muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16175, Karar No: 2016/8246, Tarih: 23.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/16175 E.  ,  2016/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 01.10.1987-01.04.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2.029x0,25=507 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, çalışılan sigorta primi ödenmiş günlerin tamamının sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davacının davasının kabulü ile; davacının, 01.10.1987-01.04.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2.029x0,25=507 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14955, Karar No: 2013/1648, Tarih: 06.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14955 E.  ,  2013/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.08.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu taşınmazın tapu kaydında "... oğlu ..." şeklinde yazılan kimlik bilgileriyle tapu müdürlüğünün işlem yapmadığı gerekçesiyle doğum tarihinin eklenmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kaydında bulunması zorunlu olmayan bilgilerin ilavesi veya düzeltilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet ... sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu

kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet ... iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; tapu kütüğüne malikin adı, soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası dışındaki nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi mümkün değil ise de idari yoldan tapu kaydında tasarrufta bulunulamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Mahkemece, Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak, tapu kayıt maliki "... oğlu ..." ile davacının aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde çoğun için de az da vardır kuralı gereğince dava konusu 1104 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliki ... oğlu ... ile 01.09.1929 doğumlu davacı ... oğlu ...'ın aynı kişi olduğuna ilişkin bir tespit kararı verilmesi gerekir.

Davacının, böyle bir talepte bulunmakta hukuki yararı bulunduğu halde mahkemece eksik inceleme ile ve tapu kaydında bulunması zorunlu olmayan bilgilerin ilavesi veya düzeltilmesi mümkün olmadığından söz edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3221, Karar No: 2011/2628, Tarih: 10.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3221 E.  ,  2011/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 40; 2918 sayılı Kanunun 118. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kazadan sonra öleni yakında bulunan sağlık ocağına götürdüğü yönündeki savunmasının, ölenin babası ...'ın beyanı ile doğrulanması karşısında, sanığın eylemden sonra olumsuz olarak nitelenen davranışı somut olarak ortaya konulmadan ve sanığın geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimini içermeyen bu itibarla da yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13283, Karar No: 2012/1029, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13283 E.  ,  2012/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu belediye sınırları içindeki taşınmazın 286 ada 4 parsel numarası ile arsa vasfında sanık ve hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14646, Karar No: 2013/23317, Tarih: 25.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14646 E.  ,  2013/23317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

2... Ltd.Şti.

3-... vekili Av....

4... İnş.Tem.İlaç.Yem.Ür.Hizm.San.Ltd.Şti.

vekili Av....

5-Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili

Av....

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının 16/03/1999 tarihinde davalılardan UEDAŞ işletmesinin temizlik işlerini üstlenmiş olan alt işveren diğer davalı... Temizlik Güvenlik Sistemleri İlaçlama Turizm Müh. Hizm. Yemek Ürt. San. Ltd. Şti. bünyesinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, çalışmasının o tarihten bu yana değişik alt işverenler yanında ara vermeksizin devam ettiğini, iş sözleşmesinin asıl işveren UEDAŞ ile yapılan sözleşmenin sona ermesi nedeniyle tek taraflı olarak feshedildiğini, ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmediğini, yıllık ücretli izin hakkından da yararlandırılmadığını, fesih tarihinde aldığı ücretin net 750,00.-TL olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... ve davalı UEDAŞ yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... Ltd. Şti. ve davalı Yekta İnş. Temizlik İlaçlama Yemek Üretim Hizm. San. Ltd. Şti. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde talep konusu yaptığı tazminat ve alacakların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş ve davasını davalı Jet Tem Temizlik Güvenlik Sistemleri İlaçlama Turizm Müh. Hizm. Yemek Ürt. San. Ltd. Şti.'ne de yöneltmiş olup bu davalı hakkında mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... ve davalı ...Ş.'ye iadesine, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9366, Karar No: 2010/9834, Tarih: 07.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/9366 E.  ,  2010/9834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/11/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 2.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “…5.000,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…2.500,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…297,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…148,50…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4756, Karar No: 2012/33894, Tarih: 10.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/4756 E.  ,  2012/33894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4. maddesine göre silahtan sayılan taş ile mağdur ...'ı yaralaması sonucu yaşamsal tehlike, yüzde sabit iz ve kemik kırığı sonuçları gerçekleştiğinden, sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa, yine birden çok ağırlaşmış halin bulunması karşısında, temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasının gözetilebileceği, TCK'nin 86/1. maddesinin uygulanmasından sonra 86/3-e, 87/1-c-d ve 87/1-son. maddelerinin tatbik edilmesi ile yetinilmesi ve sonuç cezanın 5 yıldan az olmaması gerekirken, TCK'nin 86/3-e. maddesinin uygulanmaması ile eksik ceza tayini, ayrıca artırımlar sonucu bulunan ceza üzerinden uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 87/3. maddesi ile artırım yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

2) Sanık müdafiinin, 07/05/2010 tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yoklukta karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık hakkında CMUK'un 326/son. maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12644, Karar No: 2012/13136, Tarih: 09.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12644 E.  ,  2012/13136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.07.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle başlatılan ilamsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın İcra İflas Kanununun 67. maddesi uyarınca iptali ile takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, yüklenici sıfatı ile davalı iş sahibinin işyerinde havalandırma ve soğutma işleri yaptığını ve bu konuda düzenlenen fatura bedellerinin ödenmemesi nedeniyle icra takibine geçildiğini ve haksız itirazla takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ve inkar tazminatı isteminde bulunmuştur.

Davalı, icra takibine konulan faturaların tebliğ edilmediğini, davacının verdiği herhangi bir hizmetin de bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davacı altı adet faturaya dayanarak davalı aleyhine icra takibi yapmıştır. Faturaya dayalı alacaklarda alacağın likid kabul edilebilmesi için faturanın borçlu davalıya tebliğ edilmesi, yasal sürede itiraz edilmeyerek içeriğinin kesinleşmesi veya faturanın davalının ticari defterlerine kayıt edilerek benimsenmesi gerekir.

Somut olayda takip dayanağı faturaların borçlu davalıya tebliğ edildiği, itiraz edilmeksizin içeriğinin kesinleştiği ya da ticari defterlerine işlenmek suretiyle davalı yanca benimsendiği davacı alacaklı tarafından kanıtlanamamıştır.

Eser sözleşmesi ilişkisinde işin yapılıp teslim edildiğini yüklenici, bedelinin ödendiğini ise iş sahibi kanıtlamak zorundadır. ( B.K.364. Md.)

Davalı, davacının iddia ettiği akdi ilişkiyi kabul etmemektedir. O nedenle davacının öncelikle davalı ile kurulduğunu bildirdiği akdi ilişkiyi davanın değeri de nazara alındığında 6100 sayılı HMK'nun 200 ve devamı maddeleri uyarınca yazılı delillerle kanıtlanması gerekmektedir. Ne var ki akdi ilişkinin anılan hükümler uyarınca ispat edilmesine yarar herhangi bir delil ibraz edilmiş değildir. Davacı, dava dilekçesinde ve de delil listesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, akdi ilişkinin ispatı amacıyla davacı yana davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21794, Karar No: 2016/3626, Tarih: 25.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21794 E.  ,  2016/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2015

NUMARASI : 2014/286-2015/143

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı dava takipçisi tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı dava takipçisi tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmazlardan 183,71 m² yüzölçümündeki 101 ada 7 parsel üzerinde 2 adet ceviz, 4 adet armut, 3 adet kayısı, 3 adet hurma, 1 adet ayva, 1 adet elma, 3 adet incir, 2 adet kızılcık, 1 adet kiraz, 2 adet vişne, 2 adet erik ve 5 meyve fidanı, toplamda 29 ağaç olduğu; 131,47 m² yüzölçümündeki 127 ada, 3 parsel üzerinde 4 adet hurma, 2 adet ayva, 2 adet elma, 1 adet armut toplamda 9 ağaç olduğu anlaşıldığından, taşınmazların yüzölçümüne ve meyve ağaçlarının sayısına göre kapama meyve bahçesi olarak kabulü ile net meyve gelirine göre değerinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, İlçe Tarım Müdürlüğünden gelen resmi verilere uygunluğu denetlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, zemin değer hesaplamayan bilirkişi raporun hükme esas alınmasına,

2)Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettiren taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, daha az vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı dava takipçisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15037, Karar No: 2012/489, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15037 E.  ,  2012/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında Demre ilçesi, Beymelek Beldesinde 255 ada 10 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi,dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleş- memesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.