muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4817, Karar No: 2018/12942, Tarih: 02.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4817 E.  ,  2018/12942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-50 TL, 40 Dolar, 1 çift küpe, 3 bıçak, 2 çakmak ile 1 adet sigara tabaka kutusunun çalındığı olayda, 20.10.2013 tarihli tutanak içeriğine göre yakalandığında suçunu kabul eden sanığın çaldığı 1 adet çakmak ile sigara tabaka kutusunu bıraktığı yerden arkadaşı aracılığı ile getirterek soruşturma aşamasında müştekiye iadesini sağladığı ve iadenin kısmi olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince müştekiden kısmi iade nedeniyle sanık hakkında ceza indirimine rıza gösterip göstermeyeceği açıkça sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik olarak; sanığın talimatla alınan 07.07.2014 tarihli celsede hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2901, Karar No: 2021/12559, Tarih: 25.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/2901 E.  ,  2021/12559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2019 - 2019/219 esas ve 2019/498 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2- İstinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın 16/07/2018 tarihli eyleminde uyuşturucu maddenin sanık tarafından tanıklara temin edildiği kabul edilen yerin, içerisinde cami bulunan ... Tepesine 20 metre, ... Camiine 160 metre olduğunun ve 16.07.2018 tarihli krokinin harita üzerinden ne şekilde ölçüm yapıldığı açıklanmadan düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemini gerçekleştirdiği yer ile TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile arasındaki mesafenin mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla) ölçülerek belirlenmesinden sonra TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin uygulanıp uygulanmayacağının tespit edilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında TCK'nın 188/4-a ve b bentlerinde düzenlenen birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği kabul edilmesine rağmen, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği esnada bu husus belirtilmeden eksik gerekçe ile temel cezanın belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28/01/2020 - 2020/317 esas ve 2020/285 sayılı kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, suçun niteliğine, bozma sebebine, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olup, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 28/01/2020 - 2020/317 esas ve 2020/285 sayılı kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, suçun niteliğine, bozma sebebine, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4983, Karar No: 2012/7229, Tarih: 13.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4983 E.  ,  2012/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARAKLI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve zararın tazmini davası sonunda, yerel mahkemece  dava konusu taşınmazların değeri bakımından Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırını aştığı gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı davacılar tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi, eski hale getirme  ve zararın tazmini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların değeri bakımından Sulh Hukuk Mahkemesinin görev sınırını aştığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Davacılar, davalı Yusuf ile birlikte paydaşı oldukları 154 ada 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazlardan davalılar tarafından fındık ve meşe ağaçlarının kesilmesi suretiyle yol açıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece, yapılan keşif sonucu elde edilen bilirkişi raporlarında 4 ve 6 no' lu parsellerin toplam değerleri belirlenip bu değer dava değeri olarak kabul edilerek görev hususunda yukarıdaki karar verilmiştir.

Ne var ki, dava değeri 4 ve 6 no'lu parsellerin tümünün değeri olmayıp taşınmazlardan geçirilen yolun arz değeri ile kesilen ağaçların değeri, eski hale getirme bedeli ve uğranılan zararın toplamından ibaret olup bilirkişilerce belirlenen, dava konusu taşınmazların kayıp ürün bedeli, odunluk ağacın değeri ve zeminin eski hale getirme bedeli toplamı 1.044,00TL,  64.36 m2'lik yolun zemin bedeli 1.351,56 TL olup dava değeri 2.395 Tl'dır. Bu saptamalar karşısında dava değerinin Sulh Hukuk Mahkemesinin görev alanına girdiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile görevsizliğe hükmedilmesi isabetsizdir.

Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.6.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4306, Karar No: 2014/11326, Tarih: 13.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4306 E.  ,  2014/11326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/11/2013 tarih ve 2010/994-2013/376 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davalardaki verilen kararı davalı - birleşen davalarda davacı ... Petrol Ltd. Şti. ve ... vekilleri, 27.12.2013 tarihli ek kararı asıl davada davacı ..., 09.01.2014 tarihli ek kararı asıl davada davalı - birleşen davalarda davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, müvekkil şirketin % 50'şer ortak ve münferit yetkili müdürlerinin ... ve davalı ... olduğunu, yine şirket dışından ...'ın münferit yetkili müdür olarak atandığını, 05.03.2010 tarihinde davalı ...'ın 1.000.000 TL şirket hesabından çekerek hesabına aktardığını ileri sürerek, 1.000.000 TL'nin faiziyle birlikte iadesini talep ve dava etmiş, birleşen davaların ise reddini istemiştir.

Birleşen davada (2011/311 Esas) davacı ... vekili, davalı şirketin 04.05.2007 tarihinde tescil edildiğini, 2007-2010 arası kar payı ödemesi yapmadığını ileri sürerek, kar payı oranlarının tespitini, davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, asıl davanın ise reddini istemiştir.

Birleşen diğer davada ise (2011/311 Esas) davacı ... vekili, şirketin petrol istasyonu yapmak için ... firmasından teklif aldığını, buna göre tesisin 400.000 TL'na mal olacağını, davalı ...'ın inşaat mühendisi olması nedeniyle daha düşük fiyata tesisi mal edeceğini belirtiğini, ancak istasyonun daha büyük miktara yapıldığını, bu surette şirketin zarara uğratıldığını ileri sürerek, davalının şirketi uğrattığı zararın tespitini, zararın davalıdan tahsil edilerek şirkete verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davada davalı ...'ın 05.03.2010 tarihinde şirket hesabından 1.000.000 TL çekerek şahsi hesabına aktardığı, yargılama devam ederken 450.000 TL'nin şirkete iade edildiği, halen davalı uhdesinde bulunan 545.000 TL'nin tahsili gerektiği, birleşen 2011/311 esas sayılı davada şirketin kar payı dağıtılmasına ilişkin olarak karar almadığı, 2011/324 esas sayılı davada petrol istasyonu yapımı sırasında şirketin zarara uğratılmadığı gerekçesiyle, birleşen davaların reddine, asıl dava yönünden 545.000 TL'nin davalıdan tahsili ile davacı şirkete verilmesine, davacı ... yönünden aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 27.12.2013 tarihli ek kararla 01.02.2011 tarihinde atanan kayyımın görevinin ek karar tarihi itabariyle sona erdiğine karar verilmiştir.

Mahkemece, 27.12.2013 tarihli ek kararla 01.02.2011 tarihinde atanan kayyımın görevinin ek karar tarihi itabariyle sona erdiğine karar verilmiştir.

Mahkemece, 09.01.2014 tarihli ek kararla şirket müdürü ...'ın davadan feragat ve vekili azletme yetkisinin bulunmadığına karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen davalardaki verilen kararı davalı-birleşen davalarda davacı ... vekili temyiz etmiştir.

27.12.2013 tarihli ek kararı asıl davada davacı ... temyiz etmiştir.

09.01.2014 tarihli ek kararı asıl davada davalı- birleşen davalarda davacı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı-birleşen davalarda davacı ... vekilinin birleşen davalara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-birleşen davalarda davacı ... vekilinin asıl davaya ve 09.01.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz istemine gelince, somut olayda davacı şirket iki ortaklı olup, ... ve ... % 50 paya sahiptir. Ayrıca, her iki ortağın yanında davalı ...'ın oğlu ...'da şirket dışından müdür olarak atanmış ve her üç müdürde münferit imza ile şirketi temsile yetkilidir. Asıl dava, şirket müdürü ...'ın verdiği vekaletname ile davalı ...'a karşı açılmış, mahkemece ... aleyhine hüküm kurulmuş, sonradan şirket müdürü ... şirket avukatını azlederek davadan feragat etmiş, mahkemece ek karar ile şirket müdürü ...'ın avukatı azletme ve davadan feragat yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle, feragat isteminin reddine karar verilmiştir. Oysa, her ne kadar feragat ve kabul davanın her aşamasında ve hüküm kesinleşmeden mümkün olsa da, mahkemeler kanunda gösterilen istisnalar dışında kendi hükümlerini kendileri kaldıramazlar. İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma yetkisi Yargıtay Kanunu’nun 1. maddesi ve HUMK’nın 428. maddesi uyarınca münhasıran Yargıtay'a aittir. Yerel mahkeme duruşmaya son verip 14.11.2013 tarihli kararı vermekle davadan elini çekmiştir. Artık mahkemece karardan sonraki dönemde usule ilişkin haller dışında davayı tekrar ele alıp esasa etkili karar verilemez. Mahkemece belirtilen doğrultuda inceleme yapıp karar vermesine olanak veren bir usul hükmü de yoktur. Yani, ...'ın feragati üzerine, mahkemece dosya ele alınıp ek karar ile feragat talebinin reddine karar verilemez.

Bu itibarla, mahkemenin 09.01.2014 tarihli ek kararının kaldırılmasına, Yargıtay İBK’nın 11.04.1940 gün ve 70 sayılı ve HGK’nın 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları uyarınca, şirket müdürü ...'ın asıl davaya yönelik feragat dilekçesi hakkında esasa ilişkin olarak bir hüküm verilmesini teminen yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla, mahkemenin 09.01.2014 tarihli ek kararının kaldırılmasına, Yargıtay İBK’nın 11.04.1940 gün ve 70 sayılı ve HGK’nın 21.11.1981 gün ve 1981/2-551 sayılı kararları uyarınca, şirket müdürü ...'ın asıl davaya yönelik feragat dilekçesi hakkında esasa ilişkin olarak bir hüküm verilmesini teminen yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Asıl davada davacı-birleşen davada davalı ...'ın kayyımın görevinin sona erdirilmesine ilişkin ek karara yönelik temyizine gelince, mahkemece kayyım atanmasına tedbiren karar verilmiş olup, 21.02.2014 gün ve 2013/1 E.- 2014/1 K. sayılı içtihadı birleştirme kararına göre bu tür kararların temyizi mümkün değildir.

Bu itibarla, asıl davada davacı-birleşen davada davalı ...'ın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen davalarda davacı ... vekilinin birleşen davalara yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalı-birleşen davalarda davacı ... vekilinin asıl davaya ve 09.11.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen davada davalı ...'ın temyiz isteminin REDDİNE, temyiz harcı peşin alındığından asıl davada davacılar birleşen davalarda davalılar ... Petrol Ürünleri ve İnş. San. Ltd. Şti. ve ...'dan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden asıl davada davalı birleşen davalarda davacı ...'a iadesine, 13.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2823, Karar No: 2015/17176, Tarih: 01.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2823 E.  ,  2015/17176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.10.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/12649, Karar No: 2013/23782, Tarih: 11.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/12649 E.  ,  2013/23782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde alışveriş bahanesiyle geldiği müştekinin işyerinden çaldığı suça konu telefonla kaçtığının, ancak müşteki ve çevredeki esnaf tarafından yakalanmaya çalışıldığı sırada suça sürüklenen çocuğun üzerinde ele geçen bıçağı savurduğunun, ancak çevredekilerin çelme takarak suça sürüklenen çocuğu düşürdüklerinin, sonrasında suça sürüklenen çocuğun suça konu telefon ve bıçakla yakalandığının iddia edilmesi ve bu iddianın müştekinin ve tanık...,'nın soruşturma beyanları ile desteklenmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin "yağma" suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 11.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5008, Karar No: 2013/12055, Tarih: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5008 E.  ,  2013/12055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, daha önceden iş akdinin feshedildiğini, ancak işe iade davasını kazanması nedeniyle tekrar işe başlatıldığını, ancak bu durumun sürekli baskı nedeni olarak kullanıldığını, 23.09.2011 tarihinde 26-28.09.2011 tarihleri arası izin talebinde bulunduğunu ancak verilmediğini, daha sonra 26.09.2011 günü de şarta bağlı dilekçesinde tüm haklarının verilmesi koşulu ile istifasının kabulünü istediğini, ancak işverenin bunu hemen istifa olarak kabul ettiğini, müvekkilin bu işleminin istifa olmadığını, görevinin başında olduğunu söylemesi üzerine 26-27 Eylül tarihlerinde zorla istifa dilekçesi imzalatılmak istendiğini, çalıştığı bölge kendisinden alınıp iş verilmediğini, bu nedenle haksız olarak işveren tarafından sözleşmenin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının 23.09.2011 tarihinde istediği 3 günlük izin talebinin diğer telefon operatörünün işten ayrılması, talebin son anda gelmesi gibi nedenlerle kabul edilmediğini, bu nedenle davacının çocuğuna daha iyi bakabilmek için istifa ettiğini, istifa dilekçesinin işleme konulup, kendisine ihbar süresi ve iş arama izninin verildiğini, işverenin davacıyla çalışmak istediğinin en büyük delili olarak iki ay önce operatörlükten satış müdürlüğüne terfi ettirilmesi olduğunu, davacının 27.09.2011 tarihinde işe geldiğini, daha sonra işe gelmediğini, mazeretinin sorulduğunu daha sonra da 07.10.2011 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının istifaya zorlanmadığını, zira çalışmasına ihtiyaç olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme davacının istifasının 4857 Sayılı Kanunun 24/1-a maddesi uyarınca haklı nedene dayanması sebebiyle kıdem tazminatı isteyebileceği gerekçesiyle kıdem tazminatının kabulüne, ihbar tazminatının ise reddine karar vermiştir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih ..., karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez.