muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7859, Karar No: 2022/14653, Tarih: 22.11.2022

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenleriyle somut olayın özelliklerine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, ..., tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, ... ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir.

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 23.10.2018 tarih ve 2017/3101 E- 2018/7720 K sayılı ilamı, 19.12.2017 tarih ve 2016/9646 E- 2017/10803 K sayılı ilamı, 05.04.2017 tarih ve 2016/12039 E- 2017/2814 K sayılı ilamlarında da açıkça işaret edildiği gibi “tazminat davalarında iş veren ... tarafından karşılanmamış ...'u aşan zorunlu tedavi giderlerinden sorumlu tutulabilir.”

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 23.10.2018 tarih ve 2017/3101 E- 2018/7720 K sayılı ilamı, 19.12.2017 tarih ve 2016/9646 E- 2017/10803 K sayılı ilamı, 05.04.2017 tarih ve 2016/12039 E- 2017/2814 K sayılı ilamlarında da açıkça işaret edildiği gibi “tazminat davalarında iş veren ... tarafından karşılanmamış ...'u aşan zorunlu tedavi giderlerinden sorumlu tutulabilir.”

Somut olayda, davacı sigortalının 08.12.2012 tarihli iş kazası neticesinde sol kolunun dirsek kısmından ampute olacak şekilde zarara uğradığı, sürekli iş göremezlik oranının %63 olarak belirlendiği, iş kazasının gerçekleşmesinde taraflar arasında daha önce görülerek kesinleşen manevi tazminat davasındaki olguya göre davalı işverenin %70, davacı işçinin %30 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, dosya kapsamında alınan raporlara göre davacının dirsek üstü 6 kanallı ... elektrik kontrollü kol protezi (Mikro işlemci kontrollü, bütün parmaklar birbirinden bağımsız hareket edebilen el) kullanabileceğinin belirtildiği, yukarıda işaret olunan düzenlemeler ile içtihatlara göre davalı işverenin dava harici ... tarafından karşılanmayan (...’u aşan) ... giderlerinden sorumlu olacağı açıktır.

O halde mahkemece davacının, davalıya ait işyerinde çalışması sırasında davalının kusurlu eylemi ile zararlandırıcı sigorta olayına maruz kaldığı, sürekli iş göremezlik oranı nedeniyle dirsek üstü 6 kanallı ... elektrik kontrollü kol protezi kullanmasının gerektiği anlaşılmakla bu ... bedeli konusunda piyasa araştırması yaparak bedelinin belirlenmesi, ... kapsamında ... tarafından karşılanabilecek miktarının belirlenerek bu miktarın ... bedelinden indirilerek, bu açıklamalara uygun şekilde uzmanlardan rapor alınarak ...’u aşan bakiye ... giderinden davalı işverenin sorumluluğunu gerektirerek şekilde hüküm kurulması gerekirken İlk Derece Mahkemesince bu hesap ilkelerine aykırı olarak düzenlenen rapora itibar edilmesi, Bölge Adliye Mahkemesince ise hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde ... giderinin tamamının reddine dair karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazları kabul edilerek Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK 373/2.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda dökümü yapılan harcın davalıdan tahsiline dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

22.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19154, Karar No: 2014/26086, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19154 E.  ,  2014/26086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2013/631-2014/295

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18032, Karar No: 2014/1501, Tarih: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18032 E.  ,  2014/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 15.01.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 252 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 2503 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2009 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin emlak beyanının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 252 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 15.01.2009 olan değerlendirme ve emsal alınarak incelenen 2503 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 30.12.1994 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıkları ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 252 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait tüm tedavülleri ile birlikte üzerindeki şerh ve takyidatları da gösterir biçimde tapu kaydının tapu il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2709, Karar No: 2012/4146, Tarih: 20.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/2709 E.  ,  2012/4146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... mahallesi 2422 ada 2 parsel sayılı 443,09 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı, Haziran 1935 tarih 16 numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, davalının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazı da içine alan çok geniş bir alanı kapsadığı, geometrik bir şekil oluşturmadığından davalı taşınmaza ait olduğunun kabul edilemeyeceği, taşınmazın içinde bulunduğu 2421 ve 2422 adaların dört tarafının eylemli orman ile çevrili olduğundan bir bütün olarak orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu ve orman içi açıklıkların zilyetlik yolu ile kazanılamayacağı, orman kadastrosunun kesinleşme tarihi ile genel arazi kadastrosu tarihi arasında kazandırıcı zamanaşımı süresinin davalı yararına oluşmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 20 nolu orman kadastro komisyonu tarafından 26.12.1989 tarihinde yapılan ve 08.06.1990 – 08.12.1990 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 13 nolu orman kadastro komisyonu tarafından 4999 sayılı Yasaya göre yüzölçümü ve fenni hataların düzeltilmesi çalışması 29.01.2010 tarihinde yapılmış ve 02.02.2010 – 02.03.2010 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davada, davalı gerçek kişi, Haziran 1935 tarih 16 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olup; tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiş, kadastro sırasında tedavül görüp görmediği ve tedavül görmemiş ise, neden tedavül görmediği araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; davacı Hazine tarafından devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açılan davada, davalı gerçek kişi, Haziran 1935 tarih 16 sıra nolu tapu kaydına dayanmış olup; tapu kaydının kapsamı tam olarak belirlenmemiş, kadastro sırasında tedavül görüp görmediği ve tedavül görmemiş ise, neden tedavül görmediği araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde, davalının dayandığı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, revizyon görmemiş ise neden revizyon görmediği, tapu malikleri ile davalı arasındaki akdî veya irsî ilişkiyi gösteren belgeler, komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte,

çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleştiğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; dayanak tapu kaydı aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve ayrı adalarda bulunan parsellere yönelik açılan davalarda da (Mahkemenin 2010/519, 2010/513, 2010/632, 2010/531, 2010/643, 2010/491, 2010/629, 2010/600 esas sayılı dosyalar) bulunduğu nazara alınarak birlikte yapılacak keşifte tapu kaydının sabit sınır oluşturan şimalen ve garben belirtilen sınırlarından başlayarak yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan yönteme göre yapılacak araştırma sonunda, dava konusu taşınmazın tapu kaydı kapsamında bulunmadığı tespit edildiği takdirde, 2421 ve 2422 sayılı adalar bir bütün halinde 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde oldukları, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse, 25.06.1970 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesine göre orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince devlet ormanı olarak sınırlandırılması gerektiği için zilyetlik yolu ile kazanılamayacakları ve özel mülk olarak tescil edilemeyeceklerinden yazılı şekilde olduğu gibi davanın kabulü yönünde hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/789, Karar No: 2009/4054, Tarih: 31.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/789 E.  ,  2009/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil talebi ile davalı Hazine hakkındaki davanın reddine, davalı ... bakımından tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 06.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız temyizi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.03.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... vekili Av.... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av.... ve Hazine vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. DUruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı temliken tescil, ikinci kademedeki istek tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava reddedilmiş, hükmü gerçek kişi taraflar temyiz etmiş, Dairemizce yapılan incelemede davalının temyiz istemi süre yönünden reddedilmiş, hüküm davacının temyizi yönünden tazminat istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinden söz edilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, davacının temliken tescil talebi reddedilmiş, ikinci kademedeki istek olan tazminat talebi kısmen kabul edilerek 42.440.00 YTL.nin davalı ...’dan tahsiline, Hazine hakkındaki davanın husumet noktasından reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, davacının temliken tescil talebi reddedilmiş, ikinci kademedeki istek olan tazminat talebi kısmen kabul edilerek 42.440.00 YTL.nin davalı ...’dan tahsiline, Hazine hakkındaki davanın husumet noktasından reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davalının maliki olduğu 391 ada 1 parsel sayılı 27832 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 3083 sayılı Yasa hükümleri uyarınca 14.05.2002 tarihinde davalı ...’a tahsis edildiği, aynı tarihte tapuda tescil işleminin yapıldığı, taşınmazın bu tarihten önce de Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Kısaca davalı ..., 391 ada 1 parsele 14.05.2002 tarihinde malik olmuştur. Gerçekten, 3083 sayılı Yasanın 9. maddesine göre anılan kanun kapsamında kalan kişilere Hazineye ait bu gibi yerlerin üzerindekiler ile birlikte rayiç değerleri dikkate alınarak borçlandırılmak suretiyle tahsisine olanak bulunmaktadır. Davacı, 391 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıyı ve ağaçları 1978 yılından başlayarak yaptığını ileri sürdüğünden malzeme sahibine Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde tanınan hak, kişisel hak niteliğinde olduğundan, bu hak binanın yapıldığı ve ağaçların dikildiği tarihte malik kimse ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Dolayısıyla, sonradan malik olan davalı ... esasen taşınmazın üzerindeki yapı ve ağaçlar bedelini de Hazineye ödemiş olduğundan davacının tazminat isteminin muhatabı olamaz. Tazminat isteminin muhatabı taşınmazı üzerindeki yapı ve ağaçların değeri ile birlikte davalı ...’a tahsis ve tescil eden Hazine olup, davanın bu nedenle Hazineye yöneltilmesi doğrudur.

Binanın yapıldığı, ağaçların dikildiği tarihteki taşınmaz maliki Hazinenin ödemesi gerekeceği tazminat miktarının ne olacağı sorununa gelince;

Arazi sahibinin yapılan inşaatın kaldırılmasını istememesi veya talep etmesine rağmen somut olayda olduğu gibi aşırı bir zararın doğması sebebiyle yapı yıkılamadığı takdirde arazi malikinin malvarlığında sebepsiz bir zenginleşme meydana geleceğinden bu zenginleşmeye karşılık taşınmaz malikinin malzeme malikine muhik bir tazminat ödemesi gerekir.

Türk Medeni Kanununun 723. maddesi uyarınca ödenecek olan tazminatın tutarı malzeme sahibinin iyiniyetli olup olmamasına göre değişir. Eldeki davada, davacının iyiniyetli olmadığı Dairemizin bozma kararı ile sabittir. Her ne kadar mahkemece hüküm altına alınan tazminat miktarı için bilirkişinin 22.11.2004 ve 23.12.2004 havale tarihli raporları esas alınmışsa da her iki rapor da rayiç değer esasına göre düzenlendiğinden hükme dayanak yapılamaz. Esasen, tazminat miktarının takdiri olayın özelliğine ve malzemenin dava tarihindeki değerine ayrıca malzeme sahibi kötüniyetli ise arsa sahibi malzemenin kendisi yönünden taşıdığı en az değeri ödeyeceğinden Türk Medeni Kanununun 4. maddesi gereğince hakimin takdirinde olan bir husustur. Yasa koyucu bu konuda hakime geniş bir takdir yetkisi tanımıştır.

O halde mahkemece, bilirkişi raporları ile bağlı kalınmayarak tazminat miktarı yukarıda öngörülen kriterler doğrultusunda takdir edilmek ve belirlenecek tazminattan Hazineyi sorumlu tutarak bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 625.00 TL. Yargıtay duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 625.00 TL. Yargıtay duruşma vekillik ücretinin de davacı ile davalı Hazineden alınarak davalı ...’a verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 31.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.