muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17113, Karar No: 2023/19228, Tarih: 11.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17113 E.  ,  2023/19228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1905 E., 2023/2801 K.

DAVA TARİHİ : 22.07.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/421 E., 2023/190 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2. Hava Bakım Fabrika Müdürlüğü Uçak Fasbat Müdürlüğü işyerinde çalıştığını ve sendika üyesi olduğunu, davacının elektronik-ölçü aletleri onarımcısı kalibrasyoncu meslek kolunda fiilen kalite kontrol ve teknik kontrol görevlisi olarak çalıştığını, işyerinde onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol ederek ve performansını imzalayarak sorumluluk yüklenerek sorumlu olarak imza attığını, toplu iş sözleşmesinin 59 uncu maddesinin (d) bendinde yazılı görevi yaptığından 52 nci maddenin (d) bendindeki (C) grubu idareci primine hak kazanmasına karşın bu alacağının ödenmediğini, davacıya idareci primlerinin ödenmemesinin usul, kanun ve hakkaniyete aykırı olduğunu beyan ederek toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (d) bendi gereği idareci primi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunarak davacının çalıştığı kalibre atölyesinde başkasının yaptığı işi kontrol eden, kalite kontrol mühürlerine sahip, başkalarının yaptığı işi özel olarak verilen mühürlerle onaylayan, onaylamasından kaynaklı ek sorumluluk üstlenen, bu nedenle de kalite kontrol primi ödenen 2 işçinin daimi olarak bulunduğunu, davacının kalite kontrol veya teknik kontrol görevlisi olarak çalışmadığını, davacıya verilen ve Mahkemeye sunulan mührün kalite kontrol veya teknik kontrol mührü olmadığı, kalibre operatörü mührü olduğunu, fabrika çalışma sisteminde her işçiye yaptığı işin sonunda işin sonlandığına dair kullandığı mühürler olduğunu, davacının kullandığı mührün kalite kontrol veya teknik kontrol mührü olmadığını, fabrikada çalışan tüm çalışanların yaptığı faaliyetlerden dolayı her kurum ve kuruluşta olduğu gibi sorumluluklarının bulunduğunu, davacının kalite kontrol veya teknik kontrol işi yapmaması nedeni ile prim alacağına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yaptığı işin niteliğinin belirlenmesi ve sorumluluk alıp almadığının tespiti bakımından çalıştığı işyerinin mahal mahkemesi olan Kayseri İş Mahkemesine talimat yazılarak mahallinde keşif yapıldığı ve hazırlanan teknik bilirkişi heyeti raporunda; davacının işyerinde Kalibrasyon Laboratuvarları Amirliği Mekanik Kalibre Atölyesinde kuvvet kalibre onarım teknisyeni olarak çalıştığı, atölyeye gelen ölçüm cihazlarının ve teçhizatlarının kalibre işini yaptığı, mühürlediği, kalite birimince de yapılan işin kalite açısından denetlendiği ve kalite birimince de mühürlendiği; ancak mührün kalite ile ilgili olmayıp kalibrasyonunun yapıldığını belirten mühür olduğu, davacının aynı zamanda kalibrasyon formlarında kalite kontrolcülere ait mühür olmamasına rağmen kalibrasyon kontrol kısmına da mühür vurduğu ve sonuç olarak kalibrasyonla ilgili bir kontrol faaliyetinde bulunduğu, 26. Dönem Toplu İş Sözleşmesi’nin 59 uncu maddesinin (C) grubu idareciler için düzenlenen (d) fıkrasında; “Kalite kontrol ve teknik kontrol görevlilerine verilecek işyerinde onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve teknik emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol eden, performansını imzalayarak sorumluluk yüklenen, kalite kontrol ve teknik kontrol görevlileri ile iş emniyetçilerine "C" grubu primi verilir.” denildiği, davacının kendi ihtisas alanında, işyerinde ihtisas alanına ait techizatın hem kalibrasyonunu yaptığı hemde kalite kontrolü kısmına mühür vurarak kalite kontrol sorumluluğunu aldığı, toplu iş sözleşmesinde idareci prim alacağı yönünden bir ödeme günü belirlenmediği, bu nedenle arabuluculuk son tutanak tarihinden faiz uygulanması gerektiği gerekçeleriyle 19.10.2022 tarihli hesap raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının çalıştığı kalibre atölyesinde başkasının yaptığı işi kontrol eden, kalite kontrol mühürlerine sahip, başkalarının yaptığı işi özel olarak verilen mühürlerle onaylayan, onaylamasından kaynaklı ek sorumluluk üstlenen bu nedenle de kalite kontrol primi ödenen 2 işçinin daimi olarak