muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9087, Karar No: 2024/13973, Tarih: 21.10.2024

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 657 sayılı Kanun'un "Tesis edilen sınıflar" başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi şöyledir:

"Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevleri fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidrojeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder."

3. Dava konusu uyuşmazlıkta uygulanacak olan ... Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin ilgili kısmı şu şekildedir:

"Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3791, Karar No: 2016/5574, Tarih: 15.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3791 E.  ,  2016/5574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz talebinin hükme yönelik olmadığı, hakkında dava açılmayan ... için ek iddianame düzenlettirilmesi talepli olduğu, katılan vekilinin bu yönlü bir temyiz talebinde bulunmakta hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun ... Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım, satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması bakımından, suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Suç tarihlerinin düzenlenen sahte fatura tarihlerine göre tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerekçesine göre bozma kararının CMUK'nun 325. maddesine göre hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e sirayet ettirilmesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16273, Karar No: 2018/2265, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16273 E.  ,  2018/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin...Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6714, Karar No: 2012/14719, Tarih: 10.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/6714 E.  ,  2012/14719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ün adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması ve 5237 sayılı Yasanın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu; bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda uygulama koşulları da bulunmadığı halde değer az kabul edilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.09.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13323, Karar No: 2010/16030, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13323 E.  ,  2010/16030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 213 ila 223 nolu tahdit sınır (OTS) noktası ile çevrili III numaralı orman içi parseli içerisinde yer alar tüm kadastro parselleri ile I nolu orman içi parseli görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16 /12 /2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15729, Karar No: 2013/2948, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15729 E.  ,  2013/2948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismar eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.07.2012 gün ve 2010/76 Esas, 2012/213 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin duruşmadaki beyanından, sanığın kendisini erkekler tuvaletine götürerek orada pantolon ve cinsel organını çıkarmadan, kendisinin değişik yerlerinden öpmesi, külodu ve külotlu çorabını çıkarmadan eteğini yukarı kaldırarak kucağına oturtup sürtünmesi ve ileri geri hareketler yapması sırasında mağdurenin bağırması sonucu onu bırakması şeklinde gerçekleşen eylemde; olaydan 1 gün sonra alınan adli raporda mağdurenin perine ve vulva bölgesinde ekimoz görülmemesi, hymenin intakt olduğunun belirtilmesi ve mağdurenin kolluk ifadesinde de sanığın eylem sırasında organ sokmaya çalıştığına dair herhangi bir iddiasının olmaması karşısında; sanığın kastının organ sokmaya yönelik olduğuna dair delil bulunmadığından şüphe sanık lehine yorumlanarak fiilin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15643, Karar No: 2017/3465, Tarih: 19.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15643 E.  ,  2017/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

19.03.2008 tarihinde yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... mahallesi 538 ada 5 parsel sayılı 1.163,18 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ... ...'ün zilyetliğinde bulunduğu, ... Yönetimi tarafından kadastro mahkemesinde dava açıldığı belirtilerek 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca malik hanesi açık olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 03.03.2008 tarihli dilekçe ile dava dilekçesinde sınırlarını belirttiği taşınmazların ... sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla ...yi taraf göstererek kadastro mahkemesinde 2008/50 Esas sayılı davayı açmıştır.

Mahkemece; 538 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava tefrik edilip yukarıdaki esasa kaydedildikten sonra çekişmeli taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle ... ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ... kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi hükmü uyarınca yapılıp kesinleşmeyen ... kadastrosu vardır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan ... bilirkişi tarafından düzenlenen asıl ve ek raporlarda; çekişmeli taşınmazın %40-50 eğimli olduğu, 10-50 yaşlarında kızılağaç, kayın ve gürgen gibi ... ağaçlarıyla kaplı bulunduğu, çevresiyle birlikte değerlendirildiğinde üç hektardan küçük ... bütünlüğü oluşturacak yapıda bulunmadığı, 1966 tarihli memleket haritasında yapraklı ağaç rumuzlu yeşil alanda, 1959 tarihli hava fotoğrafının stereoskop ile üç boyutlu yapılan incelemesinde tarım arazisi olarak gözüktüğü, ... sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmıştır.

... kadastrosu yapılmayan veya ... kadastrosu yapılıp da kesinleşmeyen yerlerde, bir yerin ... niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658 ve 6831 sayılı Kanun ve ... Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 6831 sayılı Kanunun 1. maddesine göre tabii (doğal) olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte ... sayılır. Hukuken ve bilimsel olarak 15/07/2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan ... Kadastro Yönetmeliğinin 23/P ve 26. maddenin 1. fıkrasının j bendi ve 2. fıkrası gereğince eğimi % 12'nin üzerinde olan maki ve fundalıklarla örtülü yerler ... ve toprak muhafaza karakteri taşıyacağından ... sayılır. H.G.K'nın 15/11/2000 gün ve 2000/20-1663/1694 ve 14/03/2001 gün 2001/20-214-239 ve 02/05/2007 gün 2007/20-237-237 sayılı kararları ve 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararları bu yöndedir. 3116 sayılı Kanunla sadece Devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan ayrıcalıklar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanunla iadeye tâbi tutulmuş ve iade koşulları yasada

gösterilmiştir. Kamu mallarına ilişkin ayrıntılı yasal düzenleme, 3402 sayılı Kadastro Kanunun 16. maddesidir. Devlet ormanları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kamu mallarından sadece birisidir. Üzerinde eylemli ... ağaçları bulunan ve halen eylemli olarak ... olan taşınmazlar, her nasılsa ... sınırları dışında bırakılmış olsa veya 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan araştırma sonucu hukuken ... sayılmasa da bu tür yerler 3402 sayılı Kanunun 16/C, 18. ve TMK'nın 715. maddeleri uyarınca devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmaları nedeniyle, özel mülkiyete konu olamazlar.

Somut uyumazlıkta çekişmeli taşınmazın halihazırda 10-50 yaşlarında kızılağaç, kayın ve gürgen gibi ... ağaçlarıyla kaplı bulunduğu, eylemli biçimde ... olduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılacak yerlerden olmadığı anlaşıldığından çekişmeli taşınmazın ... niteliği ile ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ... Yönetimine iadesine, 19.04.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21233, Karar No: 2015/6528, Tarih: 05.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/21233 E.  ,  2015/6528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının sürücüsü olduğu aracın müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu ve eşi tarafından kullanılan araca çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin dizinden yaralandığını, müvekkilinin meydana gelen trafik kazası neticesinde günlerce hastanede yatmak zorunda kaldığını ve hala diz kapağında sakatlığın devam ettiğini, müvekkilinin yaşadığı ruhsal çöküntünün üstünden gelebilmek için psikolojik destek aldığını belirterek, 20.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; olayda davacının bulunduğu aracın sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, kazada müvekkilinin de yaralandığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile

birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalının kusur durumu, davacının yaralanma derecesine göre davacı için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 5.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12995, Karar No: 2019/2896, Tarih: 24.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12995 E.  ,  2019/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine ve ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski ve tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1985-1990lı yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1953-1960-1973 ve 1985 tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve ... bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ve ek rapor alınarak dosyasına konulması,

2)3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilerek, alınacak cevabi yazılarla birlikte dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 24/04/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.