muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4862, Karar No: 2019/464, Tarih: 24.01.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4862 E.  ,  2019/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 3, 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 maddeleri delaletiyle 58/6, 63 hükmü uyarınca mahkumiyete ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriği ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

a)Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında sadece TCK 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "18.08.2016" yerine ''15.07.2016'' olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrür uygulamasına dair kısmından “maddesi delaletiyle TCK'nin 58/6.” ibaresinin çıkarılması ve suç tarihinin ''18.08.2016'' olarak düzeltilmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13838, Karar No: 2011/2897, Tarih: 16.05.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/13838 E.  ,  2011/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 125, 59, 33, 40. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Sanık müdafiine yöntemine uygun olarak tebligat yapıldığı halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediğinden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı 01.12.2003 tarihli konvoy halindeki askeri araçlara mayınlı saldırı yapılması eyleminin talimatını verdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden bu eylemin de hükme esas alınması, atılı suçun niteliği itibariyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın bulunduğu silahlı çete niteliğindeki örgütün ülke topraklarından bir kısmını devlet hâkimiyetinden ayırıp, bu bölgede bağımsız ayrı bir devlet kurmak şeklindeki amacına yönelik olarak vahamet arz eden olaylara fiilen katıldığının sübutu kabul ve eylemin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş,

cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 16.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7363, Karar No: 2015/12283, Tarih: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7363 E.  ,  2015/12283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, yıllık izin, ilave tediye, bayram yardımı, gece zammı, maaş farkı, hafta tatili ile iş riski ve sorumluluk zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının haklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin gece çalışması ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçücü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktif'in 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin “Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Toplu iş sözleşmesinin 70. maddesinde saat 20:00 ile 06:00 saatleri arasında çalışanlara gece zammı ödeneceği belirtilmiş ve dosya kapsamında göre çalışma saatlerinin 04:00-15:00 saatleri arasında günlük iki saat gece çalışması olduğu, kaplıcada çalışma döneminde 05:00-13:00, 13:00-21:00 ve 21:00-05:00 çalışma düzeninde her üç vardiyada sadece gece bölümüne isabet ettiği gerekçesi ile 20:00-21:00, 05:00-06:00 ve 21:00-05:00 saatleri arası için gece zammı hesaplanmıştır. Oysa davacının 05:00-13:00 ve 13:00-21:00 vardiyaları ile 04:00-15:00 saatleri arasında çalışma saatlerinde ağırlık çalışmasının gece süresinde geçmediğinden bu yönde yapılan hesaplama hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8877, Karar No: 2006/9080, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8877 E.  ,  2006/9080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Kayısı ürünü için 2003 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatının İl Tarım Müdürlüğünden,

2- Kayısı ürününün 2003 yılı itibarıyla kg başına ortalama satış fiyatının Hal Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5341, Karar No: 2010/3745, Tarih: 31.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5341 E.  ,  2010/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen tazminat-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... A.Ş.vekili, ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/114 Esas sayılı dosyasında müvekkili ile davalı ... A.Ş.arasında ... projesi sözleşmesi imzalandığını, buna göre davalıdan yazılım lisans bedeli, yazılım danışmanlık alacağı ve yazılım bakım bedelinin tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş.davaya cevap vermemiştir.

Davacı ... A.Ş.vekili ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/420 Esas sayılı dosyasında müvekkili ile davalı ... A.Ş.arasında ... projesi sözleşmesi imzalandığını, davalının toplam 36.063.00.-Euro lisans bedeli ve yıllık bakım bedelini ödemediğini, alacağın 15.673.29.-Euro’luk kısmının ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/114 Esas sayılı dosyasında dava konusu edildiğini ileri sürerek bakiye 20.389,71.-Euro alacağın davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş.davaya cevap vermemiştir.

Bu dava aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesiyle ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/114 Esas sayılı davası ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Asıl ve birleştirilen davanın davacısı ... A.Ş.yargılama sırasında esas ve birleştirilen davaların dava sebebini sözleşmeye aykırılık sebebiyle uğranılan zararın tahsili olarak ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 24.06.2004 tarihli sözleşmede davacının sözleşmede belirli hizmetin ve ... lisansını davalıya kullandırmayı, davalının da hizmet bedelini davacıya ödemeyi kabul ettiği, davacının sözleşmede belirtilen hizmeti davalıya verdiğini kanıtlayamadığı, salt fatura tebliğinin alacak hakkını doğurmadığı, davacının hizmetin verildiği yönünde yemin de yöneltemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleştirilen davanın davacısı ... A.Ş.vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı davasını ispat için yemin deliline dayanmış ve davalıya yemin davetiyesi gönderilmiştir. Buna rağmen mahkemenin somut olayda davalıya yemin yöneltilemeyeceği yönündeki gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece çıkarılan yemin davetiyesinin sonuçları üzerinde durulup dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/17391, Karar No: 2012/651, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17391 E.  ,  2012/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 160 ada 36 parsel sayılı 245,29 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilan süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 31/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14730, Karar No: 2007/16630, Tarih: 17.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14730 E.  ,  2007/16630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu Alibeyli Köyü 384 parsel sayılı 38600 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tapuda kayıtlıdır. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 384 numaralı parselle birlikte bitişik 385 numaralı parsellere uygulanan 10 dönüm yüzölçümlü vergi kaydının cinsi fundalık olduğu, çekişmeli 384 numaralı parselin yüzölçümünün 38600 m2 olup, kayıt miktarından çok fazla olduğu ve üç sınırının ormanla çevrili olduğu, daha önce Hazine ile kişi arasında görülen Asliye Hukuk Mahkemesinin 1969/1392 Esas sayılı dosyada 18.11.1982 tarihli keşif sonucu Orman Mühendisi tarafından verilen 17.01.1983 tarihli raporda taşınmaz üzerinde 30 yaşlı sandal meşe ve mersin cinsinde ağaçlar bulunduğu ve bu ağaçların bitişiğindeki ormanlarla aynı cinsten olduğu ve keza bu ağaçların kesilmiş dip kök ve enkazının bulunduğu ve keza yörede orman kadastrosunun yapılmadığı ve taşınmazın 1982 tarihli keşifte saptanan bulgulara göre eylemli orman olduğu, Anayasanın 169 ve 3402 Sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre ormanların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine konu olamayacağı, önce görülen davanın taraflarının niteliğine göre bu davada kesin hüküm oluşturmayacağı, aksine o davada saptanan bulguların bu dava yönünden ... delil oluşturacağı gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 17/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14297, Karar No: 2015/2596, Tarih: 26.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14297 E.  ,  2015/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2013 gün ve 2012/88-2013/109 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/04/2014 gün ve 2013/17213-2014/7181 sayılı kararı aleyhinde davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1999 yılında ... Kızılay Şubesi'ne giderek hesap açmak istediğini söylediğini, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile kağıt üzerinden parasını off shore bankasına gönderdiğini, esasen parasının off shore bankasına yatırıldığını da bankaya el konulmasından sonra öğrendiğini, parasını almak için bankaya giden müvekkiline parasının off shore bankasındaymış gibi işlem gördüğünün, bu nedenle çekilemeyeceğinin ve devlet güvencesi altında da olmadığının belirtildiğini, müvekkilinin baştan itibaren parasının ...'de olduğunu düşündüğünü ve bu inançla parasını yatırdığını, havale talimatlarının geçerli olmadığını ileri sürerek, 7.174,00 USD'nin 25. 11.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %18 faiziyle, bu tarihten itibaren ise 3095 sayılı Yasa'ya göre kamu bankalarının bu para cinsi mevduatlara uyguladığı en yüksek yıllık faiziyle, 1.112,30 Euro'nun (2.175,48 DM'in) 25.11.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %18 faiziyle, bu tarihten itibaren 3095 sayılı Yasa'ya göre kamu bankalarının bu para cinsi mevduatlara uyguladığı en yüksek yıllık faizi ile, 2.940,80 TL'nin 23.11.1999 tarihinden, 22.12.1999 tarihine kadar %82 faiziyle, bu tarihten itibaren ise işleyecek değişen oranlarda kısa vadeli kredilere uygulanan avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçe ilave edilerek onanmıştır.

Davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekili bu kez karar düzeltme itirazında bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçe ilave edilerek onanmıştır.

Davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekili bu kez karar düzeltme itirazında bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekili ile fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, karar düzeltme isteyen fer'i müdahil ... harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11397, Karar No: 2006/12675, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11397 E.  ,  2006/12675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.