muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2887, Karar No: 2011/1755, Tarih: 01.03.2011

Dosya kapsamına göre, ZMSS poliçesi, davacı ile davalı ... arasında 01.04.2005 tarihinde bir yıl için düzenlenmiş olup, 6.11.2005 olay tarihinden önce 31.10.2005 tarihinde araç davalı ... tarafından noter satışı ile satın alınmıştır.

2918 sayılı KTK.nun 94.maddesi uyarınca, sigorta ettiren araç işleteninin devri, 15 gün içinde sigortacıya bildirmesi gerekmekte olup, sigortacının da yeni işletenle sigorta sözleşmesini devam ettirip, ettirmeme hususunda takdir hakkı bulunmaktadır. Somut olayda, davalı sigortalı aracın devredildiğini davacı sigortaya bildirdiğini de iddia etmemiştir. Dolayısıyla, davalı ... olay tarihine kadar, davalı ...’in in sigortacı ile yaptığı poliçe ile aracı trafiğe çıkarmış, bir zeyilname düzenlettirerek davacı ile sigorta sözleşmesi yapma yolunu tercih etmemiştir. Bu durumda, davalı ...’in olay tarihi itibariyle işleten sıfatı kalmasa da davacı ... ile olan sigorta ilişkisinin devam ettiğinin kabulü gerekir.

Bu hale göre davalı ... ile sigorta şirketi arasındaki sigorta sözleşmesi gereğince sürücünün ağır kusuru veya alkollü olması sonucu zarara neden olduğu takdirde sigortacı kendi akidine rücu hakkına sahiptir.Davalı ... olay tarihi itibariyle işleten sıfatı bulunsa da sigorta sözleşmesinin tarafı olmadığından hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'ya geri verilmesine 1.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3537, Karar No: 2021/15658, Tarih: 30.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3537 E.  ,  2021/15658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize konu aynı dosyada ... 6. Çocuk Mahkemesi’nin 14.03.2013 tarih 2012/235 E. 2013/205 K. sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken suça sürüklenen çocuk ... hakkında da mahkumiyet kararı verildiği ve bu kararın temyizi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 05.10.2015 tarih, 2014/29617 Esas ve 2015/14678 Karar sayılı ilamı ile karar verildiği, aralarındaki hukuki ve fiili irtibat göz önüne alınarak dosyaların aynı daire tarafından birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, aksi durumun telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğurabileceği nedenleri ile temyiz incelemesi yapma görevinin daha önce görüş açıklayan Yüksek 13. Ceza Dairesine ait olduğu, ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 03.11.2020 tarihli kararı ile 13. Ceza Dairesi’nin 01.12.2020 tarihinde kapatılmasına ve bakmakta olduğu tüm işlerin 6. Ceza Dairesi’ne devrine karar verildiği, bu nedenle temyiz incelemesi yapma görevinin Yüksek 6. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 30.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30608, Karar No: 2015/7798, Tarih: 03.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30608 E.  ,  2015/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/98220

MAHKEMESİ : Besni(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2011/269 (E) ve 2012/224 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık Serdar dışında Besni Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/1059 soruşturma numaralı dosyasında suça sürüklenen çocuklar O.. Ç.. O.. ve C.. Ö..'in de bulunduğu, 5395 sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar açısından ayırma kararı verildiği, suça sürüklenen çocuklar ile ilgili olarak 2011/1349 soruşturma numaralı dosyada soruşturma yapıldığı ve suça sürüklenen çocuklar ile alakalı Besni Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/272 Esas numaralı dosyasında yargılamaya devam olunduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan mağdurun ve tanıkların beyanlarında, sanık S.. Ö..'nin müşteki M.. Ü..'ı yaralayıcı bıçak darbesini vurmadığı ancak bıçakla M.. Ü..'ı yaralamaya çalıştığının belirtildiği, olayın ve tarafların aynı olması nedeniyle 2011/272 Esas numaralı dosya ile birleştirme kararı verilip tüm deliller birlikte incelenip ve takdir edilip, olaydaki diğer taraflar ile tanıklar dinlenmeden, S.. Ö..'ye TCK'nin 35. ve 106/2-a maddeleri ile ilgili ek savunma hakkı verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15649, Karar No: 2018/8152, Tarih: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15649 E.  ,  2018/8152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-İncelemeye konu ticareti terk suçu, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanamaz. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı işyeridir. 5237 sayılı TCK.nun 43/2 maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terkedilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü işyerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır.Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği husunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık ... hakkında ticareti terk suçundan şikayetçisi farklı olan Konya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/1156 E. - 2016/512 K. sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 2017/2018 esası ile aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun uyap kayıtlarından anlaşılması karşısında; İ.İ.K.'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan derdest olan Konya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/1156 E. - 2016/512 K. sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi suretiyle anılan dava ile temyiz incelemesine konu iş bu davanın aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerinin terkedilmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerinden kaynaklanması halinde tek suçun oluşacağı gözetilerek mükerrer mahkumiyete neden olunmaması için olanaklı ise her iki davanın birleştirilmesi, olanaklı değil ise anılan dava dosyasının onaylı bir sureti denetime olanak sağlayacak şekilde bu dosya içerisine konularak; delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanık ...'nün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıklar hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14517, Karar No: 2013/13002, Tarih: 19.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14517 E.  ,  2013/13002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalının mesken aboneliğinden kaynaklanan borcunun tahsili için başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile takibin 7.797,83 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

3065 sayılı. Vergisi Kanunu’nun 1.maddesinde, ticari faaliyet çerçevesinde yapılan teslim ve hizmetlerin katma değer vergisinin konusunu oluşturduğu; 2.maddesinin 3.bendinde, elektrik dağıtımlarının mal teslimi olduğu; 10/g maddesinde ise, elektrik enerjisi dağıtım veya kullanımlarında, bunların bedellerinin tahakkuk ettirilmesinin vergiyi doğuran olay olduğu açıklanmıştır.

Ayrıca, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 34.maddesi hükmünde, belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde .... tüketiminin, .... Tüketim Vergisine (BTV)tabi olduğu, aynı kanunun 35.maddesinde ise, .... tüketenlerin, .... Tüketim Vergisini ödemekle mükellef oldukları, belirtilmiştir.

Somut olaya gelince;

Davacı davalının kaçak elektrik kullandığını öne sürmüş, kaçak elektrik bedeli, ek tahakkuk bedeli ile otomatik dönem tahakkukundan oluşan toplam alacağın tahsili için davalı aleyhine takip başlatmış, davalının itirazı üzerine takibin durması nedeniyle itirazın iptali davasını açmıştır.

Mahkemece; bilirkişi incelemesi yaptırılmış, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davalı tarafın kullandığı kaçak elektrik bedeli hesaplanmış, talep edilen ek tahakkuk bedeli hesaplanmamış, otomatik dönem bedeli ise vergisiz hesaplanmıştır. Mahkemece benimsenen bu bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Öncelikle bilinmelidir ki, davalı tarafın davacı idare tarafından sunulan elektrik enerjisinden yararlandığı gözetildiğinde, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre ... matrahına dahil olan enerji dağıtım hizmet bedelinin ... ve ...’sinden sorumlu olacağı kuşkusuzdur.

Öncelikle bilinmelidir ki, davalı tarafın davacı idare tarafından sunulan elektrik enerjisinden yararlandığı gözetildiğinde, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre ... matrahına dahil olan enerji dağıtım hizmet bedelinin ... ve ...’sinden sorumlu olacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, konusunda uzman bir bilirkişinin ek tahakkuk bedeli, otomatik dönem bedelinin ve gecikme zammının hesaplanması konusunda yeniden rapor alınması, tarife hükümlerine göre tahakkuk eden .... ve diğer vergilerin hesaplanması suretiyle davacının takip tarihi itibariyle tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarının belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6613, Karar No: 2016/7936, Tarih: 19.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/6613 E.  ,  2016/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın, davacının kaskoladığı park halindeki araca çarpmasıyla oluşan kazada aracın hasar gördüğünü, davalı şirketin gerek araç maliki olarak işleten sıfatıyla gerekse diğer davalı sürücünün işvereni olarak adam çalıştıran sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu, sigortalılarına ödedikleri 6.656,00 TL. hasar bedelinin rücuen tahsili için davalılar aleyhine başlatılan takibe davalıların itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili, davacının kaskoladığı araçla kazaya karışan aracın kaza tarihindeki malikinin ... Otom. San. Tic. A.Ş. olduğunu, aracın davalı şirkete satış ve tesliminin 10/02/2013'te yapıldığını, davalının zarardan sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmada alınan beyanında; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davalıların ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2012/20561 sayılı takip dosyasındaki itirazlarının iptaline, takibin 6.656,00 TL. asıl alacak ile bu alacağa takip tarihinde işletilecek yasal faiz üzerinden devamına, alacak likit olmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 340,67 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Temizlik Ltd. Şti.'nden alınmasına 19/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7115, Karar No: 2016/320, Tarih: 14.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7115 E.  ,  2016/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2013/120-2014/173

Taraflar arasında görülen davada.. 1. FMahkemesi’nce verilen 16/07/2014 gün ve 2013/120-2014/173 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/02/2015 gün ve 2014/17317-2015/2188 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "tabak deseni" ile ilgili 2012/02493-6 no'lu endüstriyel tasarım tescil başvurusuna davalının itirazı üzerine T.. T.. YİDK tarafından itirazın kabul edilerek tescilin iptal edildiğini oysa, müvekkili adına 2010/02261 no ile tescilli tasarımlardan 2 adedinin davalı şirket tarafından birebir üretilerek pazara sunulduğunu, bununla ilgili yasal sürecin devam ettiğini, davalının itirazında ileri sürdüğü tasarımların kendi tasarımı olmayıp, müvekkili adına tescilli bu tasarımlardan kopyalandığını yani, davalının kopyaladığı tasarımlara dayanarak müvekkilinin yeni tasarımının tescilini engellediğini, müvekkilinin tasarımının yenilik ve ayırt edicilik özelliğine sahip olduğunu ileri sürerek, T.. T.. YİDK'in 14.3.2013 tarih, 2013/T-283 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.. T.. vekili ve davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iptal edilen 2012/02493-6 sayılı tasarımının 01.01.2012 tarihli Kütahya Porselen kataloğunda 11. sayfada yer alan 25102 kodlu ürün tasarımından bütünsel tasarım özellikleri açısından bilgilenmiş kullanıcı nezdinde ayırt edicilik niteliklerini taşıdığı ayrıca, dava konusu tasarımın mutlak yenilik kriteri gözetilerek incelemeye alınan davacının önceden tescilli 2010/02261 sayılı 8 no'lu tasarım tescili karşısında da yeni olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, T.. T.. YİDK'nın 2013-T-283 sayılı kararının iptaline dair verilen kararın davalı vekillerince ayrı ayrı temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Kütahya 'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9489, Karar No: 2016/7616, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9489 E.  ,  2016/7616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı elektrik abonesi tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle ... Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulüne karar verildiğini ileri sürerek; hukuka aykırı olan ... Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; tarafların yokluklarında HMK.nın 320. maddesi gereği duruşma açılmasını gerektirir bir husus bulunmadığı belirtilerek dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, tüketiciden kayıp kaçak adı altında bedel alınmasının hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık basit yargılama usulüne göre açılmış bir davada duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilip verilmeyeceğine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile; dilekçelerin karşılıklı verilmesi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hükümdür. Bu aşamalar içinde yeni olan ise ön inceleme aşamasıdır. HMK’nın “ön incelemenin kapsamı” başlıklı 137. maddesinde “dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. maddesi dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verileceği, gerektiği takdirde bu konuda karar verilmeden önce, tarafların ön inceleme duruşmasında dinlenebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyebileceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Ön inceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (md.137/2,md.320/3).