muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9657, Karar No: 2010/1053, Tarih: 01.02.2010

Mahkememece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı şirketin, bal emtiasını da içeren "ZARA" ibareli tescilli markanın sahibi olduğu, davalı Birliğin "ZARA BALI" ibareli menşe adını içeren coğrafi işaret tescil başvurusunun 09.12.2003 günlü Resmî Gazete’ de yayınlandığı, davacı şirket tarafından başvurunun reddi arzusu ile itirazda bulunulduğu, Markalar Dairesi Başkanlığı'nın davacı itirazını reddettiği, bu sırada coğrafi işaret tescil belgesini düzenleyerek başvurucu davalıya gönderdiği, davacı muterizin itirazın reddine dair Markalar Dairesi Başkanlığı'nın kararına karşı itirazının gerek dava tarihinde ve gerekse kararın tesis edildiği tarihe kadar incelenmediği, Markalar Dairesi tarafından verilen ret kararının kesin olmadığı, bu nedenle başvurunun coğrafi işaret sicilindeki kaydın hâlen geçici olduğu, işlem ânında yürürlükte bulunan 544 sayılı Türk Patent Enstitüsü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 10 ve bu Kararname yerine yürürlüğe konulan 06.11.2003 gün ve 5000 sayılı Türk Patent Enstitüsü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun’un Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kenar başlığını taşıyan 10. maddesi uyarınca, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun kararlarının Enstitünün nihaî kararı olduğu ve bu kararlara karşı ilgilinin mahkemede dava açılabileceği, bu nedenle yasal süre içerisinde gerçekleşen itirazı hakkında bir karar verilmeden, coğrafi işaret tescil başvurusunu kesinleştirme işleminin hukuka uygun bulunmadığı, davalı başvurusunun konusunun menşe adı olarak tescil edildiği, bunun yanında ticaret konusu yapılabilecek ve ticari amaçla kullanılabilecek nitelikte bal ürününe ilişkin bulunduğu,"ZARA" ibaresi ile "ZARA BALI" ibaresinin ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları ve her iki sınaî hakkın da bal emtiasına ilişkin olduğu,556 sayılı KHK’ nin 7/c ile 555 sayılı KHK’ nin 2/5

. maddesi hükümleri göz önüne alındığında, bir coğrafi yer adının marka olarak tescil edilmiş bulunmasının, sonradan gerçekleşecek coğrafi işaret tescil başvurusunu engelleyemeyeceği, başvuru konusunun menşe adı olarak tescil edilmesi sebebiyle; bu işaretin tescili için coğrafi sınırları belirlenmiş bir yöre, alan, bölge veya çok özel durumlarda ülkeden kaynaklanan bir ürün olması zorunluluğu bulunduğu, yani sınırları belirli bir coğrafyadan kaynaklanması gerektiği, Zara Balı ibareli başvurunun konusu bal ürününün Zara ilçesi sınırları içerisinde üretildiğinin ifade edildiği, oysa nitelikleri belirlenen ürünün anılan coğrafi sınırlar dışında da aynı vasıfları taşıyacak biçimde üretilmesinin mümkün olduğunun anlaşıldığı, yine anılan bal ürününün tanımlanan ayırt edici özelliklerinin, Zara ile aynı bölge ve iklim özelliklerine sahip, benzer bitki örtüsünü içeren komşu il ve ilçelerde üretilen ürünlerden bir farkının bulunmadığı, bundan başka ayırt edici nitelikleri taşıyan ürünün üretimi, işlenmesi ve diğer işlemlerinin tümüyle bu yöre, alan veya bölge sınırları içinde yapılması zorunluluğunun bulunduğu, anılan işaretin menşe adı olarak coğrafi işaret biçiminde tescili için iki şartın eksik bulunduğu, en azından tescil belgesindeki nitelendirme ve bölge sınırlandırmalarının bu konuda yeterli olmadığı, bu nedenle "ZARA BALI" ibareli işaretin, gerçekten coğrafi işaret olarak tescil edilebilme koşulları varsa bile;

tescil belgesindeki tanımlama ve sınırlamalarla menşe adı olarak tescili için yeterli hukukî koşulların bulunmadığı, bir işaretin menşe adı olarak tescili için, coğrafi sınırları belirlenmiş bir yöre, alan veya bölgeden kaynaklanan bir ürünün, tüm veya esas nitelik veya özelliklerinin belirlenen bu yöre, alan veya bölgeye özgü doğa ve beşeri unsurlardan kaynaklanması zorunluluğunun bulunması ve mahreç kaydı tescilinden farklı olarak, belirgin ünü’ nün bulunmasının tescil için yeterli olmaması sebebiyle "ZARA" ilçesinin bal ürünü için bir ününün bulunmasının da iş bu tescile yeterli bulunmadığı, anılan nitelikleri taşımamasına karşın, davacının itirazları reddedilerek, menşe adı coğrafi işaret olarak tescilinin kesinleştirilmesine ilişkin Markalar Dairesi Kararının hukuka aykırı olduğu gerekçesiye, davanın kabulüne, dava konusu coğrafi işaret tescil başvurusunun kesinleştirilmesine ilişkin Markalar Dairesi Kararının İptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar (ayrı ayrı) vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin ayrı ayrı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin ayrı ayrı bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 20,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 25,70 TL harcın ise temyiz eden davalı Zara Kaymakamlığı'na iadesine, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6565, Karar No: 2021/615, Tarih: 28.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6565 E.  ,  2021/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Mühendislik Fakültesi Bilgisayar Bilimlerinde araştırma görevlisi olan davalı ...'un 15/08/1995 tarihinden itibaren Amerika Birleşik Devletlerine üniversite adına yüksek lisans eğitimi yapmak üzere 15/08/1995-25/01/2001 yılları arasında görevlendirildiğini, davalının yurt dışına YLS eğitimi için gönderilmesi nedeniyle Maliye Bakanlığının genelgelerinde de belirttiği üzere kendisinden ve diğer davalılardan düzenleme şeklinde taahhütname ve kefaletname alındığını, müşterek ve müteselsil kefil olan diğer davalıların toplam borcun 3.000,00 TL' kısmından sorumlu olduklarını, taahhütname gereğince asıl davalı ...'un mecburi hizmet yükümlülüğü bitmeden 28/11/2000 tarihinde görevden ayrıldığını ileri sürerek, yapılan yurtdışı harcaması Amerikan dolar 197.776,36 ABD dolarının fiili ödeme tarihindeki merkez bankası efektik satış kuru üzerinden, yurt için aylık ve harcamaları olarak yapılan 9.364.200.000 TL nin 28/11/2000 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılarak alınarak davacıya verilmesini istemiştir.

Davalılar, cevap dilekçesi vermemişler, yargılama aşamasında davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozma üzerine, davanın kısmen kabulüne; 64.076,62 ABD doları alacağın fiili ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden karşılığının 28/11/2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte (davalı kefiller ... ve ...’in sorumlulukları 3.000 TL ile sınırlı olmak üzere) davalılar ..., ... ve ...’den ortaklaşa ve dayanışmalı olarak alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; davacı, hükümde iki kere davacı lehine vekalet ücretine hükmedildiği gerekçesi ile tavzih talebinde bulunmuş; tavzih talebinin kabulü ile davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin 28.576,00TL'den 2.725,00TL'ye düşürülmesine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, tavzih kararı ise davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı, taraflar arasında düzenlenen taahhütname ve kefaletnamenin ihlali nedeni ile davalı ... adına yapılan 197.776,36ABD doları yurtdışı harcaması ve 9.364,20TL yurt içi harcamasının yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş; mahkemece, 64.076,62 ABD doların kabulüne karar verilmiş, akabinde tavzih kararı ile davalı vekili lehine maktu 2.725,00TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysa ki, yabancı para olarak hüküm kurulması halinde, davalı vekili lehine reddedilen miktar üzerinden dava tarihindeki kur dikkate alınarak karar tarihindeki AAÜT'ne göre nispi vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirir.

Her ne kadar, tavzih adı altında hükmün değiştirilmesi mümkün bulunmamakta ise de dosyanın geldiği aşama ve usul ekonomisi dikkate alınmak sureti ile hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenler ile davacının temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenler ile hüküm fıkrasının 7. bendinde yer alan "2.725,00TL" ibaresinin çıkartılmasına, yerine aynen " 25.621,13TL nispi" ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18355, Karar No: 2015/6159, Tarih: 11.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18355 E.  ,  2015/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... çalışma alanında bulunan 160 ada 13 parsel sayılı 722.14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve 02.06.2006 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, 160 ada 13 sayılı parsel içinde kalan 3,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı adına kayıtlı 160 ada 14 parsel sayılı taşınmaza ait bulunduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dava konusu edilen 160 ada 13 sayılı parselin tapu malikine husumet yöneltilmediğinden bahisle davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; mahkemece 05.06.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen yokluğunda duruşmaya devam edilerek davanın reddine karar verilmesi isabetsiz temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz edene iadesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3413, Karar No: 2015/6585, Tarih: 21.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/3413 E.  ,  2015/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 26/07/2002 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ret edilmelidir.

2) Diğer temyiz itirazına gelince; dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince, dava konusu yazının sınırlı sayıda basılan yerel bir gazetede yayınlanmış olması, yayın tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalı ...'in öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19849, Karar No: 2016/350, Tarih: 18.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19849 E.  ,  2016/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şirket ortağı olan katılanın şirket binasının kira bedeli için verdiği senette sanık tarafından tahrifat ve eklemeler yapılıp bedel yükseltilmek suretiyle kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip işleminin başlatıldığı iddia edilen olayda

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın aşamalarda senedin önceki borç için verildiğine dair istikrarlı savunmaları, katılanın birbiriyle çelişen beyanları, adli tıp kurumundan alınan son rapora göre; tahrifat ve ekleme iddiasının olduğu bedele ilişkin bölümlerin tek kalemle aynı zamanda yazıldığının belirtildiği ve senetteki yazıların sanığın eli ürünü olmadığının, tahrifatta yapılmadığının tespit edildiği dikkate alındığında katılanın soyut anlatımı dışında sanığın savunmasının aksini gösterir somut ve inandırıcı delillerin elde edilemediğinin anlaşılmış olup sanığın beraatine yönelik kararlarda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3290, Karar No: 2008/3348, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3290 E.  ,  2008/3348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Hazinenin "Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi kapsamındaki taşınmazlardandır" iddiası ile açmış olduğu tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, Asliye Hukuk Mahkemesince karar verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7500, Karar No: 2015/4923, Tarih: 25.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/7500 E.  ,  2015/4923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemi nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin ilk raporun usulüne uygun teşkil edilmeyen heyetçe düzenlenmesi nedeniyle, mahkemece verilen ilk kararın temyiz incelemesinde bozulmasından sonra ruh sağlığının bozulduğuna dair alınan ikinci raporun usulüne uygun teşkil edilen Adli Tıp Kurumu.. İhtisas Kurulunca düzenlenmiş olması ve olayın da ruh sağlığını bozacak nitelikte bulunması karşısında, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine ilişkin tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2519, Karar No: 2019/3920, Tarih: 20.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2519 E.  ,  2019/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/10/2017 tarih ve 2016/95 Esas - 2017/404 Karar sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 01/03/2018 tarih ve 2018/120-2018/262 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Polonya menşeli şirket ile yaptığı fındık alım-satım sözleşmesi gereğince, emtiaların Trabzon İlinden Polonya'ya taşınması işi için davalı şirket ile anlaştığını, malın yüklü olduğu iki tırın Trabzon'dan hareket ettiğini ancak Polonya'ya giriş yapmadıklarını, tır karnelerinin araçlarda bulunmadığını, malın gerçek alıcısına teslim edilmediğini, iki tır dolusu 40.800 kg iç fındığın davalı şirket elemanlarının ihmal ve eksik işlemi nedeniyle kaybolduğunu ve bu zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, zararının tazmini için kur farkı nedeniyle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 108.000 ABD karşılığı 319.680.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtiaların müvekkili tarafından alıcıya zamanında eksiksiz ve tam olarak CMR senedinde belirtilen Wroclaw/Polonya adresinde tesliminin gerçekleştirildiğini, teslimat ile birlikte alıcının, göndericiye ait emtiaları 40.800 kg olarak teslim aldığını CMR faturalarına kaşe ve imzasıyla onaylamak suretiyle kabul ettiğini ileri sürerek, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, emtiaların müvekkili tarafından alıcıya zamanında eksiksiz ve tam olarak CMR senedinde belirtilen Wroclaw/Polonya adresinde tesliminin gerçekleştirildiğini, teslimat ile birlikte alıcının, göndericiye ait emtiaları 40.800 kg olarak teslim aldığını CMR faturalarına kaşe ve imzasıyla onaylamak suretiyle kabul ettiğini ileri sürerek, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı taşıyıcının varış yerinde alıcıya malı teslim ettiği, CMR uluslararası hamule senetleri üzerine derç edilmiş herhangi bir kayıp veya hasar kaydı görülmediği, dava dışı alıcı Jerenimo Martin Polska S.A. Şirketinin ihtilaf konusu olan emtiaları teslim almadığına ilişkin herhangi bir şikayet ya da bilgi ve belgeye rastlanmadığı, bu hali ile emtiaların alıcısına tam ve eksiksiz olarak teslim edilmiş olduğunun kabulü gerekeceği, dolayısıyla dava konusu emtianın alıcıya teslim edilmediği ve kayıp olduğu iddiasının kanıtlanamadığı, davalı taşıyanın CMR 17/1 maddesi uyarınca sorumluluğunun doğmadığı, CMR uluslararası hamula senedinin muvazalı olarak düzenlendiği iddiasının mevcut dosya kapsamı itibarıyla ispatlanamadığı ve bu hususta herhangi bir suç duyurusunda bulunulmadığı gibi açılmış bulunan bir soruşturmanın ve ceza davasının da olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının malın sözleşmede belirtilen alıcıya teslim edilmediği yönündeki iddiaları ispat edemediği, aksine davalının malın sözleşmede kararlaştırılan alıcıya teslim edildiğine dair dosyadaki belge karşışında davacının davasının reddine dair verilen kararda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.