muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3466, Karar No: 2013/8687, Tarih: 13.05.2013

Davalı taraf gerek cevap dilekçesinde gerekse de yargılama aşamasında yapılan işin niteliği gereği yılın belli dönemlerinde özellikle kış aylarında çalışma yapılamadığını ileri sürmüştür. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda çalışmanın bütün yıla yayıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıklarının ifadeleri söz konusu iddia hakkında bir kanıya varılmasını sağlayacak mahiyette değildir.

Tüm bu tespitler karşısında; öncelikle davalı adi ortaklık ile idare arasında imzalanmış sözleşme, ihale belgeleri, idare tarafından düzenlenen idari-teknik şartnameler ve çalışma sürelerini gösteren diğer tüm belgeler yine yol yapım çalışması sırasında çalışma tarihleri ile ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşları ile yapılmış olan yazışmalara dair belgeler getirtilerek, çalışma zamanlarını gösteren işveren belgeleri ile birlikte değerlendirmeye tabi tutulmalı gerekli görülmesi halinde Hâkimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında tekrar tanık ifadelerine başvurulmalı ve çalışmanın benzer şekilde tüm yıla yayılıp yayılmadığı, mevsim şartlarına göre ara vermeler yaşanıp yaşanmadığı tespit edilerek sonuca göre fazla çalışma,ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26107, Karar No: 2010/23868, Tarih: 15.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26107 E.  ,  2010/23868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/281061

MAHKEMESİ : Urla Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2006

NUMARASI : 2006/280

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Oluşa, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın evindeki sayacın suç tarihinden önce mühürlendiğinin saptanması halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.’na göre elektrik hırsızlığı suçu ile birlikte mührü bozma suçunu da oluşturacağı gözetilerek denetime elverişli olacak şekilde yasa karşılaştırması yapılması ve lehe kanunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer alan "malın değerinin az olması" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak elektrik kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından bahisle, yazılı şekilde sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24983, Karar No: 2014/248, Tarih: 13.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/24983 E.  ,  2014/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/1831-2013/1791

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan sözleşme ile taşınmaz satın aldığını, sözleşmeye göre 19.09.2009 tarihinde teslimi gerekirken 12.10.2009 tarihinde geç teslim edildiğini, satın aldığı taşınmazın karşısında bulunan ve yeşil alan olarak projelendirilen kısma bir blok yapıldığını, bu yapılan bloktan dolayı şerefiye bedellerinin yeniden değerlendirilmediğini, satın aldığı bağımsız bölümün net kullanım alanının taahhüt edilenden eksik olduğunu,pis su havalandırma borularının çıkışının çatıya kadar yapılmadığını, istinat duvarının projede olmasına rağmen yapılmadığını iddia ederek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle taşınmazın geç teslimi nedeniyle 250 TL, değer düşüklüğü nedeniyle 250 TL,eksik kullanım alanından doğan değer kaybı nedeniyle 250 TL,pis su borusu havalandırma çıkışının yapılamaması nedeniyle 250 TL, ihata duvarının yapılmaması nedeniyle 250 TL olmak üzere toplam 1.250 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup,20.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını 2.060 TL artırarak 3.310 TL çıkarmıştır.

Davalı, dava konusu hususlara ilişkin yasal süre içinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığını, vaziyet planında görülmeyen bloğun kamuya yapılan bedelsiz terkler sonucu ortaya çıkan emsal artışı nedeniyle diğer blokların görüş açısını değiştirmeyecek şekilde yapıldığını, davalı idare olarak kendilerine plan değişikliği yapılmasına ilişkin verilen yetki kapsamında sözleşmenin 1. maddesine uygun olarak işlem yaptıklarını, davacıya teslim edilen bağımsız bölümde eksik kullanım alanı bulunmadığını, sözleşmede

2013/24983-2014/248

belirli bir teslim tarihi taahhüt edilmediğinden geç teslimin söz konusu olmadığını ve davaya konu ayıplı imalat bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taşınmazın teslim süresinin sözleşmeye göre 25.09.2009 tarihi olmasına rağmen 18 gün gecikme ile 12.10.2009 teslimi nedeniyle aylık 350 TL rayiç kira üzerinden 210 TL kira bedeli talep edebileceği, bina kullanma su tesisatındaki ayıplı imalat bedeli olarak 300 TL, sonradan ilave olunan bloklar nedeniyle uğranılan değer kaybı zararı olarak 2.800 TL talep edebileceği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu binanın karşısında bulunan ve vaziyet planında yeşil alan olarak projelendirilen kısma yeni bir blok inşa edilmesi nedeniyle meydana gelen değer kaybı ile atıksu tesisatının ayıplı imalatı nedeniyle oluşan zararının tahsili isteminde bulunmuştur.

4077 sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Yasada öngörülen 30 günlük süre içinde davalı satıcıya ihbar edilmeyen açık ayıplara ilişkin dava açılamaz.

Davacı, davalı tarafından Örencik toplu konut projesi kapsamında inşa edilen taşınmazı davalı ile yapılan 25.09.2009 tarihli sözleşme ile satın alarak, taşınmazın davalıya 12.10.2009 tarihli teslim tutanağı ile teslim edildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın bulunduğu alana ilişkin vaziyet planında yeşil alan olarak projelendirilen kısma davalı tarafından bina yapılmasına ilişkin husus davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olup,aynı şekilde atık su tesisatının ayıplı imal edildiğine ilişkin hususunda davacının kullanımına bağlı olarak kısa sürede anlaşılabileceği gözetildiğinde, atık su tesisatına ilişkin ayıplı imalatında açık ayıp olarak kabul edilmesi gerekir. Davalı tarafından dava konusu bu ayıpları gizlemek için de

2013/24983-2014/248

herhangi bir hileye başvurulmadığı gibi davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, yeşil alan olarak projelendirilen kısma bina yapılması ve atıksu tesisatının ayıplı imal edilmesine ilişkin mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gözetilerek bu kalem istekler yönüden talebi reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21049, Karar No: 2018/9496, Tarih: 16.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/21049 E.  ,  2018/9496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R -

Dosya kapsamında bulunan ... Belediye Başkanlığı’nın 22.03.2011 tarihli ve 14.01.2015 tarihli yazıları arasında dava konusu ... beldesi ... mahallesi 1252 parsel sayılı taşınmazın imar durumuna ilişkin çelişki olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle;

Dava konusu ... beldesi ... mahallesi 1252 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.06.2009 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususlar (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11400, Karar No: 2023/1128, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11400 E.  ,  2023/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun ( 2942 Sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilli tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Kütahya ili, ... ilçesi, ... köyü 498 (eski 32) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; uygulanan kapitalizasyon faiz ve objektif değer artış oranının uygun olmadığını, münavebeye alınan ürünlerin yöreye uygun olmayıp karpuz ürününün fiyat arttırmaya yönelik olduğunu, arta kalan kısma verilen değer azalışının yeterli büyüklükte olduğundan tarımsal maliyetin yükselmesi ve değer düşüklüğü verilmesinin, hakkaniyete aykırı olduğunu, davalı pazarlık görüşmelerine katılmayarak davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sulu arazi niteliğindeki taşınmaza net ürün gelirine göre değer biçilmesinin doğru olduğunu, dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre uygulanan kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının ve raporda belirtilen münavebe ürünleri ve verilerinin bölgenin münavebe yapısı ve resmi tarım verileri ile uyumlu olduğu, kamulaştırmadan arta kalan kısmın yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumuna göre değer düşüklüğü belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve değer düşüklüğü oranının uygun olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücreti ilişkin hüküm kurulduğu; Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının ibareleri iptal edildiğinden hükmedilen kamulaştırma bedelinin tamamının mülkiyet hakkı kaybına sebebiyet vermemesi için bugüne kadar işlemiş yasal faizi ve nemalarıyla birlikte ödenmesine karar verilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve yol olarak terkinine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki İstanbul Kütahya ili, ... ilçesi, ... Köyü 498 (eski 32) parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi uygundur.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kapitalizasyon faiz ve objektif değer artış oranı uygulanarak dava konusu taşınmaza belirlenen bedel, benzer özeliklikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da tespit edilen metrekare birim fiyatı ile uyumludur.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kapitalizasyon faiz ve objektif değer artış oranı uygulanarak dava konusu taşınmaza belirlenen bedel, benzer özeliklikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da tespit edilen metrekare birim fiyatı ile uyumludur.

4. Arta kalan kısmın yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım durumuna göre değer düşüklüğü olacağının kabulü ile değer düşüklüğü oranı uygundur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20018, Karar No: 2015/9325, Tarih: 03.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20018 E.  ,  2015/9325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2911, Karar No: 2011/20221, Tarih: 23.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/2911 E.  ,  2011/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 SK 359/b-1, 80, 59/2 (2'şer kez) 72. mad. uyarınca 2 yıl 22 ay 20 gün hp, vekalet ücreti

1- 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili hükmün temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiğinin belirlendiği 01.04.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili hükmün temyizine gelince;

Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Tunalı Et ve Gıda Ürünleri Pazarlama San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında 28.06.2004 gün ve AGBM.2004-110-R/04 sayılı vergi tekniği raporu düzenlendiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, anılan vergi tekniği raporu getirtilip incelenerek, faturaların sahte olduğuna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu araştırılıp, gerektiğinde faturaları düzenleyen ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde, bu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin satıcıya ödendiği ve hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve faturayı düzenleyenin yeterli üretimi veya stoku olup olmadığı da dikkate alınarak karşılaştırmalı bilirkişi incelemesiyaptırılması, mümkün olması durumunda faturaları düzenleyen şirketin yetkililerinin de dinlenmesi ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.