muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15891, Karar No: 2014/528, Tarih: 09.01.2014

5- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nin yakınan ...'e yönelik yağma suçu bakımından: Sanıklardan ...'un..... adlı işyeri sahibi yakınan ...'ten iki tane araç aldığı, bu alışverişten dolayı sanığın yakınana 14.500 TL borcu kaldığı, yakınanın bu alışveriş sırasında sanık ... tarafından verilen keşidecisi sanık ... olan iki adet 18.200 TL'lik çekleri sanığa iade etmediği, bu çeklerden 26.08.2008 keşide tarihli olanın yakınan ...'in yanında çalışan yakınan ...' a cirolanarak anılan yakınan tarafından icra takibine konu edildiği, takibin kesinleşip sanık ...'in maaşına haciz konulması için Emniyet Müdürlüğüne yazı yazıldığı, yakınan ... diğer yakınan ,,,,'den 3000 TL. alacağı olduğundan çekin kendisine verildiğini ifade etmiş ise de, yakınan Tekin sadece tahsil amacıyla çekin kendi yanında çalışan ,,,'e verildiğini belirtmiş, çekin icra takibine konulmasının ardından polis memuru olan sanık ...'ın maaşına haciz için yazı yazılması sonrasında çekten dolayı asıl borçlu olan sanık ...'ın yakınanlar...ve ,,,'in avukatları olan ,,,, ile görüştüğü, avukatı aradan çıkarıp yakınan ,,,, ile anlaşmaya çalıştığı, hatta bir keresinde sanık ...'ın Av. ...'ın bürosundayken yakınan ....'i telefonla aradıkları sanık ...'ın telefonda yakınana ''Bu işi aramızda halledelim sonra senin için iyi olmaz'' diyerek tehdit ettiği, ancak bir sonuç alamaması üzerine sanık ...'ın diğer sanıklar ,,,, ile birlikte yakınan ,,,,'den zorla 05.12.2008 tarihli tahsile konu alacağı haricen aldığına dair belgeyi imzalatıp icra dosyaya koymasını sağladıkları, bunun üzerine yakınan ...'ın avukatı sıfatıyla Av. ...'ın kolluğa başvurdukları, bu hususun telefonda Avukat ... tarafından sanık ...'a söylendiği, sanık ...'ın sanık ...'ı arayıp bu durumu ona da aktardığı, bundan sonra sanık ...'ın avukatı aradan çıkartıp yakınan ....'le borcu ödeme konusunda anlaşmak için görüşmek amacıyla telefonda konuştuğu, uzun bir konuşma sonunda yakınan ....'in görüşmeyi kabul ettiği, ertesi gün sanık ...'ın yakınanı tekrar aradığı telefonu tanık sıfatıyla anlatımı saptanan ..'nun açtığı, adı geçen tanığın ....'in olmadığını ve söyleyeceklerini kendisine söylemesini istemesiyle aralarında gerginlik olduğu, ,,,,,'ın görüşmek istediğini dile getirmesi karşısında ...'a gelin konuşalım dediği, sanık ...'ın anılan tanığı iyi tanıyan diğer sanık ...'ı da arayarak kendisiyle gelmesini istediği, sanık ... o gün birlikte oldukları sanıklar ... ve kardeşi sanık ...'ı da alarak birlikte yakınan ,,,,,'in işyerine gittikleri, burada sadece borcu ödeme konusunda anlaşmak amacıyla görüştükleri, bu sırada yakınana yönelik cebir, tehdit veya zora dair bir eylemde bulunmadıklarının anlaşılması karşısında: yakınan ..'den zorla yazılı belge alınmasına kadar ki süreçteki sanık ...'ın aynı alacak-borç ilişkisinden dolayı olan yakınanlar ...ve ...'e yönelik eylemlerinin bir bütün olarak "tek yağma" suçunu oluşturduğu, sanıklar ...., ...'ın sadece yakınan ..

...'ı da alarak birlikte yakınan ,,,,,'in işyerine gittikleri, burada sadece borcu ödeme konusunda anlaşmak amacıyla görüştükleri, bu sırada yakınana yönelik cebir, tehdit veya zora dair bir eylemde bulunmadıklarının anlaşılması karşısında: yakınan ..'den zorla yazılı belge alınmasına kadar ki süreçteki sanık ...'ın aynı alacak-borç ilişkisinden dolayı olan yakınanlar ...ve ...'e yönelik eylemlerinin bir bütün olarak "tek yağma" suçunu oluşturduğu, sanıklar ...., ...'ın sadece yakınan ...'e yönelik eylemde yağma suçunun yasal unsurlarının gerçekleştiği, yakınan ,,,,'e yönelik yağma suçunun yasal öğesini oluşturacak nitelikte eylemlerinin bulunmadığı gözetildiğinde; sanıklar ,,,,, ve ,,,'ın yakınan ...'e yönelik yağma suçundan beraatleri yerine yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

6- Sanıklar ... ve ...'ın ,,,.. yönelik yağma suçu bakımından: Dosya içeriğine göre aralarındaki ortaklık ilişkileri nedeniyle alacaklı oldukları Kabakçılara yönelik olarak kendilerinin ve diğer sanıklar ... ve.....'ın yakınanları tehdit etmeleri şeklindeki eylemlerin, sanıklar .... ve ... bakımından hukuki ilişkiden doğan alacağı tahsil amacıyla olduğundan, 5237 sayılı TCY'nın 150/1.maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

7-Sanıklar ... ve ...'ın dosya içeriğine göre sadece ortaklık ilişkileri nedeniyle alacaklı oldukları ..... yönelik eylemdeki konum ve katılımları dışında diğer sanıklarla devamlılık içeren kanunun suç saydığı fiilleri işlemek (suç işleme programı altında) amacı diğer örgüt üyeleriyle ile bir araya gelip, aralarında sıkı veya gevşek hiyerarşik bir bağının olmadığı, sadece suç örgütüne bilerek ve isteyerek yardım eden konumunda oldukları, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 220/7.maddesi yollamasıyla aynı yasanın 220/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

8-Sanıklar ... ve ve ...'ın, devamlılık içeren kanunun suç saydığı fiilleri işlemek (suç işleme programı altında) amacıyla diğer örgüt üyeleriyle ile bir araya gelip gelmedikleri, aralarında sıkı veya gevşek hiyerarşik bir bağın olup olmadığı, amaç suç veya suçları işlemek için diğer sanıklarla bir örgütlenme içinde bulunup bulunmadıkları ve örgüt içindeki konumlarına dair dosya içeriğine göre; mahkumiyetlerine yeter, kesin, somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanları, sanık ... ve savunmanı ve Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14166, Karar No: 2012/1593, Tarih: 07.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/14166 E.  ,  2012/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/06/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/09/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 07/02/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişikindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacı tarafından söylenilen ve olaya neden olan sözlerin içeriği ile ağırlığı ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda; davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Dava konusu olayda; davacı tarafından söylenilen ve olaya neden olan sözlerin içeriği ile ağırlığı ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda; davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya, yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5985, Karar No: 2010/12376, Tarih: 02.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5985 E.  ,  2010/12376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.01.2009 tarih ve 2008/69-2009/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından emtia nakliyat sigorta poliçesi ile teminat altına alınmış olan cam emtiasının davalı tarafından Mersin’den Yunanistan’a gemi ile taşındığını, emtianın varma yerinde hasarlı olduğunun tespit edildiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 2.303.000.000 TL’nin davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu malların ellerinde olmayan ve kusurlarından kaynaklanmayan nedenler yüzünden hasarlandığını, konişmentoda kayıp ve hasarlardan sorumlu olmayacaklarına ilişkin kaydın bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, zararın yükleme sırasında oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, malların taşıma sırasında kasaların darbe alması veya düşürülmesi sonucu emtianın çatladığı ve kırıldığı, meydana gelen zarar miktarı olan 2.303,00 TL’nin davalı taşıyandan istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 104,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19150, Karar No: 2014/1182, Tarih: 28.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19150 E.  ,  2014/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/03/2013

Numarası : 2011/302-2013/181

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 28.01.2014 günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 ncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 ncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

1475 sayılı önceki İş Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.

Sağlık Bakanlığı nezdinde Türkiye'deki hastanelerde statü hukuku dışında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vs. olarak çalışanlar, haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından, sadece tuttukları nöbetlerle sınırlı olarak fazla çalışma yapmış olmaktadırlar. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında 15 saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler 24 saat sürmekte, işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 4 saat ara dinlenme indirildiğinde 20 saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır. Ancak, bu durumlarda fazla çalışmalar, tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmaması nedeniyle, normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka getirtilmelidir. İşçi, nöbetin ertesi günü nöbet izni kullandığında, ertesi gün (8 saat normal mesai süresi kadar) çalışmadığından hafta içi nöbette (12-8=) 4 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır. Hafta sonu nöbette ise, Cumartesi ve Pazar günü normal tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden, ertesi gün çalışılmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde de ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu doğrultudadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

4857 sayılı İş Kanununun 41 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 nci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda davacı, akaryakıt istasyonunda pompacı ve tanker şoförü olarak çalıştığını belirterek fazla çalışma alacağı yanında hafta tatili alacağı da talep etmişir.

Davalılar ise davacının iddia ettiği çalışma şeklinin bulunmadığını, hafta tatilini kullandığını savunmuşlardır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda davacı, akaryakıt istasyonunda pompacı ve tanker şoförü olarak çalıştığını belirterek fazla çalışma alacağı yanında hafta tatili alacağı da talep etmişir.

Davalılar ise davacının iddia ettiği çalışma şeklinin bulunmadığını, hafta tatilini kullandığını savunmuşlardır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı hesaplaması yapılırken; davacı işçinin Pazartesi 08:00'de işe başladığı, Pazartesi 08:00'de işe başlayan bir işçinin tekrar Pazartesi gününe kadar çalışma süresinde 2 haftalık zaman dilimi geçtiğini, buna göre 7 kez 24 saat çalışma yaptığı, yine davacı yan tanıklarına göre haftada 3 kez de Adana ve Mersin'e tankerle akaryakıt almaya gittiği bu çalışma da ise saban 08.00-23.00 arasında olduğu, ayrıca tüm bu zamanlardan arta kalan boş vakit kalırsa 3 saat de arazide akaryakıt dağıtımı yaptığını beyan ettiklerini, tüm bu hesaplamalara göre davacı işçinin 2 haftalık süreçte 7 gün X16 saat=112 saat, tankerle sefere çıktığı günlerde ise 2 haftada 6 günX6 saat=36 saat, ayrıca 3 saat de arazide akaryakıt dağıtımına çıktığı kabul edilirse toplam 2 haftada 151 saat fazla çalışma yaptığınınkabul edilmesi gerektiği belirtilerek hesaplama yapılmıştır.

Bu arada davacının hafta tatili alacağı da hesaplanmıştır.

Mahkemece, yapılan hesaplama şekli kabul edilerek davacının diğer alacakları yanında fazla çalışma ve hafta tatili alacağı da hüküm altına alınmıştır.

Yukarıdaki bilirkişi hesaplama tarzı dikkate alındığında hüküm kurmaya yeterli değildir. Çünkü hesaplama şekli dikkate alındığında ve davacının hafta tatili alacağını da talep ettiği görülmekle 2 haftalık süreçte çalışılan hafta tatili gününe ait ve sadece hafta tatili olarak hesaplanması gereken 7,5 saatlik çalışma süresinin de fazla çalışma içinde olduğu, bilirkişinin ayrıca hafta tatili için de hesaplama yaptığı ve bu şekli ile çalışıldığı kabul edilen hafta tatili çalışma süresi olan 7,5 saatlik sürenin hem fazla çalışma hesaplamasında hem de hafta tatili hesaplamasında dikkate alındığı görülmekle mükerrer hesaplama söz konusudur.

Yapılması gereken davacını günlük çalışma süresi belirlendikten sonra davacının çalıştığı kabul edilen hafta tatili çalışmasından 7,5 saate kadar olanının hafta tatili, 7,5 saati aşan kısmın ise fazla çalışma alacağı olarak hesaplanarak mükerrer hesaplamanın önlenmesi olmalıdır.

Mahkemece fazla çalışma ve hafta tatili hesaplaması yukarıda belirtilen açıklamalar göz önünde bulundurularak yeniden hesaplanıp hüküm altına alınması gerekmekle eksik incelemeye dayalı karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.