muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6745, Karar No: 2014/8285, Tarih: 05.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/6745 E.  ,  2014/8285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Korkuteli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2012

NUMARASI : 2011/119-2012/419

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmaz kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan armut, elma, kayısı ve şeftali ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki meyveli ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalılar adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken mahkemece salt fazladan depo edilen bedelin iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1910, Karar No: 2014/11644, Tarih: 27.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1910 E.  ,  2014/11644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/394829

MAHKEMESİ : İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.09.2011

NUMARASI : 2009/165 Esas, 2011/247 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

15-18 yaş aralığında bulunan çocuklar için cebir ve tehdit eyleminin, TCK.nın 103/1-2. maddelerde öngörülen çocuğun basit ve nitelikli cinsel istismarı suçunun unsuru olduğu ve aynı Kanunun 103/4. maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde sanığa fazla ceza tayini,

Mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen ve oyçokluğu ile verilen 16.02.2011 tarihli raporda "olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığı"nın bildirildiği, çocuk ve ergen psikiyatrı uzmanının ise mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunu belirterek muhalif kaldığının anlaşıldığı, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına neden olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesini teminen, mağdure hakkında Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinde yer alan çocuğun cinsel istsmarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4611, Karar No: 2024/3274, Tarih: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/4611 E.  ,  2024/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2761 E., 2023/238 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/17 E., 2021/315 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının isteğe bağlı sigortalılığının iptaline dair işleminin iptaline, bu iptal ile beraber 12.10.2020 tarihli Kurum işleminin iptali ile davacının başvuru tarihi olan 10.08.2020 tarihinden bu tarafa emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın beyanlarını kabul etmediklerini, davacı tarafın 10.08.2020 tarihli dilekçesi ile emekli aylığı bağlanmasını talep ettiğini, Kurumca 12.10.2020 tarih ve 12180206 sayılı yazı ile davacıya; 5510 sayılı Kanun'un 28 inci maddesinde belirtilen şartları taşımadığından emeklilik talebinin reddedildiğinin bildirildiğini, davacı tarafça Kuruma bildirilen belgelerden tespit edilen hususlar nedeniyle Kurum tarafından 2013/11 sayılı genelge gereği davacının 21.01.2005-31.08.2010 tarihleri arası isteğe bağlı ödemelerinin iptal edildiğini, davacının emekli aylığı bağlanması için başvuru tarihi itibariyle gerekli koşulların tamamının birlikte gerçekleşmesi gerektiğini, gerekli şartları taşımayan davacının Kurumca emekli aylığı talebinin reddine ilişkin işleminde kanuna aykırı bir yön bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 21.01.2005-01.10.2008 tarihleri arasında davacının isteğe bağlı sigortalılığı incelendiğinde; davacının 21.01.2005 - 30.09.2008 dönemlerinde davalı Kuruma isteğe bağlı sigorta ödediği, davalı Kurumun davacının Almanya'da çalıştığı zorunlu sigortalı olduğu dönemlerde isteğe bağlı sigortalılığı geçersiz sayılarak davacının isteğe bağlı sigortalılığının iptal edildiği, davacının isteğe bağlı sigortalılığı 01.10.2008 öncesi olup 506 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinde geçen, "...herhangi bir Sosyal Güvenlik Kuruluşuna..." deyiminin Türkiye'deki Sosyal Güvenlik Kuruluşlarını amaçladığı, 506 sayılı Kanunu'nda isteğe bağlı sigortalılık şartlarında, yurt dışında çalışma veya yurt dışında ikamete dayalı bir şart bulunmadığı, Türkiye'de ikamet etme koşulunun, 01.10.2008 tarihinden sonra 5510 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi ile getirilmiş olduğu gözetilerek davalı Kurumun 01.10.2008 öncesi geçersiz saydığı davacının isteğe bağlı sigortalılığının iptali işleminin hukuka aykırı olduğu; davacının 01.10.2008-31.08.2010 tarihleri arasında davacının isteğe bağlı sigortalılığı incelendiğinde; davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinde düzenlenmiş olduğu, davacının 01.10.2008 tarihinden sonra isteğe bağlı sigortalı kabul edilebilmesi için; ikametinin önem taşıdığı, davacının nüfus kayıtları incelendiğinde; davacının Dış İşleri Bakanlığına 19.09.2007 tarihinde Berlin / Almanya adresinin verdiği, davacının nihayet 15.08.2011 tarihinde İlk Adım Nüfus Müdürlüğüne yurt içi adresi verdiği, davacının yurda giriş ve çıkış kayıtları incelendiğinde; davacının 21.08.2008 tarihinde yurttan çıktığı, 07.07.2009 tarihinde yurda girdiği ve kısa bir zaman sonra 28.07.2009 tarihinde yeniden yurttan çıkış yaptığı, davacının yaklaşık 2 yıl sonra 06.08.2011 tarihinde yurda tekrar giriş yaptığı, davacının 01.10.2008 tarihinden 06.08.2011 tarihleri arasında yalnızca yaz aylarında kısa süre olarak ülkede kaldığı, davacının yılın 11 ayından daha fazla bir süreyi yurt dışında geçirdiği, davacının sürekli kalmak amacı ile oturduğu yerin yani yerleşim yerinin Almanya ülkesinde bulunduğu, davacının Almanya'da ikamet ettiği ve yerleşim yerinin Almanya ülkesinde olduğu ve Almanya ile Türkiye arasında sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmış olması nedenleriyle davacının 01.10.2008-31.08.2010 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalılığını iptal eden Kurum işlemi yerinde görüldüğü; bu kapsamda davacının 4/1-a kapsamında 3923 gün hizmetinin olduğu, davacının 21.01.2005-01.10.2008 (1210 gün) tarihleri arasındaki isteğe bağlı sigortalılığının da geçerli olduğu kabul edildiğinde davacının toplam (3923+1210=5133 gün) 5133 prim gününün olduğu ve davacının 01.10.2008-31.08.2010 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı sayılması mümkün olmadığından davacının gerekli olan 5675 prim gün sayısı koşulunu karşılamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; davacının 21.01.2005-31.08.2010 tarihleri arasındaki sigortalılıkların iptali yönüne gidilmesinin davalı Kurum işleminin 2008 yılına kadar yasal mevzuatta ikametgah şartı olmaması sebebiyle en azından bu tarihe kadar yurt içi ikamet şartı aranmadığından iptal olmaması gerektiğini, 2005-2008 arası davacı yönüyle isteğe bağlı sigorta yönüyle ödeme yapılmasının önünde yasal bir engel bulunmadığını, en azından bu tarihler arası işlem dayanağı yasal bir düzenleme olmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunu, ret gerekçesi olan genelgenin 2013 esaslı olup genelgenin geriye doğru yürümesinin mümkün olmadığını, Kurumun ve 12.10.2020 tarihli işlemin iptali gerektiğini, davacının yurt içinde ikamet ettiğini, yurt dışında hiç çalışmadığını, eşinden dolayı sosyal yardım aldığını, hizmet belgesi olarak gerekçe gösterilen belgenin hizmet döküm belgesi olmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özellikle 01.10.2008 tarihi öncesi yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının Türkiye'de isteğe bağlı sigortalı olabilmeleri mümkün iken 01.10.2008 tarihi itibarıyla isteğe bağlı sigortalılık için Türkiye'de ikamet etme şartı getirilmiş olması karşısında Mahkemenin 01.10.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin isteğe bağlı sigortalı olamayacağı değerlendirmesi yapılarak sonuç itibarıyla tahsis tarihi itibarıyla yaşlılık aylığı şartlarını taşımadığı anlaşıldığından usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davalı Kurumun 12.10.2020 tarihli işleminin iptali ile davacının 10.08.2020 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespiti işlemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288 inci maddesi, 289 uncu maddesi, 292 nci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 ve 202 nci maddeleri

2- 506 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2- 506 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13236, Karar No: 2019/1277, Tarih: 07.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13236 E.  ,  2019/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/11/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı eşin evli olduğunu bilmesine rağmen onunla birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacının aile birliğinin yıkılmasına neden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, evlilik birliği devam ederken, eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiden diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunup bulunmayacağı hususundadır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06/07/2018 tarihli ve 2017/5 E. - 2018/7 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; TMK 185/3 maddesinde düzenlenen sadakat yükümlüğü, evlilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup ihlal edilmesi durumunda yalnızca sözleşmenin taraflarının yani eşlerin birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri nisbi hak niteliğindedir. Yani mutlak bir hak mahiyetinde olmadığı için, herkese karşı ileri sürülemez.

Davacı, kişilik hakkı ihlallerini düzenleyen genel hükümlere yani TMK’nun 24-25 ve TBK’nun haksız fiil sorumluluğuna ilişkin temel düzenlemesi olan 49/1 (BK. 41/1) ve kişilik değerlerinin zedelenmesine ilişkin TBK 58. (BK 49.) maddelerine de dayanamaz. Söz konusu yasa maddeleri gereğince haksız fiil sorumluluğundan söz edilebilmesi için, diğer şartların yanında ayrıca zarara sebep olan fiilin hukuka aykırı olması yani emredici bir hukuk normuna aykırı olması gerekir. Somut olayda, eş olmayan davalı yönünden fiilin hukuka aykırılık şartı gerçekleşmemiştir.

Müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin de uygulanması mümkün değildir. Zira, TBK’nun 61. (BK 50.) maddesinde birden fazla kişinin ortak kusurlu davranışları nedeniyle bir zarara yol açmaları durumunda müteselsil sorumluluğun söz konusu olacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda sorumluluğa gidilebilmesi için, aldatan eş ile birlikte olan

Müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin de uygulanması mümkün değildir. Zira, TBK’nun 61. (BK 50.) maddesinde birden fazla kişinin ortak kusurlu davranışları nedeniyle bir zarara yol açmaları durumunda müteselsil sorumluluğun söz konusu olacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda sorumluluğa gidilebilmesi için, aldatan eş ile birlikte olan

davalının fiilinin de hukuka aykırı olması gerekir. Davalının dava dışı eş ile birlikteliği şeklindeki davranışı, aldatılan eş yönünden haksız fiil olarak nitelendirilemeyeceğinden müteselsil sorumluluk esasına göre de sorumluluğuna gidilemez.

Aldatılan eş yansıma yoluyla zarara uğradığını da iddia edemez. Zira, üçüncü kişinin aldatan eşe karşı herhangi bir hukuka aykırı eylemi ve verdiği herhangi bir zarar bulunmadığından, yansıma yoluyla istenebilecek zarar da sözkonusu olamaz.

TBK’nun 49/2 (BK.41/2) maddeleri gereği, fiilin emredici bir norma değil de sadece ahlaka aykırı olması durumunda, sorumluluğa gidilebilmesi için, failin zarar görene zarar verme kastıyla yani somut olayda, davalının davacı aldatılan eşe bilerek ve isteyerek zarar vermeyi amaçlamış olması gerekir. Sadece birlikte olduğu eşin evli olduğunu bilmesi bu tür sorumluluk için yeterli değildir.

Şu durumda; açıklanan yasal düzenlemeler ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun yukarıda anılan kararı uyarınca yerel mahkemece, evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalıya karşı açılan davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3029, Karar No: 2018/6186, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3029 E.  ,  2018/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, sağlık gideri, hafta tatili ücreti ile 06/10/2004-10/07/2007 tarihleri arası hizmet sürelerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... İnş. Nakliye Tahmil Tahliye Temizlik Taah. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti. avukatı ile ... Tarım A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Tarım A.Ş.'de tahmil tahliye işlerini yapan taşeron firmalar olan diğer davalılar nezdinde 06/10/2004 tarihinde çalışmaya başladığını 10/07/2007 tarihinde tazminatsız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı,, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının ve sigortalı olmadığı dönemde rahatsızlığı nedeni ile sağlık harcamasının davalılardan tahsiline, 06/10/2004-10/07/2007 tarihleri arası hizmet sürelerinin tespitini karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin bazı işlerini üstlenmiş olan diğer davalı şirkette çalıştığını dava nedeni ile öğrendiklerini, sözleşme gereği tüm işçilik alacaklarından diğer davalı şirketlerin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar ... İnş. Nakliye Tahmil Tahliye Temizlik Taah. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti. ve ...İnş. Tahmil Tahliye Kimyevi Mad. Taah. ve San. Ltd. Şti. vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ... 1. İş Mahkemesinin 2016/6 E. 2016/145 K. sayılı kararı ile davacının hizmet tespiti davasının kısmen kabulüne, davacının 06/10/2004-30/06/2005, 01/09/2005-30/06/2006, 01/09/2006-03/05/2007, 08/05/2007-10/07/2007 tarihleri arasında davalı ...İnşaat Tahmil Tahliye Kimyevi Maddeler Taahhüt San. ve Ltd. Şti. işyerinde asgari ücretle kesintisiz olarak çalıştığının tespitine kararı verildiği, hükmün Yargıtay tarafından onararak kesinleştiği, iş akdinin işveren tarafından fesihedildiği ve davacının istifa ettiğinin kanıtlanamadığı, bu nedenle davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, yıllık izinlerinin kullandırıldığının veya ücretinin ödendiğinin ispat edilemediği, haftada 21 saat fazla çalışmasının bulunduğu, hafta sonu çalışması ve dini bayramların 2 günü dışında genel tatil günlerinde çalışmasının bulunduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: