muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15913, Karar No: 2024/11853, Tarih: 18.12.2024

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, kesilen ağaçların evinin 20 metre uzağında olduğunu, ağaçlarla ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sınırları içinde yapacak nitelikte kayın ağaçlarının motorlu testereyle kesildiği ve ele geçen emvalin ağaçlar ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın ve temyiz dışı sanık...'nin atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verildiği; bahse konu hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların istinaf başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair somut ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile sanıkların beraatlerine karar verildiği; anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/25955 Esas, 2022/2721 Karar sayılı ilâmı ile sanık... hakkında hukuka aykırılığın düzeltilmesi suretiyle temyiz isteminin esastan reddine, sanık ... yönünden hükmün bozulması üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

İlk derece Mahkemesi yargılaması için karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3400,00 TL vekâlet ücreti yerine 4080,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi ve istinaf aşamasında yalnızca bir duruşma açılarak yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2550,00 TL yerine 5100,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği vekâlet ücretine ilişkin hüküm fıkrasında bulunan "4080,00 TL" ibaresi çıkarılarak yerine "3400,00 TL", "5100,00 TL" ibaresi yerine "2550,00 TL" toplamda ise "9180,00 TL" ibaresi çıkarılarak yerine " 5950,00 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akçaabat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2800, Karar No: 2021/1857, Tarih: 01.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2800 E.  ,  2021/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 12.02.2015 tarih ve 2012/264-2015/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 18.09.2009 Tarihli LPG Otogaz İstasyonu Bayilik Sözleşmesinin imzalandığını, ancak davalının sözleşmenin bitim tarihininden önce sözleşmeyi feshettiğini, fesih gerekçesi olarak davalının uygulamada aldığı kâr oranının sözleşmede anlaşılan %80 oranın altında kaldığına dayandığını, ancak davacının sözleşme maddelerine riayet ettiğini, bu nedenle davalının süresinden önce sözleşmeyi feshetmesinin haksız olduğunu belirterek, sözleşmeye göre fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 15.000.-TL kâr yoksunluğu tazminatı ile 15.000.-TL cezai şart tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, ıslah ile kâr yoksunluğundan kaynaklı tazminat talebini 25.736,06 TL’ye, cezai şart tazminatı talebini ise 182.110.-TL’ye artırmıştır.

Davalı vekili, davacının sözleşmedeki kâr payı oranlarını uygulamadığını, sözleşmenin bu nedenle feshedildiğini, davacının istikrarsız fiyat politikaları nedeniyle sözleşmede %80 olarak belirlenen kâr payı oranının düştüğünü, haklı nedenle feshedilen sözleşme nedeniyle davacının cezai şart ve kâr kaybını talep edemeyeceğini, 5307 sayılı Kanun 7/1. maddesine göre bayilerin tek bir dağıtıcı ile sözleşme yapma zorunluluklarının olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporlarına göre, kârlılık hesabı yapılırken sözleşmede açık bir hüküm olmamasına rağmen nakliye, fon vs. giderlerin fiyat artışına yansıtıldığı ve bu şekilde davacı tarafından yapılan hesaplamalar sonucu, sözleşmede oluşturulan kâr payı oranı %80 olarak gözükse de, nakliye ve maliyet unsurları hesaba katılmaksızın yapılan hesaplamada kâr payının %80'in altında kaldığı, karlılık dağılım hesaplamasında nakliye, işletme yönetim gideri başlığı altında bir payın düşülemeyeceği, bu durumun sözleşmenin haklı olarak feshedilmesi sebebi olacağı, bu nedenle davacının sözleşmeye dayalı ve haksız feshe dayalı olarak cezai şart ve kâr mahrumiyeti talep edemeyeceği, zira feshin haklı ve yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki LPG Otogaz İstasyonu Bayilik sözleşmesinden kaynaklanan, sözleşmenin haksız feshi nedeniyle kâr mahrumiyeti ve cezai şart alacağı istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmenin incelenmesinde, sözleşmenin 7. maddesinde; “Bu tarihten sonra LPG 'nin Bayi 14.03.1998 tarih ve 23286 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca LPG 'nin Tüpraş veya diğer rafineri şirketleri tarafından çıkış fiyatlarına yapılacak fiyat ayarlamaları, vergi ve fon artışları, nakliye fiyatlarındaki artışlar, artışın yapıldığı tarihteki fiyatlara aynı oranda yansıtılacaktır.” hükmü uyarınca taraflar arasındaki LPG satışına ilişkin fiyatın nasıl belirleneceği belirtilmiştir. Mahkemece öncelikle sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacı tarafından tespit edilen LPG ürün fiyatının bu madde hükmüne uygun yapılıp yapılmadığının ve yine bu madde hükmü uyarınca tespit edilen fiyat uyarınca bayi kâr oranının %80 olarak uygulanıp uygulanmadığının tespiti gerekmektedir. Ayrıca taraflar arasındaki ticari ilişkinin başladığı 18.09.2009 ve sona erdiği 13.08.2012 tarihleri arasında davacı tarafından davalı adına düzenlenen faturalardaki kâr oranı dağılımının ve fiyat maliyetinin ne şekilde hesaplandığı, söz konusu faturaların davalı defterinde kayıtlı olup olmadığı, söz konusu faturalara göre sözleşmenin 7. maddesini talil edecek bir uygulamanın bulunup bulunmadığının taraf defterleri üzerinde konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılması gerekirken yukarıda belirtilen hususlar hep birlikte değerlendirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1878, Karar No: 2006/2539, Tarih: 28.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1878 E.  ,  2006/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmüne göre bilirkişilerce yapılan değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur. Kararın dayanağını oluşturan bilirkişi kurulu raporunda değer belirlenirken anılan Yasa hükmü gözardı edilerek -belgelerin mahkemeye verildiği (davanın açıldığı) gün esas alındığı halde 2005 yılı üretim maliyetleri henüz oluşmadığından 2004 yılı birim fiyatlarına göre hesaplama yapılmıştır. Karar tarihi itibari ile 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 2005 yılı resmi verilerine göre ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden bilirkişi kurulunun bu konudaki hatalı raporuna göre karar verilmesi,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Saman'ın dekar başına ortalama verimi ve kg. başına toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

Bu itibarla;

a)Saman'ın dekar başına ortalama verimi ve kg. başına toptan satış fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemiş olması,

b)Kabule göre de, geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün 2004 yılı veri cetvelinde buğday'ın dekar başına verimi 450 kg, kg başına toptan satış fiyatı 0,37 YTL, ayçiçeğinin kg başına toptan satış fiyatı 0,48 YTL, mısır ürününün kg başına satış fiyatı 0.28 YTL olarak bildirildiği halde sırasıyla 500 kg, 0,38 YTL, 0,55 YTL ve 0,30 YTL olarak alınmak suretiyle daha yüksek değere ulaşılmış olması,

3-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 olarak kabulü,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece açıklanan hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13764, Karar No: 2022/14310, Tarih: 12.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/13764 E.  ,  2022/14310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun soruşturmaya başlanmadan önce şahsına zarar dokunmaksızın güvenli bir yerde serbest bırakılması gerektiği, somut olayda mağdurenin babasının emniyete kayıp müracatında bulunmasından 23 gün sonra, sanığın mağdureyi önce kendi annesi ve babasının evine getirdiği, sonrasında emniyete teslim edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında şartları oluşmadığından 5237 sayılı TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanamayacağı anlaşıldığından tebliğnamede bu konuda yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu, birden fazla kişi tarafından ve çocuğa gerçekleştirdiği kabul edildiği halde birden fazla nitelikli hal bir arada gerçekleşmiş olduğundan, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi; ayrıca 5237 sayılı TCK.nın 109/1., 109/3-b,f, 109/5. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl hapis cezasından 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin mağdurenin ailesinden şiddet görmesi nedeniyle sanıkla rızası ile gittiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2022 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/3333, Karar No: 2014/11457, Tarih: 26.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3333 E.  ,  2014/11457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) fiilen el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2381 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2007 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 2381 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 27.06.2006 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmazın 28.12.2007 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 27.06.2006 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

6-Dava konusu taşınmazlara ait tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmaza yol olarak el atılan kısımlarının bakım, onarım ve sorumluluğunun hangi belediyeye ait olduğunun ve yolun ana arter niteliğinde olup olmadığının davalı ... ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4995, Karar No: 2010/4712, Tarih: 14.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4995 E.  ,  2010/4712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.12.2008
Yargıtay — Esas No: 2023/6979, Karar No: 2023/8716, Tarih: 07.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6979 E.  ,  2023/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2017 tarihli ve 2017/215 Esas, 2017/564 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2018/430 Esas 2018/638 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 18.....2018 tarihli ve 2018/7078 Esas, 2018/14981 Karar sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Anayasa Mahkemesine ... başvuruda bulunulması üzerine Anayasa Mahkemesinin 16.11.2021 tarih 2018/26965 başvuru numaralı kararı ile ... yargılanma hakkı kapsamındaki Mahkeme hakkının ihlal edildiğine, kararın bir örneğinin ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... (Belediye) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin işe giriş ve çıkış tarihleri arasında aralıksız olarak işveren yanında hizmet sözleşmesi ile çalışmakta iken haksız ve gerekçesiz bir şekilde işten çıkartıldığını, müvekkilinin ... sözleşmesinin feshini geçerli kılan bir durum ve haklı bir neden bulunmadığını ileri sürerek davacının ... sözleşmesinin feshinin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı ile yapılan belirli süreli ... sözleşmesinin uygulanma süresinin bitmesine bağlı olarak yenilenmediği, kendiliğinden sona erdiği ve bu nedenle davacı ile ... ilişkisinin sonlandırıldığı, açılan davayı kabul etmediklerini, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı ile yapılan belirli süreli ... sözleşmesinin uygulanma süresinin bitmesine bağlı olarak yenilenmediği, kendiliğinden sona erdiği ve bu nedenle davacı ile ... ilişkisinin sonlandırıldığı, açılan davayı kabul etmediklerini, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Pa End. Yem. Gıda. Oto İnş. .... ve Dan. Tic. ve San. Ltd. Şti. (... Pa Ltd.Şti) vekili cevap dilekçesinde; belirli süreli ... sözleşmesinin süresinin bitmesi ile davacının ... sözleşmesinin sona erdiğini, açılan davayı kabul etmediklerini, haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İHLAL KARARINDAN ÖNCEKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 17.05.2017 tarihli ve 2017/215 Esas, 2017/564 Karar sayılı kararıyla; dava açılış tarihi itibarı ile dosyadaki belgelerden, taraflar rasındaki sözleşmenin belirsiz süreli olduğu, davalı tarafından işçinin yazılı savunması alınmadığından fesih işleminin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının ... Pa Ltd. Şti.ne iadesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2018/430 Esas 2018/638 Karar sayılı kararıyla; davacının ... sözleşmesinin feshine neden olabilecek nitelikte terör örgütü ile irtibat veya iltisakına ilişkin şüpheyi ortaya koyacak emarelerin bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumun alt işverene bildirildiği nazara alındığında; taraflar arasındaki ... ilişkisinin zedelendiği, işverenden ... sözleşmesinin devamının beklenemeyecek derecede şüphe meydana geldiği, fesih tarihi itibarıyla işe iade davası bakımından en azından geçerli nedenin bulunduğu, feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunun ileride açılacak bir alacak davasında irdelenmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Yargıtay Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 18.....2018 tarihli ve 2018/7078 Esas, 2018/14981 Karar sayılı kararıyla; Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar verilmiştir.

IV. ANAYASA MAHKEMESİ KARARI VE İHLAL KARARINDAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. ... Başvuru

Kesinleşen karara karşı davacı taraf Anayasa Mahkemesine ... başvuruda bulunmuştur.

B. Anayasa Mahkemesi Kararı