muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13546, Karar No: 2015/14774, Tarih: 14.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13546 E.  ,  2015/14774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacı, 01.09.1996-08.06.2012 tarihleri arasında kesintisiz olarak ...’nda hizmetli olarak çalıştığını, okul aile birliği tarafından 06.03.2012-08.06.2012 tarihler arası hizmetinin Kuruma bildirildiğini, bildirilmeyen hizmet sürelerinin tespitini talep etmiştir. Mahkemece, davacının davalı işyerinde düzenli olarak çalışmadığı, eksik eleman sıkıntısı olduğunda çağrılması suretiyle aralıklarla temizlik işlerine ve yapılması gerekli diğer işlere yardım ettiği, bu haliyle sigortalılığın tespitinde gerekli olan bağımlılık unsurunun teşkil etmediği kanaati ile davanın reddine karar vermiş ise de, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir.

Davacının hizmetlerinin geçtiğini iddia ettiği okulun hangi bölümünde çalıştığı, talep konusu dönemde davacının çalıştığı bölümde temizlik işlerini yapan başka kimse olup olmadığı, temizlik işlerinin kim tarafından ve kaç kişi ile birlikte yapıldığı, davacının çalışmalarının sürekli olup olmadığı, sürekli değil ise çalışmanın süresi, işyerinin bu anlamda kapsamı, davacıya bu dönem içinde ücretlerin ne şekilde ödendiği, bunlara ilişkin yazılı belge, makbuz bulunup bulunmadığı, puantaj veya benzeri temizlik devam çizelgelerinin olup olmadığı hususlarının tespit edilmesi, davacı anasınıfı bölümünde çalışıyor ise tespiti istenen dönemdeki anasınıfı öğretmenleri, özelllikle okuldan tayin olunan öğretmenler re'sen tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, stajyer öğrencilerin hizmetlinin işlerini yapıp yapmadıkları, kaç stajyer öğrencinin olduğu ve ne kadar süre okula devam ettikleri hususları da sorulmalı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, çelişkiler vaki olursa usulünce giderilmeli, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; red sebebi aynı olan davalılar lehine tek vekalet ücreti yerine, her bir davalı için ayrı ayrı olmak üzere, davacı aleyhine fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4147, Karar No: 2019/3435, Tarih: 25.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/4147 E.  ,  2019/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Hükmü temyiz eden davalı ... İnş. Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedildiği halde, dosya içinde nisbi temyiz karar harcının yatırıldığına ilişkin bir makbuza rastlanmadığından, HUMK'nun 434/3. (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344. maddesi) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanmasına için, dosya Dairemiz'ce mahkemesine geri çevrilmiştir.

Geri çevirme kararımız üzerine, temyiz eden davalı ... İnş. Ltd. Şti. vekiline, 11.06.2018 tarihli muhtıra gönderilerek 110,89 TL eksik nisbi temyiz karar harcının yatırılması hususu ihtaren bildirilmiş ve davalı vekili tarafından kesin sürede bu harç ikmal edilmiş olmakla birlikte; yerel mahkemenin eksik harcın hesabına ilişkin işlemi hatalıdır.

Dava sonunda hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat miktarları için hesaplanan toplam 6.521,07 TL bakiye harcın 1/4'ü oranındaki 1.630,26 TL'lik nisbi temyiz karar harcından eksik kalan kısmın tamamlatılması gerektiği halde, harç tamamlatma işleminin eksik yapıldığı görülmektedir.

Bu itibarla; kayıtlar üzerinde yeniden inceleme yapılması; hak kayıplarına sebep olunmaması bakımından, anılan işlemlerin yapılmasında titizlik gösterilmesi; alınması gereken temyiz karar harcının 1.630,26 TL. olduğu dikkate alınmak suretiyle, bu bedelden davalı vekilinin daha önce yatırdığı toplam miktar düşülüp eksik kalan harcın doğru biçimde tespitiyle, HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca, davalı ... İnş. Ltd. Şti. vekiline muhtıra çıkarılıp eksik nisbi temyiz karar harcı yatırıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6092, Karar No: 2012/5291, Tarih: 08.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6092 E.  ,  2012/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16319, Karar No: 2015/45328, Tarih: 24.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/16319 E.  ,  2015/45328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/242269

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2011

NUMARASI : 2010/17 (E) ve 2011/141 (K)

SUÇ : Yağma, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ve suç arkadaşı Adnan’ın olay günü, yakınana ait eve dış kapıyı sert bir cisimle zorlayıp açmak suretiyle girdikleri, yakınana ait altın, saat gibi toplam 200 TL değerindeki bir kısım eşyaları aldıkları, sonrasında sanıkların evde olduğu sırada yakınanın eve geldiği ve sanığın suç arkadaşı Adnan ile karşılaştığı, yakınanın “Aldığın şeyleri bırak, kimseye söylemem” demesi üzerine Adnan’ın elindeki bıçağı yakınana doğrultarak evin başka bir bölümünde bulunan arkadaşı sanığa seslendiği ve sanığın da bulunduğu yerdeki pencereden atlayarak kaçmaya çalıştığı, ancak komşuların olaya müdahale etmesiyle sanığın ve suç arkadaşı Adnan’ın çaldıkları eşyalarla birlikte yakalandıkları olayda; sanığın ve suç arkadaşının eylemlerinin ilk başta iştirak halinde hırsızlık olarak başladığı, ancak yakınanın eve gelmesi sonrası sanığın suç arkadaşı Adnan’ın evden ayrılacağı sırada elindeki çalınan eşyaların bir kısmını vermemek amacıyla yakınana bıçak göstermesiyle eylemin Adnan yönünden yağmaya dönüştüğü, sanık İbrahim’in ise yağmaya dönüşen bu eyleme katıldığına dair her hangi bir delil ya da bulgu bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde yağmadan karar verilmesi,

2- (1) nolu bozma içeriğine göre; yakınanın 13/05/2010 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, suç tarihi itibarıyla şikayete bağlı olan suçlar yönünden şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilip verilemeyeceğinin karar yerinde tartışılmasız bırakılması,

Kabule göre de;

3- Sanık hakkında bıçakla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve konutta yağma suçundan TCK’nın 149/1.maddesinin “a, c ve d” bentleri gereğince hüküm kurulmasına karşın, sanığın ayrıca konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da işlediği gerekçesiyle TCK’nın 116.maddesi gereğince hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3- Sanık hakkında bıçakla, birden fazla kişi tarafından birlikte ve konutta yağma suçundan TCK’nın 149/1.maddesinin “a, c ve d” bentleri gereğince hüküm kurulmasına karşın, sanığın ayrıca konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da işlediği gerekçesiyle TCK’nın 116.maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15269, Karar No: 2007/16153, Tarih: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15269 E.  ,  2007/16153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Haciz tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/son maddesi gereğince, Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallarının haczi mümkün değildir.

İcra Mahkemesinin gerekçesinde de yasanın bu hükmü tartışılmış, ancak, haczedilen ...............................ve ................................plakalı araçların kamu hizmetlerinde fiilen kullanılmadığı sonucuna varılarak şikayetin reddedildiği tesbit edilmiştir.

Belediye Başkanlığınca  söz konusu araçların belediyenin çeşitli birimlerinde, yani kaldırım yapım onarım denetimi, temizlik işleri denetimi, parke yapımı ve denetimi, su arızalarının yerinde denetimi ve incelenmesi, yol yapımı ve tamirlerinin yerinde denetimi gibi hizmetler ile evrakların   teslimi,   belediye   başkanlığını   temsilen   çeşitli   toplantı   ve konferanslarda, birim müdürleri, başkan yardımcıları ve başkan tarafından kullanıldığının bildirildiği görülmektedir. Bu kullanım biçiminin aksi iddia edilmemiş, alacaklı vekili mahcuzların makam aracı olarak kullanıldığını ileri sürmüştür. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre Belediye Başkanına makam aracı olarak tahsis edilmiş olması halinde de kamu hizmetinin yürütülmesi bakımından bir adet makam aracının kamuya tahsisli olduğunun kabulü gerekir.

O halde, Mahkemece borçlu belediyeden, haczedilen araçlardan hangisinin Belediye Başkanına makam aracı olarak tahsis edildiği sorularak bu araç yönünden şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken talebin tümden reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10663, Karar No: 2006/15057, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/10663 E.  ,  2006/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 01.09.2000 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıdan kahvehane olarak kiraladığı taşınmazı uzun süre işleteceğini düşünerek 5 112 000 000 TL lık faydalı ve zaruri masraf yaptığını, ancak davalının taşınmazı süresi bitmeden 3. şahsa sattığını ,ve onun ihtarı ile mecuru terk etmek zorunda kaldığını ileri sürerek 22 aylık kazanç kaybı olan 21 300 000 000 TL ile 5 122 000 000 TL değer artış bedelinin faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, mecuru kullanıma hazır kiraladığını, kira sözleşmesinin 12. maddesi gereği davacının yapacağı tezyinat masraflarının kendisine ait olup, sözleşme süresi bittiğinde masraf ve tazminat istemeksizin mal sahibine ait olacağının kararlaştırıldığını,ayrıca davacının yeni malikten 12 000 000 000 TL ... parası alarak kendi rızasıyla çıktığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin 12. maddesi ile davacının taşınmazdan anlaşarak kendi rızası ile çıktığı gözetilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıya ait taşınmazın, 01.09.2000 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kahvehane olarak davacıya kiralandığı ve tapuda 16.2.2004 tarihinde dava dışı 3.şahsa satıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Kiraya veren, kira

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıya ait taşınmazın, 01.09.2000 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kahvehane olarak davacıya kiralandığı ve tapuda 16.2.2004 tarihinde dava dışı 3.şahsa satıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Kiraya veren, kira

konusu mecurın sözleşmede amaçlanan şekilde kullanmaya elverişli olarak kiracıya teslim etmek ve kira süresince de bu halin devamını sağlamakla yükümlüdür. (BK.249.md.) Davacı taşınmazı kira süresi dolmadan 22 ... öncesinde tahliye etmek durumunda kalması nedeniyle uğradığı zararın tazminini istemektedir. Davacı, kira sözleşmesi gereği kiraladığı taşınmazı 5 yıl süre kullanacağını düşünerek, zorunlu ve faydalı giderlerde bulunmuş, ne var ki davalının kiralananı satması nedeniyle taşınmazı tahliye etmiştir. Şu durum karşısında davalı kiralayan yasanın gereği olan, kira süresi boyunca kiralananı sözleşmenin amacına uygun olarak kullanmaya elverişli halde bulundurma yükümlülüğünü yerine getirmemiştir. Kira sözleşmesinin 12. maddesi sözleşme süresi sonunda tahliye halinde kiracının taşınmazda yapacağı tezyinat masraflarının istenemeyeceği ve yapılanların kiralayana bırakılacağını hükme bağlamış, olup faydalı ve zaruri masrafların kiralayana bırakılacağına dair bir küküm bulunmamaktadır. Bu durumda davacı kiracının kendi ihtiyacı için dahi olsa kiralanana yapmış olduğu giderlerden mütemmin cüz haline gelmiş olan imalatlar nedeniyle kiralanana yapılan katkı değeri haksız iktisap kuralları gereği belirlenmelidir. Bu imalatlarla birlikte taşınmazın tahliye tarihinde kaça satılabileceği ve bu imalatlar olmasaydı taşınmazın kaça satılabileceği tespit edilerek bunlar birbirlerine oranlamalı bu oran taşınmazın tahliye tarihinde satılabileceği satış bedeline uyğulanarak davacının yaptığı imalatların satış bedeline yansıma miktarı bulunmalı, bulunacak bu miktara hükmedilmelidir. İmalatların yapılmış olması haliyle yapılmamış olması halinde belirlenen değerler arasında bir fark olmadığının anlaşılması durumunda ise, imalatların satış bedeline etkisi olmadığı, dolayısıyla davacının bu giderlerin yapılması nediniyle bir sebepsiz zenginleşmesinin bulunmadığı gerekçesi ile dava reddedilmelidir. Mahkemenin bu hususları gözardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazının reddine, 2.nolu bentle açıklanan nedenle kararın davacı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesi 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22739, Karar No: 2015/11445, Tarih: 29.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/22739 E.  ,  2015/11445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmazın yüzölçümü 388,47 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Taşınmaz üzerinde verim çağında 29 yaşında 1 adet elma, 9 yaş 3 adet elma, 14 yaş 2 adet elma, 29 yaş 1 adet armut, 9 yaş 1 adet erik, 19 yaş 1 adet erik, 1 adet 7 yaş erik, 6 yaş 2 adet ceviz, 14 yaş 2 adet ceviz, 9 yaş 1 adet armut ağacı olmak üzere toplam 13 adet ağacın bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın kamulaştırılan kısmının tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihinin gösterilmemiş olması,

3-Davacı kendisini duruşmalarda vekil ile temsil ettirdiğine göre yürürlükte bulunan AAÜT gereğince davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1983, Karar No: 2024/8152, Tarih: 04.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1983 E.  ,  2024/8152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3014 Esas, 2023/1694 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile davalı ... vekili ve davalılar ... vd. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekili ile davalılar ... vd. vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ile davalı ... vekili ve davalılar ... vd. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili, davalı ... vekili, davalılar ... vd. vekili ile davalılar ..., ..., ..., ..., ...'a velayeten ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İlk Derece Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli kararının davalılar ..., ..., ..., ..., ... tarafından istinaf edilmediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli kararına göre işbu davalılar aleyhine bir durum oluşmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli kararını istinaf etmeyen davalılar ..., ..., ..., ..., ...'ın temyiz hakkı bulunmadığının kabulü ile temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı idare vekili ile davalı ... vekili ve davalılar ... vd. vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Denizli ili, Pamukkale ilçesi, ..........., Mahallesi, 46 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekilleri cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza arsa vasfında olduğunun kabulü ile değer biçilmesi gerektiğini savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI