muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14284, Karar No: 2012/16432, Tarih: 11.12.2012

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait 1 nolu sergi salonunda 01.08.1993 başlangıç tarihli, 5,6 ve7 nolu salonlarda 01.10.2000 başlangıç tarihli ve 5’er yıl süreli kira sözleşmeleri ile kiracı iken davalının ihtiyaç iddiası ile Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1423 esas sayılı dosyası ile açtığı tahliye davasında tahliyesine karar verildiğini, verilen karar doğrultusunda davaya konu 1,5,6 ve 7 nolu salonlardan icra marifetiyle 24.12.2008 tarihinde tahliye edildiğini, bu sırada dava dışı İstanbul Fuarcılık AŞ’nin şikayet başvurusu üzerine Bakırköy 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/1049 esas sayılı dosyası ile sergi salonlarına yönelik tahliye işleminin İstanbul Fuarcılık AŞ yönünden tedbiren durdurulmasına karar verildiğini, karara uymayan memurluk işleminin de yine aynı mahkemenin 13.01.2009 tarih ve 2008/1069 esas-2009/2 sayılı kararı ile iptaline karar verildiğini verilen karar doğrultusunda 1,5,6 ve 7 nolu salonların icra memuru marifetiyle 16.01.2009 tarihinde dava dışı İstanbul Fuarcılık AŞ’ye teslim edildiğini, bu arada tahliyeye ilişkin Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1423 esas 2008/658 sayılı hükmünün karar düzeltme aşamasında Yargıtay'ca bozulduğunu, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, kesinleşen karar üzerine davaya konu 1,5,6 ve 7 nolu salonları 02.12.2009 tarihinde dava dışı İstanbul Fuarcılık AŞ’den teslim aldığını, sonuç olarak 24.12.2008 ile 02.12.2009 tarihleri arasındaki dönem için fuar alanlarını kullanamadığını, bu dönem içinde davalıya sehven ödenen 2009/Mart, Nisan Mayıs kira paralarının iadesi için Bakırköy 4. İcra Müdürlüğünün 2009/17928 sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını davalının itirazı nedeniyle takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline ve %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davacı birleşen davada da aynı gerekçe ile Aralık/2008 – Şubat/2009 ayları arası kira paralarının iadesine yönelik Bakırköy 4.İcra Müdürlüğünün 2009/19607 sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise 24.12.2008 tarihinde başlayan tahliye işleminin tamamlanamadığını, depoların tahliyesine devam edilmek üzere infaza ara verildiğini, bu arada icra mahkemesince salonların İstanbul Fuarcılık A.Ş.’ye teslimine karar verildiğini, asıl tahliye davasına bakan Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin de ayrıca 31.12.2008 tarihli ek bir karar ile salonların davacı CNR Uluslar arası Fuarcılık Tic

. Davalı vekili ise 24.12.2008 tarihinde başlayan tahliye işleminin tamamlanamadığını, depoların tahliyesine devam edilmek üzere infaza ara verildiğini, bu arada icra mahkemesince salonların İstanbul Fuarcılık A.Ş.’ye teslimine karar verildiğini, asıl tahliye davasına bakan Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin de ayrıca 31.12.2008 tarihli ek bir karar ile salonların davacı CNR Uluslar arası Fuarcılık Tic. AŞ’ye teslimine karar verdiğini, bu iki şirket arasında organik bağ olduğunu, her iki şirketin yönetim kurulu başkanları ile bir kısım üyelerinin aynı olduğunu, 2009 ve 2010 yıllarına ilişkin ilan edilen fuar takvimlerinde bir aksama yaşanmadığını, TOBB tarafından ilan edilen bu takvimlerde yer tahsisi yapan kuruluş olarak davacının gözüktüğünü verilen tedbir kararları doğrultusunda davacının salonlar üzerindeki fiili hakimiyetini sürdürdüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Taraflar arasında 1 nolu fuar sergi salonu için 01.08.1993 başlangıç tarihli, 5,6 ve7 nolu salonlar için 01.10.2000 başlangıç tarihli ve her biri beşer yıl süreli kira sözleşmeleri imzalandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı firma, fuar organizasyonu yapan kuruluşlara alan tahsisi yapmakta olup, bu amaçla davalıya ait teşhir ve sergi salonlarını kiralamıştır. Davacı vekili, verilen ancak henüz kesinleşmemiş olan tahliye kararı doğrultusunda müvekkilinin davaya konu 1,5,6 ve7 nolu sergi salonlarından 24.12.2008 tarihinde tahliye edildiğini, salonların tedbir mahiyetindeki mahkeme (Bakırköy 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/1049 esas) kararı ile 16.01.2009 tarihinde dava dışı İstanbul Fuarcılık AŞ’ne teslim edildiğini, davalının açtığı tahliye davasının reddedilip kesinleşmesi üzerine salonları 3.kişi olan İstanbul Fuarcılık AŞ’den 02.12.2009 tarihinde teslim aldığını belirterek 24.12.2008 ile 02.12.2009 tarihleri arasındaki dönem için ödenen kira paralarının iadesini istemiştir. Mahkemece TOBB tarafından gönderilen fuar takvimine göre davacı firmanın uyuşmazlığı kapsayan dönemler için muhtelif firmalara dava konusu sergi salonlarını tahsis ettiği böylece davacının söz konusu bölümler üzerindeki fiili hakimiyetini devam ettirdiği, öte yandan Bakırköy 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 2008/1069 esas sayılı dosyası üzerinden verilen tedbir kararında, dosyanın tarafı olan İstanbul Fuarcılık AŞ vekilinin, CNR Uluslar arası Fuarcılık AŞ’nin kiracısı olarak davaya konu sergi salonlarında faaliyette bulunduklarını beyanla bu ilişkiye istinaden düzenledikleri faturaları ibraz ettikleri gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece davaya konu sergi salonlarının fiili hakimiyetinin davalıda olmayıp davaya konu dönem için davacının yer tahsisini sürdürdüğü, dava dışı İstanbul Fuarcılık AŞ’nin de davacı ile olan alt kira ilişkisi nedeniyle salonları kullandığına ilişkin gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmekle birlikte salonların icra marifetiyle tahliye edilerek anahtarının davalıya teslim edildiği tarih olan 24.12.2008 ile mahkemece alt kullanıcı olarak kabul edilen İstanbul Fuarcılık AŞ’ne teslimin gerçekleştiği 16.01.2009 tarihler arasındaki dönem için salonların fiili hakimiyetinin davalı kiralayanda olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Mahkemece belirtilen bu dönem için davacı tarafından ödenen kira parası bulunuyor olması halinde bu tutarın iadesi gerekeceğinden açıklanan bu yön üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus nazara alınmayarak davanın tümden reddi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 900 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12460, Karar No: 2022/7310, Tarih: 26.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12460 E.  ,  2022/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulduğu halde hüküm fıkrasında 2005 takvim yılının da yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık müdafisinin, düşme kararları nedeniyle sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği, zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi halinde de sanık lehine vekalet ücretine hükmolunacağına dair herhangi bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5145, Karar No: 2016/5188, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5145 E.  ,  2016/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK geçici 3. Madde 1. Fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. Fıkrasına göre; Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK.nun 427/2 maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, “ 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği HUMK.nun 427 maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

Davacı dava ve ıslah dilekçesinde 5,740,54 TL kıdem tazminatı, 2.383,82 TL ihbar tazminatı, 300,00 TL eksik ödenen yol parası ve 200,00 TL maaştan haksız kesilen tabak bedelini davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; Mahkemece, 5,740,54 TL kıdem tazminatı, 2.383,82 TL ihbar tazminatı ve 297,00 TL eksik ödenen yol parası hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar 3,00 TL yol bedeli ve 200,00 TL maaştan haksız yapılan kesinti olup toplamı 203,00 TL karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davacının temyiz isteminin H.U.M.K.'nun 427/2, 432/4 maddeleri, uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6588, Karar No: 2010/8064, Tarih: 04.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/6588 E.  ,  2010/8064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; ..., ..., ... hakkında mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetlerine, kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, ... hakkında mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraetine, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine, kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraetine, kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2009 gün ve 2008/189 Esas, 2009/344 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan vekilinin 08.12.2009 havale tarihli dilekçe içeriğine göre temyiz isteminin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraet ve ceza tertibine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik bulunduğu, sanıklar hakkında kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik incelemenin sanıklar müdafiilerin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında kasten yaralamaya iştirak suçundan verilen ceza tertibine yer olmadığına, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraet, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ceza tertibine yer olmadığına, mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraet ile sanık ... hakkında mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkümiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurun beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ... hakkında ise nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların sabıka kaydına konu ve kesinleşme tarihi itibariyle tekerrüre esas mahkümiyetlerinin 2 yıldan az hapis cezası olması ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla değişik CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve 14. fıkrasındaki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında; hükmü veren mahkemelerce 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca, söz konusu suçlar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunlu olduğu dikkate alındığında, anılan hükümlülüklerden dolayı uyarlama kararı verilip verilmediği araştırıldıktan sonra sanıklar hakkında hükmolunan cezaların TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilip verilemeyeceğinin saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12955, Karar No: 2019/10234, Tarih: 09.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/12955 E.  ,  2019/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı inşaat bünyesinde 29/08/2006 tarihinde şoför olarak işe başladığını, 20/08/2008 tarihinde yakın zamanda tekrar işe alınacağı belirtilerek işten çıkarıldığını, sonrasında 05/04/2011 yılında tekrar davalı bünyesinde işe başlayarak ...yolu ve ...TOKİ konutlarının yapımında çalıştığını, bu çalışmasının da 20/05/2012 tarihine kadar kesintisiz ve aralıksız devam ettiğini, 2012 yılında aynı sebeplerle tekrar işi bırakmak zorunda kaldığını, 10/09/2013 tarihinde Tatvan’da tekrar işe başlayan müvekkilinin, sert kış şartları sebebiyle Ocak ve Şubat aylarında çalıştırılamadığını, Mart ayında tekrar çalıştırılmaya başlandığını, bu çalışmasının da 27/06/2014 tarihine kadar sürdüğünü, 27/06/2014 tarihinde şirket formenlerinden ...'ın müvekkilini telefonla arayarak mesai saati dışında ve iş tanımı dışında sürekli olarak çalışmasını istediğini, müvekkilinin çalışamayacağını söylemesi üzerine ... tarafından işten çıkarıldığını, müvekkilinin çalıştığı süre zarfında iş makinesi şoförü olarak 06:00-18:00 saatleri arasında öğle tatili kullanmaksızın çalıştığını, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirket ortaklığında 24/10/2013-04/12/2013 ile 18/03/2014-30/06/2014 tarihleri arasında asgari ücret ile vasıfsız inşaat işçisi olarak çalıştığını, davanın müvekkil şirket ortaklığına açıldığını, iş ortaklığı süresinde davacının toplam çalışma süresinin 4 ay 23 gün olduğunu, hesaplama yapılacaksa da bu süre üzerinden yapılması gerektiği belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında uyuşmazlık adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun, sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Yargılamanın hukuka uygun, sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğinden davanın ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve ... İnş. ve Ticaret Kollektif Şirketi iş ortaklığı aleyhine açıldığı, tebligatların iş ortaklığına yapılmış ve alacaklarla ilgili adi ortaklık aleyhine hüküm kurulmuştur. Bu durumda davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan şirketlere ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmeli, hüküm adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilikler hakkında kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2-Kabule göre de kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından; davacı çalışma süresini, aylık ücret miktarını, fesihte tanınması gereken ihbar süresini ve kendisine kullandırılmayan izin süresini belirleyebilecek durumdadır. Bu itibarla, dava konusu edilen kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davacı tarafça belirlenebilir nitelikte olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri nazara alındığında, Mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı bakımından davanın usulden reddine karar verilmesi yerinde olmakla birlikte, yıllık izin alacağı bakımından da davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Yine kabule göre Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarının ortalamasına göre fazla mesai süresi ve hafta tatili çalışması belirlenerek davacının tüm çalışma dönemi bakımından hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıklarından ... davacı ile birlikte 2007 yılı Nisan ayından aralık ayına kadar çalışması olduğu yönündeki beyanı dikkate alınarak birlikte çalıştıkları dönem bakımından sözkonusu alacakların hesaplama yapılması gerekli iken tüm çalışma süresi bakımından yapılan hesaplamaya itibar edilmesi de hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.