bulunduğunu, davacının kalite kontrol veya teknik kontrol görevlisi olarak çalışmadığını, davacıya verilen ve İlk Derece Mahkemesine sunulan mührün kalite kontrol veya teknik kontrol mührü olmadığı, kalibre operatörü mührü olduğunu, fabrika çalışma sisteminde her işçiye yaptığı işin sonunda işin sonlandığına dair kullandığı mühürler olduğunu, davacının kullandığı mührün kalite kontrol veya teknik kontrol mührü olmadığını, fabrikada çalışan tüm çalışanların yaptığı faaliyetlerden dolayı her kurum ve kuruluşta olduğu gibi sorumluluklarının bulunduğunu, davacının kalite kontrol veya teknik kontrol işi yapmaması nedeni ile prim alacağına hak kazanamayacağını, faiz tür ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işveren ile Türk Harb-İş Sendikası arasında bağıtlanan 01.03.2017-28.02.2019, 01.03.2019- 28.02.2021 ve 01.03.2021-28.02.2023 yürürlük süreli 26, 27 ve 28. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nin 59 uncu maddesinde “C Grubu İdareci” olarak tanımlanan işçi idarecilere, yine toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (d) fıkrası uyarınca bu görevde ve iş başında kaldıkları saat başına bulundukları saat ücretinin %6'sı kadar idareci primi verileceğinin düzenlendiği ve ilgili toplu iş sözleşmelerinin “Kalite kontrol ve teknik kontrol görevlilerine verilecek prim miktarı, işyerinde onarım ve imal edilen malzeme ve teçhizatın teknik resmine, projesine, kataloglarına, teknik tarif ve teknik emirlere uygun yapılıp yapılmadığını kontrol eden, performansını imzalayarak sorumluluk yüklenen, kalite kontrol ve teknik kontrol görevlileri ile iş emniyetçilerine C grubu idareci primi verilir." şeklinde düzenleme içerdiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından talimat yolu ile işyerinde keşif yapıldığı ve ilgili keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda, davacın fiilen ifa ettiği görevin toplu iş sözleşmelerinde öngörülen (C) grubu idarecilik primine hak kazanacak nitelikte olduğu, ilgili bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun düzenlendiği gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, Türk Harb-İş Sendikası ile davalı işveren arasında bağıtlanan 24, 25 ve 26. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nin 59 uncu maddesinin (d) bendinde tanımlanan görevi yapıp yapmadığı, 52 nci maddesinin (d) bendinde düzenlenen (C) grubu prime hak kazanıp kazanmadığı ile primin hesaplanması hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18970, Karar No: 2022/4005, Tarih: 08.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/18970 E.  ,  2022/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki savunmasında; suça konu taşınmazı kendisine ait olduğu düşüncesiyle ekim yaptığını ve taşınmazını iki kere ölçtürdüğünü ve yapılan ölçümlere göre kullandığını beyan ettiği, 22.09.2014 tarihinde Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yapılan keşif ve bilirkişi raporunda da sanığın savunmasına aykırı olmayacak şekilde nizalı yerin sınır boyunca ve sınıra yakın biçimde olduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığın suça konu yerin müştekiye ait olduğunu bilerek ve müştekinin kullanmasına engel olmak kastıyla hareket ettiğinin açıkça belirlenememesi nedeniyle unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11108, Karar No: 2015/18731, Tarih: 04.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/11108 E.  ,  2015/18731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı(birleşen davalı) avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarındaki 18.7.2005 tarihli ortaklık sözleşmesi ile kendisine ait taşınmaz üzerinde masrafı davalıya ait olmak üzere şeftali ağacı ekileceğinin, karın eşit olarak paylaşılacağının kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeye aykırı davranması nedeniyle 21.9.2010 tarihinde sözleşmeyi feshetmek zorunda kaldığını, davalının kendisine ödemesi gereken kar payının ödenmesi ihtarının sonuçsuz kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL tazminatın davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, asıl davadaki istemlerin haksız olduğunu savunmuş, birleşen davada ise sözleşmenin haksız feshedilmesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.000,00 TL tazminatın tahsilini dava etmiştir.

