muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2884, Karar No: 2023/3992, Tarih: 06.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/2884 E.  ,  2023/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/443 (E) ve 2021/645 (K)

SUÇ : Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etmek

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müştekinin 16.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile; alacaklı şirket tarafından sanığın yetkilisi olduğu...Gıda turizm Petrol Ürn. İnş. Taah. Taş. Tic. ve Paz. Ltd. Şti hakkında Büyükçekmece 1. İcra Müdürlüğünün 2014/11900 Esas sayılı dosyasından başlatılan takibin kesinleştiğini, borçlu şirketin faaliyet adresi olan...mah., ...Vad., No:41- Z 01 nolu .../Antalya adresine gönderilen tebligatın iadesi üzerine, Tebligat Kanunun 35 inci maddesi gereğince tebligat yapıldığını belirterek, sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 337/a ncı maddesi gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır.

2.Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında ticareti

usulüne aykırı terk etmek suçundan 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli kararının sanık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 10.04.2018 tarihli ve 2016/14209 Esas 2018/4236 Karar sayılı kararı ile "... sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu, kabule göre de; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İİK'nın 352/b maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu takdirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığının anlaşılmasına göre, yazılı şekilde, kanun gereği paraya çevirme ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli kararı ile, sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli kararı ile, sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli kararının sanık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 01.06.2021tarihli ve 2021/2085 Esas, 2021/5746 Karar sayılı kararı ile "...Açıklanan nedenlerle, İİK’nın 44 ncü maddesindeki mal beyanında bulunma yükümlülüğünün gerçek kişi tacirlere yönelik bir yükümlülük olduğu ve ticaret şirketlerini kapsamadığı anlaşılmakla, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine dair karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli kararı ile, İİK'nın 349/6 ıncı maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık vekilinin temyiz isteği, şikayetin düşürülmesi kararı yerine sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, CMK'nın 223/9 uncu maddesi gereğince sanık hakkında derhal beraat kararı verilmesi gerekirken, düşme kararı verilmesinin yasaya ve usule aykırı olduğu, sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın borçlu şirket...Gıda Turz. Pet. Ürn. İnş. Taah. Taş. Tic. Paz. Ltd. Şti.'ni temsile yetkili olduğu ve borçlu şirketin İİK'nın 44 ncü maddesine göre terk keyfiyetini on beş günlük süre içinde kayıtlı bulunduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyanında bulunmaksızın borçlu şirketin ticareti terk ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 349 uncu maddesinin 6 ıncı fıkrasındaki "Şikayetçi muayyen zamanda gelmez ve vekil de göndermezse şikayet hakkı düşer." şeklindeki düzenleme gereğince, takibi şikayete bağlı suçlarda mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmayan müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilir.

2.Mahkemece 22.10.2021 tarihli celsede, müşteki vekilinin duruşmaya gelmediği ve herhangi bir mazeret de bildirmediğinden bahisle İİK'nın 349/6 ıncı maddesi gereğince, şikayet hakkının düşürülmesine dair karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3.Sanık vekilinin, şikayetin düşürülmesi kararı yerine sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, CMK'nın 223/9 uncu maddesi gereğince sanık hakkında derhal beraat kararı verilmesi gerekirken, düşme kararı verilmesinin yasaya ve usule aykırı olduğu, sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

3.Sanık vekilinin, şikayetin düşürülmesi kararı yerine sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, CMK'nın 223/9 uncu maddesi gereğince sanık hakkında derhal beraat kararı verilmesi gerekirken, düşme kararı verilmesinin yasaya ve usule aykırı olduğu, sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, müştekinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/443 Esas, 2021/645 Karar sayılı kararında sanık vekilince ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11804, Karar No: 2015/4191, Tarih: 09.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/11804 E.  ,  2015/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, meslekte kazanma gücü kayının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne, davacının meslekte kazanma gücünden kayıp oranının %16 olarak tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün bozmaya uygun olmasına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında, “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup,davacının %16 oranındaki meslekte kazanma gücü kaybının başlangıç tarihinin 25.02.2011 tarihl......... ve Araştırma.......Anabilim Dalı raporu olmasına rağmen, hükmün infazı sırasında tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının 1’inci bendinin sonuna gelmek üzere "davacının meslekte kazanma gücü kaybı başlangıç tarihinin 25.02.2011 tarihli......... ve .......... Anabilim Dalı raporu olduğuna,” ibaresinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirketten alınmasına, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2183, Karar No: 2011/7682, Tarih: 02.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/2183 E.  ,  2011/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrı ayrı hükmolunan cezaların tür ve süresine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında yakınanlar ..., ..., ..., ... ve ...'ya yönelik “yağma” suçundan kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'a karşı “yağma” ve “kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma”; yakınanlar ... ve ...'e karşı “kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Sanıklar ... ve ... savunmanlarının ayrı ayrı 29/04/2009 ve yakınan Ömer Kağan Önal'ın yasal temsilcisinin 20/03/2009 tarihli dilekçelerinde, suçtan doğan zararın tamamının, kovuşturma aşamasında tutuklu sanıkların aileleri tarafından karşılandığını bildirdiklerinin anlaşılması karşısında; adı geçen yakınana yönelik “yağma” suçundan kurulan hükümde, temel cezanın TCK.nun 168/2-3. maddesu uyarınca indirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Sanıkların, yakınanları, bulundukları ilk öğretim okulunun yanından alarak yan taraftaki parkın içine götürüp cep telefonlarını yağmaladıktan sonra olay yerinden kaçmaları biçimindeki eylemlerinde, alıkoymanın, yağma suçunun işlenmesi için gerekli sürenin ötesine geçmediğinin anlaşılması karşısında; yüklenen kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçunun unsurları bakımından oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 02/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1712, Karar No: 2025/1932, Tarih: 19.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1712 E.  ,  2025/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2216 Esas, 2023/1776 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/753 E., 2020/81 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 18.03.2025 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin .... Organize Sanayi Bölgesinde bulunan fabrikasında 02.07.2017 tarihinde büyük bir yangın çıktığını, müvekkili şirkete ait fabrika binası ile içerisindeki tüm makine ve ekipmanların kullanılamaz hale geldiğinin tespit edildiğini, müvekkili şirket ile davalı arasında.... Sigorta Poliçeleri akdedildiğini, poliçelerin "teminat kapsamı/özel şartlar" başlığının 13. maddesinde "Poliçelerde hasar/prim ödemeleri ödeme tarihindeki T.C. Merkez Bankası döviz satış kuru baz alınarak belirlenecek TL bedeli üzerinden yapılacaktır" klozu bulunmasına rağmen, davalı tarafından ödeme tarihindeki döviz kurları dikkate alınmayarak eksik hasar ödemesi yapıldığını, eksik yapılan ödeme nedeniyle yapılan icra takibine de davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı tarafından hasar ödemesinin eksiksiz yapıldığını, poliçenin dövize endeksli bir poliçe olmadığını, primlerin TL olarak ödendiğini, teminatların da TL olarak belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki poliçeler incelendiğinde prim miktarlarının TL olarak belirlendiği ve TL olarak ödendiği, teminat limitlerinin de TL olarak belirlendiği, poliçelerin 13. maddesindeki düzenlemenin poliçeleri dövize endeksli poliçe haline getirmediği, davacı işyerinde meydana gelen yangın nedeniyle oluşan zararın davalı tarafından eksiksiz ödendiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 26. maddesinde “Sözleşme özgürlüğü” başlığı altında bir sözleşmenin içeriğinin, bu sözleşmenin taraflarınca kanunda öngörülen sınırlar içerisinde özgürce belirlenebileceği düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm sigorta sözleşmeleri için de geçerlidir. Davaya konu poliçelerin 13. maddesinde açıkça hasar ödemelerinin ödeme tarihindeki T.C. Merkez Bankası döviz satış kuru baz alınarak yapılacağı düzenlenmiştir. Bunun yanında poliçenin bir çok maddesinde dövize vurgu yapılmış ve Türk Lirası olarak belirlenen rakamların döviz karşılıkları da poliçeye yazılmış, muafiyetler döviz olarak düzenlenmiştir. Davalı tarafından ödenen hasar miktarı hesaplanırken de eksper tarafından yangından bir gün önceki döviz kuru dikkate alınmıştır. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince poliçelerin 13. maddesindeki düzenlemenin geçerli olduğu ve tarafları bağlayacağı kabul edilerek ödeme tarihlerindeki T.C. Merkez Bankası döviz kurları ve poliçelerin diğer hükümleri dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8454, Karar No: 2013/10736, Tarih: 20.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8454 E.  ,  2013/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen abonelik sözleşmesinin tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin mülk sahibi olduğu binanın elektrik aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici 11.maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; abonelik talep edilen konutun bulunduğu binanın iskan ruhsatının olmadığını, yapı ruhsatının da kanunun aksine 2010 yılında alındığını, geçici aboneliği düzenleyen İmar Kanunu geçici 11.maddenin yürürlülük tarihinden sonra yapı ruhsatının alınmış olması nedeniyle yasa kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar.

Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 14.07.2010 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.