muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16508, Karar No: 2017/19025, Tarih: 25.09.2017

Somut olayda; davalı tarafça davacıya hitaben keşide edilen 29/12/2011 tarihli ihtarnamede davacının 16/12/2011- 26/12/2011 tarihleri arasında izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediği belirtilerek, kabul edilebilir bir mazeretinin bulunmadığının anlaşılması halinde iş sözleşmesinin İş Kanununun 25/II- (g) maddesi gereğince feshedileceği hususunun ihtar edildiği, 03/01/2012 tarihinde ise davacının çıkışının verildiği görülmektedir.

Davacı hakkında işyerindeki eylemleri nedeniyle ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/321 esas sayılı dosyası ile özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından açılan kamu davası neticesinde, hapis cezası aldığı ve hükümlerin açıklanmasının geriye bırakılarak 31/10/2013 tarihinde kesinleştiği görülmekte ise de, suç tarihinin 02/05/2012 olması ve davalı feshinin devamsızlık haklı nedenine dayandığı anlaşılmakla kamu davasına konu eylemlerin tartışılmasında lüzum bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece dinlenen tanıkların beyanlarına göre; işyerinde çalışan diğer işçiler ve davacıdan, boş senetlere imza atmalarının istendiği, gerekçe olarak işyerinde hırsızlık gibi olayların olması durumunda tedbir olarak bu senetlerin alındığı, senetlere imza atmazlarsa çalışamayacaklarının söylendiği, bunun üzerine davacının boş senede imza atmayı reddettiği ve o günden sonra önce üç günlük rapor alarak, daha sonra ise herhangi bir mazereti olmaksızın işyerine gelmediği kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre; davacı iddiası, tanık anlatımları ve davalı ihtarnamesi çerçevesinde mahkemenin feshe ilişkin kabulünün yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, ihbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmayacağından, Mahkemece davacının ihbar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı tanık anlatımları göz önüne alınarak hesaplanmıştır. Ancak yapılan hesaplamada, dosya kapsamında yer alan vardiya defteri ile detaylı satışları gösterir otomasyon kayıtlarının değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Fazla çalışma yönünden söz konusu işyeri kayıtlarının ilgili olduğu dönemlere ilişkin olarak nazara alınması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14929, Karar No: 2014/31984, Tarih: 18.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14929 E.  ,  2014/31984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/25423

MAHKEMESİ : Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2009/402 (E) ve 2012/673 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Silahlı tehdit suçundan 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarın- ca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; mahkumiyet hükmüne bağlı bulunması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanığın isteminin itiraz olarak kabulüyle mahallinde takdir ve ifasına,

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 08.09.2009 tarihli ekspertiz raporuna göre; suça konu uzun namlulu tüfeğin, D... ilçesi B.. Köyünde 26.03.2008 tarihinde meydana gelen silahlı tehdit ve aynı köyde 22.05.2009 tarihinde meydana gelen olaylarla irtibatlı olduğu, ayrıca ele geçen 9 mm. çaplı tabancanın da aynı şekilde 22.05.2009 tarihinde Büvetli Köyünde meydana gelen olayla irtibatının bulunduğunun tespit edilmiş olması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hak- kında ekspertiz raporunda anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16564, Karar No: 2024/11156, Tarih: 18.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2022/16564 E.  ,  2024/11156 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/809 E., 2022/47 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından beraatine dair verilen kararların istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suçları işlediğine, eksik inceleme ve alt sınırdan verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Hatalı değerlendirme ile eksik inceleme ile verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurenin babası sanık hakkında daha önce de benzer iddialarda bulunduğu ve İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesince 2017/309 Esas, 2018/34 Karar sayılı dosya üzerinden yargılama yapıldığı, mağdurenin Mahkeme ifadesinde babası olan sanığa iftira attığını beyan ettiği ve 26.01.2018 tarihinde sanık hakkında beraat kararı verildiği hususu, sanığın istikrarlı savunması, mağdurenin çelişkili beyanları ile tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, vaki temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ... ve Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12. 2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Heyetin çoğunluk görüşüne suçun sübutuna yönelik görüş ayrılığı nedeni ile katılmıyoruz.

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12. 2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Heyetin çoğunluk görüşüne suçun sübutuna yönelik görüş ayrılığı nedeni ile katılmıyoruz.

Mağdur ile sanığın baba kız olduğu, Mağdure Çim beyanında özetle, daha öncede babası tarafından cinsel tacize uğradığı için şikayette bulunduğunu, yurda yerleştirildiğini, babasının o dönem tutuklu olduğunu, babasının avukatının, amcası ile gelerek kendisine bir kağıt verdiğini, bunu oku ezberle mahkemede bunları söyleyeceksin dediğini, mahkemede avukatın verdiklerini okuduğunu, babasının serbest kaldığını, 6 ocak günü annesi abisi ile salonda yatarken odasında olduğunu, babasının yanına gelip kendisine beş ay cezaevinde kaldım, bunun hesabını vereceksin dediğini ve cinsel organı ile cinsel organına girdiğini, ağrısı ve kanaması olduğunu, bağırmasın diye babasının ağzını tuttuğunu, göğüslerine dokunduğunu, 6 ocaktan sonra bir hafta geçmeden ayın 11'i gibi babasının yine yanına geldiğini, yine kendisine tecavüz ettiğini, babasının sürekli cinsel organı ile sürtünme yaptığını, dudaklarını öptüğünü beyan etmesi,

Mağdurun Çim’deki ifade cd'sini izleyen mahkeme heyetince mağdurenin beyanlarının doğru olduğuna ilişkin vicdani kanaate varılmış olduğu, mağdure ile ilgili düzenlenen adli görüşme raporuna göre, mağdurun beden duruşu, kendini ifade edişi, sözel ve sözel olmayan iletişiminin tutarlılığı, yaşadığı istismarı spontan bir şekilde anlatması, olay ile ilgili ayrıntıları kurgusal verebilmesi bakımından görüşmenin güvenilir ve tutarlı bulunduğu ve mağdure çocukta duygu, düşünce ve algıda cinsel istismarın travmatik etkilerinin gözlemlendiği, mağdurenin ruh halinin istismarın yoğun travmatik etkisini gösterir nitelikte depresif olduğu, vücudunda son bir ay ile uyumlu jilet kesileri mevcut olup bunlar sorulduğunda “bana yapılanları kimseye söyleyemiyordum içime atıyordum, vücuduma söylüyordum” şeklindeki beyanının yaşadığı travmayı bedenine yansıttığını gösterdiği, yaşadığı ruhsal bunalımdan dolayı kendine zarar verme ve ölüm düşünceleri bulunduğunun bildirilmesi,

Çocuk psikiyatristi Dr.... tarafından düzenlenen 20.02.2018 tarihli konsültasyon formuna göre, mağdure ile yapılan görüşmede ÇİM.’deki ifadesiyle aynı mahiyette beyanda bulunduğu, görüşme boyunca mağdurenin ağladığı, kendi vücudundan tiksindiği, bunun babası tarafından kaldığı istismar olaylarından beri olduğu, kendine zarar verme ve intihar düşünceleri bulunduğu, posttravmatik stres bozukluğu ve depresyon düşünüldüğü, yataklı çocuk ve ergen psikiyatri servisine en kısa zamanda yatırılması gerektiğinin bildirilmesi,

Mağdurun yapılan genital muayenesinde kaideye varan eski yırtık görüldüğü, açıklığının 3 cm olup duhule müsait görüldüğü, mağdurenin bakire olmadığı, yırtığın eski yırtık olup muayene tarihinden 8-10 gün öncesindeki bir döneme ait olduğunun tespit edilmesi,

