muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11071, Karar No: 2014/7348, Tarih: 02.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11071 E.  ,  2014/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma, kasten basit yaralama, tehdit, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten basit yaralama, silahla tehdit, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten basit yaralama suçları

HÜKÜM :Sanıklar ... ve ... hakkında kasten basit yaralama ve tehdit suçlarının diğer suçların unsuru olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, atılı diğer suçlardan sanıkların mahkûmiyetlerine, sanık ...'nin ise atılı suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında ise yaralama suçlarından verilen beraat hükmünün incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, aralarında fikir ve eylem birliği bulunan sanıkların olay mahalline götürüp cebir ve tehdit kullanmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye karşı aynı zaman ve mekanda birbirini takiben cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdikleri ve bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış olmalarından dolayı 5237 sayılı TCK.nın 102/2, 3-d ve 5. maddelerine göre belirlenen cezalarının zincirleme olarak işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca artırılmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelemesine gelince;

Tüm dosya içeriğinden, diğer sanıklarla arkadaşlık ilişkisi bulunan sanık ...'nin bir süre önce tanıştığı mağdureyi sanık ...'un evine getirdikten sonra, mağdureye yönelik zorla cinsel saldırıda bulunduğu, sanığın kendi eylemi dışında diğer sanıkların eylemlerine de katıldığı, bu nedenle sanığın eylemine uyan TCK.nın 102/2, 3-d, 5, 43. maddesindeki beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve 109/2, 3-b, 5. maddesindeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2277, Karar No: 2024/327, Tarih: 15.01.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, münhasıran sanık ... hakkında verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, münhasıran sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yapılan çalışmalar neticesinde, suç tarihinde saat 19.00 sıralarında No:8 sayılı adreste bulunan Aras Kargo aktarma merkezine diğer şubelerinden gümrük kaçağı eşya geleceği bilgisinin alınması üzerine, Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunması sebebiyle verilen yazılı arama emrine istinaden saat 21.00 sıralarında ......., Kargo aktarma merkezinde yapılan aramada, Kilis ili Aras Kargo şubesinden İnegöl Bursa ........,Kargo şubesine gönderildiği belirtilen ........,barkod numaralı, gönderici olarak ... isminin, alıcı olarak da Muhammed Rabı isminin yazılı olduğu 2 adet kargo kolisi içerisinde, toplam 195 karton gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği, bahse konu kargo gönderisinin ......, Kargo müşteri temsilcisi olan sanık ... tarafından teslim alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ...; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, diğer sanık ...'i tanımadığını, kendisinin kimlik bilgileri kullanılarak sigara gönderildiğini, kendisinin kimseye sigara göndermediğini, sanık ...; ... isimli şahsın sistemde kayıtlı olduğu için yanında çalışan ismini bilmediği işçisinin getirdiği çuvallarla ilgili gönderme yaparken kimlik bilgilerini almadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; olay tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in ele geçen sigaraları kendisinin göndermediğine dair savunmasının diğer sanık ... tarafından doğrulanması karşısında, sanık ...'in savunmasının aksine atılı suçu işlediği yönünde cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden
Yargıtay — Esas No: 2015/16149, Karar No: 2015/19484, Tarih: 15.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16149 E.  ,  2015/19484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl dava ile iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalı ... Spor Kulubü Başkanlığı'ndan tahsilini talep etmiş, birleşen dava ile ise ihaleyi yapan ve işe alan kurumun ... olduğunu, davacının Belediye'nin yapmış olduğu parkometre ihalesinin yüklenicisi olan ... Belediye Spor Kulubü Başkanlığı bünyesinde çalıştığını, 30 Mart yerel seçiminden sonra sözleşmesinin haksız ve tek taraflı feshedildiğini, bu nedenle Belediye'nin de tüm alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek husumeti Belediye'ye de yöneltmiş ve davaların birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının kurumun işçisi olmayıp bağımsız işveren olan ... Belediye Spor Kulübü'nün çalışanı olduğunu, davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’nın Belediye tarafından Dernekler Kanunu’na uygun olarak kurulduğu, ayrı tüzel kişilik kazandığı ve tüzel kişiliğinin halen devam ettiği, davacının da kulüp tarafından işe alınarak çalıştırıldığı, birleşen davanın davalısı ... tarafından dernek niteliğinde kurulan asıl davanın davalısı ...'nın bağımsız bir tüzel kişilik olarak ayrı bir işveren olduğu, ... tarafından Belediye Spor Kulübü adı altında kurulmasının ...’na asıl işverenlik sıfatı vermeyeceği, davacı tarafından da bizzat ... bünyesinde işçi sıfatı ile çalışmasının ispatlanamadığı, davacı işçi ile iş sözleşmesi ilişkisi içinde olan davalının dernek niteliğindeki asıl davanın davalısı ... olduğu, zira, davacı işçinin maaşlarının ve sigorta primlerinin ayrı bir tüzel kişilik olan ... tarafından ödendiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ...'nın dernek sicilindeki adresi ... Kaymakamlığı Dernekler Büro Şefliği tarafından Eski Belediye Sarayı olarak bildirilmiş olup ... adına bu adrese çıkarılan dava dilekçesi ve tensip zaptı ekli davetiye ... Belediyesi Yazı İşleri Müdürü tarafından tebliğ alınmıştır. Davalı ... vekili 16.06.2014 tarihli yazısında, tebligat zarfı üzerindeki muhatap ... Belediyesi Spor Kulubü ile bir ilgileri olmadığını belirterek sehven almış oldukları tebligatları Mahkeme'ye iade etmiştir. Bunun dışında davalı ...'ne dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davalı ...'nün bağlı olduğu ilgili federasyona müzekkere yazılarak kulübün adresinin ve en son başkanının kim olduğu sorulup taraf teşkilinin buna göre sağlanması gerekmektedir. Ayrıca 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1/8 maddesi, 8. maddesi ve 27/son maddesi ile 5216 Sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince otopark işletme görevinin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredilip devredilmediği araştırılarak ve fesih tarihi de gözönünde bulundurularak hasmın temsilcisinde hata yapılıp yapılmadığı değerlendirilip gerektiğinde davanın ... Büyükşehir Belediyesi'ne yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/834, Karar No: 2012/728, Tarih: 24.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/834 E.  ,  2012/728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 24/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19098, Karar No: 2013/18612, Tarih: 07.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19098 E.  ,  2013/18612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıklar ile katılan arasında meydana gelen ailevi sorunları nedeniyle sanıkların katılanın evine gelerek sanığı darp ettiklerine dair aşamalarda değişmeyen katılan anlatımı ve beyanı ile uyumlu doktor raporu karşısında, tebliğnamedeki (1) no.lu bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Katılanın eşi ...'in, katılanın kendisini dövdüğünü ailesi olan sanıklara telefonla söylemesi ve katılanın sanıklardan Selami'ye telefonda küfür etmesi üzerine meydana gelen tahrikle sanıkların katılanın evine giderek katılanı dövdüklerinin iddia edilmesi karşısında, katılanın eşi ...'in dinlenerek böyle bir olayın bulunup bulunmadığının sorulması suretiyle, sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1020, Karar No: 2013/12789, Tarih: 03.07.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1020 E.  ,  2013/12789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 15/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 23/04/2011 tarihli ..... Gazetesi'nde yayımlanan ve diğer davalı ... tarafından kaleme alınan "...." başlıklı köşe yazısı ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı yan ise istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, dava konusu yazıda kullanılan bazı ifadeler nedeniyle özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu, eleştiri sınırının aşıldığı gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayında; toplumun ilgisini çeken ve güncel bir konuda, eleştirel değerlendirme yapıldığı, yazının bütünü dikkate alındığında ve yazıda eleştirilen kararın toplumda yarattığı etki göz önünde bulundurulduğunda; özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, söylemlerin sert eleştiri düzeyinde kaldığı anlaşılmıştır.

Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında kamu görevlilerinin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiştir. Davacının da görev ve sıfatı gereği sert eleştirilere katlanması gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2716, Karar No: 2012/4851, Tarih: 26.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2716 E.  ,  2012/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 18/04/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, haksız eylem sonucu yaralanma nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay günü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 100,00 TL manevi tazminat çok azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/890, Karar No: 2022/16505, Tarih: 08.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/890 E.  ,  2022/16505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin davalı Şırnak İş Kurumu Müdürlüğü ile yapılan sözleşmeye dayalı olarak Toplum Yararına Çalışma Programı kapsamında ildeki okul ve kurumlarda çalıştırılan personelin ücret bordrosu ve sigorta ile ilgili iş ve işlemlerini yapacak nitelikli ve tecrübeli personel bulunmasına rağmen, bu işleri yürütmek üzere kurum dışından ... adlı kişinin görevlendirildiğini, bu kişi tarafından muhtelif aylarda bordro yapılmadan ücret ödemelerinin gerçekleştirilmesi, gelir ve damga vergisi kesilen aylarda maliyeye yatırılmaması şeklinde yanlış uygulamalar yaptığını, Gelir Vergisi Kanununun 98. Maddesine istinaden ilgili vergi dairesine muhtasar beyanname ile beyan edilmesi gerektiğini, davalının hiçbir resmi sıfatı olmayan ...'i görevlendirerek kamu zararının oluşmasına sebebiyet verdiğini, bu nedenlerle davalının kusuru neticesinde vergi ve vergi cezası olarak ödenen 220.900,47 TL'nin ödeme tarihi olan 26/05/2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tazminini talep etmiştir.

Davalı; görev aldığı süre boyunca sorunları gidermek için çalışmalar yaptıklarını, 2004 yılından 2010 yılına kadar görevinde azim ve gayretle çalıştığını, kuruma bazı müdahaleler olmaya başlandığını, ildeki en büyük sorunlardan birinin kalifiye eleman bulunmamasının olduğunu, atama ile gelen memurların bir yıldan sonra eğitim, sağlık, evlilik gibi mazeretlerden gidebildiklerini, dolayısıyla mevcut elemanları ile işi götürmek zorunda kaldıklarını, bu elamanların çoğunun ilk ve orta okul mezunu olup daha sonra dışarıdan liseyi bitiren hizmetlilikten memurluğa geçiş yapan kişiler olduğunu, mutemet bürosunda çalışan elemanların bunlar olduğunu, görevlendirdiği kişinin sürekli İş-Kur'a gidip geldiğini, bu işlerin bir proje olduğundan vergi kesilmemesi gerektiğini söylediğini hatırlamadığını, yapılan işte bir hata olduğunu ancak bir kasıt bulunmadığını, maaş ve hesap işinden anlamasının mümkün olmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.