muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2129, Karar No: 2006/3199, Tarih: 25.04.2006

..., ..., ..., ..., ..., ... ve Yol hudutları teknik bilirkişiye haritasında işaretlettirilmeli, yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle kayıtların kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tesbit edilmelidir. Arazi başında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, köy hudutlarında mer’a, otlak, yaylak, harman yeri gibi umuma ait arazi bölümünün bulunup bulunmadığı, uygulanan kayıtlarda yazılı hudutların ne gibi özellik arzettikleri, özellikle yol hudutlarının ayırıcı unsur olup olmadığı, taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı, kayıtların intikalleri sırasında meydana getirilen miktar ve hudut değişikliklerinin geçerli yasal bir nedene dayanıp dayanmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri taşınmazlara komşu olup, civar köylerin çalışma alanında tesbit gören parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan tüm kayıtların ayrı ayrı kapsamlarını belirtir kayıtlarda yazılı hudutların niteliklerini gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, uzman ziraat mühendisi veya mühendisler kurulundan taşınmazların niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, yargılama sırasında toplanan delillerin tutanakların edinme sebebi sütunundaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tesbit bilirkişileri tanık sıfatıyla ve gerekirse yüzleştirme yapılmak suretiyle dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, davalı tarafça dayanılan tüm tapu ve vergi kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmediği, görmüşse hangi parsellere revizyon gördüğü araştırılıp bu parsellerin onaylı tutanak suretleri celbedilmeli, değerlendirme yapılırken tapu ve vergi kayıtlarının taşınmazları kapsaması durumunda miktarı fazla olana itibar edileceği, kayıtlarda yazılı dağ ve kıraç hudutlarının gayrisabit hudutlar olup, bu hudutları ihtiva eden kayıtların sabit hudut nitelikli kabul edilemeyeceği nazara alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3292, Karar No: 2008/3351, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3292 E.  ,  2008/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, Hazinenin "Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kenar kıyı çizgisi kapsamındadır" iddiası ile açmış olduğu tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, Asliye Hukuk Mahkemesince karar verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10514, Karar No: 2025/36, Tarih: 06.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10514 E.  ,  2025/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/231 E., 2024/207 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ve davalı ... Çelik.. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı ...'ın 20.09.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonrası tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefatı nedeniyle hak sahiplerine gelir bağlandığını Bakırköy 8. İş Mahkemesinin 2009/12 Esasına kayden açılan davada kusur incelemesi yapıldığını kararın kesinleştiğini belirterek 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre Kurum zararının 66311.34 TL'nin davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2016 tarih ve 2013/201-2016/145 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz talebinde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2016 tarih ve 2013/201-2016/145 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; " ...Eldeki dava dosyası incelendiğinde, davaya konu kazanın 20.09.2008 tarihinde gerçekleştiği belirgin olup, buna göre davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 26. maddesidir. Mahkemece anılan madde uyarınca yapılacak değerlendirme sonucu karar verilmesi gerekirken 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi esas alınarak kusur raporu almaksızın eldeki dosya yönünden bağlayıcı olmayan maddi-manevi tazminat dosyası kusur raporuna göre hüküm kurulması isabetsizdir ve bozmayı gerektirir. Bu sebeple olayla ilgili hak sahibi tarafından açılan tazminat dosyasıyla, ceza yargılamasına esas dava dosyasının da akibeti araştırılarak, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmalı ve mevcut raporlar arasındaki çelişkiler giderilerek elde edilecek sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Kabule göre de sigortalının hak sahibi eşinin peşin sermaye değerli gelir tutarlarının üzerinde durulmaksızın ve belirlenmeksizin, diğer taraftan da hak sahiplerinden gelirden çıkanlar olup olmadığı ile fiili ödemeye dönüşmüş gelir tutarlarının bulunup bulunmadığının araştırılması suretiyle karar verilmesi ... " şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ve davalı şirket vekilleri, tarafların kusurları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklı rücuan tazminat istemine ilişkin bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 26 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklı rücuan tazminat istemine ilişkin bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 26 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı ve davalı şirket vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlere göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, temyiz nedenlerine göre ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30923, Karar No: 2018/1279, Tarih: 13.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30923 E.  ,  2018/1279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Ayrıca şikayet dilekçesinde sanık hakkında İİK’nın 333/a maddesi gereğince cezalandırılma talebinde de bulunulduğu gözetilmeyerek bu konuda bir karar verilmemişse de, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “ tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanununun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, ticaret sicili memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam ettiğinin belirtilmesi karşısında, şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip,delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2965, Karar No: 2012/5196, Tarih: 29.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2965 E.  ,  2012/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/12/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalının sevk ve idaresinde bulunan araçta yolcu olarak bulunan davacıların murisi davalının yapmış olduğu tek taraflı trafik kazasında hayatını kaybetmiş, davaya konu kazada davalının tam kusurlu bulunduğu belirlenmiştir.

Davaya konu olayın gelişimi, olay tarihi, davacıların ölene yakınlığı ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6543, Karar No: 2019/4567, Tarih: 21.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/6543 E.  ,  2019/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... Denizcilik Gemi İnş. Hırd. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... 2-... Denizcilik A.Ş. ve ihbar olunan ... Genel Sigorta A.Ş. Adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 8. İş Mahkemesi'nden verilen 01.09.2018 günlü ve 2015/180 E. - 2018/588 K. sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...Ş.'ye kazanın meydana geldiği ...-A isimli gemiye ilişkin yazılan müzekkereye verilen cevap göz önünde bulundurulduğunda davalı ...Ş.'nin bu geminin sahibi olduğu, ancak geminin satıldığı anlaşılmakla, davalı ... şirketinin kazanın meydana geldiği geminin kaza tarihinde mülkiyetin kime ait olduğunun ... Gemi Sicil Müdürlüğü'nden ayrıca davalı ...Ş.'ye ait anasözleşmesinin Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden, açık ve net bir şekilde sorulup, gelecek cevabi yazı ve dayanak bilgi ve belgeler celbedilip, dosyaya eklendikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 21/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10142, Karar No: 2018/7966, Tarih: 15.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10142 E.  ,  2018/7966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar; mahkumiyet

Ek karar; temyiz talebinin reddi

Sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen ve müdafiine 08.03.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra sanık müdafii tarafından 17.03.2016 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair Mahkemenin 18.03.2016 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararının ONANMASINA, 15.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1631, Karar No: 2017/1174, Tarih: 14.06.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1631 E.  ,  2017/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 24. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2016

NUMARASI : 2016/463-2016/33

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.10.2014 gün ve 2014/135 E., 2014/1155 K. sayılı kararın davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 02.04.2015 gün ve 2015/8113 E., 2015/12418 K. sayılı kararı ile;

(...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı Sağlık Bakanlığına bağlı hastanede alt işverenler nezdinde çalıştığını, 2001 yılından itibaren ücretinin rızası dışında düşürüldüğünü ileri sürerek ücret fark alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı cevabında; davacının işçileri olmadığını, işin anahtar teslim alt işverene verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre alacakların kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacıya ödenen ücretin 01.01.2010 tarihinden tibaren düşürülmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında geçerli olup olmadığıdır.

4857 sayılı Kanun'un "Çalışma Koşullarında Değişiklik ve İş Sözleşmesinin Feshi" başlıklı 22. maddesinde iş yeri şartlarında yapılacak esaslı değişikliklerin yapılabilme şartları düzenlenmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 22. maddesinde: "İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebinin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21. madde hükümlerine göre dava açabilir. Taraflar aralarında anlaşarak çalışma şartları her zaman değiştirebilir. Çalışma şartlarıda değişiklik geçmişe etkili olarak yürürlüğe konulamaz.” hükmünü içermektedir.

Madde metninde de açıkça belirtildiği gibi işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamayacaktır.