muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4213, Karar No: 2019/4312, Tarih: 13.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4213 E.  ,  2019/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, emeklilik işleminin haksız olarak iptal edildiğinin tespiti ile, ödenen aylıkların tahsili işleminin iptaline, aylığının kesilme tarihinden itibaren devamına, iptalden sonra tahsil edilen paraların tahsil edilme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline, ilk emekli aylığının iptali ile ikinci emekliliği arasında geçen sürede ödenmeyen maaşlarının yasal faizi ile birlikte tarafına ödenmesine, ilk emekliliğini iptal eden Kurum işleminin iptal edilmesi üzerine ikinci emekliliği ile birleştirilip devamına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7450, Karar No: 2019/2444, Tarih: 27.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7450 E.  ,  2019/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, taksitlendirilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi durumunda kalan taksitlerin tamamının bir defada tahsiline şeklinde karar verilmesi, infazda gözetilebileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2346, Karar No: 2018/12374, Tarih: 26.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2346 E.  ,  2018/12374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 Esas, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra ve İflas Kanununun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicilin memurluğuna bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, 2015 ve 2016 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

1- Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığa İİK'nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde dava ve bütün neticeleriyle beraber cezanın düşeceğinin hatırlatılmaması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye kısmen uygun olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3156, Karar No: 2022/4653, Tarih: 17.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3156 E.  ,  2022/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ihale sonucu davalı ile imzaladığı 15/04/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 15/04/2013 tarihinde sona erdiğini, 2013 yılında yapılan ihaleye, ihale bedeli yüksek olduğundan girilmediğini, davalının sözleşmenin 14. maddesine göre cezai şart bedeli talep ettiğini, kira sözleşmesinin 14. maddesinin TBK'nın 20 vd. maddelerine göre hükümsüz olduğunu ileri sürerek; cezai şartı düzenleyen 14. maddenin sözleşmede yazılmamış sayılmasını veya cezai şarttan hakkaniyet oranında indirime gidilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacı kiracının sözleşmenin bitiş tarihini bilmesine rağmen ihaleye katılmadığını, sözleşme süresi bitmesine rağmen taşınmazı kullanmaya devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile kira sözleşmesinin 14. maddesindeki ceza şartın kaldırılmasına dair verilen karar, davalının temyizi üzerine, Dairemizin 14/03/2019 tarihli ve 2017/5777- 2019/2097 sayılı kararıyla; kira sözleşmesinin 2886 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince süre bitimi itibariyle sona erdiği ve sözleşmenin 14. maddesinde yer alan hükmün geçerli olduğu gözetilerek alacak miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; kararlaştırılan cezai şartın fahiş olması nedeniyle hakkaniyet oranında 1/2 indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle, davacının cezai şartın geçersizliğine karar verilmesi yönündeki talebinin reddine, cezai şartı indirilmesi yönündeki talebinin kabulü ile taraflar arasındaki kira sözleşmesindeki 14. maddesinde yer alan "kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için cari yıl kira bedeline %1'i oranında ceza itirazsız ödenir. " cezai şartının geçerliliğinin tespiti ile 25/03/2021 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen cezai şartan 1/2 oranında indirim yapılarak 10.365,21 TL bedel olarak kabülüne, fazlaya ilişkin talebin reddine ve bu cezai şart nedeniyle davacının davalıya borçlu olduğunun tespitine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davalı harçtan muaf olduğu halde bakiye karar ve ilam harcının davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davalı harçtan muaf olduğu halde bakiye karar ve ilam harcının davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Bundan ayrı davalı tarafından 20.730,42 TL cezai şart alacağı talep edilmiş, bunun üzerine davacı sözleşme hükmünün iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemiştir. Mahkemece, davacının menfi tespit talebi kısmen kabul edildiğine göre reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması, HMK' nın 326. Maddesine aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ü(3) numaralı bendinde yer alan “Peşin alınan 25,20 TL harçtan alınması gerekli karar ve ilam harcı olan 708,04 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 682,84 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine," ifadesinin çıkartılarak yerine, “Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının yatırdığı harcın karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,” ifadesinin yazılmasına, hüküm fıkrasına (5.) numaralı bendinde yer alan "... verilmesine" ifadesinden sonra gelmek üzere "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre hesaplanan 1.740 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/31166, Karar No: 2023/1709, Tarih: 29.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/31166 E.  ,  2023/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/334 E., 2021/967 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/20 Esas, 2020/44 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314. maddesinin ikinci fıkrası ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 3. maddesi yollamasıyla 5/1 maddesi uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2020/334 Esas, 2021/967 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.06.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;

1.Tanık beyanlarının görgüye dayalı olmamasına,

2.Şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

4.Suç işleme kastının bulunmadığı anlaşıldığı taktirde TCK nun 30 ncu maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

26.07.2016 tarihinde 2219473 ve 2219193 ihbar numaralı ve 28.11.2016 tarihinde 3106053 ihbar numaralı sanık hakkında 112 Acil Çağrı Merkezi Müdürlüğüne yapılan ve sanığın FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantılı olduğuna yönelik ihbar tutanaklarının dosya arasına alındığı görülmüştür. İhbar tutanağının incelenmesinden sanığın kardeşi ile sanığın FETÖ terör örgütüne destek verdiği, öğrenci evlerinde kaldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

26.07.2016 tarihinde 2219473 ve 2219193 ihbar numaralı ve 28.11.2016 tarihinde 3106053 ihbar numaralı sanık hakkında 112 Acil Çağrı Merkezi Müdürlüğüne yapılan ve sanığın FETÖ/PDY terör örgütü ile bağlantılı olduğuna yönelik ihbar tutanaklarının dosya arasına alındığı görülmüştür. İhbar tutanağının incelenmesinden sanığın kardeşi ile sanığın FETÖ terör örgütüne destek verdiği, öğrenci evlerinde kaldığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Çorum Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünce 07.02.2018 tarihinde sanık hakkında hazırlanan görüntü tespit tutanağının gönderildiği, tutanak incelemesinde 14.12.2014 günü İstanbul Emniyet Müdürlüğünce FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi isimli şahısların gözaltına alınmasını protesto etmek amacıyla 15.12.2014-24.12.2014 tarihleri arasında Çorum Adliye Sarayı önünde yapılan operasyanlara destek vermek amacıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı HİTİTSİAD, Aktif Eğitim Sendikası ve Ufuk Sağlık Sendikası tarafından organize edilen basın açıklamasına, protestosuna dair alınan görüntü kayıtlarında sanığın da burada bulunduğununun tespit edildiği bildirilmiştir.

Sanıktan ele geçirilen dijital materyal üzerinde yapılan bilirkişisi incelemesi neticesinde 16/12/2019 tarihli bilirkişi raporunda; FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün gizli haberleşme programları olarak kullandığı değerlendirilen EAGLE ve FALCON adlı gizli mesajlaşma uygulamalarına ait kurulum dosyalarının Bluetooth klasörü altına gizlenmiş olduğu, Eagle programının telegram programı altına saklı olduğu, Falcon programının ise Candy Crush isimli oyun programı altına saklı olduğu, ayrıca Bluetooth klasörü altında Clean Them All, Dingtone ve crypt.cryptnote isimli FETÖ/PDY terör örgütü üyeleri tarafından dijital izi olabildiğince ortadan kaldırmak amacıyla kullanıldığı bilinen, gizliliği sağlamaya yönelik programların bulunduğu; yine ele geçen dijital materyaller içerisinde terör örgütü lideri Fetullah Gülen'in fotoğraflarının, Bamteli isimli terör örgütünün propaganda aracı olan internet sitesinde "Hizmet Tiryakiliği" ve "Kimse Yok Mu Diyenlere" başlıklı bir çok yazı ve videonun kayıtlı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Tanık Durna B. beyanında özetle; sanığın kardeşi ile önceden nişanlı olduklarını, sanık hakkında ihbarın kendisi tarafından yapıldığını ve sanığın bu örgütle irtibatlı ve iltisaklı olduğuna dair, beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

Tanık Durna B. beyanında özetle; sanığın kardeşi ile önceden nişanlı olduklarını, sanık hakkında ihbarın kendisi tarafından yapıldığını ve sanığın bu örgütle irtibatlı ve iltisaklı olduğuna dair, beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

30.01.2020 tarihli duruşmada Tanık İ. K.'na tüm çabalara rağmen ulaşılamadığı, yapılan adres araştırmasında da tanığın nerede olduğunun bilinmediği yapılan UYAP sorgusu neticesinde 18.05.2018 tarihinde hakkında yakalama kararı çıkarıldığı, yakalama kararının henüz infaz edilemediği görülmekle CMK'nın 211/1-a maddesi uyarınca tanığın hazırlık aşamasındaki ifadesinin okunulmasıyla yetinilmesine karar verilmiştir. Tanık ...'nun lise öğrenimi sırasında yurtta kaldığını, bu süreçte kendilerine gerçek isimlerini vermeyen sanığın ismini Emrah olarak bildiğini, sanığın kendilerine "abilik" yaptığını beyan ettiği görülmüştür.

Sanık hakkında 26.07.2016 tarihinden 112 Acil Çağrı Merkezi Müdürlüğüne yapılan ihbarda sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibat ve iltisaklı olduğunun bildirilmesi nedeniyle mahkememizce bilgi ve görgüsüne başvurulan tanık Durna B.'nin sanığın kardeşinin geçmişte nişanlısı olduğunu, aynı zamanda uzaktan akrabaları olduğu için de bilgi sahibi olduğunu, sanığın erkek kardeşinin kendisine orta okul döneminde FETÖ'nün evinde kaldıklarını, onlara minnet borçları olduğunu, onlarla iç içe olmalarından gurur ve sempati ile bahsettiğini, sanığın kardeşinin telefonunda bylock uygulamasını bizzat gördüğünü, bu uygulama üzerinden konuştuklarını, terör örgütünün faaliyetlerinin buradan yürütüldüğünü ve sanığın da kullandığını, sanığın kardeşinin maaşınının bir kısmını FETÖ terör örgütüne verdiğini, sanığın da memur olduğunda vereceğini duyumladığını, evliliğinin örgüt içerisinden biri ile olması gerektiğini yine bir sohbet olduğunda telefonlarının ağabey-kardeş uzaklaştırıp başka yere koyduklarını söylediğini, sanığın kardeşi ya da kendisi ile herhangi bir husumeti bulunmayıp, tanıklık etmesinde de geçmişte yaşamış olduğu nişanlılığın ilgisi olmadığını beyan ettiği; yine sanık hakkında beyanda bulunan ancak tüm çabalara rağmen ulaşılamayan ve yapılan UYAP sorgusu neticesinde 18/05/2018 tarihinde hakkında yakalama kararı çıkarılmakla birlikte, yakalama kararının henüz infaz edilemediği görülen ve bu sebeple CMK'nın 211/1-a maddesi uyarınca hazırlık aşamasındaki ifadesi okunulmasıyla yetinilen tanık ...'nun lise öğrenimi sırasında yurtta kaldığını, bu süreçte kendilerine gerçek isimlerini vermeyen sanığın ismini Emrah olarak bildiğini, sanığın kendilerine "abilik" yaptığını beyan ettiği ve ihbarcı tanığın beyanlarına paralel beyanlarda bulunmuş olduğu;