muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4541, Karar No: 2023/7375, Tarih: 08.11.2023

IV. GEREKÇE

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

1. Suça sürüklenen çocukların eylem tarihlerinde gerçekleştirdiği istismar fiili öncesi veya sonrasında hangi eylemlerde bulunmak suretiyle mağduru hürriyetinden yoksun kıldığına dair denetime elverişli somut gerekçeler gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2014 tarihli ve 2011/132 Esas, 2014/232 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2014 tarihli ve 2011/132 Esas, 2014/232 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3146, Karar No: 2016/2376, Tarih: 24.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/3146 E.  ,  2016/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 09/07/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ile davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalılar tarafından konut dokunulmazlığının ihlal edilmek suretiyle, mülkiyetinde bulunan menkul eşyalarının çalındığını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat istemi kısmen kabul edilmiş, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

.... (kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/20 esas, 2008/1 karar sayılı dosyası incelendiğinde, davalıların konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından erteli hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2010/31444 esas, 2013/17321 karar sayılı ilamıyla kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Ceza dosyası içeriği ile davalıların hırsızlık ve konut dokunulmazlığı suçlarını işledikleri sabittir.

Mahkemece, hırsızlık suçu nedeniyle manevi tazminat takdir edilmemesi yerinde ise de, konut dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle, davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

b) Olay tarihinde yürürlükte bulunan, 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 42. maddesinde maddi zararın tam olarak kanıtlanması ve tespitinin mümkün olmaması halinde hakime zararı adalete tevfikan tayin etme yetkisi tanınmıştır.

b) Olay tarihinde yürürlükte bulunan, 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 42. maddesinde maddi zararın tam olarak kanıtlanması ve tespitinin mümkün olmaması halinde hakime zararı adalete tevfikan tayin etme yetkisi tanınmıştır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, ceza kararının kesinleşmesini takiben .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, ... 'na 23/10/2013 tarihli yazı ile bir adet adidas marka spor ayakkabı ile bir adet tişörtün davacıya iadesine karar verildiğinin bildirildiği, davacıya ait olup davalılardan ... tarafından çalındığı ikrar edilen braun marka traş makinesi, kalem tipi el feneri ve bir adet erkek tişörtünün ceza dosyası kapsamında davacıya iade edildiğine dair delil bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacıya idaesine karar verilmeyen eşyaların (braun marka traş makinesi, kalem tipi el feneri ve bir adet erkek tişörtü) bedelinin tayin edilememesi halinde olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca hakim tarafından uygun bir miktar tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmemiş kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davacının diğer, davalılardan ...'nın tüm temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1442, Karar No: 2011/1094, Tarih: 03.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1442 E.  ,  2011/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 10/10/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen husumetten, kısmen esastan reddine dair verilen 30/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacı ...'nin davalılardan ...'na yönelik temyiz itirazı yönünden; davacılar, ... tarafından doğalgaz boru hattı döşenmesi işi sırasında yapılan alt yapı çalışmalarında evlerinin kullanılmaz hale geldiğini belirterek maddi tazminat ile eski hale getirme isteminde bulunmuşlardır. İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacılar; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmışlardır. Hizmet kusurundan doğan isteklerin, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idareye karşı idari yargı yerinde açılacak tam yargı davasında ileri sürülmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalılardan ... yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, adı geçen hakkındaki istemin husumet yönünden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davacı ...'nin diğer davalı İzmirgaz Şehiriçi Doğalgaz Dağıtım Ticaret ve Taahhüt AŞ’ye yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacılar, doğalgaz hattı döşenmesi sırasında uğradıkları zarardan, davalılardan İzmirgaz Şehiriçi Doğalgaz Dağıtım Ticaret ve Taahhüt AŞ’nin de sorumlu tutulmasını istemişler; yerel mahkemece, adı geçen davalının sigorta şirketi tarafından zararın karşılandığı ve ibraname ile hak ve alacak kalmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, hakkındaki istem reddedilmiştir.

Dosyadaki belgelerden, dava konusu olay nedeniyle davacı tarafa 09.10.2006 günü 3.350,00 TL ödendiği anlaşılmakta ise de dosyada davacı yanın imzasını taşıyan ibraname senedi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mevcut ibraname imzalı olmayıp davacı taraf da temyizinde böyle bir belgeyi imzalamadığını savunmaktadır.

Yerel mahkemece, sözü edilen ibranamenin aslı getirtilip ibranamede davacı yanın imzası olup olmadığının yöntemince araştırılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) ve (2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3538, Karar No: 2017/2739, Tarih: 06.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3538 E.  ,  2017/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28/03/2008 tarihinden 10 gün önce de aynı yerden hırsızlık yapan sanığın, olay gecesi saat 01:30 sıralarında, tanık ...’in bekçilik yaptığı şantiyeye gelip, yüksek gerilim kablolarını bıçakla kesmeye çalıştığı sırada tanığın, sanığı uyarı ve ikazı ile eylemine ara verip, tanık ile birlikte çay içtikleri ancak ilerleyen zaman içinde bu kez sanığın, her şeye rağmen aldırış etmeden eylemine devam etmesi üzerine tanığın kolluk kuvvetlerine durumu bildirmesi ile sanığın suçta kullandığı bıçakla birlikte yakalanması şeklinde gelişen olayda; 28/03/2008 tarihinden 10 gün önce gerçekleşen olay ile ilgili bir soruşturma olup olmadığı araştırılıp, varsa akıbeti sorulup, kamu davası açılmış dosyanın ise celp edilip incelenerek birleştirilmesi, olanaklı değilse onaylı evrakın bu dosyaya eklendikten sonra delillerin bir bütün halinde takdiri gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma ile yetinilip, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; iddia, savunma ve dosyaya yansıyan mevcut deliller dikkate alındığında tanık ...’in 28/03/2008 tarihinden 10 gün önce ve 28/03/2008 günü gelişen her iki olayı harmanlayarak vaki andlı anlatımı ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1130, Karar No: 2011/40683, Tarih: 07.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/1130 E.  ,  2011/40683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından , daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında ceza tayin edilirken söz konusu maddenin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kaçak elektrik kullanma tespit tutanağında sayaç kutusunun uçları direk bağlanarak sayaçsız olarak elektrik kullanıldığının tespit edilmesi, katılan kurumun 16/05/2006 tarihli yazısı ile sanığın borcundan dolayı 02/03/2006 tarihinde sayacın söküldüğünün belirtilmesi, tüketim belgeleri, sanığın savunması ve dosya içeriğindeki diğer belgelere göre verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1.maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletileceğinden mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5847, Karar No: 2018/5314, Tarih: 19.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5847 E.  ,  2018/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, müstehcenlik (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/347, Karar No: 2006/1966, Tarih: 28.02.2006

10. Hukuk Dairesi 2006/347 E., 2006/1966 K.

**10. Hukuk Dairesi 2006/347 E., 2006/1966 K.**

**- GERÇEK ZARARIN TESPİTİ

- İŞ GÖREMEZLİK TAZMİNATI

- RÜCU DAVASI**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Meslek hastalığı sonucu % 15 oranında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine ilişkin davada; sigortalı tara-fınan açılan tazminat davasında elde edilmiş olan ve % 15 sürekli işgöremezlik oranına karşın pasif dönemin de tavan zarar hesabına katılması ile meslek hastalığının oluşumunda etken görülen kaçınılmazlığın bir kısmının da, tehlike sorumluluğu ilkesi gereğince işverene yüklenmesi suretiyle belirlenmiş olan gerçek zarar tavan değerinden, anılan davada mahsup edilmiş olan Kurum tahsisleri, halefiyet ilkesi ve kesin hüküm gerekçesiyle Kurum yönünden gerçek zarar tavanı kabul edilerek sonuca varılmıştır.

506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki yasal düzenlemeden kaynaklanan, kendine özgü halefiyet ilkesine dayalı davada, Kurumun tazmin sorumlusundan isteyebileceği rücu alacağı miktarı, sigortalı yada hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebilecekleri maddi tazminat miktarı ile sınırlı olduğundan; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları hakkında açılmış olan tazminat davasındaki incelemenin 506 sayılı Yasanın 26. maddesine uygun bulunması halinde, Kurum tarafından açılan rücuan tazminat davasında da bağlayıcı olarak kabul edilmesi gereği, anılan ilkenin doğal sonucudur. Ancak, davada geçerli olan halefiyet, temelinde rücu hakkı bulunan bir halefiyet hali olup, genel halefiyet ilkesinde olduğu gibi alacaklıya ait hakkın intikali değil, rücu hakkı sahibinin şahsında doğan, alacaklının hakkından bağımsız bir hak niteliğindedir. Yasa bu hak yönünden "...sigortalı yada hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebilecekleri maddi tazminat miktarı..." oranında bir sınırlama getirmiştir. Bu ilke ışığında bakıldığında, sigortalı veya hak sahiplerince açılmış maddi tazminat davalarının kesin hüküm veya halefiyet gereğince mutlak bir bağlayıcılığından söz etme olanağı bulunmamakta, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine egemen ilkelerle uyumluluk oranında esas alınabilme söz konusu olmaktadır. Aksi düşüncenin kabulü, zamanaşımı başlangıcıyla, haksahibi dosyasındaki kabul, feragat, ibra gibi Kurum alacağını ortadan kaldırıcı işlemler için de aynı yaklaşımla sonuca varılması gereğini ortaya çıkarır ki, bu durumda anılan yasal düzenlemenin uygulanabilirliği olanaksızlasın Sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında bakıldığında mahkemenin halefiyet ve kesin hüküm gerekçelerinden hareketle vardığı sonucun kabulüne olanak bulunmadığı gibi; davanın yasal dayanağını oluşturan ve iş kazası ve meslek hastalığının oluşumuna, "...kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi..." ile etkide bulunan işveren yönünden madde içeriğinde sıralanan nedenlerle ve kusura dayalı sorumluluk ilkesi temelinde sorumluluk gereğine yönelik düzenleme içeren 506 sayılı Yasanın 26/1. maddesine eklenen, "İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır." Cümlesinin, maddede sayılan kusurlu davranışları nedeniyle tazminle sorumlulukları yoluna gidilen işverenlerin, iş kazasının oluşumunda etkili olan kaçınılmazlıktan da sorumlu tutulmaları gereğini öngörür şekilde yorumlanmasının, buna bağlı olarak objektif sorumluluğa olanak tanımayan madde hükmü karşısında işverenin kaçınılmazlık etkeninden kaynaklanan bölümden kısmen de olsa sorumluluğunun kabulü, yasal düzenlemeye egemen ilkeyle bağdaştırılamaz.

Tazminat hukuku alanında cismani zarar; tedavi giderleri, çalışma gücünün yitirilmesinden kaynaklanan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar olarak ortaya çıkmakta; kişinin beden ve fikir gücünün kazanç getirecek şekilde kullanılması olarak tanımlanan çalışma gücünün kayıp veya azalması halinde, bu kayıp veya azalmadan kaynaklanan zarar, tazminat hukuku ilkeleri uyarınca, geleceğe ilişkin varsayıma dayalı bir hesaplamayla belirlenebilmektedir. Kuşkusuz çalışma gücündeki azalma oranı, zarar tespiti yönünden gözetilecek unsurların başında gelmekteir. Zira, çalışma gücünün yitirilmesinden kaynaklanan zararın hesabı, çalışma yaşamı süresiyle sınırlı olarak yapılabilecektir. "Kazanç kayıplarının belirlenmesinde, işçinin aktif olduğu iş görebilme dönemi dikkate alınır. Bu dönemi takip eden pasif dönem içinde gerçekleşecek zararların ise mahrum kalınan yaşlılık aylıklarından oluştuğu varsayılır. Aynı düşünce İsviçre'de de kabul edilmiş ve Federal Mahkeme bir kararında, aktif süre sona erdikten sonra yaşlılık aylığı dışında yeni kazançlar da elde edilebileceği iddialarını dikkate almayarak, bunları kazanç kaybı olarak değerlendirmemiştir." (Dr. Levent Akın, İş Kazasından Doğan Maddi Tazminat, Yetkin Yayınları, Ankara 2001, sh. 119). Kişinin daha fazla efor sarf ederek çalışma yaşımını sürdürebildiği ve bu çalışmasına dayalı olarak pasif yaşam dönemini güvence altına alabildiği durumlarda, kişinin pasif yaşam süresi için bir kazanç kaybından ve kazanma gücü kaybına dayalı zararından da söz edilmesi mümkün olmayacaktır. Yasa koyucunun konuya ışık tutan bir yaklaşımını, 506 sayılı Yasanın 53. maddesinde bulma olanağı mevcut olup, anılan maddede çalışma gücünün farklı nedenlere bağlı olarak % 60 veya 2/3 oranında yitirilmesi, çalışma yaşamından tümüyle çekilme yasal varsayımı içeren malul sayılmanın gerekçesi olarak kabul edilmiş, aynı Yasanın 58. maddesinde, çalışmaya başlamak maluliyet aylığının kesilme nedenleri arasında yer almıştır.

Kurumun rücu davasına egemen ilkeler, iş kazası sonucu sürekli işgöre-mezlik halinde, sigortalı için yapılan harcama ve ödemeler yanında, münhasıran meslekte kazanma güç kaybı oranına bağlı zararın tazmin gereği gözetildiğinde, bu miktarın belirlenmesinde sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranındaki yoğunluk dikkate alınarak, zararlandırıcı sigorta olayı tarihindeki bakiye ömrüne göre aktif dönem ile pasif dönem hesabı yapılabilir. Sigortalının, iş kazası sonucunda meslekte kazanma gücünü 2/3'ün altında bir oranla yitirmesi halinde ise; aktif dönemdeki çalışmayla ileride yaşlılık aylığına hak kazanma üstün olasılık içinde bulunduğundan, böylesi durumlarda, pasif dönemin gerçek zarar tavan hesabından dışlanması yerleşik içtihatların gereğidir.

Sıralanan maddi ve hukuki olgular gözetildiğinde, eldeki dava yönünden tüm unsurlarıyla bağlayıcı nitelikte bir kesin hükümden söz etme olanağı bulunmadığından, sigortalı tarafından açılan tazminat davasında belirlenen gerçek zarar tavan değerinin, kaçınılmazlığın ve pasif dönemin hesaba katıl-: masından kaynaklanan kısımlarının tavan değerden dışlanması sonucunda elde edilen miktardan, anılan davada hükmedilen maddi tazminat miktarının mahsubuyla elde edilecek sonuç uyarınca yapılacak tavan kontrolü sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçelerle, işvereni kaçınılmazlık ve pasif dönem zararından da sorumlu tutar şekilde belirlenmiş olan tavan değerin esas alınması suretiyle sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.