muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15626, Karar No: 2017/6569, Tarih: 08.05.2017

Mahkemece, önceki kararda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece; ret kararı verilen parsellere ilişkin hükmün onanmasına, ilamda yazılı parsellere ilişkin hüküm bölümünün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak, ... parsel hakkındaki davanın reddine, diğer 14 parça taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davalılara ait payların 5/24 oranında iptaliyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün redde ilişkin bölümü davacılar vekili, kabule ilişkin bölümü davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bu defa hüküm Dairece ... mirasçıları adına iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken ölü kişi adına hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı, kabule göre de, mahkemece 14 parça taşınmaz üzerindeki davalılara ait payın 5/24 oranında iptaliyle ... adına tesciline karar verilmiş ise de, dosya kapsamına göre taşınmazların ortak kök muris ...'dan kaldığı, mirasçılardan ... ve ...’nin paylarını davalıların yakın miras bırakanı ...’a devrettiği açıklandığından davacıların yakın miras bırakanı ...’ın tereke üzerindeki payı 1/3 nisbetinde olup mahkemece davacılar lehine iptal ve tescile karar verilen pay oranı da doğru bulunmadığı, bu konuda uzman bir bilirkişiden pay oranlarını belirleyen rapor alınarak sonuca ulaşılmasının daha uygun olacağı gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... parsel sayılı taşınmazların her bir taşınmaz 2457.600 pay kabul edilerek davalılar ..., ... oğlu ..., ... oğlu ... adına olan tapu kayıtlarının 512.000/2457.600 payının iptali ile 128.000/2457.600 payının ... oğlu ... adına 64.000/2457.600 payının ... oğlu ... adına, 64.000/2457.600 payının ... kızı ... adına, 64.000/2457.600 payının ... kızı ... adına, 64.000/2457.600 payının ... kızı ... adına, 64.000/2457.600 payının ... kızı ... adına, 64.000/2457.600 payının ... oğlu ... adına iştirak halinde tapuya kayıt ve tesciline; 486.400/ 2457.600 payının davalı ... oğlu Emin üzerinde bırakılmasına, 972.800/2457.600 payının davalı ... üzerinde bırakılmasına, 486.400/2457.600 payının davalı ... oğlu ... üzerinde bırakılmasına, 1170 parsel sayılı taşınmazın tamamı 308.218.428.440.000 pay kabul edilerek davalılar ..., Bayram oğlu ..., Bayram oğlu ... adına olan tapu kayıtlarının 47.490.252.800.000 /308.218.428.440.000 payının iptali ile 11.872.563.200.000/308.218.428.440.000 payının ... oğlu ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... oğlu ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... kızı ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... kızı ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... kızı ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... kızı ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... oğlu ... adına iştirak halinde tapuya kayıt ve tesciline, kalan 31.771.648.000

.428.440.000 payının ... oğlu ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... oğlu ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... kızı ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... kızı ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... kızı ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... kızı ... adına, 5.936.281.600.000/308.218.428.440.000 payının ... oğlu ... adına iştirak halinde tapuya kayıt ve tesciline, kalan 31.771.648.000.000/308.218.428.440.000 payının davalı ... oğlu ... üzerinde bırakılmasına, kalan 116.919.664.640.000 /308.218.428.440.000 payının davalı ... üzerine bırakılmasına, kalan 31.771.648.000.000/308.218.428.440.000 payının davalı ... oğlu ... üzerinde bırakılmasına, 1330 parsel sayılı taşınmaz 384 pay kabul edilerek taşınmazın davalı ... oğlu ... adına olan tapu kaydının 80/384 payının iptali ile 20/384 payının ... oğlu ... adına, 10/384 payının ... oğlu ... adına, 10/384 payının ... kızı ... adına, 10/384 payının ... kızı ... adına, 10/384 payının ... kızı ... adına, 10/384 payının ... kızı ... adına, 10/384 payının ... oğlu ... adına iştirak halinde tapuya kayıt ve tesciline, kalan 304/384 payının davalı ... oğlu ... üzerinde bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların ... parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece her ne kadar yukarıda bahsi geçen bozma ilamı uyarınca; bilirkişi ...'nin asıl ve ek raporları hükme esas alınmış ve bilirkişi raporları doğrultusunda karar verilmiş ise de; hükmün 1 . ve 3. fıkrasında ayrı ayrı 1330 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak; taraflar adına bilirkişi raporları uyarınca tapudan hisse tanzimi yapılmıştır. Başka bir deyişle ... parsel sayılı taşınmaz hakkında iki farklı hüküm kurulmuştur. Bu sebeple, ek bilirkişi raporuna göre, ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak; taşınmaz 384 pay kabul edilerek taşınmazın davalı ... oğlu ... adına olan tapu kaydının 80/384 payının iptali ile 20/384 payının Kazım oğlu ... adına, 10/384 payının ... oğlu ... adına, 10/384 payının ... kızı ... adına, 10/384 payının ... kızı ... adına, 10/384 payının ... kızı ... adına, 10/384 payının ...n kızı ... adına, 10/384 payının ... oğlu ... adına iştirak halinde tapuya kayıt ve tesciline, kalan 304/384 payının davalı ... oğlu ... üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, iki ayrı hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme hükmünün 1. fıkrasındaki ''....1330....'' kelimesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’nun 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 08/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5212, Karar No: 2013/10560, Tarih: 24.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/5212 E.  ,  2013/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık müdafiinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27696, Karar No: 2015/3051, Tarih: 24.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27696 E.  ,  2015/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Asıl dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ve aylığın yeniden bağlanması, birleşen dava Kurum tarafından hak sahibine haksız ödenen ölüm aylığının yasal fazi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı- birleşen dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2004 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Hakkında verilen boşanma kararı 2004 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüğünden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; davacının ikamet ettiği mahalle muhtarı ....’in beyanda bulunduğu, ancak; davacının eşinin oturduğu adresteki mahalle muhtarının dinlenmeden, mahkemece kolluk tutanağındaki ismi geçen görevlilerin beyanları alınmadan ve tutanakta ismi geçen tutanak mümzisi davacının oğlu ...’ın beyanları alınmadan ve bu beyanlar arasındaki çelişki giderilmeksizin karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeli, özellikle; davalı Kurum denetim raporunda belirtilen davacının boşandığı eşi birlikte yaşayıp yaşamadıklarına dair şüphelerin giderilmesi için ... kontrol tutanağında ismi geçen görevli tutanak mümzileri ile davacının oğlu ... tanık sıfatı ile dinlenilmeli böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı –karşı davacı- Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14661, Karar No: 2012/15864, Tarih: 31.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14661 E.  ,  2012/15864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 07/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Davalı sürücü ... kullandığı araç ile seyir halinde iken davacıların murisi yaya ... 'a çarparak ölümüne sebep olmuştur. Davalı sürücü ceza mahkemesinde yargılanmış, bilirkişi raporuna göre %40 kusurlu bulunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda davalının kusur oranı, olayın gelişimi, olay tarihi, davacıların desteğe olan yakınlık derecesi ve yukarıda anılan hususlar gözetildiğinde davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Mahkemece daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26239, Karar No: 2014/559, Tarih: 15.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/26239 E.  ,  2014/559 K.**

* GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA

* KANUNİ HAK

* SÜREKLİ GÖREV YOLLUĞU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 257

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu gereği, sanığın eşi ve çocuğuna bakmakla yükümlü olması nedeniyle, 6245 sayılı Harcırah Kanununun 9 ve 10. maddeleri uyarınca kendisine, çalışmayan eşine ve küçük çocuklarına başka yere tayini nedeniyle sürekli görev yolluğu ödenmesinin kanuni hakkı olduğu, memurların atandığı yere kendisiyle aynı tarihte eşi ve çocuklarını götürmesinin çoğu kez fiili olanaksızlıklar nedeniyle mümkün olmadığı gibi, sürekli görev yolluğu ödenmesi için de eşi ve çocuklarını aynı tarihte atandığı yere götürmesinin de zorunlu olmadığı, bu nedenle sanığa yüklenen eylemin suç oluşturmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. T..'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27516, Karar No: 2015/37560, Tarih: 11.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27516 E.  ,  2015/37560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/288966

MAHKEMESİ : Bolu(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/898 (E) ve 2011/349 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılan vekilinin, sanıklar E.. B.. ve Ş.. B.. hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

Katılanın, bu suçların zarar göreni olmadığı ve katılan sıfatının, bu suçları kapsamadığı anlaşıldığından,

5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan İsmigül Tabak vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık F.. D.. hakkında, tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan Ş.. B.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11517, Karar No: 2018/2548, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11517 E.  ,  2018/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-) İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-) Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3-) Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-) Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında;