muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21356, Karar No: 2012/33771, Tarih: 20.11.2012

O halde mahkemece ihalenin feshi isteminin reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3271, Karar No: 2021/5011, Tarih: 21.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/3271 E.  ,  2021/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kabulüne ilişkin hükme yönelik, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 12.03.2020 tarihli, 2019/4830 Esas, 2020/968 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7226 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrası ile Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla;

a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; ... 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ... ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13/03/2020 (bu tarih dahil) tarihinden itibaren 30/04/2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur. Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır. -Maddenin 2. fıkrasında; Suç ve ceza, kabahat ve idari yaptırım ile disiplin hapsi ve tazyik hapsi için kanunlarda düzenlenen zamanaşımı süreleri ile 5271 sayılı Kanunda düzenlenen koruma tedbirlerine ilişkin süreler bu maddenin kapsamı dışında tutulmuştur. 30.04.2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla getirilen durma süresinin uzatılmasına dair Cumhurbaşkanı Kararı ile 7226 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen durma süresinin, 01.05.2020 (bu tarih dahil) tarihinden 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar (salgın hastalığın yayılma tehlikesinin daha önce ortadan kalkması halinde yeniden değerlendirilmek üzere) uzatılmıştır...

Yukarıda açıklanan düzenleme dikkate alındığında, davacı vekilinin, yokluğunda verilen ve 27.04.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 11.06.2020 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki süre yönünden temyiz isteminin reddi istenen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yukarıda açıklanan düzenleme dikkate alındığında, davacı vekilinin, yokluğunda verilen ve 27.04.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 11.06.2020 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki süre yönünden temyiz isteminin reddi istenen görüşe iştirak edilmemiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/654 Esas – 2018/102 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 13.10.2017 – 29.12.2017 tarihleri arasında 2 ay 16 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.03.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 90.000 TL maddi, sembolik olarak 10 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece avukata ödenen vekalet ücretinin ve OYAK nema kaybının maddi tazminata dahil edilemeyeceği gerekçesi ile maddi tazminat talebinin reddine, 10 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin maddi tazminat talebinin kabulü gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 12.03.2020 tarihli, 2019/4830 Esas, 2020/968 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 21.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3013, Karar No: 2019/4550, Tarih: 18.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3013 E.  ,  2019/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kırklareli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19.04.2018 tarih ve 2016/363-2018/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya personel taşımacılığı hizmeti verdiğini, dava konusu hizmet faturasını davalıya gönderdiğini, ancak davalının faturayı kabul etmediğini bildirdiğini, davalıya Mart ayında 19,5 gün taşıma hizmeti verildiğini bu nedenle 19.266,45 TL alacağının bulunduğunu, davalı tarafından hiç ödeme yapılmadığını ileri sürerek 19.266,45 TL alacağın, fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile servis taşımacılığı konusunda anlaştıklarını, taşıma işinin bitmesinin akabinde davacı tarafından haksız bir şekilde 19.266,45 TL bedelli fatura gönderildiğini, davacının Mart ayında ek servis dahil 15.130,00 TL hizmet karşılığı 13.930,00 TL'lik mazot fişi verildiğini, aradaki fark karşılığı 1.416,00 TL iken, iyi niyet kurallarına uymaksızın aldığı mazot fişleri gereği mazotu inkar ederek faiş tutarlarda fatura kestiğini, işine son verilen davacının haksız kazanç sağlama ve davalıya zarar vermek istediğini savunarak davanın 1.416,00 TL'lik kısım için kabulüne, bakiye kısım için reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı firmaya personel taşımacılığı hizmeti verdiğini ancak Mart ayı hizmet bedeline ilişkin tanzim edilen dava konusu fatura karşılığı olan 19.226,45 TL alacağını tahsil edemediğini bildirerek eldeki davayı açtığı, davalının ise davacı ile aralarında hizmet ilişkisi olduğunu kabul ettiği, davacıya Mart ayı için ödenmesi gereken bedelin 15.130,00 TL olup, bunun 13.930,00 TL'lik kısmına ilişkin davacıya mazot fişi ödendiğini iddia ettiği hususunda dosyamız kapsamında uyuşmazlık bulunmadığı, davacı ile davalı arasında taşımacılık hizmet ilişkisi bulunduğunu ve hizmet bedelini davacının ispat etmesi gerekeceği, davalı vekilinin 07/06/2012 tarihli cevap lahiyasında davacı ile davalı arasında taşımacılık hizmet ilişkisi bulunduğunu kabul ettiği, hatta Mart ayına ilişkin hizmet bedelinin 15.130,00 TL olduğunu belirttiği, dolayısı ile taraflar arasında Mart ayında hizmet ilişkisinin bulunduğunun tarafların kabulünde olduğu, buradan hareketle davacı tarafça bu kez Mart ayı hizmet bedelinin 19.226,45 olduğunun ispat edilmesi gerektiği, oysa ki davacı tarafça yapılan sefer sayısı, verilen hizmet bedeline ilişkin dosyaya bilgi ve belge sunulmayarak bu bedel kadar alacaklı olduğunun ispat edilemediği, dosya kapsamına alınan bilirkişi raporlarında, davacı tarafın yasal defterlerinin usulüne uygun tutulmadığı ve davalı arasında yapılmış yazılı bir sözleşme olmadığı, davalının iddia ettiği çalışma ilişkisinin defter ve ekli evrak ile tespit edilemediği, dolayısı ile davacı tarafça davalıdan 19.226,45 TL alacaklı olduğunun ispatlanamadığı, davalı tarafın hizmet bedelinin mazot olarak ödendiği hususuna ilişkin olarak Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davalı tarafa verilen kesin süre içerisinde davalı tarafın hangi plakalı araçlara ne miktarda mazot sağladığına ilişkin belge sunmadığı her ne kadar davalı taraf belgelerin dava dışı şirketten celbini talep etmiş ise de davalı tarafın ticari şirket olması gereği basiretli bir tacir gibi davaya konu ilişkiye ait belgeleri muhafaza edip mahkememize sunması gerektiği, 3. kişideki kayıtlara dayanmanın yeni delil niteliğinde olduğu ayrıca dava dışı şirkete ait kayıtlarda sağlanan mazotun taraflar arasındaki ilişki sebebi kullanılıp kullanılmadığının bilinemeyeceği gerekçesiyle davalının Mart ayına ilişkin hizmet bedeli olarak kabul ettiği 15.130,00 TL yönünden davanın kabulü ile fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 775,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2886, Karar No: 2012/11276, Tarih: 13.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2886 E.  ,  2012/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sadece, “memuriyet hak ve yetkisinin kullanılmasının yasaklanmasına” karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1512 sayılı Noterlik Kanununun 151. maddesine göre Türk Ceza Kanunu uygulamasında kamu görevlisi sayılan noterlerin bu Kanunun 118. maddesi gereğince noterliklerde yapılan işlemler ve düzenlenen kağıtlar dolayısiyle özel kanunları uyarınca ödenmesi gereken ve makbuz karşılığı tahsil ettikleri vergi, resim ve harçlar ile değerli kağıt bedellerini aynı Kanunun 119, daha sonra yürürlüğe giren 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu uyarınca tahsil ettikleri katma değer vergisini ise anılan Kanunun 46. maddesinde gösterilen sürelerde ilgili vergi dairesine yatırmalarının gerektiği, olay tarihlerinde noter olan sanığın 1997 yılı Ağustos ayından 2003 yılı Şubat ayına kadar yaptığı işlemler sırasında bu verginin asıl mükellefi iş sahiplerinden peşin tahsil ettiği katma değer vergilerini yatırmayarak mal edindiğinin idari soruşturma raporu ve ekinde yer alan tespitler ve ikrarıyla sabit olduğu, açıklanan düzenlemeler karşısında ilgililerinden nakden alıp, beyan ve ödeme için öngörülen zaman aralıklarında muhafaza ederek, doğru ve eksiksiz biçimde Hazineye intikalini teminle görevli olan sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturacağı tutanak, müfettiş raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hükümde yer alan 53/1-c maddesine ilişkin uygulama kısmının çıkarılması, hükme “sanığın 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye, altsoyu dışındakiler yönünden ise cezanın infazına kadar kısıtlanmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16695, Karar No: 2024/11148, Tarih: 18.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16695 E.  ,  2024/11148 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/73 E., 2016/66 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı; sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı; suça sürüklenen çocuk ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuk ve sanıkların atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekili ve Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstekleri

Özetle atılı suçların unsurlarının oluştuğuna, suçların sübut bulduğuna, hükümlerin suça sürüklenen çocuk ile sanıklar aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3266, Karar No: 2023/3486, Tarih: 24.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3266 E.  ,  2023/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/317 E., 2014/408 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gölbaşı Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 2014/240 Esas numaralı iddianame ile sanık hakkında tehdit, çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dava açılmıştır.

2.Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/317 Esas, 2014/408 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116 ıncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.11.2017 tarihli ve 14-2015/30858 sayılı kısmen onama kısmen bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin rızasının bulunduğuna, sanığın beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine, olaydan sonra sanığın mağdureden ayrılması üzerine mağdurenin öfke ile sanıktan şikayetçi olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin rızasının bulunduğuna, sanığın beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine, olaydan sonra sanığın mağdureden ayrılması üzerine mağdurenin öfke ile sanıktan şikayetçi olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü gece saat 23:30 sıralarında mağdurenin Gölbaşı Asfalt mahallesindeki ikametinde odasında bulunduğu sırada sanığın mağdureye ait ikametin banyo penceresinden içeri girdiği ve daha önceden bildiği mağdurenin odasına yöneldiği, mağdurenin sanığı odasında gördüğü ve korku ile sanığa odadan çıkmasını söylediği, fakat sanığın odadan çıkmayarak mağdureye yaklaştığı, sonrasında da kolundan tutarak zorla öptüğü, uzunca bir süre odada kalan sanığın mağdureye bağırmamasını söylediği ve aksi taktirde kendisini ve annesini öldürmekle tehdit ettiği, böylece sanığın olay günü sabah saat 06:00'ya kadar mağdurenin yanında kaldığı, daha sonra ikametten ayrıldığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığı belirtilmiştir.

2. Görgü tanığı bulunmayan olayda uyuşmazlık mağdurenin anlatımları, sanık savunmaları ile diğer maddi kanıtların birlikte değerlendirilmesi suretiyle çözümlenecektir. Mağdure tüm aşamalardaki beyanlarında sanığı daha önce görmediği ve olay günü ilk defa gördüğünü de belirtir değişmeyen ve birbiriyle uyumlu şekilde anlatımlarda bulunduğu halde, sanık kollukta müdafi huzurunda ve savcılıkta alınan savunmasında olay günü mağdureye ait ikametin banyo havalandırma penceresinden mağdurenin isteği ve haberi olmadan eve girdiğini kabul ettiği halde, mahkeme aşamasındaki savunmasında mağdure ile olaydan iki hafta önce arkadaşlık yapmaya başladıkları ve mağdurenin kendisini kapıdan rızası ile