muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/513, Karar No: 2020/1082, Tarih: 10.02.2020

2-Kabule göre de;

a)Sanık ...’ın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)Sanık ... yönünden; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2232, Karar No: 2014/20375, Tarih: 27.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2232 E.  ,  2014/20375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

17.03.2010 gün ve 2010/31 sayılı vergi suçu raporunda, 31.08.2005 tarihi itibariyle sanığın vergi mükellefiyetliğini terk ettiği ve 26.02.2010 tarihli tebligatın sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu başka bir şirkete ait işyerinde yapıldığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, suç tarihinden önce 5904 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltilmesi nedeniyle temel cezanın 18 ay olarak tespiti yerine 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, hükümde gösterilmemiş ise de kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1733, Karar No: 2010/16265, Tarih: 28.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/1733 E.  ,  2010/16265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkındaki kamu davasının hırsızlığa teşebbüs eylemine dayandırılarak açılmış bulunmasına, katılan idarenin temyizinin vasfa yönelik olmasına ve 5560 sayılı kanun ile değişik 5326 sayılı 27/7 maddesi uyarınca hükmün temyizi mümkün görülmekle, Ayvalık Sulh Ceza Mahkemesinin 05.12.2006 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın ısrarla hazine yerinden kesim yerinin yanlış gösterilmesi sonucu ağaç kestiğini savunması karşısında, usulsüz kesim yerini gösteren şahıs hakkında da suç duyurusunda bulunularak hakkında dava açılmasının sağlanması, dava açılması halinde de bu dava ile birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi, hazine yerinden izinsiz ağaç kesiminin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek bu suçun varlığı ve sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı tartışılarak sonucuna göre hukuki durumun yeniden değerlendirilmesi gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4662, Karar No: 2019/13597, Tarih: 18.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/4662 E.  ,  2019/13597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı ... Ticaret Bilimum İnşaat Malzemeleri... isimli iş yerinde 08.04.2011 tarihinde satış ve sevkiyat sorumlusu olarak işe başladığını ve işten çıkarıldığı 09.12.2014 tarihine kadar da bu işlerinde çalıştığını, müvekkilinin fazla çalışma bedellerinin ve yıllık izin ücretlerinin kendisine ödenmesi için defalarca davalı tarafa müracaat ettiğini olumlu sonuç almayınca da bu alacaklarının ödenmesi için Kocaeli 3. Noterliği'nin 05.12.2014 tarihinde 20456 yevmiye numaralı ihtar ile davalı tarafa ihtar çektiğini ve işlerinde çalışmaya devam ettiğini, müvekkilin davalı tarafa göndermiş olduğu ihtar 08.12.2014 tarihinde davalı tarafa tebliğ edildiğini ve müvekkilim 08.12.2014 günü saat 19:00'da yani mesaisinin bitmesine yarım saat kala ... tarafından çağrıldığını ve ... tarafından müvekkilime hakaret ve rencide edici sözler söylediğini ve müvekkilinin derhal işyerinin anahtarlarını bırakıp işten çıkmasını istediğini, bu şekilde müvekkiline 13 günlük maaşı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretleri ödenmeden müvekkilim işten haksız ve hukuka aykırı bir şekilde çıkarıldığını iddia ederek, Aralık 2014 maaş alacağı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yılık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ve resmi bayram tatili ücreti, asgari geçim indirimi ücreti ve eksik ödenen maaş ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ... Noterliği'nin 05/12/2014 tarih ve 20456 yevmiye nolu ihtarnamesini müvekkil işverene gönderdiğini, ihtarnamede geçen ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle hizmet aktini feshedeceğini bildirdiğini ve en son 12/12/2014 günü işe geldikten sonra işi bırakarak iş aktini feshettiğini, oysa ki ihtarnamede geçen iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının iş aktinin feshinin haksız olduğunu, davacının işe gelmemesi üzerine müvekkili işverence iş yeri dosyasındaki 15-16 ve 17/12/2014 günlü tutanaklar tanzim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının 08/04/2011-09/12/2014 tarihleri arasında davalı yanında hizmet sözleşmesiyle çalıştığı, davacının fesih tarihi itibarıyla maaşının brüt (1.824,81) TL. olduğu, davacının işçilik alacaklarını önce sözlü olarak alamaması nedeniyle noter vasıtasıyla ihtar çekerek istediği, ihtarın işverene ulaşması üzerine işveren tarafından hakaret ve rencide edici sözler söylenip iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşıldığından kıdem tazminatına yönelik talebin kabul edildiği, davacının kıdem süresine göre (.8.) haftalık ihbar önel süresi bulunduğundan, davalı işveren tarafından bu süreye uyulmaksızın iş sözleşmesi sona erdirildiğinden ihbar tazminatına yönelik talebin kabulüne, asgari geçim indirimi alacağı yönünden; Ocak 2014 Ağustos 2014 dönemi asgari geçim indirimi, ücret alacağı bordrolarda ödendiği anlaşıldığından bu dönem dışlamak suretiyle yapılan hesaplamaya itibar edildiği, tanık beyanları dosya kapsamından davacının 01 Mayıs-31 Ekim tarihleri arasında aylık 72 saat, diğer dönemlerde ise aylık 60 saat fazla çalışma yaptığı anlaşıldığından, fazla çalışma alacağının kabulüne, davacının dini bayramlarda çalışmadığı diğer resmi bayram ve tatillerde çalıştığı anlaşıldığından genel tatil alacağına, yıllık izin alacağı yönünden SGK kayıtlarına göre davacının kabul edilen hizmet süresi ve dosya kapsamı ile örtüşen bilirkişi raporuna itibar edilmiş, davalı işveren davacıya kalan (18 gün) yıllık izni kullandırdığına dair izin defteri veya buna benzer davalı tarafından imzası kabul edilen yazılı bir belge sunamadığından, davacının bilirkişi raporunda belirtilen oranda izin alacağına hak kazandığı, davacının, Aralık 2014 dönemine ait 9 günlük ücreti ödenmediğinden ücret alacağına yönelik talebin kabulüne, davacı imzalı beyanında hafta tatili alacaklarının bulunmadığını beyan ettiğinden hafta tatillerini kullandığı anlaşıldığından hafta tatililine yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta iş akdinin 05.12.2014 tarihli noter ihtarnamesi ile işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği, iş akdini haklı nedenlede olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği anlaşıldığından şartları bulunmayan ihbar tazminatı talebinin kabulü hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7769, Karar No: 2012/7924, Tarih: 22.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7769 E.  ,  2012/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

YRG.GELİŞ TARİHİ: 01.06.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, 3621 sayılı Yasa hükümleri uyarınca tapu kaydının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3715, Karar No: 2024/7344, Tarih: 10.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3715 E.  ,  2024/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/661 E., 2024/484 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/77 E., 2023/33 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kayseri ili İncesu ilçesi Furunönü Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sonucunda, tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 219 ada 21 parsel sayılı 19258 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 2804 ada 96 parsel numarasıyla 18.220,28 metrekare, tapuda davalı adına kayıtlı eski 219 ada 29 parsel sayılı 9342 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 2804 ada 104 parsel numarasıyla 9.765,52 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ...; uygulama kadastrosu sırasında kendine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği, eksikliğin davalıya ait komşu taşınmazdan kaynaklandığı iddiasıyla dava açmıştır.

Davacı ...; uygulama kadastrosu sırasında kendine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği, eksikliğin davalıya ait komşu taşınmazdan kaynaklandığı iddiasıyla dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davacının davasının kabülüne, eski 219 ada 2 parsel yeni 2804 ada 104 parsel ile eski 219 ada 21 parsel yeni 2804 ada 96 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespitinin iptali ile 2804 ada 104 parsel sayılı uygulama parselindeki 22.06.2022 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 885,26 m2 yüzölçümündeki bölümünün 2804 ada 96 parsel sayılı uygulama parseline eklenmek suretiyle, (B) harfi ile gösterilen 22,07m2 yöz ölçümlük kısmın çıkartılarak 2804 ada 96 parsel sayılı taşınmazın 19.083,47m2 olarak, tapuya kayıt ve tesciline, 2804 ada 104 parsel sayılı uygulama parselinin 22.06.2022 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 22,07 m2 yüz ölçümündeki bölümün 2804 ada 104 parsel sayılı uygulama parseline eklenmek suretiyle 2804 ada 104 parsel sayılı taşınmazın 8.902,33 m2 yüzölçümlü olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "Somut olayda dava, eksilmelin davalı gerçek kişinin taşınmazından kaynaklandığını belirterek açılmış olması nedeniyle Kadastro Müdürlüğünün davada pasif husumet sıfatı bulunmamaktadır. Bu nedenle Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilerek yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Yine davacının taşınmazı ile davalı taşınmazların tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle getirtilmemiş, ada raporu dosya arasında alınmamış ayarıca hükme esas alınan fen raporu, kadastro teknisyeni tarafından hazırlanmış olup, getirtilen belgelerin zemine uygulanmak suretiyle paftanın buna uygun olarak düzenlenmesi hususunda yukarıda açıklanan şekilde rapor ve haritalar alınmamıştır." gerekçeleriyle istinaf başvurularının kabulü ile hükmün kaldırılarak dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince gönderme kararı sonrarı yapılan yargılama sonunda; "Davacı eski 219 ada 21 parsel yeni 2804 ada 96 parsel sayılı taşınmazın malikidir. Davalı eski 219 ada 29 parsel yeni 2804 ada 104 parselin malikidir. Davacı ve davalıya ait parsellerin arasındaki sınır uygulama kadastrosuyla sabit sınır niteliğinde tespit görmüştür. Dava konusu 2804 ada 96 parsel sayılı taşınmazın doğusundaki bu sınır uygulama kadastrosuyla davacı aleyhine daraltılmıştır. Tesis kadastrosu 1976 yılında yapılmıştır. Dava konusu 2804 ada 96 parselin doğusunda 2804 ada 104 parsel ile arasındaki bulunan sınır 1954 ve 1995 tarihli hava fotoğraflarında belirgin değildir. İki taşınmaz birlikte sürülmektedir. 2012 ve 2021 tarihli ortofotolarda ise hava fotoğraflarının aksine iki parsel arasındaki sınır belirgin ve ayrıt edici niteliktedir. Tespit tarihi olan 1976 ile 1995 tarihi arasında arada sınır bulunmamaktadır. Daha sonraları ise 2012 yılından itibaren iki parsel arasında bir sınır vardır. Taşınmazların arasında sabit sınır olabilmesi için kadastro tespit tarihinden uygulama tespit tarihine kadar bu sınırın değişmemesi gerekir. Yukarıda açıklandığı üzere yıllara göre sınır değişmiştir, değişen sınırın uygulama kadastrosunda sabit sınır olarak belirlenmesi yanlıştır. Bu sebeplerle uygulama kadastrosunun yanlış icra edildiği" kanaatiyle davacının davalı ... Müdürlüğüne yönelik davasının husumet nedeni ile reddine, davacının davalı ...'a karşı davasının kabulüne, eski 219 ada 2 parsel yeni 2804 ada 104 parsel ile eski 219 ada 21 parsel yeni 2804 ada 96 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespitinin iptali ile 2804 ada 104 parsel sayılı uygulama parselindeki 09.06.2023 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 884,00 metrekare yüzölçümündeki kısmın 2804 ada 104 parsel sayılı taşınmazdan çıkartılarak 2804 ada 96 parsel sayılı uygulama parseline eklenmesi suretiyle, (B) harfi ile gösterilen 22,07 metrekare yüzölçümündeki kısmın 2804 ada 96 parselden çıkartılarak 2804 ada 104 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi suretiyle 2804 ada 96 parsel sayılı taşınmazın 19.082,21 metrekare yüz ölçümüyle 2804 ada 104 parsel sayılı taşınmazın 8.903,59 metrekare yüz ölçümüyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" anlaşılmakla istinaf başvurusunun 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun)

353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

353/1-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

427,60 TL davalı ... tarafından yatırılan peşin harcın onama harcına mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/348, Karar No: 2011/314, Tarih: 13.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/348 E.  ,  2011/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan çeklere dayalı 471.443,74 TL alacağını Erzurum 4. İcra ve İflas Müdürlüğü'nün 2009/1 sayılı İflas dosyasına yasal sürede bildirdiğini, iflas idaresinin sıra cetveline alınma taleplerini red ettiğini ileri sürerek alacağın kayıt kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İflas İdaresi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının iki celse üst üste mazaret dilekçesi verdiği, bazı dava dosyaları yönünden masraf vermediği, davacı vekilinin başka mahkemede takip edilen dosyanın dava dosyasından ne surette üstün tutulduğu ve tercih edildiğine ilişkin beyanda bulunmadığı gerekçesiyle mazeretinin reddi ile dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, daha sonra davacı tarafından üç aylık süre geçmesine rağmen dava yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30618, Karar No: 2015/13167, Tarih: 09.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/30618 E.  ,  2015/13167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, aşçı olarak davalı bakanlığa bağlı okulda çalıştığını başka okul ile birleşmesi ve çalıştıkları okulun kapanması sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık alacakların zamanaşımına uğradığını husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı tarafından sona erdirildiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yapıldığını işçinin, karşı iddiayı ve özellikle fazla mesai ücreti ödendiğini ise işverenin ispatlaması gerekir. İlke olarak işçi fazla çalışma yaptığını veya tatillerde çalıştığını yazılı deliller dışında tanıkla da ispatlayabilir. İşyerinde çalışma düzeninı bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma alacağı ihtilaf konusu olup, yargılama sırasında dinlenen davacı tanık beyanlarına göre sözkonusu alacak hesaplanarak hükme bağlanmıştır. Dairemiz incelemesinden geçerek onanan emsal 2014/28480 esas – 2014/29600 karar sayılı dosyada; davacı tanığı olarak dinlenen ...'ın 08.00-17.00 arası çalıştığı dikkate alındığında, davacının çalışma saati ile ilgili beyanlarına itibar edilmesi gerekirken; bilirkişi tarafından davacının 07.00-20.00 arası çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması isabetli olmamıştır. Zira tanıkların işten çıktıktan sonra davacının çalışma saatini bilmesi beklenemez. Tanıkların beyanları ancak birlikte çalıştıkları dönem ve çalışma saatleri yönünden ispat aracı olabileceğinden, davacının mesai saatlerinin tanıklarla birlikte çalıştığı saatler yerine 07,00-20.00 dikkate alınarak fazla çalışma alacağının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan yaz tatillerinde okulların kapalı olduğu hem kurum yazısı hem de tanıklarca belirtildiğinden fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının yaz tatilleri dışlanarak hesaplanması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Mahkemece bu kabul doğrultusunda fazla çalışma ve genel tatil alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.