muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/132, Karar No: 2014/2695, Tarih: 27.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/132 E.  ,  2014/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/160-2013/179

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı N.. O.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı sigorta şirketi tarafından takip yapıldığını, sözkonusu takibin müvekkilinin bilgisi olmaksızın kesinleştiğini ve maaşına haciz işlemi yapılarak kesinti uygulandığını, davalı sigorta şirketine sigortalı işyerinde meydana gelen zararın müvekkiline ait evin tesisatından kaynaklanmadığını, bu durumun yaptırdıkları tespit davası ile belirlendiğini belirterek tespit gideri olarak yaptıkları 495,45.-TL maddi ve ayrıca 5.000,00.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı D.. A.. vekili, davacı aleyhine sigortalıya ödenen zararın rücuen tahsili için takip başlatılmış ise de zararın davacının dairesinden kaynaklanmadığı, tespitin yanlışlığının anlaşılması üzerine maaş hacizlerinin iade edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı C.. G.. Karfakis, düzenlenen ekspertiz raporunda rücunun yapılabileceği kişi olarak gösterilmediğini, kendi hatasının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maddi tazminat olarak talep ettiği Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/247 Değişik İş sayılı dosyasında yapılan masrafların yargılama gideri olduğu, bu giderin tazminat davasında dava değeri olarak gösterilemeyeceği ve dava konusu yapılamayacağı ancak açılan tazminat davasında yargılama giderleri olarak talep edilebileceği, ayrıca davacı tarafından yapılan icra takibinin hukuka aykırı bir işlem olmadığı gerekçesi ile maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı C.. G.. Karfakis yönünden davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava davalı sigorta şirketine sigortalı işyerinde meydana gelen zararın tahsili için yapılan takibin haksız olduğuna dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Haciz isteminin dayanağının bir hak veya alacak olması ve haciz tarihinde de mevcut bulunması gerekir. Aksi halde, haksız bir haciz ve buna bağlı olarak da sorumluluk söz konusudur. Eylem ile zararlı sonuç arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekli ve yeterlidir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Haciz isteminin dayanağının bir hak veya alacak olması ve haciz tarihinde de mevcut bulunması gerekir. Aksi halde, haksız bir haciz ve buna bağlı olarak da sorumluluk söz konusudur. Eylem ile zararlı sonuç arasında uygun nedensellik bağının bulunması gerekli ve yeterlidir.

Dosya kapsamından, davalı sigorta şirketine işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde meydana gelen zarara ilişkin olarak diğer davalı C.. G.. Karfakis'e ekspertiz çalışması yaptırıldığı, sözkonusu ekspertiz raporuna göre belirlenen zarar tutarının sigortalısına ödendiği ve ödenen bu miktarın rücuan tahsili için davacı N.. O.. aleyhine takip başlatıldığı ve takibin kesinleşmesi sonucu maaşına haciz işlemi uygulandığı, buna karşın davacının Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/247 Değişik İş sayılı dosyasında tespit işlemi yaptırdığı, sonucunda davalıya sigortalı işyerinde meydana gelen zararın kendi bağımsız bölümünden kaynaklanmadığının belirlendiği anlaşılmaktadır. Esasen davalı C.. G.. Karfakis tarafından düzenlenen ekspertiz raporunda da sigortalı işyerinde meydana gelen zarara davacı dışında dava dışı kişiye ait bağımsız bölümden kaynaklandığı belirtilmiş, davalı sigorta şirketi de bu yanılgıyı farketmesi üzerine takip dosyasında davacının maaşı üzerine uygulanan haciz işlemini kaldırmış ve haczedilen paraların davacıya iadesini sağlamıştır. Şu halde, yapılan işlemin haksız haciz niteliğinde olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, manevi tazminat miktarının tayininde etkili olabilecek olgulara dayanarak, manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca yukarıda varılan sonuca göre Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/247 Değişik İş sayılı dosyasında davacı tarafından tespit işlemi için yapılan giderlerin de yargılama giderleri arasında değerlendirilmesi gerektiği gözönüne alınması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.2.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21938, Karar No: 2014/24618, Tarih: 21.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21938 E.  ,  2014/24618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/669-2013/877

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 04/06/2014 tarih, 2014/12646 Esas - 2014/16136 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu şirketin iflas erteleme davasında tedbir kararı verildiğini belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Şikayetçi şirket tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasında İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24/01/2013 tarih ve 2013/5 E. sayılı dosyasından tensiben “..davacı vekilinin tedbir talebinin kabulü ile İİK'nun 206. maddesinin birinci sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanları hariç olmak üzere 6183 Sayılı Yasa ile ilişkin ve hangi sebebe dayanırsa dayansın davacı şirketler hakkında yapılan icra takipleri ile şirketin menkul ve gayrimenkul malları ile bankalardaki hesapları ve paraları üzerinde üçüncü kişilerce yapılacak icra takipleri, ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının durdurulmasına...” şeklinde tedbir kararı verildiği, yine aynı mahkemece, 11/03/2013 tarihinde “mahkememizce verilen 24/01/2013 tarihli kararının üçüncü bendinde gösterilen tedbir kararının her iki şirket aleyhine başlamış ve devam etmekte olan icra takiplerinin duracağı yönünde olduğu açıktır. Bu itibarla ...c) tedbir kararından sonra her iki şirkete yönelik takip yapılamayacağı ...” yönünde tavzih kararı verildiği, alacaklı tarafından 04/06/2013 tarihinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı, borçlu şirketin 14/06/2013 tarihinde tedbir kararına istinaden takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Tedbir kararından sonra borçlu şirkete yönelik takip yapılamayacağına ilişkin tavzih kararı içeriğine göre borçlu şirket hakkında takip yapılması imkanı bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemenin takibin iptaline ilişkin karar "takibin durdurulması" şeklinde düzeltilerek onanmış ise de kararın onanması gerektiği anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 04/06/2014 tarih ve 2014/12646 Esas -16136 Karar sayılı düzeltilerek onanması kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1138, Karar No: 2019/5002, Tarih: 06.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1138 E.  ,  2019/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı malın iadesi davası hakkında ilk derece mahkemesinden verilen davanın kabulüne yönelik hükme karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından verilen davalı vekilinin istinaf isteminin kısmen kabulü ile Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 21/09/2016 gün, 2015/475 E.-2016/343 K. sayılı kararının kaldırılmasına yönelik kararın süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2017/3609 esas ve 2018/6737 karar sayılı ve 19012/2018 tarihli ilamı ile davacı vekilinin temyizinin süre yönünden reddine davalı vekilinin ise temyizinin esastan reddine karar verilmiş , bu kez davacı vekilince 25/02/2019 havale tarihli dilekçesi ile maddi hata dilekçesi verilerek kendi temyizlerinin katılma yoluyla temyiz olduğu ve bu yönden süresinde sayılması gerektiği bildirilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıdan satın alınan ve bedeli banka havalesi yolu ile ödenen deniz motorunun fiziken hasarlı olduğu ve motorun gerekli teknik koşulları taşımadığı, 18.06.2015 tarihinde yapılan tespitte motorun ağır derecede hasarlı olduğu, pek çok yerinde çizik, sürtünme ve darbe izlerinin ve kırıkların olduğu, motorun yana yatmış ve devrilmiş olabileceği, yetersiz bir ambalajlama ile taşınmış olduğunun tespit edildiği, müvekkilinin davalı aracılığıyla yönlendirildiği serviste 30.06.2015 tarihinde yeni bir yazılım yüklenmesine rağmen mevcut arızaların devam ettiği, motorun üretici firması tarafından gönderilen teknisyenlerin de 09.07.2015 tarihinde yaptıkları incelemede sonuç alamadıklarını ileri sürerek dava konusu motor bedeli olan 39.350-Avro'nun, motorun teslim tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket olup taraflar tacir olduğundan Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğunu, yurt dışında kurulmuş bir şirket olan davacının HMK'nın 144. maddesi uyarınca teminat yatırmakla yükümlü olduğunu, motorun kesin bir şekilde çalıştırılamadığı iddiasının doğru olmadığını, tespit raporunda belirtilen ayıpların motorun çalışmasına etki edecek şekilde olmadığını, bu parçaların orjinalleri ile değiştirildiğini, motorun tamamen iadesini gerektirecek şekilde motorda bir ayıp bulunmadığını, sözleşmeden dönme talebinin hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davacının ihbar süresi içinde davalıya ayıbı bildirdiği, davalı tarafından birçok kez davaya konu motorun servise yönlendirildiği, ancak servis hizmetlerinden de olumlu bir yanıt alınamadığı, alınan bilirkişi raporu ile davadan önce alınan tespit raporunun benzer nitelikte olduğu, raporda malın ayıplı olduğunun ve bu hali ile seyir yapmasının emniyetli olmayacağının bildirildiği, bu durumda malın kendinden beklenen faydayı sağlamayacağı, motorun bu hali ile kabulünün mümkün olmadığı, katlanılacak nitelikte bir ayıp olmayıp ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu, davacının seçimlik hakkını kullanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle mal bedeli olarak davacı tarafça ödenen 39.350 Avronun davalının temerrüde düşürüldüğü ihtar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tevdi mahalli tayini ayrı bir usul ile talep edilmesi gerektiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm davalı vekilince istinaf kanun yoluna getirilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesince iş bu davada ayıplı mal davalı-satıcıya teslim edilmeden davacı gecikme faizine hak kazanamayacağı halde davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren davacı lehine hükmedilen mal bedeline faiz işletilmesine karar verilmesinin doğru olmadığı, davacının ayıplı malın davalıya iadesine yönelik talebinin tevdi mahalli tayini talebi olarak değerlendirilerek bu talebin reddi yönünde karar vermesinin de isabetsiz olduğu, zira BK'nın 97. maddesinde düzenlenen birlikte ifa kuralı gereği mal bedelinin davacıya iadesine karar verilirken aynı zamanda ayıplı malın davalı-satıcıya iadesi yönünde de hüküm kurulması gerektiği, hüküm altına alınan faizin türü yönünden davacının ödediği ve iadesini talep ettiği mal bedelinin yabancı para birimi üzerinden ve davacının da talebinin bu yönde olduğu gözetildiğinde iadesine karar verilen mal bedeline 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek avans faizine hükmedilemeyeceği, her ne kadar mahkemenin gerekçeli kararında somut uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde değerlendirilmiş ve çözümlenmiş ise de yukarıda açıklandığı üzere tarafları tacir olan bu davada ticari satım akdinin varlığının kabulü ile olaya 6102 sayılı TTK'nın 23. maddesi ile bu maddede yapılan atıfla 6098 sayılı TTK'nın satım akdine ilişkin ilgili hükümlerinin uygulanması gerekirken kanunun olaya uygulanmasında yapılan hata ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereği gerekçesinin düzeltilmesine davalı vekilinin ayıplı malın iadesi ile işleyecek faiz ve HMK'nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralı gözetilerek faiz türü yönünden istinaf başvurusunun kabulüne, diğer istinaf sebeplerinin reddine, yerel Mahkemenin 21.09.2016 tarihli ve 2015/475 E.-2016/343 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın asıl alacağa konusu talep yönünden kabulüne,TBK'nın 97. maddesi düzenlenen birlikte ifa kuralı gereği dava konusu M250 C Model 1 adet motorun davalıya iadesine, bu mal bedeli olarak ödenen 39.350, Avro'nun malın davalıya teslim tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair karar verilmiş hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2017/3609 esas ve 2018/6737 karar sayılı ve 19012/2018 tarihli ilamı ile “1-Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekiline 29/03/2017 tarihinde tebliğ edildiği 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 bendi ile aynı Kanun'un 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 1 aylık süre içinde kararı temyiz etmesi gerektiği ancak davacının bir aylık süre geçtikten sonra 08/05/2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddi gerekmiştir.2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, muhakeme hukukuna ve maddi hukuka herhangi bir aykırılık olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına ,” dair karar verilmiştir.

1-Davacı vekilinin 25/02/2019 havale tarihli maddi hata dilekçesiyle kendi temyizlerinin katılma yoluyla temyiz olduğu ve bu yönden süresinde sayılması gerektiğinin bildirilmesi üzerine dosya Dairemizce yeniden ele alınmıştır. Yapılan incelemede davacı vekilinin temyiz dilekçesinin gerçekten katılma yolu ile temyiz dilekçesi olduğu, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren yasal bir aylık cevap verme süresi içinde verildiği, bu sebeple davacı vekilinin temyizin süresinde olduğu anlaşıldığından Dairemizin maddi hataya dayalı 2017/3609 esas ve 2018/6737 karar sayılı ve 19/12/2018 tarihli ilamının kaldırılarak taraf vekillerinin temyiz itirazlarının yeniden ve aynı anda tekrar incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, muhakeme hukukuna ve maddi hukuka herhangi bir aykırılık olmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle maddi hataya dayalı Dairemizin 2017/3609 esas ve 2018/6737 karar sayılı ve 19/12/2018 tarihli ilamının kaldırılmasına (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi’nin 2017/104 esas ve 2017/122 karar sayılı ve 23/02/2017 tarihli kararının ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, davacıdan fazla alınan ve aşağıda gösterilen harç bedelinin talebi halinde kendisine iadesine, aşağıda gösterilen onama harcının davalıdan tahsiline, 06.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10198, Karar No: 2007/3313, Tarih: 10.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10198 E.  ,  2007/3313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının,

2-Dava konusu taşınmazın dava, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların emsal satış tarihleri itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığını belirtir belgenin,

3-Emsal taşınmazların incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir satış akit tablosu ve tapu kaydının,

Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,10.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20173, Karar No: 2015/10016, Tarih: 10.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20173 E.  ,  2015/10016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ...parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9224, Karar No: 2016/7703, Tarih: 10.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/9224 E.  ,  2016/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, eziyet

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve eziyet suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 07.04.2015 tarihli raporda, mağdurun ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun belirtilmesi, mahkemece mağdurun psikolojik durumu nedeniyle beyanının alınmasından vazgeçilmesi ve başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, mağdurun vasisinin olup olmadığının araştırılması, olması halinde vasilik kararının dosya içerisine alınması ile vasiye gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, vasisinin olmadığının anlaşılması durumunda mağdura 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405, 407. maddeleri uyarınca vasi tayin ettirilerek temyiz hakkı bulunduğundan, gerekçeli kararın atanacak vasiye tebliğ edilerek tebellüğ belgesiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükümlerin vasi tarafından temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.