muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1914, Karar No: 2024/486, Tarih: 22.01.2024

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının ... yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda zamanaşımına ilişkin değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi.

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 ... maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere Mahkeme kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4083, Karar No: 2017/16001, Tarih: 05.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/4083 E.  ,  2017/16001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tanık ... in ifadesinde, ''müşteki bisikleti ile giderken sanığı gördü ve bisikletten indi, sanık ve müşteki birbirini görünce birbirlerine doğru koşmaya başladılar, karşılıklı olarak birbirlerine vurdular, daha sonra sanık bıçak çekti, 2-3 kez salladı ancak isabet ettiremedi, son kez salladığında göğsünün yan tarafından müştekiyi bıçakla yaraladığını'' beyan etmesine göre; karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8527, Karar No: 2023/6114, Tarih: 05.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8527 E.  ,  2023/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/594 E., 2021/841 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2019/477 Esas, 2020/288 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2021/594 Esas, 2021/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Araç ve ikamet aramalarının hukuka aykırı olduğuna, 2. Eylemin sabit olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine; 3. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna 4. Sanık hakkında uyuşturucu madde kullanım analizi yapılmadan eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında yer alan istihbari bilginin, fiziki takip ve arama tutanaklarının, uzmanlık raporunun içerikleri ile sanık ...'ın, hakkındaki mahkûmiyet hükmü istinaf edilmeksizin kesinleşen temyiz dışı sanık ...'in ve haklarındaki beraat kararları istinaf edilmeksizin kesinleşen temyiz dışı diğer sanıklar ...'in aşamalardaki savunmaları, tanıkların ve tutanak düzenleyen kolluk görevlilerinin yeminli beyanları birlikte göz önüne alındığında, hakkında "ikametinde uyuşturucu madde sattığına" ilişkin istihbari bilgi bulunan sanık ...'ın ikameti çevresinde olay tarihinde yapılan

takip sırasında, yanında temyiz dışı sanıklar ...olduğu halde, araçla olay yerine gelip, ikamete giren ve kısa süre sonra çıkan temyiz dışı sanık ...' in, içinde bulunduğu araç durdurulduğunda rızası ile teslim ettiği daralı 3,14 gram metamfetamin ve daralı 1,19 gram esrar ile oturduğu koltuğun önündeki paspas üzerinde görünür haldeki hassas teraziyi sanık ...'tan temin ettiğinin anlaşıldığı, Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine dayanılarak yapılan arama sırasında, kapıyı sanık ...'ın açtığı, eve girildiğinde içerideki şahısların koşuşturmaya başladıkları, temyiz dışı sanık ...'nin montunda daralı 1,17 gram metamfetamin ve daralı 3,59 gram esrarın; temyiz dışı sanık ... ile tanıklar ..., ....., ve .....'ın bulunduğu salon kısmında yere atılmış halde daralı 0,84 gram metamfetamin ve daralı 0,27 gram esrarın; temyiz dışı sanık ... ile tanıklar ...ve ...'ün bulunduğu diğer odadaki çekmece içerisinde sanık ...'ın sahiplendiği daralı 7,33 gram esrarın ele geçtiği; temyiz dışı sanık ...'in bulunduğu odada suç unsuruna rastlanmadığı olayda; olayın oluş şekli, istihbari bilginin içeriği, fiziki takip ve arama tutanakları, ikamette uyuşturucu içilmiş olması, gecenin geç saatinde çok sayıda kişinin evde bulunma nedenine ilişkin açıklamaların hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu şahısların ikamete uyuşturucu içmek için gelip, uyuşturucu içtiklerinin sabit olması hususlarına göre, sanık ...'ın ikametine gelen birden fazla kişiye uyuşturucu madde temin etmek suretiyle "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu işlediğinin sabit olduğu; alt sınırdan belirlenen temel ceza üzeriden zincirleme suç hükümlerine göre arttırım ve ardından takdiri indirim yapıldığı, tekerrüre esas sabıka kaydı nedeni ile hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olduğu belirtilerek, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına arama işlemlerinin hukuka uygun şekilde yapıldığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına arama işlemlerinin hukuka uygun şekilde yapıldığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.03.2021 tarihli ve 2021/594 Esas, 2021/841 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEĞİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASI,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5863, Karar No: 2022/8162, Tarih: 17.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5863 E.  ,  2022/8162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velâyet ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince davacı kadına “müşterek ... iki çocuğu, çocukların eve köpek getirmesi neticesinde yaşanan olaylar silsilesinde köpeği de çocukları da evde istemediğini söyleyerek, ... çocukları evden gönderdiği, aile konutundan taşınırken müşterek çocuk ... ya net ve doğru bilgi vermeyerek ortak çocuğu yanında götürdüğü” yönünde kusur yüklenmişse de yapılan yargılama ve toplanılan delillerden ortak çocukların ... evde köpek besledikleri, köpeğin tarafların kışın kullandıkları eve getirilmesi neticesinde davacı kadının bu duruma karşı çıktığı, çıkan tartışma neticesinde de kadının ... ortak çocuklara onları evde istemediğini söylediği anlaşılmıştır. Bu durumda ... ortak çocukların evden gönderilmesinin kadına kusur olarak yüklenmesi doğru olmamıştır. Yine davacı kadının ... ev kiralayarak ortak konuttan taşınacağı sırada 2006 doğumlu ortak çocuğa boşanacağı yönünde açıklama yapmayarak net bilgi vermemesinin çocuğun olumsuz etkilenmemesi amacına hizmet eden bir hareket olduğundan kadına kusur olarak yüklenmesi hatalı olmuştur. O halde, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı kadın kusursuzdur. Davacı kadına hakaret ... bağıran erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucunda tarafların eşit kusurlu bulunması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkek tam kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Davacı kadın boşanma sonucu eşinin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu durumda tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı, hakkaniyet kuralları gözetilerek davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde açıklanan sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeplerle reddi ile hükmün ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.17.10.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/223, Karar No: 2015/343, Tarih: 20.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/223 E.  ,  2015/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık....hakkında 4 kez), beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, şantaj (sanıklar hakkında)

HÜKÜM : Sanık ....beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraatine, sanıklar .... beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetlerine, sanık ... şantaj suçundan mahkûmiyetine, sanıklar .... şantaj suçundan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanıklar .... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan, sanık... hakkında şantaj suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ... hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, şantaj suçundan kurulan beraat ve mahkûmiyet hükümleri ile beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen verilen mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında 2008 yılı mart ayında gerçekleşen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan beraat hükmünün incelenmesinde ise;

Oluşa uygun kabule ve dosya içeriğine göre, sanığın suç tarihlerinde 17 yaşının içinde olan katılan mağdure ile cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden bulunmaksızın 2008 yılı mart ayında birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiği, sanığın bu eylemlerinin şikâyete bağlı bulunan ve 5237 sayılı TCK.nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, bu ilişki tarihinden şikâyetin gerçekleştiği 10.03.2009 gününe kadar 5237 sayılı TCK.nın 73/1. maddesinde öngörülen 6 aylık şikâyet süresinin geçtiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi yerine beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca şikâyet yokluğu nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25741, Karar No: 2017/16092, Tarih: 25.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/25741 E.  ,  2017/16092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu ... Yapı Malzemeleri … Ltd. Şti. vekilinin, iflasın ertelenmesi davasında tedbir kararı verildiğini belirterek takibin iptali ve hacizlerin fekki istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, tedbir kararı gereğince takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda, Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/47 Esas sayılı dosyasında görülen iflasın ertelenmesine ilişkin dava ile ilgili 25.01.2016 tarihli ara kararının “1/a” fıkrasında; "İflas erteleme talebinde bulunan şirketin borçlarına kefil olanlar yönünden devam eden takipler ile İİK 179/b maddesinin 2 ve 3. fıkralarında yazılı istisnalara ilişkin hükümler hariç olmak suretiyle 6183 sayılı Kanun ile yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi nedene dayanırsa dayansın davacı şirket hakkında her türlü ihtiyati haciz - ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil, tüm takip işlemlerinin yapılmasının ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına..." karar verildiği, bilahare aynı mahkemenin 07.03.2016 tarihli ara kararı ile de; "İİK'nın 179/b maddesi gereğince tedbir tarihi olan 25.01.2016 tarihinden itibaren yeni takip yapılmamasına” şeklinde karar verildiği, alacaklı tarafından 03.03.2016 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı görülmektedir. Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 07.03.2016 tarihli "Ara karar" başlıklı kararı, takip tarihinden sonra verilmiş olup, bahse konu ara karar, geriye dönük olarak ilk tedbir ara kararını geçmişe etkili olarak değiştiremeyeceğinden, ilk tedbir kararının verildiği 25.01.2016 tarihi itibariyle sonuç doğurmaz. Bu durumda takip tarihinde mevcut olan 25.01.2016 tarihli tedbir ara kararı uyarınca takibin durdurulması gerekir.

O halde, mahkemece, istemin kısmen kabulü ile takibin durdurulmasına ve bu kabule göre de borçlu şirketin, hacizlerin kaldırılması şikayeti hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1125, Karar No: 2024/8597, Tarih: 12.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1125 E.  ,  2024/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1671 E., 2023/1722 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/177 E., 2022/399 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı erkek vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacının dava dilekçesinde özetle; tarafların 1995 yılı Haziran ayında evlendiklerini, evlilikleri boyunca hiçbir şekilde birbirleri ile uyum sağlayamadıklarını, davalının evlilik birliğinden doğan sorumlulukları kabul etmediğini, davalının kendisine ait olmayan bir iş yapılacak olduğunda "ben sizin hizmetçiniz miyim" şeklinde cevap verdiğini, davacının dilediği saatte eve girip çıkarak kendisine nerede ve ne yaptığı sorulduğunda "sana hesap mı vereceğim" şeklinde beyanda bulunduğunu, müşterek konutu kendi evi olarak gördüğünü, "defol burası benim evim, niye geldin" dediğini, hiçbir konuda ortak hareket etmediklerini, davalının çalışmasına rağmen evin masraflarına ortak olmadığını, kendisine ve çocuklara hakaret ettiğini, "salak, aptal, gerizekalı, kedim var sizden akıllı" gibi hakaret cümleleri sarf ettiğini, davalının "şerefsiz" şeklinde mesaj göndermesi nedeniyle yargılanarak ceza aldığını, davalının ailesinin, arkadaşlarının ve komşularının ortak konuta gelmelerine izin vermediğini, 24 yıllık evlilikleri boyunca annesinin evine bir kez dahi gelemediğini, memleketi olan Konya iline tayin istemesine izin vermediğini, memleketinde gerçekleşen özel günlere yalnız katılmak zorunda kaldığını, kendisinin evde evcil hayvan beslemek istememesine karşın davalının müşterek hanede 3 adet kedi ve 1 adet tavşan beslediğini, davalının evlilik birliği içerisinde farklı zamanlarda habersizce evi terk ettiğini, 16 aydır aynı evde ancak ayrı odalarda yaşadıklarını, yemeklerini dahi ayrı yaparak farklı odalarda yediklerini, ortak çocukları babalarına karşı doldurduğunu beyan ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak boşanmalarına karar verilmesini, ortak çocuk ...'in velâyet hakkının kendisine verilmesini, yargılama giderinin davalı üzerine bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalının süresi içinde cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI