muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/42655, Karar No: 2013/4455, Tarih: 06.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/42655 E.  ,  2013/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette ilk kez 31.01.2001 tarihinde işe girdiğini, 2005 yılı Ağustos ayına kadar yurt içinde değişik illerde ve 16.08.2005 tarihinden işten çıkarıldığı 2007 yılı Kasım ayına kadar ise yurt dışında yine davalı şirkete bağlı olarak aralıksız çalıştığını, davacının çalışmalarının SSK kayıtlarında sürekli girdi çıktı yapılarak kesintili olarak gösterilmiş ise de, davacının kesintisiz çalıştığını, ücretinin de düşük gösterildiğini, ... Operatörü olarak çalışan davacının en son 2.200 USD (2.600,00 TL) ücret aldığını, davacıyı 2007 yılının 1 Kasım günü haksız yere işten çıkaran şirketin, 2 aylık ücreti ile 2007 yılında hemen her gün fazladan yaptığı 3 saatlik fazla çalışmalarının ücretlerini ödemediğini iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının müvekkili şirkette 2001 yılından işten ayrıldığı 01.08.2005 tarihine kadar çalıştığını, sonra yurtdışında çalışmak üzere kendi isteğiyle istifa ederek ayrıldığını, ayrıldıktan sonra müvekkilinden kendisine yurt dışında bir iş bulmasını rica ettiğini, müvekkilinin referansıyla 12.08.2005 tarihinden itibaren ...’nın... şehrinde ... firmasında çalışmaya başladığını, bu firmada 24.02.2006 tarihine kadar çalışan davacının 24.02.2006 tarihinde...’de bulunan Elit Mir Constracucting and Trading Limited Şirketine geçtiğini, burada 01.11.2007 tarihine kadar çalıştığını, ücretlerinin bu firmalarca ödendiğini, davacının ...’da bulunan Elit Mir Limited Şirketine hatalı çalışması sonucu 90.000 USD zarar verdiğini, zararlı imalat nedeniyle firmanın üçüncü şahıslara yaptığı işten alacağı bedelden kesinti yapıldığını, Elit Mir Şirketinin çalıştığı firmanın davacının işten alınması ve zararlarının giderilmesini istediğini, Elit Mir Firmasının bu konudaki uyarısı üzerine firmaya haber dahi vermeden ...’yı terk ederek Türkiye’ye döndüğünü, davacının müvekkili ile de bağlantısını kestiğini ve işyerine hiç gelmediğini, bu nedenle SSK’ya çıkış bildirgesi verildiğini ve prim ödemelerinin kesildiğini, davacının ücretinin yurt dışındaki firmalarca

ödendiğini, davacının müvekkili yanında çalışırken fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

ödendiğini, davacının müvekkili yanında çalışırken fazla mesai yapmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar edilen Elit Mir Şirketi vekili, müvekkilinin ... Devleti yasalarına göre kurulmuş, ...... şehrinde faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, hukuk ve haklarının Türk Hukukuna tabi olmadığını, o ülkenin Ticaret Kanunlarına göre kurulduğunu, davalı şirket ile müvekkili şirketin aynı holding bünyesinde olmadığını, davacının ...’nın... şehrinde faal olan ... firmasından 24.02.2006 tarihinde müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, çalışmasının 01.11.2007 tarihine kadar devam ettiğini, iş akdinin sona ermesinin tamamıyla davacının iradesi ile olduğunu, davacının şirket içinde huzursuzluk çıkardığını, işini gereği gibi yapmadığını, şirket yetkililerince yapılan sözlü ikazlara aldırış etmediğini, sürekli olay çıkardığını, sürekli işten kaçan bir yapıda olduğunu, davacının işini gereği gibi yapmaması nedeniyle ... LTD Şirketine yapılan işin hatalı olması nedeniyle müvekkili firmayı uğrattığı büyük zararın bardağı taşıran son damla olduğunu, işinin başında durmaması, imalatı ve işçileri kontrol etmemesi nedeniyle 90.000 Amerikan dolarını aşkın zarara uğrattığını, bu zararın kalitesiz imalat ile açık imalat hatalarından kaynaklandığını, tek sorumlusunun da davacı olduğunu, davacının verdiği büyük zararın telaşı içinde işyerini terk ettiğini ve bir daha işe gelmediğini, davacının 01.11.2007 tarihinde toplantıya çağrılarak ortaya çıkan durum anlatılıp hesap sorulmak istendiğini, davacının kabalaştığını, ortamın kavga ortamına dönüştüğünü, davacının hiç hakkı yokken bağırıp çağırdığını, küfürler ettiğini ve işyerini kaçarak terk ettiğini, şirketi zarara uğratan davacının ihbar önellerinden kaynaklanan borcu da bulunduğunu, davacının kış aylarında izin kullandığını, davacının üst düzey çalışan olduğunu, ücretin içinde yapmışsa fazla mesai haklarının da bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirkete ait Türkiye'deki iş yerinde 19.02.2001-11.08.2005 tarihleri arasında kesintili olarak 3 yıl 6 ay 16 gün ve ...'daki iş yerinde 12.08.2005-25.11.2007 tarihleri arasında kesintisiz 2 yıl 2 ay 19 gün olmak üzere 5 yıl 9 ay 5 gün hizmet akdi ile çalıştığı, iş akdinin davalı iş verince hiç bir gerekçe gösterilmeden haksız olarak feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, dinlenen tanık beyanlarına göre iş yerinde fazla mesai yapıldığı, ayrıca davacının 2007 Eylül ve Ekim ayından avans şeklinde kısmi ödeme yapıldığı ve bilirkişinin belirlemiş olduğu miktarlar kadar alacağının olduğu, her ne kadar davalı ve ihbar edilen vekilleri zamanaşımı itirazında bulunmuşlarsa da, dava açıldığı tarih itibariyle ücret ve fazla mesai için talep edilenlerin zamanaşımına uğramadığı, ayrıca ıslah tarihinde talep edilen fazla mesainin de beş yıllık zamanaşımına uğramadığı kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, iş sözleşmesinin 2007 yılı Kasım ayında sona erdirildiğinde en son aldığı ücretin 2.200 Dolar karşılığı 2.600 TL olduğunu ve ayrıca 2007 yılında hemen her gün fazladan yaptığı 3 saatlik fazla çalışmalarının ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuş olup, davacının bu taleplerinin kendisini bağlayacağı gözetilmeden ücret seviyesinin brüt 5.781,00 TL olarak alınması ve 2004, 2005, 2006 yılları da dahil şekilde fazla çalışma ücretinin hesaplanması taleple bağlılık kuralının ihlali niteliğinde olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13719, Karar No: 2011/13113, Tarih: 07.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13719 E.  ,  2011/13113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Nak. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 18/05/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...’nın diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

a-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacı ... dava dilekçesinde, trafik kazasında yaralandığını belirterek 2000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, yerel mahkemece istemin tamamına karar verilmiştir.

Olayın oluşu, kusur durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b-Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda toplam zarar tutarı 206 TL olarak belirlenmiş, yerel mahkemece bu miktara karar verilmiştir. Hüküm altına alınan maddi tazminat tutarından davaya konu trafik kazasındaki davacılar murisinin kusuru oranında (3/8) indirim yapılmamış olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b-Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda toplam zarar tutarı 206 TL olarak belirlenmiş, yerel mahkemece bu miktara karar verilmiştir. Hüküm altına alınan maddi tazminat tutarından davaya konu trafik kazasındaki davacılar murisinin kusuru oranında (3/8) indirim yapılmamış olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12510, Karar No: 2014/17306, Tarih: 27.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12510 E.  ,  2014/17306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 24/05/1995 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...' dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam edip SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli Davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1671, Karar No: 2024/5540, Tarih: 07.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1671 E.  ,  2024/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1497 Esas, 2023/331 Karar

DAVA TARİHİ: 08.11.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/2123 Esas, 2019/533 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin yönetim hizmetleri sözleşmesi uyarınca ... Yaşamkent Sitesi yöneticisi olduğunu, davalının söz konusu sitede E blok 20 No.lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, tapuya mübrez yönetim planının 10 uncu maddesinin (g) bendi uyarınca "hak sahipleri balkonlarını kapatmak istediklerinde toplu yapı yönetim kurulu tarafından hazırlanacak tip projeye uygun olarak kapatmak zorundadır." hükmünün bulunduğunu, yönetim planında yer alan bu düzenleme gereği yönetim kurulunca 01.03.2018 tarihinde balkonların cam ile kapatılmasına; ancak sitede dış görünüş ve estetiğin bozulmaması için saydam cam kullanılmasına ve mekanizmanın sürgülü sistem olmasına karar verildiğini, davalının yönetim planına aykırı olarak yönetim kurulunca belirlenen sürgülü balkon kapatma uygulmasının dışına çıkarak balkonunu katlanır cam ile kapattığını, davalıya dairesini satın alırken sitede geçerli balkon kapatma uygulaması hakkında bilgi verildiğini, buna rağmen davalının balkonunu katlanır cam sistemi ile kapattığını, davalının önce sözlü olarak ardından Ankara 54. Noterliğinin 16.10.2018 tarihli ve 38846 No.lu ihtarı ile de uyarıldığını ancak sonuç alınmadığını ileri sürerek davalı tarafından bağımsız bölüm balkonuna yapılan katlanır cam balkon sisteminin kaldırılarak eski hale getirilmesine, kapatma yapılacak ise sürgülü sitem uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı müvekkilinin balkonunda yaptığı kapatmanın yönetim kurulu kararına aykırı olduğu belirtilmişse de kanuna aykırı olduğundan bahsedilmediğini, müvekkilinin balkonuna katlanır şeffaf cam sistemiyle yaptığı kapatmanın kanuna aykırılık teşkil etmediğini, apartmanın dış cephesi veya görüntüsünü bozacak nitelikte veya taşıyıcı sistemlere, ana taşınmaza zarar verecek ya da bağımsız bölüm oluşturacak nitelikte olmadığını, ayrıca site yönetiminin önerdiği kaydırmalı şeffaf camla kapatma sisteminin müvekkilinin yaptırdığı katlanır camla kapatma sistemine göre daha pahalı olduğu gibi kullanışlı da olmadığını, kaydırmalı cam sisteminde cam temizliği yapılamadığını, herhangi bir kırılma ya da bozulma olduğunda sistemin tamamının değiştirilmesi gerektiğini, yönetim planının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) aykırı olamayacağını, yönetim planında kişilerin mülkiyet hakkını kısıtlamaya yönelik hükümler konulamayacağını, konulursa da geçersiz olacağını, site yönetim kurulunca kat maliklerini zora sokacak harcamalara yönlendirecek kararlar alınmayacağını, alınırsa geçerli olmayacağını, yönetim planında yönetime ilişkin hükümler dışında kalan konuların yer alamayacağını, yönetim planının onaylanmış projeye aykırı olamayacağını, yönetim planında 634 sayılı Kanun'un 28 inci maddesinin birinci fıkrasının kapsamında kalmayan hususlarda alınan kararların sadece imza sahiplerini bağlayacağını, cüzi halefleri bağlamayacağını, davalının siteye taşındığından bu yana dava konusu cam balkon hususunda herhangi bir yazı tebliğ edilmediğini, hiçbir yönetim kurulu kararı ya da toplantı tutanağının tebliğ edilmediğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının dava açma yetkisi bulunmadığını, yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunu, sadece müvekkiline karşı dava açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, ilk derece mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, ilk derece mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik araştırma ve inceleme neticesinde hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalının yönetim planına aykırı davranışı tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.