muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17918, Karar No: 2012/19854, Tarih: 16.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17918 E.  ,  2012/19854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların ve henüz ortadan kaldırılmayan yapının değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcının kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç alınmasına karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan ... vd. vekilince temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ve davalılardan ... vd. den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4602, Karar No: 2010/4518, Tarih: 14.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4602 E.  ,  2010/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 306 ada 8 parsel sayılı 820,99 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, dava konusu taşınmazın imar ve ihya işlemlerinin tamamlanmadığını öne sürerek dava açmıştır. Davalı yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 306 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafın yargılama sırasında tutunduğu K.Evvel 288 yoklama 169, 42, 326, 281, 450 ve 464 sayılı pay tapu kayıtlarının sabit hudutları itibarı ile dava konusu taşınmaz dahil olmak üzere Esentepe Mahallesinin tümünü kapsadığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de; tapu kayıtlarındaki "eniş dibi, kaçamak yeri ve isimsiz yollar" nazara alındığında kaydın sabit hudutlu olduğu kabul edilemez. Ayrıca tapu kaydındaki nehir, eniş dibi ve yol hududu ile tapu kaydının miktarı esas alındığında tapu kaydının Esentepe Mahallesinin güney tarafına uyduğu ve dava konusu taşınmazı kapsamasının mümkün olmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kalmadığının kabulü gerekir.

Ne var ki, kadastro tespiti kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına yapıldığına göre, zilyetlik delillerinin ayrıca değerlendirilmesi zorunludur.

Dava konusu taşınmazın 4753 ve 4342 sayılı Yasalar uyarınca mera olarak tahsis edilmediği, geleneksel biçimde kullanılagelen kadim mera olmadığı, taşınmaz üzerinde zilyet

2010/4602-4518 S.2

davalı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen diğer delillerle belirlenmiştir.

Her ne kadar üç kişilik zirai bilirkişi kurulu tarafından ibraz edilen raporda sonuç itibari ile taşınmazın mera olduğu bildirilmiş ise de, aynı raporda taşınmazın yıllarca tarım arazisi olarak kullanıldığı, daha sonra ekonomik verimliliği azaldığında zilyedi tarafından gübrelenmek suretiyle çayır niteliğinde kullanılıp, çayır otunun da biçilip kurutulmak suretiyle hayvanlarına yem olarak verildiği bildirildiğine göre, taşınmazın mera olmadığının özel çayır niteliğinde olduğunun mahkemece kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13846, Karar No: 2016/12283, Tarih: 27.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13846 E.  ,  2016/12283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi ( TMK m.174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2016 ( Pzt. )
Yargıtay — Esas No: 2009/6944, Karar No: 2010/2187, Tarih: 29.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6944 E.  ,  2010/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Davacı-karşı davalı Hazine, birleşen dosya davacısı ... ile davalı-karşı davacı ... aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.02.2009 gün ve 309/42 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı- karşı davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Mehmet Maşuk Özel vekili, kadastro çalışmaları sırasında taşlık olarak tespit dışı bırakılan, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı yaklaşık 100 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş; yargılamanın 03.02.2009 tarihli son oturumunda, fen bilirkişilerinin krokilerinde (A) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümüyle ilgili davalarından feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davacı-karşı davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, zilyetlik yolu ile kazanılamayacağını açıklayarak davanın reddini savunmuş; Kaşıklı Köyü Tüzel Kişiliğine yönelttiği ve mahkeme tarafından fiilî ve hukukî irtibat nedeniyle birleştirilerek görülen dava ile de, taşınmazın Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalı-karşı davacı köy tüzel kişiliği temsilcisi, yargılamanın son oturumunda takdiri mahkemeye bıraktıklarını bildirmiştir.

Mahkemece, gerçek kişi davacı yararına kazanma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davacı...in davanın kısmen kabulüne, Fen Bilirkişileri ... ve ...tarafından dosyaya sunulan 26.02.2007 tarihli rapora ekli krokide kırmızı kalemle çevrili olarak (B) harfi ile gösterilen 7.556,73 m2 ve (C) harfi ile gösterilen 19.446,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümlerinin davacı... adına tapuya tesciline, aynı krokide (A) harfi ile gösterilen ve yeşil kalemle çevrili 58.594,59 m2 yüzölçümlü taşınmazla ilgili davanın feragat nedeniyle, davacı-karşı davalı Hazinenin açtığı davanın da kanıtlanamadığından reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı-karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece her ne kadar yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, verilen bu karar oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz 1967 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık olarak tespit dışı bırakılan alanda kalmaktadır. Davacı Mehmet Maşuk Özel vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin taşınmaz üzerinde 30 yıldır zilyet bulunduğunu, taşınmaz içerisindeki taşları temizleyerek dava konusu yeri ihya ettiğini ileri sürerek vekil edeni adına tescilini istemiştir. Dava dilekçesine ekli vekâletnameye göre, davacı 1980 doğumlu olmakla, 2006 yılında açılan dava tarihi itibarıyla 26 yaşındadır. Dava tarihinden 30 yıl öncesinde henüz hayatta olmadığından ve en erken 1986 yılında (6) yaşında taşınmazı imar-ihya ederek üzerinde zilyetliğe başlaması mümkün değildir. Dava dilekçesinde ve keşif sırasında taşınmazın bir başkasından satın alındığı veya miras yolu ile intikal ettiği de ileri sürülmemiş ve TMK.nun 996. maddesine dayanılmamıştır. Bu belirlemelere göre, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde imar-ihya faaliyetlerini tamamladıktan sonra tarımsal faaliyette bulunarak zilyet olduğunun kabulü hayatın olağan akışına terstir. Bu nedenle davacının davasının reddine, davacı-karşı davalı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Davacı-karşı davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7246, Karar No: 2019/4173, Tarih: 07.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7246 E.  ,  2019/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 07.05.2019 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile, ... ilçesindeki 152 ada 7 parsel ve 152 ada, 64 parselde kayıtlı tavuk çiftliği binası ve tarla niteliğinde kayıtlı bulunan gayrimenkuller üzerinde kurulu bulunan tesisin, tüm bina ve eklentileri ile birlikte, 2 ayrı sözleşmesi ile kiraya verildiğini, ödenmeyen kira bedellerinin tahsili için ... İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı dosyası ile başlatılan takibe itiraz ettiğini ve takibin durdurulduğunu, davalı borçlunun icra takibine itirazının kötü niyetli olduğunu, davalı tarafından yapılan ödemelerin mahsubu sonucu kalan 183.969 TL asıl alacak ve 23.410,68 TL faiz yönünden itirazın iptali ile takibin bu tutar üzerinden devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile 10.11.2009 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli KDV dahil 4.000 TL ve 6.000 TL bedelli 2 ayrı kira sözleşmesi yapıldığını, sözleşmelerde, kira akdinden doğan ihtilaflarda Adana Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olup yetki hususu özel olarak kararlaştırıldığını, bu nedenlerle açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisiz olup Adana Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğunu, 64 nolu parsele ilişkin kira sözleşmesinin 2011 yılında fesh edildiğini, bu parsele ilişkin kira bedellerinin talep edilemeyeceğini, kira bedellerinin KDV dahil olarak belirlendiğini bu nedenle KDV'nin ayrıca istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, toplam 159.050 TL alacağa ilişkin itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına ve alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, toplam 159.050 TL alacağa ilişkin itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına ve alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin KDV'ye ilişkin temyiz itirazlarına gelince: Davada dayanılan ve hükme esas alınan 10.11.2009 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli, aylık KDV dahil 4.000 TL ve 6.000 TL kira bedelli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede KDV'nin kiraya verene ait olduğu kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı, takip talebinde 2013 Yılı Eylül ayı ile 2014 Yılı Ağustos ayları arası için aylık 4.000 TL +KDV ve 6.000 TL +KDV üzerinden düzenlenmiş faturalara dayalı toplam 183.969 TL kira bedeli talebinde bulunmuştur. Gelir Vergisi Kanunu’nun 70. maddesi ile Katma Değer Kanunu’nun 1 / 1-f, 8 / 1-h ve 10 / f maddelerine göre kira geliri elde eden kiralayanların Katma Değer Vergisi alması ve elde ettikleri kira gelirinin bir bölümünü Katma Değer Vergisi mükellefi olarak vergi dairesine ödemesi vergi yasalarınca düzenlenmiştir. Katma Değer Vergisinin mükellefi kiraya verendir. Kaldıki taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesinde Katma Değer Vergisinin kiraya veren tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu durumda taraflar arasında kararlaştırılan kira bedelinin Katma Değer Vergisi dahil brüt kira bedeli olduğunun kabulü gerekmekte olup davalı borçlunun Katma Değer Vergisi tutarından sorumlu olduğu kabul edilemez. Bu nedenle Mahkemece Katma Değer Vergisinden davalı kiracının sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlere davalının temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 2.037 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6870, Karar No: 2020/4811, Tarih: 09.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6870 E.  ,  2020/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinden yaklaşık üç yıl sonra Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden alınan heyet raporunda katılanın ruh sağlığının bozulduğu belirtilmekle birlikte bunun neden kaynaklandığı hususunda açıklama yapılmaması karşısında, cinsel saldırı eylemi ile katılandaki ruh sağlığı bozulması arasında uygun illiyet bağı kurulamadığı anlaşıldığından, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK’nın 102/2-2. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı eşe karşı nitelikli cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve katılanın aynı Kanunun 73/1. maddesinde düzenlenen altı aylık kanuni süresinden sonra şikayette bulunduğu gözetilerek kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1650, Karar No: 2019/3265, Tarih: 19.06.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1650 E.  ,  2019/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM :TCK'nin 82/1-d, 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER :Katılan ... vekili, sanık müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktule ...’e karşı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin sübuta, suçun taksirle işlendiğine yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan incelemede; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 19/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

Yazı İşl. Müdürü
Yargıtay — Esas No: 2021/7419, Karar No: 2022/7145, Tarih: 31.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7419 E.  ,  2022/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2018 tarih ve 2017/828 - 2018/60 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüt ile iltisaklı okula göndermesinin ve sanığın eşinin örgütle iltisaklı sendikaya üye olduğu yönündeki gerekçelerin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı ancak;

Terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında sadece CMK’nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün tekerrüre ilişkin 6. fıkrasından "yollaması ile aynı yasanın 58/6. maddesi," ibarelerinin çıakrılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.