muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5965, Karar No: 2013/11869, Tarih: 19.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/5965 E.  ,  2013/11869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki internet yoluyla yapılan yayının hukuka aykırılığının tespiti, yayının nihai olarak durdurulması, düzeltme yazısının yayımlanması ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 06/11/2012 günlü ve 2011/11042-2012/16225 sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine 19/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

5651 sayılı yasanın çıkarılış amacı internet ortamında işlenen belirli suçlarla içerik, yer ve erişim sağlayıcıları üzerinden mücadeleye ilişkin esas ve usulleri düzenlemektir.

5651 sayılı Yasanın 8. maddesi internet ortamında yapılan ve içeriği suç oluşturan yayınlarla ilgili erişimin engellemesini düzenlemiş olup bu suçlar ise maddede tek tek sıralanmıştır.

Aynı Yasanın 9. maddesinde ise içerik nedeniyle hakları ihlal edilen kişilerin önce içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması halinde yer sağlayıcısına müracaat etmesi gerektiği, iki gün içerisinde talebi yerine getirilmez ise 15 gün içinde Sulh Ceza Mahkemesine başvurarak içeriğin yayından çıkarılmasını talep edebileceği düzenlenmiştir.

Diğer yandan MK'nun 24. maddesine göre "hukuka aykırı olarak kişilik haklarına saldırılan kimse, hakimden, saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir."

MK 25 "Davacı hakimden, saldırı tehlikesinin önlenmesini, sürmekte olan saldırıya son verilmesini, sona ermiş olsa bile etkileri devam eden saldırının hukuka aykırılığının tespitini isteyebilir" hükümleri getirmiştir.

Öğretide belirli bir olayı düzenleyen iki ayrı kanun aynı zamanda yürürlükte olduğu durumlarda yasaların olayı düzenleyen hükümleri arasında bir çelişki yoksa sorun da yoktur.

Davacı dilerse 5651 sayılı Kanun gereğince Sulh Ceza Mahkemesine müracaat edebileceği gibi dilerse MK. hükümlerine göre Asliye Hukuk Mahkemesine başvurabilecektir.

Kaldı ki 5651 sayılı Yasada belirlenen 15 günlük hakdüşürücü süreyi kaçıran davacının her zaman genel hükümlere göre mahkemeye dava açması da mümkündür.

Davacı açıkça dilekçesinde MK.'nun 24. ve 25. maddelerine dayanmıştır. Açıklanan nedenlerle dairemiz bozma kararının 1 nolu bendine yönelik karar tashihi istemi kabul edilmelidir. 19/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2015/8541, Karar No: 2015/14510, Tarih: 04.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/8541 E.  ,  2015/14510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ... hakkındaki gıyabi kararın anılan sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. madesi gereğince tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, anılan kanun'nun 21. maddesi ile tebligat Tüzüğünün 28. maddesinde belirtilen esaslara uyulmadığı, tebligatta muhatabın adreste bulunmama sebebinin gösterilmemesi ve en yakın komşularından birine haber verilmemesi karşısında yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle, gıyabi kararın sanık ...'a Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04/05/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2924, Karar No: 2013/10114, Tarih: 13.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2924 E.  ,  2013/10114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin tekdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilen hizmetlerin karşılığı itibari hizmet süresinin tespitini talep etmiş olup, özlük dosyasındaki bilgilere göre itibari hizmet kazandıran sürelerin kabulüne karar verilmesinde kısmen kabul sonucunun oluşmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 09/10/1989-22/08/2007 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3091x0,25=773 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davanın kısmen kabulü ile; 1-Davacının davalı ... rafineri bölümünde 09/10/1989- 28/01/1990 tarihleri arasında 109 gün, 02/09/1990-24/02/1991 tarihleri arasında 172 gün, 15/08/1991- 23/02/1992 tarihle arasında 188 gün, 04/09/1992- 19/02/1993 tarihleri arasında 165 gün, 01/09/1993 - 13/02/1994 tarihleri arasında 162 gün,

./..

-2-

./..

-2-

12/09/1994- 07/02/1995 tarihleri arasında 145 gün, 04/09/1995- 04/02/1996 tarihleri arasında 150 gün, 02/09/1996- 26/02/1997 tarihleri arasında 174 gün, 01/09/1997- 22/02/1998 tarihleri arasında 171 gün, 04/09/1998- 22/03/1999 tarihleri arasında 198 gün, 27/08/1999- 15/03/2000 tarihleri arasında 198 gün, 02/09/2000-15/03/2001 tarihleri arasında 193 gün, 14/09/2001-24/01/2002 tarihleri arasında 130 gün, 16/09/2002/-23/03/2003 tarihleri arasında 187 gün, 17/09/2003- 17/01/2004 tarihleri arasında 120 gün, 04/09/2004- 23/01/2005 tarihleri arasında 139 gün, 01/09/2005- 08/02/2006 tarihleri arasında 157 gün, 04/09/2006- 30/01/2007 tarihleri arasında 146 gün, 01/05/2007- 22/08/2007 tarihleri arasında 111 gün çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılması gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 09/10/1989-22/08/2007 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3091x0,25=773 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına, 2. ve 6. bentlerin silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına, 7. bendin silinerek yerine “Davacı tarafından yapılan tebligat ve diğer mahkeme masrafı olan 189,00TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, 9. bendin silinerek yerine, “Davalı ...Ş tarafından yapılan yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/16389, Karar No: 2007/154, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16389 E.  ,  2007/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve .tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli .Mahallesi 242 ada 41 parsel sayılı 21610,56 m2 tarla cinsiyle; 179 ada 16 parsel sayılı 490,60 m2 ev ve arsası cinsiyle; 17 parsel sayılı 462.01 m2 arsa ve kargir ev cinsiyle ve üzerindeki evin bir kısmı; Orman Genel Müdürlüğüne ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilerek; 18 parsel 293,21 m2 arsa ve üzerindeki evin bir kısmı Orman Genel Müdürlüğü'ne ait olduğu belirtilerek ve tapu kaydına dayalı olarak davalılar adlarına, 19 sayılı parsel de 314.73 m2 arsa niteliği ile tapu kaydına dayalı paylı olarak Orman Genel Müdürlüğü ve davalılar adına tesbit edilmiştir.

Orman Yönetimi 179 ada 16, 17, 18 ve 19 sayılı parsellerin idareye ait tapu kaydı kapsamında kaldığı, davalılar ile bir ilgisinin olmadığını ileri sürerek bu yerlerin Orman Genel Müdürlüğü adına; 242 ada 41 sayılı parsel de orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır.

Çekişmeli 179 ada 13 sayılı parsel 537.51 m2 kargir ev ve arsası niteliği ile tapu kaydına dayalı olarak Orman Genel Müdürlüğü adına tesbit edilmiş, davacı .adına tesbit edilen 179 ada 9 sayılı parsele uygulanan iskan tapusunun 997 m2 miktarlı olmasına rağmen 9 sayılı parselin 512.86 m2 olarak eksik tesbit edildiğini, eksikliğin Orman Genel Müdürlüğü adına tesbit edilen 13 sayılı parselde kaldığını ileri sürerek dava açmış, bu davaların tümü temyize konu dava dosyası ile birleştirilmiştir.

Mahkemece Orman Yönetiminin 179 ada 16, 17, 18 ve 19 sayılı parsellere yönelik davaların reddi ile bu parsellerin tesbit gibi tescillerine, 242 ada 41 sayılı parsele yönelik davasının kabulü ile çekişmeli 242 ada 41 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davacı Aycan ...'nın davasının reddine, 9 sayılı parselin tesbit gibi . 13 sayılı parselin Orman Genel Müdürlüğü adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve .tarafından orman olarak Hazine adına tescil edilen 242 ada 41 sayılı parsel dışındaki diğer parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Çekişmeli parsellerin bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılmamıştır.

Çekişmeli 179 ada 16, 17, 18 ve 19 sayılı parseller tapu kayıtlarına dayalı olarak davalı gerçek kişiler adlarına tesbit edilmişlerdir. Orman Genel Müdürlüğü, bu yerlerin idareye ait tapu kayıtlarının kapsamında kaldığını ileri sürmektedir.

Davacı. tapu kaydına dayalı olarak Orman Genel Müdürlüğü adına tesbit edilen 179 ada 13 sayılı parselin bir kısmının adına tesbit edilen 9 sayılı parsele revizyon gören tapu kaydı kapsamında kaldığını iddia etmektedir.

Çekişmeli 179 ada 16, 17, 18 ve 19 sayılı parseller tapu kayıtlarına dayalı olarak davalı gerçek kişiler adlarına tesbit edilmişlerdir. Orman Genel Müdürlüğü, bu yerlerin idareye ait tapu kayıtlarının kapsamında kaldığını ileri sürmektedir.

Davacı. tapu kaydına dayalı olarak Orman Genel Müdürlüğü adına tesbit edilen 179 ada 13 sayılı parselin bir kısmının adına tesbit edilen 9 sayılı parsele revizyon gören tapu kaydı kapsamında kaldığını iddia etmektedir.

Mahkemece tesbitte esas alınan tapular ile davacıların dayandığı tapu kayıtları uygulanması yetersiz ve bilirkişi anlatımları birbiri ile çelişkilidir. Yerel bilirkişi anlatımları ile kayıtların uygulanması mümkün olmadığı takdirde taraflara bu yolda tanık dinletme hakları bulunduğu da hatırlatılarak hangi tarafa ait tapunun taşınmazlara uyduğu, her iki taraf tapusununda uyması halinde hangisinin doğru temele dayalı tapu kaydı olduğunun belirlenmesi gerekir.

