muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6381, Karar No: 2014/7243, Tarih: 16.04.2014

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan eşi ... ile 18.12.1996 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19313, Karar No: 2012/32668, Tarih: 04.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/19313 E.  ,  2012/32668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ve yakını olan tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarının genel itibariyle matbu olması, katılanın ilk aşamadaki şiakyetçi bile olmamasına göre soruşturmanın başında devreye giren bir şahıs tarafındandan anlaştırıldıkları, nitekim kovuşturma aşamasında kendisini vuran'ın sanık ... olduğunu beyan etmeleri, TCK'nin 53/1. maddesinin süre öngörülmeksizin uygulanmış olması süreci infaz sırasında gözönünde bulundurulması karşısında, tebliğnamenin belirtilen hususlardaki 'bozma' istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1733, Karar No: 2011/4706, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1733 E.  ,  2011/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.10.2006 gün ve 2006/302 Esas, 2006/706 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan ve 5237 sayılı TCK.nun 102/1. maddesi kapsamında bulunan basit cinsel saldırı suçunun takibi şikâyete bağlı olup, mağdure Selin Saydam'ın temyiz aşamasında ... 4. Asliye Ceza Mahkemesine sunduğu 11.05.2007 havale tarihli dilekçesinde sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiğinden, öncelikle mağdureye şikâyetten vazgeçme, sanığa da vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususları sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 73. maddesi de gözetilerek mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5078, Karar No: 2015/10316, Tarih: 06.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5078 E.  ,  2015/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/173574

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13.02.2015

NUMARASI : 2013/287 Esas, 2015/115 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2731, Karar No: 2020/369, Tarih: 10.02.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/2731 E.  ,  2020/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan ceza-i şartın tahsili istemine ilişkin olup, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk hüküm, Dairemizce tüketici mahkemesinde açılan davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmeye başlaması ile eksik harcın ikmal ettirilerek müteakip işlemlere devam edilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş, bozma kararına uyulması neticesinde yerel mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.Davacılar, davalılar ile aralarında ... 2. Noterliği'nin 14.11.2011 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin iskân şartlı olduğunu, bu sözleşmeye göre inşaat süresinin 33 ay olduğunu ve teslim tarihinin 14.08.2014 tarihine tekabül ettiğini, bu sözleşmeye göre gecikme durumunda her ay için 9.000,00 TL gecikme tazminatı ödeneceğinin kararlaştırıldığını, müvekkillerinin iyiniyetli olarak bu alacaklarını dava konusu etmediklerini ve daha sonra taraflar arasında 11.07.2014 tarihli ek protokol imzalanması sureti ile 33 aylık inşaat süresinin 30 Ekim 2014 tarihine kadar uzatıldığını, ancak davalıların ek protokol ile verilen süre içerisinde dahi iskân ruhsatlarını alamadıklarını, 11.07.2014 tarihli ek protokolün 9. maddesinde davalıların arsa sahiplerine ait B Blok 2 ve 3 nolu bağımsız bölümlerini eksiksiz bir şekilde tamamlayarak iskân ruhsatları için Belediyeye başvuracağı, bu yükümlülükleri yerine getirmez ise 100.000,00 TL cezai şartın nakden ödeneceğinin belirtildiğini, uzatılan sürede dahi iskân ruhsatlarının alınmaması sebebi ile davalılara 03.11.2014 tarihli ihtarnamenin keşide edildiğini, ancak davalıların cevaplarında ek protokolün geçersizliğini ileri sürdüklerini, halihazırda ruhsatların alınmadığını, bu nedenle 100.000,00 TL cezai şart alacağının ihtar tarihinden itibaren faizi ile ödenmesini, davanın kabulünü talep etmişlerdir. Davalılar ise; görev itirazları ile taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin teknik şartname bölümünün 11. maddesine göre, arsa sahiplerinin arsayı temiz ve borçsuz, ipoteksiz, pürüzsüz olarak yükleniciye teslim edeceklerinin düzenlendiğini, ancak sözleşmenin imzalandığı sırada var olan Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun eski eser şerhinin arsa sahiplerince kaldırılmadığını ve arsanın pürüzsüz olarak teslim edilmediğini, eski eser şerhinin sözleşme tarihinden bir buçuk yıla yakın süre sonra 2013 Şubat, Mart aylarında kaldırıldığını, eski eser şerhi nedeni ile inşaatın başlamasının geciktiğini, kat karşılığı inşaat sözleşmesine ek olarak yapılan adi yazılı 11.07.2014 tarihli ek protokolün şekil açısından geçersiz olduğunu, dolayısı ile ek protokolde belirlenen 100.000,00 TL cezai şartın kabulünün mümkün olmadığını, inşaatın zamanında teslim edilmemesinden arsa sahiplerinin sorumlu olduğunu, ek protokolde öngörülen tapu devirlerinin ve verilmesi gereken vekâletnamelerin öngörülenden 3 ay sonra verildiğini, yapılan iki bloktan A Blok için iskân ruhsatının 04.06

.07.2014 tarihli ek protokolün şekil açısından geçersiz olduğunu, dolayısı ile ek protokolde belirlenen 100.000,00 TL cezai şartın kabulünün mümkün olmadığını, inşaatın zamanında teslim edilmemesinden arsa sahiplerinin sorumlu olduğunu, ek protokolde öngörülen tapu devirlerinin ve verilmesi gereken vekâletnamelerin öngörülenden 3 ay sonra verildiğini, yapılan iki bloktan A Blok için iskân ruhsatının 04.06.2014 tarihinde alındığını, B Blok için ise 01.12.2014’te alındığını, davalı ...’nın kat karşılığı inşaat sözleşmesine garantör olabilmesi için ayrıca garantörlük sözleşmesi düzenlenmesi gerektiğini, müvekkilinin sıfatının adi kefil olduğunu ve doğrudan dava açılmasının mümkün olmadığını, davanın reddini savunmuşlardır. Yerel mahkemece ilk olarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, temyiz edilen karar Dairemizin 2018/1136 Esas 2018/2665 Karar 25.06.2018 günlü kararı ile davacı tarafından yatırılması gereken harcın ikmali ile müteakip işlemler bakımından davaya devam edilmesi hususunda bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece bu kez resmi şekil şartına tabii sözleşmeleri değiştiren sözleşmelerin de resmi şekil şartına uyması gerektiği, taraflar arasındaki ek protokolün geçersiz olması nedeni ile cezai şart istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 14.01.2011 tarihli Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde, inşaat bitim tarihi sözleşme tarihinden itibaren 33 ay olarak belirlenmiş olup, sözleşmenin 11. maddesinde işin süresinin 33 ayı geçmesi halinde yüklenicinin gecikilen her ay için aylık net 9.000,00 TL ceza ödemesi kararlaştırılmıştır. Taraflar arasındai ek protokolde kararlaştırılan cezai şart, kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki hükmü ağırlaştırıcı nitelikte olduğundan geçersiz ise de, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan teslim süresi olan 14.08.2014 tarihinden B Blok için iskânın alındığı 01.12.2014 tarihine kadar kat karşılığı inşaat sözleşmesinde belirtilen gecikme bedeline hükmedilmesi gerekirken davanın reddi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacılar lehine BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacılara iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23525, Karar No: 2014/7623, Tarih: 16.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23525 E.  ,  2014/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/134583

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2008

NUMARASI : 2005/403 (E) ve 2008/355 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü gece saat:03.30 sıralarında mağdurun ticari taksisine otogar civarında müşteri olarak binen sanığın Taksim'e gideceğini söylemesi üzerine Bayrampaşa istikameti üzerinde seyir halinde iken, mağdura hitaben çocuğu olup olmadığı ve kaç yaşında olduğunu sorduğu, müştekinin çocuğunun küçük olduğunu söylemesi üzerine “yazık oldu” diyerek mağduru tedirgin ettiği, araç ile T.Caddesi üzerine geldiklerinde polis ekiplerini gören mağdurun aracını durdurduğu sırada sanığın belinden çıkarmış olduğu bıçağı mağdura doğrultarak, “ellerini direksiyonun üzerine koy cebindekileri boşalt” demesi üzerine, müştekinin sanığa müdahale ettiği, taksinin içerisinde sanığın elinde bıçak ile mağdura tehditvari bir şekilde salladığını gören polis ekiplerinin olaya müdahale ederek sanığı etkisiz hale getirdikleri, mağdurun kolluktaki beyanı, yakalama tutanağı ve tanık polis memuru İsmail T. E.'in beyanına göre, sanığın yağmaya teşebbüs etmek suçunu işlediği anlaşıldığı halde, mağdurun sonradan değiştirdiği ifadesine ve sanığın olaya uygun düşmeyen savunmasına dayanmak suretiyle kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7187, Karar No: 2008/6490, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7187 E.  ,  2008/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 110 ada 54, 120 ada 23 ve 126 ada 12 parsel sayılı 5.270,60, 9.274,95 ve 6.530,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar 1964 yılında yapılan toprak tevzi çalışmaları sırasında Hazine adına belirtildiklerinden bahisle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı, Hazine adına tapulu bulunmadıkları, tespit gününde taşınmazlar üzerinde adına tescile karar verilen zilyedi yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Getirilen tapu kayıtlarına göre 1965 yılında dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca "Toprak Komisyonunca" yapılan çalışma ile taşınmazların belirtmelik tutanaklarının düzenlenerek haritaya bağlandığı ve bir kısım taşınmazlar hakkında 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca 26.11.1965 tarihinde Hazine adına tapu kaydı oluşturulduğu, 2004 yılında bölgede 4342 sayılı Yasa uyarınca mera komisyonunca Toprak Komisyonu çalışmaları esas alınarak mera tesbit ve tahsisi yapılıp, mera tahsis haritası ve eki belgelerin düzenlendiği, sonuçlarının kadastro tespit tarihinden önce (18.3.2005 ile 17.04.2005 tarihleri arasında) ilan edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, mera tahsis çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği ve taşınmazların 1965 yılında Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının ve mera haritasının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmediği gibi, Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalmaları halinde 3402 sayılı Yasa'nın 46/1 ve 46/2. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden de araştırma yapılmamıştır. Taşınmazların Hazinenin tapu kaydının kapsamı dışında kalmaları halinde ise kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadıkları, kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadıkları ve davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusundaki araştırma da yeterli değildir. Böylesine eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, taşınmazlar hakkında Hazine adına oluşturulan 26.11.1965 tarihli tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleri, düzenlenen belirtmelik tutanakları ve haritaları, varsa dağıtım cetvelleri, 4342 sayılı Yasa uyarınca bölgede yapılan mera tahsisine ilişkin harita ve eki belgeler, taşınmazları dıştan çereleyen komşu parsellerin onaylı kadastro tespit tutanağı suretleri ile varsa dayanağı kayıtlar, kütükler devredilmiş ise tapu sicil kaytıları ile dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da gösterecek biçimde geniş kapsamlı kadastro paftası, belirtmelik tutanağında adı geçen bilirkişilerin onaylı ve vukuatlı nüfus kayıt

./...

2008/7187-6490 SH:2

örnekleri ilgili mercilerinden getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, taşınmazlar başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava sonucunda yararı olmayan komşu belde ya da köyler halkından seçilecek yerel bilirkişiler ile aynı yöntemle belirlenecek tanıklar, uzman bilirkişi fen memuru ya da kadastro teknisyeni ve uzman ziraat bilirkişisi, sağ olan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit bilirkişileri huzuruyla taşınmazlar başında keşif yapılmalı, öncelikle geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile mera tahsis haritasının ölçeği ve Hazineye ait tapu kaydının dayanağı olan toprak tevzii haritalarının ölçekleri eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi tarafından haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, Hazine tapularının ya da tahsisli meraların kapsamları kesin olarak belirlenmeli, 4342 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi hükmü de gözetilerek mera haritası içinde veya dışında kalan taşınmaz bölümleri hakkında yerel bilirkişi, sağ olan belirtmelik bilirkişileri ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, arazinin davacıya ne zaman intikal ettiği, taşınmazların kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden Hazineye kalan taşınmazlardan olup olmadığı, taşınmazların Hazine tapusunun kapsamında kalması halinde, Hazine tapusunun ihdasından önceki zilyetliğin ne kadar süreye ulaştığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalıdır

. Keşif sırasında bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsellerin tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, uzman ziraat bilirkişi ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde taşınmazlar hep birlikte gezilip görülmeli, gözlem keşif tutanağına aynen geçirilmeli, gözlem yapılırken taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, dava konusu taşınmazlarda toprak ya da varsa taş unsurundan hangisinin üstün geldiği belirlenmeli, bu olgular ve komşu taşınmazlar ile toprak yapısı yönünden yapılan mukayese keşif tutanağına aynen geçirilmeli, uzman ziraatçi bilirkişiden gözlemi yansıtacak biçimde ayrıntılı, gerekçeli, taşınmazların öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı ya da kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir ayrıntılı ve krokili rapor düzenlettirilmeli, dıştan komşu taşınmazların tespitlerinde uygulanan kayıt varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde çekişmeli taşınmazlar yönünün ne olarak sınır gösterildiği belirlenmeli, taşınmazların Hazine adına oluşturulan tapu kaydı kapsamında kalması halinde sonradan şahıslara dağıtılıp dağıtılmadığı da araştırılmalı, 3402 sayılı Yasa'nın 14/son maddesi uyarınca aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden davacı taraf ile ortak miras bırakanı varsa dava dışı mirasçıları ya da (bayileri) satıcıları adına başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Sicil, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, öte yandan meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Diğer taraftan dava konusu taşınmazlardan 120 ada 23 ve 126 ada 12 parsel sayılı taşınmazların, mahkemenin 2007/484 ve 2007/412 esas sayılı dava dosyalarında da davalı olduğu anlaşılmaktadır. Aynı taşınmazlar hakkında birden fazla açılan dava mevcut ise bu davaların birleştirilerek görülmesinde zorunluluk bulunduğu halde bu hususun dikkate alınmaması da doğru değildir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18834, Karar No: 2012/1030, Tarih: 18.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/18834 E.  ,  2012/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, tedbir nafakası istemine ilişkin olup, mahkemece yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yetki itirazı, ilk itirazlardan olup basit usulün uygulandığı nafaka davasında ilk oturuma kadar yapılması gerekmektedir. Somut olayda davalıya dava dilekçesinin 22.12.2010 tarihinde tebliğ edildiği, ilk oturum günü olan 02.02.2011 gününde davalının oturuma katılmadığı, 31.01.2011 tarihinde mazeret bildirmişse de bu durumun ilk itiraz süresini etkilemediği, 03.03.2011 tarihinde yetki itirazında bulunmuşsa da, davacının süresinde itiraz olmadığı nedeniyle aynı oturumda karşı koyduğu anlaşılmaktadır. Şu durum karşısında yetki itirazının süresinde olmadığı nedeniyle reddedilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi bozma nedenidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.