muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2988, Karar No: 2013/17392, Tarih: 13.11.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... 21.05.2008 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26.01.2009 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2100, Karar No: 2013/2968, Tarih: 01.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2100 E.  ,  2013/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10774, Karar No: 2019/12453, Tarih: 08.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10774 E.  ,  2019/12453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26/01/2009 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 14/05/2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 25/01/2010 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği ve suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı sanıklarla birlikte gece vakti müştekiye ait iş yerinden hırsızlık yapması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre suça sürüklenen çocuk için hesaplanan 10 yıl olağan ve 15 yıl olağanüstü zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1385, Karar No: 2015/23895, Tarih: 20.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/1385 E.  ,  2015/23895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, www.sahibinden.com adlı internet sitesinde ... marka ... model aracını satışa çıkardığına dair ilan vermesi üzerine katılanın telefondaki irtibat numarasını arayarak aracı almaya talip olması üzerine yapılan pazarlık sonucunda 9.500,00 TL bedel konusunda anlaştıkları ve sözleşme gereğince katılanın 1.500,00 TL kaparoyu sanık adına ... havalesi yoluyla göndermesine karşın sanığın aracı katılana teslim edilmediği gibi peşin aldığı parayı da iade etmeyerek kayıplara karıştığının iddia ve kabul olunması karşısında; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326. maddesi gereğince sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3520, Karar No: 2019/14143, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3520 E.  ,  2019/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/06/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde, 21.09.1991-13.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, dayanışma aidatı ödediği Petrol-İş Sendikası ile davalı arasında akdedilen Toplu İş Sözleşmesi bulunduğunu, işverenin 31.08.2004 tarihinde işten çıkış ve işe giriş yaptığını, bundan sonra hak ettiği yıllık izinleri yeni işe girmiş bir işçi gibi hesaplayıp eksik kullandırdığını, oysa müvekkilinin aynı işverenin aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, müvekkili adına ... İş Mahkemesi'nin 2007/502 Esas-2008/609 Karar sayılı kıdem teşvik primi davasında müvekkilinin kıdem süresinin ilk işe giriş tarihinden itibaren dikkate alınması gerektiğine karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, 4857 sayılı Yasa'nın emredici nitelikteki 54. maddesine göre müvekkilinin ilk işe girdiği tarih dikkate alınarak kıdemi ve buna bağlı olarak yıllık izninin hesaplanması gerektiğini ileri sürerek; yıllık izin ücreti ile yıllık izin ücretinin TİS 15/A-B maddeleri gereğince davalı işverence ödenmemesi nedeni ile gecikme ücretinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Dairemizin bozma kararından sonra açılan ve birleşen davada ise davacı, 31.07.2013 tarihinden itibaren işlemiş gecikme ücretinin faizi ile birlikte tahsili talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Dairemizin bozma kararından sonra açılan ve birleşen davada ise davacı, 31.07.2013 tarihinden itibaren işlemiş gecikme ücretinin faizi ile birlikte tahsili talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının aynı mahiyetteki ... İş Mahkemesi'nin 2009/623 esas sayılı dosyasında davasından feraget ettiğini, işe giriş tarihinin 01.09.2004 olduğunu, işyerindeki faaliyet konusunun değişmesi nedeni ile rafineri faaliyetinde istihdam edilen tüm personelin iş akdine son verildiğini ve depolama faaliyetinde çalışmak isteyen personelin yeni görevlere müracaat etmesi ile bundan sonra yapılacak seçim çerçevesinde yeni işe alınacak personelin belirlenmesine karar verildiğini, bu çerçevede Petrol-İş Sendikası ile yeni şartlara uygun bir toplu iş sözleşmesi de yapıldığını, iş akdi o dönem feshedilen işçilere haklarının ödendiğini, kıdem olarak 01.09.2004 tarihinin esas alınarak uygulandığını, ayrıca paket ödemesi de yapıldığını, kağıt üzerinde bir feshin söz konusu olmadığını ve davacının 31.08.2004 tarihli ibraname ile müvekkilini ibra ettiğini savunmuştur.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 24.04.2018 tarih, 2017/6315 Esas-2018/9206 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; gecikme ücreti alacağının reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, söz konusu alacağın cezai şart niteliğinde olmasından dolayı Borçlar Kanunu uyarınca uygun bir indirim yapılarak hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Bozma ilamında gecikme ücreti alacağının cezai şart niteliğinde olduğu ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 182. maddesi uyarınca uygun bir indirim yapılarak hüküm altına alınması gerektiği ifade edilmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davalardaki gecikme ücreti alacaklarından %30 oranında bir indirime gidilerek alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Asıl davanın ve özellikle ek davanın açılış tarihleri dikkate alındığıda yapılan indirimler çok az olup, daha fazla oranda indirim yapılmalıdır.

3- Kabule göre davalı lehine hükmedilen red vekalet ücreti de hatalıdır. Takdiri indirim dışındaki reddedilen miktara göre vekalet ücreti hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

4- Davacının, asıl davadaki ıslah dilekçesi incelendiğinde, davayı gecikme ücretinin net olarak hesaplandığı rapor doğrultusunda ıslah ettiği anlaşılmış olup, HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak, asıl davadaki gecikme ücretine brüt tutar üzerinden hükmedilmesi de hatalıdır.

F)SONUÇ:

3- Kabule göre davalı lehine hükmedilen red vekalet ücreti de hatalıdır. Takdiri indirim dışındaki reddedilen miktara göre vekalet ücreti hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

4- Davacının, asıl davadaki ıslah dilekçesi incelendiğinde, davayı gecikme ücretinin net olarak hesaplandığı rapor doğrultusunda ıslah ettiği anlaşılmış olup, HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak, asıl davadaki gecikme ücretine brüt tutar üzerinden hükmedilmesi de hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının davacıya, davacı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4055, Karar No: 2009/7160, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4055 E.  ,  2009/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve 2/B uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve bakanlık tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi ... Köyünde zilyetliğinde bulunan taşınmazın 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre 2005 yılında yapılan ve 31.05.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları içine alındığını belirterek orman sınırları dışına çıkarılması istemi ile 6 aylık askı ilan süresi içinde dava açmıştır. Yargılama sırasında tesis kadastrosu yapılmış ve konusu yerler ile etrafına 308 ada 1 parsel numarası verilmiştir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması nedeni ile davanın kabulüne, ... bilirkişi krokisinde 1743.55 m2 ve 3000.48 m2 olarak belirtilen taşınmazla ilgili olarak orman kadastro çalışmasının iptaline ,bu taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... yönetimi ve davalı bakanlık tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6 aylık ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

Dava, 6 aylık ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamından ... ... Köyünde yapılan orman kadastro çalışmasına çok geniş yüzölçümlü olarak orman sınırları içine alınan taşınmazın çeşitli bölümlerine gerçek kişiler tarafından çok sayıda dava açılmış ve mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi yapılmak üzere daireye gönderilmiş, dairemizin değişik tarihlerdeki iade kararları ile tüm dosyalarda dava konusu olan taşınmazların orijinal memleket haritası üzerinde kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle bulundukları yerlerin gösterilmesi istenmiş ve mahkemenin 2005/375 (Dairemizin 2009/4067) sayılı dosyası klavuz kabul edilerek bu dosya üzerinde iade gereği uzman orman ve fenni bilirkişiler tarafından yerine getirerek orijinal memleket haritası üzerinde (kadastro paftası ile çakıştırılmış olarak) çekişmeli taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Orman kadastrosuna itiraz davasının yargılaması sırasında ... köyünde 2006 yılında tesis kadastrosunun yapıldığı, 2004 yılında orman kadastro sınırları içine alınan ve bazı bölümleri hakkında orman kadastrosunu itiraz davaları devam eden taşınmaza 308 ada 1 parsel numarası verilerek ve yüzölçümü de 31.714.344.44 m2 olarak hesaplanıp tesbit tutanağı düzenlenmeden 3402 sayılı yasanın 22/4 maddesi gereğince işlem yapılarak tapu kütüğüne aktarılarak 2.6.2006 tarihinde tapu siciline orman niteliği ile tescil edildiğinden davaya konu taşınmazın bulunduğu yer 308 ada 1 sayılı parselin kadastro çapı içinde gösterilmiştir. Bu memleket haritası üzerinde yapılan incelemede ,kadastro paftasında ada parsel numarası verilerek şahıslar adına tesbit edilen taşınmazların bir bölümünün memleket haritası da açık renkli alanda kaldıkları ancak sık olarak ibreli ve yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu, yeşile ... alanlarda ise kısmen 5-20 metre boyunda kısmen de 0.5- 2 metre boyunda ... ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği, bir kısmında ise orman ağaçlandırma sahası olarak yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

"6831 Sayılı Yasanın 17/2.maddesinde orman içi açıklıkların özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği belirtilmiştir. 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı", aynı yönetmeliğin 26/j maddesinde ise "orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı", aynı medenin 2.fıkrasında ise ‘"orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını kaldırmayacağı " konusunda hükümler öngörülmüştür.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda bu dosyada davaya konu taşınmazların eski tarihli resmi belgelerde açıklık alanda kaldığı açıklanmakta ise de 90 nolu orman dışı iç poligona bitişik halde bulunan bilirkişi krokisinde (A) ve (B) işaretli bölümlerin orijinal memleket haritası üzerinde işaretlendikleri yerin kısmen açık renkli kısmen de yeşil renkli alanda kaldıkları, açık renkli alan olmasına rağmen ibreli ve yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu, 90 nolu iç poligon ile birlikte davalı taşınmazların 4 yönden tahdit içindeki ormanlık alan ile çevrili oldukları, memleket haritasında gerek yeşile ... gerekse açık renkli alanlarda ibreli ve yapraklı ağaç rumuzlarının sık olarak yer aldığı, çekişmeli taşınmazların tamamının etraftaki 5-20 metre rumuzlu ... ağacı rumuzlu ormanlık alanın devamı niteliğinde bulunduğu, doğal eğimlerinin yüksek olduğu ve orman sayılan yerlerden olduğu, ayrıca davacının 6831 Sayılı Yasanın 11/1 maddesinde anılan ve orman kadastrosuna itiraz davası açmanın koşulu olan "hak sahipliğini" de kanıtlayamadığı anlaşıldığından çekişmeli taşınmazların tamamının orman sayılan yerlerden olması nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kabulü yolunda kurulan hüküm doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Orman Yönetimi ile ... ve Orman Bakanlığını temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 30.04.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2924, Karar No: 2022/6489, Tarih: 06.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2924 E.  ,  2022/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : BURSA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın feragat nedeniyle reddine ilişkin verilen kararın davalı ... vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar yasal süre içerisinde davalı ... vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I. DAVA

Davacılar, .... mirasbırakan ...’un 1959 yılında ölümü üzerine geride çocukları ..., ... ve ...’nin mirasçı olarak kaldığını, 121 ada 6 ve 7 parsel, 101 ada 146 ve 147 parsel sayılı taşınmazlar kök mirasbırakan ...’a ait iken 1995 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda taşınmazların mirasçılardan .... ve.....adına tespit edildiğini, işlemin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakan ... ....... adına tesciline karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında kök mirasbırakan ... ......'un terekesine Bursa 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/268 E., 2019/1126 K. sayılı ve 14/01/2020 kesinleşme tarihli kararı ile ... temsilci olarak atanmış, 18/03/2021 tarihli celsede davadan feragat ettiklerini bildirmişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ... ve ..., aşamada alınan beyanlarında davayı kabul ettiklerini belirtmişler, ... ve dava dışı ..., hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III.    İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bursa 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/1524 Esas, 2022/86 Karar sayılı kararıyla; feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, dava dışı ... vekilinin 18.05.2021 tarihli vekalet ücretine yönelik tavzih talebinin kabulü ile 2.040,00 TL vekalet ücretinin davalı ...’e ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece dava konusu taşınmazların başında keşif yapıldığını, sonrasında bilirkişi raporu ile değerlerinin tespit edildiğini, aşamada davacıların ve tereke temsilcisinin feragat beyanları üzerine davanın reddine karar verildiğini, ancak Mahkemece nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu, bu aşamadan sonra Mahkemece yapılacak işin Harçlar Kanunu’nun 16.maddesi uyarınca harcı tamamlatmak olduğunu, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, ayrıca hak ve borçların tavzih yoluyla düzeltilmesinin mümkün olmadığını, davacılar tarafından davalı olarak gerekçeli kararda ismi geçen ...’e karşı usulünce açılmış bir davanın bulunmadığını belirterek, hükmün düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç