muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16082, Karar No: 2023/11786, Tarih: 28.12.2023

D. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2023/1891 Esas, 2023/1409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; uyuşturucu madde ticareti yapma suçu sübuta erdiği halde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İhbarlar ve istihbari bilgi nedeniyle, olay tarihinde sanığın ihbarlarda belirtilen adreste yeni kapağı açılmış ve tutuşturulmaya çalışılan soba başında yakalandığı, soba içerisinde küllerin arasında 4 paket, sobanın arka kısmında açıkta atılmış halde 4 paket ve TV ünitesinin dolabında 7 paket olmak üzere toplam 15 paket uyuşturucu madde ele geçirildiği, uzmanlık raporu ile ele geçen paketlerde net 1,517 gram metamfetamin ve 0,2 gram sentetik kannabinoid olduğunun tespit edildiği, söz konusu ikametin hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yapılan ve arama sırasında ikamette bulunan Seval'e ait olduğu anlaşılan olayda;

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; evde iki kişinin olması, sobada ele geçen maddelerin kullanım sınırında olması, sanık ve Seval'in uyuşturucu kullanımının pozitif çıkması karşısında ele geçen miktarın ticari boyutta kaldığının kabul edilemeyeceği, sobanın arkasında atılı vaziyette ve Seval'e ait evde bulunan maddelerin sanığa ait olduğuna ilişkin kesin ve somut delil olmadığı, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık Yunus hakkında başlatılan soruşturma kapsamında Yunus'un uyuşturucu ticareti yaptığı zamanlarda kullandığı tespit edilen Seval'e ait ikamette arama yapıldığı, tutanak içeriğindeki bu hususun Seval'in anlatımı ile doğrulandığı, sanık ve Seval'in komşu oldukları, her ikisinin birlikte uyuşturucu kullandıklarını beyan ettikleri, ele geçen maddeler üzerinde sanığa ait parmak izinin elde edilemediği, suça konu uyuşturucu miktarının kullanım sınırında kaldığı, bu maddelerin sanığa aidiyetinin tespit edilemediği, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan herhangi bir soruşturma ve kovuşturma dosyasının bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın hakkındaki ihbara uygun olarak aramanın yapıldığı ikamette yakalandığı, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yapılan Seval'in müdafii eşliğinde alınan kolluk beyanında sanıktan uyuşturucu temin ettiğini söylemesi ve savcılık ifadesinde suça konu uyuşturucu maddelerin sanık tarafından getirildiğini belirtmesi, ayrıca Seval'in tüm aşamalarda sanık gelmeden önce ikametinde uyuşturucu madde olmadığını beyan etmesi karşısında, suça konu maddelerin ele geçirilme şekli ve miktarı gözetilerek, sanığın sübuta eren "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2023/1891 Esas, 2023/1409 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5444, Karar No: 2014/7722, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5444 E.  ,  2014/7722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14.04.2003 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2315, Karar No: 2015/3299, Tarih: 25.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2315 E.  ,  2015/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/148341

MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/03/2014, 2014/20 (E) ve 2014/134 (K)

SUÇ : Silahla kasten yaralama

1- Sanıklar .. ve ...’in ellerinde bulunan bıçaklarla mağdur ...’e saldırıp, mağduru göğüs sol, epigastrik, sağ skapula ve anal bölgeden olmak üzere toplam dört bıçak darbesiyle karaciğerde lezyona ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıkları olayda; 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86/1. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar S.. D.. ve R.. D..’in mağdur İsmail’i silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve

soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, asli fail belirlenmeden her iki sanığın aynı ceza ile cezalandırılmasının doğru olmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2065, Karar No: 2016/2339, Tarih: 10.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2065 E.  ,  2016/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi (Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi)

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'in zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve kabule göre; suça sürüklenen çocuk ...'in, cebir kullanmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikten sonra diğer suça sürüklenen çocuğu çağırması üzerine yanına gelen suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdurenin arkasına geçerek cinsel organı ile sürtündüğü sırada ...'in, mağdurenin direnmesine engel olarak ...'in eylemine iştirak ettiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle olayda ...'in 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3, 103/4, 103/6, 43 ve 31/3 maddeleri ve ...'in ise 5237 sayılı TCK'nın 103/1, 103/3, 103/4, 103/6 ve 31/3. maddeleri uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerekirken hükümlerin karıştırılması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6617, Karar No: 2018/3434, Tarih: 03.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6617 E.  ,  2018/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 05/08/2014 havale tarihli dilekçesi ile; tapuda ...ili, ... ilçesi ... köyü 111 ada 44 nolu parselin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/139 Esas 2007/313 Karar sayılı kararı ile orman vasfında olduğu gerekçesi ile iptal edildiğini, kararların kesinleştiğini, müvekkiline ait tapu kaydının herhangi bir bedel ödenmeden iptal edildiğinden zarara uğradıklarını, bu nedenle davalarının kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; şimdilik 20000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile yargılama giderlerinin ve kanunu vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekilinin 29/02/2016 tarihli dilekçesi ile dava dilekçelerinde talep edilen 20000 TL dava değerini toplam 131611,27 TL olarak ıslah ettiklerini, tapu iptal ve tescil dosyasının kesinleştiği 27/05/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ettiği, ıslah harcını yatırdığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacının davasının kabulüne,

Buna göre; toplam 131611,27 TL tazminat bedelinin, 20000,00 TL'sinin dava tarihinden, bakiye kısmına ıslah dilekçesinin harçlandırıldığı 29/02/2016 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir. Şöyle ki; dosya içeriği ve toplanan delillerden; tazminat istemine dayanak yapılan eski 422 parsel 17750 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile 1964 yılında Mustafa Ergin adına tescil edilmiş, 25.01.1965 tarihinde ... adına adına tescil edilmiş, 2005 yılında 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalar sonucu; 111 ada 44 parsel sayılı ve 14987 m2 yüzölçümü ile davacı adına tescil edilmiş, daha sonra Orman Yönetimi tarafından açılan, Hazinece müdahil olunan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/139 Esas 2007/313 Karar sayılı ilamı sonucu (C) harfli 11524,63 kısmının orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş hüküm 27/05/2008 tarihinde kesinleşmiş, eldeki dava ise 05/08/2014 tarihinde açılmıştır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından Devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında

-2- 2016/6617-2018/3434

meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir. 4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla bu tür bir dava, taşınmazların mülkiyetlerinin yitirilmesine ilişkin iptal ve tescil davasının kesinleştiği tarihten sonra açılabileceğinden, mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle de taşınmazların değerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Zararın meydana geldiği tarihe göre, tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise gelir metodu yöntemi ile, arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında; Devlet ormanları özel mülkiyete konu olamayacak ise de, genel arazi kadastrosu sırasında taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişi adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicili hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararının tazmininin gerektiği açıktır. Tapusu iptal edilen taşınmazların arazi niteliğinde oldukları hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak, gerçek zararın, tapu iptal kararının kesinleşme günündeki net gelir metoduna göre hesaplanması zorunlu iken, mahkemece dava tarihi olan 2014 yılı resmî rakamları esas alınarak yapılan değerlendirme sonucu bulunan değerin tapu iptal kararın kesinleştiği 2008 yılına endekslemek sureti ile bulunan değere göre hüküm kurulması doğru değildir.

Diğer taraftan hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda; çekişmeli taşınmazın arsa niteliğinde bulunmadığı,taşınmazın kısmen meşe, gürgen, kayın vb. orman ağaçları, kısmen kapama fındık ağaçlarının yer aldığı açıklanıp orman ağaçlarının bulunduğu alanın orman ağaçlarının kerestelik tomruk geliri ve yakacak odun geliri üzerinden, kalan kesimi için fındıklık geliri üzerinden değerleri belirlenmiştir. Çekişmeli taşınmazda bulunan orman ağaçların dikme olmayıp doğal yollarla oluşan orman ağaçlarının bulunduğu belirtildiği halde anılan kesimin arazi niteliği itibariyle çevredeki ekilebilir ürünler araştırılıp net gelir metodu ile gerçek değerinin tespit edilmesi gerekirken orman ağaçlarının kerestelik tomruk geliri ve yakacak odun geliri üzerinden m2 birim fiyatının belirlenmesi de doğru görülmemiştir.

O halde çekişmeli taşınmaz arazi niteliğinde olduğundan çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtildikten sonra konunun uzmanı bilirkişiler aracılığıyla yeniden keşif yapılarak, taşınmazın sulu-kuru olup olmadıkları, bitki örtüsü, yerleşim alanlarına uzaklıkları, iklim şartları, arazilerin toprak ve topoğrafik yapıları ve bölgelerindeki konumları gözetilerek taşınmazın ağaçlık olan bölümü yönünden tarla niteliği itibariyle, kapama fındık bahçesi ise fındıklık olarak, kapama fındık bahçesi niteliğinde değil ise tarla niteliği itibariyle çevredeki ekilebilir ürünler araştırılıp elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılıp net gelir yöntemiyle üzerindeki fındık ağaçların ise değerlendirme tarihindeki ilçe tarım müdürlüğü verilerine göre maktu değerlerinin tespit edilmesi, taşınmazın sulu kuru olup olmadığı da araştırılarak uygulanacak kapital faiz oranının belirlenmesi,tapu iptali ve tescil davalarının kesinleştiği tarihteki gerçek değerlerinin hesaplattırılması, taşınmazların varsa mütemmim cüzleri, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri bayındırlık birim fiyatları ve yıpranma oranları gözetilerek değerlendirme tarihine göre tespit ettirilmesi, bu

-3- 2016/6617-2018/3434

şekilde tapusu iptal edilen taşınmazların zemin değeri, var ise üzerindeki mütemmim cüz, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri esas alınarak tapu sahibinin oluşan gerçek zararının saptanması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.