muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20709, Karar No: 2015/21981, Tarih: 10.11.2015

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, Kayıp Önleme ve Güvenlik Departmanı tarafından yürütülen araştırma ve bilgi toplama süreci neticesinde müşteri sadakatini sağlamak amacıyla kullanılan ..., kendisi tarafından elde edilerek akaryakıt satışlarında kullanıldığı ve bu yolla haksız menfaat sağlayarak şirketi zarara uğratarak görevini kötüye kullandığı tespit edildiğinden bahisle 4857 sayılı İş Kanununun 25/2 fıkrası gereğince feshedilmiştir.

Olay nedeniyle işyerinde çalışan 4 işçinin iş sözleşmesi feshedilmiş, ... ve ...'ın ise iş sözleşmelerinin feshedilmediği tanık beyanı ile anlaşılmıştır.

Her ne kadar somut olayda davacının kendisine haksız bir menfaat temin ettiği ispatlanamamış ise de dosyaya sunulan araştırma ve bilgi toplama belge kayıt inceleme tutanağı, Araştırma ve Bilgi Toplama ... Kayıt İnceleme Tutanağı, Araştırma ve Bilgi Toplama ( ... ) Sonuç raporu ile usulsüz kart kullanım listeleri, kart kulanılan araç sahibi N.... şirketinin yazısı ile davacıya ait ... Kurumsal Kart kayıtları ve fotograflar ile bir kısım işçiden alınan yazılı ifadeler ve tanık beyanlarından; davalı işverence kullanılan sistemde kilitlenmeler olduğu , kartlardaki yüklemeler ile ilgili sorunlar bulunduğu ve bu hususların işverene de bildirildiği, işverenin ise tanık ...'nin beyanlarından anlaşıldığı kadarıyla bu sorunu çözmek için kayıt defteri açtığı, buna rağmen geçmişe dönük kart yükleme işlemlerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacının kendisine bir menfaat temin ettiği ispat edilemediğine ve üzerine atılı eylemlerin gerçekleşmesinde davalı işverenin de ihmali davranışlarının bulunması birlikte gözetildiğinde davacının bahsedilen eylemleri sonucu taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı, iş sözleşmesinin devamının işverenden beklenemeyeceği ve işverence gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanmamakla birlikte geçerli fesih nedeni oluşturduğu ve davanın bu nedenle reddi gerektiği düşünülmeden karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 27,70 TL peşin harçtan yatırılan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 598,75 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

3. Alınması gereken 27,70 TL peşin harçtan yatırılan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,50 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 598,75 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9287, Karar No: 2022/7774, Tarih: 06.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9287 E.  ,  2022/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... İli Menemen İlçesi....., Mahallesi Demirci Deresi Mevkiinde bulunan yerin müvekkili tarafından 80 yıldan beri malik sıfatıyla davasız aralıksız kullanıldığını belirterek, yaklaşık 20 dönüm civarındaki tapusuz yerin müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile karara ekli 08.07.2015 havale tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile sarı boyalı olarak gösterilen 18.000 m²'lik tescil harici yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1946 yılında yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman tahdidi, 1997 yılında yapılan 6831 sayılı Kanunu'nun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde çalışması, 2009 yılında yapılan 6831 sayılı Kanun'un 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde ve aplikasyon çalışması ve 1965 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

1. 4721 sayılı TMK'nin 713/3. maddesi gereğince, tescil davalarında Hazinenin yanında ilgili kamu tüzel kişiliklerine de husumet yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda dava, Hazine ve ... hasım gösterilerek açılmış ise de, karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun hükümleri uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davada taraf olması gerektiği Mahkemece gözden kaçırılmıştır. Hal böyle olunca; Mahkemece, öncelikle davacı tarafa, davasını ilgili kamu tüzel kişisi olarak yasal hasım konumunda bulunan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına da yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, taraf teşkilinin sağlanması halinde, sözü edilen Büyükşehir Belediyesinden savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı bundan sonra yargılamaya devam edilmelidir. Zira taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden davanın esasına girilmesi hukuken mümkün bulunmamaktadır.

2. Öte yandan; dosya kapsamında alınan raporlar usulüne uygun orman ve zilyetlik araştırması içermediğinden hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Mahkemece 15.02.2013 tarihinde orman, ziraat, jeoloji mühendisi ve kadastro teknisyeni eşliğinde yapılan birinci keşif sonrası alınan raporlarda hava fotoğrafı uygulaması yapılmadığı yalnızca 1996 tarihli memleket haritasının incelendiği ve bu inceleme sonucu dava konusu taşınmazın tamamının koyu renkli çalılık rumuzlu alanda kaldığının belirtildiği halde bu hususun üzerinde durulmadığı; 05.06.2015 tarihinde yapılan ikinci keşfe ziraat ve harita mühendisi bilirkişiler alındığı, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından verilen 25.06.2015 tarihli dilekçede stereoskop aleti kiralandığı ve bu aleti kullanan ehil bilirkişiyle ücreti karşılığı anlaşıldığı belirtilerek ek ücret istendiği, kim tarafından incelendiği dahi dosyadan anlaşılamayan 1957 tarihli hava fotoğrafı incelemesinde, dava konusu yerde tarımsal faaliyetin olduğu, zeminin temizlenmiş ve dağınık-sık şekilde bulunan zeytin fidanlarının mevcut olduğu, güney batı uç kısmında kısmen çalılık olan bir bölümün bulunduğu, 2010 tarihli hava fotoğrafı incelemesinde ise zeminin temiz olduğu, tarımsal faaliyetin devam ettiği ve parsel içindeki mevcut dağınık-sık haldeki zeytin ağaçlarının büyümüş olduğu belirtilmiştir. Ayrıca alınan ziraat raporlarında dava konusu taşınmazda imar ihyanın tam olarak ne zaman başlayıp tamamlandığı belirtilmediği gibi ağaçların dikim mi yoksa aşılama mı olduğu hususu da belirtilmemiştir.

O halde Mahkemece, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi bilirkişi, bir ziraat mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri ile uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak)denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarını belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2

. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Müdürlüğü ve ilgili Kadastro Müdürlüğü ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3559, Karar No: 2009/4494, Tarih: 22.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/3559 E.  ,  2009/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman kadastrosu yapılıp, yapılmadığının, yapılmış ise, kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak varsa orman kadastro tutanakları ile eki olan harita ve belgelerin,

2 - Çekişmeli taşınmaz ile bu taşınmaza en yakın ormanı bir arada gösterir birleşik krokinin,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu 103 ada 69, 71, 72 sayılı parseller ile 103 ada 69 ve 72 sayılı parsellerin doğusunda bulunan taşınmazların ada ve parsel numaraları belirlenerek, bu taşınmazların ada ve kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği de belirtilecek şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, var ise dayanakları kayıt ve belgelerin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için davanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1424, Karar No: 2018/12020, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1424 E.  ,  2018/12020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Şikayet dilekçesinin dava açan belge olması ve İİK’nın 351. maddesi uyarınca şikayetçinin şikayet dilekçesi ile bağlı olması karşısında şikayet dilekçesinde isimleri belirtilmeyen sanıklar ... ve ...’ün şikayetçi tarafından dosyaya sunulan başka bir dilekçe ile sanık sıfatını alamayacakları gözetilmeden, usulünce açılmış bir dava olmadığı halde sanıklar hakkında yargılama yapılarak hüküm kurulması,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicilin memurluğuna bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete’de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, 2014 ve 2015 yıllarına ait tüm vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste zabıta araştırması yaptırılıp delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği ve şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

1- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca infaz işlemini yapacak olan Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilebileceği gözetilmeden bir taraftan taksitlerden birisinin süresinde ödenmediği takdirde kalan kısmının tamamının tahsiline karar verilirken diğer taraftan ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesi suretiyle ayrıca infaz yetkisinin de kısıtlanması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3568, Karar No: 2013/10051, Tarih: 29.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3568 E.  ,  2013/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili; davacının davalı işverenin İpek Mutfak Dekorasyon unvanlı işyerinde usta olarak 02.11.2004-20.09.2010 tarihleri arasında, aylık net 1.400,00 TL ücretle çalışmakta iken iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve tazminatsız feshedildiğini, 26.07.2010 tarihli olayla müvekkilinin ilgisi bulunmadığını, iddia edilen olaydan sonra da 20.09.2010 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini, isnat edilen ve gerçekte olmayan olayı, davalı işverenin 05.08.2010 tarihinde öğrendiğini, 6 iş günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gidildiğini, hak ettiği alacaklarının ödenmesi için davalıya 20.09.2010 tarihli ihtarname gönderildiği gibi ayrıca ilgili müdürlüğe 23.09.2010 tarihinde şikayette bulunulduğunu, 20.09.2010 tarihinden sonra müvekkilinin işe devam etmemiş gibi gösterilerek adresine ihtar çekilmesinin iyi niyetle bağdaşmadığını, kış aylarında 08:30 - 19:00, yaz aylarında (Nisan, Mayıs, Haziran) 08:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, yaz aylarında ayda bir ve iki pazar günü çalıştığını, milli bayramlarda da çalıştığını, son iki yıllık izninin kullandırılmadığını, 2009 yılından 6 aylık asgari geçim indirim ile 2010 yılı Ağustos ayı ücretinin de ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, ücret, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin, Agi ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş Kanununun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkanının olduğu açıklanmış, 26.maddesinde ise 24'üncü ve 25'inci maddelerde gösterilen ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hallere dayanarak işçi veya işverenin sözleşmeyi fesih yetkesinin iki taraftan birinin bu çeşit davranışlarda bulunduğunu diğer tarafın öğrendiği günden başlayarak 6 iş günü geçtikten ve herhalde fiilin gerçekleşmesinden itibaren bir yıl sonra kullanılamayacağı bildirilmiştir.