muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16283, Karar No: 2018/2546, Tarih: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16283 E.  ,  2018/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19183, Karar No: 2014/32408, Tarih: 02.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19183 E.  ,  2014/32408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/10762

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/444 (E) ve 2012/217 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 29.05.2012 tarihinde düzenlenen zabıtta, 4455 numaralı bir başka zabıt daha düzenlendiği belirtilmekle, o dosyanın mahiyeti araştırıldıktan sonra, zabıt mümzilerinin yer göstermesi, olay yerinde keşif icrası ile kesilen ağaçların cinsi ve miktarının tespiti ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15030, Karar No: 2009/4522, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15030 E.  ,  2009/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

... komisyoncusu olan davacı, daire satın almak için kendisine müracaat eden davalı ile sözleşme yaptığını, daireyi almaktan vazgeçen davalının komisyon ücretini ödemediğini, bu nedenle yapılan icra takibine de itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, ... komisyoncusu olduğunu ve gösterilen daireyi satın almak isteyen davalının daha sonra bu daireyi satın almaktan vazgeçtiğini, aralarındaki 9.11.2005 tarihli sözleşmenin 5.maddesi gereğince, davalının iki tarafın komisyon ücretini ödemesi gerekirken, ödemediğini belirterek, itirazın iptali talepli bu davayı açmıştır. Davalı ile, daireyi almaktan vazgeçen tarafın kendisi olmadığını, satıcının vazgeçtiğini savunmuştur. Davacı iddiasını ispatlamak için, dava dışı satıcının davalı alıcıya gönderdiği 28.11.2005 tarihli ihtarnameye dayanmıştır. Bu ihtarnamede satıcı, alıcının sözleşmede belirtilen 21.11.2005 tarihinde geri kalan bedeli ödeyerek daireyi satın almadığını, bu nedenle daireyi aynı fiyata satmayacağını belirterek, zararın ödenmesini istemiştir. Davalı ise 8.12.2005 tarihli cevabi ihtarnamede, bakiye bedeli ödemeye hazır olduğunu, satıştan dönmediğini bildirmiştir. Daha sonra davalı, dava dışı satıcıya ... olduğu 14.500 YTL.nin

2008/15030-2009/4522

iadesi için Büyükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde 2006/4 Esas sayılı davayı açmış ve yargılama aşamasında bedel kendisine ödendiğinden, davadan feragat etmiştir. Davacının dayandığı ihtar, davalının bakiye satış bedelini ödemediği ve tapuyu almak için gelmediği hususunu, ispata yeterli değildir. MK.nun 6.maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükellef olup, ispat yükü davacıdadır. Davacı, ibraz ettiği delillerle davalının satıştan vazgeçtiği hususunu, kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacının dava dilekçesinde "her türlü delil" diyerek yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Davacıya, davalının satıştan vazgeçtiği hususunda yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/5124, Karar No: 2016/2164, Tarih: 01.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5124 E.  ,  2016/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, hakaret

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçundan her iki sanık hakkında beraat, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan TCK'nın 125/1, 43, 53, 58, 62 maddeleri uyarınca 3 ay 11 gün hapis cezası, sanık ...'nın katılan ...'ye yönelik hakaret suçundan 125/1, 43, 53, 58, 62 maddeleri uyarınca 3 ay 11 gün hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların katılanların görev yaptığ... şubesine 550 TL havale yapmak amacıyla geldikleri, havale formunu doldurduktan sonra işlemi yapan katılan ...'ı oyalayarak havale edilecek 550 TL'yi ödemeden yalnız havale işlem ücreti olan 12 TL'yi ödeyip ayrıldıkları, katılan ...'ın kasada 550 TL açık olduğunu farketmesi üzerine işlemi iptal ettiği, bunun üzerine sanık ...'nın kurumu telefonla arayarak müdür vekili olan katılan ...'a ve görevli katılan ...'e “havaleyi karşı tarafa gönderin lan o.. çocuğu” şeklinde sözler söylediği, katılan ...'a da “o.. çocuğu” şeklinde sözler söylediği, böylelikle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan, sanık ...'nın ayrıca hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesi kapsamına göre katılanın yalnız nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanların beyanları, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporu ve diğer deliller nazara alındığında sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçu yönünden yapılan incelemede;

a-) Sanık müdafiine talebi üzerine 28/09/2011 tarihli celsede, sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 155/1-2 ve 160/1 maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma için süre verilerek duruşmanın 28/10/2011 tarihine bırakılan duruşmadan önce sanık müdafiinin 27/10/2011 tarihli mazeret dilekçesi ile duruşmanın başka bir güne bırakılmasını talep etmesine karşın, karar celsesinde sanık müdafiinin mazeret talebi ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek davanın sonuçlandırılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

a-)Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasından 1/6 indirim yapılarak 3 ay 3 gün hapis cezası belirlenmesi gerekirken 3 ay 11 hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

a-)Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasından 1/6 indirim yapılarak 3 ay 3 gün hapis cezası belirlenmesi gerekirken 3 ay 11 hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

b-)5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup; sanık hakkında katılanlara yönelik telefonla gerçekleştirdiği hakaret suçundan iki kez 125/1-4 maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edilmesine karşın iddianamenin dışına çıkılarak sanık ...'nın ayrıca işyerine gelerek katılanlara hakaret ettiğinden bahisle TCK'nın 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

c-)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı nazara alınarak TCK'nın 53. maddesi ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4009, Karar No: 2022/13923, Tarih: 13.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4009 E.  ,  2022/13923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Saray(Van) Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atma ve ecrimisil bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Van İli, Saray İlçesi, Keçiyakası Mahallesi 238 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma ve ecrimisil bedelinin, taraflar arasında görülüp kesinleşen ilk davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14807, Karar No: 2012/33594, Tarih: 08.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14807 E.  ,  2012/33594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre Zümrütkaya mahallesinde bulunan suça konu taşınmazın mera vasfında olması, kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması, bu yerle ilgili olarak sanıktan ecrimisil istenmesi gözetildiğinde mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ve eksik soruşturmaya yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17720, Karar No: 2014/28145, Tarih: 10.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17720 E.  ,  2014/28145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/323596

MAHKEMESİ : Kandıra Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2012/244 (E) ve 2012/300 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından, dava konusu yerin .. ada ..., ..., .... nolu Hazine adına kayıtl..... parsellerinde, bir kısmının .... nolu ..... parselinde kaldığının,..... nolu parselin davalı olduğunun bildirilmesine göre keşfe iştirak eden bilirkişilerden kesilen ağaçların hangi parseller içinde kaldığı hususunda ek rapor alınması; davalı olduğu bildirilen ..... nolu parselle ilgili davanın araştırılıp gerekirse sonucunun beklenmesi; ağaçların Hazine adına kayıtlı parsellerden kesildiğinin tespiti halinde sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda değerlendirme yapılması için görevsizlik kararı verilerek dosyanın üst dereceli mahkemeye gönderilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8654, Karar No: 2012/11852, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8654 E.  ,  2012/11852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 135 ada 26 parsel sayılı 2683,37 m2 yüzölçümlü taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Hazine adına tapulu olduğu, tapunun kapsamı dışında kalsa bile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan zilyetlikle kazanılamayacağı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile tespitteki niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tanık, yerel bilirkişi beyanlarına göre taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kalan yerlerden olup zilyetlikle kazanılamayacağı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10263, Karar No: 2012/14114, Tarih: 03.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10263 E.  ,  2012/14114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 25/02/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı, davalıların kendisini zorla araca bindirmesi ve direnmesi üzerine yaralaması nedeniyle 7.500 TL manevi tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.

Yerel mahkeme, davalıların davacıyı şehvet hissiyle hürriyetinden mahrum bırakmaları ve yaralamaları nedeniyle 750 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda;

Somut olayın gerçekleşme biçimi, eylemin niteliği ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10713, Karar No: 2015/5452, Tarih: 08.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10713 E.  ,  2015/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; sanık ...'in müsnet suçtan beraatine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme kararları usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan SHÇEK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10034, Karar No: 2024/5292, Tarih: 29.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10034 E.  ,  2024/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/133 E., 2015/259 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2015 tarihli ve 2014/133 Esas, 2015/259 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

rgıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Kararın bozulması isteğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın istikarlı beyanı, tanıkların cinsel eylemler dışındaki hususlara ilişkin beyanları, mağdurenin anlatımının kurgusal izlenimi verdiği, spontan olmadığı düşünüldüğüne dair 04.10.2013 tarihli adli görüşmeci raporu nazara alınarak; hangi anlatımlara ne şekilde ve neden üstünlük tanındığı mevcut deliller ile ilişkilendirilmek suretiyle gerekçeli kararda belirtilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.