muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7360, Karar No: 2023/7468, Tarih: 14.06.2023

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

27.05.2016 havale tarihli dilekçesi ile; suçun asıl muhataplarının memur olan sanıklar olduğunu, memur sanıkların işlemin nasıl yapılması gerektiğini bildiklerini ikrar ettiklerini, diğer sanıkların hata yapmış olmalarının sanık ...'in azmettirdiği anlamına gelmeyeceğini, azmettirdiğine ilişkin delilin bulunmadığını bildirerek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

30.05.2016 havale tarihli dilekçe ile; sanığın, tapu müdürlüğündeki görevinin vatandaşların taleplerini toplamak olduğu, amirlerinin bilgisi ile iş yoğunluğundan kaynaklı diğer personelin hazırlayamadığı işlemleri hazırladığı, görevine girmeyen işi yapması nedeniyle suçun maddi unsurunun gerçekleşmediği, azmettirme ilişkisinin gerçekleşmediği, suç işleme kastının bulunmadığı yönlerinden kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın sahibi olduğu taşınmazın tapu kaydına şikayetçi ... lehine 5 yıl süreyle konulan taşınmaz satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine ilişkin şerhin, sanık ...'ın 01.04.2014 tarihli tek taraflı talebiyle, ...'nin beyanı alınmadan, Zeytinburnu Tapu Sicil Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak çalışan sanık ... ve bilgisayar işletmeni sanık ... tarafından terkin edilmesi nedeniyle memur sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, sanık ... hakkında bu suça azmettirmeden açılan kamu davasında, Mahkemece; atılı suçtan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafiilerinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafiilerinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için aynı maddenin altıncı fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de; bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada tespit edilebilir maddi bir zararın bulunması gerektiği, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, buna karşın dava konusu edilen eylem itibarıyla sanıkların şikayetçi ...'nin talebi olmadan taşınmaz satış vaadi şerhinin kaldırılması şeklindeki eylemlerinde doğrudan bir zararın bulunmadığı, şikayetçinin mağduriyetine sebep verildiği nazara alındığında, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 51 inci maddeleri gereğince takdiri indirim uygulanarak cezaları ertelenen sanıklar hakkında çelişki oluşturacak biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar ... ve ... hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/353 Esas, 2016/223 sayılı Kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8853, Karar No: 2019/5484, Tarih: 17.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8853 E.  ,  2019/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalının Milli Eğitim Bakanlığına tahsisli taşınmaz üzerinde bulunan ... İlkokul-Ortaokulu’ndaki kantinin işletme hakkını 01.10.2012 tarihli sözleşme ile aldığını, davalının sözleşmenin Genel Şartlar 7. Maddesi uyarınca Okul Aile Birliği kararıyla, daha önce yapılan uyarılara karşın ödeme yapmaması nedeniyle 5 Haziran 2013 tarihinde Malatya 3, Noterliği aracılığıyla ödemelerini yapması hususunda tekrar uyarıldığını, Okul Aile Birliğinin 11/07/2013 tarihinde süresinde ödenmeyen işletme bedelleri için sözleşmenin feshi kararı alarak davalıya ihtarname gönderdiğini, ihtarname ile kantin işletmesi sözleşmesinin feshinin davalı tarafa bildirildiğini, alacağın cezai işlemler başlıklı 22. maddesi gereğince cari yıl kira bedelinin tazminat olarak ödenmedi gerektiğini belirterek alacağın doğuşu tarihinden itibaren hesaplanacak gecikme bedeli ile gecikme zammı ve sözleşmenin 22. Maddesi gereğince hesaplanacak tazminat ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, savunmasında özetle; davacının sözleşmenin tarafı olmadığını ve davacı ile sözleşme ilişkilerinin bulunmadığını, fesihte kusuru bulunmadığını, öğrencilerin son dönemde kantinden yararlanmadığını, kar gelirinden mahrum kaldığını, okulun öğrenci sayısının azalarak bazı öğrencilerin okuldan ayrılması doğrultusunda kusuru bulunmadığını, tazminat yahut cezai şart talep edilemeyeceğini, davadan haberdar olmaması nedeniyle savunma imkanından yoksun kaldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu sözleşmenin tarafı olmadığı, sözleşmeden doğan alacağını talep konusunda sözleşmenin tarafı olan okul aile birliğinin husumet ehliyetinin bulunduğu, davacının ise sözleşmenin tarafı olmaması nedeni ile aktif husumet ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre; kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda "Sulh Hukuk Mahkemesi" görevlidir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre; kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda "Sulh Hukuk Mahkemesi" görevlidir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Somut olayda; uyuşmazlık, kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Dava 03/10/2013 tarihinde açılmış olup, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 4/1-a maddesi uyarınca, dava değerine bakılmaksızın davaya bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesine aittir.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22276, Karar No: 2015/15908, Tarih: 20.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22276 E.  ,  2015/15908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/144831

Mahkemesi : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.02.2014

Numarası : 2012/1036- 2014/110

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın .......Temizlik Şirketinin sahibi ve yetkilisi olduğu, ölenin ise bu şirket bünyesindeki eleman olarak evlere ve işyerlerine temizlik işi için gitmekte olduğu, olay günü temizlik için gittiği dairenin mutfak pencere camını silmekte olduğu esnada, dengesini kaybederek 8. kat yüksekten düşerek öldüğü olayda; temizlik işleri ile profesyonel olarak ilgilenen ve yüksek katlarda yapılan temizlik işindeki düşme ve ölüm tehlikesine rağmen, hiç bir güvenlik önlemi almadan, öleni temizlik yapmaya gönderen temizlik şirketi sahibi ve yetkilisi olan sanığın kusurlu olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3448, Karar No: 2008/4774, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3448 E.  ,  2008/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 14.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline bu niteliği ile işlenmesi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... idaresi temyiz etmiştir.

Gerçekten, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmalarını ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zaman aşımı ile mülk edinilmesi olanaksız bulunduğu gibi, sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davalı ... idaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını, esasen bu konuda kesinleşmiş yargı kararı olduğunu savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Çekişme konusu taşınmaz, Karaisalı ilçesi, Çevlik köyü hudutları içinde bulunmaktadır.

Davalı taraf savunmasında, çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Çevlik Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Çevlik Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle Çevlik köyünün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle Çevlik Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, Çevlik Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın Çevlik Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz kadim Çevlik Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim Çevlik Köyünün tarım alanında kaldığını, dava dışı şahıs tarafından kullanıldığını belirttiklerinden tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, varsa dava konusu yer ile ilgili kesinleşmiş mahkeme dosyaları da getirtilerek, taşınmazın niteliğinin saptanıp saptanmadığı, kesin delil veya kesin hüküm koşullarının var olup olmadığı da irdelenmek suretiyle bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1304, Karar No: 2025/4582, Tarih: 16.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/1304 E.  ,  2025/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; davaya konu mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden, 2013 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan en son tarihli faturanın hangi aya ait olduğu sorulup suç tarihi belirlenerek dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi, zamanaşımının gerçekleşmediğinin kabulü hâlinde, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırtılması, suça konu faturaları kullandığı tespit edilen kişiler ve şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusuna sanığın iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması ve toplanan tüm deliller bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki belirlenmesi gerekirken, uyulmasına karar verilen Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 04.03.2019 tarihli ve 2016/8808 Esas, 2019/2162 Karar sayılı bozma ilamının gereği yerine getirilmeden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5915, Karar No: 2017/8376, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/5915 E.  ,  2017/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığın tespiti amacıyla açılan davada yapılan yargılama sonucu, ... 5. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen hükme karşı davalı Kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum vekilince istenilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İstem

Dava, 01.07.1993-24.01.1995 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

II-Cevap

Davalı Kurum vekili, başvuru şartı gerçekleşmeden ve idari prosedür tamamlanmadan dava açılmasının haksız olduğunu ileri sürmüştür.

III-Mahkeme Kararı

A-İlk Derece Mahkeme Kararı

Mahkemece, giriş bildirgesi, kuruluş kayıtları ve dosya içeriğine göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Sebepleri :

Davalı Kurum vekili, başvuru şartı gerçekleşmeden dava açıldığını, milatların gözetilmediğini ileri sürerek istinaf yolu ile mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

B-Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 26.09.2017 gün ve 1274/1402 sayılı ilamı ile özetle, dava açıldıktan sonra başvuru şartının tamamlandığını, bağımsız çalışmaya ilişkin kuruluş kayıtları ve dosya içeriğine göre davalı Kurum vekilinin ileri sürdüğü itirazların, sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-Temyiz Eden:

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

V-Temyiz Nedenleri:

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen karar, davalı Kurum avukatı tarafından, başvuru şartı gerçekleşmeden dava açıldığı, sigortalılık milatlarının gözetilmediğini ileri sürerek usul ve yasaya aykırı mahkeme kararının bozulması gerektiği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

V-İlgili Hukuk Kuralları ve Esasın İncelemesi

IV-Temyiz Eden:

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

V-Temyiz Nedenleri:

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen karar, davalı Kurum avukatı tarafından, başvuru şartı gerçekleşmeden dava açıldığı, sigortalılık milatlarının gözetilmediğini ileri sürerek usul ve yasaya aykırı mahkeme kararının bozulması gerektiği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

V-İlgili Hukuk Kuralları ve Esasın İncelemesi

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasaya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02.08.2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20.04.1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, 14.04.2003 günlü giriş bildirgesi üzerine 06.01.2003 tarihi itibarıyla sigortalılık tescili yapılan davacının, bağımsız çalışmasına ilişkin vergi kaydının 01.07.1993-24.01.1995 tarihleri arası döneme ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, sigorta girişinin 01.07.1993 tarihi olarak alınması gerekirken, 07.01.1993 tarihi olarak alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının 2. fıkrasının başında yer alan “07.01.1993” rakamlarının silinerek yerine “01.07.1993” rakamlarının yazılmasına ve ilk derece mahkemesi hükmünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.