Mağdurun arkadaşları ile rahatça gezebilmek için babasına iftirada bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, zira zaten mağdurun evden ayrılmış olduğu, sanığın daha öncede babasından şikayette bulunup daha sonra avukatın yönlendirmesi ile ifadesini değiştirerek babasının tahliyesini sağlamasının ve ilgili dosyada sanığın beraat etmesinin dosyamızdaki olayların olmadığını göstermeyeceği, her dosyadaki delil durumunun ayrı değerlendirilmesi gerektiği, mağdurenin daha önce benzer bir iddiada bulunup iddiasını geri alması nedeniyle beyanlarına şüpheyle bakılması mümkün ise de beyanlarının iyi irdelenerek maddi gerçeği anlatıp anlatmadığının tespit edilmesi gerektiği, Çim’deki ifade sırasında hazır bulunan adli görüşmecinin mağdurenin beyanlarının güvenilir olduğunu bildirmesi ve ifade görüntüsünü izleyen mahkeme heyetinin de aynı kanaate varması, mağdure hakkında rapor düzenleyen çocuk psikiyatrisi uzmanının gözlemleri dikkate alındığında mağdurenin beyanlarının samimi ve tutarlı olup sanığın savunmalarının cezadan kurtulmak amaçlı, yakını olan tanıklarında sanığı cezadan kurtarma maksatlı beyanda bulundukları, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği vicdani kanaatine varıldığından çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/14327, Karar No: 2012/808, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14327 E.  ,  2012/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 2 parsel numarası ile arsa vasfında hazine ve ... adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18477, Karar No: 2012/3071, Tarih: 26.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18477 E.  ,  2012/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-CMK'nun 231/5. maddesinde yer ... objektif ve subjektif şartlar karar yerinde denetime imkan verecek şekilde tartışılmadan, genel gerekçeler gösterilmek suretiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a) Toprağın verim gücünden yararlanmak maksadıyla orman örtüsünü temizleyen ve üzerindeki ağaçları kesen sanık hakkında 93/2. maddesi yerine 93/1. maddesinin tatbiki ile noksan ceza tayini,

b) Bilirkişi raporunda 20 adet kayın ağacının kesildiği belirtilmesine göre 5728 sayılı kanunla değişik 6831 sayılı kanunun 91/1. maddesinden ayrı bir hüküm kurulması gereği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31131, Karar No: 2021/16876, Tarih: 31.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/31131 E.  ,  2021/16876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile sanık ...’nın yokluğunda verilen 05/02/2020 tarihli gerekçeli kararın 16/03/2020 tarihinde usule uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın bu karara karşı 25/03/2020 tarihinde Yasa yoluna başvurduğu, 7226 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanunun geçici 1. maddesi uyarınca Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla; temyize ilişkin sürelerin 13/03/2020 tarihinden, 30/04/2020 tarihine kadar durdurulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılarak, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdanı kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4337, Karar No: 2018/1210, Tarih: 22.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4337 E.  ,  2018/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... TV Hizmetleri A.Ş. aleyhine 19/03/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.Davacı vekili; ... Gazetesi'nin 20.01.2013 tarihli nüshasında, davalılardan ... tarafından kaleme alınan ve "Komşusuyla mahkemelik oldu" başlığıyla yayınlanan haberde, müvekkilinin adının baş harflerine ve fotoğrafına da yer verildiğini, haber içeriğinde kullanılan cümlelerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek, hukuka ve ahlaka aykırı olan haber nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.Davalılar vekili, dava konusu haberin resmi belgelere dayandığını ve görünen gerçekliğe uygun olduğunu, haberde yer alan ifadelerin davacı ile dava dışı komşusu arasında ... 29. Sulh Ceza Mahkemesinde görülen davada yer alan ifade tutanaklarında da mevcut olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.Mahkemece; haberde geçen ifadelerin ceza mahkemesi kararında da yer alan ifadeler olduğu, yayın tarihine göre güncel bir haberin verildiği, haberde özle biçim arasında dengenin gözetildiği, bu itibarla davacının kişilik haklarına saldırının mevcudiyetinden bahsedilemeyeceği kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir