muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1396, Karar No: 2024/2839, Tarih: 18.03.2024

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile komşu işyeri tanıkları dinlendiği, ilgili yerlere ...'un faaliyete başladığı tarihin tespiti bakımından müzekkereler yazıldığı, tanık beyanları doğrultusunda çalışmanın yaz kış sürekli olduğu kanaatine varıldığı, müzekkere cevaplarından ... Şirketinin eski isminin ... A.Ş. olduğunun anlaşıldığı, bu şirketin devir tarihinde limanda kiracı olduğunun devir dönemi tutulan tutanaktan tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının Marmaris Liman İşletmeleri içerisinde bulunan gümrük binasındaki çay ocağında asgari ücretle 01.08.1998-06.07.2000 tarihleri arasında Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş. bünyesinde, 07.07.2000-06.07.2001 tarihleri arasında ... bünyesinde, 07.07.2001-31.10.2013 tarihleri arasında ... ve ... Servis Turistik Anonim Şirketinin ikisinin birden bünyesinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... AŞ vekili, davalı şirketin 01.12.2001 den önce faaliyeti olmadığını, hava limanında ...’un kiraladığı yerin belli olduğu ve bu çay ocağının ...’un kiralama sınırları dahilinde bulunmadığı, davacının Marmaris Liman İşletmeciliği A.Ş nin bilgi ve onayı ile sahaya girmesi hususunun dikkate alınmadığı, davacının kendi nam ve hesabına Marmaris liman işletmesi sahasında çay ocağı çalıştırıp herkese çay sattığı ve karşılığını da çay sattığı kişilerden aldığı, şirketin davacıya ücret ödemesinin söz konusu olmadığı, davalı şirketin mağazasının yılın sadece 4 ayı açık olduğunu belirterek temyiz etmiştir.

Davalı ..., davacının işyeri Gümrük Binası çay ocağı olarak belirlenmiş olup, fiilen buranın kimin denetiminde olduğunun geçmiş yıllar krokiler, plan ve tadilat ruhsatları gibi belgeler ve mahallinde keşif yapılmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğunu, çay ve şeker alanların gümrük muhafaza personelleri olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... AŞ, sermayesinin tamamı Devlete ait bir kuruluş olduğu, davacının gümrük ve free shop personelince çalıştırılarak ücretinin bu kişilerce ödendiğinin tanık ifadeleri ile sabit olduğunu beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı SGK vekili, fiili çalışma olgusunun yeterince araştırılmadığı, davacının kendi adına bağımsız çalışan bir kişi olduğunu belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dukuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanun 79 uncu maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dukuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanun 79 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi

(
Yargıtay — Esas No: 2019/6417, Karar No: 2019/13794, Tarih: 27.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6417 E.  ,  2019/13794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun kolluk ve huzurda, alacak verecek meselesinden dolayı tartıştığı sanığın, ikametin balkonundan plastik zeytin yağı bidonunu ve adli emanetteki ekmek bıçağını fırlattığını ancak isabet ettiremediğini beyan etmesine, sanığın da bidon attığını kabul ederek ikrarda bulunması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, mağdurun şikayetten vazgeçmesinden söz edilerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26795, Karar No: 2016/4740, Tarih: 03.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/26795 E.  ,  2016/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

....

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalılara ait işyerinde yaklaşık 3 yıldır çalıştığını, iş akdinin davalılardan .... tarafından gönderilen ihtarname ile haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek; müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevaplarında Özetle:

Davalı ... vekili; davacının müvekkili ... kadrolu çalışanı olmayıp, iş bu davada müvekkili ... husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, davacı tarafın belirli süreli hizmet sözleşmesi ile diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, davacıyı ... istihdam etmediği gibi işten de çıkarmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili; davacının müvekkili şirkette 01/01/2012 tarihinde belirli süreli sözleşme ile çalışmaya başladığını, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak sona erdirildiği 11/06/2014 tarihine kadar devam ettiğini, davacının müvekkili şirketin ihale ile iş aldığı .... bünyesindeki ..... çalıştığını, çalışma düzeni ve sistemi ile ilgili emir ve talimatları da .... amirlerinden aldığını, müvekkili şirket tarafından davacının amiri olarak görevlendirilen kimsenin bulunmadığını, diğer davalı .... tarafından kendilerine yapılan bildirime göre davacının 16/05/2014-20/05/2014 ve 23/05/2014 tarihleri arasında amirlerinin izni ve bilgisi dışında, herhangi bir mazeret bildirmeden işe gelmediğini, durum hakkında tutanak tanzim edildiğini ve 23/05/2014 tarihinde de devamsızlığının sürdüğünün bildirildiğini, bu bildirimin üzerine ... Noterliğinin 11/06/2014 tarih ve 09826 yevmiye numaralı ihtarname ile davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının son devamsızlık yaptığı tarihin 23/05/2014 olmadığını, ihtarnamenin keşide edildiği tarihte de davacının devamsızlığının sürdüğünü, davacı ile birlikte diğer bazı işçilerin de aynı dönemde devamsızlıklar yaptıklarını, devamsızlık yapan diğer işçilerin de iş akitlerinin usule ve yasaya uygun olarak feshedildiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının iş sözleşmesinin, davalı Şirket tarafından devamsızlık nedeniyle feshedilmiş olduğu, dinlenen davalı tanıkları tarafından devamsızlık olgusunun doğrulandığı, davacı tarafın devamsızlık savunmasının aksine herhangi bir delil sunmadığı gerekçeleri ile feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının iş sözleşmesinin, davalı Şirket tarafından devamsızlık nedeniyle feshedilmiş olduğu, dinlenen davalı tanıkları tarafından devamsızlık olgusunun doğrulandığı, davacı tarafın devamsızlık savunmasının aksine herhangi bir delil sunmadığı gerekçeleri ile feshin haklı nedene dayandığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda; davacı, devamsızlık yaptığı günlerde çalıştığını ve fesih ihtarnamesinin kendisine tebliğ edildiği tarihe kadar da çalışmasına devam ettiğini ileri sürmüştür.

Davalı Şirket ise, diğer davalı .... kendilerine davacının 16.05.2014-20.05.2014 ve 23.05.2014 tarihlerinde amirlerinin bilgisi ve izni olmaksızın, herhangi bir mazerette belirtmeden işe gelmediğini, durum hakkında tutanak tanzim edildiğini ve 23.05.2014 tarihinden itibaren de devamsızlığının sürdüğünü bildirdiklerini savunmuştur.

Mahkemece, devamsızlık olgusunun davalı tanık beyanları ile ispatlandığı ve davacının savunmanın aksine herhangi bir delil sunmadığı gerekçeleri ile feshin haklı nedene dayandığı kabul edilmiştir.

Davacı ve davalı .... tanık dinletmemiş olup, davalı Şirketin dinlettiği tanıklar beyanlarında devamsızlık yapılan günlere ilişkin olarak tutanaklar tutulduğunu beyan etmişlerdir.

Davalı Şirkette cevap dilekçesinde de tutanak tanzim edildiğini savunmasına karşın gerek davalı Şirket gerekse davalı .... delil listelerinde devamsızlık tutanaklarına yer verilmediği ve dosyaya bu yönde bir belge de sunmadıkları anlaşılmıştır.

Davacı hakkında tutanak düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise tutanak tanıkları dinlenerek ve davacının fesih tarihine kadar çalıştığı iddiasına ilişkin olarak gerekli araştırma yapılarak, dosyadaki diğer tüm bilgi ve belgeler ile bir değerlendirmeye tabi tutulup, işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı olup olmadığının saptanması gerekirken, salt davalı tanık beyanları ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/13208, Karar No: 2016/7014, Tarih: 28.11.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2015/13208 E.  ,  2016/7014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece, esas sayılı (halen esasına kayden devam eden) iflasın ertelenmesine ilişkin açılan davada tüm takip işlemlerinin durdurulmasına karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı alacaklı 09/04/2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile kira sözleşmesinden kaynaklanan ve 2014 kira dönemine ait toplam 4.272,67 Euro fatura bedelinin tahsilini istemiş, davalı borçlu süresinde borca itiraz etmiştir ince 2012/338 esas sayılı (halen esasına kayden devam eden) iflasın ertelenmesine ilişkin açılan davada 11/07/2012 tarihinde ihtiyati tedbir talebinin kabulüne; İflas erteleme talebinde bulunan şirketin borçlarına kefil olanlar yönünden devam eden takiplerde IIK. 179/b maddesinin 2 ve 3. Fıkralarında yazılı istisnalara ilişkin hükümler hariç olmak suretiyle 6183 sayılı kanun ile yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın davacılar hakkında her türlü ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına ,yapılmış olan takiplerin bugünkü mevcut durumları aynen korunarak olduğu yerde durdurulmasına, (alacaklılar tarafından icra dosyasına yapılan haciz ve muhafaza işlemleri aynen korunmak suretiyle mevcut haliyle), karar verilmiş davaya müdahil şirketin açıklama talebi üzerine 31/01/2013 tarihinde yapılan açıklama ile “11/07/2012 tarihli ihtiyati tedbir kararından sonra doğmuş ve doğacak kira alacakları ile kiralanan yer ile ilgili ortak giderlerin işletme gideri olduğundan ve iyileştirme projesinin bir unsuru olarak kabul edilmesi gerektiğinden tedbir kapsamı dışında kaldığı” belirtilmiş, 17/10/2014 tarihli derkenar ile de bu açıklama tekrar edilmiştir. Bu durumda 11/07/2012 tarihli ihtiyati tedbir kararından sonra doğmuş kira alacakları ile kiralanan yer ile ilgili ortak giderlerin tahsiline yönelik icra takiplerinin durdurulmadığı değerlendirilerek işin esasına yönelik inceleme yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

./..

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

./..

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1811, Karar No: 2021/3534, Tarih: 20.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/1811 E.  ,  2021/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 24.01.2014 günlü raporda mağdurede olay öncesinde bipolar bozukluk ve hafif derecede zeka geriliği mevcut olup, olay sırasında bipolar bozukluğun hipomanik döneminde bulunup, bu durumdaki kişinin hafif mental retarde olması da birlikte değerlendirildiğinde olaya karşı kendini savunamayacağı, olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı belirtilmesine rağmen mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda söz konusu raporda herhangi bir açıklama yapılmadığı gözetilerek 6. ihtisas Kurulundan mağdurenin beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğine dair ek rapor aldırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1705, Karar No: 2013/16641, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1705 E.  ,  2013/16641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ..... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların, resmi nikâhlı evli iken, sanık ...’in 1987 yılında vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 11.04.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, hukuken geçerli bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığı anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4276, Karar No: 2014/10093, Tarih: 06.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4276 E.  ,  2014/10093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.12.2013

No : 2012/1168-2013/1265

Dava, davacının davalı işverenin A.. Ş..F..daki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, kararında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1 - Davacının işçi sicil kartından, davalı işyerinde, geçici işçi olarak, 02.09.1990 – 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönemlerde rafineri bölümünde çalışmaları bulunmasına rağmen işveren tarafından düzenlenen hizmet döküm belgesinde davacının 04.10.1984 – 01.10.2008 tarihleri arası dönemde rafineri bölümünde çalışmaları olduğu, anılan hizmet döküm belgesinde de mahkemece kabul tarihi başlangıcı 01.09.1987 tarihinde bir çalışma olmayıp 01.09.1987 tarihinden sonra ilk çalışma olarak görülen dönemin 20.09.1987 tarihinden itibaren olduğu, mahkemece, davacının işçi sicil kartı ile işveren tarafından düzenlenen hizmet döküm belgesindeki bildirimlerde yukarıda belirtilen çelişkilerin giderilmeden, davacının 01.09.1987 – 01.10.2008 tarihleri arasındaki çalışmalar yönünden davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarının irdelenmesinde rafineri bölümündeki çalışmaların kabulü yönünden isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının işveren tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet döküm belgesindeki çalışmaları ile işçi sicil kartındaki çalışmaları arasındaki çelişki giderilmeden ve gerek mahkemenin kabul başlangıç tarihi, gerek işçi sicil kartı ve işveren tarafından düzenlenen hesap dökümündeki çelişkinin bulunduğu 01.09.1987 – 02.09.1990 tarihleri arasındaki dönemlerdeki davacının çalışmalarının geçtiği bölüm ve yaptığı iş tespit edilip, rafineri bölümü dışında çalışmaların tespit edilmesi halinde 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamında belirtilen koşulları taşıyıp taşımadığının somut olarak araştırılıp irdelenmediği anlaşılmıştır.