muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5141, Karar No: 2012/8127, Tarih: 27.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5141 E.  ,  2012/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, bağıştan rücu hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup; davalı davanın bir yıllık süre içinde açılmadığını savunmuş, mahkemece de davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, kayden maliki olduğu çekişme konusu 46 parsel sayılı taşınmazı okul yapılması şartıyla bağışlamak istediğini davalı kuruma bildirdiği, talebinin kabul edilmesi üzerine 17.03.1987 tarihli akitle taşınmazın kayıtsız şartsız davalıya bağış suretiyle temlik edildiği; eldeki davanın ise, geçen süre zarfında bağış koşulunun gerçekleşmediği ileri sürülerek açıldığı görülmektedir.

Bilindiği üzere; bağıştan dönme (rücu), bağışlayanın tek yanlı ve bağışlanana varması gereken beyanıyla geriye etkili (makable şamil) olarak hukuki ilişkiye son veren yenilik doğurucu bir haktır. Bağışlayan koşullu veya mükellefiyetli şekilde bağışta bulunmuşsa, bağışlanandan hukuka, ahlaka aykırı veya imkansız olmadığı sürece BK.'nun 241. maddesi uyarınca koşul veya mükellefiyetin yerine getirilmesini, haklı bir neden olmaksızın yerine getirilmemesi halinde de aynı Kanun'un 244/3. maddesine dayanarak bağıştan dönme hakkını kullanıp verdiğini geri isteyebilir.

Hemen belirtmek gerekir ki; bağış sözleşmesindeki koşul veya mükellefiyetin niteliğinin, kapsamının ve yerine getirilme zamanının tam olarak tesbiti büyük önem taşır. Bu itibarla salt kullanılan sözlerin değil, tarafların gerçek iradelerinin ve bağışlayanın asıl amacının ortaya çıkarılması gerekir. Ayrıca amacın gerçekleşmeyeceğinin kesin biçimde anlaşılması tarihi ile bu tarihten itibaren Borçlar Kanunu'nun 246. maddesine göre bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde bağıştan dönme (rücu) hakkının kullanılıp kullanılmadığının re'sen araştırılması da zorunludur.

Öte yandan, Borçlar Kanunu'nun borçlunun temerrüdüne ilişkin genel hükümleri koşullu veya mükellefiyetli bağışlarda da gözden uzak tutulmamalı, 107. maddede sayılan özel haller dışında, sözleşmeden dönme hakkının kullanılabilmesi için mütemerrit duruma düşen bağışlanana işin özelliğine ve hayatın olağan akışına uygun bir süre tanınmalıdır.

Somut olaya gelince; 46 sayılı parselin davacı tarafından 17.03.1987 tarihinde bağış suretiyle davalıya temlik edildiği, temlikin okul yapılması koşuluyla gerçekleştirildiğinin davalının da kabulünde olduğu, imar planında okul alanında kalan taşınmazın hibesinin İl Encümeni'nin 10.02.1987 tarih 194/216 sayılı kararı ile kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince; 46 sayılı parselin davacı tarafından 17.03.1987 tarihinde bağış suretiyle davalıya temlik edildiği, temlikin okul yapılması koşuluyla gerçekleştirildiğinin davalının da kabulünde olduğu, imar planında okul alanında kalan taşınmazın hibesinin İl Encümeni'nin 10.02.1987 tarih 194/216 sayılı kararı ile kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, bağışın koşullu olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Diğer taraftan, geçen süre zarfında koşulun yerine getirilmediği de açıktır.

Ne var ki, Borçlar Kanunu'nun 246. maddesi hükmü gereğince, bağışta öngörülen yükümlülüğün yerine getirilmesinde haklı sebebin kalmadığının anlaşıldığı tarihten ve bu halin bağışlayan ya da mirasçıları tarafından öğrenilmesinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçip geçmediği üzerinde durulmuş değildir.

Hal böyle olunca, Borçlar Kanunu'nun 246. maddesi hükmü değerlendirilerek davanın süresinde açılıp açılmadığının saptanması ve oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen hususun gözardı edilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı HMK.'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASIN ,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.6.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Sayın çoğunluğun davanın dinlenebilme koşulu olan BK. 246. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre yönünden araştırmaya yönelik bozma gerekçesine katılmıyorum.Şöyleki; dava bağıştan rücu hukuksal nedenine dayanan tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacının okul yapılmak koşulu ile dava konusu 46 parsel sayılı taşınmazı davalı idareye bağışladığı tartışmasızdır. Davacı aradan uzun yıllar geçmesine rağmen koşulun yerine getirilmediği iddiası ile eldeki davayı açmış, davalı vekili savunmasında civarındaki taşınmazlar bakımından kamulaştırma işlemi tamamlandığında okulun yapılabileceğini bildirmiştir.

Uygulama imar planında dava konusu taşınmaz ve çevresi ilköğretim alanı olarak görünmektedir.

Görüldüğü gibi, bağış koşulunun henüz gerçekleşme imkanı ortadan kalkmadığına göre açılan davanın süresinde açıldığının kabulü gerekir, hak düşürücü süre yönünden bozma yerinde değildir, esas bakımından temyiz incelemesi yapılması gerekirdi düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/3316, Karar No: 2017/5580, Tarih: 14.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/3316 E.  ,  2017/5580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ..., ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ...,... ve...'ın atılı suçlardan beraatleri ile sanıklar ... ile ...'in müsnet suçlardan mahkumiyetlerine, sanık ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle,02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;

Bakanlık vekilinin yokluğunda verilip 07.06.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 16.06.2016 günlü dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet ve sanıklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik sanıklar ... ..., ... müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ile... haklarında atılı suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar..., ...,... haklarında müsnet suçlardan verilen beraat kararlarının ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre sanığın, bir kez mağdure ile diğer sanık ...'ı kendisine ait pasta imalathanesine götürerek burada cinsel ilişkiye girmelerine yardımcı olmak suretiyle atılı suça TCK'nın 39. maddesi kapsamında katıldığının anlaşılması karşısında hakkında belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesi ile arttırılması neticesinde fazla tayini,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 61/5. maddesine aykırı olarak zincirleme suç nedeniyle cezanın arttırılmasının ardından iştirak hükümlerinin uygulanması ve aynı Kanunun 39/1. maddesi uyarınca cezanın sekiz yıla indirilip takdiri indirimin de bu ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6137, Karar No: 2019/14049, Tarih: 08.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6137 E.  ,  2019/14049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8127, Karar No: 2022/20066, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8127 E.  ,  2022/20066 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/01/2021 tarihli ve 2020/148156 soruşturma, 2021/7175 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/06/2021 tarihli ve 2021/5863 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/39264 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, ... paylaşım sitesinde yer alan paylaşıma şüphelinin kendi hesabından "Korkak pislik kendini kenara çekti yavşak it." şeklinde yaptığı yorum sebebiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüpheli hakkında yapılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar adli kollukça yapılan tüm araştırmalara rağmen şüpheli sosyal medya kullanıcısının açık adres ve kimlik bilgilerine ulaşılamadığı, ..., ... ve ... gibi sosyal paylaşım sitelerinin merkezi Amerika Birleşik Devletleri olan özel hukuk tüzel kişileri tarafından idare edildikleri ve ülkemiz sınırları içerisinde temsilciliklerinin bulunmadığı, siteyi kuran ve işleten şirketlerin sitelere girilmesi veya üye olunması için kimlik bilgisi veya resmi belge zorunluluğu aramadığı, bu nedenlerle şüphelinin açık adres ve kimlik bilgilerine ulaşmanın mümkün olmadığı, ayrıca şüpheli sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcının IP/PORT bilgilerinin tespiti için Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece 'intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör' suçlarından dolaylı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmediği ve yalnızca tazminata konu eylem olarak değerlendirildiği ve bu nedenlerle soruşturmanın devamı halinde dahi şüpheli sosyal medya kullanıcısının açık adres ve kimlik bilgilerine ulaşılmasının teknik ve hukuki açıdan mümkün olmadığı, yeni delil elde edilmesi durumunda soruşturmanın yeniden ele alınmasının ise her zaman mümkün olduğu gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hâkimliği’nin 04/06/2021 tarihli ve 2021/5863 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4789, Karar No: 2024/3470, Tarih: 14.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4789 E.  ,  2024/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/122 E., 2016/165 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 43/1-2. maddesine uyan silahla tehdit suçu ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanunu’nun 13/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı yasanın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 08.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetin ... Esas sırasında kayıtlı yarı otomatik tabanca ve şarjörün 5237 sayılı Yasa'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine, aynı emanete kayıtlı 5 adet kovan, aşırı deforme 1 adet mermi çekirdeği ve 1 adet mermi çekirdeği gömlek parçasının dosyada delil olarak saklanmasına,

14.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4931, Karar No: 2017/958, Tarih: 13.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4931 E.  ,  2017/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Düşme

Bozma üzerine yapılan yargılamada sanık hakkında 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda,yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından; 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.