muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9747, Karar No: 2017/8624, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9747 E.  ,  2017/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Ticaret ile ... 1. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, SİSBİS kaydının kaldırılması istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlık, davalı şirket experinin davacıya ait olup davalı tarafça sigortalı ... plakalı araç hasarının bildirilen hasardan eski tarihli hasar olduğu ve usulsüzlük yapıldığı iddiasıyla davacıya ait sigorta bilgilerinin SİSBİS veri tabanına işlenmesi işleminin kaldırılmasına ilişkin olup, tüketici sayılan davacıya karşı tüketici işlemi ve tüketiciye yönelik uygulamalarından doğmuştur. Çünkü dava dilekçesinde davacı ile davalı ... şirketi arasında herhangi bir ticari alım-satım ya da alışverişin olduğu ve davacıların işbu uyuşmazlık yönünden tacir oldukları da beyan ve iddia edilmemiştir. Davacı gerçek kişi tüketicidir. Bu nedenlerle 6502 sayılı Kanunun 73. maddesi gereğince işbu davaya bakmak görevi tüketici mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. Tüketici Mahkemesince ise uyuşmazlık 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 32'nci maddesi ile 28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununun 1'inci maddesine dayanılarak hazırlanan bahse konu yönetmelikten kaynaklandığı anlaşıldığından, ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 1. Tüketici Mahkemesince ise uyuşmazlık 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 32'nci maddesi ile 28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununun 1'inci maddesine dayanılarak hazırlanan bahse konu yönetmelikten kaynaklandığı anlaşıldığından, ticaret mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; davacı vekili 15/05/2015 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkili adına kayıtlı bulunan ... plakalı aracın park halinde iken 11/05/2012 tarihinde ... ... tarafından kulanılan ... plakalı araç tarafından çarpılarak hafif maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, bunun üzerine tarafların aralarında trafik kaza tutanağı düzenlediklerini ve ilgili kazada çarpan ve kazada %100 kurusu bulunan ... plakalı aracın zorunlu mali sigorta şirketi olan davalı ... ... Sigorta AŞ'ye ihbarda bulunduğunu, bunun üzerine davalı ... şirketi bu konuyla ilgili olarak eksper görevlendirildiğini, eksperin düzenlendiği raporda, müvekkiline ait ... plakalı araçtaki hasarın eski olduğu ve hasarlı yerde çürüme ve pas izlerinin olduğunu, hasarın bu kazayla oluşamayacağı yönünde beyanda bulunduğunu, bunun üzerine davalı ... şirketi davacının tazminat talebini reddettiğini ve Yanlış Sigorta Uygulamalarının Tespiti, Bildirimi, Kaydı Ve Bu Uygulamalarla Mücadele Usul Ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesi gereğince müvekkiline ait bilgileri SİSBİS veri tabanına işlediğini, davalı tarafından yapılan bu uygulamanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bunun neticesinde davalının büyük bir maddi zarara uğradığını ve uğramaya devam etmekte olduğunu, davalı ... şirketi tarafından görevlendirilen eksper kaza sonucu oluşan hasarlı bölgeyi değil, onun yaklaşık 20 cm altında bulunan ve araçların kışın zincir kullanmasından dolayı hasarlanan bölgeyi kaza sonucu hasarlanmış gibi algıladığını ve buna dayanarak da söz konusu yerin paslı ve çürümekte olduğunu, bu nedenle kaza sonucu oluşmadığı yönünde hatalı

rapor düzenlendiğini, halbuki hasarlı bölgenin tekerin tam üstündeki bölge olduğunu, hatalı rapor düzenlendiği esnada müvekkilin eksperin yanında olmadığını çürümüş ve paslı yeri ekspere gösteren kişinin müvekkilinin olmadığını, dilekçe ekinde dosyaya sunulan eksper raporu ve fotoğraflarda kazada hasarlanan bölgenin mavi kalemle daire içine alındığını, bu nedenle düzenlenen raporun hatalı olduğunu ve bunun neticesinde davacı adına oluşturulan SİSBİS Kaydının hukuka aykırı olduğunu, davacıya ait ... plakalı araçta kaza nedeniyle oluşan hasarın yaklaşık 150-200.-TL civarı olduğunu, davacının 17 araçlık ... Otobüs İşletmesi Ünvanlı taşıma şirketinin sahibi olduğunu, böyle küçük bir miktar için müvekkilinin bu şekilde bir sigorta dolandırıcılığına gireceğini düşünmenin yanlış olduğunu, davacının şu ana kadar yaklaşık 55.000,00.-TL civarında maddi zararı olduğunu, bu nedenlerle haksız olarak davacı adına oluşturulan SİSBİS kaydının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Somut olayda davacının tüketici olmadığı anlaşılmakla uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesince çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8761, Karar No: 2017/3619, Tarih: 04.07.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8761 E.  ,  2017/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuk müdafiin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.01.2012 tarihli raporda mağdurede travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluk tespit edildiği, ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği, ancak mevcut psikiyatrik tablonun yaş farkı fazla olmayan mağdur ve suça sürüklenen çocuğun; hile, şiddet veya zorlama olmaksızın, erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi, olay sonrasında gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığının belirtilmesi karşısında, mağdurenin ruh sağlığının sanığın eylemi sebebiyle bozulup bozulmadığının kesin olarak tespit edilememesi sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4441, Karar No: 2013/5727, Tarih: 12.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4441 E.  ,  2013/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3958, Karar No: 2024/1982, Tarih: 15.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/3958 E.  ,  2024/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/55 E., 2016/19 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet, silahla tehdit ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’a yüklenen ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/3-5. maddesine uyan suçun, sanık ...’a yüklenen ve 6136 sayılı Kanun'un 13/3-5. maddesine uyan suç ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 inci ve 106/2-a. maddelerine uyan mala zarar verme ve silahla tehdit suçlarının, sanık ...’a yüklenen ve 5237 sayılı Yasa'nın 151/1 ve 106/2-a. maddelerine uyan mala zarar verme ve silahla tehdit suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 25.01.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... ve ... müdafii, sanık ...’nun temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü

Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar haklarında açılan kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29697, Karar No: 2012/29397, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29697 E.  ,  2012/29397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin dava şartı yokluğundan usulden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davacı vekiline 15/11/2011 tarihli celsede belirlenen gider avansının ödenmesi için iki haftalık kesin süre verildiği, davacı vekili tarafından gider avansının ... havalesi yolu ile gönderildiği, mahkeme veznesine 07/12/2011 tarihli tahsilat makbuzu ile yatırılmış olduğu, gider avansının süresi içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) döneminde 05.01.2011 tarihinde açılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 114/g maddesinde gider avansı, dava şartı olarak düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK 448. maddesine göre “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır.” 450. maddesinde “(1) 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır.” düzenlemesi mevcuttur.

Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 sayılı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girecektir.

1086 sayılı HUMK döneminde açılan davalara ilişkin olarak eski kanun hükümlerinin uygulanması istisnai olarak HMK geçici 1 ve 2. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, 6100 Sayılı HMK’nun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri ile senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümleri Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmaz. 1086 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde usulüne uygun olarak düzenlenmiş bulunan senetler, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra da geçerliliklerini korur. Kanun açıkça bir istisna getirmediğine göre dava şartı olarak düzenlenen gider avansının alınması kuralının 1086 sayılı HUMK döneminde açılan derdest davalarda da uygulanması gerekecektir.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamanın devamı için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamanın devamı için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.

6100 sayılı HMK.nun 120. maddesinde belirlenen gider avansı ile 324. maddesinde belirtilen delil ikamesi için avans ayrı maddelerde düzenlenerek farklı sonuçlara bağlanmıştır. Buna göre gider avansı, delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderlerini kapsamaktadır. Öyleyse delil ikamesi avansı ile dava şartı olan gider avansının birbirinden ayrılması, gider avansı ve delil avansı kalemlerine ilişkin miktarlarının ayrı ayrı belirlenmesi, delilerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması gerekir.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı HMK.’nun 324. maddesi düzenlemesi karşısında bulunmamaktadır. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir.

Mahkemece gider avansı ile delillerin ikamesine yönelik avans ayrılmalı, gider avansının da nelerden ibaret olduğu net olarak belirlenmeli ve tarafa da hem gider avansının hem de delil ikamesi avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise HMK.’un 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Dosya içeriğine göre, mahkemece yargılamanın 15.11.2011 tarihli celsesinde verilen 1 sayılı ara kararına göre, davacıya gider avansının yatırılması için iki hafta kesin süre tanındığı, 29.02.2012 tarihli 5. celsede davacı vekili tarafından gider avansının 28.11.2011 tarihinde yatırıldığının belirtildiği, ancak 03.10.2012 tarihli 7.celsede gider avansının 07.12.2011 tarihinde yatırıldığı belirtilerek gider avansının süresinde yatırılmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, mahkeme gider avansı yönünden davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, hangi giderlerin gider avansı mahiyetinde belirtilmediği gibi bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı ve miktarı belirtilmemiştir. Dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Zira yukarda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken, delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyecektir. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmez. Taraf belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılır. Kaldı ki, dava konusu tazminat ve alacakların bir kısmının hesaplanması teknik ve uzmanlığı gerektirmemektedir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez.

Aksine düşünceyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Keza, davacı vekili tarafından belirtilen masrafın verilen iki haftalık süre içerisinde 25.11.2011 tarihli ekli makbuzla ... Asliye Hukuk mahkemesine 28/11/2011 tarihinde dilekçe ile ibraz edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemenin davayı dava şartı yokluğundan reddetmesi hatalıdır. Esasa girilip yargılama gerçekleştirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5635, Karar No: 2016/4850, Tarih: 21.09.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/5635 E.  ,  2016/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan 20. Sulh Ceza Mahkemesi)

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın cezalandırılmasına konu olan suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğu, buna göre 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8508, Karar No: 2016/6633, Tarih: 26.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8508 E.  ,  2016/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 139 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, nohut ve karpuzun 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami veriminin, kilogram başına toptan satış fiyatının ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Davaya konu taşınmaza ait kamulaştırma evrakı ile kıymet takdir raporunun idareden getirtilerek dosyaya konulmasından,

3-Davalı ... vekiline ait temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin tesbiti ile buna dair evrakın dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5485, Karar No: 2019/9765, Tarih: 10.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/5485 E.  ,  2019/9765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, özel belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, bu karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itirazın yetkili ağır ceza mahkemesince reddedildiği anlaşılmakla, müşteki vekilinin, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve 04/12/2014 tarihinde mazeret dilekçesinin kabulüne karar verilen müşteki vekilinin, 22/01/2015 tarihli oturumdan usulünce haberdar edilmediği, CMK'nın 260. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyiz ve kamu davasına katılma hakkı bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 237/2, 238. maddeleri uyarınca; müşteki Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü’nün katılan, vekilinin katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın hükümden sonra 03/03/2018 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.