muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4387, Karar No: 2011/14143, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4387 E.  ,  2011/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki adi ortaklığın tasfiyesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı; kardeşi olan davalı ile 10.06.1996 tarihli belge ile 76 ve 77 parseller üzerine yapılacak inşaatlardan elde edilecek gelire %50 oranında ortak olunması konusunda anlaştıklarını, toplam 16 daire ve 4 dükkan için inşaata başladıklarını, 76 parsel üzerindeki inşaatın tamamlandığını, sözleşme gereğince arsa sahiplerine dairelerinin verildiğini, kalanların ise tapu kaydının davalı adına yapıldığını, davalının bu binadan sattığını dairelerden payına düşeni vermediğini, 77parsel üzerindeki inşaatın ise %40 oranında tamamlanmış olduğunu, yapılan inşaatta masrafların bir çoğunu karşıladığını, elde edilen gelirlerden hiçbir pay almadığını belirterek davalı ile arasında kurulmuş olan adi ortaklığın tasfiyesine, tasfiye ile davalının ... bu ortaklıktan dolayı almış olduğu vasıtalar ile taşınmazların tasfiyeye dahil edilmesine ve ortaklık sonucunda inşaata kayıtlı ihzarat imalat ve inşaat ekipmanlarının tasfiye konusuna dahil edilmesini istemiştir.

Davalı; Davacı ile aralarında ortaklığın kurulamadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece ortaklığın kanıtlanamadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce verilen “09.02.2006 tarih ve 2005/15008 Esas ve 2006/1493 Karar sayılı bozma kararı ile, taraflar arasında ortaklı ilişkisinin bulunduğu kabul edilerek, keşif ve bilirkişi incelemesi sureti ile karar tarihine yakın bir zamanda ortaklığın tüm aktif ve pasifleri tespit edilerek, öncelikle borçların mahsubu ile sermayenin iadesi sağlanarak, BK 538 v.d maddelerine göre tasfiyenin sağlanması gerektiği gerekçesi ile hükmün Bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bu kez bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde Açılan davanın kabulü ile, 10/06/1996 2011/4387-14143

tarihli taahhütname başlıklı, ... ve ... adi ortaklığının tasfiyesine, Tasfiye memuru bilirkişinin 30/07/2010 tarihli raporunda belirlenen 18.110,25 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

tarihli taahhütname başlıklı, ... ve ... adi ortaklığının tasfiyesine, Tasfiye memuru bilirkişinin 30/07/2010 tarihli raporunda belirlenen 18.110,25 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı; Davalı ile Dava konusu 76 ve 77 parseller üzerine yapılacak inşaatlardan elde edilecek gelire %50 oranında ortak olunması konusunda anlaştıklarını, 76 parsel üzerindeki inşaatın tamamlandığını, bir kısım dairelerin sözleşme gereğince dava dışı arsa sahiplerine verildiğini, 77 parsel üzerindeki inşaatın ise %40 oranında tamamlanmış olduğunu, masrafların bir çoğunun kendisi tarafından karşılandığını belirterek eldeki dava ile ortaklığın tasfiyesini istemektedir. Dosya içerisindeki belge içeriklerine göre; 76 parsel üzerinde tamamlanan dairelerden arsa sahiplerine verilenlerin dışında dava dışı şahıslara satışların yapıldığı yine, inşaatı devam ettiği belirtilen 77 parsel üzerindeki binada ise dava dışı şahıslara gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile satışların yapıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkeme, satış yapılan bağımsız bölümler ve dükkanlar yönünden satış tarihlerindeki, satış yapılmamış bağımsız bölümler ve dükkanlar yönünden ise karar tarihine en yakın tarihteki değerleri belirlenmek ve Dairemiz Bozma ilamında gösterilen diğer hususlar doğrultusunda alınacak bilirkişi raporu neticesinde hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, BOZMAYI gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no’lu bentte gösterilen nedenle davalının temyiz itirazlarının Reddine, 2.no’lu bentte açıklanan nedenler ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13268, Karar No: 2012/140, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13268 E.  ,  2012/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu belediye sınırları içindeki taşınmazın 277 ada 7 parsel numarası ile avlulu ahşap ev vasfında sanık ve diğerleriyle hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10793, Karar No: 2015/10814, Tarih: 06.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10793 E.  ,  2015/10814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/561-2014/1302

Davacı G.. O.. vekili Avukat Ahmet tarafından, davalı Z.. K.. aleyhine 27/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine hakaret içeren mesaj çekerek hakaret ettiğini, kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dosya içeriğinden; Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1321 esas, 2011/532 karar sayılı dosyasında, davalının davacıya hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılmasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ceza mahkemesinde cep telefonu mesaj dökümünden “Telefona bak Şerefsiz” şeklinde mesaj gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden; Gaziosmanpaşa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1321 esas, 2011/532 karar sayılı dosyasında, davalının davacıya hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılmasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ceza mahkemesinde cep telefonu mesaj dökümünden “Telefona bak Şerefsiz” şeklinde mesaj gönderildiği anlaşılmaktadır.

Olay tarihi, olayın gelişimi, sarfedilen sözlerin ağırlığı yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6279, Karar No: 2017/16980, Tarih: 30.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6279 E.  ,  2017/16980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait ... İli Manavgat ilçesinde bulunan ... ... ... Otel adlı işyerinde ilk defa 30.07.2003 tarihinde kat hizmetleri departmanında meydancı olarak çalışmaya başladığını ve çalışmalarını iş akdini haklı olarak feshettiği 10.04.2013 tarihine kadar kesintisiz olarak sürdürdüğünü, çalıştığı ilk günden bu yana fazla mesai yapan davacının işe ilk giriş yaptığı sene dahil üç sene 07:30 - 20:00 saatleri arasında ... yaparak fazla mesai yaptığını, sonraki yıllarda 07:30 - 19:00 saatleri arasında ... yaparak fazla mesai yaptığını, yüksek sezon ayları ile sezon açılış ve kapanış dönemleri ile kış ayları grup katılımlarında mutlaka 07:30 ile 20:00 arasında çalışıp diğer kalan dönemlerde ise 07:30 ile 18:00 arasında ... yaparak fazla mesai yaptığını, davacının otelde söz konusu olan ağır iş yükü ve kötü muameleye daha fazla dayanamadığı ve fazla çalışmalarının da karşılığını alamadığı için iş akdini ... 5. Noterliği’nin 1437 yevmiye numaralı İhtarnamesi ile 10.04.2013 tarihinde haklı ve yasal nedenlerle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirket aleyhine açtığı davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, tüm talepler yönünden zamanaşımına uğradığını, davacının ... 5. Noterliği’nin 1437 yevmiye numaralı İhtarnamesi ile iş akdini tek taraflı olarak feshederek işten ayrıldığını, ihtarnamesinde yazmış olduğu beyanların gerçek dışı olduğunu ve davalıca kabul edilmediğini, davacının haklı sebeple işten ayrıldığını ispat etmek zorunda olduğunu, davacının da aralarında bulunduğu servis departmanında çalışan meydancıların 3 vardiya ile 8 saat çalıştıklarını, bu nedenle davacının fazla mesai talebinde bulunmasının yasalara ve etik ilkelere aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilirkişi tarafından davacının yoğun sezon olan mayıs ayı başından ekim ayı sonuna kadar haftanın 3 günü yarım saat ara dinlenmesi ile 08.00-16.00 saatleri arasında, haftanın kalan 3 gününde ise 1 saatlik ara dinlenmesi ile 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, bu şekilde davacı işçinin haftalık 48 saat çalışarak 3 saat fazla mesai yaptığı belirlemesi yapılıp buna göre fazla mesai talebi hüküm altına alınmış ise de; anılan saatler arasındaki çalışmanın ara dinlenmeleri düşüldükten sonra 48 saat değil 46,5 saat olduğu, dolayısı ile de mayıs-ekim dönemi için davacının fazla mesaisinin haftalık 3 saat olmayıp, 1,5 saat olduğu görülmektedir.

Bu nedenle fazla mesai hesabının mayıs-ekim dönemi için 1,5 saat üzerinden hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken, 3 saat üzerinden hesaplattırılıp hüküm altına alınması bozma sebebidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5364, Karar No: 2013/25539, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5364 E.  ,  2013/25539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2012/167-2012/520

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 09.09.1998 – 31.12.2005, 22.09.2006 – 16.02.2006, 01.10.2007 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen fabrikada inşaat bölümündeki çalışmaları dışlanarak 09/09/1998-01/10/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 09.09.1998 – 31.12.2005, 22.09.2006 – 16.02.2006, 01.10.2007 – 01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1.227 gün x 0.25 = 307 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11661, Karar No: 2013/19727, Tarih: 05.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/11661 E.  ,  2013/19727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacı eş yararına 200,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk ... yararına 200,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk ... yararına 136,78 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk Nihal yararına 200,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı çocuk Aslıhan yararına 200,00 TL maddi ve 7.500,00 TL manevi, davacı anne yararına 8.000,00 TL manevi, davacı kardeşler yararına ayrı ayrı 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 07.03.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacıların yakını ... ’un iş kazası sonucu vefat ettiği, mahkemece hükme esas bilirkişi kusur raporunda müteveffa sigortalının % 30 oranında müterafik kusuru bulunduğunun belirtildiği, Bursa 1. İş Mahkemesi’nin 2003/464 esas 2008/337 karar sayılı dosyasında dava dışı ... Orman Ürün. A.Ş. aleyhine açılan davada, davacı eş ve çocuklar yararına ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi, davacı eş yararına 15.000,00 TL, davacı çocuklar ..., ... ve ... yararına ayrı ayrı 5.000,00 TL, davacı çocuk ... yararına 3.000,00 TL, davacı kardeş yararına 2.000,00 TL, davacı anne yararına 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilinin talep edildiği, davanın sübut bulmadığından reddine dair verilen kararın Dairemizin 2008/13365 esas 2009/5361 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması

kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 kararı ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 kararı ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Hal böyle olunca, "manevi tazminatın bölünemezliği" ilkesi gereğince aynı zararlandırıcı olay nedeniyle davacıların açtığı ve kesinleşen Bursa 1. İş Mahkemesi’nin 2003/464 esas 2008/337 karar sayılı dosyasında davacı eş ve çocuklar yararına talep edilen manevi tazminat miktarlarını aşacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.