muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3309, Karar No: 2013/13203, Tarih: 12.12.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tanık ...'nin idareye ihbarı sonucu ortaya çıkan olayda; eylemlerin cebir veya tehdit ile gerçekleştiğine dair mağdur ...'ın aşamalarda çelişen ifadeleri dışında delil bulunmadığı, 5237 sayılı Kanunun 103/4. maddesindeki "cebir veya tehdit" in maddi cebir veya tehdidi ifade ettiği, aynı Kanunun 103/1-a maddesinde gösterilen çocuklara yönelik cinsel istismarın ancak maddi cebir veya tehdit ile işlenmesi halinde Kanunun 103/4. maddesine göre cezaların artırılabileceği gözetilmeden kanuna aykırı şekilde eylemlerin "manevi cebirle" işlendiğinden bahisle TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması ve lehe kanun değerlendirmesi yapılırken 765 sayılı TCK.nın 414/1. maddesi hükmüne göre karşılaştırma yapılması gerekirken aynı Kanunun 414/2. maddesinin lehe olan kanunun belirlenmesine esas alınması,

Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'a yönelik ırz ve namusa tasaddide bulunma eylemlerinin suç tarihinin, 25.04.2005 ve iki ay öncesi olup inceleme tarihi itibarıyla zaman aşımına uğraması nedeni ile tasaddi eylemlerinden düşme kararı verilmesi gerektiği, bu nedenle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken tasaddi eylemlerinin, zincirleme suç hükümlerine dayanak yapılamayacağının gözetilmemesi,

Uygulamaya göre de;

5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde ve gerekçeleri ile birlikte kararda gösterilmesinin gerekmesine, mahkemece lehe kabul edilip uygulanan 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesi ile temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, lehe kanunun belirlenmesi yapılırken ırza geçme suçuna uyan 765 sayılı TCK.nın 414/2. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle orantılılık ilkesine aykırı şekilde hükümlerin kurulması,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar eyleminin suç tarihinin 25.04.2005 gününden 1 ay kadar öncesi olup, 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun ile Değişik 5237 sayılı TCK.nın 31/3. maddesinden önceki halinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilecek cezanın 8 yılı aşamayacağı, TCK.nın 62. maddesine göre yapılacak indirimin bu 8 yıl üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, hakkında TCK.nın 103/2, 4, 6, TCK.nın 43, 31/3. maddeleri uyarınca 9 yıl hapsine karar verildikten sonra TCK.nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4585, Karar No: 2006/6820, Tarih: 22.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4585 E.  ,  2006/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 01.12.1997 gün ve 5504-5719 sayılı bozma kararında özetle: "Mahkemece keşif yapılmadan karar verilmiştir. Tespit, tapu kaydına, paylaşmaya ve satın almaya dayanılarak davalı taraf adına yapılmıştır. Davacı, aynı tapu kaydına dayanmış, taşınmazların paylaşılmadığını, payı bulunduğu ileri sürmüştür. Bu durumda, taşınmazların paylaşıldığını kanıtlama yükümlülüğü davalı tarafa düşmektedir. Hal böyle olunca, davacının delillerini bildirmediğinden söz edilemez. Mahkemece ispat külfetinin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesinin isabetsizliği" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Köyü 159 ada 352, 353, 354, 356, 358, 359, 360, 361 ve 362 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davanın feragat nedeniyle, 159 ada 363 ve 364 parsellere ilişkin davanın esastan reddine, bu parsellerin tespit gibi, tespit malikleri adlarına tapuya kayıt ve tesciline, yine 159 ada 368 parsele ilişkin davanın kısmen kabulüne, ... bilirkişi ... ...'ın 10.08.2005 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 2000 m2'lik kısmın davacı adına ... parsel numarası verilerek tapuya kayıt ve tesciline ve aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen 46365.24 m2'lik kısmın tespit maliki ... Boz adına tapuya kayıt ve tesciline, yine 159 ada 367 parsele ilişkin davanın kısmen kabulüne, 10.08.2005 tarihli ... bilirkişi raporunda (C) harfiyle gösterilen ... arazisi olan 3328,16 m2'lik kısmın ... bir parsel numarası verilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide (D) harfiyle gösterilen 10290,97 m2'lik kısmın orman niteliğinde aynı ada ve parsel numarası ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 22.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30852, Karar No: 2018/3262, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30852 E.  ,  2018/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre Anayasa'nın 40/2, CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olmayan karar açıklaması karşısında, sanık ...’in de temyizi süresinde kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, özelliği itibariyle ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, aynı ticari işletmeye yönelik birden fazla şikayet sebebiyle ayrı ayrı yargılaması yapılan dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında; Ortaca İcra Ceza Mahkemesinin 17.07.2014 tarih ve 2014/11 Esas, 2014/504 Karar sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/30854 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelemesi yapılıp bozulmasına karar verilen dava dosyası ile, temyiz incelemesine konu dosyanın birleştirilerek sanıkların eyleminin tek suç oluşturduğu kabul edilip, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “ tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K.'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilip incelenerek, beyanname içeriklerine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği araştırılıp, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.01.2014 yerine 2013 olarak yazılması,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5364, Karar No: 2011/5077, Tarih: 12.04.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/5364 E.  ,  2011/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde,bu maddenin düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4043, Karar No: 2015/17732, Tarih: 03.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4043 E.  ,  2015/17732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 511 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.06.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 28.06.2013 tarihi, somut emsal alınan 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise 24.04.2006 tarihi itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının ve imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı düşülüp düşülmediğinin ve ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 511 ada 2 parsel ile somut emsal alınan 467 ada 16 parsel sayılı taşınmazların 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan asliye hukuk mahkemesi 2002/414 Esas sayılı dosyada karar verilmiş ise kararın kesinleşme şerhli suretinin, aksi halde ilgili dosyanın onaylı suretinin,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17173, Karar No: 2023/12739, Tarih: 26.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/17173 E.  ,  2023/12739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1133 E., 2023/1349 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/237 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının d ve e bentleri ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2023/1133 Esas, 2023/1349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, delillerin yanlış değerlendirildiğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın katılanın evine daha önce kiralık ev sorma bahanesi ile geldiği ve katılanın yalnız yaşadığını tespit ettiği, olay günü katılanın evine girerek çeşitli bahaneler ile evi karıştırdığı, katılanın üzerine bulunan 13.000,00 TL parayı aldığı, bu sırada katılanla aralarında itişme yaşandığı, bu paradan 10.700,00 TL'sini aldığı, bu sırada katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı anlaşılmaktadır.

2. Karabük Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 18.04.2022 tarihli raporuna göre katılanın yağma suçuna karşı kendisini beden veya ruh bakımından savunamayacak durumda olduğu bildirilmektedir.

3. Sanık aşamalarda suçlamayı inkar etmektedir.

4. 08.04.2022 tarihli uzmanlık raporuna göre, evde masa üzerinde bulunan bir tabakta sanığın parmak izi tespit edilmiştir.

5. Dosya arasında yer alan görüntü inceleme tutanağına göre sanık, katılanın ikametinin bulunduğu sokaktan, katılan anlatımıyla uyumlu şekilde saat 19.31 sularında çıkmaktadır.

6. Katılanın sanığa yönelik teşhis tutanağı dosya arasında yer almaktadır.

3. Sanık aşamalarda suçlamayı inkar etmektedir.

4. 08.04.2022 tarihli uzmanlık raporuna göre, evde masa üzerinde bulunan bir tabakta sanığın parmak izi tespit edilmiştir.

5. Dosya arasında yer alan görüntü inceleme tutanağına göre sanık, katılanın ikametinin bulunduğu sokaktan, katılan anlatımıyla uyumlu şekilde saat 19.31 sularında çıkmaktadır.

6. Katılanın sanığa yönelik teşhis tutanağı dosya arasında yer almaktadır.

7. Sanığın yakalanması ve üst aramasına dair 08.04.2022 tarihli tutanağa göre sanığın üzerinden 9.700,00 TL para ele geçirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın atılı suçu işlediğinin katılanın beyanları ve teşhisi, adli tıp raporu, genel adli muayene raporu, parmak izine yönelik uzmanlık raporu, görüntü inceleme tutanağı ve üst arama tutanağı uyarınca sabit olduğu anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2023/1133 Esas, 2023/1349 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34823, Karar No: 2025/3130, Tarih: 11.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/34823 E.  ,  2025/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/517 E. 2020/231 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın üzerlerine atılı güveni kötüye kullanma ve hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

A) Sanığa yüklenen hırsızlık suçu açısından, katılanın ikametinde bulunduğu esnada katılanın bilgi ve rızası dışında ikamette bulunan kolyesini ve ödünç almış olduğu telefonun kutusunu aldığının iddia olunduğu olay ile ilgili olarak; sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında delil elde edilememiş olması karşısında beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

B) Sanığa yüklenen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren güveni kötüye kullanma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'ya 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,11.03.2025 tarihinde karar verildi.