muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2207, Karar No: 2018/7236, Tarih: 12.11.2018

Davacının taleplerinde eski hale getirme ve projeye uygunluk iddiası da bulunmakta olup mahkemece davacının talepleri tek tek açıklattırılarak mimari projeye aykırılık talepleri varsa bunlar yönünden inceleme yapılması gerekmektedir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi "Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32'nci madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz" hükmü düzenlenmiştir.

Davacı tarafından kat malikleri kurul kararlarının iptali talep edilmekle bu kararların hangileri olduğu tespit edilmeli ve Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri gereğince iptali istenen kararlara ilişkin evraklar celp edilerek yukarıda bahsedilen hüküm gereği dava açma süreleri ve kararların niteliği ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Ayrıca dosyada mevcut bilirkişi raporunda; karar defterindeki son kararın 14.12.2014 tarihli olup usuli olmayan, Kat Mülkiyeti Kanunu ve yönetim planına uymayan kararın iptali gerektiği, davacıların somut olarak alacak miktarlarını belirlemedikleri, yönetim bilgi ve belgelerinin, işletme defteri, banka kayıtları ile karşılaştırılıp bir mali müşavirce çözümleneceği, yine sığınak duvarı ve sığınağın ve de otoparkın mimari proje getirtilerek bir inşaat mühendisi ile mahallinde yapılacak incelemeyle çözümleneceği, yine ısı ölçer ve kalorifer tesisatının, ısı projesi getirtilerek bir makine mühendisi ile çözümleneceğine ilişkin tespitlerde bulunulmuş olup mahkemece davacının taleplerinin ne olduğu konusu tereddüt yaratmayacak şekilde açıklattırılarak ve tarafların tüm delilleri toplanarak konusunda uzman bilirkişinden talepler hakkında hükme ve denetime elverişli ayrıntılı rapor aldırılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3851, Karar No: 2019/11561, Tarih: 18.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/3851 E.  ,  2019/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18/06/2019 günü temyiz eden davalılar vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki dava konusu Hanlıköy Mahallesi 328 parsel sayılı taşınmaza emsal karışlaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

a-Dairenin önceki karanında taşınmaz üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınarak, ağaçlara ise yaş cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek yalnızca taşınmazın zemin değeri yönünden bozma yapıldığından, taşınmaz üzerindeki yapı bedelleri ve ağaç bedelleri yönünden taraflar lehine kazanılmış usuli hak oluştuduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde yapı ve ağaç bedeline hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

b-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin ayrı ayrı karşı tarafa yükletilmesine, 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12442, Karar No: 2013/1160, Tarih: 28.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/12442 E.  ,  2013/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun, ayçiçeği ve nohut ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24202, Karar No: 2014/33828, Tarih: 01.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24202 E.  ,  2014/33828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/225-2013/174

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 13.11.2009-31.07.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde asgari ücretle güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, çalışma saatlerinin 08:30-19:30 olduğunu, haftanın birkaç günü 21:30'a kadar çalıştığını, buna göre günlük çalışma süresinin onbir saat, haftalık çalışma süresinin ise 55 saat olduğunu, çalıştığı süre boyunca hak ettiği fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini beyanla fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın yersiz olduğunu, davacının 09:00-17:30 saatleri arasında çalıştığını, davacının 17:30'da mesaisi bitmesine rağmen 18:30 servis otobüsünü dershanede beklediğini, bir saatlik bu sürenin çalışma saatlerinden sayılmasının mümkün olmadığını, davacının fazla çalışma alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının fazla mesai ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Davacı işçinin, 13.11.2009-31.07.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, şahit beyanları değerlendirilerek davacının, ayda üç hafta, onüçbuçuk saat, bir hafta, onsekiz saat olmak üzere ortalama haftada ondörtbuçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir.

Davacı işçinin, 13.11.2009-31.07.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, şahit beyanları değerlendirilerek davacının, ayda üç hafta, onüçbuçuk saat, bir hafta, onsekiz saat olmak üzere ortalama haftada ondörtbuçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Fazla çalışma konusunda davacı şahidi S.. B..'nün beyanları, yapılan işin niteliği ve dosya kapsamına göre davacının, haftada üçbuçuk saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Bu tespite göre hesaplanacak fazla mesai ücretinden davacının çalışma süresi ve fazla mesai miktarı değerlendirilerek, %25 takdiri indirim yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4604, Karar No: 2021/6075, Tarih: 15.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4604 E.  ,  2021/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.09.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/4391, Karar No: 2024/3793, Tarih: 12.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4391 E.  ,  2024/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/438 E., 2023/627 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Havza Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/30 E., 2022/59 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davacı vekili Avukat ... Işık adına düzenlenen vekaletnamenin dayanak vekaletnamesi olan belgenin Almanca dilinde hazırlandığı, dosyaya sunulan örneğinde tüm sayfaları mevcut olmadığından yeterli inceleme yapılamadığı, ayrıca bu örnek belgenin fotokopi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davacı ... tarafından ...’in vekil olarak atandığını gösterir Almanca dilinde hazırlanmış vekaletname ile Türkçe çevirisinin tüm sayfalarının aslı ya da onanmış örneğinin ilgilisinden temin edilerek getirtilmesi,

Sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15425, Karar No: 2012/5938, Tarih: 09.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15425 E.  ,  2012/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...... tarafından, davalı ...... San. ve Tic. AŞ. ve diğeri aleyhine 30/06/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ... tarafından kaleme alınan ve diğer davalı taraf gazetesinin 19.07.2009 günlü nüshasında yayınlanan "Devletin ......ratı" başlıklı yazının ağır isnat ve suçlamalar içerdiğini, kullanılan kelimelerin ve gerçekle ilgisi olmayan olayların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu, davalı ... aleyhine aynı yazı nedeni ile kamu görevlisine hakaret suçundan ...... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1443 dosyası ile açılan davanın halen devam ettiğini ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar ...... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1443 sayısıyla açılan davanın bekletici mesele olarak sayılmasını, yayının güncel ve görünürdeki gerçeğe uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlar, yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesi ve cevap dilekçesi içeriğinden dava konusu yayın nedeni ile davalı yazar hakkında basın yoluyla hakaret suçundan ...... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1443 sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de mahkumiyet kararı bir başka anlatımla ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Şu durumda, davalı hakkında basın yoluyla kamu görevlisine hakaret suçundan verilen kararın kesinleşmesi beklenerek ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3568, Karar No: 2022/20718, Tarih: 20.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3568 E.  ,  2022/20718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, ret

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık ... müdafii

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2014 tarihli iddianamesi ile açılan asıl davada yüklenen suçlardan doğrudan zarar gören ve usulüne uygun olarak 05.06.2014 tarihli celsede katılma talebinde bulunan, ancak katılma talebiyle ilgili herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi kurumun katılma talebinin, CMK'nın 237/2. maddesi gereğince kabulü ile şikayetçi kurumun katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede:

A) 09.04.2014 tarihli iddianame ile 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisi, sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve 17.04.2014 tarihli iddianame ile 2008 ve 2009 takvim yıllarından açılan davada verilen mükerrerlik nedeniyle ret kararına yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

2008, 2009 takvim yıllarından sonra işlenen 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, zaman aralığı dikkate alınarak yenilenen kastla işlenmiş ayrı suç oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği nazara alındığında dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, Mahkemenin mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan 17.04.2014 tarihli iddianame ile açılan birleşen dava dosyası ile iş bu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun kabul edilmesi karşısında;

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 17.04.2014 tarihli iddianame ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada kurulan mükerrerlik nedeniyle ret kararına yönelik katılan vekilinin, 09.04.2014 tarihli iddianame ile 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizin incelenmesinde;

1) Mükerrerlik nedeniyle ret kararına yönelik temyizin incelenmesinde;

Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği, dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, Mahkemenin mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2014 tarihli iddianamesi ile açılan birleşen dava dosyasının, sanıkların Kızılbey Vergi Dairesinin ... vergi kimlik numarası ile mükellef oldukları ... İnş. Med.... Ltd. Şti.ne, asıl dava dosyasının ise Yenimahalle Vergi Dairesinin ... vergi kimlik numaralı ... Med. Tem. Ltd. Şti.ye ilişkin olduğu ve davalar arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi,

2) 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’nın savunmasında, şirketi 2007 yılında devrettiğini, iddianamedeki olayla ilgisinin olmadığını, sanık ...’in savunmasında; o dönem işsiz olduğunu, hakkında ayırma kararı verilen temyiz dışı sanık ...’ın kendisine iş vereceğinden bahisle bir şirket devraldığını kendisine de şirketten hisse vereceğini söylediğini kendisinin de kabul ettiğini, noterden şirketi devraldığını, iş olduğu zaman kendisini çağıracağını söylediğini ancak sonra sanık ... ile birlikte sahte fatura düzenlediklerini, kendisinin sahte fatura düzenlemediğini savunması, sanık ...’in yazılı savunmasında şizofren hastası olduğunu belirterek Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan sağlık kurulu raporunu dosyaya sunduğu, Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 14.02.2014 tarihli vergi tekniği raporunda; sanık ...’nın şirketteki hisselerini 16.02.2006 tarihinde sanık ...’e devrettiğini ancak 26.10.2007 tarihli Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü yazısında sanık ...’nın şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğunun belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Suça konu fatura asıllarının temin edilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

ba) Faturaları kullandığı belirlenen ... Oto.Nak....Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

bc) Faturaları kullanan şirket yetkilisi veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

3) Suçun sübutu halinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Mahkumiyet hükmü için kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.