muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5287, Karar No: 2014/16075, Tarih: 05.06.2014

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmaz kapama meyve bahçesi olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6502, Karar No: 2023/2596, Tarih: 05.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6502 E.  ,  2023/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dairemizin 23.12.2021 tarihli ve 2021/11395 Esas, 2021/13371 Karar sayılı kararında belirtilen eksikliğin giderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin dosyadan el çektikten sonra vermiş olduğu 13.04.2022 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 2013 takvim yılı sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2016 tarihli ve 2015/635 Esas, 2016/754 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2013 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.02.2017 tarihli ve 2017/654 Esas ve 2017/672 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın kesin nitelikte olması nedeniyle, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; ceza tayin edilirken hata yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına, hukuka aykırı olduğuna, yetersiz bilirkişi raporuna itibar edildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

İlk derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümü (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 10.02.2017 tarihli ve 2017/654 Esas ve 2017/672 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4227, Karar No: 2024/866, Tarih: 05.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4227 E.  ,  2024/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/2 E., 2022/157 K.

SUÇ : 3091 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, üst Cumhuriyet savcısı,

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2009 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2010 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararları verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümler açıklanmıştır.

4. Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli kararı ile kamu malına zarar verme suçundan verilen hüküm hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümler "..Karar tarihinde başka suçtan Şereflikoçhisar B Tipi Kapalı ceza infaz kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ın alınan son savunmasında duruşmadan vareste tutulmak istediğine dair talebi bulunmadığından, sanığın hükmün açıklandığı 13.06.2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyet kararları verilmiş kısa kararda dosyada taraf sıfatı bulunmayan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5 ay hapis cezası ile cezlandırılması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suça sürüklenen çocuk ...'in dosya ile ilgisi olmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulmuş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, dosya kapsamında suça sürüklenen çocuk ... isimli bir şahsın bulunmadığı 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılmış bir dava bulunmadığı temyize konu hükmün maddi hata nedeni ile sehven kurulduğu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar açıklanırken dosya ile ilgisi bulunmayan ... hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sehven mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

İncelemeye konu dosyada ... hakkında açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden fail ve fiilde bağlılık kuralına aykırı olarak iddianame de yer almayan sanık ve tanımlanmayan eylemden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 225 inci ve 226 ncı maddelerine aykırı olarak hüküm kurulması nedeniyle kurulan bu hüküm yok hükmünde olduğundan ilk derece mahkemesince verilen karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2020 tarihli ve 2022/2 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı, üst Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hakkında mahkumiyet hükmü kurulan ... hakkında verilen hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/362, Karar No: 2023/9221, Tarih: 18.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/362 E.  ,  2023/9221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1665 Esas, 2022/2852 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde;Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1324 ve 1340 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 25 inci maddesine göre tebliğ edilmesi gereken evrakların tebliğ edilmediğini, dava konusu taşınmazların Belediye mücavir alanında yer alıp, meskun mahalde bulunduğunu, bu nedenle arsa vasfında olup taşınmazın gerçek değerinin tespitini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, tespit edilen kamulaştırma bedeli ile kıymet takdir komisyon bedeli arasındaki farkın üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak nemalandırılmasına, acele kamulaştırma ve kıymet takdir raporundaki bedel arasındaki farkın derhal ödenmesine, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Anayasa Mahkemesinin 26.04.2021 tarihli ve 2019/1545Esas, 2021/925 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi iptal edilmiş olup bedelin hak sahiplerine karar ile birlikte derhal ödenmesine ve istinaf karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerektiğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin objektif değer artışı oranına ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile %230 objektif değer artışı uygulanarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere hüküm kurulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 26.04.2021 tarihli ve 2019/1545 Esas, 2021/925 Karar sayılı kararının karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda dava konusu 1324 parsel sayılı taşınmazın arta kalan alanı yönünden %50 değer kaybı takdir edildiği, davacı idarenin istinaf isteminin reddine karar verilerek davalının istinaf talebi kabul edildiği halde, arta kalan alan için değer düşüklüğü bedeline hükmedilmemesi ve davacı idare harçtan muaf olduğu hâlde, davalı tarafından yatırılan istinaf başvuru harcının yargılama giderleri içerisine dahil edilerek harçtan sorumlu tutulması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli ve 2022/1665 Esas, 2022/2852 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak 1324 parsel sayılı taşınmazın değer düşüklüğü oranı hesaplanarak (12.542,78 TL) fark bedelin depo ettirilerek tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden kabul kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli ve 2022/1665 Esas, 2022/2852 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak 1324 parsel sayılı taşınmazın değer düşüklüğü oranı hesaplanarak (12.542,78 TL) fark bedelin depo ettirilerek tespit edilen kamulaştırma bedeli üzerinden kabul kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; uygulanan kapitalizasyon faiz oranı doğru olmayıp sulu tarım arazileri için %5, kuru tarım arazileri içinse %6 olarak uygulanması gerektiğini, %230 objektif değer artış oranının fahiş olduğunu, dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının parselin bütününe, getirisine ve münavebe durumuna herhangi bir olumsuz etkisi olmadığından, taşınmazın kamulaştırma sonrası arta kalan kısmı için takdir edilen %50 değer azalışının kabul edilemeyeceğini, ... Mahallesi 1365 parsel sayılı taşınmazın idarece 978,89 m²lik kısmının kamulaştırılması talep edilmiş olup arta kalan alana da %50 değer azalışı verildiğinden artık arta kalan kısmın da kamulaştırılmasını talep ettiklerini, arta kalan alanının tamamının bedelinin depo edildiğini, 1365 parsel sayılı taşınmazın da tamamının idare adına tescili ile yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihaî kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9886, Karar No: 2006/10064, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9886 E.  ,  2006/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

A-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, Dairenin Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine konulan tutanağa göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılmadığı süresi içerisinde temyiz harcı ile temyiz masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine;

B. Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

2-Üzerinde irtifak ... kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak ... kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve

niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %11,1 olabileceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.