muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15531, Karar No: 2014/13652, Tarih: 03.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/15531 E.  ,  2014/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/498, Karar No: 2018/6363, Tarih: 16.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/498 E.  ,  2018/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/04/2016 tarih ve 2015/739-2016/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların dava dışı ... Turizm İşletmecilik Yatırım ve İnş. Ltd. Şti'nin hissedarları olduğunu, şirketin Aralık 2010 tarihine kadar ... Otelini işlettiğini, bu tarihten sonra otelin dava dışı … Şti.'ne kiralandığını, şirket bünyesindeki gayrimenkullerden kira gelirleri elde edildiğini, elde edilen kârın dağıtılmadığını, zaman içinde davalının haksız uygulamaları sonucu davacının şirketteki hissesinin azaldığını, alınan bir kısım kararların iptali için davalar açıldığını, davalının şirket işlemleri konusunda davacıya bilgi vermediğini, davalının muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeler kullanarak işlem yaptığını, davalının kendisine ait şahıs şirketine yüklü miktarda usulsüz ödemeler yapıldığını, alınmayan malların alınmış gibi gösterildiğini, verilmeyen hizmetler verilmiş gibi faturalar düzenlenip ödemeler yapıldığını, şirket kasasından şahsi harcamalarda bulunulduğunu, gereksiz krediler kullanılarak faiz yükü oluşturulduğunu, sonuç olarak şirketin 5 yılda yaklaşık 4.000.000,00 USD zarara uğratıldığını ileri sürerek, dava dışı şirkete kayyım atanmasını, 2006-2010 yılları arasındaki işlemler nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL'nin faiziyle birlikte şirkete iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle istemini 1.980.000,00 TL artırarak 2.000.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, kayyım atanmasına ilişkin istemin ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/425 Esas sayılı dosyasında derdest olduğunu, müvekkili ile davacının anne-kız olduklarını, şirkete ait otelin eskimesi sebebiyle ticari zorunluluk gereği kiralandığını, davacı tarafça ileri sürülen bir kısım iddiaların başka davalara konu edildiğini ve davaların sonuçlandığını, müvekkilinin sahibi olduğu Elart firması ile şirket arasındaki ilişkinin yasal düzenlemelere uygun olduğunu, zorunluluk hallerinde kredi kullanıldığını, gayrimenkullerin en ekonomik şekilde değerlendirildiğini, müvekkiline ait gayrimenkulün şirkete satılmasıyla her geçen gün kıymetlenen yerin şirkete kazandırılmasının amaçlandığını ve otelin yenilendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, 2006 yılında şirket yevmiye kayıtlarına işlenmeksizin muhtelif dekorasyon, oda tanzimi, mobilya boyası, tablo, tabak, lobi boyası, süsleme ve benzeri isimler altında ayrı ayrı aylık 40.000,00 TL, 70.000,00 TL, 69.900,00 TL ve 94.400,00 TL'lik alımlar yapılmış gibi gösterildiği, 2007 yılında 7 aylık dönemde farklı zamanlarda 4 kez olmak üzere 4.500, 5.000, 3.000 ve 5000 adetlik anahtarlık alımları yapıldığı, boya-dekorasyon, altın varak ve niteliği belirsiz, sonradan denetimi imkansız yüksek tutarlı hizmet alımları gösterildiği, 2008 yılında daha önceki yılda olduğu gibi yine kapsamı belirsiz hizmet alım faturaları düzenlendiği, çok sayıda anahtarlık, tablo, 160.000,00 TL tutarlı kıyafet, 2009 yılında yine içeriği belirsiz hizmet alımlarıyla ilgili 75.000,00 TL, 98.000,00 TL, 76.000,00 TL, 40.500,00 TL, 51.500,00. TL tutarlı hizmet alım faturaları düzenlendiği, 2010 tarihinde hizmet bedeli olarak muhtelif aylara ilişkin 45.000,00 TL, 23.000,00 TL, 28.500,00 TL, 40.000,00 TL, 60.000,00 TL ve 90.000,00 TL tutarlı faturalar düzenlendiği, bu alımların dava dışı şirketin diğer kayıtlarıyla uyumlu olmadığı, gerçek dışı-usulsüz yapılan bu işlemlerle davalıya ait ... firmasına ödenmiş gibi gösterilen tutarların şirket bünyesinden çıkartılarak davalı tarafından mal edinildiği, eylem ve işlem tarihleri gözetilerek dava dışı şirkete yasal faiziyle iadesinin gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 1.961.239,00 TL tazminatın (111.392,00 TL'nin 30/09/2006, 82.600,00 TL'nin 16/10/2006, 82.482,00 TL'nin 27/11/2006, 47.200,00 TL'nin 25/12/2006, 10.620,00 TL'nin 28/02/2007, 24.721,00 TL'nin 31/03/2007, 33.276,00 TL'nin 31/05/2007, 34.810,00 TL'nin 28/06/2007, 17.936,00 TL'nin 30/07/2007, 30.680,00 TL'nin 07/09/2007, 33.807,00 TL'nin 31/12/2007, 17.700,00 TL'nin 15/02/2008, 80.240,00 TL'nin 31/05/2008, 64.900,00 TL'nin 31/08/2008, 141.600,00 TL'nin 30/09/2008, 47.200,00 TL'nin 31/10/2008, 29.205,00 TL'nin 09/12/2008, 88.500,00 TL'nin 31/03/2009, 115.640,00 TL'nin 25/06/2009, 89.680,00 TL'nin 30/09/2009, 47.790,00 TL'nin 25/10/2009, 60.770,00 TL'nin 26/11/2009, 53.100,00 TL'nin 24/02/2010, 27.140,00 TL'nin 24/03/2010, 33.630,00 TL'nin 25/04/2010, 47.200,00 TL'nin 26/05/2010, 70.800,00 TL 'nin 26/06/2010, 91.620,00 TL'nin 26/08/2010, 345.000,00 TL'nin 31/01/2009 tarihinden itibaren) işleyen yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9258, Karar No: 2023/1626, Tarih: 20.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/9258 E.  ,  2023/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/20 E., 2018/81 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar, temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 419 parsel sayılı 9.481.019,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacılar, birleşen dosya davacıları ve katılanlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, kadastro tespitinin iptali istemiyle dava açmışlardır.

3. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 4 üncü maddesine göre yapılan orman sınırlandırmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.02.2014 tarihli ve 2005/35 Esas, 2014/8 Karar sayılı önceki kararı ile, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle ile asıl ve birleşen davaların reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 10.02.2014 tarihli ve 2005/35 Esas, 2014/8 Karar sayılı önceki kararına karşı, birleşen dosya davacısı ... ile müdahiller ... ve diğerleri vekili ve davacı ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2014 tarihli ve 2014/4125 Esas, 2014/6632 Karar sayılı ilamıyla; "eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2014 tarihli ve 2014/4125 Esas, 2014/6632 Karar sayılı ilamıyla; "eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacılar ..., ..., ..., ..., ...'ün davalarının reddine, birleşen dosya davacıları ..., ..., ..., ... (... oğlu), ... ( ... oğlu), ..., ..., ..., ..., ...'ın davalarının reddine, müdahil davacılar (... (... oğlu) mirasçıları) ..., ..., ..., ..., ...'in davalarının reddine, müdahil davacılar ... ve ...'ün davasının reddine, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi Karasivri Mevkii 119 ada 419 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve asli müdahiller vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... temyiz dilekçelerinde; dava konusu taşınmazın atalarından kaldığını ve uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemişlerdir.

2. Asli müdahiller vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın vekil edenleri olan asli müdahillerin atalarından kaldığını ve uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkin olup, dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığı ve taşınmaz üzerinde davacılar ve asli müdahiller lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kanun, 6831 sayılı Orman Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu,

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kanun, 6831 sayılı Orman Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına, hüküm vermeye yeterli kabul edilen üçlü orman bilirkişisi tarafından tanzim edilen rapora ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve asli müdahiller vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 135,50 TL'nin temyiz eden davacı asiller ve asli müdahillerden ayrı ayrı alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.03.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13154, Karar No: 2015/11454, Tarih: 07.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/13154 E.  ,  2015/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : URLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2011/555-2013/685

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.10.2015 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı Z.. O.. ve vekili Avukat T. A. ile temyiz edilen vekili Avukat A. Ö. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan H. Ş.'ün mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ... parsel sayılı taşınmazı kızı Z.'ya temlik ettiğini, taşınmazın ondan da, dava dışı M.. Ö..'e satış suretiyle temlik edildiğini, ilk satışın bedelsiz olduğunu ileri sürerek taşınmazın dava tarihindeki değerinden miras payına isabet eden şimdilik 10.000,00 TL bedelin tahsiline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmış, yarılama sırasında bilirkişi tarafından belirlenen değere göre ıslah suretiyle 51.601,33 TL bedelin tahsilini istediğini bildirmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, alım gücünün bulunduğunu, davacıya da annesinin ... parsel sayılı taşınmazı bedelsiz devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında temlikin minnet duygusu ile yapıldığını bildirmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya, ondan da dava dışı kişiye satış suretiyle temlik edildiği, dosya kapsamı ile davalının murise hastalığı döneminde para gönderdiği, bakıp ilgilendiği, satış bedelinin para dışında hizmet şeklinde de ödenebileceği, taşınmazın temlikini murisin davalıya minnet duygusu ile yaptığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; murisin çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmazı 16.08.1991 tarihli akitle kızı davalıya, onun da 24.11.2010 tarihli akitle dava dışı M.. Ö..'e satış suretiyle temlik ettikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK.) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; muris H. Ş.'ün 1930 doğumlu olup, eşi ve bekar kızı F. ile birlikte yaşadığı, davacının ve davalının murisin kızları oldukları, dava dışı murisin ölen oğlu Korey'den torunları olan iki mirasçısı daha bulunduğu, davalının Almanya'da yaşadığı, çekişme konusu taşınmazı murisin kızı davalıya satış suretiyle temlik ettiği, murisin satışa ihtiyacı bulunmadığı, bakımının da eşi ve kızı tarafından yapıldığı, davalının önce taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını savunduğu, daha sonra ise murisin bakımı ile ilgilendiği için temlikin minnet duygusu ile yapıldığının bildirildiği, mahkemece de son savunmaya itibar edilerek sonuca gidildiği görülmektedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, 1086 sayılı HUMK.un 202/2.maddesinde, “müddeialeyh cevap layihasını hasmına tebliğ ettirdikten sonra onun muvafakati olmaksızın müdafaa sebeplerini tevsi veya tebdil edemez.” düzenlemesine yer verilmiş, yine, 6100 sayılı HMK.nin 141. maddesi'nde de, “ taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler........Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez veya değiştirilemez” hükmü getirilmiştir.

Diğer taraftan; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 29.4.2009 günlü 2009/1-130 sayılı karar). Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın satışa ihtiyacı bulunmadığı, köyün ağası olarak bilindiği, dava konusu taşınmazı satış suretiyle kızı davalıya devrettiği, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fahiş fark olduğu, ölene kadar taşınmazı murisin kullandığı, tanık beyanları ve dosya kapsamı ile murisin davacı kızını dışladığı, davalıyı ise daha çok sevdiği, dava konusu taşınmazın temliki bakımından da murisin gerçek irade ve amacının mirasçıdan mal kaçırma olduğu, davalının savunmasını genişletmesine davacının muvafakat etmediği gibi, semen yerine geçebilecek, minnet duygusunu gerektiren bir bakımın yapıldığının da ispat edilemediği sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davacının harcını ikmal ettiği oranda bedel isteği bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22469, Karar No: 2014/1173, Tarih: 28.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22469 E.  ,  2014/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/07/2013

Numarası : 2010/115-2013/359

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, süresi içinde Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 28.01.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı N.. A.. vekili Av.A... D.. Ç.. geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 ncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.