muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/931, Karar No: 2009/2947, Tarih: 08.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/931 E.  ,  2009/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı dava dilekçesi ile Büyükçekmece 2.İcra Müdürlüğünün 2002/1278 esas ve Çatalca İcra Müdürlüğünün 2006/99 talimat sayılı dosyalarından borçlu ... Nakliyat İnş.Ltd. Şirketinin borcundan dolayı kendisine ait işyerinde bulunan mallarının 30.06.2006 tarihinde haczedildiğini, işyerinin borçlu şirketle ilgisinin olmadığını ve haczedilen mallar üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmiştir,

Davalı alacaklı, davacının borçlu şirket yetkilisi ... ...’ın eşi olduğunu, haczin yapıldığı işyerinin alacaklılardan mal kaçırma amacı ile davacı eş üzerine yapıldığını, fiilen ikisi tarafından işletildiğini belirterek, haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, borcun doğumundan sonra işyerinin davacı 3.kişiye devredildiği, davacı ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün

ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.60.TL. Kalan onama harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına 8.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3616, Karar No: 2014/3161, Tarih: 19.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3616 E.  ,  2014/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2010/1407-2012/1029

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde manav sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanılarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Sözkonusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin işyeri kayıtları sunulmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yargılama sırasında dinlenen davacı şahitlerinin anlatımına göre dava konusu alacak hesaplanmıştır. Davacı şahitlerinin sadece bir tanesi çalışma saatleri hakkında bilgi vermiş, mesai 18.00’de bitmesine rağmen kendilerinin 19.00-20.00’ye kadar çalıştıklarını beyan etmiştir. Bu tür çalışmanın ne kadar süre olabildiğine dair bilgi vermemiştir. Davalı şahidinin ise davacı ile birlikte aynı bölümde daha uzun süreli çalışması olup, işyerinde vardiyalı olarak çalışıldığını belirterek saatleri hakkında beyanda bulunmuştur. Yapılan işin niteliği dikkate alındığında, davalı şahidinin beyanı dikkate alınarak fazla mesai ücreti alacağının hesaplatılmasının daha doğru olacağı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı şahidinin çalışma saatleri konusundaki beyanı ve bu şahidin davacı ile birlikte çalıştığı süre dikkate alınarak bilirkişiye rapor tanzim ettirerek mevcut ise alacağı hüküm altına alması gereklidir.

3-Kabule göre de, bilirkişi raporunun ardından davacının talebini ıslah etmesi üzerine davalı vekili tarafından ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def’inin dikkate alınmaması da hatalı bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3127, Karar No: 2016/4708, Tarih: 09.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3127 E.  ,  2016/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile sanık ve müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde onbeş yaş içerisinde olan mağdurenin aralarında duygusal arkadaşlık bulunan sanıkla cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka neden olmaksızın cinsel ilişkiye girdiğinin anlaşılması, sanığın eyleminin sonucu olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından hazırlanan 08.04.2014 ve 11.11.2014 tarihli raporların muayene kaydı bölümünde mağdurenin 04.02.2014 ve 31.10.2014 tarihlerinde iki kez muayenesinin yapıldığı ve her iki muayene kaydında da olaydan sonra mağdurede bir kısım psikiyatrik yakınmalar ortaya çıkmakla birlikte muayene tarihleri itibariyle aktif bir şikayetinin olmadığı ve olaydan sonra ortaya çıkan yakınmaların da belirli kriterleri karşılaması nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu ve ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı nitelikte olup olmadığı hususunda tıbben ya da hukuken geçerli ve güvenilir bir yanıt verilemeyeceğinin belirtilmesi, mağdurenin ifadesinde hazır bulunan bilirkişilerin görüşleri ve dosya içeriği karşısında, rapor içeriğinin çelişkili ve kanaat verici nitelikte olmadığı gözetilerek, öncelikle dosyanın, gerekmesi halinde de mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek suçun sonucu olarak ruh sağlığının TCK'nın 103/6. maddesi anlamında bozulup bozulmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15156, Karar No: 2009/17227, Tarih: 12.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/15156 E.  ,  2009/17227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadın 8.6.2009 tarihinde boşanma kararını temyizden feragat ettiğini bildirmiş ve boşanma hükmü kesinleşmiştir. Bu nedenle davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE oyçokluğuyla karar verildi. 12.10.2009 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

8.6.2009 tarihli davacı ve vekili tarafından düzenlenen, temyizden feragate ilişkin dilekçede, aynı tarihli mahkeme kararının tebliğ edildiğine ilişkin bir açıklama bulunmamaktadır.

Davacı kadın, 10.6.2009 tarihinde vekilini azletmiş, gerekçeli karar kendisine 11.6.2009 tarihinde kalemde tebliğ edilmiş, aynı tarihli dilekçesi ile de davasından feragat ettiğini bildirmiştir.

Temyiz süresi, dolayısıyla temyiz hakkı, ilamın usulen taraflardan her birine tebliği ile başlar. (HUMK. md.160) Henüz tebliğ edilmemiş bir ilamla ilgili temyiz hakkı doğmayacağına göre, doğmamış olan bu haktan vazgeçmede söz konusu olmayacaktır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanma hükmü kesinleşmemiş olduğundan, davadan feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere, hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/38923, Karar No: 2015/16373, Tarih: 07.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38923 E.  ,  2015/16373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... ile mağdur sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık .... ile mağdur ...'nın aşamalarda sanık ...'ın ağaç sopa ile mağdur ...'nın kafasına vurduğu yönnüdeki birbirleri ile uyumlu anlatımları, bu anlatımları doğrulayan mağdur ...'nın doktor raporu ile dosya kapsamı karşısında, sanık ...'ın eylemini TCK'nin 86/3-e maddesi kapsamında silahtan sayılan ağaç sopa gerçekleştirmesi ve sanığın üzerine atılı suçun şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3602, Karar No: 2017/2381, Tarih: 23.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/3602 E.  ,  2017/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargılama sırasında dava dilekçesinin ...Temizlik ve ... Temizlik Ortaklığına tebliğ edildiği, ortaklığı oluşturan şirketlerden ...Temizlik Tekstil Gıda ve Dayanıklı Tüketim Sanayi Limited Şirketinin vekaletine sahip vekil tarafından davaya cevap verildiği, gerekçeli kararın da ortaklık adına bu vekile yapıldığı ancak vekilin ortaklığı oluşturan ...Temizlik şirketinden vekaletinin bulunmadığı, buna göre ortaklığı oluşturan ... Temizlik Şirketinin adresi tespit edilerek gerekçeli kararın bu şirkete usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9816, Karar No: 2016/12371, Tarih: 05.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/9816 E.  ,  2016/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmadan 2012 yılının Eylül ayı içerisinde tek senet imzalamak suretiyle iki tane üçlü, 2 tane tekli koltuk takımı aldığını, kısa bir süre sonra koltuk takımının dikişlerinde sökülmeler meydana geldiğini, bir ay sonra yeni koltuk takımı getirdiklerini, yeni koltuk takımını getirdirdiklerinde onlarda hata olduğunu görmesi üzerine davalı firmayı yeniden aradığını, yaklaşık bir ay sonra 3. Koltuk takımının geldiğini, bu koltuk takımlarında da sorunlar meydana geldiğini, davalı firmaya bu durumu da bildirdiğini, ancak davalı firmanın sorunları çözmediği gibi çözme gayreti içerisine girmediğini, bu sebeple dava konusu koltuklar nedeniyle davalıya yaptığı 600, TL ödemenin iadesini, 2.050,00 TL tutarındaki bononun iadesini, ihtilaf konusu koltukların davalıya geri verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın KABÜLÜ İLE ; davacının davalıya ödediği 600,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, Dava konusu mobilyalar karşılığı ... keşideli 2.050.00 TL bedelli 18.09.2012 keşide tarihli bonodan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, Söz konusu bono davalı nezdinde ise davacıya iadesine, Dava konusu olan ve 18.09.2012 tarihli satış sözleşmesi -mal teslimat fişi başlıklı Değişim Halı Mobilya Beyaz Eşya - ... Antetli belgede belirtilen 2.200,00 TL tutarlı mobilya malzemesinin davalıya aynen iadesine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ayıplı olduğu iddia edilen koltuk takımının bedel iadesine ilişkindir. Mahkemece, koltuk takımı üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış düzenlenen rapor doğrultusunda karar verilmiş ise de; dava konusu koltuk takımı üzerindeki bu sorunların neden kaynaklandığı üretim hatası mı yoksa kullanım hatası mı olduğu, koltuk takımındaki ayıp imalat hatası ise ayıbın açık ayıp mı gizli ayıp mı olduğu hususunda yeterli bir inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkeme dava konusu koltuk takımı üzerinde konusunda uzman bilir kişi veya bilirkişi heyetine inceleme yaptırarak ayıbın gizli veya açık ayıp olup olmadığı ve bu mevcut bulguların üretim hatasından mı kullanım hatasından mı kaynaklandığının kesin olarak belirlenip söz konusu ayıp ihbar süreleri de dikkate alınarak iddia ve savunmaya uygun Yargıtay ve taraf denetime elverişli rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 42,16 TL harcın istek halinde iadesine, 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13272, Karar No: 2017/8406, Tarih: 11.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/13272 E.  ,  2017/8406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 22/07/2008-22/07/2015 tarihleri arasında üretim teknisyeni olarak çalıştığını, uydurulan bir bahane ile iş akdinin davalı tarafından feshedildiğini, 4857 sayılı İş Kanunun 22/2-(d) ve (e) maddelerinin gerekçe gösterildiğini, esasında müvekkilinin bu maddeyi ihlal eden bir eyleminin olmadığını, davalının iş akdinin sonlandırmak için uzun süredir fırsat kolladığını, son olarak bu şekilde iş akdinin feshedildiğini, öncesinde de müvekkilinin işten ayrılmaya zorlandığını, bu amaçla kötü muameleye maruz kaldığını, müvekkilinin yemekhanede bir kısım çalışanlar arasında gerçekleşen bir diyalog gerekçesi ile işten çıkartıldığını, olayın sabote edildiğini, bahse konu olayın iş akdinin sonlandırılması için bir neden olmadığını belirtmiş, işe iade ile sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yemekhanede 15/07/2015 tarihli iftar yemeği sırasında huzursuzluk çıkardığını, diğer çalışan (M.Ç) ile sohbet esnasında orada bulunmayan diğer çalışanlara sataşma niteliğinde sözler sarf ettiğini, ağır küfürler kullandığını, bu ithamlar üzerine önceden aralarında sözlü tartışma yaşanmış çalışan (C.İ)'nin müdahale ettiğini, davacının adı geçen çalışana sinkaflı şekilde küfürler ettiğini, bunun üzerine müvekkil firmanın kavgaya sebebiyet veren, sınırı aşan ifadeler kullanan davacının iş akdini feshine mecbur bıraktığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, olayın meydana geliş şekli, özellikle tanık ...'ın beyanları olmak üzere tüm tanık anlatımları, hayatın olağan seyri, davacının dava dilekçesinde ve yargılama sürecinde temas ettiği hususlar, davacının çalışma süresinin uzunluğu, yargılama sürecinde edinilen kanı ve tüm dosya içeriği de dikkate alındığında, ispat yükü kendisinde olan davalının geçerli/haklı fesih iddiası ile feshin son çare olarak uygulandığı savunmasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, her şeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir.