muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18635, Karar No: 2023/4192, Tarih: 13.06.2023

Böylelikle sanığın her bir mağdureye karşı ayrı ayrı olmak üzere farklı tarihlerde ve birden fazla olmak üzere cinsel organını göstermek suretiyle zincirleme şekilde cinsel tacizde bulunmak suçlarını işlediği, her ne kadar sanık suçlamaları kabul etmeyerek mağdureleri tanımadığını, Kemalpaşa ilçesindeki fabrikada çalıştığını ve işe sabah saat 08.00 de başlayıp genel olarak akşam saat 23.00'e kadar iş yerinde mesaiye kaldığını ve mağdurelere hiçbir şekilde cinsel tacizde bulunmadığını savunmuş ise de on beş yaşından küçük olan mağdurelerin sanığa iftirada bulunmasını gerektirecek herhangi bir sebebin tespit edilememesi, sanığın daha önceden de yine mağdurelerle aynı mahallede oturan bir başka yaşı küçük mağdureye karşı cinsel istismar suçundan dolayı yargılanıp kesinleşmemiş olsa da mahkûmiyetine karar verilmiş olması, mağdurelerin aşamalardaki samimi ve çelişmeyen anlatımları, yine görgüye dayalı olmasa da mağdurelerin velileri olan diğer katılanların mağdurelerin beyanlarını doğrular yönde anlatımlarda bulunmaları dikkate alınarak sanığın bu yöndeki savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın her bir mağdureye yönelik sabit olan zincirleme şekilde cinsel taciz suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı

eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/594 Esas, 2016/312 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2022/5, Karar No: 2022/134, Tarih: 16.03.2022

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2022/5 E.  ,  2022/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

2022/Bşk-5 2022/134 2020/31198

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 12 ve 4. Ceza

Mahkemesi : İSTANBUL 2. Çocuk

Sayısı : 7-477

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İstanbul 6. Çocuk Mahkemesince 19.11.2015 tarih ve 575-617 sayı ile suça sürüklenen çocuğun her iki suçtan da mahkûmiyeti ile şantaj suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine ilişkin hükmün suça sürüklenen çocuk müdafisi ve katılan vekili tarafından, şantaj suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ise suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 07.11.2018 tarih ve 4790-10457 sayı ile, şantaj suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan temyiz isteminin itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi nedeniyle dosyanın incelenmeksizin iadesine, özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan kurulan hükmün ise, eylemin müstehcenlik suçunu da oluşturduğundan TCK'nın 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren müstehcenlik suçundan hüküm kurulması ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince 03.09.2019 tarih ve 7-477 sayı ile suça sürüklenen çocuğun müstehcenlik suçundan cezalandırılmasına ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu hükmün de suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince 23.11.2020 tarih ve 1830-6229 sayı ile;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince 03.09.2019 tarih ve 7-477 sayı ile suça sürüklenen çocuğun müstehcenlik suçundan cezalandırılmasına ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu hükmün de suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesince 23.11.2020 tarih ve 1830-6229 sayı ile;

"Dairemizin 07.11.2018 tarihli ve 2018/4790 esas, 2018/10457 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, suça sürüklenen çocuk hakkında müstehcenlik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; 28.01.2020 gün ve 31022 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanıp 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve 27.06.2020 olan tebliğname tarihine nazaran uygulanması gereken, 23.01.2020 gün ve 2020/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararının, 'Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler' kısmının dördüncü maddesindeki; 'Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hâllerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır.' hükmü ile, beşinci maddesindeki; 'Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır.' hükmüne, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.05.2019 tarihli ve 2019/83-120 sayılı kararı ile 25.12.2019 tarihli ve 2019/199-236 sayılı kararında; 'ilgili daire' kavramından bu iş bölümüne göre görevli olan dairenin anlaşılması gerektiğinin belirtilmesine, bozma sonrası kurulan hükümde dairemizin temyizen inceleme görevine giren bir suç bulunmamasına göre, temyize konu müstehcenlik suçundan kurulan hükmün incelenmesi görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin görevsizliğine, 08.07.2020 tarihli ve 31179 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı kararı ile Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve anılan daireye ait işlerin 01.10.2020 tarihi itibarıyla Yargıtay 4. Ceza Dairesine devrine karar verilmesinden dolayı dosyanın görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine,"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15.06.2021 tarih ve 34454-19384 sayı ile;

"Hükümde kabul edilen eylemlere Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi daha önceden dosyayı inceleyen Yüksek 12. Ceza Dairesinin görevine girdiği"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15.06.2021 tarih ve 34454-19384 sayı ile;

"Hükümde kabul edilen eylemlere Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi daha önceden dosyayı inceleyen Yüksek 12. Ceza Dairesinin görevine girdiği"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu yerine sehven Özel Daireye gönderilen dosya, Yargıtay 12. Ceza Dairesince 01.11.2021 tarih ve 4339-7416 sayı ile; oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 12 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 2. maddesinde; "Bu işbölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup, temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır.", 4. maddesinde; "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına gönderen dairece yapılır." denildikten sonra 5. maddesinde; "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." hükmü düzenlenmiştir.

2020/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.

2020/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.

İncelemeye konu dosyada, Yerel Mahkemece kurulan ilk hükmün, Yargıtay 12. Ceza Dairesince bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında müstehcenlik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş olup 27.06.2020 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı sayılı iş bölümü kararı uyarınca bu hükme yönelik temyiz incelemesinin anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.06.2021 tarihli ve 34454-19384 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12433, Karar No: 2017/500, Tarih: 30.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12433 E.  ,  2017/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin, T.C. Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 14.06.2016 tarih ve 9798 sayılı oluruna istinaden temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ...‘ın temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

1-2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a- Sahte faturaların en son 2005 yılının Aralık ayında KDV indiriminde kullanıldığı gözetilerek 21.01.2006 olması gereken suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 2005 yılı olarak yanlış yazılması,

b- Sanık hakkında düzenlenen 28.12.2010 tarihli iddianamede, 2005 takvim yılında ... İnş. İş. Mak. Ltd Şti’nden aldığı sahte faturaları kullandığı gerekçesiyle cezalandırılması talebiyle açılan davada; bir takvim yılında birden fazla mükelleften temin edilen sahte faturaların kullanılması eyleminin, zincirleme olarak işlenen tek suçu oluşturacağı, UYAP kayıtlarında yapılan incelemede, sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.07.2010 tarih ve 2009/391 Esas 2010/564 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyetine karar verildiği, bu tarihten sonra aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, mükerrer yargılama yapılmaması ve zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenerek sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

2- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin sahte faturaların en son 2006 yılının Aralık ayında KDV indiriminde kullanıldığı gözetilerek, 21.01.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin sahte faturaların en son 2006 yılının Aralık ayında KDV indiriminde kullanıldığı gözetilerek, 21.01.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

31.05.2011 tarihli hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ve mahkemece bozmaya uyulmuş olmakla; "... yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılıp ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı gözetilmeyerek yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun anılan Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün sonuna gelmek üzere, „Ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak gözetilerek, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezasına indirilmesine” ibaresi eklenilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a- Sahte faturaların en son 2007 yılının Aralık ayında KDV indiriminde kullanıldığı gözetilerek 25.01.2008 olması gereken suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 2007 yılı olarak yanlış yazılması,

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a- Sahte faturaların en son 2007 yılının Aralık ayında KDV indiriminde kullanıldığı gözetilerek 25.01.2008 olması gereken suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 2007 yılı olarak yanlış yazılması,

b- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri getirtilip denetime elverişli olacak şekilde dosyaya konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

c- Kabule göre de; 31.05.2011 tarihli hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine rağmen; "...yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki CMUK'nın 326/son (CMK'nın 307/son) maddesindeki emredici kurala uyulmaksızın kazanılmış hakkın gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8238, Karar No: 2022/9087, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8238 E.  ,  2022/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı .... (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikası (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak alt işverenler nezdinde çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun ....11.2018 tarihli ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlüğü bulunan toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, toplu ... sözleşmesi görüşmelerinde alt işverenin bulunduğunu, davacının çalıştığı alt işveren Batum Elektrik İnş. Müh. Taah. ve Tic. ve San. Ltd. Şti.'ye ibraname verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI