 YCC 40 plaka sayılı aracın iadesine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.01.2021 tarihli ve 2016/136638 sayılı, onanma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, orman emvali ile aracın müsaderesine karar verilmesi sebepleri ile hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.22.09.2014 tarihinde Orman İdaresine yapılan ihbar üzerine, sanığın sevk ve idaresindeki açık kasa .... nolu plakalı kamyonet durdurulmuş ve kasasında 5 kental armut ve pırnal meşesi ele geçirilmiştir.

2.Sanık ... aşamalardaki savunmasında, kendi tapulu arazisinde bulunan zeytinleri kestiğini, zeytin ağaçlarının aralarında bulunan az miktarda armut ve pırnal meşelerini de keserek yakacak olarak kardeşine kullanmak üzere götürdüğünü, kestiği ağaçların meyve veren ağaçlar olduğunu, Kaymakamlık ve Tarım Müdürlüğünden izinsiz kesebileceğini söylediklerini savunmuştur.

3.Temyiz incelemesine konu dava dosyasında mahkemece keşif yapılmadığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ... aşamalardaki savunmasında, kendi tapulu arazisinde bulunan zeytinleri kestiğini, zeytin ağaçlarının aralarında bulunan az miktarda armut ve pırnal meşelerini de keserek yakacak olarak kardeşine kullanmak üzere götürdüğünü, kestiği ağaçların meyve veren ağaçlar olduğunu, Kaymakamlık ve Tarım Müdürlüğünden izinsiz kesebileceğini söylediklerini savunmuştur.

3.Temyiz incelemesine konu dava dosyasında mahkemece keşif yapılmadığı anlaşılmıştır.

4.Mahkemece sanığın tapulu arazinde ağaç kesimi yapmak için Serik Kaymakamlığına başvuru yapıp yapmadığının tespiti için müzekkere yazılmış ve 07.10.2015 tarihli Serik Kaymakamlığının yazısında, ağaçların kesimi ile ilgili olarak Serik Kaymakamlığı'na izin başvurusu yaptığı bildirilerek, buna ilişkin belge suretler gönderilmiştir. Bu belgelerden, ziraat mühendisi tarafından mahallinde inceleme yapıldığı ve sanığa zeytinlerini kesmesi için izin verildiği saptanmıştır.

5.Mahkemece sanığa 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesince ek savunma verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, tanık ifadeleri ile Serik Kaymakamlığının 07.10.2015 tarihli cevabı yazısına göre, dava konusu emvalin tarla vasfındaki tapulu araziden kesilen ağaçcık vasfında olduğunun anlaşılması ve sanık tarafından gerçekleşen eylemin idari yaptırımı gerektiren kabahati oluşturacağı cihetle, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24 üncü maddesindeki "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verilir." amir hükmü karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 116/B maddesi kapsamında kalan izin alınmadan emval temini olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup, eylem tarihi olan 22.09.2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014/453 Esas, 2015/513 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde

görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi gereğince kabahatli sanık hakkında Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan orman emvalinin MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE, 07 YCC 40 plakalı aracın sahibine İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15988, Karar No: 2014/1047, Tarih: 23.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15988 E.  ,  2014/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair ....8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.12.2012 günlü ve 2012/105-2012/346 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 03.06.2013 günlü ve 2013/7009-2013/9492 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın bu tarih itibariyle ve ayrıca dava tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihinin, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen.... İlçesi .... Mahallesi 5087 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (22.08.2006) ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (14.02.2012) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve ilgili tapu müdürlüklerinden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen.... İlçesi .... Mahallesi 5087 ada 1 parsel ile dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen.... İlçesi .... Mahallesi 5087 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 22.08.2006 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve istenilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1057, Karar No: 2018/1683, Tarih: 12.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1057 E.  ,  2018/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada.... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

......Emniyet Müdürlüğünün 23/02/2017 tarihli tutanağında küçüğün ikamet adresinin ......” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik ve dosyanın yetkili ve görevli .....Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

....Hukuk Mahkemesince küçük ...'ın MERNİS adresinin, ..... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik ve dosyanın yetkili ..... Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

.... Hukuk Mahkemesince de; "...... Müdürlüğünce düzenlenen 14/11/2017 tarihli tutanak ve eklerinin incelenmesinden; küçük ...'ın babası ve dedesi ile beraber ..... ilinde yaşadığının bildirildiği" belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, .....Müdürlüğünün 23/02/2017 tarihli tutanağında küçüğün ikamet adresinin “.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, .... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince küçük ...'ın MERNİS adresinin, ....olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir. .....ukuk Mahkemesince de ..... Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 14/11/2017 tarihli tutanak ve eklerinin incelenmesinden; .. ...'ın babası ve dedesi ile beraber.... ilinde yaşadığının bildirildiği belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir. Buna göre mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için dosyanın gönderilmesine karar verildiği .....Mahkemesince de..... Mahkemesine karşı yetkisizlik kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde merci tayini gerekeceğinden dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 12/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21985, Karar No: 2013/22315, Tarih: 25.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/21985 E.  ,  2013/22315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 01.11.1987-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davalı Türkiye Şeker Fabrikası A.Ş( Elazığ Şeker Fabrikası bünyesinde) 01/11/1987 - 01/10/2008 tarihleri arasında çalışılan, sigorta primi ödenmiş 4734 günlük sürenin x0,25 formülü ile tespit edilen 1184 günlük sürenin davacının emekliliğinde yasada öngörülen 3600 günlük sigortalı çalışma koşulu nazara alınmak suretiyle itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi,

3-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılıp, 5510 sayılı Yasanın 40. maddesindeki düzenlemeyle davacının çalıştığı iş kolunun kapsamdan çıkarılmış olması ve 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesinin “17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” hükmü karşısında, hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı” aranmaksızın değerlendirilmesi olanağının öngörüldüğü yönü gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması, ayrıca, sigorta primi ödenmiş gün sayısının hesaplama hatası sonucu hatalı belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. paragrafının silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 01/11/1987-01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle 4721 gün x %25 =1181 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2710, Karar No: 2022/9496, Tarih: 17.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2710 E.  ,  2022/9496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK’nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan 5237 sayılı TCK’nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği, bu açıklamalar ışığında somut olayda değerlendirildiğinde; sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmadığı ve katılan kurumun 17/02/2017 havale tarihli yazısına göre, sanığın kaçak elektrik tespit tutanağına ait borcunun tamamını 15/04/2014 tarihinde ödediğinin bildirildiği, buna göre sanığın kovuşturma aşamasında kurum zararını giderdiği anlaşılmakla; bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış bir ödeme gibi kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 168/5. maddesine istinaden 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi yerine kovuşturmaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 168/5. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, karardan bir suretin Adli Sicil Kanunu’nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü’ne mahkemesi tarafından gönderilmesine, 17/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.