muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/429, Karar No: 2009/6888, Tarih: 20.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/429 E.  ,  2009/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... davalı ... Ltd. Şti avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... köyü Kır mevkii 135 parselde kayıtlı 27.800 m2 miktarlı ve ... köyü Alipaşa mevkii, 380 parselde kayıtlı 12.750 m2 miktarlı taşınmazların maliki olduğunu, bu taşınmazlarda çekirdeksiz üzüm bağının olduğunu, 2007 yılı üzüm sezonunda, davalılardan ...'in ... mühendisi ve mesul müdür olarak bulunduğu ... İlaç bayiinden, diğer davalı ... Tic. Ltd. Şti. tarafından ithalat ve pazarlaması yapılan ticari ismi ... M 72 WP ,şarj numarası 102003 olan sistemik fungusit ilacı satın alarak Subaşı köyü 135 parsel ve Katırlı köyü 380 parsel sayılı taşınmazlardaki çekirdeksiz üzüm bağlarında zirai mücadele uygulaması yapmış olduğunu, zirai mücadele ilacının uyguladıktan sonra ise üzümlerde lekelerin oluştuğunu, davalı satıcıya bu durumu ilettiğinde, üzümlerin üzerinde siyah ve kalın bir tabaka oluştuğunun gözlemlendiğini, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/80-79 D.... sayılı dosyası ile bağlarda oluşan zarar ve ziyanın tespitinin yapıldığını, bu nedenlerle ... köyü 135 parsel ve ... köyü 380 parsel sayılı taşınmazlardaki çekirdeksiz üzüm bağında meydana gelen 19.590,00 YTL tarım ilacı zararının, tespit tarihi olan 17.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... öncelikle davacı taraf ile arasında alım-satım akdi söz konusu olup, yetkili mahkemenin akdin vuku bulduğu mahal mahkemesi olan Sarıgöl Asliye Hukuk

Mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davalı ... Ltd.Şti aleyhine açılan davanın ayrılarak yeni bir esasa kaydının yapılmasına,davalı ...’in yetki itirazının kabulü ile; aleyhine açılan davanın yetki yönünden reddine, talep halinde dosyanın yetkili Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,karar verilmiş,hüküm;davacı ... davalı ... Ltd.Şti tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davalı ... Ltd.Şti aleyhine açılan davanın ayrılarak yeni bir esasa kaydının yapılmasına,davalı ...’in yetki itirazının kabulü ile; aleyhine açılan davanın yetki yönünden reddine, talep halinde dosyanın yetkili Sarıgöl Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,karar verilmiş,hüküm;davacı ... davalı ... Ltd.Şti tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı ... arasında tarımsal ilaç sözleşmesinin bulunduğu,tarafların ve mahkemenin kabulündedir.Davacı,ayıplı mal satışı nedeniyle eldeki bu davayı açmıştır.HUMK.nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10.maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Dava satış sözleşmesinden kaynakladığından sözleşmeye ilişkin yetki kurallarının uygulanması gereklidir. Borçlar Kanununun 73.maddesine göre sözleşmeden doğan para borcu, sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, alacaklının ödeme zamanındaki ikametgahında ödeneceğinden alacaklı, bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahı olan ... Mahkemesi’nde de dava açabilir. O halde dava konusu olayda, mahkemenin davaya bakmakla yetkili olduğunun kabulü ile ve yetki itirazında bulunmayan diğer davalı aleyhine açılan davada davalılar arasından HUMK.nun 45.maddesi gereğince bağlantı olması nedeniyle, yetki itirazının reddiyle davaların birlikte görülerek işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı ... davalı ... Ltd.Şti yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 20.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22509, Karar No: 2013/17804, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22509 E.  ,  2013/17804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08/04/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/512, Karar No: 2022/1375, Tarih: 10.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/512 E.  ,  2022/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

MÜŞTEKİ : Milli Eğitim Bakanlığı

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii ve müşteki vekili

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.10.2014 yerine 11.10.2014 olarak yazılması, yerinde düzeltilebilir maddî hata olarak kabul edilmiştir.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, müştekî kurumun vekili aracılığıyla sunduğu 26.03.2021 günlü dilekçe ile hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, müştekînin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekî Millî Eğitim Bakanlığının davaya katılmasına karar verilmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3 maddelerine uyan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın tür ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 11.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun gece saat 21.40 sularında işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Ancak;

1-İş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun gece saat 21.40 sularında işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15 yaşını ikmâl etmiş olması nedeniyle hakkında TCK’nin 31/3. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 31/2. maddesinin tatbiki ile eksik ceza tayin edilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun mahkûm olduğu 1 yıllık kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 10/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28214, Karar No: 2013/25545, Tarih: 09.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/28214 E.  ,  2013/25545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde ön büro elemanı (...) olarak 22.05.2007 tarihinde işe başladığını ve kesintisiz olarak 01.02.2009 tarihine kadar çalıştığını, davacının işine hiçbir gerekçe gösterilmeden son verildiğini, son net ücretinin 849 TL olduğunu, davacının 08.00-00.24 arası çalıştığını, çoğu zaman da akşam 20.00’de işe başlayıp sabah 08.00’a kadar çalıştığını, günde 12-14 saat arasında değişen sürelerde çalıştırıldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, 2007 yılına ait resmi dini bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, 2007 yılına ait sezonun yoğun olduğu aylara ilişkin haftalık izinlerinin Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları arası iki haftada bir kullandırıldığını ve 16 adet haftalık izin karşılığının ödenmediğini, davacının 2008 Kasım, Aralık, 2009 Ocak ayı ücretleri ödenmeden iş akdine son verildiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, 2007 yılı genel tatil, 2007 yılı haftalık izin ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkete ait Sueno Beach Side Otelde çalışmakta iken 02.01.2009 tarihinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bu tarihi takip eden 02-10 Ocak 2009 tarihleri arasında da işe gelmemesi karşısında tutanak düzenlenerek gönderilen noter ihtarnamesi ile mazereti varsa bildirmesi ve işe başlaması, aksi halde iş akdinin haklı haklı nedenlerle feshi düzenleyen İş Kanunu 25/II-G uyarınca feshedileceğinin ihtar edildiğini, davacının geçerli bir mazeret ileri sürmemesi ve işe gelmemeye devam etmesi karşısında iş akdinin İş Kanunu madde 25/II-g uyarınca feshedildiğini, otelde üçlü vardiya sistemi uygulandığını, işe kart sistemi ile girilip çıkıldığını, işe giriş çıkış hareketlerinden de anlaşılacağı üzere davacının fazla çalışma yapmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve bayram ücreti alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve bayram ücreti alacağının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece yargılama sırasında iki ayrı bilirkişi raporu alınmış olup, her iki rapor ücret, çalışma süresi ve hesaplama tarzı açısından farklılıklar arz etmektedir.

Mahkemece davacının 1 yıl 7 ay 22 gün çalıştığı kabul edilerek 2. rapora itibar edildiği görülmekte ise de, mahkeme gerekçesinde ikinci rapora itibar edilmesi gerekçelerinin net bir şekilde ortaya konulmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca fazla mesai hesabında davalının sunduğu vardiyalı çalışmaya dair haftalık çalışma formları ve imzasız davacının işe giriş çıkış saatlerini gösterir listenin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.Bu nedenlerle mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden, ikinci rapora itibar edilmesinin gerekçeleri açıklanmadan hüküm kurulması hatalıdır.Mahkemece, haftalık çalışma formları, işe giriş çıkış saatlerini gösteren liste davacıya gösterilerek fazla mesai ve hafta tatili açısından değerlendirilip sonucuna göre gerekçeli hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/459, Karar No: 2012/6729, Tarih: 04.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/459 E.  ,  2012/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 148 ada 18 ve 19 parsel sayılı sırasıyla 12266,25 m2 ve 27821,03 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı olduğundan sözedilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespit gününden önce davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 148 ada 18 parsel sayılı taşınmazın olağan yöntemlere göre kadastro işlemlerinin tamamlanması için kadastro tutanağının Kadastro Müdürülüğü'ne gönderilmesine, 148 ada 19 parsel sayılı taşınmazın mera vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine, 148 ada 19 parsel sayılı taşınmazın mera vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğinde toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26. maddesi hükmünde bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlenmesi ile kadastro mahkemesinin görevinin başlayacağı, 27. maddesi hükmünde de, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan veya henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği, dava dosyalarının resen Kadastro Mahkemesine devrolunacağı açıklanmış, müracaata kalmış davaların yenilenmesi halinde de bu hükmün uygulanacağı, kadastro hakiminin devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptıracağı, ilan süresi bitmeden duruşmaya başlanamayacağı, henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunacağı belirtilmiştir. Bu olguların kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle istek olmasa bile mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur.