muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13868, Karar No: 2015/6263, Tarih: 14.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13868 E.  ,  2015/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/20-2013/78

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili olan davacının tekstil işi ile uğraştığını, davacıya ait işyerinde yapılan kontroller sırasında sayacın kalibrasyon tarihinin farklı olduğu gerekçesi ile sayacın söküldüğünü, sayacın yapılan muayenesi sonucunda, müdahalede bulunulduğunun tespit edilerek ve kaçak işlemi yapıldığını, fatura düzenlendiğini, ancak davacının kaçak elektrik kullanımının söz konusu olmadığını ileri sürerek, kaçak bedelinden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sayaca müdahale ederek kaçak elektrik kullanıldığının tesbit edildiğini ve hakkında kaçak ve ek tahakkuk yapıldığını, yapılan tahakkukların mevzuata uygun olduğunu bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 826,63. TL'nin 15.08.2011 ödeme tarihinden itibaren yürütülecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline (istirdadına), fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacı şirketin abonesi olduğu .. tesisat nolu elektrik sayacına müdahale edildiği gerekçesi ile davalı şirket tarafından tahakkuk ettirilen faturalardan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve ödenen bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 826,63. TL'nin 15.08.2011 ödeme tarihinden itibaren yürütülecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline (istirdadına), fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dosyada mevcut Ayar Ölçü raporuna göre "..Sayaç ölçü mühürlerinin açılıp kapatıldığı, sayaç içinin komple değiştirildiği, sayaç iç bilgi çıktısında üretim tarihi ile etiket bilgilerinin birbirini tutmadığı, geçmiş dönem endeks bilgilerine müdahale edildiği, gövde kapağının telm ile bağlandığı..." anlaşılmıştır.

Somut olayda, görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda; davacının 1653 TL kaçak bedeli ve 42.049 TL kaçak ek tahakkuk bedelinden sorumlu olduğu, davacının icra takibinden sonra ödediği 56.990 TL dikkate alındığında kaçak elektrik bedeli olarak ödemesi gereken 1653 TL yerine 2470 TL ödediği, bu nedenle de, aradaki fark olan 826 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda, görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda; davacının 1653 TL kaçak bedeli ve 42.049 TL kaçak ek tahakkuk bedelinden sorumlu olduğu, davacının icra takibinden sonra ödediği 56.990 TL dikkate alındığında kaçak elektrik bedeli olarak ödemesi gereken 1653 TL yerine 2470 TL ödediği, bu nedenle de, aradaki fark olan 826 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Davalının eyleminin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu, kaçak elektrik bedelinin tutanak tarihi itibariyle Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı kararı esas alınarak hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur. Bilirkişi raporu bu yönü ile tutanak tarihindeki yönetmeliğe uygun değildir. Yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece; öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, bilirkişi heyetinden davacının davalı taraftan isteyebileceği asıl alacak ve işlemiş faizden oluşan bedelin, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından yayımlanan 29.12.2005 günlü 622 sayılı karara göre hesaplanması konusunda denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan; Elektriği kaçak kullananlar kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O hâlde, elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak, nesafet, eşitlik ve hukukun genel ilkeleriyle bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin elektriği kaçak kullananlardan alınmaması kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibi de algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar zaten daha yüksek tarife üzerinden kaçak elektrik bedeli ödemektedirler.

Öyle ise mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, daha yüksek tarife üzerinden hesaplanan kaçak tüketim bedeli yanında, (aboneli kullanımlarda kabul edildiği gibi) kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kaçak ve kaçak ek tahakkukuna; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden, Yargıtay denetimine açık, bilimsel verilere ve yönetmeliğe uygun şekilde bilirkişiden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, aksine gerekçelerle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2079, Karar No: 2021/219, Tarih: 14.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2079 E.  ,  2021/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 06.11.2018 tarihli ve 2016/5216-2018/8767 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Boğaziçi Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunun 22.12.2011 tarihli ve B-RDK-2011/4361 sayılı mütalaasına uygun olarak "2006 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 16.03.2007 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 14.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8230, Karar No: 2016/8513, Tarih: 26.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8230 E.  ,  2016/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dairemizin geri çevirme kararı üzerine .... gelen veri listesine göre; buğdayın dekar başına ortalama verimi 500 kg/da, kg başına toptan satış fiyatı 0,47 kg/TL, dekar başına üretim gideri 191 TL/da olduğu halde raporda sırasıyla 400 kg/da, 0,49 kg/TL ve 172 TL/da alınarak, yazlık domatesin dekar başına ortalama verimi 6000 kg/da, kg başına toptan satış fiyatı 0,75 TL/da, dekar başına üretim gideri 1.565 TL/da olduğu halde raporda sırasıyla 5000 kg/da, 0.40 kg/TL ve 1.590 TL/da alınarak, mısırın kg başına toptan satış fiyatı 0,40 kg/TL, dekar başına üretim gideri 260 TL/da olması gerekirken raporda sırasıyla 0,49 kg/TL ve 296 TL/da alınarak düşük bedel belirleyen rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın yerleşim yerlerine yakın oluşu, yıl, çöp, içme suyu, elektrik hizmetlerinden yararlanması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %50 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden objektif artış uygulamayan rapora göre karar verilmiş olması,

3-Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğu belirlendiğine göre, Kamulaştırma Yasası'nın 15. maddesi uyarınca bilirkişi kurulu oluşturulup alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken ziraat bilirkişi ile yapılan keşif sonucu düzenlenen tek kişilik rapora itibar edilerek karar verilmiş olması,

....

4-6100 sayılı HMK'nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi gereğince, yargılama giderlerine ilişkin hüküm kurulması gerekirken, mahkemece yargılama giderlerine ilişkin hüküm kurulmaması,

5-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasının niteliğine göre, davada vekille temsil edilen taraflar yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden, temyiz edenin sıfatı dikkate alındığında davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

6-..... Bölümünün 19.12.2013 tarih ve ....sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin.... 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

6-..... Bölümünün 19.12.2013 tarih ve ....sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin.... 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı Yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile .... makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9340, Karar No: 2012/244, Tarih: 17.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/9340 E.  ,  2012/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya Görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanıklar ... ve ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/01/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1427, Karar No: 2012/4379, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1427 E.  ,  2012/4379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca, kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.

Tebligat Kanunu'nun 20. maddesi gereğince 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21 inci maddeye göre yapılır. Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılır.

Olayımıza gelince,dosyadaki tebligat evraklarının incelenmesinde, davalı ... adına çıkarılan gerekçeli karar tebliğine ilişkin tebliğ evrakının muhatabla aynı adreste birlikte ikamet ettiği ve ehil olduğu belirtilerek muhatabın yengesi ... imzasına tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Tebligatın yapıldığı ... da davada davalı sıfatıyla bulunmakta olup, kendisine çıkartılan tebligat evrakının üzerindeki adresi nazara alındığında davalı ... ile aynı adreste ikamet etmediği görülmüştür. Bu durumda her ne kadar davalı ... adına çıkartılan karar tebligatı aynı adreste oturduğu belirtilerek ...'na yapılmışsa da her iki davalının adresleri farklı olduğundan davalı ...'na yapılan karar tebliği usulsüzdür.

Bu nedenle;davalı ...'na hükmün usulüne uygun tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenmesi, akabinde inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3202, Karar No: 2014/5920, Tarih: 02.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3202 E.  ,  2014/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmaza komşu 132 ada 168, 170 ve 172 nolu parsellerin kadastro mahkemesinin 2006/23 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu anlaşıldığından, dava dosyası aslının,2) 1952 ve 1985 tarihli hava fotoğrafları ayrı ayrı incelenerek, üzerlerinde bulunan ağaçların; yaşı, cinsi, sayısı, arazi içindeki dağılımı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı konusunda orman bilirkişiden ek rapor alınarak,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8843, Karar No: 2008/11540, Tarih: 04.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8843 E.  ,  2008/11540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... ile davalı Vek.Av.... ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin tesbitinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı da düşüldükten sonra değer biçilmesinde ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara da değer biçilmesinden sonra bu değerlere göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1-Kıymet takdir komisyonu raporunda kesim çağına geldiği belirtilen ve bilirkişi kurulunca varlığı kabul edilen ve enkazı mal sahibine bırakılan 15 yaşındaki 16 kavak ağacının saptanan yaşı itibariyle kesim çağına ulaşmış oldukları için enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit bulunacağından bu kavak ağaçlarının davalıya bırakılmasıyla zemine artı değer katkılarının artık sözkonusu olamayacağının gözetilmemesi,

2-Harcı da yatırılarak açılmış olan karşı davanın esası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15639, Karar No: 2013/2635, Tarih: 18.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15639 E.  ,  2013/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ,

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, 16.02.2011 günü mağdurlar ... ve ... ile birlikte kahvehanede oturan sanığın konuşmak ve müzik dinlemek bahanesiyle adı geçen mağdurlardan aldığı iki adet cep telefonuyla olay yerinden uzaklaştığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Mağdur ...'n kollukta alınan beyanında, 17.02.2011 günü dayısı bulunan sanık ...'ın kendisine "seni döverim bıçaklarım" demek suretiyle evlerinde bulunan televizyonu zorla aldığını belirttiği, yargılamada ise; “sanığın kendisini döveceğini” söylediğini ancak bıçaklarım demediğini ifade ettiği, olay sırasında katılanın evinde mağdurla birlikte bulunan tanık Hikmet Kaplan'ın adı geçen mağdurun beyanlarının aksine, oturdukları konuta gelen sanığın katılana ait televizyonu alıp torunu mağdurla birlikte evden çıktıklarını belirtmesi karşısında; adı geçen sanığın katılanın rızası dışında evindeki televizyonu götürmek şeklindeki eyleminde cebir ve tehdit kullanıldığına dair mağdurun çelişkili beyanları dışında delil olmadığından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan hırsızlık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suçun niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde yağma suçundan hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.