muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/33177, Karar No: 2024/14898, Tarih: 20.11.2024

Maddi uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın, Aile Mahkemesi'ne davacı taraf sıfatıyla sunduğu dilekçesinde nafakanın kaldırılması veya değiştirilmesi talebinin yanı sıra davalı vekilleri olan Avukat .... ve .... hakkında suç duyurusunda bulunmaya yönelik isteminin bulunması, anılan avukatların, daha önce boşanma ve mal paylaşımı davalarında kendisinin vekili olan katılan ile işbirliği içerisinde olup kendisine kumpas kurduklarına dair iddialarını açıklama kapsamında dilekçesinde yer verdiği davaya konu ifadelerin, söylendiği bağlam çerçevesinde ve bir bütün halinde değerlendirilmesi sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı düşünülmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında davaya konu dilekçe içeriğine dayanılarak Avukat .... ile ....'ya karşı da hakaret suçunu işlediğinden bahisle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/2 Esas ve 2018/564 esas sayılı dosyaları kapsamında yargılama yapıldığı anlaşılmakla, ilgili dava dosyalarının akıbetleri araştırılarak, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde ise, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/04/1999 tarih ve 1999/61-74 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kişiye yönelik gerçekleştirilen eylemlere ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin de tatbik edilmesi suretiyle tek hüküm kurulup, önceki hüküm veya hükümler ile tayin edilen ceza veya cezaların mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/45, Karar No: 2020/6713, Tarih: 09.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/45 E.  ,  2020/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 04.11.2020 Çarşamba günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, davalı ...’nın maliki olduğu,diğer davalı ...’un sevk ve idaresindeki aracın 06/12/2012 tarihinde karıştığı tek taraflı trafik kazasında araç içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu beyanla; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, şimdilik 25.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, 25.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 13/06/2016 tarihli dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin talebini 123.085,49 TL'ye yükseltmiştir.

Yargılama sırasında davacı HMK'nun 124. maddesi uyarınca taraf değişikliği talebinde bulunmuş ve Axa sigorta yerine Güvence Hesabının davaya dahil edilmesini istemiş, mahkemece bu talep kabul edilmiştir.

Davalı ...Ş. Vekili; kazaya karışan aracın ZMMS'nin müvekkili şirket tarafından yapıldığına dair poliçeye rastlanılmadığını, husumetin Güvence Hesabına yöneltilmesi gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili; davacının yaralanmasının davaya konu olmayan 19.07.2013 tarihli kazadan kaynaklandığını beyanla davanın reddine karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı ...Ş. Vekili; kazaya karışan aracın ZMMS'nin müvekkili şirket tarafından yapıldığına dair poliçeye rastlanılmadığını, husumetin Güvence Hesabına yöneltilmesi gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili; davacının yaralanmasının davaya konu olmayan 19.07.2013 tarihli kazadan kaynaklandığını beyanla davanın reddine karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesine talep etmiştir.

Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/02/2017 tarih ve 2013/377 Esas ve 2017/99 Karar sayılı ilamı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... yönünden davanın husumet yönünden reddine, davacının diğer davalılar aleyhine talep ettiği maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 98.468,39 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden teminat altına alınan limit ile sınırlı olmak üzere ve temerrüt tarihi olan 24.12.2015 (dava dilekçesinin bu davalıya tebliğ tarihi) tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte; diğer davalılar yönünden ise zararın gerçekleştiği 06.12.2012 (olay tarihi) tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevî tazminat istemi yönünden 8.000,00 TL manevî tazminatın zararın gerçekleştiği 06.12.2012 (olay tarihi) tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, karara karşı davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair

verilen karar davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2017 yılı için 41.530,00 TL'dir.

Davacı vekili,dava dilekçesinde 25.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından 8.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Yerel mahkemenin kararına karşı davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

Temyize konu edilen manevi tazminata ilişkin karar; davalılar ... ve ... bakımından kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, verilen kararın davalı yönünden kesin olması nedeni ile davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyize konu edilen manevi tazminata ilişkin karar; davalılar ... ve ... bakımından kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, verilen kararın davalı yönünden kesin olması nedeni ile davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nın 184. maddesi gereğince “Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri incelendikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir.

Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.” Aynı Yasanın 186.maddesi hükmüne göre "Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını

sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede; belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir.”

Somut olayda; davalılar ... ve ... vekili karar duruşması olan 14.02.2017 tarihli oturumdan önce aynı gün başka mahkemelerde duruşmaları olduğundan duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunmuş, duruşmanın bir başka güne talikini istemiştir. Mahkemece, davalılar ... ve ... vekilinin mazeretinin kabul yada red edildiğine dair bir karar verilmediği gibi HMK 184 ve 186. maddeleri de gözetilmeden yargılamanın geldiği aşama göz önüne alınarak davalı tarafın yokluğunda yargılamaya devam edilerek esas hakkında hüküm kurulmuştur. Davalı vekilinin mazeretinin kabul yada reddine dair bir karar verilmeden adı geçen davalılar vekilinin yokluğunda hüküm kurulması hatalı olmuştur. Bu durumda mahkemece, HMK 184 ve 186. madde hükümleri de gözönüne alınarak işlem yapılması gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalılar ... ve ... vekilinin bu hususa yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi’nin davalılar ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin, manevi tazminat hükmünün davalılar ... ve ... yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar ... ve ... yararına

vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'ya geri verilmesine 09/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4311, Karar No: 2021/2632, Tarih: 31.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/4311 E.  ,  2021/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdurler.....'a karşı)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.07.2019 gün ve 2019/20 Esas, 2019/371 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde mağdurelerin eğitim gördükleri yaz okulunun yaptığı etkinlik kapsamında günübirlik gittikleri binicilik tesisinde seyis olarak çalışan sanığın, ata binen mağdureler üzerinde koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunmadığı gibi konumu itibarıyla eğitici-öğretici sıfatını da taşımadığı gözetilmeden, ilk derece mahkemesince müsnet suçtan tayin edilen temel cezaların 5237 sayılı TCK'nın 103/3-d. maddesi ile artırılması,

Mağdure ...’nın aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın, olay günü binicilik tesisinde ata binen mağdurenin elinden tutarak bacağına dokunma şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması karşısında, söz konusu kararlara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan mağdure ... vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 07.11.2019 gün ve 2019/1442 Esas, 2019/1492 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkraları gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14129, Karar No: 2020/4312, Tarih: 02.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/14129 E.  ,  2020/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyiz mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

TCK’nın 168/1. maddesinin aynı Kanunun 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Yasa’nın 61. maddesine aykırı olarak hüküm kurulması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17127, Karar No: 2015/4725, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17127 E.  ,  2015/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 2542 ada 7 parsal sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve zarar gördüğü belirtilen zeytin ve incir ağaçlarına ait yaş ve cinsi itibarıyla rayiç değerlerinin ve zeytinin sulu arazilerde 2011 yılına ilişkin kilogram başına toptan satış fiyatının ilçe ..., ... ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11697, Karar No: 2023/4371, Tarih: 14.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11697 E.  ,  2023/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/1 E., 2020/22 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı muris ... mirasçılarından Nafi ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bir davada hüküm, ancak davada taraf olan hakkında verilebileceğinden, bu hükme yönelik temyiz yoluna başvurma yetkisi de sadece davanın taraflarına aittir.

İlk Derece Mahkemesi kararını temyiz eden ... ile ...'ün davacılar ile davalıların kök murisi ...'in mirasçılarından oldukları, adı geçenler tespit maliki olmadıkları gibi davada, davacı veya davalı sıfatlarının da olmadığı, ayrıca usulüne uygun harçlandırılarak açılmış bir davaları yada görülen davaya müdahale taleplerinin olmadığı, mirasçı sıfatı ile kararı temyiz etme hakları bulanmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Naif Altunöz ile ...'ün temyiz dilekçelerinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

1086 ... Kanun'un HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10987, Karar No: 2013/12026, Tarih: 05.12.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10987 E.  ,  2013/12026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Karşı Mahalle çalışma alanında bulunan 793 ada 9 parsel sayılı 19.749,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerindeki fındık ağaçlarının Müslüm Uy mirasçılarının kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., bağış nedenine dayanarak sadece kendi adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, beyanlar hanesinin 2 numaralı bendine “parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ...’a ait olup kendisinin kullanımında olduğunun yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,05.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13464, Karar No: 2013/1578, Tarih: 20.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13464 E.  ,  2013/1578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2012 gün ve 2010/513 Esas, 2012/122 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13112, Karar No: 2006/13239, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13112 E.  ,  2006/13239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.