muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5475, Karar No: 2018/1839, Tarih: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/5475 E.  ,  2018/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

....l

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 20.10.2015 tarihli dilekçe ile; müvekkillerinin miras bırakanlarının maliki olduğu .....köyünde bulunan 1980 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle bedelsiz olarak hükmen tapusunun iptaline karar verildiğini, tapunun iptal edilmesi sebebiyle zararın oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutup 10.000 TL tazminatın tapu iptal ve tescil davasının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Hazineden tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tazminat istemine konu taşınmaza ilişkin ..... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/174 E-2004/864 K. sayılı dava dosyasının kesinleşmediği, tapu kaydının halen gerçek kişi adına kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; dosya kapsamından ve Uyap ortamında yapılan incelemeden; ..... köyünde 1977 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 1980 parsel sayılı 10.460 m2 yüzölçümündeki taşınmazın Aralık 1934 tarih 34 ve Kasım 1949 tarih 11 sıra nolu tapu kayıtları ile 462 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak tarla niteliği ile davacıların miras bırakanı ..... adına tespit ve tescil edildiği, Hazine tarafından 1980 ve dava dışı parseller hakkında açılan dava üzerine ...... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/174 E-2004/864 K. sayılı ilamıyla 1980 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline, kıyı olarak kamuya terkinine karar verildiği, dava dışı pek çok taşınmaz hakkında da hüküm kurulduğu, dava dışı parsel maliklerinden....temyizleri üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 14.04.2014 gün 2014/3431 E-2014/7177 K. sayılı ilamıyla onandığı, dava dışı parsel malikleri İsa.... karar düzeltme isteklerininde reddedilerek 29.02.2016 tarihinde kesinleştiği, anılan ilamın davacılar yönünden 2014 yılında kesinleştiği, davacıların eldeki davayı 20.10.2015 tarihinde açtıkları anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK’nın 705/2 maddesinde “Miras, mahkeme kararı, cebri icra, işgal, kamulaştırma halleri ile kanunda öngörülen diğer hallerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hallerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.” hükmüne yer verilmiştir.

.....

4721 sayılı TMK’nın 705/2 maddesinde “Miras, mahkeme kararı, cebri icra, işgal, kamulaştırma halleri ile kanunda öngörülen diğer hallerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hallerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.” hükmüne yer verilmiştir.

.....

Dolayısıyla 4721 sayılı TMK’nın 705/2 maddesi uyarınca tapu kaydının iptaline ilişkin davaların kesinleştiği tarih itibariyle tapu malikinin mülkiyet hakkı son bulduğundan tapunun iptaline ilişkin mahkeme kararının infaz edilmemiş olması sonuca etkili değildir.

Somut olayda; davacıların miras bırakanın kayden maliki olduğu 1980 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı kıyıda kaldığı gerekçesiyle.....Mahkemesinin 2000/174 E-2004/864 K. sayılı ilamıyla iptal edilmiş olup, anılan taşınmaza ilişkin hüküm eldeki dava açılmadan önce kesinleşmiştir. Bu durumda mahkemece işin esası hakkında inceleme ve araştırma yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken tapunun iptaline ilişkin davanın kesinleşmediği, tapu kaydının halen davacı adına kayıtlı olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/03/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22452, Karar No: 2014/16307, Tarih: 13.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22452 E.  ,  2014/16307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanığa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Cinsel taciz suçunun ne şekilde işlendiği, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği, hangi eylemlerle cinsel tacizde bulunulduğu açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı olarak hükümlülük kararı verilmesi,

b) Kabule göre de;

TCK'nın 105/2. fıkrasının son cümlesinde yer alan, “bu fiil nedeniyle mağdur; işi bırakmak, okuldan veya ailesinden ayrılmak zorunda kalmış ise, verilecek ceza bir yıldan az olamaz” şeklindeki düzenlemenin, aynı maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektiren hallerde tatbik edilebileceği, aynı okulda öğrenci olan müşteki ile sanığın cinsel taciz eylemi sonucunda gelişen müştekinin okuldan ayrılması sonucunun 105/2. fıkrası hükmünün uygulanmasını gerektirmediği gözetilmeden, temel cezanın fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13255, Karar No: 2012/16167, Tarih: 06.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13255 E.  ,  2012/16167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/09/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kasten öldürmeye teşebbüs nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; davacılardan ... ile davalı ... 'nin tarla sulama meselesi yüzünden tartıştıkları, davalının elinde bulunan kürekle davacıyı yaraladığı, davalının adam öldürmeye teşebbüsten yargılandığı ve ağır tahrik indirimi yapıldığı anlaşılmaktadır. Alınan adli tıp raporuna göre davacı ... 25 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralanmıştır. Olayın anlatılan bu şekli ve eylemin niteliği ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde mahkemece hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha düşük bir tazminatın kabulü gerekir. Mahkemece, açıklanan yönler üzerinde durulmadan yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2011/13255-2012/16167

-/-

-2-

2011/13255-2012/16167

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açılanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2193, Karar No: 2015/28797, Tarih: 16.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2193 E.  ,  2015/28797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/277893

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Avanos Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2013/128 (E) ve 2013/202 (K)

SANIK : O.. O..

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şikayetçi M.. Ö..'in, kardeşi şikayetçi F.. Ö.. adına tescilli Renault Clio marka aracı 25/04/2013 günü akşam saat 20:00 sıralarında ikamet ettiği .......Sk. No:18'de bulunan evinin önüne park ederek istirahat için evine girdiği, ancak 26/04/2013 günü sabah saat:04:55 sıralarında ikamet önünde park halinde bulunan aracın yandığı olay yerinde hızlandırıcı madde içerikli pet şişe ve yangın artığı kalıntısının elde edildiği ve bunun üzerine şikayetçi M.. Ö..'in ikametinde bulunan ve olay yerini gören kameranın görüntülerin yapılan incelemesinde, 26/04/2013 tarihi saat:03:31 sıralarında siyah şalvar pantolonlu mavi kota benzer kısa montlu saçları olmayan hafif kilolu göbekli 40-45 yaşlarında orta boylu bir erkek şahsın sağ elinde şişeye benzer bir nesne ile aracın arkasından yaklaşarak pet şişede bulunan yakıcı maddeyi araca döküp ateşe verdiği ve bu şekilde aracın yanmaya başladığının tespit olunduğu, şikayetçi M.. Ö..'in kamera kaydında gördüğü aracı yakan şahsın daha önceden aralarında husumet bulunan sanık O.. O.. olduğunu teşhis ettiği, yapılan araştırma neticesi sanığın Tokat Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü iken özel izinle Avanos İlçesi'ne geldiği ve atılı suçu da izinli bulunduğu 26/04/2013 tarihinde işlediği böylece sanığın üzerine atılı yakarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamındaki delillerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde, kamera kaydının düşük kalitede olmasından ötürü Adli Tıp Kurumunca herhangi bir tespitte bulunulmasının mümkün olmadığı, her ne kadar tutanakta şikayetçilerin beyanı üzerine suça konu eylemi gerçekleştiren kişinin sanık O.. O.. olduğunun tespit edildiği belirtilmiş ise de, mahkeme huzurunda kamera görüntülerindeki şahsın kim olduğunu teşhis edemediklerini beyan etmeleri karşısında, davaya konu yakarak mala zarar verme suçunu sanığın gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin bir delil elde edilemediği, suç tarihinden önce başka suçtan cezaevinde bulunan sanığın suç işlendiği tarihler arasında cezaevinden izin alarak ayrılmasının tek başına bu suçu işlediğine delil teşkil etmeyeceği gerekçesine dayanan mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6123, Karar No: 2014/11912, Tarih: 17.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6123 E.  ,  2014/11912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ULA(KAPATILAN) SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/08/2007

NUMARASI : 2007/122-2007/236

Taraflar arasında görülen tapu kaydının düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı; miras bırakanının maliki olduğu 61 ada 45 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında kimlik bilgilerinin “Ayişe Kızıl” yazıldığını belirterek, nüfus kaydına uygun olarak “Ayşe Kızıl” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuş, ancak; ilk oturuma mazeret bildirmeksizin katılmamıştır.

Mahkemece davanın HUMK'nin 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Tapu Müdürlüğü tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Bu durumda, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden 6100 sayılı HMK'nun 331/3. maddesi uyarınca davada kendisini vekille temsil ettiren davalı Tapu Müdürlüğü lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi gözetilerek vekalet ücreti taktiri gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6926, Karar No: 2019/15263, Tarih: 02.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6926 E.  ,  2019/15263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine davacı idare vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacı idare yönünden HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı bakımından ise kabulü ile 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/616E.-2017/455K. sayılı kararı ortadan kaldırılarak, ilk derece mahkemesince % 5 oranında uygulanan kapitalizasyon faiz oranının dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 801 parsel sayılı taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğundan bahisle % 4 oranında uygulanarak hesap yapılmak suretiyle tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verildiği anlaşılmıştır.

1-Dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığı'nın 07.12.2016 tarihli yazı cevabına göre; dava konusu taşınmazın 1/25.000 ölçekli çevre düzeni planında tarım alanında kaldığı, taşınmazın belediye mücavir alan sınırları içinde olup, en yakın meskun mahale 50-200 metre mesafede olduğu,imar planı sınırına kuşuçumu yaklaşık 105 metre mesafede olduğu çevresinde belediye hizmetlerinin bulunduğu hususları ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgiler birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın bu niteliği gözetilerek kamulaştırma değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespit edilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Kabule göre de;İlk derece mahkemesince tespit edilen 73.241,36 TL’ye dava tarihinden 4 ay sonrası olan 26.03.2017 tarihinden ilk derece mahkemesi karar tarihi 25.07.2017’ye, fark 18.279,40 TL’ye 26.03.2017 tarihinden ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi karar tarihi 18.04.2018 tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK'nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2526, Karar No: 2014/8208, Tarih: 15.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2526 E.  ,  2014/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/12/2013

Numarası : 2013/505-2013/986

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ç.. R.. ile dava dışı Tuğçe Temizlik Ltd. Şirketi arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca davalı Üniversite'ye ait Tıp Fakültesi Hastanesinde çalıştığını, iş müfettişliğince davalıya bağlı Balcalı Hastanesi işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin itiraz edilmemesi nedeni ile kesinleştiğini, bu hali ile davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008-31.12.2010, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.