muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15596, Karar No: 2017/156, Tarih: 17.01.2017

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön ve usulsüzlük bulunmamasına göre; davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybının ve araç mahrumiyet bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda hükme esas alınan 25.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda, aracın yaşı, yapılan tamirat, ve değişen parçalar dikkate alınarak araçta oluşan değer kaybının 5.000 TL olduğu kabul edilmiştir.Ne var ki bilirkişi raporunda uygulanan yöntem Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun değildir. Araçta meydana gelen değer kaybının; aracın serbest piyasa koşullarına göre kaza tarihi itibariyle hasarsız haldeki ikinci el rayiç değeri ile aracın yaşı, özellikleri, hasar miktarı ve hasarlı kısımların özelliği dikkate alınarak kazadan sonraki hasarlı halinin rayiç değeri tespit edilip bu iki miktar arasındaki azalmaya (farka) göre hesaplanması gerekir.

Bu durumda mahkemece, konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, önceki bilirkişi raporunun da irdelendiği, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli şekilde araçtaki değer kaybının tespiti hususunda yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davacı vekilince araç mahrumiyet bedeli talep edilmiş, mahkemece, aracın davacı tarafından bakkaliye işinde kullanıldığının ispatlanamadığı gerekçesi ile bu talep reddedilmiştir.

Somut olayda davacı aracının hasarlandığı ve tamir gördüğü süre zarfında davacı yanca kullanılamadığı sabittir.

Bu durumda mahkemece, davaya konu kaza sebebiyle araçtaki hasarın giderilmesi için gereken onarım süresi içinde emsal nitelikteki bir aracın (davacı tarafından kaza olmasaydı dahi yapılması gereken yakıt vs gibi zorunlu giderler indirildikten sonra) araç mahrumiyeti bedelinin tespiti hususunda da rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29246, Karar No: 2022/8338, Tarih: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29246 E.  ,  2022/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 36/1-f maddesine aykırı davranmaktan kabahatli ... hakkında ... Kaymakamlığı İlçe ... Müdürlüğünün 11/09/2020 tarihli ve 2020/09 sayılı kararı ile uygulanan 56.064,00 Türk lirası idarî para cezası karar tunağına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/12/2020 tarihli ve 2020/832 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12/07/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/10/2021 tarihli ve KYB. 2021/91526 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerinin yapmış oldukları önleyici kolluk devriyesi sırasında ... Mahallesi girişinde tespit ettikleri kabahatliye ait küçükbaş hayvanlar ile ilgili veteriner sağlık raporlarının olmadığının bildirilmesi üzerine,... İlçe ... Müdürlüğü görevlilerince belirtilen mahalde yapılan kontrolde, 438 adet koyun cinsi küçükbaş hayvanın sevkinde bakanlıkça belirlenen belgelerin bulunmadığının tespiti üzerine, bu tutanağa dayanılarak 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 8. maddesine muhalefet edildiğinden bahisle aynı Kanunun 36/1-f maddesi uyarınca idari para cezası verilmiş, bu karara karşı yapılan başvurunun ise idari yaptırımın hukuka uygun olduğundan bahisle reddine karar verilmiş ise de;

5996 sayılı Kanunun 36/1-f maddesinde; "8 inci madde gereği canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmayan canlı hayvan ve hayvansal ürün sahiplerine sığır cinsi hayvanlar için hayvan başına üçyüz Türk Lirası, koyun ve keçi türü hayvanlar için hayvan başına elli Türk Lirası, diğer hayvan türleri ve hayvansal ürünler için araç başına bin Türk Lirası, ayrıca nakil vasıtası sahiplerine bin Türk Lirası, Bakanlıkça izin verilen yerler dışında hayvan satışı yapanlara bin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Tanımlattırılmamış sığır cinsi hayvanlar ile koyun ve keçilerin nakil sırasında yakalanması hâlinde tüm masrafları sahibi tarafından karşılanarak en yakın kesimhanede kestirilir ve sahibine teslim edilir. " şeklinde,

Aynı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerine ilişkin hususlar ile canlı hayvan ticareti yapanlar, nakliyeciler ve nakil ile ilgili şartlar ve bunlara ilişkin işlemler Bakanlıkça belirlenir. Bu hususlarla ilgili Bakanlıkça belirlenen şartlara uyulması zorunludur.", yine anılan maddenin 4. fıkrasında yer alan, "Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelik ile belirlenir."

