muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/769, Karar No: 2016/7632, Tarih: 28.09.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/769 E.  ,  2016/7632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.11.2012 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedeli istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı; ....parselde kayıtlı taşınmazların köy merası olarak sınırlandırıldığını, davalının köy merasına tarla genişletmek, arsa açmak, ev ve bahçe yapmak ve fidan dikmek suretiyle tecavüz ettiğini, tespit edilecek zararın davalıdan tazminine, meraya yapılan müdahalenin men'ine ve kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu edilen yerdeki ağaçların tamamını kendisinin dikmediğini, kullandığı alanı haricen satın aldığını, satın alma tarihinde taşınmazın üzerinde zaten dikili ağaçların bulunduğunu, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın tamamı .... adına mera vasıflı olarak kayıtlıdır.

Taşınmaz başında keşif yapılmış .... alınan 10.01.2014 tarihli raporda; dava konusu taşınmazın krokide 143-B olarak gösterilen alana zeytin ağaçları ve bağ çubukları dikmek suretiyle tecavüz edildiği ve tecavüz edilen kısmın yüzölçümü itibari ile toplam 30371,380 m2 olduğu bildirilmiştir. ....raporunda; dava konusu 30371,38 m2 alanın eski haline yani mera vasfına dönüştürülmesi için gerekli toplam masrafın 24.904,53 TL olduğu bildirilmiştir. Diğer davalılar yönünden dosya tefrik edilmeden önce yapılan keşifde eski hale getirme bedeli 14.273,90 TL olarak hesaplanmıştır.

...

Görüldüğü üzere eski hale getirme bedelinin saptanması yönünde raporlar arasında açık bir aykırılık vardır. Tarafların iddia ve itirazları da gözetilerek her iki raporu düzenleyen bilirkişilerden tamamlayıcı açıklama istenerek raporlardaki aykırılığın giderilmesine çalışmak, raporlar gerekçeli bir şekilde uzlaştırılamadığı ve bunlardan birinin üstün tutulacak nedenler bulunmadığı takdirde yeniden şeçilecek bilirkişiler eliyle mahalinde yeniden keşif yapılmalı, davalının tecavüz ettiği alan ve bu alana isabet eden mera haline getirme bedeli hesaplatılmalı ve yapılacak inceleme sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

28.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6615, Karar No: 2021/7376, Tarih: 27.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/6615 E.  ,  2021/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

: ANTALYA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'NİN 2011/522 VE 2010/605 ESAS SAYILI DAVA DOSYALARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.05.2017 tarih ve 2010/549 E. - 2017/260 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin usulden reddine-esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 10.07.2018 tarih ve 2017/1954 E. - 2018/1190 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemizin 22.04.2021 tarih, 2020/5081 Esas ve 2021/3935 karar sayılı kararı ile; “İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/907 Esas sayılı dava dosyası ile 19.09.2018 tarihinde davalı-birleşen davacı AST … A.Ş.’nin iflasına karar verildiği, İstanbul 3. İcra Dairesi’nin İflas 2018/34 Esasında tasfiyenin adi tasfiye olarak yürütüldüğü (İİK m. 219), birinci alacaklılar toplantısında üç iflas idare memurunun görevlendirildiği, bu memurların münferiden temsile yetkili oldukları İcra Dairesi’nin 01.07.2019 tarihli yazısından anlaşılmış olmakla; eldeki asıl ve birleşen davalara konu alacaklarla ilgili iflas kapsamında herhangi bir işlem (talep, kabul, kayıt gibi) yapılıp yapılmadığının iflas idaresinden araştırılıp buna ilişkin evrakın eklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’ne geri çevrilmesine karar verilmiş, akabinde Bölge Adliye Mahkemesi’nce yazılan müzekkereye ...’nin 2018/34 iflas sayılı dosyasından verilen 06.07.2021 tarihli cevabi yazıda, mahkeme davacısı ACT … Ltd. Şti. vekili Av. ...’ın müdürlükleri dosyasına 44 sıra kayıt numarası ile 823.916,80 TL alacak kayıt talebinde bulunduğu iflas idaresince tanzim olunan sıra cetvelinde alacak talebinin tamamının kabul edilerek 4. sıraya alındığı bildirilmiş, ancak sıra cetveline kabulüne karar verilen alacakların hangi alacaklar olduğu açıkça bildirilmemiştir.

Davacı ACT … Ltd. Şti. asıl davada, toplam 115.000,00 TL'nin 28.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, birleşen 2010/605 Esas sayılı dava dosyasında ise Antalya 10. İcra Müdürlüğü’nün 2010/16571 Esas sayılı takip dosyasına vaki davalı itirazının iptalini istemiş olup Bölge Adliye Mahkemesi’nce asıl ve birleşen davacı ACT … Ltd. Şti. vekilinin hangi alacaklar için kayıt talebinde bulunduğu, yukarıda bahsi geçen davalara konu alacaklar için kayıt talebinde bulunup bulunmadığı, başka bir deyişle kayıt talebinde bulunulan alacaklar içinde asıl ve birleşen 2010/605 Esas sayılı dava dosyalarına konu alacakların bulunup bulunmadığı, bulunması halinde ne miktarda alacak için talepte bulunulduğu, asıl ve birleşen 2010/605 Esas sayılı dava dosyasına konu alacaklar için ne miktar kabul edilerek sıra cetveline kayıt edildiği sorulup davacı vekilinin talep dilekçesi ile akabinde yapılan işlemleri gösteren tüm belgelerin gönderilmesinin ve kayıt edilen alacakların kalem kalem tablo halinde bildirilmesinin istenilmesi ile gelecek cevabi yazının eklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3680, Karar No: 2019/1837, Tarih: 27.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/3680 E.  ,  2019/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; ortak çocukların velayeti ile 18.06.2012 doğumlu ortak çocuk Zeynep lehine hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuklarının velayetlerinin anneye verilmesine ve çocuklar lehine nafakaya hükmedilmiştir. Kararın davacı erkek tarafından velayetler ve nafakalar yönünden istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davacının istinaf talebinin kısmen kabulü ile bölge adliye mahkemesince, ortak çocuğun mahkemece bizzat dinlenilerek görüşü alınıp, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi uyarınca psikolog, pedegog ve sosyal çalışmacıdan oluşan heyete de inceleme yaptırılarak uzman raporu da alındıktan sonra tüm delillerin değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçesiyle, davacının istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, eksik hususların ikmal edilerek yeniden hüküm kurulması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dosya üzerinden karar verilmiş, hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Öncelikle, bölge adliye mahkemesince verilen bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir. Bu bağlamda;

Bölge adliye mahkemesinin dosyayı geri gönderme kararının yasal dayanağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353. maddesinde bölge adliye mahkemesince duruşma yapılmadan verilecek kararlar şu şekilde belirtilmiştir.

Madde 353-(1) “Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa

a)Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir.

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması (...) (1).

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

1) Davaya bakması yasak olan hâkimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hâkimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması (...) (1).

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, (...) (1) karar verilmiş olması. (1)

6) Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2)Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzeltilerek yeniden esas hakkında,

3)Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.

Bölge adliye mahkemesince, eksik inceleme sebebi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verildiğinden Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1- a-6. maddesi uyarınca karar verildiği görülmektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-a-6. maddesinde ise, ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir. İşbu dosyada, ilk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri deliller toplanmış, tanıkların beyanları alınmıştır. Bu durumda ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbirinin toplanmamış veya gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemiş olmasından söz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinde, bölge adliye mahkemesinin dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme sebepleri tadadi olarak değil tahdidi olarak sayılmıştır. Kanun'da sayılan geri gönderme sebepleri arasında "Delillerin eksik toplanması" bulunmamaktadır. "Delillerin hiç birinin toplanmaması ve gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemesi" vardır. O halde kanundaki düzenleme karşısında bölge adliye mahkemesince delillerin eksik toplanması sebebiyle dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyizinin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır.

Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise;

Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise;

Velayet ve kişisel ilişki düzenlenirken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m.3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m. 1; TMK m. 339/1. 34.3/1, 346/1; Çocuk Koruma Kanunu m. 4/b) dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararım etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Velayet düzenlemesi kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Tarafların davayı kabulü de tek başına hukuki sonuç doğurmaz.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür.

Ortak çocuk Efraim, 25.05.2016 tarihinde psikologa verdiği beyanında, annesini özlediğini, annesinin yanında kalmak istediğini beyan ettiği ve psikologunda velayetlerin anneye bırakılmasının ve kardeşlerin birbirlerinden ayrılmamalarının çocukların yararına olacağını ifade ettiği görülmektedir.

Ortak çocuk Efraim, 25.05.2016 tarihinde psikologa verdiği beyanında, annesini özlediğini, annesinin yanında kalmak istediğini beyan ettiği ve psikologunda velayetlerin anneye bırakılmasının ve kardeşlerin birbirlerinden ayrılmamalarının çocukların yararına olacağını ifade ettiği görülmektedir.

Efraim, 04.11.2016 tarihinde psikologa verdiği beyanında ise, babasıyla daha iyi anlaştığını, annesinin bulunduğu Ödemiş'e alışamadığını, bu yüzden orada rahat olamadığını ifade etmiş, psikologunda çocuğun babasının yanında kalmak istediği, yaşadığı ortama uyum sağladığı, sosyal çevresinden ve okulundan ayrılmak istemediği, küçüğün yaşadığı ortamdan ayrılmamak için ısrarcı olduğu göz önüne alınarak Efraim'in baba yanında kalmaya devam etmesinin uygun olacağını belirttiği görülmektedir. İlk derece mahkemesince, idrak çağında bulunan ortak çocuk bizzat dinlenmediği gibi farklı görüş içeren iki rapora karşı yeniden rapor da alınmamıştır. Bu sebeple 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 5. maddesi gereğince, aile mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan inceleme ve rapor istenip; idrak çağında bulunan çoğucun velayet konusundaki görüşü de bizzat alınarak ve toplanan diğer deliller birlikte değerlendirilerek, velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken; bu hususta eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur. Bölge adliye mahkemesince verilen kararda da bu hususlara işaret edilmiş, ancak eksik delillerin toplanması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Az yukarıda da açıklandığı üzere ilk derece mahkemesince tarafların gösterdikleri deliller toplandığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-6 maddesi uyarınca eksik hususların ikmali için dosyanın ilk derce mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, eksik delillerin toplanması konusunda özellikle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353, 354 ve 373 maddeleri ele alındığında da, kanundaki düzenleme karşısında bölge adliye mahkemesince verilen kararın yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu maddelere bakacak olursak;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-3 maddesinde; "Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir."

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 354 maddesinde "(1) Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince inceleme, davanın özelliğine göre heyetçe veya görevlendirilecek bir üye tarafından yapılır.

(2) İnceleme sırasında gereken hallerde başka bir bölge adliye mahkemesi veya ilk derce mahkemesi istinabe edilebilir.

Yine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 357/3. maddesinde "İlk derece mahkemesinde usulüne uygun olarak gösterildiği halde incelenmeden reddedilen veya mücbir sebeple gösterilmesine olanak bulunmayan deliller bölge adliye mahkemesince incelenebilir." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

(2) İnceleme sırasında gereken hallerde başka bir bölge adliye mahkemesi veya ilk derce mahkemesi istinabe edilebilir.

Yine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 357/3. maddesinde "İlk derece mahkemesinde usulüne uygun olarak gösterildiği halde incelenmeden reddedilen veya mücbir sebeple gösterilmesine olanak bulunmayan deliller bölge adliye mahkemesince incelenebilir." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler değerlendirildiğinde de, eksik delillerin bölge adliye mahkemesince toplanması gerektiği anlaşılmaktadır. O halde bölge adliye mahkemesince idrak çağındaki çocuğun görüşünün alınması ve uzmanlardan rapor alınarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucu uyarınca ortak çocuk Efraim'in velayeti konusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre ortak çocuk Efraim'in velayetine yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.

27.02.2019(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/28255, Karar No: 2014/17606, Tarih: 23.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28255 E.  ,  2014/17606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, sanığın suç tarihinde ,... mağazasına 4 adet kaşar peynirini alarak parasını ödemeden mağazadan çıkış yaptığı sırada yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminde değer azlığı kavramının unsurları bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK.nın 58/6-7.maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, tekerrür hükümleri uygulanırken gösterilmeyen uygulama maddesinin, mahallinde karara eklenmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6408, Karar No: 2016/6372, Tarih: 07.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/6408 E.  ,  2016/6372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 282 ada 20 parsel sayılı 75,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 282 ada 20 parsel sayılı 75,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının miras ilişkisine dayanmaması nedeni ile talepten fazlasına hükmedilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de hüküm dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacı ... dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın ortak miras bırakan ...'dan eşi ...'ya kaldığı, eşinin de ölümü ile kendisi ve diğer mirasçılarına kaldığı, davalıların ise ...'ın mirasçısı olmadıkları iddiası ile dava açmıştır. Dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre davacının eşi ... ile davalıların murisi Şevket'in amca çocukları oldukları, taşınmazın kim olduğu bilinmeyen kök muris tarafından ...'a kaldığı ancak intikalin ne şekilde olduğunun bilinemediği ve davacının da taşınmazda 30 yıllık zilyetliğinin bulunduğu anlaşılmıştır. Beyanlar doğrultusunda taşınmazın davacının kök murisi ...'den geldiği sabit görülmüş, ancak mirasçılar arasında zilyetlikle edinim koşulları işlemeyeceği, taşınmazın da ...'ya hangi hukuki sebeple intikal ettiğinin belirlenememesi ve davacının da mirasçılık ilişkisine dayanmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş ise de karar dosya kapsamına uygun değildir. Öncelikle davacı taşınmazın kök muris ...'den eşi ...'ya ondan da kendisi ve diğer mirasçılarına kaldığı iddiasına dayanmış olup mahkemenin davacının mirasçılık ilişkisine dayanmadığı yönündeki gerekçesi yersizdir. Yine davalılar ile kök muris ... arasında ırsi ilişkinin bulunduğunun anlaşılması nedeni ile taşınmazın ortak muristen gelip gelmediği, müşterek muristen gelmesi halinde mirasçılar arasında usulüne uygun taksimin mevcut olup olmadığının tespiti gerekli olduğu halde mahkemece bu yönde herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle taşınmaz başında yapılacak olan keşifte mahalli bilirkişi ve tanıkların somut ve olaylara dayalı beyanları ile taşınmazın müşterek muristen gelip gelmediği, müşterek muristen geliyor ise mirasçılar arasında usulüne uygun taksimin mevcut olup olmadığının, müşterek muristen gelmediğinin tespiti halinde ise davacının taşınmazdaki zilyetliğini hangi tarihten itibaren hangi sıfatla nasıl sürdürdüğü kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturularak zilyetlikle edinme koşullarının davacı lehine gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmalıdır. Eksik araştırma ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olup açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.