muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/509, Karar No: 2012/4529, Tarih: 11.04.2012

İcra ve İflas Kanununu 282. maddesi gereğince iptal davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır. Ayrıca, kötüniyetli üçüncü şahıslar hakkında da iptal davası açılabilir.

Somut olayda MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında vinç üretimi konusunda 23.12.2008 tarihli sözleşme yapılmıştır. Bu sözleşmeye göre Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından iki adet deniz temizleme amaçlı vinç yapılıp MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.ye teslim edilecektir. Vinç bedeli toplamının 1/3’ü 43.200 Euro peşin olarak ödenecek olup bu miktar 30/12/2008 tarihinde Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. hesabına banka yoluyla havale edilmiştir. Sözleşme gereği ödenecek %50 miktar da 72.000 Euro bedelli 4 adet çek ile 16/02/2009 tarihinde davalı Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye teslim edilmiştir.

Davalı MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.ye, davalı AAB Otomotiv Makine İnşaat san. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından iki adet vinç satışına ilişkin olarak kesilmiş 17/03/2009 tarihli bir fatura gönderilmiş olup bu şekilde de davalı Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin sözleşme konusu vinci üretemeyeceği ortaya çıkmıştır. Faturayı gönderen davalı AAB Otomotiv Makine İnşaat san. ve Tic. Ltd. Şti.ye çekilen ihtar ile vinçlerin teslimi yapılmadan fatura gönderilmesinden dolayı itiraz edilmiş ve aynı günlü bir yazı ile sözleşmenin asıl borçlusu olan Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. sözleşmede belirtilen teslim sürenin geçirildiği hususunda ihtar edilmiştir. İhtarname çekilmesinden 1 gün sonra 31/03/2009 tarihli bir ibraname düzenlenerek, sözleşme gereği yapılan ödemelerin bakiyesi 28.800 Euro’nun sözleşmenin tarafı olmayan ancak vinç üretimini gerçekleştirdiği anlaşılan AAB Otomotiv Makine İnşaat san. ve Tic. Ltd. Şti.ye çek olarak ödenerek taraflar arasındaki sözleşmeden doğan alacak-borç ilişkisinin bitirildiği belirtilmiştir.

Açıklanan olaylar değerlendirildiğinde davalı Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından vinç üretiminin yapılıp yapılamayacağının, sözleşmenin yapılmasından önce davalı MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yeterince araştırılmadığı ve basiretli bir tacir gibi hareket edilmediği anlaşılmaktadır. Aslında, üretici firma durumunda olan, faturayı kesen ve gümrük beyannamesinde adı belirtilen AAB Otomotiv Makine İnşaat san. ve Tic. Ltd. Şti. ile sözleşme yapılması gerekirken, Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. sözleşme yapılmış ve sözleşme bedelinin 115.200 Euro’luk kısmı da bu Şirket’e ödenmiştir. Bu durumda Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.de davada 3. kişi konumunda bulunmaktadır.

AAB Otomotiv Makine İnşaat san. ve Tic. Ltd. Şti. davada, Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile organik bağ içinde olan amme alacağından sorumlu olan şirkettir. Bu organik bağdan dolayı davalı MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. de asıl borçlu şirketin maksadını bilebilecek durumdadır. Zira asıl üretimi yapan amme borçlusu bu Şirket olmasına rağmen organik bağı bulunan Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile sözleşme yapılmıştır.

Hal böyle olunca davalı MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.nin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, 1 numaralı bentte açıklanan ilişkiler çerçevesinde de davanın MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

Kaldı ki mahkemece 115.200 TL’nin AAB Otomotiv Makine İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ödeneceği yerde Hidroacar Müh. Oto.Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.ye ödenmesinin alacaklıdan mal kaçırma amacını gösterdiği belirlenmiş olmak la birlikte davacı tarafın satışın iptaline ilişkin isteminin reddi de yanlıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya ve davalı MEKE Deniz Temizliği ve Atık Toplama Hizmetleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye geri verilmesine 11.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29483, Karar No: 2016/3590, Tarih: 19.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/29483 E.  ,  2016/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın çiftçilik yaptığı, 2010 yılı Mayıs ayının başlarında domates, biber dikim ve çapa işi için işçi ihtiyacının olduğu, kendisini Himmet Kamacıhan olarak tanıtan sanık ...'nın yanındaki işçiler ile bu işi yapacağını söylediği ve ayrıca bankaya olan kredi borcunu ödemek için katılandan 4000 TL avans istediği, katılanın tanık ...'un kahvehanesinde bu parayı sanığa verdiği, sanığın parayı aldıktan sonra kayıplara karıştığı ve sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın

yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''60 gün'', ''50 gün'' ve ''1.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün '', '' 4 gün '', '' 80 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10558, Karar No: 2017/16907, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10558 E.  ,  2017/16907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki .... Merkez Mahallesi 114 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı

dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7856, Karar No: 2024/9925, Tarih: 24.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7856 E.  ,  2024/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/6 E., 2024/108 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece 09.10.2023 tarihli karar ile İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ikinci bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hizmet alımı sözleşmesi kapsamında alt işveren nezdinde çalışmakta iken 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesi kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçtiğini, davalı Bakanlık bünyesine geçtikten sonra davacının ücretinin asgari ücretin % fazlası olarak belirlendiğini, ancak geçiş sonrası 01.01.2019 tarihinden itibaren asgari ücretin katı üzerine zam yapılması gerekirken sadece Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yayımlanan 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrosuna Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Malî ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi'nde belirlenen %4 zam oranının uygulandığını ve bu uygulamaya devam edilmesi nedeniyle davacının ücretinin ve ücrete bağlı ödemelerinin eksik yapıldığını ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücreti fark alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin idarelerce sürekli işçi kadrosuna geçirilenlerin ücret ve diğer mali haklarının düzenlenmesinde esas alınması gerektiğini, bu çerçevede 31.10.2020 tarihine kadar bu doğrultuda uygulama yapıldığını, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 zam uygulanmasının söz konusu olmadığını, 31.12.2018 tarihindeki ücretine %4 zam yapıldığını ve davacının ücret farkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 13.04.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.06.2022 tarihli ilâmı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda fark ikramiye alacağının hesap yönteminin hatalı olduğu, dava dilekçesinde davacı vekili tarafından 31.10.2020 tarihine kadar uygulanacak Yüksek Hakem Kurulu kararı uyarınca fark ikramiye alacağı talebinde bulunulduğundan, ikramiye alacağının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 31.10.2020 tarihine kadar geçerli toplu iş sözleşmesi hükmü doğrultusunda hesaplanması gerektiği, dava dilekçesinde bahsi geçen Ankara 31. İş Mahkemesinin ilgili esasına kayıtlı davanın 12.06.2019 tarihinde açıldığı, huzurdaki dava ile istenen alacak kalemlerinin o dosyada da talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verildiği, temyize konu somut dosyada, dava dilekçesindeki talebe rağmen 01.01.2019 tarihinden itibaren yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının ve Ankara 31. İş Mahkemesinin söz konusu dosyasının değerlendirilmemesinin bir diğer bozma sebebi olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamada, ilk kararda reddedilen alacak kalemleri yönünden verilen ret kararıyla ilgili bozma söz konusu olmadığından anılan alacak kalemi bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek gerektiği, Ankara 31. İş Mahkemesinin anılan dosyası dosya arasına alınarak dosyanın tekrar bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi raporunun bozma gerekçelerine dikkat edilerek hazırlandığı ve hükme esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.10.2023 tarihli ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılamada, bozma kapsamı dışında kalan alacaklar hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemizin 09.10.2023 tarihli ilâmı ile; İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılamada, bozma kapsamı dışında kalan alacaklar hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında “karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada; birinci bozma ilâmı doğrultusunda alınan ve bozma gerekçelerine uygun değerlendirme yapılan bilirkişi ek raporu esas alınarak ve tüm alacak kalemleriyle ilgili hüküm fıkrasında taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının ücretleri eksik ödenmediğinden dava dilekçesi ile istenen alacaklara hak kazanamayacağını, hükmedilen alacakların faiz türü ve faiz başlangıcının hatalı olduğunu, davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücrete %4 oranında zam yapıldığını, ücrette indirime gidilmediğini, davacının daha fazla ücret alması gerektiğine ilişkin iddiasının dayanaksız olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile buna bağlı olarak hüküm altına alınan alacakların hesap yöntemi, hesap dönemi ve bozmadan sonra kurulması gereken hükmün kapsamı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin ikinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 ve 53 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3509, Karar No: 2011/7170, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3509 E.  ,  2011/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, Hazine tarafından gerçek kişilere karşı çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiası ile açılan tapu iptali ve tescil isteminden kaynaklanmaktadır. 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 09/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15633, Karar No: 2017/9049, Tarih: 19.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15633 E.  ,  2017/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarına göre, hükümlerin 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 6217 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Katılan ... hakkında ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinin 05.03.2015 tarihli raporunda "ramus mandibulada radyolüsensi travmaya bağlı fraktür" tespit edildiğinden bahsedildiği halde, kırığın derecesinin belirtilmemesi karşısında katılanda meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etki derecesi tespit edildikten sonra kırığın derecesi ile orantılı olarak 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesince artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Sanıkların savunmalarında, daha önceden aralarında husumet bulunan katılan ve ... ile hastanede karşılaştıklarını, katılan ve ...'nin kendilerine bakarak "orospulara bak" diye seslendiklerini, katılanın parmağını sallayarak eliyle sanık ...'i tehdit ettiğini, sanık ...'in dayanamayarak katılanın ve ...'nin yanına giderek niye sürekli hakaret ettiklerini sorması üzerine katılanın tekrar hakaret ettiğini ve yumrukla sanık ...'in yüzüne vurduğunu, katılanın çantasından siyah saplı çakı bıçağı çıkardığını, sanık ...'nın katılanı iteklediğini, katılanın tekrar bıçağı sanık ...'e salladığını, sanık ...'nın bunun üzerine katılanın karnına tekme ile vurduğunu ve yere düşen katılanın elinden bıçağı alıp uzağa fırlattığını belirtmeleri karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin sanıklar lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,