muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6181, Karar No: 2012/6377, Tarih: 19.04.2012

Davalı vekili, davacı ile müvekkilinin ürettiği ürünler arasında benzerlik bulunmadığını, davacının iddialarının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının üretim ve satışını gerçekleştirdiği perçinli kanatlı alın kaplamalarının davacıların faydalı model belgesinden doğan haklara tecavüz ve mücerret sınaî hakkın ihlal edilmesi vakıasına dayalı haksız rekabet oluşturduğu, davaya konu 1996/514 sayılı faydalı model belgesinin dava tarihinden 3 gün sonra 18.06.2006 tarihinde hükmünü yitirmesi ile kamunun kullanımına açık hale geldiği, bu nedenle koruma süresinin bitiminden önce üretilen ürünlere el konulmasına ve imhasına, ancak geleceğe yönelik durdurma ve benzeri tedbirlere karar verilemeyeceği sonucuna varılarak, davacıların davalıya karşı 2004/2645 sayılı faydalı model belgesinden doğan haklara tecavüz ve haksız rekabet iddiasıyla açtıkları davanın reddine, 1996/514 sayılı faydalı model belgesinden doğan haklara tecavüz iddiasıyla açmış oldukları davanın kısmen kabulü ile davalının üretim ve satışını gerçekleştirdiği perçinli kanatlı alın kaplama panelleri ürünlerinin davacının 1996/514 sayılı faydalı model belgesinden doğan haklara tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, 2.400,02 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 1996/514 sayılı faydalı model belgesinin koruma süresinden önce üretilen ürünlere el konulmasına ve imhasına, masrafı davalıya ait olmak üzere kararın kesinleşmesini müteakip özetinin tüm Türkiye'de yayınlanan gazetelerden birinde bir defa ilanına, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 303,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8070, Karar No: 2022/20193, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8070 E.  ,  2022/20193 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/02/2021 tarihli ve 2020/121724 soruşturma, 2021/18348 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/06/2021 tarihli ve 2021/6217 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/39228 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, ... paylaşım sitesinde yer alan paylaşıma şüphelinin kendi hesabından "Amk kepçe kulağı vatan haini köpek" şeklinde yaptığı yorum sebebiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüpheli hakkında yapılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünde

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/06/2021 tarihli ve 2021/6217 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29559, Karar No: 2019/12317, Tarih: 08.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29559 E.  ,  2019/12317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Orman bilirkişisi raporunda motorlu testere ile kesilen suça konu 7 adet meşe ağacının yapacak nitelikte olduğunun, ele geçen emvalin ise yakacak nitelikte olduğunun belirtilmesi ve sanığın yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6826, Karar No: 2019/2475, Tarih: 10.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6826 E.  ,  2019/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarih ve

... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 3713 sayılı

Kanunun 5. maddeleri uyarınca hükmedilen

mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de gözönünde bulundurularak hukuka, vicdana, dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olarak makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “21.09.2016” yerine “21.09.2016 ve öncesi” yazılması,

3-Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4109, Karar No: 2021/11135, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4109 E.  ,  2021/11135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 17/05/2016 (hüküm açıklaması)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

1) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi suretiyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3) Hüküm fıkrasının 1.4 maddesinde suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan sonuç olarak 6 ay 20 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; ancak 1.6 maddesinde ise, “ suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği anlaşıldığından ve hükmün aynen açıklanması gerektiğinden TCK 50/1 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ” karar verildiğinden bahsedilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24070, Karar No: 2013/10282, Tarih: 11.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24070 E.  ,  2013/10282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Soma 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.05.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/5208, Karar No: 2013/7492, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5208 E.  ,  2013/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17792, Karar No: 2020/13858, Tarih: 28.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17792 E.  ,  2020/13858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 09/11/2009 tarihinde davalı şirket şubelerinde işe başladığını, 19/09/2013 tarihine kadar teknisyen olarak çalıştığını, 05/12/2009 tarihinde davalı şirketin Sandıktaş köyünde bulunan imalathanesinin alt katının izolasyonunun yapıldığı sırada izolasyon malzemesinin tutuşması sonucu oluşan yangında ağır yaralandığını, tedavi gördüğünü, %8,2 oranında işgörmemezlik verildiğini, davalı şirketin kazadan sonra davacı ile ilgilenmediklerini, iş akdini feshettiklerini, kazadan dört-beş ay sonra davacının işyerine gidip gelmeye başladığını, bu sırada teknisyenlik yapmamışsa da getir götür işlerine baktığını, davacının iş kazasından sonraki altı ay haricindeki çalışma koşullarının şu şekilde olduğunu, mesainin sabah 08:00'de başlayıp, akşam 20:00'de bittiğini, bu süre içerisinde şubede bulunmasının şart olduğunu, kural olarak sadece pazar günleri tatil yaptığını, ancak teknik sorumlu olduğu için de ..., ..., ... ve ...'da bulunan şubelerin herhangi birinde teknik sorun olduğunda 24 saat 7 gün çağrılabildiğini, ayrıca şirket ortaklarının özel işlerinde de davacının teknik eleman olması sebebi ile çalıştırıldığını, bu çalışmalar nedeni ile ek bir ödenek almadığı gibi bu sürelerde kullanamadığı izinlerinin de sonradan kullandırılmadığını, iş kazasından sonra davacıya davalı şirket ortaklarının, tazminatının verileceğini beyan ettiklerini, ödenmemesi üzerine davacının ısrarcı olduğunu ve daha sonra davacıya 6.214,00 TL ödeme yapıldığını, şirket ortaklarının bu ödeme içerisinde tazminatının da olduğunu, daha ödeme yapmayacaklarını bu talebinde ısrarcı olursa iş sözleşmesinin feshedileceğini söylediklerini, akabinde davacının muhasebeye çağrılarak tazminat haklarını aldığına dair ibraname imzalamasını, imzalamaması halinde işe gelmemesinin söylendiğini, böylelikle 19/09/2013 tarihinde işten ayrılmak zorunda kaldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma alacağının, genel tatil alacağının, hafta tatili alacağının ve yıllık izin ücreti taleplerinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 05/12/2009 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasının kendi kusuru ile meydana geldiğini, bu durumun Sosyal Güvenlik Kurumu müfettişleri tarafından da tespit edildiğini, iş kazası nedeniyle talep edilecek maddi tazminatın kapsamının tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalması ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik gereceğin sarsılmasından doğan kayıpların oluşturduğunu, davacının iş kazası geçirdikten sonra bütün tedavi masraflarının davalı tarafından ödendiğini, ayrıca ailesine yardım yapıldığını, tedavi sürecinde de davacının maaşının kesintisiz olarak yatırıldığını, ayrıca davacının tedavi sürecinde geçici işgöremezlik ödeneği de aldığını, davacının tedavisinin bitmesinin akabinde davalı işyerinde aynı görevde çalışmaya başladığını, herhangi bir uyum sorunu yaşamadığını, aynı ücretle çalışmaya devam ettiğini, davacının hep kolay işlerde görevlendirildiğini, davacı tarafın çalışma gücünde ve yeteneğinde ve kazancında herhangi bir azalma veya eksilmenin söz konusu olmadığını, geçirilen iş kazası nedeniyle davacının yüzünde ancak dikkatli bakıldığında görülen yanık izleri ve kolunun iç tarafındaki yanık izleri olması, başka bir işte veya aynı işte çalışmasına engel olmadığını, yine davalının davacı tarafa kaza sonrası olası giderlerini karşılamak üzere 6.214,00 TL verdiğini, davacı tarafça da bu durumun ikrar edilmekle birlikte tazminat olarak verilmediğinin iddia edildiğini, maaşına oranla yüksek bir miktar olan bu paranın ne için verildiğinin çok açık oludğunu, ayrıca bu paranın ne için verildiğinin davacı tarafça sorgulanmamasının da hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı tarafından tazminat dışı bir sebeple verildiğinin ıspatının gerektiğini, iş kazasının oluşum şekli, davacı tarafın kusurlu olması, tedavinin hemen ardından aynı iş yerinde çalışmaya başlamasının, dava dilekçesinde belirtildiğinin aksine yüzündeki yanık izlerinin ancak dikkatli bakıldığı zaman görüldüğü ve kimseyi rahatsız etmediği, açalışmasına engel oluşturmadığı, işverenin her zaman davacıya yardım etmeye çalıştığı gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, manevi tazminat talebinin davacı tarafça zenginleşme aracı olarak kullanılmak istendiğini, manevi tazminat miktarının belirlenmesinde her olaya göre değişen özel hal ve şartların gözetilmesi gerektiğini, davalı ile davacınıntazminat ödemesi hususunda davacının iddia ettiğinin aksine sözlü bir anlaşma olmadığını, davacı tarafın iş kazası geç irmesinden sonra davalının maddi ve manevi yönden davacıya ve ailesine destek olduğunu, her türlü ihtiyaçlarını karşıladığını, tedavi sürecinde ücretini kesintisiz olarak ödediğini, davacı tarafın iş kazası geçirdikten sonra ve tedavi bittikten sonra davalı tarafından işe alındığını ve hafif işlerde çalıştırıldığını, davacının, davalının bu iyiniyetini suistimal ettiğini ve işe gelmemeye başladığını, davalının işe devamsızlığı hususunda davacı tarafı uyardıktan sonra davacının işe gelmemeye devam ettiğini, davalının da rize 3