Yerel bilirkişi ve tanıklar 16, 17, 18 ve 19 sayılı parsellerde tesbit maliki olan iskan tapusu sahibi kişilerin bu yerlerde hiç bulunmadıklarını, taşınmazlara hiçbir dönemde zilyet olmadıklarını, çekişmeli parsellerin bir bütün halinde 2. Dünya savaşından hemen sonra başlamak üzere Orman Genel Müdürlüğünün lojmanları ve müştemilatı olarak kullanılageldiklerini bildirmişlerdir. Bu durumda, 3402 Sayılı Yasanın 13. maddesinin B/c fıkrasının ve 05.01.1961 gün ve 221 sayılı yasada belirtilen koşulların Orman Genel Müdürlüğü yararına oluşup oluşmadığının araştırılıp tartışılması Orman Genel Müdürlüğünün zilyetliği karşısında davalılara ait tapu kayıtlarına değer verme olanağının bulunmaması halinde, Orman Genel Müdürlüğü'nün davasının kabulüne karar verilmesi gerekir. Aksi takdirde taraflara ait tapu kayıtlarının dayanağı harita varsa getirtilip gereği gibi yerine uygulanarak kapsamlarının ve ortak sınırın belirlenmesi, ortak sınırların belirlenmemesi halinde tapu kapsamlarının orantı dahilinde taraf taşınmazlarına paylaştırılması gerekir.Mahkemece tüm bu yönler üzerinde durulmaksızın soyut ve çelişkili anlatımlar esas alınarak tesbit dayanağı tapuların kapsamında kaldıkları kanısı ile hüküm kurulmuştur.Belirtilen nedenlerle; taşınmazların başında yerel bilirkişiler ve bir ... elemanı eşliğinde yeniden keşif yapılarak tapu kayıtları usulünce uygulanmalı, hangi kaydın çekişmeli parsellere ait olduğu duruksama yaratmayacak biçimde saptanmalı, yukarıda açıklanan yönler üzerinde durulup tartışılarak, Orman Genel Müdürlüğünün zilyetlik yoluyla taşınmaz edinebileceği de düşünülerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz anlatımlara dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;. ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 16/01/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/547, Karar No: 2015/12000, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/547 E.  ,  2015/12000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2013/56-2014/382

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilimiş,hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payıda düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 Sayılı Resmi Gazete de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı karar ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği"gerekçesiyle Anayasanının 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiş olup, 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazla ilgili davada mahkemece nispi ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin (3) numaralı bendinin karardan tümü ile çıkartılmasına yerine ( Alınması gereken3483,21 TL nispi ilam harcından peşin alınan 906,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2577,01 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir olarak kaydına, davacı tarafından karşılanan 906,20 TL harcın da davalıdan alınarak davacıya verilmesine )

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6066, Karar No: 2010/7901, Tarih: 09.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/6066 E.  ,  2010/7901 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2008 ... ve 126/2 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanığın, mağduru bıçakla batın sol üst kadran subkostal bölge, sağ paryeto occipital bölge, sağ uyluk ön bölüm, sol kol arka bölüm, sol el 3.metakarp dorsumundan, biri batna nafiz ve dalak çıkarılmasına neden olur ve ... tehlikeye maruz kılar şekilde 5 adet bıçak darbesiyle yaraladığı olayda, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 35.maddesi uygulamasında üst sınıra yaklaşılarak ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl cezaya hükmedilerek eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçirdiği süreye göre, sanık müdafiinin tahliye isteminin reddine, 09/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10461, Karar No: 2016/12888, Tarih: 12.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10461 E.  ,  2016/12888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 05.05.2015 gününde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup, bu kez iade edilmekle dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın, kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurlar ile her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ayrıca ilgililerin de beyanını dikkate alarak düzenleyeceği gerekçeli bir değerlendirme raporunda kamulaştırma bedelini tespit etmelidir.

Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, iklim koşullarının elverdiği bazı yörelerde bir ürün hasat edildikten sonra toprağın yeniden hazırlanıp ikinci uygun ürün ekilebilmektedir. Bir yılda birden fazla ürün alınma imkanı bulunan yerlerde ülke genelinde bir yıldaki ikinci ürünün hazırlık ve yetiştirme süreleri de dikkate alındığında yılı aşan süre gerektiği de gözetilerek, iki yılda üç ürün veya üç yılda dört ürün münavebe esası uygulanarak değerlendirme yapılması gerekmektedir. Buna göre bilirkişi kurulunca, iki yılda üç ürün veya üç yılda dört ürün alınabileceği dikkate alınarak yıllık net gelirlerinin tümü üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, buğday %25, kavun %75 alınmak üzere, bir yılda iki ürün (buğday-kavun) üzerinden değerlendirme yapıldığı izlenimi uyandıracak şekilde ve ürünlerin net gelirlerine yüzdelik oranla değer biçilerek bedel tespiti yapan bilirkişi kurul raporuna göre karar verilmesi,

2-Dairemizce verilen önceki geri çevirme kararı üzerine gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünce gönderilen veri listesinde sulu-kuru ayrımı yapılmadığı ve üretim giderlerinin bildirilmediği görülmüştür. Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve kavunun 2013 yılı itibarıyla, kuru-sulu ayrımı gözetilmeden dekar başına ortalama verimi, dekar başına ayrıntılı üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetveli dikkate alınarak hesaplama yapılması,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen objektif değer artışına etki eden hususlar dikkate alındığında, %250 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, %3 objektif artış veren bilirkişi raporunun karara esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar ve davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.