muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7327, Karar No: 2017/12619, Tarih: 13.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7327 E.  ,  2017/12619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle müşterek çocuk ... 'in inceleme sırasında ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsatın dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol ayan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda l. Bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2023/7643, Karar No: 2024/411, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7643 E.  ,  2024/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/395 Esas, 2023/325 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/360 Esas, 2020/456 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, Kocaköy ilçesi, ... Mahallesi, 367 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile müvekkili kurum adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı idare, kapitalizasyon faiz oranının belirlenmesinde gözetilen unsurların aynı zamanda objektif değer artışına gerekçe olamayacağını, arazilerin sınıflarına göre kapitalizasyon faiz oranının farklı uygulanması gerektiğini, taşınmazın komşu parsellerine objektif değer artışı uygulanmadan değer biçildiğini, Diyarbakır 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/810 Esas sayılı dosyasına konu taşınmaza %30 oranında objektif artış uygulanarak sonuç bedelin 38 TL/m² belirlendiğini, bedelin fahiş olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, üzerinde bulunan ve askı ilanından önce inşa edildiği tespit edilen yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru olduğu gibi, taşınmazın vasfı, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri gözetilerek kapitalizasyon faizinin % 4 oranında alınmasında ve tespit edilen metrekare birim fiyatına % 50 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiş ise de keşif harcı yargılama giderlerinden olup, kamulaştırma davasının mahiyeti itibarıyla davacı idare üzerinde bırakılması gerektiği halde, idarenin harçtan muaf olduğu gerekçesiyle keşif harcının da iadesine karar verilmesi doğru görülmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Diyarbakır ili, Kocaköy ilçesi, ... Mahallesi, 367 ada 9 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi uygundur.

3. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmî verilerinde sulu arazi koşullarına ait verim değerlerinin bulunduğu ve aynı münavebe planının aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da uygulandığı tespit edilmiştir.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

3. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmî verilerinde sulu arazi koşullarına ait verim değerlerinin bulunduğu ve aynı münavebe planının aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da uygulandığı tespit edilmiştir.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı idare vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4541, Karar No: 2017/5478, Tarih: 03.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/4541 E.  ,  2017/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, ... Devlet Hastanesi ile davalı şirket arasında mal alımına ilişkin ihale sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında 4 numaralı Kalyak cinsi yakıt teslimi gerekirken 5 ve 6 numaralı daha düşük kalite yakıt teslim edildiği gibi teknik şartnamede belirtilen çıkış ordinasunun da verilmediğini ileri sürerek, bu suretle oluşan 92.139,80 TL kamu zararının davalı şirket, yetkili müdürü ve diğer davalı hastane müdüründen müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davanın reddini dilemiş, diğer davallar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, sözleşmeye uygun teslim yapılmadığı kanaati ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında mevcut ihale sözleşme ve şartnamesine uygun teslim edilmeyen yakıt nedeni ile oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yalnızca dosya kapsamında alınan bilirkişi rapor ve ek raporuna atıfla davanın kabulüne karar verilmiş başka bir gerekçe belirtilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi rapor ve ek raporunda ise taraflar arasında imzalanan sözleşme eki niteliğinde olan teknik şartnamenin 6. maddesi irdelenmiştir. Madde “Rafineden alınan çıkış belgesi (ordino) idareye teslim edilecektir “lafsını içermektedir. Somut olayda davalı şirket tarafından böyle bir çıkış ordinosu ibraz edilmediği hususunda çekişme yoktur. Hükme esas alınan raporda neticeten çıkış ordinosunun alınmaması sözleşmeye uygun bir teslimat olmadığını göstermekle her ne kadar ... Fabrikaları AŞ’ de yapılan analiz sonucu alınan numuneler 4 numaralı kalyak cinsindeki yakıtla uyumlu çıksa da çıkış ordinosu teslim edilmediği için numunenin temsili olmadığı bu nedenle düşük kalite olan 5 ve 6 numaralı yakıtlar bazında yapılan değerlendirmede 93.139,80 TL kurum zararı oluştuğu belirtilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamında Davalı şirket müdürü ve hastane müdürü hakkında beraat ile sonuçlanan ceza kovuşturmasında da, çıkış ordinosu alınmasa da teslim edilen yakıtın 5 ve 6 numaralı düşük kalite ve cinste olduğunun ispat edilemediği pek çok analiz ve rapora göre numunelerin kalyak cinsi yakıtla uyumlu olduğu, kurum zararının oluştuğunun ispatlanamadığı vurgulanmış olup gerçekten de dosya kapsamında teslim edilen yakıtın iddia olunan ve zarara yol açan düşük kalite yakıt olduğu ispatlanabilmiş değildir. Hal böyle olunca, telim alınan yakıtın ihale komisyonunca reddedilmediğinin de anlaşılmasına göre davanın reddi gerekirken soyut gerekçelerle zarar oluştuğu kanaatine varılarak yanılgılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.598,95 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8012, Karar No: 2023/10241, Tarih: 25.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8012 E.  ,  2023/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2801 E., 2023/766 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/510 E., 2021/313 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davacı ...'ın vergi kaydının bulunup bulunmadığı sorularak, vergiye kayıtlı olduğu sürelere ilişkin kayıt ve belgelerin ilgili vergi dairesinden celbedilmesi gerekli görülmüştür.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/303, Karar No: 2023/259, Tarih: 04.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/303 E.  ,  2023/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2019/34836

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 4477

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nitelikli cinsel saldırı suçundan şüpheli ... hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.10.2014 tarihli ve 107190-82159 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin mağdur vekili tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğince 29.12.2014 tarih ve 4477 sayı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Kesin nitelikteki bu karara yönelik Adalet Bakanlığının 26.03.2019 tarihli ve 94660652-105-06-3933-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.04.2019 tarihli ve 34836 sayılı ihbarname ile;

"Somut olayda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, olayın mağduru olduğu belirtilen ...'ın, kendi ve vekilinin adres ve telefon numaralarına gönderilen kısa mesaj, polis marifetiyle gerçekleştirilen davetlere rağmen ifade için temin edilemediğinden, şikâyet ve delilleri tespit edilemediği, şüphelinin suçlamaları kabul etmediği, bu konuda doğrudan bilgi ve görgüye sahip tanık beyanı bulunmadığı da dikkate alınarak, şüpheli hakkında atılı suçtan kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil de elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, müşteki vekilinin sunduğu dilekçe ekinde müşteki ...'ın, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2017 tarihli oturumunda alınan ifadesinde anılan olaya ilişkin olarak şüpheli ...'ün iş yerinde kendisine tecavüz ettiği, olay gününde çıplak fotoğraflarını çektiği, o günden beri sürekli kendisini rahatsız ettiği yönündeki beyanları dikkate alındığında, görüldüğü üzere müştekinin beyanının alınması hususunun soruşturmanın açıklığa kavuşturulması açısından büyük önem arz ettiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca etkin bir soruşturma yapılarak sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tespiti açısından müştekinin konuyla ilgili beyanına başvurulması gerektiği gözetilmeden, sadece şüphelinin ifadesinin alınması suretiyle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 20.11.2019 tarih ve 3774-12651 sayı ile; "Tüm dosya içeriği nazara alındığında kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin itirazın reddine dair Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.12.2014 günlü, 2014/4477 Değişik iş sayılı kararına yönelik talep edilen incelemenin yerindelik denetimi niteliğinde olup olağanüstü kanun yolu sayılan kanun yararına bozma yoluyla yerindelik denetimi yapılması mümkün bulunmadığından, vaki talebin reddine" karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.01.2020 tarih ve 34836 sayı ile;

"Yüksek Daire ile Başsavcılığımız arasında itirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi çerçevesinde kanun yararına bozma yoluyla denetlenip denetlenemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.01.2020 tarih ve 34836 sayı ile;

"Yüksek Daire ile Başsavcılığımız arasında itirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi çerçevesinde kanun yararına bozma yoluyla denetlenip denetlenemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı CMK'nın 173. maddesi uyarınca sulh ceza hâkimliği tarafından verilen, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddi kararı kesin olarak verilen ve ancak CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca olağanüstü kanun yolu ile denetlenebilecek kararlardandır. Kararın CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kanun yararına bozulması hâlinde, kararı veren hâkim tarafından gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilebilecektir. Bunun aksinin kabulü durumunda soruşturma dosyasının içinde şüpheli hakkında dava açmaya yeter kuvvetli deliller bulunmasına rağmen, yeni delil elde edilememesi nedeniyle kovuşturmanın yapılamayacağı, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar kesin olduğundan denetlenemeyeceği sonucu ortaya çıkabilecektir. Cumhuriyet savcısının verdiği kararlara karşı sulh ceza hâkimliği tarafından verilen her türlü kesin karar denetlemeye açıkken, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın itirazen reddi kararının denetlenememesi hukuki güvenlik ilkesini de zedeleyecektir. Nitekim, Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 09.09.2019 gün ve 2373-3623, 2. Ceza Dairesinin 25.02.2019 gün ve 502-3396, 3. Ceza Dairesinin 23.01.2019 gün ve 12706-823, 4. Ceza Dairesinin 15.05.2019 gün ve 2277-9064, 5. Ceza Dairesinin 03.07.2019 gün ve 4154-6717, 6. Ceza Dairesinin 14.05.2019 gün ve 1375-3117, 7. Ceza Dairesinin 20.12.2018 gün ve 16312-14759, 8. Ceza Dairesinin 10.01.2019 gün ve 5672-433, 11. Ceza Dairesinin 12.09.2019 gün 4407-6188, 12. Ceza Dairesinin 17.09.2019 gün ve 3536-8925, 13. Ceza Dairesinin 23.09.2019 gün ve 4627-13018, 14. Ceza Dairesinin 15.11.2016 gün ve 10034-7819, 15. Ceza Dairesinin 14.05.2019 gün ve 3803-5567, 16. Ceza Dairesinin 25.09.2018 gün 1853-3163, 17. Ceza Dairesinin 14.01.2019 gün ve 8583-603, 18. Ceza Dairesinin 06.05.2019 gün ve 997-8348, 19. Ceza Dairesinin 27.05.2019 gün ve 3834-8944 sayılı ilamlarına konu olan benzer uyuşmazlıklarda, 5271 sayılı CMK'nın 172-173. maddeleri uyarınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlara itirazın reddine ilişkin kesin kararlara yönelen kanun yararına bozma talepleri kabul edilmiş, Özel Daireler arasında istikrar gösteren bir içtihat oluşturulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere, şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine konu Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.12.2014 tarihli ve 2014/4477 değişik iş sayılı kararı yönünden kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin Yüksek 14. Ceza Dairesinin kararının isabetli olmadığı," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere, şüpheli ... hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itirazın reddine konu Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.12.2014 tarihli ve 2014/4477 değişik iş sayılı kararı yönünden kanun yararına bozma isteminin reddine ilişkin Yüksek 14. Ceza Dairesinin kararının isabetli olmadığı," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 24.06.2020 tarih ve 1187-2638 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii kararının CMK'nın 309. maddesi çerçevesinde kanun yararına bozma yoluyla denetlenip denetlenemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Şüpheli hakkında mağdura yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan yapılan soruşturma sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.10.2014 tarih ve 107190-82159 sayı ile kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi sebebiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik mağdur vekili tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğince 29.12.2014 tarih ve 4477 sayı ile; gösterilen gerekçeler dosya içeriğine uygun olduğundan usul ve kanuna uygun bulunan anılan karara karşı yapılan itirazın reddine karar verildiği, vekili tarafından mağdurun ilişkili başka bir dosyada alınan ifadesini yeni delil olarak ibraz edip kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasının talep edilmesi üzerine Ankara 3. Sulh Ceza Hâkimliğince 16.06.2017 tarih ve 4972 sayı ile mağdura ait ifade tutanağının yeni delil niteliğinde olmadığına karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın eksik soruşturma sonucu verildiğinden bahisle Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.12.2014 tarihli ve 4477 sayılı merci kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin, Özel Dairece, kanun yararına bozma yoluyla yerindelik denetimi yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle esası incelenmeden reddedildiği anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Hukuki Açıklamalar

Uyuşmazlığın çözümü için Cumhuriyet savcısının soruşturma evresindeki görev ve yetkileri ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin mevzuat hükümleri ve anılan kararın hukuki niteliği üzerinde durulmalıdır.

CMK'nın"Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi" başlıklı 160. maddesi;