muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/882, Karar No: 2021/1901, Tarih: 31.03.2021

Eldeki dava, HMK'nun 25. maddesi gereğince taraflarca getirilme ilkesine tabi olup, davanın niteliği gereği ispat yükü de davacı tarafa aittir.

Somut olayda, mirasbırakanın paydaşı olduğu beş adet daha taşınmazı bulunduğu, anılan bu husus tek başına murisin iradesinin tespitinde yeterli değilse de önemli ölçütlerden biri olduğu gibi dinlenen davacı tanıklarının mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerektirecek borcu veya hastalığı bulunmadığı dışında işlemlerin muvazaalı olduğuna yönelik herhangi bir beyanda bulunmadıkları, aksine davacılarla arasında husumet bulunmadığı, alkol aldığından sıkıntıları bulunduğunu beyan ettikleri, davalı tanıklarının ise, davalıların alım gücünün bulunduğunu, mirasbırakanın alışkanlıkları nedeniyle sürekli paraya ihtiyacı olduğu ve taşınmazları satılığa çıkardığını, davalıların almaması halinde başka kişilere satacağını bildirdiğini, hatta davalı tanığı ...’in satış bedelinin yurt dışından dönerken kendisi ile gönderdiği beyanları karşısında, davalı tanıklarının somut bilgiye dayanan beyanlarına üstünlük tanınması gerektiği, yukarıda belirtildiği üzere ispat yükünün davacılara ait olduğu, ancak dosya kapsamındaki deliller ile davacıların temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ispat edemediği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların değinilen yönden yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenden dolayı 6100 sayılı HMK’nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22208, Karar No: 2011/28703, Tarih: 17.11.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/22208 E.  ,  2011/28703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 31/3, 62/1, 50/1-f maddeleri uyarınca mahkumiyet, 3 ay süre ile temizlik hizmetinde çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 50/1-f maddesinde belirtilen seçenek yaptırıma çevirirken "temizlik hizmetinde çalıştırılması" şeklinde infazı kısıtlar biçimde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "temizlik hizmetinde çalıştırılması" ibaresinin çıkarılarak yerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7793, Karar No: 2011/7940, Tarih: 06.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/7793 E.  ,  2011/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat...tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 20/12/2001 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/09/2006 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/03/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalıların tedbirsiz ve dikkatsiz davranışı ile % 53 oranında sürekli malul kalan davacının tazminat talebinden ibaret olup davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ile av arkadaşı olan davalı ..., av dönüşü davacı ile birlikte davacının evine uğramış, tüfeğini evin odasına bırakıp dışarı çıktığında, davacının dedesi olan diğer davalı ... incelemek isterken tüfeği düşürmüş, patlayan tüfekten çıkan kurşun sol bacağına isabet eden davacı, sürekli malul kalacak derecede yaralanmıştır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayın oluş biçimi, olay tarihi ve yukarıda sayılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fazladır. Temyiz olunan kararın daha az miktarda manevi tazminata hükmolunmak üzere bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayın oluş biçimi, olay tarihi ve yukarıda sayılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fazladır. Temyiz olunan kararın daha az miktarda manevi tazminata hükmolunmak üzere bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazının 1 numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8084, Karar No: 2017/4252, Tarih: 07.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8084 E.  ,  2017/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, 2005, 2006 takvim yıllarına ait fatura ayrıntılarının vergi dairesinden sorularak her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

a)5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçları neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunup bulunmadığı katılan kurumdan sorulmadan, bulunması halinde zararın giderilip giderilmediği araştırılmadan, sabıkası bulunmayan ve hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında "kamu zararının giderilmediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)5237 sayılı TCK.’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)5237 sayılı TCK.’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/532, Karar No: 2011/4505, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/532 E.  ,  2011/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 tarih ve 2004/351 Esas, 2005/977 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tâbi olduğu; sanığın mahkûmiyetine ilişkin 27.12.2005 tarihli karar gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının DÜŞMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5086, Karar No: 2024/1200, Tarih: 27.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5086 E.  ,  2024/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2008/119 E., 2020/5 K.

KARAR : Temyiz başvuru talebinin reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı Hazine ve Kdz. Ereğli Belediyesi yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davacı ..., ... ve ... ile ..., ..., ... tarafından açılan birleşen davaların ayrı ayrı kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine 28.08.2023 tarihli ek kararla, temyiz gider avansının eksik ödenmesi sebebiyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş olup iş bu ek karar, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Bilindiği üzere; temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından 1 haftalık kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Muhtırada, hâkim veya mahkeme başkanının sicili ve imzası bulunmalı ve yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu bağlamda ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi ile bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 432 nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince, kararın davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmesine rağmen temyiz posta masrafı ve tebliğ giderleri için gerekli gider avansının yatırılmadığından, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 346 ncı maddesi uyarınca davalı ...'na eksik harcın tebliğden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlaması aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verileceğine dair ihtarlı davetiye tebliğ edilmiştir. Ne var ki İlk Derece Mahkemesince çıkarılan bu muhtıranın usulüne uygun olduğundan söz edilemez.

Şöyle ki, davalı ... adına çıkartılan ihtarlı davetiyede, sadece 1 haftalık kesin süre içerisinde harcın tamamlanması gerektiği ihtar edilmiş ancak, az yukarıda da değinildiği üzere, ikmal edilecek harcın miktarı, yatırılma merci ve ilgili giderler kalem kalem belirtilmemiştir.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca davalı ...' na çıkartılan muhtıra ve bu muhtıraya dayanılarak verilen 28.08.2023 tarihli ek karar usul ve Kanuna uygun bulunmadığından, İlk Derece Mahkemesinin temyize konu ek kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Davalı ...'nun temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 28.08.2023 tarihli ek kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11784, Karar No: 2012/18477, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11784 E.  ,  2012/18477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Vekillerin davalılardan ...'tan alınmış vekaletnamesine dosya arasında rastlanmamıştır.

Varsa eklendikten, yoksa mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilip, temyiz süresi de beklendikten,

2-a) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyas emsal kabul edilen taşınmazın satış tarihi itibariyle, imar planı içerisinde iseler, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi, olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

b) İmar planı içinde değillerse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadıkları, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadıkları ve etraflarının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulmasından,

3-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan kıyas emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden,

5-Dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyas emsal olarak değerlendirilen taşınmazın hükümet konağı, adliye ve hastane gibi yerlerin şehir planı üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirilmesinden,

6-Dosya içerisindeki fen bilirkişisi raporu ve eki krokinin de eklenmesi suretiyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilmiş olan enerji nakil hattı nedeniyle yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediğinin ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15645, Karar No: 2014/1267, Tarih: 03.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15645 E.  ,  2014/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.11.2012 günlü ve 2011/326-2012/584 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 28.05.2013 günlü ve 2013/5160-2013/9195 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, fasulye, domates, salatalık ve marulun 2011 yılı itibarıyla sulu arazide dekar başına ortalama verim, kg başına ortalama toptan satış fiyatları ve dekar başına üretim giderlerinin (masraf kalemleri ayrı ayrı gösterilerek) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2285, Karar No: 2023/3248, Tarih: 08.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2285 E.  ,  2023/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3368 E., 2022/3572 K.

DAVA TARİHİ : 04.01.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/187 E., 2022/87 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... AŞ (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulunun 17.11.2016 tarihli ve 2016/1265 Esas, 2016/1395 Karar sayılı kararıyla uygulanan 01.04.2016-31.03.2018 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek gece çalışması, ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, kendilerinin ihalede yer almadığını, bu nedenle bağlayıcı olmadığını, davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI