muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18924, Karar No: 2024/10269, Tarih: 28.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18924 E.  ,  2024/10269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/67 E., 2016/127 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Dosyada sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, mağdurenin beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, olay günü ve saatinde iş yerinde bulunan ve tanık olarak dinlenen müşteri ile dükkan çalışanlarının beyanlarında sanığın mağdure ile ilgilenmediğinin anlaşıldığına, ayrıca mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair rapor verilmiş olsa da olaydan sonra sosyal medya hesabında paylaştığı fotolardan mağdurenin sosyal ilişkilerinin iyi olup ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı olmadığının anlaşıldığına, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Alınan raporlarda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu bildirilmesine rağmen Mahkemesince sanık hakkında alt sınırdan ceza verilip gerekçesiz olarak artırım yapmadığına, bunun hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosyada mevcut Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Erişkin Adli Tıp Kurulunun 11.12.2015 tarihli ve usule uygun olan raporuna göre mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğu tespit edildiğinden anılan rapor dikkate alınmak suretiyle suç tarihinde sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103. maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki hüküm de dikkate alınarak, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların karşılaştırılarak belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/846, Karar No: 2014/905, Tarih: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/846 E.  ,  2014/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Talep, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69. maddesi uyarınca davaya katılan feri müdahil tarafından temyizine ilişkindir.

Müdahilin yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvuru hakkı da, yalnız davanın taraflarına aittir. Müdahil, yanında davaya katıldığı tarafla birlikte kararı kanun yoluna götürebilir. Yalnız başına kanun yoluna başvurma yetkisi yoktur. Ancak, kanuna aykırı olarak kendisi hakkında hüküm verilmişse, sadece hükmün kendisine ilişkin bölümünü tek başına temyiz edebilir. Dosya içeriğine göre, kararı temyiz eden müdahilin, yanında davaya katıldığı davalı kararı temyiz etmemiştir, müdahil hakkında verilen bir hükümde bulunmamaktadır. Bu sebeple kararı tek başına temyiz hakkı bulunmayan müdahilin temyiz isteminin REDDİNE, 27.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19005, Karar No: 2018/5562, Tarih: 27.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/19005 E.  ,  2018/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27/03/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Köyü 101 ada 85 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına ise kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer biçilmesinde de yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak; 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4365, Karar No: 2015/6069, Tarih: 30.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/4365 E.  ,  2015/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Manavgat 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :13.05.2015

Numarası :2014/375-2015/145

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 33.699,22 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı yüklenici şirket, davalı iş sahibi S.. U..'a ait Antalya ili M.. ilçesi S.. beldesi ada no ... parsel no .'de kayıtlı taşınmaza inşaat yapım işini üstlenmiş, yanlar arasında 20.08.2010 tarihli sözleşme düzenlenmiş işin bedeli birim fiyatlarla 115.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır.

Davacı yüklenici işe başlamış edimini önemli oranda ifa etmiştir.

Yanlar arasındaki temel uyuşmazlık davacı yüklenici şirketin ne kadar iş yaptığı kaç TL bedele hak kazandığı, yapılan ödemeler de düşüldükten sonra kaç TL alacağının kaldığı noktasında toplanmaktadır.

Yerel mahkemede yapılan yargılama sürecinde sözleşme, inşaata ilişkin projeler, yapı ruhsatı, Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/128 D. iş tespit dosyası getirilmiş, tarafların göstermiş oldukları kanıtlar da toplandıktan sonra yerinde 09.11.2012 günü keşif yapılarak uygulama teknik bilirkişilerce sağlanmış, mahkemece tarafların götürü usulde 115.000,00 + KDV = 135.692,22 TL bedelle anlaştıkları bu miktardan çekişmesiz olan 101.000,00 TL ödeme miktarı ile 1.000,78 TL gizli ayıp bedeli düşüldüğünde geriye 33.699,22 TL kaldığı davalı iş sahibinin bu miktarda borcunun bulunduğu gerekçesiyle 14.02.2013 günü davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı yanın temyizi üzerine karar Dairemizin 06.05.2014 tarih 2013/3942 Esas 2014/3120 Karar sayılı ilâmı ile bozulmuştur. Bozma ilâmında taraflar arasında imzalanan 20.08.2010 tarihli sözleşme ile davacı yüklenicinin davalı iş sabihine ait arsa üzerinde inşaat yapımını üstlendiği sözleşmede 12 bent halinde yapılacak işlerin nevi, metrajları, birim fiyatları,

ayrı ayrı her kalem iş ve toplam imalâtın belirlendiği ve bedelin KDV hariç 115.000,00 TL olduğunun kararlaştırıldığı bu durumda sözleşmenin birim fiyatları, içerdiği birim fiyatlı sözleşmelerde hakedilen imalât bedelinin eksik ve kusurlar da düşülmek suretiyle gerçekleştirilen imalâtın sözleşmedeki nev'i ve birim fiyatlara göre hesaplanması buna KDV de eklenmek suretiyle elde edilecek miktardan yapılan ödemeler de düşülerek varsa kalan miktara hükmedilmesi ifade edilmiştir.

Yerel mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında yerinde tekrar keşif yapılarak teknik bilirkişiden rapor ve ek rapor alınmıştır. Düzenlenen rapor ve ek rapordan yüklenicinin sözleşme birim fiyatlarına göre 17.010,83 TL dava tarihi itibariyle 34.700,00 TL keşif tarihi itibariyle 40.929,19 TL alacağının olduğu hesaplanmış, mahkemece kazanılmış haklar da gözetilerek dava tarihi itibariyle yapılan hesaba itibar edilerek 33.699,22 TL'ye hükmedilmiştir. Hükme dayanak alınan karar gerekçesi usul yasaya uygun görülmemiştir. Şöyle ki; usule ait kazanılmış hak müessesesi usul yasasının dayanağı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemenin Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulû kazanılmış hak doğar. Mahkeme hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararına göre karar vermek zorundadır (İBK.04.02.1959 gün 13/5 ve 09.05.1960 tarih 21/9 s.).

Dava konusu somut olayda mahkemece Yargıtay bozma kararına uyulduğu halde bozma kararı gereği yerine getirilmemiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararından sonra yerinde yapılan keşif sonucunda teknik bilirkişiden alınan rapor ve ek raporda sözleşme birim fiyatlarına göre işin bedeli 118.010,83 TL belirlenmiş olup, 101.000,00 TL ödeme miktarı mahsup edildiğinde davacı yüklenici alacağı 17.010,83 TL olarak hesaplanmıştır. Anılan bu ek rapor içeriği hesap şekli ve dosya kapsamına uyarlık arzetmesi açısından usul yasaya uygun olup Yargıtay denetimine elverişlidir, hükme esas kabul edilerek saptanan bu bedele hükmetmekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetli olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararı temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23758, Karar No: 2013/19123, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23758 E.  ,  2013/19123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 06.05.2005 tarihinde eşi diğer sanık ... Aydindan muvazzalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, sanıkların SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/529, Karar No: 2019/7492, Tarih: 25.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/529 E.  ,  2019/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/11/2016 tarih ve 2014/197 E- 2016/842 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 22/11/2018 tarih ve 2018/261 E- 2018/1449 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı taraf ile müvekkili firma arasında, davalının unvanı Tekfen Bank olduğu dönemde 02/10/2007 tarihli ve 10.000,- TL bedelli, 25/10/2007 tarihli ve 1.500.000 USD bedelli, Euro Bank Tekfen olduğu dönemde 30/04/2008 tarihli 20.000,-TL bedelli, 22/07/2008 tarihli 150.000,-TL bedelli, 29/06/2009 tarih ve 10.000 USD bedelli genel kredi sözleşmeleri ve muhtelif dövize endeksli spot kredi sözleşmeleri imzalanarak kredilerin kısım kısım kullanıldığını, davalı tarafın muhtelif tarihlerde ve toplam kullanılan 180.000-TL ve 1.510.000 USD bedelli kredilerin geri ödenmesi esnasında, gerek fazla faiz işletmek ve temerrüt faizlerini yanlış hesaplama, kur hesaplarını yanlış yapma, USD olarak yatırılan ödemelerin TL’ye sonrada USD ye çevrilmesi suretiyle komisyon alma, hesapta bulunan nakit parayı yedinde tutarak kredili mevduat hesabından para çekmek ve yüksek oranlı faizler işletmek suretiyle ve kalan anapara ve faiz alacaklarını yanlış hesaplayarak müvekkilini zarara uğrattığını, bu nedenle müvekkilinin davalı tarafa fazla ödemeler yapmak zorunda kaldığını, söz konusu kredilerin teminatı olarak verilen ipoteği borç tam olarak bitmeden fek etmeyerek ipoteğin varlığını haksız ve mesnetsiz ödemenin yapılması için koz olarak kullandığını, müvekkilinin hesabının kapatılması aşamasında müvekkilinden fazladan 21.751,11 USD para tahsil edilerek daha sonra bunun iade edildiğini, bu hususun davalının basiretli tacir gibi davranmadığının açık göstergesi olduğunu, davalının sistemsel hatalar var şeklindeki bahane ile müvekkilinden farklı farklı meblağlar talep ettiğini, davalı tarafın müvekkilinin yaptığı ödemeleri düşürerek ve kur farkından yararlanarak müvekkilini zarara uğrattığını, bu hususların taraflar arasındaki mail yazışmalarında belli olduğunu, davalı tarafın sabah 08:36’da kredi taksit tutarını öğrenmek isteyen, ödeme yapacağını bildiren müvekkiline akşam 16:00 itibariyle dönerek ve bu ödemeyi sonraki güne sarkıtmak suretiyle yüksek oranda faiz tahsilatı yaptığını, davalı tarafın gerek taraflar arasındaki sözleşmeye gerek piyasa rayiçlerine aykırı şekilde döviz kredisine sürekli %12 gibi yüksek oranlı faiz uyguladığını, sabit ödemeli krediyi müvekkili davacının onayı olmaksızın rotatif krediye çevirmesi ve yine fazla alınan 70.000 USD’nin sonraki ödemelere mahsubu suretiyle zarara uğrattığını, davalının buna benzer haksız işlemleri ve basiretli bir tacir gibi hareket etmemesi ve yanlış hesaplara dayalı işlemler yapmasını gösteren e-mail dökümlerini sunduklarını, bu şekilde haksız mesnetsiz ve kötü niyetli şekilde tahsil edilen fazla para ve masrafların belirlenmesi suretiyle şimdilik 1.000 TL’nin temerrüt tarihi olan 29/04/2014 tarihinden itibaren işletilecek ticari temerrüt faizi ile birlikte müvekkili davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiştir.