muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/72, Karar No: 2022/10475, Tarih: 14.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/72 E.  ,  2022/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ve istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. .

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece her ne kadar, yatırılan prim ve gecikme zammı yönünden kesinti tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiş ise de; faiz yönünden 5510 sayılı Yasa’nın 89/3. Maddesinin (Kanunî faiz, primin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden ay başından, iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanır) gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün (1) nolu bendinin silinerek yerine, “1.859.940,70 TL nin 23.09.2014 tarihini takip eden ay başı olan 01.10.2014 tarihinden iadenin yapılacağı ay başına kadar geçen süre için işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5000, Karar No: 2019/1392, Tarih: 06.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5000 E.  ,  2019/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : 1) ..., 2) ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Katılan sanık ... Atabay hakkında; katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan beraat,

Katılan sanık ... Behçet'e yönelik eylem nedeniyle kasten yaralama suçundan TCK.nin 86/2, 86/3-e, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası,

Katılan sanık ... hakkında; katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nin 81/1, 35/1-2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nin 62/1, 52/4, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500 TL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin, sanığa verilen ceza miktarı itibariyle duruşmalı inceleme isteminin CMK'nin 299. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılan sanık ... ile katılan sanık ... arasında, işhanı aidatlarının toplanması ve harcanması ile alakalı olarak husumet bulunduğu, olay günü dosya kapsamında mevcut kamera görüntülerinden de anlaşılacağı üzere katılan sanık ...'un katılan sanık ...'ü kafa atmak ve elinde bulundurduğu sopa ile sırt bölgesine vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, buna öfkelenen Özgür'ün, yanına ağabeyi katılan ... ve arkadaşlarını alarak Uğur'u bekledikleri, Uğur'un gelmesiyle kavgaya tutuştukları ve bu esnada üzerinde bulundurduğu ruhsatsız tabancayla Uğur'a ateş ederek onu hayati tehlike geçirmesine ve böbrek kaybına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

a) 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nin 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın ceza tayini yerine, yazılı şekilde makul düzeyde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b) 1/4 ile 3/4 arasında cezadan indirim öngören TCK'nin 29. maddesinin uygulaması sırasında, asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde makul düzeyde indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

b) 1/4 ile 3/4 arasında cezadan indirim öngören TCK'nin 29. maddesinin uygulaması sırasında, asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde makul düzeyde indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve katılan sanık ...'ın katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, haksız tahrik ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, katılan sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde ise; katılan sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına ve sanık ... hakkında verilen cezanın az olduğuna, katılan ...'ın sanık ...'un cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,

2) Hüküm fıkrasında sanık ...'ün soyadının “Beçet” yerine “Behçet” olarak yazılması,

3) Sanığa verilen gün adli para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine", hüküm fıkrasının mahsus yerinde sanık ...'ün soyadının “Beçet” olarak değiştirilmesine ve hükmün 3. fıkrasına “TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile katılan sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 06/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12726, Karar No: 2013/2365, Tarih: 07.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12726 E.  ,  2013/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Mevkii 275 ada 108 parsel sayılı 1605,58 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle çayırlık niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairece bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Dairenin, 09/04/2009 tarih 2009/3769 - 6118 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece her nekadar dava konusu taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; davalı oldukları anlaşılan 275 ada 1 ve 107 nolu parsellerin dava dosyaları getirtilip incelenmediği gibi, kadastro sırasında adına tesbit yapılan, dosyadaki nüfus kaydında sağ görülen davalı ...’ın dava dilekçesi tebliği için gönderilen tebligata yazılan bilgiye ve keşifteki mahalli bilirkişi beyanına göre vefat ettiği anlaşılmaktadır. Taraf teşkili dava şartlarındandır. Bu nedenle, mahkemece, öncelikle davalı ...’ın sağ olup olmadığı araştırılmalı, sağ değilse mirasçıları davaya dahil edilerek onlarında sunacağı deliller varsa toplanmalı, komşu taşınmazlara ilişkin dava dosyaları getirtilip incelenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.”gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Dairece bir kez daha bozulmuş,

Hükmüne uyulan Dairenin, 29/06/2010 tarih 2011/4400 - 8335 sayılı bozma ilâmında; “Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemece, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; raporu hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın çoğunlukla çayırlık alan, fındık bahçesi ve kısmen kızılağaç ve kestane gibi ağaçların bulunduğu, ağaçların yaşlarının 10 ilâ 30 arasında değiştiği belirtilerek taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ise de; taşınmaz içerisinde bulunan orman ağaçlarının sayısı, dağınık ve toplu olarak bulunup bulunmadıkları açıklanmamıştır. Bu durumda; çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. O halde; mahkemece, raporu hükme dayanak alınan orman ve

fen bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazın üzerinde bulunan kızılağaç ve kestane ağaçlarının sayısı, dağınık ve toplu olarak bulunup bulunmadıkları, taşınmazın içerisinde eylemli orman bölümü olup olmadığını açıklar ayrıntılı ek rapor alınmalı, taşınmaz içerisinde orman ağaçlarının kapalılık oluşturduğu eylemli orman bulunduğu takdirde bu bölümün yönünden davanın kabulüne karar verilmeli aksi takdirde dava reddedilmelidir.” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilâmına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesine göre yapılmıştır

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve komşu 275 ada 107 sayılı parselin hükmen çayırlık vasfıyla özel mülk olarak tesciline karar verildiği gözetilerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetimi'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 07/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9739, Karar No: 2016/10748, Tarih: 31.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/9739 E.  ,  2016/10748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.05.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/3631, Karar No: 2019/14430, Tarih: 14.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3631 E.  ,  2019/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in, Piraziz ilçesinde bulunan kaporta dükkanlarında çalıntı ve change araçların olduğu bilgisi üzerine söz konusu iş yerinde yapılan 11/07/2011 tarihli aramada katılan ...'na ait ... motor, ... şase numaralı aracın.... sayılı plakasının bulunduğu, katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanında, .... plakalı aracını... isimli şahsa 5 Kasım 2008 tarihinde satıp, teslim ettiğini ancak devrini yapmadığını, araba satışından dolayı 500 TL kadar alacağının olduğunu, o tarihten sonra arabasını görmediğini ve kalan 500 TL alacağını alamadığını, ... Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'ne yapılan plaka kayıp başvurusunu kendisinin yapmadığını, aracı satmış olduğu kişinin... olduğunu beyan ettiği, sanık ...’in yargılama aşamasında alınan savunmasında, ÖTV indirimi için hurda araç satın aldıklarını, dava konusu aracı ... aracılığıyla 600 TL bedelle aldığını, aracın kime ait olduğunu bilmediğini, ...’ın aracın borcu olmadığını söylediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılan ve sanığın beyanları doğrultusunda,... ve ...’ın araştırılarak tanık olarak beyanlarının tespiti ile, sanık ... ile yüzleştirilmesi, mümkün değilse sanığın yeteri kadar teşhise elverişli fotoğrafının temini ile katılana teşhis amaçlı gösterilmesi, aracı sattığı kişinin sanık olup olmadığının sorulması suretiyle sonuca göre, sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği halde eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24200, Karar No: 2014/33827, Tarih: 01.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24200 E.  ,  2014/33827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/244-2013/190

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 02.11.1998 - 13.12.2011 tarihleri arası davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence devamsızlık sebebiyle feshedildiği, fesih için uygulanın altı iş günlük feshi ihbar süresinin geçirildiğini beyanla işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının raporlu olmadığı halde mazeretsiz olarak 10.11.2011 tarihinden sonra işe gelmediğini, buna ilişkin tutanaklar tutulduğunu, işe gelmeyeceğinin kesin olarak anlaşılmasından sonra ihtarname ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının fazla mesai ve genel tatillerde çalışmadığını beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından feshin haklı sebebe dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle, davacının kıdem tazminatı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kabulüne, kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İş sözleşmesinin hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçi veya işveren bakımından haklı fesih sebeblerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı sebeple fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 26. maddesinde, fesih sebebinin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe sebep olan olayın diğer tarafça öğrenmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak belirlenmiştir.

Haklı fesih sebebinin devamlı olması durumunda hak düşürücü süre işlemez. Eylemin süreklilik göstermesi durumunda, altı iş günlük süre eylemin bittiği tarihten başlar.

Haklı fesih sebebinin devamlı olması durumunda hak düşürücü süre işlemez. Eylemin süreklilik göstermesi durumunda, altı iş günlük süre eylemin bittiği tarihten başlar.

Somut olayda, davacı işçi altı iş günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra iş sözleşmesinin feshedildiğini, bu sebeple feshin haklı sebebe dayanmadığını ileri sürmüş, davalı işveren davacının 10.11.2011-12.12.2011 tarihleri arası mazeretsiz olarak devamsızlığı üzerine iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece davalının devamsızlık sebebiyle fesih hakkının doğduğu tarihten itibaren bu hakkını altı iş günü içinde kullanmadığı gerekçesi ile işverenin haklı feshi ispat edemediği kabul edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 10.11.2011-07.12.2011 tarihleri arası işyerine gelmemesi üzerine kendisine davalı tarafından ihtarname keşide edilerek mazeretini bildirmediği takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiği, davacının ihtarnameye rağmen mazeret bildirmediği ve işe devam etmesi üzerine iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davalı işverenin devamsızlığa dayanan feshi haklıdır. 4857 sayılı Kanun'un 26. maddesinde düzenlenen altı iş günlük hak düşürücü süre son devamsızlık tutanağının düzenlendiği günden itibaren başlar. Somut olayda bu süre geçirilmemiştir. Hal böyle iken davacının devamsızlığının fesih için davalı işveren açısından haklı sebep oluşturduğu gözetilmeden davacının kıdem ve tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/16308, Karar No: 2018/2271, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16308 E.  ,  2018/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.