muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20330, Karar No: 2013/5442, Tarih: 27.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/20330 E.  ,  2013/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret ve kasten yaralama suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Katılanın, 12/09/2006 tarihli şikayet dilekçesinde ve tanık ...'in duruşmadaki yeminli ifadesinde, sanığın müştekiyi, “seni yaşatmayacağım” diyerek tehdit ettiğinin ve bıçak çektiğinin belirtilmesi ve mahkemenin de sanığın müştekiyi bıçak göstererek “öldürürüm” diye tehdit ettiğini kabul etmesi karşısında; sanığa yüklenen eylemin, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen “silahla tehdit” suçunu oluşturabileceği, yargılama yapma ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 11. ve CMK'nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/800, Karar No: 2015/40132, Tarih: 28.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/800 E.  ,  2015/40132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların yanlarında getirdikleri köpeklerin cinsi ne olursa olsun yaşı küçük mağdurlar üzerinde genel olarak korku yaratma etkisi olsa dahi, somut olayda "fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler" kapsamında değerlendirilemeyeceği ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-f maddesi anlamında "silah'' sayılamayacağının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 149/1-a bendi ile de uygulama yapılması yasaya aykırı ise de, birden fazla bendin ihlal edilmiş ve bunların teşdit nedeni olarak gösterilmiş olması karşısında; sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8349, Karar No: 2018/10739, Tarih: 15.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/8349 E.  ,  2018/10739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketler ile 01/07/2000 tarihinden, 31/03/2007’ye kadar değişik aralıklarda temizlik hizmeti alım sözleşmelerinin imzalandığını, dava dışı işçi ...'in söz konusu tarihler arasında davalı işverenler nezdinde yaptığı çalışmalarla ilgili olarak ödenmeyen işçilik alacaklarının tazmini için son alt işvereni davalı ... Sistemleri ve Temizlik Hizmetleri Makine San. Ve Tic. A.Ş. ve kendisi hakkında ... 2. İş Mahkemesi’nin 2008/226 Esasına kayıtlı bir dava açtığını, yargılama sonucunda mahkemenin hüküm altına aldığı miktarı ... 9. İcra Müdürlüğü’nün 2010/8630 Esas sayılı dosyasına toplam 12.620,71 TL olarak ödemek zorunda kaldıklarını, davalı şirketler ile yapılan hizmet alım sözleşmesine göre, alt işveren olan davalıların işçi alacaklarından sorumlu olduklarını, bu sebeple ödedikleri bedelin sorumlulukları oranında davalılardan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; davanın kabulüne, toplam 12.620,71 TL. rücu alacağının 3.317,84 TL’sinin Altınay İnş. Temizlik Ltd. Şti.’den, 1.198,32 TL’nin Altınay İnşaat temizlik Ltd. Şti.-...Güvenlik Ltd. Şti. ortaklığından, 477,86 TL’sinin ...Güvenlik ltd. Şti.’den, 740,71 TL’nin ...Güvenlik Ltd. Şti.-... Hizmetler Ltd. Şti. Ortaklığından, 387,64 TL’nin ... Hizmet Ltd. Şti'den, 1.116,03 TL’nin ... Güvenlik Sistem Temizlik Aş.-... Hizmet Ltd. Şti. Ortaklığından, 5382,31 TL’nin ... Güvenlik Sistem Temizlik Aş.’den 21/11/2012 ödeme tarihinden işleyen yasal faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacı açmış olduğu davada; bakanlığına bağlı hastanede davalılar tarafından çalıştırılan dava dışı işçi ...'in kendisi aleyhine açtığı dava neticesinde ödemek zorunda kaldığı işçilik alacaklarının davalılardan sorumlulukları oranında tahsilini talep etmiştir. Mahkemece bu talebi kabul edilmiş ve davacı taraf kendisini avukat ile temsil ettirdiği için lehine 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Bu durumda vekalet ücretine yönelik hesaplamalar karar tarihi olan 2015 yılında yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 8. ve 13. maddesine göre yapılmalıdır. 8. madde ‘Bir davanın takibi sırasında karşılık dava açılması, başka bir davanın bu davayla birleştirilmesi veya davaların ayrılması durumunda, her dava için ayrı ücrete hükmolunur.’ 13. madde ‘(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.’ şeklindedir. Aynı zamanda davada subjektif dava birleşmesi söz konusudur. Yargılama sınırları içinde birden fazla bağımsız davanın bulunması hali olarak nitelendirilen dava birleşmesini iki guruba ayırmak mümkündür. Bunlardan birincisi, davacı veya davalı yanda veyahut hem davacı hem de davalı yanda, taraf çokluğu olması sebebiyle doğan “subjektif dava birleşmesi”; diğeri ise aynı yargılama sınırları içinde ve taraflardan birinin diğerine karşı birden fazla davasının bulunması halinden doğan “objektif dava birleşmesidir”. (Yavuz Alangoya, Medeni Usul Hukukunda Dava Ortaklığı, S:30, Aynı yönde, Sabri Şakir Ansay, Hukuk Yargılama Usulleri, S:83,129.) Subjektif dava birleşmesinde görünüşte tek bir dava dilekçesi bulunmasına rağmen aslında dava dilekçesinde belirtilen davalı kadar birbirinden ayrı bağımsız dava vardır ve yargılamada her bir dava (talep) bağımsız olarak ayrı ayrı işlem görür ve karara bağlanır.

AAÜT ve HUMK gereğince davacı, aynı dava dilekçesi ile her bir davalı için ayrı ayrı dava açması gerekirken, davaları aynı davada birleştirmiştir. Bu nedenle davacı lehine her bir davalı yönünden ayrı ayrı kabul oranına göre vekalet ücretine hükmedilmelidir.

AAÜT ve HUMK gereğince davacı, aynı dava dilekçesi ile her bir davalı için ayrı ayrı dava açması gerekirken, davaları aynı davada birleştirmiştir. Bu nedenle davacı lehine her bir davalı yönünden ayrı ayrı kabul oranına göre vekalet ücretine hükmedilmelidir.

Mahkemece kabul edilen davada, davacı tarafından değeri para ile ölçülebilen bir alacak talep edilmiş olduğundan AAÜT’nin 13. maddesine göre davanın kabulüne dair verilen kararın 5. bendinde davacı lehine, davalı Altınay İnş. Temizlik Ltd. Şti. yönünden hükmedilecek vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalamayacağı için 1.800,00 TL olması gerektiği, davalı Altınay İnşaat temizlik Ltd. Şti.-...Güvenlik Ltd. Şti ortaklığı yönünden hükmedilecek vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalamayacağı ancak davanın kabul edilen miktarını da geçemeyeceği için 1.198,32 TL olması gerektiği, davalı ...Güvenlik Ltd. Şti. yönünden hükmedilecek vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalamayacağı ancak davanın kabul edilen miktarını da geçemeyeceği için 477,86 TL olması gerektiği, davalı ...Güvenlik Ltd. Şti.-... Hizmetler Ltd. Şti. Ortaklığı yönünden hükmedilecek vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalamayacağı ancak davanın kabul edilen miktarını da geçemeyeceği için 740,71 TL olması gerektiği, davalı ... Hizmet Ltd. Şti. yönünden hükmedilecek vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalamayacağı ancak davanın kabul edilen miktarını da geçemeyeceği için 387,64 TL olması gerektiği, davalı ... Güvenlik Sistem Temizlik A.Ş.-... Hizmet Ltd. Şti. Ortaklığı yönünden hükmedilecek vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalamayacağı ancak davanın kabul edilen miktarını da geçemeyeceği için 1.116,03 TL olması gerektiği, davalı ... Güvenlik Sistem Temizlik A.Ş. yönünden hükmedilecek vekalet ücretinin maktu ücretin altında kalamayacağı için 1.800,00 TL olması gerektiği dikkate alınmadan tüm davalılar yönünden, davacı lehine sadece 1.800,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması ve davalılardan bu miktarın sorumlulukları oranında tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, vekalet ücretlerine yönelik yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi hükmü uyarınca mahkeme kararının aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Ne var ki, vekalet ücretlerine yönelik yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi hükmü uyarınca mahkeme kararının aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle mahkeme ilamının hüküm bölümünün 5. bendinden “Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 1.800,00-TL nisbi vekalet ücretinin davalılardan sorumlulukları oranında alınıp davacı tarafa ödenmesine,” sözlerinin ve rakamının çıkarılarak, yerine “AAÜT’nin 8. ve 13. maddeleri uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına davalı davalı Altınay İnş. Temizlik Ltd. Şti.’den 1.800,00 TL, davalı Altınay İnşaat temizlik Ltd. Şti.-...Güvenlik Ltd. Şti ortaklığı’ndan 1.198,32 TL, davalı ...Güvenlik Ltd. Şti.’den 477,86 TL, davalı ...Güvenlik Ltd. Şti.-... Hizmetler Ltd. Şti. Ortaklığı’ndan 740,71 TL davalı ... Hizmet Ltd. Şti.’den 387,64 TL, davalı ... Güvenlik Sistem Temizlik A.Ş.-... Hizmet Ltd. Şti. Ortaklığı’ndan 1.116,03 TL, davalı ... Güvenlik Sistem Temizlik A.Ş.’den 1.800,00 TL vekalet ücretinin ayrı ayrı tahsili ile davacıya ödenmesine,“ sözlerinin ve rakamının yazılmasına, mahkeme kararının bu şekilde düzeltilmesine, iş bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10411, Karar No: 2019/12848, Tarih: 21.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10411 E.  ,  2019/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 35, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlara göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddesinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, mahkumiyet kararının verildiği 16.09.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3588, Karar No: 2018/8331, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3588 E.  ,  2018/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında aynı suçtan aynı Mahkemenin 2014/330 Esas numaralı dosyasında yapılan yargılamadaki şikayete konu borçlu şirketin farklı olduğu aynı gün yapılan temyiz incelenmesinde anlaşılmakla tebliğnamedeki birleştirme yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Her ne kadar şikayete esas olan İstanbul 4. İcra Dairesi Müdürlüğü’nün 2008/12007 Esas sayılı icra takip dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin dosya içerisine alınmamış ise de, şikayete esas olan aynı icra dairesi müdürlüğünün 2008/9519 Esas sayılı diğer icra takip dosyasının kesinleştiği anlaşılmakla bu aşamada sonuca etkili görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 Esas, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra ve İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; şikayet tarihinden sonra borçlu şirketin merkez adresi olarak tescil ettirilen Ahmet Yesevi Mah. Yıldırım Cad. No:42 Sultanbeyli/İstanbul adresinde zabıta araştırması yaptırılıp, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden 2009 ve 2010 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle şirketin ticareti terk edip etmediği tespit edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5640, Karar No: 2019/2651, Tarih: 10.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5640 E.  ,  2019/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı işler bedeli ile değer kaybı ve kira tazminatının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece kısmen kabule dair verilen 17.11.2009 tarihli karar taraf vekillerince temyiz edilmiş Dairemizin 07.04.2011 tarih, 2010/1046 Esas, 2011/2119 Karar sayılı bozma ilamına mahkemece uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiş Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi’nin 21.04.2014 tarih, 2014/530 Esas, 2014/3107 Karar sayılı bozma ilamına mahkemece uyularak yapılan yargılama sonunda 3.407,91 TL eksik iş bedeli, 59.280,00 TL gecikme tazminatı toplam tutarının yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar A.. B.. Mirasçılarına miras hisseleri oranında ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilerek hüküm kurulmuş karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar arsa sahibi mirasçıları, davalı yüklenicidir.

Davacı vekili, arsa maliki müvekkili ile davalı yüklenici kooperatif arasında 24.10.1994 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve sonrasında tadil sözleşmeleri düzenlendiğini, inşaatın öngörülen sürede tamamlanmadığını, imalâtın teknik şartnameye uygun yapılmadığını, eksik ve kusurlu imalât bulunduğunu ileri sürerek, her bir bağımsız bölüm için değer kaybı için 15.000,00 TL’den 1.305.000,00 TL, geç teslim nedeniyle kira

Okundu.

kaybı için 85.500,00 TL, kusurlu ve eksik işler için 439.156,00 TL olmak üzere toplam 1.826.656,00 TL’nin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 21.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Okundu.

kaybı için 85.500,00 TL, kusurlu ve eksik işler için 439.156,00 TL olmak üzere toplam 1.826.656,00 TL’nin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 21.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece az yukarda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahallinden keşif yapılmış ve 26.09.2016 tarihli bilirkişi heyet raporunda eksik iş bedelinin 3.975,90 TL olduğu belirtilmiş mahkemece gerekçede; “davacı A.. B..' nın yargılama devam ederken 18.04.2013 tarihinde dul olarak vefat ettiği, geriye mirasçı olarak eşi Feride den doğma cocukları ..., H.. B.., S.. B.., H.. B.. ve İ.. B.. yı bıraktığı, çocuklarından Hakkı Basmacının 01.10.2008 tarihinde kendisinden önce vefat ettiği, ... dan geriye S.. B.., T.. B.. ve Güliz Seda Basmacı'nın mirasçı olarak kaldıkları, A.. B..'nın toplam mirasının 21 pay olduğu her bir çocuğuna üçer hisse düştüğü, torunlarının her birine birer pay düşmüş olduğu, dosyaya ibraz edilen veraset ilamından anlaşılmış olup, ayrıca davacılar S.. B.., T.. B.. ve ...Kayalı yönünden davanın müracaata bırakılması ve bu davadan ayrılarak ayrı bir esasa kaydedilmesine süresi dolduğunda yenilenmemesi ve ek karar yazılması şeklinde karar verilmesi kanaati ile aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” denilmiş ise de davacı S.. B.. gerek karar başlığında gerekse gerekçe de gösterilmiş ise de hükmün birinci fıkrasında; davacı S.. B.. hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

Adil yargılanma hakkı Anayasamızın 36/1. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenmiştir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin bazı kararları ile Anayasa Mahkemesi'nin bireysel başvuruya ilişkin bazı kararlarında gerekçeli karar hakkının adil yargılanma hakkının somut görünümlerinden olduğu belirtilmiştir. Anayasa'nın 141/3. maddesine göre bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Adil yargılanma hakkının sağlanması kapsamında kararların gerekçeli olmasıyla ilgili kamu düzenine ilişkin hükümlere 6100 sayılı HMK'da da yer verilmiştir. HMK'nın 297. maddeye göre hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri yer almalı ve sonuç kısmında da taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.