muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2138, Karar No: 2019/2398, Tarih: 03.04.2019

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanıkları mirasbırakanın davacıdan mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu ortaya koyamamışlardır. Dolayısıyla yukardaki ilkeler uyarınca mirasbırakanın mal kaçırma amacıyla temliki gerçekleştirdiği iddiası kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı istek bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9018, Karar No: 2016/23529, Tarih: 15.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9018 E.  ,  2016/23529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığın savunmalarında emvali ormandan düşük ve devrikten temin ettiğini söylemiş ise de, bilirkişi raporunda emvalin düşük ve devrik olmadığı, suç tutanağından 10-15 gün önce kesildiğinin belirtilmiş olmasına,, dosya içindeki 2013/74 ve 73 Esas sayılı dosyadaki sanıklar ... ve ...'nın tüm köylülerin birlikte ağaç kestiğine ilişkin ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin bulundurma değil dikiliden ağaç kesme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10271, Karar No: 2014/11007, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10271 E.  ,  2014/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine

Başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını

engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5892, Karar No: 2012/10808, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5892 E.  ,  2012/10808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ...

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu hasarlanması nedeni ile 4.700,00.-TL bakiye zararın bulunduğunu belirterek, bu bedelin 10.09.2009 tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, basit yargılamaya tabi olan davanın birden fazla takipsiz bırakılamayacağı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nın 1301. maddesinden kaynaklanan kasko rücu davasıdır.

Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine giren dava ve işlerde HMK'nın 316/I-a maddesi gereğince basit yargılama usulü uygulanır. HMK'nın 150. (HUMK md. 409/1) maddesinde “Oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbiri gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde, dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir’ denilmektedir. Adı geçen Yasanın 320/IV. Maddesi ise “Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır” hükmünü içermektedir.

../...

-2-

2012/5892

2012/10808

08.02.2011 tarihli oturumda davacı vekilinin duruşmaya gelmediği, yazılı mazeret de bildirmediğinden davalılardan hazır olmayan davalı ... hakkındaki dosya işlemden kaldırılmış, davalı ... tarafından davanın takip edileceği bildirildiğinden adı geçen davalı yönünden davaya devam edilmiştir. ... hakkındaki dosya 08.02.2011 tarihinde yenilenmiş duruşma günü taraflara tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 20.12.2011 tarihli oturuma ilişkin olarak, İzmir ve Fethiye mahkemelerinde duruşması olduğunu ve duruşma gününün UYAP üzerinden takip edileceğini belirten bir dilekçesini göndermiş ve 19.12.2011 tarihinde mahkemeye ulaşmıştır. 20.12.2011 tarihli oturumda Mahkemece, davacı vekilinin yenilemeden sonra davayı takip etmediği, vekaletnamede ve yetki belgesinde birden çok avukat ismi geçtiğinden davacı vekilinin mazeretinin reddine ve dosya iki kez işlemden kaldırıldığından HMK'nın 320/IV. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dava 19.04.2010 tarihinde açılmış olup, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden önce açılmıştır. HMK'nın 448. maddesinde anılan yasanın tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı belirtilmiş ise de, bu maddeye karşılık gelen HUMK'nun 578. maddesinde "İş bu kanunun müktesep hakları ihlal etmemek şartıyla makabline şamildir" denilmektedir. Kazanılmış hakların korunması ilkesi hukukun temel ilkelerinden olup yasaların bu ilkeye aykırı şekilde yorumu mümkün değildir. Bu nedenlerle dava eski HUMK'nın yürürlükte olduğu tarihte açıldığından somut olayda anılan usul kanunun uygulanması gerekirken 6100 sayılı HMK'nın uygulanması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda HUMK'nın 409. maddesi gereğince davacının bir kez daha davayı takipsiz bırakma hakkı bulunduğundan, mahkemece dosyanın işlemden kaldırılması ve sonucunda açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ayrıca davalılardan ... hakkında davanın açılmamış sayılmasına karar verilen son oturumdan önce dosyanın işlemden kaldırılmasına ilişkin karar verilmemiş olmasına karşın bu davalı yönünden de daha önce dosyanın işlemden kaldırılmasına yönelik karar verildiği değerlendirilerek HMK'nın 320/IV. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

../...

-3-

2012/5892

2012/10808

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı vekiline geri verilmesine 10.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13509, Karar No: 2015/27772, Tarih: 27.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13509 E.  ,  2015/27772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/135050

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2010

NUMARASI : 2009/197 (E) ve 2010/681 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Sanık ile hakkında hüküm kesinleşen diğer sanık .. kimlikleri tespit edilemeyen başka kişilerle kavga ettiklerinin ihbar edilmesi üzerine, görevli polis memurları olan katılanlar ... ve ... olay yerine geldikleri, olay hakkında bilgi almaya çalıştıkları sırada alkollü olan sanığın üzerinde bulundurduğu ekmek bıçağını çıkararak sinkaflı sözlerle her iki katılana hakarette bulunduğu, bıçağı savurarak sizi deşerim şeklinde sözlerle tehdit ettiği, ayrıca her iki görevli memura karşı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaralama suçlarını işlediğinin kabul edilmesi karşısında;eylemin TCK'nın 265/1-3 maddesi kapsamında kalan görevli memura görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14011, Karar No: 2008/112, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/14011 E.  ,  2008/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve müdahil davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, 404 ila 413 ve üzerindeki tüm kadastro parselleri görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 14/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3134, Karar No: 2010/9112, Tarih: 23.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3134 E.  ,  2010/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.01.2009 tarih ve 2007/453 - 2009/31 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından taşınmak üzere teslim alınan müvekkiline ait cihazın dikkatsiz ve özensiz olarak yapılan taşıma sonucu tamamen hasarlanarak kullanılamaz hale geldiğini, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu, ihtarda bulunulmasına rağmen davalının müvekkilinin uğradığı zararı tazmin etmediğini ileri sürerek, 1.450 Euro’nu davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu cihazın müvekkiline davacı tarafından yapılan yetersiz ambalaj ile teslim edilmiş olduğunu, bu nedenle meydana gelen hasarda müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, ayrıca taşınan cihazın yeni olmayıp tedarikçisine tamir için gönderilmesi nedeniyle yeni cihaz bedelinin talep edilmesinin de haksız bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından taşınmak üzere teslim alınan cihazın taşınması esnasında cihazın hasarlandığı, meydana gelen hasar sonucu taşınan cihazın tamir edilemez ve kullanılamaz hale geldiği, zararın oluşumunda davacının % 30, davalının % 70 oranında kusurlu bulundukları, cihazın hasar bedelinin 1.315 Euro olarak tespit edildiği, kusur oranlarına göre davalının bu bedelin 920,50 Euro kısmından sorumlu olduğu gerekçesiyle sözkonusu miktarın dava tarihindeki kur üzerinden hesaplanan TL karşılığı olan 1.646,80 TL’nın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 82,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2345, Karar No: 2014/22078, Tarih: 04.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2345 E.  ,  2014/22078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/228990

MAHKEMESİ : Antalya 10. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2011/326 (E) ve 2012/807 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın kasıtla tabağı eşi mağdureye atarak mağduru yaralamak suretiyle kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde, eylemin taksirle meydana geldiğinin kabülü ile şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1122, Karar No: 2022/8946, Tarih: 30.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/1122 E.  ,  2022/8946 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda,... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ... tarihli ve ... soruşturma, ... sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin ... tarihli ve ... değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli facebook hesabından yapılan "... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki içeriği şüpheli ...'ın kendi hesabından paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay ....Ceza Dairesinin ...tarihli ve ...karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,