muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9529, Karar No: 2014/5997, Tarih: 09.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9529 E.  ,  2014/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapanan Kadıköy 3. AHM)

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/64-2012/592

Davacı A.. Y.. vekili Avukat A. E. tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 02/02/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; ifadelerin niteliği, konuşmanın gelişimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2654, Karar No: 2008/1964, Tarih: 28.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2654 E.  ,  2008/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekilince duruşma istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 29.07.2000 ve 09.10.2000 tarihli sözleşmelerden kaynaklanmış olup, davacı taşeron, davalı ise yüklenicidir. Davada ödenmeyen imalât bedelinin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle celbedilen Ticaret Sicil Memurluğu’nun dosyasındaki imza sirkülerine göre mahkemece hükme esas alınan ibranameyi imzalayanlardan ... ’ın davacı şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkisinin olduğunun anlaşılmasına ve bu nedenle ibranamenin hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava konusu olayda alacağın miktarında bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık davacıya ne miktar ödeme yapıldığı konusundadır. Bu hususu ispat etmek görevi de davalıya aittir. Tarafların ticari defterlerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde belirlenen ödeme miktarları birbirini tutmamıştır. Davalı bedelin ödendiğini savunmuş ve bu konuda düzenlenen kapalı faturalara da dayanmıştır. Usulüne uygun biçimde kapatılarak düzenlenen faturaların ödemeye karine olduğu genelde ticari örf ve adet şeklinde kabul edilen bir uygulamadır. Mahkemece kapalı faturaların ödemeye esas alınıp alınamayacağı hususu araştırılmamıştır . Bu nedenle daha

önceki kapalı faturaların 21.02.2001 tarihine kadar olan ödemelere katıldığı kabul edilmeli, bundan sonraki faturalar ise mahkemece mahalli Ticaret Odasına gönderilerek bu faturaların bedelinin mahalli ticari örf ve teamüle göre ödenmiş sayılıp sayılmayacağı sorulmalı ve sonucuna göre ödeme miktarı değerlendirilmelidir. Öte yandan davalı aynı iş nedeniyle davacıya ve taşeronlarına ödeme yapıldığı iddiasıyla Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/738 esasında dava açtığını bildirdiğinden bu dava dosyası da celbedilip ilgisi varsa dosya ile birleştirilmeli ve dava karara bağlanmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yazılı değerlendirme ile davanın yazılı şekilde kabulü doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yazılı değerlendirme ile davanın yazılı şekilde kabulü doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10264, Karar No: 2016/7288, Tarih: 05.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10264 E.  ,  2016/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... . parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut veri listesinin dava konusu taşınmazın bulunduğu .... münhasır olarak düzenlendiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday ve ayçiçeğinin 2014 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimleri, kilogram başına asgari ve azami toptan satış fiyatları ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1685, Karar No: 2013/8150, Tarih: 20.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1685 E.  ,  2013/8150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen karara karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebebin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık müdafiinin "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.03.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/774, Karar No: 2013/8099, Tarih: 24.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/774 E.  ,  2013/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/354025

MAHKEMESİ : Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 05/04/2011, 2010/27 (E) ve 2011/136 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık N.. M.. hakkında mağdur Muhammet Ali’yi tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları CMK’nun 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından, sanık müdafii ile katılan vekillerinin bu suçlara yönelen temyiz istemleri,itiraz istemi olarak kabul edilerek,bu hususta mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Mağdur N.. M..'ın Cumhuriyet Başsavcılığında 18.10.2009 tarihinde alınan ifadesinde her iki sanıktan şikayetçi olduğunu bildirdiği ve görevsizlik kararı veren Uşak 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2009 tarihli duruşmasında kamu davasına katılmayı istediğini bildirmesi üzerine aynı duruşmada kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verildiği, 25.11.2009 tarihinde vekilinin mahkemeye sunduğu dilekçe ile şikayetçi olup davaya katılma isteklerini yeniden bildirdiği, görevsizlik kararı üzerine dosyayı ele alan ve yargılama yapan Uşak Ağır Ceza Mahkemesinde katılan ve vekilinin alınan beyanlarında sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi istemini tekrarladıkları anlaşılmakla; şikayet ve katılmanın her iki sanık yönünden yapıldığının kabulü ile sanık Muhammet Ali hakkında mağdur N.. M..’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık N.. K.. hakkında mağdur N.. M..’ı kasten yaralama suçundan açılan kamu davasından verilen düşme kararına yönelik olarak sanık Muhammet Ali müdafii ile katılan N.. M.. vekilinin istemi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Muhammet Ali’nin mağdur N.. M..’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanık N.. K..'ın mağdur N.. M..'a yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin vesaireye, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık N.. K..’ın, sanık Muhammet Ali’nin babası olduğu, mağdur N.. M.. hakkında sanık N.. K..’ın kızı ve sanık Muhammet Ali’nin kız kardeşi olan Tuğba’ya cinsel istismar, tehdit ve hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, olay günü sanık Muhammet Ali’nin bu konuyu konuşmak için mağdur N.. M..’ı telefonla arayıp buluşmak istediğini söyleyip mağdurun kabul etmesi üzerine buluştukları, Muhammet Ali’nin, mağdurdan buluşmaya geldiği otomobile binmesini istediği ancak mağdurun kabul etmemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı ve tartışma sırasında mağdurun Muhammet Ali’yi tornavida ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı ve “bunu burada bırakmam seni yaşatmayacağım” diyerek tehdit ettiği, tarafları orada bulunanların ayırdığı ve Muhammet Ali’nin yakında bulunan evine gittiği bir süre sonra babası olan sanık N.. K.. ile birlikte elinde bıçak olduğu halde mağdurun bulunduğu yere geldiği, olay yerinde bulunan tanık Gökhan’ın, Muhammet Ali’nin elinde bıçak olduğunu görüp bıçak tutan elini tutarak engel olmaya çalıştığı ancak sanık N.. K..’ın mağdura saldırarak tekme ve yumrukla vurmaya başlamasıyla Muhammet Ali’nin de daha da hiddetlenerek tanığın elinden kurtularak bıçakla mağdurun göğüs bölgesine bir kez vurduğu ve mide ile karaciğer yaralanması sonucu yaşamını tehlikeye sokan nitelikte yaraladığı, tanık Gökhan’ın bu kez Muhammet Ali’nin arkasından sarılarak mağdura daha fazla vurmaması için tuttuğu sırada, mağdura tekme ve yumrukla vurmaya devam eden sanık N.. K..’ın, Gökhan’ın yanına geldiği ve “sen ne karışıyorsun” diyerek ittirmesi üzerine sanık Muhammet Ali’nin Gökhan’ın elinden kurtularak bu sırada kaçmaya başlayan mağduru sırtından bıçakla vurup basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, mağdurun kaçmaya devam edip internet kafenin içerisine girmesiyle orada bulunanların yardımı ile kurtulduğu olayda;

A) Sanık Muhammet Ali hakkında teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35.maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini;

B) Sanık N.. K..’ın, sanık Muhammet Ali’nin eylemine maddi ve manevi destekte bulunmak suretiyle yardım ettiği anlaşıldığı halde; TCK’nun 39.maddesi yollamasıyla TCK’nun 81, 35.maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek hüküm kurulması;

C) Kabule göre de;

Mağdur N.. M..’ın,soruşturma ve kovuşturmanın tüm aşamalarında sanık N.. K..'tan şikayetçi olup şikayetten vazgeçmesinin söz konusu olmadığı anlaşıldığı halde; suçun niteliğinin kasten yaralama olduğu kabul edilerek şikayet yokluğu nedeni ile davanın düşürülmesine karar verilmesi;

C) Kabule göre de;

Mağdur N.. M..’ın,soruşturma ve kovuşturmanın tüm aşamalarında sanık N.. K..'tan şikayetçi olup şikayetten vazgeçmesinin söz konusu olmadığı anlaşıldığı halde; suçun niteliğinin kasten yaralama olduğu kabul edilerek şikayet yokluğu nedeni ile davanın düşürülmesine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile BOZULMASINA; 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/445, Karar No: 2025/2225, Tarih: 25.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/445 E.  ,  2025/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/873 E., 2022/306 K.

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR: Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05/12/2022 tarihli ve 2022/6760 Esas, 2022/16847 Karar sayılı kararı.

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.12.2022 tarihli kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, sanık lehine yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

A. İtiraz Sebepleri

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Dairemiz onama kararına karşı " yüklenen suçun alt sınırı itibarıyla Kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği nitelikli hırsızlık suçundan yapılan yargılamada, CMK’nın 188. maddesinin birinci fıkrası gereğince sanık müdafisinin duruşmaların yapıldığı sırada hazır bulunması zorunlu ise de daha sonradan 676 sayılı KHK ile yapılan değişiklikle karar tarihinde sanık müdafisinin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi hâlinin bu zorunluluğun istisnası olarak düzenlendiği, somut olayda ise sanık müdafisinin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi hâli söz konusu olmayıp karar oturumuna hiç katılmadığı, bu haliyle CMK’nın 216. maddesi uyarınca da sanık müdafisinin yokluğunda hükmün açıklanamayacağı, duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken sanık müdafisinin yokluğunda, yeni bir müdafi görevlendirilmeden ya da müdafi temini için oturum ertelenmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmasının savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde bulunduğu ve bu durumun 5271 sayılı CMK'nın 289/1-e maddesi uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden biri olduğunun gözetilmemesi sebebiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı sonucuna varılmıştır." gerekçesi ile itiraz edilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık hakkında bozma sonrası yapılan yargılama sanığa OCAS marifetiyle 27.05.2021 tarihinde Av. ...'ın atandığı, sanık müdafiinin karar celsesi olan 26.04.2021 tarihinde sunmuş olduğu dilekçe ile özetle duruşmanın saatinde alınmadığını, başkaca süreli işleri olduğundan mesleki mazeret sunduğu, savunma dilekçesini UYAP ortamına yüklediği ve bu dilekçe uyarınca yokluğunda hükmün açıklanmasına muvafakat ettiğini bildirdiği görülmüştür. Mahkeme söz konusu mazaret dilekçesini kabul etmiş, sanık müdafiinin yokluğunda duruşmaya devam ederek hükmünü açıklamıştır.

694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 7078 sayılı Kanun'un 148. Maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 216/3. maddesine göre"Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir. Bu aşamada zorunlu müdafiin hazır bulunmaması hükmün açıklanmasına engel teşkil etmez.

694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 7078 sayılı Kanun'un 148. Maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 216/3. maddesine göre"Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir. Bu aşamada zorunlu müdafiin hazır bulunmaması hükmün açıklanmasına engel teşkil etmez.

" hükmü ve gerekçesi incelendiğinde, yargılama sırasında sanığın sorgusu ve esas hakkındaki savunmasının zorunlu müdafii huzurunda alınması ve ve bütün usul işlemlerinin bu şekilde tamamlanması gerekir. Eğer hüküm duruşmasında esasa etkili bir usul işlemi yapılmamış ise, zorunlu müdafii bulunmaksızın son söz sanığa verilerek yargılama bitirilebilir. Söz konusu dosyada sanık müdafiinin mazeret dilekçesi sunduğu karar celsesinde, herhangi bir usule etkili esas işlemi yapılmadığı, esas hakkındaki mütalaaya karşı önceki celselerde zorunlu müdafii huzurunda savunma yapıldığı görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 216/.3. maddesi uyarınca bitirilen yargılamada, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşılmış, Dairemizin onama kararında itiraz sebepleri yönünden bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II.KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/6760 Esas, 2022/16847 Karar sayılı kararı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16915, Karar No: 2012/582, Tarih: 19.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16915 E.  ,  2012/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, verilen karar davacı idare ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Fındık ağaçlarının bedelinin tesbiti ve yapıların sınıflandırılması yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Fındık ağaçlarının bedeli yönünden bozma yapılmadığından ilk karar ile hüküm altına alınan bedel üzerinden karar verilmesi gerekirken fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31385, Karar No: 2018/8866, Tarih: 13.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31385 E.  ,  2018/8866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,