muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5099, Karar No: 2024/811, Tarih: 23.01.2024

Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi özetle, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mesir Vergi Dairesi mükellefi olan temyiz dışı sanık ...'ın işlerini fiilen yöneten sanıkların 2012 takvim yılında gerçek bir alışverişe dayanmayan faturaları sahte olarak düzenlemek ve sanık ...'in de ayrıca bu faturaların bir kısmını kendi mükellefiyetinde kullanmak suretiyle 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, vergi tekniği ve suç raporları, bilirkişi raporu, sanıklara ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında, sanıkların suçlamaları kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları veya temyiz dışı sanık ...'ı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d) Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyene ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığının araştırılması, daha sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Sanık ... Hakkında 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Verilen Hükmün incelenmesinde;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Sanık ... Hakkında 2012 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçundan Verilen Hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 225 nci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; iddianamenin iadesine dair karar, itiraz yazısı, mercii kararı ve tüm dosya kapsamına göre, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında, sadece 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, sanık ... hakkında ayrıca “sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9693, Karar No: 2019/14521, Tarih: 10.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9693 E.  ,  2019/14521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 2010 yılında yaşanan don afeti nedeniyle kayısı ağaçlarının zarar gördüğünü belirterek, ... Köyü 181/12 nolu parsel için 1.050 TL destekleme ödemesi almasına rağmen, yapılan incelemede, bahçesinde kayısı ağacı olmadığının tespit edildiği; sanığın savunmalarında kendisine ait kayısı bahçelerinin olduğu, don olayından zarar gördüğü, bu sebeple destek aldığını, parsel numaralarının yanlış yazılmasının kendi kusuru olmadığını, kendisinin yokluğunda ilçe tarım müdürlüğünden gelen yetkililerin incelemesinden sonra destekleme ödemesinin yatırıldığı savunmasında bulunduğu somut olayda; sanık savunması, katılan vekili beyanları ile dosya kapsamından mahkemece sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2295, Karar No: 2014/6086, Tarih: 03.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/2295 E.  ,  2014/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/233871

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

NUMARASI : 2009/163 Esas, 2010/149 Karar

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (4 kez), dolandırıcılık (iki kez), güveni kötüye kullanma (iki kez), resmi belgede sahtecilik (4 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Başvurularının kapsamına göre temyiz incelemesinin O yer C.Savcısının zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık ile müdafıinin ise tüm mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Sanığın görevi gereği düzenlemeyle yetkili olduğu belgelerde işlediği sahtecilik eylemlerinin TCK'nın 204/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı Kanunun 204/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması ve bu suç nedeniyle TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafıinin temyiz itirazlarımın reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Zimmet ve güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın zimmet suçunu oluşturduğu kabul edilen iddianamenin 1. bendinde yer alan burs alan öğrenciler M.E., S. K. ve B. A.'in okuldan mezun olmaları veya ayrılmaları nedeniyle burslarının kesilmesi gerekirken bu öğrenciler adına burs ücretleri tahakkuk ettirerek toplam 2.869,25 TL parayı mal edinmesi, iddianamenin 3. bendinde yer alan okulda 2007 yılı Eylül ayından 26/01/2008 tarihine kadar ana sınıfı vekil öğretmeni olarak görev yapan R.. Ö..'in Mart 2008 tarihinde okuldan ayrılmış olmasına rağmen, adına ek ders ücreti olarak 315,75 TL'yi tahakkuk ettirdikten sonra, mal müdürlüğünden bankaya giden ödeme listesinde mağdurenin ismini silerek kendi ismini yazmak suretiyle bu paranın hesabına geçirilmesini sağlaması, yine R.. Ö.. 2008 yılı Mart ayında çalışmadığı halde çalışıyormuş gibi göstererek adına 700 TL maaş tahakkuk ettirdikten sonra yanlışlıkla maaşının yatırıldığını beyan ederek kendisinden 500 TL'yi alması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin yasal tevdii bulunmaması nedeniyle kamu kurumuna karşı zincirleme dolandırıcılık suçunu oluşturduğu,

İddianamenin 2. bendinde anlatılan sanığın aynı okulda sınıf öğretmeni olan E.. S..’ya 385.92 TL olarak tahakkuk eden 2008 yılı Nisan ayına ait ek ders ücreti yerine, bankaya gönderilen tahakkuk evraklarını değiştirerek 76.01 TL ödemek suretiyle 309,91 TL'yi mal edinmesi, 4. bendinde yer alan 2008 yılı Nisan ayına ait ek ders ücreti listesinde öğretmen S.. G.. adına yapılan tahakkuka rağmen bankaya giden listede bu kişinin adını silerek kendi adını listeye yazmak suretiyle 385 TL'nin kendi hesabına yatırılmasını sağlamak suretiyle mal edinmesi eylemlerinin ise suça konu paranın ifa ettiği görev kapsamında kendisine tevdii edilmiş olması nedeniyle zincirleme nitelikli zimmet suçunu,

İddianamenin 7. bendinde yer alan ana sınıfında bakıcı olarak çalışan F.. D..'ın 2008 yılı Şubat ayı için 118 TL, Mart ayı için 236 TL olmak üzere toplam 354 TL sigorta priminin okul müdür yardımcısı M. A.tarafından kendisine verildiği halde SSK'ya yatırmayarak mal edinmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin ise iddianamenin 6. bendine konu okul aile birliğinin bağış paralarının mal edinilmesi eylemi ile birlikte zincirleme güveni kötüye kullanma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Davaya konu yapılan bir kısım eylemlerin belgelerde değişiklik yapmak suretiyle ve ortaya çıkmamasına yönelik hileli fiillerle gerçekleştirilmesi, zimmetin ancak banka kayıtlarının incelenmesi ve tanık dinlenmesi suretiyle, kurum dışı araştırmalarla ortaya çıkarılabilmesi karşısında zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden sadece basit zimmetten hüküm kurulması,

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 4843 liranın suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olduğu dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Zimmet suçunun TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Sanık hakkında mağduru R. Z. Ö. olarak gösterilen 83 lirayla ilgili dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmasına, mahkemece gerekçe bölümünde bu hususun tartışılmasına rağmen bu eylem yönünden hüküm kurulmayarak çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı, O yer C.Savcısının, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15668, Karar No: 2006/16236, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15668 E.  ,  2006/16236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları

soyutlamak mümkün değildir.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

soyutlamak mümkün değildir.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7587, Karar No: 2015/1404, Tarih: 28.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7587 E.  ,  2015/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık

iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07.05.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan ... ile 11.07.2006 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39934, Karar No: 2022/8773, Tarih: 29.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/39934 E.  ,  2022/8773 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Tehdit suçundan şüpheliler ... Emniyet Müdürlüğü Personelleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/10/2020 tarihli ve 2020/3444 soruşturma, 2020/3351 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ve soruşturmanın genişletilmesine dair ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/11/2020 tarihli ve 2020/2636 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/12/2020 tarihli ve 2020/6624 soruşturma, 2020/4262 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/03/2021 tarihli ve 2021/110 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29/09/2021 gün ve 2021/101870 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"1-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/11/2020 tarihli ve 2020/2636 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

... Sulh Ceza Hâkimliğince, eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilmiş ise de, esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi hâlinde, Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına yönelik yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/03/2021 tarihli ve 2021/110 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;