muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7321, Karar No: 2024/9499, Tarih: 10.06.2024

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9763, Karar No: 2022/1850, Tarih: 07.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9763 E.  ,  2022/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babasının, 25 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 nolu bağımsız bölümünü davalı eşi Sema’ya, 81 ve 82 parsel sayılı taşınmazlarını diğer davalı oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiğini, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., mal kaçırma iddiasının haksız olduğunu zira mirasbırakanın terekesinde çok önemli miktarda taşınmaz ve nakit bulunduğunu, kendisinin evlenmediğini ve mirasbırakanın ihtiyaçlarını karşıladığını, hastalık dönemlerinde maddi manevi destek olduğunu, mirasbırakanın minnet duygusuyla davaya konu iki taşınmazı kendisine devrettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı 1977 yılında kendi çalışması sonucu elde ettiği kazanç ve babasının katkıları ile üçüncü kişiden satın aldığını, davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Araklı Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli ve 2018/286 E., 2021/31 K. sayılı kararıyla; (2) nolu bağımsız bölümün davalı ... tarafından üçüncü kişiden satın alındığı gerekçesiyle (2) nolu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine, davalı ... adına kayıtlı 81 ve 82 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise mal kaçırma ve muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle, 81 ve 82 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri
Yargıtay — Esas No: 2012/12077, Karar No: 2013/11145, Tarih: 11.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12077 E.  ,  2013/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... aleyhine 26/05/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalıların birlikte hareket ederek, temel atmak suretiyle bir kısmını yaptığı inşaatına zarar verdiklerini ve kendisine ait taşınmazda bulunan elma ağaçlarını kestiklerini belirterek uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava tarihinden önce davacı tarafından yaptırılan tespit sonucunda düzenlenen bilirkişi raporları uyarınca belirlenen zarar miktarlarından davalılar sorumlu tutulmuştur.

Dosya kapsamından, dava konusu olayla ilgili olduğu anlaşılan ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/390 Esas 2010/184 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; davalıların 09/03/2009 tarihinde davacıya ait inşaata zarar vermeleri,21/03/2009 tarihinde de davacıya ait taşınmazda bulunan 90 adet elma ağacına zarar vermeleri nedeniyle mala zarar verme suçundan yargılandıkları, yargılama neticesinde 09/03/2009 tarihinde gerçkleştirdikleri mala zarar verme suçuyla ilgili mahkum oldukları ancak 21/03/2009 tarihinde davacıya ait taşınmazdaki ağaçları kesme suçundan delil yetersizliği gerekçesiyle beraat ettikleri ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında dinlenen davacı ve davalı tanıkları ise dava konusu olaylarla ilgili olarak görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığını beyan etmişlerdir.

Şu halde; davacıya ait taşınmazda bulunan ağaçların davalılar tarafından kesildiği ceza dosyası kapsamı ve tanık anlatımları dikkate alındığında kanıtlanamadığı anlaşıldığından bu istek kalemi yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Yargılama sırasında dinlenen davacı ve davalı tanıkları ise dava konusu olaylarla ilgili olarak görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığını beyan etmişlerdir.

Şu halde; davacıya ait taşınmazda bulunan ağaçların davalılar tarafından kesildiği ceza dosyası kapsamı ve tanık anlatımları dikkate alındığında kanıtlanamadığı anlaşıldığından bu istek kalemi yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

b) Dava dilekçesinde, davalıların haksız eylemleri nedeniyle uğranılan manevi zararın giderilmesi talep edilmiştir. BK'nın 47. maddesinde cismani zarara uğrayanın, BK'nın 49.maddesinde ise kişilik hakları ihlal edilenin manevi tazminat isteyebileceği hüküm altına alınmıştır. Dava konusu olayın oluş şekli dikkate alındığında davacı lehine manevi tazminata hükmedilebilmesi için BK 47 ve 49.maddelerinde aranan şartların somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından manevi tazminat isteminin reddi gerekmektedir.

Yerel mahkemece, anılan yönler gözetilmeksizin davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olmaları da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2530, Karar No: 2019/8339, Tarih: 19.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/2530 E.  ,  2019/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ile sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine, sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ile suça sürüklenen çocuk haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... ile suça sürüklenen çocuk haklarında ayrıca beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14856, Karar No: 2023/11199, Tarih: 12.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/14856 E.  ,  2023/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/456 D. İş

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2020/456 D. İş sayılı kararı ile; şüpheli hakkında izin tecavüzü suçuna ilişkin düzenlenmiş olan iddianameye ilişkin, Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2020 tarihli ve 2020/263 sayılı iddianamenin iadesine dair karara karşı, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2020 tarihli ve 2019/3725-21 sayılı itirazının kesin olarak kabulüyle iddianamenin iadesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.11.2020 tarihli ve 94660652-105-33-16124-2020-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,

04.01.2021 tarihli ve KYB-2020/106941 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.01.2021 tarihli ve KYB-2020/106941 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 31.10.2018 tarihli ve 2018/6849 Esas, 2018/11135 Karar sayılı ilâmında yer alan "...Şüpheliye yüklenen suç açısından temadinin sona erdiği tarihin belirlenebilmesi için yakalama veya teslim olma tarihini gösteren belgenin ya da askerliğe elverişsiz olduğuna dair raporun aslının veya onaylı örneğinin soruşturma dosyasında bulunmasının gerektiği, kesintinin sona erdiği tarihin tespiti ve buna dair delillerin toplanması gibi hususların firar ve izin tecavüzü gibi mütemadi suçlarda sübut ve uygulamaya doğrudan etkili olmaları ve mevcut soruşturma dosyasında bu hususlara ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığının anlaşılması ..." şeklindeki açıklama karşısında, somut olayda mahkemesince şüphelinin birliği ile yapılan yazışmalarda birliğine teslim olmadığının bildirildiği, bu durumda temadinin kesilmesine dair bir teslim olma veya yakalanma durumunun söz konusu olmadığı cihetle, iddianamenin iadesine ilişkin kararın yerinde olduğu gözetilmeden, merciince itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

1. Yerleşik (Kapatılan) Askerî Yargıtay kararlarında kabul edildiği gibi; izin tecavüzü suçlarında temadi, ya failin kendiliğinden dönerek birliğine katılması veya resmi bir makama teslim olması ile ya da yakalanmakla sona ermektedir. Kendiliğinden gelmeden söz edilebilmesi için failin, işlemekte olduğu suça son verme iradesi ile hareket etmesi şarttır. Dehalet (Katılma) kastı; suç kastından (Birliğinden uzak kalma iradesinden) vazgeçilmesi anlamını taşıdığından, uygulamada firar veya izin tecavüzünde bulunanların, fiilen birliklerine katılmayıp, bulundukları yerdeki bir askerî birliğe, askerlik şubesine, askerî hastaneye ya da herhangi bir resmî kuruma başvurarak, ya da hiçbir kuruma başvurmadan, birliklerinden uzak kalma iradelerinin sona erdiğini gösteren, amaca uygun ve elverişli fiiller sergilemeleri hâlinde, işlemekte oldukları suçun temadisinin sona erdiğini gösteren ve yargı mercilerini suçun tamamlandığını kabule götüren bir durum yargısıdır. Failin kendiliğinden teslim olduğundan yada dehalet kastı ile hareket ettiğinden söz edebilmek için, failin teslim olmayı istemesi ve bu yöndeki iradesini açıkça gösteren davranışlar sergilemesi gerekir.

2. Mütemadi suçlarda temadinin bittiği an suçun tamamlandığı tarih olduğundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yazılı olan altı gün içerisinde özürsüz olarak gelmeme halinin saptanabilmesi için temadiyi sona erdiren kendiliğinden kıtasına katılma, yakalanma veya resmi kuruma başvurma tarihlerinin kesin olarak belirlenmesi gerekir. Temadi bitmeden suç tamamlanamayacağına göre daha önceden kastın sona erdiği kabul edilemez. ((Kapatılan) Askerî Yargıtay Daireler Kurulunun 16.06.1994 tarihli ve 1994/61 Esas, 1994/63 Karar, 18.05.1995 tarihli ve 1995/50 Esas, 1995/50 Karar, 14.06.2001 tarihli ve 2001/61 Esas, 2001/62 Karar, 29.05.2003 tarihli ve 2003/56 Esas, 2003/53 Karar sayılı kararları da bu doğrultudadır.)

3. Şüphelinin Tarsus İlçe Emniyet Müdürlüğünce 02.11.2017 tarihinde soruşturma konusu olaya ilişkin ifadesi tespit edilmiş ise de; gerek ifadesinde dehalet kastıyla hareket ettiğini kanıtlayacak herhangi bir beyanının bulunmaması, gerekse muhtelif tarihlerde şüphelinin Birlik Komutanlığına katılış yapıp yapmadığına dair adli makamlarca yazılan yazılara olumsuz cevap verilmesi hususları bir arada değerlendirildiğinde; şüphelin salt ifade verme işleminin dehalet kastı amacı taşıdığından söz edilemeyeceği açıktır.

4. Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2020 tarihli ve 2020/456 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9903, Karar No: 2023/7736, Tarih: 23.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9903 E.  ,  2023/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/88 E., 2015/129 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Her ne kadar Tebliğnamede sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan beraat hükümlerine dair görüş bildirilmiş ise de, bu hükümlere yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşıldığından incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2014/88 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdure ile olan ilk cinsel ilişkinin 2012 yılında gerçekleştiğini beyan ettiğine, buna rağmen Mahkemece iletişim tespit kayıtlarına dayanılarak sanık ile katılan mağdure arasındaki cinsel ilişkilerin 2009 yılında başladığının kabul edildiğine, oysa ki ilk ilişki tarihi konusunda katılan mağdurenin çelişkili beyanlarda bulunduğuna, sanığın bu konudaki beyanının kesin ve somut delillere dayandığına ve sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''...Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden yapılan değerlendirmede ise, yukarıda da anlatıldığı gibi tarafların uzun süreden beridir özgür iradeleri ile birlikte oldukları, her iki tarafında bu cinsel birlikteliği kabul ettiği ancak ilk birleşme tarihi konusunda anlaşmazlık olduğu, sanığın beyanına göre (müşterek çocuklarının doğum tarihi esas alınarak) ilk cinsel birlikteliklerinin 2012 yılında olduğunu belirttiği ancak katılanın ise 2009 yılı Mayıs -Haziran aylarında ilk cinsel birlikteliklerinin olduğu ve devamında da yakın süre içerisinde bunu tekrarladıklarını beyan ettiği, taraflar arasında ki 2009 yılı Mayıs ayında yapılan yaklaşık 216 adet mesaj ve görüşme kaydı, sanığın 2011 tarihli facebook hesabından mağdurla 3 yıldır birlikte olduğuna dair 3. bir şahısla yaptığı görüşme kaydı katılanın aşamalardaki istikrarlı ve tutarlı beyanları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde katılanın suç tarihine ilişkin beyanın daha gerçekçi ve dosya kapsamına uygun olduğu bu sebeple sanığın tarihe ilişkin beyanına itibar edilmeyerek, sanığın rıza ile dahi olsa Mayıs -Haziran 2009 tarihlerinde 15 yaşından küçük olan katılanla birden fazla cinsel birliktelik yaşadığı anlaşılmakla taktiren alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş..'' şeklindeki gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2014/88 Esas, 2015/129 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz

sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10734, Karar No: 2017/7998, Tarih: 25.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10734 E.  ,  2017/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 308 promil alkollü olarak araç kullanan ve tek taraflı kaza yapan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.