muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8335, Karar No: 2009/12163, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8335 E.  ,  2009/12163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait taşınmazı şifai kira sözleşmesi ile 13.1.2004 tarihinde kiraladığını, sözleşmeye güvenerek kiralananda tadilatlar yapılması için üçüncü kişiye vermiş olduğu kaporo ve reklam amacıyla bastırdığı el ilanları ile kartvizitler nedeniyle harcamalarda bulunduğunu, ancak davalının sözleşmeye aykırı davranarak söz konusu taşınmazı dava dışı ... Bankasına kiralaması nedeniyle maddi manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 24.250 YTL maddi, 2.000 YTL de manevi tazminatın, zarar tarihinden itibaren faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile yazılı veya şifai herhangi bir kira sözleşmesi yapmadığı gibi, bu konuda üçüncü bir kişiye de yetki vermediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının sözleşmeye güvenerek yapmış olduğu harcamalar nedeniyle 1.250 YTL maddi tazminatın dava tarihinden, 2.000 manevi tazminatın ise olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya ait taşınmazı şifai kira sözleşmesi ile kiraladığını, ancak kiralayanın edimini yerine getirmediğini ileri sürerek, bu nedenle uğradığı zararın tahsilini talep etmiş olup, davada akdi ilişkiye dayanmış, davalı ise davacı ile aralarında herhangi bir kira sözleşmesinin bulunmadığını savunarak, akdi ilişkiyi inkar 2009/8335-12163

etmiştir. Bu durumda akdi ilişkiyi ispat yükümlülüğü davacıya aittir. HUMK’nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenemez. Davacı, davalı ile arasında akdi ilişki olduğunu yasal delillerle ispat edememiştir. Miktar itibariyle davanın tanıkla ispatı mümkün olmadığından, dinlenen tanık beyanlarına da değer izafe edilemez. Davacının dava dilekçesinde ve delil listesinde “yemin” deliline de dayanmadığı anlaşılmakla, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37242, Karar No: 2016/8190, Tarih: 04.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37242 E.  ,  2016/8190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 28.06.2008 tarihinde mikser operatörü olarak davalı şirkete ait İzmit Beton tesisinde çalışmaya başladığını, 29.07.2013 tarihinde iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın sözlü olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 28.06.2008 tarihinden 31.07.2013 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, davacının çalışma düzenini bozduğunu, ücretin bordrolarda belli olduğunu, ihtirazi kayıtsız imzalandığını, ücretin tamamının banka yolu ile ödendiğini, tüm alacakların eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ödemeyi engeller bir nedenle sona erdiği ispatlanamadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla mesai ücreti talebine ilişkin mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, benzer dosyalardan hareketle davacının yaz aylarında 08.00-24.00 arası çalıştığı kabul edilmiş ise de, bu kabul dosya kapsamına uygun bulunmamıştır.

Şöyle ki; davacı tanığı ...’nin beyanından; iş yerinde davacının yaz – kış ayrımı olmaksızın haftanın 5 günü 08.00 – 17.00 arası, 6. gün ise 08.00-21.00 arası çalıştığı anlaşılmıştır. Bu çalışma saatleri dikkate alınarak davacının fazla mesai ücreti hüküm altına alınmalıdır. Bilirkişinin benzer dosyalara ilişkin tecrübesine dayanarak varsayımsal şekilde yaptığı hesaplamaya mahkemece itibar edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15512, Karar No: 2012/16384, Tarih: 08.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15512 E.  ,  2012/16384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

3-... ... Sigorta AŞ. vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı Jandarma Genel Komutanlığına izafeten ... aleyhine 19/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava trafik kazasında yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı Borçlar Kanunu 56. maddesi (E. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi) gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edimemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3497, Karar No: 2025/1721, Tarih: 27.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3497 E.  ,  2025/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/504 E., 2024/847 K.

KAYYIM : ...

İLGİLİ KİŞİ : ... vd.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/43 E., 2020/206 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; açılan izale-i şuyu davasında ... kızı ...'nin 65 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki hissesi için ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/69 Esas ve 2000/62 Karar sayılı ilâmı ile ...Mal Müdürünün kayyım tayin edildiğini, söz konusu davada ... Kızı ...'nin hissesine düşen 1.740,00 TL miktarın kayyımlık hesabına yatırıldığını, bu paranın 10 yıldan uzun süredir kayyım tarafından yönetildiğini belirterek ... kızı ... hakkında gaiplik kararı verilmesi ile adı geçene ait mal varlığının Hazineye aidiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kayyım duruşmada, davayı kabul etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ...İlçesi Mal Müdürünün, ortaklığın giderilmesi davasında adresi bulunamayan paydaşı temsil etmek üzere kayyım olarak atandığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 477/1. hükmünde temsil kayyımlığının, kayyımın yapmakla görevlendirildiği işin bitmesiyle sona ereceğinin düzenlendiğini, bu durumda dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı atanmadığı gibi yasada belirtilen on yıllık resmî yönetimden ve gaiplik koşullarının oluştuğundan da bahsedilemeyeceği belirtilerek ...Mal Müdürünün yönetim kayyımı olmadığı, bu nedenle davada taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

1. Dava dilekçesindeki iddialarını tekrarlayarak Mal Müdürünün 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun uyarınca gaip ... kızı ...'ye kayyım olarak atandığını ve gaibin mal varlığının kayyım tarafından yönetildiğini,

2. 4721 sayılı Kanunun 588. maddesindeki koşulların mevcut olduğunu, mal varlığının 10 yıl resmen yönetildiğini, davanın kabulü gerektiğini, kararın yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesine dayalı gaiplik ve mal varlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir.

2. 4721 sayılı Kanunun 588. maddesindeki koşulların mevcut olduğunu, mal varlığının 10 yıl resmen yönetildiğini, davanın kabulü gerektiğini, kararın yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesine dayalı gaiplik ve mal varlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4733, Karar No: 2021/12625, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4733 E.  ,  2021/12625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 04/11/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Afyonkarahisar İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 665 ve 2684 parsel sayılı taşınmazların zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile bilirkişi heyetinin kök raporu doğrultusunda kamulaştırma bedelinin yeniden belirlenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Dava konusu 2683 parsel sayılı taşınmazın, dava konusu taşınmazlardan 2684 parsel sayılı taşınmaza 10 metre mesafede olduğu dikkate alındığında, yetersiz gerekçe ile zemin metrekare birim değerinin daha düşük kabul edilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

2-) Dava konusu 2683 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasından arta kalan 81,04 m²’lik kısmın yüzölçümü, geometrik durumu, bilirkişi raporundaki özelikleri ile kamulaştırma amacı nazara alındığında bu bölümün kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından, bu kısmın tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kamulaştırmadan kaynaklanan bir değer azalışı olmadığı kabul edilerek aza hükmedilmesi,

3-) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından tespit edilen kamulaştırma bedeline yasal faiz işletilmesi gerekirken, faize ilişkin hüküm kurulmaması,

4-) İlk derece mahkemesinin kararında dava konusu 2683 parsel sayılı taşınmazın tamamının bedeline hükmedilerek davacı idare adına tesciline karar verildiği, istinaf mahkemesinin kararında ise bu parselde kamulaştırılan 23,57 m²’lik kısmın bedeline hükmedildiği gözetildiğinde, dava konusu 2683 parsel sayılı taşınmazda bedeline hükmedilen kısımda tescile ilişkin yeniden hüküm kurulması gerekirken, ilk derece mahkemesince verilen hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

5-) Davacı idarece fazla depo edilen bedel 68.907,03 TL olduğu halde, hükümde iade edilmesine karar verilen bedel toplamının 68.426,90 TL olarak gösterilmesi,

6-) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

7-) Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1123, Karar No: 2013/10475, Tarih: 14.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/1123 E.  ,  2013/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde,

Sanık ... hakkında suç tutanağı düzenlenmediği gibi, sanığın kullandığı iddia edilen yerin, kardeşi olan diğer sanık ... tarafından açma yapılıp kullanılan alan olduğunun, sanıkların savunmaları ve bilirkişilerin raporlarından anlaşıldığı, sanık ...’nın, yargılandığı eski işgal ve faydalanma sahasına yönelik ve bu yere ilişkin yargılama yapıldığını sanarak önceden kendisinin kullandığını beyan ettiği, dava konusu yerlerle sanığın bir ilgisinin olmadığı, tutanak tanıklarının da sanık ...’nın suç yeri ile ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında sanık hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün temyiz itirazlarının incelenmesinde,

a) Sanık hakkında 1500 mk eski ve 500 mk yeni açma sahası üzerinde işgal ve faydalanma suçundan kamu davası açıldığı, 1500 mk alandaki açmanın eski tarihli olduğu ancak işgal ve faydalanmanın tutanak tarihi itibariyle devam ettiği, önceki suç tutanağın 2004 yılında tutulduğu gözetildiğinde 500 mk alandaki yeni açmanın hangi tarihte yapıldığının saptanmadığı gibi buna yönelik bir aştırma da yapılmadığı, sanık hakkında ise hem eski hem yeni açma sahaları nedeniyle işgal ve faydalanmadan hüküm kurulduğu gibi ayıca 6831 sayılı yasanın 93/1. yollamasıyla ağaç kesmeden de hüküm kurulduğu, bilirkişi raporlarında zamanaşımının değerlendirilmesi bakımından, açmanın ne zaman yapıldığına, ağaçların ne zaman kesildiğine ilişkin bir açıklık veya saptama bulunmadığı, suç tutanağında da buna ilişkin bir açıklama bulunmadığı halde ağaçların ne zaman kesildiği kesin olarak saptanmadan eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/911, Karar No: 2014/2855, Tarih: 21.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/911 E.  ,  2014/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Ele geçirilen dikili durumdaki 118.865 kök kenevirin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, TCK'nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca temel cezanın üst sınırdan veya üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.