muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5579, Karar No: 2014/10672, Tarih: 30.09.2014

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9259, Karar No: 2017/7873, Tarih: 19.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9259 E.  ,  2017/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda, davacıya ait araçta hasar oluştuğunu ve hasarın tespit ettirildiğini ileri sürerek, 47.000,00 TL. araç hasarı ve 2.500,00 TL ticari kayıp olarak toplam 49.500,99 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 20.100,00 TL.nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemiz tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararın bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda; 25.300,00.-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.336,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4954, Karar No: 2023/10736, Tarih: 26.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/4954 E.  ,  2023/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1287 E., 2023/1350 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

suçundan dava açılmıştır.

2. Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Sanık ve müdafiinin istinaf talebi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06.10.2023 tarihli kararı ile istinaf isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ile takdiri indirim yapılamamasının hukuka aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte diş yaptırmak için bir miktar para verdikleri diş teknisyeni olan katılanın, dişleri yapmayarak sanıkları oyalaması üzerine, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde, katılanın yolunu keserek bir kulübeye götürüp ellerini ve ayaklarını bağladıktan sonra silahtan sayılan çekiç zincir ve keserle ağır (4.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde katılanı darp ettikleri, tehdit ederek parasını aldıktan sonra serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait cep telefonunda yapılan incelemede, sanığa ait cep telefonu numarasından, dişlerin takılması için gönderilmiş mesajlar olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Katılana ait cep telefonunda yapılan incelemede, sanığa ait cep telefonu numarasından, dişlerin takılması için gönderilmiş mesajlar olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, temyiz dışı sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hükümde hukuka aykırılık olmadığından istinaf isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

1. Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken belirlenen temel cezada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesine bir aykırılık görülmemiş, tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında, ceza miktarı itibariyle de yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmamasında, 1 yıldan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle de cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmemesinde hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin bu hususlara ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan beyanları, adli muayene raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından temyiz dışı sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların bozma hususu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanığın, katılana yönelik hürriyetten alıkoyma eylemini, mahkeme gözlemi ile de sabit olan, sanığın çekilmiş ve kesildiği iddia edilen dişlerinin katılan tarafından yaptırılmayarak sanığı, oyalamasından kaynaklanan hiddetin etkisiyle gerçekleştirdiği ve hakkında 5237 sayılı Kanunun 150.maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

V. KARAR

A. Hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 16.10.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden

Gerekçe bölümünde (B/3) numaralı bentte açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin, 06.10.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 307 nci maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, dosyanın Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20064, Karar No: 2014/29077, Tarih: 09.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/20064 E.  ,  2014/29077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2011/1231-2013/476

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09.12.2014 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, değer biçilmesi doğru ise de; zemin ve ağaç bedelleri yönünden yapılan inceleme ve alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dosyada bulunan bilirkişi kurulu raporlarında ve alınan ek raporlarda dava konusu taşınmazın zemin değerinin metrekare birim fiyatına 30,00.-TL., 37,50.-TL, 50,00.-TL, 60,00.-TL. ve 90,00.-TL olarak birbirinden çok farklı ve çelişkili değerler biçildiğinden inandırıcı olmayan bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Dosyada bulunan bilirkişi kurulu raporlarında ve alınan ek raporlarda dava konusu taşınmazın zemin değerinin metrekare birim fiyatına 30,00.-TL., 37,50.-TL, 50,00.-TL, 60,00.-TL. ve 90,00.-TL olarak birbirinden çok farklı ve çelişkili değerler biçildiğinden inandırıcı olmayan bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise, satış tarihi itibariyle, imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması; ayrıca dava konusu taşınmazın, imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare birim fiyatları ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu bedelinin tespiti için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Zemini arsa niteliğinde olan taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayısına göre kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2011 yılı kilogram satış fiyatları ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net meyve geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, o yörede ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3) Üretim masraflarına genel idare giderleri, beklenmeyen giderler ve sermaye faizi eklenilmek suretiyle düşük bedel tespiti,

4) Ağaçların kapladığı alan teknik olarak kamulaştırılan alandan fazla olduğundan bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı uygulanması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19837, Karar No: 2012/7995, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19837 E.  ,  2012/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, fuhşa özendirme, fuhuşla mücadele tüzüğüne muhalefet ve reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında açılan davaların şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, reşit olmayan mağdure ile cinsel ilişkiye girmek ve fuhuşla mücadele tüzüğüne muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın beraatlerine, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve fuhşa özendirme suçundan sanık ...'nin mahkûmiyetlerine, sanıklar ..., ... ve ...'nin fuhuşla mücadele tüzüğüne muhalefet suçlarından, sanık ... ve ...'ın mağdur ...'ya karşı fuhşa aracılık suçlarından beratlerine dair Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2008 gün ve 2007/594 Esas, 2008/348 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan SHÇEK vekili ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

16.03.2001 tarihli koruma kararına göre mağdurenin koruma altına alınması nedeniyle, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekilinin müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç, çocuk reşit olana kadar devam edeceği, dosyada mevcut nüfus kaydı ile 14.05.1984 doğumlu mağdurenin hüküm tarihi itibariyle 18 yaşını doldurduğu görülmekle, onu temsil ... sona eren kurumun temyiz hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekilinin temyiz talebinin CMUK.nın 317 maddesi uyarınca reddiyle, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiziyle sınırlı olarak, bu sanıklar hakkında kurulan hükümler yönünden inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...'a isnat olunan isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçu ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ye isnat olunup işledikleri kabul edilen fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, fuhşa özendirme suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/son, 436/2, 435/4 maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 02.02.2001 ve öncesi tarihinden, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5065, Karar No: 2010/8613, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5065 E.  ,  2010/8613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2009 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2009 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken bilirkişilerce düzenlenen raporda İl Tarım Müdürlüğünce 2008 yılı veri listesindeki kayısı için dekar başına en yüksek verim miktarı, üretim gideri ve kg satış fiyatı alınmak suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru görülmemiştir

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden 2009 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelleri getirtilerek (ortalama değerleri esas alır biçimde) bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre usuli kazanılmış hak kuralı da dikkate alınarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12330, Karar No: 2006/12661, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12330 E.  ,  2006/12661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.