muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2141, Karar No: 2016/2871, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2141 E.  ,  2016/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Selendi Sulh Hukuk, İstanbul 4. Sulh Hukuk ve Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uyuşmazık, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Selendi Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.11.2007 tarih ... E. - ... K. sayılı ilâmı ile ... kısıtlanarak kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Selendi Sulh Hukuk Mahkemesince, dosyanın re'sen incelenmesinde 19.06.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yerleşim yeri değişikliğine izin ve yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının 2015 yılında mezun olduğu, yurt ve üniversite ile ilişiğinin kesilmiş olduğu ve kısıtlının ''..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." 412. maddesinde de; “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.”

Kısıtlının, Selendi Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.11.2007 tarih ... E. - ... K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, o tarihten itibaren vesayetin aynı mahkemece takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmaksızın Selendi Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle yerleşim yeri değşikliğine izin ve yetkisizlik kararı verildiği, Avcılar İlçe Emniyet Müdürlüğünün 11.11.2015 tarihli yazısından kısıtlının 2015 yılında "..." adresinden ayrıldığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın Selendi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Selendi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5800, Karar No: 2015/11635, Tarih: 14.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5800 E.  ,  2015/11635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, suça sürüklenen çocukların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikil cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek mahkûmiyetleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri, katılan vekili el O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 09.12.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... geldi. Huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup kendisi hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık ... 2 sayfalık yazılı savunma dilekçesi sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 23.12.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü,29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin 13.01.2012 tarihli müracaat beyanında, suça sürüklenen çocuk ...'la 2010 yılı Haziran ve Ağustos ayları ile 08.01.2012 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ...'le 2010 yılı Eylül ayında ve 2011 yılı Şubat aylarında suça sürüklenen çocuk ... ile 2011 yılı yaz aylarında ilişkiye girdiğini beyan ettiği ve kovuşturma sırasındaki beyanlarında da benzer şekilde olay tarihine ilişkin açıklamalarda bulunduğu anlaşılmakla, mağdurenin suça sürüklenen çocuklarla cinsel ilişkiye girdiği tarihlerin kesin şekilde tespit edilmesinden sonra TCK'nın 73/1. maddesinde öngörülen altı aylık şikayet süresi de dikkate alınarak suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında ... Çocuk Koruma ve Uygulama Araştırma Merkezinde Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddelerine göre oluşturulmayan kurulca düzenlenen ... günlü raporda, mağdureye "kronik travma sonrası stres bozukluğu" tanısı konulmuş olup ruh sağlığının bozulduğu ve bu bozulmanın yanlızca bir eyleme bağlanamayacağı eylemlerin her birinin ruh sağılığını ayrı ayrı etkileyeceği, çocuğun ruh sağlığındaki bozulmanın hangi eylemden kaynaklandığının saptanamadığının bildirilmesi karşısında, olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulacak heyetten rapor alınmasından sonra TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri ve sonucuna göre lehe kanunun tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de,

Dosya içerisindeki mağdurenin ruh sağlığı ile ilgili raporda, ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuklardan hangisinin eyleminden kaynaklandığının saptanamadığının bildirilmesine karşılık, sanığın eylemlerinin değerlendirilmediğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların fiillerinin mağdurenin rızası ile gerçekleşmesi nedeniyle bu eylemlerin mağdurenin ruh sağlığını bozmayacağının kabul edilmesi ile sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, suça sürüklenen çocuklar müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile sanığın duruşmalı inceleme sırasındaki savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

14.12.2015 tarihinde verilen işbu karar 23.12.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/5762, Karar No: 2015/24236, Tarih: 09.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5762 E.  ,  2015/24236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/393383

MAHKEMESİ : Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/316 (E) ve 2014/401 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, eksik incelemeye, savunma hak- kının kısıtlandığına ve suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görül- mediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9803, Karar No: 2022/4087, Tarih: 24.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9803 E.  ,  2022/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla duruşma günü olarak saptanan 24.05.2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ...ile temyiz edilen davacılar vekili Avukat... geldiler, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan babaanneleri ... ’ın maliki olduğu 936 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümün intifa hakkını uhdesinde tutup çıplak mülkiyetini davalı torununa satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücünün bulunmadığını, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakanın sağlığında tüm çocuklarına ve torunlarına eşit bir şekilde yaklaştığını, mal varlığını da iyiniyet çerçevesinde paylaştırmaya çalıştığını, bu doğrultuda kendine olduğu gibi, davacılara da kazandırmalarda bulunduğunu, temlikin paylaştırma amacıyla yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakan tarafından davacılara da temlik yapıldığı, mirasbırakanın amacının mal kaçırma olmayıp, paylaştırma iradesi ile hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakan tarafından davacılara da temlik yapıldığı, mirasbırakanın amacının mal kaçırma olmayıp, paylaştırma iradesi ile hareket ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Mahkemece, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm tesis edildiğini, eldeki davada diğer mirasbırakan ...tarafından davacılara yapılan temliklerin göz önüne alınamayacağını, çünkü eldeki davanın mirasbırakan ...’ın mirasına ilişkin olduğunu, mirasbırakan tarafından davacı ...’ya yapılan devrin mirasbırakanın mal paylaştırma amacıyla hareket ettiğini göstermeyeceğini, mirasbırakanın dava dışı kızı ...’e 7 parsel sayılı taşınmazdaki payını devrettiğini, bu temlike ilişkin açılan Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesindeki davanın kabul ile sonuçlandığını, mirasbırakanın davalının kardeşine de Çankaya ilçesindeki 2 nolu bağımsız bölüm ile İzmir 'de 4 adet parsel ve 1 adet bağımsız bölüm olmak üzere temlikler yaptığını, bu muvazaalı işlemler nedeni ile de dava açıldığını ve bu taşınmazlar yönünden de kabul kararı verildiğini, mirasbırakanın mal varlığını davacılara değil, davalıya, davalının annesi ve kardeşine devrettiğini, mirasbırakanın davacılardan mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğini, ayrıca yapılan temlikin davacıların saklı payını zedelediğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 01/10/2021 tarihli ve 2020/1119 Esas 2021/1326 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 936 ada 3 parsel, zemin kat 4 nolu bağımsız bölümün, mirasbırakan tarafından temlik tarihinde mirasçısı olmayan torunu davalı ...'e yaptığı devir bakımından paylaştırma savunmasının dinlenmesine olanak bulunmadığı, diğer taraftan, tanık anlatımlarına göre mirasbırakanın devir tarihinde torununa taşınmazını devretmesini gerektirir bir nedenin de olmadığı gibi işlem tarihinde 22 yaşında olan ...'in taşınmazı bedelsiz devraldığı, temlikin mal kaçırmak amacı ile yapıldığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının HMK’nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Bölge Adliye Mahkemesince delillerin hatalı değerlendirilerek hüküm tesis edildiğini, mirasbırakanın torunları arasında ölmeden önce adil bir şekilde mal paylaşımı yapma iradesi olduğunu, buna rağmen, İstinaf mahkemesince temlik tarihinde davalının mirasçı olmadığı gerekçesi ile paylaştırma savunmasına itibar edilmemesinin doğru olmadığını, mirasbırakanların torunları arasında ayrım gözetmeksizin bir paylaştırma yaptıklarını, yine mirasbırakanların haksızlık olmasın diye çocukları arasında da hak dengesini gözetir paylaştırma yaptıklarını, bu kapsamda Ankara’daki 27 parsel sayılı taşınmazdaki 6 adet taşınmazdan iki tanesinin davacıların babası Kaya'ya, iki tanesinin davalının annesine devredildiğini, tüm devirlerin hak dengesini gözetir bir paylaştırma için yapıldığını, mirasbırakanın amacının mal kaçırmak olsaydı diğer torunlarına devir yapmayacağını, taşınmazın kira gelirini ölümüne dek mirasbırakanın aldığını, davalının mirasbırakanın hastalığında ve yaşlılığında mirasbırakan ile ilgilendiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil,olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre Bölge Adliye Mahkemesince kararın (IV./3.) no.lu paragrafında yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davacılar vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 17.990,67 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına, 24/05/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7600, Karar No: 2016/7705, Tarih: 09.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/7600 E.  ,  2016/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/11/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, .. diş hekimi olduğunu, davalı şirkete ait internet sitesinde 18/05/2013 tarihinde yayınlanan " .. " başlıklı haber nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davaya konu haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının yaptığı operasyonların çene kırığına neden olduğu şeklindeki, davacının adına yer verilerek yapılan haberin, gerçeği yansıtmayıp davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek şekilde yayınlandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.