muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10819, Karar No: 2014/13554, Tarih: 29.09.2014

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla (acele el koyma dosyasında ödenen kısmın mahsubu ile mahkemece artırılan bölüme) dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 25.04.2009 tarihinden ilk karar tarihi olan 19.08.2010 gününe kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4273, Karar No: 2024/7518, Tarih: 30.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4273 E.  ,  2024/7518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren şirketler nezdinde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken davalı tarafından sözleşmeye aykırı ücret belirlendiğini ve eksik ödeme yapıldığını iddia ederek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçiş sonrası işçi ücretlerinin Yüksek Hakem Kurulu tarafından düzenlenen toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, talep edilen faiz oranı ile faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 30.12.2022 tarihli kararıyla; dosyada bulunan sözleşme hükmünde davacı ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, asgari ücret değiştiğinde davacının ücreti de oransal olarak değişeceği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sözleşmede belirlenen orana göre yapılan hesaplamaya göre fark alacakların kabulüne karar verilmesinin dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda hesaplamanın arabuluculuk son tutanak tarihine kadar yapıldığı ve bilirkişi ek raporunda 08.09.2021 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesi uygulanmaksızın hesaplama yapıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.06.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ncü madde kapsamında kamuda sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin ücretlerinin tespitinde uygulanacak kuralların belirlendiği, ancak burada Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu iş sözleşmesinin davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanun hükümlerine göre yararlandığı bir toplu iş sözleşmesi niteliğinde olmadığından art etkisinin söz konusu olmadığı buna göre ise ocak ve temmuz aylarında beşer günlük ücret tutarında öngörülen ikramiye ödenmesinin toplu iş sözleşmesinin yürürlükte kaldığı 31.10.2020 tarihine dek uygulanabileceğinden 2021 yılı için Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu iş sözleşmesi dolayısıyla ikramiye alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilâmına uyularak bilirkişiden alınan ek raporda 2021 yılı için 5 gün üzerinden hesaplanan ikramiye alacağı dışlanmak suretiyle yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilâmına uyularak bilirkişiden alınan ek raporda 2021 yılı için 5 gün üzerinden hesaplanan ikramiye alacağı dışlanmak suretiyle yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4'lük zam yapıldığı, herhangi bir ücret indirimine gidilmediği, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının talep konusu alacaklara hak kazanmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark ikramiye alacağının hesaplanma yöntemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13719, Karar No: 2010/10912, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13719 E.  ,  2010/10912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işveren nezdinde 5.1.2001-15.8.2005 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu, ... vekili ve ... Nakliyat Temizlik Akaryakıt Gıda İnşaat Tic Ltd.Şti temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu, ... ve ... Nakliyat Temizlik Akaryakıt Gıda İnşaat Tic Ltd.Şti vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... Nakliyat Temizlik Akaryakıt Gıda İnşaat Tic Ltd.Şti temsilcisine yükletilmesine, 4.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3305, Karar No: 2012/25038, Tarih: 23.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3305 E.  ,  2012/25038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-bson, 62, 52/2, 52/4.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın nüfus kaydı Uyap üzerinden temin edilerek dosya içerisine konulduğundan tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş, sanığın idaresindeki araçla önündeki aracı hatalı şekilde sollayıp şerit ihlali ile kendi şeridinde gelen mağdurun motosikletine çarpıp, mağdurun vücudunda birçok kırık meydana gelecek şekilde yaralanmasında tam kusurlu olup, meydana gelen zararda gözetilip alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin,sanığın kusursuz olduğuna,bilirkişi raporunun oluşa uygun olmadığına, katılanın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21992, Karar No: 2013/18087, Tarih: 29.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/21992 E.  ,  2013/18087 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, kadastro çalışmaları sırasında kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/18293, Karar No: 2015/14464, Tarih: 17.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18293 E.  ,  2015/14464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2013/3771-2014/96

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı abonelik sözleşmesi tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde ; Ankara İli .... İlçesi 30 Ağustos Mahallesi, 45594 ada 12 parsel üzerinde bulunan 3 nolu bağımsız bölüme abonelik tesisi için yaptığı başvurunun reddedildiğini beyan ederek, mağduriyetinin giderilmesi açısından davaya konu dairesine elektrik aboneliği tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İmar Kanunu'nun geçici 11. maddesi koşullarının oluşmadığını beyanla, haksız davanın reddini talep etmiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde; "binaya ait yapı ruhsatının 29/06/2007 tarihinde alındığı , ancak beş yıllık süresi dolduğundan yapı ruhsatının hükümsüz olduğu, bu durumda İmar Kanununun geçici 11. maddesinde aranan manâda davacının delillerini ibraz edemediğinin anlaşıldığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.madde hükmü, aynı yasanın 31.maddesindeki istisnalardan yararlanabilmek için yapı ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alınmış olması şartını getirmektedir.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın ilk yapı ruhsatı tarihi 29/06/2007olup bu durumda İmar Kanununun 11.maddesindeki yasal şartların ilk yapı ruhsat tarihi itibariyle değerlendirilmesi gerekirken ; yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde ; " binaya ait yapı ruhsatının 29/06/2007 tarihinde alındığı ancak beş yıllık süresi dolduğundan yapı ruhsatının hükümsüz olduğu, bu durumda İmar Kanununun geçici 11. maddesinde aranan manada davacının delillerini ibraz edemediği gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmesi isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5471, Karar No: 2023/15, Tarih: 09.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5471 E.  ,  2023/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İliç Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil - bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalının kayyımı ile katılma yoluyla davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kayyımı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, dava konusu Erzincan ili, İliç ilçesi, Çilesiz köyü 228 ada 10 parsel sayılı taşınmazı müvekkillerinin murisi ... ve kendisinden evvelki murislerinin kadimden beri zilyetliklerinde bulundurduklarını, kadastro sırasında kendisine hiç ulaşılamayan ... isimli meçhul kişi adına tescil edildiğini, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile ...'ın veraset ilamında tespit edilen miras hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. 17.06.2015 tarihli duruşmada ıslah ile sonuç talebini taşınmaza ait kamulaştırma bedeline dönüştürmüştür.

II. CEVAP

Davalı kayyımı yargılama sırasında davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İliç Asliye Hukuk Mahkemesinin, 08/03/2018 tarihli 2018/2076 E., 2020/287 K. sayılı kararıyla, davacıların sunduğu tapu kaydının taşınmaza uyduğu, davalının taşınmaz ile bir ilgisi olmadığı, taşınmazın davacıların murislerine ait olduğu anlaşıldığından taşınmazın kamulaştırılmış olması nedeniyle davanın kabulü ile 228 ada 10 parsel sayılı taşınmaz için İliç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/447 Esas, 2014/421 Karar sayılı kesinleşen kamulaştırma davasında tespit edilen kamulaştırma bedeli olan 196.983,34 TL'nin banka tarafından işletilmiş olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile kök muris 15473019022 T.C. kimlik numaralı ...'ın veraset ilamındaki paylar oranında mirasçılarına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kayyımı ile katılma yoluyla davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı kayyımı istinaf dilekçesinde özetle, Mahkemenin yeterli inceleme ve araştırma yapmadan eksik bilirkişi beyan ve raporlarına dayanarak mevcut belge ve kayıtlar yeterli şekilde uygulanmadan karar verdiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kayyımı ile katılma yoluyla davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı kayyımı istinaf dilekçesinde özetle, Mahkemenin yeterli inceleme ve araştırma yapmadan eksik bilirkişi beyan ve raporlarına dayanarak mevcut belge ve kayıtlar yeterli şekilde uygulanmadan karar verdiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davacı vekilinin katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle, Mahkeme kararının hüküm kısmının 1. fıkrasında "kamulaştırma bedeli olan 196.983,34 TL' nin banka tarafından işletilmiş olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" karar verildiğini, bedelin yasal faizinin hangi tarihten itibaren işletileceği konusunun yeterince açık olmadığını, hükmün bu kısmının kamulaştırma bedeli olan 196.983,34 TL' nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline" şeklinde düzeltilmesini, kararını hüküm kısmının 3. fıkrasında maddi hata yapılarak davacılar tarafından karşılanmış 3.962,15 TL yargılama giderinin"davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına" hükmedildiğini, bu hüküm kısmının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesini tavzih yolu ile talep ettiklerini, ancak tavzih taleplerinin reddedildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç