muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4221, Karar No: 2018/12673, Tarih: 20.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/4221 E.  ,  2018/12673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ......... davası sonunda, yerel mahkemece davanın davalı ... yönünden davanın ...... nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili ile davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Davacılar asıl ve birleştirilen davalarında, mirasbırakanları ......’in paydaşı olduğu dava konusu 1112 ada 15 sayılı parseldeki 24/450 payını davalı oğlu .........’a, 19/450 payını davalı oğlu......’e, 15/450 payını birleşen davanın davalısı gelini ......’ya, 19/450 payını davalı oğlu ......’e 13.12.2002 tarihinde, 19/450 payını ise davalı oğlu ......’a 16.12.2002 tarihinde satış suretiyle devrettiğini, bilahare......’in temellük ettiği payı 01.05.2006 tarihinde birleşen davanın davalısı İbrahim’e, adı geçenin de birleşen davanın davalısı ......a sattığı, davalı ...’nın ise temellük ettiği 15/450 payı 14.10.2003 tarihinde birleşen davanın davalısı ......’a, adı geçenin de 07.03.2012 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye devrettiğini, dava konusu devirlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında iptal ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişler, yargılama aşamasında davalı ... hakkındaki davalarından ...... edip, birleşen davanın davalısı ...... hakkındaki davalarını da tazminata dönüştürmüşlerdir.

Davalılar, dava konusu devirlerin muvazaalı olmadığını, satış bedellerinin ödendiğini, mirasbırakanın ......de yaptırdığı ev nedeniyle paraya ihtiyacı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Somut olaya gelince, sözlü yargılama ve hüküm için tayin edilen 10.12.2013 tarihli celse için önceki duruşmada hazır bulunmayan davalı ...!a 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 186/1. maddesi kapsamında davetiye tebliğ edilmeden sonuca gidilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı ... hakkındaki davanın ...... nedeniyle reddine, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle kayıt maliki davalılar ........., ......, ...... ve ...... bakımından tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne, davalı ... yönünden ise tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’nun 140/450 paydaşı olduğu 1112 ada 15 parsel sayılı taşınmazdaki 24/450 payı davalı ...’a, 19/450 payı davalı ......’e, 15/450 payı davalı ...’ya, 19/450 payı davalı ...’e 13.12.2002 tarihinde, 19/450 payı ise 16.12.2002 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle devrettiği, taşınmazın halen 63/450 payının mirasbırakan adına kayıtlı olduğu, davalılardan ......’ın payını 01.05.2006 tarihinde davalı ...’e, İbrahim’in de 08.05.2009 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, yine davalı ...’nın payını 14.10.2003 tarihinde davalı ...’a, ......’ın da 07.03.2012 tarihinde dava dışı ......’e satış suretiyle devrettiği, 1930 doğumlu murisin 06.11.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davalı oğulları ......, ......, ...... ve ......... ile......’den olma torunları............ ve ......, dava dışı kızı ......, kızı ......’den olma dava dışı torunu ...... ile davacı kızları .........’in kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı ... sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı......... Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK 190. madde ve TMK 6. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda, mirasbırakan ...’nun dava konusu taşınmaz dışında adına kayıtlı başkaca taşınmazların bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 140/450 payı muris adına kayıtlı iken toplamda 96/450 payı temlik ettiği, 44/450 payın halen mirasbırakan adına kayıtlı olduğu, tanık anlatımlarına göre işlemlerin gerçek satış niteliğinde olduğu, mirasbırakanla davacılar arasında bir problem olmadığı, bir başka ifade ile mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı gibi mirasbırakanın davalılara yaptığı temliklerin muvazaalı yapıldığının da davacılar tarafından usulünce ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakan ......’in davalılara yapmış olduğu temliklerin mal kaçırma amaçlı olmadığı ve gerçek satış niteliğinde olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar ...... ve ......ın yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8231, Karar No: 2014/18552, Tarih: 18.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8231 E.  ,  2014/18552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 42.032,033 TL tazminatın 02.12.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı adına tahakkuk ettirilen 42.032,33 TL borcun hesaplanmasına ilişkin noksan hizmet hesabı çizelgesinde, astsubay hazırlama okulu ve astsubay sınıf okulu giderleri ile birlikte davalının katıldığı yurt içi kurslara ilişkin maliyet hesabı bulunduğu, ancak davalının katıldığı yurt içi kurslara ilişkin ayrıntılı maliyet çizelgelerinin dosya içerisinde yer almadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalının katıldığı belirtilen kurslara ait ayrıntılı maliyet çizelgelerinin davalı idareden temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29996, Karar No: 2015/9963, Tarih: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29996 E.  ,  2015/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2014/80-2014/336

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15064, Karar No: 2009/522, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15064 E.  ,  2009/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.11.2007 gününde verilen dilekçe ile kişisel hakka dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 10...2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, bayilik sözleşmesinden kaynaklanan elatmanın önlenmesi, kal ve muarazanın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı şirketin 83 ada 2 parsel sayılı taşınmazda intifa ... sahibi olduğunu ve bu yerde davalı ... Petrol Tic. San. ve Ltd. Şti.ye verdiği bayilik yoluyla bu hakkını kullandığını, bayisinin de ... A.Ş. ile otogaz satış sözleşmesi yapmış olduğunu, kendilerinin de ... A.Ş. ile 02.01.2001 tarihli çerçeve sözleşme düzenleyerek otogaz satış sözleşmesi süresi sonuna kadar bayilerinde otogaz satışı yapılmasına ... verdiklerini, ancak süre bitmesine rağmen davalıların otogaz tesislerini kaldırmadığını ve tabelaları da bulundurmaya devam ettiğini ... sürerek elatmanın önlenmesine, otogaz tesisinin kal’ine ve taraflar arasında muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı, yargılama aşamasında 10...2008 tarihli oturumda intifa hakkına konu taşınmaz üzerindeki dava konusu tesislerin kaldırıldığını, davanın konusunun kalmadığını bildirmiştir.

Davalı ...Ş., aralarındaki sözleşme ilişkisinin devam ettiğini, davanın haksız açıldığını, bu nedenle reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin tesislerin kaldırılması ve elatmanın sona erdirilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığı belirtilerek karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuş, dava açılmasına sebebiyet verildiği belirtilerek yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ...Ş. temyiz etmiştir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin tesislerin kaldırılması ve elatmanın sona erdirilmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığı belirtilerek karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuş, dava açılmasına sebebiyet verildiği belirtilerek yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ...Ş. temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı ... Ofisi A.Ş.nin 83 ada 2 parsel sayılı taşınmazda intifa ... sahibi olduğu ve bu yerde davalı ... Petrol Tic. ve San. Ltd. Şti.ne bayilik verdiği anlaşılmaktadır. Davacı şirket, ... Petrol Tic. ve San. Ltd. Şti.nin de içinde bulunduğu çok sayıda bayisine bu tip tesislerde belli bir süre için otogaz satışı izni vermiştir. Bu arada davacı, davalılardan ... A.Ş. ile otogaz tesisi kurulması ve satış yapılmasına ... verme anlamında bir çerçeve sözleşme imzalamıştır. Bu çerçeve sözleşme 02.01.2001 tarihli olup buna göre, bu sözleşmenin ekindeki bayi listesinde bulunan tesislerde ... kardan %15 pay almak şartıyla otogaz satışına izin verilmiştir. Ekli listede yer alan tesislerden birinin de davalılardan ... Petrol Tic. ve San. Ltd. Şti.ne ait olduğu anlaşılmaktadır. ... Petrol Tic. ve San. Ltd. Şti. ile ... A.Ş arasındaki otogaz satış sözleşmesinin 01...2000 tarihli ve 5 yıllık olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ayrıca, taraflar arasında çekişme konusu olmayan diğer bir hususta yargılama aşamasında taşınmaz üzerindeki tesislerin kaldırıldığı hususudur. Bu nedenlede mahkemenin davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurmasında bir isabetsizlik yoktur. Çekişme, davalı yanın dava açılmasına sebebiyet verip vermediği, diğer bir anlatımla yargılama giderlerinden sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği gibi, dava devam ederken dava konusu alacağın ödenmesi, müdahaleye son verilmesi, taşınmaz mülkiyetinin davacıya geçirilmesi gibi nedenlerle dava konusuz kalabilir. Davanın konusuz kalması halinde artık esas hakkında yargılama yapılmasına ve karar verilmesine gerek kalmaz. Ancak mahkemenin yargılamaya devam ederek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi, haksız çıkan tarafı da yargılama giderlerinden sorumlu tutması gerekir.

Somut olayda; davacı şirketin bayisine otogaz satışına çerçeve sözleşme uyarınca 01...2005 tarihine kadar ... verdiği açıktır. Ancak, 01...2005 tarihinden sonrada otogaz satışına devam edilmiş, davalılar davacıya kar payı ödemişler, davacı yan ayrıca davalı ...Ş.ye LPG tesislerinde amblem ve logolarını belirginleştirmesi için ihtar çekmiş, fiili uygulama ile sözleşmenin süresiz uzatıldığı anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi bu şekilde

Somut olayda; davacı şirketin bayisine otogaz satışına çerçeve sözleşme uyarınca 01...2005 tarihine kadar ... verdiği açıktır. Ancak, 01...2005 tarihinden sonrada otogaz satışına devam edilmiş, davalılar davacıya kar payı ödemişler, davacı yan ayrıca davalı ...Ş.ye LPG tesislerinde amblem ve logolarını belirginleştirmesi için ihtar çekmiş, fiili uygulama ile sözleşmenin süresiz uzatıldığı anlaşılmıştır. Taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi bu şekilde

devam ederken davacı şirket 23...2007 tarihinde davalı ...Ş.ye ihtar çekerek LPG tesislerinin kaldırılmasını istemiş, böylece 01...2007 tarihinden sonraki dönem için sözleşme ilişkisinin devam ettirilmeyeceği iradesini göstermiştir. Eldeki davada, 01...2007 tarihinden sonra 22.11.2007 tarihinde açılmış, davanın açıldığı tarihte de LPG tesislerinin davalılar tarafından kullanılmakta olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda da davalıların dava açılmasına sebebiyet verdikleri açıktır. Mahkemenin yargılama giderlerini davalılar üzerinde bırakmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davalı ...Ş.nin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 22.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24301, Karar No: 2023/5959, Tarih: 26.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/24301 E.  ,  2023/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/930 E., 2023/1424 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf talebinin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2010 tarihli ve 2010/115 Esas numaralı iddianamesi ile; suça sürüklenen çocuk hakkında, saat 23.00 sıralarında şikayetçiye ait işyerinin önünden geçtikleri sırada depo olarak kullanılan yerin kapısını açık olarak gördükleri, bunun üzerine hep birlikte içeriden bir şeyler çalmaya karar verdikleri, bu amaçla temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ve ...'in depo önünde gözcülük yaptıkları, diğer suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'in ise sırayla içeri girerek içlerinde üçer paket deterjan maddesi bulunan kolilerden birer tane alıp olay yerinden hep birlikte kaçtıkları eylem nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun, 142/1-b, 143, 116/4, 63/1, 56/1 ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2010 tarihli ve 2010/101 Esas, 2010/382 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri gereği, 1 yıl 3 ay hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/2-4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, 3 yıl denetim süresi öngürülmüş anılan karar 30.09.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin,  26.01.2022 tarihli ve 2021/793 Esas, 2022/99 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 24.04.2011 tarihinde işlediği 5237 sayılı Kanun'un 109/2 ve 109/3-a maddeleri gereği kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan erteli 2 yıl 4 ay 26 ... hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmesi sebebiyle ihbarda bulunulmuştur

3. Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin,  26.01.2022 tarihli ve 2021/793 Esas, 2022/99 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 24.04.2011 tarihinde işlediği 5237 sayılı Kanun'un 109/2 ve 109/3-a maddeleri gereği kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan erteli 2 yıl 4 ay 26 ... hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmesi sebebiyle ihbarda bulunulmuştur

4. İhbar üzerine yeniden ele alınan dosyada,  Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/794 Esas,  2023/70 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkındaki hüküm açıklanmış, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri gereği 1 yıl 3 ay, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/2-4, 31/3 ve 62. maddeleri gereği 6 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Anılan kararın istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/930 Esas, 2023/1424 Karar sayılı ilâmı ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltirerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun tüm zararı giderdiğine, ceza miktarının yüksek olduğuna, hafifletici sebeplerin göz ardı edildiğine, suça sürüklenen çocuğun zor durumda kalması nedeniyle böyle bir harekette bulunmuş olduğuna, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İddia olunan eylem dolayısıyla yapılan yargılamada, mağdurun aşamalarda değişmeyen yakınması, olay ve yakalama tutanağı ile suça sürüklenen çocukların samimi tesirden uzak, dosya kapsamı ile örtüşen ikrarları gözönüne alındığında fikir ve eylem birliği içinde mağdura ait işyerine geceden sayılan bir saat dilimi içinde girerek, üzerlerine atılı hırsızlık ile geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemlerini gerçekleştirdiklerinden İlk Derece Mahkemesince atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1 ve 31/3. maddeleri kapsamında düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 10 yıllık olağan zamanaşımının dolması nedeniyle mahkûmiyet hükümlerinin bütün sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince kamu davalarının düşmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih olan 30.09.2010 ile denetim süresi içerisinde işlediği suç tarihi olan 24.04.2011 tarihleri arasında 7 ay 24 günlük durma süresi, suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3 ve 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2. maddelerinde öngörülen 10 yıllık olağan zamanaşımını süresine eklendiğinde, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı tarih olan 09.06.2010 tarihi ile ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet karar tarihi arasında olağan zamanaşımının dolduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/930 Esas, 2023/1424 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.