muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14840, Karar No: 2018/20939, Tarih: 03.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14840 E.  ,  2018/20939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davanın ihbarı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 61/1 maddesinde “Taraflardan biri davayı kaybettiği takdirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalı ...Ş. cevap dilekçesinde, davanın davacının çalıştığı ... Temizlik Yemekçilik Bilgisayar Özel Sağlık Hizm. İnş. Oto Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti’ye ve ... Temizlik Lojistik Özel Sağlık Hiz. İlaçlama Bilgisayar Gıda San. Tic. Ltd. Şti'ye ihbarını talep etmiş, 18.06.2014 tarihli dilekçesinde ise ... Temizlik Lojistik Özel Sağlık Hiz. İlaçlama Bilgisayar Gıda San. Tic. Ltd. Şti'ye ihbar talebinin sehven yapıldığını beyan etmiştir. Dosya içeriğinden, ... Temizlik Yemekçilik Bilgisayar Özel Sağlık Hizm. İnş. Oto Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti’ye davanın ihbarına ilişkin bir tebligat görülmemektedir.

Davalının ... Temizlik Yemekçilik Bilgisayar Özel Sağlık Hizm. İnş. Oto Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti'ye davanın ihbarını talep etmesi üzerine anılan şirkete usulüne uygun tebligat yapılması ve davanın ihbar edilmesi gerekirken, bu talebin dikkate alınmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15215, Karar No: 2020/1519, Tarih: 22.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15215 E.  ,  2020/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü

Sanığın eylemini alt soya karşı silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından,

Gerekçede sanığın eylemini alt soya karşı bıçak ile işlediği belirtilip, hükümde sanığın cezasından artırım yapılırken, uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a-e maddesi yerine sadece 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a maddesi şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirildiğinden,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu hususlar infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3112, Karar No: 2025/747, Tarih: 05.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3112 E.  ,  2025/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/56 E., 2023/15 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki orman kadastro tespitine itiraz davasından verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; tapulama çalışmalarında dava konusu 162 parsel sayılı ve 44.800 m2 yüzölçümündeki taşınmazın adına tespit ve tescil edildiğini, bölgede yapılan orman kadastro çalışmalarında çekişmeli taşınmazın 17.750 m2’lik kısmının orman sınırları içerisine alındığını, taşınmazın evveliyatının Nisan 1325 tarihli ve 37 ile 05.10.1967 tarihli ve 10 numaralı tapu kayıtlarına dayandığını, taşınmazı otlakiye olarak kullandığını ileri sürerek kadastro tutanağının iptali ile dava konusu taşınmazın orman alanına dahil edilmiş olan 17.750 m2 yerin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın 1983 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 05.10.1967 tarih ve 10 nolu tapu kaydının kapsamında kaldığı belirtilerek 44.800 m2 yüzölçümünde, palamutluk ve zeytinlik vasfıyla davacı adına tespit edilerek kesinleştiği, 2003 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında taşınmazın ada röleve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 17.854,68 m2'lik kısmının orman sınırları içine alındığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/1 inci maddesi gereğince ikinci kadastro ile yapılan tespit işleminin yok hükmünde ve bütün sonuçlarıyla geçersiz olduğu, arazi kadastrosu sırasında taşınmazın orman olduğunun tespit edilmesi hâlinde özel mülk olarak tescil edilemeyeceği, arazi kadastrosu kapsamında işleme tabî tutulmuş ve hakkında tutanak düzenlenen taşınmaz hakkında istisnaları dışında yeniden tutanak düzenlenemeyeceği, şayet arazi kadastrosu sırasında herhangi bir hata yapılmış ise bu hatanın düzeltilebilmesi için gerek orman idaresinin gerekse hazinenin süresiz dava açma hakkının zaten mevcut olduğu, dava yolu ile düzeltilebilecek bir yanlışlığın açılacak davanın tarafı olması gereken idari mercilerce tek taraflı olarak ve yeni bir idari işlemle düzeltme yoluna gidilmesinin mülkiyet hakkını ihlal edeceği ve hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmayacağı gerekçeleriyle davacının davasının kabulüne, dava konusu 162 parsel sayılı taşınmazın ada röleve krokisinde (A) ile gösterilen 17.854,68 m2'lik kısımla ilgili orman kadastro çalışmalarında yapılan orman sınırlandırılması işleminin 3402 sayılı Kanun'un 22/1 ve 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun (766 sayılı Kanun) 46 ncı maddeleri uyarınca ikinci kadastro olduğundan bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayıldığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.06.2015 tarihli ve 2015/170 Esas, 2015/6231 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.06.2015 tarihli ve 2015/170 Esas, 2015/6231 Karar Karar sayılı kararında özetle; " Orman kadastrosu ve genel arazi kadastrosu işlemlerinin, tabi oldukları kanun, hukukî konuları ve doğurdukları sonuç itibariyle birbirinden farklı olduğundan, genel kadastrodan sonra yapılan orman kadastrosunun 3402 sayılı Kanun'un 22/1 inci maddesi anlamında 2 inci kadastro olarak kabul edilemeyeceği, hal böyle olunca, somut olayda, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının 1983 yılında yapılan genel arazi kadastrosuna karşı ikinci kadastro kabul edilemeyeceğinden işin esasına girilerek yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi " gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 2017/(20)8-2389 Esas, 2021/801 Karar sayılı kararı ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 2017/(20)8-2389 Esas, 2021/801 Karar sayılı kararında özetle; " Dava konusu yerde arazi kadastrosunun 766 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığı, tapulama teknisyeni, yardımcısı muhtar ve yerel bilirkişilerden oluşan ekibin il ve ilçelerin belediye sınırları dışında bulunan tescile tabi gayrimenkullerin tapulamasını yaptığı, tapulama tespitinin 1984 yılında kesinleştiği, orman kadastrosu çalışmalarına ise, 11.06.2003 tarihinde başlanıldığı, 24.02.2004 tarihinde sonuçlandırılıp 20.02.2014 tarihinde de ilan edildiği, bu tarihlerde 6831 sayılı Kanun'un 4999 sayılı Kanun'la değişik hükümlerinin yürürlükte olduğu, buna göre; devlet ormanlarının kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ve diğer ormanların Devlet ormanları ile müşterek sınırlarının tayin ve tesbitinin orman kadastro komisyonları tarafından yapılacağının belirtildiği (6831 sayılı Kanun m. 7), bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, arazi kadastrosundan sonra orman kadastrosu yapılması hâlinde, orman kadastrosunun ikinci kadastro sayılmayacağı, o hâlde mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının 1983 yılında yapılan genel arazi kadastrosuna karşı ikinci kadastro kabul edilemeyeceğinden işin esasına girilerek yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda, hükme esas alınan bilirkişi raporları uyarınca dava konusu taşınmazın orman sınırı içine alınan 17854,68 m2'lik kısmının 1953,1968 ve 1972 tarihli hava fotoğraflarında kuzeyindeki orman ile yaş, kapalılık ve tür olarak aynı bitki örtüsüne sahip olup bu ormanın devamı niteliğinde olduğunun tespit edildiği, hali hazırda da taşınmaz üzerinde kızılçam, meşe ve yabani zeytin ağaçlarının bulunduğu, kuzey yönündeki ve bitişiğindeki orman parseli ile yaş, tür ve cins olarak aynı bitki örtüsüne sahip olup, toprak muhafaza karakteri taşıdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bir aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, bir aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22264, Karar No: 2013/16970, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/22264 E.  ,  2013/16970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak ilamda yazılı nedenlerle maddi tazminat talebinin reddine 60.000.00 TL. manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan ... Tüketim Maddeleri İth İhr San Tic A.Ş., ... Tur. İnş. Ltd. Şti. ve ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ....vekilince duruşmalı olarak, ... vekilince de duruşmasız olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/09/2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davalı ... Tur İnş. San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili duruşmaya katılamayacağını dair mazeret dilekçesi göndermiştir. Duruşmaya başlanarak incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildi ve aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalılardan ... Tüketim Maddeleri İth.İhr.San Tic. A.ş. ve ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine 24/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26942, Karar No: 2018/22677, Tarih: 10.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/26942 E.  ,  2018/22677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANADOLU 3. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait iş yerinde 01/01/2001-01/02/2012 tarihleri arasında apartman hizmetlisi olarak çalıştığını, ancak sigorta başlangıcının işe başladıktan yaklaşık 2,5 ay sonra yapıldığını, 60 daireli bir binanın 600 metrekarelik bir alanda bulunan 5 işyerinin ve bir köşkün işlerini, kazanı yakma, dairelerin alışverişi, çöp toplama, temizlik, bakım, bahçe ve havuz temizliği işlerini tek başına yürüttüğünü, net ücretinin 1.000,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin 01/02/2012 tarihinde ilgili yerlerin yıkılacağı gerekçesiyle feshedildiğini, haftanın 6 günü 07:00-01:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, davacının kapıcı dairesinde ücretsiz kaldığını, elektrik, su ve yakacaktan para alınmadığını, kıdem tazminatı hesaplanırken sosyal yardımların aldığı ücrete eklenmesi gerektiğini, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının taleplerini Hacı İsmail Kurt apartmanı yönetimine yöneltmesi gerekirken müvekkili D.. K..'a yöneltmesinin kanuna aykırı olduğunu, müvekkilinin apartman yöneticisi veya temsilcisi olmadığını, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının fazla çalışma, asgari geçim indirimi, ulusal bayram genel tatil çalışma ücretlerinin zamanaşımına uğradığını, kazanmış olduğu bütün hak ve ücretlerinin ödendiğini, davacının imzasını taşıyan kıdem tazminatı, yıllık izin ve ihbar tazminat bordrosu ve ödeme makbuzu ile bu hususun ispat edildiğini, işyerinde haftalık 45 saatlik çalışma süresi dahilinde çalıştığını, köşkün işleri ve havuzun temizlenmesi ile ilgilenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, çalışmış olduğu zamanlarda ücretinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, davalı işyerinde haftanın 6 günü 07.00-01.00 saatleri arası çalıştığını iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur.

Bilirkişi tarafından davacının yaz aylarında fazla mesai yapmadığı kabul edilerek, kış aylarında ise haftanın 7 günü 07.30-20.00 saatleri arası çalıştığı ve 1,5 saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle haftalık 32 saat fazla mesai yaptığı belirlemesi yapılıp buna göre fazla mesai talebi hüküm altına alınmıştır.

Davacının talebi haftanın 6 günü çalıştığı şeklinde olduğu halde, HMK’nın 26. maddesine aykırı şekilde talep aşılarak haftanın 7 günü çalıştığı kabulüyle fazla mesai hesabı yapılması hatalıdır.

3-Davalılar kat maliki olduğundan konut kapıcısına ödenecek miktarlardan 634 sayılı Kanun'un 20/a maddesi uyarınca eşit oranda sorumlu tutulmaları gerekirken “müştereken müteselsilen” sorumlu tutulmaları da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 10/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6226, Karar No: 2010/5340, Tarih: 03.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/6226 E.  ,  2010/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık hakkında, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/1255 E. ve 2002/548 sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen ve 14.12.2007 tarihinde yerine getirilen tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması ve sanığın yakınan ...’a yönelik eylemi için, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince:

Sanığın yakınan ...’a yönelik eylemi için, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaylarda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/1255 E. ve 2002/548 sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen ve 14.12.2007 tarihinde yerine getirilen tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu gerekçesiyle, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de; belirtili adli sicil kaydı ve ilamın sanığa ait olmayıp, diğer sanık ...’ye ait olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘58/6. maddenin uygulanmasına’ ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.