muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8889, Karar No: 2022/12035, Tarih: 06.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8889 E.  ,  2022/12035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esasdan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı 01.01.2001-14.10.2015 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etti.

II-CEVAP

Davalı apartman yönetimi vekili; apartmanın ısınmasının 2000 yılına kadar merkezi sistem kömür ile sağlandığını, bu sistemin çalıştırılması için, ... ... isminde bir kişi ile iş sözleşmesi yapıldığını, o tarihe kadar ısınma işlerinin bu kişi tarafından yapıldığını apartmanda bulunan ve sığınak/depo olan ortak alan bu kişi tarafından kullanıldığını, 2000 yılında merkezi doğalgaz ısıtma sistemine geçildiğini, bu sebeple bu hizmetler için yeni bir kişi ile anlaşılmasına gerek kalmadığını, sığınak/depo olan ortak alanın boş kaldığını, davacının 2001 yılına kadar, söz konusu apartmanın karşısındaki apartmanda ikamet ettiğini, 2001 yılında, yaşadıkları evin ısınma sorunu olduğunu belirterek, sığınak/depo olan ortak alana taşınma talebinde bulunduğunu, apartman yönetiminin ortak alana taşınmasına vicdanen izin verdiğini, 14 yıl boyunca davacının ikamet ettiği sığınak/deponun elektrik, ısınma ve su giderlerinin de apartman tarafından karşılandığını, davacıdan hiçbir karşılık talep edilmediğini, bu sığınak/depo olan ortak alanın kullanımı için davacıdan herhangi bir ücret alınmadığı gibi, hiçbir hizmet de gördürülmediğini davacının inşaat işlerinde çalışarak geçimin temin ettiğini, 14 yıl boyunca hiçbir karşılık vermeden kullandığı bu ortak alanı, yaptığı bu inşaat işleri karşılığı hak ediş olarak kendi adına tescil edilen daireye taşınmak suretiyle, 2015 yılında kendi isteği ile tahliye ettiğini, üzerine kayıtlı olan ... ... ticari aracını da bu inşaat işlerinde kullandığını belirtmek suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Feri Müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

MAHKEME KARARLARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davanın kısmen kabulüne, davacının 23/10/2001-14/10/2015 tarihleri arasında haftada 6 gün günde 1 saat çöp toplama ve haftada 1 gün 2 saat apartman temizliği olmak üzere ayda 4 gün prime esas alt kazanç üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Feri Müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

MAHKEME KARARLARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davanın kısmen kabulüne, davacının 23/10/2001-14/10/2015 tarihleri arasında haftada 6 gün günde 1 saat çöp toplama ve haftada 1 gün 2 saat apartman temizliği olmak üzere ayda 4 gün prime esas alt kazanç üzerinden çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esasdan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı, kendisinin ayda sadece dört gün çalıştığının tespitine karar verilmesinin yerinde olmadığı, davalı apartman yönetimi, tanıkların davacının çalışmadığı yönünde beyanda bulundukları, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, fer'i müdahil kurum vekili yeterli araştırma yapılmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiği yönlerinden kararın bozulması talebinde bulunmuşlardır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesidir. 506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki davada; davacı davalı apartman yönetimi nezdinde kapıcı olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davacının 23.10.2001-14.10.2015 tarihleri arasında ayda dört gün çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı gibi; ayda dört gün çalıştığına yönelik kanaatte eksik araştırma kapsamında isabetli bulunmamıştır.

Eldeki davada; davacı davalı apartman yönetimi nezdinde kapıcı olarak çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davacının 23.10.2001-14.10.2015 tarihleri arasında ayda dört gün çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı gibi; ayda dört gün çalıştığına yönelik kanaatte eksik araştırma kapsamında isabetli bulunmamıştır.

Somut olayda; apartman yönetimine ait karar ve işletme defterlerinin incelenmesinden davacının kapıcı olarak çalışmasına ilişkin bir karar veya davacıya ödeme yapıldığına dair bir kaydın bulunmadığı görülmektedir. Diğer yandan 05.01.2002 tarihli apartman karar defterinde merkezi sistemden kombiye geçilmesi için görüşme yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı 06.03.2014 tarihinde arabada yapılan hırsızlık olayı nedeniyle beyan verdiği tutanakta serbest inşaat işleriyle iştigal ettiğini belirtmiştir. Mahkemece, çevrede kapıcılık işi yapmakta olan komşu iş yeri tanıkları ile market gibi iş yeri sahibi veya çalışanlarından, davalı apartmanda ve çevrede ihtilaf konusu dönemde ikamet etmekte olan kişilerden re'sen tanık tespiti yapılarak davacının çalışması ile ilgili beyanları alınmalı, dinlenen tanıkların ikamet ve çalışma kayıtları celp edilerek beyanları denetlenmeli, beyanlar arasında çelişki olması halinde çelişkiler giderilmeli, apartmanın kaç daireli olduğu bu şekilde apartmanda kapıcılık kapsamında yapılan işler tespit edilmeli, apartmanın ısınma şekli ve hangi tarihte bireysel ısınmaya geçildiği araştırılarak belirlenmeli, davacı ve eşinin hizmet cetveli celp edilerek ihtilaf konusu dönemde başka iş yerlerinde çalışmasının olup olmadığı veya farklı statüde sigortalılık kaydının olup olmadığı irdelenmeli, davacının ikamet kayıtları celp edilmeli, elde edilecek deliller kapsamında davacının çalışmasının olup olmadığı, kapsamı ve süresi değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5568, Karar No: 2024/4734, Tarih: 22.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5568 E.  ,  2024/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2755 E., 2023/1830 K.

DAVA TARİHİ : 09.07.2020

KARAR : İstinaf başvuru dilekçesinin reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/178 E., 2023/339 K.

Taraflar arasındaki mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin paydaş olduğu taşınmazı davalının haksız olarak işgal ettiğini, ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, men'i müdahale talebi yönünden davanın kabulüne; ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince davalı vekiline istinaf karar harcının tamamlatılması konusunda 11.07.2023 tarihinde tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; ilk derece mahkemesince harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun düzenlenmediğini belirterek kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 04.10.2023 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin ek karara karşı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; eksik inceleme ile karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesince harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun olmadığını belirterek istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; eksik inceleme ile karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesince harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun olmadığını belirterek istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, davalının ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı HMK'nın 344 üncü maddesinde; "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır" hükmü mevcuttur.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5371, Karar No: 2012/6792, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5371 E.  ,  2012/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 8981 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 11.12.2009 ve 7770 ada 24 parsel sayılı taşınmazın da 06.11.2009 tarihli satışlarına ait tapu kayıtları ile akit tablolarının bir suretinin tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 8981 ada 5 parsel ve 7770 ada 24 parsel sayılı taşınmazların sırasıyla 11.12.2009 ve 06.11.2009 satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 8981 ada 5 parsel sayılı taşınmazın dosya içinde bulunan ... Belediye Başkanlığı'nın 06.02.2012 tarihli yazısında 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin 192 TL olarak bildirildiği, dairenin 2012/5371 esas (aynı mahkemenin 2011/361) sayılı dosyasında da aynı emsale ait ... Belediye Başkanlığı'nın 10.02.2012 tarihli yazısında ise 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin 72 TL olarak bildirildiği, böylece aynı parselle ilgili 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin farklı dosyalarda farklı bildirilerek çelişki oluştuğu anlaşılmakla bu çelişkinin neden ileri geldiği ilgili belediye başkanlığından sorularak 8981 ada 5 parsel ve dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 7770 ada 24 parsel sayılı taşınmazın 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin dosyaya getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6275, Karar No: 2014/228, Tarih: 27.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6275 E.  ,  2014/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 81/1, 35/2, 62/1, 53/1, 58/6-7, 63 maddeleri uyarınca 10 sene hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik bulunduğuna, temel cezanın alt sınıra yakın belirlenmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8416, Karar No: 2016/14978, Tarih: 28.09.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/8416 E.  ,  2016/14978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 28/09/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5242, Karar No: 2009/11790, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5242 E.  ,  2009/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali ve takibin devamı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; kat irtifaklı anataşınmazın 1 ve 13 nolu bağımsız bölümlerinin 2006-2007, 2007-2008 kış mevsimine ait ortak gider aidatını (yakıt giderini) ödememesi nedeniyle davalı aleyhine yürütülen icra takibine itiraz ettiğini ve bunun sonucu takibin durduğunu, davalının haksız itirazının iptalini ve takibin devamını istemiş, mahkemece davanın kabulüne, takibin devamına karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 20. maddesine göre; kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça anataşınmazın ortak giderlerine (yakıt vs.) ve bu giderler için toplanacak avansa kendi arsa payları oranında katılmakla yükümlüdür. Aynı Yasanın 22. maddesinde de kat malikinin 20. madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlarında müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları öngörülmüştür.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davalı ...'in davaya konu edilen alacakla ilgili dönemde kat maliki olmadığı, 1 nolu bağımsız bölümün malikinin 08.06.2006 gününden beri oğlu ...'in, 13 nolu bağımsız bölümün malikinin ise 27.04.2006 tarihinden itibaren ... olduğu, kat irtifaklı anataşınmazdaki 1 ve 13 nolu bağımsız bölümlerde davalının kira akdine oturma hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı surette yararlanan bir kimse olduğuna dair herhangi bir belge ve kanıt bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı gibi kat irtifaklı veya mülkiyetli bir bağımsız bölümün ortak gider ve aidat borcundan kural olarak malik sorumludur. Yasanın 22. maddesindeki koşulların varlığı halinde bu maddede sayılan ve bağımsız bölümü kullanan kişilerin ancak malikle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olmaları söz konusudur. Bağımsız bölüm malikleri davada taraf olmadıklarına göre mahkemece davalının, 1 nolu bağımsız bölümü oğlu dava dışı ...'e devretmeden önce 2006 yılında ödemesi gereken, yakıt borcu bulunup bulunmadığı, bağımsız bölümün mülkiyetini devrettikten sonraki dönemde 634 sayılı Yasanın 22. maddesine göre bağımsız bölümünden faydalanıp faydalanmadığı saptanarak toplanacak deliller doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16954, Karar No: 2013/15243, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16954 E.  ,  2013/15243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.