muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5097, Karar No: 2022/10680, Tarih: 20.04.2022

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Didim'de Yeşil Kent Sitesi'nde ve Kırıkkale'de yaşadığı, memleketinin Yozgat olduğu, baba adının ...olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 29/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilgili yazı cevabı beklenmeksizin ve başkaca herhangi bir araştırma da yapılmaksızın yazılı gerekçe ile eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın

genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar facebook, instagram ve twitter gibi sosyal paylaşım sitelerinin merkezi Amerika Birleşik Devletleri olan özel hukuk tüzel kişileri tarafından idare edildikleri ve ülkemiz sınırları içerisinde temsilciliklerinin bulunmadığı, siteyi kuran ve işleten şirketlerin sitelere girilmesi veya üye olunması için kimlik bilgisi veya resmi belge zorunluluğu aramadığı, bu nedenlerle şüphelinin açık adres ve kimlik bilgilerine ulaşmanın mümkün olmadığı, ayrıca şüpheli sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcının IP/PORT bilgilerinin tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece 'intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör' suçlarından dolaylı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmediği ve yalnızca tazminata konu eylem olarak değerlendirildiği, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/02/2021 tarihli ve 2021/1572 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1849, Karar No: 2020/1030, Tarih: 18.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/1849 E.  ,  2020/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ... ile mirasbırakan annesi Safa Doğan’ın dava konusu kök 897 ve 898 parsel ( yeni 2357, 2358, 2361, 2362, 2363, 2364, 2365, 2366, 2367, 2368, 2369, 2370, 2371, 2634, 2635 parsel) sayılı taşınmazları kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğulları ...,.... ve ...’e, adı geçenlerin de bir kısım paylarını davalı eşlerine satış göstermek suretiyle devrettiklerini, dava konusu taşınmazlardan bazılarının dava dışı 3. kişilere muvazaalı olarak devredildiğini, dava konusu taşınmazlardan 2634 parsel üzerinde kat irtifakı kurulduğunu ve davalı ...’in bu taşınmazda davalı oğlu...’e pay devrettiğini ileri sürerek dava konusu eski 897 ve 898 parsel( yeni 2357, 2358, 2361, 2362, 2363, 2364, 2365, 2366, 2367, 2368, 2369, 2370, 2371, 2634, 2635 parsel) sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı taktirde tenkisini, 3. kişiye devredilen dava konusu 2365, 2367, 2369, 2362 parsel sayılı taşınmazlar bakımından miras payına karşılık şimdilik 10.000 TL tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, temliklerin muvazaalı olmayıp davanın kötüniyetli olarak açıldığını, 22.10.2007 tarihli düzenleme şeklindeki feragatname ile davacının miras payına düşen 20.000 TL’yi aldığını ve dava konusu taşınmazlardaki haklarından feragat ettiğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının 22.10.2007 tarihli feragatname ile dava konusu taşınmazlardaki miras haklarına karşılık para aldığı, davanın hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.02.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Özgür Altunbaş ile temyiz edilen davalılar Malik Doğan vekili Avukat ..., davalı ... vd. vekili ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalılar vekilleri için 2.540.00.'ar TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 25.20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil, üçüncü kişiye temlik edilen taşınmazlar bakımından bedel olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Samandağ Noterliğinde düzenlenen 22.10.2007 gün 8689 yevmiye numaralı feragatname ile davacının 20.000 lira karşılığında miras hakkından feragat ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

898 sayılı parselin tümü ile 897 sayılı parselin 2/3 payı mirasbırakan Recep’e aitken değişik tarihlerde paylarını çocuklarından bir kısmına bağış ve satış suretiyle temlik ettiği, 897 sayılı parselin 1/3 payı mirasbırakan Safa’ya aitken bunun 780/2400 payını 23.04.1982 tarihinde oğlu Malik Doğan’a satış suretiyle devrettiği, her iki parselin ifrazı sonucu çekişme konusu parsellerin oluştuğu kayden sabittir.

Davacı 22.10.2007 tarihinde Samandağ Noterliğinde düzenlendiği belge ile babası Recep ile annesi Safa tarafından kardeşlerine temlik edilen taşınmazlardaki miras hakkından 20.000 TL. karşılığında feragat etmiştir.

Bilindiği ve TMK’nun 528 maddesinde düzenlendiği üzere “ mirasbırakan, bir mirasçısı ile karşılıksız veya bir karşılık sağlanarak mirastan feragat sözleşmesi yapabilir. Feragat eden mirasçılık sıfatını kaybeder.

Somut olayda, mirasbırakan Recep 27.05.2002 mirasbırakan Safa 25.09.2014 tarihinde ölmüşlerdir. Davacı feragat sözleşmesini baba Recep’in ölümünden sonra ancak anne Safa henüz sağken düzenlenmiştir.

Bu durumda, baba Recep tarafından temlik edilen taşınmazlar bakımından miras payının karşılığını para olarak aldığından istekte bulunamayacağı açıktır.

Ne var ki, anne Safa Doğan’ın sağlığında annenin katılımı olmaksızın düzenlenen feragatnameye TMK’ nun 528. maddesi uyarınca değer verilemeyeceği, hukuki sonuç bağlanamayacağı kuşkusuzdur. Böylesi bir belgenin hukuken anlam ifade edebilmesi bakımından mirasbırakanın akde katılımı belgenin geçerliliği için sıhhat şartıdır.

Bu açıklamalar karşısında baba Recep Doğan tarafından temlik edilen taşınmazlar bakımından davacının feragati nedeniyle davanın reddi doğru ise de, anne Safa Doğan tarafından temlik edilen taşınmazlar bakımından miras hakkından feragatin geçerli olmadığı gözetilerek işin esasının incelenmesi bakımından hükmün bozulması düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/11807, Karar No: 2018/2400, Tarih: 22.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11807 E.  ,  2018/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakanın miktarı, ziynet alacağının reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise, boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Kadının ziynet eşyalarına ilişkin alacak davasında; davacı kadın, ziynet eşyalarının davalı tarafından alındığını ve iade edilmediğini iddia etmiş, davalı cevabında ise davacıyla yapılan anlaşma uyarınca ziynet eşyalarının karşılığında kendi annesi tarafından 3500 Euro davacıya nakit olarak ödendiğini ve annesinin maaşını da kendisine verilen vekaletname ile iki yıl boyunca çektiğini, ziynet borcunun bulunmadığını savunmuştur. Davalı erkek bu cevabıyla ziynetlerle ilgili ispat yükünü üzerine almıştır. Erkek ziynetlerin bedeli karşılığında davalıya para verildiğini gösterdiği delillerle kanıtlayamamıştır. Ne var ki davalı erkek cevap dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve iddiasını diğer delillerle kanıtlayamayan davalı erkeğe ziynet eşyalarına ilişkin savunması konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ve eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/15202, Karar No: 2013/682, Tarih: 21.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/15202 E.  ,  2013/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin ........2012 günlü geri çevirme kararının ... numaralı bendinde bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan ürünlerin veri listesinin ilçe müdürlüğünden getirtilmesi istenilmiş olmasına karşın Başmakçı ..., ... ve ... İlçe Müdürlüğü'nün veri listesi dosyaya getirtilmiştir. Bu nedenle değerlendirmeye alınan buğday, saman, şeker pancarı, haşhaş ve silaj mısırın sulu tarlada 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri (tüm harcama kalemlerini gösteren) ve kg başına ortalama toptan satış fiyatlarına ilişkin veri listesinin Dazkırı ..., ... ve ... İlçe Müdürlüğü'nden istenilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11057, Karar No: 2020/2077, Tarih: 18.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11057 E.  ,  2020/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer sanık ... hakkında yokluğunda verilen hükmün, sanığın savunmasında bildirdiği adres olan Aydınlıkevler mahallesi ... bulvarı Toplu ....Sitesi ... Blok Giriş no:81-8B ... adresine tebliğe çıkarıldığı ancak muhatabın adresinin kapalı olması sebebi ile geçici olarak cafeye gittiğinin beyan edilmesi ile Aydınlıkevler mahalle muhtarına Tebligat Kanunu 20. maddeye göre tebligat yapıldığı ancak en yakın komşuya haber verilmesi şartına uyulmaksızın tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakla; yapılan tebligatın usulsüz olup, tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı anlaşıldığından; gerekçeli kararın sanık ...’a usulüne uygun şekilde tebliği sağlanarak eksikliğin giderilmesi, sunarsa temyiz dilekçesi ve bu konuda düzenlenecek ek tebliğname de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17221, Karar No: 2014/9264, Tarih: 14.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17221 E.  ,  2014/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/06/2013 tarih ve 2013/94-2013/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uluslararası nakliyecilik yapan bir firma olup, aynı zamanda ... ve ... plakalı araçların maliki olduğunu, müvekkili ile davalı arasında, davalının gümrükten geçirmek suretiyle Bulgaristan'dan Türkiye'ye ulaştıracağı 532 kap/ 17880 kg. 520 çuval pure ceylan ... marka STD 777 super pekoe tip yabancı menşeli çay, 6 koli polystyrene köpük, 4 tabaka sunta, 2 çuval mangal kömürünün kara nakliyesi konusunda mutabakata varıldığını, söz konusu araçlara davalının Bulgaristan'dan Türkiye'ye ulaştıracağı gümrük mallarının yüklendiğini ve araçların yurda giriş yapmak üzere 19.08.2010 tarihinde Hamzabeyli Gümrük Kapısı'na ulaştığını, gümrükte araçların aramaya tabi tutulduğunu ve arama neticesinde taşıma listesinde belirtilen eşyalar ile araçlarda ele geçen eşyaların muhteviyatının aynı olduğu, CMR'de de aynı durumun söz konusu olduğunun tespit edildiğini ancak, taşınan malın gerçek bedeli ile bildirilen rayiç bedel arasında fark olmasının gümrük mevzuatına aykırılğı nedeniyle mallara ve müvekkilinin araçlarına Gümrük İdaresi'nce el konulduğunu, bu işlem nedeniyle ayrıca cezai soruşturma başlatıldığını müvekkilinin araçlarına tedbir konulduğunu, müvekkili tarafından araçların 07.12.2010 tarihinde geri alınabildiğini, davalının kusuru ile araçların boşaltılmasına ilişkin hamaliye, tahmil ve tahliye ile yol masraflarının müvekkili tarafından karşılanması ve araçların yaklaşık 114 gün boyunca gümrük sahasında zorunlu olarak beklemesi neticesinde müvekkilinin zarara uğradığını ayrıca müvekkili ile davalı arasındaki Bulgaristan-Türkiye kara nakliyesi anlaşması uyarınca ödenmesi gereken meblağın da ödenmediğini, tüm bu hususlara ilişkin müvekkili tarafından düzenlenen faturaların davalıya tebliğ edildiğini ancak, davalı tarafından araçların bekleme ücreti ile boşaltılmasına ilişkin hamaliye, tahmil ve tahliye ile yol masraflarına ilişkin faturaların ihtarname ile iade edildiğini ileri sürerek, 46.290 TL alacağın fatura tarihi olan 11.12.2010 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı tarafından gönderilen taşıma ücretine ilişkin olduğu iddia edilen fatura dışındaki faturaların 12.12.2010 tarihinde tarafına tebliğ edildiğini ancak diğer faturanın tarafına ulaşmadığını, meydana geldiği iddia edilen zararda şahsının ve firmasının bir kusurunun bulunmaması nedeniyle 2 adet faturaya süresi içerisinde itiraz ederek faturaları iade ettiğini, davacının aracının bekleme nedeninin gümrük müdürlüğünün eşyayı boşaltacak bir antreposunun olmaması ve davacının aracını gümrük idaresinden geç teslim almasından kaynaklandığını, davacıya navlun ödemesi de anlaşma tarihinde peşin olarak yapıldığını yine, davacının araçları dava dışı Metin Kayı isimli bir şahsa sattığını bildirdiğinden gümrükte oluşabilecek refaket yolluğu vb. işlemler için anılan şahsa 1.496 TL tutarında bir ödeme de yapıldığını, bu paranın da kendilerinde kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Bulgaristan Haskova- Türkiye ... arası nakliye bedeli alacağı ile ilgili 12.12.2010 tarih, A-25... no'lu fatura ile hammaliye, tahmil, tahliye ve yol masrafı ile ilgili 11.12.2010 tarih, A-258... no'lu faturadan kaynaklı alacak talebinin istemi doğrultusunda atiye bırakılmasına, demuraj (bekleme ücreti) ile ilgili talebinin ise kısmen kabulü ile, 39.368,34 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.664,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18350, Karar No: 2018/6104, Tarih: 14.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18350 E.  ,  2018/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından boşanma ve ziynet alacağı davaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin iseyukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2018 (Pzt.)