muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13740, Karar No: 2014/16775, Tarih: 11.09.2014

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum dosya kapsamı ile de teyit edilmiştir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için işe alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı kanunla kamu kurumu iş yerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3650, Karar No: 2012/22942, Tarih: 13.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/3650 E.  ,  2012/22942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık hakkında ileride bir daha suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesi uygulanmadığı halde, tam tersi gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine karar verilerek hükümde çelişkiye düşülmesi,

2- Dava konusu kaçak eşyanın cinsi içki olduğu halde, dava konusu olmayan sigaraların müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13/09/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24985, Karar No: 2016/1689, Tarih: 11.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24985 E.  ,  2016/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat alacağının tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 19.03.2004 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalı ...'ın hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemeden oluşan Kurum zararının kusurlu araç sürücüsü davalıdan tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamı istemine ilişkin olup, davalının icra dairesinin yetki itirazının yerinde olduğu ve haksız fiilin meydana geldiği yerde takip yapılamayacağı gerekçesiyle ve İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesine dayalı rücuan tazminat davaları nedeniyle mahkemelerin yetkisi konusunda, 506 sayılı Kanunda düzenleme bulunmadığından, yetkili mahkemenin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yetkiye ilişkin genel hükümleri gözetilerek belirlenmesi gerekmektedir. Öte yandan 5521 sayılı Kanun’un 15’nci maddesinde de “bu Kanunda sarahat bulunmayan hâllerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacı Kurumun, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6'ncı maddesi gereğince; davalı üçüncü kişinin ikametgahının bulunduğu yer mahkemesinde veya aynı kanunun 16'ncı maddesi uyarınca haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer mahkemesinde dava açmak veya takip başlatmak hususunda seçimlik hakkı mevcuttur. Bu nedenle davacının, anılan seçimlik hakkını kullanarak haksız fiilin vuku bulduğu ...'da takip başlatmasında yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davacının iddiası ve davalının sair itirazları değerlendirilerek işin esasına ilişkin hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4993, Karar No: 2017/65, Tarih: 24.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/4993 E.  ,  2017/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.

1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

6217 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a bendi uyarınca, hükmolunan para cezasının miktarı bakımından hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanı ile sanık ... ve savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Yağma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Yağma suçunun, gece vakti işlenmiş olmasına karşın, TCK.149/1. maddesinin “h” bendinin değerlendirmeye esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15863, Karar No: 2023/10615, Tarih: 04.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/15863 E.  ,  2023/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1268 E., 2022/231 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Müsadereye yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2011 tarihli ve 2010/401 Esas, 2011/269 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından, münhasıran müsadereye ilişkin olarak, temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.01.2019 tarihli ve 2017/13232 Esas, 2019/516 Karar sayılı kararı ile hükümde davaya konu eşyanın müsaderesiyle ilgili bir karar verilmemesi sebebiyle dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

3.Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2019 tarihli ve 2010/401 Esas, 2011/269 Karar sayılı ek kararı ile suça konu eşyaların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık ... müdafii ve sanıklar ... ile ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.06.2021 tarihli ve 2020/2517 Esas, 2021/8608 Karar sayılı kararı ile, duruşma açılmadan evrak üzerinde yapılan inceleme sonucu müsadere kararı verildiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

5.Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1268 Esas, 2022/231 Karar sayılı ek kararı ile suça konu eşyaların kaçakçılık suçunun konusunu oluşturmadığından, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde sahiplerine iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, ele geçen eşyaların müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5.Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1268 Esas, 2022/231 Karar sayılı ek kararı ile suça konu eşyaların kaçakçılık suçunun konusunu oluşturmadığından, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde sahiplerine iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, ele geçen eşyaların müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İş yerlerinde madenî yağa çeşitli maddeler katılarak özellikle kamyonculara akaryakıt olarak satıldığı ihbarının gelmesi üzerine, Cumhuriyet savcısının arama kararlarına istinaden yapılan aramalarda sanık ...'a ait iş yerinde 76 adet yaklaşık 20 litrelik, ... ve ... isimli şahıslara ait iş yerinde 60 adet ve 825 adet yaklaşık 20 litrelik etiketsiz ve markasız bidonlar içerisinde 10 numara yağ tabir edilen madde ele geçirilmiştir.

2.Ele geçen yağlar hakkında düzenlenen ...- MAM ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan alınan raporların dosya arasında olduğu görülmüştür.

3.Sanıklar aşamalardaki savunmalarında, atılı suçlamaları kabul etmeyerek, ele geçen ürünlerin faturalı olduğunu, yağların iş makinalarının temizliğinde ve hidrolik sistemlerinde kullanıldığını beyan etmişlerdir.

4.Sanıklar tarafından dosya arasına sunulan 19.02.2010 ve 22.02.2010 tarihli faturaların dosya arasında olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verildiği üzere, ihbar üzerine yapılan aramalarda sanıklara ait iş yerlerinde ele geçen ve içerisinde organik çözücü içeren, bu haliyle akaryakıta dönüştürülen yağların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iadesine karar verilmesi hukuka aykırı

bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1268 Esas, 2022/231 Karar sayılı ek kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11430, Karar No: 2006/12605, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11430 E.  ,  2006/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/549, Karar No: 2015/723, Tarih: 22.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/549 E.  ,  2015/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça konu yerin sınırları ile üzerindeki ağaçların cinsleri ve sayıları bilirkişi tarafından belirlenip mahkemece bu sınırlar içindeki ağaçların müsaderesine karar verilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen 6831 sayılı Yasaya aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1434, Karar No: 2006/2211, Tarih: 16.03.2006

18. Hukuk Dairesi 2006/1434 E., 2006/2211 K.

**18. Hukuk Dairesi 2006/1434 E., 2006/2211 K.**

**- ANA TAŞINMAZIN KORUNMASİ**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde projesine ve site yönetim planına aykırı olarak kapatılan balkonun eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, kat mülkiyetli ana taşınmazda kat maliki olan davalı Mustafa'nın A2 Blok 18 nolu bağımsız bölümün balkonunu mimari projeye, yönetim planı hükümlerine ve kat malikleri kurulu kararlarına aykırı olarak kapattığını ileri sürülerek sözü edilen değişikliğin projesine uygun eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi hükmüne göre kat malikleri ana taşınmazın mimari durumunu titizlikle korumakla yükümlü oldukları gibi kat maliklerinden biri diğer tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre bir bağımsız bölümün balkonlarının dış duvar ve cepheleri Yasanm 4. maddesi hükmü uyarınca ortak yer olarak tanımlanmaktadır. Ana taşınmazdaki tüm kat maliklerini bağlayan sözleşme niteliğindeki yönetim planının 22. maddesinde açıkça bağımsız bölümlerin balkonlannın kapatılamayacağı, balkon ve pencerelere güneşlik, jaluzi ve benzeri dış elamanlann taktırılamayacağı hükme bağlanmıştır.

Yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan davalının A2 Blok 18 numaralı bağımsız bölümünün mutfak balkonunu 12 parçadan oluşan cam ile kapattığı, bu camların sabit ray üzerinde kayarak açılıp kapandığı anlaşılmaktadır. Bilirkişinin yerinde saptadığı bu sistemin varlığı dosyadaki fotoğraflarda da görüldüğü gibi bu konuda davanın tarafların arasında da çekişme yoktur. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre balkonu kapatma malzemesinin saydam (cam) ya da ışık geçirmeyen nitelikte olması ve/veya tek parçadan ya da bir kaç parçadan (somut olayda olduğu gibi desensiz 12 cam plakadan) oluşması sonucu değiştirmez. Saptanan bu durum karşısında davalının bağımsız bölümünün balkonunu mimari projeye ve yönetim planının 22. maddesi hükmüne aykırı olarak tüm kat maliklerinin rızası bulunmaksızın kapatmış olmasının Kat Mülkiyeti Yasasının yukarıda değinilen 19. maddesi hükmüne aykırılık oluşturduğu gözetilerek davanın kabulü ile dava konusu edilen balkonun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11916, Karar No: 2009/258, Tarih: 14.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11916 E.  ,  2009/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEMRE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/04/2002

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki yere davalının çocuk parkı yapmak  suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ortak kullanım yerine yapılan çocuk parkının herkesin kullanımına açık olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi .raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı Hazine, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan kıyı kenar çizgisi içindeki yere davalı belediyenin çocuk parkı yapmak suretiyle elattığını ileri sürerek, eldeki davayı açmış, mahkemece 25.4.2002 tarihinde Hakem sıfatıyla baktığı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflara 31.10.2007 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davacı Hazinenin, 6.11.2007 tarihli dilekçe ile yaptığı görev itirazının, mahkemece verilen ek karar ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; mahkemenin ek kararı tarihinde yürürlükte bulunan 3533 Sayılı Yasanın 4.maddesi 19.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24.maddesi ile değişikliğe uğramış, yeni düzenleme ile "taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik" çekişmeler hakemin görev alanından çıkartılmıştır.

Somut olayda, uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olduğu tartışmasızdır. Öte yandan, görev kurulları kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen (kendiliğinden) dikkate alınması zorunludur. Yeni yasal düzenleme eldeki dava bakımından gözönünde bulundurulmalıdır.

Hal böyle olunca, davanın genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazı  yerindedir. Kabulü ile kararın yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.