muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6539, Karar No: 2024/9514, Tarih: 10.06.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü süre, zamanaşımı, dava şartları yönünden resen inceleme yapılarak şartlar oluşmamış ise davanın reddi gerektiğini, davanın yüklenici Şirkete ihbarı gerektiğini, yüklenici Şirket ile aralarında anahtar teslimi olarak ihale sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacı ile aralarında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya başka bir hukuki bağlantı bulunmadığını, 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak fiyat farkı ödemesinin mümkün bulunmadığını, 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi ile ilgili olarak ise yükleniciye fiyat farkı ödemesinin yapıldığını, tüm işçilik hak ve alacaklarından yüklenici Şirketin sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının üye sıfatı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, üyelik tarihi gözetildiğinde toplu iş sözleşmesinin yürürlük süreci başlangıcından itibaren ve yürürlük süresi sona ermiş olsa bile iş sözleşmesi hükmü hâline gelen haklarının devam edeceği dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, dava tarihi itibarıyla alacakların zamanaşımına uğramadığı, sunulan belgeler nazara alındığında iş bitim tarihi 30.04.2020 olarak gösterilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet dökümlerinden 30.04.2020 tarihinden sonra yüklenicinin faaliyetine devam ettiği ve davacının da davalının alt yüklenicisi nezdinde çalışmaya devam ettiği, hesaplamaların buna göre yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararında belirtilen hususlara göre değerlendirme ve hesaplama yapılan 10.07.2023 tarihli ek raporda, dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacakların hesaplandığı, bilirkişi ek raporunun denetime elverişli olduğu ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkilinin ihale makamı olduğunu ve davacı ile arasında iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya hukuki bir bağlantı bulunmadığını, müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin tarafı olmadığını ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi uyarınca davacının çalıştığı dava dışı Şirket ile hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fiyat farkının İdarece ödenmesi durumunun 4734 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) alt bendi uyarınca ihale edilen işlere ilişkin olduğunu, davada iki sözleşme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesi alacaklarının talep edildiğini, ancak bu dönemler haricinde bilirkişi tarafından 31.08.2020 tarihine kadar toplu iş sözleşmesi alacaklarının hesaplandığını, talep olmayan toplu sözleşme dönemlerinin hesaba konu edildiğini, talep dışı dönemi kapsayan 01.06.2020-31.08.2020 tarihleri arasında yapılan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi mevcut olup bu sözleşme farklarının müvekkili tarafından ödendiğini, yine müvekkili tarafından 2019 Mart ayı ile 2020 Ocak ayı arasında bu aylar dâhil olmak üzere toplu iş sözleşmesi farkı hesaplanarak ödendiğini, bu ödemelerin gözetilmediğini, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi bulunmayan 01.02.2020-31.05.2020 dönemine ilişkin hesap yapılmasının hatalı olduğunu, rapordaki hesap hatalarının dikkate alınmadığını ileri sürerek isitnaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hizmet alım sözleşmelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında olduğunu belirttiği ve toplu iş sözleşmesi farklarına dair ödeme yaptığı dikkate alındığında hükmedilen işçilik alacaklarından sorumlu olmadığı yönündeki istinaf sebebinin yerinde görülmediği, dava dilekçesinde 15.04.2016 - 01.04.2018 ve 01.03.2019 - 31.01.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin yanı sıra dava tarihine kadar davacının yararlanma hakkına sahip olduğu tüm toplu iş sözleşmeleri uygulanarak alacakların hüküm altına alınması istendiğine ve davalı tarafça da 01.06.2020 - 31.08.2020 arasını kapsayan üçüncü bir toplu iş sözleşmesi olduğu ve bu sözleşmenin farklarının ödendiği savunulduğuna göre talep aşımından söz edilmesinin mümkün olmadığı, hükme esas alınan 10.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunda 07.04.2021 tarihli tabloda yer alan alacak kalemlerinin dava sonrası davalı tarafça yapılan ödemelerin tenzil edilmesiyle bakiye alacak hakkına ilişkin olduğunun belirtildiği ve söz konusu tutarların hüküm altına alındığı, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönemde talep edilen miktarların dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi ile alacakların hesabı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 32 inci maddesi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 ve 62 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 01.03.2019 - 31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin art etkisi göz önünde bulundurulduğunda yapılan hesaplamanın yerinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/591, Karar No: 2013/14214, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/591 E.  ,  2013/14214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuklar için, "suça sürüklenen çocuk" ibaresi yerine, "sanık" ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; müştekinin ... bulmak için gazeteye ilan verdiği, suça sürüklenen çocuk tarafından bu ilana istinaden aranarak makam şoförü olarak işe alınacağı ancak gerekli evrakların çıkartılması için bir miktar para vermesi gerektiği söylendiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocukla

buluşarak evrakları ve parayı verdiği, ancak daha sonra işe başlatılacağı söylenen gün buluşma yerine kimsenin gelmediği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğa telefon ettiği ancak telefonun suratına kapatıldığı, müştekinin dolandırıldığını anladığı, daha sonra müştekinin başka bir isimle tekrar gazeteye ... bulma ilanı verdiği, aynı şekilde suça sürüklenen çocuk tarafından arandığı, ancak bu sefer müştekinin polise haber verdiği, buluşma yerine gelen suça sürüklenen çocuk tarafından gönderilen sanık ... Aras'ın polis tarafından para ve evrakları aldıktan sonra yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8851, Karar No: 2014/7393, Tarih: 08.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/8851 E.  ,  2014/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 1999/315-2013/123

Davacı S.. Ç.. vekili Avukat A.. Ç.tarafından, davalılar Ç.. B.. vdl. aleyhine 15/12/1999 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeni ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı V.. E.. vekili Avukat N..i Ş... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, 17 Ağustos 1999 günü meydana gelen depremde, davacı S.. Ç..'ın eşi ve oğlunun içinde bulunduğu binanın yıkılarak eş ve oğlunun ölümüne neden olmasından dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı V.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kendi adına asaleten, küçük çocukları adına velayeten açtığı davada, davalılardan A.. K.. ve M.. K..'ün müteahhidi, V.. E..'in TUS sorumlusu olduğu binanın deprem nedeni ile yıkıldığını, binaya ruhsat veren Çatalca Belediyesinin de diğer davalılar ile birlikte kusurlu olduğunu iddia ederek uğradığı maddi ve manevi zararlarının ödetilmesi isteminde bulunmuş, 21/11/2011 günlü dilekçe ile davalı A.. K.. ve M.. K.. haklarındaki davadan iş bu davalılar ile anlaşmaya vardıkları gerekçesi ile feragat etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar A.. K.., M.. K.. ve Ç.. B.. yönünden istemin feragat nedeni ile reddine, diğer davalı V.. E.. yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, Mahkemece, 23/03/2004 tarihli celsede davalı Ç.. B..na yönelik davanın tefrikine karar verilerek eldeki dava dosyasından ayrıldığı, aynı mahkemenin 2004/260 esasına kayıt edildiği, 30/11/2004 günü 2004/498 Karar sayılı ilam ile davanın idari yargının görev alanına girmesi nedeni ile görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Şu durumda, hakkındaki dava tefrik edilerek ayrı bir esas numarası verilen ve yeni esas üzerinden yapılan yargılama sonunda görevsizlik nedeni ile dava dilekçesi reddedilen Ç.. B.. yönünden davacıların feragati bulunmadığı halde diğer davalılar A.. K.. ve M.. K.. ile birlikte Ç.. B.. yönünden de davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

Şu durumda, hakkındaki dava tefrik edilerek ayrı bir esas numarası verilen ve yeni esas üzerinden yapılan yargılama sonunda görevsizlik nedeni ile dava dilekçesi reddedilen Ç.. B.. yönünden davacıların feragati bulunmadığı halde diğer davalılar A.. K.. ve M.. K.. ile birlikte Ç.. B.. yönünden de davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

b)Mahkemece davalı V.. E..'in depremde yıkılan binanın TUS sorumlusu olarak 5/8 oranında kusurlu olduğu ancak dayanışmalı sorumluluk kuralı gereğince olayda kusurlu olanların her birinin zararın oluşmasına birleşen veya bağımsız hareketleri ile katkıda bulunmaları nedeni ile mağdura karşı meydana gelen zararın tamamından sorumlu oldukları gerekçesi ile hesaplanan zararın tümünden sorumlu tutulmuştur.

Oysa davacı, davalılar A.. K.. ve M.. K.. hakkındaki davasından feragat ederken iş bu davalılar ile anlaşmaya vardığını, davaya sadece V.. E.. yönünden devam edeceğini açıklamış, ıslah dilekçesinde de hesaplanan destek tazminatı tutarlarının yalnız davalı V.. E..'in kusuruna isabet eden tutarını talep etmiş olup, bu durumda davacının davalı V.. E..'in müteselsil sorumluluğuna değil kusuru oranına isabet eden sorumluluğuna dayandığı anlaşıldığından, hüküm altına alınan eşya zararı ve manevi tazminatlar yönünden de davalı kusuruna isabet eden tutarın hüküm altına alınması gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmamış kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13841, Karar No: 2015/10601, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13841 E.  ,  2015/10601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2015

NUMARASI : 2015/809-2015/748

TALEP EDEN : Silivri 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

HÜKÜMLÜ : F.. B..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Edirne 2. Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, Silivri 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün yazısına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikametgah adresinin "P.. Mah. .. Sok. No:.. D:.. E.../İ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün kendi beyanı ve Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından cezaevine yazılan yazı cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce "U.. Mah. B... Yolu üzeri No:.. İçkapı No:.. M.../E..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, Silivri 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 21.04.2015 tarihli yazısı ekinde hükümlünün kendi yazılı beyanında cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "P... Mah. ... Sk. No:.. D:.. E.../İ..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/748, Karar No: 2015/11618, Tarih: 23.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/748 E.  ,  2015/11618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAYINDIR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2013/251-2014/269

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali, olmadığı takdirde tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulü ile vasiyetnamenin iptaline yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen 23.06.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. M.. K.. geldi. Davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; muris C... U...'na ait vasiyetnamenin, ehliyet, şekle aykırılık ve zorlama nedeniyle iptalini, bunun mümkün olmaması halinde ise tenkisini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; murisin vasiyetnameyi özgür iradesiyle düzenlediğini, murisin sadece el ve ayaklarının uyuşması kullanma güçlüğü çektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iptale konu vasiyetnamenin imza kısımlarında Noter vekili A...B...'in isminin geçtiği, ancak tanıkların beyan kısmında Noter H.. H... Ş...'in isminin yazıldığı, ayrıca vasiyet tanıklarının beyanları ile vasiyetnamenin noterde daha önceden verilen bilgilere göre hazırlandığı, sonrasında evine gidilen murise okunarak, murisin ve tanıkların imzalarının atıldığı, bu nedenlerle şekil şartlarına uygun düzenlenmeyen vasiyetnamenin iptali gerektiğinden bahisle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. nun 532. maddesinde; resmi vasiyetnamenin, iki tanığın katılımıyla resmi memur tarafından düzenleneceği hükme bağlandıktan sonra, resmi memurun Sulh Hakimi, Noter veya kanunla kendisine bu yetki verilmiş diğer bir görevli olabileceği açıklanmıştır.

Noter yetkisine sahip yazı işleri müdürlerinin, resmi vasiyetname düzenleyebilecekleri uygulamada ve doktrinde kabul edilmektedir.

Resmi vasiyetnamenin; işlemde birlik prensibi uyarınca, vasiyetçinin vasiyetnameyi okumasından sonra, aşamalarında araya fasıla girmeksizin tamamlanması gerekir. Resmi memurun yaptığı işlemler tevsik işlemi olduğu için, baştan itibaren Aynı memur tarafından yapılması ve son imza işleminin de tahriri alan, okuyan ve vasiyetçi ile tanık sözlerini dinleyen, yazdıran memur tarafından yapılması zorunludur. Bu yön işlemlerde birlik prensibinin zaruri bir sonucudur.

