muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7964, Karar No: 2016/16467, Tarih: 05.12.2016

-//-

Yukarda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler uyarınca yapılan incelemede;

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-a)Davacı dava dilekçesinde tasfiyeye konu ... parsel 14 nolu bağımsız bölüm yönünden ziynetleri ile yaptığı katkı nedeniyle 25.000,00 TL değer artış payı alacağı isteğinde bulunmuştur. Dairemiz'in bozma ilamından sonra verilen 09.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile bu isteğini 32.900.00 TL'ye yükseltmiştir. Mahkemece de ıslah ile arttırılan bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. HMK'nun 177.maddesine göre ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilirse de; ... karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, bozma kararından sonra ıslah yapılamayacağına ilişkindir. İçtihadı Birleştirme Kararları, adeta kanun hükmünde olup, ilke kararlarıdır ve benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlar (Yarg.Kan.md.45/5). Durum böyle iken, mahkemece ilk dava dilekçesi ile talep edilen 25.000,00 TL üzerinden değer artış payı alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken bozma sonrası yapılan ıslahla arttırılan miktarı da kapsar şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

2-b)Dosya içeriğine göre sağ eş davacı ile ... arasındaki mal rejimi ölümle sona ermiş olup mirasçılık belgesine göre, davacı ve davalıları mirasçı olarak bırakmıştır.

Mal rejiminin tasfiyesi sonucunda belirlenecek alacak, terekeye ait borç olup, mirasçıların miras paylaşımından önce ödenmesi gerektiği kabul edilmektedir. Terekeye ait borç ödendikten sonra kalan miktar, mirasçılar arasında miras payları oranında paylaşılır. Tereke borçlarından bu sıfatını kaybetmemiş tüm mirasçılar üçüncü kişilere karşı kişisel olarak (472 i sTIı TMK m. 599/2) ve müteselsilen (TMK m. 641) sorumludurlar. Her ne kadar, davacı temyize konu davayı terekenin alacaklısı sıfatıyla açmış ise de; davacı da dahil davanın tarafları, ortak mirasbırakan ... 'ın mirasçısıdırlar ve tereke borçlarından yukarıda açıklanan kanuni düzenlemeler çerçevesinde hepsi de sorumludurlar. Başka bir anlatımla, mirasçılık sıfatına sahip olduğundan (TMK'nun m. 499), alacaklı ve borçlu sıfatı davacı sağ eş de kısmen birleşmiştir.

Taraflarca, mirasçılardan her hangi birinin mirasçılık sıfatını yitirdiği (4721 s.lı TMK m. 511 vd, 578 vd, 605 vd.) iddia edilip kanıtlanmamıştır.

Taraflarca, mirasçılardan her hangi birinin mirasçılık sıfatını yitirdiği (4721 s.lı TMK m. 511 vd, 578 vd, 605 vd.) iddia edilip kanıtlanmamıştır.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle, davacı mirasçı sağ eşin mal rejiminin tasfiyesi nedeniyle talep ettiği ve terekeye ait borç sayılan alacak miktarından, davanın mirasçılar arasında görülmesi nedeniyle, davacı da dahil bütün mirasçılar miras payları oranında sorumludurlar. Buna göre, hüküm altına alınan tereke borcundan davacının da miras payı oranı gözönünde bulundurularak davalıların sorumlu olduğu miktarın, talep miktarı da dikkate alınmak suretiyle hüküm fıkrasında açıkca gösterilmesi gerekirken, terekeye ait borcun tamamının davalı mirasçılardan tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

2.c)Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye

karar veremez (HMK m. 26). Davacı dava dilekçesinde 5.000,00 TL katılma alacağı isteğinde bulunmuş, ancak dava dilekçesinde 3 parça mal varlığı için bu miktar talep edilmekle birlikte hangi kalem malvarlığı için ne kadar katılma alacağı talep ettiğini tek tek açıklamadığı gibi, yargılamanın devamı sırasında da Mahkemece açıklattırılmamıştır. Bu gibi durumlarda Yargıtay’ın ve Dairemiz’in yerleşmiş içtihatlarına göre, her bir kalem malvarlığı için eşit miktar olacak şekilde talebin bulunduğunun kabulü gerekir. Buna göre, tasfiyeye konu ... parsel 14 nolu bağımsız bölüm için katılma alacağı miktarının 1.667.00 TL olduğunun kabulü ile bu talep miktarı üzerinden mirasçılık payı da gözönünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda 2.(a), 2.(b). ve 2.(c). bendinde gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; tarafların diğer temyiz itirazlarının yukarda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 935,00 TL peşin harcın istek halinde davacı ve davalılara ayrı ayrı iadesine, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/563, Karar No: 2017/4244, Tarih: 29.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/563 E.  ,  2017/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, dava dışı ... Petrol Ürünleri San.ve Tic.Ltd.Şti ile davalı akaryakıt dağıtım şirketi arasındaki bayilik sözleşmesinin teminatı olarak malik bulundukları taşınmaz üzerinde 75.000 TL limitli ipotek tesis edildiğini, mal tedarikinde sıkıntılar yaşanması üzerine dava dışı bayi tarafından sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, dava dışı şirketin davalıya sözleşme kapsamında herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek, ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, feshin haksız olduğunu, müvekkilinin sözleşmeden doğan cezai şart alacağı ile dava dışı bayiye ariyet olarak verilen kurumsal kimlik uygulamalarından doğan alacağının ipotek kapsamı dahilinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre dava dışı bayinin akaryakıt alımından dolayı davalıya borcunun bulunmadığı ... ... Rafineri Müdürlüğü'nden gelen cevabi yazıya göre dava dışı şirketin akaryakıt bedelini ödemesine rağmen davalı şirketin mal tedarik etmede sıkıntı yaşadığı ve bu durumun birkaç kez tekrar ettiğinin görüldüğü, akdin feshinin haklı olduğu, öte yandan davalının talep ettiği alacak kalemlerinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne, ... İli , ... İlçesi , ... Köyü 3094 Parselde kayıtlı bulunan taşınmaz kaydı üzerindeki ipoteğin terkinine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dışı ... Ltd.Şti ile davalı ... Ürünleri A.Ş arasında düzenlenen Bayilik Sözleşmesi'nden kaynaklanan borçların teminatını teşkil etmek üzere davacıların maliki oldukları taşınmaz üzerinde ipotek tesis edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dava dışı ... Ltd.Şti ile davalı ... Ürünleri A.Ş arasında düzenlenen Bayilik Sözleşmesi'nden kaynaklanan borçların teminatını teşkil etmek üzere davacıların maliki oldukları taşınmaz üzerinde ipotek tesis edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece dağıtım şirketi tarafından bayiye düzenli mal verilmediği gerekçesiyle bayi tarafından sözleşmenin feshedilmesinde haklı olduğu ve ipotekle teminat altına alınan borçların temeli olan sözleşme feshedildiğinden ve bayilik ilişkisininden kaynaklanan bir borcun bulunmadığı da saptandığından ipoteğin fekkine karar verilmiş ise de, dosyada bulunan ve ... tarafından mahkemeye gönderilmiş olan 14/02/2012 tarihli cevabi yazı ekindeki bayi tarafından gönderilen tankerin ... giriş çıkış ve ürün teslim tarihlerine göre bayi tarafından 04/11/2011 , 05/11/2011, 11/11/2011 tarihlerinde ürün teslim alındığı anlaşılmaktadır. Bayi tarafından dağıtıcı firmaya 04/11/2011 tarihinde gönderilen ihtarnamede mal tesliminde aksaklıklar yaşandığı belirtilerek bu durumun düzeltilmesi istenmiş ve 15/11/2011 tarihli ihtarname ile akdin feshedildiği görülmüştür. Oysa ilk ihtarname ile fesih ihtarnamesi arasında mal alınmış olduğu yukarıda belirtilen teslim listesi içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemece bu husus üzerinde durulmamış, bu durumun davaya etkisi tartışılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığından belirtilen yönler üzerinde de durulup deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1337, Karar No: 2019/3493, Tarih: 29.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/1337 E.  ,  2019/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalılar vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, kararın düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasına ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...’nın maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazdaki 3/4 payını ve ... parsel sayılı taşınmazın tamamını davalı oğullarına satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, temlikin gerçek satış işlemi olduğunu, mirasbırakanın davacı ve diğer mirasçılara da başka taşınmazlarını devrettiğini, mirasbırakandan geriye taşınmazlar da kaldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalılar vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; istanaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ...’in iptal edilen payı yönünden karar düzeltilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'nın 22.03.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak ikinci eşi ... ile erkek çocukları olan taraflar ve dava dışı kızları ..., ... ve ...'ı bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu davaya konusu ... parsel sayılı taşınmazda mevcut 3/4 payını 30/11/2005 tarihinde, 1/4'er oranda davalılar ..., ... ve ...'e, ... parsel sayılı taşınmazın tamamını ise 30/06/2006 tarihinde 1/2 'şer oranda davalılar ... ve ...'e satış sureti ile temlik ettiği, davalı ...'in dava dışı ...'nın ... parsel sayılı taşınmazdaki 1/16 payını 30.04.2013 tarihinde satın aldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, mirasbırakanın ... sayılı parselini ( 282 m2’lik Arsa ) 23.06.1995 tarihinde davacıya, ... sayılı parselini ( 287 m2’lik Arsa ) 05.04.1995 tarihinde dava dışı kızı ...’e, ... sayılı parselini ( 291 m2’lik Arsa ) 12.12.1997 tarihinde dava dışı kızı ...’e, ... sayılı parselini ( 299 m2’lik Arsa ) 12.12.1997 tarihinde dava dışı kızı ...’ya ve ... sayılı parselini de ( 194 m2’lik Arsa ) 18.03.2005 tarihinde ikinci eşi dava dışı ...’ya satış yoluyla devrettiği görülmektedir.

Öte yandan, mirasbırakanın ... sayılı parselini ( 282 m2’lik Arsa ) 23.06.1995 tarihinde davacıya, ... sayılı parselini ( 287 m2’lik Arsa ) 05.04.1995 tarihinde dava dışı kızı ...’e, ... sayılı parselini ( 291 m2’lik Arsa ) 12.12.1997 tarihinde dava dışı kızı ...’e, ... sayılı parselini ( 299 m2’lik Arsa ) 12.12.1997 tarihinde dava dışı kızı ...’ya ve ... sayılı parselini de ( 194 m2’lik Arsa ) 18.03.2005 tarihinde ikinci eşi dava dışı ...’ya satış yoluyla devrettiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Ne var ki, mirasbırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması durumunda, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Ne var ki, mirasbırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması durumunda, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın gerçek irade ve amacının saptanmasında dikkate alınacak husus, davacı ve davalılara devredilen taşınmazların temlik tarihlerindeki gerçek değerleri ve birbirleri ile orantılı olup olmadığıdır.

Ne var ki mahkemece, mirasbırakan tarafından davalılara devredilen dava konusu taşınmazların davacıya devredilen taşınmazlara oranla çok daha değerli olduğu, murisin hak ve nesafet ölçüleri içinde paylaşım yapmadığı şeklindeki gerekçe ile sonuca gidilmiş ise de; bir kısım davalı tanıklarının davaya konu taşınmazların temlik tarihlerinde bataklık ve bugüne göre çok daha değersiz yerler olduğunu, davalıların yaptığı iyileştirmeler ile değer kazandığını beyan etmeleri karşısında, bilirkişiler tarafından bu beyanlar dikkate alınıp tartışılmadan ve yeterince aydınlatılmadan tespit edilen bedeller ile davacıya devredilen taşınmaz bedellerinin kıyaslanması doğru değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açılanan ilkeler uyarınca, öncelikle davalılara devredilen dava konusu taşınmazlar ile davacıya devredilen taşınmazların temlik tarihlerindeki koşulları ve fiziki durumları gözetilerek, temlik tarihindeki gerçek değerlerinin tespit edilmesi, daha sonra dosya kapsamında toplanan ve toplanacak deliller ile davalıların paylaştırma savunması üzerinde durulması, keşfen saptanacak değerler de gözetilerek mirasbırakanın sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde bir paylaştırma yapıp yapmadığı hususu açıklığa kavuşturularak, mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13453, Karar No: 2012/18760, Tarih: 06.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13453 E.  ,  2012/18760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Nakliye Turizm Tic. Ltd. Şti. aleyhine 14/06/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar; davacılar ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalının maliki olduğu araç ile meydana gelen trafik kazasında, anne, baba ve kardeşlerini kaybetmiş olmalarından dolayı uğradıkları manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır. Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, kazanın meydana gelişinde, davalının maliki bulunduğu araç sürücünün tam kusurlu olduğu kabul edilerek manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, davalının maliki bulunduğu araç sürücünün tam kusuru ile sebep olduğu trafik kazasında, davacı küçüklerin anne, baba ve kardeşleri, davacı ...'nın ise kardeşi, yeğeni, yengesi olan kişiler hayatlarını kaybetmiş olup, trafik kazasının meydana geliş biçimi, olay tarihi, kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5986, Karar No: 2016/2478, Tarih: 08.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5986 E.  ,  2016/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1, 58 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 3000 TL adli para cezası, sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 53/1, 51 maddeleri gereğince 15 ay 18 gün hapis cezasının ertelenmesi ve 1.860 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 30.03.2012 tarihli dilekçesi üzerine, ... hakkında başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin .... Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2012 tarihli ve 2012/454 sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ...'ın, kereste doğrama atölyesi bulunan katılan ... ...'ı telefonla arayarak...beldesinde kesimlik kavak ağaçları olduğunu ve acilen paraya çevirmek istediğini söylediği, katılan ......'ın yanında tanık ... ile birlikte sanık ... ile buluştuğu, sanığın içerisinde 200 adet kavak ağacının bulunduğu bir araziyi gösterdiği ve yapılan pazarlık ile 6.750 TL'ye anlaştıkları, sanığın bir miktar peşin para istemesi üzerine katılanın sözleşme yapmayı teklif ettiği, sanık ...'ın sözleşme yapmak için muhtarı çağırdığını söyleyip gelen diğer sanık ...'ı muhtar ... ismiyle tanıttığı, yapılan sözleşmeyi sanık ...'ın muhtar ismiyle imzaladığı, katılanın sanık ...'a üç farklı zamanda toplam 5.000 TL verdiği, bir süre sonra sanık ...'ın katılan ...'ı yeniden aradığı ve başka bir akrabasının da kavak ağaçlarının bulunduğunu söyleyip, onları da alıp alamayacağını sorduğu, katılanın kabul etmesi üzerine içerisinde yaklaşık 220 adet ağacın bulunduğu araziyi gösterdiği ve 7.000 TL'ye anlaştıkları, kendisini yine muhtar olarak tanıtan ...'ın huzurunda yazılı sözleşme yaptıkları ve katılanın 2.000 TL ödediği, bir kaç gün sonra katılanın ağaçları kesmek için geldiğinde muhtar olan katılan ... ile karşılaştığı ve sanıkların bu şekilde başkalarını da dolandırdıklarını öğrendiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi,