muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16664, Karar No: 2014/5662, Tarih: 24.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16664 E.  ,  2014/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 14/06/2013 tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kayısı üreticisi olan müvekkilinin kaysı ağaçlarını davalı şirkete sigorta ettirdiğini, sigorta ettirilen taşınmaz üzerinde bulunan kaysı ağaçlarının don olayından dolayı büyük zarara uğradığını, yaptırılan tespit ile de bu hasarın belirlendiğini ileri sürerek 31.008 TL'nin 17.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen alacağın zaman aşımına uğradığını, esasa ilişkin olarak da don olayının ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini ve teminat kapsamı dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu sigortalı ağaçların, çiçeklenme dönemini bitirip meyveye döndüğü dönemde don olayına maruz kaldığı ve meydana gelen zararın poliçe kapsamında bulunduğu, taraflar arasında düzenlenen poliçe sonrasında iptal zeyilnamesi düzenlenmiş ise de zeyilnamede belirtilen miktar yönünden davacının aktifinde bir artış meydana gelmediği için zeyilnamede belirlenen miktarın tenzilinin gerekmediği, devlet tarafından yapılan destekleme ödemesinin yersiz olduğunun anlaşılması durumunda devlet tarafından tahsil edilmesi imkanının bulunduğu, davalı tarafın dava açılmadan önce temerrüte düşürülmediği için faize dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerektiği ve dava konusu alacağın zamanaşımına uğramadığı gerekçeleriyle 31.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,588,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/622, Karar No: 2011/1821, Tarih: 07.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/622 E.  ,  2011/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20'şer TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 07.02.2011 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Yanlardan ...'ın 9 Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğretim görevlisi olarak aylık 1700 TL. dolayında sabit ücretli olarak çalıştığı, diğer yan ...'ın ev hanımı olduğu anlaşılmaktadır. Boşanma nedeni olarak kabul edilen olaylardaki tarafların gerçekleşen kusur yoğunluğu ve maaşı dışında önemli bir malvarlığı bulunmayan tazminat yükümlüsünün ekonomik ve sosyal durumu karşısında; mahkemece hükmedilen 30.000 TL. maddi tazminat orantısız ve çoktur. Daha az ve uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekir. Temyiz edilen hükmün maddi tazminat bakımından bozulması; hükmün diğer bölümlerinin çoğunluk görüşü gibi onanması gerektiği düşüncesiyle; değerli çoğunluğun bütünüyle onama görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/4197, Karar No: 2011/7307, Tarih: 22.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4197 E.  ,  2011/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ............ ve Matbaacılık Ltd. Şti adına ... ve diğerleri aleyhine 12/04/2004 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan doğan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan doğan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın bir bölümünün kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

a)Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu yayının tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt seviyede tazminata karar verilmesi gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

b)Yerel mahkemece hükmedilen tazminat miktarına, davacı tarafından talep edilen bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faiz oranı üzerinden faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Davaya konu tazminat sorumluluğunun dayanağı haksız fiildir. Haksız fiilde yasal faiz uygulanır. Şu durumda taraflar arasında ticari bir ilişkiden söz edilemeyeceğinden avans faizine göre karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

b)Yerel mahkemece hükmedilen tazminat miktarına, davacı tarafından talep edilen bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faiz oranı üzerinden faiz yürütülmesine karar verilmiştir. Davaya konu tazminat sorumluluğunun dayanağı haksız fiildir. Haksız fiilde yasal faiz uygulanır. Şu durumda taraflar arasında ticari bir ilişkiden söz edilemeyeceğinden avans faizine göre karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) sayılı bentlerinde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14440, Karar No: 2017/2218, Tarih: 18.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14440 E.  ,  2017/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2014 tarih ve 2014/59-2014/297 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı...Pvc Aliminyum Doğrama İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; ... markalarının sahibi olduğunu, davalının aynı ve benzer sınıflarda kullanılmak üzere...markasının tescili için başvurduğunu, bu yanına itiraz edildiğini ancak itirazın kısmen kabul ve kısmen de reddedildiğini, ... Yeniden inceleme ve Değerlendirme Kurulunun markalar arasında iltibasa yol açabilecek derecede benzerlik olmadığı gerekçesiyle yapılan itirazı yeniden reddettiğini, müvekkiline ait ... markasıyla dava konusu...markaları arasında gerek şekil gerekse fonetik yönden benzerlik bulunduğunu, markaların bıraktığı genel izlenimin aynı olduğunu, tek harf değişikliğinin markaları farklılaştırmaya yetmediğini, markalarının aynı ve benzer mallar üzerinde kullanılmasının karıştırılma ihtimalini güçlendireceğini, iddia ederek; ... 2012-M-7813 kararının iptaline, tescil edildiği takdirde davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; marka başvurusunun kapsamındaki emtialar bakımından itirazın kısmen kabul edildiğini, kabul edilmeyen emtialar bakımından iltibas ihtimali bulunmadığını bu nedenle tescil işlemlerine devam edildiğini, tescil kapsamında bırakılan malların yüksek düzeyde titiz alıcılara hitap ettiğini, sık alınmayan, günlük alışverişe göre daha özenli davranılarak alınan ve nispeten yüksek meblağlı mallar olduğunu bu nedenle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ve ... kararının hukuka uygun olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin faaliyet alanın ... üretimi, alüminyum ve ahşap doğrama ve imalatı ile diğer inşaat malzemelerinin alım satımından oluştuğunu, davacı firmanın kapı paneli yapımı ile uğraştığını, faaliyet alanlarının farklı olduğunu,...ve Dorpan markalarının farklı bölgelerde hizmet verdiklerini, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, beyanla davanın reddini talep edilmiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin faaliyet alanın ... üretimi, alüminyum ve ahşap doğrama ve imalatı ile diğer inşaat malzemelerinin alım satımından oluştuğunu, davacı firmanın kapı paneli yapımı ile uğraştığını, faaliyet alanlarının farklı olduğunu,...ve Dorpan markalarının farklı bölgelerde hizmet verdiklerini, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, beyanla davanın reddini talep edilmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; itiraza dayanak marka iki hecede ve "..." şeklinde okunacağı, davalı başvurusunun da "..." şeklinde okunacağı, bu nedenle işitsel görsel ve genel izlenim itibariyle yüksek seviyede bir benzerliğinin olduğu, dava konusu marka başvurusu kapsamında 19. sınıftaki tüm malların yer aldığı, itiraz üzerine 19 sınıfın 02. alt grubu mallarının çıkartılması ile yetinildiği, itiraz üzerinden çıkarılmayan 19 sınıfın 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8. alt guruplarındaki mallar yönünden itirazın reddine karar verildiği, davacının itiraza dayanak 2011/12438 sayılı markası kapsamında yer alan kapı paneli ... veya...'den doğrudan şekillendirilmiş kapı yüzeyi" emtiasının ortalama tüketici kitlesi, karşıladığı ihtiyaç, üretildiği satıldığı yerler, ikame olasılığı gibi tüm kriterler dikkate alındığından başvuru kapsamında yer alan 19/5 sınıf ve alt guruptaki "tabaka veya şerit halinde tabi ya da sentetik yüzey kaplamaları, ısı ile yapıştırılabilen sentetik kaplamalar" emtiasının da itiraza dayanak marka kapsamındaki mallarla yüksek düzeyde benzerliğinin bulunduğunu, bu malların da başvurudan çıkartılması yerine itirazın kısmen reddedilmesinin isabetli olmadığı, çekişmeli olup da, başvurudan çıkarılmayan diğer mallar bakımından ise alıcı kitleleri, ortalama tüketicinin dikkat ve özen seviyesi, fiyat ve piyasa koşulları gibi tüm kriterler çerçevesinde bağlantı kurulması dahil karıştırılması ihtimallerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı...Pvc Aliminyum Doğrama İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı...Pvc Aliminyum Doğrama İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı...Pvc Aliminyum Doğrama İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı...Pvc Aliminyum Doğrama İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ...'den ayrı ayrı alınmasına, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9056, Karar No: 2015/9827, Tarih: 21.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9056 E.  ,  2015/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2015/96 - 2015/79

Taraflar arasındaki boşanma istemine ilişkin davada Kaman Asliye (Aile) Hukuk ve Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

Kaman Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesince, davacı-karşı davalının Ankara ili, Etimesgut ilçesinde davalı-karşı davacının ise Ankara ili, Gölbaşı ilçesinde ikamet ettikleri, davalı-karşı davacının yetki itirazında bulunarak Gölbaşı (Ankara) Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiş olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gölbaşı 1 Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi tarafından ise, davalının dava açıldığı tarihte Kaman ilçesinde ikamet ettiği yerleşim yerinin "Kaman" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup, boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Yetkinin kesin olmadığı hallerde, süresi içinde yapılan yetki itirazı üzerine, birinci mahkeme tarafından verilip kesinleşen yetkisizlik kararı ile dava dosyası kendisine gönderilen ikinci mahkeme, birinci mahkemenin yetkisizlik kararı ile bağlı olup, yetkisizlik kararı veremeyecektir.

Somut olayda, Kaman Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin 20.11.2014 günlü ilk yetkisizlik kararı davanın taraflarının süresi içinde kanun yoluna başvurmamaları nedeniyle kesinleşmiş olup, dosya gönderildiği Gölbaşı 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi birinci mahkemenin yetkisizlik kararı ile bağlıdır. Bu durumda, uyuşmazlığın Gölbaşı 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gölbaşı 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10454, Karar No: 2021/326, Tarih: 01.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/10454 E.  ,  2021/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis

cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte

olması karşısında, temyiz aşamasında geldiği anlaşılan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının 5271 sayılı CMK’nun 217. maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorularak yargılamaya devamla hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

2-Çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1510, Karar No: 2014/10052, Tarih: 09.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1510 E.  ,  2014/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı ve ikinci ürün mısır, pamuk ve kırmızı bibere ait 2012 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4420, Karar No: 2007/5471, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4420 E.  ,  2007/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalı şirketin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece akdî ilişkinin kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Davacı yüklenici 20.09.2005 tarihli faturada yazılı olan cepli dosyaları davalıya teslim ettiğini, ayrıca davalının reklamını dergisinde yayınladığını, iş bedelinin ödenmediğini belirterek faturada yazılı olan miktarı belirtmek suretiyle icra takibini başlatmıştır. İcra takibine dayanak yapılan reklamın davacı tarafa ait Akdeniz İnş. Haber dergisinin 14-15. sayfada yayınlandığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar akdî ilişki davacı tarafça yazılı belge ile kanıtlanamamışsa da, davacı tarafa ait dergide davalı şirketin reklamlarının yayınlanmış olması davalı şirket yararına bir işin yapıldığını göstermektedir. Bu durumda BK’nın 410 ve devamı maddeleri uyarınca vekaletsiz iş görme hükümlerine göre reklamın yayınlandığı tarih itibarı ile uzman bir bilirkişiden rapor alınarak yayınlanan reklama ilişkin iş bedelinin belirlenmesi ve bu miktarın karar altına alınması gerekirken, bu isteği reddine karar verilmesi doğu olmamıştır.

3-Davacı vekili 20.09.2005 tarihli faturada belirtilen 1000 adet cepli dosyanın davalıya teslim edildiğini, bedelinin ödenmediğini iddia etmektedir. Teslimi kanıtlama yükümlülüğü davacı yükleniciye aittir. Her ne kadar davacı yüklenici cepli dosyaları teslim ettiğini, faturanın davalı tarafça tebliğ edilmemiş olması da dikkate alınarak, yazılı belge ile kanıtlayamamışsa da, dava dilekçesinde “her türlü maddi delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, cepli dosyaların davalı iş sahibine teslim konusunda davacı tarafın davalıya yemin teklif etme hakları olduğu hatırlatılarak sonucuna göre, gerekirse bilirkişiden görüş de alınarak, değerlendirme yapılıp karar verilmesi yerine eksik inceleme ile bu konudaki istemin de reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentler uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.