muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20353, Karar No: 2012/23986, Tarih: 21.11.2012

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili ile davalının ... 3. Aile Mahkemesinin 2009/476 E. 2010/301 K. sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuklar 17.05.1997 doğumlu ... ile 11.10.2001 doğumlu ... 'nin velayetinin davacı anneye verildiğini, ilamda davacı annenin iştirak nafakası istememesi nedeniyle iştirak nafakasına hükmedilmediğini, aradan uzun zaman geçtiğini,tarafların sosyal ekonomik şartlarının değiştiğini, çocukların büyümesi neticesinde ihtiyaçlarının arttığını, davacının işsiz olduğunu, müşterek çocukların ihtiyaçlarını karşılayamadığını belirterek her bir çocuk için aylık 500,00 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; her bir çocuk yararına aylık 250,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK.'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayeti kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.Mahkemece, iştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. ( TMK. nun 330/1. maddesi ).Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 06.05.2010 tarihli karar ile anlaşmalı boşandığı; 1997 ve 2001 doğumlu müşterek çocukların velayetinin anneye verildiği, talep edilmediğinden çocuklar yararına nafaka bağlanmadığı, davacı kadının günlük temizlik işlerine gittiği, gelirinin 300 TL olduğu, 2 çocuğu ile birlikte ikamet ettiği, ikametine 500 TL kira ödediği, geçiminin babası ve kardeşi tarafından sağlandığı, davalı babanın ise tekstil atölyelerinde işçi olarak çalıştığı, aylık 900 TL geliri bulunduğu, 450 TL karşılığında kirada oturduğu, ev hanımı olan yeni eşi ile birlikte ikamet ettiği anlaşılmaktadır.Tarafların nüfus kayıtlarının incelenmesinden davalının 26.06.2011 tarihinde yeniden evlendiği ve bu evlilikten 01.04.2012 doğumlu bir kız çocuğunun daha olduğu anlaşılmaktadır

.Tarafların nüfus kayıtlarının incelenmesinden davalının 26.06.2011 tarihinde yeniden evlendiği ve bu evlilikten 01.04.2012 doğumlu bir kız çocuğunun daha olduğu anlaşılmaktadır.Davalı duruşmadaki beyanında müşterek çocuk ... 'ın çalıştığını belirtmiş olup mahkemece müşterek çocuğun çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa bu işten ne kadar gelir elde ettiği konularında bir araştırma yapılmamıştır. Ayrıca davacı vekili de duruşmadaki beyanında müvekkili davacının aylık 1.000,00 TL ücret ile sigortalı olarak çalıştığını beyan etmiş mahkemece bu konu hakkında da bir araştırma yapılmamıştır.Buna göre mahkemece, tarafların ekonomik ve sosyal durumları tam ve sağlıklı olarak saptandıktan ve özellikle davacı ile müşterek çocuk ... ın çalışıp çalışmadıkları, çalışıyorlar ise sürekli bir işlerinin olup olmadığı, ne kadar gelir elde edip etmediklerinin araştırılmasından sonra, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumları, ihtiyaçları ile tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına göre davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken, nafaka yükümlüsü ( davalı babanın ) gelir durumu nazara alındığında yüksek oranda nafakaya karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7084, Karar No: 2019/1218, Tarih: 31.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7084 E.  ,  2019/1218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından, sanığın 164 nolu orman bölmesinde kesim işini aldığı ve yapılan kontrolde suça konu bölmeden 36 adet fidan-yakacak-yapacak nitelikteki ağacın motorlu testere ile kaçak olarak kesildiğinin tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında ağaç kesme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40060, Karar No: 2014/37848, Tarih: 28.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/40060 E.  ,  2014/37848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının dolamit maden ruhsatı ile maden sahası işlettiğini, her yıl yaptığı üretimin bilançoda belirtilen miktarın % 5'inin kendilerine maden arama katkı payı olarak ödenmesi gerektiğini, davalının 2003 yılı bilançosuna göre ödemesi gereken miktarı ödemediğini ileri sürerek 2003 yılına ait maden arama katkı payı olan 161.056.911,350 TL (eski TL) ve işlemiş faiz 387.878.728,17 (eski TL)'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiş, 25.3.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile işlemiş faiz miktarını 39.351.572,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, sözleşme uyarınca ödenmesi gereken katkı payının ocakbaşı fiyatı üzerinden hesaplanması gerektiğini, sehven bilançolarında madenin ocakbaşı fiyatını değil elde edilen mamül ürünün miktarını belirttiklerini, ocakbaşı fiyatının ürünün hammadde bedeli üzerinden hesaplanması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsemek suretiyle 161.056.911,350 TL asıl alacak, 38.787.872,817 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmiş, mahkeme kararı davalı temyizi üzerine dairemizce onanmış, davalı bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyanın incelenmesinde davacı idare ile dava dışı..ti. arasında G...ÖİR 2749 ruhsat nolu sahaya ilişkin 10.11.1992 tarihli sözleşmenin imzalandığı, sözleşmenin 6-e maddesinde "işletmeci, ayrıca işletmenin ömrü boyunca ürettiği cevherin (dolamit) beher tonu için ocakbaşı satış fiyatının %5'ini MTA'ya maden arama katkı payı olarak ödemeyi taahhüt eder" hükmünün yer aldığı, maden sahasının ve buna ait sözleşmedeki hak ve yükümlülüklerin davacının da muvafakati ile davalıya devredildiği anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında her yıl için üretilen dolamit madenin bilançoda yer alan miktarının %5'inin davacıya maden arama katkı payı olarak ödenmesi hususunda uyuşmazlık bulunmayıp, uyuşmazlık ocakbaşı fiyatının ne olduğu hususunda toplanmaktadır. Davalı, ocakbaşı fiyatının ürünün işlenmemiş, madende çıkarıldığı andaki fiyatı 2014/40060-2014/37848

olduğunu savunmakla, davacı ise ürünün işlenmiş haldeki fiyatı üzerinden katkı payının hesaplanması gerektiğini ileri sürmektedir. Taraflar arasında görülen ve 2004 yılı maden arama katkı payının tahsiline ilişkin Ankara 7. Ticaret Mahkemesinin 2006/428-2009/177 sayılı dosyasınında temyiz incelemesini yapan Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamında da belirtildiği üzere; Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin 76. Maddesinde ocakbaşı satış tutarının ne olduğu "Devlet hakkı ocakbaşı satış tutarı üzerinden alınır, ocakbaşı satış tutarı ocaktan üretilen tüvenan cevherinin bedelidir" şeklinde ifade edilmiş olup, tüvenan cevheri ise ocaktan çıkarılan ve ancak üzerinde hiçbir cevher hazırlama işlemi yapılmamış olan hammadde halindeki cevhere verilen isimdir. Bu nedenle, davacı sözleşme uyarınca ancak ocaktan çıkarılan dolamit madeninin üzerinde hiçbir cevher hazırlama işlemi yapılmamış olan hammadde halindeki fiyatı üzerinden katkı payı talep edebilir. Ayrıca hemen belirtmek gerekirki, davalının bilançosunda sevhen, dolamit madeninin hammadde fiyatını değil, mamül hale geldikten (işlenmiş hali) sonraki oluşan fiyatı bildirmiş olması da davacıya bu yönde herhangi bir hak bahşetmez. Kaldı ki davalı bu hatasını farkederek davacı idare nezdinde gerekli girişimlerde de bulunmuştur.

Bu durumda, mahkemece az yukarıda değinilen Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin bozma kararında ve devamında devam eden Ankara 16. Ticaret Mahkemesinin 2011/110-2012/227 sayılı dosyasında yer alan bilirkişi raporları da gözetilmek suretiyle davacının hammadde halindeki dolamit madeninden dolayı talep edebileceği ocakbaşı fiyatı üzerinden hesaplanacak alacağının olup olmadığı, var ise miktarının tespit edilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının değinilen bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazının kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının değinilen yöne ilişkin karar düzeltme itirazının kabulü ile dairemizin 22.6.2006 gün ve 2006-2013 esas, 2006/10286 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 2.697,90 harcın istek halinde iadesine, 28.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15360, Karar No: 2015/30, Tarih: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/15360 E.  ,  2015/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçu açısından; sanıklar hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken suç yolunda katedilen mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2141, Karar No: 2024/5487, Tarih: 12.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2141 E.  ,  2024/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.01.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/3017 Esas, 2023/3301 Karar

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.01.2024 tarihli ve 2023/3017 Esas, 2023/3301 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/500 Esas, 2023/218 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 ay hapis cezası, ile cezalandırılmasına ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/3017 Esas, 2023/3301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2023/3017 Esas, 2023/3301 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.01.2024 tarihli ve 2023/3017 Esas, 2023/3301 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17236, Karar No: 2018/4507, Tarih: 14.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/17236 E.  ,  2018/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.07.2007 tarih ve 2007/15972 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve ekleri ile Gelir İdaresi Başkanlığının mütalaasına uygun olarak “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan da dava açıldığı, ancak bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçtan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığın üzerine atılı 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuyla ilgili mahkemece 08.04.2008 tarihli müzekkereyle mükellef hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının sorulması, ... Başkanlığı’nın 28.04.2008 tarihli cevabi yazısında sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarının olduğunun belirtilmesi ve bu raporların dosyadaki suça yönelik inceleme olması, bu incelemenin de Süreyya İncedere adına düzenlenen faturaları içermesi ve dosya kapsamından son düzenlenen faturanın 23.04.2005 tarihli olduğunun anlaşılması karşısında; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olmakla tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12742, Karar No: 2023/688, Tarih: 16.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/12742 E.  ,  2023/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Van Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/31 Esas, 2020/297 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen ... hakkında hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103' üncü maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un dördüncü, 43'üncü maddesinin birinci fıkrası, 61'inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca otuz yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109' uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bendi ile aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca altı yıl on sekiz ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları karar verilmiştir.

2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/43 Esas ve 2021/546 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen ... müdafii, katılan Bakanlık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmasız yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca suça sürüklenen ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin " a-Sanık hakkında mağdur ...'ya karşı işlemiş olduğu çocuğun cinsel istismarı eylemi nedeniyle uygulama yapılırken kayden 2006 doğumlu ... hakkında gerekçeli kararda 9 yaşında eylemin gerçekleştiğinden bahisle 2014 yılında son eylemin gerçekleştiğinin kabulü yapılmış ise de; sanığın 2015 yılında 9 yaşında olması karşısında, sanık ...'ya yönelik eylemlerin zamanının tespiti ve lehe kanun değerlendirilmesinin belirlenecek suç tarihine göre yeniden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Mağdur ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hüküm kurulurken bu suçun sanık tarafından zincirleme şeklinde işlendiği gözetilmeden TCK'nun 43. maddesinin mağdur ... yönünden suça sürüklenen ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden uygulanmaması,

c- Sanığın mağdur ...'ya yönelik eylemlerini işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşıldığından hakkında yaş küçüklüğüne ilişkin TCK'nun 31. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

d-Sanığın mağdure ...'ya yönelik eylemlerini işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşıldığından TCK'nun 53/4. maddesi hilafına sanık hakkında TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanması şeklinde" şeklindeki gerekçeler ile bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Van Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/275 Esas, 2022/15 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen ... hakkında hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103' üncü maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un dördüncü, 43'üncü maddesinin birinci fıkrası, 31'inci maddesinin üçüncü fıkrası son cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca on iki yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109' uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bendi ile aynı maddenin beşinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 31'inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca altı yıl on ay on dört gün hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları karar verilmiştir.

4. Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/1238 Esas ve 2022/1228 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen ... hakkında İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen ... müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.09.2022 tarihli ve 2022/12742 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz istemi mahkumiyet kararının yerinde olmadığı, beyanların çelişkili olduğu, lehe delillerin nazara alınmadığı, eksik inceleme ve araştırma yapıldığı hükmün somut delillere dayanmadığı, Adli Tıp Kurumu raporunun cinsel istismar bulgusunu içermediği hususlarına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi suça sürüklenen çocuğun üst hadden cezalandırılması ve vekalet ücretine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü