muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11021, Karar No: 2016/840, Tarih: 01.02.2016

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerlerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden

...eya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir. Pozitif hukukumuzda, ilgilinin rızası ile arama yapılabileceğine veya hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin “Karar alınmadan yapılacak arama” başlıklı 8. maddesinde, bir arama emri ya da kararı aranmadan arama yapılabilecek hallerden “ilgilinin rızası” ibaresi Danıştay 10. Dairesinin 13.03.2007 tarih, 2005/6392 E., 2007/948 K. sayılı Kararı ile İPTAL edilmiştir. Pozitif hukukumuzda, ilgilinin rızası ile arama yapılabileceğine veya hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

2- CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CMK'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır. Bu durumda sanıklar suçu ikrar etse de da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından ikrar soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

3- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Bu amir hükümlere göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken,

gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılıktır (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g). Bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, mahkumiyete yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/14090, Karar No: 2014/943, Tarih: 10.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14090 E.  ,  2014/943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Danıştay 6. Dairesi'nin 21.05.003 tarih, 2002/1358 Esas, 2003/3218 sayılı iptal kararından sonra İdare tarafından belirlenmiş ve kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi olup olmadığının sorulması, var ise buna ilişkin belgelerin ilgili yerden getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/581, Karar No: 2011/4835, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/581 E.  ,  2011/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sürüklenen ...'nun yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.10.2006 gün ve 2006/350 Esas, 2006/356 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur çocuğun beyanının alınması sırasında psikolog, psikiyatrist, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurulmaması nedeniyle CMK.nun 236/3. maddesine aykırı davranılması,

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.05.2011 tarih, 2011/5-56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında da ayrıntısı açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Ana Bilim Dalı Başkanlığının raporuna dayanılarak, 30.06.2006 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair söz konusu süreden önce yapılan muayeneye istinaden 28.07.2006 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nun 103/6. maddesiyle artırıma tâbi tutulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1583, Karar No: 2019/1415, Tarih: 13.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/1583 E.  ,  2019/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine ihtiyaç duyulan; dava konusu gayrımenkul kaydında belirtilen ipoteği temlik alan dava dışı Mustafa Saydam tarafından davalı ... ve davalı ... aleyhine başlatılan ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2015/47 sayılı dosyasının aslı ve/veya onaylı, sıralı ve eksiksiz örneğinin dosya arasına alındıktan sonra incelenmek üzere, Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11463, Karar No: 2023/3342, Tarih: 15.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11463 E.  ,  2023/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

T

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasındaki icra memuru işlemi şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararı şikayetçi/alacaklı tarafından istinaf edilmiş, karara karşı borçlu/davalı vekili de vekalet ücreti yönünden katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından "istinaf harç ve masrafları yatırılmadığı" gerekçesi ile borçlu/davalı vekilinin katılma yolu ile yaptığı istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Borçlu/davalının istinaf talebi Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 18.07.2022 gün ve 2022/1857 E. 2022/1617 K. sayılı kararı ile reddedilmiş, davacı/alacaklının istinaf talebi hakkında olumlu/olumsuz bir karar verilmemiştir.

Dava dosyası, istinaf talebi değerlendirilmeyen davacı/alacaklı vekilinin 27.07.2022 tarihli başvurusu üzerine tekrar Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesine gönderilmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi, davacı/alacaklının "...istinaf talebinin değerlendirilmediğine ilişkin.." talebini HMK'nın 305/A maddesi kapsamında değerlendirerek, istinaf incelemesini yaparak, aynen;

"1-Dosya kapsamı, delil durumu ve takip dosyası içeriğine göre, Dairemizin 18/07/2022 T., 2022/1857 E. ve 2022/1617 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,

2-Dosya kapsamı, delil durumu ve takip dosyası içeriğine göre, DOĞANŞEHİR İCRA HUKUK MAHKEMESİ'nin 2021/7 Esas 2021/24 Karar sayılı ve davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE," şeklinde ek karar vermiştir.

İş bu karar davacı/alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar, HMK'ya 22.07.2020 gün ve 7251 sayılı Kanunun 27. maddesi ile "Hükmün tamamlanması" başlığı ile eklenen 305/A maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

HMK'nın 305/A maddesi ile yapılan yasal düzenleme "(1)Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir." şeklinde olup, hükümdeki eksikliklerin, maddedeki şartların oluşması halinde, usul ekonomisi de dikkate alınarak bir an önce giderilebilmesi amaçlanmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesinin taraflardan birisinin istinaf talebini hiç değerlendirmediği somut olayda, istinaf talebini HMK'nın 305/A maddesi kapsamında değerlendirmesi (şartları varsa) maddenin düzenleniş amacına uygundur. Ancak bu değerlendirme önceki karar kaldırılarak yapılamaz. Verilecek karar yeni bir karar olmayıp, önceki kararın eki niteliğinde olmalıdır.

Yapılacak olan ek karar ile önceki karardaki eksikliği gidermek, yada somut olaydaki gibi "..TAMAMEN İNCELENMEYEN TALEBİ İNCELEMEKTİR."

Somut uyuşmazlıkta, Bölge Adliye Mahkemesi' nin HMK'nın 305/A maddesi kapsamında davacı/alacaklının istinaf talebini değerlendirmesi yerinde ise de, davalı/borçlunun istinaf talebini değerlendirdiği 18.07.2022 tarihli ilk kararı kaldırarak sadece davacı/borçlunun istinaf talebini değerlendiren yeni bir karar vermiş, önceki karar kaldırıldığından bu kez davalı/borçlunun istinaf talebi boşta kalmıştır. Verilen karar ek karar başlığı taşısa da ek karar olmayıp, HMK'nın 305/A maddesine aykırı yeni bir karardır.

Bu tespitler karşısında Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararı yok etmeden usulüne uygun bir ek karar verilmesi gerekirken, davalı/borçlunun istinaf talebini boşa düşürecek şekilde önceki kararı ortadan kaldırarak karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş, ek karar ile sadece davacı/alacaklının istinaf talebini değerlendirmek ve önceki kararı kaldırmadan, o karar ile bağlantılı ek karar vermektir.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 23.08.2022 tarih ve 2022/1857 E., 2022/1617 K. sayılı EK KARARININ 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.05.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14598, Karar No: 2012/1850, Tarih: 06.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/14598 E.  ,  2012/1850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, cürüm eşyasını kabul etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre , silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. Maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanık ... hakkında,hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,anılan yasanın 145. maddesine düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3467, Karar No: 2021/7551, Tarih: 06.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3467 E.  ,  2021/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

11/03/2014 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 19/03/2014 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 03/12/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin 29.02.2016 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1325, Karar No: 2015/1612, Tarih: 03.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1325 E.  ,  2015/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava Kıyı Kanununa dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine aittir..

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,3.2.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5953, Karar No: 2010/9350, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5953 E.  ,  2010/9350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 143 ada 206 parsel sayılı 4542,14 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, dava dilekçesiyle; taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını bu nedenle yapılan tespitlerin iptaliyle parselin Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 206 nolu parselin krokide (B) ile işaretli 803,35 m²'lik kısmının parselden ifrazı ile 143 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, krokide (A) ile işaretli 3738,79 m²'lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasayla değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve vergi kaydının lehe olduğu gibi aleyhe de delil oluşturacağı, davalının dayandığı vergi kaydının taşınmaza uyduğunun kabul edildiği, vergi kaydının sınırlarında orman ve ham toprak olarak tespiti yapılan 2 ve 204 nolu parseller olduğu bu nedenle vergi kayıt miktarına bağlı kalınarak 206 sayılı parselin (A) işaretli bölümünün davalı ... adına tesciline karar verilmesinde ve dava kısmen kabul edildiğinden yargılama giderlerinin buna göre hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının davalı gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 01.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18349, Karar No: 2023/921, Tarih: 18.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18349 E.  ,  2023/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3843 E., 2022/3191 K.

DAVA TARİHİ : 18.01.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/54 E., 2022/508 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davacının davalıya ait işyerlerinde davalıdan ihale ile ... alan alt işverenler nezdinde işletme mesul teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ilgili işçi sendikasına Yüksek Hakem Kurulunca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce üye olduğunu, davacının üyesi bulunduğu işçi sendikası ile ilgili alt işverenler arasında yürütülen toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 51 inci maddesi gereğince konunun Yüksek Hakem Kuruluna intikal ettirildiğini, Yüksek Hakem Kurulunca ilgili alt işverenlerin taraf olduğu toplu ... sözleşmeleri bağıtlandığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ve davacıya ödenmeyen sosyal yardım ile fark ücret ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı yönünden reddini talep ettiklerini, davalı Kurumun ihale makamı olduğunu, ihalelerin anahtar teslim mahiyetinde olduğunu, davalının asıl işveren olduğundan söz etmenin mümkün olmadığını, davacı dava dışı şirket ve kişilerin işçisi olduğundan davanın husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini, davalı Kuruluş ile davacı arasında hizmet ilişkisi olmadığını, davalı Kurumun bahsi geçen toplu ... sözleşmelerinin tarafı olmadığını, davacı ile davalı Kurum arasında hukuki bir bağlantı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI