muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4697, Karar No: 2023/216, Tarih: 25.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4697 E.  ,  2023/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a,b,f) bentleri, 110 uncu maddesinin birinci fıkrası, 125 ... maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan

ve hakaret suçundan dava açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 4.Asliye Ceza Mahkemesinin , 25.02.2014 tarih ve 2012/176 Esas, 2014/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hakaret suçundan ise, sanığa yüklenen fiilin hakaret değil tehdit suçunu oluşturduğu, tehdit suçunun ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturduğu belirtilerek hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Mahkemece verilen kararın sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarih, 2019/5169 Esas, 2021/23156 Karar sayılı ilamı ile, sanığın mağdurun kolundan tutarak zorla araca bindirmesinin ardından, araç içerisinde iken elindeki bıçağı sağa sola savurduğu ve mağdurun, bıçağın yüzüne gelmemesi için elini kaldırması nedeni ile elinden yaralandığına dair anlatımı ve bu beyanı destekleyen doktor raporuna göre, alıkoyma eylemi sırasında cebir kullanan sanık hakkında şartları oluşmadığı halde TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanarak eksik ceza tayini; ve tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 07.06.2022 tarih ve 2022/315 Esas, 2022/773 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a,b,f) bentleri, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;hakaret suçundan ise sanığa yüklenen fiilin hakaret değil tehdit suçunu oluşturduğu, tehdit suçunun ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturduğu belirtilerek hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi;

Dosyanın tekrar incelenerek verilen cezanın öncelikle kaldırılması, aksi halde cezasının hafifletilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan en üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine; Mahkemece, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilemeyeceğine, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdure çocuğun babası ile husumetli olan sanığın, olay günü okul çıkışı, kimliği tespit edilemeyen arkadaşının sürücüsü olduğu araçla, mağdurenin yanına gelerek kolundan çekmek suretiyle zorla araca bindirmesi ve mağdureyi araç içerisinde bıçakla yaralaması ve bir süre araçta alıkoyduktan sonra ... bırakmasına ilişkindir.

2. 14.11.2011 tarihli, sanığın da imzanın bulunduğu ... teşhis tutanağına göre, mağdure çocuk sanığı kesin olarak teşhis etmiştir.

3. Mağdure çocuk hakkında, Kahramanmaraş Sütçü ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinden alınan 16.11.2011 tarihli adli raporda, sağ el sırtında 4 cm uzunluğunda cilt yarası, sol el

sırtında ise 0.2 cm büyüklüğünde cilt yarası bulunduğu , basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği tespit edildi.

4. 16.11.2011 tarihli yer gösterme tutanağına göre, mağdure olay günü sanığın kendisini araçtan indirdiği yerin adresini göstermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında açılan davadaki anlatımda tehdit ve hakaret eylemlerinden bahsedilmekle birlikte sevk maddesinde sadece hakaret suçunun maddelerinin gösterildiği, ancak yerleşik Yargıtay kararlarına göre tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde sarf edilen sözlerin bir bütün halde tehdit suçunu ve tehdidin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturduğu anlaşılmakla Tebliğnamedeki hakaret suçundan ayrıca ceza verilmesi gerektiği şeklinde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın ve katılan vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna; katılan vekilinin hakaret suçuna yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

B. Sanığın ve katılan vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna; katılan vekilinin hakaret suçuna yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

1. Mahkemece bozma ilamına uyularak işlem yapılmış ve bozma ilamının birinci bendinde belirtilen sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığı belirtilerek sanık hakkında etkin pişmanlık uygulanmamıştır. Ancak bozma ilamının ikinci bendinde belirtilen sanığın adli sicil kaydında yer ... (Kahramanmaraş 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 30.10.2011 tarih ve 2009/964 Esas, 2009/1116 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla,) bozma ilamı doğrultusunda bozmanın gereği yerine getirilmediğinden hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mağdure çocuğun babası ile husumetli olan sanığın, olay günü okul çıkışı, kimliği tespit edilemeyen arkadaşının sürücüsü olduğu araçla, mağdurenin yanına gelerek kolundan çekmek suretiyle zorla araca bindirmesi, araç içerisinde bıçakla yaralaması ve ''bana dandik derler, cezaevinden ... çıktım, senin babanı da sinkaf edeyim, seni de sinkaf edeyim. Ben sizin azrailiniz olacağım. Baban benim damarıma bastı" diyerek bir süre araçta alıkoyması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu; ayrıca hakaret suçunun oluşmadığı, tehdit eyleminin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu, ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin bölünerek hakaret suçundan ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı hükümler kurularak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225 ... maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması nedeniyle hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Yukarıda açıklanan gerekçelerle, Kahramanmaraş 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli kararına yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14407, Karar No: 2010/16520, Tarih: 24.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/14407 E.  ,  2010/16520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında yasal koşulları bulunmasına karşın, 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4527, Karar No: 2013/3480, Tarih: 04.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/4527 E.  ,  2013/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasanın 256. maddesi ile değişik 359/a-2, 5237 sayılı TCK:nun 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000 lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına, taksitlendirilmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair.

213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının işyeri adresinde bizzat sanığa tebliğ edilmesi ve 31.08.2008 tarihli yoklama fişinden sanığın 31.12.2007 tarihi itibariyle işini terk ettiğini beyan etmiş olması karşısında, tebligat tarihi itibariyle sanığın işyerinin faaliyetini sürdürdüğü anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5918, Karar No: 2012/21335, Tarih: 12.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5918 E.  ,  2012/21335 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile 1-... adına Av. ... 2-...-... İnşaat Temizlik Org. 3-... Temizlik İşleri San. ve Tic. Ltd.Şti. 4-... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti 5-... Temizlik İnş. İth.İhr. Ltd.Şti 6-... İnş.Taah.Tic. ve San.Ltd.Şti. arasındaki dava hakkında Kadıköy 1.İş Mahkemesinden verilen 24.11.2011 günlü ve 344/993 sayılı hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gıyabi hükmün, aleyhine dava açılarak hüküm kurulan davalılardan ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti şirketine, Tebligat Kanununun 35. maddesi hükmüne göre tebliğ edildiği, dava dilekçesinin de aynı adrese çıkartıldığı ancak davalı şirketin adresten ayrılması nedeni ile dava dilekçesinin tebliğ memurunca davalı şirketin tespit edilen yeni adresine tebliğ yapıldığı anlaşılmaktadır.

Gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan ... Temizlik San. Tic. Ltd. şirketine, Ticaret Sicilinde kayıtlı adresine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurum Vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7638, Karar No: 2010/18303, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7638 E.  ,  2010/18303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan 30.10.2006 tarihinde tüketici kredisi kullandığını, hayat sigortası bedelini ödediği halde, kredi taksitlerinin ödemesini bitirdikten 6 ay sonra kendisinden hayat sigortası bedeli altında 134,34-TL istendiğini, bu talebin haksız olduğunu, tüm ihtarlara rağmen hesabının kat edildiğini, Merkez Bankası kayıtlarında kara listeye girdiğini, itibarının zedelendiğini ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitine ve 10.000-TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka, davacının 1 yıllık sigorta bedelini 31.10.2006 tarihinde ödediğini, ancak kredi ödemelerinin devam etmesi nedeniyle ertesi yıl yenilenmesi gereken hayat sigortası bedelini ödemediğini, 65-TL olan bu bedelin 31.10.2007 tarihinde davacının artı para kredisinden karşılandığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya konu edilen miktarın haksız şart oluşturduğu, manevi tazminat talebinin ise şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne; davacının davalıya 134,34-TL borçlu olmadığının tespitine, manevi tazminat talebinin koşulları oluşmadığından reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının 31.10.2006 tarihli sözleşmeye istinaden davalı bankadan 18 ay vadeli tüketici kredisi kullandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davaya konu edilen hayat sigortasının ve miktarının tüketiciyle tartışılmadığı, haksız şart oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya 134,34-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.Davacı ile davalı banka arasında düzenlenen kredi sözleşmesinin 10. maddesinde "Kredili müşteri, banka ile mutabık kaldığı ve aşağıda yer alan prim ödeme koşulları kapsamında, dilediği sigorta şirketine banka alacağının 2010/7638-18303

tamamının tahsil edileceği tarihe kadar Hayat Sigortası yaptırmayı, kredi geri ödemesi sonuna kadar sigorta poliçesini yenilemeyi ……. kabul ve beyan eder." şeklinde düzenleme getirilmiştir. Böyle bir düzenleme karşısında davalı bankanın TTK.'nun 1321.maddesi anlamında menfaat sahibi olduğu ve yine anılan yasanın 1329.maddesi hükmü gereğince de davacı tüketicinin sözleşmeden doğan hak ve menfaatleri sigortacıdan talep etmeye hakkı olduğu tartışmasızdır. Davalı bankanın kredi borçlusuna hayat sigortası yaptırmasındaki asıl amacının, kredi borcunun teminat altına alınması olduğu muhakkaktır. Ancak belli bir prim ödeme borcu getirmekle birlikte, hayat sigortası kapsamına alınmasında sigortalının da bir menfaatinin olduğu açıktır. Sözleşmede bu şekilde bir düzenleme yapılmasına yasal bir engel de bulunmamaktadır. Taraflar açısından sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesi esas olup, bu düzenlemenin haksız şart niteliğinde olduğunun da kabulüne olanak yoktur. Bu husus tespit edildikten sonra somut uyuşmazlığa bakılacak olursa; davalı banka, davacının 1 yıllık sigorta bedelini 31.10.2006 tarihinde ödediğini, ancak kredi ödemelerinin devam etmesi nedeniyle ertesi yıl yenilenmesi gereken hayat sigortası bedelini ödemediğini, 65-TL olan bu bedelin 31.10.2007 tarihinde davacının artı para kredisinden karşılandığını savunmuş, davacı ise bu bedelin kredi ödemesi bittikten sonra talep edildiğini bildirmiş olup, mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmamıştır. O halde, mahkemece, davaya konu hayat sigortası bedelinin hangi tarihte davacıdan talep ve tahsil edildiğinin gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi marifetiyle tespit edilerek, davacının kredi hesabı kapandıktan sonra talep ve tahsil edilmesi halinde davalı bankanın haksız olduğunun, kredi ödemelerinin ertesi yılda devam etmesi nedeniyle bir başka ifade ile kredi ödemeleri bitmeden talep ve tahsil edilmesi halinde ise davalı bankanın talebinde haklı olduğunun kabulü ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve eksik inceleme ile davanın bu yönden kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9024, Karar No: 2022/21853, Tarih: 07.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/9024 E.  ,  2022/21853 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/12/2020 tarihli ve 2020/102094 soruşturma, 2020/110092 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/03/2021 tarihli ve 2021/2628 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı ile müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüpheli hakkında yapılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 22/04/2022 gün ve 94660652-105-06-26196-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.

" denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'', 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.", 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.