muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/555, Karar No: 2020/4745, Tarih: 04.11.2020

İlk derece mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli kararı doğrultunda; davaya konu "NETCAD 5.1" adlı bilgisayar programının 5846 sayılı FSEK anlamında “ilim ve edebiyat eseri” niteliğinde bulunduğu, davacı ...Ş’nin söz konusu bilgisayar programı üzerinde mali hakları kullanma yetkisini haiz olduğu, 04.11.2015 tarihinde davalı şirketin işyerinde bulunan bilgisayarlardan, “Hüseyin-Hüseyin” isimli “Lenova G510” marka laptop bilgisayarda "NETCAD 5.1" programının yüklü ve kullanılabilir durumda bulunduğunun tespit edildiği, söz konusu program içeriğinde "NETSURF", "NETMAP" ile "NETPRO" modüllerinin olduğu, söz konusu bilgisayar programının, davalının işyerindeki bahse konu bilgisayara 12.07.2015 tarihinde yüklendiği, davaya konu bilgisayar programının, davalının kontrolünde olan bir bilgisayara, davacı hak sahibinden izin alınmaksızın (lisanssız) yüklenerek kullanılması şeklinde ortaya çıkan fiilin, davacı hak sahibinin FSEK'in 22. maddesinden kaynaklanan “çoğaltma” hakkını ihlal ettiği, 2015 yılındaki bir NETCAD anamodül ve alt modüllerinin lisans bedelinin KDV hariç toplamının 26.750,00 TL olduğu, satış esnasında liste fiyatı üzerinden ortalamada en az %20 indirim yapılabildiği değerlendirilerek indirimli satış tutarının 26.750,00 TL–5.350,00 TL= 21.400,00 TL, ayrıca FSEK'in 68. maddesi uyarınca davacı tarafınca talep edilebilecek telif tazminatı tutarının, KDV hariç en fazla 21.400,00 x 3 = 64.200,00 TL olabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 5846 sayılı FSEK'in 68. maddesi gereğince 64.200,00 TL telif tazminatının haksız eylemin gerçekleştiğini davacının bildirdiği 03.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; her ne kadar dava dilekçesinin sonuç bölümünde maddi-manevi tazminat talebinde bulunulmuşsa da, konu kısmında ve 27.01.2017 tarihli replik dilekçesinde açıkça FSEK'nin 68.maddesi uyarınca şimdilik 16.000,00 TL maddi tazminat talebinde bulunulduğu bildirildiğinden mahkemenin anılan kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, ayrıca FSEK'in 68.maddesi uyarınca varsayımsal bedel veya telif tazminatı talebi, farazi sözleşme ilişkisine dayandırıldığından, TBK'nın 146 vd. (BK'nın 125 vd.) maddeleri uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, özünde haksız eylemin bir türü olan FSEK'e dayalı bu türden davalarda, haksız eylem faili, haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüte düşmüş olduğundan, hem 08.08.2016 dava, hem de 23.05.2017 ıslah tarihleri itibariyle 04.11.2015 olay tarihinde işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin dolmadığı, ayrıca taraflar tacir olduğuna göre, hak kazanılan alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesinde belirtilen oranda temerrüt faizine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, ancak 04.11.2015 olay tarihinden itibaren temerrüt faizi yürütülmesi gerekirken 03.11.2015 tarihinden itibaren temerrüt faizi yürütülmesinin doğru olmadığı, davalı gerçek kişilerin 14.11.2014 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalı şirketin dışarıdan atanan münferit temsile yetkili müdürleri oldukları, dolayısıyla ortaya çıkan tecavüz veya zarar ile bu kişilerin denetim görevlerini ihmal eylemleri arasında uygun illiyet bağının kurulabilmesi de mümkün olduğundan, anılan davalılar hakkındaki davanın kabulünde de bir isabetsizlik olmadığı, dava dilekçesinde müteselsil tahsil talebi olduğu halde mahkemece hükmedilen alacağın davalılardan ne şekilde tahsil edileceği belirtilmeden karar verilmesi doğru değilse de bu husus davacı tarafça istinafa getirilmediğinden kaldırma nedeni yapılamadığı, neticeten davalıların zamanaşımı def'i değerlendirilmeden hüküm kurulması ve temerrüt faizinin işlemeye başlama tarihinde hata edilmesi gerekçesiyle davalılar vekilinin yerinde görülmeyen diğer istinaf itirazlarının reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulü ile 5846 sayılı FSEK 68. maddesi gereğince 64.200,00 TL telif tazminatının, haksız eylemin gerçekleştiği 04.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.244,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6041, Karar No: 2016/8219, Tarih: 01.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/6041 E.  ,  2016/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Elektrik adlı işyerinin sahibi olan sanık ...'ın yeni çıkacak Sosyal Güvenik Yasasının emeklilik yaşı ile ilgii değişiklikten etkilenmesinler diye, yakın akrabaları ve tanıdıkları olan diğer sanıkları işyerinde çalışıyormuş gibi gösterdiği iddia edilen olayda sanıkların katılan ... zarara uğratacak herhangi bir eylem de bulunmadıkları anlaşıldığından mahkemenin beraatlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklar ...,., ..., ..., ... ve ... hakkında yüklenen suçu işlediklerinin sabit olmadığı,sanık ... hakkında yüklenen suçu işlemeye iştirakının olduğunun sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların suçu işlediğine ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 01/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1794, Karar No: 2012/1786, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1794 E.  ,  2012/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.05.2006 gün ve 2005/555 Esas, 2006/424 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanığın işlediği reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre, 5 yıllık asli zamanaşımana tâbi olduğu, 18.05.2006 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2173, Karar No: 2012/7992, Tarih: 17.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2173 E.  ,  2012/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan sera bitkileri; hıyar, domates, ..., buğday ile kirazın dekar başına verim miktarlarının, İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2009 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulması için dosya geri çevrilmiş ise de;

... ve kiraz ile ilgili resmi veriler gönderilmiş, sera bitkisi olarak hıyar, domates ve sivribibere ilişkin veriler bildirilmemiştir.

Sera bitkisi hıyar, domates ve sivribibere ilişkin olarak dekar başına verim miktarları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının, ilgili resmi kuruluşlardan sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2502, Karar No: 2014/9528, Tarih: 24.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/2502 E.  ,  2014/9528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “10.05.2010” yerine “08.05.2010” yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın takasla galericiye onun da mağdura sattığı aracı geri almak için, gerçekte çalınmadığı halde evinin önünden çalındığına dair herhangi bir kişi ismi belirtmeden ve bir kişiye isnatta bulunmadan ihbar ve şikayette bulunmaktan ibaret eyleminin, iftira suçunu oluşturmayıp suç uydurma niteliğinde olduğu düşüncesiyle, sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin görüşlerine katılmıyorum.

Şöyle ki; iftira suçu soruşturma ve kovuşturma geçirilmesini ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla mağdur hakkında yetkili makamlara ihbar ya da şikayette bulunarak işlenmelidir. İftira suçunun failinde mağdurun soruşturma veya kovuşturma geçirmesini ya da mağdur hakkında idari bir yaptırım uygulanmasını sağlama amacının bulunması gerekir. Başka bir deyişle bu amaç ya da özel kasıt olmadan iftira suçu oluşmaz. Somut olayda sanıkta mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacı yoktur.

İftira suçu şekli bir suç değildir. Yapılan her şikayette bu şikayetin sonucu olarak bir kişi hakkında soruşturma işlemi yapılırsa mutlaka iftira suçu oluşur sonucuna varılamaz. Önemli olan sanığın şikayette bulunur iken belli bir kişiye isnatta bulunup bulunmadığıdır. Belli bir kişiye isnatta bulunulduğunun tespiti mağdurun soruşturma geçirmesi amacıyla sanığın hareket ettiğinin anlaşılması ile mümkündür. Bunu anlamak için ise sanıktaki özel kastın varlığına bakmak gerekir.

Sanığın özel kastı var ise veya mağdurun soruşturma veya kovuşturma geçirmesini sağlamak amacıyla hareket etmişse iftira suçundan cezalandırılabilir. Sanıktaki amacın varlığı ancak şikayetinde bir isim belirtmesi veya sanık konumunda bulunan kişiye karşı kesin bir yargı içeren bir isnatta bulunması halinde söz konusudur. Yoksa soruşturma makamları tarafından belirlenen kişilere karşı "bu yapmış olabilir" ya da "muhtemelen bu kişi yapmıştır" gibi kesin bir yargı ve isnat içermeyen beyanlar hukuka aykırı fiil isnadı olarak kabul edilemez. Aksi takdirde hiç tanımadığı bir kişinin sanık olması halinde sanıkta soruşturma ve kovuşturma geçirmesini sağlama amacının varlığını peşinen kabul ederek iftiradan cezalandırmak gerekir ki, o zaman iftira suçunun olası kasıtla işlenebileceğini kabul etmiş oluruz. Oysa iftira suçu doğrudan kasıtla işlenebilir. Olası kasıtla işlenemez.

Sanığın şikayette bulunurken mağdurun sanık yapılacağını bilmesi de sonucu değiştirmez. Çünkü sanık mağdur hakkında bir şikayette bulunmayarak mağdurun soruşturma ve kovuşturma geçirmesini sağlamak istemediğini açıkça göstermektedir. Sanıkta mağdur hakkında soruşturma kovuşturma başlatılmasını sağlama amacı olsaydı bizzat mağdurun ismini vererek şikayette bulunurdu. Belli bir kişi ismi vermeden yapılan şikayetlerde soruşturma, kovuşturma başlatma amacı bulunmadığından iftira suçu gerçekleşmez.

İftira suçu ile suç uydurma suçunun birbirinden ayırmada kullanılan unsur belli bir kişiye karşı isnatta bulunulup bulunulmadığıdır. İftirada belli bir kişiye isnatta bulunulurken suç uydurmada belli bir kişiye isnatta bulunulmamakta, gerçekte işlenmediğini bildiği halde yetkili makamlara suç işlenmiş gibi ihbarda bulunulmaktadır. İftira suçu özel kasıtla işlenebilirken suç uydurma genel kasıtla işlenebilmektedir. Şayet yerel mahkemenin kabul ettiği gibi sanığın gerçekte aracı çalınmadığı halde aracının çalındığına dair ihbarda bulunmasının ve şikayet sonucunda müştekinin aracı ile yakalanacağını ve hakkında soruşturma yapılacağını bilmesinin ve buna rağmen ihbarda bulunmasının iftira suçunu oluşturduğu kabul edilirse, suç uydurma ile iftira suçunu birbirinden ayırmak mümkün olmaz. Ayrıca bu düşünce doğrudan kasıtla işlenebilen ve suçun failinde soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacı bulunması gereken iftira suçunun olası kasıtla işlenebileceğini, suçun kanuni unsurları olmadan gerçekleşebileceğini kabul etmek anlamına gelir ki; bu kabul iftira suçunun kanuni düzenlemesine, suçun düzenlendiği maddenin gerekçesine ve yasa koyucunun amacına aykırıdır.

Somut olayda sanığın verdiği şikayet dilekçesi ile ifadelerinden, ifadelerin verildiği tarih ve veriliş şekline göre sanıkta mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Sanığın amacı mağdur hakkında hırsızlıktan dava açılması değil, aracın adli makamlar aracılığı ile kendisine teslimini sağlamaktır. Sanık, 10.05.2010 tarihli dilekçe ile aracının mağdurda olduğunu bildiği halde "... plakalı aracın 08.05.2010 günü evinin önünden çalındığını belirterek gereğinin yapılmasını" talep etmiş, 31.05.2010 tarihli Cumhuriyet Savcılığında mağdur olarak verdiği ifadede: "8 Mayıs 2010 sabahı uyandığında aracımın yerinde olmadığını gördüm. Aracım çalınmıştır. Çalan şahıslardan şikayetçiyim." demiş, mağdur olarak verdiği 09.06.2010 tarihli kolluk ifadesinde "aracının evinin önünden çalındığını, kimin çaldığını bilmediğini, aracının arama kaydına alınarak bulunmasını ve tarafına teslimini" istemiş, aracın bulunduğu gün yine mağdur olarak verdiği 23.01.2012 tarihli ek ifadesinde "Bugün aracının bulunduğunu öğrendiğini, aracının 08.05.2010 günü çalındığını, ... isimli şahsı tanımadığını, bu şahsın kendi aracında yakalandığını, MUHTEMELEN bu şahsın çaldığını, ARACINI ÇALAN ŞAYET ENVER DALBİTEN İSİMLİ ŞAHISSA kendisinden davacı olduğunu" beyan etmiştir. Sanık kolluktaki ilk ve savcılıktaki ifadelerinde müştekinin isminden bahsetmemekte, aracın bulunduğu günkü ifadesinde yalanını devam ettirebilmek adına "muhtemelen bu şahıs çalmıştır" demekte, belli bir kişiye kesin bir yargı içeren isnatta bulunmamaktadır. Muhtemelen ifadesi ancak olursa olsun şeklinde bir kabullenme anlamına gelebilen ve sanığın olası kastla hareket ettiği şeklinde yorumlanabilen bir ifadedir. Sonraki savcılık ifadesinde müştekinin isminden bahsetmemesi de sanıkta mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacının bulunmadığını göstermektedir.

Olası kasıtla iftira suçunun işlenememesi, aracın geri alınması maksadıyla isim belirtmeden şikayette bulunulması, bu nedenle iftira suçunun unsurlarının oluşmaması karşısında, sanığın takas ettiği aracının çalındığına dair belli bir kişiye isnatta bulunmadan ihbar ve şikayette bulunmasının suç uydurma suçunu oluşturduğu, hükmün suç vasfında yanılgı nedeniyle bozulması gerektiği, yerel mahkemenin sanığın şikayet sonucu müştekinin araçla yakalanacağını ve hakkında soruşturma yapılacağını bilmesine rağmen çalıntı ihbarında bulunmasının iftira suçunu oluşturduğuna dair gerekçe ve kabulünün olası kasıtla iftira suçunun oluşabileceğini kabul etmek anlamına geleceği, oysa iftira suçunun olası kasıtla işlenemeyeceği, bu durumda sattığı aracın devrini sağlamak için aracı çalınmadığı halde çalındı ihbarında bulunan her kişiyi suç uydurma yerine iftira suçundan cezalandırmak gerekeceği, oysa iftira suçu için belli bir kişiye isnatta bulunulması gerektiği, belli bir kişiye isnatta bulunulmadan yapılan ihbar ve şikayetlerde suç uydurma suçunun oluşacağı kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun eylemin iftira suçunu oluşturduğundan hükmün onanmasına ilişkin görüşlerine katılmıyorum. 24.09.2014
Yargıtay — Esas No: 2022/12170, Karar No: 2022/11527, Tarih: 15.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/12170 E.  ,  2022/11527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ...beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11944, Karar No: 2012/9052, Tarih: 10.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/11944 E.  ,  2012/9052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2017/38138, Karar No: 2017/18593, Tarih: 20.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38138 E.  ,  2017/18593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Müvekkilinin davalı işveren bünyesinde çalıştığı esnada 22/11/2016 tarihinde çıkan 677 sayılı kararname ile başka hiçbir işleme gerek kalmaksızın kamu görevinden çıkartıldığını, işçi statüsündeki müvekkilin sözleşmesinin ancak İş Kanunu'nun 19 vd. Maddeleri uygulanarak sona erdirilebileceğini, yapılan uygulamanın ...'nin tarafı bulunduğu uluslararası antlaşmalara ve Anayasaya aykırı olduğunu, müvekkiline savunma hakkının kullandırılmadığını, bu durumun da feshin usulsüzlüğünü gösterdiğini belirterek, müvekkilin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Yargı organlarına, emniyet teşkilatına ve TSK içerisine yuvalanan FETÖ/PDY Terör Örgütü mensupları tarafından gerçekleştirilen 15/07/2016 tarihli darbe teşebbüsü sonucunda pek çok vatandaşın hayatını kaybettiğini, devlet içerisinde kadrolaşmak sureti ile oluşan yapının hainlikte sınır tanımayarak ... Cumhuriyet Hükümetini ortadan kaldırma teşebbüsünde bulunduğunu, bunun neticesi olarak olağanüstü tedbirlerin alınmasının gerekmesi sebebi ile Cumhurbaşkanı başkanlığındaki Bakanlar Kurulu tarafından ülke genelinde OHAL ilan edildiğini ve OHAL ilanının meclis tarafından onaylandığını, bu kapsamda devlet içerisine sızan FETÖ mensuplarının tasfiyesine yönelik olarak kararnameler çıkarıldığını, davacının dayanmış olduğu KHK'nın gerek Avrupa İnsan Haklar Sözleşmesine gerekse, Anayasaya uygun olduğunu, kararnamenin denetim yetkisinin TBMM'de bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştirstede yer alması nedeniyle iş akdine son verildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Yargı organlarına, emniyet teşkilatına ve TSK içerisine yuvalanan FETÖ/PDY Terör Örgütü mensupları tarafından gerçekleştirilen 15/07/2016 tarihli darbe teşebbüsü sonucunda pek çok vatandaşın hayatını kaybettiğini, devlet içerisinde kadrolaşmak sureti ile oluşan yapının hainlikte sınır tanımayarak ... Cumhuriyet Hükümetini ortadan kaldırma teşebbüsünde bulunduğunu, bunun neticesi olarak olağanüstü tedbirlerin alınmasının gerekmesi sebebi ile Cumhurbaşkanı başkanlığındaki Bakanlar Kurulu tarafından ülke genelinde OHAL ilan edildiğini ve OHAL ilanının meclis tarafından onaylandığını, bu kapsamda devlet içerisine sızan FETÖ mensuplarının tasfiyesine yönelik olarak kararnameler çıkarıldığını, davacının dayanmış olduğu KHK'nın gerek Avrupa İnsan Haklar Sözleşmesine gerekse, Anayasaya uygun olduğunu, kararnamenin denetim yetkisinin TBMM'de bulunduğunu belirterek davanın reddine dair karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Davacının KHK'nın ekindeki 4 nolu listede ... Bakanlığı mahalli idareler personeli listesinin 1598. sırasında yer aldığı görülmektedir. Davacının KHK ile iş sözleşmesi sona erdirilmiş olup KHK denetimi adli yargı mercileri tarafından yapılamayacağından ve feshin geçerlilik denetiminin yapılmasının da KHK'nın denetlenmesi anlamına geleceğinden, bu durumun ise fonksiyon gaspı oluşturması söz konusu olacağından işin esasına girilmeksizin davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak davalı Başbakanlığın taraf sıfatı yoktur. Bu nedenle bu davalı açısından husumet yokluğu söz konusudur. Mahkemece bu husus göz ardı edilmiş ise de sonuç doğrudur.

Yukarıdaki gerekçelerle davacının istinaf başvurusunun reddine dair karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının 22.11.2016 tarih ve 29896 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 677 sayılı KHK Ek:1 sayılı listede adının bulunması nedeniyle kamu görevinden çıkartıldığı, Mahkemenin KHK denetimini yapma görevinin bulunmadığı, Bakanlar Kurulu tarafından 02/01/2017 tarihinde çıkarılan ve 23/01/2017 tarih ve 29957 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 685 sayılı KHK. ile "Olağanüstü hal kapsamında Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu kurulmasına " karar verildiği,

İş bu KHK.' nin 2. maddesi ile Komisyonun görevlerinin belirlendiği,

690 sayılı KHK.'nin 56. maddesi ile 685 sayılı KHK.'nin Geçici 1. maddesinin 3. fıkrasının değiştirildiği,

685 sayılı KHK.'nin 690 sayılı KHK.'nin 56. maddesi ile değiştirilen geçiş hükümleri başlıklı Geçici 1. maddesinin 3. fıkrasının son halinin;

"(3) Komisyonun görev alanına giren konularda daha önce herhangi bir yargı merciine başvurmuş veya dava açmış olanlar için de 7. maddedeki usul ve süreler uygulanır.