muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28984, Karar No: 2016/7852, Tarih: 30.03.2016

Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususlarla, işverence ekonomik veya teknolojik nedenlere dayalı bir fesih yoluna gidilmesi durumunda teknik yönden bu durumun araştırılması gibi ölçütler belirlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin sendikaya üye olmak istemeyen başka bir işçiye sataştığı ve bu nedenle yapılan feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı işçi hakkında kendisine sataştığı gerekçesiyle şikayetçi olan işçi dışında bu olaya ilişkin görgüsü veya bilgisi olan herhangi bir işyeri çalışanın bulunmadığı, sataşma olayı nedeniyle davacı işçiden istenen savunma ve davacıya verilen ihtar tutanaklarını düzenleyen tutanak mümzilerinin tanık olarak gösterilmemesi, davalı işveren tanığı ile halen işyerinde çalışan iki davacı tanığının davacının sendikal faaliyetleri nedeniyle işten çıkartıldıklarını beyan etmeleri karşısında davalı işverenin feshin haklı nedene dayandığını ispatlayamadığı, bu nedenle yapılan feshin geçersiz olduğu, tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre yapılan feshin sendikal nedenle yapıldığı anlaşılmakla davacının işe iadesine ve sendikal tazminat talebinin kabulüne karar vermek gerekirken yanılgılı değrelendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat miktarının sendikal fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 30.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3359, Karar No: 2018/4852, Tarih: 05.06.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/3359 E.  ,  2018/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın ve birlikte yakalanan...’ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmalarına ve dosya kapsamına göre tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu önceki davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20933, Karar No: 2016/4897, Tarih: 17.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/20933 E.  ,  2016/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... ve ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazların devamında tapulama dışı bırakılan alanda bulunan çeşitli cins ve yaşta ağaçların vekil edenine ait olduğunu, dava konusu yerin Karkamış Barajı inşaası nedeniyle kamulaştırma sahası içinde kaldığını açıklayarak, tapulama harici alanda vekil edeni tarafından yetiştirilen kayısı ve söğüt ağaçlarının vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Bölge Müdürlüğü vekili, davaya konu alanda taşınmaz üzerindeki mütememim cüzlerin tespit edildiğini, ...'nin taraf sıfatı bulunmadığını, davalı ... vekili de taşınmazın zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşmediğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile, ... havale tarihli bilirkişi raporunda ve ...'nin raporunda belirtilen 1-3 yaşlarındaki 46 adet kayısı ağacının, 4-6 yaşlarında 65 adet kayısı ağacının, 10-15 yaşlarında 20 adet söğüt ağacının davacı tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine, 1.320.00 TL vekalet ücreti ve 1.077,05 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili ve ... 20. Bölge Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne dair önceki hüküm, davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin ... tarih ve ... sayılı ilamı ile özet olarak “ Mahkemece oluşturulan kısa kararla gerekçeli karar çekişmelidir, kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur" gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

1-Davalı ... vekili tarafından hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve işin esasına yönelen davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

-//-

b-Davalı ... vekilinin vekalet ücreti yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

-//-

b-Davalı ... vekilinin vekalet ücreti yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava dilekçesinde dava değeri 1000 TL olarak gösterilmiş, keşif sırasında muhdesat değeri 60.635,84 TL olarak belirlenmiş ise de belirlenen yeni değer üzerinden eksik harç tamamlanmamıştır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2.maddesinde, asıl alacak miktarı 3.666,66 TL ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olacağı, bu ücretin asıl alacağı geçemeceği belirtilmiştir. Mahkemece; bahsi geçen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükmü uyarınca davacı lehine 440 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2-Davalı ...'nün hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Kural olarak taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında husumetin muhdesatın bulunduğu taşınmaz maliki ya da maliklerine yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki, davacı taraf dava dilekçesinde taşınmaz malikini temsilen ... ve ... Köyü Muıhtarlığı ile birlikte taşınmaz maliki olmayan, kamulaştırma işlemini yapan ...'nü de hasım göstererek dava açmıştır. Aleyhine dava açılan ... Genel Müdürlüğü taşınmazın maliki olmadığı gibi, davanın açılmasına sebep olacak bir eylemde de bulunmamıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece davalı olarak gösterilen ... Genel Müdürlüğü'ne karşı açılan davanın husumet yokluğu reddine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1/b ve 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının 1/a numaralı bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde ...ne iadesine 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12542, Karar No: 2020/2306, Tarih: 09.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/12542 E.  ,  2020/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve bir kısım dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava konusu 173 ada, 4 parsel sayılı taşınmazı .....in 1979 yılında ... isimli şahıstan aldığını ve o günden bu yana müvekkili ve ailesi tarafından kullandığını, taşınmazın kayıt maliki ...'nın kim olduğunun tapu kaydından anlaşılamadığını ve taşınmazın 20 yıldan fazla süredir zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek payların iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, tapuda ismi geçen ve kadastro işlemi sırasında ölü olduğu bilinen şahsın kim olduğunun araştırılmasını ve mirasçı bırakmaksızın ölen kişilerden ise son mirasçının Hazine olması nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilmesini ve davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., Davalı ..., Davalı ... Doğrul davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... Belediyesi, davada yasal hasım olmadıkları gerekçesiyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... ....'in ... isimli şahıstan 30 yıl önce satın aldığı ve o günden dava tarihine kadar aralıksız ve nizasız malik sıfatıyla kullandığının mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarından ve dosyaya sunulan diğer delillerden anlaşıldığı, taşınmazda kayıt maliki görünen ...'nın veraset ilamından 1930 tarihinde vefat ettiği, tapuda intikal yapılmadığı, kadastro tutanağının ise 07.01.1940 tarihinde kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, bir kısım davalılar vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; TMK'nin 713/2. fıkrasında düzenlenen “...Maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan...” hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu, ev ve bahçe nitelikli, tamamı ... adına kayıtlı olduğu, taşınmazın kadastro tespitinin Temmuz 337 tarih 41 eski tapu kayıtlarına istinaden tamamı ölü ......,.... adına yapılarak 02.11.1940 tarihinde kesinleştiği sabittir.

Dava, 6100 sayılı HMK'nin yürürlükte olduğu dönemde 03.05.2012 havale tarihli dava dilekçesinde ve 06.09.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında, davacı, TMK'nin 713/2 fıkrasında yer alan maliki tapu kaydından anlaşılmayan hukuksal nedenine dayanmıştır.

Öncelikle, eldeki dava gibi tapu iptal ve tescil davalarının kayyım aracılığıyla görülemeyeceği kuşkusuzdur. Davacı, dava dilekçesi ile TMK'nin 713/2 maddesindeki maliki tapu kaydından anlaşılamama hukuki sebebine de dayanmış ve Hazine de davalı sıfatı ile davaya katılmış olmasına göre kayyım aracılığı ile yargılamanın sürdürülmesi ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

Öncelikle, eldeki dava gibi tapu iptal ve tescil davalarının kayyım aracılığıyla görülemeyeceği kuşkusuzdur. Davacı, dava dilekçesi ile TMK'nin 713/2 maddesindeki maliki tapu kaydından anlaşılamama hukuki sebebine de dayanmış ve Hazine de davalı sıfatı ile davaya katılmış olmasına göre kayyım aracılığı ile yargılamanın sürdürülmesi ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

Kural olarak, tapulu bir taşınmazın veya tapuda kayıtlı bir payın kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün değildir. Ancak, Kanun'un açıkça izin verdiği ve düzenlediği ayrık durumlarda tapulu bir yerin veya tapuda kayıtlı bir payın koşulları oluştuğu takdirde kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün olabilir. Kanun'un açıkça izin verdiği hallerden biri de TMK'nin 713/2. maddesindeki düzenlemelerdir. Anılan maddede, "aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun'un açık hükmü dikkate alındığında tapu sicilinden malikin kim olduğunun anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak, kimliğini ortaya koyacak gerekli bilgi ve belgelerin tapu sicilinden (kütüğünden) çıkarılmasının imkansız olmasıdır. (Yargıtay HGK'nin 10.04.1991 tarihli ve 1991/8-51 Esas, 194 Karar ile 15.04.2011 tarihli ve 2011/8-111 Esas, 2011/180 Karar sayılı ilamları). Genel olarak, gerekli dikkati gösteren herkesin kayıtlarda malikin kim olduğunu anlayamayacağı hallerde tapu sicilinde yazılı olan malikin bilinmediğinin kabulü gerekir. Ayrıca, tapu kütüğünde malik sütununun boş bırakılması, silinmesi ve yeniden yazılmaması, soyut ve nam-ı mevhum adına (mevcut olmayan hayali kişi) yazılması, hiç yaşamamış ve kaydının herhangi bir yerde bulunmamış olması, malik adının müphem, yetersiz ve soyut gösterilmiş olması gibi durumlarda malikin kim olduğunun anlaşılamadığı kabul edilir. Başka bir anlatımla, tapu kütüğünden kim olduğu anlaşılamayan malik, tanınmayan, hatırlanmayan, adresi tespit edilemeyen, kendilerine tebligat yapılamayan, mirasçıları belirlenemeyen, uzun yıllar önce ölmüş ya da taşınmış bir şahıs değildir.

Davada, davacı taraf TMK'nin 713/2. maddesindeki sebeplerden kayıt malikinin bilinememesi nedenine dayanarak davacılar adına tapu kaydının iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur. Davacı tarafça her ne kadar dava konusu taşınmazda, kayıt maliki görünen ... adlı kişinin kendisinin ve mirasçılarının kim olduğunun bilinilmediği iddia edilip taşınmazın tamamında nizasız ve fasılasız olarak 33 yıllık süre ile malik sıfatıyla zilyetliğin mevcut olduğu ileri sürülerek davacılar adına tapu iptali ve tescil talebinde bulunulmuş ise de, somut olayda, tapu kaydından dava konusu 173 ada 4 parsel numaralı taşınmazın ev ve bahçe vasfında olup taşınmazda tamamının ... adına kayıtlı olduğu, 12.09.1939 tespit terihli tesis kadastrosu nedeni ile tamamı ölü ...,....l adına 02.11.1940 tarihinde tescilin yapıldığı görülmektedir. Dayanak tapu kaydı, revizyon gören tapu kütüğü, kadastro tutanağı, ve dosya kapsamına göre ... adlı kişinin kim olduğunun tespitine yarar bilgilerin bulunduğundan hareketle taşınmazın tapu kaydında malik gözüken ... adlı şahsın, kanun anlamında kim olduğu bilinen bir kişi olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekili, ... vekili ile Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ... ve bir kısım dahili davalılara iadesine, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21982, Karar No: 2013/22312, Tarih: 25.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/21982 E.  ,  2013/22312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece, davacının meydan, inşaat, idare ve küspe kurutma bölümünde geçen çalışma sürelerinin itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 20/09/1990-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davalı ...

Fabrikası A.Ş. ( Elazığ Şeker Fabrikası bünyesinde) 20/09/1990 - 01/10/2008 tarihleri arasında çalışılan, sigorta primi ödenmiş 3546 günlük sürenin x0,25 formülü ile tespit edilen 887 günlük sürenin davacının emekliliğinde yasada öngörülen 3600 günlük sigortalı çalışma koşulu nazara alınmak suretiyle itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine” karar verilmesi,

Fabrikası A.Ş. ( Elazığ Şeker Fabrikası bünyesinde) 20/09/1990 - 01/10/2008 tarihleri arasında çalışılan, sigorta primi ödenmiş 3546 günlük sürenin x0,25 formülü ile tespit edilen 887 günlük sürenin davacının emekliliğinde yasada öngörülen 3600 günlük sigortalı çalışma koşulu nazara alınmak suretiyle itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine” karar verilmesi,

4-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılıp, 5510 sayılı Yasanın 40. maddesindeki düzenlemeyle davacının çalıştığı iş kolunun kapsamdan çıkarılmış olması ve 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesinin “17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” hükmü karşısında, hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı” aranmaksızın değerlendirilmesi olanağının öngörüldüğü yönü gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. paragrafının silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 14.08.1991-29.12.1996, 14.09.1997-28.01.1998, 05.09.1998-17.01.2000, 19.09.2007-01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1452 gün x %25 =363 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.