muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6459, Karar No: 2019/559, Tarih: 04.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6459 E.  ,  2019/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava, sağlık ve danışmanlık tedbirinin kaldırılması istemine ilişkin olarak açılan davada ... .... Çocuk ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlık ve danışmanlık tedbirinin kaldırılması istemine ilişkindir.

... .... Çocuk Mahkemesince; küçüğün yerleşim yerinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yalavo Aile Mahkemesince ise tedbir kararının, bu kararı veren mahkeme tarafından kaldırılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda; ... Valiliği Çalışma Sosyal Hizmetler ve Aile İl Müdürlüğünün 24/07/2018 tarih ve 77153 E. sayılı talep yazısı ile 2003 doğumlu ... hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri alınması talebi üzerine ... .... Çocuk Mahkemesinin 10/08/2018 tarih ve 2018/169 Değişik İş sayılı kararı ile danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, akabinde 31/10/2018 tarih ve 472564 E. sayılı yazı ile sağlık tedbirinin kaldırılması talep edilmiştir.

5395 sayılı Kanununa geçici madde .../(...) "çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır" şeklindedir.

Çocuk Koruma Kanuna göre verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. madde hükmü "(...) Çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı; çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya re'sen çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınır.

(2) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır.

(3) Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır.

(2) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır.

(3) Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır.

(5) Fiili işlediği sırada oniki yaşından küçük çocuklar ile onbeş yaşını doldurmamış sağır ve dilsizler hakkında mahkemece, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31. maddesinin birinci fıkrası ile 33. maddesi uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanabilir." şeklindedir.

5395 sayılı Kanunun geçici .... maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hakimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 8/.... maddesine göre; "Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır."

Dosya kapsamından, küçük ... hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri alınması talebi üzerine ... .... Çocuk Mahkemesinin 10/08/2018 tarih ve 2018/169 Değişik İş sayılı kararı ile danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği , güncel nüfus kayıtlarına göre ...'ın ikamet adresinin “'Yalavo” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Yalavo Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddeleri gereğince; Yalavo Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2146, Karar No: 2017/4722, Tarih: 26.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2146 E.  ,  2017/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 21/10/2015 tarih ve 2015/253-2015/1075 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 11.628 TL'nin olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ürününün don olayına karşı sigortalandığı, sigortanın devamı esnasında ürünün donarak zarar gördüğü, don olayının meydana gelmesinden sonra davalının tek taraflı olarak, davacıya bilgi vermeksizin zeyilname düzenlediği ancak bu davacıyı bağlamayacağından tazminattan indirim sebebi yapılmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 11.628,00 TL’nin 30/08/2010 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 595,73 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3805, Karar No: 2023/6746, Tarih: 02.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3805 E.  ,  2023/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2061 E., 2019/218 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2015/204 Esas, 2018/349 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 ... maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 31 ... maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/2061 Esas ve 2019/218 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin hükmün ikinci bendindeki "38/1" ibaresinin kaldırılarak yerine "37/1" ibaresi konulmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; subuta, suç vasfına, eksik soruşturma ve kovuşturma'ya, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; subuta, suç vasfına, eksik soruşturma ve kovuşturma'ya, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde müştekinin bir markette çalıştığı sırada markete müşteri olarak tanık ...'in geldiği, markette alış veriş yaptığı sırada ellinde bulunan telefonunu kaybettiğini, bunun üzerine tanık ...'nin müştekiden telefon numarasını vererek telefonu arayıp çaldırmasını düşünerek bu şekilde telefonu bulabileceğini düşündüğü, müştekinin telefonu çaldırdığı ancak söz konusu markette telefonun bulunmadığı, bunun üzerine tanığın marketten ayrıldığı, daha önce ayrıldığı markete gittiğinde telefonunu bulduğu ve telefonunu alarak buradan ayrıldığı, daha sonra akşam eve gittiğinde telefonunda numarası bulunan müştekiyi arayarak teşekkür ettiği, daha sonra müştekinin kendisini telefonla sık sık arayarak arkadaşlık teklif etttiği, ancak tanığın suça sürüklenen çocuk ile sözlü olduğunu belirttiği ve arkadaşlık teklifini kabul etmediği, bu durumdan sıkılan tanığın durumu suça sürüklenen çocuğa bildirdiği, suça sürüklenen çocuğun da tanıktan müştekinin telefon numarasını alıp, aradığı ve buluşup yüz yüze görüşmek istediğini beyan ettiği, müştekinin de kendisine ......, mahallesi .......,Caddesine saat 20.30 sıralarında gel diye çağırdığı, konuşmalar üzerine müşteki ve suça sürüklenen çocuğun söz konusu belirlenen yerde buluştukları, suça sürüklenen çocuğun müştekiye karşı tanık ile sözlü hatta nişanlı olduklarını, yakında evleneceklerini, onu arayıp rahatsız etmemesini söylediği ve bu yüzden aralarında tartışmanın başladığı, bu tartışma sırasında müştekinin suça sürüklenen çocuğa tokat attığı ve bu tokattan sonra onunla birlikte daha önce gelen kimliklerini bilmediği 2 kişinin yan sokaktan çıkarak kendilerine doğru geldiği, tokatın vurulması üzerine yan sokaktan gelmeleri üzerine suça sürüklenen çocuğun çakı bıçağını çıkartıp müştekiye doğru salladığı, bu sallama sonrasında müştekinin baldırından ve sırtından yaralandığı, bu esnada saklanmış bulunan çocuklardan birinin silahını çekerek müştekiyi hedef alıp kendisine doğru ateş ettiği, bu ateş sonrası müştekiye isabet eden merminin sıyırıp yaraladığı, dosya içerisinde mevcut kamera kayıt görüntülerinin net olmadığı ancak görüntülerde kim olduğu tespit edilemeyen bir kişinin yere eğilerek atış pozisyonunda olduğunun görüldüğü ve müştekinin aşamalarındaki tüm beyanlarında suça sürüklenen çocuğun yanında bir kişi ile birlikte geldiği, kendisinin suça sürüklenen çocuk tarafından bıçakla yaralanması sonrası kaçarken arkasından bir şahsın "sık sık" diye bağırdığı ve sonrasında kendisine silah ile ateş edildiği, bu beyan dikkate alındığında kendisini

