muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3750, Karar No: 2014/8095, Tarih: 15.04.2014

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı İş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, T.. T..Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, T.. Turz. T.. Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, T.. Turizm T.. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı işyerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için ise alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı Kanunla kamu kurumu işyerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15/04/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, dosya içindeki muvazaa tespitine ilişkin iş müfettişi raporuna ve 22.Hukuk Dairesi'nin bir temizlik işçisinin açtığı davada mahkemece davanın kabulüne dair verdiği kararı onayan 10.09.2012 tarihi ve 2012/14679 esas 2012/17614 Karar sayılı kararının da bu yönde emsal niteliğinde olmasına göre davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2020/13833, Karar No: 2021/13298, Tarih: 09.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/13833 E.  ,  2021/13298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2018 tarih, 2017/458 esas ve 2018/167 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/09/2019 tarih, 2018/1284 esas ve 2019/1388 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle; temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın temyiz dışı sanık ... ile uyuşturucu madde ticareti yaptığı ve temyiz dışı diğer sanık ...'ı da torbacı olarak kullandıkları yönünde kolluk tarafından elde edilen bilgiye istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçtiği, arama sırasında sanığın evde bulunmadığı, arama yapılmak için ikamette bulunan temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın muhafaza altına alındığı sırada tanıklar ... ve ...'in ikamete geldikleri, sanığın arama tarihinden bir gün sonra teslim olduğu ve sanığın üzerinden uyuşturucu madde ele geçmediği, tanıklar ... ve ... ikamete uyuşturucu almaya geldiklerini ve yine tanık ... daha

önceki bir tarihte ...'dan uyuşturucu aldığını söylediği, anılan tanıkların kollukta alınan beyanlarını mahkemede doğrulamadıkları olayda, tanıklardan ele geçen herhangi bir uyuşturucu madde bulunmadığı ve temyiz dışı sanıklar ... ile ...'ın beyanları da göz önüne alındığında; ikamette bulunan uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu söylemek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/09/2019 tarihli, 2018/1284 esas ve 2019/1388 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanığın tutukluluk halinin devamına,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4662, Karar No: 2016/3163, Tarih: 25.05.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/4662 E.  ,  2016/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğundan, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/121, Karar No: 2014/34509, Tarih: 18.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/121 E.  ,  2014/34509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/228-2012/625

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalıca iş aktinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, iddiaların yersiz olduğunu, davacının ibraname verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, dosya kapsamına göre ilköğretim okulu olan işyerinde davacının temizlik, bekçilik ve sair işlerde çalıştırıldığı anlaşılmış olup, okulların kapalı olduğu dönemlerde bekçilik görevi sürse dahi fazla çalışmasının bu dönemler için ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, okulun kapalı olduğu dönemler tespit edilerek, fazla mesai ücreti hesabında bu dönemleri dışlamaktır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24923, Karar No: 2023/9760, Tarih: 07.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/24923 E.  ,  2023/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/322 E., 2018/636 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 12.05.2011 tarihli ve 2011/167 Esas, 2011/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin birinci fıkrasının hizmete ilişkin emri hiç yapmayanlar cümlesi, 50 nci maddesi, 51 inci maddesinin (C) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ile

cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 12.05.2011 tarihli ve 2011/167 Esas, 2011/73 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 23.01.2013 tarihli ve 2013/158 Esas, 2013/222 Karar sayılı ilamıyla; Anayasa Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile, 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının A bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında; uygulamaya yönelik bu konularda, Mahkemesince yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında; uygulamaya yönelik bu konularda, Mahkemesince yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2013/179 Esas, 2013/226 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan,1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının hizmete ilişkin emri hiç yapmayanlar cümlesi, 50 nci maddesi, 51 inci maddesinin (C) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 11.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanığın 27.08.2013 tarihinde bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediğinin Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2014/122 Esas, 2018/330 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/322 Esas, 2018/636 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2013/179 Esas, 2013/226 Karar sayılı, açıklanması geri bırakılan hükmünün açıklanmasına, sanığın emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının hizmete ilişkin emri hiç yapmayanlar cümlesi, 50 nci maddesi, 51 inci maddesinin (C) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; denetim süresinden önce işlenen suç sebebiyle hükmün açıklanmasının usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yapılan incelemede; birliğe alkollü içki getirilmesinin ve içilmesinin yasak olduğu şeklindeki hizmete ilişkin emrin daha önce kendilerine tebliğ edilmiş olmasına rağmen, sanığın çarşı izni dönüşünde kışla içerisine gizlice soktuğu bir şişe votkayı, 19.01.2011 tarihinde saat 22.00 sıralarında temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanıklarla birlikte kışla içerisinde içtikleri maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yapılan incelemede; birliğe alkollü içki getirilmesinin ve içilmesinin yasak olduğu şeklindeki hizmete ilişkin emrin daha önce kendilerine tebliğ edilmiş olmasına rağmen, sanığın çarşı izni dönüşünde kışla içerisine gizlice soktuğu bir şişe votkayı, 19.01.2011 tarihinde saat 22.00 sıralarında temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanıklarla birlikte kışla içerisinde içtikleri maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmalarında özetle; birlik içerisinde alkol kullanmanın ve bulundurmanın yasak olduğunu bildiğini, yakın bir tarihte cezaevine girecek olmasının verdiği moral bozukluğuyla çarşı izin dönüşünde çarşıdan aldığı votkayı gizlice birliğe soktuğunu ve arkadaşlarıyla beraber içmeye başladıklarını, hakkında hükmün açıklanmasını geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul ettiğini beyan etmiştir.

3.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2014/122 Esas, 2018/330 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasının "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar..." şeklindeki düzenleme göz önüne alındığında; (Kapatılan) Deniz Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2013/179 Esas, 2013/226 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.12.2013 tarihinde kesinleştiği, söz konusu karara ilişkin denetim süresinin kararın kesinleşmesinden itibaren başlayacağı, ihbara konu Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 tarihli ve 2014/122 Esas, 2018/330 Karar sayılı kararında belirtilen suç tarihinin ise 27.08.2013 olduğu dolayısıyla ihbar üzerine ele alınan dosya kapsamında sanık hakkında belirlenen denetim süresi başlamadan işlenen suçtan dolayı hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/322 Esas, 2018/636 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15978, Karar No: 2019/3934, Tarih: 02.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15978 E.  ,  2019/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ....hakkında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun dava konusu taşınmazını 30.03.2012 tarihinde davalı ...'e devrettiğini belirterek, bu tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin 1999 depreminde büyük mali kayıplara uğradığını, çevresinden borç para aldığını bunlardan birinin de davalı ... olduğunu, ancak borçlarını geçen zaman içinde ödeyemeyince bir kısmı borcuna mahsup edilmek bir kısmı nakit para karşılığında davalı ...'a devredildiğini, mal kaçırma amacının olmadığını belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ...'da, aynı yönde savunma yapmıştır.

Mahkemece, davalıların akraba oldukları, davalı ...'ın taşınmazı satın almasına rağmen borçlunun taşınmazda bedelsiz olarak oturmaya devam ettiği ve ödeme konusunda davalıların beyanlarında çelişki bulunduğundan bahisle davanın İİK'nun 280.maddesi gereğince kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı borçlu ....in davalı ...'ın teyzesinin kocası olduğu bu hali ile aralarında 3.dereceden sıhri hısımlıkta bulunduğundan İİK'nun 278/3-1 maddesine göre de aralarındaki tasarrufun bağış niteliğinde olup iptali gerekmesine göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 508,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 02/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.