muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1125, Karar No: 2024/4221, Tarih: 15.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1125 E.  ,  2024/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1228 E., 2022/1050 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.11.2020 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,09.06.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan/suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl hapis ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/1228 Esas, 2022/1050 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya kanuna olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Kararın usul ve yasaya kanuna olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

1.Sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına yönelik kolluk güçlerine gelen ihbarlar neticesinde ,sanığın ikameti çevresinde fiziki takip başlatan kolluk güçleri, suç tarihinde sanığın ikametinin önüne gelen kullanıcı tanık .......'ye ikametinden çıkan sanığın para alıp madde vermek suretiyle uyuşturucu sattığını görmüş, akabinde durdurulan tanığın kaba üst aramasında alınan kriminal uzmanlık raporuna göre sentetik kannabinoit (4 F -MDMB-PICA) maddesi ele geçirilmiş, alınan arama emrine binaen usulüne uygun şekilde yapılan ikamet aramasında sanığın ikametinde 1 adet lyrica ve 4 adet contramal hap bulunmuştur.Alınan kriminal uzmanlık raporuna göre anılan hapların tramadol ve pregabalin içerdiği anlaşılmıştır.

2. Kovuşturma safhasında yapılan keşifte olayın gerçekleştiği yerin yakındaki camiiye 200 metreden yakın olduğu tespit edilmiştir.

3. Kullanıcı tanık......,. müdafiili kolluk ifadesinde, ele geçen maddeyi 20 TL karşılığında bir kadından aldığını söyleyerek sanığı fotoğraftan teşhis etmiş, kovuşturma aşamasında beyanlarını tekrarlamıştır.

4. Sanık müdafiili kolluk ifadesinde ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinde suçlamaları reddetmiştir.

5. Tutanak tanıkları istinaf aşamasında açılan duruşmada dinlenerek tutanak içeriğini doğrulamışlardır.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmese de, fiziki takip tutanağı, tanık ......'nin soruşturma aşamasında şüpheli sıfatıyla müdafii huzurunda alınan ifadesi ve teşhisi ile mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla alınan yeminli beyanı, mesafeye ilişkin bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu raporları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanık ...'in 27.10.2020 tarihinde tanık .......'ye sentetik uyuşturucu madde sattığı ve evinde ticari maksatla uyuşturucu hap bulundurduğunun sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Bölge Adliye Mahkemesince, temel cezada uygulanan teşdit miktarının fazla olması ve sanık hakkında 62 inci madde hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm temyiz sebepleri yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği şahit numuneler hakkında her zaman müsadere kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan hükmü bakımından ikinci kez mükerrir sayılması gerektiği halde birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Tüm temyiz sebepleri yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği şahit numuneler hakkında her zaman müsadere kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan hükmü bakımından ikinci kez mükerrir sayılması gerektiği halde birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Duruşmaya yüzyüze katılmayıp, sadece SEGBİS aracılığıyla katılan sanık hakkında "duruşmada gözlemlenen olumlu hal ve tutumu"na dayanarak takdiri indirim nedeninin uygulanmasına karar verilmesi dava dosyasında sabit görülen olgularla örtüşmememekte ise de, aleyhine temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık beyanları, kriminal raporlar, olay, arama ve diğer kolluk tutanakları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/1228 Esas, 2022/1050 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/21592, Karar No: 2016/13419, Tarih: 31.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/21592 E.  ,  2016/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACI-KARŞI DAVALI : ... Vek. Av. ...

DAVALI-KARŞI DAVACI

Davacı-Karşı davalı yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, ödenmeyen yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle tahsiline,

Davalı-Karşı davacı Kurum ise davalının icra takibine yapmış olduğu itirazın iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı-karşı davacı Kurumun davasının reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 506 sayılı Yasa'nın 60.maddesinin C-b bendine göre 01.11.2003 tarihinden itibaren aldığı yaşlılık aylığının iptaline ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın kesildiği 2007/5.ayından itibaren yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Birleşen dosyada, davacı Kurum itirazın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile birleşen davanın reddine hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; III.derece vergi indiriminden yararlandığından davacıya 506 sayılı Yasa'nın 60.maddesinin C-b bendine göre 01.11.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, 13.10.2006 tarihli soruşturma raporu uyarınca davacının kontrol muayenesine tabi tutulduğu, Hastanesinin 07.02.2007 tarihli sağlık kurulu raporunun alındığı, bu rapor uyarınca değerlendirme yapan gelir idaresi başkanlığının 06.04.2007 tarihli kararı ile davacının çalışma gücü kayıp oranının %36 olarak belirlendiği ve davalı Kurum tarafından davacının aylığının 2007/5.ayı itibariyle iptal edilerek ödenen aylıkların iadesini istediği, 10.06.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu 3.ihtisas Kurulu raporuna göre; davacının 16 temmuz 2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Özürlülere Verilecek Sağlık Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri kapsamında %47.98 oranında çalışma gücü kaybı olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 31/1. maddesinde; çalışma gücünün asgari % 80'ini kaybetmiş bulunan hizmet erbabı birinci derece sakat, asgari % 60'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ikinci derece sakat, asgari % 40'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ise üçüncü derece sakat sayılarak aynı maddenin 2. fıkrasındaki oranlarda indirime gidileceği, 31/son maddesinde ise sakatlık derecelerinin tespit şekli ile uygulamaya ilişkin esas ve usuller Maliye, Sağlık ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanlıklarınca bu konuda müştereken hazırlanacak bir yönetmelik ile belirleneceği düzenlenmiştir.

.../....

.../....

Bunun yanı sıra belirtmek gerekir ki, kural olarak Yüksek Sağlık Kurulu'nca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumu'nu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu'na giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda; gelir idaresi başkanlığının 06.04.2007 tarihli kararı ile çalışma gücü kayıp oranı %36 olarak belirlenen davacının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3.İhtisas Kurulu tarafından % 47.98 oranında çalışma gücünden kaybettiği tespit edilmiş olup davacının maluliyet oranı hakkındaki çelişki Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'dan alınacak rapor ile giderilmeden karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının maluliyet oranının tespiti bakımından dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13108, Karar No: 2011/10801, Tarih: 19.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13108 E.  ,  2011/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı kanuna dayalı Yargıtay Yasası’nın değişik 14./b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 19/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/675, Karar No: 2021/13597, Tarih: 15.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/675 E.  ,  2021/13597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçudan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükmün, cezalarının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait işyerine dosya içerisinde mevcut kamera görüntüleri ve 26.03.2012 tarihli cd. izleme tutanağına göre saat 05:07'de girdiklerinin görüldüğü, suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin İzmir ilinde güneşin 06:03‘de doğduğu ve gecenin 05:03'da sona erdiği dikkate alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4 maddeleri uygulanamayacağı, eylemin gündüz sayılan vakitte işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...’in eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık uzayan dava zamanaşımının, suç tarihi olan 25/03/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suça sürüklenen çocuk ...’e yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzayan dava zamanaşımının suç tarihi olan 25/03/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/792, Karar No: 2021/7940, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/792 E.  ,  2021/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 07/08/2015 olan suç tarihinin 05/11/2015 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuğun beyanlarında suça konu iş yerine saat 04.00 sıralarında girdiklerini belirttikleri ve olay tarihinde güneş doğuş saatinin 05.30 olduğu ve gece vaktinin saat 04.30’a kadar devam ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14612, Karar No: 2016/1841, Tarih: 24.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14612 E.  ,  2016/1841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 62, 51 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, erteli, 1 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanığın fındık bahçelerinin sınır komşusu olduğu, sanığın kendi sınırına yakın olan katılanın bahçesinden dört ocak fındığı kökünden kestiği ve diğerlerine de çeşitli yerlerinden zarar verdiği, bu hususun tanık beyanları ile doğrulandığı anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1678, Karar No: 2012/6919, Tarih: 09.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/1678 E.  ,  2012/6919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın geçici 7/1. maddesi hükmünde "Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20'nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiili hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler" düzenlemesinin yer alması ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, davanın yasal dayanağının, 506 sayılı Kanun, giderek 79. madde olduğu kabul edilmelidir.

Sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler ışığında, davacı, davalıya ait işyerinde 10.03.1989 tarihinden, 1989 yılı sonuna kadar çalıştığı, bu çalışmalarının sigortalı olarak gösterilmediğinin ilk kez 01.05.1991 tarihinden itibaren sigortalı çalışmalarının kuruma bildirildiğini ifadeyle işe giriş bildirgesinin de düzenlendiği10.03.1989 tarihinden itibaren 1989 yılı sonun kadar kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespitini talep etmiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davacının, dava ettiği dönemde, ... öğrenci olduğunu dava dilekçesinde belirttiği, İstanbul Barosu Başkanlığınca davacının 04.01.1990 tarihinde avukatlık stajına başladığı belirtildiğine ve işe giriş bildirgesinin düzenlendiği tarihin eğitim devam ettiği tarih olmasına göre, davacının okul durumu araştırılarak, uyuşmazlık konusu dönemde öğrenci olup olmadığı, öğrenci ise, derslere katılıp katılmadığı, katıldığı ise, hangi günler ne kadar saat okulda olduğu, sınavlara katıldı ise, sınav tarihleri, okuldan hangi tarihte mezun olduğu gibi hususlar belirlendikten sonra, çalışmalarının sürekli mi, yoksa, part-time mı olduğu hususları üzerinde durulmalı, yine, davacının çalışması ve okul durumunu bilebilecek tanık beyanlarına başvurulmalı, toplanacak delillere göre bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11543, Karar No: 2009/583, Tarih: 21.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/11543 E.  ,  2009/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 876 parsel sayılı taşınmazına davalı şirketin moloz ve toprak dökmek suretiyle oluşturduğu yoldan inşaata malzeme taşıdıklarını, ayrıca yapılan duvarın tecavüzlü olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının taşınmazına bir tecavüz olmadığını, önceden var olan patika yolun kullanıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, elatma olgusunun keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat isteklerine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle davalının, kayden davacıya ait 876 parsel sayılı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın krokide (A) ve (B) ile gösterilen yerlerine hafriyat dökmek ve duvar yapmak suretiyle elattığı saptandığına göre, mahkemece elatmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine

Davacının temyizine gelince; davacı, davalının 876 nolu parselinin kenarından geçen yoldan 2741 sayılı parsele ulaşmak için patika yol yaptığını ve bu suretle maliki bulunduğu 876 parsel sayılı taşınmaza tecavüzde bulunup ağaçları söktüğünü ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde de bulunmuştur.

Mahkemece yapılan ilk keşfe ilişkin rapor ve krokide, anılan yolun ve sökülen ağaçların olduğu belirlenmiş ise de bu eylemin davalı tarafından yapılıp yapılmadığı yeterince araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, patika yolunun açılması ve ağaçların kesilmesi ile ilgili olarak tarafların tüm delillerinin toplanması, hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve soruşturma ile yetinilmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.01.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.