bıçakla yaralayan ve silahla ateş eden kişilerin farklı şahıslar olduğu ve soruşturma aşamasındaki teşhiste kendisini bıçakla yaralayan kişi olarak suça sürüklenen çocuğu tespit ettiği, mevcut Adli Tıp raporuna göre ateşli silah yarasının vücuda teğet geçerek sıyırma şeklinde olduğu ve hedef gözetilerek ateş edildiği, bu haliyle eylemin öldürmeye teşebbüs niteliğinde olup, ikinci kişiye "sık sık" diye seslenen şahsın suça sürüklenen çocuk olup azmettiren durumunda bulunduğu ve eyleme bu şekilde iştirak ettiği kabulüyle, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırıldığı tespit edilmiştir.

2. Müştekinin kolluk beyanı, suça sürüklenen çocuk beyanları ve tanık beyanı dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Adli Tıp Kurumu Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 26.11.2014 tarihli; "kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu ve kemik kırığı tarif edilmediği" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasındadır.

4. Teşhis tutanağı, bilirkişi raporu, CD izleme tutanağı ve diğer tutanaklar dosyaya alınmıştır.

5. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun kız arkadaşı tanık ... ile mesajlaştığını öğrendiği müşteki ile olay günü konuşmak için buluştukları, suça sürüklenen çocuğun müştekiye sözlüsü ...'yi arayıp rahatsız etmemesini söylediği ve bu nedenle çıkan tartışmada suça sürüklenen çocuk ile birlikte gelen ancak müştekinin kimliklerini bilmediği 2 kişinin yan sokaktan kendilerine doğru gelmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun çakı bıçağı çıkartarak müştekiyi bıçakla yaraladığı, bu sırada saklanmış olan çocuklardan birinin silahını çekerek müştekiyi hedef gözeterek ateş etmesi sonucu merminin müştekiyi sıyırıp yaraladığı olayda, suça sürüklenen çocuğun müştekiye ateş eden kimliği belirsiz kişi ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket etmek suretiyle atılı suçu iştirak halinde işlediği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde azmettiren olarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, ancak; sonuç ceza olarak suça sürüklenen çocuk lehine ya da aleyhine bir sonuç doğurmasa da; 7035 sayılı Kanun'un 15 ... maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bend uyarınca bu husus duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında verilen mahkûmiyet kararına ilişkin hükmün ikinci bendindeki "38/1" ibaresinin kaldırılarak yerine "37/1" ibaresi konulmak suretiyle hükmün düzeltildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, subuta, suç vasfına, haksız tahrike, eksik soruşturma ve kovuşturmaya yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, subuta, suç vasfına, haksız tahrike, eksik soruşturma ve kovuşturmaya yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Suça sürüklenen çocuğun kız arkadaşı tanık ... ile mesajlaştığını öğrendiği müşteki ile olay günü konuşmak için buluştukları, suça sürüklenen çocuğun müştekiye sözlüsü ...'yi arayıp rahatsız

etmemesini söylediği ve bu nedenle çıkan tartışmada suça sürüklenen çocuk ile birlikte gelen ancak müştekinin kimliklerini bilmediği 2 kişinin yan sokaktan kendilerine doğru gelmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun çakı bıçağı çıkartarak müştekiyi bıçakla yaraladığı, bu sırada saklanmış olan çocuklardan birinin silahını çekerek müştekiye hedef gözeterek ateş etmesi sonucu merminin müştekiyi sıyırıp yaraladığı olayda;

1. Dosya kapsamında olayın görgüye dayalı tek tanığı olan müşteki Hızır dinlenilmeksizin karar verilmesi,

2. Suça sürüklenen çocuğun kız arkadaşı olan tanık ...'yi rahatsız ettiği düşüncesiyle müştekiyle konuşmak istemesi üzerine tarafların bir araya geldiği, çıkan tartışma neticesinde müştekinin suça sürüklenen çocuğa tokat attığının kabul edilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğun cezasından haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/2061 Esas, 2019/218 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8425, Karar No: 2010/9644, Tarih: 04.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/8425 E.  ,  2010/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş aleyhine 05/06/2009 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, baz istasyonunun kaldırılması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş ; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, dava konusu baz istasyonunun kendi binalarına yakın olduğunu belirterek, davalı ... Telekominikasyon A.Ş. 'ye ait baz istasyonunun kaldırılmasını istemişlerdir.

Davalı ise, iddianın kanıtlanması gerektiğini, istasyonların yönetmelikte belirtilen kurallara uygun olarak kurulduğunu ve radyasyona yol açmadığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece yapılan keşifte alınan bilirkişi raporunda, baz istasyonunun davacılara ait yapıya olan uzaklığının 13-25 metre, davacının binasındaki elektromanyetik alan şiddetinin 0,89-1,83 V/m arasında değişen değerlerde ve yönetmelikle belirtilen değerlerin (limitlerin) altında olduğu ölçülmüş, elektromanyetik alan şiddetinin yönetmelikle belirtilen değerlerin (limitlerin) altında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece yapılan keşifte alınan bilirkişi raporunda, baz istasyonunun davacılara ait yapıya olan uzaklığının 13-25 metre, davacının binasındaki elektromanyetik alan şiddetinin 0,89-1,83 V/m arasında değişen değerlerde ve yönetmelikle belirtilen değerlerin (limitlerin) altında olduğu ölçülmüş, elektromanyetik alan şiddetinin yönetmelikle belirtilen değerlerin (limitlerin) altında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda dava konusu edilen istasyon ile davacıların oturduğu binanın konumunun incelenmesi gerekir. Bu bağlamda, tesisin kurulma amacına uygun olarak işletilmesi durumunda kişi ve çevreye zarar verip vermeyeceğinin belirlenmesi gerekir. Bilirkişiler tarafından yapılan incelemede izin belgesinde belirtilen limitlerin yönetmelikte belirtilen limitlere uygun olduğu, hatta yönetmelikteki limitlerin de altında bulunduğu belirtilmiştir. Ne var ki, yapılan bu belirlemelerle bir zararın olmayacağı kabul edilemez. Yönetmelik ve bu yönetmelikteki ölçülere göre verilen izin belgesi, soyut bir belirlemeyi içermektedir. Bu bağlamda, o anda, o yerde ve belirtilen güçte kurulacak istasyonun değerlerini belirtmektedir. Gerçekten, izin belgesinde (sertifikada) bu nitelikleri içermekte olup kurulan istasyonun çevresindeki binaları ve giderek konumunu belirtmemektedir. Bu da izin belgesindeki ölçülerin tüm bilimsel verilere uygun olduğu ve zarar doğurmayacağı anlamına gelmez. Kaldı ki, hukuk kurallarındaki yasal düzenlemelere göre yönetmelik ve yönetmeliğe uygun bir işlem yapılsa bile, buna karşın çevreye verilen zarardan, eylemde bulunanın sorumlu olmayacağı sonucu doğmaz. Ayrıca yargıç, uyuşmazlığın çözümünde yönetmeliğe değil yasaya, genel hukuk kurallarına ve bu bağlamda sorumluluk hukukunun temel ilkelerine göre karar vermek zorundadır. Bunun içindir ki, yönetmeliği ve yönetmeliğe göre verilen izin belgesini bağlayıcı olarak kabul etmemek gerekir. Tek başına ölçüm sonuçlarının düşük olması, zarar doğurmayacağı anlamına gelmez. Diğer koşulların, bu bağlamda tesisin kurulduğu yerin, yerleşim yerlerine ve davacıların evine olan yakınlığı da göz önünde tutulmalıdır.

Bir diğer konu da; bu tür tesislerin konuşmanın yoğun olduğu yerlere yakın kurulması ve bu teknik kuralı gözeterek kurulacak yerin davalı tarafından belirlenmiş olmasıdır. Konuşmacılara sağlanan yarar bakımından bu belirleme davalı taraf yönünden doğru olabilir. Ancak tesisin böyle bir yerde ve bu konumu ile kullanılmasının özellikle yakın çevresine zarar verdiği de açıktır. Bu bakımdan, bu tesisten üçüncü kişilerle birlikte davacılar da yararlanmış olsa, sağlanan yararla verilen zararın dengelenmesi genel bir hukuk kuralıdır. Yarar, haberleşmeyi amaçlamaktadır. Zararın ise, insan sağlığı ve yaşamı ile ilgili olduğu gözetildiğinde, ikinci değere önem verilmesi gerekmektedir. Bir istasyon yönetmeliğe uygun olarak çalıştırılsa dahi, zarar verdiği takdirde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluktan kurtulması ve kullanıma devam edilmesi sonucunu doğurmaz. Yönetmeliğe uygun değilse, zaten hukuka aykırılık gerçekleşmiş olacaktır.

Tüm dosya kapsamına göre, kullanılan istasyonun konumu itibariyle, uzun sürede kişi, çevre ve bitkilere zarar verdiği, bu nitelikteki bir istasyonun halen bulunduğu yerde kullanılmasının sakıncalı olduğu, bunun daha uygun ve yerleşim yerlerinden daha uzakta kurulması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu belirlemelere göre, dar anlamda ve para ile ölçülebilen bir zarar yok ise de, baz istasyonunun insanların kalabalık olarak yaşadığı siteye yakınlığı, çevre binalarda ve bu bağlamda davacıların konutlarında bulunanların sağlık yönünden büyük endişeler taşıdığı, aynı bölgede yaşayan insanların yaşamının psikolojik olarak olumsuz biçimde etkilendiği ve bunun da insanların psikolojik yapısında tedirginlik ve ümitsizlik yaratacağı açık olup davacıların zarar gördüğünün kabulü gerekir. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/10/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 04/10/2010