muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14672, Karar No: 2014/22930, Tarih: 17.12.2014

Taraflar arasında iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak toplamda 1 yıl 8 ay 10 gün süre ile çalışmış olup ranzacı/presçi olarak görev yapmıştır.Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde davacının davalı işyerinde 26.09.2011 tarihine kadar çalıştıktan sonra bu tarihte çıktığı, 06.10.2011 tarihinde dava dışı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı bünyesinde çalışmaya başladığı görülmüştür. Bununla birlikte davacı ve arkadaşlarının 27-28-29 Eylül 2011 tarihinde devamsızlık yaptıklarına dair tutanak ile davacının dava dışı işyerinde işe başlamasından 1 hafta kadar sonra tebliğ edildiği anlaşılan davalı işverenin iş sözleşmesini 4857 sayılı Kanununun 25/2-g bendi uyarınca feshettiğine dair noter fesih bildirimi de sunulmuştur. Davalı işverenin ve davalı tanıklarının beyanları yanında bizzat davacı tanıklarının dahi davacının dava dışı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı bünyesinde kömür işinde çalışmak için işyerinden ayrıldığını beyan etmeleri, davacının hizmet cetveli incelendiğinde mevsim sonlarının genellikle Ekim ayı ortalarından sonraki günlere ilişkin olduğu ancak 2011 yılında davacının sezonun bitimine 1 ay kadar bir zaman kala bir kısım arkadaşları ile dava dışı Vakıf bünyesinde kömür dağıtma işi için işyerinden sezon bitmeden ayrıldıkları, bir başka iş bulduğundan bu işte çalışmak için sezon bitimini beklemeden işten ayrılmak suretiyle iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını, bu sonlandırmanın haklı bir nedene dayanmadığı anlaşılmakla başka bir işte çalışmak için işyerinden kendi isteği ile istifa ederek ayrılması neticesinde kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunmamaktadır. Nitekim aynı şekilde işten ayrılan işçilerin açmış olduğu davalara yönelik olarak Dairemiz emsal 2014/4797 ve 2014/5119

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucunda kıdem ve ihbar tazminatı alacağı olduğunun kabulü ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10843, Karar No: 2014/1136, Tarih: 20.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10843 E.  ,  2014/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/268387

MAHKEMESİ : Buldan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2011/114 (E) ve 2012/189 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden Av. M.. G..'in köy muhtarı olan katılanın vekili olarak katılanla duruşmaya katıldığı ve katılanın adı geçen avukatın, vekili olarak duruşmaları takip etmesini beyan ettiği anlaşılmakla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık N.. Ö..'in ağaç dikip duvar örerek; sanık Ö.. Ö..'in ise ağaç dikmek, kümes yapmak suretiyle köy yoluna tecavüz ettikleri, dava açıldıktan sonra tecavüze son vermenin oluşan suçu ortadan kaldır- mayacağı ve atılı suçun sabit olduğu gözetilmeden, sanıkların suç kastının bulunma- dığından bahisle beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3502, Karar No: 2017/5414, Tarih: 17.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3502 E.  ,  2017/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28/12/2015 tarih ve 2015/211-2015/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Kubilay Kasap ile davalı POLL Productıon Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2006 yılında eser sahipliği kendisine ait "Vur Vur" isimli şarkıya klip çekerek ulusal kanallarda ve internet ortamında yayınlandığını, bu klibin yönetmeninin davalı Kubilay Kasap olduğunu, davacıya ait klibin görüntülerinin yine yönetmeni davalı Kubilay Kasap olan, davalı Fatih Ürek tarafından seslendirilen "Hayde" adlı şarkının klibinden montajlama suretiyle kullanıldığını, kullanımın esinleme olmayıp %60'ının müvekkilinin klip görüntülerinden aynen alındığını, ayrıca davacıya ait görüntülerin de klipte yer aldığını, tanınmış bir sanatçı olan davacının dansçı kız gibi gösterildiğini, müvekkilinin izin ve muvafakatı alınmadan bu klip görüntülerinin kullanılması nedeniyle mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek FSEK'nın 69. maddesi gereğince tecavüzün önlenmesi için klibin yayınının durdurulmasını hak ihlali nedeniyle FSEK'nın 68 ve 70. maddesi gereği 50.000 TL manevi tazminat ve üç katına kadar isteme hakkını saklı tutarak şimdilik 50.000 TL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Poll Production Müzik Film Yapım ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, dava konusu klibin davalı Kubilay Kasap tarafından çekildiğini, müvekkilinin sadece davalı Fatih Ürek'e ait albümün yapımcısı olduğunu, sorumluluğunun bulunmadığını, iki klibin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.,

Davalı Kubilay Kasap vekili, davacının klibinden yapılan alıntının 20 saniye olduğunu, davacının görüntülendiği sahnenin sadece 3-5 saniye ve net olmayan profilden görüntü olduğunu, her iki klibin gerek görsel yönden gerekse de kurgusal yönden en ufak benzerliğinin bulunmadığını, kliplerin eser sahibinin müvekkili olduğunu, klibin 2011 yazında çok kısa bir süre yayınlandığını hali hazırda da yayının bulunmadığını, davacıya ne tür zarar verildiğinin açıklanmadığını, kötü niyetli olarak sebepsiz zenginleşme aracı olarak tazminatın istenildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Fatih Ürek vekili, her iki klibin birbirinden farklı olduğunu, klibin davalı Kubilay Kasap tarafından çekildiğini, ses sanatçısı olması nedeniyle müvekkilinin klibinde yer alan görsel çalışmalardan montaj işlemlerinden ve teknik ayrıntılardan haberdar olmasının beklenemeyeceğini, sorumluluğun klip yönetmenine ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Fatih Ürek vekili, her iki klibin birbirinden farklı olduğunu, klibin davalı Kubilay Kasap tarafından çekildiğini, ses sanatçısı olması nedeniyle müvekkilinin klibinde yer alan görsel çalışmalardan montaj işlemlerinden ve teknik ayrıntılardan haberdar olmasının beklenemeyeceğini, sorumluluğun klip yönetmenine ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, eser niteliğindeki klibin davacı tarafından daha önce çekiminin yapılarak oluşturulduğu, davalı yönetmen tarafından meydana getirilen klipte icracı sanatçı olarak rol alan davalı Fatih Ürek’in de haksız fiile iştiraki nedeniyle sorumluluğunun bulunduğu, davalı şirketin de yapımcı sıfatıyla sorumlu olduğu, davacının manevi haklarından eserde değişiklik yapılmasını men ve adın belirtilmesi haklarının, mali eser sahipliği haklarından ise çoğaltma ve temsil haklarının ihlal edildiği, manevi tazminata ilişkin olarak da davacının maddi ve manevi haklarının ihlal edilmesi sonucu duyduğu üzüntü nedeniyle manevi tazminata hükmedilebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kubilay Kasap ile davalı POLL Productıon Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kubilay Kasap vekilinin tüm, davalı Poll Production Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Davalı Poll Production Ltd. Şti. vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, her ne kadar mahkemece hüküm fıkrasının 3. maddesinin c bendinde tecavüz talebine ilişkin olarak davalı aleyhine vekalet ücretine hükmedildiği belirtilmiş ise de, davacı tarafça tecavüze yönelik bir talepte bulunulmadığı, hüküm fıkrasında da bu yönde bir karar verilmediği nazara alınmaksızın davalı aleyhine vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Kubilay Kasap vekilinin tüm, davalı Poll Production Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Poll Production Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 3. maddesinin c bendinde yer alan '' Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı vekili yararına tecavüz talebine ilişkin 2.200,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacıya verilmesine'' ibaresinin çıkartılmak sureti ile hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 653,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Kubilay Kasap'tan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı Poll Production Ltd. Şti'ye iadesine, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11195, Karar No: 2011/13733, Tarih: 19.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11195 E.  ,  2011/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...Mühendislik San. Tic. Ltd Şti aleyhine 19/09/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava konusu olayda davalı, kusurlu davranışı sonucu davacıyı yaralayarak davacının bedensel ve ruhsal sağlığına saldırıda bulunduğundan, davacı Borçlar Yasası'nın 47 maddesi gereğince hukuki korunma isteme hakkına sahiptir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olayın oluşu, davalının eylemleri yanında davacının bölüşük kusurunun bulunması, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda, olayın oluşu, davalının eylemleri yanında davacının bölüşük kusurunun bulunması, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde davalılara geri verilmesine 19/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5284, Karar No: 2018/671, Tarih: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5284 E.  ,  2018/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden, şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4673, Karar No: 2022/10407, Tarih: 13.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4673 E.  ,  2022/10407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından eksik inceleme, her iki boşanma davası ve boşanmanın ferileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.12.2022 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraf davacı-karşı davalı ... ve vekili Av. ... ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin tam kusurlu olduğu belirtilerek erkeğin boşanma davasının reddine, kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer’ilerine karar verilmiş; davalı-karşı davacı erkek tarafından eksik inceleme, her iki boşanma davası ile boşanmanın fer’ileri yönünden istinaf talebinde bulunulması üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı erkek tanık deliline dayanmış ve süresinde verdiği delil listesinde de tanıklarının listesini sunmuştur. Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenilmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m. 27). İlk Derece Mahkemesince "HMK'nın 241. maddesi gereğince erkeğin dinlenilmeyen tanıklarının dinletilmesi talebinin reddine” karar verilmiş; istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesi; erkeğin diğer tanıklarının dinlenilmemesinde isabetsizlik olmadığını belirtmiştir. Davalı-karşı davacı erkek yargılama sırasında dinlenilmeyen tanıkları ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ...’ın dinlenilmesinden vazgeçmemiştir. Ancak somut olayda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 241. maddesi koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin yukarıda belirtilen tanıkları Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 243. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenilerek, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda gösterilen sebeple KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 8.400 TL vekâlet ücretinin ...'dan alınarak Tunga'ya verilmesine, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/6963, Karar No: 2013/19, Tarih: 14.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6963 E.  ,  2013/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasında davacılar vekilinin istemi ile verilen ihtiyati tedbir kararına itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı şirketler vekili, müvekkillerinin tekstil alanında faaliyet yürüttüğünü, bir çok ülkeye ihracat yaptıklarını, dünya ekonomisindeki genel durgunluk ve belirsizlik nedeniyle % 30’a varan ciro kayıplarının müvekkillerini borca batık hale getirdiğini, iyileştirme projelerinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulacaklarını ileri sürerek, İİK’nun 179. madde ve ilgili diğer hükümler uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmesini, müvekkillerinin borca batıklığının tespiti ile iflaslarının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların ihtiyati tedbir istemlerinin İİK’nun 179/a ve 179/b maddeleri uyarınca kabulüne karar verilmiş, müdahillerden Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili, verilen tedbir kararına davacılar hakkında alınan ihtiyati haciz kararlarının infazını engellediğinden bahisle itiraz etmiş, bu itiraz üzerine mahkemenin 14.11.2012 tarihli ara kararıyla itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.