muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8919, Karar No: 2013/2930, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8919 E.  ,  2013/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, dair Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2009 gün ve 2008/251 Esas, 2009/34 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerekli olduğu halde, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin 25.07.2008 tarihli raporunun suç tarihinden itibaren 6 ay geçmeden verilmesi ve raporu düzenleyen kurulda çocuk psikiyatri uzmanı bulunmadığının anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/5-56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden, bir çocuk psikiyatri uzmanın zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, hüküm kurulması gerekirken usulüne uygun teşekkül etmeyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 25.07.2008 tarihli raporuna itibar edilerek TCK.nın 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılması karşı temyiz olmadığından; gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 22.04.2008 yerine 22.04.200 olarak yanlış yazılması ise mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübûtu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6726, Karar No: 2019/1474, Tarih: 05.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6726 E.  ,  2019/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58/9, 63 maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan sanık hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanunun 62/1 maddesi gereğince indirim yapılırken "6 yıl 10 ay 15" gün yerine "5 yıl 22 ay 15 gün" hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/25006, Karar No: 2025/1677, Tarih: 04.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/25006 E.  ,  2025/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/287 E., 2022/463 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı ve sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.Yargıtay Bozma İlamı

Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli, 2015/385 Esas, 2016/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a Muhalefet (6136 sayılı Kanun) suçundan anılan Kanun'un 15/4. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesi gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.02.2022 tarihli ve 2021/10398 Esas, 2022/4046 Karar sayılı kararı ile ''6136 sayılı Yasanın 15/4 maddesinde öngörülen cezanın miktarı itibariyle ön ödeme kapsamında olmasına karşın, TCK'nın 75. maddesi uyarınca sanığa ön ödeme uyarısında bulunulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması'' hukuka aykırı görülerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B.Yargıtay Bozma İlamından Sonraki Yargılama Süreci

Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; sanığa usul ve kanuna uygun olarak ön ödeme ihtarının yapıldığı ancak sanığın süresi içinde ödeme yapmaması üzerine Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2022 tarihli, 2022/287 Esas, 2022/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan anılan Kanun'un 15/4. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesi gereğince 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

1.Sanığın Temyiz İstemi

Sanığın temyiz talebi herhangi bir gerekçe içermemektedir.

2.Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Davaya konu suç için temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin bulunmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince sanık hakkında takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası içeriğine göre, sanığın cebinde taşıdığı bıçağı kesinleşmiş bulunan tehdit suçunun müştekisi ...'e doğru salladığı, suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak nitelikle aletlerden olmadığı iddiasını ilişkin olarak;

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası içeriğine göre, sanığın cebinde taşıdığı bıçağı kesinleşmiş bulunan tehdit suçunun müştekisi ...'e doğru salladığı, suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak nitelikle aletlerden olmadığı iddiasını ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyasında bulunan tanık beyanı, uzmanlık raporu ile sanık ifade ve savunması dikkate alındığında sanığın, ... isimli şahsa üzerinde bulundurduğu bıçağı saldırı amacı ile sallamak sureti ile üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu, 5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen "cezada orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Göksun Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2022 tarihli, 2022/287 Esas, 2022/463 Karar sayılı kararında sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20163, Karar No: 2014/26178, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20163 E.  ,  2014/26178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/242-2014/328

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5506, Karar No: 2016/5005, Tarih: 25.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/5506 E.  ,  2016/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 0989 parsel sayılı avlulu kagir ev cinsindeki taşınmazın ifrazı ile 12852, 12853, 12854 ve 12855 sayılı parsellerin oluştuğunu ve vasfının arsa olarak değiştirildiğini ileri sürüp hatalı olan bu işlemin iptali ile 12852 , 12853 , 12854 parsellerin cinsinin kagir ev 12855 parselin cinsinini avlulu kagir ev olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Tapu Sicili Tüzüğünün 72 ve 74. maddelerine göre tapu kütüğündeki kaydın değiştirilmesi ve kütük üzerindeki düzeltmelerin, bir başka ifade ile tapuda cins ve vasıf düzeltilmesi işlemlerinin tapu idaresince yapılacağı ve idari bir görev olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3116, Karar No: 2012/6482, Tarih: 31.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3116 E.  ,  2012/6482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal, terkin ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 31.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4023, Karar No: 2012/6709, Tarih: 18.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4023 E.  ,  2012/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Sig. A.Ş ve diğerleri aleyhine 14/12/2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Pazarlama Dağ. Tur. Tic. A.Ş vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu ölümden kaynaklanan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kabul edilmiş; hüküm, davalılardan ... Pazarlama Dağ. Tur. Tic. A Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılardan ... Pazarlama Dağ. Tur Tic AŞ'ye ait diğer davalı ...'nın idaresindeki aracın, babaları ...'ya çarparak ağır yaralanmasına neden olduğunu, yoğun bakımda kaldığını ve akabinde vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, haksız davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalılardan ...'nın 2/8 oranında kusuru ile davacıların murisine çarparak ölümüne neden olduğunu, olayın oluşumu ve kusur durumu gözönüne alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olay tarihi, kusur durumu ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... Pazarlama Dağ. Tur Tic A Ş yararına BOZULMASINA, davalı ... Pazarlama Dağ. Tur Tic AŞ'nin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18140, Karar No: 2015/2757, Tarih: 27.02.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18140 E.  ,  2015/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli olduğunu ve sözleşmenin 3. maddesinin 4. bendinde fazla mesai onayı olmasına rağmen davacının izin almaksızın ve geçerli bir mazeret belirtmeksizin 17, 18, 19/05/2014 tarihlerinde yapılan fazla mesaiye gelmediğini davacının iş, sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini ve haklarının da ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli olduğunu ve sözleşmenin 3. maddesinin 4. bendinde fazla mesai onayı olmasına rağmen davacının izin almaksızın ve geçerli bir mazeret belirtmeksizin 17, 18, 19/05/2014 tarihlerinde yapılan fazla mesaiye gelmediğini davacının iş, sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini ve haklarının da ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 20/05/2014 tarihli fesih bildirimine göre davacının iş akdinin 20/05/2014 tarihinden itibaren feshedildiği; dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre davacı ve tanık ... .'in cumartesi günü yapılacak fazla mesai çalışmasına gelmemek için şeflerinden izin istedikleri, şefin ise işlerin yoğunluğu nedeniyle kendilerine izin vermediği; takibeden pazar ve pazartesi günü fazla mesai olması ihtimalini bilmelerine ve cumartesi günkü fazla mesai çalışmasına şefin onayı olmaksızın gelmemelerine rağmen davacı ve tanığın devamında bir de pazar ve pazartesi mesaisi konusunda işyerini arayarak işe gelmeleri gerekip gerekmediğini sormamalarının da sorumsuz bir davranış olduğu; her ne kadar 4857 sayılı İş Kanununun 41/7. maddesi uyarınca fazla mesai için işçinin onayının alınması gerekli olsa da, işin yoğunluğuna rağmen işe gelmeyen davacının ve davacı tanığının fazla mesaiye gelmemeleri için geçerli bir mazeret sunmadıkları; ayrıca devam eden günlerde fazla mesai yapılması ihtimalinin bulunduğunu bilmelerine rağmen bu hususta işyerinden bilgi almadan ve fazla mesaiye gelemeyeceklerine dair bildirimde de bulunmadan pazar ve pazartesi günü yapılan fazla mesailere de gelmedikleri; bu davranışın işyeri disiplin kurallarına uygun olmadığı gibi işverenin diğer işçilerine de kötü örnek oluşturduğu; fazla mesaiye gelmek zorunda olmasa bile işçinin bu konuda işvereni en azından bilgilendirmesi gerektiği; aksi halin üretim ve işin aksamasına neden olacağı; bu türlü davranışların işyeri disiplin ve kuralları ile çalışma barışına aykırılık teşkil ettiği; fazla mesaiye keyfi olarak üst üste katılmayan ve bu konuda işyeri yetkililerini bilgilendirmeyen işçi ile iş akdinin devamının işverenden beklenemeyeceği; fazla mesaiye katılmamak iş akdinin haklı nedenle sona erdirilmesine neden olmasa da somut olaydaki gibi davacının bağlılık kuralına aykırı olarak asgari sorumluluk ölçütünün de altında bir davranış biçimiyle işyerindeki çalışma sistemine kayıtsız davranarak herhangi bir mazeret bildirmeksizin fazla mesaiye üst üste 3 gün katılmamış olmasının işveren yönünden geçerli fesih nedeni sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.