muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6000, Karar No: 2012/6916, Tarih: 19.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6000 E.  ,  2012/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanıklar ... ve ...'nun bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık ... yönünden eylem beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu kabul edilerek bu suçtan, sanık ...'ın ise atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2011 gün ve 2011/210 Esas, 2011/442 Karar sayılı sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ile müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure beyanlarından, mağdurenin ilkokula başlamadan önce (takriben 10 yaşında iken) amcası olan sanık ...'nin basit cinsel istismarlarına maruz kalmaya başladığı ve bu eylemlerin ilkokul 3. sınıfa kadar (takriben 12 yaşına kadar) devam ettiği, ilkokul 3. sınıftan itibaren sanık ...'nin cinsel istismarlarına son vererek bu defa amcası olan sanık ...'ın nitelikli cinsel istismar eylemlerine başladığı ve eylemlerin soruşturmanın başladığı 14.05.2008 tarihine kadar (takriben 15-16 yaşına kadar) defalarca tekrar ettiği, sanıkların eylemlerini ayrı zaman aralıklarında gerçekleştirdikleri anlaşılmakla; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 29.01.2010 günü düzenlenen raporunun, bu hususlar sorulmadığı için mağdurenin ruh sağlığının hangi sanığın eylemleri nedeniyle bozulduğuna dair açıklık içermediği gibi mahkemece de bu hususun irdelenmediği anlaşıldığından, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın her iki sanığın eylemleri sonucu mu yoksa bu sanıklardan birinin eylemi sonucu mu oluştuğunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespitinin tıbben mümkün olup olmadığının, Adli Tıp Kurumundan sorulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken bu konuda açıklık içermeyen rapora dayanılarak eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı, sanık ... ile müdafii ve katılan vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39233, Karar No: 2014/31044, Tarih: 27.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39233 E.  ,  2014/31044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2011/738-2012/756

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, genel tatil ücreti, izin ücreti, bayram tatili ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde şef garson olarak çalışırken 09/07/2011 tarihinde iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 18.06.2007 tarihinde malulen emekli olarak işten ayrıldığını, ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının fazla çalışma yapması halinde ücretinin ödendiğini, çalıştığı süre içinde genel tatil haklarını ve yıllık izinlerini kullandığını zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya 506 sayılı Yasanın 60/C ve Geçici 87. maddesi uyarınca % 48 meslekte kazanma güç kaybı oranını gösterir özürlülük raporları esas alınarak aylık bağlandığı, davacının bundan sonra ve olağan çalışma saatlerinin çok üzerinde çalışma iddiası gerçeğe uygun bulunmadığı, davacı tanıklarının 2008 ve sonrası dönem yönünden beyanda bulunmuş olup; 18.06.2007 öncesine ilişkin hafta tatili ve fazla çalışma iddiası yönünden herhangi bir kanıt sunulamadığı, davacının kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar avukatlarınca temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, iddiasını kanıtlamak için tanık deliline dayanmış, Mahkemece, gösterilen tanıklardan yalnız ikisi dinlenip diğer tanıkların dinlenmemesi için yasal neden gösterilmeden mevcut hali ile dava karara bağlanmış ise de, tanık dinlenmesindeki kısıtlamanın hukuki dinlenilme hakkını önleyeceği gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

Mahkemece tarafların tüm delilleri toplanıp değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6496, Karar No: 2019/1910, Tarih: 13.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6496 E.  ,  2019/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine

Taksirle yaralama suçundan şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddine ilişkin karar müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şüpheli .... hakkında 09/02/2015 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müşteki vekili tarafından 09/03/2015 tarihinde itiraz edildiği ve itiraz üzerine itirazın reddine karar verildiği, kararın kesin nitelikte olması sebebiyle ancak kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği olayda, müştekinin katılan sıfatına sahip olmadığı ve bu nedenle müşteki vekilinin kararı temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, müşteki vekilinin müşteki yönünden temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince REDDİNE, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14084, Karar No: 2023/12383, Tarih: 21.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/14084 E.  ,  2023/12383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/130 E., 2021/65 K.

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı borçlu şirket hakkında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun dava konusu taşınmazını 10.07.2007 tarihinde diğer davalı ...'e sattığını belirterek, tasarrufların iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın, 05.10.2007 tarihinde 175.000,00 TL ile bedel ile alındığını satışın gerçek olduğunu ödeme için banka kredisi kullandığını haksız açılan davanın reddini gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI(I)

İlk Derece Mahkemesinin 24.05.2012 tarihli ve 2010/271 Esas, 2012/15090 sayılı kararıyla; davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı (I)

1. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi 05.02.2013 tarih ve 2012/12075 Esas, 2013/15090 Karar sayılı ilamında; borçlu şirket ile arsa sahibi Hasan arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği dava konusu 20 nolu bağımsız bölümün borçlu müteahhit şirkete ait olduğunun belirtildiğini, tapudaki devrin müteahhit namına arsa sahibi tarafından yapıldığını bu nedenle, husumetten red kararının doğru olmadığı, işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar (II)

İlk Derece Mahkemesi, 05.02.2016 tarih 2014/72 Esas 2016/31 sayılı kararı ile satışın ivazsız yapılmadığı, davalılar arasında tanışıklık olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

C. Bozma Kararı (II)

1. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi 30.04.2019 tarih ve 2016/7571 Esas, 2019/5317 Karar sayılı ilamıyla karar; dava konusu taşınmazın satış tarihindeki gerçek değeri belirlenmeden ivazlar arasında önemli oransızlık olup olmadığı incelenmeden eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

C. Bozma Kararı (II)

1. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi 30.04.2019 tarih ve 2016/7571 Esas, 2019/5317 Karar sayılı ilamıyla karar; dava konusu taşınmazın satış tarihindeki gerçek değeri belirlenmeden ivazlar arasında önemli oransızlık olup olmadığı incelenmeden eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar (III)

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih; esas ve karar sayılı ilamı ile ivazlar arasında bedel farkı olmadığı, davalılar arasında tanışıklık olmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, dava konusu taşınmazın 16.500,00 TL ile satıldığını, üçüncü kişinin banka kanalı ile ödendiğini belirttiği dekontlarda dava konusu taşınmazın bedeline ilişkin olduğu yönünde açıklama olmadığını, tapuda düşük bedel gösterilmesinin açıkca muvazaanın göstergesi olduğunu, vekalet ücretinin tapuda gösterilen 16.500,00 TL üzerinden olması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık , İİK'nın 277 ve devamı maddelerine göre açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanun'un 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, üçüncü kişi tarafından yapılan ödemelere ilişkin belgelerde taşınmaz satışı açıklamasının yer aldığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6818, Karar No: 2015/17957, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6818 E.  ,  2015/17957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/478-2014/796

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3) 15 yaş aralığındaki bıttım ağacı, ile 15 yaşlarındaki dut ağaçlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5984, Karar No: 2024/4125, Tarih: 28.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5984 E.  ,  2024/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/282 E., 2016/147 K.

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile silahla tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade-onama-bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede sanıklar ... ve ...'ın isimlerine yer verilmiş ise de; sanıklar haklarında kurulan hükümlere yönelen herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından anılan sanıklar kapsam dışı bırakılarak yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında kasten yaralama suçundan ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen ''Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin kararlarına karşı, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264/1. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...’ın yasa yolu ile merciinde yanılmaları, haklarını ortadan kaldırmayacağından, 5271 sayılı Kanun'un 264/2 ve 268 inci maddelerine göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin tebliğnameye uygun olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ..., sanık ... ve sanık ... haklarında birden fazla kişi ile silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...’a yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,3-e. maddesine uyan kasten yaralama suçunun ve sanıklar ..., sanık ... ve sanık ...’a yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a-c. maddesine uyan birden fazla kişi ile silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 17.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Sanık ...’a yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,3-e. maddesine uyan kasten yaralama suçunun ve sanıklar ..., sanık ... ve sanık ...’a yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a-c. maddesine uyan birden fazla kişi ile silahla tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 17.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... ve sanık ...’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar haklarında açılan kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetin ... sırasında kayıtlı 1 adet bıçak, 2 adet sopa ve 18 adet dolu kartuşun nitelikleri itibarıyla bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmamaları karşısında sahibine iadesine, 4 adet boş kartuşun ise dosyada delil olarak saklanmasına,

28.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30176, Karar No: 2014/13321, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30176 E.  ,  2014/13321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.08.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-.... Otoyolu yapımı nedeniyle ... iline bağlı ... ilçesi dahilinde, dava konusu taşınmaz da dahil olmak üzere kamulaştırılan tüm taşınmazları gösterir kamulaştırma paftaları davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4652, Karar No: 2014/11724, Tarih: 30.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4652 E.  ,  2014/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece, davacıların istemlerine karşılık olarak galleye müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesinden sonra uygulamada duraksamaya sebebiyet olabilecek şekilde kavram birliği dışına çıkılarak erkek ve kız çocukların gelirden nasıl faydalanacaklarına da karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin ikinci, üçüncü ve dördüncü satırlarındaki "evladı olduklarının tespiti ile vakıf gelirlerinden tabaka ve derece gözetilmeden erkek çocukların 2, kız çocukların 1 pay almak suretiyle, gelir fazlasından faydalanmalarına" ibaresi metinden çıkartılarak yerine gelmek üzere "Galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine" cümlesi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5062, Karar No: 2016/2562, Tarih: 30.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/5062 E.  ,  2016/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira sözleşmesinin iptali/feshi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira sözleşmesinin iptali/feshi davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmenin iptali, ödenen kira bedeli ve verilen teminat senetlerinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, kira sözleşmesinin iptali ile teminat senetlerinin iadesine, ödenen kira bedelinin iadesi isteminin ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.