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan "İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır." hükmünün yer aldığı, somut olayda, 10/09/2020 tarihli tutanak ve 11/09/2020 tarihli idari para cezası karar tutanağı incelendiğinde; 5996 sayılı Kanunun 8. maddesine muhalefet edildiği ve aynı Kanunun 36/1-f maddesi uyarınca idari para cezası tesis edildiğinin belirtilmekle yetinildiği ancak Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan idari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiilinin açıkça ve denetime esas bir şekilde belirtilmediği, ayrıca adı geçen kanun maddelerinde de idari para cezasına konu fiilin neler olduğunun açıkça belli olmadığı, buna dair esasların Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikte belirtileceği ifade edilmesine rağmen idari para cezasında bu yönetmeliğe de işaret edilmediği anlaşılmakla, benzer olay nedeniyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 10/07/2019 tarihli ve 2018/6852 esas, 2019/10768 karar sayılı ilamında değinildiği üzere, itiraza konu idari para cezası karar tutanağının, idari para cezasını gerektirecek kabahat fiilini açıkça içermemesi karşısında, başvurunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 26/12/2020 tarihli ve 2020/832 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, muteriz hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5076, Karar No: 2025/5519, Tarih: 17.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/5076 E.  ,  2025/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1037 Esas, 2023/1177 Karar

KATILANLAR : Hazine, İçişleri Bakanlığı, Mersin Büyükşehir Belediyesi

SUÇLAR : Rüşvet alma, rüşvet verme, ihaleye fesat karıştırma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, hükümler düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi, İlk Derece Mahkemesince ihaleye fesat karıştırma suçundan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak bu suçtan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2022 tarihli ve 2015/369 Esas, 2022/298 Karar sayılı ilamıyla sanık ... hakkında rüşvet suçuna aracılık etmeden mahkumiyet kararı verildiği, tensip zaptında adı geçen sanığın müdafii olarak ismine yer verilen Av. ...'ın kovuşturma aşamasında talimat mahkemesince savunmasının alındığı 28.12.2015 tarihli celsede hazır bulunduğu, UYAP sisteminde ise Av. ...'in bu sanığın müdafii olarak kaydedildiği ve gerekçeli kararın bu avukata tebliğ edildiği ancak dosyada söz konusu avukat adına düzenlenen vekaletname ile sanık ve müdafii Av. ...'a yoklukta verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığı,

Diğer yandan katılanlar İçişleri Bakanlığı ve Mersin Büyükşehir Belediyesi vekillerinin sanık ..., O yer Cumhuriyet savcısının iddianamede (6.) olarak numaralandırılan olay ile ilgili sanık ..., (17.) olarak numaralandırılan olay ile ilgili sanık ..., (4.) ve (17.) olarak numaralandırılan olaylar ile ilgili sanık ... hakkında rüşvet verme suçundan verilen beraat hükümlerine ve sanık ... müdafiinin müvekkili hakkında rüşvet suçuna aracılık etmeden verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik istinaf istemleri hakkında bir karar verilmediği anlaşılmakla;

Evvela Av. ...'in sanık ... müdafii olarak görevlendirildiğine ilişkin vekaletnamenin, bu sanığın müdafii olmadığının anlaşılması halinde ise gerekçeli kararın adı geçen sanık ve müdafii Av. ...'a tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgelerin var ise dosya içine konulması aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde istinaf ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, sanık ... hakkındaki hükme yönelik istinaf isteminde bulunulması durumunda bu talep ile yukarıda belirtilen, karara bağlanmayan istinaf talepleri hakkında karar verilmesi,

Ayrıca Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. madde ve fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanun'un temyiz başvuru tarihinde yürürlükte bulunan, "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295. maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; 13.11.2023 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden katılan Hazine vekiline 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan Hazine vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Bölge Adliye Mahkemesi ilgili ceza dairesince verilen kararların temyizi halinde ise bu konuda ve katılan Hazine vekili tarafından temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi,

Sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13095, Karar No: 2013/2911, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/13095 E.  ,  2013/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; dava konusu taşınmazın bulunduğu ..... Köyünde 1971 yılında seri bazda yapılan orman kadastrosuna göre hazırlanan orman kadastro haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır noktası (OTS) görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastro hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerine renkli kalemle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12133, Karar No: 2013/338, Tarih: 15.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12133 E.  ,  2013/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Kurucaşile'de bir miktar alkol aldıktan sonra Kapısuyu Köyünde bulunan katılanlara ait restauranta gidip alkol almaya devam eden sanıkların, restaurantta bulunan diğer müşterileri rahatsız etmeleri üzerine katılanlar tarafından uyarılmaları nedeniyle çıkan kavgada, sanıkların masayı devirerek üzerinde bulunan tabak ve bardakları kırdıkları sabit olmakla mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4392, Karar No: 2018/4872, Tarih: 05.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4392 E.  ,  2018/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 3 nolu bağımsız bölüm yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 4 ve 9 nolu bağımsız bölümler yönünden tescili ile 115.000,00 TL’nin karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle, mahkeme karar başlığında dava tarihinin 15.03.2013 olarak yazılması gerekirken 20.04.2015 yazılması maddi hata olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece verilmiş bulunan ilk kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 21.11.2014 gün ve 2014/2193-7492 sayılı kararı ile, “…mahkemece, eksik ve ayıplı olduğu belirtilen işlerin hangilerinin eksik, hangilerinin ayıplı olduğu, ayıplı işlerin gizli veya açık ayıp olup olmadığı, ayılı işlerde davalı arsa sahibinin teslim sırasında süresinde yükleniciye TBK'nın 474. maddesinde öngörülen şekilde süresinde ihbarda bulunup bulunmadığı, gizli ayıplarla ilgili olarak da gizli ayıbın ne zaman ortaya çıktığı, çıkmasından sonra yüklenicinin TBK'nın 477. maddesine uygun olarak haberdar edilip edilmediği hususları üzerinde durularak, inşattaki eksik ve ayıplı işler ve bedeli ile ilgili olarak bilirkişiden davalının rapora itirazlarını da değerlendiren ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp, bunları giderim bedeli ile (5) nolu bağımsız bölüm ile ilgili yapılacak araştırma sonucu arsa sahibinin bilgisi dışında satıldığının ve bedelinin davlıya ödenmediğinin tespiti halinde (5) nolu bağımsız bölüm bedelinin hükme en yakın tarihteki piyasa rayiçlerine göre hesaplattırılması, tutarın faizsiz olarak davacı yükleniciye depo

ettirilmesi, karar kesinleştiğinde arsa sahibine ödenmesi koşuluyla tapu iptâli ve tescile karar verilmesi…” gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uymuş ve bozma doğrultusunda kısmen araştırma yapmış ise de bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğinden sözedilemez Nitekim, (5) nolu bağımsız bölüm yönünden bozma ilamına aykırı şekilde rapor alınmıştır. Oysa, usulü kazanılmış hak ilkesi uyarınca bozmaya uyulmakla lehine bozulan taraf yararına araştırma yapılmalı ve hüküm kurulmalıdır (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 09.05.1960 gün ve 1960/21-9 sayılı). Mahkemece (5) nolu bağımsız bölüm yönünden bilirkişi raporu alınmış ise de, hükme en yakın tarihte mahalli serbest piyasa rayicine göre daire bedelinin belirlenip eksik ve ayıplı işler bedeline ilave edilip depo edilmesi gerekirken taraflar arasında uygulama imkanı olmayan (Çevre ve Şehircilik-Bayındırlık Bakanlığı birim fiyatları ile ve eski tarih-2015 yılı) esas alınarak hesap yapılması doğru olmamıştır. Öte yandan eksik ve ayıplarla ilgili olarak önceki raporlarla 457,00 TL eksik olduğunu belirten son rapor arasında çelişki giderilmeden bu miktarın depo ettirilmesi ve hükümde de bu miktarın ödenmesine dair bir ifadeye yer verilmemesi de hatalı olmuştur. Öte yandan hükmüne uyulan bozma ilamında davacının istemiş olduğu tapu devirlerine karşı koymakta davalının haklı olduğu bu sebeple yargılama gideri ve vekalet ücretinin taktirinde nazar alınması, diğer bir deyişle sorumlu tutulmaması ve ancak davalı yararına maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olmuştur. Mahkemece bu eksiklikler giderilmeli, az yukarıda açıklanan şekilde rapor alınmalı, (5) nolu bağımsız bölüm yönünden hükme en yakın tarihteki mahalli piyasa değeri belirlenmeli, eksik ve ayıplarla ilgili her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeli ve fark bedeller depo ettirilerek hüküm kurulmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8856, Karar No: 2024/11488, Tarih: 12.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8856 E.  ,  2024/11488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/63 E., 2024/126 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Pamukkale Üniversitesi (PAÜ) Rektörlüğüne bağlı PAÜ Hastanesinde hizmet ihalesi alan Şirketlerde aralıksız olarak çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadroya geçirildiğini ve hâlen Hastaneye bağlı kadrolu işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, alt işveren şirketlerde çalışırken şirketler ile asıl işveren arasında yapılan ihalede ödenecek çıplak ücretin asgari ücretin en az % fazlası olarak düzenlendiğini ve işçilerin mevcut ücret ve sosyal hakları korunarak sürekli işçi kadrosuna geçişlerinin yapıldığını, davacının davalı Kurumla belirsiz süreli iş sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmenin 4 üncü maddesinin (a) bendinde ücretinin "asgari ücret+(varsa)% fazlası" şeklinde hüküm altına alındığını, davacının ücretlerinin belirtilen şekilde tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ve 24 üncü maddeler uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin istihdam edilmesine esas hizmet alım sözleşmelerinin, öngörülen geçiş işleminin yapıldığı tarih itibarıyla feshedilmiş sayılacağının hüküm altına alındığını, davacının ücret ve sair hakları bakımından Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, davacının alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI