muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10566, Karar No: 2019/10226, Tarih: 07.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10566 E.  ,  2019/10226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait apartmanda kapıcı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaaşımı def'ini öne sürüp, iş sözleşmesinin haklı nedenle fesh edildiğini, fesihde ihbar öneli tanınıp kıdem tazminatının da ödendiğini, davacının fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerde de çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde ve haklı nedenle feshedildiği hususunda ispat yükünün davalı işverenliğe ait olduğu, davalı işveren tarafından bu hususun ispatlanamadığı, davacının kıdem tazminatının banka hesabının yatırıldığı ve bu yönde alacağı kalmadığı ancak ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı "... Merkez Toplu Konutları 1049/1 Ada B1/3 Blok Kat Malikleri Kurulu" olup gerekçeli karar başlığında davalı adının "..." şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Bilirkişinin görev ve yetkisini aşarak taktiri indirim uygulaması hatalıdır. Taktiri indirim münhasıran hakimin görev ve yetkisindedir.

4-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yedinci gün çalışmasının hem fazla çalışma hesabında hem de hafta tatili hesabında dikkate alınması mükerrer ödemeye yol açmakla hatalıdır.

5-Davacı, dava dilekçeside kış aylarında haftanın her günü çalıştığını ancak hafta tatili ücretinin ödenmediğini iddia ederek alacak talep etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili alacağı hesabı yapılırken 1 yevmiye normal ücret, 1,5 yevmiye ise zamlı ücret olmak üzere 2,5 yevmiye dikkate alınmıştır.

Davacı, hafta tatilindeki çalışma ücretini talep etmiş olup, ayrıca çalışmadan ödenmesi gereken ücrete yönelik iddia ve talepde bulunmamıştır. Buna göre hafta tatili ücreti hesabının 1,5 yevmiye yerine 2,5 yevmiye üzerinden yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili alacağı hesabı yapılırken 1 yevmiye normal ücret, 1,5 yevmiye ise zamlı ücret olmak üzere 2,5 yevmiye dikkate alınmıştır.

Davacı, hafta tatilindeki çalışma ücretini talep etmiş olup, ayrıca çalışmadan ödenmesi gereken ücrete yönelik iddia ve talepde bulunmamıştır. Buna göre hafta tatili ücreti hesabının 1,5 yevmiye yerine 2,5 yevmiye üzerinden yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5382, Karar No: 2014/7721, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/5382 E.  ,  2014/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19.11.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5392, Karar No: 2013/8125, Tarih: 25.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5392 E.  ,  2013/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/133696

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 29/12/2010, 2010/270 (E) ve 2010/467 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk Cemal'İn tüm aşamalarda "biz Kemal ile yolda yürürken mağdur ile karşılaştık yanında arkadaşları vardı, mağdurun bize saldıracağını anladığımızdan Kemal kaçtı ben ise mağdurun beni daha önceden bıçakladığı için kaçamadım, mağdur üzerime elinde bıçakla saldırdı, aramızda arbede çıktı, bende cebimden bıçağımı çıkartarak mağduru bıçakladım" şeklindeki savunmaları karşısında, taraflar arasında devam eden Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/301 esas sayılı dosyasının celbi ile incelenmek suretiyle, dosya kapsamında olaya ilişkin doğrudan görgü sahibi tanık beyanı da bulunmaması karşısında, gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 232 maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve haksız tahrik hükümleri konusunda hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğu belirtilerek, ulaşılan kanaat ve suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeyerek, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/940, Karar No: 2025/2832, Tarih: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/940 E.  ,  2025/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 08.01.2014

SAYISI : 2011/454 E., 2013/433 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanmasına dair karar kaldırılarak sanığın eski hâle getirme ve temyiz isteminin reddi

İTİRAZA KONU KARAR : Ek kararın onanması

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/22936 Esas, 2014/17520 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2024 tarihli ve KD-2024/102926 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanığın, 07.01.2014 tarihli dilekçesinde eski hâle getirme talebinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hâle getirme talepli istemin birlikte verilmesi hâlinde, karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK’nın 40 ve devamı maddeleri uyarınca Yargıtayın ilgili dairesi olduğu dikkate alındığında, mahkemenin 08.01.2014 tarihli temyizin reddine ilişkin ek kararının hukuka aykırı olduğu gözetilmeksizin verilen ek kararın onanmasına dair Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/22936 Esas, 2014/17520 Karar sayılı ilâmı kaldırılarak eski hâle getirme ve temyiz isteminin, gerekçeli kararın bizzat sanığın imzasına usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesi nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Sanığın, yokluğunda verilip 10.09.2013 tarihinde bizzat kendisine usûlüne uygun olarak tebliğ edilen 19.07.2013 tarihli karara karşı dosyaya sunmuş olduğu 12.12.2013 tarihli dilekçesinde, hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiğini belirttiği, 07.01.2014 tarihli dilekçesinde ise yapılan tebliğ işleminin usûle aykırı olduğundan bahisle eski hâle getirme mahiyetinde ifadeler kullandığı, buna rağmen mahkemece 08.01.2014 tarihli ek kararda 07.01.2014 tarihli dilekçede bahse konu yapılan içeriğe de atıf yaparak eski hâle getirme mahiyetindeki dilekçe konusunda karar verme yetkisinin Yargıtaya ait olduğu hususu gözardı edilerek temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca eski hâle getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması hâlinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay dairesine ait olması karşısında, sanığın temyiz isteminin reddine dair verilen 08.01.2014 tarihli ek kararın hukukî değerden yoksun olduğu gözetilmeksizin anılan 08.01.2014 tarihli ek kararın, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/22936 Esas, 2014/17520 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmış; sanığın 10.09.2013 tarihinde bizzat kendisine usûlüne uygun olarak tebliğ edilen 19.07.2013 tarihli karara karşı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.12.2013 tarihinde temyiz isteminde bulunduğunun ve 07.01.2014 tarihli dilekçesinde ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eski hâle getirme ve temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/22936 Esas, 2014/17520 Karar sayılı ek karara dair onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Sanığın eski hâle getirme ve temyiz isteminin, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, İtirazname’ye uygun olarak, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13297, Karar No: 2013/2409, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13297 E.  ,  2013/2409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2328, Karar No: 2010/6753, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2328 E.  ,  2010/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12495, Karar No: 2011/5270, Tarih: 02.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12495 E.  ,  2011/5270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 01.01.2002-31.12.2002 arası hazine bonosu aldığını, banka tarafından kendilerine verilen 27.01.2003 tarihli belgede faiz gelirlerinin 164.504,80 TL olarak bildirildiğini, buna göre vergi dairesine beyanname verdiklerini, sonradan bankanın vergi dairesine gelirlerinin 297.130 TL olduğunu bildirdiğini, bu nedenle vergi ve gecikme cezası olarak 12.676,40 TL ödediklerini, bankanın kendilerine hatalı bildirimde bulunması nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, 12.676,40 TL'nın 28.05.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının elde etiği geliri kendisinin bilmesi, kayıtlarını inceleyerek beyanda bulunması gerektiğini, kusurları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının bankadan 01.10.2001 tarihli, 06.03.2002 vadeli ve 06.03.2002 tarihli, 28.08.2002 vadeli hazine bonosu aldığı, 2002 gelirleri toplamının 297.129,80 TL olduğu, 06.03.2002 tarihinde davacıya bankaca ödemede bulunulduğu, aynı gün ikinci hazine bonosu alım işleminin yapıldığı, davacının hazine bonosu alımı sonrası elde edeceği geliri bilebilecek ve hesaplayabilecek durumda olduğu halde vergi dairesine eksik beyanda bulunduğu, bankanın kusuru olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7002, Karar No: 2009/7839, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7002 E.  ,  2009/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman tahdidinin bulunup bulunmadığının merciinden sorularak varsa orman tahdit harita ve mazbatalarının,

2- Çekişmeli taşınmazlar ile bu taşınmazlara en yakın ormanı bir arada gösterir ... krokinin,

3- Çekişmeli 101 ada 291, 458, 459, 460, 461, 462, 465, 466, 467, 468, 469 ve 470 sayılı taşınmazların etrafını çevreleyen taşınmazların ada ve parsel numaraları belirlenerek bu taşınmazlara ait kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirtilerek tutanaklarının onaylı örneklerinin, var ise dayanak belgelerin celbi ile dosyasına konulmasına, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6744, Karar No: 2018/2002, Tarih: 08.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6744 E.  ,  2018/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanıkların kullandığı faturaları düzenleyen ... ... Sebze San. Tic. Ltd. Şti hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu şirket yetkilisi hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte fatura kullanma eylemlerinin kendi içinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeden tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.