muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9995, Karar No: 2024/4349, Tarih: 18.09.2024

2. Dairemizin 23.11.2022 tarihli ve 2022/5619 Esas, 2022/9061 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asıl dava dosyasındaki 07.07.2014 ile 20.02.2015 tarihinde işlendiği iddia olunan hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin ve birleşen dava dosyasındaki 21.11.2014 tarihinde işlenen hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri ile ilgili olarak ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca asıl dava dosyasındaki 07.07.2014 ile 20.02.2015 tarihinde işlendiği iddia olunan hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine, birleşen dava dosyasındaki 21.11.2014 tarihinde işlenen hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren ek Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa yüklenen tüm eylemlerde isnat edilen suçların unsurlarının oluştuğunun ve üst hadden ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmediğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; karar duruşmasında mesleki mazeretleri kabul edilmeyerek, savunma haklarının kısıtlandığına, suç konusu mesajların sanığa aidiyeti ispatlanmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken eksik araştırma neticesinde karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanık hakkında İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/383 Esas sırasına kayıtlı asıl dava dosyasındaki 07.07.2014 ile 20.02.2015 tarihinde işlendiği iddia olunan hakaret suçundan ilk kez verilen mahkûmiyet hükmünün, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemesi ve bölge adliye mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş olması nedeniyle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 272. maddesi uyarınca hükmün istinaf yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik kanun yolu başvurularının görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesince incelenmek üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına İlişkin Hüküm Yönünden

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına İlişkin Hüküm Yönünden

Sanığa yüklenen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan yargılama konusu eylem, 5237 sayılı TCK'nın 125/2. maddesinin yollamasıyla aynı Kanun'un 125/1. maddesinde hakaret başlığı altında yaptırıma bağlanmış olup, cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca anılan suçun asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 67/4. maddesi göz önünde bulundurulduğunda kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunması alınarak sorguya çekildiği 22.12.2015 tarihinden itibaren 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, 5271 sayılı CMK'nın 253/21. maddesi gereğince “Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu” tarih olan 20.01.2020 tarihi ile uzlaştırma raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarih olan 27.02.2020 tarihi arasında duran 1 ay 7 günlük süre de eklendiğinde, temyiz inceleme tarihinden önce 29.01.2024 tarihinde dolduğu, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi kapsamında derhâl beraat kararı verilmesini gerektirir hâllerin de bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri bu sebeple yerinde görülmüş olup, hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık Hakkında Haberleşmenin Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

C. Sanık Hakkında Haberleşmenin Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanık müdafiinin, 18.01.2022 günü saat 12.50’de elektronik imza ile imzalayarak Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden elektronik ortamda gönderdiği dilekçesinde, esasını ve saatlerini de yazarak, Küçükçekmece 19. Asliye Ceza Mahkemesinde, Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde, İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesinde, İstanbul Anadolu 17. Aile Mahkemesinde, İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesinde, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesinde ve Bakırköy 10. Sulh Hukuk Mahkemesinde duruşmaları ve süreli başka işleri olmasından dolayı 18.01.2022 tarihli duruşmanın ertelenip, yeni duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmesini talep etmesi karşısında, Avrupa İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi’nin 6 ve 5271 sayılı CMK'nın 197. maddeleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin mesleki mazeretinin kabulü ile sözlü savunma yapma imkânı verildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, “her ne kadar sanık müdafii … mazeret dilekçesi talebinde bulunmuş ise de gerekçenin belgelendirilmediği, iki önceki celse esas hakkındaki mütalaya karşı süre talebinde bulunduğu ve celse arası mütalaya karşı yazılı beyanlarını sunduğu, 19. celsede duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla AİHS'nin 6. maddesinin alt başlığı olan makul sürede yargılama ilkesi uyarınca dosyanın safahatı gereği…” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık müdafiinin mesleki mazeretinin reddine karar verilip, yargılamaya devamla sanığın ve sanık müdafiinin yokluğunda yazılı şekilde karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9383, Karar No: 2014/15191, Tarih: 30.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9383 E.  ,  2014/15191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 229 parsel ile emsal alınarak incelenen ... Köyü 2882 parsel sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu 229 parsel sayılı taşınmazın 08.12.2010 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Köyü 2882 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 24.03.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Köyü 2882 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 24.03.2010 tarihli satışına ilişkin alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösteren resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 229 parsel ile somut emsal alınarak incelenen ... Köyü 2882 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Değerlendirme tarihi olan 08.12.2010 tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı

./..

2014/9383-15191 -2-

uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının ayrıntılı şekilde belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19678, Karar No: 2014/3548, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19678 E.  ,  2014/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Merkez 2. mıntıka 133 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 24.09.2012 gününden önce; 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen Küçükdalyan mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmede esas alınan 17.01.2008 tarihli alıcı, satıcı satış bedeli ve miktarını gösteren tapu kaydı ile akit tablosunun ve son maliklerini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu Merkez 2. mıntıka 133 parsel sayılı taşınmazın 24.09.2012 olan değerlendirme tarihi, emsal alınarak incelenen Küçükdalyan mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın 17.01.2008 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıkları, imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu Merkez 2. mıntıka 133 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınarak incelenen Küçükdalyan mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belirlenen 2012 yılına ait emlak vergisine esas asgari m² fiyatlarının belediye başkanlıklarından,

Sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2681, Karar No: 2020/4017, Tarih: 14.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2681 E.  ,  2020/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit (katılan ...'e yönelik), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...'e yönelik ayrı ayrı), mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Sanığın, mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve katılan ...'e yönelik tehdit suçlarından beraati ile mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...'e), nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs (katılan ...'e) suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine görev yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafisi ve katılanlar vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8248, Karar No: 2016/651, Tarih: 28.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/8248 E.  ,  2016/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Kenevir ekme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın işyerinde ele geçirilen esrarları, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; kenevir ektiği yerlerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9168, Karar No: 2012/8700, Tarih: 13.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9168 E.  ,  2012/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5293, Karar No: 2016/7171, Tarih: 14.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/5293 E.  ,  2016/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yakınana ait aracı ve parayı yağmaladıktan sonra, aracı kontak anahtarı ile birlikte olay yerine yakın bir mahale bırakıp, yerini yakınana bildirmesi ve kısmi iadeyi sağlaması karşısında; yakınandan rızası sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 168/3-4.maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5352, Karar No: 2013/25560, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5352 E.  ,  2013/25560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2012/154-2012/523

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 13.09.2005 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen 13/09/2005-01/10/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 13.09.2005 – 01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1.093 gün x 0.25 = 271 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.