muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7741, Karar No: 2016/3058, Tarih: 21.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7741 E.  ,  2016/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/03/2015 tarih ve 2014/229-2015/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin halı ticareti ile uğraşmakta olup, uzun zamandan beri davalı firma ile yaptığı taşımacılık sözleşmesi uyarınca kendisine gelen halıların teslimini veya kendisinin sattığı halıların başka illerdeki halı ticareti ile uğraşan kişilere gönderilmesini sağladığını, ancak 16.09.2010 tarihli taşıma kargosuna konu halılardan bir kısmının ilgili yerlere teslim edilmediğini, teslim edilmeyen halılara ilişkin olarak davalıya bir çok kez müracaat edilip, 03.11.2010 tarihli yazı ile de davalı şirketin genel müdürlüğüne müracaat edilmesine rağmen olumlu bir sonuç alınamadığını, müvekkilinin halı sahiplerinin zararlarını karşılamak zorunda kaldığını, bu suretle müvekkilinin toplamda 170.000,00 TL zarara uğradığını, bu konuda kusuru ve sözleşmeye aykırı davranışı bulunan davalı şirketin zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin müracaat tarihi olan 03.11.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında yapılan ıslah ile dava değeri 160.000,00 TL artırılarak toplam 170.000,00 TL'nin dava dilekçesindeki koşullarla davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; sevk irsaliyesinde teslim alan kısmında müvekkili şirketin personelinin isim ve imzasının olmadığını, davacı tarafça sunulan imzanın müvekkili şirket personeline ait bulunmadığını, davacının müvekkili şirkette kaybolduğunu iddia ettiği 15 adet halının içeriği hakkında teslim sırasında herhangi bir beyanın yer almadığını, davacının dava konusu halıları müvekkili şirkete teslim ettiğini ispatlamak zorunda olduğunu, davanın haksız ve mesnetsiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacı ile davalı arasında halı taşınması işine yönelik ticari bir ilişki olduğu, dava konusu halıların da bu ilişki kapsamında davalı şirkete teslim edildiği, ancak daha sonra kaybolduğu ve davacıya iade ./..

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacı ile davalı arasında halı taşınması işine yönelik ticari bir ilişki olduğu, dava konusu halıların da bu ilişki kapsamında davalı şirkete teslim edildiği, ancak daha sonra kaybolduğu ve davacıya iade ./..

edilmediği, davacı tarafından talep edilen zararın kanıtlanması yönünde bilgi, belge ve makbuzların ortaya konulmadığı, ancak davadan önce davacı tarafından el yazısı ile hazırlanarak davalıya verilen kayıp halılardan kaynaklanan zararın 84.300,00 TL olarak belirlendiği, bu haliyle davacının kayıp olan halılar nedeniyle uğramış olduğu zararın 84.300,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 84.300,00 TL’nin 10.000,00 TL'sine dava tarihinden itibaren, 74.300,00 TL'sine ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davalının taşımasını üstlenerek teslim aldığı halıların bir kısmını taşıma esnasında kaybetmesi nedeniyle davacının uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan Dairemizin bozma kararında, “davacının kaybolan halılar nedeniyle uğradığını iddia ettiği zararını kanıtlamaya yönelik bilgi ve belgeleri sunması, sunduğu deliller değerlendirilerek uğradığı zararın tespit edilmesi ve buna göre karar verilmesi” belirtilmiş, bozma ilamına uyulmasına rağmen, davacı tarafından talep edilen zararın kanıtlanması yönünde bilgi, belge ve makbuzların ortaya konulmadığı belirtilerek, davacının dava öncesi davalıdan talep ettiği miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda, bozma içeriğine uygun, denetime elverişli bir bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bozma gereği yerine getirilmeden karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19294, Karar No: 2018/4752, Tarih: 03.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19294 E.  ,  2018/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ..... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan... Nakliyat Akaryakıt Petrol İnş. Ltd. Şti. arasında akaryakıt bayilik sözleşmesi imzalandığını, diğer davalılar ... ve ...'ın sözleşmeyi ... ve taahhüt eden sıfatıyla imzaladıklarını, diğer davalı Arıcılar Dayanıklı Tük. Malları LPG Dağıtımı Gıda Tur. Nak. Petr. San. Ltd. Şti. nin intifa hakkı kurulu taşınmazın sonraki maliki olduğunu, imzalanan sözleşmeye göre 10 yıl süre ile intifa hakkının davacı tarafından alındığını, anılan sözleşmenin Rekabet Kurulu kararı gereğince 05.04.2011 tarihi itibariyle sona erdiğini, daha sonra intifa hakkının tapudan terkin edilmesi nedeniyle söz konusu akaryakıt istasyonuna yapılan yatırım, intifa bedeli, gayri maddi hak bedeli ödemelerinin sözleşmenin bitmesinden sonraki döneme tekabül eden bakiyelerinin iade edilmesi için davalılara noter ihtarnamesi gönderildiğini ileri sürerek, iadesi gerektiği halde iade edilmeyen ve davalıların sebepsiz zenginleşmesine neden olan toplam 439.943,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı... Şti. vekili, Rekabet Kurulu kararı ile taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesinin ve bağlı olduğu sözleşme niteliğindeki intifa hakkının 05/04/2011 tarihinde geçersiz hale geldiğini, müvekkiline ödenen bir intifa bedeli de olmadığından iade edilecek bir bedelin de bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalılar... Yapı Taah. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili, davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, kendi rızası ile intifa hakkını terkin ettiren davacının sonrasında zarara uğradığını ileri sürerek işbu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'a usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine rağmen davaya cevap vermediği gibi yargılamaya da katılmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre, davacının gayri maddi haklar bedeli adı altında yaptığı ödemenin bir yatırım bedeli olduğu ve bayilik sözleşmesinin süresine bakılmaksızın yapılması gereken yatırım bedelinin iadesinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle davalılardan... Şti. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan... Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı... Şti. vekili ile davacı vekilinin davalılardan... Şti. ve davalı ...’a yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin... Yapı Taah. Tic. Ltd. Şti. ve ...’a yönelik temyiz ititazlarına gelince;

Dava 10 yıllık intifa hakkı sözleşmesi nedeniyle intifa hakkının süresinden önce terkin edilmesi nedeniyle bakiye süreye ilişkin ödenen intifa bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Dosya içerisinde mevcut intifa senedinin 10 yıllık süre ile yapıldığı ve intifa hakkı bedeli olarak... . ortaklarından ...’a 268.066,00 TL ödendiği anlaşılmaktadır. Şu halde davacı adı geçen davalılardan intifanın terkin edildiği tarihten itibaren bakiye kalan süreye ilişkin intifa bedelinden kıstelyevm metodu ile hesaplanacak miktarı isteyebilir. Mahkemece anılan yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı... Şti. vekili ve davacı vekilinin davalılardan... Şti. ile davalı ...’a yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ......'ne iadesine, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6696, Karar No: 2011/6161, Tarih: 30.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6696 E.  ,  2011/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapunun iptali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunun'un değişik Yargıtay Yasası’nın 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 30/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3127, Karar No: 2020/5726, Tarih: 12.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/3127 E.  ,  2020/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa 2007 yılı defter ve belgelerini sunması için istem yazısının tebliğ edildiği ancak yasal süresi içinde her hangi bir haklı mazeret belirtmeksizin istenen defter ve belgeleri ibraz etmediği böylece defter ve belgeleri gizleme suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; suçun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, sanığın savunmasında söz konusu defter ve belgelerin 2009 yılında çıkan yangında işyeriyle birlikte yandığını söylemesi; 03/06/2009 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında ve yangın raporunda söz konusu defter ve belgelerin varlığına ilişkin hiç bir ibarenin bulunmaması ve zayi belgesinin olmaması karşısında; Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin ibraz edilmediğinin anlaşılmasına göre sanığın sübut bulan defter ve belge gizleme suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6858, Karar No: 2014/16682, Tarih: 23.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/6858 E.  ,  2014/16682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye (Aile) ukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2010/377-2013/461

Z.. Ö.. ile T.. Ö.. aralarındaki değer artış payı ve katılma alacağı davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine ve kısmen tefrikine dair Kemalpaşa 2. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.11.2013 gün ve 377/461 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı Turgay vekili, duruşmasız incelenmesi davacı Z.. Ö.. vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat Sencar Ersan geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tarafların 1980 yılında evlendiklerini ve 28.04.2013 tarihinde kesinleşen hükümle boşandıklarını, 2005 yılında tekrar evlenerek 15.06.2010 tarihinde kesinleşen hükümle tekrar boşandıklarını, evlilik birliği içerisinde alınan 20024 ada 9 parsel üzerindeki 7 nolu bağımsız bölümün alınmasına %36 oranında katkıda bulunduğunu,bu taşınmaz nedeniyle değer artış payı ve artık değer üzerinden katılma alacağı doğduğunu, ikinci kez evlendikten sonra dava konusu 386 ada 6 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölüm ile ........... plakalı aracı satın aldığını, 4 nolu daire ve otomobilin üzerinde 1/2 oranında katılma alacağı bulunduğunu ileri sürerek mal rejiminin tasfiyesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere toplam 120.000 TL değer artış payı ve katılma alacağının tasfiye tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, ilk boşanma davasının kesinleştiği tarihten itibaren zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının taşınmazların edinilmesine ve alınmasına hiçbir katkısı olmadığını, 4 nolu bağımsız bölüm harap vaziyette iken 15.000 TL harcayarak oturulabilir hale getirildiğini,aracın alınmasında 10.000 TL kredi kullandığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu 9449 (20024 ada 9) parselde üzerinde bulunan 7 nolu bağımsız bölüm hakkındaki davanın tefriki ile ayrı esasa kaydına, 4 nolu bağımsız bölüm ve araca ilişkin davanın kısmen kabulü ile ...... plakalı araç üzerinden 3.540,00 TL, 386 ada 6 parsel üzerindeki 4 nolu bağımsız bölüm yönünden 47.500,00 TL olmak üzere toplam 51.040,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Taraflar, 06.12.1980 tarihinde evlenmişler, 04.03.2004 tarihinde açılan davanın boşanmayla sonuçlanması üzerine, 01.07.2004 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlar, 22.03.2005 tarihinde tekrar evlenmişler, 07.12.2009 tarihinde açılan ikinci boşanma davası sonunda 15.06.2010 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Eşler arasında, başka mal rejimi seçilmediğinden evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM'nin 170. m.) rejimi, bu tarihten boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK'nun 202 ve devamı maddeleri uyarınca edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Dava ve temyize konu 386 ada 6 parsel üzerindeki 4 nolu bölüm, 30.10.2006 tarihinde, ....... plakalı araç 11.04.2006 tarihinde satış yoluyla davalı T.. Ö.. adına tescil edilmiştir.

Dava; edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen mallardan kaynaklanan katılma alacağı ve edinilmiş mala yapılan katkı nedeniyle istenen değer artış payı alacağı ile kişisel mallardan doğan alacak isteğine ilişkindir (TMK. m. 202, 218, 219, 222, 229, 230, 231, 232, 235, 236, 227). Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Dava dilekçesinde 2 adet taşınmaz ve 1 adet araçtan kaynaklanan istekte bulunulmuş, mahkemece, 7 nolu bağımsız bölüme ilişkin dava tefrik edilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde, toplam 120.000 TL tasfiye alacağı isteğinde bulunmuş ancak hangi mal varlığı için ne oranda alacak talebi olduğunu ayrıca ve açıkça göstermemiş, mahkemece de, bu eksiklik giderilmemiştir.

Bundan ayrı; taraflar 1980 yılında evlenmişler, davacı laborant olarak kamu kurumlarında çalışarak 2002 yılında emekli olmuş, davalı ise elektrik teknisyeni olarak çalışmaktadır. ........ plakalı araç 31.07.2001 tarihinde satın alınarak davalı Turgay adına tescil edilmiş,19.04.2006 tarihinde dava dışı Reşit Akdarı’ya devredilmiştir. Mahkemece bu araç kişisel mal kabul edilerek tasfiyeye dahil edilmemiş ise de tarafların çalıştıkları, düzenli gelire sahip oldukları anlaşıldığına ve ...... plakalı araç evlilik birliği içerisinde satın alındığına, davalının kişisel mallarıyla alındığı da belirlenemediğine göre, bu aracın da evlilik birliği içerisinde edinilen mallardan olduğu, düzenli gelire sahip davacının bu aracın alınmasına katkıda bulunduğunun kabulü ile tasfiye hesabında göz önünde tutulması gerekmektedir. Mahkemece, anılan aracın davalının kişisel malı olarak kabul edilmesi dosya kapsamı ile toplanan delillere uygun düşmemektedir.

Diğer yönden; davalı vekili davacı Zeynep üzerinde kayıtlı olan ve evlilik birliği içerisinde alınan ........ plakalı araç üzerinde vekil edenin tasfiye alacağı bulunması nedeniyle TMK'nun 236. maddesi uyarınca takas edilmesini istemiştir. Davalı vekili, tarafından savunma olarak getirilmesi ve külli tasfiyenin söz konusu olması, TMK'nun 236/1-son cümlesine göre takas def'i emir niteliğinde olup, istekle bağlılık ilkesi ile harçsız dava açılamaz kuralına takılmadan isteğin (takas defi'nin) değerlendirilmesi gerektiği görüşünün Dairece benimsenmesi sebebiyle Turgay lehine katılma alacağı doğup doğmayacağının tespit edilerek hesaplamada gözetilmesi, takas ve mahsubun değerlendirilmesi, (TMK. m. 236/1 son cümle), gerekirken külli tasfiye konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır. Kabul şekline göre de, katılma alacağına TMK’nun 239/3. fıkrası gereğince karar tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden geçerli olarak faiz yürütülmesi de hatalıdır.

Davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, her iki tarafın temyiz itirazları kabul edildiğinden Avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine ve 871,64 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2085, Karar No: 2018/2838, Tarih: 12.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/2085 E.  ,  2018/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, Yozgat Bayındırlık İl Müdürlüğünde görevli olan sanıkların .... Köyü İlköğretim okulunda gerektiği gibi inceleme yapmaksızın düzenledikleri 25/09/2007 tarihli raporda yapının taşıyıcı sisteminde herhangi bir hasar olmadığı, sadece taban tabliyesinin yeniden yapılmasının yeterli olacağına dair rapor düzenledikleri, bu rapora göre okulun bakım ve onarımının yapıldığı ancak binanın taşıyıcı duvarlarında eğitim ve öğretime engel olacak şekilde çatlakların oluşması nedeniyle yapının yıkılması gerektiğinin anlaşılması sonucu kamu bütçesinden yapılan 78.000 TL lik harcamanın boşa gittiği ve devletin zarara uğratıldığı iddiasıyla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında beraatlerine karar verilmiş ise de;

Dava konusu okul ile ilgili sanıkların katılımı olmaksızın düzenlenen 12/05/2006 tarihli teknik raporda "binanın statik yönden güvenli olmadığı, güvenli olarak eğitim yapılamayacağı, binanın döşemelerinin yıkılarak yeniden inşa edilmesi gerektiği, ancak binanın yaklaşık 20 yıllık olması nedeniyle, duvarların taşıma gücünün ne kadar olacağının bilinmediği, bu çözümün ekonomik olmayacağı, bu nedenle binanın yıkılarak, aynı yere yeni okul yapılmasının uygun olacağı belirtilmiş olması karşısında, mahkemece hükme esas alınan 15/03/2011 (04/05/2011-ek) tarihli bilirkişi raporunda, binada oluşan iki tür çatlağın eski tuğla malzemesiyle yeni beton malzemesinin uyumsuzluğu ve bina tadilatı nedeniyle her metrekareye yeni yük binmesinden kaynaklanmış olabileceği, döşeme betonun balyozla kırılmasının çatlakların artmasına neden olabileceği, bina hakkında düzenlenen üç ayrı teknik rapor içeriğinden asıl taşıyıcı olan duvarlarda herhangi bir çatlaktan bahsedilmediği, bu nedenle önceden öngörülemeyecek zemin hareketleri ile birlikte sonradan dökülen betonarme döşemelerde kaçınılmaz olarak oluşan büzülme davranışından kaynaklanan tabliye ve duvarların birlikte hareket etmemesi sonucu çatlaklar meydana geldiğinin belirtildiği, ancak hükme esas alınan bilirkişi raporu ile 12/05/2006 tarihinde düzenlenen teknik bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğu, teknik rapordaki tespitlere hangi gerekçeyle itibar edilmediğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklanmadığı, bu bağlamda sanıkların gözlemsel inceleme yaptıkları ve öneri niteliğinde hazırladıkları raporun idareyi bağlamadığı yönündeki savunmaları da birlikte değerlendirilmek ve görevleri kapsamında sorumlulukları saptanmak suretiyle çelişkileri giderecek ve savunmayı da irdeler şekilde öncekilerden farklı yeni bir bilirkişi heyetine dosyanın tevdii edilerek rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ve yanılgılı hukuki değerlendirmeler ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.