muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4633, Karar No: 2019/7655, Tarih: 08.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4633 E.  ,  2019/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25.12.2018 tarih ve 2018/141-3403 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Kırklareli Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.02.2019 tarih ve 2019/145 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.04.2019 gün ve 94660652-105-39-4892-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2019 gün ve 2019/43991 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda, müştekinin şikayeti ile ilgili olarak Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığınca önceden yapılan soruşturma sonucu, 27.02.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinden bahisle mükerrer soruşturma sebebiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına yönelik karar verilmiş ise de; önceden verildiği belirtilen Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2018 tarih ve 2018/33-751 sayılı kararının incelenmesinde, soyut iddia dışında başkaca delil elde edilemediğinden bahisle müşteki ...'ın şikayeti hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği, müşteki ...'nin söz konusu dosyada taraf vasfının bulunmadığı, dolayısıyla müştekinin şikayetine yönelik önceden verilmiş bir kararın mevcut olmadığı ve mükerrer kayıt nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilemeyeceği, öyle ise tarafların beyanlarına başvurulup, gereğinde diğer dosyanın müştekisi ...'in de ifadesi alındıktan sonra, şüphelinin müşteki ...'ye karşı güveni kötüye kullanma suçunu işleyip işlemediği hususunda toplanan delillerin kamu davasını açmaya yeterli olup olmadığı tartışılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine, reddine karar verilmesindeisabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Kırklareli Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.02.2019 tarih ve 2019/145 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 08.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/275, Karar No: 2020/127, Tarih: 15.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/275 E.  ,  2020/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... İlaçlama Sağ. Hiz. İnş. Elek. Gıda Ür. Bilgisayar Temizlik Hizmet San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketler ile davacı idare arasında temizlik hizmeti alımı için sözleşme imzalandığı, davalı şirketlerin işçisi olan ... tarafından Ankara 16. İş Mahkemesinin 2011/121 Esas sayılı dosyası üzerinden davacı Bakanlık aleyhine açılan davada davanın kabulüne karar verilmesi sonucunda, dava dışı işçinin başlattığı takip nedeniyle kurumun 14.738,92 TL ödediğini, yapılan ödemeden yüklenici olarak davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan sorumlu oldukları dönemler itibariyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İlaçlama Sağ. Hiz. İnş. Elek. Gıda Ür. Bilgisayar Temizlik Hizmet San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre ;taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 23.maddesine göre davalıların sorumluluğunun doğduğu, davacı kurumun ödediği ihbar ve yıllık izin ücretleri ile bunların işlemiş faiz ve masrafları toplamından son işverenin, kıdem tazminatı ve bunun icra ve vekalet masrafları yönünden diğer davalıların da dava dışı işçiyi çalıstırdıkları dönem ile sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... İlaçlama Sağ. Hiz. İnş. Elek. Gıda Ür. Bilgisayar Temizlik Hizmet San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... İlaçlama Sağ. Hiz. İnş. Elek. Gıda Ür. Bilgisayar Temizlik Hizmet San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... İlaçlama Sağ. Hiz. İnş. Elek. Gıda Ür. Bilgisayar Temizlik Hizmet San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.01. 2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6160, Karar No: 2012/5298, Tarih: 08.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6160 E.  ,  2012/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11381, Karar No: 2011/6500, Tarih: 21.07.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11381 E.  ,  2011/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların kusuruna yönelik temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, iş kazasına uğrayan davacının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 06.03.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar vermiştir.

İş kazası nedeniyle hükmedilecek manevi tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek ATK Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek ATK Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davalı ... İnşaat ve Montaj Sanayi AŞ'de 1998 yılından itibaren kaynakçı-montaj işçisi olarak çalışan davacının 6.3.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda yaralandığı, olayın Kurum tarafından iş kazası kabul edilmesi ve Kurum Maluliyet Daire Başkanlığı Sürekli İş Göremezlik Tespit Kararına göre davacıdaki sürekli iş göremezlik oranının% 22 olarak belirlenmesi üzerine davacıya gelir bağlandığı, aynı mahkemenin 2006/782 Esas sayılı dava dosyasında Kurumun davacıya bağlanan gelir ve tedavi giderlerinin davalı işverenden rücuan tahsilini talep ettiği, davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranına itiraz edilmesi üzerine sürekli iş göremezlik oranının Yüksek Sağlık Kurulunca % 25 ve Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunca % 31,2 olarak belirlendiği, Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu arasında oluşan görüş ayrılığının Adli Tıp Genel Kurulunca giderilmesi gerektiği halde mahkemece bu yönde alınmış bir kararın dosyada bulunmadığı ve böylece iş kazası sonucu davacıda oluşan meslekte güç kayıp oranı kesin olarak saptanmadığı halde %31,2 oranı esas alınarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; 2006/782 Esas sayılı dava dosyasını getirterek Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu arasında oluşan görüş ayrılığının giderilmesi amacıyla Adli Tıp Genel Kurulundan karar alınıp alınmadığını araştırmak, bu yönde bir kararın bulunmadığı anlaşılır ise Adli Tıp Genel Kurulundan davacıda iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranını belirleyen karar almak ve kesinleşen maluliyet oranına göre manevi tazminata karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı kesin olarak belirlenmeden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davacının ve davalıların manevi tazminat miktarına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 21.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/9204, Karar No: 2013/24629, Tarih: 09.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/9204 E.  ,  2013/24629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ...'nun diğer sanık ... ile önceden anlaşarak eyleme doğrudan katıldıkları gözetilmeden, haklarında 5237 sayılı Yasanın 37/1.maddesi yerine, aynı Yasanın 39/2-c.maddesi ile uygulama yapılması,

Sanık ...'nun diğer sanıklarla birlikte sokakta yürümekte bulunan mağdurun çantasından içinde 20 TL para bulunan cüzdanını çaldıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı yasanın 145.maddesinde yer alan, “değerin azlığının” anılan yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında sanıklar hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5266, Karar No: 2010/3674, Tarih: 31.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5266 E.  ,  2010/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : ...: 2001-2002 yıllarındaki eylemlerinden dolayı beraatine, 2000-2003 yılları için, 213 sayılı yasanın 4369 sayılı yasa ile değişik 359/b-1, 765 sayılı TCK 80, 59 maddelerinin 2 kez uygulanmasıyla içtima ile neticeten 2 yıl 22 ay 20 gün hapis

...: 2001-2002 yıllarındaki eylemlerinden dolayı beraatine,2000-2003 yılları için, 213 sayılı yasanın 4369 sayılı yasa ile değişik 359/b-1, 765 sayılı TCK 80 maddelerinin 2 kez uygulanmasıyla içtima ile neticeten 4 yıl 8 ay hapis

Katılan vekilinin, ...’nın 17.04.2007 gün ve 13523 sayılı oluruna dayanarak 30.04.2007 havale tarihli dilekçesiyle sanıklar hakkındaki temyizinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin, 2000 ve 2003 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede gereği görüşüldü;

I-Sanıklar müdafiinin “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarında;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 12.12.2000 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-“2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelen sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

5237 sayılı TCK. nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK. nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK. nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK. nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17809, Karar No: 2022/35, Tarih: 03.01.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17809 E.  ,  2022/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Yargılamanın Yenilenmesi

İLK DERECE

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu'ndan kaynaklanan tapu iptali ve terkin davası hakkında yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12010, Karar No: 2018/8135, Tarih: 19.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12010 E.  ,  2018/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/09/2011 gününde verilen dilekçe ile kamulaştırmasız el atma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kamulaştırmasız el koyma iddiasına dayandırılan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin hissesinin bulunduğu taşınmaz üzerinde diğer maliklerle fiili taksimat yaptığını, davalı İdare tarafından HES projeleri kapsamında yürütülen sulama kanalı çalışmaları nedeniyle müvekkilinin hissesine düşen kısım üzerinde bulunan 50 yıllık zeytin ağaçlarının kökünden söküldüğünü, toprağın kazıldığını ve taşınmazın değer kaybına uğradığını, bu alanın tekrar tarım alanı olarak kullanılmasının mümkün olmadığını belirterek oluşan zararlarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazla ilgili maliklerden izin alındığını, kamulaştırma işlemlerine ilişkin sürecin devam ettiğini, uğranılan zararların tazmini isteminin idari yargı yoluyla çözülmesi gerektiğini belirterek yersiz davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı idarenin dava konusu taşınmaza kamulaştırmasız elatmada bulunduğu, taşınmazda değer kaybı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; davalı idarenin sulama kanalı yapımı sırasında, taşınmaza toprak dökülmesi ve ağaçların sökülmesi sonucu taşınmazda değer kaybı ve ürün zararının olduğunu belirterek, açıkça davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup, eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUK. m. 2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup, açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle, mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı lehine BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.