muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2699, Karar No: 2014/5268, Tarih: 17.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2699 E.  ,  2014/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... için;

a) 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e ve 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) Mağdur ...'u yaralama suçundan; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası,

c) Mağdur ...'i yaralama suçundan; TCK.nun 86/2, 86/3-e ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası.

2- Sanık ... için;

a) Mağdur ...'i yaralama suçundan; TCK'nun 86/2, 86/3-e ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası,

b) Mağdur ...'i yaralama suçundan;

TCK.nun 86/2 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası,

c) 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK.nun 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

3- Sanık ... için;

a) Mağdur ...'u yaralama suçundan; TCK'nun 86/1, 86/3-e ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

1- Katılanlar ..., ..., ... ve ...'nin; mağdurlar ..., ... ve ...'i kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanıklar ..., Kenan ve ...'nin; maktul ..., mağdurlar ..., ..., ... ve ...'ın çalıştığı restoranda içki içtikleri, ...'nin, hesabı getiren ...'ye miktarın fazla olduğu gerekçesiyle itiraz ettiği, ...'nin hesabın doğru olduğunu söylemesi üzerine ...'nin önce bir tokat attığı, sonrasında yanında bulunan bıçakla ...'ye dört kere vurarak ...'yi öldürdüğü, ...'nin olaya müdahale eden ...'u bıçakla karın bölgesinden hayati tehlike geçirmesine neden olacak biçimde, yine ...’i bıçakla omzundan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir biçimde yaraladığı, iki grup arasında başlayan kavgada Kenan'ın ...'ı bıçakla sol lomber bölgeden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir biçimde yaraladığı, ...'nin de bıçakla ...'u sol lomber bölgeden basit bir tıbbi müdahale ile giderilemez biçimde yaraladığı olayda;

a- Sanık ...'nin mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama suçlarında; olayın oluş şekli, kastın yoğunluğu ve kullanılan silahın etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde, kasten yaralama suçlarından TCK'nın 86/1 ve 86/2 maddeleri uyarınca TCK'nın 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda makul bir temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde sırasıyla 1 yıl ve 4 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi bulunmadığından;

a- Sanık ...'nin mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama suçlarında; olayın oluş şekli, kastın yoğunluğu ve kullanılan silahın etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde, kasten yaralama suçlarından TCK'nın 86/1 ve 86/2 maddeleri uyarınca TCK'nın 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda makul bir temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde sırasıyla 1 yıl ve 4 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi bulunmadığından;

b- Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik, kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın 86/1. maddesi ile belirlenmesi, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK.nun 86/3-e maddesiyle bu miktar üzerinden artırım yapılarak daha sonra da 87/1-d maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, 86/3-e maddesinden sonra 87/1-d-son maddesine göre doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmolunması, sonuca etkili olmadığından;

Bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktül çocuk ...'yi kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama; sanık ...'ın mağdur ...'ı kasten yaralama; sanık ...'nin mağdur ...'u kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların vasfı tayin edilmiş, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede vasfa, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik bulunduğuna; sanık ... müdafiinin sübuta; katılanlar vekilinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık ... hakkında maktül çocuk ...'yi kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama suçlarından kurulan ve kısmen resen de temyize tabi mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama; sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

a- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçunda; TCK'nın 86/2 maddesi uyarınca TCK'nın 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda makul bir temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde 4 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini;

b- Sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçunda; TCK'nın 86/1 maddesi uyarınca TCK'nın 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda makul bir temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

b- Sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçunda; TCK'nın 86/1 maddesi uyarınca TCK'nın 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda makul bir temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

17/11/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Nurhüda Aydin'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 20/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/19542, Karar No: 2023/11777, Tarih: 28.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/19542 E.  ,  2023/11777 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/258 Esas, 20217305 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/653 Esas, 2021/845 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Hiçbir somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık lehine olan bütün hükümlerin uygulanması gerektiğine, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 4. Sanığın, fotoğrafın kendisine ait olmadığını beyan etmesine rağmen fotoğraf üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 6. Son duruşmada sanık müdafiinin mazaret dilekçesi sunmasına karşın hükmün müdafiinin yokluğunda verilmesi sebebiyle savunma haklarının kısıtlandığına, 7. Re'sen gözetilecek gerekçelere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Eskişehir'de uyuşturucu madde satışı yapanların yakalanması amacıyla 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesi gereğince gizli soruşturmacı görevlendirilerek yapılan çalışmada; olay günü NGS185 ve NGS188 kod nolu gizli soruşturmacıların yol üzerinde bekleyen ve hakkında müsnet suçtan Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2019 tarihli ve 2019/552 Esas, 2019/565 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyet kararı verilen sanık Ersin'in gizli soruşturmacıların yanına gelip ne alacaklarını sorması üzerine gizli soruşturmacıların kokaini kastederek "taş alacaklarını" söyledikleri, Ersin'in temin

edebileceğini söyleyip yaklaşık 100-150 metre ilerideki sanık ...'ın yanına gidip bir müddet görüştükten sonra, gizli soruşturmacıyı çağırdığı, gizli soruşturmacının ...'a 200,00 TL verdiği, ...'ın uyuşturucu maddeyi temin etmek için yanlarından ayrıldığı, bir müddet sonra sonra gizli soruşturmacı ve Ersin'in, Topçular Caddesine giderek araçtan inip marketin üst katında ...'ı gördükleri, ...'ın işaret etmesi üzerine balkonun altına geçtikleri, ...'ın içinde daralı 0,57 gram kokain bulunan kağıdı aşağıya Ersin'e doğru attığı, Ersin'in de araca binerek aldığı uyuşturucu maddeyi gizli soruşturmacıya verdiği olayda; adli kolluk görevlisi olan gizli soruşturmacılar tarafından düzenlenen tutanak ve raporlar, bu tutanak ve raporların doğru olduğuna ilişkin gizli soruşturmacıların alınan beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek 694 sayılı KHK ile değişiklik yapılmadan önceki düzenlenen hali ile sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, son celseden önceki 17.06.2021 tarihli celsede mazeretinin son kez kabulüne karar verilen sanık müdafii Av. ...'nun son celsede de mazeret dilekçesi ibraz etmesi, sanığın tutuklu olması, uzun süredir sanık müdafiinin mazeret dilekçesi vermesi nedenleriyle son celsede Baro tarafından görevlendirilen Av. ...'un duruşmaya katılması sebebiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığına, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2021/653 Esas, 2021/845 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2014/19883, Karar No: 2014/33249, Tarih: 29.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/19883 E.  ,  2014/33249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/293745

MAHKEMESİ : Keşan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2013/251 (E) ve 2013/424 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça konu tabancanın kendisine ait olduğunu beyan eden Hakkı Kale hakkında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyu- rusunda bulunulması ve dava açıldığı takdirde davaların birleştirilip sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde TCK.nun 50/6 maddesi uyarınca ihtar yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1356, Karar No: 2016/7670, Tarih: 10.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/1356 E.  ,  2016/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderleri nedeniyle davalıya ödemek durumunda kalınan 95.401,50 TL'nin ödeme tarihi olan 28.05.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversitede araştırma görevlisi olarak göreve başladığını, 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi kapsamında doktora eğitimi için ..... gönderildiğini, 24.01.2014 tarihinde doktora programından mezun olduğunu, davacının eğitimini tamamlamasından sonra 21.04.2014 tarihinde davalı üniversitede tekrar göreve başladığını,....yardımcı doçent kadrosuna başvurduğunu, davalı üniversitenin muvafakat vermemesi üzerine şartlı olarak istifa ettiğini, .... tarafından kendisine ödenen net maaşın %50 fazlası ile 95.401,50 TL'yi ödeme şartı ile istifa ettiğni, kefalet ve taahhüt senedinin geçersiz olduğunu, maaş ödemelerinin geçersiz olduğunu, maaş ödemelerinin geri alınamayacağını ileri sürerek, haksız olarak tahsil edilen 95.401,50 TL'nin 28.05.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı tarafından....doktora eğitimi için gönderilmesinden önce, davalı üniversiteye verilen taahhütnamesinde .... doktora eğitimi için geçici olarak görevlendirilmesi nedeniyle ....dönüp mecburi hizmet ifa edileceği taahhüt edilmiş ve davacının mecburi hizmetini tamamlamadan ....ayrıldığı anlaşılmıştır. Davacı, taahhütnamenin (kefalet senedi) 4. maddesinde ".... istifa suretiyle ayrıldığım takdirde eksik kalan mecburi hizmet süremle orantılı olarak müfredatı aşağıda beşinci maddede belirtilen bilcümle matlubatı yine bu beşinci maddede tesbit edilen ....

hukuki esaslarla kayıtlı olmak şartıyla .... nakten ve tamamen ödemeyi tahhüt eylerim", 5. maddesinde ise "Yukarıda (1. maddede) yazılı sebeple her türlü ödemeler bu hususlara ilave olarak şahsım adına programım içinde veya dışında her ne sebeple ve şartla olursa olsun sarf edilen meblağ, dördüncü maddede belirtilen nedenlerden eksik mecburi hizmet sürem bulunduğu takdirde eksik hizmet süremle orantılı olarak hesaplanacak tutar, fiili geri ödeme tarihindeki .... efektif satış kuru üzerinden hesap edilecek Türk Parası tutarını, portesto keşidesine ve hüküm istihsaline hacet kalmaksızın nakten ve defaten ..... ödeyeceğimi ve keza işbu maddede yazılı giderler ile buna bağlı her türlü harcamaların faiz başlangıcının taahhüdün ihlal tarihi olacağını ve faiz nisbetinin de tahsil edileceği yılda cari olan kanuni faiz olarak hesap edileceğini şimdiden taahhüt ve kabul ederim." şeklinde taahhütte bulunmuş olup davacı bu taahhütnamenin imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Türk Borçlar Kanununun 24. ve devamı maddeleri anlamında hata, hile veya tehdit altında kendisine imzalatıldığını ileri sürmemiştir. Davacının özgür iradesi ile davalı üniversiteye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığı gibi, davacı....kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davacıyı bağlar niteliktedir. Kaldı ki davalı üniversitece yükümlülükler yerine getirilmiş, davalı tarafından ise yerine getirilmemiştir.

Davacının halen taahhütname gereğince mecburi hizmet yükümlülüğü devam ettiğine göre, adına tahakkuk edilen miktarı ödemekle sorumlu olup, ortada taahhütnameyi geçersiz kılan bir durum da bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece, tahhütname içeriğine tüm ödemeler kapsamında yurtiçi maaşlarında eksik mecburi hizmet süresi ile orantılı olarak davalı üniversiteye iadesi gerektiği dikkate alınarak, bu miktar dışında sebepsiz zenginleşilen bir bölüm bulunup bulunmadığının tespiti açısından bilirkişiden rapor alınarak, 6098 sayılı Türk Borçlar Yasanın 78. maddesi uyarınca iadesi gerekip gerekmediği hususunda değerlendirme yapılarak oluşacak uygun sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, taahhütname ve kefalet senedinde harcama kalemleri arasında açıkça yer verilmeyen maaş ödemelerinden davacısının sorumlu tutulmasına yasal olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11406, Karar No: 2006/12611, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11406 E.  ,  2006/12611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.