muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5354, Karar No: 2013/24788, Tarih: 17.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5354 E.  ,  2013/24788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :2012/156-2012/456

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 02.09.1987 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen fabrikada 02/09/1987-01.10.2008 tarihleri arasında ham fabrika, kazan dairesi, makinistlik ve rafineri bölümlerinde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı Yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı Yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 02.09.1987 – 01.10.2008 tarihleri arasında ham fabrika, kazan dairesi, makinistlik ve rafineri bölümlerinde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 6.812 gün x 0.25 = 1.703 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16467, Karar No: 2014/519, Tarih: 16.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16467 E.  ,  2014/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu .... Köyü 114 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınarak incelenen ..... Mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyece emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ve emlak bildirimlerinin belediye başkanlığından,

2-Dava konusu ..... Köyü 114 parsel sayılı taşınmazın 05.11.2012 olan değerlendirme tarihi, emsal alınarak incelenen .... Mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın 17.01.2008 olan satış tarihi itibariyle, imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadığına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ..... Mıntıkası 1428 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmede esas alınan 17.01.2008 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneğinin ve bu taşınmazın son malikini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Değerlendirme tarihi olan 05.11.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6284, Karar No: 2022/7794, Tarih: 15.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6284 E.  ,  2022/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 18.03.2008 tarihinde davalı Şirketin ... şubesinde işe başladığını, 25.11.2011 tarihinde davalının Tayland ülkesinde bulunan şubesinde çalışmaya devam ettiğini, davacının hak etmiş olduğu ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle işyerinden ayrılmak istediğini, davalı Şirketin de işçi alacaklarını ödeyeceklerini belirterek fesih sözleşmesi düzenlediğini, davacının bu sözleşmeyi imzaladığını ancak işçilik alacaklarından kaynaklanan tazminatların ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ikramiye-bonus ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 20.03.2015 tarihinde davalı Şirkette operasyon elemanı olarak çalışmaya başladığını, 06.01.2016 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davacının çalıştığını belirttiği Tayland-Pattaya ile davalı Şirketin herhangi bir bağının bulunmadığını, davacının kişisel nedenlerinden dolayı istifa etmek isteğini içeren dilekçesini davalı Şirkete sunarak iş sözleşmesini sona erdirdiğinden kıdem tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.01.2020 tarihli ve 2017/7 Esas, 2020/15 Karar sayılı kararıyla; işverenin iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ispatlayamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2021/156 Esas, 2021/319 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.06.2021 tarihli ve 2021/4339 Esas, 2021/10269 Karar sayılı ilâmı ile; davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek; dava dilekçesindeki beyanlarına göre Mahkemece kabul edilenin aksine iş sözleşmesinin davalı işverence değil davacı işçi tarafından hak ettiği ücretlerin ödenmemesi üzerine haklı nedenle feshedildiği, fesih tarihi itibarıyla davacının ödenmeyen ikramiye ve bonus alacaklarının bulunduğunun anlaşılmasına göre işçinin haklı feshinin ispat edildiği gözetilerek davacı lehine kıdem tazminatına hükmedilmesi isabetli ise de iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmadığından ihbar tazminatının reddi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak ihbar tazminatının reddine karar verilmiş, bozma konusu olmayan diğer alacaklar hakkında ise bozma öncesindeki gibi hüküm kurulmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının hizmet süresi ve aylık ücretinin hatalı tespit edildiğini, istifa etmesi nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, işyerinde ikramiye ve bonus uygulaması bulunmadığını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ihbar tazminatı talebi yönünden bozma ilâmına uygun şekilde karar verilip verilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 4857 sayılı İş Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19028, Karar No: 2014/16560, Tarih: 20.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19028 E.  ,  2014/16560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca irtifak kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

...-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan ....02.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

...-... Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü'nün tarihli cevap yazısında, dava konusu taşınmazın ve somut emsal alınan taşınmazın imar düzenlemesi sonucu meydana gelen parseler olmadığı tapu müdürlüğünün ....06.2014 tarihli yazısında ise dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınan taşınmazın hükmen ifraz nedeniyle oluşmuş parseller olduğu bildirilmek suretiyle dava konusu taşınmaz ve somut emsalin imar parseli olup olmadığı hususunda çelişki oluştuğundan, dava konusu 1430 parsel sayılı taşınmazın ....02.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen .... Köyü 1416 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 01.07.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

...-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesis tarihlerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak var olan çelişkide giderilmek suretiyle alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5869, Karar No: 2019/7830, Tarih: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5869 E.  ,  2019/7830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihinde kış saati uygulamasına göre güneşin 05.57'de doğduğu, 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 04.57'den önceki zaman diliminin gece vakti olduğu, katılan ...’in beyanlarına göre suçların gece vakti saat 02.00 ile gündüz vakti saat 13.30 aralığında tam olarak bilinmeyen bir zamanda işlendiği, katılan ...’in soruşturma aşamasındaki beyanında ise, suçun işlendiği evde gündüz vakti saat 05.00’e kadar oturduğunu, gece boyunca herhangi bir olumsuzluğun olmadığını, saat 05.00’de misafirlerini karşılamak için gidip yarım saat sonra geri döndüğünü, saat 10.00’a kadar sohbet ettiklerini, daha sonra yatıp saat 13.30 sıralarında uyandığında olayı fark ettiğini belirttiği; kovuşturmadaki ifadesinde ise, uyuduğu sırada 04.00-05.00 aralığında evden bir tıkırtı duyduğunu, ev arkadaşının kalkmış olduğunu sanarak müdahale etmediğini belirttiği, sanığın kolluk görevlileri huzurunda alınan savunmasında, geceleyin saatini tam olarak hatırlamadığı bir vakitte, sabaha karşı atılı suçları işlediğini belirttiği olayda; günlük yaşamda kullanılan gece vakti kavramının, 5237 sayılı TCK’nun 6/1-e maddesinde düzenlenen gece vakti kavramından farklı olduğu ve bu kavramın bilinmesinin sanık tarafından beklenemeyeceği, sanığın savunmasında herhangi bir saat dilimi belirtmediği ve bu nedenle sanığın belirsizlik içeren bu beyanının suçun gece vakti işlendiğine dair yeterli delil olarak kabul edilemeceyeceği, yine katılan ...’in aşamalardaki ifadelerinin birbiriyle çelişkili olduğu, kaldı ki katılanın kovuşturma aşamasındaki ifadesine göre 04.00-05.00 saatleri arasında suçun işlendiği kabul edilse dahi, saat 04.57 ile 05.00 aralığındaki zaman diliminin gündüz vakti olması ve suçların da bu zaman diliminde işlenmiş olmasının olasılıklar arasında yer alması sebebiyle, “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince, sanık hakkında katılanlara yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 116/4 ve 143/1. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayinleri,

2-Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan, sanığın lehine olan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan, sanığın lehine olan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkarılması ve TCK’nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan “1 Yıl 1 Ay 10 Gün” ibaresinin çıkarılması ile yerine “1 Yıl 8 Ay” ibaresinin eklenmesi; ayrıca sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin hüküm fıkrasından 1. maddede yer alan “116/4” ibaresinin çıkartılıp yerine “116/1” ibaresinin eklenmesi ve aynı maddedeki “1 Yıl” ibaresinin çıkartılıp yerine “6 Ay” ibaresinin eklenmesi, yine TCK’nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan da “10 Ay” ibaresinin çıkartılıp yerine “5 Ay” ibaresinin eklenmesi; son olarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Harç tahsil müzekkeresi düzenlenmemesi nedeniyle bozma öncesi yapılan 29,5 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak Devlet Hazinesi'ne irat kaydına, bozma sonrası yapılan yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5828, Karar No: 2020/352, Tarih: 23.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5828 E.  ,  2020/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davalılardan ... ve ...’ya çıkartılan tebligatların aynı konutta ikamet ettiği belirtilen babaları ...’ya tebliğ edildiği ancak dosya arasındaki diğer tebligat evraklarından aynı konutta ikamet etmedikleri anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 16. maddesine göre; "Kendisine tebligat yapılacak şahıs, adresinde bulunmazsa tebliğ, aynı konutta oturan kimselere veya hizmetçilerden birine yapılır." 4829 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle, Tebligat Kanununun 16. maddesinde yer alan "birlikte oturan ailesi efradı" ibaresi, "aynı konutta oturan kişiler" şeklinde değiştirildiğinden, muhatap adına kendilerine tebligat yapılacak aynı konutta oturan kişiler, aile fertleri, yakın ve uzak akrabalar veya hizmetçilerden biri olabileceği gibi, bu kimseler dışında kalan ancak muhatapla birlikte oturan diğer kimseler de olabileceklerdir. Muhatapla birlikte oturma şartının gerçekleşmiş sayılabilmesi için, muhatapla aynı çatı altında oturmak yetmeyip, aynı daireyi paylaşmış olmak gerekir.

O halde yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan ve isimleri tek tek belirtilen davalılara gerekçeli karar ve temyiz dilekçeleri tebliğlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde karar tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun karar tebliğlerinden sonra temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.