muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2679, Karar No: 2024/7082, Tarih: 25.09.2024

Sanık her ne kadar evde ele geçirilen 4 ve 100 gramlık uyuşturucu maddeleri ... ve yanındaki iki şahsın bıraktığını söylemiş ise de yapılan araştırma sonucunda ... hakkında KYOK kararı verildiği, sanığın bu savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, yine sanıktan elde edilen kan ve idrar numuneleri üzerinde yapılan incelemede, kanında MAMP ve AMP maddelerinin tespit edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında yapılan ihbarın varlığı, yapılan ev araması sonucunda sanığın üzerinden 5 paket şeklinde sentetik kannobinoid maddesinin bulunduğu, yine evde ele geçen valiz içerisinde de sanığın üzerinde ele geçen madde ile aynı nitelikte sentetik kannobinoid maddesinin bulunduğu, yine ikamette ele geçen ve çalışır vaziyetteki hassas terazi üzerinde evde bulunan ile aynı nitelikte sentetik kannobinoid maddesi kalıntısının çıkması, sanığın üzerinde paketçikler halinde ve ikametinde yer alan valizde yüklü miktarda sentetik kannobinoid ele geçirilmesine rağmen sanığın kanında bu maddelere rastlanmaması, sanığın telefonunda yer alan " kaç tane abi, ne yazin baba 40 yakin alicim, 35, 30 yaz baba", " 1 milyar verrim sana baba, 1250, kaç tane alıcaz onu da söle baba, 30, yarim saat 40 daka orda olurum", "çok olsa çözecek tm J vr, sana da 20 J, yok bana s lazım" şeklindeki mesajlaşmaların uyuşturucu ticaretine yönelik olduğu, tüm bu sebeplerle sanığın üzerine atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği kanaatine varılarak eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 188/3. maddesi kapsamında aynı nitelikte sentetik kannobinoid maddesinin miktarı da dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, suça konu maddenin sentetik kannabinoid olması nedeniyle sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nun 188/4-a maddesi uyarınca yarı oranında

arttırılmasına, sanığın duruşma sürecine yansıyan iyi hali lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek takdiren 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur" demek suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince,hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince,hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanakları, sanık savunmaları, tanık beyanları , kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamından, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği, dosyada mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak,

adli para cezasının ödenmesine ilişkin fıkrada ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılmamış olması, hukuka aykırı olarak değerlendirilmiş, ve bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/226 Esas, 2023/200 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün;

5237 sayılı Kanun’un 52 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması ile ilgili bölüme; "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8008, Karar No: 2013/4914, Tarih: 15.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/8008 E.  ,  2013/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, fazla ödenen primlerin ilk davadan bakiyesinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 5763 sayılı Kanun kapsamında prim borçlarının yapılandırılmasına ilişkin hükümlerden yararlanmak için başvurmasına rağmen davalı Kurum tarafından yararlandırılmaması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı primlerin kesinleşen ilk davadan bakiyesinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, Ankara 2001, s. 888) (Cenk Akil, Terazi Aylık Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli

işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Esasa ilişkin hususlarda ise ancak ön inceleme aşaması geçilerek tahkikat aşamasında bir değerlendirme yapılarak karar verilebilir.

işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Esasa ilişkin hususlarda ise ancak ön inceleme aşaması geçilerek tahkikat aşamasında bir değerlendirme yapılarak karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; fazla ödenen primlerin istirdadına ilişkin eldeki davada uyuşmazlığın, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11242, Karar No: 2014/8978, Tarih: 01.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11242 E.  ,  2014/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/223574

MAHKEMESİ : Kilis Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31.03.2011

NUMARASI : 2009/118 Esas, 2011/51 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre, olay tarihlerinde mağdurenin dağda koyunları güttüğü ve evde yalnız olduğu sıralarda sanığın mağdureyle vajinal ve anal yollardan bir çok kez cinsel ilişkiye girdiğinin anlaşıldığı, mağdurenin bu ilişkiler sonucu hamile kalmasına rağmen olayı ihbar etmeyişi, olayın intikal şekli, mağdurenin ailesinin sanığı evlerine çağırarak mağdureyi alması konusunda Kur'an'a el bastırmaları hususları nazara alındığında, sanığın eylemini mağdurenin rızası dışında cebir, tehdit veya hile ile gerçekleştirdiğine dair mağdurenin soyut iddiası dışında şüpheden uzak delil bulunmadığı olayda, mağdure hakkında Kilis Devlet Hastanesinden alınan 04.05.2009 tarihli raporda, mağdurede mental retardasyon tanısı ile zeka geriliğinin olduğu, suçtan önce atılı suça karşı kendisini savunamayacak bir ruhsal yapıya sahip olduğu ve suçtan sonra ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 04.06.2009 tarihli raporda, mağdurede hafif derecede zeka geriliğinin bulunduğu, kendisine karşı işlenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği, kendisini savunamayacak olduğu, ruh sağlığının olumsuz şekilde etkilendiği ve anksiyete bozukluğu bulgularının yer aldığının bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan 15.10.2010 tarihli raporda ise, mağdurenin hafif mental reterdasyon tanısı ile orta derecede zeka geriliğine sahip olduğu, bu geriliğin olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına engel teşkil edecek mahiyet ve derecede olmadığı, mağduresi bulunduğu olaydan kaynaklanmış travma sonrası stres bozukluğu tanısı ile ruh sağlığının bozulduğu, mağduresi bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğu, fiile ruhsal yönden muktedir olduğu bildirilmekle, anılan raporlar arasında çelişkilerin giderilmesi için mağdurenin Adli Tıp Kurumu Genel kuruluna sevki sağlanarak suç tarihi itibarıyla akıl hastası olup olmadığı, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı var ise, bunun hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususlarında rapor alınmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19013, Karar No: 2018/5568, Tarih: 27.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/19013 E.  ,  2018/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27/03/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... Köyü 101 ada 88 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7018, Karar No: 2024/6571, Tarih: 23.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7018 E.  ,  2024/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/717 E., 2016/228 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 86/2-3-a. maddelerine uyan silahla tehdit ve kasten yaralama suçları ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 29.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetin 2015/1380 sırasında kayıtlı yarı otomatik tabanca ve bu tabancaya ait bir adet şarjörün 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, iki adet mermi çekirdeği ile üç adet nüvenin ise dosyada delil olarak saklanmasına, 23.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7650, Karar No: 2024/1259, Tarih: 07.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7650 E.  ,  2024/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/564 Esas, 2023/275 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silvan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/582 Esas, 2020/582 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, Silvan ilçesi, ... Mahallesinde tapuya kayıtlı 838 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalıların payları oranında tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz kuru tarım arazisi olduğu hâlde, sulu olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, hükme esas alınan raporun bilimsellik ve objektiflikten uzak olduğunu, raporda münavebeye esas alınan ürünlerin verim ve fiyatlarının yüksek, masraf ve kapitalizasyon faiz oranının düşük alındığını, bilirkişilerce taşınmaz üzerindeki mütemmim cüzlerin sayısı ve cinsinin farklı tespit edilerek çelişki yaratıldığını, yapı bedeli hesaplanırken yapı sınıfı ve grubunun hatalı tespit edildiğini, müteahhitlik karı düşülmesi gerektiği hâlde düşülmediğini, enkaz bedelinin düşülmediğini, yıpranma payının düşük hesaplandığını, yol nedeni ile değer artışının hesaplanmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç