muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15826, Karar No: 2018/4777, Tarih: 10.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15826 E.  ,  2018/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddi, tazminatların reddi, erkek yararına hükmolunan nafaka yönünden, davalı erkek tarafından ise, davanın kabulü, yargılama gideri, tazminatların reddi ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.04.2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı ... ve vekilleri gelmedi. Davalı ... vekili Av. ...'in mazeret dilekçesi verdiği birden fazla vekili olduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin, tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının hasren yapılan temyiz incelemesine gelince;

a-Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; davalı erkeğin, evlilik birliği devam ederken düzenli bir işi ile düzenli bir gelirinin olmadığı, bahane bularak kendisine bulunan işten ayrıldığı, birlik görevlerini yerine getirmekte ihmalkar davrandığı, eşine karşı aşırı kıskançlık göstermek suretiyle baskı uyguladığı, davacı kadının da, benimle para için evlendin, erkeklik yatakta olmaz, kendine bir iş bul diyerek eşini rencide ettiği ve kadının cinsel birleşmeden kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen boşanmaya neden olan taraflar eşit kusurludur. Bu yön dikkate alınmadan, davacı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü bozmayı gerektirmiştir.

b-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. m.141/1). Davacı kadın dava dilekçesinde maddi vc manevi tazminat yönünden bir beyanda bulunmamış, 01.07.2015 tarihli dilekçesiyle maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuş, davalı tarafın ise bu taleplere açıkça bir muvafakati olmamıştır. İşbu talepler iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK. m. 174/1-2) talepleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olmuştur.

c-Davacı kadın, 01.07.2015 tarihli dilekçesiyle tedbir ve yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Mahkemece, kadının bu talepleri hakkında bir hüküm kurulmamıştır. Öyleyse, mahkemece davacının tedbir (TMK m.169) ve yoksulluk (TMK m.175) nafakası talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken, her hangi bir hüküm kurulmaması da bozmayı gerektirmiştir.

d-Mahkemece, kolluk marifetiyle yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre; davalı erkeğin meslek sahibi ve sürekli gelir getiren düzenli bir işi olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları davalı erkek yararına oluşmamıştır. Davalı erkeğin yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2-a., 2-b., 2-c. ve 2-d bentlerinde gösterilen sebeplerle davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan davalı erkeğin temyizine konu bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.630,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/6388, Karar No: 2020/108, Tarih: 28.01.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/6388 E.  ,  2020/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ...Köyü çalışma alanında bulunan 2036, 2163, 2164 ve 2165 parsel sayılı sırasıyla 219600, 23600, 7000 ve 101200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı ve zilyetlik nedeniyle, 2162 parsel sayılı 168000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, tapu kaydı, vergi kaydı ve zilyetlik nedeniyle davalılar ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ..., kadastro sırasında çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarının değişebilir sınırlı olması nedeniyle kayıt miktar fazlasının Hazineye ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece verilen önceki tarihli karar, Dairemizin 06.12.2010 tarih, 2010/3173 Esas, 2010/7146 Karar sayılı ilamı ile; “Tespit maliklerinin tüm mirasçılarının davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur. Bozma ilamı sonrasında müdahil ... dava konusu 2036 parsel yönünden, müdahil ... ise dava konusu 2036, 2162 ve 2165 parseller yönünden tespit sonrası pay satın alma nedenine dayanarak ayrı ayrı davaya katılmışlardır. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ...’nin davasının reddine, çekişmeli 2036, 2162, 2163, 2164 ve 2165 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, müdahiller ... ve ...'ın davaları yönünden 3402 sayılı Yasa'nın 25/son maddesi gereğince mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde iki hafta içinde talep edilmesi halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının bu taşınmazları kapsadığı ve sabit sınırlı oldukları kabul edilmek suretiyle davacı ...’nin davasının reddine karar verilmiş ise de, söz konusu tapu kayıtlarının, “... Deresi” hudutları nedeniyle sabit sınırlı olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Ancak, aynı hudutları okuyan ve dava konusu 2162 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 1936 tarih 1859 tahrir sayılı 350000 metrekare yüzölçümlü vergi kaydı da bulunduğuna göre, yüzölçümü daha fazla olan vergi kaydına değer verileceği kuşkusuzdur. Dava konusu taşınmazların toplam yüzölçümü 519400 metrekare olup, vergi kaydı haricinde 169400 metrekare miktar fazlası yer bulunmaktadır. Tapu maliklerinin taşınmazlara 70-80 yıldır zilyet oldukları yerel bilirkişice de beyan edildiğine ve tespit tarihi itibariyle her bir müşterek malik belgesizden 100 dönüm taşınmaz edinebileceğine göre, vergi kaydı miktar fazlası üzerinde davalı taraf lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu göz önüne alındığında davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün gerekçesinin bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7023, Karar No: 2021/14773, Tarih: 24.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7023 E.  ,  2021/14773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2019/846-2021/334

İlk Derece

Mahkemesi : ... 19. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; kurum sigortalılarından ...'ın 18/10/2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu maluliyeti nedeniyle kendisine 111.994,52-TL geliri bağlandığını, istirahatli kaldığı süreler için 21.374,40-TL geçici iş göremezlik ödeneği ödendiğini, 22.244,00-TL hastane ve 206,51-TL ilaç masrafı olmak üzere kurum zararının toplam 155.819,43-TL'ye ulaştığını, sigortalı ...'ın 34 ZL 7846 plakalı otobüs ile seyir halinde iken, otobüsün kontrolünü kaybedip karşı yön trafiğine ait şeride girerek karşıdan gelen midibüse çarpması sonucu meydana geldiğini, şimdilik 15.581,94-TL 'nin dava sonucunda alacağın gelirin, onay, masraflarının sarf ve tediye tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket vekili; müvekkilinin trafik kazasında hiçbir kusuru bulunmadığını, kazanın otobüs sürücüsü olan ...'ın kusuru neticesinde meydana geldiğini, müvekkile ait kazaya karışan aracı kullanan ... da müvekkil şirket yetkililerinin onayı olmadan, asıl şoförün yerine çalışırken kazanın meydana geldiğini, sigortalı ...'ın hiçbir kurala uymadığından ve kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davacının davasının reddine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

... 19. İş Mahkemesinin 26/02/2019 tarih, 2017/530 Esas- 2019/52 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Somut olayda; 18/10/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde %62 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya ödenen gelir ve giderler nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı yasanın 21, 23 ve 76. maddeleridir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Somut olayda; 18/10/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde %62 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya ödenen gelir ve giderler nedeniyle oluşan kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı yasanın 21, 23 ve 76. maddeleridir.

Mahkemece aldırılan kusur raporu ile davalı işverenin kusursuz olduğu, sigortalı kazalı sürücü ...’ın %100 kusurlu olduğu kabul ederek davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Aynı kanunun 23. maddesinde ise "Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir. Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir." hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Kanunun 8’inci maddesinde sigortalıların hangi tarihte bildirilmesi ve tescil edilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Buna göre; Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olanların Kuruma bildirim yükümlülüğü işverene ait olup; 7’nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalılık başlangıç tarihinden önce, sigortalının işe giriş bildirgesi ile bildirilmesi gerekir. İnşaat, balıkçılık ve tarım işyerlerinde işe başlatılacak sigortalılar için, en geç çalışmaya başlatıldığı gün; yabancı ülkelere sefer yapan ulaştırma araçlarına sefer esnasında alınarak çalıştırılanlar ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilecek işyerlerinde, ilk defa sigortalı çalıştırmaya başlanılan tarihten itibaren bir ay içinde çalışmaya başlayan sigortalılar için, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren en geç söz konusu bir aylık sürenin dolduğu tarihe kadar; Kamu idarelerince istihdam edilen 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa göre işsizlik sigortasına tabi olmayan sözleşmeli personel ile kamu idarelerince yurt dışı görevde çalışmak üzere işe alınanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren bir ay içinde, işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmeleri gerekir.

5510 sayılı Kanunun “Süresinde Bildirilmeyen Sigortalılıktan Doğan Sorumluluk” başlıklı 23’üncü maddesinin 1 ve 2’nci fıkralarındaki düzenlemeye göre; işverenin rücu alacağından sorumluluğu için, çalıştırılan sigortalının işe giriş bildirgesinin süresi içinde Kuruma verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmemiş olması gerekir. Başka bir deyişle; sigortalının bildirimi kanunda belirtilen sürelerden sonra yapılsa bile, zararlandırıcı sigorta olayı işe giriş bildirgesinin verildiği veya çalışmanın Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmiş ise; işverenin anılan düzenleme kapsamında sorumluluğu yoluna gidilemez.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir.

Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören (sigortalının) müterafik kusuru da dikkate alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut dosyada; mahkemece 5510 sayılı yasa 23. madde çerçevesinde değerlendirme yapılmaksızın sadece 5510 sayılı yasa 21. madde çerçevesinde yapılan değerlendirme ile karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece 5510 sayılı yasa 23. madde şartları irdelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/25079, Karar No: 2023/735, Tarih: 16.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/25079 E.  ,  2023/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

B O Z M A Ü Z E R İ N E

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E

T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1443 E.-2022/355 K.

SUÇ : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

... vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet

savcısı

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 11/07/2017 tarihli ve 2016/151 Esas, 2017/279 sayılı kararı ile sanıklar hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 309 uncu maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının c bendi, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2017/790 Esas, 2019/8 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve müdafiileri ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca davanın yeniden görülerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde ilk derece mahkemesi hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci gereğince kaldırılmasına ve sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olmamakla birlikte silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 5 ay 7 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının, sanıklar ve müdafiileri ile katılan T.C. ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ve 2021/11968 Esas, 2021/9661 Karar sayılı kararı ile;

" Genel olarak Kırşehir İl Jandarma Komutanlığında gerçekleşen olaylar:

15.07.2016 günü saat 22:00 sıralarında Kırşehir İl Jandarma Komutanlığında MEBS vasıtaları işletmeni Uzman Çavuş ...’ın hareket merkezine gelen sözde sıkı yönetim mesajının, Kırşehir İl Jandarma Komutanlığı’nda MEBS şube müdürü vekili ... ile birlikte, önceden kararlaştırılan darbe planının uygulanması amacıyla sözde sıkıyönetim mesajının bağlı birliklere çekilmesi eyleminin,

Örgütsel bağı tanık beyanları ile sabit olan ... ile örgütsel bağı kesin olarak ortaya konamayan ...’in, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün yönetimi tarafından planlanan genel darbe planı çerçevesinde ülke çapında gerçekleştirilen Anayasal düzeni ihlal suçunun icra hareketlerine katkı sunmakla birlikte, sunduğu katkı tek başına vahamet arz etmeyen, hakkında TCK'nın 24/1-4 ve 30. maddelerinin tatbik şartları da bulunmayan sanıkların eylemlerinin; elverişli nitelikteki icra hareketlerine katkı sunmakla birlikte, sunduğu katkının tek başına vahamet arz etmemesi de nazara alındığında, işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak (TCK madde 39/2-c) suretiyle (TCK'nın 309/1) maddesi kapsamındaki Anayasayı ihlal suçuna yardım etmek kapsamında kaldığı anlaşılmakla; eylemlerinin niteliği, konum ve etkinlik dereceleri de gözetilerek TCK'nın 39/2-c. maddesi uyarınca kusurlu hareketleri ile orantılı, hakkaniyete uygun bir ceza tertip edilmesi gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında hatalı değerlendirme ile sanık ... yönünden silahlı terör örgütüne üye olma, sanık ... yönünden ise silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasının kanuna aykırı görülmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine" karar verilmiştir.