muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9346, Karar No: 2012/13202, Tarih: 20.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/9346 E.  ,  2012/13202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı'na izafeten Emniyet Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/11/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanan dava dışı görevliye 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Yasa gereğince ödenen nakdi tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalıdan alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı idare, davalının haksız eylemi ile yaralanan dava dışı polis memurlarına 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece 29/04/2009 tarihinde verilen ilk karar tarafların temyizi üzerine dairemizin 30/06/2010 tarih ve 2009/12553 esas 2010/8005 karar sayılı ilamı ile "davalının sorumluluğunun olay günündeki verilere ve bu bağlamda olay günündeki katsayılara göre belirlenmesi gerekirken, karar gününde yürürlükte bulunan katsayılara göre hesaplanan tutar üzerinden istemin kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir." denilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak bu yönde alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı hakkında dava konusu eylem nedeni ile müessir fiil ve hakaret suçlarından Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/6 esas sayılı dava dosyasında açılan yargılama sonucunda davalının cezalandırılmasına dair verilen karar, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12/12/2011 tarih ve 2011/27823 esas-2011/41117 karar sayılı ilamı ile davalının hakarette ve müessir fiilde bulunmadığını beyan eden tanıkların beyanlarına neden itibar edilmediğinin tartışılmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Her ne kadar Dairemizin 30/06/2010 tarih ve 2009/12553 esas 2010/8005 karar sayılı ilamında maddi hata sonucu ceza davası sonucunun beklenmesi gerektiği bozma sebebi yapılmamış ise de; Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucunun beklenmesi ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7474, Karar No: 2024/3591, Tarih: 06.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7474 E.  ,  2024/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1304 Esas, 2022/1556 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI :2011/155 E., 2022/46 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...Ş. .... Şubesi ile davacı arasında davacının kullanacağı kredilerin ve teminat mektuplarının teminatını teşkil etmek üzere sözleşme imzalandığını ve bu sözleşme uyarınca davacının kendisine ait Bolu ili ... İlçe .... Mahallesi ... mevkii .... ada ... parsel 3 Blok 7 ve 3 nolu bağımsız bölümler ile eşi... adına kayıtlı bulunan Bolu ili ... İlçe ... Mahallesi ... mevkii 274 ada 47 parselde kayıtlı bulunan arsa vasfındaki taşınmaz üzerine Şekerbank A.Ş. lehine ipotek tesis edildiğini, sözleşme uyarınca davacının Şekerbank A.Ş. .... Şubesinden birçok defa teminat mektubu aldığını ve alınan teminat mektuplarının tamamını 07.08.2008 tarihi itibari ile davalı bankaya iade ettiğini, teminat mektuplarının iadesi ile birlikte davacının banka nezdinde risk oluşturacak hiçbir borcu kalmadığını, bu nedenle davacı tarafından ipoteklerin terkini talebi ile birçok defa Şekerbank Genel Müdürlüğüne ve Bolu Şubesine başvurulduğunu ancak davalı banka tarafından davacının müracaatlarının hiçbirisine cevap dahi verilmediğini, banka ile yapılan şifahi görüşmelerde davacının eşi...'nin ortak bulunduğu ... İnş. A.Ş. ile İstanbul/Üsküdar Şekerbank Şubesi arasında Gayrinakdi kredi sözleşmesi bulunduğunu ve müvekkilinin de yine bu kredi sözleşmesinde müteselsil kefil olarak imzasının bulunduğunun belirtildiğini ve bu nedenle davacının halen banka nezdinde risk teşkil edecek borcunun bulunduğundan bahisle taşınmazlar üzerinde ipotek kaldırma işleminin yapılamayacağının söylendiğini, ... İnşaat A.Ş. ile davalı banka tarafından kredi sözleşmesi imzalanabilmesi için ... İnş. A.Ş.'nin genel kurul kararına ihtiyaç olup bu kararda ortakların imzasının bulunması gerektiğini, şirket ortaklarından...'nin böyle bir karardan haberi olmadığı gibi genel kurul kararındaki imzanın da kendisine ait olmadığını, gerek imzaların sahte olması ve gerekse davacının kredi sözleşmesi uyarınca almış olduğu teminat mektuplarının tamamının iade edilmesi nedeni ile davacı adına banka nezdinde risk teşkil edecek herhangi bir borcun ortada bulunmadığından hukuki dayanağı bulunmayan ipoteklerin kaldırılması gerektiğini beyanla ipoteğin bugüne kadar kaldırılmaması nedeni ile uğranılan zararı talep etme ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla söz konusu taşınmazlar üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;davacının eşi...'ye ait arsa vasfındaki taşınmaz üzerinde davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin fekkini talep etme hakkının mümkün olmadığını, taşınmaz malikinin terkin talebinde bulunabileceğini, davacının eşi... üzerine kayıtlı taşınmaz üzerindeki ipoteğin fekkini dava ve talep etme hakkı bulunmadığından söz konusu taşınmaza yönelik talep yönünden davanın reddi gerektiğini, davanın konusu itibariyle ipoteğin kaldırılması davası olup bu talep ile dava ikame edilebilmesi için davacının davalı bankaya müracaatla ipotek terkin harcını yatırması gerektiğini, ancak davacı tarafından davalı bankaya ipotek terkin harcı yatırılmadığını, bu nedenle dava şartı gerçekleşmediğinden davanın reddine, karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacı adına kayıtlı Bolu ili, ... ilçesi, .... Mahallesi ... ada 233 parsel 1. Kat, 3 ve 7 Numaralı Bağımsız Bölümler üzerine 26.03.2007 tesis tarihli ... ve ...6 yevmiye numaralı 315.000,00 TL bedelli olarak konulan ipoteklerin ayrı ayrı kaldırılmasına, Bolu İli, Merkez İlçe, Tabaklar Mahallesi 274 ada 47 parsel 3. Kat, 11 Numaralı Bağımsız Bölüm üzerine kurulu bulunan ipotek nedeniyle açılmış olan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkemece 17.01.2022 tarihinde sunulan bilirkişi raporu hükme esas alınanmışsa da söz konusu rapor hatalı değerlendirmelere dayandığını; itirazlarına rağmen hatalı rapora dayanarak hüküm kurulduğunu; davalıya husumet yöneltilemeyeceğini beyan ile; Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına, karar verilmesini talep ederek, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19176, Karar No: 2014/26108, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19176 E.  ,  2014/26108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/203-2014/352

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5513, Karar No: 2012/4975, Tarih: 03.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5513 E.  ,  2012/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4126, Karar No: 2014/33354, Tarih: 10.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4126 E.  ,  2014/33354 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/469-2012/784

DAVA :Davacı, asıl davada, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının, birleşen dava ise ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı ve birleşen davayı kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili davacı işçinin günlük 13 saat çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı ise mesai saatleri dışında çalışmadığını, fazla mesai yapmadığını savunmuştur. Dinlenen davacı tanığı İsmail davacının haftanın 5 günü çalıştığını, kış aylarında 8.00-17.00, yaz aylarında 8.00-17.30 saatleri arasında çalışıldığını, iş çıkarsa davacının çalışmasına devam ettiğini ve yine iş olurca Cumartesi ve Pazar günleri de çalıştığını, ancak ne kadar mesai yaptığını bilmediğini, diğer davacı tanığı Hasan da benzer beyanlarda bulunmuştur. Davalı tanığı Hüseyin davacının haftanın 5 günü 8.00-12.00 ve 13.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, Cumartesi günü öğleye kadar çalışıldığını, bunun haricinde yangın veya su borusu patlağı gibi işler olursa çalıştıklarını, diğer davalı tanığı Mehmet Emin de benzer beyanlarda bulunmuştur. Hükme göre “dinlenen tanık beyanlarının ortak anlatımından dosya kapsamı ve tanık anlatımlarının değerlendirilmesi sonucunda davacının genel olarak 5 gün çalıştığı 2008 öncesi dönemde normal çalışması yanında arıza vb. arızi durumlarda haftada 3 saat, ayda 12 saat fazla mesai yaptığı, 6 gün çalışıldığı anlaşılan 2008 yılı ve sonrası dönemin Nisan-Eylül yaz döneminde 1 saat ara dinlenmesiyle haftanın 5 günü 08.00-17.30, Cumartesi günleri 0,5 saat ara

dinlenmesiyle 08.00-13.00 şeklinde çalışma yanında haftanın bir günü 3 saat daha çalışıldığı, sonuç olarak haftada 5 saat, ayda 20 saat fazla mesai ortaya çıktığı” kabul edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir. Davacının 2008 öncesi ve sonrası fazla mesai döneminin neye göre ayrıldığı belli değildir. Her ne kadar davacının arızi çalışmasından bahsedilerek fazla mesai hesabı yapılmış ise de iki taraf tanıklarının beyanlarına göre dahi ne kadar süre ile arızi çalışma yapıldığı belli olmadığı gibi Mahkemece ne şekilde olduğunu ortaya konulmadan haftada 3 saat fazla mesai tespiti; ayrıca davacının Cumartesi günleri de öğlene kadar çalıştığı, her iki taraf tanıkları öğleye kadar olan çalışmayı 8-12 saatleri arası olarak belirttiği halde bu çalışmanın 8-13 arası yapıldığından bahisle alacak hesabı hatalıdır. Bu nedenlerle davacının ispatlanamayan fazla mesai alacak talebinin reddi yerine hatalı değerlendirme sonucu kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7005, Karar No: 2017/269, Tarih: 10.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/7005 E.  ,  2017/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 16. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğu anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1487, Karar No: 2010/1629, Tarih: 17.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/1487 E.  ,  2010/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yi kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar ... ile ...'ün yapılan yargılanmaları sonunda: ...'nin hükümlülüğüne, ...'in beraatine ilişkin (ÇARŞAMBA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/04/2008 gün ve 132/59 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın,mağdurun karın bölgesini hedef alarak bıçakla şiddetli şekilde vurduğu, ince bağırsaklarda yaralanmaya neden olup hayati tehlike yarattığı, mağdurun direnmesi nedeniyle sanığın tek bıçak darbesiyle yetinerek kaçtığı olayda; kullanılan vasıtanın öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgesi, yaranın niteliği ve engel durumun varlığını gözönüne alarak eylemi öldürmeye kalkışma olarak nitelendiren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanık ...’nin suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya, tahrik nedeniyle daha fazla indirim gerektiğine, takdire vesaireye,katılan vekilinin tahrik olmadığına,sanık ...’in suçunun sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 17/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35925, Karar No: 2013/33100, Tarih: 30.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/35925 E.  ,  2013/33100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Takdiri indirim nedeninin, ... adli para cezasının paraya çevrilmesinin ve adli para cezasının taksitlendirilmesinin dayanağını oluşturan kanun maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde takdiri indirim nedenine ilişkin 3. parağrafın başına “TCK 62/1 maddesi gereğince" ... adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin 4. parağrafın başına "TCK'nin 52/2. maddesi gereğince" adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 5. parağrafın başına "TCK 52/4 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...