muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5566, Karar No: 2024/7148, Tarih: 18.04.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince 20.10.2022 tarihli kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılama neticesinde bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 23.02.2023 tarihli kararı ile; taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece davacının 01.01.2019-31.12.2020 tarihli toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarının mevcut olup olmadığı araştırılmaksızın bozma gereği yerine getirilmeden fark ikramiye alacağının hesaplanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılama neticesinde bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Öz Sağlık-İş Sendikasının tarafı olduğu 01.01.2019- 31.12.2020 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi itibarıyla davacıya ikramiye ödemesinin yapılması gerektiğini, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacıya toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ödeme yapıldığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını, hem bireysel iş sözleşmesi hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ücret taleplerinin menfaat çatışması dolayısıyla hukuka aykırı olması sebebiyle işçi yararına olan kısmın uygulanması gerektiğini, her ikisinin de uygulanmasının hatalı olduğunu savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı hukukça imkân bulunmadığı ve özellikle 01.01.2021 tarihi ile arabuluculuk son tutanak tarihi arasındaki 08.09.2021 tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ödendiği anlaşılan bir kısım fark ödemelerin mahsubu hususunun infaz sırasında dikkate alınmasının mümkün olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1991, Karar No: 2021/2238, Tarih: 10.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1991 E.  ,  2021/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.02.2020 tarih ve 2019/326-2020/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış bir fotoğraf sanatçısı olduğunu, beş ay süre ile çalışarak güzel sanat eseri niteliğinde ve içeriğinde Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin bulunduğu fotoğrafları vücuda getirdiğini, davalının müvekkilinin izni olmaksızın, adını da göstermeksizin anılan fotoğrafları kullandığını, bazı kullanımlarda müvekkili adına yer verdiğini, buna karşın büyük bir kısmında ise eser sahibi olarak müvekkilinin adını göstermediğini, müvekkilinin eserde adın belirtilmesi manevi hakkı ile eserin çoğaltılması ve umuma iletimine izin verme biçimindeki mali haklarına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, 197 adet fotoğrafın izinsiz kullanılması nedeniyle toplam 147.750,00 TL manevi tazminatın ve müvekkiline ait isimsiz 197 adet ile isimli kullanılan 13 adet olmak üzere toplam 210 fotoğraf için FSEK'in 68. maddesi uyarınca fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL telif tazminatının, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının isteminin zamanaşımına uğradığını, talebin reddinin gerektiğini, müvekkilinin davacıya ait fotoğrafları izinsiz kullanmadığını, fotoğrafların Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin izni ve imkan sağlamasıyla davacı tarafından çekildiğini, cd-dvd formatında bizzat davacı tarafından Türkiye Büyük Millet Meclisi yayınlarında kullanılması isteğiyle müvekkili kurum çalışanlarına teslim edildiğini, herhangi bir ücret de istenmediğini, 2007 yılından bu yana ses çıkarmayıp şimdi dava açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, eylemin 2007 yılında başlayıp 2014 Mayıs ayında sona eren tek bir eylem olarak kabulünün gerektiği zira davacının dava konusu fotoğrafları davalıya aynı düşünceden hareketle ancak muhtelif tarihlerde ve davalı kuruma ait muhtelif yayın organlarında kullanılması ve yayınlanması için verdiği, bununla birlikte davalı kurumun bu eserleri ancak davacı eser sahibinin adını belirterek ve ondan izin alarak umuma arz etmesi gerekirken bu izni almaksızın yayım ve yayın konusu yapması şeklinde gerçekleşen eyleminin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu durumda eser sayısı, yayım ve yayımlanma şekil, miktar ve boyutu da dikkate alınarak eylemin sona erdiği tarih esas alınarak, tek bir manevi tazminata ve bu tarihten itibarın faize hükmolunması gerektiği gerekçesi ile davalının davacıya ait 197 adet fotoğrafı eser sahibi davacının ismine yer vermeksizin fiziki ve elektronik ortamlarda kamuya sunmasının manevi haklara tecavüz oluşturduğu anlaşıldığından, 46.950,00.-TL manevi tazminatın 14.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, 5846 sayılı FSEK kapsamında eser mahiyetinde bulunan fotoğrafların eser sahibinin ismi belirtilmeksizin kamuya arz edilmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece daha önce verilen karar, Dairemizin 20.12.2017 tarih 2016/5277 E. 2017/7443K. sayılı ilamı ile eylemin 2007 yılında başlayıp 2014 Mayıs ayında sona eren tek bir eylem olarak kabulü ile tecavüze konu eser sayısı, yayım ve yayımlanma şekil, miktar ve boyutu da dikkate alınarak, eylemin sona erdiği tarih esas alınarak, tek bir manevi tazminata hükmolunması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak Dairemizin bozma ilamının aksine, önceki kararda olduğu gibi eser sayısınca hesaplanan 46.950,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davaya konu fotoğrafların yayımlanma amacıyla davalıya verildiği gözetilerek fotoğrafların nitelik ve değerleri de nazara alınarak her bir eser için hesap yapılmaksızın makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken Mahkemece, eylemli direnme sonucu Dairemizce bozulan önceki hükümdeki hesaplama yönetimi benimsenmek suretiyle aynı manevi tazminat miktarına hükmedilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararının davalı yararına BOZULMASINA, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27943, Karar No: 2018/23847, Tarih: 20.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/27943 E.  ,  2018/23847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 28/05/2009 tarihinde davalı işyerinde motorsikletli kurye olarak çalışmaya başladığını, en son aylık net 1.680,00 TL aylık ücret aldığını, 31/07/2012 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak işten çıkartıldığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının kendisine ait motorsikleti ile çalışmak üzere kurye olarak işe alındığını, 01/08/2012 tarihinde hiçbir sebep bildirmeden işe gelmediğini, bunun üzerine 01/08/2012 - 02/08/2012 - 03/08/2012 tarihlerinde devamsızlık tutanakları düzenlendiğini, tutanakların 03/08/2012 tarihli ihtarname ile davacıya tebliğ edildiğini, davacıdan devamsızlık sebebini bildirmesinin istenildiğini, ancak işe devamsızlık sebebini açıklamayan davacının 07/08/2012 tarihli ihtarnameyi göndererek şirketi suçladığını, ihtarnameye rağmen işe devam etmeyen davacının 14/08/2012 tarihli ihtarname ile iş akdinin feshedildiğini, genel tatillerde çalışmayan davacının yıllık izinlerini de kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu, taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Yargılama aşamasında dinlenen tanıklardan iki davalı tanığı ve bir davacı tanığı, davalı işyerinde dini ve milli bayram günlerinde çalışılmadığını beyan etmişlerdir. Tanık delili dışında başkaca bir delil ileri sürmeyen davacının ispat edilemeyen ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32979, Karar No: 2021/4841, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/32979 E.  ,  2021/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın TCK'nın 158/1- f- son, 52/2.

maddeleri gereğince mahkumiyetine

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Keşidecisi katılan ... Ltd. Şti. olan, ... Bankası ... Şubesine ait, Antalya - 25/02/2013 keşide yer ve tarihli, 25.000TL bedelli, Meryemce Süt Ürünleri-... emrine yazılı, ... numaralı, keşideci şirket yetkilisi tarafından kaybolduğu söylenen suça konu çekin, suç tarihinde sahte keşideci imzası ile tanzim edilip tedavüle sürüldüğü, sanığın savunmalarında; suça konu çeki 0537 541 70 70 numaralı cep telefonunu kullanan ... isimli şahıstan yapmış olduğu alışveriş sonucunda alacağına mahsuben aldığını belirtmesine rağmen buna dair somut delil gösteremediği, söz konusu telefon numarasının hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... adına kayıtlı olduğu, ... isimli kişi ile ilgisinin bulunmadığı, bilirkişi incelemesi sonucuna göre, suça konu çekteki keşideci imzasının sanığın eli ürünü olmadığı ancak çekin arka yüzündeki 1. ciranta imza ve yazılarının sanığın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, sanığın 3. bir kişiye tanzim ettirdiği katılan şirkete ait kayıp çeki, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen Sait Işık'a yapmış olduğu oto alımı sırasında vermek suretiyle tedavüle sürdüğü, bu şekilde üzerine atılı banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın savunmasında; suça konu çeki ... isimli şahıstan yapmış olduğu peynir ticareti nedeniyle aldığını, otomobil alarak suça konu çeki verdiği Sait Işık isimli şahsın zararını karşıladığını beyan etmesi ve keşideci şirket yetkilisi tarafından suça konu çekle birlikte çalındığını iddia ettiği diğer 2 adet çekin, kayıp veya çalınma olayına ilişkin herhangi bir müracaatlarının bulunup bulunmadığının dosya kapsamında tespit edilmemiş olması, soruşturma aşamasında şüpheli olarak ifadesi alınan ...’in; sanığın ifadesinde geçen telefon hattını kendisinin kullanmadığını ve işyeri sahibi olan ...’na kendisinin adına telefon hattı aldıklarını, bu telefonu da ...’nun kullandığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1- Suça konu çekte keşideci olarak görünen ... Tic. Paz. Ltd. Şti. yetkilisinin, ... nolu suça konu çek yanında, çalındığı belirtilen ... ve ... nolu çekler hakkında nasıl bir işlem yapıldığı sorulup, o çeklere ilişkin varsa dava dosyalarından çek örnekleri istenip, evrak içerisine konulması,

1- Suça konu çekte keşideci olarak görünen ... Tic. Paz. Ltd. Şti. yetkilisinin, ... nolu suça konu çek yanında, çalındığı belirtilen ... ve ... nolu çekler hakkında nasıl bir işlem yapıldığı sorulup, o çeklere ilişkin varsa dava dosyalarından çek örnekleri istenip, evrak içerisine konulması,

2- Sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan 21.01.2014 tarihli beyanında geçen, ... nolu telefonun adına kayıtlı olduğu ... ile ...'yi işyerinde çalıştıran ve sanığın, peynir ticareti nedeniyle suça konu çeki kendisinden aldığını beyan ettiği ...’nun dinlenmesi, sanıkla aralarındaki ticari ilişki ve suça konu çekle alakalı irtibatlarına dair beyanlarının alınması,

3- Sanığın otomobil ticareti nedeniyle suça konu çeki verdiği Sait Işık’ın dinlenip, zararının sanık tarafından tazmin edilip edilmediğine ilişkin beyanının tespiti ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

a- Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde takdiri indirim nedenleri olarak açıklanan "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın fail üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar irdelenip tartışılmadan, anılan maddenin uygulanmaması,

b- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 3 yıl hapis cezasına hükmolunduğu halde, hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,

c- Sanığa hükmedilen adli para cezasına ilişkin TCK’nın 52/4 maddesi uyarınca olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 22.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5699, Karar No: 2020/1688, Tarih: 26.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/5699 E.  ,  2020/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; mandıra işletmecisi olduğunu, ... Belediyesi ile aralarında atık su aboneliği olduğunu, ... Belediyesi Su ve Kanalizasyon Müdürlüğü'nün davalı ... bünyesine alındığını, iş yerinin Ege Bölgesi Sanayi Odası'na kayıtlı olması nedeniyle abone grubunun sanayi iş yeri olarak kabul edilmesi ve atık suyun m3 birim fiyatının 0.50 USD + KDV olarak belirlenmesi gerekirken abone grubunun konut dışı atık su olarak belirlenip Ağustos 2014 dönemine ait faturanın m3 birim fiyatının 5.52 TL üzerinden hesaplandığını ileri sürerek iş yerinin sanayi iş yeri olarak tespiti ile davalıya 18.229,75 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacının abone dosyasında yer alan bilgilere dayanılarak abone grubunun belirlendiğini, yapılan hesaplamanın Tarifeler Yönetmeliği'ne uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı ...-... Mandıra Süt Fabrikası'nın davalı ... tarafından 11737691 (eski abone no:34195) abone no ile ilgili Ağustos 2014 faturasında kullanıldığı belirtilen 2689 m3 su nedeni ile tahakkuk ettirilen borç nedeni ile dava konusu edilen 18.229,75 TL borcun 3.557,54 TL'lik bedelini aşan 14.672,21 TL'lik kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Anılan kararın Dairemizin 21.06.2018 tarihli, 2016/20459 Esas ve 2018/6951 Karar sayılı ilamının "Davaya konu borca ilişkin dönemin aboneliğin davalı kuruma devredildiği tarihten sonrasına ait olduğu gözetilerek ... Tarifeler Yönetmeliği'ne göre hesaplama yapılması gerektiği, mahkeme ... Tarifeler Yönetmeliği'nden önce yürürlükte bulunan ... Belediyesi'nin 19.11.2012 tarihli toplantısında aldığı encümen kararına dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporuna istinaden karar verildiği, raporun bu hali ile hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli olmadığı, dosyanın yeni görevlendirilecek uzman bilirkişiler aracılığıyla ... Tarifeleri Yönetmenliği'nin ilgili hükümleri değerlendirilerek bir rapor alınması gerektiği" şeklinde belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra mali müşavir bilirkişiden alınan rapora dayanılarak davanın kabulüne, davacı ...-... Mandra Süt Fabrikasının davalı ... tarafından 11737691 (eski abone no:34195) abone no ile ilgili Ağustos 2014 faturasında kullanıldığı belirtilen 2689 m3 su nedeniyle tahakkuk ettirilen borçtan kaynaklı dava konusu edilen 18.229,75 TL borcun 1.277,36 TL'lik bedeli aşan taleple bağlı kalınarak 14.663,63 TL'lik kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, atık su bedelinden kaynaklı menfi tespit talebine ilişkindir.

Bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur.

Somut olayda mahkemece, her ne kadar bozmaya uyma kararı verilmiş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, davacının atık su aboneliğinin ... Belediyesi'nden ...'ya devredilmesi nedeniyle ... Belediyesi meclis kararının somut olayda uygulanmaması gerektiği açıktır. Bozma ilamımızda da açıkça ... Belediyesi meclis kararındaki esaslara göre hesaplama yapılmasının doğru olmadığı, konusunda uzman bilirkişiden alınacak rapor ile ... Tarifeler Yönetmeliği'nin ilgili hükümlerine göre davacının borçlu olduğu miktarın belirlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan raporda, davaya konu iş yerinde üretilen suyun ne kadarının buharlaşacağına dair konusunda uzman bilirkişiler tarafından düzenlenmiş rapor olmadığı belirtilerek ... meclis kararı uyarınca suyun %40'ının kirli olduğu kabul edilip bu miktar üzerinden hesaplama yapılmıştır. Rapor bozma ilamımıza uygun olmadığı gibi konusunda uzman olmayan bilirkişi tarafından hazırlanmıştır. Davalı tarafından rapora bu hususlar belirtilmek suretiyle itiraz edilmiş, mahkemece itirazlar karşılanmaksızın rapora itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece, uyuşmazlık konusu fatura dönemindeki tüketimin(2.689 m3), Sanayi Atık Su tarifesi uyarınca m3 bedeli olan 0.50 USD üzerinden hesaplanması için konusunda uzman bilirkişiden (makine mühendisi) rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.