muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16623, Karar No: 2015/13213, Tarih: 18.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16623 E.  ,  2015/13213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çivril Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2014

NUMARASI : 2014/122-2014/262

Davacı S.. Ö.. vekili Avukat M.. B.. S.. tarafından, davalı M.. O.. aleyhine 30/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6815, Karar No: 2012/455, Tarih: 01.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2010/6815 E.  ,  2012/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, kalan iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamını istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, icra inkâr tazminatı yönünden davacı, esas açısından davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekili cevap delikçesinde ... Bankası çekiyle 19.000,00 TL ve dava dışı ... Ltd.Şti. tarafından davalı namına davacıya 18.800,00 TL ödeme yapılmasına rağmen hesapta dikkate alınmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece 26.08.2009 tarihli çekle ilgili 19.000,00 TL ödeme kabul edilmiş ise de; ödeme takipten sonraki tarihte yapıldığından takip konusu alacaktan düşülmemiş, 18.800,00 TL'lik ödeme savunmasına ilişkin yazılı belge sunulmadığından kabul edilmemiştir. Bu 18.800,00 TL'lik ödemeyle ilgili yazılı belge ibraz edilmemiş ise de davalı 20.02.2010 tarihli delil listesinin 10. bendinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece yazılı delillerle kanıtlanamayan 18.800,00 TL'lik ödemenin hangi tarihte yapıldığı davalıya açıklattırılıp, delil listesinde yemin deliline de dayanıldığından bu ödeme ile ilgili davacıya yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi, ... Bankası çekiyle takipten sonra yapılan 19.000,00 TL'lik ödeme yönünden hüküm kısmında ödeme tarihi belirtilerek bu ödeme miktarının icra müdürlüğünce infaz aşamasında dikkate alınmasına şeklinde hüküm kurulması gerekirken bu hususlar üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11005, Karar No: 2024/12443, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11005 E.  ,  2024/12443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/244 E., 2024/537 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 21.06.2023 tarihli ve 2023/10792 Esas, 2023/9664 Karar sayılı ilâmı ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.12.2005-22.07.2014 tarihleri arasında davalı Şirketlerin Rusya şantiyelerinde çalıştığını, ücretinin 1.400,00 USD olduğunu, ücretin bir kısmının elden avans olarak bakiyesinin banka aracılığıyla ödendiğini, üç aylık ücretinin ise ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Uluslararası İnş. Yat. San. ve Tic. AŞ vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazları bulunduğunu, davacının çalıştığını iddia ettiği tarihlerde davalı Şirketin mevcut olmadığını, Şirketin 02.04.2008 tarihinde kurulduğunu, davacının aldığını iddia ettiği ücretin fahiş olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... (Eski ünvan: Renaissance Construction ZAO) vekili cevap dilekçesinde; davacının belirli süreli iş sözleşmesi kapsamında istihdam edildiğini, davacının iş sözleşmesinin proje bitimi nedeniyle kendiliğinden sona erdiğini, imzalı ücret bordroları doğrultusunda davacının ödenmeyen ücret alacağının bulunmadığını, son ücret iddiasının gerçeği yansıtmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2016/1440 Esas, 2018/460 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve katılma yolu ile davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2016/1440 Esas, 2018/460 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve katılma yolu ile davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 05.04.2021 tarihli ve 2019/404 Esas, 2021/873 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 22.09.2021 tarihli ve 2021/8434 Esas, 2021/12581 Karar sayılı ilâmı ile; davalılar tarafından temyiz dilekçesi ile birlikte 2014 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran ayları ile 2013 yılı Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ait davacı işçi imzalı puantaj içerir ücret bordrolarının sunulduğu, sunulan belgelerin mahiyeti itibarıyla borcu sona erdiren nitelikleri gereği yargılamanın her safhasında nazara alınmasının mümkün olduğu, hâl böyle olunca davalılar tarafından ibraz edilen bu belgelere karşı davacıdan diyeceklerinin sorulması, belgelerdeki tahakkuklar ile davacının aldığı kabul edilen ücret miktarı birlikte değerlendirilerek fazla çalışma, hafta tatili ve ücret alacakları hakkında sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre mahsup konusunda bir karar verilmesi gerektiği, bilirkişi raporu alındıktan sonra yeni belgeler sunmak suretiyle davanın uzamasına ve davada gider yapılmasına sebep vermiş olan davalı taraflar yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 327 nci maddesi dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli ve 2021/679 Esas, 2023/72 Karar sayılı kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli ve 2021/679 Esas, 2023/72 Karar sayılı kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.06.2023 tarihli ve 2023/10792 Esas, 2023/9664 Karar sayılı ilâmı ile; bozma öncesinde davacı tarafından dava ve ıslah dilekçeleri ile birlikte hafta tatili ücreti olarak 196,00 USD talep edilmesi karşısında İlk Derece Mahkemesince bozma sonrasında 280,00 USD hafta tatili ücretinin hüküm altına alınmasının taleple bağlılık kuralına aykırı olduğu, bozma ilâmının gereği olarak fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinde hesaplama dönemine ait imzalı puantaj içerir ücret bordrolarındaki ödemelerin mahsup edilmesi gerekirken söz konusu ödemelerin ücret alacağı içinde yapılan ödemelerden mahsup edildiğini belirterek mahsup işlemi yapmayan hatalı bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu, fazla çalışma ücretinde bozma ilâmına uyulmakla davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı karar verilmesinin hatalı olduğu, bozma ilâmına konu alacak kalemlerinden olan ücret alacağı yönünden talep konusu dönemi kapsayan ve imzası inkâr edilmeyen 2014 yılı puantaj içerir ücret bordroları dikkate alınmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğu, davacı asıla resen yemin yaptırılmasının da isabetsiz olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... Uluslararası İnş. Yat. San. ve Tic. AŞ vekili; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığından reddi gerektiğini, husumet itirazları bulunduğunu, hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, fazla çalışma ve hafta tatili alacağı bulunmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... vekili; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığından reddi gerektiğini, ücret bordrolarının dikkate alınmadığını, hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, brütleştirmenin hatalı yapıldığını, hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Davalı ... vekili; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığından reddi gerektiğini, ücret bordrolarının dikkate alınmadığını, hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, brütleştirmenin hatalı yapıldığını, hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ve hafta tatili ücreti ile ücret alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18338, Karar No: 2021/9298, Tarih: 29.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18338 E.  ,  2021/9298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 27/02/2019 tarih ve 2016/6639 Esas, 2019/2179 Karar sayılı bozma ilamında özetle; somut olayda mahkemece, hükme esas alınan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 01/07/2015 tarih ve 4084 sayılı raporundaki maluliyet oranının tespitinde hangi mevzuat hükümlerinin esas alındığı anlaşılamadığından Adli Tıp Kurumundan olay tarihinde yürürlükte olan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği’ne uygun yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda; Adli Tıp Kurumundan alınan 13/07/2020 tarih ve 9043 karar sayılı raporda davacının %30,2 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğu ve iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği, aktüer bilirkişiden alınan rapora göre davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararının 171.467,61 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 171.467,61 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 14/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte (poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla) davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihi 14/03/2014 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 24/03/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, bozma ilamına uyularak Adli Tıp Kurumundan alınan 13/07/2020 tarihli maluliyet raporuna göre kaza tarihinde 18 yaşından küçük olan davacı bakımından %30.2 sürekli maluliyet oranı belirlenerek iyileşme süresinin de 9 ay olduğu tespit edilmiştir. Somut

olayda ...’ın yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle de maddi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK’nın 54. maddesinde özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun mal varlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK’nın 54. maddesinde özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun mal varlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Bozma kapsamında yürütülen yargılamada mahkemece, hükme esas alınan 29/09/2020 tarihli hesap raporunda, her ne kadar davacı için Adli Tıp Kurumundan alınan 13/07/2020 tarihli raporda 9 aylık geçici iş göremezlik süresi belirlenmiş ise de ilk hükme esas ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 01/07/2015 tarihli raporunda belirlenen 75 günlük geçici iş göremezlik süresi yönünden davacının itirazı olmadığından ve davalı yönünden usuli kazanılmış hak teşkil edeceğinden kaza tarihinden itibaren 75 günlük süre yönünden geçici iş göremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı için 1.934,25 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir.

18 yaşından küçük olup aktif çalışması bulunmayan çocuk yararına geçici iş göremezlik tazminatı hükmedilemez. Davacı kaza tarihinde 17 yaşında olup kaza tarihindeki yaşı itibariyle kazanç getiren herhangi bir işte çalıştığına dair dosyaya sunulmuş bir delil bulunmamaktadır. Bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğinden geçici iş göremezlik zararının oluştuğunun kabulü doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5996, Karar No: 2008/7538, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5996 E.  ,  2008/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline bu niteliği ile işlenmesi istemi ile açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... idaresi temyiz etmiştir.

Gerçekten, 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre yayla; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmalarını ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zaman aşımı ile mülk edinilmesi olanaksız bulunduğu gibi, sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davalı ... idaresi savunmasında; çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, vakıfname kapsamında kaldığını, esasen bu konuda kesinleşmiş yargı kararı olduğunu savunmuştur. O yüzden, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yayla özelliği taşıyıp taşımadığının saptanması, eldeki davada önem kazanmaktadır.

Çekişme konusu taşınmaz, ... ilçesi, Çevlik köyü hudutları içinde bulunmaktadır.

Davalı taraf savunmasında, çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın kadim Çevlik Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.