muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20530, Karar No: 2015/11282, Tarih: 17.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/20530 E.  ,  2015/11282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, suça konu telefonda kullanıldığı belirlenen hattın kendisine ait olmadığını, kendisinin yalnızca... nolu hattı kullandığını,... ilçesine hiç gitmediğini ve suça konu telefonu da hiç kullanmadığını savunması, suça konu telefonda kullanılan GSM şirketine ait telefon hattına ilişkin abonelik sözleşmesi aslındaki imza örnekleri üzerinde yaptırılan kriminal incelemeye göre imzaların sanığın eli ürünü olduğunun anlaşılmış olmasının yüklenen suçları sanığın işlediği yolunda tek başına kesin bir delil mahiyetinde bulunmaması, zira suça konu telefonda kullanılan bu hattın sanığın imzası ile ve fakat başka bir kişi namına alınmış ve kullanıyor olmasının da mümkün olması, ayrıca sanığın suç tarihi itibariyle Kahramanmaraş ilinde ikamet eden 68 yaşında bir kadın olup müştekinin evinde yapılan incelemeye göre de hırsızlığın evin ikinci katında bulunan açık vaziyetteki mutfak camından girilerek işlendiğinin tespit edilmiş olması karşısında, yüklenen suçları sanığın işlemiş olmasının bu haliyle hayatın olağan akışına aykırı bulunması nedeniyle, öncelikle sanığın kendisinin kullandığını kabul ettiği telefon hattının suç tarihinden bir ay öncesi ve bir ay sonrasına ilişkin görüşme kayıtlarının getirtilerek sinyal aldığı baz istasyonunun belirlenmesi, ayrıca kolluk araştırması yaptırılarak ... ilinde ikamet eden sanığın suç tarihinde... ilçesinde bulunup bulunmadığının tespiti, yine suça konu telefonun suç tarihinden itibaren ileriye dönük olarak 3 aylık görüşme dökümünün getirtilerek incelenmesi, bu dökümde suça konu telefonu arayan ya da bu telefondan arandığı anlaşılan kişi ya da kişilerin tespiti ile tanık olarak beyanlarının alınarak bu görüşmeleri kiminle yaptıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, yapılacak inceleme ve alınacak beyanların sonucuna göre kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5090, Karar No: 2022/11373, Tarih: 27.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5090 E.  ,  2022/11373 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/09/2020 tarihli ve 2020/62708 soruşturma, 2020/65358 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/1102 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, şüpheli ...'nun facebook hesabından “ECEVİT DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşım ile müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin facebook hesabında; 34 DB 1855 plakalı aracın sahibi veya eski sahibi olduğu, İstanbul’da yaşadığı, 16 Mart 1993 doğumlu olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olması karşısında, ilgili kamu kurumları ile (Nüfus Müdürlüğü, Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete ... olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2025/2109, Karar No: 2025/2570, Tarih: 12.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/2109 E.  ,  2025/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/427 E., 2024/41 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Libya’daki su boru hattı yapım işinde çalışmak üzere 08.05.2007 tarihinde makine kamyon teknisyeni olarak işe başladığını, son aylık ücretinin 2.500,00 USD olduğunu, iş sözleşmesinin tarafının girişim ortaklığı olarak görünmesine rağmen adi ortaklık hükümleri uyarınca ortaklardan her birinin üçüncü kişilere karşı müteselsilen sorumlu olduğunu, iş sözleşmesinde haftalık çalışma süresinin 48 saat olarak kararlaştırıldığını, ancak müvekkili işçinin çalışmasının haftanın 6 günü 12’şer saat ve hafta tatili kullanılması gereken cuma günleri için de 8 saat devam ettiğini, Libya’da 2011 yılında baş gösteren sosyal ve siyasal karışıklıklar nedeniyle çalışmalara devam edilemediğini, bunun üzerine Türkiye’ye dönüldüğü tarihte davalı Şirket tarafından davacı işçinin ücretsiz izne ayrılacağının ihtar edildiğini, bu husus kabul görmeyince de iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, davalı Şirketin feshin son çare olma ilkesine aykırı davrandığını ileri sürerek ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı Şirket ile davacı arasında herhangi bir işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının, bünyesinde çalıştığı işverenin ünvanının Tekfen-TML Joint Venture (Tekfen-TML Müşterek Teşebbüsü) olup imzalanan iş sözleşmesinde bu durumun açıkça belli olduğunu, söz konusu Müşterek Teşebbüsün Libya tabiiyetinde ve Libya’da kurulu bir şirket olduğunu, bu nedenle davalı Şirketin davada taraf sıfatının olmadığını, davanın Libya’da görülmesi ve bu davaya Libya hukukunun uygulanması gerektiğini, tarafların sözleşmede açıkça Libya hukukunu seçtiklerini, kabul anlamına gelmemek üzere, Türk mevzuatı uygulanacak olsa dahi davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 6. İş Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İstanbul 6. İş Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 28.03.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 6. İş Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İstanbul 6. İş Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 28.03.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; davacıya ait iş sözleşmesi ve Uluslararası İşgücü Anlaşması birlikte değerlendirildiğinde davacının Libya'daki çalışması dönemi yönünden taraflar arasında iş sözleşmesi ile hukuk seçimi anlaşması yapıldığı, davacı işçinin dava konusu alacakların ait olduğu söz konusu çalışma döneminde davalıya ait Libya'da bulunan işyerinde çalışmış olup bu durumda ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Libya olduğu, uyuşmazlıkta Libya hukukunun uygulanması gerektiği, hâl böyle olunca Libya hukukunda uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Libya iş hukuku kapsamında yapılan yargılama sonunda davacının 13.05.2007-28.02.2011 tarihleri arasında çalıştığı, davacının ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığı, tanık beyanları nazara alındığında davacının bilirkişi ek raporunda tespit edildiği şekilde fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına hak kazandığı, davacının iddiasını tanık anlatımı ile ispatladığı, Libya İş Kanunu'nda iş sözleşmesinden kaynaklı alacakların hangi sürede zamanaşımına uğrayacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, bu nedenle davalının zamanaşımı def'inin Türk hukukuna göre değerlendirildiği, davacının 20.02.2009 tarihinden önce ... alacakların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Libya hukuku uygulanmak suretiyle hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükmün usul ve kanuna aykırı olduğunu,

b. Davalı vekilince sunulan cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunulmadığını,

c. Davalının talep artırım dilekçesine karşı ileri sürdüğü zamanaşımı def'inin ise davanın belirsiz alacak davası olması sebebiyle geçersiz olduğunu, dolayısıyla zamanaşımı esas alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda kurulan hükmün hatalı olduğunu,

d. Yıllık ücretli izin talebinin reddedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu,

b. Davalı vekilince sunulan cevap dilekçesinde zamanaşımı def'inde bulunulmadığını,

c. Davalının talep artırım dilekçesine karşı ileri sürdüğü zamanaşımı def'inin ise davanın belirsiz alacak davası olması sebebiyle geçersiz olduğunu, dolayısıyla zamanaşımı esas alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda kurulan hükmün hatalı olduğunu,

d. Yıllık ücretli izin talebinin reddedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu,

e. Kabul edilen alacaklardan %40 oranında yapılan indirimin hakkın özünü ortadan kaldıracak nitelikte olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde;

a. Davanın belirsiz alacak davası olarak değil kısmi dava olarak açıldığını,

b. Cevap dilekçesinde açıkça zamanaşımı def'inde bulunulduğunu,

c. Pasif husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini,

d. Libya hukukunun uygulanması doğru olmakla birlikte Libya hukukunun yanlış uygulandığını,

e. Libya İş Kanunu'nun 108. maddesindeki hüküm gereği zamanaşımı konusunda Hukuki ve Ticari Muhakeme Usulü Kanunu'ndaki kuralların uygulanması gerektiğini,

f. Aylık ücret ve giydirilmiş brüt ücretin tespitinin hatalı olduğunu,

g. Hafta tatili ve fazla çalışma ücreti hesaplanırken sadece davacı tanıklarının beyanlarının hesaplamaya esas alınmasının hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, husumet, aylık ücret miktarı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık ücretli izin alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ve indirim oranı noktalarında toplanmaktadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Maddi hukukun bir müessesesi olan zamanaşımı, hukuki işlem ve ilişkinin esasına uygulanan hukuka tâbidir (... ..., Milletlerarası Özel Hukuk, Ankara, 2022, s.315; ..., Türk Milletlerarası Özel Hukuku, Ankara, 2021, s.127). Buna göre Libya İş İlişkileri Kanunu'nun bu konudaki hükümlerinin uyuşmazlıkta uygulanması, 5718 sayılı Kanun'un 2 ve 8. maddelerinin bir gereğidir.

Libya İş İlişkileri Kanunu'nun 108. maddesi;

"İşten uzaklaştırmadan ... sorumluluk sonuçları davası, iş sözleşmesinden doğmuş addedilir. Davanın bir sonucu olarak da anlaşmazlık davasını gören mahkemenin belirlenmesi, zamanaşımı ve verilen kararların istinaf edilmesi hususunda hukuki ve ticari muhakeme usulü yasasındaki kuralların uygulanması meydana gelir. İstinaf süresi hususunda ise, bu süre on gündür. Mahkeme istinaf davasını ilk duruşma tarihinden itibaren en fazla bir ay içerisinde sonuçlandırmalıdır.

"İşten uzaklaştırmadan ... sorumluluk sonuçları davası, iş sözleşmesinden doğmuş addedilir. Davanın bir sonucu olarak da anlaşmazlık davasını gören mahkemenin belirlenmesi, zamanaşımı ve verilen kararların istinaf edilmesi hususunda hukuki ve ticari muhakeme usulü yasasındaki kuralların uygulanması meydana gelir. İstinaf süresi hususunda ise, bu süre on gündür. Mahkeme istinaf davasını ilk duruşma tarihinden itibaren en fazla bir ay içerisinde sonuçlandırmalıdır.

Bu yasanın hükümlerinin uygulanması işçinin hukuki ve ticari muhakeme usulü yasasında belirtilen kural, icraat ve sürelere uygun olarak direkt yargıya başvurması hakkını elinden almaz." şeklindedir.

Bireysel iş uyuşmazlığın çözümünde uygulanacak zamanaşımının süresi konusunda Libya İş İlişkileri Kanunu'nda bir düzenleme bulunmamakta olup, Kanun'un 108. maddesinde zamanaşımı hususunda Hukuki ve Ticari Muhakeme Usulü Kanunu'ndaki kuralların uygulanması gerektiği ifade edilmiştir.

Zamanaşımının hukuki işlem ve ilişkinin esasına uygulanan hukuka tâbi olduğu ve Libya İş İlişkileri Kanunu'nda zamanaşımı süresine ilişkin açık bir hüküm de bulunmadığı dikkate alındığında Kanun'un 108. maddesi kapsamında Libya hukukunda uygulanan genel zamanaşımı süresi araştırılıp tespit edilerek somut olaya uygulanması gerekmektedir. İlk Derece Mahkemesince, açıklandığı şekilde araştırma yapılmaksızın, davaya karşı ileri sürülen zamanaşımı def'inin Türk hukukunda düzenlenen zamanaşımı süreleri esas alınarak değerlendirilmesi hatalıdır.

3. Diğer yandan, somut uyuşmazlıkta davacı dava dilekçesinde açıkça belirsiz alacak davası açtığını belirtmemiş olup dava konusu alacakların tamamını kısmi dava olarak açmıştır. Davacı vekili, 25.08.2017 tarihli dilekçesi ile taleplerini ıslah etmiş; ıslah dilekçesi davalı vekiline 28.08.2017 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı vekili 07.09.2017 havale tarihli dilekçesi ile yasal süresi içerisinde ıslaha karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Buna göre dava dilekçesinde talep edilen miktarlar da gözetildiğinde, davalının ıslaha karşı ileri sürdüğü zamanaşımı def'i dikkate alınmaksızın karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10646, Karar No: 2013/14539, Tarih: 01.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10646 E.  ,  2013/14539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-26.09.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 1861 parsel sayılı taşınmazın 26.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 2882 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 24.03.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 1861 parsel ile somut emsal alınan 2882 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 2882 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 24.03.2010 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.