muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18036, Karar No: 2014/12394, Tarih: 25.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18036 E.  ,  2014/12394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2010/492-2013/292

Davacı H.. U.. vekili Avukat M.. A.. Gayretli tarafından, davalılar F.. A.. vdl aleyhine 10/11/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Z...Gazetesi'nin 02/05/2010 tarihli sayısında kendisi hakkında ''Sahte Belgeyle Sevk Oyunu'' başlıklı asılsız bir haber yapıldığını, haberin içeriğinde ise; Silivri Devlet Hastanesi'ne gönderilip burada tedavi olmayı kabul etmemesi üzerine üst basamak bir hastaneye sevk olabilmek için Adalet Bakanlığı Müsteşarlığı'na ait olduğu öne sürülen bir yazının doktorlara gösterildiğinin, kendisini asker olarak tanıtan bazı kişilerin doktorlardan ısrarla bu sevkin gerçekleşmesini istediklerinin, doktorların ise belgeyi ve sevki talep edenlerin isimlerini tutanağa geçirmek istemeleri üzerine şahısların ortadan kaybolduğunun belirtildiğini, söz konusu haberin en ufak bir gerçeklik payı olmadığını, haberin amacının hakkında açılan Ergenekon davasının seyrini aleyhine etkilemek ve kendisini küçük düşürmek, siyasi haysiyetine leke sürmek olduğunu ileri sürerek tazminat talep etmiştir.

Davalılar ise, haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, davacının Ergenekon olarak bilinenen ve toplumca yakından takip edilen davanın sanıklarından olduğunu, bu davanın bazı sanıklarının hastaneye sevk edilmek isteklerinin de yakından ve ilgiyle izlendiğini, haberin hukuka uygun olduğunu, manevi tazminatın şartlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu haber ile sahteliği hakkında bir delil bulunmayan belgenin sahteliğinden bahsedilerek önyargılı bir anlayışla haber yapıldığı, haberin görünür gerçeklikle ilgisinin bulunmadığı ve davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu haber ile sahteliği hakkında bir delil bulunmayan belgenin sahteliğinden bahsedilerek önyargılı bir anlayışla haber yapıldığı, haberin görünür gerçeklikle ilgisinin bulunmadığı ve davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; haberin yayımlandığı tarihte bir ceza davasında tutuklu olarak yargılanan davacının Silivri Devlet Hastanesi dışındaki bir hastaneye sevk istediği, bunun için de kendini asker olarak tanıtan kişilerce Adalet Bakanlığı Müsteşarlığı'na ait bir belgenin gösterildiği belirtilmiştir. Söz konusu belge, davacı tarafından T.B.M.M İnsan Hakları Komisyonu Başkanlığı'na yazılan bir dilekçeye Adalet Bakanlığı tarafından verilmiş cevabi yazı niteliğindedir. Söz konusu belgenin cezaevi personeli tarafından ilgililere gösterildiği ve davacının 3. basamak bir hastaneye sevkinin istendiği fakat ilgililer tarafından sevk işlemi yapılmayınca davacının da tedaviyi kabul etmeme hakkını kullandığı bizzat davacı tarafça da beyan edilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında söz konusu haber bir bütün olarak incelendiğinde; haberde yer verilen hususların genellikle görünür gerçeğe uygun olduğu, diğer hususların ayrıntıya ilişkin olup, bu haliyle eleştiri niteliği taşıdığı görülmektedir. Basının bir haberi verirken ilgi çekici ifadeler kullanması ise; bir gazetecilik tekniği olarak değerlendirilmelidir. Şu durumda; dava konusu haberin basın özgürlüğü kapsamında kalıp, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2235, Karar No: 2013/6442, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2235 E.  ,  2013/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 14 ve 15. alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde bildirilen hizmet cetvelindeki primi ödenmiş 2068 gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 25/09/1992-30/09/2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2068x0,25=517 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının 15/08/1991-30/09/2008 tarihleri arasında geçerli olmak üzere ve 25/09/1992-15/09/1998 tarihleri arasında geçen çalışmaları hariç olmak üzere davalı işyerinde geçici ve daimi kadro ile sigorta primi ödenmiş çalışmalarının 2070 günlük kısmında itibari hizmetten faydalanması ve sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi,

4-Mahkemece bozmaya uyulması sonucu artık bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda“usulü kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamakta ise de, bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.1989 gün 541-534, 21.2.1990 gün 10-117; 7.10.1990 gün 439-562; 19.2.1992 gün 635-82; 23.2.1994 gün 936-94; 03.03.2010 gün ve 2010/12-81-118; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E. 2006/573 K; 15.10.2008 gün ve 2008/19-624 E. 2008/632 K ile 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E. 2010/87 K. sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Mahkemece tarafların beyanlarının alınıp bozmaya uyulmasına da karar verildikten sonra yapılacak iş; bozma gereklerinin yerine getirilmesi olmalıdır. Zira, mahkemece bozmaya uyulması yönünde oluşturulan karar, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine neden olur.

Somut olayda, maktu vekalet ücretinin hukuka uygun olmadığı, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündeki bozmaya uyulmuş olmakla, davalılar yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Olayda, usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık uyma yönünde verilen karardan dönülerek önceki kararın tekrar edilmesi usulen olanaklı değildir. Bu ilke, Kamu düzeni ile ilgili olup Yargıtay’ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, eldeki dava yönünden dilekçe yazım ücreti yerine maktu avukatlık ücretinin hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. paragrafının silinerek yerine “Davacının ... Şeker Fabrikasında 15/08/1991-30/09/2008 tarihleri arasında 25/09/1992-15/09/1998 tarihleri arasında geçen çalışmaları hariç olmak üzere davalı işyerinde rafineri ve laboratuar bölümünde geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2068x0,25=517 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına, davalılar lehine avukatlık ücretinin düzenlendiği 3. paragrafın silinerek, yerine “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 220,00 TL. dilekçe yazım ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7196, Karar No: 2019/11568, Tarih: 10.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7196 E.  ,  2019/11568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanıklar), nitelikli cinsel saldırı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetlerine, sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar haklarında mağdur ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanıklara isnat edilen mağdur ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarının sanıklar tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdure ...’a yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan katılanın aşamalardaki çelişmeyen beyanları ile eski eşi Cafer’in katılanı doğrulayan beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın olay tarihinde katılanın evine girip zorla cinsel ilişkiye girdiği anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11332, Karar No: 2010/14868, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11332 E.  ,  2010/14868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaz tek parsel bazında, komşu parsellerle irtibat kurulmadan işaretlendiğinden rapor denetime elverişli değildir.

Bu nedenle; temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1322, Karar No: 2010/1160, Tarih: 21.10.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/1322 E.  ,  2010/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mersin 2.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 27.9.2010 gün, 2010/6038-5221 sayılı kararıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Her ne kadar Yargıtay 7.Hukuk Dairesi 19.Hukuk Dairesinin görevli olduğunu ancak 19.Hukuk Dairesinin aidiyet kararıyla dosyayı kendilerine gönderdiğini belirterek Başkanlar Kurulunun karar vermesi gerektiğinden bahisle dosyayı kurulumuza göndermiş ise de 19.Hukuk Dairesinin 7.Hukuk Dairesine gönderme kararı bulunmamaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 17.maddesine göre Başkanlar Kurulunun görevi "... Hukuk ve Ceza Daireleri arasında meydana gelen görev ve iş bölümü uyuşmazlıklarını kesin karara bağlamak...."tır.

Daireler arası görev uyuşmazlığı olmadığı halde 19.Hukuk Dairesi yerine sehven Başkanlığımıza gelen dosyanın 19.Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16800, Karar No: 2024/13134, Tarih: 17.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/16800 E.  ,  2024/13134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/966 E., 2022/967 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın yaya konumundaki müvekkiline çarpması sonucunda davacının yaralandığını, sigorta şirketine başvurudan sonuç alamadıklarını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında dava değerini 114.905,98 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanışımının gerçekleştiğini, başvurunun usulüne uygun olmadığını, kazanın iş kazası olduğunu, kusuru kabul etmediklerini, sunulan maluliyet raporunun hatalı olduğunu hesaplamanın yeni genel şartlara göre yapılması gerektiğini, davacının müterafik kusurlu olduğunu, yasal faize hükmedilebileceğini, davacı lehine vekalet ücretinin tam verilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulüne ve 114.905,78 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 11.03.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun karar esas alınamayacağını, hesaplamanın hatalı olduğunu, davacının bakiye ömrünün kaza tarihine göre belirlenmesi gerektiğini, davacının müterafik kusurlu olduğunu, kazanın iş kazası olduğunu, davacı lehine vekalet ücretinin nispi ücretin 1/5'i oranında verilebileceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın uğradığı cismani zarar nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yayanın uğradığı cismani zarar nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir.

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, her nekadar davacının muhtemel ömürünün TRH 2010 Erkek Yaşam Tablosuna göre kaza tarihindeki yaşı esas alınarak belirlenmesi gerekirse de hükme esas alınan hesap raporunda hesap tarihindeki yaşına göre muhtemel ömrün belirlenmiş olmasının davalı lehine sonuç doğurmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin 25.08.2022 tarih ve 2022/217822 sayılı kararının 5.3 bendinde yer alan " 14.866,05 TL " ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "5.100,00 TL." ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.