Mahkemece feshin haksız olduğu sonucuna varılarak asıl davanın reddine, birleşen davanın ise taleple bağlı kalınarak 9.000,00 TL üzerinden tahsiline hükmedilmiş karar davacı-birleşen dosya davalısı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-birleşen dosya davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-birleşen dosya davalısının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava sözleşmeden doğan alacak, birleşen dava ise sözleşmenin haksız feshinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yukarıda açıklandığı üzere asıl dava yönünden mahkeminin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Birleşen davada ise, davacının kısmi dava açtığı, ıslah harcının yatırılmaması nedeniyle taleple bağlı kalınarak karar verildiği anlaşılmaktadır. Nispi olarak açılan davada mahkemece, istenebilecek alacağın ne olduğu tam olarak belirlenmeli, bundan sonra yine taleple bağlı karar verilmelidir. Somut olayda, yapılan keşif incelemesi sonrasında alınan hükme dayanak bilirkişi raporunda, ekilen ağaçların ortalama 20-25 yıllık verim ömürleri üzerinden oluşması beklenen maliyet analizi yapılmış, davalı- birleşen dosya davacısı harcı yatırmamış olmakla beraber bu rapor sonrasında alacağını 391.397,21 TL olarak bildirmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmede ortaklığın ağaçlar kesilinceye kadar süreceği kararlaştırılmış olmakla sözleşmenin belirsiz süreli olduğu açıktır. Bu halde, sözleşmenin haksız olarak feshedilmiş olması, asıl dosya davacısına ekilen ağaçların muhtemel ömürleri boyunca ortaklığı ayakta tutma zorunluluğu yüklemeyeceği gibi, aksi yönde kabule göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunda, birleşen dosya davacısı üreticinin karşılaşabileceği her yıl aynı verimi almaya engel rizikolar ve sarf etmekten kurtulduğu emek ile bu süreçte sözleşmeye dayalı yükümlülükleri yerine başka faaliyetler yürütmek suretiyle kar da elde edebileceği dikkate alınmamış olup, mahkemece konusunda uzman bilirkişiler eliyle yeniden yapılacak inceleme ile bu açıklamalar ışığında, hak ve nesafet ilkeleri de gözetilerek taraf itirazlarını karşılar, Yargıtay denetimine açık şekilde davalı birleşen davacının tazminat alacağının tam olarak hesaplanması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen dosya davalısının ikinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı (birleşen davalı) 'ya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5346, Karar No: 2014/6314, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5346 E.  ,  2014/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın sürücüsü ve işleteni olan davalının alkollü olarak sebebiyet verdiği kaza nedeni ile davacının karşı araç hasarı için ödediği 12.500 TL'nin davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediğine dair görüşün hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7972, Karar No: 2021/12012, Tarih: 16.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7972 E.  ,  2021/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... Büyükşehir Belediyesi İnsan Kaynakları Temizlik Bakım ve Organizasyon Hizmetleri Enerji ve Ticaret Sanayi AŞ (...A.Ş) vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesinin taşeronları olan davalılar nezdinde altı yıl boyunca kesintisiz olarak park temizlik ve bakım işinde çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini, emekli olurken son işveren olan...A.Ş. tarafından bir kısım kıdem tazminatı ödemesi yapılmış ise de, bunun tüm çalışma dönemine ilişkin olmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı...A.Ş. vekili, davacının müvekkil; şirkette çalıştığı dönemin 01.01.2011-27.08.2013 tarihleri arasında olduğunu, bu döneme ilişkin alacakların davacıya ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Vira Temizlik İnşaat Turizm Taşımacılık ve Hizmet Organizasyonu Özel Eğitim Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının müvekkili şirkette belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, çalışmasının 31.12.2009 tarihinde sona erdiğini, belirtilen tarihte davacının hak kazandığı bütün alacaklarını aldığını ve şirketi ibra ettiğini, müvekkili şirketin talep konusu alacaklardan sorumlu olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Güvenlik Sis. Temizlik Kurye Dağıtım Taşımacılık İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının ... Büyükşehir Belediyesi işçisi olduğunu, diğer davalılar ile arasında işyeri devri ilişkisinin bulunmadığını davacının talep konusu alacaklara hak kazanamadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Bozma üzerine Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davalı ...Güvenlik Sis. Temizlik Kurye Dağıtım Taşımacılık İnş. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı...A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Büyükşehir Belediyesi İnsan Kaynakları Temizlik Bakım ve Organizasyon Hizmetleri Enerji ve Ticaret Sanayi AŞ'nin (...A.Ş) tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı...A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Büyükşehir Belediyesi İnsan Kaynakları Temizlik Bakım ve Organizasyon Hizmetleri Enerji ve Ticaret Sanayi AŞ'nin (...A.Ş) tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut olayda davalı şirketlerin dava dışı ... Büyükşehir Belediyesinin alt işvereni konumunda oldukları ve aralarında işyeri devri ilişkisi bulunduğu kabul edilmiştir. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanacağından, kıdem tazminatına hak kazanma noktasında en az bir yıllık çalışma koşulu da işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için dikkate alınmalıdır.Bu nedenle Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında da belirtildiği üzere dava konusu kıdem tazminatı; davacının davalı alt işverenler nezdinde geçen çalışma süresinin tamamı için hesaplanmalı, devreden alt işveren davalı ...Güvenlik Sis Temizlik Kurye Dağıtım Taşımacılık İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketinin kıdem tazminatından 25.01.2010-31.12.2010 tarihleri arasında geçen kendi dönemi ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluğu belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken devreden alt işveren davalı ...Güvenlik Sis Temizlik Kurye Dağıtım Taşımacılık İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketinin kıdem tazminatına hak kazanabilmenin ön koşulu olan 1 yıllık çalışma süresini tamamlamadığından bahisle kıdem tazminatından sorumlu tutulmamış olması hatalı olup, tekrar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi