muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1628, Karar No: 2016/8070, Tarih: 02.11.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/1628 E.  ,  2016/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında duruşmalı, usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, adı geçen sanıklar ve ... hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Koşulları bulunmasına rağmen, sanık ... hakkında TCK'nın 188/3-2. fıkrasının, adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ...'ün temyiz dilekçeleri ile sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ... yönünden re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ :

02.11.2016 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda, duruşmada sanık ...'ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ün yüzüne karşı 09.11.2016 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2021/1359, Karar No: 2021/11291, Tarih: 29.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/1359 E.  ,  2021/11291 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ...hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/06/2020 tarihli ve 2020/76612 soruşturma, 2020/41761 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/3137 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “...6. Sulh Ceza Hâkimliğince, eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilmiş ise de, esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi hâlinde, Cumhuriyet Savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına yönelik yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay:

Müştekinin vekili aracılığıyla, 07/04/2020 havale tarihli dilekçesiyle twitter isimli sosyal paylaşım sitesinde “adiss” isimli hesap sahibi olan şüpheliden, şahsına hakaret içerikli paylaşım yapmak suretiyle hakaret suçunu işlediğinden bahisle şikayetçi olduğu, Cumhuriyet Başsavcılığınca, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, karara müşteki vekili tarafından itiraz edildiği, itirazın, itirazı incelemekle görevli ... 6. Sulh Ceza Hakimliği tarafından kabul edilerek Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına karar verildiği, bu mercii kararına karşı da yasal koşulları taşımadığı gerekçesiyle Kanun yararına bozulması talebinde bulunulduğu görülmüştür.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Hakaret suçundan şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/06/2020 tarihli ve 2020/76612 soruşturma, 2020/41761 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/3137 değişik iş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Hakaret suçundan şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/06/2020 tarihli ve 2020/76612 soruşturma, 2020/41761 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/3137 değişik iş sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. "2. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4)(Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5)Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6)(Değişik fıkra: 2/1/2017-680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

(4)(Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5)Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6)(Değişik fıkra: 2/1/2017-680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada;

İncelenen dosyada;

Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Dosya kapsamında, şüphelinin, açık kaynak araştırması, müşteki vekilinin dilekçe ekinde verdiği bilgiler ve sair yöntemlerle tespiti sağlanıp, olaya dair savunması alındıktan sonra, itirazın kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmesi gerekirken, bu süreç işletilmeden itirazın kabulüne ilişkin mercii ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/3137 değişik iş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/3137 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9549, Karar No: 2010/8390, Tarih: 24.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/9549 E.  ,  2010/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/237336

... ...'ı uzuv tatiline sebebiyet verecek şekilde, ... ...'ı da kasten yaralamaktan sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/05/2009 ... ve 43/105 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten bıçakla yaralamak suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz istemiyle ilgili olarak, 23/01/2008 ... ve 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar temyizi ... olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar verildi.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur ...'u kasten bıçakla yaralamak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, delillerin hatalı değerlendirilmesine, eksik incelemeye, yasal savunmaya, tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10058, Karar No: 2018/6748, Tarih: 12.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10058 E.  ,  2018/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Red

Sanık hakkında incelemeye konu Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2012 tarih ve 2012/39899 esas sayılı iddianamesi ile 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan dava açıldığı; yine dosya arasına getirtilerek incelenen Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2010 tarih 2010/86213 esas sayılı iddianamesi ile 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/722 esas 2013/174 karar sayılı dosyasında dava açıldığı, 12.02.2013 ilam ile sanık hakkında 213 sayılı VUK'a muhalefet suçundan 359/b-1, 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 22 ay 15 gün hapis cezasının 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 43. maddesi uyarınca ¼ oranında artırım yapılarak mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla; incelemeye konu dosyada alınan bilirkişi raporunda her ne kadar sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan iki kez dava açılmış ise de; dava konusu edilen faturaların farklı olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; her iki dosyadaki suça konu faturaların ve dolayısı ile fiillerin farklı olması nedeniyle davanın mükerrer olmadığı, eylemin zincirleme suç niteliğinde kabulü ile sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi gereğince belirlenecek artırma oranı gereğince ek ceza verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, mükerrer açıldığı gerekçesi ile davanın reddine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2799, Karar No: 2012/7697, Tarih: 02.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/2799 E.  ,  2012/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :169-292

Davacı Kurum, iş kazası sonucu hak sahiplerine bağlanan ve kusur farkından kaynaklanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi İptal Kararı resen gözetilerek yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı anonim şirket avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı anonim şirket avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum avukatının temyizine gelince, dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 sayılı Kanunun 26/1'inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, ilk rücuda 10. madde kapsamında toplam %95 oranındaki davalılar kusurunun kesinleşip, anılan kusur oranına göre ilk peşin değerli gelir tutarı 24.723,59 TL olarak belirlenip istek gibi 8.000 TL ilk peşin değerli gelirin hüküm altına alındığı gözetilerek, iş bu ikinci rücu davasında; %90 kusur karşılığı 15.422,35 TL ilk peşin değerli gelirin istek gibi ve 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, 506 sayılı Yasanın 10. maddesi kapsamında ve %95 kusur oranı gözetilerek, %5 fark kusur karşılığı bakiye 1.301,24 TL ilk peşin değerli gelirin sadece davalı işveren kooperatiften tahsilinin istenmiş bulunması gözetilerek bu yöndeki istemin dahi kabulüne karar verilmesi gerekirken, söz konusu talep hakkında herhangi bir hüküm tesis edilmeksizin ve bu çerçevede davanın kısmen kabul edildiği değerlendirilip davacı Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücreti hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının, (1) no’lu bendinin silinerek, yerine, “1-Davanın kabulü ile 16.723,59 TL ilk peşin değerli gelirin 15.422,35 TL’sinin onay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 1.301,24 TL ilk peşin değerli gelirin ise onay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı işveren kooperatiften tahsili ile davacı Kuruma verilmesine” hükmünün yazılmasına, (2) no’lu bendin silinerek, yerine, “2-Davacı tarafından yapılan 28,50 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı Kuruma verilmesine” hükmünün yazılmasına, (3) no’lu bendin ikinci satırında yer alan “832,81” rakamlarının silinerek, yerine, “993,38” rakamlarının yazılmasına, aynı bendin üçüncü satırında yer alan “847,60” rakamlarının silinerek yerine “1.008,38” rakamlarının yazılmasına, (4) no’lu bentte yer alan “1.851,00” rakamlarının silinerek, yerine, “2006,83” rakamlarının yazılmasına, kısa kararın da bu şekilde düzeltilmesine ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Teknoloji A.Ş.'den alınmasına, 02.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/33871, Karar No: 2012/40147, Tarih: 28.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/33871 E.  ,  2012/40147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan cezanın kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde “...ağaç dikim ve bakım işlerinde çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine” dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükmün beşinci fıkrasındaki “2 AY SÜRE İLE KAMUYA YARARLI AĞAÇ DİKİM VE BAKIM İŞLERİNDE ÇALIŞTIRILMASI SEÇENEK YAPTIRIMINA ÇEVRİLMESİNE” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “2 ay süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına çevrilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.