muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6477, Karar No: 2012/11362, Tarih: 16.10.2012

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasında, kamulaştırması yapılan taşınmaz tahsis edildiği kamu hizmeti itibarıyla sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verileceği, ayrıca 11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 6200 sayılı ...'nün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'a eklenen geçici 9. maddenin 3. paragrafında ise DSİ'nin mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen ve DSİ faaliyetleri için Hazine adına kamulaştırılan taşınmazlardan bu maddenin yayımı tarihi itibarıyla satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyetinin, bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde DSİ adına re'sen tescil edileceği tescil işlemi nedeniyle hiç bir bedel ve harç alınmayacağı hükmünü içerdiğinden, kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken terkinine hükmedilmesi,

3-Yukarıda sözü edilen kanun hükmünde kararnamenin 58.maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12499, Karar No: 2019/2015, Tarih: 21.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12499 E.  ,  2019/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli ... köyü 204 ada 1-3 parsellere komşu olan 204 ada 2 ve 113 ada 1 nolu parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin getirtilmesi,

2-3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi,

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı ve arazi kadastrosu sırasında bu taşınmazların ne gibi işleme tabi tutulduğunun kadastro müdürlüğünden sorulması, ayrıca komşularını da gösterir şekilde ilk tesis kadastro paftaları ile halihazır durumu gösterir güncel kadastro paftalarının fotokopi örneğinin kadastro müdürlüğünden istenmesi,

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı ve arazi kadastrosu sırasında bu taşınmazların ne gibi işleme tabi tutulduğunun kadastro müdürlüğünden sorulması, ayrıca komşularını da gösterir şekilde ilk tesis kadastro paftaları ile halihazır durumu gösterir güncel kadastro paftalarının fotokopi örneğinin kadastro müdürlüğünden istenmesi,

4-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritasları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı husularının detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınması, alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

yrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11923, Karar No: 2017/4390, Tarih: 22.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11923 E.  ,  2017/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ve diğerleri aleyhine 15/08/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı halen olarak görev yaptığını, kızı davalılardan ... ile aralarında devam eden boşanma davası olduğunu, 22/04/2013 tarihli nüshasının 1. ve 3. sayfalarında ''Kayınpederin savcı olursa'' '''' başlığı altında haber içeriğinde geçen ve davalı ...'ın beyanı olduğu anlaşılan ''eşime boşanma davası açmamı eski olan babası kendisine yediremedi'', ''devreye girip benimle uğraşmaya başladı'', ''polisler kayınpederim savcı olduğu için beni rahatsız ediyor'' şeklindeki sözlerin yayınlanması nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğundan bahisle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, haber içeriğinde davacının ismi açıkça zikredilmemekle birlikte davacı ile kızını tanıyan ve davacının görevini mesleğini bilen kişiler nezdinde davacının hedef alınarak habere konu edildiği, dava konusu haberin davacının kişilik haklarını ihlal edici nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel

./..

-2-

durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

./..

-2-

durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya içeriğinden; dava konusu yayında kullanılan ifadelerin toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, kamu oyunun bilgilendirilmesi niteliğinde olduğu, yayındaki ifadelerin davacının kişilik haklarına bir saldırı oluşturmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava basın yoluyla kişilik haklarına yapılan saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava basın yoluyla kişilik haklarına yapılan saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu yayın bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının emekli yargı mensubu olarak kızının boşanma davasından yargıyı etkilediği, boşanmayı zorlaştırdığı, polislerin davalı ...'ı rahatsız ettiği iddia edildiğine göre, yayında davacının kişilik değerlerine saldırıda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalılar yönünde verilen kararın dayandığı kanıtlara, yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün bu davalı yönünden onanması, öte yandan; temyiz eden tarafın sıfatı nazara alındığında diğer davalılar hakkında verilen hükmün karar tarihi itibariyle miktar olarak temyiz kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle davalılar ... ve ...'un temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz. 22/06/2017
Yargıtay — Esas No: 2012/7298, Karar No: 2012/7616, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/7298 E.  ,  2012/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından (2 kez) sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından (2 kez) mahkûmiyetine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2012 gün ve 2009/133 Esas, 2012/16 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 11.01.2010 tarihli dilekçesinde, mağdurenin bir yaş küçük yazıldığını ve kemik yaşının tespitini istediğini belirterek, nüfus kaydına göre suç tarihinde 17 yaş 9 ay 3 günlük olan ve doğum tarihinden yaklaşık 4 yıl sonra nüfusa tescil edildiği anlaşılan mağdurenin yaşına itiraz etmesi, mağdurenin doğum tutanağında “evlilik öncesi beraberliğimizden olmuştur. Annesi” şeklinde bir ibareye yer verilmesi ve resmî bir kurumda doğmadığının anlaşılması karşısında, suçun oluşumuna ve vasfının tayinine etkisi bakımından mağdurenin yaş tesbitine esas olacak kemik grafileri çektirilmek suretiyle içerisinde radyoloji uzmanının da bulunacağı hastane sağlık kurulundan rapor alınması, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanmasından sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık ...'nin, kızı olan mağdure 2008 yılı Mart ayı içinde İzmir İlinden kendilerini ziyarete geldiğinde cinsel istismarda bulunduktan sonra, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, 04.12.2008 günü annesine ait bahçeye bakma bahanesiyle götürerek ikinci kez benzer eylemde bulunduğu dosya kapsamından anlaşıldığından, bu eylemlerin zincirleme suç oluşturduğu gözetilerek hakkında TCK.nın 103/2 ve 103/3. maddesi gereğince belirlenen temel ceza üzerinden TCK.nın 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle ceza tayini gerekirken, sanığın vâki eylemleri iki ayrı suç kabul edilip aynı Kanunun 103/2, 103/3, 103/6, 62. maddelerine göre iki kez mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 27.10.2010 tarihli raporunda, 04.12.2008 tarihinde mağduru bulunduğu çocuğun nitelikli cinsel istismarı olayı nedeniyle beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı sorulan mağdurenin, belirtilen tarihte mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilmekle birlikte, 2008 yılı Mart ayı içerisinde maruz kaldığı cinsel istismar olayına ilişkin bir görüş belirtilmemesi ve mağdurenin ruh sağlığının iki kez bozulamayacak olmasına rağmen, her iki eyleme ilişkin de ruh sağlığının bozulduğu kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1043, Karar No: 2019/7039, Tarih: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1043 E.  ,  2019/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, giyinme dolabından mağdur ...’ın çantasını çaldığı, ancak çantanın içinde değerli bir şey bulamayınca çantayı çöpe atarak olay yerinden uzaklaştığı ve iş yeri güvenlik kamera kayıtlarından teşhis edilip yakalandığının anlaşılması karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı yönünde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un ve 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden; dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...’ın çalıştığı iş yerindeki soyunma odasından çantası çaldıktan sonra, içinde bir şey bulamaması nedeniyle çantayı çöp kutusuna atması ve markette çalışan temizlik görevlilerince bulunup mağdura ulaşılarak çantanın tesliminin sağlandığının anlaşıldığı olayda, suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş herhangi bir iade söz konusu olmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3918, Karar No: 2024/17871, Tarih: 26.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3918 E.  ,  2024/17871 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/250 E., 2022/18 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin, mazeret dilekçesi sunduğu duruşmada yargılamaya devam edilerek müdafii hazır bulunmaksızın hüküm kurulması sonucunda aynı Kanun’un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6045, Karar No: 2012/9163, Tarih: 23.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6045 E.  ,  2012/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/04/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisini yaralaması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemiştir.

Davalı, davacının kendisine hakaret etmesi nedeniyle olayın gerçekleştiğini, ceza davasının beklenmesi gerektiğini, maddi tazminatın dayanaksız olduğunu ve taleplerin fahiş olduğunu savunmuştur.

Yerel mahkeme, davacının maddi tazminat istemi yanında 15.000,00 TL olan manevi tazminat isteminin 5.000,00 TL'lik kısmına da hükmetmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, apartman girişinde karşılaşmaları ve davacının davalıya omuz vurup küfretmesi nedeniyle davalının da davacıyı yaraladığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, tarafların kusur durumları, olay tarihinin eski olması ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer davacının tüm temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.