Bu prensibe uyulmamasının, vasiyetnamenin iptali sebebi oluşturduğu Yargıtay’ın yerleşmiş uygulaması ile kabul edilmektedir.

Bu prensibe uyulmamasının, vasiyetnamenin iptali sebebi oluşturduğu Yargıtay’ın yerleşmiş uygulaması ile kabul edilmektedir.

Somut olayda; iptali talep edilen B... Noterliğince düzenlenmiş 26.07.2011 günlü ve ... yevmiye sayılı vasiyetnamenin ilk sayfasında “…B... Noteri H... H...Ş... vekili A...B...… dairemde görev yaparken rahatsızlığı nedeni ile istek üzerine gidilen…C... U... bana başvurarak bir vasiyetname düzenlenmesini istedi…” şeklinde başladığı, vasiyetnamenin mirasbırakan tarafından okunup imzalamasından sonra noter vekili A... B... tarafından tarih konularak imzalandığı, ancak TMK. nun 534/2. maddesi uyarınca alınan tanık beyanında B... Noteri H... H... Ş...in isminin yazılı olduğu, devamında vasiyetnamenin tanıklar ve noter vekili A... B... tarafından imzalandığı, yine vasiyetnamenin son sayfasının altını noter vekili A...B...'in imzaladığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, vasiyetnamenin ilk sayfasındaki tanık beyanında “ B... Noteri H... H... Ş..” yazılmasının bilgisayarda kalan metinden ya da daktilo hatası gibi bir hatadan kaynaklandığı açık bir şekilde ortadadır. O halde, vasiyetnamenin ilk sayfasında da imzası bulunan Noter vekili A... B... tarafından düzenlendiğinin kabulü gerekir. Bu kabul şekli aynı zamanda ölüme bağlı tasarrufların, onları geçersiz kılacak şekilde değil, geçerliliğini sağlayacak biçimde yorumlanması gerektiğinin bir sonucudur. Vasiyetçinin iradesine değer verilerek onun gerçek arzusunu bulmakta, bu şekildeki bir yorum tarzını zorunlu kılmaktadır.

Diğer taraftan, HMK'nun 240/1 maddesi uyarınca, davada tanıklar taraflarca gösterilir. Eş söyleyişle, mahkeme, tarafların tanık olarak göstermedikleri kişileri (re'sen) tanık olarak dinleyemez. Yerel mahkemece, taraflarca tanık olarak gösterilmeyen, vasiyetname tanıkları A.. Ö.. ve H.. E..'in re'sen dinlenilmesi ve beyanlarının hükme esas alınması, açıklanan usul kuralının ihlali niteliğindedir. Kaldı ki, vasiyetname tanıklarının, vasiyetname içeriğine uygun düşmeyen; vasiyetnamenin noter tarafından daha önceden hazırlandığı ve murise imzalatıldığı yönündeki beyanları, başkaca bunu kanıtlayan bir delil de getirilmediğinden, hükme esas alınamaz(Yargıtay 2. HD. nin 14.09.2000 günlü ve 2000/8300 E.- 2000/10203 K., 17.03.2003 günlü ve 2003/2713 E.- 2003/3610 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Bu durumda, mahkemece; dava dilekçesinde vasiyetnamenin iptali için ileri sürülen diğer nedenler ve gerekirse terditli olarak ileri sürülen tenkis isteminin usulünce incelenmesi ve ulaşılacak sonuç uyarınca uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda, mahkemece; dava dilekçesinde vasiyetnamenin iptali için ileri sürülen diğer nedenler ve gerekirse terditli olarak ileri sürülen tenkis isteminin usulünce incelenmesi ve ulaşılacak sonuç uyarınca uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekâlet ücretinin davacı taraftan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.