muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30110, Karar No: 2015/25609, Tarih: 16.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/30110 E.  ,  2015/25609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Özel Güvenlik Kor. ve Eğ. Hiz. ve Tic. San. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 01/06/2013-14/01/2014 tarihleri arası davalı İdareye bağlı ... İl Müftülük binasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin haklı ya da geçerli bir neden belirtilmeksizin ve yazılı fesih bildirimi olmaksızın feshedildiğini öne sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiş, ... Şirketi ise 01/01/2014 tarihi itibariyle ihale başka bir firmaya verildiğinden bu firmaya rücu edilmesi gerektiğini belirterek davacının özlük dosyasını sunmuştur.

Mahkemece davacının davalı şirkette 01/06/2013 ila 31/12/2013 tarihleri arasında özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, davalılar arasında alt işveren -asıl işveren ilişkisinin bulunduğu, davacının iş sözleşmesinin bu bağlamda belirsiz süreli olduğu, tanık beyanları uyarınca davacı işçinin işini layıkıyla yaptığı, güvenlik işini başka bir şirket üstlenmiş olduğundan işten çıkartıldığı, ihbar öneli tanınmadığı, işçinin iş akdinin haklı suretle feshedildiğini ispat yükü işverende olup davalıların üzerine düşen ispat külfetini yerine getiremedikleri gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, iş akdinin 14.01.2014 tarihinde sözlü olarak hiçbir gerekçe ileri sürülmeden sonlandırılmış olduğunu, yazılı bir fesih bildirimi yapılmadığını, davacının 14.01.2014 tarihine kadar çalıştığını, iddia ederek dava açmış davacı tanıkları müftülük çalışanları da davacının 31/12/2013 te ihalenin bitmesinden sonra 2 hafta daha çalıştığını 15.01.2015 te ise ihaleyi alan şirket tarafından iki işçi çıkartılarak yerine yeni iki işçi alındığını belirtmişlerdir. Davalı .... işleri Başkanlığı tarafından 01.01.2014-31.12.2014 tarihleri arası ihaleyi alan firmanın ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti. Olduğu bildirilmiş ve ihale evrakları da kül halinde dosyaya sunulmuştur. İhale sözleşmesinin incelenmesinde 01.01.2014-31.12.2014 arası için 4 kişi ile yapılacak güvenlik hizmetinin ... Özel Güvenlik Ltd. Şti.ne ihale edildiği ve Hizmet Alım Sözleşmesinin 06.01.2014 tarihinde imzalanmakla yürülüğe girdiği tespit edilmiştir. Dosya içeriğine göre davacının ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti. İle 06.01.2014 tarihinde imzalanan hizmet alım sözleşmesinden sonra da fiilen müftülük binasında çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilmemekle birlikte dava dışı ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti. tarafından fiilen çalıştırıldığı anlaşıldığından son işveren dava dışı ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti.'dir. Bu nedenle davacının husumeti yöneltirken yanılgıya düştüğü kabul edilerek, ... Özel Güvenlik ve Koruma San. Tic. Ltd. Şti. davaya dahil edilip bu şirketin delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de; 4857 sayılı İş Kanununun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı İş Kanunu ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, pirim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır. Kanunun kullandığı “birlikte sorumluluk” deyiminden tam teselsülün, dolayısı ile müşterek ve müteselsil sorumluluğun anlaşılması gerekir.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması ve muvazaa bulunmaması halinde ise, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfatı bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden söz edilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm nedeni ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8521, Karar No: 2016/4214, Tarih: 10.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8521 E.  ,  2016/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 168 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Temyiz dilekçesinde temyiz eden olarak ... gösterilmiş olup, dava dosyasında davacı ... olduğundan, ... adına verilmiş temyiz dilekçesi bulunup bulunmadığı belirlenerek, varsa ... adına verilen temyiz dilekçesinin ve davayı temyiz eden ... tarafından Av....'ya verilmiş vekaletnamenin,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, taze fasülye, şekerpancarı ve yaş dutun 2014 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2096, Karar No: 2007/21716, Tarih: 03.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/2096 E.  ,  2007/21716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Ankara 5.İş Mahkemesi

Tarih               : 13.12.3006

Davacı 6.10.1987  tarihinden geçerli olmak üzere davalı işyerindeki daimi ve geçici kadro ile geçen sigorta primi ödenmiş çalışma sürelerine Yasada belirtilen miktar kadar itibari hizmet zammından yararlandırılması ile sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışması, ikinci koşul ise; IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtildiği biçimde a) çelik, demir ve tunç döküm, b) zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit ve boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işleri, c)  patlayıcı maddeler yapılması, d) kaynak işleri yapmasıdır.  Başka bir anlatımla, IV.bendin alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının da olayda ayrıca gerçekleşmesi koşuldur.

