muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1546, Karar No: 2022/12664, Tarih: 05.12.2022

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" başlıklı 191/2-3. maddesinin; "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. (3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun " Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" başlıklı 19. maddesinin de; "Çocuğa yüklenen suçtan dolayı Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşulların varlığı halinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilebilir. Ancak, bu kişiler açısından erteleme süresi üç yıldır." şeklinde olduğu; 5237 sayılı Kanun’un 191/2 maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." hükmünün getirildiği, bu hükmün kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna münhasır olarak düzenlendiği, somut olayda 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 19. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşıldığından Konya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/4376 değişik iş sayılı “itirazın kabulüne ve 11/10/2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına” dair karar kanuna aykırıdır.

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında, Konya 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/12/2019 tarihli ve 2019/1517 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiş ise de;

Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/11/2019 tarihli ve 2019/55164 soruşturma, 2019/784 sayılı kararın kaldırılarak yeniden 11/10/2021 tarihli ve 2019/55164 soruşturma, 2021/754 sayılı kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Konya 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/12/2019 tarihli ve 2019/1517 değişik iş sayılı kararının bozulmasında hukuki yarar kalmadığı anlaşıldığından;

Konya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/4376 değişik iş sayılı “itirazın kabulüne” dair kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar :

Konya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/4376 değişik iş sayılı “itirazın kabulüne” dair kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Konya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/4376 değişik iş sayılı “itirazın kabulüne” dair kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,

05/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3820, Karar No: 2014/3115, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3820 E.  ,  2014/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/192-2013/195

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın trafik kazasında ağır şekilde hasarlandığını, sürücünün olay anında yasal sınırın altında alkollü olduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğini, ihbara rağmen davalının zararı karşılamadığını, aracın hasarlı şekilde 6.750 TL'sına 3.kişiye satıldığını belirterek 25.500 TL sigorta bedeli ile 767 TL çekici ücreti toplamı 26.267 TL'sından 6.750 TL'nın mahsubu ile bakiye 19.517 TL'nın kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza saatinden alkol ölçüm saatine kadar zaman geçtiğini, sürücünün olay anında 0.54 promil alkollü olduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı KTK'nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. Maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasal olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5.maddesinde, taşıtın KTK uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5.maddesinde, taşıtın KTK uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece, nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.

Somut olayda, davacı aracının sürücüsü dava dışı Çağlar Yalçınkol aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere, trafik bilgi levhalarına çarpmıştır. Sürücünün olay anında (Widmark formülüne göre) 0.54 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir. Kaza tutanağı krokisinde davacı aracının 39 mt fren izi olduğu gösterilmiştir. Davalı vekili kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini savunmuştur. Yukarıda açıklanan ilkelere göre sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Davaya konu kazada sürücünün yanında bulunan kız arkadaşı ölmüş, sürücü arkadaşıyla birlikte birer bardak bira içtiklerini, bir başka aracın sıkıştırması sebebiyle direksiyon hakimiyetini kaybettiğini beyan etmiştir. Çağlar Yalçınkol hakkında İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/306-839 sayılı dosyasında taksirle ölüme neden olmak suçundan dava açılmış; bu dosyada alınan bilirkişi raporunda özetle sürücünün uygun olmayan hızı ve acemice hareketi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybettiği, asli ve tam kusurlu olduğu, yolun geniş olduğu, araç ve yol kusuru bulunmadığı, olay saatinde trafiğin yoğun olmadığı bildirilmiş, ceza mahkemesince dava dışı sürücü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

İşbu dava dosyasında mahkemece kusur konusunda uzman bilirkişi dahil edilmeden sigortacı ve nörolog bilirkişi kurulundan rapor aldırılmış ve bu rapora göre olayın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleştiğinden bahisle dava reddedilmiştir. Dava dışı sürücünün kusur durumu, yol, hava, gün durumu, alkol dışında kazanın oluşumuna sebep olabilecek başka bir etken olup olmadığı hususlarında değerlendirme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/306-839 sayılı dava dosyasının getirtilmesi, daha sonra İTÜ gibi kurum ve kuruluşlardan önceki bilirkişiler dışında seçilecek aralarında nöroloji ve kusur konusunda uzman bilirkişilerin bulunduğu bilirkişi kurulundan; olayın oluş şekli, yol, hava durumu,sanığın savunması, ceza mahkemesi dosyası kapsamı, kaza tespit tutanağı ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurlarında etkili olup olmadığının ve davacı aracında bu kaza nedeniyle meydana gelen gerçek zarar miktarının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, önceki bilirkişi kurulu raporunun da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 6.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3189, Karar No: 2014/7301, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3189 E.  ,  2014/7301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'un vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14.11.2000 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9846, Karar No: 2020/683, Tarih: 03.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/9846 E.  ,  2020/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, ...de sınırları içinde bulunan ve kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapusu iptal edilen 1314, 1316, 1318 ve 1320 parsellerin güneyinde kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere 100 m2'lik bina ve gazino olarak kullanılan yapı ile bir kısmı beton, bir kısmı atermit ile kaplı kaçak inşaat meydana getirildiğini, bu alandaki kaçak yapı tüm eklenti ve ağaçların yıkılmasını ve davalının müdahalesinin men’ini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, 20.04.2015 tarihli fen bilirkişi tarafından hazırlanan rapora ekli krokide A1, A2 ve B harfleri ile gösterilen yerlere davalı tarafından vaki müdahalelerin men’ine, müdahale edilen alanlarda bulunan davalı tarafından yapılan, krokide A1 ve A2 harfleriyle gösterilen gazino olarak kullanılan toplam 360.03 m2’lik yapının ve krokide B harfiyle gösterilen bir kısmı beton, bir kısmı atermit ile kaplı 284.65 m2’lik inşaat halindeki yapının kal’ine, krokide C harfiyle gösterilen 104.35 m2’lik mesken, onaylı balık üretim tesisi projesi kapsamında yer aldığından, mesken olarak kullanılan yapıya karşı açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlere yönelik haksız müdahalenin önlenmesi ve üzerindeki yapıların kal’ine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, fen bilirkişisi ...’in 20.04.2015 tarihli raporunda, dava konusu tescil harici yerin imar planına göre kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının tespit edildiği, mahkemece krokide C harfiyle gösterilen 104.35 m2’lik mesken, onaylı balık üretim tesisi projesi kapsamında yer aldığından, mesken olarak kullanılan yapıya karşı açılan davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 3621 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin ilk fıkrasında; kıyılarda ne gibi yapılanmanın mümkün olmayacağı belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bu yerlerde uygulama imar planı gereğince iskele, liman, barınak, yanaşma yeri, rıhtım, su ürünleri üretim ve yetiştirme tesisleri... gibi sayılan yapı ve tesislerin yapılabileceği kabul edilmiştir. Anılan madde hükmünden de anlaşılacağı üzere sözkonusu yapılaşmanın hukuken korunabilmesi, kıyıda uygulama imar planının karar altına alınması ve uygulamaya geçilmesi ile olanaklıdır.

Somut olayda, dava konusu meskene ilişkin olarak, onaylı balık üretim tesisi projesi kapsamında kaldığı gerekçesi ile ret kararı verildiği ancak mesken için yukarıda belirtilen kanun maddeleri ışığında herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava konusu meskene ilişkin olarak, onaylı balık üretim tesisi projesi kapsamında kaldığı gerekçesi ile ret kararı verildiği ancak mesken için yukarıda belirtilen kanun maddeleri ışığında herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davaya konu yapılanma bakımından Kıyı Yasası'nın yukarıda değinilen hükümleri çerçevesinde tüm koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin açıklığa kavuşturulması, meskenin onaylı balık üretim tesisi projesinde yer alıp almadığı, projenin yetkili makamlar tarafından onaylanmış olup olmadığı da araştırılarak, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28212, Karar No: 2013/10078, Tarih: 12.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/28212 E.  ,  2013/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOÇUK : ... İNAL

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın yokluğunda verilip 23.....2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümlere karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 02.07.2010 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince açıklanabilmesi için, mahkemece suça sürüklenen çocuğun duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının ... olması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.