muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27159, Karar No: 2014/3112, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27159 E.  ,  2014/3112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 4.618 TL ile 1.004,07 TL maddi, 1.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25.09.2007 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına 02.10.2007 olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın 1. bendinin (a) fıkrasında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı lehine eksik ödendiği tespit edilen maaş farkı olan 1.004,07 TL maddi kaybın hüküm altına alınması ile yetinilmesi gerekirken, dava dilekçesinde maddi kayıp olarak talep edilen 4.618 TL'nin tamamının ayrıca hüküm altına alınması suretiyle, hükmün karıştırılması sonucu davacı lehine fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci bendinin (a) fıkrasından ''toplam 4618-TL maddi tazminat talebinin kabulüne'' ibaresi çıkartılarak, davacı lehine hükmolunan maddi tazminat miktarının ''1.004,07'' TL ile sınırlandırılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16640, Karar No: 2013/17950, Tarih: 13.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/16640 E.  ,  2013/17950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kanununa dayalı tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7854, Karar No: 2024/9923, Tarih: 24.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7854 E.  ,  2024/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/4 E., 2024/106 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 09.10.2023 tarihli karar ile İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ikinci bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hizmet alımı sözleşmesi kapsamında alt işveren nezdinde çalışmakta iken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesi kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, davalı Bakanlık bünyesine geçtikten sonra davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ancak geçiş sonrası 01.01.2019 tarihinden itibaren asgari ücretin katı üzerine zam yapılması gerekirken sadece Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yayımlanan 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrosuna Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Malî ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi'nde belirlenen %4 zam oranının uygulandığını ve bu uygulamaya devam edilmesi nedeniyle davacının ücretinin ve ücrete bağlı ödemelerinin eksik yapıldığını ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücreti fark alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin idarelerce sürekli işçi kadrosuna geçirilenlerin ücret ve diğer mali haklarının düzenlenmesinde esas alınması gerektiğini, bu çerçevede 31.10.2020 tarihine kadar bu doğrultuda uygulama yapıldığını, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 zam uygulanmasının söz konusu olmadığını, 31.12.2018 tarihindeki ücretine %4 zam yapıldığını ve davacının ücret farkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 13.04.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.06.2022 tarihli ilâmı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda fark ikramiye alacağının hesap yönteminin hatalı olduğu, dava dilekçesinde davacı vekili tarafından 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak Yüksek Hakem Kurulu kararı uyarınca fark ikramiye alacağı talebinde bulunulduğundan, ikramiye alacağının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 31.10.2020 tarihine kadar geçerli toplu iş sözleşmesi hükmü doğrultusunda hesaplanması gerektiği, dava dilekçesinde bahsi geçen Ankara 31. İş Mahkemesinin ilgili esasına kayıtlı davanın 12.06.2019 tarihinde açıldığı, huzurdaki dava ile istenen alacak kalemlerinin o dosyada da talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verildiği, temyize konu somut dosyada, dava dilekçesindeki talebe rağmen 01.01.2019 tarihinden itibaren yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının ve Ankara 31. İş Mahkemesinin söz konusu dosyasının değerlendirilmemesinin bir diğer bozma sebebi olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamada, ilk kararda reddedilen alacak kalemleri yönünden verilen ret kararıyla ilgili bozma söz konusu olmadığından anılan alacak kalemi bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği, Ankara 31. İş Mahkemesinin anılan dosyası dosya arasına alınarak dosyanın tekrar bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi raporunun bozma gerekçelerine dikkat edilerek hazırlandığı ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.10.2023 tarihli ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılamada, bozma kapsamı dışında kalan alacaklar hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 09.10.2023 tarihli ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılamada, bozma kapsamı dışında kalan alacaklar hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada; birinci bozma ilâmı doğrultusunda alınan ve bozma gerekçelerine uygun değerlendirme yapılan bilirkişi ek raporu esas alınarak ve tüm alacak kalemleriyle ilgili hüküm fıkrasında taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının ücretleri eksik ödenmediğinden dava dilekçesi ile istenen alacaklara hak kazanamayacağını, hükmedilen alacakların faiz türü ve faiz başlangıcının hatalı olduğunu, davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücrete %4 oranında zam yapıldığını, ücrette indirime gidilmediğini, davacının daha fazla ücret alması gerektiğine ilişkin iddiasının dayanaksız olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile buna bağlı olarak hüküm altına alınan alacakların hesap yöntemi, hesap dönemi ve bozmadan sonra kurulması gereken hükmün kapsamı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin ikinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9524, Karar No: 2013/11728, Tarih: 09.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/9524 E.  ,  2013/11728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde davacıların paydaş oldukları ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... ve ..., ... ada ... ve ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... ve ..., ... .ada ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazlardaki paydaşlığın satılarak giderilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında ise ... ada ..., ... ada ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

Mahkemece feragat edilen ..., ... ve ... parsellere ilişkin davanın reddine, diğer taşınmazların satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiş ise de, mahkemece temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle 10.8.2012 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Temyiz isteminin reddi kararı yasal süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bir kısım taşınmazların paydaşlığının giderilmesine ilişkin olarak açılan davada verilen karar temyiz isteminde bulunan davalı ...'na 19.07.2012 tarihinde tebliğ olunmuştur. Adı geçen davalı da temyiz dilekçesini 1086 Sayılı HMUK'nun 437 / 1 maddesi gereğince yasal sekiz günlük temyiz süresi geçtikten sonra 8.8.2012 tarihinde vermiş ise de, 6100 Sayılı HMK'nun 102. maddesi gereği adli tatil temyiz dilekçesinin verildiği dönemde 20 Temmuz- 31 Ağustos tarihleri arasındadır. Aynı yasanın 104. maddesi hükmü gereği, adli tatile tabi olan dava ve işlerde bu kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesinin tatil zamanına rastlaması halinde, bu süreler adli tatilin bitiminden itibaren bir hafta uzatılmış sayılacaktır. Somut olayda ise, temyiz süresi adli tatile rastlayan 27.07.2012 tarihinde sona erdiğinden ve temyiz süresi 31 Ağustos'tan itibaren bir hafta uzamış sayılacağından adli tatil içinde yapılan temyizin süresinde olması nedeniyle yerel mahkemenin 10.08.2012 gün ve 2011 / 1018 esas 2012 / 655 karar sayılı süre yönünden temyiz isteminin reddine dair ek kararının bozularak kaldırılmasına oy birliği ile karar verilip davalı ... Sansakçavuşu'nun temyiz itirazları yönünden dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına, dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle paydaşlığın giderilmesine

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına, dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle paydaşlığın giderilmesine

karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalı ...'nun ... - ... - ... - ... - ... - ... - ... ada ... - ... - ... - ... - ... - ... - ... ada ... - ... ada ... - ... No'lu parsellere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Temyiz eden davalı ...'nun ... ada ... No'lu parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya bir kaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK.'nun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur. Bu itibarla, paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen ... No’lu parselde 1 / 4 payı bulunan miras bırakan ...'ın 20.06.1986 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak eşi ... ile çocukları ... ve ...'ın kaldığı, ...'ın da 24.02.1991 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak eşi ... ( ... ) ile çocukları ... ve ...'ı bıraktığı dosyada bulunan mirasçılık belgelerinden anlaşılmaktadır. Mirasçılar ... ve ... davada taraf olarak yer almışlarsa da, diğer mirasçı ... ( ... ) davaya dahil edilmemiş, davada taraf olarak yer almamıştır. Bu durumda mahkemece dava konusu edilen ... parsel No’lu taşınmazda ortak durumunda bulunan ... ( ... )'ın da davaya dahil edilmesi, kendisine usulüne uygun davetiye tebliğ olunması,taraf teşkilinin sağlanması ve ondan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle ... ada ..., ... ada ..., ... ara ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ... ada ..., ..., ..., ..., ... ada ..., ... ada .., ... ada ..., ... ada ... No'lu parsel ve ... ada ... No'lu parsellere ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarıda ( 2) No'lu bentte yazılı nedenlerle ... ada ... No'lu parsele ilişkin hükmün BOZULMASINA ve onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/473, Karar No: 2019/2272, Tarih: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/473 E.  ,  2019/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin avukatlık ücreti ile sınırlı olduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin ise esasa yönelik olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanığın kullandığı faturaları düzenleyen... Pet. Ür. Taş. Ot. İnş. Teks. Gıd. Tem. İt. İhs ve Tic. Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcisi ... hakkında Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/539 Esas ve 2013/524 Karar sayılı kararı ile “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması; ... Metal Yapı Market ... Nak. İnş. Tem. Kom. Sat.ve Tic. Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcisi ... hakkında ise kimlik bilgilerinin bilgisi dışında 3. kişilerce kullanılması sonucunda adına şirket kurulduğu, söz konusu şirket ve sahte faturalarla bir irtibatının bulunmadığından bahisle hakkında Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/729 Esas ve 2013/841 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın 2011 takvim yılı içerisinde birden fazla sahte belge kullanma şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Maliye Hazinesi lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Katılan Maliye Hazinesinin, kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.180 TL maktu avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılan Maliye Hazinesine verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.