muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2609, Karar No: 2016/7816, Tarih: 24.11.2016

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13831, Karar No: 2006/16669, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13831 E.  ,  2006/16669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, ... Köyü 173 ada 6 parselin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla Hazine adına olan tapusunun iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiş, 2004/579 sayılı dosyada ise, taşınmazdaki ... ağaçlarına davalıların elatmasının önlenmesini istemiş, iki dava birleştirildikten sonra, mahkemece taşınmaz hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 01.09.2005 tarihli krokide (B) işaretli 1765 m2 bölümde tapu kaydının iptaline ve orman niteliği ile Hazine adına tescile ve davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1972 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1989 yılında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 11.12.1995 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi tarafından kesinleşen orman kadastro haritasının yöntemince yerine uygulanması sonucu çekişmeli taşınmazın (B) bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı belirlenerek hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ormanlar üzerinde hiç bir şerh bulunamayacağı kuralından hareketle, tapu kaydında yazılı ... ağaçlarının 1960 yılından beri ... Uydaş kullanımında bulunduğu yönündeki şerhin (B) bölümünden silinmesi gerekirken, bu hususun karar yerinde belirtilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, 15.03.2006 tarihli hüküm fıkrasının 1. paragrafının sonuna gelmek üzere "B işaretli 1765 m2 taşınmaz bölümünden ... ağaçlarının 1960 yılından beri ... Uydaş kullanımında olduğu yönündeki şerhin silinmesine" cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 30/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4543, Karar No: 2018/1277, Tarih: 22.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4543 E.  ,  2018/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 16:30 sıralarında mağdurun, cadde üzerinde yürüdüğü sırada, sanık ile yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında ayırma kararı verilen sanık Muhammed Acar'ın mağdurun önüne çıktıkları, parasının olup olmadığını sordukları, mağdurun öğrenci olduğunu söylemesi üzerine, cep telefonunu istedikleri, mağdurun vermek istememesi üzerine, sanık Muhammed'in bıçak göstererek tekrar telefonu istediği, mağdurun vermemesi üzerine haya bölgesine diz attığı, sendelemesi üzerine sanık ...'ın cep telefonunu mağdurdan aldığı, sim kartını çıkartarak mağdura iade ettikleri, mağdurun telefonunu geri vermelerini istemesi üzerine her iki sanığın mağdura ''git buradan'' diyerek vurmaya başladıkları ve sanık Muhammed'in bıçakla mağdurun sol uyluk kısmına vurduğu, mağdurun basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde yaralandığı, 21.03.2010 tarihinde başka bir suçtan yakalanan sanık Muhammed'in suçlamayı kabul ederek yanındaki diğer şahsın sanık ... olduğunu beyan ettiği ve fotoğraflarından teşhis ettiği, mağdurun da 11.05.2010 tarihinde sanığı fotoğraflarından kesin olarak teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'in yağma suçundan mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

HT/ŞG
Yargıtay — Esas No: 2012/6636, Karar No: 2012/7324, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6636 E.  ,  2012/7324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2011 gün ve 2010/75 Esas, 2011/143 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hükümler re'sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi ;

Sanığın mağdure ...'e yönelik atılı suçu TCK.nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kulanılması suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen hükmün incelenmesinde,

Sanığın mağdure ...'a yönelik eylemi ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK.nın 61/4-5. maddesindeki sıralamaya göre 102/1, 102/3-c. maddeleri ile belirlenen cezadan sonra 102/5. maddesinin tatbiki ile bundan sonra 102/3-c maddesi ile belirlenen ceza süresi üzerinden 43/1. maddesi uygulanarak bulunacak miktarın, 102/5. madde ile tayin edilecek ceza süresine eklenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken, 102/1, 102/3-c, 43/1 ve 102/5. maddelerinin bu sırayla uygulanması suretiyle sanığa noksan ceza tayini,

