muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8062, Karar No: 2022/20185, Tarih: 18.10.2022

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "memleketinin ... olduğu, ...'te yaşadığı, evli olduğu ve eşinin isminin ... olduğu, ... isimli oğlu olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması

karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 30/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü, ...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 24/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret suçunun ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerlendirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/03/2021 tarihli ve 2021/2634 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10543, Karar No: 2010/12187, Tarih: 29.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/10543 E.  ,  2010/12187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/05/2008 gününde verilen dilekçe ile savunma sınırlarının aşılması nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu dilekçenin içeriği, olayların gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…5.000…” biçimindeki sayı dizisi silinerek “…2.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…5.000…” biçimindeki sayı dizisi silinerek “…2.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına

ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…297…” ve “…162…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla “…118,80…” ve “…16,20…” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3348, Karar No: 2024/5526, Tarih: 03.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3348 E.  ,  2024/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/143 Esas, 2023/473 Karar

HÜKÜM/KARAR : Yeniden esas hakkında hükümle dava ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/630 E., 2022/837 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin satım sözleşmesini konu alan faturadan kaynaklanan alacağının tahsili amacıyla Ankara 26. İcra Müdürlüğü'nün 2017/173 E. sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi yaptığını, davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve müvekkili lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı/alacaklının düzenlendiği faturadaki malların müvekkile teslim edildiğinin HMK 200. maddesinde belirtilen deliller ile ispat etmesi gerektiğini, bu teslime ilişkin yazılı bir belge sunulmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya sunulan hayvan pasaport belgesi kayıtlarında 30 adet sığır cinsi hayvanın sahibinin ... olarak gözüktüğü ve kayıtların imza içerdiği, her ne kadar davalı taraf belgelerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını iddia etmiş ise de belge asıllarının temin edilememesi ve yönetmelik uyarınca hayvan pasaportu aslını ibraz külfetinin satıcı olan davacıya ait olmaması nedeniyle imza incelemesine imkan bulunmadığı, ancak Yönetmeliğin 23 üncü maddesi hükmü ve ilçe müdürlüğü yazı cevabı ile ekindeki hayvan hareketlerine dair kayıtlardan takip ve dava konusu 30 adet sığır cinsi hayvanın davacı tarafından davalıya satıldığının ve davacının, davalıdan hayvan satımından kaynaklı 242.400,00 TL alacaklı olduğunun anlaşıldığı, bu durumda ispat külfetinin de davalı tarafa geçtiği, ancak davalı tarafın da aksini ispat edemediği, ayrıca davacı tarafça davalı tarafın takip tarihinden önce temerrüde düşürülmemesi nedeniyle davacının takip tarihine kadar işlemiş faiz talep etme hakkı bulunmadığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği’nin 23 üncü maddesi uyarınca hayvan pasaportlarındaki müvekkili adına bulunduğu iddia edilen imzaların müvekkiline ait olmadığını, söz konusu belge asıllarının temin edilemediğini, mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesis edildiğini, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda hayvanların müvekkiline teslim edilmediğinin belirlendiğini, taraflar arasında dava konusu yapılan hayvanlar ile ilgili ticari ilişki bulunmadığı gibi dava konusu yapılan hayvanların müvekkiline teslim edilmediğini, mahkemece davanın reddi ile müvekkili lehine kötüniyet tazminatına karar verilmesi gerektiğini istedi.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği’nin 23 üncü maddesi pasaport aslının alıcıda bulunması yönünde bir yükümlülük yüklememekte olup, alıcı tarafından pasaport belgeleri üzerindeki var ise atılı imzalar inkar edildiğinden mahkemece ispat yükünde hataya düşülerek davacı yanca teslim olgusunun dosya kapsamı ile usulüne uygun delillerle ispat edilemediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı, her ne kadar davalı yanca kötüniyet tazminatı talebinde bulunulmuş ise de 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 67 nci maddeleri uyarınca davacı yanın kötüniyetli olduğu ispat edilemediğinden davalı yanın kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verildiği, davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; faturada belirtilen 30 adet büyükbaş hayvanın Odunpazarı Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünde borçlu-davalıya 06.06.2016 tarihinde devredildiğini dosyaya sunmuş oldukları devir belgesi ile hayvan pasaportlarının borçlu-davalı tarafından imzalanarak mülkiyetine geçirdiğini, davalı-borçlunun söz konusu 30 adet büyükbaşı teslim almasına rağmen söz konusu fatura bedelini ödemediği gibi kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, mahkeme tarafından yapılacak inceleme neticesinde de faturaya konu malların 06.06.2016 tarihinde borçlu-davalı teslim edildiği bu durumun taraflarınca ispat edildiğinin sabit görüleceğini, bu sebeple yukarıda belirtilen karar usul ve kanuna aykırılık teşkil ettiğini, dilekçesinde belirtilen nedenlerle talepleri gibi karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmemesi sebebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,satım sözleşmesini konu alan faturadan kaynaklanan alacağın tahsili talebi ile başlatılan takibe itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7813, Karar No: 2011/8569, Tarih: 17.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7813 E.  ,  2011/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :4.2.2010
Yargıtay — Esas No: 2023/2826, Karar No: 2024/5136, Tarih: 24.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2826 E.  ,  2024/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1137 Esas, 2022/1363 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/684 E., 2019/507 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı sigortalıları şirkete ait emtianın müvekkili şirket nezdinde nakliyet poliçesi ile sigortalandığını, sigortalı emtianın 28.04.2012 tarihinde davalı ...Ş. tarafından Balıkesir'den Hatay'a nakliyesi sırasında sürücünün direksiyon manevrası sırasında hakimeyetini kayıp ederek dorsenin yol kenarına yaklaşması ve asfaltın bittiği kademeden bankete düşmesi nedeni ile dorseden düşerek hasarlandığını, yaptırılan ekspertiz incelemesi neticesinde trafonun onarılamaz derecede tam hasarlı olduğunun tespit edildiğini, fatura bedeli olan 950.000,00 Euro'dan 196.392,75 Euro trafonun kullanılabilir sağlam parçalarının değeri ile, 189.227,17 Euro sovtaj bedeli düşülerek müvekkili şirket tarafından sigortalı şirkete 26.07.2012 tarihinde 1.314.159,02 TL tazminat bedeli ödendiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1472 nci maddesi uyarınca sigortalının haklarına halef olunduğunu ileri sürerek, 1.314.159,02 TL tazminatın 26.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... Taşımacılık A.Ş. vekili cevap dilekçesinde, davacı ile dava dışı sigortalı şirket arasında imzalanan nakliyet abonman sözleşmesinin "Açıklamalar" bölümünde sigortalının aksine bir beyanı olmadıkça taşıyıcı sıfatı ile hareket eden özel ve tüzel kişilere sigortacı tarafından rücu işlemi yapılamayacağının kararlaştırıldığını, bu nedenle davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, trafo emtialarını taşımakta olan aracın gerekli yeterlilikte olduğunu, araç sürücüsünün de donanımlı ve tecrübeli olduğunu, meydana gelen hasarın, trafonun taşıma aracına hatalı yüklenmesi ve istif edilmesinden kaynaklandığını, taşınan emtianın trafo olup yükleme ve istifinin emtia sahibi dava dışı sigortalı şirket tarafından yapıldığını, sorumluluğun dava dışı sigortalı şirkete ait olduğunu, diğer davalı şirket tarafından düzenlenen ekspertiz raporunda trafonun alt tabanının daha dar olmasından bahisle özel önlem gerektirdiği ve kaymayı önleyici ayrıca destek konulması gerektiğinin belirtildiği, yolların dümdüz ve pürüzsüz olmayıp birçok eğim ve çukur bulunduğunu ancak trafoyu yükleyen sigortalı şirket görevlilerinin yükleme esnasında bu riskleri bertaraf edecek önlem almadıklarını, davacı ile sigortalı arasında düzenlenen sigorta poliçesinde, emtianın cinsine, ağırlığına ve özelliklerine uygun olmayan istifleme ve/veya sabitlemeden dolayı meydana gelebilecek hasarların teminat dışı olduğunun hüküm altına alındığını, dorse şoförünün kusurlu olduğunun tespiti halinde dahi müvekkili ile diğer davalı arasında imzalanan yurt içi sorumluluk poliçesi ile müvekkili şirketin zararının 2.048.600,00 TL bedelle teminat altına alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; iki trafo için toplam sigorta bedelinin 2.048.600,00 TL olup, dava konusu trafo için sigorta bedelinin 1.024.300,00 TL olduğunu, ekspertiz raporunda hasarın, trafonun taşıma aracına hatalı yüklenmesi ve kötü şekilde istif edilmesinden kaynaklı olduğunun belirlendiğini, bir diğer etkenin istiab haddinin aşılması olduğunu, müvekkilince düzenlenen yurt içi sorumluluk poliçesinin istisnalar başlıklı maddesinin "h" bendine göre, taşınan malların özelliğine göre yöresel veya ulusal kural ve geleneklere uygun olmayan yetersiz ambalajlama, hatalı ve/veya yanlış istiflemeden veya yüklemeden kaynaklı her türlü hasarın teminat dışında olduğunu, davacının iddiası dışında kazanın şoförün kusurundan kaynaklandığı yönünde hiçbir delil olmadığını, poliçeye aykırı olarak yapılan ödemenin lütuf ödemesi olması nedeni ile rücu davası açılamayacağını, nakliye yükümlüsünün sigortalı dava dışı şirket olması nedeni ile müvekkilinin dava dışı şirketin kusuru nedeni ile teminat vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... şirketi ile dava dışı sigortalı arasında düzenlenen nakliyat emtia poliçesine göre söz konusu trafonun 1.233.100,00 Euro karşılığı 2.871.273,35 TL bedelle sigortalandığı, sigorta poliçesine göre emtianın cinsine, ağırlığına ve özelliğine uygun olmayan istifleme ve sabitlemeden dolayı meydana gelecek hasarların teminat dışında olduğu, davacı tarafından yaptırılan ekspertiz raporunda, hasarın sebebinin şoför hatası olarak belirlendiği, Kara Yolları Genel Müdürlüğü tarafından düzenlenen Özel Mülk Taşıma İzin Belgesinde yük ağırlığının 100.000,00 Kg olduğu, aracın yüklü haldeki toplam ağırlığının ise 138.640,00 Kg gösterildiği, araç yeterlilik formunda ise aracın taşıma kapasitesi bölümünde 300 Ton yazılı olduğu, davalı ... şirketi davacının yapmış olduğu ödemenin sigorta poliçesine aykırı olup lütuf ödemesi