Somut olayda, davacının işyerindeki çalışmalarının Sakarat, Küp şeker, Rafineri ve kazan dairesi  alt bölümlerinde geçici işçi statüsünde geçtiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece tarafları aynı olmayan daha önce yargılaması sonuçlandırılmış başka bir dosyada yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu ile tespit edilen veriler esas alınarak düzenlenen rapor hükme esas alınmış ise de söz konusu rapor  Ek 5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşullarının varlığı konusunda yeterli değildir.

Gerçekten, davacının gerek kampanya döneminde, gerekse kampanya dönemi dışında,  Ek 5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşullar ile çalışıp çalışmadığı, çalıştığı bölümlerde zehirli gazlara maruz kalınıp kalınmadığı, zehirli gazlara maruz kalınıyorsa bunların işçi sağlığı açısından tehlike oluşturacak değerde, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olup olmadığının mahallinde ölçümleme yapılarak belirlenmesi gerektiği açıktır.

Gerçekten, davacının gerek kampanya döneminde, gerekse kampanya dönemi dışında,  Ek 5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşullar ile çalışıp çalışmadığı, çalıştığı bölümlerde zehirli gazlara maruz kalınıp kalınmadığı, zehirli gazlara maruz kalınıyorsa bunların işçi sağlığı açısından tehlike oluşturacak değerde, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olup olmadığının mahallinde ölçümleme yapılarak belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle mahallinde keşif yapılmak suretiyle Ek5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşulların oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmadan soyut ifadelere  dayalı yetersiz bilirkişi raporunun karara esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  Şeker Fab. A.Ş.'ye iadesine, 03.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6705, Karar No: 2014/9932, Tarih: 15.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6705 E.  ,  2014/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvacık Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/406-2013/464

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 19.09.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine dair verilen 19.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, ... parsel sayılı taşınmazların ortaklığının satış suretiyle giderilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazların taksim edilip kullanıldığını, taşınmaz üzerindeki ağaçların kendisi tarafından dikildiğini belirterek muhdesat bedelinin kendisine ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa

bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%....) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; davalı H.. Ç.. dava konusu taşınmazların üzerinde bulunan ağaçların kendisi tarafından dikilip yetiştirildiği iddiasında bulunmuş davacılardan A.. Ş.. keşif esnasında bu iddiasını kabul etmiştir. Mahkemece diğer davacı Ü.. Ş..'un davalının muhdesat iddiası hususunda beyanı alınmamıştır. Muhdesat iddiası hususunda davacı Ü.. Ş..'un beyanı alınarak yukarıda açıklandığı şekilde gerekirse H.. Ç..'a görevli mahkemede dava açmak üzere süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, Harçlar Kanunu Genel Tebliğinin 1 sayılı Tarifesine göre, taşınmazların satış bedeli üzerinden “binde 11,38” nispi karar harcı alınması gerektiği göz önünde tutulmaksızın “binde 1,138” harç alınması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14492, Karar No: 2015/11590, Tarih: 11.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/14492 E.  ,  2015/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarında itibari hizmet / fiili hizmet süresi zammından faydalanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda; davacı, davalı işveren nezdinde lig Tv’de spor kameramanı ve muhabir olarak 01.02.2003 – 27.10.2010 tarihleri arasında 5953 sayılı Basın İş Kanuna tabi çalışmasını ve anılan tarihlerdeki çalışmalarında itibari hizmet süresinden / fiili hizmet süresi zammından faydalanması gerektiğinin tespitini istemiş, davacı vekilinin 01.03.2012 tarihli dilekçesi ile istem daraltılmış, dava 01.02.2003 – 27.10.2010 tarihleri arasında 5953 sayılı Basın İş Kanuna tabi çalışmalarında itibari hizmet süresi / fiili hizmet süresi zammı süresinden faydalanması gerektiğinin tespitini istemiş, mahkemece, davacının davalı işveren şirket işyerinde 01.10.2004 – 27.10.2010 tarihleri arasında 5953 sayılı Basın İş Kanuna tabi olarak çalıştığının , itibari hizmet gün sayısının 548 gün olduğunun tespitine, primlerin işveren şirket tarafından davalı kuruma ödenmesi, itibari hizmet gün sayısının diğer sigortalı hizmetleri ile birleştirilmesine yönelik daraltılan talep doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. 29.01.2004 tarihiden itibaren 01.10.1993 – 08.07.2012 tarihleri arasındaki mekanik bakım ve onarım teknisyeni olarak çalışmalarında 506 sayılı Kanunun Ek5/2 kapsamında çalışmalarının tespitini istemiş, mahkemece, davacının 01.10.1993 – 08.03.2012 tarihleri arasındaki hizmetinin 506 sayılı Kanunun Ek5/2 maddesi kapsamında hizmet gerektirir çalışmalar olduğunun tespitine dair hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... ve ... Kanunu'nun 4-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın geçici 7. maddesi hükmünde "Bu Yasanın yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Yasalar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Yasa'nın geçici 20'nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Yasa hükümlerine göre değerlendirilirler" hükmü ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 40. maddesi ve 5953 sayılı Kanundur.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde, 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenleyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalıların 5953 sayılı Kanunu değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamına giren işyerlerinde geçen çalışmalarının ve basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalıların basın müşavirliklerinde geçen çalışmalarının itibari hizmeti gerektiren çalışmalar olduğu belirtilmiş, öngörülen istisnaları dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 40. maddesine 19.01.2013 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6385 sayılı Kanunun 15. maddesi ile eklenen düzenleme ile de, basın ve gazetecilik mesleğinde Basın Kartı Yönetmeliğine göre basın kartı sahibi olmak suretiyle fiilen çalışanların ve Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Basın Kartı Yönetmeliğine göre basın kartı sahibi olmak suretiyle; ... Kurumunda haber hizmetinde fiilen çalışanların bu çalışma sürelerinin fiili hizmet süresi zammının hesabında gözetileceği hüküm altına alınmış, 21. maddede de, anılan düzenlemenin 2008 yılı Ekim ayı başından itibaren geçerli olacağı belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirket işyerinden hizmet bildirimi yapılan, 01.02.2003 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının yaptığı işin fikir ve sanat işi kapsamında bulunup bulunmadığı ve bu hali ile 5953 sayılı Kanun kapsamına girip girmediği, 01.10.2008-27.10.2010 tarihleri arasındaki çalışmaların da basın ve gazetecilik mesleğinde Basın Kartı Yönetmeliğine göre basın kartı sahibi olmak suretiyle fiilen geçip geçmediği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı şirket işyerinden hizmet bildirimi yapılan, 01.02.2003 – 30.09.2008 tarihleri arasında davacının yaptığı işin fikir ve sanat işi kapsamında bulunup bulunmadığı ve bu hali ile 5953 sayılı Kanun kapsamına girip girmediği, 01.10.2008-27.10.2010 tarihleri arasındaki çalışmaların da basın ve gazetecilik mesleğinde Basın Kartı Yönetmeliğine göre basın kartı sahibi olmak suretiyle fiilen geçip geçmediği noktasında toplanmaktadır.

...Çalıştırılanlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında 5953 sayılı Kanunun 1’inci maddesinde, bu Kanun hükümlerinin Türkiye'de yayınlanan gazete ve mevkutelerle haber ve fotoğraf ajanslarında her türlü fikir ve sanat işlerinde çalışan ve İş Kanunundaki "işçi" tarifi kapsamı dışında kalan kimselerle bunların işverenleri hakkında uygulanacağı, bu Kanunun kapsamına giren fikir ve sanat işlerinde ücret karşılığı çalışanlara gazeteci deneceği belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere anılan Kanunun uygulanabilmesi için öncelikle maddede yer alan işyerlerinden biri olmalı, aynı zamanda işyerinde fikir ve sanat işinde çalışılmış bulunulmalıdır. Fiilen yapılan işin de bu konuda dikkate alınması gerekir. Hal böyle olunca, Mahkemece, davacının dava edilen tarihlerdeki çalışmasının yukarıda belirtilen 5953 sayılı Kanun'un 1. maddesinde belirtilen kapsamda olup olmadığı, o tarihlerde davacının yaptığı iş ile ilgili olarak sarı basın kartının bulunup bulunmadığı da araştırılarak, davalı işveren tarafından Kuruma verilen ihtilaf konusu döneme ait dönem bordroları celp edilerek, resen belirlenecek davacı ile birlikte ihtilaf konusu dönemde çalışan kişilerin tanık sıfatı ile bilgilerine başvurularak, ihtilaf konusu dönemde yaptığı işin niteliği tereddütsüz olarak belirlenmeli, gerektiğinde yapılan işin 5953 sayılı Kanun kapsamında fikir ve sanat işi niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi için iletişim fakültelerinde görevli bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden rapor alınmalı, 01.10.2008 tarihi sonrasındaki dönem için, davacının basın ve gazetecilik mesleğinde Basın Kartı Yönetmeliğine göre basın kartı sahibi olmak suretiyle fiilen çalışıp çalışmadığı araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2-6100 sayılı HMK'nun "yargılama giderlerinin kapsamı" başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, "yargılama giderlerinden sorumluluk" başlığını taşıyan 326. maddede "kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği," "yargılama giderlerine hükmedilmesi" başlığını taşıyan 332. maddesinde ise "yargılama