muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9205, Karar No: 2022/9081, Tarih: 14.09.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; davacının davalının işyerinde alt işverenler nezdinde çalıştığı, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının, Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar gereğince yürürlüğe konulan toplu ... sözleşmesinden faydalandırılmadığı, asıl işveren olan davalının 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası gereğince davacının alacaklarından sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14054, Karar No: 2012/19868, Tarih: 24.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/14054 E.  ,  2012/19868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... vd. tarafından, davalı ... İnş. Malzeme Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 28/10/2009 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedenine dayalı tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... İnş. Malz. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; trafik kazası sonucu desteğin ölümü nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalı ... İnş.Malz.Tur.Sn.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, destekleri ...'ın meydana gelen kazada ölümünden dolayı uğradıkları manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar ise , ayrı ayrı kusur ve sorumlulukları olmadığından davanın kendileri yönünden reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davacıların desteğinin ölümüne neden olan kazanın davalı sürücünün tam kusuru ile meydana geldiği benimsenerek davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat tutarlarının davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan İzmir 16 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/811 esas ve 2011/346 karar sayılı dosyasının incelenmesinde; dava konusu trafik kazasında Adli Tıp Kurumu ve Karayolları Genel Müdürlüğü bilirkişi heyetlerinden alınan kusur raporlarının sanık sürücü ...'e kırmızı ışık yandığının kabulü hali ile yeşil ışık yandığının kabulü hali olmak üzere alternatifli olarak düzenlendiği, ceza mahkemesince, alınan raporlarda sanığın kırmızı ışık yanması halinde tam kusurlu olduğunun belirtilmiş olması ve tanık beyanlarının da aynı yönde olması nedeniyle davalı sanık sürücünün tam kusurlu olduğunun kabulü ile cezalandırılmasına karar verildiği ve dosyanın temyiz edilmekle kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda yerel mahkemece, davalının taksirle yaralanmaya neden olmak suçundan yargılandığı kamu davasının kesinleşmesi beklenerek, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; bu bozma nedenlerine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14379, Karar No: 2011/7113, Tarih: 13.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14379 E.  ,  2011/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.06.2009 tarih ve 2006/553-2009/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “şekil+DREAM TÜRK MALI” ibareli 1992/138940 nolu markasının giyim emtiası için tescilli olduğunu ve bu ibareli ürünleri tescil tarihinden bu yana üreterek satışını yaptığını, davalının ise "Dream" ve "Dream Sport", "Dream Jeans" ibarelerini taşıyan ürünleri yurt dışından ithal ederek mağazalarında satışını sağlamasının müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olarak şimdilik 20.000,00 TL maddi tazminat ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markaların benzer olmadığını İtalya'dan ithal edilen ürünlerin orijinal ürünler olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı markası ile davalı şirket tarafından ithal edilerek satışı yapılan ürünlerdeki markaların benzer olmadığı markaların karıştırılma ihtimali bulunmadığı, ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporunun da aynı doğrultuda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka hakkına tecavüz nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf kendi adına tescilli marka hakkına dayanmış olup, davalı tarafça ithal edilen ürünlerdeki markanın ise tescilsiz olduğunu ve taklit ürünler satıldığını ileri sürmüştür. Her ne kadar mahkemece, her iki markanın benzer olmadığı şeklindeki yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmişse de, markalardaki esas unsurun “dream” ibaresi olması karşısında mahkemenin gerekçesine itibar edilemez.

Bu durumda mahkemece, kararın gerekçesinde atıf yapılan ceza mahkemesince alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kesinleşmiş bir mahkeme ilamı olup olmadığı ile davalı tarafından ithal edilerek satışı yapılan ürünlerdeki marka üzerinde davalının davacıya nazaran üstün hak sahibi bulunup bulunmadığının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3273, Karar No: 2012/6423, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3273 E.  ,  2012/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.02.2010 gün ve 2009/309 Esas, 2010/48 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında ... Üniversitesi ... Fakültesi Adli ... Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 30.10.2009 tarihli raporunda, “...eylemin ruh sağlığında bozulmaya neden olduğu..” şeklindeki tespit karşısında, ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.05.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin, Adli ... Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli ... Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerde Adli ... Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş

bir heyet tarafından düzenlenecek rapora göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, mağdurenin %30 zeka özürlü olması nedeni ile olaydan önce ruh sağlığının bozulduğu, ikinci kez ruh sağlığının bozulmasının mümkün olamayacağını belirten ... Üniversitesi ... Fakültesi Adli ... ... tarafından usulüne uygun teşekkül etmeyen heyet hazırlanan rapora dayanılarak eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21158, Karar No: 2015/11795, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21158 E.  ,  2015/11795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın, tarım arazisi olan kısmında 11 adet 16 yaşlarında elma ağacı bulunmaktadır. Elmaların sayısı ve yaşı itibariyle bu kısmın kapama elma bahçesi vasfında olduğu kabul edilerek buna göre değerlendirme yapılması; taşınmazın böylece tamamının kapama bağ ve elma bahçesi yapıldığı gözetilerek diğer ağaçlara ayrıca değer verilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9373, Karar No: 2019/12733, Tarih: 08.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/9373 E.  ,  2019/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçunda, TCK'nın 43/1.maddesinin uygulanmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların olay günü bayramlaşmak için sanık ...'in kayınpederi olan mağdur ...'nun evine gittikleri, sanık ...'in alkollü olduğu ve mağdur ...'ı bıçakla tehdit ettiği, bunun üzerine sanıkların evden ayrıldıkları, bu olaydan 1-2 saat sonra akşam 23.00 sıralarında sanıkların tekrar mağdurun evinin önüne geldikleri, mağdur ...'nin sopa ile sanık ...'ın aracının camını kırması üzerine buna kızan sanık ...'ın bıçakla yaralama kastıyla mağdur ...'yi kovaladığı, mağdur ...'ın araya girmesi üzerine onu elindeki bıçakla tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanıkların birlikte tehdit kastının bulunmadığı, dolayısıyla birden fazla nitelikli halin oluşmadığı ve haklarında TCK'nın 106/2-c maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini,

2-TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi gerekli olup, somut olayda, sanık ...'in diğer sanık ...'ın mağdur ...'ı silahla tehdit eylemine iştirakinin bulunmaması nedeniyle, sanık ... hakkında TCK’nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanık ...'a ait aracın camının mağdur ... tarafından kırılması üzerine, sanık ...'ın üzerine atılı silahla tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün sanık ... hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Mükerrir sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gözetilerek, sanığın tekerrüre esas olan hükümlülüklerinden en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak şekilde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

5-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının sanıklar hakkında uygulanması zorunluluğu,

5-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının sanıklar hakkında uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4799, Karar No: 2024/15823, Tarih: 08.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/4799 E.  ,  2024/15823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1971 E., 2020/1744 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Sanık ... ve müdafiinin yokluğunda Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen ve sanığa tebliğ edilmeyen 14.10.2020 tarihli ve 2020/1971 Esas, 2020/1744 Karar sayılı kararın yargılamada görev alan sanık müdafii Av....'a 11.11.2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinde bulunulmadığı, sanık müdafii Av. ...'nin vekaletnameye dayanarak 19.08.2022 havale tarihli dilekçe ile İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararlarının tebliği tarihlerinde Av. ...'ın meslekten uzaklaştırıldığı ve sonrasında ise baro kaydının silindiğinden bahisle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunmuş ise de; Samsun Baro Başkanlığının 09.09.2022 ve 26.12.2022 tarihli cevabi yazısına göre adı geçen avukat hakkında gerekçeli kararların tebliği tarihlerinde görevden yasaklanma ve meslekten çıkarma gibi bir tedbir bulunmayıp, tedbirlerin bu tarihlerden sonrasına ait olduğu anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra sanık müdafii tarafından 19.08.2022 tarihinde temyiz edildiği; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/16 - 573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiği, ancak sanığın cezaevinden gönderdiği 19.01.2021 ve 23.05.2022 tarihli dilekçelerinin temyiz dilekçesi mahiyetinde ve öğrenme üzerine süresinde olduğu anlaşılmakla kararın tekrar sanığa tebliğ edilmesi gerekli görülmeksizin yapılan incelemede;

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın 19.01.2021 ve 23.05.2022 tarihli ve sanık müdafiinin 19.08.2022 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla;

Yukarıda belirtilen şekilde sanık ve müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi

sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, sanık ve müdafiinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri ile konuya dair düzenlenecek olan Ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1351, Karar No: 2016/7786, Tarih: 10.10.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/1351 E.  ,  2016/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.