muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19373, Karar No: 2015/320, Tarih: 14.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/19373 E.  ,  2015/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin cezanın haksız ve fahiş olduğuna, katılanlar vekilinin ise hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak,

1-Sanık hakkında 27.07.2007 tarihinde kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine 12. Ceza Dairesince 26.06.2013 günlü, 2012/31972 E, 2013/17432 K sayılı bozma ilamının sanığın aleyhine olduğu gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın savunması alınmadan yeniden hüküm kurularak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanık müdafiinin 10.12.2013 tarihli dilekçe ile bildirdiği mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen yargılamaya son verilerek hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18996, Karar No: 2010/1063, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18996 E.  ,  2010/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2182, Karar No: 2019/6112, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2182 E.  ,  2019/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, yabancı para cinsi üzerinden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile dövizin efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrildiğinde temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL kapsamında kaldığından davalıların temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9884, Karar No: 2016/7250, Tarih: 05.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9884 E.  ,  2016/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30.12.2013 günlü ve 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 günlü ve 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Buna göre, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi; dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması, UYAP ekranına dizi pusulasına uygun ve türlerine göre gruplandırılarak aktarılması suretiyle mümkündür. Aksi halde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan ön incelemesinde;

Davalıya ait vekaletnamenin, Tesisat Tüketim Yıllık Dökümünün, okunaksız tarandığı abonelik sözleşmesinin, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi Kapsamındaki Yetkilerin Ayrıştırılarak Görevli ... Şirketine Verilmesine Dair Sözleşmenin dosyada yer almadığı, ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, temyize konu dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8684, Karar No: 2018/217, Tarih: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8684 E.  ,  2018/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığı ve sicilde kayıtlı adres değişiklikleri tarihlerine göre ticaret sicilinden sorulup, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, şikayet dilekçesinde borçlu şirketin sicil adresini terk ettiğinin Ordu 2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/943 Esas sayılı dosyasında yapılan haciz işlemi sırasında öğrenildiğinin belirtilmesi karşısında şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti bakımından bu dosya getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1695, Karar No: 2025/1115, Tarih: 26.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1695 E.  ,  2025/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2043 E. 2024/88 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/367 E. 2021/360 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı, birleştirilen davada davacı ... vekili, asıl davada davalı ... vekili ve asıl davadaki bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; muris ...'ın ... tarihinde öldüğünü, muris hakkında mahkemenin 1970/774 Esas, 1970/657 Karar sayılı mirasçılık belgesinin alındığını, murisin iki kere evlilik yaptığını, ilk eşi ...'dan müvekkilinin olduğunu, ikinci eşi ...'den çocuğu olmadığını, ...'nin murisin ölümünden sonra 2 evlatlık aldığını, alınan mirasçılık belgesinde ilk eşten olan müvekkilinin mirasçı olarak gösterilmediğini, ikinci eşi ... ile kardeşi ... ... arasında miras taksim edildiğini, murisin öz kızı mirasçı olarak gösterilmediğinden verasette 3/4 payı bölüşen ... ... eşi ... ile çocukları ... ve ...'ın artık muristen gelme bir mirasçılık sıfatının bulunmadığını ileri sürerek; muris ...'ın 1970/774 E. 1970/657 K. sayılı dosyadan alınan mirasçılık belgesinin iptaline, 3/4 miras payının davacı müvekkili adına tespitine, ... ... ... ve mirasçılarının veraset dışı tutulmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleştirilen davada davacı vekili dava dilekçesinde; Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden alınan muris ...'a ait 2013/483 Esas, 2013/887 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı birleştirilen davada davacı ... vekili cevap dilekçesinde: davanın yetkili Mahkemede açılmadığını, bu nedenle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacının dava konusu ettiği veraset ilâmının iptalini gerektirecek bir yasaya ve hukuka aykırılığın mevcut olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Asıl davada davalı ... vekili cevap dilekçesinde: davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı birleştirilen davada davacı ... vekili cevap dilekçesinde: davanın yetkili Mahkemede açılmadığını, bu nedenle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, davacının dava konusu ettiği veraset ilâmının iptalini gerektirecek bir yasaya ve hukuka aykırılığın mevcut olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Asıl davada davalı ... vekili cevap dilekçesinde: davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, muris ...'ın, ...'nın babası olduğunun, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 23.09.2020 tarih ve 2020/278 Esas, 2020/5310 Karar sayılı kararı ile; ''İstinaf kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 1 numaralı hüküm fıkrasındaki ''tespiti ile nüfus kayıtlarının bu şekilde işlenmesine" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "tespitine" kelimesi yazılmak suretiyle Yerel Mahkeme hükmünün düzeltilmiş bu şekli ile onanmasına karar verildiği'', kararın 23.09.2020 tarihinde kesinleştiği ve alt soy ...'nın muris ...'ın mirasçısı olduğunun anlaşılması nedeniyle, asıl davanın kabulüne, Çatalca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/774 Esas, 1970/657 karar sayılı dosyasında verilen mirasçılık belgesinin iptaline, İstanbul ili, Esenyurt ilçesi, ... Mah. Cilt no :5, Hane 5'te nüfusa kayıtlı bulunan ... ve ...'den olma, ... doğumlu, ... TC. kimlik numaralı, muris ...'ın ... tarihinde ölümü ile miras meselesi 16 pay kabul edilerek, bundan; 12 payın ... ile ...'dan olma ... doğumlu ... T.C Nolu ...'ya 2 payın ... ile ... ...'den olma ... doğumlu, ... T.C Nolu ...'ye 1 payın ... ile ...' dan olma ... doğumlu ...T.C Nolu ...' a 1 payın ... ile ...' den olma ... doğumlu ...T.C Nolu ...'a verilmesine, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davalı birleştirilen davada davacı ... vekili, asıl davada davalı ... vekili ve asıl davadaki bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davalı birleştirilen davada davacı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a.Mahkeme tarafından mazeret dilekçesinin kabulüne karar verildiği, halde yokluğunda karar verildiğini, hukuki dinlenilme hakkına riayet edilmediğini,

b.Murisin, davalının amcası olduğunu, murisin nüfus kayıtlarının celp edilmediğini, şahsi sonuçlu babalık davasının hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının mirasçı olamayacağını,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Asıl davada davalı birleştirilen davada davacı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a.Mahkeme tarafından mazeret dilekçesinin kabulüne karar verildiği, halde yokluğunda karar verildiğini, hukuki dinlenilme hakkına riayet edilmediğini,

b.Murisin, davalının amcası olduğunu, murisin nüfus kayıtlarının celp edilmediğini, şahsi sonuçlu babalık davasının hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının mirasçı olamayacağını,

c.Miras hukukunda kimlerin mirasçı olduklarını, mirasın mirasçılara ne zaman geçeceği konusunda temel ilke, mirasın açılma anının göz önünde bulundurulması gerektiğini, mirasın açılma anı ise, mirasbırakanın ölüm tarihi olup, ölüm tarihinde murisin çocuksuz olduğunu, gayrısahih nesepli çocukların baba yönünden mirasçılıklarında sahih nesepli çocuklarla birlikte eşit miras hissesine sahip olmaları 3678 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 23 Kasım 1990 tarihinden itibaren gerçekleşen ölüm olaylarında değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girdiği 29 Mart 1988'den beri uygulanmakta olan bir kural niteliğinde olduğunu, murisin 1953 yılında vefat etmesi nedeniyle uygulanacak olan Eski Medeni Kanuna göre davacı tarafından açılmış şahsi sonuçlu babalık davasının olmaması nedeniyle mirasçı sıfatını kazanamayacağını,

ç.Büyükçekmece 2. Aile Mahkemesi 2018/303 Esas sayılı kararı dışında kalan Mahkeme kararlarına göre 1953 yılında vefat eden murisin evli ve çocuksuz öldüğünü, murisin eşi ... tarafından kayıt iptali davası açıldığını ve ... tarihli 1962/29 Esas 1962/544 Karar sayılı davada, ...'nın babasının muris olduğuna dair kaydın iptal edildiğini ve kararın kesinleştiğini, davacının murisin kızı olmadığına dair mahkeme kararlarını bilmesine rağmen, Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 2013/483 Esas, 2013/887 Karar sayılı veraset belgesini aldığını ve veraset belgesinin iptaline yönelik Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 2014/115 Esas sayılı verasetin iptali davası açıldığını ve işbu davanın Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/367 Esas sayılı davası ile birleştirildiğini, Çatalca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1962/29 Esas 1962/544 Karar sayılı kararından sonra davacının muris ile soybağı ilişkisi kopartıldıktan sonra, 1970 yıllarından 2013 yılına kadar davacının bu konuda sessiz kaldığını beyan etmektedir.

2.Asıl davada davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a.Murisin nüfus kayıtlarının dosya içerisine getirtilmediğini,

b.Muris ...'ın ... tarihinde öldüğü, 1953 tarihinde yürürlükte bulunan 743 sayılı Kanuna göre gayri sahih nesepli çocuk mirasçılarının ya şahsi sonuçlu babalık davasının eski Medeni Kanunun 295. maddesi ile ya da tanıma ile 291. maddesi ile kurulmuş olması gerektiğini, davacının murisin mirasçısı olmadığına dair dava dilekçesinde bir çok kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğunu,

c.Murisin evli ve çocuksuz öldüğünü,

ç.Davacının annesi ...'nın davacının doğum tarihinde evli olup olmadığı konusunda nüfus tescil kayıtlarının getirtilmediğini,

c.Murisin evli ve çocuksuz öldüğünü,

ç.Davacının annesi ...'nın davacının doğum tarihinde evli olup olmadığı konusunda nüfus tescil kayıtlarının getirtilmediğini,

d.İptali istenilen mirasçılık belgesinin de verildiği tarihte geçerli olan mirasçılık belgesine göre hakların iktisap edildiğini,

e.Çatalca Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.10.1970 tarihli ve 1970/774 Esas, 1970/657 Karar sayılı mirasçılık belgesinin geçerli olduğunu beyan etmektedir.

3.Asıl davadaki bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; 1970 tarihinde geçerli olan mirasçılık belgesine göre hak iktisap edildiğini, 1970 tarihli mirasçılık belgesinin geçerli olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl ve birleştirilen davalarda, mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl davada davacı birleştirilen davada davalı ... vekili, asıl davada davalı ... vekili ve asıl davadaki bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18043, Karar No: 2018/25830, Tarih: 29.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18043 E.  ,  2018/25830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdine haklı bir neden bulunmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.