muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/41535, Karar No: 2022/1406, Tarih: 27.01.2022

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/09/2006 tarihli ve 2006/359 esas, 2006/7944 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Mahkeme tarafından uzlaştırma" başlıklı 254. maddesinde yer alan; "(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." şeklindeki düzenleme karşısında, dosya içeriğinde mevcut olan 26/12/2019 tarihli uzlaştırma raporuna göre, 15.000,00 Türk lirasının 29/05/2020 tarihinde ödenmesi şartı ile sanık ile müşteki arasında uzlaştırmanın sağlandığının anlaşılması karşısında, edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ek kararının kanun yararına bozulması durumunda, anılan kararı müteakip, uzlaşmanın şarta bağlı yapıldığı ve şartın hükümlü tarafından yerine getirilmediğinin anlaşılması üzerine verilen 13.02.2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve hükümlünün infazının kaldığı yerden devamına ilişkin İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2020 tarihli, 2000/252 Esas ve 2002/133 Karar sayılı ek kararı ile anılan ek karara yönelik itirazın kabulü ile ek kararın kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2020 tarihli ve 2020/776 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek ve infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 254/2 maddesinde "Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def'aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231'inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." şeklinde belirtilmektedir. Söz konusu olayda edimin takside bağlanması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli, 2000/252 Esas ve 2002/133 Karar sayılı ek kararı ile '' kamu davasının düşürülmesine" karar verilmesi isabetli olmadığından kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli, 2000/252 Esas ve 2002/133 Karar sayılı ek kararının BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrası uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1064, Karar No: 2012/3518, Tarih: 04.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1064 E.  ,  2012/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten insan öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa, dosya içeriğine, mahkemenin kabul ve gerekçesine göre; olaydan bir gün önce top oynadıkları sırada sanık ile tanık ... arasında çıkan tartışmaya mağdur ...'in de katıldığı, sanık ve mağdurun ertesi gün buluştuklarında tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın yanında bulunan çakı bıçağı ile mağdurun batın sol üst kadran bölgesine bir ve sol lomber bölgeye dört kez vurarak, omentum yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaradığı, tanık ...'nun "durun yapmayın" diye bağırması, tanık ...'un sanığı tutması ve tanık ...'nin sanığın elindeki bıçağı alması nedeni ile eylemi tamamlayamadığı olayda; darbe sayısı, darbelerin şiddeti, yaşamsal bölgelerin hedef alınması ve engel hal nedeni ile eylemin tamamlanamaması göz önünde alandığında; sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, sanığın yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnameye aykırı olarak (ONANMASINA), 04/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8418, Karar No: 2011/19656, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8418 E.  ,  2011/19656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalı belediyeye muhtelif zamanlarla inşaat malzemesi satıp teslim ettiğini, faturaya itiraz etmeyen davalının bedeli ödemediğini, icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş, duruşmada davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, faturanın tek başına malın teslim edildiğini kanıtlamaya yeterli olmadığı, davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada davalıya satıp teslim ettiğini iddia ettiği inşaat malzemelerinin bedelinin tahsiline ilişkin icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, delil olarak da ayrıca, davalı belediyenin icra takip dosyasına verdiği itiraz dilekçesine de dayanmıştır. Dosyaya sunulan ve davalı belediyenin ... 4. icra Müdürlüğünün 2009/5669 sayılı dosyasına verdiği iddia olunan 22.6.2009 tarihli dilekçenin fotokopisinde davalı belediyenin dava konusu borca ilişkin açıklamalarda bulunduğu görülmektedir. Davacı vekili 28.2.2011 tarihli dilekçe ile davalıca verdiği iddia olunan 22.6.2011 tarihli dilekçe örneğini icra müdürlünden istemiş ise de, dilekçe aslı olmadığı için verilememiştir. Ne var ki, Çerkez icra Müdürlüğünce mahkemeye hitaben yazılan yazıda dilekçe aslının icra dosyası içinde bulunmamasına rağmen bir

örneğinin 2009 yılı muhabere kartonunda bulunduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Ne var ki, davalının 22.6.2009 tarihli dilekçenin muhabere kartonunda bulunduğu iddia edilen örneği istenmeden hüküm kurulmuştur. Oysa ki, davacı taraf davalının bahsi geçen itiraz dilekçesine de dayandığı için bu hususta yeterli inceleme yapılarak ve özellikle icra müdürlüğü muhabere kartonunda bulunduğu bildirilen dilekçe örneği istenerek bu dilekçe incelenmek suretiyle değerlendirme yapılması gerekir. Öte yandan davacının temyiz dilekçesine eklediği ve davalı Belediyenin, internet sitesinde de davaya konu borç için açıklamalarda bulunduğu görülmektedir. Hal böyle olunca mahkemece, davalı tarafından icra dosyasına sunulduğu belirtilen ve bir örneği ... İcra Müdürlüğünün muhabere kartonunda bulunduğu bildirilen 22.6.2009 tarihli dilekçe örneği istenerek ve davacının temyiz dilekçesine eklediği davalının internet sitesinde yer alan açıklamalar birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle: temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1771, Karar No: 2018/10156, Tarih: 26.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/1771 E.  ,  2018/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadının tabak, bardak gibi eşyaları dışarı attığı anlaşılmaktadır. Adli Tıp Kurumu raporunda, kadının fiil ehliyetini ortadan kaldıracak mahiyette aktif psikopatoloji mevcut olmadığı ancak rapor içeriğinde, tedavi evraklarından kadının "bipolar affektif bozukluk" tanılı rahatsızlığı olduğu, fiil ehliyetini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan manik ve depresif ataklarla seyreden ve arada tam bir akli sağlık içinde olduğu serbest ara devrelerden oluşan ruhsal rahatsızlığının mevcut olduğu, halihazırda ise fiil ehliyeti bulunduğundan kısıtlanmasını gerektirir bir durum olmadığı tespit edilmiştir. Mahkemece kadının eşyaları attığı dönemde davranışlarının, rahatsızlığının sonucunda gelişen durumlar olduğu, rapor ile de sabit olduğu üzere atak dönemlerinde kadının fiil ehliyetinin bulunmadığı, kendisine kusur atfı yapılamayacağı, tedavi evraklarından kadının tedaviyi reddetmediği anlaşılmakla kadına kusur yüklenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş ise de; kadının tabak, bardak gibi eşyaları attığı esnada atak döneminde olduğu kanıtlanmadığı gibi kadının bu yönde savunmasıda bulunmamaktadır. Bu açıklamalara göre davacı erkek tarafından evliliğin devam ettirilmesi beklenemez. O halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/20877, Karar No: 2022/4495, Tarih: 07.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/20877 E.  ,  2022/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2020 tarihli, 2019/259 esas ve 2020/17 sayılı mahkûmiyet hükmü

2- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17/06/2020 tarih, 2020/212 esas ve 2020/645 sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulmasına dair

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, suça konu eylemin, tanıklar ... ve ...'a ait araç içerisinde camiye 188 metre mesafede gerçekleştiği kabul edilmiş ise de; tanık ...'nın kolluk ifadesindeki; ".. Oto ile seyir halinde geçtik ... isimli şahıs bize alüminyum folyo içerisinde uyuşturucu madde verdi..." şeklindeki beyanı ile kabul edilen mesafe de gözönüne alındığında, sanığın uyuşturucu madde sattığı yerin kesin olarak belirlenememiş olması, ayrıca satışın da araç içinde gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la bu maddede yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA,

Tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre sebebiyle sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la bu maddede yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA,

Tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre sebebiyle sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca bozmanın niteliğine göre dosyanın takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6361, Karar No: 2012/24180, Tarih: 10.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/6361 E.  ,  2012/24180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu İİK.nun 65.maddesine dayalı olarak icra mahkemesine başvurmuş olup anılan madde uyarınca gecikmiş itiraz talebinin yerinde olduğunun anlaşılması halinde icra mahkemesince talebin kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilir. Aynı celse de alacaklı sözlü olarak itirazın kaldırılmasını isterse mahkemece yargılamaya devam edilerek gereken karar verilir.

Mahkemece borçlunun mazeretinin kabulüne karar verildiğine göre İİK'nun 65/4.maddesi uyarınca işlem yapılması  gerekirken anılan maddeye uygun düşmeyecek biçimde yazılı şekilde tebliğ tarihinin düzeltilmesi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16533, Karar No: 2020/7139, Tarih: 04.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16533 E.  ,  2020/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-... Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 018 026 1036 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 12/01/2012 tarihli 2011/3033 Soruşturma ve 2012/39 Esas sayılı iddianamesi ile aynı mükellefiyeti nezdinde “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan ayrı bir dava daha açıldığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... İnşaat Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunun dosyaya getirtilmesi, bu şirket yetkilisi/yetkilileri hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

a)Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... İnşaat Ltd. Şti. hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunun dosyaya getirtilmesi, bu şirket yetkilisi/yetkilileri hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

b)Sanığın aynı takvim yılında farklı beyanname dönemlerinde sahte fatura kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suç oluşturmayıp zincirleme suç içinde değerlendirilmesinin gerekeceği, bu husus gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması halinde ise, sonradan sübutu kabul edilen eylem yönünden zincirleme suç hükümleri uygulanarak yeni bir hüküm kurulduktan sonra, sonuç cezanın mahsubu suretiyle ek cezaya hükmolunması mümkün olmakla birlikte, mahsup edilen hükmün kesinleşmiş olmasının zorunlu olduğu cihetle; somut olayda, Mahkeme tarafından zincirleme olduğu kabul edilen ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/54 Esas ve 2013/335 Karar sayılı ilamının, karar tarihi itibarıyla kesinleşmediği ve Yargıtay 19. Ceza Dairesi’nin 07/10/2015 tarihli 2015/1965 Esas ve 2015/5230 Karar sayılı ilamı ile bozularak ortadan kaldırıldığı belirlendiğinden, bu haliyle mahsubunun mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının ortaya konulması açısından; iş bu dosya ile mahkemenin zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yönünden esas aldığı ve son olarak Dairemizin 04/12/2020 tarihli ve 2020/3668 Esas sayılı kararıyla bozulmasına karar verilen dosyanın birleştirilmesi suretiyle her iki dosya yönünden de sanığın 2008 takvim yılında “farklı beyanname dönemlerinde” sahte fatura kullandığının ortaya konulması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, faturaların tamamının aynı beyanname döneminde kullanıldığının belirlenmesi halinde ise, TCK'nin 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, buna karşılık faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Bu dosya yönünden suça konu en son 16/12/2008 tarihli faturanın KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, “25/01/2009” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “16/03/2009” şeklinde yanlış yazılması,

2-Kabule göre de;

a)Bu dosya yönünden suça konu en son 16/12/2008 tarihli faturanın KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, “25/01/2009” olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “16/03/2009” şeklinde yanlış yazılması,

b)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06/12/2013 tarihli 2013/3147 Soruşturma ve 2013/1090 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmasına karşın, ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, Mahkemece hükmün gerekçesinde “sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin açıklamalara yer verildikten sonra, hüküm fıkrasında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle çelişkiye neden olunması,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.