muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31385, Karar No: 2018/8866, Tarih: 13.09.2018

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekilerin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; Liman Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından borçlu şirket hakkında düzenlenen 07.11.2014 tarihli cevabi yazıda, şirketin Uray Vergi Dairesine nakil gittiğinin bildirmesi karşısında, şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin nakil gittiği vergi dairesinden vergi beyanname örnekleri getirilip borçlu şirketin vergi mükellefiyetinin devam edip etmediği belirlenerek, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi yerine 50. maddesinin belirtilmesi ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi yerine 50. maddesinin belirtilmesi ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7224, Karar No: 2014/10363, Tarih: 26.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/7224 E.  ,  2014/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 19. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/04/2011

NUMARASI : 2009/705-2011/333

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alcaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl dava ile birleşen davayı kısmen kabul etmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, SSK primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığını, sürekli giriş-çıkış gösterilerek çalışmalarının tam olarak bildirilmediğini, aylık 1.000,00 TL net ücret aldığını ancak yatırılan primlerinin yarı yarıya eksik olduğunu söyleyerek tamamlanmasını ayrıca yıllardır yıllık izinlerinin kullandırmadığını, bayram sonrası yıllık izin kullanmak istediğini ve bu durumların düzeltilmesini işverene ilettiğini, olumsuz yanıt alınca da 08.09.2009 tarihinde iş akdini feshederek bayram sonrası işe başlamadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının, müvekkil işyerinde aylık 800,00 TL ücretle kamyon şoförü olarak işe başladığını, bu çalışmasının Mart/2008 sonuna kadar devam ettiğini, bu tarihten sonra, ayrı bir tüzelkişiliğe sahip Ö.. şirketinde çalıştığını, çalıştığı sürenin tamamına ait alacaklarını davalı şirketten istemesinin haksız ve yersiz olduğunu, saat 08.00'de mesaiye başlaması gerekirken, devamlı 09.00-09.30'da işbaşı yapıp 18.00'de işi bıraktığını, 1 saat yemek molası verdiğini, fazla çalışmasının bulunmadığını, davalı şirket hafriyat işi yaptığından yılın her gününde iş olmadığını, kışın 3 ay çalışılmadığını, dini-milli bayramlarda çalışma yapılmadığını, Ö.. şirketinde çalıştığı sırada, izinsiz ve mazeretsiz olarak 8 gün işe gelmemesi nedeniyle, döndüğünde işe başlatılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, asıl dava davalısı ile birleşen dava davalısı arasında organik bağ bulunduğu, davacının her iki davalı işyerinde de çalıştığı, davacının yıllık izinlerinin davalı işverenlikçe kullandırılmadığı bu nedenle davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, asıl dava davalısı ile birleşen dava davalısı arasında organik bağ bulunduğu, davacının her iki davalı işyerinde de çalıştığı, davacının yıllık izinlerinin davalı işverenlikçe kullandırılmadığı bu nedenle davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekilinin davalı Ö.. İnş Harfiyat San. ve Tic. Ltd Şti. aleyhine açtığı davanın bu dava ile birleştirildiği ancak davalı şirketin gıyabında verilen birleştirme kararının Ö.. İnş Harfiyat San. ve Tic. Ltd Şti.'ne tebliğ edilmediği anlaşılmakla birleşen dosyanın davalısı Ö.. İnş Harfiyat San. ve Tic. Ltd Şti.'nin hukuki dinlenilme hakkı kısıtlandığından kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27617, Karar No: 2016/2954, Tarih: 04.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27617 E.  ,  2016/2954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın .............. Şirketi isimli işyerini işlettiği, katılanların sanık ile bir çok alışverişleri olduğu, sanığın katılanlara tasarruf amaçlı olarak parça parça altın almaları yerine kendisine para vermelerini, karşılığında altın olarak kendisinde emaneten kalacağını ve işleteceğini, istedikleri zamanda altın olarak iade edeceğini söylemesi üzerine katılanların teklifi kabul ederek sanığa verdikleri para karşılığında sanığın kendisinde kalan emanet altın miktarını kartvizite yazıp katılanlara verdiği, sonrasında işyerini kapatıp kaçtığı olayda;

Sanığın katılanların kendisine altın getirdiğini ...... parasını ödediğini, ............ ise faiz olarak 6 küçük altın verdiğini bir kısım ödemeler yaptığını savunması, katılanların işletmesi için sanığa para verdiklerini, sanığın parayı altına çevirerek hesaba yazdığını, sonrasında birçok kişiyi de benzer şekilde kandırıp kayıplara karıştığını beyan etmeleri karşısında; sanığın kastının denetime olanak verecek şekilde tespiti açısından sanık hakkında açılan benzer davaların bulunup bulunmadığı varsa dosyaların onaylı örneklerin getirtilerek ve sanığın sahibi olduğu şirketin ticaret sicil kayıtları istenerek sonucuna göre, katılanlar ile sanık aralarındaki ilişkinin süresinin tespitiyle suç vasfının da belirlenerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/135, Karar No: 2011/4625, Tarih: 12.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/135 E.  ,  2011/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve taşınmazın değerinin satış aşamasında tespit edilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18180, Karar No: 2023/4071, Tarih: 07.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/18180 E.  ,  2023/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2019 tarihli ve 2018/292 Esas, 2019/58 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2019/402 Esas, 2019/347 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Gerekçeli karara yanlış geçirilen tek tanığın beyanının hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğuna, tanığın yeminsiz dinlenmesi gerekirken yemin verilerek dinlendiğine,

2.Sanığın ByLock kullanmadığına, hükme esas alınan ByLock içeriklerinin kurgusal nitelikte olduğuna, Bylock programının hukuki delil mahiyeti taşımadığına,

3.Bank Asyadaki hesabına talimatla para yatırmadığına,

4.Suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına,

5.Hükmün eksik inceleme ve araştırma sonucunda verildiğine,

6.Maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için çok önemli olan savunma delillerinin toplanmadığına, tevsii tahkikat taleplerinin usulsüz reddedildiğine,

7.3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin Anayasa'nın başlangıç hükümlerine, 2 nci maddesine ve 38 inci maddesine aykırı olduğuna,

3.Bank Asyadaki hesabına talimatla para yatırmadığına,

4.Suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına,

5.Hükmün eksik inceleme ve araştırma sonucunda verildiğine,

6.Maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için çok önemli olan savunma delillerinin toplanmadığına, tevsii tahkikat taleplerinin usulsüz reddedildiğine,

7.3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin Anayasa'nın başlangıç hükümlerine, 2 nci maddesine ve 38 inci maddesine aykırı olduğuna,

8.Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2019/402 Esas, 2019/347 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2013/15737, Karar No: 2015/30244, Tarih: 19.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15737 E.  ,  2015/30244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir. Türk Ticaret Kanunu'nun 14. maddesinde; Tacir, kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir. Ticaret şirketleri,aynı Kanun'un 124. maddesinde, Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir. Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır. Kooperatif yöneticilerinin, kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir. Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir. Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Buna göre; Yönetim Kurulu, kanun ve ana sözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır. Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır. Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir. Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir. Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Katılanın, 2006 yılında umreye gitmek üzere sanığın şirketine başvurarak 1.800 Dolar para ödediği, ilgili şirketin katılanı umreye gönderdiği, katılanın, vizesi bitmesine rağmen daha fazla kalmak istemesi üzerine sınır dışı edildikten sonra, sanığın, otel parasının bir kısmını vermediğini iddia ederek 2009 yılında şikayetçi olduğu, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, tam dosya kapsamına göre, katılandan para alındıktan sonra katılanın yapılan sözleşme çerçevesinde umreye gönderildiği, katılanın, vizesiz olarak daha fazla kalmak istemesi nedeniyle sınır dışı edildiği, sanığın şirketi tarafından gönderilen diğer kişilerin herhangi bir şikayetlerinin bulunmadığı, sanığın katılana yönelik hileli bir hareketinin bulunmadığı, bu nedenlerle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı dikkate alınarak unsurları itibariyle oluşmayan suç nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9387, Karar No: 2014/5989, Tarih: 09.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9387 E.  ,  2014/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2009/296-2013/235

Davacı N.. E.. vekili Avukat H. Ö. tarafından, davalı S.. K.. aleyhine 21/08/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekillerince tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, özellikle olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.