muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8621, Karar No: 2024/13330, Tarih: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8621 E.  ,  2024/13330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji, Su ve Gaz İşçileri (...) Sendikasının üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde trafo merkezi elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulunun 28.03.2016 tarihli ve 2016/89 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararıyla 15.09.2015-28.02.2017 tarihleri arasında yürürlükte olan ve Yüksek Hakem Kurulunun 06.11.2018 tarihli ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018 - 31.03.2020 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu iş sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek gece çalışması, ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü ücret, tazminat primi vs. özlük hak ve alacaklarından bu şirketlerin sorumlu olduğunu, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, dava konusu alacaklar nedeniyle müvekkili Kuruma 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yöneltilmesine imkân olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; dava konusu alacakların dayandırıldığı toplu iş sözleşmesi görüşmeleri ve Yüksek Hakem Kurulu kararlarının davacının üyesi olduğu ... Sendikası ile davacının o dönemde işvereni olan yüklenici firma arasında yapıldığını, anlaşma sağlanamaması nedeniyle Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla sonuçlandırıldığını, müvekkili yönünden bir bağlayıcılığı olmadığını, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaların puantaj kayıtlarına, özlük dosyasına ve toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı olduğunu, faiz yönünden dava konusu alacaklara işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Şirketin asıl işveren olarak dava konusu edilen alacaklardan sorumlu olduğu, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ücreti dışındaki diğer hesaplamalarda hata bulunmadığı, hafta tatili ücreti yönünden ise toplu iş sözleşmesinde hafta tatili için iki yevmiye ödeneceği belirtilmiş olup bir yevmiye tutarındaki hafta tatili ücretinin aylık ücret içerisinde ödendiğinden hafta tatili ücretinin bir yevmiye üzerinden hesaplanması gerektiği belirtilerek davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı ve alacakların hesaplanması ile faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı ve alacakların hesaplanması ile faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 2, 32, 41, 44, 46, 47, 63, 68 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta davacı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 01.03.2014-04.04.2017 tarihleri arasında ihbar olunan ... Enerji Turizm Tem. Mad. İth. ve İhr. Tic. Ltd. Şti. nezdinde, 05.04.2017-04.04.2020 tarihleri arasında ise ihbar olunan ... Elektrik İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. (... Şirketi) nezdinde çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise tüm dönemler yönünden yapılan hesaplamalarda ihbar olunan ... Şirketinin taraf olduğu toplu iş sözleşmeleri hükümlerinin dikkate alındığı anlaşılmaktadır. Bu hâlde Mahkemece öncelikle davacının yararlandığı toplu iş sözleşmeleri tespit edildikten sonra ilgili toplu iş sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olmuştur.

3. Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan alacakların davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken "davalıdan tahsili ile davacı adına ... Türkiye Enerji Su ve Gaz Sendikasına ödenmesine," karar verilmesi de hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/217, Karar No: 2007/5809, Tarih: 19.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/217 E.  ,  2007/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığının,

2-Değerlendirme tarihi olan 2005 yılı itibariyle dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen taşınmazların sokak, cadde ve mahalle bazında belirlenen asgari vergi oranlarını gösterir listenin,

Belediye Başkanlığından getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/347, Karar No: 2023/16816, Tarih: 04.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/347 E.  ,  2023/16816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.480,00 TL adli para ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin özetle; iddianameye konu sözleri söylemediği, söylemiş bile olsa hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı, TDK'da yer alan beyanlarının atasözü olduğu ve bunların iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava dışı ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan yapılan yargılamada sanık müdafii sıfatıyla savunma yapan sanık ...'in 01.10.2013 tarihli oturumunda esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanda bulunduğu esnada katılana yönelik olarak iddianameye konu sözleri söyleyerek hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sözlerin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalmadığı, sarfedilen bu sözlerin şikâyetçiyi aşağılayıcı ve toplum nazarındaki objektif anlamına göre hakaret niteliğinde olduğu kabul edilerek sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36 ncı maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmelerin, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşabilir.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır. Uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez.

İncelenen somut olayda; sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan yapılan yargılamada sanık müdafii sıfatıyla söylemiş olduğu ve davaya konu edilen ifadelerinin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesi kapsamında “iddia ve savunma dokunulmazlığı” sınırları içinde kaldığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre;

6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2920, Karar No: 2013/2755, Tarih: 01.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2920 E.  ,  2013/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kale Mahallesi çalışma alanında bulunan 69 ada 17 parsel sayılı 240 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, hükmen ifraz ile oluşarak 1/3 payı davacı ..., 2/3 payı davalı ... adına 03.06.1980 tarihinde tescil edilerek kayden satış suretiyle 1/3 payı Mahmut Gözlek, 2/3 payı ise ...'e intikal etmiştir. Davacı ..., 69 ada 17 sayılı parselin tamamı kendisine ait iken, 80 metrekaresini sattığı halde kalan 160 metrekarelik bölümü için haksız olarak davalı ... adına tapu kaydı oluşturulduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının davacıdan alınmasına, 01.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3959, Karar No: 2018/8362, Tarih: 27.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3959 E.  ,  2018/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’nin ...Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 381 014 6139 vergi kimlik numaralı mükellefi olduğunu, 17.04.2014 itibariyle vadesi geçmiş ve kesinleşmiş olan 89.226,10 TL vergi borcu bulunduğunu, davalı hakkında amme alacaklarının tahsiline ilişkin olarak takibat işlemlerine girişildiğini ancak takibat neticesinde borçlunun borcunu karşılamaya yetecek menkul ve gayrimenkul malvarlığının bulunmadığının anlaşıldığını, bunun üzerine kişi hakkında vergi dairesi müdürlüğünce tahsil güçlüğüne dair belge düzenlendiğini, 6183 sayılı Yasanın 54 ve devamı maddelerine göre yapılan malvarlığı araştırmaları neticesinde ... ada 9 parselde kayıtlı taşınmazını 28.10.2011 tarihinde kardeşi ...’ye, ... ada 860 parselde kayıtlı bulunan taşınmazlarını 16.08.2012 tarihinde kardeşi ...’ye sattığının tespit edildiğini, satış bedellerinin taşınmazların bulunduğu bölge için çok düşük olduğunu, vergi borcunun tarihleri ve ödemeleri incelendiğinde satış işleminin vergi borçlarının doğduğu tarihten sonraki döneme ilişkin olduğunu, bu durumun yapılan satış işlemlerinin

muvazaalı olduğunu ortaya koyduğunu belirterek ... , 2956 ada 9 parselde kayıtlı ana taşınmazda bulunan 4, 13, 14 ve 15 nolu bağımsız bölümlere yönelik tasarrufun iptali ile taşınmazlar üzerinde cebri icra yetkisi verilmesi ve muameleler neticesinde elde edilen meblağın ödenmesini, ... ada 860 parselde kayıtlı ana taşınmazda bulunan 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlere yönelik tasarrufun iptali ile taşınmazlar üzerinde cebri icra yetkisi verilmesi ve muameleler neticesinde elde edilen meblağın ödenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava masrafları ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, İcra İflas Yasasında 4949 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten sonra alacaklılara zarar verme kastının ölçü olarak getirildiğini, yani borçlunun mevcudunu eksiltmek tasarrufunun alacaklılarına zarar verme kastı ile yapılmış olmasını aradığını, müvekkillerinin kardeşleri olan Mehmet ile tasarruf ilişkilerinin tamamen farklı bir durumdan kaynaklandığını, tasarruf işlemlerinin tamamen mirasın taksimi ile ilgili olduğunu, 2005 yılında vefat eden babaları ...’nin vefatından bir süre sonra mirasçıların bir araya gelerek intikal eden iki taşınmaz da bulunan daireleri kendi aralarında paylaştıklarını, tarafların taksim işlemlerini tapuda karşılıklı satış işlemleri ile gerçekleştirdiğini, anneleri Ayşe’nin mirastan 1/4 hisse sahibi olması gerekirken benden sonra nasılsa çocuklarıma kalacak diyerek herhangi bir şey almadığını, karşılıklı rıza ile oluşan miras taksimi sonucu Kocasinan Kötügöller 9 parseldeki taşınmazdan 13 nolu dairenin müvekkili Hasan’a, 14 ve 15 nolu dairenin Şerife’ye buna karşılık taşınmazdaki 2. kat 4 nolu daire ile 7. kattaki 20 nolu dairenin davalı ...’e verilmesinin kararlaştırıldığını, ... 860 parseldeki taşınmazın muris Reşit ile kardeşi Ahmet’e ait iken 1 daire ile 1/2 bodrumun muris Reşit’e geçtiğini, Reşit’in vefatıyla müvekkilleri ile davalı ...’in taksim anlaşmaları sonucu bu taşınmazdaki hissenin tamamının Şerife’ye geçtiğini, Kötügöller mevkii 9 parseldeki 4 ve 20 nolu dairelerin bankalara olan borcundan dolayı icra kanalıyla satıldığını, tapuda yapılan tasarruf işlemlerin intikal eden taşınmazların taksimi ile ilgili işlemler olduğunu, bu işlemlerin amme alacağının tahsiline imkan

bırakmamak şartıyla yapıldığını iddia etmenin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmektedir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan tasarrufun iptali davasıdır.

bırakmamak şartıyla yapıldığını iddia etmenin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddine, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmektedir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan tasarrufun iptali davasıdır.

Davacı, borçlu ...'nin 1995 ila 2009 tarihleri arasında vergi borcu bulunduğunu, borcun doğumundan sonra murisinden intikal eden taşınmazları borcunu ödememek kastıyla (mal kaçırma) kardeşlerine devrettiği iddiası ile eldeki davayı açmış, davalılar ise murisin ölümünden sonra malları taksim ettiklerini dava konusu taşınmazların davalılara düştüğünü, beyan etmişlerdir. Mahkemece bu beyanlara itibar edilerek ve yazılı gerekçe ile borçlu ile kardeşleri arasında taksim olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Gerekçede taksimin varlığını gösteren bir delil olduğu belirtilmemiş ve tartışılmamış olup kanaate dayalı olarak hüküm tesis edilmiştir. Davalılar da Medeni Kanun hükümlerine göre taksimi kanıtlayan herhangi bir delil ibraz etmemişlerdir. Dosya arasına getirtilen tapu kayıtları ve eklerinden taksimin varlığını gösteren herhangi bir delil olmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre taksimin varlığı kabul edilemeyeceği gibi, 2956 ada 9 parselin (kat irtifakıyla 4 ve 20 nolu daire) de intikal ve satışları göz önüne alındığında borçluya düştüğüne dair herhangi bir bilgi belge bulunmamaktadır.

O halde mahkemece işin esasına girilerek iptal koşullarının varlığı halinde tasarruf tarihi itibariyle doğan vergi borcu ve ferileri hesap ettirilip sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.