muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1665, Karar No: 2024/4203, Tarih: 12.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/1665 E.  ,  2024/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1495 Değişik iş

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

KARAR : İtirazın Kabulü ile Kararın Kaldırılması

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2023 tarihli, 2023/3640 soruşturma, 2023/2104 esas, 2023/294

talepname numaralı talepnamesiyle, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 53/1-2-3, 58 maddeleri ve 52171 sayılı CMK'nın 250/4 maddesi gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirliğe karar verilmiş, Milas 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2023 tarihli, 2023/636 esas, 2023/675 karar sayılı kararı ile verilen talepnamenin kabulü kararına karşı sanık tarafından itiraz edildiği, Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2023 tarihli, 2023/1495 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli ve 94660652-105-48-26057-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/18653 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/18653 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Somut olayda, Cumhuriyet başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 25/08/2020 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği, Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/07/2023 tarihli talepnamenin anılan Mahkemesince kabul edilmesi ile talepte belirtilen doğrultuda aynı gün karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesine ilişkin olarak indirim uygulanmasının mahkemenin takdirinde olduğu gibi talepnamede belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurulmasının bir zorunluluk olduğu, mercii tarafından yapılacak incelemenin isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 250/3. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları ile sınırlı olduğu, bu nedenle talepnameyi inceleyen Asliye Ceza Mahkemesinin sınırının itirazı inceleyen mercii Ağır Ceza Mahkemesinin inceleme sınırını da kapsadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul eden şüpheli hakkında düzenlenen talepnamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi üzerine kurulan hükme karşı itiraz edilebileceği 5271 sayılı CMK'nın 250/14. maddesinde düzenlenmiş, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 15. maddesinde ise itirazın genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir. Ancak, itiraz her ne kadar genel hükümlere tabi olsa da, itiraz üzerine yapılacak denetim sınırlıdır. Yönetmeliğin 14. maddesinde, hüküm kuracak olan mahkemenin talepnameyi eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edilip edilmediği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul edip etmediği açısından değerlendireceği düzenlenmiştir. Kurulan hükmü itiraz üzere inceleyen mahkemenin de denetim sınırları bu kapsamda olmalıdır. 08.07.2021 tarihli 7331 sayılı Kanun değişikliği ile CMK'nın 250. maddesine eklenen "İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler." şeklindeki ikinci cümle de itirazın sınırlarını açıkça belirlemiştir. Bu düzenleme uyarınca, itiraz mercii Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan hususlara ek olarak ayrıca talepname doğrultusunda hüküm kurulup kurulmadığını da denetleyebilecektir.

2.Yukarıda anlatılanların ışığında somut olayda, itirazı inceleyen Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik inceleme yapma yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, yukarıda bahsi geçen hususlarda aykırılık teşkil etmeyen karara yönelik yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2023 tarihli, 2023/1495 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3.fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11468, Karar No: 2010/6155, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11468 E.  ,  2010/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihi olan 05.05.2008 itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Emsal alınarak incelenen 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2008 yılı için belediyece belirlenen vergiye esas asgari m² değerinin ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14166, Karar No: 2017/1985, Tarih: 08.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14166 E.  ,  2017/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 18/12/2015 tarihli ve 2015/956 esas, 2015/1170 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 14/10/2016 gün ve 8964 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27/10/2016 gün ve KYB.2016-382589 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın 15/12/2015 tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi 1. fıkra 2. cümlesinde belirtilen duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceğinin ihtarını içerir duruşma gününü bildiren davetiye gönderilmediği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa, İİK’nın 349. maddesinde belirtilen duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceğinin ihtarını içerir duruşma gününü bildiren davetiye gönderilmediği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı anlaşılmakla, bu konuda kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği husununda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4023, Karar No: 2017/10572, Tarih: 24.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/4023 E.  ,  2017/10572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Her ne kadar suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından görevlendirilen müdafii Av. ...’ın yüzüne karşı verilen kararı süresi içinde temyiz etmiş ise de; yakalama kararı üzerine alınan ifadesi sırasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan ve müdafii istemediğini söyleyip müdafii bulunmaksızın savunması alınan suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından görevlendirilen müdafiinin yetkisinin ortadan kalkmış olması karşısında, yukarıda belirtilen gerekçe ile müdafiinin temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyuz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında resmi belgede sahtecilik ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstinabe yoluyla sorgusu yapılan suça sürüklenen çocuğa ifadesini yargılamanın yapıldığı esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196/2 maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusu hükme esas alınarak ve hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ....... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 11.02.2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.10.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5613, Karar No: 2018/8986, Tarih: 12.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5613 E.  ,  2018/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması; sanığın kovuşturma aşamasında alınan savunmasında, ... Sağlık Malzemeleri Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi olduğunu, 2003 yılında faaliyetine son verdiğinde elinde birtakım malzemelerin kaldığını, suça konu faturaları düzenleyerek bu malzemelerin yetkilisi olduğu ... Medikal Ltd. Şti. isimli şirkete çıkışını sağladığını beyan etmesi, faturaları kullanan ve sanığın yetkilisi olduğu ... Medikal Ltd. Şti. şirketi hakkında 07.04.2008 tarih ve VDENR-2008/1046-28 sayılı vergi suçu raporu ile 2004-2005-2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiğinin tespit edilmesi üzerine sanık hakkında Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.03.2010 tarih ve 2009/442 Esas-2010/148 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin, Dairemizin 06.02.2014 tarih ve 2012/19073 Esas-2014/1919 Karar sayılı ilamı ile 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden onanması, suça konu 23.11.2010 tarih ve VDENR-2010-A-1968/50 sayılı vergi suçu raporuna göre ... Sağlık Malzemeleri Tic. Ltd. Şti'nin mükellefiyet kaydı 31.12.2001 tarihinde resen terkin ettirildikten sonra 2005 yılında fatura bastırılarak bu faturaların diğer şirkete düzenlendiğinin belirlenmesi ve şirketin resen terkin edildiği tarih sonrası gerçek bir ticari faaliyetinin bulunduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir delil olmaması karşısında, tebliğnamedeki eksik araştırmaya dayalı bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında “2006“ şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, dosya kapsamına göre düzenlenen en son fatura tarihi doğrultusunda “25.12.2006“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı arttıran ve azaltan nedenlerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

2-Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sahte fatura düzenleme suçlarında suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olarak kabul edildiği, dosya kapsamına göre en son faturanın “26.12.2005“ tarihinde düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinin “26.12.2005“ olduğu cihetle yapılan incelemede; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19183, Karar No: 2014/26115, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19183 E.  ,  2014/26115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/284-2014/300

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14702, Karar No: 2012/958, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14702 E.  ,  2012/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 714 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabet- sizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONAN- MASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1216, Karar No: 2021/10433, Tarih: 08.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/1216 E.  ,  2021/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2018 tarih ve 2017/93 - 2018/610 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1- Sanık ... yönünden; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvusunun esastan reddi,

2- Sanık ... yönünden; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvusunun esastan reddi,

Temyiz edenler : Sanık ... ve müdafii ile sanık ...

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...’in örgütle iltisaklı Bank Asya hesabında gerçekleştirdiği rutin bankacılık işlemleri ile sanık ...’nın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilmesi dosyadaki diğer deliller nazara alındığında sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve müdafii ile sanık ...’in temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.