muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14921, Karar No: 2013/20406, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14921 E.  ,  2013/20406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı Par Temizlik Ltd. Şti. duruşma talep etmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri nedeniyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülendavalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4069, Karar No: 2016/23905, Tarih: 26.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/4069 E.  ,  2016/23905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık müdafiinin 28.04.2014 tarihinde duruşmaya katılamayacağını bildirir mazeret dilekçesi verdiği ve mahkemece kabulüne karar verildiği halde, yokluğunda savunma hakkı kısıtlanarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabule göre de;

... Kadastro Mahkemesinin 2008/62 E, 13.06.2013 tarihli kesinleşen kararı ile suça konu olduğu iddia edilen yerin yaylak vasfıyla tesciline karar verildiği görülmekle, bu dosya getirtilip bilirkişilerden yaylak olarak tescil edilen yer ile suça konu yerin aynı yer olup olmadığı konusunda dosya üzerinden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19469, Karar No: 2014/13862, Tarih: 28.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/19469 E.  ,  2014/13862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2010/33684

MAHKEMESİ : Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2009

NUMARASI : 2006/400 (E) ve 2009/92 (K)

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık S.. A..’in kolluk ifadesinde, “olay gecesi dost hayatı yaşadığı Hakan ile Hakan'ın annesi olan katılanın evine gittiklerini, uyurlarken görmediği bir erkeğin Hakan diye bağırdığını, Hakan ile alt kata indiklerini, katılanın “burası Hakanın evi değil” dediğini, katılanın polis çağırmak için kendisinden bıçak istediğini, katılanın, aldığı bıçağın sapı ile kapının camını kırıp telefonla polisi arayarak “yetişin camımı kırıyorlar” dediğini, Hakan’ın, polis gelince annesine kızarak eve gelen polislere şikayetçi olmadıklarını söylediğini” ifade ettiği, katılanın da kolluk ifadesinde sanığın, bina kapısı camını kırdığını, kapıya gittiğinde sanığın içeri girdiğini, polisi aradığı için sanığın kaçtığını, seslere uyanan tanık Sultan'ın kendisini bıçakla tehdit ettiğini, eve polisler geldiğinde şikayetçi olmadığını söylediği, duruşmada ise sanığın, kapı camının kırılan yerinden elini sokup içeri giriyorken gördüğünü beyan ettiği, tanık .E.. Y..’nin kolluk ifadesinde “sesinden erkek olduğunu anladığı kişinin açın kapıyı diye bağırdığını duyduğunu söylediği, sanığın suçlamayı kabul etmediği, H.. M..’ın ise olaya ilişkin beyanının alınmadığı, yargılamaya konu olayın 27.08.2006 tarihinde saat 02.00 sıralarında gerçekleşmesine karşın, olay yeri krokisi ile görgü ve tespit tutanaklarının 29.08.2006 tarihinde düzenlendiği anlaşılmakla;

1-H.. M..’ın tanık olarak ifadesi alınmadan, katılana, sanığın kapıdan içeri girip girmediği açıklattırılmadan, hangi gerekçelerle tanık ya da katılanın anlatımlarına itibar edildiği hükmün gerekçesinde gösterilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Katılanın, evine polisler geldiğinde şikayetçi olmadığına dair beyanının, tanık S.. A..’e yüklediği suçlamayla sınırlı olup olmadığı, daha öncesinde gerçekleşen sanığın eylemini de kapsayıp kapsamadığı sorulmadan, mala zarar verme suçundan hüküm kurulması,

b-Sabıka kaydına göre 08.04.2004 tarihinde kesinleştiği ve infaz edildiği anlaşılan, 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesine aykırılık suçundan verilip, 647 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilen hapis cezasının, verildiği tarihe göre kesin olmayıp temyizi kabil olmasına karşın, kanuni olmayan gerekçeyle TCK'nın 58. maddesini uygulanmaması,

b-Sabıka kaydına göre 08.04.2004 tarihinde kesinleştiği ve infaz edildiği anlaşılan, 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesine aykırılık suçundan verilip, 647 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilen hapis cezasının, verildiği tarihe göre kesin olmayıp temyizi kabil olmasına karşın, kanuni olmayan gerekçeyle TCK'nın 58. maddesini uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık Ö.E.. ve katılan D.. K.. (İ..) vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7260, Karar No: 2024/8700, Tarih: 16.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7260 E.  ,  2024/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/250 Esas

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili davanın başka bir yer ağır ceza mahkemesine nakli

... Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 19/2. madde ve fıkrası uyarınca, 05.07.2024 tarihli ve E-35601974-104[104-0296-2024]-2145/44562 sayılı yazısı ve ekindeki evrakı ile kamu davasının kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay C.Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve ND-2024/77153 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve ND-2024/77153 sayılı dava nakli isteminin;

"Kayseri Valiliğinin 28.05.2024 tarihli ve 33265687-18995/2023/4772 sayılı yazısında; adı geçen Oral ve Taşdemir soy isimli ailelerin pazarcılık yaptığı ve her iki ailenin Kayseri merkezinde ikamet ettikleri, bu iki aile ve yakın akrabalarının karışmış oldukları olayların tespiti amacıyla Emniyet Kolluk Projesinden yapılan sorgulama neticesinde, taraflar arasında 19.08.2022 tarihinden itibaren başlayan "Kasten Yaralama, Tehdit, Hakaret" olayları sonucu, 30.12.2023 tarihinde sebze ve meyve halinde nakil davasına konu “Kasten Öldürme” olayının meydana geldiği, kasten öldürme olayında Oral ailesinden ...'ın arkadaşının ex olduğu, yukarıda belirtilen iki tarih aralığında taraflar arasında kasten yaralama, tehdit ve hakaret olmak üzere 6 ayrı olayın meydana geldiği, taraflar arasında Kayseri ilinde görülecek olan kasten öldürme davasında yeteri kadar güvenlik tedbirleri alınsa da duruşma öncesi ve sonrası kamu güvenliğini bozacak üzücü olayların meydana gelmesinin ihtimal dahilinde olmasından dolayı davanın naklinin uygun olacağı yönünde görüş bildirilmiştir.

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2024 tarihli ve B.M 2024/8291 sayılı fezlekesinde; tüm dosya kapsamı ve Kayseri Valiliğinin 28.05.2024 tarih ve 33265687-18995/2023/4772 sayılı görüş yazısı birlikte değerlendirildiğinde, dosyada bulunan her iki aile arasında 2022 yılında başlayan husumet sonrasında 2023 yılında kasten öldürme olayının, ayrıca belirtilen yıllar arasında iki aile ve yakınları arasında 6 ayrı olayın meydana geldiği, tarafların olay nedeniyle sulh olmadıkları, bu nedenle telafisi imkansız başka olayların da kovuşturma aşamasında meydana gelebileceği, bu nedenle Kayseri Valiliğinden alınan mütalaa da nazara alınarak davanın başka yer mahkemesine naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtilmiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince duruşma hazırlık tutanağının 1 numaralı ara kararı ile kamu güvenliği sebebiyle davanın nakline karar verilmesinin talep edildiği görülmüştür.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince duruşma hazırlık tutanağının 1 numaralı ara kararı ile kamu güvenliği sebebiyle davanın nakline karar verilmesinin talep edildiği görülmüştür.

2.5271 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrası; "Yetkili hâkim veya mahkeme, hukukî veya fiilî sebeplerle görevini yerine getiremeyecek hâlde bulunursa; yüksek görevli mahkeme, davanın başka yerde bulunan aynı derecede bir mahkemeye nakline karar verir."

İkinci fıkrası ise; "Kovuşturmanın görevli ve yetkili olan mahkemenin bulunduğu yerde yapılması kamu güvenliği için tehlikeli olursa, davanın naklini ... Bakanı Yargıtaydan ister."

Biçiminde düzenlenmiştir.

3.... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.01.2006 tarihli ve 19 numaralı genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemler izah edilmiştir.

4.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve ... Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında, devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme mesuliyetinin bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı ve kamu güvenliği yönünden açık ve yakın bir tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden de geldiği anlaşılmakla, kamu davasının nakli talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının nakli isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2024/250 Esasında kayıtlı kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle Çorum Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE,

Gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37817, Karar No: 2015/25690, Tarih: 17.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37817 E.  ,  2015/25690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Davalıdan İsdemir’deki tüm temizlik işlerinin mi yoksa sadece davacının çalıştığı birimin temizlik işlerinin mi taşerona ihale edildiğinin sorularak davalı şirketin temizlik işlerini ihale ettiği firma ile yaptığı sözleşmenin davalıdan istenip, eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11070, Karar No: 2018/7111, Tarih: 20.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11070 E.  ,  2018/7111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Kardeşi ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdan sureti ve sahte ikamet belgesi ile Yapı Kredi Bankasından kardeşi adına kredi çeken sanığın yargılandığı Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.10.2011 tarih, 2010/222 Esas ve 2011/389 Karar sayılı dava dosyasında sanığın zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararların Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 27.11.2013 tarih, 2013/23922 Esas ve 2013/18647 Karar sayılı ilamı sonrası kesinleştiği, bu dosyada sanık hakkında sahte kredi evrakları düzenlemek ve kredi başvusurunda ibraz ettiği sahte maaş bordrosunu düzenlemek suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğu ve temyiz incelememize konu dava dosyasında sanığın sahte kredi evrakları ile sahte maaş bordrosu tanzim etmek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 E., 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olduğu da gözetilerek açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olayda; sanığın kardeşi ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdan sureti ve sahte ikamet belgesi ile Yapı Kredi Bankasından kardeşi adına kredi sözleşmesi imzalamasında suça konu sahte nüfus cüzdan sureti, sahte ikamet belgesi ve kredi sözleşmesinin kül halinde zincirleme biçimde işlenmiş tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.03.2016 gün ve 2014/847 Esas, 2016/123 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, zincirleme suça dâhil olan bir suçtan bu durum gözetilmeksizin mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle yeni bir hüküm kurup, kesinleşen hükümdeki sonuç cezanın mahsubu suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12646, Karar No: 2022/8760, Tarih: 08.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12646 E.  ,  2022/8760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

19/05/2015 tarihli olay yeri tespit tutanağında; olay yerinde incir ağacının bazı budaklarının kırılarak koptuğunun belirtildiği anlaşmakla; sanıkların amacının araziden su borusu geçirmek olduğu, kepçeyle çalışırken incir ağacının dallarının kırılmasında kasıt olmadığı, kasıtlarının su borusu geçirmek için yer kazmak olduğu ve dolayısıyla TCK’nın 152/1-c maddesi kapsamında kasıt unsurunun oluşmadığı, eylemin kül halinde TCK’nın 151. maddesi kapsamında olduğu,

Sanıkların eylemine uyan TCK’nın 151. maddesi kapsamında takibi şikayete bağlı mala zarar verme suçu sübuta ermiş ise de; karar tarihinden sonra dosyaya ibraz edilen mağdur ...’ın 02/06/2016 tarihli dilekçesinde şikayeti bulunmadığından aynı Kanun’un 73/4. maddesi uyarınca şikayet yokluğu nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.