muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9447, Karar No: 2016/10825, Tarih: 29.09.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/9447 E.  ,  2016/10825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli.... İlçesi ...Köyü 103 ada 157 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 2013 yılında meydana gelen soğuk zarar sebebiyle verimde düşüş olduğu bilirkişi raporunda açıklandığına göre ilçe tarım müdürlüğünün kiraz için bildirdiği 2012-2013-2014 yılları verim, fiyat ve üretim giderlerinin ortalaması alınmak suretiyle kirazın m² değerinin belirlenmesi gerekirken kirazın verimi 600 kg, satış fiyatını 4,25 TL, masrafı ise 1,020 TL üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazların bulunduğu yer, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen objektif değer artışına etki eden hususlar dikkate alındığında, %100 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, %10 objektif artış veren bilirkişi raporunun karara esas alınması,

3-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama kiraz bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal şekilde sağlanabilecek gelir dikkate alınacağından, taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle kiraz ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama kiraz bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, kapama kiraz bahçesi olarak değerlendirilen taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4319, Karar No: 2015/11426, Tarih: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4319 E.  ,  2015/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/240-2014/507

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2014 tarih ve 2014/240-2014/507 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalıdan devraldığı kırtasiye dükkanındaki malların kararlaştırılan 41.000 TL bedelin altında gerçekte 25.000 TL olduğunu, kendisine devir bedelinin altında olarak 17.405,00 TL'lik ve 5.015,00 TL'lik fatura kesildiği için KDV farkı ödemek zorunda kaldığını, ayrıca devredilen malların bir kısmının bozuk ve tarihlerinin geçmiş olduğunu belirterek, zararının tespitine ve davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, devir konusu malların teslim tarihinin 06.03.2012 olduğunu,Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 4. maddesi gereğince 1 aylık sürenin geçirilmiş olduğunu, bu nedenle davanın zamanaşımına uğradığını, 1 yıl sonra malların bozuk teslim edildiğinin tesbitinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının basiretli bir tacir gibi davranmadığı, satış aşamasında gerekli özeni göstermediği, son kullanma tarihi yazılı olan bir kısım ürünlerin son kullanma tarihlerinin geçtiği, satışa konu mallarda ki ayıpların açık ayıp olması nedeniyle 8 günlük yasal süre içerisinde faturalara itiraz edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, işletme devri nedeniyle uğranılan zararın tahsiline ilişkin olup, tarafların tacir olduklarına ilişkin dosyanın içinde herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. Ayrıca mahkemece TTK'nın 23/2 maddesi gereği 8 gün içerisinde itirazda bulunulmadığı ve satışa konu mallarda ki ayıbın açık olduğu gerekçesiyle dava reddedilmişse de taraflar arasındaki sözleşme işletmenin devri sözleşmesidir. Davacı hataya düşürüldüğünü, bedelin fahiş olduğunu iddia etmek suretiyle 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 25 ve devamı maddelerinde belirtilen irade fesadı hallerine dayanmıştır. Bu durumda taraflar arasındaki işletmenin devri sözleşmesinin davacının iddiaları doğrultusunda incelenerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde yanlış değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/310, Karar No: 2023/2221, Tarih: 08.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/310 E.  ,  2023/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/384 E., 2020/684 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2015 tarihli 2014/182 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52, 51 ve 54 üncü maddeleri gereği 10 ... hapis ve 20.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2015 tarihli 2014/182 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.06.2020 tarihli ve 2017/6471 Esas 2020/6537 Karar sayılı ilâmıyla;

"...15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 3 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrasına eklenen düzenlemeler yönünden 5237 sayılı Kanunun 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanunun 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu, Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2020 tarihli 2020/384 Esas, 2020/684 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52, 51 ve 54 üncü maddeleri gereği 10 ... hapis ve 20.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi, alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve erteleme hükümlerin uygulanmasının cezanın caydırıcı etkisini ortadan kaldırması nedeniyle kararın bozulmasına ve resen sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Doğubayazıt Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/43 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden Doğubayazıt Şehitlik Caddesi üzerinde Sürat Kargo firmasına ait ,... plakalı aracın durdurulduğu, araç içerisinde,...İthalat İhracat isimli firma tarafından kargoya verilen kolilerde yapılan incelemede beyan edilen sevk irsaliyesi ile söz konusu malların farklılık gösterdiğinin tespit edildiği, yapılan sayımda 10800 adet şal, 449 adet ulysse nardin marka, 461 adet rolex marka, 942 adet carrera marka saat, 4100 adet tayt, 11900 adet gözlük, 190 adet elbise cinsi eşyalara el konulduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık bozma öncesi ve sonrasında değişmeyen savunmasında, suça konu eşyaları günü birlik gelen şahıslardan satın aldığını, sipariş üzerine sattığını savunmuştur.

3.16.04.2014 tarihli mahallinde keşif yapılarak, polis memuru olarak görev yapan bilirkişi raporunda şal, tayt ve elbise cinsi eşyaların yabancı menşeli olduğu, kol saatlerinin taklit ürün, gözlüklerin ise optik gözlük olduğu belirtilerek tamamının yabancı menşeyli olduğu tespit edilmiştir.

4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.5.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanığa bildirilmesi gerekirken indirim oranının 1/3 olarak bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması,

2.Ele geçen eşya hakkında 16.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda eşyaların etiket bilgileri esas alınarak yabancı menşeli olduğu belirtilmiş ise de; bilirkişinin polis memuru olduğu anlaşılmakla, suça konu gözlük ve saat cinsi eşyaların taklit ürün olup olmadığı, taklit ürün olduğunun tespiti halinde ise yerli üretim ya da yabancı menşeli olup olmadığının ve yurda kaçak olarak girip girmediğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, ayrıca ele geçen tekstil cinsi eşyaların yabancı menşeili olup olmadığı hususlarında dosyanın alanında uzman bilirkişiye tevdi edilerek sonucuna göre sanık ve eşyanın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2020 tarihli ve 2020/384 Esas, 2020/684 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3345, Karar No: 2024/7849, Tarih: 01.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3345 E.  ,  2024/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2019 E., 2023/1287 K.

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak eylemin ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/115 Esas, 2022/252 sayılı Kararı ile sanığın icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.

2) Sanığın istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/2019 Esas, 2023/1287 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında zincirleme ihmalî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2, 43/1-2, 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri gereği 3 ay 3 gün hapis cezası karşılığı 4.650 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ancak Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/371 Esas sayılı dosyasında verilen ve 22.05.2019 tarihinde kesinleşen 3.740 TL adli para cezasının netice cezadan mahsubuna ayrıca belirtilen karardaki TCK'nın 53/5. maddesi kapsamında 53/1-(e) maddesindeki hak ve yetkileri kullanma yönündeki 4 ay süre ile avukatlık hak ve yetkisini kullanmaktan yasaklanma hükmünden, sanık hakkında uygulanan 1 ay 17 gün süre ile TCK'nın 53/1-(e) maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yoksun bırakılması hükmünden mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hatalı ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hatalı ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Millete ve Devlete Karşı Suçlar başlıklı Dördüncü Kısmının Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar Başlıklı Birinci Bölümünde düzenlendiği, 08.07.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5277 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle 43. maddenin birinci fıkrasına "Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" cümlesinin eklenmesi ve bahse konu suçun 43. maddenin son fıkrasında sayılan suçlar arasında yer almaması nedenleriyle, görevi kötüye kullanma fiillerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdura karşı birden fazla işlenmesi durumunda, zincirleme tek suç kabul edilerek belirlenen cezanın 43. madde uyarınca artırılması gerektiği, bu itibarla hukukî kesinti oluşturan iddianame (son soruşturmanın açılması kararı) tarihinden evvel tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi gerekeceği nazara alındığında;

Antalya Barosunda kayıtlı avukat olan sanık hakkında:

İnceleme konusu dosyada; davacı katılan ... vekili sıfatıyla takip ettiği, Antalya 1. Aile Mahkemesinin 2015/384 Esasına kayden görülen "katılma alacağı" davasının 15.02.2016 tarihli duruşmasına mazeret bildirmeksizin veya kabul edilebilir bir mazeret sunmaksızın katılmayıp, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/1. maddesi gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına, üç ay içinde de yenileme talebinde bulunmayıp, aynı Kanun'un 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair 27.05.2016 tarihli ve 2016/406 sayılı Kararın verilmesine neden olduğundan bahisle açılan kamu davasında sübutu kabul edilen eyleminin Bölge Adliye Mahkemesince isabetli olarak 5237 sayılı Kanun'un 257/2. madde ve fıkrası kapsamında kabul edildiği, suç tarihinin 27.05.2016, son soruşturmanın açılmasına ilişkin karar tarihinin ise 10.03.2021 olduğu,

Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin mahsuba konu 2018/371 Esas sayılı dosyasında ise; sanığın davacı katılan ... vekili sıfatıyla, Antalya 7. Aile Mahkemesinin 2015/615 Esasına kayden takip ettiği boşanma davasında mahkemece verilen kesin süre içerisinde tanık listesini bildirmediğinden 10.05.2016 tarihli duruşmada tanıkların dinlenmesi talebinin reddine dair ara kararın verilmesine sebebiyet verdiği gibi 18.10.2016 tarihli celsesine mazeret bildirmeksizin katılmayarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına, üç ay içinde yenileme talebinde bulunmayarak da aynı Kanun'un 150/1. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair 14.02.2017 tarihli ve 2017/131 sayılı Kararın verilmesine sebebiyet verdiği ayrıca davacı ... vekili sıfatıyla, Antalya 6. Aile Mahkemesinin 2015/751 Esasına kayden takip ettiği tapu iptali ve tescil davasının 13.04.2016 tarihli celsesine mazeret bildirmeksizin katılmayarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi gereğince dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına, 18.04.2016 tarihli dilekçe ile yenilendikten sonra 28.12.2016 tarihli celsesine mazeretsiz olarak katılmaması üzerine davalı vekilince davanın takip edileceğinin belirtilmesinden sonra 26.04.2017 tarihli duruşmaya da mazeretsiz olarak katılmayarak katılanın mağduriyetine neden olduğu kabulüyle zincirleme ihmâli davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.05.2019 tarihli kararı üzerine aynı tarihte kesinleştiği, suç tarihinin 14.02.2017, son soruşturmanın açılmasına ilişkin karar tarihinin ise 03.07.2018 olduğu,

Bu itibarla, sanık avukatın gerek inceleme konusu dosyada gerekse kesinleşen mahsuba konu dosyada aynı katılan mağdura yönelik hukukî kesinti bulunmayan eylemlerinin zincirleme ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 3/1 ve 61/1. maddeleri de göz önünde bulundurularak, sanığa TCK'nın 257/2. maddesince verilecek cezada aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan ve infazı kabil bir karar verildikten sonra kesinleşen davada verilen cezanın bu cezadan mahsup edilmesi şayet arada bir fark ceza bulunmaması durumunda ise infazı gereken bir cezanın bulunmadığı yönünde hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden,

Sanık hakkında, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli, 2021/115 Esas ve 2022/252 sayılı Kararı ile icraî davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, TCK'nın 52/2. maddesi gereği günlüğü 20 TL'den hesap edilmek suretiyle toplam 3.600 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği hâlde, sanığın istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/2019 Esas, 2023/1287 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak, zincirleme ihmâli davranışla görevi kötüye kullanma suçundan TCK'nın 257/2, 43 ve 62. maddeleri gereğince bulunan 3 ay 3 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 50 TL'den hesap edilmek suretiyle 4.650 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanığın kazanılmış hâkkının ihlâl edilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesine aykırı davranılması,

Keza 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesine göre 53/1-e madde-fıkra-bendindeki hâk ve yetkileri kullanmaktan 1 ay 17 gün süre ile yoksun bırakılmasına karar verilen sanık hakkında, mahsuba konu dosyada verilen yasaklılık süresi 4 ay olduğundan, hâk yoksunluğu bakımından infazı gereken bir sürenin bulunmadığının tespitine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahsup kararı verilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine avukatlık mesleğinden men edilmesine karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/2019 Esas, 2023/1287 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. madde ve fıkraları gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, bozma kararının içeriği doğrultusunda 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b madde, fıkra ve bendi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11490, Karar No: 2012/9650, Tarih: 09.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/11490 E.  ,  2012/9650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2012 gün ve 2011/133 Esas, 2012/13 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlar ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.