muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/879, Karar No: 2018/4642, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/879 E.  ,  2018/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, fuhuş

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2017 gün ve 2015/62 Esas, 2017/8 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine ve fuhuş suçundan kurulan hüküm yönünden ise düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 13.01.2016 tarihli duruşma tutanağında üye hakim Erkan Aksoy'un (137291) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı ve katılan mağdure vekilinin ilk derece mahkemesince sanıklar Selami, İbrahim, Mehmet, ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükümlerine katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin ise sanıklar....,...,..., ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf kanun yoluna başvurdukları halde Antalya Bölge Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda vaki istinaf başvurusunun esastan reddi ile düzeltilerek esastan reddine dair verilen kararların anılan hükümlerle ilgili temyize başvurma hakkı bulunan katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanması ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekiline tebliğiyle tebligat parçaları ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4496, Karar No: 2012/5015, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4496 E.  ,  2012/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı kurumun temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin ve buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan patates, şeker pancarı, ayçiçeği ve buğdayın 2010 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başı ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2568, Karar No: 2013/4547, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2568 E.  ,  2013/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : 3402 SY'NIN 41.MD.Sİ UYARINCA YAPILAN DÜZELTME İŞLEMİNİN İPTALİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Müdürlüğünce 3402 sayılı Yasa'nın 41. maddesine göre 167 ada 110 sayılı parsel malikinin yaptığı başvuru üzerine sınırlandırma hatası bulunduğu kabul edilerek yapılan düzeltme işlemi sonucu verilen kararla ... Mahallesi çalışma alanında ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan 167 ada 47 parsel sayılı 895 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü 844.60 metrekare, ... adına tapuda kayıtlı bulunan 167 ada 110 parsel sayılı 428.05 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü 427.91 metrekare, ... adına tapuda kayıtlı bulunan 167 ada 111 parsel sayılı 695.18 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü 727.82 metrekare, ... adına tapuda kayıtlı bulunan 167 ada 112 parsel sayılı 601.80 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü 637.55 metrekare olarak düzeltilmiştir. Davacı ..., düzeltme işlemi ile kendisine ait 167 ada 47 sayılı parselde yaklaşık 50 metrekare eksilme meydana geldiği, bu eksikliğin komşu davalı parsellere eklendiğinden yapılan düzeltme işleminin hatalı olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve Gülnar Kadastro Müdürlüğü'nün 15.04.2009 tarihli düzeltme işleminin iptali ile fen bilirkişilerin 13.05.2010 tarihli rapor ve eki krokide belirttiği gibi 167 ada 47 sayılı parselin 844.60 metrekare, 110 parselin 427.91 metrekare, 111 sayılı parselin 727.82 metrekare, 112 sayılı parselin 637.55 metrekare yüzölçümü ile ekli krokide mavi ve yeşil renkli kalemle belirlenen sınırlara itibar edilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca düzeltilmesine, fen bilirkişilerin ekli krokisinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kararın gerekçe bölümünde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesine göre yapılan düzeltme ile mülkiyet değişikliği yapılması mümkün bulunmadığı belirtilerek Kadastro Müdürlüğünce yapılan düzeltme işlemi ile de dava konusu taşınmazların mülkiyetinde değişikliğe yol açılmış olması nedeniyle düzeltme işleminin iptaline karar verilmesi gerektiği kabul edilmiş; kararın hüküm fıkrasında ise hem Gülnar Kadastro Müdürlüğü'nün 15.04.2009 tarihli düzeltme işleminin iptaline hem de Kadastro Müdürlüğü'nün düzeltme kararındaki gibi 167 ada 47 sayılı parselin 844.60 metrekare, 110 parselin 427.91 metrekare, 111 sayılı parselin 727.82 metrekare, 112 sayılı parselin 637.55 metrekare yüzölçümü ile ekli krokide mavi ve yeşil renkli kalemle belirlenen sınırlara itibar ./...

2013/2568-4547 SH:2

2013/2568-4547 SH:2

edilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilmiştir. Oysa mahkemenin gerekçesine göre sadece düzeltmeye ilişkin kararın iptali ile yetinilmesi gerekirken hem düzeltme kararının iptal edilmesi hemde düzeltme kararı gibi taşınmazların sınırları ve yüzölçümleri değiştirilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığı gibi kendi içinde çelişkili şekilde de hüküm fıkrası oluşturulmuş olması isabetsiz olup, kararların farklı ve çelişkili olmasının mahkemelere olan güveni zedeleyeceği kuşkusuzdur. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/12961, Karar No: 2024/5690, Tarih: 05.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/12961 E.  ,  2024/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/241 E., 2023/404 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2013 tarihli kararıyla sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-b, 103/3 ve 62.maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2016/6436 Esas, 2020/616 Karar sayılı kararıyla sair yönleri incelenmeyen hükmün "...Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Edirne Devlet Hastanesinin 16.07.2013 günlü 115676 sayılı ilaç kullanım raporunda bipolar duygulanım bozukluğu olduğunun belirtilmesi ve sanık hakkında Kırklareli Milli Eğitim Müdürlüğünce yapılan idari soruşturma dosyasında Nilay isimli öğrencinin 23.05.2011 günlü muhakkikte alınan ifadesinde, okul müdürünün kendisine “...o zaten hasta anti depresan ilaç alıyor.” dediği hususu nazara alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle müsnet suçla ilgili olarak fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiile ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine Vize Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2021 tarihli kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-b, 103/3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/28917 Esas, 2022/3499 Karar sayılı kararıyla sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün "...Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü mağdureye yönelik fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki düzenlemeye göre hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Vize Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103/1, 2. cümlesi, 103/3. ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, hatalı ve eksik değerlendirme ile karar verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın en üst hadden ve takdiri indirim uygulanmadan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Vize Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden vaki temyiz isteklerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8529, Karar No: 2018/3630, Tarih: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8529 E.  ,  2018/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İcra emrinin 04/03/2014 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline yapılan icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri de getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15490, Karar No: 2016/14781, Tarih: 30.11.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/15490 E.  ,  2016/14781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen, mahkemede davaya katılmak istediğini belirten müşteki sanık ...'nun, davaya katılması hususunda bir karar verilmemiş ise de, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki sanık ...'nun katılan olarak kamu davasının kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Soruşturma evresinde alınan ifadesinde, müşteki sanık ... ....'nun, müşteki sanık ...'’ya yönelik “dışarıya çık yoksa seni öldüreceğim sana iki dakika mühlet veriyorum çık git evimden.” şeklinde sözler söylediğini belirten ve müşteki sanık ... ...'nun “mutfaktan eline ekmek bıçağı aldı elinde bıçağı gördüm” diyen ...'nin, mahkemedeki anlatımında önceki ifadesiyle çelişir biçimde tehdit içerikli sözlerden bahsetmeyişi ve tehdit olayına ilişkin “bir şey görmediğini” beyan etmesi karşısında, adı geçen tanığın anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4375, Karar No: 2017/10854, Tarih: 03.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4375 E.  ,  2017/10854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki konut ihtiyacı nedeni ile tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı ... aleyhine açtığı asıl dava dilekçesinde, davalının iki yıldır kiracısı olduğunu, sözleşme bitmeden davalıya ihtar tebliğ edilmesine rağmen sözleşme sonunda kiralananın tahliye edilmediğini belirterek, mesken ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, diğer kiracı ... hakkında açtığı birleşen dava dosyasındaki dilekçesi ile davalının sehven asıl davada davalı olarak gösterilmediğini belirterek davaların birleştirilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili, davacının sözleşmede taraf olmadığını ve davacının ihtiyacının samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davada davacı kızının nişan ve evlilik nedeniyle konut ihtiyacı iddiasına dayanmış ve delil olarak tanıklarını dinletmiş olmakla ihtiyacının gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlandığı gerekçesi ile davacının davasının kabulü ile davalıların dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacının temyiz itirazlarına ilişkin yapılan incelemede;

Davaya konu olan olayda; davacı maliki bulunduğu kiralanana kendi ihtiyacı olduğunu belirterek tahliye talebinde bulunmuş olmasına rağmen, mahkemece davacının kızının nişan ve evlilik nedeniyle konut ihtiyacı olduğu belirtilerek talebinin kabulüne karar verilmesi, ayrıca birleşen davada yargılama masrafının hüküm altına alınmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7.maddesi gereğidir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkeme ilamının gerekçe kısmında yer alan "... davacı kızının nişan ve evlilik nedeniyle..." ifadesi çıkartılarak yerine "...davacının konut ihtiyacı nedeniyle.." ifadesinin yazılması, ayrıca hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan " ... yargılama giderleri olan toplam 700,95.-TL nin ...." ifadesi çıkartılarak yerine "....yargılama gideri olan toplam 1.149.65 ( 700,95+ 448,70).-TL nin...." ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.