muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8152, Karar No: 2022/20357, Tarih: 19.10.2022

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/02/2021 tarihli ve 2021/990 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/02/2021 tarihli ve 2021/990 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28042, Karar No: 2013/4129, Tarih: 04.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/28042 E.  ,  2013/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz istemi eski hale getirmeyi de içermekte olup, hükmün 10.03.2011 tarihli oturumda, hazır bulunan sanığın yüzüne karşı verildiği, sanığın temyiz süresi dolmadan 16.03.2011-30.03.2011 tarihlerini kapsar şekilde istirahatini gerektirir rapor aldığı ve 30.03.2010 günü mazeretini raporla tevsik ederek temyiz dilekçesi mah- kemeye ibraz edildiğinden, sanığın eski hale getirme isteği yerinde olmakla ve temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Olayın hemen sonrasında tanzim edilen, sanığın imzası bulunan yakalama muhafaza altına alma ve teslim tutanağında, suça konu tabancanın sanığın aracının ön konsol vites kutusunun önünde zula diye tabir edilen yerde bulunması ve sanığa sorul- duğunda ruhsatının olmadığını beyan etmesi diğer sanık ...'un araçta bulunmayıp daha sonradan emniyete gelerek suçu üstlendiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma dü- şüncesine iştirak edilmemiş; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan, yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının ve sanığın, suçun sabit olmadığına ve eksik araştırmaya yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30288, Karar No: 2016/1577, Tarih: 07.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30288 E.  ,  2016/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur arkadaşı olan tanık ... ile cadde üzerinde durduğu sırada sanığın yanlarına geldiği, tanığın yakındaki bir dükkana gittiğinde mağdurun cep telefonunu istediği ve vermemesi üzerine itekleyip yere düşürerek elindeki telefonu aldığının anlaşılması karşısında; mesajlara bakmak amacıyla cep telefonunu aldığına ilişkin hayatın olağan akışına uymayan ve mağdurun yargılama aşamasındaki sanığı suçtan kurtarmaya yönelik anlatımına itibar edilip delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1003, Karar No: 2009/2390, Tarih: 25.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1003 E.  ,  2009/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 15 parsel sayılı taşınmazdaki binanın bir bölümünü haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın, davalıların kullandıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davacı ile aralarında yapılan sözlü anlaşma uyarınca taşınmazı kullandıklarını, faydalı ve zaruri masrafları yaptıklarını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözlü anlaşma uyarınca taşınmazı davalıların faydalı ve zaruri masraflar yapmak suretiyle tasarruf ettikleri, fuzuli şagil olmadıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 15 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalıların, kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakları bulunmamakla beraber taşınmazdaki binanın bir bölümünü ikamet etmek suretiyle kullandıkları, taraflar arasında, taşınmazdaki yıkık, dökük vaziyetteki çekişme konusu bölümün oturulabilir hale getirilmesi karşılığı olarak buranın kullanımının davalılara bırakılmasının kararlaştırıldığı, davalıların, davacı ile kararlaştırdıkları şekilde çekişme konusu bölümü oturulabilir hale getirdikleri ve taşınmazda yaklaşık 6 yıldır ikamet ettikleri anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davalıların çekişme konusu taşınmaz bölümünü muvafakata dayalı olarak kullandıkları ve dava açılmış olmakla muvafakatın geri alındığı düşünülmelidir.

O halde, muvafakatın geri alınmasından sonra davalıların taşınmazı kullanmalarının haklı ve geçerli bir nedeninin bulunduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazı yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.2.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10933, Karar No: 2018/2629, Tarih: 12.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10933 E.  ,  2018/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyannameleri getirtilip beyanname içeriğine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususuyla delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1-Tebligat Kanunu'nun 10/2. ve 21/2. maddelerine aykırı olarak, sanığın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya anılan Kanun'un 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması sureti ile sanığın savunma hakkını kısıtlaması,

2-TCK'nın 51/2. maddesinin, İİK'nın 354. maddesinin tatbikinin gerektiği hallerde uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında verilen cezanın, şikayetçinin zararının aynen iadesi şartına bağlı olarak tahliyesine karar verilmesi,

3-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

4-Sanıkların ödemekle yükümlü olduğu yargılama gideri ve vekalet ücretinin karar yerinde açıkça belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafi ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1144, Karar No: 2024/4274, Tarih: 10.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1144 E.  ,  2024/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/1057 E., 2014/188 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul - Kısmen Ret

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapu kaydında düzeltim davasında yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., Tarsus Asliye Hukuk Mahkemesine sunmuş olduğu dava dilekçesinde; mirasbırakan annesi ...'ye ait Adana İli Karataş İlçesi Tabaklar Köyünde bulunan ve Mersin İli Tarsus İlçesi ... köyünde bulunan taşınmazlarda annesinin adının ... ve ... olarak yer aldığını, ... ve ...'nin aynı kişi olup tek pay verilmesi gerekirken iki ayrı kişi olarak ayrı ayrı pay verildiğini, her iki kişinin de annesi ... olduğunu ileri sürerek tapu kaydının düzeltilmesini talep etmiş; Tarsus 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/166 Esas, 2012/12 Karar sayılı kararıyla dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi üzerine, Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1057 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen yargılamada davacıya talebini açıklaması için verilen sürede davacı tarafından sunulan 28.02.2013 tarihli dilekçede; Mersin İli Tarsus İlçesi ... köyünde bulunan 73 ve 79 parsel sayılı taşınmazlardaki kayıtların düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazlara ilişkin tapulama tespit tutanağında ... olarak kaydedilen kişinin eşinin ..., ... olarak kaydedilen kişinin eşinin ... olduğu, mahalli bilirkişilerden yaşça durumu bilmeye en müsait ... 'in beyanında ... eşi ...'yi bilmediğini ancak ...'nin eşi olan ...'nin davacının annesi olduğunu ve ...'nin oğlu olan ... ile davacının ana bir kardeş olduklarını beyan ettiği, böylece ... ve ...'nin aynı kişi olmadığının, bununla birlikte tutanakta ... olarak kaydedilen kişinin davacının annesi ... olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabul kısmen reddi ile davacının ... Köyü 73 ve 79 parsel sayılı taşınmazlarda ... olarak yer alan kişinin İbrahim kızı ... olarak düzeltilmesine; ... Köyü 73 ve 79 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olan ... kaydının "İbrahim kızı ..." olarak düzeltilmesi ve ... ile ...'ye ait payların tek pay olarak birleştirilmesi taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verildiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; düzeltilmesi talep edilen taşınmazlarda ... ve ... olarak ayrı ayrı yer alan kişilerin davacının annesi ... olduğunu, davacının annesi ...'nin gerçekte adının ... olmasına rağmen küçük yaşta ölen kardeşi ...'nin kimliğinin ...'ye verildiğini, ... ile ...'nin aynı kişi olduğunu, mahalli bilirkişinin de ... eşi ... adlı kişiyi tanımadığını beyan ettiği bu nedenle taşınmazdaki tek pay sahibinin ... olan davacının annesi ... olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu kaydında isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1027 nci maddesi.

Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28 inci ve 72 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararı ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Temyiz eden davalı ... 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-2 nci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11285, Karar No: 2011/1023, Tarih: 02.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11285 E.  ,  2011/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacı adına tesciline ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin fiili taksime ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin paydaş olduğu 13,14 ve 18 parsel sayılı taşınmazların paydaşlarından Serap Kalem'in payını davalıya 05.01.2009 tarihinde toplam 10.200,00 TL bedelle sattığını, önalım hakkını kullanmak istediğini ileri sürerek davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tescilini istemiştir. Davalı vekili, yapılan satışların teminat karşılığı olduğunu, taşınmazın taraflarca paylaşıldığını,herkesin kendi yerini kullandığını bu nedenle önalım hakkının kullanılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken, bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış sebebiyle önalım hakkını kullanması T.M.K’nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralı ile bağdaşmaz.Kötü niyet iddiası 14.2.1951 gün ve 17 /1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi, mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi hallerde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen 13,14,18 parsel sayılı taşınmazların paydaşlarından Serap Kalem payını 05.01.2009 tarihinde toplam 10.200,00 TL bedelle davalıya satmıştır. Mahkemece, tapuda yapılan satış işleminin gerçekte satıcı paydaşın vekilinin alıcıya olan borcunun teminatı olarak yapılıp yapılmadığı üzerinde durulmuş, tanıklar davalının isteği üzerine bu yönde dinlenmiş ise de davalının fiili taksim savunması üzerinde durulmamıştır. Taşınmazın çok sayıda paydaşı olmasına karşın fiilen taksim edildiğinden sözedebilmek için her bir paydaşın fiilen kullandığı bir bölümün olması ya da taşınmazı kullanan paydaşların paylarına karşılık gelen bir alanı kullanmaları gerekmemektedir.Ortada hukuken geçerli olmasa bile bir eylemli bölüşme söz konusu olduğunda zamanında davalının satın aldığı yer üzerinde hak iddia etmeyen davacının önalım hakkını kullanması yukarda açıklandığı üzere Medeni Kanun’un 2. maddesi hükmü ile bağdaşmaz. Bu durumda mahkemece, gerektiğinde yerinde uygulamalı keşif yapılmak ve uzman bilirkişi raporu alınmak suretiyle tanık beyanlarından taşınmazın kullanımına yönelik hususlara ilişkin ayrıntılı bilgi ve görgüleri ile tapu kaydındaki tedavüller ve taşınmazın fiili kullanım biçimi de değerlendirilmek suretiyle davalının fiili taksim savunması üzerinde durularak oluşan sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.