muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7430, Karar No: 2016/16357, Tarih: 22.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/7430 E.  ,  2016/16357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davada karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Maliye Hazinesi vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ile Maliye Hazinesi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden konusuz kalan davada karar verilmesi yer olmadığına dair verilen mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Maliye Hazinesi vekilinin temyizine gelince;

Bozma öncesi davalı Maliye Hazinesi hakkında husumetten davanın reddine karar verilmiş ise de bozma ile hüküm ortadan kalktığından hakkında yeni hüküm kurulmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bend eklenerek (Davalı Hazine yönünden davanın pasif husumetten reddine,

Davalı Hazine vekili yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı Hazine harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11029, Karar No: 2024/12525, Tarih: 27.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11029 E.  ,  2024/12525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2412 E., 2021/170 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz sebebinin var olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın 27.08.2019 gecesi 03.00 sularında 2.82 promil alkollü vaziyette elinde bıçak olduğu halde sokakta yürüyerek kalacakları yere gitmeye çalışan katılanları takip etmeye başladığı, katılanların, arkalarından gelen sanığı fark ederek elindeki bıçaktan tedirgin oldukları hızlanıp kaldıkları apartmanın içine kaçtıkları, sanığın kaçan katılanların arkasından giderek elinde bıçak olduğu halde apartmanın dış kapısını tekmelediği, katılanların şikayeti üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetleri tarafından bir sokak ileride yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin zincirleme silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görüldüğünden,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6591, Karar No: 2012/2774, Tarih: 12.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6591 E.  ,  2012/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.07.2011 gün ve 82/95 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava konusu 147 ada 41, 43 parsellerle 167 ada 2 parselin kök muris Hasan’dan babası Davut’a kaldığını 20, yılı aşkın süredir kendisinin kullandığını, davalının çok uzun zaman önce Aydın İline göç ettiğini açıklayarak tapu kayıtlarının iptaliyle adına tapuya tesciline karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu taşınmazın ortak murisleri Hasan’dan kaldığını, ölmeden önce muris Hasan’ın çocukları arasında mallarını taksim ettiğini, kendisinin bu taksime göre taşınmazların sahibi bulunduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

HUMK.nun 186. maddesine göre, dava konusu 160 ada 2 ve 147 ada 41 parseller bakımından davaya dahil edilen ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar yapılan kadastro çalışmalarında davacının davalının müstakil zilyetliğinden bahisle adına tespit görmüş ve 4.4.2009 tarihinde ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı, kök muristen gelen hakka ve mirasçılar arasında yapılan taksim sonucu taşınmazın murisine ve ondan da kendisine kaldığını iddia etmektedir. Ayrıca, taşınmaz üzerinde kadastro tespit tarihine kadar 20 yılı aşkın zilyetliği bulunduğunu ileri sürmektedir. Bu tür iddialar özellikle zilyetlik maddi olaylardandır ve tanık ifadeleriyle ispatlanmalıdır. Davacı, dava dilekçesinde tanık deliline dayanmıştır. HMK.nun 24/1. (HUMK.m.72) maddesine göre hakim, iki taraftan birinin talebi olmaksızın kendiliğinden bir davayı inceleyemez. Yine HMK.nun 25/2. (HUMK. m.75) maddesine göre, iki tarafın iddiaları doğrultusunda delillerin toplanması gerekir. Hakim kendiliğinden delil toplayamaz. Mahkemece re’sen seçilen mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilerek davanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır. Mahalli bilirkişilerin hangi konularda bilgilerine başvurulacağı HMK.nun 266. (HUMK.m.275) maddesinde açıklanmıştır.

Mahkemece yapılacak iş; dava dilekçesinde tanık deliline de dayanan davacıya tanıklarını bildirmeleri için süre verilmesi, aynı şekilde davalılara da varsa tanıklarını bildirmeleri için süre ve imkan tanımak, mahallinde yapılacak keşifte hazır bulunmaları için bu tanıkları davet etmek, taşınmaz başında dinlemek ve toplanan delilleri birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermek olmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; dava dilekçesinde tanık deliline de dayanan davacıya tanıklarını bildirmeleri için süre verilmesi, aynı şekilde davalılara da varsa tanıklarını bildirmeleri için süre ve imkan tanımak, mahallinde yapılacak keşifte hazır bulunmaları için bu tanıkları davet etmek, taşınmaz başında dinlemek ve toplanan delilleri birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermek olmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13194, Karar No: 2014/15703, Tarih: 16.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13194 E.  ,  2014/15703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/03/2014 tarih ve 2014/9-2014/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Sigorta A.Ş. ve ... nezdinde sigortalı müvekkiline ait ... İlçesi'ndeki taşınmazlarda bulunan tüm ağaçların 13.04.2010 tarihinde meydana gelen don olayı sebebi ile zarara uğradığını, sigortalı meyve ağaçlarını incelemeye gelen ... bünyesinde hizmet veren yetkililerin ağaçları meyve döneminde zarara uğramadıkları, zararın çiçeklenme döneminde gerçekleştiğine dair tutanak tuttuklarını, yapılan incelemenin hatalı olmasından dolayı asliye hukuk mahkemesine başvurarak delil tespitinin yaptırıldığını, mahkemece görevlendirilen bilirkişilerin raporlarında zararın çiçeklenme döneminde değil meyve bağlama dönemlerinde gerçekleştiğinin net bir şekilde ortaya konulduğunu ileri sürerek, 8.000 TL’nin zarar tarihi olan 13.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 06.03.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 14.400 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, 13.04.2010 tarihinde don hadisesi yaşanmadığının meteorolojik veriler ile sabit olduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkili açısından davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan ... yönünden hasarın teminat kapsamında kaldığı, tazminatın hasat tarihinden önce ödenmeyeceği, son hasat tarihine 30 gün eklenmek suretiyle temerrüt tarihinin belirlendiği, davalı ... A.Ş. yönünden davadan feragat edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 14.400 TL'nin davalıdan tahsiline, 8.000 TL'ye 16.09.2010, kalan kısma ıslah tarihinden itibaren ticari faiz uygulanmasına, davalı ... A.Ş. yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 839,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11103, Karar No: 2015/23692, Tarih: 15.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11103 E.  ,  2015/23692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı

konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından ölüm aylığı alabilmek için 10.12.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından ölüm aylığı alabilmek için 10.12.2010 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ... maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33880, Karar No: 2014/15039, Tarih: 05.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/33880 E.  ,  2014/15039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, izin belgesiz silah taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...’na yükletilen tehdit ve izin belgesiz silah taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

24.03.2009 tarihli sorguda, sanık hakkında CMK’nın 113. maddesi gereğince yargılama giderlerini ve ileride hükmolunacak cezaları karşılamak üzere 3000 TL güvence miktarı karşılığı adli kontrol kararı verilmesi, güvence bedelinin CMK’nın 113/1-b bendinin 2 ve 3 nolu alt bentlerinde ifade edilen kamusal giderler ve para cezasına karşılık alınması, CMK’nın 115/3. maddesine göre de hükümlülük halinde güvence bedelinin kamusal giderler ve para cezasına mahsup edilmesine karar verilmesi gerekliliği karşısında; adli kontrol kararında yer almamasına karşın “usulüne uygun davetiye tebliğine ve duruşmadan haberdar olmasına rağmen, geçerli mazereti olmaksızın duruşmaları takip etmediğinden sanık tarafından soruşturma sırasında yatırılan adli güvence miktarı paranın CMK’nın 113 ve 115. maddeleri gereği Hazineye gelir kaydına” karar verilmesi, Kanuna aykırı ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından “Sanık usulune uygun davetiye tebliğine ve duruşmadan haberdar olmasına rağmen, geçerli mazereti olmaksızın duruşmaları takip etmediğinden sanık tarafından soruşturma sırasında yatırılan adli güvence miktarı paranın CMK’nın 113 ve 115 maddeleri gereği Hazineye gelir kaydına” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “CMK’nın 115/3 madde ve fıkrasına göre adli para cezaları ve yargılama giderinin CMK’nın 113/1-b maddesi gereğince alınan 3000 TL güvence bedelinden karşılanmasına” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın sabıka kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan eski mahkumiyet kararının, 5941 sayılı Kanunla suç olmaktan çıkartılan 3167 sayılı Kanuna aykırı davranmaya ilişkin olduğu, diğer mahkumiyet kararının ise suç tarihi itibariyle silinme koşullarının oluştuğu gözetilmeden, mala zarar verme suçunda seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmolunması yanında “sanığın sabıkalı geçmişi” şeklindeki gerekçeyle TCK’nın 62, 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, CMK’nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının da tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.