muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4930, Karar No: 2022/7963, Tarih: 08.12.2022

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. 6100 sayılı HMK’nın;

190. maddesi şöyledir:

"İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

4721 sayılı TMK'nın;

6. maddesi şöyledir:

"Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde olmasına, kararın dayanağı olan, (V/3.2) no.lu paragraftaki yasal ve hukuksal gerektirici nedenlere göre, Bölge Adliye Mahkemesince, (IV/3.) no.lu paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5069, Karar No: 2014/17570, Tarih: 17.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5069 E.  ,  2014/17570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2011/269-2013/429

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek binalara ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11279, Karar No: 2017/1040, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11279 E.  ,  2017/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1964 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... köyü 2 parsel sayılı taşınmaz, fıstıklık niteliği ile davalı ve murisleri adına tesbit edilmiştir. ... Yönetimi tarafından tespite itiraz edilmesi üzerine Tapulama Mahkemesinin 1964/321 E. - 1970/13 K. sayılı dosyasında yargılama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve taşınmazın 118.000,00 m2'lik kısmının davalı ve murisleri adına tapuya tesciline, 38.500,00 m2'lik kısmının ise ... olması nedeniyle tapulama harici bırakılarak son parsel numarası verilmek suretiyle olduğu gibi tapuya aktarılmasına ilişkin hüküm kurulmuştur. Davacı ... Yönetimi, yörede 1988 yılında yapılan ... kadastro çalışmalarında davaya konu 118.000,00 m2 yüzöçümündeki 2 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kesinleşmiş tahdit sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek davalılar adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile ... vasfıyla ... adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşmiş ... savına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu 1964 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. ... kadastrosu ise 1988 yılında 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış, 08/02/1990 da ilân edilmiş ve kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları ile çekişmeli taşınmazın (A) harfiyle işaretli 19.600 m2'lik kısmının, 1988 yılında yapılıp kesinleşen ... tahdidinde ... olarak sınırlandığı, 1964 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda davalı ve murisleri adına yapılan tesbite, ... Yönetiminin itirazı üzerine Tapulama Mahkemesinin kesinleşen kararı uygulanılarak tapuya tescil edildiği, ... Yönetimi ve davalılar arasında kesin hüküm bulunmasına rağmen, 1988 yılında yapılıp 1990 yılında kesinleşen ... kadastro işleminde, ... sınırlarının kesin hüküm dikkate alınmadan aplike edilerek, çekişmeli taşınmazın kısmen ... sınırları içinde bırakıldığı kısmen de ... sınırları dışında bırakıldığı, bu işlemin itirazsız kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Tapulama Mahkemesinin kesin hüküm teşkil eden kararı esas alınarak ... Yönetiminin açtığı dava reddedilmişse de, hak düşürücü sürenin geçtiği gözetilmemiştir.

Mahkemece, Tapulama Mahkemesinin kesin hüküm teşkil eden kararı esas alınarak ... Yönetiminin açtığı dava reddedilmişse de, hak düşürücü sürenin geçtiği gözetilmemiştir.

Şöyle ki; ... kadastrosu veya ... kadastrosu ile yapılan 2/B madde uygulamaları ya da önce yapılan ... tahdidinin aplikasyonu ve 2/B madde uygulamalarına karşı, çalışmanın yapıldığı dönemde yürürlükte bulunan yasa hükümleri gereğince, ilgililere tanınan sürelerde bir itiraz söz konusu olmaz ise bu işlemler kesinleşir. Hukukun hiç kimseye sonsuz sürede başvuru hakkı tanıdığı düşünülemez. Kanun hükümlerinden kaynaklanan hak düşürücü süreler içinde itiraz veya başvuru hakkı ya da geniş anlamıyla dava hakkı kullanılmaz ise bu sürelerin bitmesinden sonra dava hakkı kullanılamaz, başka deyişle sükutu hak yani dava hakkı düşer.

Somut olayda, taraflar arasında her ne kadar tapulama mahkemesinin kesin hüküm teşkil eden kararı mevcut olsa da, kesin hükümden sonra 1988 yılında yörede ... tahdidi yapılmış ve çekişmeli

taşınmaz kesin hüküm dikkate alınmadan kısmen ... sınırları içinde bırakılmıştır. Ancak, davalılar tarafından hak düşürücü süre içerisinde tahdidin iptaline yönelik dava açılmadığından ... tahdidi kesinleşmiştir. Davalılar bakımından hak düşürücü süre geçtiğinden ve tahdit kesinleşmiş olduğundan artık taraflar arasındaki kesin hüküm yargılamada dikkate alınmaz, başka bir deyişle hak düşürücü süre kesin hükümden önce gelir, HGK'nın uygulamaları da bu yönde bulunmaktadır. (HGK. 1995/20-1086 E. - 1996/174 K) Bu nedenle mahkemece hak düşürücü süre geçtiğine göre işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmememiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/02/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10134, Karar No: 2014/14569, Tarih: 26.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10134 E.  ,  2014/14569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/03/2014

Numarası : 2013/963-2014/234

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ç.. R.. ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca davalı Üniversite'ye ait Tıp Fakültesi Hastanesinde çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin itiraz edilmemesi nedeni ile kesinleştiğini, bu hali ile davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008-31.12.2010 ve 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı iş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, T.. Tem.Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, T.. Turz. Tem Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, T.. Turizm Tem. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerinin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı iş yerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum dosya kapsamı ile de teyit edilmiştir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum dosya kapsamı ile de teyit edilmiştir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için işe alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı Kanunla kamu kurumu iş yerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 26/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17687, Karar No: 2012/1967, Tarih: 13.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17687 E.  ,  2012/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın maliklerinden ölü ...’ın mirasçılarından... dava açmadığı halde payını kapsar şekilde fazlaya karar verilmesi,

2)Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedelleri bilirkişi raporunda tespit edilmesine rağmen ağaçlar hakkında herhangi bir hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iade edilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/98, Karar No: 2019/6984, Tarih: 09.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/98 E.  ,  2019/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...’nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26690, Karar No: 2023/3758, Tarih: 17.04.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/26690 E.  ,  2023/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2827 E., 2019/3073 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet hükmü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2017 tarihli ve 2016/650 Esas, 2017/369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraatine ve tel örgülerin sanığa iadesine karar verilmiştir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2017/2827 Esas, 2019/3073 Karar sayılı kararı ile İlk Derece

Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suça konu yeri sahiplenme amacı olmadığına, yokluğunda yapılan keşif nedeniyle savunma hakkının kısıtlandığına, tel örgünün ağaç sürütmek için yere serildiğine ve ağaçların arasından dolaştırdığı tel örgünün geçici çevirme olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.28.11.2016 tarihli, sanığın imzası bulunan suç tutanağına göre, ihbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından şikâyete konu alanda yapılan incelemede orman alanının sürülerek açıldığı ve tel örgü ile çevrilerek işgal edildiği, sanık tarafından alanı korumak için tel örgü ile çevrildiğine dair beyanda bulunulduğu tespit edilmiştir. Suç tutanağına ek tutanakta suça konu yerde orman kadastrosunun kesinleşmiş olduğu belirtilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.28.11.2016 tarihli, sanığın imzası bulunan suç tutanağına göre, ihbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından şikâyete konu alanda yapılan incelemede orman alanının sürülerek açıldığı ve tel örgü ile çevrilerek işgal edildiği, sanık tarafından alanı korumak için tel örgü ile çevrildiğine dair beyanda bulunulduğu tespit edilmiştir. Suç tutanağına ek tutanakta suça konu yerde orman kadastrosunun kesinleşmiş olduğu belirtilmiştir.

2.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin ... ormanı sınırları içinde kaldığı, keşif esnasında yapılan tespitte işgalin olmadığı, ... tel çitin orman sınırında tesis edildiği tespit edilmiştir. Kadastro teknisyeni tarafından hazırlanan raporlarda 552 nolu parselin 2011 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 2/B parseli olarak tespit gördüğü, 2013 yılında bu parselin sanık adına tescil edildiği, şikâyete konu 403 nolu orman parselinin 361 m2 işgal edilmiş olduğu ancak zeminde fiilen işgalin kaldırılarak tel örgünün 552 nolu parsel sınırları içine çekildiği belirtilmiştir.

3.Sanık savunmalarında, söz konusu taşınmazı 1986 yılında satın aldığını ve etrafını çevirdiğini ancak sahiplenmediğini, memurlar tarafından ikaz edildikten sonra buradaki avluyu kaldırdığını beyan etmiştir.

4.Tutanak tanığının beyanları dosyada mevcuttur.

5.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın söz konusu alanı sahiplenme amacı dışında koruma niyeti ile ağaçların arasına tel çektiği gerekçesi ile atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Talimat Mahkemesince mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve ziraat bilirkişileri tarafından düzenlenen 10.05.2019 tarihli raporda keşif tarihinde arazideki tel örgünün sökülerek işgalin terk edildiği, yeni çekilen tel örgünün de tarlanın sınırlarının bir kısmı dışarıda kalacak şekilde çekildiği anlaşılarak ve sökülerek yere serildiği, açmanın 361 m2 olduğu, ağaçlandırma bedelinin 583,00 TL olduğu tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 403 nolu orman parselinin 1999 yılında yapılan tesis kadastrosunda tescil edildiği, önceden sürülü olduğu iddia edilen ancak keşif günü

itibarıyla terk edilmiş halde olan alanın 361 m2 ve tel çekilen alanın 2027 m2 olduğu belirtilmiştir.

2.Sanık savunmasında önceki beyanlarını tekrar ettiğini, tel örgüyü kaldırdığını, yaşlılığı nedeniyle ve sağlığı elverişli olmadığından duruşmalara katılamayacağını beyan etmiştir.

3.Tanık ...'ın beyanları dosyada mevcuttur.