muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14273, Karar No: 2018/12113, Tarih: 10.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/14273 E.  ,  2018/12113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar ve davacılar tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ve tenkis isteklerine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakan ...’ın sağlığında tüm kazancını erkek evlatları olan davalılara tahsis ettiğini, 1176 parsel sayılı taşınmazdaki 96/216 payını 06/04/2007 tarihinde yapılan muvazaalı ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalılara temlik ettiğini, mirasbırakanın böyle bir sözleşme yapmaya hiçbir zaman ihtiyacı olmadığını, ... Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan ve Türkiye'den emekli olduğunu, ölümüne dek eşi ile birlikte kendi konutunda oturduğunu, refah içinde yaşamını sürdürdüğünü, 875 ada 2, 224 ada 3 ve 1314 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar her ne kadar davalılar adına kayıtlı olsa da mirasbırakanın katkıları ile satın alındığını ileri sürerek, 1176 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, mümkün olmadığı takdirde tenkis hükümlerine göre işlem yapılmasına, diğer taşınmazların ise saklı payları oranında tenkisine, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin gerçek olduğunu, dava konusu diğer taşınmazların satın alınmasında mirasbırakanın katkısı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile 1176 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, diğer taşınmazlar yönünden ise herhangi bir hüküm kurulmamıştır.

Mirasbırakan ...'ın 16.04.2011 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak geriye davacı kızları ile davalı oğullarının kaldığı, mirasbırakanın 1176 parsel sayılı taşınmazdaki 96/216 payını 06/04/2007 tarihinde ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalılara temlik ettiği, dava konusu diğer taşınmazların ise davalılarca üçüncü kişilerden edinildiği kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakan 1176 parsel sayılı taşınmaz bakımından ölümüne kadar bakılmadığı iddiası ile herhangi bir dava açmadığına göre artık bakıldığının kabulü zorunludur. Ayrıca mirasbırakan adına kayıtlı halen başka taşınmazlar da olduğuna göre ölünceye kadar bakma akdine konu edilen taşınmazın makul sınırlar içinde kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda anılan parsel yönünden devrin muvazaalı olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

875 ada 2, 1314 ada 1, 224 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davada ileri sürülen iddianın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlık, mirasbırakanın gerçekte bedelini bizzat ödeyip üçüncü kişiden satın aldığı taşınmazları mirastan mal kaçırmak amacıyla tapu sicilinde davalılar adına kaydettirmesi halinde 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulama yeri bulup bulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten, 01.04.1974 tarihli karar, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, mirasbırakanın kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır.

Gerçekten, 01.04.1974 tarihli karar, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, mirasbırakanın kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır.

Somut olayda olduğu gibi, bedeli ödenerek "gizli bağış" şeklinde gerçekleştirilen işlemler hakkında anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarihli, 586/782 sayılı; 21.9.1994 tarihli, 248/538 sayılı; 21.12.1994 tarihli, 667/856 sayılı; 11.10.1995 tarihli, 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş, Dairenin yargısal uygulaması da bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır. Şu halde, taşınmazların üçüncü kişilerden satın alma suretiyle adlarına tescil edildiği davalılar bakımından 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı, haklarında ancak tenkis hükümlerinin uygulanabileceği açıktır.

Çekişmeli taşınmazlardan 875 ada 2 sayılı parselin üçüncü kişilerden edinildiği tarihte davalılar 17, 20 ve 22 yaşlarındadır. Mahkemece bu taşınmaz da dahil bedellerin mirasbırakan tarafından mı yoksa davalılar tarafından mı ödendiği, davalılar tarafından ödendi ise davalıların genç yaşlarında hangi birikim ile söz konusu tasarrufları yaptıkları açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Hâl böyle olunca, 1176 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın reddedilmesi, dava konusu diğer taşınmazlar bakımından ise yukarıdaki ilkeler uyarınca inceleme yapılarak satış bedellerinin mirasbırakan tarafından ödendiğinin saptanması halinde uzman bilirkişiden tenkis hesabı içeren rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 1176 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulü ile diğer taşınmazlar yönünden herhangi bir hüküm kurulmamış olması isabetsizdir.

Davacılar ve davalıların bu yönlere ilişkin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1602, Karar No: 2010/5987, Tarih: 27.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1602 E.  ,  2010/5987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2008 gün ve 2005/131-2008/39 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.11.2009 gün ve 2008/7447-2009/12131 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkiline Otel ve Tatil Köyü Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı otele, davalılardan İpragaz A.Ş.'nin LPG tankı ve tesisatını diğer davalı... Teknik Ltd. Şti. aracılığı ile monte ettiğini, sistemin kullanılması sırasında meydana gelen patlama sonucunda oluşan hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, 10.131,00 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, patlamanın meydana geldiği kazan dairesinde emniyet sistemi ve havalandırmanın mevcut olmadığı, kazan dairesinin bu haliyle kullanıma elverişli olmadığı, öte yandan, davalılardan İpragaz A.Ş.'ne haber verilmeden kazan dairesine gaz verilmeyeceği hususlarının davalılardan... Teknik Ltd. Şti. tarafından sigorta ettirene bildirildiği, meydana gelen patlamada tüm kusurun dava dışı sigorta ettirene ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 19.11.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5565, Karar No: 2019/9403, Tarih: 22.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5565 E.  ,  2019/9403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, 390 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve dört arkadaşı vekili ile davalı ... vekili ve öteki davalılar ...,... ayrı ayrı ibraz ettikleri cevap dilekçelerinde davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Diğer davalılar ile dahili davalılara dava dilekçesi yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği halde yargılama oturumlarına katılmamış ve cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, (ilk kararda) "...hak düşürücü süre yönünden davanın reddine" karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 18.04.2014 tarihli ve 2013/14750 Esas, 2014/7651 Karar sayılı ilamı ile, ''....işin esasının ve dava konusu taşınmazın 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.” gereğine işaret edilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verildikten sonra, “davanın kısmen kabulü ile teknik bilirkişi Ayhan Özçelik'in 27.01.2015 tarihli ek raporu dikkate alınmak sureti ile davaya konu... ilçesi, Merkez mahallede bulunan 390 parselin krokide (A) harfi ile gösterilen 353 m2'lik kısmının kıyı çizgisinde kalması sebebi ile tapusunun iptal edilerek, bu kısmın davacı ... hazinesi adına tapuya tesciline, bu parselde bakiye 4687 m2'lik kısmın davalılar üzerinde ipkasına” şeklinde hüküm kurulmuştur. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, 390 parsel sayılı taşınmaz, 23.05.1961 tarihinde “Ölü ... Mirasçıları” adına kayıt edilmiş olup (tapu kaydına göre) tapu malikleri “Ölü ...” olmayıp 26.12.1952 yılında vefat eden ... oğlu ... mirasçıları oldukları anlaşılmaktadır.

Kural olarak tapu iptali ve tescil davalarında, dava kayıt malikine, kayıt maliki ölmüş ise saptanacak mirasçılarına yöneltilerek açılır.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, 390 parsel sayılı taşınmaz, 23.05.1961 tarihinde “Ölü ... Mirasçıları” adına kayıt edilmiş olup (tapu kaydına göre) tapu malikleri “Ölü ...” olmayıp 26.12.1952 yılında vefat eden ... oğlu ... mirasçıları oldukları anlaşılmaktadır.

Kural olarak tapu iptali ve tescil davalarında, dava kayıt malikine, kayıt maliki ölmüş ise saptanacak mirasçılarına yöneltilerek açılır.

Somut olayda, 26.12.1952 yılında vefat eden ... oğlu ... mirasçılarına yönelik... Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.03.2008 tarihli ve 2007/109 Esas, 2008/123 Karar sayılı mirasçılık belgesi ile ... 20. Anadolu Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2014/796 Esas, 2015/455 Karar sayılı mirasçılık belgesi arasında (özellikle) ... oğlu ...’in ikinci eşi ... ...’in mirasçıları ile ... ... (ve mirasçıları) konusunda farklar bulunması nedeniyle çelişkinin giderilmesi adına güncel veraset ilamının temini sağlanmış, mahkemece noksan ikmali yoluyla gönderilen ... Anadolu Mahkemesinin 11.11.2016 tarihli ve 2016/320 Esas, 2015/455 Karar sayılı veraset belgesinde de (bu kez) ilk iki mirasçılık belgesinde yer almayan “Meral Sert” ile “... Şişman"ın 1997 yılında vefat eden ... Kızı Atiye Kozlu’nun mirasçıları arasında gösterildiği anlaşılmıştır.

Dosyaya ibraz edilen her üç veraset ilamı arasında çelişki bulunması nedeniyle mahkemece, ... oğlu ... mirasçıları tereddüte mahal bırakılamayacak şekilde tespit edilmeden işin esası hakkında karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece, her üç mirasçılık belgesi arasındaki farklılıkların nedenleri araştırılarak gerektiğinde davacı tarafa (tüm çelişkileri giderecek) güncel bir veraset belgesi sunulması için süre ve imkan tanınarak tapu maliklerinin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde tespit edilmesi, tespit edilecek maliklerden taraf gösterilmeyenlerin varlığı halinde bu kişilerin davaya dahillerinin sağlanması, ondan sonra (bir önceki bozma ilamında belirtilen ilkelerde gözetilip) tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılıp hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Kabule göre de; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9448, Karar No: 2016/8252, Tarih: 13.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9448 E.  ,  2016/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8297, Karar No: 2023/9909, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/8297 E.  ,  2023/9909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1433 Esas, 2023/627 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.07.2019 Tarihli ve 2018/450 Esas, 2019/371 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine Sümeyye Sevinç'in vasi atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 07.06.2022 tarihli dilekçesi ile hükümlünün 18.06.2022 tarihinde yapılacak olan üniversite sınavına kaydının yaptırıldığını, mernis sorgusunda adres bilgilerinin bulunmadığı, üniversite sınavına girebilmesi için ...'ın mernis adresinin kendisinde ikamet ettiği ... Mahallesi ... sokak No:...İç Kapı No:1 .. Apatmanı ... /İzmir olarak kaydettirebilmesi için izin ve yetki verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 08.06.2022 tarihli ek karar ile vasi ...'e kısıtlı ...'ın ikamet adresini mernis sistemine işletmek üzere yetki ve izin verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, 05.07.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.04.2023 Tarihli ve 2022/1433 Esas, 2023/627 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü dosyalarında cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili vesayet makamı olduğu ve adres değişikliği ile daha sonra yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca

kısıtlanan kısıtlının vasisinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Gümüşhane Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28854, Karar No: 2021/22474, Tarih: 22.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/28854 E.  ,  2021/22474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Kepez Belediye Başkanlığı

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şikayetçi Kepez Belediye Başkanlığı'nın, sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarından doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, şikayetçi Kepez Belediye Başkanlığı vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.