muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4298, Karar No: 2023/1664, Tarih: 21.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/4298 E.  ,  2023/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2014/5 E., 2014/33 K.

KARAR : Tashih talebinin kabulüne

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasında verilen ve kesinleşen kararla ilgili tashih talebinde bulunulması üzerine İlk Derece Mahkemesinin ek kararıyla, tashih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... dava dilekçesinde; Edirne ili ... ilçesi ... Köyü 1503 , 1522 ve 1538 parsel sayılı taşınmazların muris ...'tan miras kalmasına rağmen sadece davalı adına kullanıcı şerhi verildiğini öne sürerek, taşınmazların muris ... mirasçılarının kullanımında olduğuna dair şerh verilmesini istemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/33 Karar sayılı kararıyla; Davanın kabulü ile, dava konusu 1538, 1522 ve 1503 parsel sayılı taşınmazların aynı vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazların kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine şerh edilen "... oğlu ... kullanımındadır." şeklindeki ibarenin iptali ile yerine "İşbu taşınmazın tamamı 6831 Sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan sahada kalmaktadır. ... oğlu ...'ın mirası 20 pay kabul edilerek; (5) pay ... kızı ... Bakraç, (3) pay ... oğlu ..., (3) pay ... oğlu ..., (3) pay ... oğlu ..., (3) pay ... oğlu ..., (3) pay ... kızı .... kullanımındadır." şeklinde şerh düşülmesine karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

3. Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı vekili tashih dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmının 2 nolu bendinde yer alan Hatice'nin "Alagan" olarak yazılan soyisminin "Alagaş" olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3. Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı vekili tashih dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmının 2 nolu bendinde yer alan Hatice'nin "Alagan" olarak yazılan soyisminin "Alagaş" olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile, tashih talebinin kabulüne, dava konusu 1538, 1522 ve 1503 parsel sayılı taşınmazların aynı vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu 1538, 1522 ve 1503 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine şerh edilen "... oğlu ... kullanımındadır." şeklindeki ibarenin iptali ile beyanlar hanesine, "İşbu taşınmazın tamamı 6831 Sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan sahada kalmaktadır. ... oğlu ...'ın mirası 20 pay kabul edilerek; (5) pay ... kızı ... , (3) pay ... oğlu ..., (3) pay ... oğlu ..., (3) pay ... oğlu ..., (3) pay ... oğlu ..., (3) pay ... kızı ... kullanımındadır." şeklinde şerh düşülmesine, yukarıda belirtilen şekilde koyu yazılı kısma ilişkin kararın tashihine, tashih yapılan kısım hariç diğer hususların kesinleşen karar uyarınca aynen geçerli olmasına karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tashih ek kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesinin ek kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 ve 305 inci maddelerine uygun olmadığını, duruşma daveti yapılmadan tashih kararı verildiğini, tavzih yada tashih kararı ile hükümde değişiklik yapılamayacağı gibi ekleme ya da çıkarma da yapılamayacağını, ilamda hiç yer almayan bir kişinin mahkeme kararına eklenemeyeceğini ileri sürerek, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Talep, kesinleşen hükmün tashihi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesinin ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5985, Karar No: 2020/3002, Tarih: 17.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5985 E.  ,  2020/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararı ile aynı mahkemenin 09/01/2019 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/11/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Sanık hakkında, 30/12/2011 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/02/2012 tarihli, 2011/110948 soruşturma, 2012/5111 esas ve 2012/2545 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldıüğı,

2-İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/05/2012 tarihli, 2012/260 esas ve 2012/790 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ayrıca aynı Kanun’un 191/6. maddesi yollamasıyla 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 18/06/2012 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmesini takiben infazı için Karşıyaka Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,

3-Sanığın yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle cezanın kısmen veya tamamen infazı konusunda bir karar verilmesinin mahkemeden talep edilmesi üzerine, İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01/02/2013 tarihli, 2012/260 esas ve 2012/790 sayılı ek kararı ile; 1 yıl hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi gereğince infaz edilmesine karar verilmesinden sonra İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 6545 sayılı Kanun’a göre uyarlama talebinde bulunulduğu,

4- İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 29/06/2017 tarihli, 2012/260 esas ve 2012/790 sayılı ek kararı ile; “uyarlama talebinin kabulüne, infazın durdurulmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının 5 yıl süre ile geri bırakılmasına, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/3. maddesi gereğince 1 yıl tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

5- Denetimli serbestlik tedbirinin infazın tamamlandığının bildirilmesi üzerine de, kanun yararına bozma istemine konu İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09/01/2019 tarihli 2012/260 esas ve 2012/790 sayılı ek kararı ile; tedbirin gereklerine uyduğu ve denetimli serbestlik tedbirinin infaz edildiği gerekçesiyle kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesi uyarınca düşmesine karar verildiği, kararın 05/02/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

./..

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/05/2012 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı kararını müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığı gerekçesiyle 1 yıl hapis cezasının infazına dair İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01/02/2013 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararını takiben, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca uyarlama talebinde bulunulması üzerine, aynen infaza ilişkin ek kararın iptaline, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddesi gereğince 5 yıl süre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince 1 yıl denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararını müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine ilişkin İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09/01/2019 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.

1- İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararı bakımından yapılan değerlendirmede;

1- İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararı bakımından yapılan değerlendirmede;

6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” biçimindeki düzenleme gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonrasında sanık hakkında ayrıca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de; anılan Kanun'un 191/3. maddesindeki "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, anılan maddenin uygulama alanın uyuşturucu madde bulundurmak veya kabul etmek suçundan başlatılan soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi hâli ile sınırlı olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesinde,

2- İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09/01/2019 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararı bakımından yapılan değerlendirmede;

İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ek kararı ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle artık 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin geçerli olduğu ve aynı maddenin 8. fıkrasına göre sanığın 5 yıllık denetim süresine tâbi bulunduğu, bu durumda anılan maddenin onuncu ve on birinci fıkralarında düzenlenen kanunî koşullarının gerçekleşmesi durumuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında verilen denetimli serbestlik kararının gereklerine uyduğundan bahisle düşme kararı verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.” denilerek İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararı ile aynı mahkemenin 09/01/2019 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

./..

C-) Konunun Değerlendirilmesi :

İsabet görülmemiştir.” denilerek İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararı ile aynı mahkemenin 09/01/2019 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

./..

C-) Konunun Değerlendirilmesi :

Sanık ... hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/05/2012 tarihli, 2012/260 esas ve 2012/790 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ayrıca aynı Kanun’un 191/6. maddesi yollamasıyla 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01/02/2013 tarihli, 2012/260 esas ve 2012/790 sayılı ek kararı ile 1 yıl hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi gereğince infaz edilmesine karar verilmesinden sonra uyarlama talebi üzerine, İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli, 2012/260 esas ve 2012/790 sayılı ek kararı ile “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının 5 yıl süre ile geri bırakılmasına ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/3. maddesi gereğince 1 yıl tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infaz edilmesi üzerine de, 09/01/2019 tarihli,2012/260 esas ve 2012/790 sayılı ek karar ile “kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesi uyarınca düşmesine” karar verildiği, anlaşılmaktadır.

1- İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararına ilişkin yapılan değerlendirmede;

1- İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararına ilişkin yapılan değerlendirmede;

6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” biçimindeki düzenleme gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonrasında sanık hakkında ayrıca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/3 maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 191/3. maddesindeki "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin uygulama alanın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan başlatılan soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi hâli ile sınırlı olduğu gözetilmeden , mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra ayrıca hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi kanuna aykırıdır.

2- İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09/01/2019 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararına ilişkin yapılan değerlendirmede;

İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ek kararı ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle artık 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin geçerli olduğu ve aynı maddenin 8. fıkrasına göre sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi bulunduğu, bu durumda anılan maddenin onuncu ve onbirinci fıkralarında düzenlenen kanuni koşullarının gerçekleşmesi durumuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında verilen denetimli serbestlik kararının gereklerine uyduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmesi de kanuna aykırıdır.

D-) Karar:

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İzmir (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2017 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararı ile aynı mahkemenin 09/01/2019 tarihli ve 2012/260 esas, 2012/790 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

17/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/32732, Karar No: 2010/1163, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/32732 E.  ,  2010/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin önel verilerek

emeklililik nedeni ile feshedildiğini belirterek, fark kıdem tazminatı, maddi tazminat,

kötüniyet tazminatı ve iş arama izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 27. maddesinde, "Bildirim süreleri içinde işveren, işçiye yeni bir iş bulması için gerekli olan iş arama iznini iş saatleri içinde ve ücret kesintisi yapmadan vermeye mecburdur. İş arama izninin süresi günde iki saatten az olamaz ve işçi isterse iş arama izin saatlerini birleştirerek toplu kullanabilir. Ancak iş arama iznini toplu kullanmak isteyen işçi, bunu işten ayrılacağı günden evvelki günlere rastlatmak ve bu durumu işverene bildirmek zorundadır. İşveren yeni iş arama iznini vermez veya eksik kullandırırsa o süreye ilişkin ücret işçiye ödenir. İşveren, iş arama izni esnasında isçiyi çalıştırır ise işçinin izin kullanarak bir çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ilaveten, çalıştırdığı sürenin ücretini yüzde yüz zamlı öder" şeklinde kurala yer verilmiştir.

Bildirim önelleri içinde işçiye verilmesi gereken yeni iş arama izni kamu düzenini ilgilendirmektedir. İşverenin bu yükümünü azaltan ya da tamanen ortadan kaldıran sözleşme hükümleri geçersizdir.

İşçinin işverene bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da işçinin iş arama ihtiyacı devam edebilecektir.

İşçinin işverene bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da işçinin iş arama ihtiyacı devam edebilecektir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından önel verilerek feshedilmiş ve fesih bildirimi davacı işçiye tebliğ edilmiştir. Ancak davacı işçi verilen önel süresi içinde önel bitmeden iş sözleşmesinin emekliye ayrılması nedeni ile sonlandırılması yönünde dilekçe vermiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 27. maddesi düzenlemesi anlamında, ister işveren isterse işçi önel vererek feshetsin, işçiye günde 2 saat iş arama izni verilmesi gerekir. Somut olayda işçinin emeklilik nedeni ile verdiği ayrılma dilekçesi üzerine ayrıldığı tarihe kadar, işverenin fesih bildirimi sonuçlarını doğurmaktadır. Davacı işçinin verdiği dilekçe , bir anlamda önel süresinin kısaltılmasına ilişkin olup, bu dilekçesi davalının daha önce yaptığı önelli fesih bildirimini ve dolayısı ile önel içinde işverenin 2 saat iş arama izni vermesi gereğini ortadan kaldırmamaktadır. Mahkemece, davacının önel süresi içinde 2 saat iş arama izni verilmemesi nedeni ile zamlı karşılığı ücret alacağının , işçi tarafından feshi halinde iş arama izni istenemeyeceği" gerekçesi ile reddi doğru değildir. Davalı işverenin önelli fesih bildirimi tarihi ile davacının emekli olduğu tarihe kadar kullandırılmayan iş saatleri içindeki günde 2 saat iş arama karşılığı % 100 zamlı ücretin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.