muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15164, Karar No: 2006/16164, Tarih: 27.12.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6082, Karar No: 2024/4957, Tarih: 27.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6082 E.  ,  2024/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/672 E., 2023/1070 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zile Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/330 E., 2023/21 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen kaldırılmasına, kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini, hakaret ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, çocuğa şiddet uyguladığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ayrı ayrı 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası hükmedilmesine, nafakaların her yıl TÜİK`in yayınladığı ÜFE oranında arttırılmasına, 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası hükmedilmesine, her yıl TÜİK`in yayınladığı ÜFE oranında arttırılmasına, 30.000,00 TL manevî, 20.000,00 TL maddî tazminatın faizi ile davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle davacı kadının babasının müdahale ettiğini, kayınpederi ile arasında tatsızlık yaşandığını, davacının evi terk ettiğini belirterek davanın reddine, çocukların velâyetlerinin kendisine verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle davacı kadının babasının müdahale ettiğini, kayınpederi ile arasında tatsızlık yaşandığını, davacının evi terk ettiğini belirterek davanın reddine, çocukların velâyetlerinin kendisine verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2022 tarih ve 2020/181 Esas 2022/173 Karar sayılı kararı ile, davalının davacıya şiddet uyguladığı ve evliliğin bitmesinde kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, davacının boşanmakla yoksulluğa düşeceğine kanaat getirildiğinden davacı kadın yararına aylık 1.000,00 TL, ortak çocuklardan ... için 500,00 TL, ... için 500,00 TL olmak üzere toplamda 2,000.00 TL'nin dava kesinleşinceye kadar tedbir nafakası olarak, dava kesinleştikten sonra davacı için yoksuluk nafakası, ortak çocuklar için iştirak nafakası olarak devamına ve söz konusu nafakaların davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte takdiren 10.000,00. TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili kişisel ilişki, tazminat miktarları ve nafakalara arttırım kararı verilmemesi yönünden, davalı erkek vekili hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2022 tarih ve 2022/1530 Esas 2022/2156 Karar sayılı kararı ile, yerel mahkemece yazılan gerekçenin delillerin toplanması başlığı altındaki kısmının 2. Paragrafında dosyaya ait olmayan başka bir olaya ilişkin olarak gerekçe yer aldığı, bu şekilde gerekçede karışıklık oluştuğu, dava evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuksal nedenine dayalı olup, mahkemece de ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık belirlenirken dava bu şekilde nitelendirildiği halde hüküm kısmında tarafların 4721 sayılı Kanun`un 161 inci maddesi gereğince boşanmalarına karar verilerek çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı, davacı kadının nafakalar yönünden artırım talep ettiği halde mahkemece bu yönde bir karar verilmemesinin de doğru olmadığı gerekçesi ile tarafların istinaf isteminin ayrı ayrı kabulü ile kararın tümüyle kaldırılmasına, dosyanın belirtilen eksiklikler giderilerek kaldırılmasına karar verilen tüm yönlerle ilgili yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalının davacıya şiddet uyguladığı ve evliliğin bitmesinde kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, davacının boşanmakla yoksulluğa düşeceğine kanaat getirildiğinden davacı kadın yararına aylık 1.000,00 TL, ortak çocuklardan ... için 1000,00 TL, ... için 1000,00 TL olmak üzere toplamda 3.000,00 TL'nin dava kesinleşinceye kadar tedbir nafakası olarak, dava kesinleştikten sonra davacı için yoksuluk nafakası, ortak çocuklar için iştirak nafakası olarak devamına ve söz konusu nafakaların davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, nafakaların her yıl TÜİK'in yayınladığı ÜFE oranına göre artırılmasına, boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte takdiren 30.000,00 TL maddî tazminatın, 20.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece ilk kararda çocuklar için 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedildiği, kadının nafakaların miktarını istinaf etmediği sadece arttırıma yönelik hükmü istinafa getirdiği, ikinci kararda ise mahkemece çocuklara 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedildiği, kadının nafakaların miktarını istinaf etmemesi nedeniyle bu durumun erkek yararına usulü kazanılmış hak oluşturduğu, kadının 20.000,00 TL maddî tazminat isteği olduğu halde mahkemece 30.000,00 TL maddî tazminat verildiği, talep aşılarak bu yönden karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçeleri ile davalı erkeğin istinaf isteminin kısmen kabulüne, hükmün 1-d ve e) nolu bentlerinin kaldırılmasına, yerine yeni bent oluşturulmasına, dava tarihinden boşanma hükmü kesinleşinceye kadar 1.000,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, hükmün kesinleşmesinden itibaren aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, yoksulluk nafaka miktarına kararın kesinleştiği tarihi takip eden yıllarda TÜİK’in yayınladığı yıllık ÜFE oranında artış uygulanmasına, dava tarihinden boşanmaya ilişkin hüküm kesinleşinceye kadar 500,00 TL'den toplam 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalı erkekten alınarak ortak çocuklar yararına harcanmak üzere davacı kadına verilmesine, boşanmaya ilişkin hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren aylık 500,00'er TL'den toplam 1.000,00 TL iştirak nafakasının davalı erkekten alınarak ortak çocuklar yararına harcanmak üzere davacı kadına verilmesine, iştirak nafaka miktarına kararın kesinleştiği tarihi takip eden yıllarda TÜİK’in yayınladığı yıllık ÜFE oranında artış uygulanmasına, 20.000,00TL maddî tazminatın boşanmaya ilişkin hükmün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, davalı erkeğin sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

. Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulünün doğru olup olmadığı, velâyetlerin anneye verilmesinin uygun olup olmadığı, kişisel ilişkinin yeterli olup olmadığı, kadın yararına nafaka ile maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, nafakaların miktarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun`un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20352, Karar No: 2016/13539, Tarih: 05.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20352 E.  ,  2016/13539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2016 ( Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/11420, Karar No: 2014/17386, Tarih: 02.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11420 E.  ,  2014/17386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Bilirkişi kurulunca emsal alınan 5317 parselin değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değeri ilgili belediye başkanlığından getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5250, Karar No: 2011/6330, Tarih: 16.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5250 E.  ,  2011/6330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.01.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil, müdahalenin önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, senetsizden 30.03.2006 tarihinde kadastro suretiyle 2308.65 m2 "Avlulu 2 katlı kerpiç ev, ahır" cinsi ile davalılar adına tescil edilen 20 sayılı parselin "ham toprak" cinsi ile Hazine adına kayıt edilen 23 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlik yoluyla kazanılmasının mümkün olmadığı belirtilerek tapu iptali ve tescil, müdahalenin önlenmesi ve kal istemiştir.

Davalılar, kadastro tespitinin doğru olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ecrimisil belgeleri, idare mahkemesi kararı, şahit beyanları ve keşfen yapılan incelemeye göre taşınmazın evveliyatının köy merası olduğu, kaldı ki bu gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, mera vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler genel olarak sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar olarak nitelendirilmiş, örnek olmak üzere de yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar gösterilmiştir. Tarıma elverişli olmayan arazilerin mahiyet ve nitelikleri itibariyle olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmaları mümkün değildir. Bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu teşkil etmesi, ancak kanunların açıkça düzenlediği ve izin verdiği hallerde mümkündür.

Dosya içerisinde mevcut 12.05.2008 tarihli ziraat mühendisi raporunda; dava konusu taşınmazın "killi-tınlı toprak yapısına sahip, sulama imkanı bulunmayan, kuru-kıraç tarım arazisi vasfında bulunduğu, üzerinde en az 20 yıllık ev olduğu, tarım arazisi olarak kullanıldığı" çevrenin ham toprak nitelikli hazineye ait taşınmaz ile çevrili olduğu belirtilmiş, mera saptaması yapılmamıştır. Dosya içindeki belgelerden de Hazinenin bu yerle ilgili davalılardan ecrimisil bedeli tahsil ettiği görülmektedir.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 16.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5533, Karar No: 2023/5352, Tarih: 12.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5533 E.  ,  2023/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... AŞ (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı tarafından ihale edilen ... kapsamında, dava dışı alt işveren şirket bünyesinde trafo merkezi işletme teknisyeni olarak hâlen çalıştığını, müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (Tes ... Sendikası) üyesi olduğunu, Yüksek Hakem Kurulunun 04.12.2018 tarihli ve 2018/1133 Esas, 2018/1874 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, ... yardımı ve çocuk yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazında bulunduklarını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü işçilik alacaklarından bu şirketlerin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI