muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1227, Karar No: 2023/1045, Tarih: 01.11.2023

13. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı kooperatif tarafından ana sözleşmenin kesin maliyete ilişkin 61 inci maddesi ile kur’a çekimine ilişkin 62 nci maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, tüm konutların yapımı tamamlanmadan önce çekilen kura neticesinde kendisine konutu tahsis edilmiş ve tamamlanmış olan ortağın kat mülkiyeti tapusunu alarak ortaklıktan ayrılmak istemesi hâlinde tamamlanmış ve tahsis edilmiş konutların kesin maliyet bedelinin belirlenerek tapusunun verilebileceği, bu şekilde konutunu teslim almak isteyen ortaklardan konutun teslim tarihindeki kesin maliyet bedelinin %10'unun ayrıca alınacağı, başka bir ifadeyle çıkarılan kesin maliyet hesabına göre %10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri belirlenmiştir.

14. Anılan ana sözleşme değişikliği doğrultusunda kooperatifin 21.04.2019 tarihli genel kurul toplantı tutanağının "Kooperatifin teslim edilen ve devam eden konutların teknik komisyon tarafından hazırlanan kesin maliyet hesapları ile ilgili hususların görüşülmesi" başlıklı 10 uncu maddesinde; kooperatifin daha önce belirlediği tüm geçici ve kesin maliyet bedellerinin iptaline ve kooperatif ana sözleşmesinin 61 inci maddesi gereğince kooperatifin daha önce teslim edilen ve teslim edilecek olan dairelerin teknik komisyon marifetiyle yeniden kesin maliyet bedeli hesaplanması için yönetim kuruluna yetki verilmesine karar verilmiş; alınan bu genel kurul kararı gereğince eldeki davada kooperatif yönetimi tarafından ana sözleşmenin 61 inci maddesine göre yeniden hesaplanan kesin maliyet bedeli alacağı davalıdan talep edilmiştir.

15. Vurgulamakta fayda var ki; yapı kooperatiflerinin amacı ortakların konut ihtiyaçlarını karşılamak olup, gerçek ve tüzel kişiler ekonomik menfaatlerini ve ihtiyaçlarını sağlayıp korumak amacıyla kooperatiflere ortak olmaktadırlar. Kooperatifin kurulabilmesi için, ortakların menfaatlerini ortaya koydukları ve üzerinde anlaşmış oldukları, karşılıklı ve birbirine uygun irade beyanlarını gösteren ana sözleşmenin varlığı gereklidir. Kurucu ortaklar ana sözleşmeyi emredici hükümlere, ahlâk ve adaba, kamu düzenine ve iyiniyet kurallarına aykırı olmayacak şekilde sözleşme özgürlüğü kapsamında diledikleri gibi hazırlayabilirler. Ana sözleşmeye 1163 sayılı Kanun'a aykırı olmamak koşuluyla sözleşme serbestisi çerçevesinde istenilen hükümler konulabilir.

16. Somut olayda ise, davacı kooperatifin ana sözleşmenin 61 inci ve 62 nci maddesinde değişiklik yaparak bu değişiklik gereğince alınan genel kurul kararının 1163 sayılı Kanun'da belirlenen ana ilkeler ile Kanun'un 23 üncü maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesine uygun olduğundan söz edilemez. Şöyle ki, dosya kapsamından inşaatların hâlen devam ettiği anlaşılmakta olup, kooperatif tarafından henüz tüm inşaatlar bitmeden yapılan kesin maliyet hesabı hiçbir zaman kesin maliyet sonucunu vermeyecektir ve her genel kurul toplantısı sonrasında yapılacak hesaplamaya göre ortaklardan yeniden talepte bulunma zorunluluğu doğacaktır.

17. Bu durumda Kanun'un emredici hükümlerine aykırı olarak düzenlendiği için geçersiz ve yok hükmünde olan ana sözleşmenin değişiklik yapılan 61 inci ve 62 nci maddelerine göre hesaplanan kesin maliyet bedelinin davalıdan istenmesi mümkün değildir. Ancak davacı kooperatifin inşaatların tamamlanmasından sonra yapacağı kesin hesap neticesinde belirlediği tutarı kooperatiften istifa edip etmediğine ve ortaklıktan ayrılıp ayrılmadığına bakmaksızın bağımsız bölümünü teslim alan davalı ortaktan talep edebilmesine olanak vardır. İlk Derece Mahkemesince tüm bu hususlar ve davanın "erken açılan dava" olduğu dikkate alınmaksızın, kooperatifin ana sözleşmede yaptığı değişiklik ile genel kurul kararlarının 1163 sayılı Kanun ve hukukun genel prensiplerine uygun olduğu gerekçesiyle alınan bilirkişi raporunda hesaplanan kesin maliyet bedelinin tahsiline karar verilmesi yerinde ve isabetli olmamıştır.

18. Hâl böyle olunca İlk Derece Mahkemesince önceki kararda direnilmesi doğru olmadığından, hükmün Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3077, Karar No: 2024/1679, Tarih: 04.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3077 E.  ,  2024/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/968 Esas, 2022/2488 Karar

DAVACILAR : 1....

2....

3.... vekilleri Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/494 E., 2021/44 K.

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hukuki yarar dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkillerinin murisinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 ... maddesi yürürlüğe girdikten sonra açıldığı, anılan düzenleme nedeniyle davacının bu davayı açmasında hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davalıların kötü niyetli olduğu için davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın esastan reddedilmesi gerekirken usulden reddedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın esastan reddedilmesi gerekirken usulden reddedilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi.

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarih, 2020/11 E. ve 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarih, 2020/11 E. ve 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere Mahkeme kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1, Karar No: 2009/1, Tarih: 30.04.2009

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/1 E.  ,  2009/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı veren

Yargıtay Daireleri : 9 ve 8. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 18.10.2005

Sayısı : 620-967

İstanbul C.Başsavcılığınca 10.04.2002 gün ve 540 sayı ile, sanığın sorumlu müdür¬lü¬ğünü yaptığı.... isimli derginin 18 Mart 2002 tarihli 15. sayısının çeşitli sayfala¬rın¬da Cumhuriyetin, askeri kuvvetlerin, hükümetin manevi şahsiyetinin tahkir ve tezyif edildiği, polise direnme, mala zarar verme ve yaralama gibi suç oluşturan eylemlerin açıkça iyi görü¬lüp övüldüğü, devam eden yargılamalar hakkında görüş yayınlandığı iddiasıyla 5680 sayılı Yasanın 16/2, 765 sayılı TCY’nın 159/1, 36 (üç kez), 5680 sayılı Yasanın 30, 765 sayılı TCY’nın 312/1-son maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesince 18.10.2005 gün ve 620-967 sayı ile;

“1- Türkiye Cumhuriyeti Devletini alenen aşağılama eylemi nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 301/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanığın Askeri Teşkilatı alenen aşağılama eyleminden 5237 sayılı Yasanın 301/2. mad¬desi gereğince 6 ay hapis cezası ile ceza¬lan¬dırılmasına,

3- Sanığın hükümetin manevi şahsiyetini alenen aşağılama suçundan 5237 sayılı Yasanın 301/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

4- Sanığın işlenmiş olan cürmü alenen övme suçundan 5237 sayılı Yasanın 215. maddesi uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5- Sanığın kesinleşmemiş mahkeme kararları aleyhine yorumlar yapıp yazı yayınladığından bahisle ön ödeme tebligatı yapıldığı ön ödemeye rağmen yasal süresi içersinde ödemede bulunma¬dığı anlaşıldığından, eylemine uyan 5187 sayılı Kanunun 19/2. maddesi gereğince takdiren 2000,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına…” karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafiince temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 27.09.2007 gün ve 590-6768 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, sevkteki ağırlığa ve Yargıtay Yasasının 14. maddesi hükmüne göre işin incelenmesi, Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 22.12.2008 gün ve 10865-14560 sayı ile;

“Sevkteki eylem tanımına, temyiz edilen hüküm konusuna ve uygulamaya, temyizin kapsa¬mına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre inceleme görevinin, Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararı verilmiş olmakla,

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gön¬de¬rilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlan¬mıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gön¬de¬rilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlan¬mıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanığın sorumlu müdürlüğünü yaptığı derginin çeşitli sayfalarında yer alan yazılar nedeniyle 5680 sayılı Yasanın 16/2, 765 sayılı TCY’nın 159/1, 36 (üç kez), 5680 sayılı Yasa¬nın 30, 765 sayılı TCY’nın 312/1-son maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonunda İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesince, Cumhuriyeti, askeri teşkilatı ve hükümetin manevi şahsi¬yetini alenen aşağılama suçları sabit görülüp sanığın lehe olan 5237 sayılı TCY’nın 301. maddesi uyarınca üçer kez, işlenmiş olan cürmü alenen övme suçundan 5237 sayılı TCY’nın 215. maddesi, kesinleşmemiş mahkeme kararları aleyhine yorumlar yapılıp yazı yayınladığından 5187 sayılı Kanu¬nun 19/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. ve 8. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğ¬muştur.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir ” hükmüne yer verilmiştir.

Görevli Yargıtay Ceza Dairesinin belirlenebilmesi için öncelikle atılı suçlardan yaptırım miktarı olarak ağır olan suçun tespiti gereklidir. İddianamede anlatılan ve bu anlatıma uygun olarak gösterilen sevk maddelerindeki ceza miktarları karşılaştırıldığında;

1) 765 sayılı TCY’nın 159. maddesinin 1. fıkrasında 6 aydan 3 yıl hapis cezası,

2) 765 sayılı TCY’nın 312. maddesinin 1. fıkrasında 6 aydan 2 yıla kadar hapis cezası öngö¬rülmüş ancak iddianamedeki sevkte gösterilen maddenin son fıkrasında, 1. fıkradaki cezanın bir katı oranında arttırılacağı hükme bağlanmış olduğuna göre, atılı suça yasada öngörülen ceza miktarı 1 yıldan 4 yıla kadar hapis cezası olmaktadır.

Bu nedenle, iddianamede anlatılan eylemlere ilişkin olarak gösterilen sevk maddelerindeki cezaların karşılaştırılması sonucunda, atılı suçlardan en ağırı 765 sayılı TCY’nın 312/1-son mad¬desinde düzenlenen suç olduğundan bu suçlara bakma görevi Yargıtay Yasasının 14. maddesi uya¬rınca Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.12.2008 gün ve 10865-14560 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30362, Karar No: 2019/13309, Tarih: 23.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30362 E.  ,  2019/13309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri eşyayı kaybetmek suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/02/2018 tarihli ve 2017/114694 soruşturma, 2018/19206 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/05/2018 tarihli ve 2018/2713 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/05/2019 gün ve 94660652-105-06-4871-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2019 gün ve 2019/62303 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, şüpheli ... hakkında birliğinde askerlik hizmetini îfâ ettiği sırada FETÖ/PDY terör örgütü mesubu teröristlerce gerçekleştirilen 15 Temmuz başarısız darbe girişimine fiilen iştirak ettiğinden bahisle Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/30 esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı, bununla birlikte şüphelinin 15/07/2016 gecesi elinde silah olduğu halde kışla dışarısına çıktığı ve o günden sonra silahın bir daha bulunamadığı gerekçesi ile askeri eşyayı kaybetmek suçundan yürütülen soruşturma sonunda ise, atılı suçun özel kast ile işlenebileceği, şüpheli hakkında anayasayı ihlâl suçundan kamu davası açıldığı, silahın amacı dışında kullanılmasının bu suçun ağırlaştırıcı unsurlarından olduğu ve ikinci kez cezalandırılmayacağı gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği görülmekle; 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 130. maddesinde düzenlenen askeri eşyayı özürsüz kaybetmek suçunun oluşabilmesi için failin gerekli dikkat ve özeni göstermeden üzerine zimmetli askeri eşyayı bir şekilde kaybetmesi gerektiği, suçun manevi unsurunun taksir aşamasında kaldığı ve kasten işlenen suçlardan olmadığı, diğer taraftan şüphelinin Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasında cezalandırılmasına dair henüz bir karar da bulunmadığı ve bu aşamada ikinci kez cezalandırılmasından da söz edilemeyeceği, dolayısıyla soruşturma dosyası kapsamına göre mevcut delillerin şüpheliye atılı suçtan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/05/2018 tarihli ve 2018/2713 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46935, Karar No: 2015/33843, Tarih: 16.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/46935 E.  ,  2015/33843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/29535

MAHKEMESİ : Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2011

NUMARASI : 2008/548 (E) ve 2011/589 (K)

SUÇLAR : Mala zarar verme, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıklar M.. Y.. ve Z.. E..'nın tehdit ve mala zarar verme eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan F.. T.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar A.. A.., N.. Y.. ve T.. Y.. hakkında katılanlara yönelik silahlı tehdit eylemlerinden kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Katılanlar ile tanıklar M. E. İ. ve S. Ç.'ın sanıkların elinde bıçak gördüklerine ve bu bıçak ve silahtan sayılan şişelerle katılan Tuğrul'a saldırdıklarına dair birbiriyle uyumlu beyanlarına hangi sebeple itibar edilmediği açıklanmadan, yeterli kanıt olmadığı şeklindeki, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan F.. T.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2294, Karar No: 2007/5092, Tarih: 16.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2294 E.  ,  2007/5092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/04/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22776, Karar No: 2010/21031, Tarih: 16.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/22776 E.  ,  2010/21031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : SanıkZeki Arslan'ın beraatine, sanık ... 'ın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında açılan davaya müdahale talebinde bulunmayan ve müdahilliğine karar verilmeyen müşteki orman idaresi vekilinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında müdahil vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde

Suça konu yere yakın taşınmaz sahipleri köy muhtarı, ihtiyar heyeti azaları ve Adile Arslan'ın dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.