muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10224, Karar No: 2014/14565, Tarih: 26.06.2014

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum dosya kapsamı ile de teyit edilmiştir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için işe alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı Kanunla kamu kurumu iş yerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 26/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/549, Karar No: 2010/4940, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/549 E.  ,  2010/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 150.910,35 TL eğitim ve öğretim tazminatının davalılardan sorumlulukları oranında tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı vekili ile davalı ... vekilince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı ... vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ... vekili Av.... ile davacı vekili Av...geldiler. Aleyhine temyiz olunan diğer davalı adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ...'in Deniz Harp Okuluna girerken yüklenme senedi verip vermediğinin tespiti ile vermiş ise bir suretinin Deniz Harp Okulundan temin edilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/913, Karar No: 2014/4529, Tarih: 03.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/913 E.  ,  2014/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mağdure ...'ye yönelik; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, diğer mağdurelere yönelik; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez)

HÜKÜM : Mağdure ...'ye yönelik eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyet (4 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün katılan ...'a tebliğ edildiğine ilişkin belge dosyada bulunmadığından, gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiğine ilişkin belge var ise dosyaya eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin içerisine konulmasından ve hükmün temyizi halinde de bu konuda ek tebliğname düzenlemesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15257, Karar No: 2007/16367, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15257 E.  ,  2007/16367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.02.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 72 m2 yüzölçümündeki 328 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 21 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve üzerindeki yapının kal’i istemiyle açılmıştır.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme ve araştırma sonucu bilirkişilerin kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığını saptadığı bir parsel sayılı taşınmazın krokide A harfi ile gösterilen ve istekle bağlı kalınarak 21 m2 lik kısma davalının elatmasının önlenmesine, davacının kal isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Çekişme konusu 72 m2 yüzölçümündeki 328 ada 1 parsel sayılı taşınmaz çapa bağlanarak tapuda davalı adına kaydedilmiştir. Değişik bir anlatımla davalı 328 ada 1 parselin malikidir. Anayasanın 35. ve Türk Medeni Kanununun 683. madde hükümleri uyarınca bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Mülkiyet hakkı üzerine sınırlama ancak toplum yararına ve kanunla getirilebilir. Tapu kütüğünde bağımsız bir hak

olarak davalı adına olan mülkiyet hakkının iptali sağlanmadan, davalının taşınmazı kullanma ve yararlanma hakkına sınırlama getirilemez. Kısaca kamu yararı amacıyla da olsa mülkiyet hakkında kısıtlama sonucu doğuracak davanın «elatmanın önlenmesi» davası değil, «tapu iptali ve tescil»davası şeklinde açılması gerekir. Her ne kadar bu hususa Dairemiz bozma kararında değinilmemiş ise de, maddi hatadan kaynaklanan olgu davacı yararına usulü kazanılmış hak sağlamaz. Davanın ileri sürülüş biçimi ve açıklanan bu haliyle reddi yerine, istem yazılı olduğu şekilde hüküm altına alındığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38, Karar No: 2010/7270, Tarih: 27.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/38 E.  ,  2010/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek,ağaca ise maktuen değer biçilmesinde,ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/864, Karar No: 2020/5903, Tarih: 11.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/864 E.  ,  2020/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik nedeniyle vasiyetnamenin iptali ve tapu iptali-tescil ile muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’nun 371, 258, 3, 131 parsel sayılı taşınmazlarını satış suretiyle; 346 parsel sayılı taşınmazını vasiyetname ile davalılara devrettiğini; 113 ada 16 parsel sayılı taşınmazını ise kadastro uygulaması sırasında üçüncü kişi adına tescilini sağladığını bu kişi tarafından da yine davalı ...’a satış suretiyle devredildiğini, miras bırakanın vasiyetnamenin düzenlendiği tarih ile temlik tarihlerinde fiil ehliyetini haiz olmadığını ve temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduklarını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde tenkisini istemişlerdir.

Davalı ..., mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket etmediğini, yurt dışında çalıştığı için ailesine maddi yardımlarda bulunduğunu, bunların karşılığı olarak da dava konusu taşınmazların temlik edildiğini belirterek davanın reddini savunmuş, davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte mirasbırakanın fiil ehliyetini haiz olduğu gerekçesiyle vasiyetnameye konu 346 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine; diğer taşınmazlar yönünden ise temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nun 28.08.2010 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı kızları ..., ..., davalı oğulları ... ve ... ile dava dışı kızı ...’nin kaldıkları, miras bırakanın 346 parsel sayılı taşınmazını 22.09.2008 tarihli vasiyetname ile eşit paylarla davalılara devrettiği, 117 ada 3, 131, 258 ve 371 parsel sayılı taşınmazlarını ise vekaleten 29.07.2008 tarihli 1144 yevmiye numaralı satış işlemi ile 3 ve 131 parsel sayılı taşınmazları davalı ...’a; 258 ve 371 parsel sayılı taşınmazları ise davalı ...’a devrettiği, 16 parsel sayılı taşınmazdaki 2189/2400 payını ise aynı gün 1145 yevmiye numaralı işlem ile davalı ...’a devrettiği, Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulundan alınan raporunda mirasbırakanın vasiyetnamenin tanzim tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanununun (TBK) 237. (Borçlar Kanununun (BK) 213.) ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

HMK'nın 25. maddesinde belirtildiği gibi re'sen araştırma ilkesinin geçerli olmadığı davalarda dava malzemelerinin toplanması ve mahkemeye sunulması taraflara aittir. Hakim kendiliğinden taraflarca ileri sürülmemiş vakıaları araştıramaz, hükmüne esas alamaz. Mahkeme, sadece tarafların getirdiği yada masrafını verip getirilmesini istediği delillere dayalı olarak hükmünü kurabilir.

Somut olayda, davanın niteliği itibari ile kamu düzenini ilgilendirmediği ve taraflarca getirilme ilkesine tabi olan bu davada iddianın tanık dahil her türlü delille ispatı gerekeceği kuşkusuzdur. Mahkemece; mahalli bilirkişi sıfatıyla keşif mahallinde re'sen dinlenilen kişilerin beyanlarına itibar edilmesi ve bu beyanlarla yetinilerek karar verilmesi doğru değildir.

Somut olayda, davanın niteliği itibari ile kamu düzenini ilgilendirmediği ve taraflarca getirilme ilkesine tabi olan bu davada iddianın tanık dahil her türlü delille ispatı gerekeceği kuşkusuzdur. Mahkemece; mahalli bilirkişi sıfatıyla keşif mahallinde re'sen dinlenilen kişilerin beyanlarına itibar edilmesi ve bu beyanlarla yetinilerek karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacıların bildirmiş oldukları tanıklar dinlenilerek, mirasbırakan tarafından hükmü temyiz eden davalı ...’a yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının yukarıda ilkeler uyarınca araştırılarak kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de, davalılar ... ve ... adlarına farklı taşınmazlar kayıtlı olduğundan, her bir davalıya karşı ayrı ayrı dava açılması mümkün iken birlikte dava açıldığına göre, HMK’nin 326. maddesi uyarınca, davada haksız çıkan ve aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davalıların, adlarına kayıtlı taşınmazların ayrı ayrı belirlenen dava değerinden, davacıların payına isabet eden tutar üzerinden, harç, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, bu ayrım yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Davalı ...’ın bu yönlere değinen ve yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5925, Karar No: 2019/279, Tarih: 10.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5925 E.  ,  2019/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri gizleme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu ve 213 sayılı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri ait olduğu yılı takip eden 5 yıl boyunca muhafaza ve istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun, mükellefe ve/veya vergi sorumlusuna ait olduğu gözetildiğinde, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle iddia edildiği gibi sanığın şirket müdürü olup olmadığı hususu ticaret sicili memurluğundan araştırılarak, sonucuna göre şirket müdürü olduğu tespit edilmesi halinde, sanığın savunmasının 213 sayılı VUK'nin 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığından defter ve belgeleri saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı ve atılı suçun unsurları itibariyle oluşacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13849, Karar No: 2014/11906, Tarih: 16.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13849 E.  ,  2014/11906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/362-2014/159

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili, davalı İ.. İ.. vekili ve davalı E.. M.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında; Tek desteğini kazada kaybeden davacı kardeş için destekten yoksun kalma tazminatına hükmolunması gerekirken tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 28.647,95 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı İ.. İ.. Ltd. Şti. Vekili ve davalı E.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin husumet, kusura yönelik ve ayrıca aşağıda yazılı bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, "desteğin, davacıya destek olacağının şüpheli olduğu, desteğin hali refah içerisinde bulunmadığı, düzenli bakımın ispat edilemediği" gerekçesiyle 25.10.2011 günlü kararla destekten yoksun kalma tazminatı davasının reddine karar verilmiş,

Davacının temyizi üzerine dairenin 4.12.2012 gün 2012/2922-13541 sayılı kararı ile "genel yaşam deneyimleri ve hayatın olağan akışı gözönüne alındığında, müteveffanın hayatta kalan tek yakın akrabası olan kardeşine belirli bir düzeyde destek olacağı, ona yardımda bulunacağı kabul edilmelidir. Bu desteğin ölçüsü tarafların yaşam düzeyi, sağlık, sosyal ve ekonomik durumları ile orantılı olarak tutar bakımından değişebilirse de desteğin, zihinsel açıdan yetersiz ve tek akrabası olan kardeşine hiç destek olamayacağı kabul edilemez..." gerekçesiyle karar bozulmuş,

Yerel mahkemece bozmaya uyularak Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim dalınca düzenlenen 8.1.2014 günlü rapora dayanılarak, davacının çalışarak hayatını kazanamayacağını kabul edilmek, 16.10.2009 günlü bilirkişiler İ.Y.ve A. T.tarafından düzenlenen rapor esas alınmak ve ZMSS'nin ödemesi güncellenerek mahsup edilmek üzere yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemenin hükme esas aldığı Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim dalınca düzenlenen 8.1.2014 günlü rapor hüküm tesis etmeye yeterli değildir.

Mahkemenin hükme esas aldığı Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim dalınca düzenlenen 8.1.2014 günlü rapor hüküm tesis etmeye yeterli değildir.

Bu halde davacının İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevki ile, desteğin ölümü ile davacının psikolojik rahatsızlığı arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığı, varsa desteğin ölümünün davacıdaki rahatsızlığı ne oranda etkilendiği, davacıda saptanan psikolojik rahatsızlığın çalışarak hayatını kazanmasına engel teşkil edip etmediği, davacının başkasının desteğine muhtaç olup olmadığı, muhtaç ise süresinin ne kadar olabileceği konularında kurul raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Bozmadan önce, davacının destek zararı yönünden 17.8.2004 günlü Dr. C.Y., 3.2.2005 günlü Dr. S. N. ve 16.10.2009 günlü İ. Y.-A. T.'tan raporlar alınmış, bozma üzerine 16.10.2009 günlü raporda tespit edilen zarar miktarı sabit tutmak suretiyle ZMSS'nin 31.10.2001 günlü ödemesi 3.12.2013 tarihi itibariyle güncellenmek ve mahsup edilmek suretiyle bakiye 28.647,95 TL tazminata hükmedilmiştir.

Oysa dava tarihinde yürürlükte bulanan mülga 818 sayılı BK 46/2 (6098 sayılı Yasanın 75) maddesi gereğince destekten yoksunluk zararının karar tarihine en yakın gündeki verilerin esas alınması suretiyle belirlenmesi gerekir.

Bu halde bilirkişiler İ. Y. ve A. T.tan ek rapor alınarak karar tarihine en yakın gündeki verilere göre davacının destekten yoksunluk zararının belirlenmesi, davadan önceki ZMSS ödemesinin güncellenerek hesaplanan tazminattan mahsup edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi de isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekillerinin, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılara geri verilmesine, 16.9.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19551, Karar No: 2010/32133, Tarih: 29.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19551 E.  ,  2010/32133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet tellaliye harcının iadesi talebine ilişkindir. 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 68.maddesinde kapsamında gerçek veya tüzel kişi tarafından her ne suretle olursa olsun her çeşit menkul ve gayrimenkul mal ve mahsul satışı tellallık ücretine tabidir. İhalenin feshedilmiş olması halinde tellaliye ücretinin iade edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. İhalenin  feshedilmiş olması bu hizmetin yapılmadığı sonucunu doğurmaz. Her ne kadar ihalenin feshi kararının kesinleşmesi üzerine fesihin alıcının kusurundan kaynaklanmadığı durumlarda, alıcı daha önce ödemiş olduğu tellaliye resmini kural olarak geri isteyebilirse de, 2464 SK.nun 68.maddesi uyarınca tellaliye ücretinden borçlu sorumlu olduğundan ve bu harcı borçlu adına yatıran alıcı daha sonra herhangi bir hükme gerek olmaksızın bu parayı borçludan geri alabileceğinden (İİK.nun 12.mad.) belediyeden iadesi istenemez.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile tellaliye ücretinin iadesine yönelik icra müdürlüğünün 14.10.2008 tarihli kararının iptaline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.