muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9991, Karar No: 2024/9150, Tarih: 30.09.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli ve 2020/1015 Esas, 2021/2109 K. sayılı kararıyla istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi uyarınca iş kazası olduğunun tespit edildiğine dair SGK Başkanlığının yazısı gerekçe gösterilerek, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de aslen Kurumca alınan karar tek taraflı ve sadece davalı Kurumu bağlayacak olup, uyuşmazlığın tüm taraflar yönünden kesin surette çözülmesi gerektiğinden, diğer davalı bakımından da söz konusu olayın araştırılması, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde belirlenen şartları taşıyıp taşımadığı ve devamla iş kazası olup olmadığı hususunun belirlenmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.." şeklinde gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; ücreti vekalet ve yargılama giderlerinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası tespiti ve iş göremezlik oran tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11028, Karar No: 2019/4323, Tarih: 09.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11028 E.  ,  2019/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 29.10.2011 tarihinde davacı şirkete trafik sigortalı araç sürücüsünün alkollü ve kusurlu olarak ...'in ölümüne sebebiyet verdiğini, hak sahibine 16.583,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödendiğini, davacının KTK ve poliçe genel şartları gereğince ödemiş olduğu tazminatı araç malikine rücu etme imkanına sahip olduğunu, araç maliki davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/370 sayılı dosyası ile icra takibine geçildiğini, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu beyanla itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının aracını 13.10.2011 tarihinde ...'a kiraladığını, işleten sıfatı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davalının.... İcra Müdürlüğünün 2013/370 sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 16.583-TL asıl alacak üzerinden ve icra takip tarihinden itibaren asıl alacağa ticari faiz uygulanmak suretiyle devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından zarar gören üçüncü kişiye ödenen tazminatın alkol nedeniyle sigortalıdan rücuen tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, davaya konu kazanın meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde, tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak verildiği kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığını ispat yükü, 6762 sayılı TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan zararın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713; YHGK 10.12.2014 gün ve 2013/17-1199 E. 2014/1018 K. sayılı ilamları).

Somut olayda ise; davacının sigortaladığı aracın karayolunda seyri sırasında, araç sürücüsünün, kavşağı dönemeyerek yolun karşısında bulunan toprak yığınlarına çarpıp takla atması neticesinde kazanın meydana geldiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalıya ait araç sürücüsünün alkollü olmasının, tek başına davacıya rücu hakkını vermeyeceği doğru biçimde mahkeme tarafından gözetilmiş ve münhasırlık incelemesi için nörolog ve trafik bilirkişisinden ayrı ayrı rapor alınmış olmakla birlikte; trafik bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsünün kavşağa yaklaşırken hızını azaltmama kuralını ve 0.50 promilin üstünde alkollü olarak hususi otomobil kullanma kurallarını ihlal ettiği belirtilmiş, nörolog bilirkişi raporunda alkol değeri yüksek seviyede olup kazanın oluşumunda birinci derecede rol oynadığı kanaatini bildirmiş, mahkemece; hükme esas alınmıştır. Bu itibarla, mahkemenin münhasırlık konusunda hükme esas aldığı rapor içerdiği açıklamalara göre kazanın salt alkolün etkisiyle meydana geldiği hususunda tam kanaat vermemektedir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davacının rücu hakkının doğumu için, kazanın münhasıran alkol etkisinde meydana geldiğinin, uzman bilirkişi heyetinden alınacak raporla saptanması gerektiği; rücuya konu edilen

zararın teminat dışı kaldığını ispat yükünün davacı sigortacıda olduğu ve bu hususun somut biçimde ispat edilememesi halinde rücu hakkının doğmayacağını kabulün zorunlu olduğu da gözönünde bulundurularak; ceza dosyasının da dosya arasına alınarak İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kuruluşlardan seçilecek iki trafik uzmanı ve bir nörolog bilirkişiden oluşan bilirkişi kurulundan, tüm dosya kapsamı dikkate alınmak suretiyle, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da kazada etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre davacının rücu hakkı olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10770, Karar No: 2016/11578, Tarih: 09.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/10770 E.  ,  2016/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, bozma öncesi karar ile hükmedilen kamulaştırma bedeline 31.07.2012 tarihinden, ilk karar tarihine kadar, bozma sonrasında hükmedilen fark bedele ise 31.07.2012 tarihinden bu karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde tüm bedele bitiş tarihi belirtilmeden faiz yürütülmesine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1. bendindeki (bedele ayrıca 30.07.2012 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülerek davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,) ibaresinin çıkartılmasına, yerine aynı bendin sonuna, ayrı bir paragraf olarak, (İlk kararla hükmedilen 7.231,60 TL bedele 31.07.2012 tarihinden ilk karar tarihi

olan 11.12.2013 tarihine kadar, bozma sonrasında belirlenen 36.727,44 -TL fark bedele 31.07.2012 tarihinden bu karar tarihi olan 21.01.2016 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12000, Karar No: 2015/19842, Tarih: 09.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12000 E.  ,  2015/19842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerze Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2014

NUMARASI : 2013/457-2014/592

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.10.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ,etrafının meskun olup olmadığı ve en yakın yerleşim alanına ne kadar mesafede bulunduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde yaygın olarak hangi ürünlerin ekim ve dikiminin yapıldığının ilgili İlçe Tarım Müdürlüğünden,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7979, Karar No: 2012/5351, Tarih: 28.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7979 E.  ,  2012/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak insan öldürme, tasarlayarak insan öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit, genel güvenliğin tehlikeye sokulması, nitelikli yağma, yağmaya teşebbüs, hakaret, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : 1- Suça sürüklenen çocuğun ....'a yönelik silahla yağma ve yağmaya teşebbüs suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK 223/2-e madde gereğince beraatine.

2- Maktul ... 'i kasten öldürme suçundan TCK 81/1, 31/3 maddeleri uyarınca neticeten suça sürüklenen çocuğun 15 sene hapis cezası ile cezalandırılmasına.

3- Suça sürüklenen çocuğun mağdur ...'a karşı tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi, hakaret suçlarından cezalandırılması istenmiş ise de eyleminin kül halinde katılan mağdur çocuk ...'ı öldürmeye teşebbüs suçu olarak kabulü ile TCK 82/1-e, 35/1-2, 31/3 maddeleri uyarınca neticeten suça sürüklenen çocuğun 6 sene hapis cezası ile cezalandırılmasına.

4- Suça sürüklenen çocuğun katılan mağdur....'a karşı tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye düşürülmesi, hakaret suçlarından cezalandırılması istenmiş ise de eyleminin kül halinde katılan mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçu olarak kabulü ile TCK 82/1-e, 35/1-2, 31/3 maddeleri uyarınca neticeten suça sürüklenen çocuğun 10 sene hapis cezası ile cezalandırılmasına.

5- 6136 Sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 S.K. 13/1, TCK 31/3 maddeleri uyarınca neticeten suça sürüklenen çocuğun neticeten 2 yıl hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılıktan kurulan hükümde hapis cezası üst sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezasının alt sınırdan verilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık hakkında tehdit, hakaret ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili olarak verilen kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yöne ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'a yönelik yağma ve yağmaya teşebbüs, ruhsatsız silah taşımak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

2- Sanık hakkında tehdit, hakaret ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili olarak verilen kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yöne ilişen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'a yönelik yağma ve yağmaya teşebbüs, ruhsatsız silah taşımak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın maktul ...'a yönelik" kasten öldürme", mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs" ve " ruhsatsız silah taşıma" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında mağdur ...'a yönelik yağma ve yağmaya teşebbüs suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleriyle açıklanıp kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmolunmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrikin varlığına, mağdur ... önünden suç vasfına, eksik incelemeye, katılanlar vekilinin suç vasfına, yağma ve yağmaya teşebbüs suçlarından sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik yağma ve yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümleri ile ruhsatsız silah taşımak ve maktule karşı kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Hükmün 8 nolu bendinin ikinci paragrafında boş kovan ve mermi çekirdeklerinin müsaderesi yerine karar kesinleştiğinde dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmakla, CMUK'nun 322. Maddesindeki yetkiye dayanılarak hükmün 8 nolu bendinin " ikinci paragrafının" hükümden çıkartılarak yerine "Adli Emanetin 2010/379 sırasında kayıtlı giysiler ile maktule ait kırık cep telefonunun karar kesinleştiğinde hak sahiplerine, iadesine, aynı emanette kayıtlı nüve parçası, 10 adet boş kovan, 5 adet deforme mermi çekirdeği ile 1 adet mermi çekirdeğinin TCK.m.54 uyarınca müsaderesine,"ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA)

B) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

B) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Dosya kapsamına göre; mağdurlar ... ve ...'ın ...'a ait işyerinde birlikte oturdukları sırada, işyerine gelen sanığın tabancasıyla önce mağdur ...'ın kafasına doğru iki el ateş ettiği, mağdur ...'ın kendini sakınması sonucu isabet almadığı, devamında mağdur ...'a yönelik 6 el ateş ederek ...'ı sol ve sağ uyluk bölgesinden üçer adet giriş ve çıkış deliği oluşturacak, sol yüzeysel femoral arter yaralanmasına neden olup, hayati tehlike geçirtecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda;

a) Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak suça teşebbüs uygulanmasını düzenleyen TCK'nun 35.maddesinin uygulanması sırasında 9-15 yıl arasında makul bir ceza tayini gerekirken yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası tayin edilerek sanığa fazla ceza tayini,

b) Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

13-20 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, 9 yıl hapis cezasına hükmolunarak, hapis cezasının 13 yıldan az olamayacağı hususunun gözetilmemesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA) 28/06/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1306, Karar No: 2021/1259, Tarih: 10.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1306 E.  ,  2021/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.