muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15044, Karar No: 2014/9460, Tarih: 09.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15044 E.  ,  2014/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2011/673-2013/412

Davacı H.. D.. vekili Avukat B. D...tarafından, davalılar M.. T.. vd. aleyhine 30/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı M.. T.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın ve internet yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı M.. T.. yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, anılan davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... Güncel Gazetesi ile bu gazeteye ait internet sitesinde yapılan haberlerde, kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiasıyla manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu haberin, 2-B uzmanı olarak bilinen davacıyla ilgili kamuoyunun merak ettiği sorulara cevap vermek amacıyla yapıldığını, davacının bu konuyla ilgili tutum ve davranışlarının eleştirildiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, yazı işleri müdürü olan davalı F.. Y..'a husumet düşmeyeceğinden bahisle istemin reddine, dava konusu haberde kullanılan kimi ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle, imtiyaz sahibi olan davalı M.. T.. yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya incelendiğinde, davacının 2-B alanında yapmış olduğu çalışmalarla ismini duyurduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu haberde ise, davacının 2-B kapsamında kalan arazilerle ilgili takındığı tavrın arazi sahiplerini mağdur ettiği belirtilerek, davacının tutum ve davranışları eleştirilmiş, bu konuyla ilgili vatandaşların şikayetleri dile getirilmiş, kamuoyunun cevabını merak ettiği sorulara davacının yanıt vermesi istenmiştir. Eleştiride bulunmak, basının Anayasal görevleri arasındadır. Davacının yaptığı iş gözetildiğinde, sert ve kırıcı da olsa bu ağır eleştirilere katlanması gerekir. Güncelliği de bulunan böyle bir olayın habere konu edilmesinde hukuka aykırılık yoktur. Yapılan değerlendirmeler sırasında kullanılan sözler de olayın gösterdiği özelliklere ve anlatılmak istenen amaca uygundur.

Şu halde, genel anlamda eleştiri sınırları ve basın özgürlüğü içerisinde kalan dava konusu haberin hukuka uygun olduğu gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davalı M.. T..'nin manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalı M.. T..'nin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3225, Karar No: 2019/6322, Tarih: 27.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3225 E.  ,  2019/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 26.04.2013 tarih ve 2012/119-2013/442 sayılı hükmünün CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun 142/1-a, 143, 35/2, 31/2, 62. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine

Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 26.04.2013 tarih ve 2012/119-2013/442 sayılı hükmünün CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkûmiyetine ilişkin hüküm, müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

12.11.2018 tarihli tebliğname sırasında uygulanması gereken Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 09.02.2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararında düzenlenen Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümlerin beşinci maddesinde “Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyalarının tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır" hükmünün yer aldığı, ilgili maddede belirtilen "ilgili daire" kavramından bu iş bölümüne göre görevli olan dairenin anlaşılmasının gerektiği ve hırsızlık suçuna ilişkin hükmün öncesinde dairemizce de incelenmediği anlaşılmakla; temyiz inceleme görevinin yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevi dâhilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, iki daire arasında görev uyuşmazlığı olduğundan görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4864, Karar No: 2018/12426, Tarih: 08.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/4864 E.  ,  2018/12426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik katılan ... tarafından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılanın eksik ceza verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA ,

2- Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan ve sanık tarafından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılanın eksik ceza verildiğine sanığın ise beraat etmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA ,

3- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ve sanık tarafından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Müşteki ... talimatla alınan 19.12.2012 tarihli ifadesinde zarar verilen tabak, bardak ve televizyonun koğuşun ortak malı olduğu, aralarında para toplayarak aldıklarını belirtmiş olmasına göre, bu husus araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken üç ayrı mahkumiyet karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18071, Karar No: 2022/17867, Tarih: 07.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18071 E.  ,  2022/17867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 10.12.2012 tarih ve 2012/23567 E, 2012/42536 K sayılı kararında, 765 sayılı TCK'nun 102/4. ve 104/2. maddelerine göre öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, suça konu yerde bulunan sabit tesis ve meyve ağaçlarının müsaderesi hususunda bir karar verilmediği, katılan vekilinin müsadere talebi doğrultusunda mahkemece 05.08.2016 tarihli ek kararında müsadere konusunun evrak üzerinden ele alınıp suça konu ev ile meyve ağaçlarının müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla; duruşma açılıp, taraflar duruşmadan haberdar edilerek bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, evrak üzerinde inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2932, Karar No: 2013/6524, Tarih: 15.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2932 E.  ,  2013/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işyerinden ayrıldığını, davalı şirketten herhangi bir alacağı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini istifa suretiyle sonlandırdığı, fazla mesai ücreti talebinin dayanağının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre davalı tanıklarının işyerinde üç vardiya halinde çalışma olduğunu beyan ettikleri,davacı tanıklarının ise birbiriyle tam örtüşmese de bir süre davacının tek başına 06.00-07.00'den akşam 18.00-19.00 saatine kadar çalıştığı bunun dışında ise çift vardiya halinde çalışmasını sürdürdüğünü belirttikleri anlaşılmaktadır.

Bilirkişi raporunda puantaj kayıtlarına göre davacının fazla çalışmasının bulunmadığı mütalaa edilmiştir.Mahkemece de bu değerlendirmeye uygun şekilde fazla mesai ücreti talebinin dayanağının olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Davacının şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili delil listesinde tanık beyanları yanında takograf ve araç takip sistem kayıtlarına dayanmış olup bu husuta Mahkemece bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ilgili kayıtlar getirtilerek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, ulaşılan sonuçlarla puantaj kayıtları kıyaslanarak puantaj kayıtlarının gerçeğe uygun oluşturulup oluşturulmadığı denetlenmeli yine dosya içerisinde yer alan iş sözleşmelerindeki denkleştirme ve 270 saate kadar yapılacak fazla çalışmaların ücrete dahil olduğuna ilişkin hükümler de bu değerlendirmeler esnasında gözönünde bulundurulmalı ve çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Ayrıca, davacı vekili davacının fazla mesai ücreti alacağının ödenmemesi sebebiyle akdi haklı nedenle feshettiği iddiasındadır ki yukarıdaki bentte de belirtildiği üzere fazla mesai ücreti alacağı hakkında Mahkemece eksik araştırma ile sonuca gidilmiştir. Dosya içerisindeki istifa dilekçesi değerlendirilir iken davacının fazla mesai ücreti alacaklısı olup olmadığı hususu göz önünde tutulmalıdır. Ayrıca işverence davacının istifa suretiyle işten ayrıldığı savunması yapmasına karşın bu savunmayla çelişir şekilde davacıya kıdem ve ihbar ödemesi yapıldığına dair ibraname sunulmuş olduğu da dikkate alınmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12189, Karar No: 2023/666, Tarih: 15.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12189 E.  ,  2023/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2013 tarihli ve 2013/404 numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2013/367 Esas, 2015/356 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 YIL hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı olup olmadığı hususunda ek rapor alınması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz isteği; olay yerinin küçük bir yer olması nedeniyle suçun işlenmesine uygun olmadığına, bu durumun keşif yapılarak belirlenebileceği nazara alınmadan keşif isteminin reddedildiğine, mağdurenin ifadesine itibar edilip edilemeyeceği hususunda rapor alınması gerektiğine, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın olaydan önce de var olduğuna, olay nedeniyle bozulmadığının düşünüldüğüne, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın olaya bağlı mı yoksa adli makamlara gidip gelmeleri, olaya ilişkin bilgilerinin alınması gibi etkenler nedeniyle mi bozulduğunun belirlenmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun evinin mağdurenin evinin üstünde olması nedeniyle mağdurenin evinin balkonuna demir yapıldığı için taraflar arasında önceki yıllara yayılan husumet bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen ... ile mağdurenin komşu oldukları, olay günü mağdure ile suça sürüklenen çocuğun apartman girişinde karşılaştıkları, suça sürüklenen çocuğun mağdureye 'Sana şeker vereyim.' diyerek kendi evine çağırdığı, olay tarihinde beş yaşında olan mağdurenin suça sürüklenen ... ile birlikte evlerine gittiği, evde o sırada başka kimsenin olmadığı, suça sürüklenen çocuğun kendi pantolonunu ve mağdurenin pantolonunu çıkartarak cinsel organını mağdureye sürttüğü, mağdurenin ağlaması üzerine onu bıraktığı, evine giden mağdurenin olayı ailesine anlattığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.06.2014 tarihli raporuna göre mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesi ve bu tespitin Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre suç tarihinden altı ay geçtikten sonra yapılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suça sürüklenen ... hakkında kurulan hükümde; mağdurenin olayın hemen ardından yaşadıklarını annesi katılan ...'ya anlatması, aşamalardaki beyanlarının istikrarlı olması, hakkında

düzenlenen sosyal inceleme ve ruh sağlığı raporlarına göre soyut düşünme yeteneğinin gelişmemesi nedeniyle olayı kurgulama düşüncesi geliştirmesinin zor olduğu ve olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilerek suça sürüklenen çocuğun eylemi ile ruh sağlığındaki bozulma arasında illiyet bağı kurulduğu anlaşıldığından, beyanlarına itibar edilip edilmeyeceğine ve ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuğun eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığına dair yeni raporlar alınmasına gerek olmaması, öne sürülen husumet iddiasının ilk kez kovuşturma evresinde dile getirilmesi, dosya arasındaki delillerin suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması için yeterli olması nedeniyle olay yerinde keşif yapılması talebinin suçun sübutunun keşif ile tespit edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle mahkemece reddedilmesinin yerinde olması karşısında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2013/367 Esas, 2015/356 Karar sayılı kararında suça sürüklenen ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14387, Karar No: 2011/13685, Tarih: 19.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/14387 E.  ,  2011/13685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ve diğerleri aleyhine 12/04/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı kira kaybının tazmini istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 11/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, müşterek malikleri oldukları 10 numaralı dairenin, bir alt katta 6 numaralı dairede oturan dava dışı ...’nin mutfağında bulunan davlumbaz çıkışına boru bağlayarak bütün kış soba yaktığını, bacaların hatalı inşa edilmesi nedeniyle tahliye olamayan duman ve isin dairelerine dolarak ev eşyalarının kullanılamaz hale geldiğini, eşya zararına ilişkin olarak Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/376 Esas sayılı dosyasından alınan bilirkişi raporunda davalıların kusurlu olduklarının tespit edildiğini belirterek iki yıllık kira kaybına ilişkin zararının tahsilini istemiştir.

Karamürsel Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/376 E–2006/594 K sayılı dosyasında davacıların, 6 numaralı daire sahibi dava dışı ... ile birlikte davalılar aleyhine eşya zararına ilişkin maddi tazminat isteminde bulundukları, yargılama sonunda ... yönünden bina malikinin sorumluğu uyarınca davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine ve ihbar olunan adi ortaklık yönünden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir.

Dosya içerisine alınan Karamürsel Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/13 D. İş sayılı tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda projede bulunmasına rağmen dava dışı ...’ye ait 6 numaralı dairenin mutfak boruları için çatıya kadar müstakil baca yapılmadığı, davacılara ait 10 numaralı dairenin bacasıyla bağlantılı olduğu tespit edilmiştir. Eşya zararına ilişkin olarak kesinleşen Karamürsel Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/376 E–2006/594 K sayılı dosyasında keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da zararın hatalı imalattan kaynaklandığı belirtilmiştir. Şu halde, davalıların projeye aykırılık nedeniyle kusurlarının bulunup bulunmadığı araştırılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, müşterek müteselsil sorumlulardan öncelikle dava dışı bina malikinin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Mahkemece, davalı ...-...-... adi ortaklığı yönünden taraf ehliyeti olmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Davacılar replik dilekçesi ile ortak girişimi oluşturan ... Müş. Hiz. AŞ, ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Müh. Müş. Müt. Ltd. Şti’ne davanın yöneltilmesini istemiştir. Ortak girişimin ayrı bir tüzel kişiliği bulunmamakta ise de, ortak girişimi oluşturan tüzel kişilere ayrı ayrı husumet yöneltilebilir. Davacıların isteği de bu yönde olmasına rağmen ortak girişim yönünden taraf ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.