Sanık hakkında mağdurenin ruh sağlığının bozulması nedeniyle artırım yapılırken, uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi neden gösterilmek suretiyle, 102/5. maddesinin alt sınırı 10 yıl olduğu halde ,bu madde ile yapılan uygulamada yasal herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin cezanın 15 yıl olarak tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, resen de temyize tabi hükmün ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2035, Karar No: 2023/7268, Tarih: 28.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2035 E.  ,  2023/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1881 E., 2022/1568 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2021/135 Esas, 2022/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/1881 Esas, 2022/1568 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, maktulün yaralanmasına neden olmadığına, maktulün kendisinin düşerek yaralandığına ve bu yaralanma sonucu vefat ettiğine, maktul ile vücut temasında bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ile sanığın kardeş oldukları, 23.05.2019 tarihinde maktul ile sanık arasında ikametin mutfak kısmında, iftar yemeği için mangal hazırlama meselesinden kaynaklı tartışma başladığı ve tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın maktulü kesici alet ile göğsünden yaraladığı, hastaneye kaldırılan maktulün yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamayarak aynı gün vefat ettiği belirtilmiştir.

2. Sanık soruşturma aşamasında olayda bizzat bulunduğunu ikrar ettiği ancak olay sırasında maktulün kendisine fırlattığı cam tabağın parçalarının yere düşmesinden sonra kendisi ile maktulün boğuştuğunu ve bu sırada maktulün yere düştüğünü, sonrasında yerden kalkamadığını beyan ettiği belirtilmiştir.

2. Sanık soruşturma aşamasında olayda bizzat bulunduğunu ikrar ettiği ancak olay sırasında maktulün kendisine fırlattığı cam tabağın parçalarının yere düşmesinden sonra kendisi ile maktulün boğuştuğunu ve bu sırada maktulün yere düştüğünü, sonrasında yerden kalkamadığını beyan ettiği belirtilmiştir.

3. Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 11.04.2022 tarihli "maktulün kesici delici alet yarası dışında travmatik bir tesirle öldüğünün tıbbi delilleri bulunmadığı, haricen göğüs ön yüzde tanımlanan kesici delici alet yaralanmasının tek başına ölüm meydana getirebilecek nitelikte olduğu, olayda kullanılan aletin bir kenarının keskin diğer kenarının künt (kesmez) vasıfta olduğu, ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanmasına bağlı iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu, ölümüne neden olan yaralanmanın bir kenarının keskin diğer kenarının künt (kesmez) vasıfta olan kesici delici oluşturulmuş olduğu, mühürlü bez torba içinde bulunan cam parçaları ile oluşturulmasının mümkün olmadığı" şeklindeki oy birliği ile bildirilmiş mütalaası, maktulün yaralanma şekli, bölgesi, ağırlığı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu, her ne kadar sanık maktulün düşmesi nedeniyle yaraladığını belirtmiş ise de bu savunmaların suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanık savunmalarında maktul ile mangal yakma konusunda tartışma yaşadıklarını, maktulün kendisine cam tabak fırlattığını beyan ettiği, mağdur ve temyiz dışı sanık ...'ın beyanlarından da sanık ile maktulün tartıştıklarının anlaşılması karşısında ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi nedeniyle bu hususun sanık lehine değerlendirildiği ve haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı belirtilmiştir.

4. Sanık savunması, mağdur beyanı, temyiz dışı sanık ...'ın savunması, tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme raporu, ölü muayene ve otopsi tutanağı, Adli Tıp Kurumu raporları, kolluk tutanakları, nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihi 23.05.2019 olmasına rağmen karar başlığında 30.05.2019 olarak hatalı gösterilmiş ise de bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihi 23.05.2019 olmasına rağmen karar başlığında 30.05.2019 olarak hatalı gösterilmiş ise de bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Her ne kadar mezkur Tebliğnamede " Sanık hakkında "kasten yaralama sonucu ölüme neden olma" suçundan 5237 sayılı TCK'nın 87/4-1. cümle hükmü uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden, "kasten kardeşini öldürme" suçundan TCK'nın 82/1-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması" gerekçesiyle hükmün bozulması talep edilmiş ise de 16.06.2022 tarihli celsede sanığa ve müdafiine iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı verildiği görüldüğünden Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından bilerek ve isteyerek öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/1881 Esas, 2022/1568 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6892, Karar No: 2015/275, Tarih: 19.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6892 E.  ,  2015/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekli Av. ... ile davacılar vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 18.06.2004 günlü düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşme uyarınca müvekkillerine teslimi gereken altı bağımsız bölümün sözleşme tarihinden itibaren yirmi dört ayda teslimi gerekirken üç tanesinin Ekim 2008 de teslim edildiği halde diğerlerinin teslim edilmediğini, bağımsız bölüm ve ortak alanlarda eksik ve kusurlu iş bulunduğunu, ek sözleşme ile 100 m² altında daire verilmesi halinde eksik verilen her m² birimi için 5.000,00 TL cezai şart kararlaştırıldığını ileri sürerek, şimdilik 50.000,00 TL tazminatın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.05.2013 tarihli ıslahla 500,00 TL cezai şart, 2.260,00 TL eksik ve kusurlu işler giderilme bedeli, Ekim 2008 ayında teslim edilen 3 daire için 35.144,55 TL ile diğer 3 daire için 78.540,70 TL'nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde varlığı iddia edilen ek sözleşmenin imzalanmadığını, sözleşme sonrası imar planı tadilatı nedeniyle yapı ruhsatı alınamadığını, imar işlemlerinin yapılmaya başlanmasından sonra yapı ruhsatının alınarak işe başlandığını ve binanın süresinde bitirilerek teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin sözleşme tarihinden itibaren 24 ayda yapı kullanım izin belgesi alınarak teslimi gerektiği, imar işlemlerinin sözleşmeden 1 yıl 4 ay 2 gün sonra 20.10.2005 tarihinde durdurulduğu, davalının edimlerini yerine getirmede ağır davrandığı ve işin süresinde tamamlanmamasının kendi kusurundan kaynaklandığı, yapının sözleşme ve projesine aykırı olduğu mevcut şekli ile yapı kullanım izin belgesi verilemeyeceği, bağımsız bölümler ile ortak alanlarda eksik işler bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.260,00 TL eksik işler giderim bedeli ile 114.185,25 TL gecikme tazminatı olmak üzere toplam 116.445,25 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, cezai şart isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında düzenlenen 18.06.2004 günlü düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalı yüklenici, sözleşme tarihinden itibaren 24 ayda arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri sözleşme, yapı ruhsatı ve eklerine göre teslimini yüklenmiştir. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemelerinde, yapının imar ve yapı ruhsatına aykırı kaçak şekilde inşaa edildiği ve yapı kullanım izin belgesi alınamayacağı belirtilmiş, ancak yapıdaki imara aykırılıkların giderilip giderilmeyeceği üzerinde durulmamıştır. 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri kamu düzenine ilişkin olup, aksine yapılan iş ve eylemlerden bazıları da suç teşkil etmektedir. Anılan yasaya aykırı şekilde yapılan imalatın ekonomik değeri bulunmamaktadır. Buna rağmen, suç teşkil edecek bir yapıya meşruiyet kazandıracak şekilde eksik ve kusurlu işler giderim bedelin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırıdır. Ne var ki, alınan bilirkişi raporlarında inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı hususu üzerinde durulmamış, bu konuda bir değerlendirme ve inceleme yapılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece yapılması gereken iş; ilgili belediye başkanlığından yapının yasal hale getirilip gerilmeyeceği sorulup, yasal hale getirilmesinin mümkün olması halinde eksik ve kusurlu işler giderim bedeline hükmedilmesi aksi halde anılan istem kalemi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinden durulmadan eksik ve kusurlu işler giderim bedelinin de hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

Diğer yandan, davacılar vekili ıslah edilmiş şekliyle 500 TL cezai şart alacağı, 2.260,00 TL eksik ve kusurlu işler giderim bedeli ile ile 113.685,25 TL gecikme tazminatı olmak üzere toplam 116.445,25 TL'nin tahsilini istemiştir. Mahkemece, cezai şart alacağının reddine, diğer alacak kalemleri yönünden ise davanın kabulüne karar verilmesine rağmen, hüküm fıkrasında davanın ıslah edilmiş şekli olan 116.425,25 TL'sına hükmedilmiştir. Bu şekilde gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması ve infazı kabil bir hüküm kurulmaması da yerinde görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.