muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33762, Karar No: 2013/40693, Tarih: 19.12.2013

Yine ilgili Kanunun 18.maddesinde; "İcra dosyalarının yenileme muamelesi yazılı deliller ve vesikalar üzerine icra ve iflas tetkik mercii vazifesini gören icra hakimleri tarafından yapılır. Tetkik mercii icabında zayi olan delilleri tesbit için şahit de dinleyebilir" düzenlemesi yer almaktadır. Yerleşik Yargıtay İçtihatları ve ... Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü genelgeleri uyarınca anılan yasa hükmü, başka nedenlerle kaybolan icra dosyalarının ihyası hakkında da kıyasen uygulanır. Bu genelgeye göre öncelikle zayi olduğu ileri sürülen dosyanın ilgili mahkeme veya icra dairelerinin kalem ve arşivinde titizlikle aranması, bulunamadığı takdirde düzenlenecek tutanağın onaylı bir suretinin Bakanlığa gönderilmesi, Bakanlıkça dosyanın yenilenmesine karar verilmesi halinde bu kararın bir an önce mahallinde mutat vasıtalarla neşir ve ilan edilmesinin sağlanması, dosyanın yenilenmesine ilişkin kararın Bakanlıkça yaptırılacak resmi gazete ilanı ve kıyasen mahallinde yapılacak olan ilandan sonra Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409. maddesi hükmünün uygulanabileceği dava dosyaları ile icra dosyalarının zayi olması durumunda 4473 Sayılı Kanunun 3. maddesinde belirtilen kişilerin dosyanın ihyası talebi üzerine; ziyaa uğrayan dosyaların yenilenmesi için gereken işlemlerin yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda dosya içinde bulunan 10.07.2002 tarihinde ... Hükümet Konağında meydana gelen yangın nedeni ile ziyaa uğrayan ... 2. İcra Müdürlüğüne ait dosyaları gösteren 1 nolu liste de 2001/1545 sayılı dosyanın bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda mahkemece yukarıda belirtildiği üzere söz konusu dosyanın icra dairesi kalem ve arşivinde bulunup bulunmadığı ve başka nedenlerle kaybolup kaybolmadığı hususunun araştırılıp sonucuna göre işlem yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12541, Karar No: 2012/10003, Tarih: 25.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12541 E.  ,  2012/10003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,25.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14178, Karar No: 2013/17598, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14178 E.  ,  2013/17598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile kayyım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Değerlendirme tarihi olan 26.03.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2122 ada 5 parsel sayılı taşınmazın, 27.12.2011 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun ve tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu ... Mahallesi 55 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 26.03.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınan ... Mahallesi 2122 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ise 27.12.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2122 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6525, Karar No: 2013/16815, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6525 E.  ,  2013/16815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi banka vekilinin, dosyaya sunmuş olduğu tarihsiz ve hakim havalesi bulunmayan, ancak 26/01/2010 tarihli oturumda ibraz edilerek duruşmada okunduğu zapta geçirilen dilekçede, sanığın cezalandırılmasını isteyerek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, bu talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi bankanın, 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Avukat olan sanık ...'ün, Beşiktaş 11. Noterliği'nin 19/02/2001 tarih ve 8928 yevmiye sayılı vekâletnamesi ile katılan ... Anonim Şirketi'nin vekilliğini üstlendiği, bankanın Elazığ, Malatya, Tunceli ve Bingöl illerindeki kredi kartı, bireysel kredi ve ticari kredilere ilişkin icra dosyalarını takip ettiği, dosyalar için yaptığı masrafları belgelendirerek bankanın Elazığ şubesine ibraz edip, masraflarını tahsil ettiği, yine icra takiplerinde veya açıktan kredi kartı borçlularından tahsil ettiği paraları ilgililerin kart hesabına yatırdığı, banka müfettişlerince yapılan denetim ve inceleme sonucunda düzenlenen 28/03/2007 tarih 10 nolu (.... İç Denetim Yönetiminin 31/05/2007 tarih, 2007/67 sayılı raporuna dayanak) raporla, şüphelinin bir kısım icra dosyalarında masraf yapmadığı halde, masraf yapmış gibi belge düzenleyerek bankadan masraf bedelini haksız olarak tahsil ettiği, yine kredi kartı borçluları hakkında yaptığı takipler sırasında tahsil ettiği bir kısım paraları, borçluların kart hesaplarına yatırmadığı, yine bir kısım tahsil ettiği paraları uhdesinde tutarak müvekkili bankaya vermediğinin tespit edildiği, bu cümleden olarak;

1) Alacaklı müşteki banka vekili sıfatıyla Elazığ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/3397 ve 1999/2950 sayılı dosyaları üzerinden yürüttüğü takipler sırasında, borçlulara ilânen tebligat yapılmış gibi göstererek masraf adı altında 21/07/2004 ve 17/08/2004 tarihlerinde bankadan her iki dosya için ayrı ayrı para aldığı,

1) Alacaklı müşteki banka vekili sıfatıyla Elazığ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/3397 ve 1999/2950 sayılı dosyaları üzerinden yürüttüğü takipler sırasında, borçlulara ilânen tebligat yapılmış gibi göstererek masraf adı altında 21/07/2004 ve 17/08/2004 tarihlerinde bankadan her iki dosya için ayrı ayrı para aldığı,

2) Alacaklı müşteki banka vekili sıfatıyla Elazığ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/3887 sayılı dosyası üzerinden yürüttüğü takip sırasında, 40,00 yeni Türk lirası talimat masrafı yapıldığı hâlde 60,00 yeni Türk lirası masraf yapılmış gibi gerçeğe aykırı belge düzenleyerek parasını 26/01/2006 tarihinde bankadan aldığı,

3) Enver Güneli hakkında Elazığ 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/3841 sayılı dosyasında yaptığı takip sırasında 28/04/2006 tarihinde 141.00 TL, Özgür Çimen hakkında Elazığ 2. İcra Müdürlüğünün 2004/1976 sayılı dosyasında yaptığı takip sırasında 18/05/2006 tarihinde 349,92 TL ve Hüseyin Bozdağ hakkında Elazığ 1. İcra Müdürlüğünün 2004/2572 sayılı dosyasında yaptığı takip sırasında 12/11/2004 tarihinde 120,99 TL tahsil ettiği halde, paraları borçluların bankadaki kart hesaplarına aktarmayarak, yine bazı borçlulardan tahsil ettiği paraları müşteki bankaya vermeyerek uhdesinde tuttuğunun tespit edildiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, öğretim üyesi mali müşavir ve emekli Sayıştay uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetince düzenlenen 24/05/2010 tarihli rapora göre; sanıkla katılan banka arasında uzun zamana yayılı vekalet ilişkisi olduğu, taraflar arasında cari hesap şeklinde işleyen borç-alacak-avans ilişkisi bulunduğu, sanığın ne zaman ne kadar parayı iade ettiği ya da etmediğine dair dava dosyasına sunulan geçerli belge olmadığı, bu nedenle sanığın iade etmesi gerektiği halde eksik iade ettiği ya da iade etmediği bir miktar olduğuna dair bir kanaate varılmadığı, sanığın fazla ya da gerçeğe aykırı masraf gösterdiğine dair teslim belgesi ve masraf belgesi ibraz edilmediği, katılan bankanın zarara uğradığına dair bir kanaate ulaşılamadığı hususlarının tespit edildiği, sanığın yaptığı harcamaları fazla göstererek görevi kötüye kullandığını ya da tahsil ettiği ücretleri uhdesinde tutarak bankaya ibraz etmediğini gösterir delil elde edilemediği, bankanın kendi içinde niteliği belli olmayan görevlilerce hazırlanan raporunun herhangi bir bağlayıcılığı bulunmadığı anlaşıldığından; sanığın yüklenen suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2987, Karar No: 2014/14892, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2987 E.  ,  2014/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ... A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ... ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından ...'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini, davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hesaplamalara esas alınan çalışma süresinin doğru olup olmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Öte yandan, davacının çalışmaları Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmemiştir. Mahkemece, hesaplamalara esas alınan çalışma süresi, davacının iddia ettiği tarihler arasında kesintisiz olarak kabul edilmiş ise de, yurda giriş çıkış kayıtlarında, ilk yurttan çıkış ve son yurda giriş tarihlerinin, kabul edilen çalışma süresinin başlangıç ve bitiş tarihlerinden farklı olduğu, ayrıca çalışma iddia edilen tarihlerde birden fazla yurda giriş ve çıkış yapıldığıda görülmektedir. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyası getirtilmemiş, getirtilenlerde ise başka işyeri çalışmaları olduğu dikkate alınmamıştır. Bu durumda, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyası getirtilerek, varsa başka işyeri çalışma süreleri dışlanmalı, işe başlama ve işten çıkış tarihleri yurda giriş-çıkış kayıtlarına göre belirlenmeli, ayrıca, çalışma süresi içinde yurda giriş-çıkış tarihleri arasındaki sürelerdede çalışma olmadığı kabul edilmeli, çalışma süresi bu ölçütlere göre belirlendikten sonra alacak hesabı yapılmalıdır. Mahkemece bu hukuki ve fiili olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2638, Karar No: 2016/8390, Tarih: 14.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2638 E.  ,  2016/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık ... müdafii ile sanık ...'ın “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2004 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... müdafii ile sanık ...'ın “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ile “defter ve belge ibraz etmemek ” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanıkların düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden de önemli olduğu nazara alınarak, suça konu fatura aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip, duruşmaya getirtilerek incelenip, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,dosya arasında bulundurulması, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanık ... ...'in 18.07.2002 tarihinden itibaren üç yıl süreyle münferiden şirketi temsil ve ilzama yetkili bulunduğu, sanık ...'ın ise yönetim kurulu üyesi olup şirketi temsil ve ilzama yetkili bulunmadığı, defter ve belge ibraz etmemek suçunun oluşması için defter ve belgelerin incelenmek amacıyla istenmesi gerektiği, ancak 13.06.2008 tarihli defter ve belge isteme yazısının dosyada bulunmadığı gözetilerek, defter belge ibrazına ilişkin yazının getirilmesinden sonra gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi, sanıkların fiili sorumluluklarının tespiti bakımından; sanıkların suç tarihinde şirketi temsil yetkilerinin bulunup bulunmadığı, fiilen kim tarafından idare edildiği belirlenip, sanıkların şirketle ilişkilerinin devam ettiğinin,temsile yetkili olduklarının ve sorumluluklarının bulunduğunun belirlenmesi halinde suçun sübuta ereceği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5257, Karar No: 2016/17627, Tarih: 09.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/5257 E.  ,  2016/17627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık, Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında... Çocuk Mahkemesi (... Çocuk Mahkemesi)’nin 26/06/2012 tarih ve 2011/247 Esas, 2012/322 Karar sayılı kararı ile verilip

daha önceden onanarak kesinleşen Dairemizin 2015/2436 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın getirtilip incelenerek suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, suça sürüklenen çocuğun bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.