muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8312, Karar No: 2012/9476, Tarih: 30.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/8312 E.  ,  2012/9476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İyilikçi vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/07/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Muhammet Erdoğan tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, kendisine ait ve fakat başkası tarafından işletilen restaurantta aşçı (sorumlu müdür) olan davalının çıkan tartışmada kendisine tokat attığını belirterek 20.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme, ceza soruşturması yapıldığını, davacının şikayetten vazgeçtiğini, bu vazgeçmenin tazminat istemeye engel teşkil etmeyeceğini belirterek ve olayın özelliğini, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını değerlendirerek 3.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, davacının alkollü olarak babasının hastalığı nedeniyle izin almak isteyen davalıya yönelik sözleri, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın gelişim biçimi, davacının alkollü olarak babasının hastalığı nedeniyle izin almak isteyen davalıya yönelik sözleri, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13531, Karar No: 2012/513, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13531 E.  ,  2012/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında Demre ilçesi, Zümrütkaya mahallesinde 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleş- memesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21126, Karar No: 2010/1424, Tarih: 17.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/21126 E.  ,  2010/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında etkili eylem, sanıklar ... ve ... hakkında ise yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yağma suçunun 5237 sayılı TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (a)-(c)-(h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişiyle ve gece işlendiği halde, uygulama sırasında (h) bendinin gösterilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken değerlendirmeye esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi ve 5237 sayılı TCK.nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından; sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan iddianamede 5237 sayılı TCK’nun 149/1-g maddesinin uygulanması istendiği ve Cumhuriyet Savcısının esasa ilişkin görüşünde ise aynı Yasanın 149/1-c

maddesinin uygulanmasını talep ettiği halde, CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, anılan maddenin “a” bendi de esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de; cezaların alt sınırdan belirlenmiş olmasına göre sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1-g maddesinin uygulanması istendiği ve Cumhuriyet Savcısının esasa ilişkin görüşünde ise, aynı Yasanın 149/1-c maddesinin uygulanmasını talep ettiği halde, CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, uygulama sırasında anılan maddenin “a” bendi de esas alınmak suretiyle hüküm kurulması,

II-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1-g maddesinin uygulanması istendiği ve Cumhuriyet Savcısının esasa ilişkin görüşünde ise, aynı Yasanın 149/1-c maddesinin uygulanmasını talep ettiği halde, CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, uygulama sırasında anılan maddenin “a” bendi de esas alınmak suretiyle hüküm kurulması,

2-Yağma suçunun 5237 sayılı TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (a)-(c)-(h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişiyle ve gece işlendiği halde, uygulama sırasında (h) bendinin gösterilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken değerlendirmeye esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının korunmasına, 17/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5791, Karar No: 2019/7397, Tarih: 15.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5791 E.  ,  2019/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin süre tutum dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümleri temyiz ettiğini ve ayrıca gerekçeli kararın tarafına tebliğini talep ettiği, ancak gerekçeli kararın müdafiiye tebliğ edildiğine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; gerekçeli karar müdafiiye tebliğ edilmiş ise belgenin dosya içine eklenmesinden, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli karar tebliğ edildikten sonra ayrıntılı temyiz dilekçesi vermesi halinde gerekirse ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3113, Karar No: 2025/746, Tarih: 05.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3113 E.  ,  2025/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/55 E., 2023/18 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki orman kadastro tespitine itiraz davasından verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 161 parsel sayılı ve 89.700 m2 yüzölçümündeki taşınmazın müvekkili adına kayıtlı olduğunu, davalı İdare tarafından yapılan orman kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmazın krokisinde (A) harfi ile gösterilen 4.821.56 m2’lik kısmının orman sınırları içerisine alındığını, taşınmazın evveliyatının Mayıs 1301 tarihli ve 5 Şubat 1324 tarihli ve 50 ve 1973 tarihli ve 6 numaralı tapu kayıtlarına dayandığını, miktar fazlası olsa dahi 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 20 nci maddesi uyarınca kazanılmasının mümkün olduğunu, davalı İdarece yapılan kadastro işleminin usulüne uygun olmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 4.821.56 m2 yüzölçümündeki bölüme yönelik orman sınırlaması işleminin iptaline ve 161 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın 1983 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Mayıs 1301 Daimi tarihli ve 5 nolu tapu kaydı ile gitti tapu kayıtları kapsamında kaldığı belirtilerek 89700 m2 yüzölçümünde, palamutluk ve zeytinlik vasfıyla ... ve ... ... adına tespit ve tescil edildikten sonra satış yoluyla davacıya geçtiği, 2003 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında taşınmazın ada röleve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 4.821,56 m2'lik kısmının orman sınırları içine alındığı, 3402 sayılı Kanun'un 22/1 inci maddesi gereğince ikinci kadastro ile yapılan tespit işleminin yok hükmünde ve bütün sonuçlarıyla geçersiz olduğu, arazi kadastrosu sırasında taşınmazın orman olduğunun tespit edilmesi hâlinde özel mülk olarak tescil edilemeyeceği, arazi kadastrosu kapsamında işleme tabi tutulmuş ve hakkında tutanak düzenlenen taşınmaz hakkında istisnaları dışında yeniden tutanak düzenlenemeyeceği, şayet arazi kadastrosu sırasında herhangi bir hata yapılmış ise bu hatanın düzeltilebilmesi için gerek Orman İdaresinin gerekse hazinenin süresiz dava açma hakkının zaten mevcut olduğu, dava yolu ile düzeltilebilecek bir yanlışlığın açılacak davanın tarafı olması gereken idari mercilerce tek taraflı olarak ve yeni bir idari işlemle düzeltme yoluna gidilmesinin mülkiyet hakkını ihlal edeceği ve hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmayacağı gerekçeleriyle davacının davasının kabulüne, dava konusu 161 parsel sayılı taşınmazın ada röleve krokisinde (A) ile gösterilen 4.821,56 m2'lik kısımla ilgili orman kadastro çalışmalarında yapılan orman sınırlandırılması işleminin 3402 sayılı Kanun'un 22/1 ve 766 sayılı Tapulama Kanunu’nun 46 ıncı maddeleri uyarınca ikinci kadastro olduğundan bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayıldığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.06.2015 tarihli ve 2015/162 Esas, 2015/6241 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.06.2015 tarihli ve 2015/162 Esas, 2015/6241 Karar sayılı kararında özetle; " Orman kadastrosu ve genel arazi kadastrosu işlemlerinin, tabi oldukları kanun, hukukî konuları ve doğurdukları sonuç itibariyle birbirinden farklı olduğundan, genel kadastrodan sonra yapılan orman kadastrosunun 3402 sayılı Kanun'un 22/1 inci maddesi anlamında 2 inci kadastro olarak kabul edilemeyeceği, hal böyle olunca, somut olayda, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının 1983 yılında yapılan genel arazi kadastrosuna karşı ikinci kadastro kabul edilemeyeceğinden işin esasına girilerek yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi " gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2021 tarihli, 2017/(20)8-1126 Esas, 2021/800 Karar sayılı kararı ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2021 tarihli, 2017/(20)8-1126 Esas, 2021/800 Karar sayılı kararında özetle; " Dava konusu yerde arazi kadastrosunun 766 sayılı Tapulama Kanunu hükümlerine göre yapıldığı, tapulama teknisyeni, yardımcısı muhtar ve yerel bilirkişilerden oluşan ekibin il ve ilçelerin belediye sınırları dışında bulunan tescile tabi gayrimenkullerin tapulamasını yaptığı, tapulama tespitinin 1984 yılında kesinleştiği, orman kadastrosu çalışmalarına ise, 11.06.2003 tarihinde başlanıldığı, 24.02.2004 tarihinde sonuçlandırılıp 20.02.2014 tarihinde de ilan edildiği, bu tarihlerde 6831 sayılı Kanun'un 4999 sayılı Kanun'la değişik hükümlerinin yürürlükte olduğu, buna göre; devlet ormanlarının kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ve diğer ormanların Devlet ormanları ile müşterek sınırlarının tayin ve tesbitinin orman kadastro komisyonları tarafından yapılacağının belirtildiği (6831 sayılı Kanun madde 7), bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, arazi kadastrosundan sonra orman kadastrosu yapılması hâlinde, orman kadastrosunun ikinci kadastro sayılmayacağı, o hâlde Mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının 1983 yılında yapılan genel arazi kadastrosuna karşı ikinci kadastro kabul edilemeyeceğinden işin esasına girilerek yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda, hükme esas alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu taşınmazın orman sınırı içine alınan 4821,56 m²'lik kısmının 1963, 1968, 1973 ve 1995 tarihli hava fotoğraflarında batısındaki orman ile yaş, kapalılık ve tür olarak aynı bitki örtüsüne sahip olup bu ormanın devamı niteliğinde olduğunun tespit edildiği, hali hazırda da taşınmaz üzerinde kızılçam, meşe ve ardıç ağaçlarının bulunduğu, batı yönündeki ve bitişiğindeki orman parseli ile yaş, tür ve cins olarak aynı bitki örtüsüne sahip olup, toprak muhafaza karakteri taşıdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bir aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Orman Kanunu hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, bir aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Orman Kanunu hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/2679, Karar No: 2018/2701, Tarih: 06.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/2679 E.  ,  2018/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ve tanık olarak çağrılan ...’ın sanık ile karşılaşmak istemediği gerekçesiyle celse arasında beyanı alınarak tanığa doğrudan soru sorma imkanı sağlanmayarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Tüm dosya kapsamına göre, sanığın yakalandığı yerin 08/02/2016 tarihli Basit Kroki tutanağına göre..... Lisesine 40 metre mesafe içerisinde olduğunun belirtilmesi karşısında; uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun okul sınırına mutad ulaşım yolları ile (yürüme ya da araç ile) iki yüz metreden yakın olup olmadığının kesin olarak tespit edilerek belirlendikten sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 188/4-b bendinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12581, Karar No: 2013/11711, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12581 E.  ,  2013/11711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar Eyüp Tercan ve ... Sigorta A.Ş tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği ...'ın, ...'ın sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı eş Ayten için 41.000,00 TL hastane ve 15.000,00 TL destek tazminatı ve 5.000,00 TL manevi tazminat, davacı çocuk Ersin için 5.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, meydana gelen kazada yaralanan ... için 1.000,00 TL, ölen eşi Mümine'nin tedavisi için 1.000,00 TL, eş Mümine'nin desteğini kaybetmesinden dolayı 1.000,00 TL, oğul Görkem'in hayatını kaybetmesi nedeni ile 1.000,00 TL maddi tazminat ve eş Mümine'nin vefatından dolayı 10.000,00 TL manevi, oğul Görkemin vefatından dolayı 10.000,00 TL manevi, oğul Özgürün ağır yaralanmasından dolayı 5.000,00 TL manevi ve kendisinin yaralanmasından dolayı 5.000,00 TL manevi, Abdullah Doğanın annesini ve kardeşini kaybetmesinden dolayı 5.000,00 TL manevi ve 100,00 TL maddi tazminat, ...'ın yaralanma-

2012/12581

2013/11711

sından dolayı 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminat, ...'ın gelini ve torununu kaybetmesi nedeni ile 5.000,00 TL manevi tazminat talep ettiklerini belirtmiş, maddi tazminat talebini 24.10.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile 155.032,85 TL olarak artırdığını belirtmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, asıl dava yönünden; davacı ... için 9.277,93 TL destek tazminatı ve 24.600,00 TL hastane masrafı olmak üzere 33.877,93 maddi tazminatın ve her bir davacı için 3.000,00 'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş,

Birleştirilen dava yönünden;

1-155.032,00 TL maddi tazminatın davalılardan ..., ... ve ... Sigortadan sigorta şirketinin limiti ile sınırlı olmak ve olay tarihinden itibaren faiz işlemek üzere tahsiline

2-Davacı ...'ın manevi tazminat talebi yönünden; annesi ve kardeşinin vefatı nedeni ile 2.000,00 TL manevi tazminatın,

3-Davacı ...'ın manevi tazminat talebi yönünden; oğul Görkemin vefatı nedeni ile 4.000,00 TL, eşin vefatı nedeni ile 4.000,00 TL, kendi yaralanması nedeni ile 1.500,00 TL olmak üzere 9.500,00 TL manevi tazminatın

4-Davacı ...'ün manevi tazminat talebi yönünden; kendi yaralanması için 1.500,00 TL annesi ve kardeşinin vefatı için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 3.500,00 TL manevi tazminatın