muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1846, Karar No: 2022/14524, Tarih: 14.11.2022

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu edilen maddi ve manevi tazminatlara ilişkin olarak verilen mahkemenin 29/12/2015 tarihli kararını, davacılar vekili ve davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiş ve bu karar, davacı ... için geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmesi ve davacılar için manevi tazminatın yüksek belirlenmesi yönlerinden davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada, bu kararı temyiz etmeyen davalılar ..., Ergo Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti. yönünden de bozma kapsamına göre belirlenen maddi ve manevi tazminatlar hüküm altına alınmış, mahkemenin önceki kararını temyiz etmeyen davalılar ..., Ergo Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti'de bozmadan yararlandırılmıştır. Davalılar ..., Ergo Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti'nin önceki kararı temyiz etmemesiyle, hükmün bu davalılar yönünden kesinleştiği ve davacı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu açıktır.

Bu durum karşısında mahkemece; önceki (29/12/2015 tarihli) kararın davalılar ..., Ergo Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti. yönünden kesinleştiği gözetilerek, bozma kapsamında sadece davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü yönünden inceleme yapılıp hüküm tesis edilmesi ve davalılar ..., Ergo Sigorta A.Ş, ... Taşımacılık Ltd. Şti. yönünden önceki hükümdeki maddi ve manevi tazminatlara ilişkin bölümün kesinleştiğinin belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları ile davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 2.308,90 TL kalan harcın temyiz eden davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nden alınmasına 14/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11849, Karar No: 2012/10024, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11849 E.  ,  2012/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından yapılan yargılama sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2010 gün ve 2008/2 Esas, 2010/63 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02.12.2011 gün ve 2011/17647 Esas, 2011/4537 Karar sayılı ilamı ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin bozma yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2012 gün ve 2011/176373 sayılı itirazname ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesi gereğince itiraz etmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 10.07.2012 gün ve 2012/289 Esas, 2012/937 Karar sayılı gönderme kararı ile 05.07.2012 gün ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar ve 6352 sayılı Kanunun 101. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde gereğince itiraz konusunda bir karar verilmek üzere dava evrakı Daireye gönderilmekle, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 02.12.2011 gün ve 2011/17647 Esas, 2011/4537 Karar sayılı bozma kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Dairemizce verilen 02.12.2011 gün ve 2011/17647 Esas, 2011/4537 Karar sayılı ilamdaki diğer suçlara ilişkin ONAMA HÜKÜMLERİNİN AYNEN MUHAFAZASINA, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25747, Karar No: 2015/10424, Tarih: 02.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/25747 E.  ,  2015/10424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının avukatı olarak aleyhine iş mahkemesinde açılan davaları takip ettiğini ancak vekalet ücretinin ödenmediğini tahsili için yapılan takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının haksız olarak istifa ettiğini ücret talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalmasından dolayı karar verilmesini yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı, mazaret beyanını içerir dilekçe vermiş ve mahkemece 16.7.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında, davalı vekilinin mazaretinin kabulüne karar verildiği açıklanmış ve tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığından tahkikikatın bittiği açıklanıp yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemece, davalı vekilinin mazereti kabul edildiğine göre, duruşma gününü bildirir tebligat yapılmadan davalının yokluğunda karar verilerek savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35083, Karar No: 2014/1502, Tarih: 23.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35083 E.  ,  2014/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2013/373-2013/543

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular vekili icra mahkemesine başvurusunda, borçlu şirketler hakkında İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/5 Esas 24.01.2013 tarihli kararı gereğince "iflas erteleme tedbir kararı" verilmiş olduğundan bahisle, tedbir kararından sonra başlatılan takibin iptalini, borçlulara ödeme emri ekinde takip dayanağı belgelerin gönderilmediği gerekçesiyle ödeme emrinin iptalini ve borçlulardan S.. D..'ın kefil olduğu asıl borçlulara yapılan takip semersiz kalmadan kendisine başvurulamayacağından kefil hakkındaki takibin iptalini talep etmiş, mahkemece istem kısmen kabul edilerek takibin durmasına karar verilmiştir.

İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/5 Esas sayılı dosyasında görülen iflasın ertelenmesine ilişkin dava ile ilgili 24.01.2013 tarihli ara kararının 3. fıkrasında, "...hangi sebebe dayanırsa dayansın davacı şirketler hakkında yapılan icra takipleri ile şirketin menkul ve gayrımenkul malları ile bankalardaki paraları ve hesapları üzerinde 3. kişilerce yapılacak icra takipleri, ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının durdurulmasına..." karar verildiği, bilahare aynı mahkemenin 11.03.2013 tarihli ek karar ve tavzih başlıklı kararının 1 fıkrasının c bendi ile "Tedbir kararından sonra her iki şirkete yönelik takip yapılamayacağı" na karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, genel haciz yolu ile takip, alacaklı tarafından sözü geçen her iki tedbir kararından sonra 09.04.2013 tarihinde başlatılmış olduğundan, tedbir kararından sonra açılan takibin iptaline karar verilmesi gerekirken; 11.03.2013 tarihli tavzih kararı gözardı edilerek sadece 24.01.2013 tarihli tedbir kararı esas alınmak sureti ile takibin durdurulması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Ayrıca borçluların ödeme emri ekinde takip dayanağı belgelerin gönderilmediğine yönelik şikayetleri yanlış yorumlanarak takip dayanağı belgelerin vekillerine gönderilmediği şeklinde değerlendirilip işlem tarihi itibariyle vekalet ilişkisi olmadığından bahisle şikayetin reddine karar verilmesi, borçluların asıl şikayetleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

Ayrıca borçluların ödeme emri ekinde takip dayanağı belgelerin gönderilmediğine yönelik şikayetleri yanlış yorumlanarak takip dayanağı belgelerin vekillerine gönderilmediği şeklinde değerlendirilip işlem tarihi itibariyle vekalet ilişkisi olmadığından bahisle şikayetin reddine karar verilmesi, borçluların asıl şikayetleri hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16508, Karar No: 2017/2077, Tarih: 22.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/16508 E.  ,  2017/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22.02.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10297, Karar No: 2023/508, Tarih: 19.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10297 E.  ,  2023/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret / Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi Karar kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 322 ada 2,3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2942 sayılı Kanun'da belirtilen esaslar dahilinde dava konusu taşınmazların gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, emsal alınan taşınmazın uygun olmadığı, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsalin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, emsal alınan taşınmazın uygun olmadığı, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsalin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği sonucuna varılmakla birlikte, 3402 sayılı Kadostro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22 inci maddesinin (a) bendine göre yenileme çalışmaları yapılması nedeniyle yenileme sonrası oluşan yüz ölçümü üzerinden hesap yapılması, karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen bedelin davalı tarafa derhal ödenmesi ve faiz hususları yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerinden yüksek olduğunu, yüz ölçümünün hatalı belirlendiğini, müvekkili idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; emsalin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin gerçek değerini yansıtmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin:

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 322 ada 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. 3402 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin (a) bendi uyarınca yapılan yenileme çalışmaları sonucunda 322 ada 2 parselin 644,50 m², 322 ada 3 parselin 318,21 m², 322 ada 4 parselin 349,84 m² olarak tespit ve tescil edildiği, bedele de bu metrekare üzerinden hükmedildiği hâlde, gerekçeli kararda toplam alanının 1.312,40 metrekare olarak gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) ile gösterilen bendinde yer alan ''1.312,40'' rakamının çıkarılmasına, yerine ''1.312,55'' rakamının yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4203, Karar No: 2021/10263, Tarih: 15.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4203 E.  ,  2021/10263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kayseri 1. İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesi ile davacı bankanın bazı eski personellerinin fazla çalışmasının söz konusu olmadığını belirterek, 24/07/2017 tarih, 53494150.038.15-9.260.992 sayılı yazı ekinde yer alan 2017/54 esas nolu komisyon kararına itirazlarının kabulü ile iş bu kararın, 01/06/2017 tarih, 53494150-7.064.770 sayılı yazı ile talep ettiği idari işlemin iptaline, bu idari işleme dayalı olarak müvekkili davalı bankaya borç ya da ceza tahakkuk ettirilmesinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEME KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; 6100 sayılı HMK nın madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine, " karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili 5510 sayılı Yasa’nın 59. Maddesi de dikkate alınarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Somut olay incelendiğinde, öncelikle, eldeki davada verilen kararın dava dışı sigortalıların da hak alanını ilgilendirmesi nedeniyle, 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesinde “…maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir…” hükmü uyarınca, ilgili sigortalılara (Sami Tokgöz, Nihan Büyükhamurkar, Mustafa Özgür Dörtler, Arzu Tecer, Barış İslamoğlu, Melike Erol) usulüne uygun şekilde husumet yöneltilmeli, göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Diğer taraftan, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişi tarafından yapılan teftiş sonrası, işçilerin yılda 270 saate kadar fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde bir hüküm bulunmasına rağmen, iş sözleşmelerinde temel ücretin belirlenmemesi, çalışma süresinin ve fazla çalışma sürelerinin belgelendirilmemesi, işçilere fazla çalışma ücreti ve serbest zaman arasında bir seçimlik hak tanınmaması ve iş sözleşmeleri sona eren işçilerin ihbar ve kıdem tazminatı hesaplamalarında temel ücretin değil sözleşmede yer alan ücret tutarının tamamının dikkate alınması nedenleriyle, haftalık bazda 45 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücretine hak kazanmaları gerektiğine dair belirleme karşısında, fazla mesai yaptırılmadığının da iddia edildiği iş bu davada mahkemece, dava konusu dönemde bildirimi bulunan bordrolu çalışanların beyanlarına başvurulmalı, fazla mesai alacaklarına ilişkin herhangi bir dava açılıp açılmadığı irdelenmeli, açılmış ise sonuçları değerlendirilmeli, işyeri defter, kayıt ve belgeleri incelenerek ve gerektiğinde bilirkişi bilgisine başvurularak, söz konusu işyerinde dava konusu dönemde fazla mesai yapılıp yapılmadığı araştırılmak suretiyle, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi