muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/42319, Karar No: 2011/9022, Tarih: 28.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/42319 E.  ,  2011/9022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında bıçakla kasten yaralama suçundan hükmolunan "1 ay 15 gün hapis" cezasından 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken "1 ay 7 gün hapis" yerine, "1 ay 6 gün" hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebapten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanık hakkında bıçakla kasten yaralama suçundan hükmolunan sonuç cezanın "1 ay 7 gün hapis" olarak belirlenmesine, sanığın 1 ay 7 gün süreyle kahvehaneye, birahaneye, meyhaneye, sinemaya gitmekten yasaklanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22700, Karar No: 2012/16458, Tarih: 03.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/22700 E.  ,  2012/16458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

S.S. Dereköy Sulama Kooperatifinin muhasebe işlerine bakan sanığa yüklenen daha önceden köy kahvesine de asılmak suretiyle saat 10.00'da köy ilköğretim okulunda yapılacağı bildirilen olağan genel kurul toplantısının o saatte okulda ders olması nedeniyle bakanlık temsilcilerinin de rızası ile 13.30'a ertelendiği ve bu konuda tutulan tutanak ile ilan tutanağı arasında saat farkı olmasın diye dört suret olan ilan tutanağından sadece bir adedini değiştirmek suretiyle işlediği iddia olunan "resmi belgede sahtecilik" suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen Kooperatif ortağı olan şikâyetçilerin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği anlaşıldığından şikayetçilerin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12925, Karar No: 2014/12797, Tarih: 18.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/12925 E.  ,  2014/12797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/67-2013/446

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan M.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; O.. İli S... İlçesi G..K..'nde bulunan tescil harici taşınmaz üzerindeki muhtesatın Kamulaştırma Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca tespitine, muhtesatın davalı Hazineye ait olduğunun tespit edilmesi durumunda bedelin ödenmemesine, F.. U..'a ait olduğunun tespit edilmesi durumunda muhtesat bedelinin ilgiliye ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davalı F.. U.. zilyetliğindeki muhtesatın bedelinin tespitine karar verilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, özellikle dava dilekçesine göre dava, M.. H.. de davalı gösterilerek açıldığına göre, davalı M.. H.. yönünden mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçlardan zeytin ağacının değeri gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü ağaç rayiç fiyat listesinde 140-160 TL fiyat aralığında bildirilmesine rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda 170 TL alınmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

3-Kamulaştırma bedelinin tespiti davasının maktu harca tabi olduğu dikkate alınmadan nisbi olarak belirlenen karar harcına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3220, Karar No: 2021/1683, Tarih: 25.05.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3220 E.  ,  2021/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 31/10/2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, davacının içinde yolcu olarak bulunduğu aracın kaza tarihinde zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmadığını, bu nedenle sorumlunun ... olduğunu, kazaya neden olan aracın otobüs olup ticari olduğundan 125.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince iddia, savunma, toplanan delillere göre, başvurunun reddine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyeti’nce Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, kazaya karışan araç gerçek kişi adına kayıtlı, hususi amaçlı otobüs olup kaza günü elma toplamaya giden işçileri taşıdığının, dolayısıyla taşımanın ticari olduğunun anlaşılmasına, aracın yetki belgesi, taşıma kartı olmamasının zorunlu koltuk sigortası kapsamında zarar gören 3.kişi olan yolculara karşı ileri sürülememesine, davaya konu kazanın Akşehir/Konya'dan Yalvaç/Isparta'ya giderken meydana gelmesine, iller arası bu mesafenin 100 km'nin altında kaldığının anlaşılmasına, kazanın Hazine Müsteşarlığı'nın karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyetiyle ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin 1.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren genelgesinden sonra 31.10.2014 tarihinde meydana gelmesine, dolayısıyla bu tarihte iller arası 100 km'nin altında kalan taşımalara "zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası" yaptırma mecburiyeti getiren bir düzenleme bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddedilerek sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7174, Karar No: 2022/9167, Tarih: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/7174 E.  ,  2022/9167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 18.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. (TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılmasına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2009 takvim yılındaki sahte fatura düzenleme suçundan açılan) kamu davasının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 18.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2024/9201, Karar No: 2024/9832, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9201 E.  ,  2024/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1053 Esas, 2024/1288 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.04.2009 Tarihli ve 2008/486 Esas, 2009/449 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

... 01.07.2022 tarihli dilekçesi ile, kısıtlı velayeti altında bırakılan babasının vefat etmiş olduğunu, kısıtlıyı Bademli Mahallesi ... No:47 İspir/Erzurum adresindeki evine bakımı sağlamak üzere getirdiğini, kısıtlı kardeşine vasi atanarak ikamet adresinin değişikliği için izin ve yetki kararı verilmesini talep etmiştir.

... 17.01.2023 tarihli duruşmada, kısıtlının bakımını yaşlanması sebebiyle yapamadığını, şuanda yeni vasi adayı olan ...'in kısıtlıya yaklaşık 6 ayı aşkın zamandır bakmakta olduğunu, kısıtlı ile birlikte yazın İspir ilçesinde, kışın Sultanbeyli ilçesinde kaldıklarını, ikametgahını bu sebeple yanına aldırmak istediklerini, kısıtlının onunla beraber adresinde yaşamakta olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece 17.01.2023 tarihli ek karar ile, vasi ...'in vasilik görevine son verilmesine, kısıtlıya ...'in vasi olarak atanmasına ve yeni atanan vasi ...'e kısıtlının ikametgah adresini değiştirmesi hususunda izin ve yetki verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 31.05.2024 tarihli ek karar ile de, kısıtlının vesayet altına alınması sonrası süreçte kısıtlının Sultanbeyli/İstanbul adresinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu, kısıtlının yerleşim yeri adresinin de İstanbul olarak değiştirildiği, bu nedenle İstanbul Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.06.2024 Tarihli ve 2024/1053 Esas, 2024/1288 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının, Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi kararıyla vesayet altına alındığı, vesayetin Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince takip edildiği, vasi ...'in kısıtlının İspir/Erzurum adresinde bakıldığını bildirmesi üzerine Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 17.01.2023 tarihli ek kararı ile kısıtlının ikametgah adresini değiştirmesi hususunda vasiye izin ve yetki verilmesine karar verildiği, kararın İspir/Erzurum adresine ilişkin olduğu, aynı mahkemece vasinin veya kısıtlının adres değişikliğine ilişkin herhangi bir talebi bulunmamasına rağmen usulüne uygun biçimde yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadan 31.05.2024 tarihli ek karar ile kısıtlının nüfus kayıtlarında adresinin Sultanbeyli/İstanbul olarak değiştirildiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği, yetkisizliğe dair ek karar öncesi usulüne uygun biçimde yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmediğinden halen vesayetin sürdürüldüğü Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 üncü maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibinde yetkili mahkemenin belirlenmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, vasinin İspir ilçesine yerleşim yeri değişikliği talebinin bulunduğu, vesayet makamı olan Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince bu adrese ilişkin yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verildiği, ancak daha sonrasında kısıtlının adresinin Sultanbeyli/İstanbul olarak değiştiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderildiği anlaşılmaktadır. Kısıtlı ya da vasisinin İstanbul iline yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından vesayet dosyasının takibi ile Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18492, Karar No: 2016/8125, Tarih: 03.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18492 E.  ,  2016/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıyla müvekkili arasındaki ticari ilişki nedeniyle müvekkilinin davalıya faturaya dayalı yem sattığını, ancak bedeli ödenmediğinden davalı aleyhine... İcra Müdürlüğü' nün 2013/386 sayılı dosyasından icra takibi yaptıklarını, davalının takibe haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı şirket ile ticari ilişkisinin bulunmadığını, davacı şirketten hayvan yemi almadığını, bir ara ismini ...olarak bildiği kişiden hayvan yemi satın almış ise de, bu kişinin davacı şirketle bağlantısı olup olmadığını bilmediğini, kaldı ki ayıplı bu yemi geri iade ettiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının icra dairesine gönderdiği ödeme emrine itiraz dilekçesinde aradaki ticari ilişkiyi ve malı teslim aldığını kabul etmiş olduğu, mahkemeye gönderdiği cevap dilekçesinde de tevilli ikrarda bulunduğu, her ne kadar davalı yemi iade ettiği savunmasında bulunmuş ve tanık deliline de dayanmış ise de, savunmanın yazılı delille kanıtlanması gerektiği, davalının bu yönde bir delil bildirmediği, mahkemece davalıya yemin teklif etme hakkının hatırlatıldığı, yemin teklifi üzerine davacı şirket temsilcisinin yemini eda ettiği gerekçeleriyle, davanın kabulü ile, davalının ... 11. İcra Müdürlüğü' nün 2013/386 sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına, 6.799,99-TL tutarındaki asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, alacak likit olduğundan hüküm altına alınan alacağın % 20'si olan 1.409,29-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali davası olup, itirazın iptali davasının görülebilmesi için süresinde ve usulüne uygun olarak yapılan bir itirazın olması gerekir. Davalı borçluya ödeme emrinin 23.01.2013' de tebliğ edilmiş olduğu, icra müdürlüğünün itiraz dilekçesini havale tarihinin ise 01.02.2013 olup, 7 günlük yasal süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, mahkemece re' sen dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yerolmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2769, Karar No: 2015/10939, Tarih: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2769 E.  ,  2015/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2010/422-2013/320

Taraflar arasında görülen davada Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.09.2013 gün ve 2010/422-2013/320 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.11.2014 gün ve 2013/17959-2014/17866 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “d.” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 34.080,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18/11/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.