muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/332, Karar No: 2023/2863, Tarih: 01.06.2023

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15229, Karar No: 2021/21747, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15229 E.  ,  2021/21747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanıklar tarafından çalınan ve kullanılmayan eski buzdolabı motorunun değerine ilişkin mağdurun herhangi bir beyanı bulunmadığı gibi bu konuda dosya içerisinde değer tespit tutanağının da bulunmaması nedeniyle, suça konu buzdolabı motorunun suç tarihindeki değeri tespit edilerek, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk ve suç ortaklarının, suça konu olan buzdolabı motorunu çaldıktan sonra olay yerinden 50 metre ileriye sonradan almak üzere bıraktıkları, ertesi gün almaya geldikleri sırada polis tarafından yakalandıklarında, suça konu buzdolabı motorunu çaldıkları yeri söyleyerek, mağdura iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12249, Karar No: 2009/170, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12249 E.  ,  2009/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Prestij Turizm Cafe Bar. Rest. İşl. İnşaat San. Ve Tic. A.Ş. Vekili avukat ... ile Türkiye Azerbaycan Dostluk İşbirliği Dayanışma Vakfı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.11.2007 tarih ve 71-291 sayılı hükmün Dairenin 3.7.2008 tarih ve 3540-9424 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Taraflar arasındaki alacak davasının yargılaması sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce onanmıştır. Bu defa davalı vekili, hükmün duruşma istekli olarak temyiz edildiği halde bu taleplerinin dikkate alınmadığını karar düzeltme sebebi olarak ileri sürmüş olup, bu defa yeniden incelenen davalının temyiz dilekçesi ve eklerinden davalının hükmü duruşma istekli olarak temyiz ettiği ve davanın mahiyeti, müddeabihin miktarı itibarıyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması gerekirken Dairemizce bu hususun zuhulen gözden kaçırıldığı anlaşıldığından davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 3.7.2008 tarih ve 2008/3540-9424 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, duruşma günü verilmek üzere dosyanın kaleme tevdiine, 19.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9403, Karar No: 2012/16915, Tarih: 09.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9403 E.  ,  2012/16915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1) Sanık ... için: Beraat

2) Sanık ... için: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanık müdafiinin, sanık ... hakkında bu suçlara iştirakten kurulan "beraat" hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna dayanılarak 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her bir yılın birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'a yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” ve sanık ...'e yüklenen bu suçlara iştirak etmek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/449, Karar No: 2016/4078, Tarih: 29.09.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/449 E.  ,  2016/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ....geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemlerine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava itirazın iptâli istemiyle açılmıştır. Davacı yüklenici tarafından davalı iş sahibi aleyhine 21.08.2013 tarihinde ilâmsız icra takibine girişilmiş, takip talebinde 78.109,72 TL alacak gösterilmiş, iş bedelinden bakiye alacak olduğu belirtilmekle beraber davacı yüklenici itirazın iptâli davasının yargılaması sırasında davalı tarafından işin geç teslim edildiğinden bahisle gecikme cezası uygulandığını, icra takibine konu edilen miktarın içinde haksız ceza kesintisinin de bulunduğunu ileri sürmüştür. Bu nedenle öncelikle davacıya icra takibine ve itirazın iptâli davasına konu ettiği talebi açıklattırılarak, davacının talebi içinde yer alan idarece haksız olarak kesildiğini ileri sürdüğü cezai şart miktarı belirlenmelidir.

Yanlar arasında imzalanan 08.02.2013 tarihli sözleşmenin 34.1 maddesinde bu sözleşmede belirtilen süre uzatım halleri hariç yüklenicinin sözleşmeye uygun olarak malı veya malları süresinde teslim etmemesi halinde 10 gün süreli yazılı ihtar yapılarak gecikme cezası uygulanacağı, 34.2 maddesinde yüklenicinin sözleşmeye uygun olarak malı süresinde teslim etmemesi halinde gecikilen her takvim günü için sözleşme bedelinin onbinde iki oranında gecikme cezası uygulanacağı, 34.4 maddesinde ise ihtarda belirtilen sürenin bitmesine rağmen aynı durumun devam etmesi halinde ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın kesin teminat ve varsa ek kesin teminatların gelir kaydedilip sözleşme feshedilerek dava konusu işin genel hükümlere göre tasfiye edileceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 34. maddesinde kararlaştırılan ceza 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 179/II. maddesinde tanımlanan ifaya ekli ceza olduğundan kural olarak sözleşmenin feshi halinde talep edilemez ise de, sözleşmenin az yukarıda belirtilen maddelerindeki düzenleme ile yapılması gerekli uyarının tebliğ tarihinden itibaren geçecek 10 gün sürede dahi gecikme cezasının uygulanacağı kabul edildiği ve bu sürenin feshedilmeyen cezalı süre niteliğinde olduğu, bu sürenin dışında gecikilen süre için fesih halinde dahi cezai şart istenebileceğine dair sözleşmede hüküm bulunmadığından, davalı iş sahibinin feshedilemeyecek süre olan 10 gün için gecikme cezası isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece feshedilemeyen 10 günlük süre ile sınırlı olarak sözleşmenin 34.2 maddesine göre davalı iş sahibinin isteyebileceği cezai şart alacağı hesaplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davacıya talebi de açıklattırılmaksızın yazılı şekilde davanın tümden reddi doğru olmamış, kararın bu sebeple davacı yararına bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1290, Karar No: 2013/35, Tarih: 05.02.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/6-1290 E.  ,  2013/35 K.**

* YAĞMA

* SİLAHLA TEHDİT

* ZİNCİRLEME SUÇ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 149

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli yağma ve tehdit suçlarından sanık Mustafa 'nın eylemlerinin  bütün halinde zincirleme şekilde tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nun 106/2-a, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay  hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin,  İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.04.2008 gün ve 102-50 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 14.10.2009 gün ve 23080-13270 sayı ile;

"...Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yakınanın şoförlüğünü yaptığı taksiye saat 01.00 sıralarında müşteri olarak binerek seyir halinde bulundukları sırada otomobili bir büfenin önünde durduran sanığın, taksimetre çalıştığı halde kendisini bekleyen yakınanı taksi ücretini ödememek için bıçakla tehdit etmesi eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a-h maddesine uyan nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY'nın 53/1. maddesinin c bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliklerinden 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunması kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 03.02.2010 gün ve 352-16 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 03.02.2010 gün ve 352-16 sayı ile;

"Sanığın mağdurun ticari aracına binerek daha sonra araçtan indiği sırada kendisinden taksi ücretini isteyen yakınanı bıçakla tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Eylemin bu kısmı yağma suçunu oluşturmaz. Yağma suçunun unsurlarından biri olan tehdit taşınır mal ya da paranın zilyedine ya da olay yerinde bulunan kimseye veya bunlara etkili 3. kişilere yapılmalıdır. Yağma suçunda yağmalanmak istenen taşınır mal ya da paranın zilyedi tehdide maruz kalan kimsedir. Yani mağdurdur. Mağdur yağmalanmak istenen malın asli veya feri zilyedidir. Suçun mağduru mal ya da paranın sahibi olabileceği gibi suç yerinde bulunan bir başkası da olabilir. Sanık cebir veya tehdit ile mağduru mal ya da parayı teslime veya malın fail tarafından alınmasına engel olmamaya zorlanmaktadır. Yağmalanmak istenen mal ya da para yağmalandığı ana kadar mağdurun veya mağdura eşlik eden birinin veya bunlara etkili 3. kişidir. Maddi olayda sanık mağduru para vermeye zorlamamaktadır. Tam aksine para sanıkta olup bu parayı istememesi için mağduru tehdit etmektedir. Daha sonra da bu eylemi nedeniyle şikayette bulunan mağduru bu kez yenilenen bir kasıtla karakolda yaptığı şikayet nedeniyle tehdit etmiş, aynı suç işleme kararının etkisi ile mağduru zincirleme olarak silahtan sayılan bıçakla tehdit etmiştir. Bu durumda sanığın her iki yerdeki tehdidi yağma veya yağmaya teşebbüs olmayıp sadece tehdit fiilinden ibarettir" gerekçesiyle direnerek, TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamasını düzeltmek suretiyle ilk hükümdeki gibi karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2012 gün ve 205887 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Nitelikli yağma ve tehdit suçlarından sanığın 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay  hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin yağma suçunu mu, yoksa silahla tehdit suçunu mu, oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Nitelikli yağma ve tehdit suçlarından sanığın 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay  hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin yağma suçunu mu, yoksa silahla tehdit suçunu mu, oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanığın suç tarihinde saat 01.00 sıralarında müştekinin kullandığı ticari taksiye İzmir ili Cumhuriyet Bulvarı üzerinde müşteri olarak bindiği ve aracın ön koltuğuna oturduğu, bir süre sonra sanığın müştekiye Zeugma isimli bir büfenin önünde durmasını söylediği ve taksiden indiği, müştekinin taksimetre çalışır vaziyette 10 dakika kadar beklediği, sanığın bu sırada elinde bıçak olduğu halde büfenin içindeki mağdur Necla'dan içki, sigara ve para istediği, mağdurun vermemesi üzerine sanıkla bir süre tartıştıkları, sanığın daha sonra ticari takside bekleyen müştekinin yanına döndüğü, bıçağını müştekiye göstererek 8 Lira tutan taksi ücretini vermeyeceğini söylediği, müşteki Şenol'un; “haraç mı alıyorsun”demesi üzerine sanığın; “evet haraç alıyorum nereye şikayet edersen et” diyerek gitmesini söylediği, müştekinin şikayet etmesi üzerine olay yerine gelen polislere de sanığın bıçak çekerek direndiği ve boğuşma sonucu zor kullanılarak yakalandığı, polis karakoluna götürülen sanığın burada müştekiyi görünce şikayetçi olması halinde kendisini öldüreceği  yolunda tehditte bulunduğu,

Olay sırasında 0.38 promil alkollü olduğu tespit edilen sanıkta ele geçen bıçağın 9 cm namlu ve 10,5 cm sap olmak üzere toplam 19,5 cm uzunluğunda olup, 6136 sayılı Kanuna aykırılık teşkil etmediği, sanığın üzerinden 5 Lira ve Nokia marka bir cep telefonunun çıktığı,

Sanığın olay gecesi Zeugma isimli büfedeki mağdur Necla'ya karşı eyleminden dolayı hakkında ayrıca yağmaya teşebbüs suçundan da kamu davası açıldığı,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü açısından yağma ve tehdit suçları üzerinde durulmalıdır.

5237 sayılı TCK'nun 148. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senedin yağması, 3. fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş, 149. maddesinde nitelikli yağma, 150. maddesinde ise kişinin hukuki bir ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla yağma suçunu işlemesi ile yağmada değer azlığı düzenlenmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nun 148/1. maddesi uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da malvarlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

765 sayılı TCK’nda “gasp” olarak adlandırılan yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup, ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda da belirtildiği üzere, hırsızlık suçunda olduğu gibi, sahibinin rızası olmadan cebir ve tehdit ile bir şeyin kullanma amacı ile alınması halinde de yağma suçu oluşmaktadır. Nitekim, Ceza Genel Kurulunun 13.04.2004 gün ve 59-93 sayılı kararında; "Sanıkların yanlarında yeterli para bulunmadığı halde, yakınanın yönetimindeki ticari taksiye binip Ankara içerisinde çeşitli yerlere gittikleri, daha sonra zorlama ile taksimetreyi kapatıp, yakınanı, kendilerini Sincan’a götürmesi hususunda bıçakla tehdit ettikleri sabittir. Sanıklar bu eylemleri ile yakınanın iradesinin dışında, ticari taksiyi karşılıksız kullanmak için teslime zorladıkları, bıçakla cebir-şiddet ve tehdit kullandıkları anlaşılmakla, yağma suçunun unsurlarının oluştuğu açıktır" sonucuna ulaşılmıştır.

Tehdit suçu ise, TCK'nun 106. maddesinde, “(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir” şeklinde düzenlenmiştir.