muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4099, Karar No: 2024/5123, Tarih: 28.03.2024

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 20.06.2018 tarihli ve 2018/556 Esas, 2018/1260 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usûlüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 22.11.2023 tarihli ve 2021/19072 Esas, 2023/7516 Karar sayılı temyiz isteminin reddi ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.06.2018 tarihli ve 2018/556 Esas, 2018/1260 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2939, Karar No: 2020/2315, Tarih: 26.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/2939 E.  ,  2020/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik Yapma

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 241/1, 43/1-2, 62/1, 53/1-2-3, 52/1-2-3 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası, hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında müşteki ...'a faizle borç para verme eylemlerine yönelik tefecilik suçundan 06/12/2012 tarih ve 2012/21826 sayılı soruşturma dosyası üzerinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, diğer müşteki olan ...'nin sanıklar hakkında tefecilik suçunu işledikleri iddiasıyla şikayetçi olduğu 2012/23558 sayılı soruşturma dosyasından ...'nin savcılık ifadesinde ...'ın da sanıklardan faizle para aldığını hatırladığı beyanı üzerine müşteki ...'ın beyanı alındığı ve dosyaya dahil edilerek sanıklar hakkında müşteki ...'a karşı eylemleri yönünden de tefecilik suçundan kamu davası dava açılmış ise de; 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında karar verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın Maliye Hazinesi'ne tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, Maliye Hazinesi'ne tebliğ edilip edilmediği, kesinleşip kesinleşmediği de araştırılmadan, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında TCK'nın 241/1 maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı halde 5271 sayılı Kanunun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan hükmolunan cezaların 43/1-2 maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması,

Kanuna aykırı, katılan kurum vekilinin ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair hususları incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16635, Karar No: 2017/2229, Tarih: 02.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/16635 E.  ,  2017/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı ... plakalı araç ile davalı yönetimindeki ... plakalı aracın sol arka teker kısmından çarpması sonucunda hasara uğradığını, kazanın tamamen davalının kusurundan kaynaklandığını, müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin aracında meydana gelen hasarın miktarını tespit edebilmek için ... ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/101 D.iş. Dosyası ile tespit edildiğini, müvekkilinin söz konusu kaza nedeni ile aracın ekonomik değerinde önemli bir kayıp meydana geldiğini, aracın tamiri süresince de müvekkilinin araçtan yararlanamadığını, aracın değer kaybının da göz önünde bulundurularak fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydı ile ....263,55-TL'nin olay tarihi olan 02.07.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile ....210,00-TL maddi zarar 100,00-TL kullanamamadan kaynaklanan maddi zarar, 500,00-TL değer kaybından kaynaklanan maddi zarar olmak üzere toplam ....810,00-TL'nin kaza tarihi olan 02/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 232,57 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına ........2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23011, Karar No: 2014/26238, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23011 E.  ,  2014/26238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/159-2014/447

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/2987, Karar No: 2013/17394, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2987 E.  ,  2013/17394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.09.2008 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11252, Karar No: 2024/15848, Tarih: 05.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11252 E.  ,  2024/15848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 48. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eskişehir 1 inci... Fabrika Müdürlüğünde Kalite Güvence Başkanlığı işyerinde ... Mühendisi meslek kodunda çalıştığını, aynı zamanda ...Sendikası (Sendika) üyesi olarak işletme toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, davalı işyerinde yapılan işlerden birinin uçakların tahribatsız kontrol (...) için uygulama metodu seçtiğini davacının fiilen yaptığı işlerin 16.07.2013 tarihli ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ö) bendinin (1) inci alt bendi kapsamında olmasına rağmen günde 8,5 saat çalıştırıldığını, 24.03.2000 tarihli ve 23999 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... Güvenliği Yönetmeliği'nde yıllık ... sınırlarının 5 yıl ortalamasının 20 mSv, herhangi bir yılda 50 mSv'yi geçemeyeceğini, anılan nedenlerle sürekli olarak denetimli alanlarda veya ... kaynaklarıyla çalışan ve belirlenen ... limitinin üstünde radyasyona maruz kalma olasılığı olan kişinin ... görevlisi olarak sayıldığını, davacının da ... görevlisi olarak çalıştığını ve sürekli bu maruziyetini ölçmek için dozimetre kullandığını, sırf dozimetre kullanmasının dahi davacının tehlikeli ortamda bulunduğunu ve radyasyona maruz kaldığını gösterdiğini, 10.11.2020 tarihli Kurum ... sonuç raporu incelendiğinde de davacının tehlikeli ve sağlığına risk oluşturan bir ortamda çalıştığının açıkça görüldüğünü, toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (ç) bendine göre Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiilî çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğini, davacının yarım saat fazla çalışmasının mevcut olduğunu ve ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek davalı Kurum ile Sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin 61 inci maddesinin (a) bendine göre davacıya şua izni verilmesi gerektiğinin ve Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti ile davacının 25, 26 ve 27. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'ne göre kısa çalışma prim alacağı ile fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 07.09.1985 tarihli ve 18861 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... Güvenlik Tüzüğü'nün 2 nci maddesinin (K) bendinde ... görevlisinin, denetimli alanlarda veya ... kaynaklarıyla çalışan kişi olduğunu, geçici olarak veya ara sıra çalışan kişilerin ... görevlisi sayılamayacağını, ..., ... ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname'nin (Nizamname) 24 üncü maddesindeki düzenlemenin tıp alanını ilgilendirdiğini, davacının çalıştığı Bakanlığa bağlı uçakların revize edildiği 1 inci... Fabrika Müdürlüğünde bu Nizamname'nin uygulanmasının söz konusu olmadığını, işyerinde radyasyonik işlem teknisyeni ünvanıyla çalışanların ... atölyesinde doğrudan ve sürekli işlem yapanlar olduğunu, bu personelin gerekli eğitimleri alıp başarıyla bitirdikten sonra dozimetre kullanarak 7,5 saat çalıştığını ve kısa çalışma primi ile şua iznini hak ettiklerini, Sendika tarafından 7,5 saat çalışılan atölyelerde tezgah, bakım ve onarım, bobinaj, klima, uçak tahribatsız kontrol alanında çalışanların durumlarının değerlendirilmesinin İdareden istendiğini, İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü (İSGÜM) ölçüm raporları neticesinde çalışanların çalışma saatleri belirlendiğinden İSGÜM sonuçlarının işyerine ulaşmasını müteakip gerekli değerlendirmelerin yapılacağının Sendikaya bildirildiğini, davacının görev tanım formlarında belirtilen işleri yaptığını, bahsi geçen mevzuat hükümlerine göre ... ve ... yayan işlerdeki çalışmalarının süreklilik arz etmediğini, İdarenin yapmış olduğu işlem ve eylemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında keşif yapıldıktan sonra düzenlenen 09.05.2022 tarihli bilirkişi raporu ile davacının yapacağı işe özel sertifikasyon şartı içeren eğitimler aldığı, bu eğitimlerdeki bilgi ve yetkinliğini kullanarak görev tanımı kapsamındaki işleri icra ettiği, işyerinde yapılan personel dozimetre ölçüm ve değerlendirme yapıldığı çalıştığı bölümde yaptığı işlerden dolayı radyasyona maruz kaldığı ve çalıştığı işin kapsamının günde azami yedi buçuk saat çalışılabilecek işler kapsamında olduğunun tespit edilidiği, 1 inci... Fabrika Müdürlüğü İş Sağlığı ve Güvenliği Kurulunun (...) Mayıs-Haziran 2021 Toplantı Tutanağının (ç) bendinde yer alan "Talep.1" ksımında, Uçak Bakım ... Atölyesi ve Kalite Güvence Plan ve Vasıflandırma Şube Müdürlüğü personelinin maruz kaldığı ... limitlerinin ... Güvenliği Yönetmeliği'nin yıllık ... sınırları başlıklı 10 uncu maddesinin (b) bendindeki limitlerin üzerinde olduğunun gözlemlendiğinin belirtildiği ve Yönetmelik kapsamına alınmasına karar verildiği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar