muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6044, Karar No: 2020/2002, Tarih: 04.03.2020

Dosyanın incelenmesinde; davalı hakkında, 08/06/2012 tarihli kaçak elektrik tutanağı düzenlendiği, tutanağa istinaden 11/03/2012-08/06/2012 arası 90 gün üzerinden 56.030,72 TL miktarında kaçak tahakkuku yapıldığı görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kaçak elektrik kullanımının başlangıç tarihinin pamuk ürününün sulama başlangıcı 20/04/2012 tarihi olarak belirlendiği, bu tarihe göre kaçak tespit tarihine kadar 49 günlük kaçak kullanım süresine göre hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan Yönetmelik ve Kurulu kararı gereğince; hükme esas alınan bilirkişi raporunda kaçak elektrik başlangıç tarihi ve kaçak tahakkuku yapılması gereken tarihlerin belirlenmesinde sulama sezonunun başlangıcının esas alınmasına yönelik değerlendirme hatalı bulunmuştur.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, öncelikle dosya yeni bir bilirkişiye verilerek davalı kurumun davacı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik tahakkuk bedeli ve ek tahakkuk bedelinin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve bu yönetmelik gereğince yayınlanan 622 sayılı EPDK kararında belirlenen usül ve esaslarda açıklanan yönteme göre yeniden hesaplanması için rapor alınması ve oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sulama sezonu, esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporuna değer verilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozması gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5385, Karar No: 2016/6424, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5385 E.  ,  2016/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı ...’a ait işyerinde diğer davalı işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılar tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, resmi bayram tatili, dini bayram tatili, fazla mesai ücret alacağı, yıllık izin ücret alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., yüklenici firmalar ile ... arasında alt işveren asıl işveren ilişkisinin olmadığını, anahtar teslim ile veya ihale ile işin bütününün verilmesinin söz konusu olduğunu, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, davacının çalışanları olmadığı için şahsi sicil dosyasının kendilerinde bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir. Ayrıca zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuştur.

Diğer davalı ise usulüne uygun tebligat çıkartılmasına rağmen cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiği, tazminatlarla diğer bazı işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, bu konuda tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren vardiya çizelgeleri ile nöbet değişim çizelgelerini sunmuş ve bilirkişi raporunda kayıtların bulunduğu dönemler için işveren kayıtları üzerinden hesaplamaya gidilmiştir. Davacı vekili rapora itiraz etmiş ve alınan ek raporda istek konusu dönem için bu defa davacı tanıklarının beyanlarına göre haftada 18 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır. Mahkemece ek rapora itibar edilerek ıslaha karşı zamanaşımı defi yönünden resen hesaplama yapılarak isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada vardiya çizelgeleri ile nöbet değişim çizelgeleri yer almakta olup, sözü edilen puantaj kayıtlarının varlığı halinde tanık beyanlarına göre hesaplamaya gidilmesi doğru değildir. Yargıtay onamasından geçen bazı dosyalarda daha fazla hesaplama yapıldığından söz edilerek kayıtlar yerine salt tanık beyanlarının esas alındığı ek rapora göre karar verilmesi hatalıdır.

Fazla çalışma ücreti yönünden kayıtları esas alan bilirkişi raporu ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi yönünden değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2254, Karar No: 2010/5747, Tarih: 28.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/2254 E.  ,  2010/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'ün çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine, sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek şikayet yokluğundan düşürülmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraetine, diğer sanıkların isnat edilen suçlardan beraetlerine dair, Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2009 gün ve 2008/272 Esas, 2009/160 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu, beraeti ve düşmesi kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ... müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/654, Karar No: 2013/6440, Tarih: 26.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/654 E.  ,  2013/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Anayasayı ihlal, silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: TCK'nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59, 31, 33, 40, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

Sanık ... hakkında hükmedilen cezanın süresine göre koşulları oluşmadığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin ise usulüne uygun davet edilmelerine rağmen duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmediklerinden, tüm sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "16.09.2002 ve öncesi" yerine "09.07.1999 ve öncesi " olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ...'nın üyesi bulundukları silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasını cebir ve şiddet kullanarak değiştirme amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun vasfı tayin edilmiş, sanık ...'ın anılan örgütün üyesi olduğu kabul edilmiş, tüm sanıkların cezalarını azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/58, Karar No: 2025/2045, Tarih: 18.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2022/58 E.  ,  2025/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre irtikap suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18/2. maddesi uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2018/236 Esas, 2019/255 sayılı Kararı ile sanığın icbar suretiyle irtikap suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 250/1, 43/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/979 Esas, 2020/3087 sayılı Kararı ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi

Yargılamanın yokluklarında yapıldığına, katılan olmak istediklerine ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği hususlarına yöneliktir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Usul ve yasaya aykırı olarak eksik inceleme ve araştırmayla karar verildiğine, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ve re'sen dikkate alınacak hususlara yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi

Yargılamanın yokluklarında yapıldığına, katılan olmak istediklerine ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği hususlarına yöneliktir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Usul ve yasaya aykırı olarak eksik inceleme ve araştırmayla karar verildiğine, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ve re'sen dikkate alınacak hususlara yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suç tarihinde DSİ Trabzon 221. Şube Müdürlüğünde yapı denetim görevlisi olarak görev yapan sanığın, 2017 yılı içerisinde, görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak, DSİ'den iş alan ve müteahhit olarak çalışan kişilerin işlerinde zorluk çıkaracağı endişesi oluşturmak suretiyle menfaat temin ettiği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; şikayetçi ... tarafından, yasayla düzenlenen usul ve esaslara uyulmadan gizli kamera ile elde edilen görüntü kayıtlarının hukuka aykırı delil niteliği taşıdığı, Anayasa'nın 38. maddesindeki “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez.”, 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a madde-fıkra-bendindeki “Delil kanuna aykırı olarak elde edilmişse reddolunur.” ve aynı Kanun'un 217/2. maddesindeki “Yüklenen suç hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilir.” hükümleri nazara alındığında, hukuka aykırı olarak elde edilmiş bu görüntü kayıtlarının soruşturma veya kovuşturma sırasında kullanılamayacağı, mahkumiyet hükmüne ispat aracı olamayacağı diğer taraftan katılanın yetkili adli makamlara başvurma imkanı olduğu halde başvurmayarak bizzat elde ettiği kamera kayıtlarının ani gelişen ve bir daha elde edilme imkanı bulunmayan kanıt niteliğinde sayılamayacağı ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.01.2016 tarihli ve 2015/9-669 Esas, 2016/38 sayılı Kararında işaret edildiği üzere, ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği ve özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanın ciddiyetini ve bundan doğacak sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca deliller veya emarelerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, şüpheden arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar da göz önünde bulundurulmak suretiyle, somut olaydaki ikrarın delil değerinin ortaya konulması ve ispat sorununun bu şekilde çözümlenmesinin gerektiği nazara alındığında, gizli kamera ile elde edilen görüntü kayıtlarına istinaden alınan ikrarın da kanunda gösterilen hukuka uygun yöntemlerle elde edilmediğinden suçun sübutunda delil olarak değerlendirilemeyeceği gözetilerek, hukuka aykırı nitelikteki bu deliller dışlanarak mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suç tarihi ve suç vasfı suretiyle belirlenmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Hazine vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12307, Karar No: 2012/26287, Tarih: 21.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12307 E.  ,  2012/26287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağında ... ın ormandan ağaç kestiği şeklinde ihbar alındığı, kendisine sorulduğunda orada bulunan fındık bahçesine ...'dan beş yıllığına kiraladığını bir baraka yaptığını beyan ettiği yazılı olmasına ve sanık soruşturma aşamalarında ... 'a kiraya verdiğini 10 senedir oraya çıkmadığını ileri sürmesine göre suç tarihinde ... köyünün muhtar, köy ihtiyar heyeti, köy bekçisi, ve yakın arazi sahipleri dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8552, Karar No: 2019/2748, Tarih: 05.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8552 E.  ,  2019/2748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Red-onama

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3954, Karar No: 2009/8080, Tarih: 08.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3954 E.  ,  2009/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POLATLI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme  konusu  taşınmazların  davalılar ile  müşterek  murisleri  olan  S... T... ve A... T... tarafından  mirasçılardan  mal  kaçırmak  ve davaılı oğulları H... ve K...'a  devrini  sağlamak amacıyla muvazaalı  olarak  ara malik  F...'ye  temlik edildiğini,F...'nin  de   gerçek amaca uygun  olarak  taşınmazları davalılara devrettiğini ileri  sürerek  miras payı  oranında  tapu iptal ve  tescil  isteğinde  bulunmuştur.

Davalılar, davanın  reddini  savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın  reddine  karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, çekişme konusu 189 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki miras bırakan A...'nin payının davacı ile birlikte diğer mirasçılara intikal ettikten sonra, davacının miras payının taksim nedeniyle davalı H...'e tcmlik edildiği; 229 parsel sayılı taşınmazın ise mirasbırakan Sadi adına kayıtlı iken ölümüyle mirasçıları olan davacı ve davalılara intikal ettiği , tarafların taşınmaza elbirliği ile malik oldukları, mirasbırakanlar A... ve S...'nin bu taşınmazlara yönelik olarak yapmış oldukları bir temlikin bulunmadığı belirlenerek mahkemece, çekişme konusu  189 ada 1 sayılı parsel ilc 229 sayılı parsel yönünden davanın rcddine karar verilmiş olmasında bir isabctsizlik yoktur. Bu parsellere ilişkin olarak davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının diğer parsellere ilişkin olarak temyizine gelince; davacı Z...'nin miras bırakan A...'nin 2. eşi S...'nin önceki eşinden olma kızı olup, A...'nin çekişme konusu taşınmazları temlik ettiği 1967 yılında mirasçı gözükmüyor ise de A...'nin  1974 yılında, eşi S...'nin ise 1979 yılında vefat etmesi nedeniyle, sağ kalan eşi S...'nin mirasçısı olarak davacı Z....'nin halefiyet yoluyla muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak dava açabileceği kuşkusuzdur.

Davacının sonradan mirasçı sıfatını kazanması dava açmasına engel değildir. Yargısal uygulamalarda bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır. Zira, mirasbırakanın belli bir mirasçıdan değil, mirastan(terekeden) mal kaçırdığı iddia edilmektedir.

O halde, miras bırakan A...'nin yaptığı temlikler açısından muris muvazaası iddiasının araştırılması gerektiği tartışmasızdır.

Davacının sonradan mirasçı sıfatını kazanması dava açmasına engel değildir. Yargısal uygulamalarda bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır. Zira, mirasbırakanın belli bir mirasçıdan değil, mirastan(terekeden) mal kaçırdığı iddia edilmektedir.

O halde, miras bırakan A...'nin yaptığı temlikler açısından muris muvazaası iddiasının araştırılması gerektiği tartışmasızdır.

Hemen belirtilmelidir ki, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan; diğer  miras bırakan  S...'nin  davalılara  ölünceye  kadar  bakma  akti ile   devrettiği  taşınmazlarında  temlikinin  muvazaalı  olduğu  ileri  sürülmüştür. Dava dilekçesinde  satış  deyiminin  kullanılmış olması iddianın  bu  niteliğini  değiştirmektedir.