muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7619, Karar No: 2024/8650, Tarih: 18.09.2024

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/653 E., 2022/6037 K. sayılı kararıyla; davacının tam gün süreyle çalıştığı iddiası karşısında, çalışırken kimden emir ve talimat aldığı, çalışma şeklinin nasıl olduğu, gün içinde hangi işlerle uğraştığı, ifadelerden 48 daireden oluştuğu belirtilen sitede,davacının her gün düzenli şekilde çöp toplama, apartman iç ve dış bölgelerinin temizliğini yapma ve şekli, kalorifer yakma, apartman sakinleri için alışveriş yapma, market ihtiyaçlarının alımı gibi işlerini karşılama gibi hizmetleri yerine getirip getirmediği hususları araştırılmalı, davacının yaptığı iş, davalı işyerinde hangi işleri yaptığı somutlaştırılarak periyodik olarak hangi sıklıkta (saat/gün/ay) yapıldığı ve bunun için ne kadar zaman harcandığı araştırılmalı, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan çalıştığını iddia ettiği sitede kaç daire olduğu araştırılmalı, davaya konu sitenin kömür yakılan merkezi kalorifer sistemiyle mi yoksa doğal gaz vasıtasıyla mı ısıtıldığı, sonradan doğal gazlı sisteme geçilip geçilmediği, sitenin kalorifer tesisatının çalıştırılmasından davacının sorumlu olup olmadığı, bu konuda ateşçi belgesinin olup olmadığı araştırılmalı, davacı ve davalı tarafların gösterdiği tanık beyanları ile yetinilmeyip, apartmanda uzun süre ikamet edenler arasından davacının hizmetlerini bilebilecek durumdaki kat maliki olmayan sakinlerinden de kanaat edinmeye elverişli sayıda tanık dinlenilmeli, keza civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan, mahalle muhtarı veya azaları tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak, uzun yılları kapsayan bu bilgilerinin doğruluğu konusunda tanıklar özenle dinlenilmeli ve bu yöndeki beyanları buna göre irdelenmeli, gerekirse, bu hususlar dinlenen bu tanıklara ayrıntılı şekilde açıklattırılmalı, buna göre davacının kısmi zamanlı çalışma durumunun günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliğine göre eylemli çalışmanın var olup olmadığı, sürekli veya kesintili olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir, gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Apartman Yönetiminin 28.07.2015 tarihinde oluşturulduğu, bu tarih itibariyle fiilen binada 4 kişinin oturduğu, diğer dairelerin ise müteahhit firma olan ... Yapı Şirketi ve ... adına kayıtlı olduğu, davacının ikametgah kayıtlarına göre 08.07.2015 tarihinde davalı apartmanın kapıcı dairesine taşındığı, davalı apartmana ait karar defterinde 28.07.2015 günlü bina görevlisi alınması ile ilgili kararın bulunduğu, bu itibarla davacının 08.07.2015 tarihinde davalı apartmanda çalışmaya başladığı, dinlenilen tanık beyanlarından iki bloktan oluşan davalı sitenin çöplerinin alınması, bahçe bakımının ve bina temizliğinin yapılması ve kış aylarında belirli aylarda ısınma sisteminin çalıştırılması görevini ifa ettiği, bu çalışmalarının 19.01.2024 tarihli bilirkişi raporunda ayda kaç güne tekabül ettiğine yönelik rapor tanzim edildiği, buna göre davacının davalı apartmanda bulunan kapıcı dairesine ilk taşındığı tarih olan 08.07.2015 tarihinden 30.11.2015 tarihine kadar ayda 12 gün; 01.11.2015-06.12.2015 tarihleri arasında ayda 15 gün ve 01.07.2016-13.07.2016 tarihleri arasında ayda 30 gün üzerinden asgari prime esas kazançla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı kanısına varılmakla davanın kısmen kabulüne, davacının davalı apartmana ait ... sicil numaralı iş yerinde; 08.07.2015-30.11.2015 tarihleri arasında ayda 12 gün, 01.11.2015-06.12.2015 tarihleri arasında ayda 15 gün üzerinden ve 01.07.2016-13.07.2016 tarihleri arasında ayda 30 gün üzerinden asgari prime esas kazançla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece eksik inceleme ile hazırlanmış bilirkişi raporunu esas alarak hüküm tesis edildiğini, kısmi çalışma kabul edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının çalışmalarının tam ve kesintisiz olduğunu ifadesine itibar edilmemesi gereken tanık anlatımlarının esas alınmasının hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2-Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, bildirilmeyen eksik günler nedeniyle Kurumun sorumlu tutulmasının mümkün bulunmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, davalı işverene ait defter ve belgeler, tanıkların beyanlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1587, Karar No: 2006/5243, Tarih: 10.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/1587 E.  ,  2006/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 9.11.2000 tarihinde davalıdan satın almış olduğu 2001 model ... marka Megane tipindeki aracın 16.2.2004 tarihinde arızalanması sonucunda motorunun değiştirildiğini, ... süresi dışında üretim hatasından oluşan gizli ayıp nedeniyle yetkili servise 8.281.317.290 TL ödemek zorunda kaldığını, ayrıca onarım süresince aracını kullanamaması nedeniyle de 448.000.000 TL taksi ücreti ödediğini ileri sürerek, toplam 8.729.317.290 TL’nın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aracın ... süresinin geçtiğini, zorunlu periyodik bakımların yetkili servislerde yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... süresi dolduktan sonra oluşan arıza gizli ayıp niteliğinde bulunsa da, aracın periyodik bakımlarının davalıya bağlı yetkili servislerde yaptırılmamış olması nedeniyle ortaya çıkan arızadan davalının sorumlu tutulamayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, aracın ... süresinin geçtiğini, zorunlu periyodik bakımların yetkili servislerde yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... süresi dolduktan sonra oluşan arıza gizli ayıp niteliğinde bulunsa da, aracın periyodik bakımlarının davalıya bağlı yetkili servislerde yaptırılmamış olması nedeniyle ortaya çıkan arızadan davalının sorumlu tutulamayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

9.11.2000 tarihinde davacı tarafından davalıdan satın alınan aracın 14.2.2004 tarihinde 57.644 km’de iken yolda arızalanması nedeniyle motorunun değiştirildiği, davacının yetkili servise 8.281.317.290 TL ödediği anlaşılmakta olup, davacı ... süresi dışında oluşan gizli ayıp nedeniyle yapmak zorunda kaldığı masrafın tahsilini istemiş, davalı ise ... süresinin bitmesinden sonra yaşanan olay nedeniyle onarım bedeli talep edilemeyeceğini savunmuştur. Mahkemece araçta meydana gelen arızanın gizli ayıp niteliğinde olduğu kabul edilmekle birlikte, aracın periyodik bakımlarının yetkili serviste yapılmamış olması nedeniyle davalının sorumlu tutulamayacağına karar verilmiştir. Dosyada mevcut olan ... Teknik Üniversitesi Otomotiv Anabilim Dalı öğretim üyelerinden alınan 10.6.2005 tarihli bilirkişi raporunda, motor gövdesi ve yataklarında yapılan incelemede aracın yağsız ve susuz çalıştırıldığı konusunda herhangi bir ize rastlanılmadığından ve aracın yağsız kalması sorunu olmadığından araç bakımlarının yetkisiz serviste yapılmasının olaya etkisinin söz konusu olmadığı gibi, kullanıcı hatası da bulunmadığı, henüz 57.000 km çalışmış olan motorda subab kırılmasının beklenmeyen bir arıza olduğu ve üretim hatası olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilmiş, 21.9.2005 tarihli ek raporda da, kullanıcı hatası olmadığı ve yetkisiz serviste bakım yapılmış olmasının, olayın meydana gelmesinde etkisinin bulunmadığı hususu tekrarlanmıştır. Her ne kadar davacı tarafından sadece 40.345 km’de iken araca yetkili serviste bakım yaptırılmış olup, diğer periyodik bakımların yetkili servis dışında yaptırıldığı anlaşılmakta ise de, az yukarda açıklanan teknik bilirkişi raporu gereğince bu durumun motorun değiştirilmesini gerektirecek subab kırılması arızasının oluşmasında etkisinin bulunmadığı belirlen- diğinden, mahkemece ... süresi dışında da olsa araçta meydana gelen gizli ayıp nedeniyle davacının uğramış olduğu zararın tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde salt aracın periyodik bakımlarının yetkili serviste yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 10.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20284, Karar No: 2018/7421, Tarih: 17.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/20284 E.  ,  2018/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/04/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Köyü 105 ada 21 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara ... Bakanlığınca yayınlanan yapı yaklaşık birim maliyetleri hakkındaki tebliğe göre m² birim fiyatı uygulanıp yıpranma payı da düşülerek, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 17/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8937, Karar No: 2009/10041, Tarih: 30.09.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/8937 E.  ,  2009/10041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapusunun iptali ile kıyı olarak terkini isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, çekişme konusu taşınmazın kadastro tesbiti 04.10.1967 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 09.04.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklindedir.

Diğer taraftan, 5841 Sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise “bu kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği 04.10.1967 tarihi ile davanın açıldığı 09.04.2008 tarihi arasında Kadastro Kanununun değişik 12. maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gereken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.09.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10682, Karar No: 2022/14615, Tarih: 09.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10682 E.  ,  2022/14615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Dava, yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkindir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 24 ve 2 inci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20 inci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca İlk Derece Mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

İlk Derece Mahkemesince 14.....2022 tarihli kararda temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi üzerine davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının; yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkin davanın yeni ve bağımsız bir dava olduğu da dikkate alındığında belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE,

09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9249, Karar No: 2017/498, Tarih: 30.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/9249 E.  ,  2017/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Hüküm verilmesine yer olmadığına

Gelir İdaresi Başkanlığının 15.07.2009 tarih, 6228/4992 sayılı mütaalası ile ilgili olarak sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan zamanaşımı süresince dava açılması mümkün görülmüştür.

UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada, dosya içerisinde bulunan 29.07.2009 tarihli iddianamenin, sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme şeklindeki eylemine ilişkin olduğu cihetle, tebliğnamedeki bu hususa ilişen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesi ile verilen "hüküm verilmesine yer olmadığına" dair kararın, CMK'nın 223. maddesine göre hüküm niteliğinde olmadığı ve temyiz niteliği bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4012, Karar No: 2022/14276, Tarih: 07.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4012 E.  ,  2022/14276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “ değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken; yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda sanığın gece vakti şikayetçiye ait evin kiler kısmına girerek 9 çuval buğdayı çalması biçimindeki eyleminde, anılan maddenin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın cezasında indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12125, Karar No: 2013/15915, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12125 E.  ,  2013/15915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava (değerlendirme) tarihi olan 11.11.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 1016 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 1016 parsel sayılı taşınmazın 11.11.2011 olan değerlendirme tarihi ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak belgelerin ve cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından,

4-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.