muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14987, Karar No: 2012/14835, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14987 E.  ,  2012/14835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalılar Orman Yönetim ve Kurtpınar Belediye Başkanılığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kurtpınar Beldesinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık kanunî süre içinde yenilenmediği anlaşıldığından, H.M.K'nun 150. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davalılar Orman Yönetimi ve Kurtpınar Belediye Başkanlığı tarafından vekalet ücretlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre dava takip edilmediği ve 3 aylık kanunî süre içinde yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinde, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine dair istemlerin nasıl hükme bağlanacağı H.M.K m. 331/3 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi m. 7/1'de gösterilmiştir.

Somut olayda, davanın açılmamış sayılması kararları nihai karardan olup, açılmamış sayılmasına karar verilmesi durumunda davalılar Orman Yönetimi, Hazine ve Kurtpınar Belediye Başkanlığı kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden lehlerine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekir. Ancak, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi gereğince birden fazla davalı aleyhine açılan davalarda ret sebebi ortak olan davalılar vekillerine tek avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, Hazine ve Orman Yönetimi lehine ayrı ayrı, Belediye lehine ise hiç verilmemesi doğru değil ise de, bu yanılgı, yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüş olmakla, 12.09.2012 günlü kararın hüküm bölümünün vekalet ücretine yönelik 3 ve 4. paragraflarının kaldırılarak bunun yerine “davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Kurtpınar Belediye Başkanlığı kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden 1200.- lira vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, 1/3'... hisse ile davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve Kurtpınar Belediye Başkanlığına verilmesine” cümlesi eklenerek düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 24.12.2012 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8348, Karar No: 2020/14228, Tarih: 21.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/8348 E.  ,  2020/14228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da iptal kararının sonuçları itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz.” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu, eşine karşı silahtan sayılan tabakla işlediği olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu, eşine karşı silahtan sayılan tabakla işlediği olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2015 tarih ve 2014/425 Esas-2015/194 Karar sayılı "erteli 10 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının, suç tarihinden sonra 08.09.2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı; bunun yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 15. Sulh Ceza Mahkemesinin 07.03.2013 tarih ve 2013/209 Esas-2013/228 Karar sayılı "5 ay" hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,

4) Sanık hakkında kısa kararda, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12426, Karar No: 2009/8698, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12426 E.  ,  2009/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(3.Kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Uyuşmazlık İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece HUMK’nun 409/5. ve son maddesi uyarınca 23.10.2007 tarihi itibariyle işlemden kaldırılan davanın 3 aylık yasal süre geçmesine rağmen yenilenmemesi nedeniyle 15.02.2008 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

10.08.2007 tarihli tensip kararı ile duruşma günü 23.10.2007 tarihine bırakılarak duruşma gün ve saati davacı vekillerine usulune uygun olarak tebliğ edildiği halde duruşmanın bırakıldığı 27.10.2007 tarihli celsede davacı ve vekillerinin ve davalı tarafında hazır bulunmayışı ve herhangi bir mazerette bildirmemesi nedeniyle dosya yenileninceye kadar işlemden kaldırılmış;ancak davacı vekillerince yasal süresi içinde 31.10.2007 tarihinde dava yenilenmiş olmasına rağmen hakim havalesi bulunan yenileme dilekçesinin gereğinin kalem personelince yerine getirilmediği mahkemenin 06.04.2008 tarihli tutanak içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacı yanca ,HUMK’nun 409/3.fıkrası hükmü uyarınca dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde dava yenilendiğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 16.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14419, Karar No: 2012/553, Tarih: 19.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14419 E.  ,  2012/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (...) ve ... aleyhine 22/08/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... davalı ... Tekstil Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Tekstil Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ... davalı ... Tekstil Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alınan 06/10/2010 tarihli raporda, davaya konu trafik kazasından davacının sağ bacağının kaval kemiğinin kırıldığı, açık ameliyatla kırık onarımı yapıldığı, implant takıldığı, 4 ay iş ve güçten kaldığı belirtilmiştir. Yine alınan kusur raporunda davacının davaya konu trafik kazasının meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir.

Davaya konu olayın oluş biçimi, davacının kusursuz olması ve yaralanma derecesi, olay tarihi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayın oluş biçimi, davacının kusursuz olması ve yaralanma derecesi, olay tarihi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalı ... Tekstil Tic. ve San. Ltd. Şti'nin tüm, davacının öteki itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9468, Karar No: 2013/9545, Tarih: 04.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9468 E.  ,  2013/9545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yakınca Köyü çalışma alanında bulunan 114 ada 9 parsel sayılı 29713.35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6991, Karar No: 2012/29344, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6991 E.  ,  2012/29344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ... ve genel tatil ücreti, ücret alacağı, ... giderlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, müvekkilinin davalı işyerinde 25.05.2002 tarihinden 31.08.2010 tarihine kadar güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, kış sezonunda yılda altı ay oniki saat, yaz sezonunda ise haftada 2 gün 4 saat fazla mesai yaptığını, resmi ve dini bayramlarda çalıştığını, son birbuçuk yıl hariç ücretlerinin ödenmediğini, yıllık ücretli izin alacağının içinde yer alan haftalık izinlerini kullanmadığını, uzun ve ücreti ödenmeyen fazla mesailer nedeniyle güvenlik sertifikasını yenilemediğini, 31.08.2010 tarihinde kat görevlisi olarak çalıştırılmak istendiğini ve bütün hak ve taleplerinden feragat ettiğine dair yazıyı imzalamaması sonucu işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının haksız olarak ... sözleşmesinin kendisinin feshettiğini, sekiz saatlik vardiyalar halinde çalışıldığını, fazla mesai ücret alacaklarının dönem bordrolarında tahakkuk ettirilerek ödendiğini, hafta tatillerini kullandığını, ... ve genel tatillerde çalışmadığını, çalışmaları olduğu taktirde ödendiğini, yıllık ücretli izin alacağının kullanıldığını, davacının işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosyaya sunulan belgelerden davacı işçinin güvenlik elemanı olarak çalıştığı, özel güvenlik görevlisi sertifikası süresinin dolmasına rağmen işçi tarafından yenilenmediği, davalı işverenlik tarafından kat görevlisi, servis elemanı, çamaşırhane elemanı olarak çalışabileceğinin kendisine bildirilmesine rağmen davacı işçinin personel memurluğu ya da santral görevlisi olarak çalışabileceğini beyan ettiği, 31.08.2010 tarihli görev değişikliği tebligatında kat şefi olarak yetiştirilmek üzere kat görevlisi kadrosuna alındığı, 01.09.2010 tarihinden itibaren ... ... Otel kat hizmetleri departmanında

çalışılacağı hususu davacı yanın tebliğden imtina ettiği için tebliğ edilememiş olduğundan söz konusu durumun tutanak altına alındığı, dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacının işinin gereği güvenlik sertifikasını almak zorunda olduğu, sertifikanın ... yoğunluğu sebebiyle alınamadığını iddia eden davacının ... yerinden izin istediğine dair dosyada bilginin mevcut olmadığı, davalı, davacıya sertifika alması gerektiğini gönderdiği ihtarname ile bildirmiş olduğu ve ... sözleşmesinin feshinden önce tebliğ edildiği, bu sebeple davalının ... sözleşmesinin feshi işleminde haklı olduğu anlaşılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı sebebiyle ayrıca hafta tatili ve ... gideri alacaklarının ise ispatlanamamış olması sebebiyle reddine, yıllık izin, fazla mesai ulusal ... genel tatil ve ücret alacaklarının ise ispatlanmış olması sebebiyle kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının güvenlik sertifikasını fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle yenilemediği anlaşılmaktadır. Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere göre, davacının fazla mesai alacağı bulunduğu ... olduğundan ... sözleşmesinin fazla mesai ücretinin ödenmemesi sebebiyle davacı işçi tarafından 4857 sayılı ... Kanunu’nun 24. maddesi kapsamında haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda davacı kıdem tazminatı ... kazanır ise de ihbar tazminatı ... doğmayacaktır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin ... sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16422, Karar No: 2013/19987, Tarih: 04.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/16422 E.  ,  2013/19987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının (29/08/1988 - 28/02/1990 tarihleri arasındaki askerlik süresinde geçen süre, 15/08/2005 - 02/09/2005 tarihleri arasındaki rafineri inşaat bölümündeki çalışmaları hariç) 01/11/1987 - 01/10/2008 tarihleri arasında geçerli

olmak üzere davalı iş yerindeki geçici ve daimi kadro ile çalışılan sigorta primi ödenmiş günlerine X 0,25 formülü ile belirlenecek miktar kadar sürenin "itibari hizmet süresi" olarak eklenmesi gerektiğinin tespit ve kabulüne,“ karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3’üncü maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 3. bendine, “… sigorta primi ödenmiş günlerine x 0,25 formülü ile belirlenecek miktar kadar sürenin” sözcüklerinden sonra gelmek üzere, “davacıya ait sigortalılık süresine” sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3094, Karar No: 2024/1025, Tarih: 06.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3094 E.  ,  2024/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/498 E., 2023/60 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece davanın kısmen kabulüne dair Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının ......., Eczanesinin sahibi olduğunu, 22 adet katılım payı atlatılan reçeteyi Kuruma faturalandırdığı ve 28 adet reçetenin katılım payı atlatılması işlemine iştirak ettiği gerekçesiyle davalı Kurum tarafından 2012 yılı protokolünün katılım payı atlatılmaması gerektiğine dair 5.3.15. maddesine göre; uyarı cezası, 12.744,21 TL cezai şart ve 1.159,89 TL reçete bedeli olmak üzere toplam 13.904,10 TL’nin yasal faizi ile tahsil edilmesi işleminin uygulandığını, Kurum tarafından uygulanan işlemin haksız, hukuka aykırı ve yersiz olduğunu belirterek Kurum işleminin iptali ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davacının 22 adet reçetede katılım payı atlatıldığının ve 28 reçetede ise katılım payını atlatmak için sisteme girilip silinme işlemi yapıldığının tespit edildiğinden protokolün 5.3.15 maddesi gereğince uygulama yapıldığını, işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 28.12.2015 tarihli ve 2014/474 E., 2015/518 K. sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacı eczaneye uygulanan 13.904,10 TL cezai şart işleminin yerinde olduğu, davacının katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girip silmesi eylemini gerçekleştirmediğini gösterir herhangi bir somut olguya rastlanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 28.12.2015 tarihli kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.