muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13464, Karar No: 2023/264, Tarih: 12.01.2023

395.475,33-TL kurum alacağının,

379.995,43-TL ilk peşin sermaye değerinin 26.06.2015 onay tarihinden

15.479,90-TL hastane masrafı için sarf tarihinden itibaren, yasal faizleri ile birlikte davalı "Komet Metal Aksesuar San. ve Tic. A.Ş" den tahsil edilerek, davacıya verilmesine, dair karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Özetle, “...Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21/1 inci maddesidir. Yargılama sırasında alınan ve işverenin %75, sigortalının %25 oranında kusurlu olduklarının bildirildiği kusur raporu hükme esas alınarak karar verilmiş ise de müteveffa sigortalının işyerinde ustabaşı olduğu, işverenin emir ve talimatı bulunmadan işyerinin çatısına çıktığı ve bilahare çatıdan düştüğüne dair işveren savunmasına göre müteveffa sigortalının çatıya çıkmasında, davalı işverenliğin talimat ve görevlendirmesi bulunup bulunmadığı irdelenip, kusur oran ve aidiyeti bu çerçevede belirlenerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 1-Davanın kabulü ile; 395.475,33-TL'nin,

A)379.995,43-TL ilk peşin sermaye değerinin 26.06.2015 onay tarihinden,

B)15.479,90-TL hastane masrafı için sarf tarihinden itibaren, işletilecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Alınması gereken 36.133,27-TL'nin, davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

3-Davacı tarafça yargılama gideri olarak sarf edilen 3.184,30-TL'nin, davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.'ne göre hesaplanan 36.133,27-TL'nin, davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Taraflarca yatırılan ve kullanılmayan gider avanslarının, karar kesinleştikten sonra, talep halinde yatıran tarafa iadesine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kurum vekili özetle; Kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kurum vekili özetle; Kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, davaya konu olay nedeniyle hükmedilen tutar dikkate alındığında davacı kurum lehine eksik vekalet ücretine karar verilmesi isabetsizdir ve ilgili husus bozmayı gerektirir. Ancak belirtilen eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'unun geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı, temyiz edenin sıfatı göz önünde bulundurularak, düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

1)Hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “36.133,27 TL” ibaresinin silinerek yerine “58.366,55 TL” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23403, Karar No: 2013/966, Tarih: 23.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23403 E.  ,  2013/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 370.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalının elbirliği halinde dava dışı ortaklarla malik olduğu taşınmazdaki hissesini, paylı mülkiyete geçildikten sonra tapuda intikalinin sağlanması şartıyla, aralarında yaptıkları harici yazılı sözleşme ile davacıya sattığını, paylı mülkiyete geçilmiş olmasına rağmen halen davacıya intikalini yapmayan davalıdan taşınmaz için ödediği bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalının, davacı ile davaya konu edildiği şekilde bir satış sözleşmesi yapmadığını, davacının delil olarak gösterdiği sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ayrıca sözleşmede yazan 370.000 TL satış bedelinin de tek seferde verilmiş olmasının hayatın olağan akışına ters olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan taşınmaz vaadi sözleşmesi başlıklı belgedeki imzanın davalıya ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmış, alınan 23.....2011 tarihli bilirkişi raporunda belgedeki imzanın davalıya ait olmadığı rapor edilmiş, davacı tarafın bilirkişi raporuna itirazı üzerine ...... .......Başkanlığına dosya gönderilmiş, alınan ...... raporunda; inceleme konusu belgedeki imzanın davalının eli ürünü olduğu rapor edilmiş, ...... Kurumu Kanununa göre, adli uyuşmazlıklarda uyuşmazlığı çözecek son bilirkişi mercii olan ...... Kurumu raporunun bilimsel olması, gerekçeli olması birlikte değerlendirildiğinde belgedeki imzanın davalıya ait olduğu değerlendirildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalı vekili delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır.

Hal böyle olunca Mahkemece, davalı tarafa yemin teklif etme hakkının varlığı hatırlatılarak, ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3240, Karar No: 2014/7062, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3240 E.  ,  2014/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına … saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, vefat eden babasının maaşını alabilmek için eşi ...’den 14.03.2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5272, Karar No: 2017/1657, Tarih: 28.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5272 E.  ,  2017/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece kabul edilen hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, orman sınırı dışına çıkarılan taşınmazın cinsinin zeytinlik olarak düzeltilmesine ve davacı gerçek kişinin işgalinde olduğunun taşınmaz üzerinde bulunan zeytinlerin de davacı gerçek kişiye ait olduğunun tapuya şerh verilmesi istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 1/7/2016 kabul tarihli ve 6723 sayılı Kanunun 21. maddesiyle değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5532, Karar No: 2015/2104, Tarih: 23.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5532 E.  ,  2015/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 defa), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 defa), (sanık ... suça sürüklenen çocuk ...) beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, (sanıklar ..., ..., ... ...) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk ... ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ın mağdure ......'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; mağdure ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine; sanık ... ...'in atılı suçlardan beraatine sanıklar ... ile ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile diğer müsnet suçtan mahkûmiyetlerine; suça sürüklenen çocuk ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek (2 kez) mahkûmiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine; suça sürüklenen çocuk ... ...'ın müsnet suçtan mahkûmiyetine,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

11.06.2008 tarihli oturumda sanıktan şikâyetçi olmadığını bildiren ve nüfus kaydına göre de 21.06.1991 doğumlu olup, ifade tarihinde onyedi yaşı içerisinde bulunan mümeyyiz mağdure ...'ya 5271 sayılı CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekilin, aynı Kanunun 237 ve devamı maddeleri uyarınca kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunduğundan mağdure vekilinin sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen düşme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık ... hakkında katılan mağdure ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar haklarında müsnet suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ... ve sanıklar ..., ..., ... sanıklar müdafileri ve katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'ın hükümden sonra temyiz aşamasında 26.07.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece adı geçen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 31.03.2010 tarihli raporundan, mağdurenin her bir olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında hukuka uygun olmayan gerekçeyle TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Mahkemece suç tarihinde onsekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında atılı suçla ilgili olarak neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve 5237 sayılı TCK.nın 51/1. maddesinde onsekiz yaşından küçüklerin işledikleri suçlardan verilen hapis cezalarında erteleme sınırının 3 yıl olarak belirlenmesi karşısında, aynı maddede sayılan koşullar yöntemince irdelenip değerlendirilerek bu hususta karar verilmesi gerekirken sadece "Koşulları oluşmadığından" biçimindeki yetersiz gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılan mağdure ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2078, Karar No: 2020/6279, Tarih: 23.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2078 E.  ,  2020/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.