muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10032, Karar No: 2022/1208, Tarih: 09.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10032 E.  ,  2022/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2018 tarih ve 2017/194 - 2018/75 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7-2. cümle, 53/1-2-3, 62, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın Zaman Gazetesi'ne aboneliğinin bulunması ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin atılı suç yönünden delil olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın eşi ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17541, Karar No: 2022/5770, Tarih: 14.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17541 E.  ,  2022/5770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosu

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davanın esastan kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davacı ve davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İli Kemalpaşa İlçesi Damlacık Mahallesi çalışma alanında bulunan 107 ada 2 parsel sayılı 3.319,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanunu'nun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2008 yılından beri ... ile ...’nun kullanımında ve üzerindeki kiraz ağaçlarının bu kişilere ait olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kendi kullanımında bulunduğunu ileri sürerek, lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davanın esastan kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhinin iptali ile 24.10.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.662,35 metrekarelik bölümünün ...’nun kullanımında ve bu kısım üzerinde bulunan kiraz ağaçlarının bu kişiye ait olduğu, (B) harfi ile gösterilen 1.656,76 metrekarelik bölümünün ise ... ile ...’nun kullanımında olduğu ve bu kısım üzerinde bulunan kiraz ağaçlarının bu kişilere ait olduğuna dair şerh yazılmasına karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davanın esastan kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhinin iptali ile 24.10.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.662,35 metrekarelik bölümünün ...’nun kullanımında ve bu kısım üzerinde bulunan kiraz ağaçlarının bu kişiye ait olduğu, (B) harfi ile gösterilen 1.656,76 metrekarelik bölümünün ise ... ile ...’nun kullanımında olduğu ve bu kısım üzerinde bulunan kiraz ağaçlarının bu kişilere ait olduğuna dair şerh yazılmasına karar verilmiş bu karar, davacı ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacı ve davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı ve davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorundadır. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli krokide davacı ...’nun kullanımında olan bölümün (B) harfi ile, davalılar ... ve ...’nun kullanımında olan bölümün ise (A) harfi ile gösterilmesine rağmen, hüküm yerinde infazda tereddüt oluşacak şekilde davacı ...’nun kullanımında olan bölümün (A) harfi ile, davalılar ... ve ...’nun kullanımında olan bölümün ise (B) harfi ile gösterilmek suretiyle karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Ne var ki açıklanan hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış ve hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi (16.) Hukuk Dairesinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/110 Esas, 2021/868 Karar sayılı kararının (2) numaralı bendinin 9. satırında yer alan (A) harfi yerine (B) harfi, 12. satırında yer alan (B) harfi yerine ise (A) harfinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddeleri uyarınca hükmün bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6176, Karar No: 2014/10054, Tarih: 17.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6176 E.  ,  2014/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/170028

MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.03.2014

NUMARASI : 2013/69 Esas, 2014/95 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen ve re'sen de temyize tâbi olan hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece yapılan yargılama sırasında mağdurenin sevk edildiği İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 09.10.2013 günlü, 4318 sayılı raporda olay nedeniyle mağdurenin gelişen travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesine karşılık mahkemece sonradan İzmir Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi bünyesinde oluşturulan heyetten aldırılan 03.12.2013 günlü, 31727352 sayılı raporda ise mağdurenin olayla ilgili ruh sağlığında kalıcı bir bozulma olmadığı yönünde bilgi verilmesi ve mahkemece 6. ihtisas kurulu raporu esas alınarak sanığın cezasının TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca arttırılması karşısında, mağdurenin ruh sağlığına ilişkin tanzim edilen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi maksadıyla öncelikle dava dosyasının, İhtiyaç halinde mağdurenin Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna sevk edilerek anılan olaydan dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda nihai rapor alındıktan sonra sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceği hususunun değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde TCK.nın 103/6. maddesi ile cezanın artırılması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek re'sen de temyize tâbi olan hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/35, Karar No: 2024/7268, Tarih: 17.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/35 E.  ,  2024/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/378 E., 2021/954 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; nakil aracının müsaderesinin gerekmesi, kurum lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi yerine önceki kararda hükmedilen vekâlet ücretine atıfta bulunulması ve re'sen nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın sevk ve idaresinde bulunan ... plakalı kamyon cinsi aracın deposundan ulusal marker cihazı ile yapılan ölçüm sonucu geçersiz sonuç veren 100 litre gümrük kaçağı motorin ele geçirilmiş ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/10 ve 11. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; ... plakalı kamyon cinsi aracın kendisine ait olup bu aracının deposunda ele geçen akaryakıtı kullanmak için aldığını savunmuştur.

İddianamede müsaderesi talep edilen ... adına kayıtlı bulunan ... plakalı nakil aracının 1994 model Isuzu marka kamyon olduğu , malen sorumlunun aracı sanığa 3 yıl önce sattığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa 28.09.2021 tarihli celsede 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemek isteyip istemediği sorulduğu halde sanığın maddi durumu olmadığı için etkin pişmanlıktan yararlanmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Katılan ... İdaresi lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarında lehine 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken 1.800,00 TL maktu vekâet ücretine hükmolunması, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Katılan ... İdaresi lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarında lehine 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken 1.800,00 TL maktu vekâet ücretine hükmolunması, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde katılan ... İdaresi lehine vekâlet ücretine hükmedilen bölümden ''1.800,00 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine gelmek üzere ''4.080,00 TL'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2604, Karar No: 2010/3071, Tarih: 22.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2604 E.  ,  2010/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.06.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı genel yola bağlantısı olmayan 437 parsel sayılı taşınmazı için davalılara ait 438, 441, 436, 863 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece dava kabul edilerek davacı taşınmazı yararına geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 20.10.2004 tarihinde verilen karar dairemizce; “... davacıya ait 437 parsel numaralı taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığı ve 438 parselin batısındaki A harfi ile gösterilen yolun en uygun yol olduğu kabul edilerek buradan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ise de; gerek lehine geçit istenilen 437 parselin, 436 ve 863 parseller ile öncesinde bir bütün olduğunun gözetilmemesi ve gerekse yargılama aşamasında da öne sürülen savunma doğrultusunda jeoloji mühendisi tarafından düzenlenen 16.6.2004 tarihli rapor içeriği dikkate alınmaksızın yukarıda açıklanan ilkelere aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından karar bozulmalıdır” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen ikinci hükümde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve ... mirasçıları temyiz etmeleri üzerine 15.06.2005 tarihinde verilen karar dairemizce “uygun geçit yerinin saptanmasında taşınmazın öncesi mülkiyet ve yol durumunun gözetilerek uygun ise geçidin öncelikle bu taşınmazlardan kurulması gerektiği şeklindeki ilkenin yanlış yorumlanarak davanın reddi yerinde değildir. Zira ifrazdan sonra kadastro çalışmaları yapılmış ve davacı parselinin yolu bırakılmamış olduğundan bu parselin genel yol ile bağlantısının sağlanması gereklidir. Mahkemece yapılması gereken iş; yukarıdaki ilkeler doğrultusunda tüm alternatif yolları saptamak ve bu yollardan belirlenen yolun taşınmazın bölündüğü parsellerden öncelikle değerlendirilerek geçit hakkının kurulmasıdır. Bu hususların gözetilmemesi doğru olmadığından hüküm bozulmalıdır” gerekçesiyle yeniden bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen üçüncü hükümde davanın kabulüne karar verilerek davacıya ait 437 parsel sayılı taşınmaz yararına 436 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... mirasçıları temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen üçüncü hükümde davanın kabulüne karar verilerek davacıya ait 437 parsel sayılı taşınmaz yararına 436 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... mirasçıları temyiz etmiştir.

Davacıya ait 437 parsel sayılı taşınmazın geçit ihtiyacı içerisinde olduğu sabittir. Dosya içerisinde mevcut 16.06.2004 tarihli jeoloji bilirkişisi tarafından düzenlenen rapora göre 436 ve 438 parsellerin ortak sınırında bulunan arkın taşınmazların güneyinden gelen taşkın suların taşınmazların kuzeyindeki dereye akmasını sağladığını, kış ve bahar aylarında taşkınlar olacağı için buradan verilen geçitin kullanılamayacağını, arkın künk döşenerek kapatılması halinde de sel ve afetlerde taşkın su künke sığmayacağından davalı taşınmazlarına zarar vereceğini, 863 parselin batısında kepçe ile çalışma yapmaya gerek olmadan geçit açılabileceği rapor edilmiştir. 436 parselin batı sınırı geçit için uygun olmamasına rağmen mahkemece jeoloji raporu dikkate alınmaksızın hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Dosya içerisindeki 16.06.2004 tarihli jeoloji bilirkişi ...’nın raporunda, 22.06.2004 tarihli Fen bilirkişisi ...’nun raporunda ve Sulh Hukuk Mahkemesinin eldeki dosya ile birleştirilen 2006/104 E sayılı dosyasında mevcut 15.05.2006 tarihli fen bilirkişi ...’ın raporunda en uygun güzergahın 863 parselin batısından geçen güzergah olduğu belirtilmesine rağmen mahkemece üzerindeki muhtesatlarla birlikte belirlenecek bedel karşılığında bu taşınmazdan geçit kurulmaması doğru olmamıştır. Hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2891, Karar No: 2010/11590, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2891 E.  ,  2010/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili idarece açılan orman envali ihalesine giren davalının ihale üzerinde kalmasına rağmen satış bedelini yatırmadığından aynı emvalin ikinci kez ihaleye çıkarıldığını, bu nedenle müvekkilinin iki ihale arasındaki farktan dolayı zarara uğradığını ileri sürerek 2.144.43.-TL.idare zararının 27.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ve % 18 KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş, davalı vekili olarak dilekçe veren avukat ... ise mazeret dilekçesi ve ekinde başka bir şirkete ait vekaletname göndermiş ise de, mahkemece verilen süreye rağmen davalıya ait vekaletnameyi sunmadığı gibi, sonraki duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillerle benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı tarafından açılan ihaleye katılan ve ihaleyi kazanan davalının ihale bedelini yatırmadığından ikinci kez aynı şartlarla ihale yapıldığı, davacının iki ihale bedeli arasındaki farktan dolayı zarara uğradığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, 2.138.17.-TL.alacağın 27.01.2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ve yasal KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10191, Karar No: 2015/38431, Tarih: 12.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/10191 E.  ,  2015/38431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağmaya teşebbüs, Tehdit, Yasak nitelikte bıçak taşıma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında tehdit ve yasak nitelikte bıçak taşıma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, temyizi olanaklı bulunmadığından; sanık ... savunmanının bu konudaki isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 231/12 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca, yasa yolu ile merciinde yanılma, başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fikrasına göre, itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmek üzere bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs uygulaması yapılırken yasa maddesinin gösterilmemesi yerinde eklenmesi olanaklı yazım eksikliği kabul edilerek, tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.