muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15507, Karar No: 2014/4348, Tarih: 10.03.2014

1- Katılan sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 Sayılı CMK'un 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK'un 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Katılan sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA

3-Katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Suça konu muz bitkisinin otsu bir özelliği olup, odunsu yapıya sahip olmaması ve yörede ortalama bir yıl ömrü olup ve her yıl yeniden ekime konu olması karşısında; bu muz türünün dikili ağaç veya fidan niteliği bulunmaması karşısında sanıkların eylemlerinin TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 152/1-c maddesi hükmü uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıkların ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1096, Karar No: 2024/7330, Tarih: 03.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1096 E.  ,  2024/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Dava dosyasının incelenmeksizin iadesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.12.2023 tarihli ve 2023/2455 Esas, 2023/1701 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/150 Esas, 2023/346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve aynı fıkranın son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 21.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/150 Esas, 2023/346 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 276 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği süre yönünden reddine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2023/2455 Esas, 2023/1701 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin ek karara karşı sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/2455 Esas, 2023/1701 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/2455 Esas, 2023/1701 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair aynı Mahkemenin ek kararına karşı istinaf isteminin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, 5271 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/2455 Esas, 2023/1701 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39571, Karar No: 2022/2004, Tarih: 10.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/39571 E.  ,  2022/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanıklar ... ve ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizlerinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 02.11.2014 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35779, Karar No: 2016/14522, Tarih: 05.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/35779 E.  ,  2016/14522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6831 sayılı Kanun'un 82.maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağından, sanığın ferahlandırma çalışmaları kapsamında işaretlenen ağaçlar dışında 61 adet damgasız ağacı keserek üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2-Yedieminde bulunan emvalin müsaderesi ile ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1335, Karar No: 2014/9697, Tarih: 12.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1335 E.  ,  2014/9697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/407-2013/407

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 30.09.2013 gün, 2013/E-1801-14 Esas, K-2013/1953 Karar Sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlunun gerçekleşen trafik kazasında hayatını kaybettiğini, davalının, müvekkili F. Ç.'a ait aracın zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 21.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı F. Ç.ın, aracın işleteni olduğu ve ölenin tam kusurlu hareketi ile kazaya sebebiyet verdiğinden talep hakkı bulunmadığını ileri sürerek talebin reddini savunmuşlardır.

Sigorta Tahkim Komisyonunca, dosyaya ibraz edilen belgeler, taraf iddia ve savunmaları çerçevesinde dosya üzerine yapılan inceleme neticesinde, davacı V. Ç. yönünden talebin kabulü ile 21.000,00 tazminatın tahsiline, davacı F. Ç.'ın tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, davacı anne F. Ç.ın kazaya konu aracın işleteni olmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davalarda, aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi kabul gören uygulamaya göre çocuklar 22 yaşın desteğin başlayacağı yaş olarak kabulü, destek süresince yetiştirme giderlerinin destek tazminatından indirilmesi, raporun düzenlendiği en yakın tarih, bilinen dönem kabul edilerek ölenin bilinen gelirine göre davacıların gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl % 10 oranında artırılıp, % 10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının hesaplanması ve davacıların somut koşulları dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmesi gerekirken Sigorta Tahkim Komisyonunca, Yargıtayca kabul gören %10 artırma ve iskonto tekniği uygulanmaksızın hazırlanan, %0 teknik faiz oranı uygulanan ve aktüeryal hesaplama teknikleri kullanılan ve denetime açık olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması isabetli değildir.

Öte yandan, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı anne-babaya desteğin gelirinin % 25'i oranında pay ayırabileceği sonucuna varılmış olup bu oran esasen dosya kapsamına göre azdır. Yerleşik uygulamalara göre, öncelikle desteğin elde edeceği gelir olarak kabul edilen asgari ücretin % 30'unu desteğin kendisi için ayıracağı kabul edilerek geride kalan % 70'inden başlangıçta toplam % 50'sinin anne ve babasına ayıracağı, desteğin zamanla evlenmesi sonucunda bu oranın % 30'a düşeceği, daha sonra çocuk sahibi olmasına ve çocuk sahibine göre bu oranın % 20, % 15 veya % 10 oranına düşeceği esas alınarak bu ilkelere göre davacı ile ölen desteğin sübjektif durumları nazara alınarak, yaşamı süresince farklı oranlarda destek olacağının kabulü ve buna göre anılan oranların yarısı üzerinden davacı babaya tazminat hesabı yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda gerektiğinde aynı ya da başka bilirkişiden rapor alınarak, davacıya çeşitli dönemlerde desteğin gelirinden ne oranda pay ayrılabileceğinin denetime elverişli ve bu konudaki itirazları karşılayacak şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6252, Karar No: 2020/496, Tarih: 20.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/6252 E.  ,  2020/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından şüpheliler....... ve .... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/12/2018 tarihli ve 15899 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/02/2019 tarihli ve 2019/444 değişik iş sayılı kararını müteakip bu defa aynı şüpheliler haklarında dolandırıcılık suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair ...Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2019 tarihli ve 2018/15899 soruşturma, 2019/594 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ...1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2019 tarihli ve 2019/1202 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/07/2019 gün ve 94660652-105-22-6188-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/08/2019 gün ve 2019/81216 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

...Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/3335 soruşturma sayılı dosyasında aynı hususta şikayette bulunulduğu, 2018/3335 sayılı dosya hakkında ise 2018/1582 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve yapılan itirazın da ...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/04/2018 tarihli ve 2018/1503 değişik iş sayılı kararı reddedildiği ve aynı olay nedeniyle yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta Sulh Ceza Hakimliğince bir karar verilmedikçe aynı fiil nedeniyle kamu davası açılamayacağı gerekçesiyle 29/01/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği; diğer taraftan da müşteki hakkında resmi belgede sahtecilik ve tefecilik yapmak suçlarından ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/812 esas sayılı dosyasında yargılamanın derdest olduğu ve resmi belgede sahtecilik ve iftira suçuna ilişkin başvurunun bu yargılamanın konusu olduğundan bahisle 26/12/2018 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına yönelik karar verildiği anlaşılmış ise de, ...Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/335 soruşturma, 2018/1582 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ve bu karara itiraz üzerine verilen mercii kararının dosya içerisine alınmasına karşın esasen soruşturma dosyasının getirtilerek incelenmesi gerekirken incelenmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gibi, ...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/812 esas sayılı ceza dosyası da dosya içerisine alınmadan yanılgılı gerekçe ile ayrıca ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği, ayrıca şüphelilerin de beyanlarına başvurulmadığı, dolayısıyla eksik soruşturmaya dayalı şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ve ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararlar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazların kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde retlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca ...1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2019 tarihli ve 2019/1202 değişik iş sayılı kararı ile ...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/02/2019 tarihli ve 2019/444 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından 2016 yılı ekim ve kasım ayında verilen şikayet dilekçesi içeriğine göre; müştekinin kendilerine faiz ile borç para verip kısa zamanda senede bağlayarak faizle ödeme istediğinden bahisle tefeci olduğunu, ayrıca senetlerden birinde vadeyi tahrifatla öne çekerek sahtecilik yaptığını belirtttikleri ve bunun üzerine müşteki aleyhine tefecilik ve sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığı,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından 2016 yılı ekim ve kasım ayında verilen şikayet dilekçesi içeriğine göre; müştekinin kendilerine faiz ile borç para verip kısa zamanda senede bağlayarak faizle ödeme istediğinden bahisle tefeci olduğunu, ayrıca senetlerden birinde vadeyi tahrifatla öne çekerek sahtecilik yaptığını belirtttikleri ve bunun üzerine müşteki aleyhine tefecilik ve sahtecilik suçlarından kamu davası açıldığı,

Müştekinin ise 16/03/2018 tarihinde şüphelilere verdiği borç para karşılığı senet aldığını ve şüphelilerin vade talebi üzerine kuyumcu dükkanlarının satışı şartı ile ödeme vaat ettikleri ileri ödeme tarihli bir sözleşme tanzim ettiklerini, ancak sonrasında bu sözleşme yapılmadan evvel zaten dükkanı devrettiklerinin ortaya çıktığını, bu yüzden şüphelilerden şikayetçi olduğu ve dolandırıcılık suçu bakımından daha evvel takipsizlik kararı verilerek bu kararın merci kararı ile kesinleştiği,

Müştekinin yeniden benzer iddialarla 25/12/2018 tarihinde şikayetçi olması üzerine soruşturma savcılığı tarafından şüpheliler hakkında resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından; müştekinin aleyhine tefecilik ve sahtecilik suçlarından açılan davanın konusu ile aynı olduğundan bahisle takipsizlik kararı verildiği ve mercii ...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/02/2019 tarihli ve 2019/444 değişik iş sayılı ret kararı ile kesinleştirildiği, yine şüpheliler hakkında dolandırıcılık suçundan ise daha önceden benzer iddia ile ilgili soruşturma yürütülerek takipsizlik kararı verildiğinden bahisle mükerrer soruşturma gerekçesi ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının, itiraz üzerine mercii ...1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2019 tarihli ve 2019/1202 değişik iş sayılı kararı ile kesinleştirildiği ,

Dosya kapsamında; tefecilik ve resmi belgede sahtecilik suçundan yürütülen yargılama dosyası ile daha önceden dolandırıcılık suçundan takipsizlik kararı verilen ve kesinleşmiş olan soruşturma dosyasının söz konusu şikayet ile bağlantılı kısımlarının fotokopilerinin bulunduğu, söz konusu senedin borçtan sonra oluşturulduğu ve ayrıca taşınmazın satılıp satılmadığının tapuda yapılacak bir araştırma ile tespitinin mümkün olması karşısında ve müşteki aleyhine tefecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından derdest bir davanın bulunması hususları göz önünde bulundurulduğunda, şüpheliler aleyhine atılı suçlardan verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlarla ilgili mercii ...2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/02/2019 tarihli ve 2019/444 değişik iş sayılı ve mercii ...1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2019 tarihli ve 2019/1202 değişik iş sayılı kararlarına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.