muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15542, Karar No: 2013/2920, Tarih: 28.02.2013

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı  Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 (TBK m 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince: davacı  muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak dava açmış, dava dilekçesinde keşif deliline dayanmış, yargılama aşamasında da bu isteğini ileri sürmüş ancak, mahkemece 17.07.2012 tarihli oturumda bu isteğinin reddine karar verilmiştir.

Somut olaya gelince: davacı  muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak dava açmış, dava dilekçesinde keşif deliline dayanmış, yargılama aşamasında da bu isteğini ileri sürmüş ancak, mahkemece 17.07.2012 tarihli oturumda bu isteğinin reddine karar verilmiştir.

1-Her ne kadar mahkemece, davalıya satış sureti ile devredilen taşınmazlar yönünden  muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle bu parseller yönünden ve kadastro sırasında davalı adına tespit gören taşınmazlar yönünden ise;davalı ile muris O. Ç. arasında yapılan ölünceye kadar bakma akdinin yapıldığı 2001 yılında anılan taşınmazların  tapusuz olup menkul mal hükmünde olduğu,bu nedenle aslı tapusuz olan yukarıda bahsi geçen taşınmazlar hakkında muris muvazaasını düzenleyen 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanmasına olanak bulunmadığından muvazaalı bir işlemin  söz konusu olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmis olup, mahkemece bu  taşınmazlar  yönünden davanın redddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir reddine.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;muris tarafından davalıya satış suretiyle devredilen taşınmazlar yönünden yukarıda belirtilen ilke ve olgular doğrultusunda bir araştırma ve soruşturma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Öyle ise; mahkemece satış  suretiyle  devredilen  taşınmazlar bakımından tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde  değerlendirilmesi, ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle  hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13450, Karar No: 2025/165, Tarih: 07.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13450 E.  ,  2025/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/395 Esas, 2024/140 Karar

Organize Sanayi Bölgesi Tüzel Kişiliği vekili

Avukat ...

DAVALILAR: 1. ... vd. vekili Avukat ...

2. ... vd.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/199 Esas, 2022/57 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... vd. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, davacı idare vekilince istinaf edilmediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesi kararına göre davacı idare aleyhine bir durum oluşmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı idare vekilinin temyiz hakkı bulunmadığının kabulü ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12606, Karar No: 2016/17007, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12606 E.  ,  2016/17007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22039, Karar No: 2019/10605, Tarih: 14.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22039 E.  ,  2019/10605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.12.1998-31.01.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kaynak ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, davacının haftada yedi gün 07.30-21.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, kış döneminde beton imalat işinin yapılmadığından davacının yılın belli bir döneminde çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin talep hakkını saklı tutmak suretiyle bir kısım alacaklarını talep etmiş, bilirkişi raporundan sonra da ıslah dilekçesi sunmak ve ıslah harcı yatırmak suretiyle kısmi ıslah işlemi yapmıştır. Davalı taraf ıslaha karşı süresinde zamanaşımı def’i ileri sürmüş ise de, mahkemece fazla çalışma hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin belirsiz alacak davasına konu olabileceği gerekçesiyle, bu alacaklar yönünden davanın belirsiz alacak davası olduğu kabul edilerek davalının zamanaşımı savunmasının reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamına göre davacının davayı kısmi dava olarak açtığı, ıslah harcı yatırmak suretiyle kısmi ıslah işlemi yaptığı açık olup, Mahkemece hatalı hukuki niteleme yapılarak davalının ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının reddedilmesi yerinde değildir.

3-Davacı davalıya ait işyerinde 01/12/1998-31/01/2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise davacının yılın belirli dönemlerinde çalıştığını, çalışmasının kesintisiz olmadığını, beton santrali işinde Aralık-Nisan ayları arasında çalışma olmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının 01/12/1998- 31/01/2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintili olarak çalıştığı kabul edilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacının 01/12/1998-01/10/2000 tarihleri arasında ...Yapı İnş Gaz. Mat. San. ve Tic. Ltd. Şti. bünyesinde 541 gün, 27/01/2006-30/03/2006 tarihleri arasında yine ...Yapı İnş Gaz. Mat. San. ve Tic. Ltd. Şti. bünyesinde 65 gün, 01/10/2007-10/03/2008 tarihleri arasında ise ... Otelcilik Sanayi Turz. A.Ş. bünyesinde 160 gün çalıştığı ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu sürelerin davalı şirkete ait işyerindeki çalışma süresine dahil edildiği tespit edilmektedir. Mahkemece davacının dava dışı şirketler bünyesindeki çalışmalarının, davalı şirkete ait işyerindeki çalışma süresine dahil edilmesinin gerekçesi açıklanmamıştır. Davacının çalışma süresi şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre dava dışı şirketler bünyesinde geçen çalışmaların hangi gerekçe ile davalı şirket bünyesindeki çalışma süresine dahil edildiği ve davalı şirketin hangi gerekçe ile bu döneme isabet eden alacaklardan sorumlu tutulduğu hususu açık ve net olarak belirlenmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

4-Davacı dava dilekçesinde bayram tatili ücreti olarak 200,00 TL, genel tatil ücreti olarak 500,00 TL talep etmiş olup, bilirkişi raporunda ise davacının milli bayram ve resmi bayramlar çalışmaları bayram tatili ücreti olarak hesaplanmış, davacının dini bayram çalışması bulunmadığından genel tatil ücreti alacağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Bu hesap şekli hatalıdır. Diğer taraftan, davacı ıslah işlemi sırasında bayram tatili genel tatil ve hafta tatili ücreti taleplerini toplamak suretiyle bu alacakları tek bir alacak kalemi gibi değerlendirerek ıslah harcı yatırmıştır. Bu hatalı değerlendirme sebebiyle davacı tarafça yatırılan ıslah harcı da eksiktir. Mahkemece hatalı ıslah işlemine rağmen ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretinin tek bir alacak olarak kabul edilmesi suretiyle toplam brüt 1.126,96 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi de yerinde değildir. Davacının dava dilekçesindeki taleplerinin her birinin ayrı bir alacak kalemini oluşturduğu, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin tek bir alacak gibi değerlendirilemeyeceği, dava dilekçesi ile talep edilen miktarın ıslah yolu ile artırılması durumunda birbirinden farklı alacak kalemleri toplanarak sonuca gidilemeyeceği dikkate alınmalıdır. Mahkemece belirtilen yönler nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

5-Somut uyuşmazlıkta, davacı ıslah dilekçesinde kıdem tazminatı yönünden “bilirkişi raporu da dikkate alındığında “tazminat ödemesine istinaden” şeklindeki açıklama ile 5.500 TL havale edilmiş olduğu da dikkate alınarak 1.826,72 TL şeklinde” açıklama yapmak suretiyle kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Mahkemece davacı vekilinin son celsedeki “Biz kıdem tazminatını 1.000,00 TL olarak açmıştık. Bilirkişi raporu doğrultusunda kıdem tazminatımızı 10.783,42 TL ıslah ediyoruz, bu miktarlar yönünden davanın kabulüne karar verilsin” yönündeki sözlü beyanı dikkate alınarak, ıslah dilekçesinde maddi hata yapıldığı sonucuna varılmış, böylece 11.783,42 TL kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacı ıslah dilekçesinde “ ‘tazminat ödemesine istinaden’ şeklindeki açıklama ile 5.500 TL havale edilmiş olduğu dikkate alınarak” ifadesini kullanmış olup, davacının bu beyanı açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidilmesi yerinde değildir. Zira, ıslah dilekçesindeki bu beyan davacıya 5.500,00 TL ödeme yapıldığının ikrarı anlamını taşımakta olup, böyle bir ödemenin varlığı halinde bu tutarın talep edilen alacaklardan mahsubu gerekeceği açıktır. Bu bakımdan mahkemece bu yön resen dikkate alınarak, davacıya 5.500,00 TL tutarında herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında araştırma yapılmak suretiyle bu araştırmanın sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1942, Karar No: 2010/5207, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1942 E.  ,  2010/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5098, Karar No: 2018/10339, Tarih: 08.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/5098 E.  ,  2018/10339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacıya ait olup manifatura eşyası satışının yapıldığı iş yerinde davalıdan satın alınarak kullanılan klimadan kaynaklanan nedenle yangın çıktığını, söz konusu yangının davacının komşusu olan ...'e ait iş yerine sıçraması nedeni ile bu iş yerinde de hasar meydana geldiğini, komşu iş yeri için sigorta poliçesi düzenleyen şirket ile davacının yaptığı pazarlık sonucu ...'in iş yerinde meydana gelen zararın 75.000,00 TL olarak kabul edildiğini, bu miktarın sigorta şirketine ödendiğini belirtip, ödemenin davalının satışını yaptığı klimadan kaynaklandığı belirtilip ödenen miktarın dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; Davacının işyerinde başlayıp komşu iş yerlerine de sıçradığı söylenen yangın, bu yangın sonucu oluşan hasar miktarları konusunda kendilerine bilgi verilmediğini, yangıların klimadan kaynaklandığının kesin olmadığını, ...'in iş yerine yangının sıçramadığını, sadece yangının söndürülmesi sırasında kullanılan söndürme malzemesi nedeni ile bu iş yerinde hasar meydana geldiğini, davacının sigorta şirketi ile anlaşarak yaptığı ödeme miktarının kendilerini bağlamayacağını belirtip davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının yangın nedeni ile oluşan hasarın giderilmesi için davalıya karşı açtığı ... 2.Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/579 esas sayılı dosyada yangın sebebinin klimadan kaynaklı olduğu belirtilerek kısmen kabul kararı verilmiş ve kesinleşmiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.842,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25309, Karar No: 2015/22089, Tarih: 11.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/25309 E.  ,  2015/22089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5882, Karar No: 2012/7885, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5882 E.  ,  2012/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve karpuzun 2011 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2610, Karar No: 2014/1181, Tarih: 27.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/2610 E.  ,  2014/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İstanbul Anadolu 6.)

TARİHİ : 04/11/2009

NUMARASI : 2005/202-2009/1108

Hazine ile A. (A.) O. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Tuzla 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.11.2009 gün ve 202/1108 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 1480 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan A.. S.., S. A. ve Y.. A.. davanın reddini savunmuş, diğer davalılar ise usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen yargılama oturumlarına katılmamış ve cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2 ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede; "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen Geçici 10. maddesinde ise; "Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır." şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla; "25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987

günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline" karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.