muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/24704, Karar No: 2023/8265, Tarih: 04.12.2023

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

DAİRE KARARI :Bozma

CEZA GENEL

KURULU KARARI :İtirazın kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi kararının kaldırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine ilişkin Bursa 3. Çocuk Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli, 2015/614-2015/408 sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 06.11.2019 gün ve 2019/9492 E. - 2019/16161 K. sayılı ilâmı ile mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği; Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince verilen bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 21.11.2019 gün, KD 2-2015/371814 sayılı itiraz ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler yönünen; suça sürüklenen çocukların, saati kesin olarak tesbit edilemeyen ancak namaz vakti olmadığı anlaşılan gece saatleri arasında belirlenemeyen bir saatte açık olan cami kapısından girerek, caminin içerisinde ayrı bir oda olarak imam tarafından kullanılan ve kapısı kilitli tutulan imam odasının kapısını kırarak içeri girdiği ve suça konu sadaka kutusunu çaldıkları, imam odası olarak kullanılan bölümün kapısının kilitli olduğu, caminin ibadet yapılan yerinden ayrı bir bölüm olduğunun dosya içeriğinden anlaşıldığı, işyeri, cami olan görevli imamın, namaz kıldırmadığı veya cemaat bulunmadığı zamanlarda görevinin diğer gereklerini yerine getirmek için burayı işyeri olarak kullandığı ve suça sürüklenen çocukların, suçun işlendiği yere ibadet için veya namaz vaktinde girmediği, son namaz olan yatsı namazından sonra bir saatte girdiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarını oluştuğu gerekçesiyle, İTİRAZ KANUN yoluna başvurulması üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 04.12.2019 gün ve 2019/12712 E.-2019/17652 K. sayılı ilâmı ile itirazın reddi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/2. maddesi uyarınca itirazın incelenmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.04.2023 gün ve 2019/13-646 E.-2023/200 K. sayılı ilâmı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 06.11.2019 tarih ve 2019/9492 E.-2019/16161 K.sayılı bozma ilâmının (1) numaralı bendinde yer alan bozma kararının KALDIRILMASINA ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.09.2023 tarihli kararı ile iş bölümü gereği dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkralarında suç isminin ''İş yeri dokunulmazlığının ihlali'' yerine ''Konut dokunulmazlığını ihlal etme" olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüş; suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 110/2-4, 119/1-c, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları yerine 1 yıl 1 ay hapis cezalarına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayinleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 04.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7431, Karar No: 2018/10289, Tarih: 08.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/7431 E.  ,  2018/10289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 06/02/2008 tarihinde davalı ...'de ambar görevlisi olarak çalışmaya başladığını, taşeron firma ... Ltd. Şti'de çalışmasının gösterildiğini, davacının çalışmasının ...'de kesintisiz olarak 30/09/2014 tarihine kadar devam ettiğini, iş akdinin bildirimsiz olarak işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatını, ihbar tazminatını ve yıllık izin ücretini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, davalının ihale makamı konumunda olduğunu,davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının belirli süreli iş sözleşmesiyle istihdam edildiğini, süre sonunda iş akdi kendiliğinden sona erdiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını,davacının yıllık izinlerini kullandığı savunarak davanın gerek usul gerekse esas yönünden reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haklı nedene dayalı feshedildiğinin davalı tarafca ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama, itiraz ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Hukuki dinlenilme hakkı adil yargılanmanın güvencesidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili süresinde sunduğu cevap dilekçesinde delil olarak davacının çalışma dönemini kapsayan iş sözleşmesine,puantaj kayıtlarına ve yıllık izin kayıtlarına dayanmış olup bu delillerin alt işveren şirketten istenmesini talep etmişse de mahkemece bu deliller toplanmadan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece deliller toplanmadan davanın kabulüne karar verilmesi davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlali olup, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14124, Karar No: 2012/818, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14124 E.  ,  2012/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 6 parsel numarası ile arsa vasfında hazine ve Beymelek Belediyesi adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA) 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5818, Karar No: 2012/23205, Tarih: 01.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/5818 E.  ,  2012/23205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/1252, Karar No: 2014/7909, Tarih: 29.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1252 E.  ,  2014/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2012/476-2013/536

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı S.. S.. vekili Av.A. A. tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.F. İ. geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 700,58 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Taşınmaz üzerinde verim çağında 21 yaşında 23 adet asma, 16 yaşında 14 adet elma, 11 yaşında 2 adet incir, 31 yaşında 4 adet ceviz, 11 yaşında 14 adet şeftali ağacı olmak üzere toplam 57 ağacın bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın kamulaştırılan taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26942, Karar No: 2015/13042, Tarih: 07.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26942 E.  ,  2015/13042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/349268

MAHKEMESİ : Bursa 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/125 (E) ve 2013/556 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun fiilin işlenmesinden sonra, olay mahalline yakın yerde ve kesintisiz takip olmaksızın, kolluğun devriye görevi esnasında tesadüfen yakalanmış olması karşısında; suçun tamamlanmış olmasına rağmen, teşebbüs derecesinde kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk Ş.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15249, Karar No: 2021/10076, Tarih: 09.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15249 E.  ,  2021/10076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01/12/2021 Çarşamba günü davacı vekili Avukat... geldi, davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

Başvuru sahibi (davacı) vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp, geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 60.301,83 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf (davalı) vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kısmen kabulü 44.222,07 TL sürekli iş göremezlik tazminatının tahsiline, davacının geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacı vekili ve davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince tarafların itirazının reddine karar verilmiş, karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Başvuru sahibi vekili, davacının meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, Hakem Heyetince davacının talebinin kısmen kabulü ile geçici iş göremezlik talebinin reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı taraf, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan geçici işgöremezlik zararının da giderilmesini talep etmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından geçici işgöremezlik zararının yeni ... Genel Şartları gereği teminat dışı olduğu kabul edilerek karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, bedensel zarar kapsamına giren zarar türleri sayılmış olup kazanç kaybı da tazmini gereken zararlardandır (aynı yönde düzenleme, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde de benimsenmiştir). Anılan yasal düzenlemeyle, sadece çalışma gücündeki sürekli ve kalıcı kayıp halinde değil, belirli süreli kayıp halinde oluşan zararın da tazmininin gerektiği açıkça kabul edilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, bedensel zarar kapsamına giren zarar türleri sayılmış olup kazanç kaybı da tazmini gereken zararlardandır (aynı yönde düzenleme, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde de benimsenmiştir). Anılan yasal düzenlemeyle, sadece çalışma gücündeki sürekli ve kalıcı kayıp halinde değil, belirli süreli kayıp halinde oluşan zararın da tazmininin gerektiği açıkça kabul edilmiştir.

Diğer yandan, hakem heyetince, 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren ... Genel Şartları'nın A.5-b maddesi gereği geçici işgöremezlik zararının, sağlık giderleri içinde yer aldığı ve ... teminatı kapsamında olmadığı kabul edilmişse de, 6111 sayılı Kanun'un 59.maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanunu'nun 98.maddesinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nca karşılanacak sağlık hizmeti bedellerinin neler olduğu açıklanıp sınırlandırılmıştır. KTK'nın 98.maddesi gereği ... Başkanlığı'nın sorumlu olduğu sağlık giderleri, trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarında yapılan tıbbi tedaviye ilişkin sağlık hizmet bedellerinden ibarettir. ...'nın hangi sağlık giderlerinden sorumlu olduğu kanunla belirlenmiş olup, normlar hiyerarşisinde daha altta olan genel şartlar ile kanun kapsamının değiştirilip genişletilemeyeceği aşikardır.

Açıklanan maddi ve hukuki vakıalar karşısında; Anayasa Mahkemesinin KTK 90/İ maddesinin iptali de göz önüne alınıp TBK'nın 54.maddesi ile KTK'nın 98.maddesi hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kazadaki yaralanmadan kaynaklanan geçici işgöremezlik zararından sorumluluk, zarara neden olanlar ile bu kişilerin sorumluluğunu poliçe ile üstlenen sigorta şirketine ait olduğundan, davacı için hesap edilen geçici işgöremezlik tazminatının da karar altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine ve 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya geri verilmesine 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12577, Karar No: 2014/5462, Tarih: 29.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/12577 E.  ,  2014/5462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2009/1063-2013/109

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı istirdat ve tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kiracı tarafından kiralayan aleyhine açılan haksız tahliye nedeniyle meydana gelen davacı zararının tazmini ile ödenen kira paralarının istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne,19.066,90 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin davacı zararının tazminine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin davacı zararının tazminine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili,dava dilekçesinde,davacı ile davalı arasında 01/06/2004 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini,davacının bu yerde Collezion markasının bayiliğini yaptığını, bayilik sözleşmesi gereği davacının tabela, raflar ve içindeki mallar başta olmak üzere bayiliğin gerektirdiği tüm masrafları yaptığını, davacının kiracılığın gerektirdiği bütün sorumluluklarını yerine getirdiğini, 03/06/2008 tarihinde iş yeri hakkında yıkım kararı çıktığı gerekçesi ile davalı tarafından iş yerinin yıkılmaya başlandığını, 01/03/2006 tarihine kadar herhangi bir ihtar veya bilgilendirme yapılmayan davacının iş yerini tahliye etmekten imtina ettiğini, iş yerinin davacı tarafından kiralandığı 01/06/2004 tarihinde iş yerinin ruhsatsız olduğunun davacıya bildirilmediğini ve davcının da bundan haberdar olmasının mümkün olmadığını,bu yerin inşaat ruhsatının olmadığı iddiasının doğru olmadığını,inşaat ruhsatı bulunduğunu,davacının bu yer için müteahhitle anlaşıp yerine başka bina yapmak istediği için kira süresi bitmeden davacıyı tahliye etmek istediğini,davacıyı tahliyeye zorlamak için elektrik ve su sayaçlarını söktüğünü,bu nedenle davalı hakkında Büyükçekmece 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1452 esas sayılı dosyasında mala zarar verme suçundan dava açıldığını,davacının davalıya 02/06/2008 ve 6.6.2008 tarihli ihtarlar gönderip mağduriyetini bildirdiğini,yıkımla ilgili tedbir almak için açılan davanın fiilen kiralanan yer yıkıldığı için konusuz kaldığını,davalının kiralananı davacının başına yıktığını,bu arada davalının kira bedellerinin tahsili için takip başlatması üzerine davacının ihtirazı kayıtla kiraları ödediğini belirterek davalı tarafından tahsil edilen kira bedellerinden mahkemece takdir edilecek indirimden sonra bakiyenin davacıya işleyecek temerrüt faizi ile birlikte iadesine, yine fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile verilen zararın tazmini için şimdilik 20.000 TL'nin işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yeni yapılan iş merkezinde iş yeri kiralaması konusunda davacıya davalı tarafından teklif getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili,dava konusu yerin belediyenin yıkım kararı üzerine yıkıldığını,durumun önceden davacıya haber verildiğini belirterek davanın reddini savunmuş,mahkemece, yıkım nedeniyle davacıya verilen zararlar ve davacının taşınmazı tahliye etmek zorunda kalması sebebiyle isteyebileceği tazminat olarak toplam 19.066,90 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden taraflar arasında düzenlenen 1.6.2004 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya ait taşınmazın Collezion markasının bayiliği yapılmak üzere kiralandığı,kira süresi dolmadan Esenyurt Belediye Başkanlığının 4.3.1999 tarih ve 1999/96 sayılı yıkım kararının davacı kiracı kiralananda iken davalı tarafından uygulanarak davacının tahliyeye zorlandığı,davacının davalının haksız tahliyesi nedeniyle bir takım zararlarının giderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır. Kira süresi dolmadan davalı kiralayan tarafından tahliyeye zorlanan kiracının haksız tahliyesi nedeniyle uğradığı zararların tazminini istemesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 275.maddesi gereğince hâkim kendi hukuki bilgisi ile çözülemeyecek,uzmanlık gerektiren hususlarda bilirkişi incelemesi yaptırabilir,uzman kişilerden görüş alabilir.

Ancak,mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu eksik ve hatalı bilgi ve hesaplamalar içermektedir. Mahkemece,öncelikle davacı kiracıya tazminini talep ettiği zarar kalemleri tek tek açıklattırılmalı, talep edilen zarar kalemlerine ilişkin davacı delillerinin ibrazı ve zararlara ait davacı fatura ya da sair belgelerin dosya arasına getirtilmesi sağlanmalı, gerektiğinde uzman bilirkişi ya da bilirkişilerden rapor alınmalı, tarafların tacir oldukları da dikkate alınarak ticari defterleri incelenmeli,davacının kar mahrumiyeti,gelir ve müşteri kaybı vs. gibi zararlarının tespiti için yıllık ve günlük gelirleri,günlük kestiği fiş ve faturaları belirlenip yıkım sırasındaki fiş ve fatura kesimleri ve gelirleri ile karşılaştırılarak varsa gelir ve kar mahrumiyeti,müşteri kaybı vs. gibi zararların tespit edilmesi,davacı zararlarının somutlaştırılarak kesin delillerle kanıtlanması için davacı tarafa imkan tanınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hükme esas alınan ve denetime elverişli olmayan, bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.