muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5577, Karar No: 2024/7159, Tarih: 18.04.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince 20.10.2022 tarihli kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılama neticesinde bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 23.02.2023 tarihli kararı ile; taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece davacının 01.01.2019-31.12.2020 tarihli toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarının mevcut olup olmadığı araştırılmaksızın bozma gereği yerine getirilmeden fark ikramiye alacağının hesaplanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılama neticesinde bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Öz Sağlık-İş Sendikasının tarafı olduğu 01.01.2019- 31.12.2020 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi itibarıyla davacıya ikramiye ödemesinin yapılması gerektiğini, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacıya toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ödeme yapıldığını, herhangi bir alacağının bulunmadığını, hem bireysel iş sözleşmesi hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ücret taleplerinin menfaat çatışması dolayısıyla hukuka aykırı olması sebebiyle işçi yararına olan kısmın uygulanması gerektiğini, her ikisinin de uygulanmasının hatalı olduğunu savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı hukukça imkân bulunmadığı ve özellikle 01.01.2021 tarihi ile arabuluculuk son tutanak tarihi arasındaki 08.09.2021 tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ödendiği anlaşılan bir kısım fark ödemelerin mahsubu hususunun infaz sırasında dikkate alınmasının mümkün olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3897, Karar No: 2020/4164, Tarih: 16.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3897 E.  ,  2020/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

vekili avukat ...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 2010-2011 eğitim öğretim yılı içerisinde davalı Bilgi Eğitim ve Kültür Vakfı Bilgi Üniversitesinin Halkla İlişkiler bölümünün hazırlık sınıfına kayıt yaptırdığını öğrenim yılı ücreti olarak 21.680,00 TL ödediğini, kendi isteğiyle fakülteye verdiği 23/09/2010 tarihli "kayıt dondurma formu" ile 1. Dönem için kaydının dondurmasını istediğini ve isteğinin kabul edilerek kaydının dondurulduğunu, 2. Dönemde ise okula devam etmediğini ve okuldan kaydını alarak ilişik kestiğini bu nedenle devam etmediği eğitim öğretim yılı için ödediği 21.680,00 TL'nin 01/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya herhangi bir cevap vermemiştir

Mahkemece, davanın kabulü ile 21.680,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 01/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 2010-2011 öğrenim yılı ücreti olarak 21.680,00 TL ödediğini, 1. Dönem için kaydının dondurulduğunu, 2. Dönemde ise okula devam etmediğini ve okuldan kaydını alarak ilişik kestiğini bu nedenle devam etmediği eğitim öğretim yılı için ödediği 21.680,00 TL’nin iadesi için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacının Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesinde öğrenci olduğu ve 2010-2011 öğretim yılı 1. Dönemi için kaydını dondurduğu, 2. Dönem için okula devam etmediği bu şekilde belirtilen eğitim yılında davalı üniversiteden hiçbir hizmet almadığı ve bu şekilde sözleşmeyi fesih iradesini ortaya koyduğunu,sözleşmenin fiilen feshedilmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabülüne karar verilmiştir.

Davalı Üniversite’nin Kredili Sistem Lisans ve Önlisans Öğretim ve Sınav

Davalı Üniversite’nin Kredili Sistem Lisans ve Önlisans Öğretim ve Sınav

Yönetmeliği’ne Tabi Öğrenciler için Mali Usul ve Esaslar’ın Kayıt Dondurmada Uygulanacak Mali Usul ve Esaslar başlık 3. maddesinin g bendinde "Kayıt Dondurma sonrasında İstanbul Bilgi Üniversitesi Kredili Sistem Lisans ve Önlisans Öğretim ve Sınav Yönetmeliği’nin 11. maddesinin son fıkrası uyarınca kaydı silinen veya kayıt dondurma sonrasında öğrenimine başladığı ilk yarıyıl içinde kaydının sildiren öğrencilere, kayıt dondurma nedeniyle ödemekle yükümlü oldukları yıllık öğrenim bedelinin tamamını ödemiş olmaları koşuluyla sadece bu bedelin yarısı,yıllık öğrenim bedelinin yarısı için senet kabul edilen hallerde ise sadece senet iade edilir."hükmü yer aldığı ve 4. maddenin e bendinin 4. fıkrasında "Kayıt sildirme başvurusunu bahar yarıyılı başlangıç tarihinde veya sonrasında yapan öğrenciler yıllık öğrenim bedelinin tamamının ödemekle yükümlüdür." denmektedir.

Yine, 23.09.2020 tarihli Kayıt Dondurma formunda "Yapılan ödeme .../... eğitim yılı .... Dönem ücreti olarak mahsup edilecektir. Söz konusu dönemde öğrenci eğitiminde devam etmezse herhangi bir ücret iadesi söz konusu değildir." hükmü yer almaktadır.

Bu durumda davacı, davalı üniversiteye kayıt yaptırması ile o bölüm için ayrılan kontenjan davacı bakımından doldurulmuş olup öğrenim dönemi başladıktan sonra (19.07.2011 tarihinde) ayrılma istemi ile davacıya ayrılan kontenjan boş kaldığından dönem sonuna dek davacı öğrenim görmese dahi ödediği öğrenim giderinin iadesini istenemez. Davalı üniversitenin yönetmeliğinde de kaydı silinen öğrencinin öğrenim ücretinin iade edilmeyeceği belirtildiği halde mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/329, Karar No: 2008/30, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/329 E.  ,  2008/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 116 ada 31 parsel sayılı 3194.11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir . Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36.maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece hükme dayanak yapılan ara kararında yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilmediği gibi, keşif için belirlenen ücretin keşiften en geç iki gün öncesine kadar mahkeme veznesine depo etmesi davacıdan istenmiştir. Keşif ücretinin yatırılması için verilen süreye göre bilirkişi adayı ve tanıklara çıkartılacak davetiyeler için tanınan süre yeterli bulunmamaktadır. Bilirkişi adayı ve tanıklar adına çıkarılacak davetiyeler için verilen sürenin yeterli olmadığı açıkça belli olan bu ara kararına dayanılarak keşif delilinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez. Süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğü'nün 12.maddesinin mutlaka gözönünde bulundurulması gerekir. Tüzüğün anılan maddesine göre "Tüzüğün 8.maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nevi tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz"

hükmü yer almış bulunmaktadır. Tebligat Tüzüğü’nün anılan hükmü nazara alınarak mahkemenin hükme dayanak yaptığı ara kararının sürelerle ilgili bölümü irdelendiğinde, davacıya keşif giderini yatırması için verilen en geç keşiften iki gün öncesi olan tarih ile keşif gününe kadar olan sürede, mahkemece yerel bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiye için kalan süre yeterli olmadığından yapılamayacağı önceden belli olacak keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır. Davacı tarafa keşif masrafını yatırması için makul süre verilip, yerel bilirkişi ve tanıklara davetiye çıkartılmalı, arazi başında keşif icra edilip, tarafların tüm delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.1.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7365, Karar No: 2021/20596, Tarih: 06.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7365 E.  ,  2021/20596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti müştekiler ... ve ...’ın işyerlerine pencere camlarını kırmak suretiyle girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK'nın 116/2, 31/2, 151/1, 31/2. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının 28.06.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde “yargılama sürecindeki olumlu tavırları göz önüne alınarak” TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına karar verilmesine karşın “suça eğilimli bir yapıya sahip olduğu anlaşıldığından yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından” şeklindeki dosya içeriği ile uygun olmayan ve takdiri indirim nedeni uygulanması gerekçesiyle çelişir gerekçe ile TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Yaş küçüklüğünü düzenleyen TCK'nın 31/2. maddesinin, değer azlığını düzenleyen TCK'nın 145. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı Kanun'un 61/5. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29585, Karar No: 2013/20779, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29585 E.  ,  2013/20779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın ... edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07/09/1995 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4394, Karar No: 2018/5827, Tarih: 15.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/4394 E.  ,  2018/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ: KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 2398 ada 34 parsel sayılı 102,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, üzerindeki evin ... oğlu ...’e ait olduğu şerhi yazılarak Hazine adına tespit ve hükmen tescil edilmiştir. Davacı ... Belediye Başkanlığı vekili, taşınmazla ilgili güncelleme çalışmaları yapılırken Belediye'nin haberdar edilmediği iddiasıyla, taşınmazın beyanlar hanesine Belediye lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,15.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11630, Karar No: 2011/1526, Tarih: 01.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11630 E.  ,  2011/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2010 gün ve 2009/2 Esas, 2010/91 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tabi olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 01/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.