muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6164, Karar No: 2012/13237, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6164 E.  ,  2012/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2008 gün ve 2006/140 Esas, 2008/13 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılanlar vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, servis şoförlüğü yapan sanığın minibüsüyle yaklaşık 2 yıldır para karşılığı mağdureyi oturduğu Taşağıl Köyünden alıp, Seydişehir ilçesindeki okuluna götürüp getirdiği anlaşılmış olması karşısında, sanığın mağdureyi koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin, 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılanlar vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak

hükümlerde TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerlerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/443, Karar No: 2013/21503, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/443 E.  ,  2013/21503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 12.11.1987 -01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. Maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 2590 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 648 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 12.11.1987-01.10.2008 tarihleri arasında laboratuar bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2590x0.25=648 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirketten alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12041, Karar No: 2015/14371, Tarih: 10.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12041 E.  ,  2015/14371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve pay oranında tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis ve alacak isteklerine ilişkindir.

Asıl davada davacı ..., mirasbırakanı ...........'ın 419 parsel sayılı taşınmazını oğlu ...............'ye, 338 parsel sayılı taşınmazını oğlu Ali'ye satış göstermek suretiyle, 3001 parsel sayılı taşınmazını ise vasiyetname suretiyle eşit paylarla .... ve .....'ye devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapuların iptali ile miras payı oranında tescil, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiş, birleşen davada davacı ..., .... ve ...... ise asıl davada ileri sürülen iddilarını tekrarla tapu iptal ve tescil ile 3. kişilere temlik edilen taşınmazlar yönünden alacağa karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerin dolduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa isteği yönünden mirasbırakanın kadastro tespitinden önce öldüğü, 3402 sayılı yasanın 12/3 md.de öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, tenkis isteği yönünden ise Medeni Kanun'da öngörülen hak düşürücü sürelerin dolduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalılar, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerin dolduğunu belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa isteği yönünden mirasbırakanın kadastro tespitinden önce öldüğü, 3402 sayılı yasanın 12/3 md.de öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, tenkis isteği yönünden ise Medeni Kanun'da öngörülen hak düşürücü sürelerin dolduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 419 parsel sayılı taşınmazın hükmen tescil suretiyle ile mirasbırakan ........... adına 06.09.1967 tarihinde tescil edildiği, bilahare murisin anılan taşınmazı 09.12.1971 tarihinde oğlu ...............'ye satış suretiyle devrettiği, çekişmeli 338 parsel sayılı taşınmazın muris adına tapulama ile 05.03.1954 tarihinde tescil edildiği, daha sonra mirasbırakanın 27.06.1972 tarihinde oğlu ..........'a satış suretiyle temlik ettiği, davaya konu 3001 parsel sayılı taşınmazın geldisi 7 sayılı parselin ise 27.03.1953 tarihinde muris adına tapulama ile tespit ve tescil gördüğü ifrazıyla oluşan 3001 sayılı parselin 17.06.1970 tarihinde muris adına tescil edildiği, daha sonra murisin anılan taşınmazını eşit paylar ile 24.06.1976 tarihinde oğulları Ali ve ...............'ye vasiyetname suretiyle temlik ettiği, murisin ölümüyle geriye mirasçı olarak kız çocuklarından olma davacı torunları .........., ......., ........., ve ............ ile kendisinden sonra ölen oğlu ...............'nün çocukları davalı ..., ...., ..... ve ...... ile kendisinden sonra ölen oğlu Ali'nin çocukları davalı ... ve ............ile dava dışı mirasçısı ................'ın kaldıkları, davalı ... ve ...........'ın murisi gelinleri olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; mirasbırakan 1975 tarihinde öldüğünden, davada ölüm tarihi itibariyle 743 sayılı Türk Medeni Yasası hükümlerinin uygulanması gerektiği kuşkusuzdur. Anılan Yasanın 513. maddesi uyarınca bir yıllık zamanaşımı süresi dava tarihi itibariyle (15.11.2011) dolduğundan davanın tenkis isteği yönünden reddedilmiş olması doğru olduğu gibi reddedilen bu istek yönünden dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden davalılar yararına avukatlık ücreti tayin ve tadir edilmesinde de bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalıların tüm temyiz itirazları ile asıl ve birleşen davada davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Asıl ve birleştirilen davada davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince,

Asıl ve birleştirilen davada davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince,

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava açma hakkının murisin ölümüyle ortaya çıktığı Kadastro Yasasında öngörülen hak düşürücü sürenin uygulanmasında murisin ölüm tarihinin büyük önem taşıdığı kuşkusuzdur. Davacının hakkı miras bırakanın ölümü ile doğmaktadır. Muris hayatta iken böyle bir iptal davası açmaya hakkı yoktur. 3402 sayılı yasanın l2/3 maddesinin uygulanabilmesi için de iki koşulun bir arada bulunması zorunludur. Öncelikle davacıların tapulama öncesi dayanacakları bir haklarının doğmuş olması ve murisin tespit tarihinden önce ölmüş olmasıdır.

On yıllık hak düşürücü sürenin tespitin kesinleşme tarihinden itibaren hesaplanacağı da tartışmasızdır.

On yıllık hak düşürücü sürenin tespitin kesinleşme tarihinden itibaren hesaplanacağı da tartışmasızdır.

Somut olayda mirasbırakan taşınmazların geometrik ve hukuksal durumunu belirleyen tespitten sonra öldüğüne göre 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde ifadesini bulan “ kadastrodan önceki hukuki neden” olgusunun gerçekleştiği söylenemez. Esasen Yargıtay uygulamalarında da tutanağın düzenlendiği tarihten sonra ve fakat kesinleşmesinden önceki haklara dayanılarak dava açıldığı takdirde on yıllık hak düşürücü süre kapsamında olmadığı kabul edilmektedir. Eldeki davada da mirasçılık hakkı murisin ölümüyle tespitten sonra doğmuş olup aksi düşüncenin kabulü halinde bu tür davalara kadastro mahkemesinde bakılması gerekeceği tartışmasızdır.

Hâl böyle olunca; tapu iptal ve tescil isteği yönünden hak düşürücü sürenin geçmediği gözetilerek yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca işin esası incelenip işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Asıl ve birleşen davada davacıların, temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16128, Karar No: 2013/12263, Tarih: 25.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16128 E.  ,  2013/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekili Avukat ...... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 21/09/2001 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının ödetilmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 28/12/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ..... vekilleri tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 25/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat....geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Davacı ile davalılardan ... ve ...'in tüm, davalılar .... ..., ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ..., ..., ...'nun diğer temyiz itirazlarına gelince:

a-Dava usulsüz kredi kullanımından dolayı davacı kurumun uğradığı zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, dava bir kısım davalılar yönünden kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

2-Davalılar ..., ..., ...'nun diğer temyiz itirazlarına gelince:

a-Dava usulsüz kredi kullanımından dolayı davacı kurumun uğradığı zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, dava bir kısım davalılar yönünden kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ile davalılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, T.C. Ziraat Bankası Osmanbey Şubesi personeli olan davalıların, Kargo Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti.' Nin müdürü ... 'ın da aralarında bulunduğu 36 şirket çalışanı kişiye... 'a ait taşınmaz üzerinde ipotek tesis etmek suretiyle kredi kullandırdıklarını, adı geçen firma çalışanları adına verilen kredinin teminatı olarak davalılar ..., ..., ... ve Beşiktaş Belediyesinde mühendis Nihat Akar'ın...'a ait olan ve gerçekte arsa vasfında olan taşınmaz yerine ...'ın bilgi ve talimatları ile kendilerinin de dairelerinin bulunduğu apartmana götürerek değeri 125.000.000.000 TL olan yere 330.000.000.000 TL değer biçtiklerini, şirket işçileri adına açılan kredileri işçilerin virman talimatına istinaden Kargo Ltd Şti.nin şubedeki 30421/304684 numaralı mevduat hesabına aktarıldığını, oradan da ...'ın talimatına istinaden Toprakbank Şirinevler şubesine 93.750.000.000 TL nin de ...'a ödendiğini, aynı anda kredi taksitlerinin şirket hesabından ödenmesi hususunda bankaya talimat verdiğini, krediler ödenmeyince 17.5.1999 tarihinde kanuni takip hesaplarına aktarıldığını, adı geçen şirketin çalışanları üzerinden kullandırılan usulsüz kredinin 2.8.2000 tarihi itibariyle 117.216.475.599 TL olduğunu, aynı şekilde Kurtuluş Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti.' ne de işçileri adına kredi kullandırıldığını, 28 kişiye 10.12.1998-21.12.1998 tarihleri arasında 130.000.000.000 TL ekspertiz değerli taşınmaz ipoteği ile 70.000.000.000 TL kredi kullandırıldığını, ödemelerin bir kısmının ......ın şubede bulunan 30003/428465 numaralı hesabına aktarıldığını, SS İlk Işık Konut Kooperatifi üyesi 8 kişiye 18.000.000.000 TL keşif değerli taşınmaz ipoteği karşılığında 14.500.000.000.-TL tüketici kredisi ayrıca tekel işçisi Ali Emanet isimli şahsa da 1.500.000.000 TL kredi kullandırıldığını, kredilere ilişkin belgeleri.... isimli şahsın temin ettiğini, adı geçen kişinin hesabına bir kısım kredinin aktarılmış olduğunu, bunların haricinde.... isimli şahsın taşınmazı ipotek alınarak 13 kişiye 26.000.000.000 TL tüketici kredisi kullandırıldığını, ..... sürücü kursunda çalışır gözüken 12 kişiye 27.000.000.000 TL kredi kullandırıldığını, böylelikle 88 kişi üzerinden açılan usulsüz kredilerin kanuni takibe aktarılmış olduğunu, 20.09.2001 tarihi itibariyle verilen kredilerden dolayı 157.652.458.721 TL ana para 419.157.548.891 TL faiz ve 20.957.877.445 TL gider vergisi olmak üzere davalılardan toplamda 597.767.885.056 TL alacakları bulunduğunu iddia ederek toplam 597.767.885.056 TL'nin tahsil tarihine kadar 4489 sayılı kanunun 2/2 maddesi uyarınca tahakkuk edecek faizi ve masrafları ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, açılan kredilerin usulüne uygun bulunduğunu, genel müdürlüğün koyduğu ilkeler doğrultusunda teminatları alınmak suretiyle kullandırıldığını, bankayı zarara uğratma kasıtlarının bulunmadığını, kullandırılan kredilerle ilgili olarak 300 milyar TL nin üstünde tahsilat yapıldığını, müvekkillerinin 600 kişiye kullandırdıkları kredilerden dolayı sadece 66 adedinde sorun yaşandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, müfettiş raporu ve dosyadan alınan bilirkişi raporuna göre bankacılık usul ve teamüllerine aykırı olarak açılan kredilerden dolayı kusurları bulunmadığı belirlenen davalılar ..., ..., ..., ... aleyhindeki istemin reddine, şube müdürü ve müdür yardımcıları olan davalılar ..., ... ve ... yönünden ise bilgi ve talimatları çerçevesinde açılan usulsüz kredilerden dolayı sorumlulukları bulunduğu kabul olunarak davanın kısmen kabulu ile , bu davalılar ile asıl borçlular arasında mükerrer tahsilata yer verilmemek sureti ile 549.846.79 TL nin 498.412.22 TL lik bölümünün bu davalılardan müştereken ve müteselsilen bakiyesinin ... ile ... den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, kabulune karar verilen ana para tutarı 150.310.87 TL lik miktarın 135.185.81 TL lik ana para bölümüne her üç davalı için dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, keza bakiye 15.125.06 TL lik ana para bölümüne ise ... ve ... için dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Davalılar tacir değildir. Davacı ile aralarında özel hukuktan kaynaklanan bir sözleşme ilişkisi de bulunmamaktadır. Atama tasarrufu ile bankada çalışan personeldir.

Şu durumda, bankacılık ve sigortacılık işlemlerinin tümünden doğan ve bu işlemlerin miktarları veya gelirleri üzerinden hesaplanan ve mükellefleri banka, bankerler ve sigorta şirketleri olan banka sigorta muamele vergisi ( BSMV) ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b-Davanın yasal dayanağının haksız eylem olması nedeni ile haksız eylemden doğan tazminat sorumluluğunda ancak yasal faiz uygulanabilecek olduğu gözetilmeden asıl alacak tutarının zararın doğduğu tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesi yerine temerrüt faizi uygulanması ve avans faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiş olması da doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

c-Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, dava konusu kredilerin verilmesinden önce davacı bankanın şubeye bireysel kredilerde başarılı olmadıklarına yönelik uyarı gönderdiği anlaşılmaktadır. Davalıların, söz konusu uyarı nedeni ile herhangi bir menafaat temin etmeksizin kariyer odaklı olarak şubenin bireysel kredilerini arttırmak için söz konusu yöntemi tercih ettikleri anlaşılmaktadır.