muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15925, Karar No: 2014/18464, Tarih: 10.11.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikâhlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 07.12.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17017, Karar No: 2014/23865, Tarih: 14.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17017 E.  ,  2014/23865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 12. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.06.2014

No : 2013/82-2014/411

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 12.10.2009 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca 2010 yılında gerçekleştirilen işlemle kesildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada mahkemece gerekli araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla;

İnceleme konusu davada mahkemece gerekli araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla;

Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu görevlilerince gerçekleştirilen soruşturmada elde edilen somut veri ve saptamalar, davacının denetim sırasındaki beyanında ‘… eşimden anlaşmalı olarak boşandığımdan eski eşim haftada 2-3 kez gelir çocukları görür ve aynı evde birlikte kalırız. Oturduğum ev kiradır. Kira bedeli 300 TL’dir. Eşim kiramızı, çocukların eğitim masraflarını, gıda ihtiyaçlarımızı karşılar. Eski eşim B.. ayrılmamıza rağmen haftanın 2-3 günü gelir, .. No:35 K:3 D.. Mah. B../İzmir adresinde ikamet evimde kalır. Bu olayın babamdan alacağım yetim aylığına engel teşkil edeceğini bilmiyordum.’ ,davacının ayrıca kendisi adına elektrik, telefon ve su aboneliğinin olmaması, İlçe Seçim Kurulu Başkanlığının cevabında 2008-2010 yıllarındaki adreslerin aynı olması, Emniyet Müdürlüğünce tazmin olunan 06.03.2013 tarihli tutanakta ‘…G.. Mah. R..Cesur Cad. No:35/1 Gaziemir/İzmir adresinde yapılan araştırmada adresin H.. annesinin evi olduğu, şahsın yaklaşık 9-10 aydır bu adreste annesi ile birlikte ikamet ettiği, B.. Ö..’ın ise belirtilen adreste ikamet etmediği, B.. mernis adres kaydı olarak Gazi Mah. Mehmet Emin Gürkan Cad. No:9/C Gaziemir/İzmir adresine kayıtlı olduğu tespit edilmiş, adrese bakıldığında belirtilen adreste 2 yıldan bu yana N.. B.. isimli şahsa ait A.. Unlu Mamülleri isimli işyerinin olduğu, B.. Ö..’ın tanınmadığı tespit edilmiş.’ ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davacı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın reddine, karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar vermesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12801, Karar No: 2015/10482, Tarih: 01.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12801 E.  ,  2015/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/125-2014/333

Davacılar M.. T.. ve diğerleri vekili Avukat Çetin tarafından, davalı H.. Ç.. aleyhine 05/03/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olayın gelişimi, davalıya ait aracın uçuruma itilmiş vaziyeti, eşyaların çalınmış olduğu , olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler ışığında davacılar yararına hüküm altına alınan toplam miktar gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat fazladır. Davacılar yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; olayın gelişimi, davalıya ait aracın uçuruma itilmiş vaziyeti, eşyaların çalınmış olduğu , olay tarihi ve yukarıda açıklanan ilkeler ışığında davacılar yararına hüküm altına alınan toplam miktar gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat fazladır. Davacılar yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alanın harcın istek halinde geri verilmesine 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7502, Karar No: 2012/9495, Tarih: 21.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/7502 E.  ,  2012/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1) 2001 takvim yılındaki eylemi nedeniyle; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geni bırakılmasına yer olmadığına,

2) 2002 takvim yılındaki eylemi nedeniyle; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

765 sayılı TCK.nun 71. maddesi uyarınca cezaları toplanarak 30 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair.

Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan dolayı açılan kamu davası ile ilgili mahkemesince hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10019, Karar No: 2007/773, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10019 E.  ,  2007/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde idare adına irtifak hakkı tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen Tabaklar Mahallesi 51 Ada 28 ve 423 Ada 60 Parsel sayılı taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar düzenlemesi görüp görmediğinin Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden; aynı taşınmazların Belediye Başkanlığınca hazırlanan ve Emlak Vergisine Esas Asgari Vergi Oranlarını gösterir (cadde, sokak ve mahalle bazında) liste ve kayıtların ilgili Belediye Başkanlığından temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 6.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13229, Karar No: 2012/149, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13229 E.  ,  2012/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 289 parsel numarası ile kagir ev ve avlu vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24658, Karar No: 2012/24050, Tarih: 17.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/24658 E.  ,  2012/24050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre,sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5067, Karar No: 2019/2631, Tarih: 10.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2017/5067 E.  ,  2019/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1963 yılında yapılan tapulama sırasında Toplamalar Köyü çalışma alanında bulunan 2 parsel sayılı 293600 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 5.1948 tarih 4 nolu tapu kaydı, 1937 tarih 22 nolu vergi kaydı nedeniyle hudutları tevsie müsait görüldüğünden vergi miktarından fazlasının Hazine adına sınırlandırıldığı belirtilmek suretiyle toplamda 125/367 hissesi ... adına, 242/367 hissesi Hazine adına olmak üzere tespit edilmiştir. ...'ın kadastro tespitine itirazı, Tapulama Mahkemesinin 1964/387 Esas sayılı dava dosyasına konu olmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda itirazın kadastro komisyonunca değerlendirilmesi gerektiğine karar verilmiştir. Kadastro Komisyonunca yapılan değerlendirme sonucunda, çekişmeli taşınmazın güney bölümünde bulunan 100 dönümlük taşınmazın ..., kuzey bölümünde bulunan 193600 metrekarelik bölümün Hazine adına tespitine karar verilmesi üzerine, davacı ..., tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yapılan yargılama sonucunda kadastro tutanağının komisyona iadesine karar verilmiş, kadastro komisyonunca 2007 yılında yeni bir tutanak düzenlenerek çekişmeli taşınmaz, aynı tapu ve vergi kaydına dayalı olarak ve aynı gerekçe ile 1000/2936 pay ... mirasçıları, 1936/2936 pay Hazine adına tespit edilerek askı ilanına çıkarılmıştır. Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., çekişmeli taşınmazın kayıt miktar fazlasının Hazineye ait olduğu iddiasıyla ayrı ayrı dava açmış, bu bölümün Hazine adına tescili ile kendilerine icara verilmesini talep etmişlerdir. Yargılama sırasında Hamit Yüksel ve müşterekleri ile ... tapu ve vergi kaydına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda tapulama tutanağının iptaline, davacılar ve müdahil davacıların davalarının reddine, 2 nolu parselin 30.06.2010 tarihli fen bilirkişisi ... imzalı rapor ve krokide gösterilen toplam 125854 metrekarelik (yüz yirmi beş bin sekiz yüz elli dört metrekarelik) kısmı ... oğlu 1340 doğumlu ...mirasçıları adına kanuni veraset oranlarına göre adlarına tapuya tesciline, 2 nolu parselde bilirkişi ... imzalı 30.06.2010 tarihli rapor ve krokide gösterilen kısmın yeni bir parsel numarası verilerek tespit tutanağında belirtilen niteliklerle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ...ve ... ile davalı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu parsele ilişkin ilk olarak tevsii dönüm talebiyle 1951/243 Esas sayılı dosyada dava açılıp bu davanın red edildiği davacı ...'ın bu defa 1953/328 Esasında tekrar dönüm tevsii ve men'i müdahale talepli dilekçeyle dava açıp 1964 yılında 2. kez müracaat kaldığı, dava konusu 2 nolu parselin tespitinde esas alınan 1948 tarih 4 nolu tapu kaydının dava konusu parsele uyduğu ancak kuzey hududunun genişletilmeye elverişli olduğu, bu gibi kayıtların miktarıyla geçerli olacağı, tespite esas alınan 22 tahrir nolu vergi kayıt miktarının da 100 dönüm olduğu, bu iki kayıt miktarı dışında kalan alanlara gerek tespit bilirkişisinin yeniden alınan beyanı ile gerekse 1975 ve 2010 yıllarında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarında davacı ...'ın zilyet olmadığı, tespite esas alınan 1948 tarih 4 nolu tapu kaydının kuzey hududu taşlık ve Muratağa okumakla kuzeyden komşu 1 nolu parselin tespitine esas alınan ve iki hudut itibarıyla zemine uyduğu saptanan 1951 tarih 4 nolu tapu kaydının ilk tesis günkü kaydın güney hududunun hali, sonraki gittilerinin pınar okuduğu bu haliyle bu iki kaydın birbirinin doğrulamadığı,kayıtların miktarları esas alındığından ortak sınırın tespitinin esasa etkili olmayacağı, davacı ... ın tespitin yapıldığı 1963 yılına kadar kayıt miktarları olan 125,854 dönümlük alan dışında olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin bulunmadığı, bu haliyle ... ın kazanacağı miktarın zilyetlikle birleşen kayıt miktarları kadar olan 125,854 dönüm olduğu gerekçesi ile tapu ve vergi kayıt miktarı kadar 125,854 dönümlük alanın ... mirasçıları adına, geriye kalan alanın da hazine adına tapuya tesciline, belgeye dayanmayan ve zilyetlikleri de bulunmayan diğer tüm davacılar ile müdahil davacıların davalarının reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Temyize konu eldeki dava komisyon tarafından 2007 yılında düzenlenen tutanağa karşı bu tespitin askı ilan süresi içerisinde açılan ve birleşmiş olan davalardır. 2. tutanağa karşı dava açan davacılar ... ve diğerleri tespite dayanak tapu ve vergi kayıtlarında pay sahibi olmadıkları gibi, dava dilekçelerinde taşınmazı Hazineden icara almak amacıyla bu davayı açtıklarını belirterek taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmişlerdir. Hazine'nin aynı taleple açılmış bir davası bulunmadığına ve davacıların Hazine adına tescil isteme hakları da olmadığına göre Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.