muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19215, Karar No: 2014/26147, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19215 E.  ,  2014/26147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/232-2014/304

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3368, Karar No: 2020/15685, Tarih: 16.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3368 E.  ,  2020/15685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin soruşturma aşamasında olay günü çalıştığı iş yerinde bahçede beslediği kümesten güvercinlerinin gece çalındığını belirtmesine karşın hangi saatte çalındığına dair bilgi sahibi olmaması, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği düşünülmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/2-4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde örülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9110, Karar No: 2024/5263, Tarih: 03.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9110 E.  ,  2024/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1013 E., 2023/1132 K.

KARAR : Başvurunun kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/37 E., 2023/180 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile anlaşmalı boşanma kararı verilmiştir.

Kararın davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde; evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulüne ve eşi ile boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 10.02.2023 tarihli dilekçesinde ve 22.03.2023 tarihli duruşmada, davalı eşi ile anlaşmalı boşanma konusunda anlaştıklarını ve 06.02.2023 tarihli anlaşmalı boşanma protokolünü sunduklarını beyanla, anlaşmalı boşanmaya karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın davaya cevap vermemiş, 22.03.2023 tarihli duruşmada ise, dosyaya 06.02.2023 tarihli anlaşmalı boşanma protokolünü sunduklarını beyanla, anlaşmalı boşanmaya karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının açtığı boşanma davasını davalı tarafın özgür iradesi ile kabul ettiği, tarafların velayet ve mali konularda da anlaştıkları, Mahkemece taraflar arasındaki anlaşmanın uygun bulunduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının anlaşıldığı gerekçesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, sunulan 06.02.2023 tarihli protokolün aynen tasdikine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek, Mahkemece her ne kadar anlaşmalı boşanmaya karar verilmiş ise de, eşi ile evliliklerine bir şans daha vermeye karar verdiklerini, aralarına bir sorun kalmadığını, aynı evde yaşadıklarını, aile birliğinin bozulmasını istemediklerini beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek, Mahkemece her ne kadar anlaşmalı boşanmaya karar verilmiş ise de, eşi ile evliliklerine bir şans daha vermeye karar verdiklerini, aralarına bir sorun kalmadığını, aynı evde yaşadıklarını, aile birliğinin bozulmasını istemediklerini beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 18.05.2023 tarihli istinaf dilekçesi ile evliliklerine bir şans daha vermeye karar verdiklerini, aralarına bir sorun kalmadığını, aynı evde yaşadıklarını, aile birliğinin bozulmasını istemediklerini beyan ettiği, davacının istinaf dilekçesinin mahiyeti itibariyle davadan feragat niteliğinde olduğu, feragatın hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği gerekçesi ile davacı erkeğin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın, davacının istinaf dilekçesinde ki beyanlarının gerçek olmadığını beyanla davanın reddi

yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında davacı erkeğin istinaf dilekçesinin davadan feragat niteliğinde olup olmadığı, davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 307 nci, 309 uncu, 310 uncu ve 311 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 307 nci, 309 uncu, 310 uncu ve 311 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle 6100 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinde feragatın, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olarak düzenlendiği, feragatın hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağı, davacı erkeğin istinaf dilekçesinin davadan feragat olarak kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın, davadan feragat sebebiyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davalı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3258, Karar No: 2020/1952, Tarih: 16.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/3258 E.  ,  2020/1952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davada, Birleşen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin ( .../...-.../...) davası ve Birleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin (.../...-.../...) sayılı davasında

Asıl ve birleşen davalarda davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/01/2010, 08/08/2016 ve 23/11/2016 günlerinde verilen dilekçeler ile haksız el koyma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen 10/09/2019 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili Avukat ..., duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 16/06/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının birleşen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/358 esas sayılı davasına yönelik temyiz itirazına gelince;

Asıl ve birleşen davalar, akaryakıt kaçakçılığı nedeniyle davacıya ait araca haksız olarak el konulmasından dolayı uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece; asıl davanın kabulüne, birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili asıl davada; müvekkiline ait ... plaka sayılı araca kaçakçılık şüphesi ile el konulduğunu, aracın teminatla iadesine karar verilmesine ve teminatı yatırmasına rağmen aracının teslim alınabilmesi için içerisindeki yakıtın boşaltılması gerektiğini, bu nedenle araç içerisinde bulunan yükün yükleme yeri olan ...’e sevkine karar verildiğini, aracın yükleme yerine getirilmesinden sonra yakıtın standarda uygun olmaması nedeniyle tanklara alınamadığını ve aracın ... ... Rafineri Gümrük Müdürlüğünde antrepo sahasına çekilerek dava sonuçlanıncaya kadar iade edilmeyeceğinin bildirildiğini belirterek araçtaki değer kaybı ve yoksun kaldığı kazanç kaybının tahsilini istemiş, bu davayla birleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/470 esas sayılı

davasında; asıl davada bozma kararı üzerine alınan ek raporda müvekkilinin zararının hesap edildiğini, dava değerinin ıslah edildiğini ancak Yargıtay kararında bozma ilamından sonra ıslah yapılamayacağı belirtilerek kararın tekrar bozulduğunu belirterek asıl davada hesaplanan tutarın bozma sonrası ıslah nedeniyle talep edilemeyen kısmına ilişkin açılan ek davayla talepte bulunulmuş, bu davalarla birleşen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/358 esas sayılı davasıyla da; davacının 10/01/2005 - 12/01/2010 tarihleri arası zararının hesaplatılıp hüküm altına alındığını ancak dava konusu aracın 11/08/2014 tarihinde teslim edildiğini, önceki davanın açılış tarihinden sonraki gün olan 13/10/2010 tarihinden itibaren aracın fiili teslim tarihi olan 11/08/2014 tarihine kadar olan kazanç kaybına ilişkin maddi zararının da hesaplanarak haksız el koyma tarihi olan 10/01/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, idarece yapılan işlemlerin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek açılan asıl ve birleşen davaların reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporları hükme esas alınarak asıl davanın kabulüne, birleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/470 esas sayılı davasının kısmen kabulüne ve birleşen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/358 esas sayılı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, birleşen bu (2016/358 esas sayılı) davada; asıl davanın açılış tarihinden sonraki gün olan 13/10/2010 tarihinden, aracın fiili teslim tarihi olan 11/08/2014 tarihine kadar olan kazanç ve değer kaybının tahsilini istemiş, mahkemece bu dönem için hesaplanan gelir kaybı ve değer kaybı zararına hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından; asıl ve birleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/470 esas sayılı davasının daha önce Dairemiz bozmalarına konu yapıldığı, birleşen bu son davanın ise daha önce Dairemiz'in temyiz incelemesinden geçmediği, dava konusu araca 10/01/2005 tarihinde el konulduğu, davacı tarafından 08/08/2016 tarihinde bu davanın açıldığı ve üzerinden 9 yıl geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır. Eldeki davada geçen sürede gözetildiğinde davacının makul sürede dava konusu araç yerine yenisini alıp faaliyetini sürdürmesi mümkündür. Davacının yaptığı iş ve kapasitesi gözetilerek eldeki davaya konu olan dönemde yeni bir araç alabileceği gözetildiğinde bu davanın tümden reddi gerekir.

3- Davalı ...'nın Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf kurumlardan olmasına karşın hükmün 10. ve 14. bentlerinde Birleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/470 esas sayılı davasında ve birleşen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/358 esas sayılı davasında davacı tarafından bu yargılama nedeniyle yatırılan başvurma harcının davalıdan tahsili doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ...'nın Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf kurumlardan olmasına karşın hükmün 10. ve 14. bentlerinde Birleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/470 esas sayılı davasında ve birleşen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/358 esas sayılı davasında davacı tarafından bu yargılama nedeniyle yatırılan başvurma harcının davalıdan tahsili doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine 16/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25306, Karar No: 2023/7107, Tarih: 20.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/25306 E.  ,  2023/7107 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1214 E., 2022/1020 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

SUÇ TARİHLERİ :

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1. Sanığın 15.07.2021 ve 18.07.2021 tarihlerinde 2 kez olmak üzere, kiracı olarak oturduğu binanın yan tarafında bulunan binaya girerek suça konu ikametten çeşitli eşyaları aldığı olayda, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından da zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, sanığın cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2. Sanığın 05.07.2021 tarihli kira kontratından da anlaşılacağı üzere, kiracı olarak oturduğu ikametin kombisini söküp satması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek ve eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması,

3. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde “Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suç sebep ve saikleri dikkate alınarak asgari hadden ceza tayin edildiği” belirtildiği halde, suç tarihi itibariyle de anılan suçun cezasının alt sınırının 6 ay olması karşısında, ... ceza olarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi hususları da belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2147, Karar No: 2013/6842, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2147 E.  ,  2013/6842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2012 gün ve 2010/116 Esas, 2012/162 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin .. Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca tanzim olunan 02.07.2012 tarihli ruh sağlığı ile ilgili raporunda, şahsın maruz kaldığı cinsel istismar eylemi sonucunda, aktif psikopatoloji bulunmadığının belirtilmesine rağmen, olay sonrası post travmatik stres bozukluğu nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında; tam bir kanaat edinilmesi için mağdurenin Adli Tıp ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilerek Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül ettirilmiş ihtisas kurulundan rapor alınması ile raporlar arasında çelişki bulunması halinde gerektiğinde Adli Tıp Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan da rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.