muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/820, Karar No: 2021/2299, Tarih: 02.06.2021

Davalı ise 11.09.2015 tarihinde "Anadolu Ajansında ... sorusu" başlığı ile haber yapıldığını Anadolu Ajansının çeşitli alanlardan yapacağı personel alımı mülakatında siyasi içerikli sorular sorularak hükümet politikasına uygun kişileri işe aldığına ilişkin iddiaları aktardığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosyaya sunulan haber incelendiğinde başlığın AA'da ... sorusu şeklinde olduğu haber içeriğinde ...'i eleştirenlerin sınavı kaybedip azar işittiklerine ilişkin soyut bırakılan haber içerikleri ile davalının kişilik haklarının ihlal edildiği basın özgürlüğünün, gerçeklik, kamu yararı, toplumsal ilgi güncellik, konu ile anlatım arasında düşünsel bağ kuralları ile sınırlı olduğu, eleştiri sınırlarının aşıldığı gerekçesi ile davalıdan 10.000,00 TL manevi tazminatın alınmasına karar vermiştir.

Davalı mahkeme kararını temyiz ederken mahkemenin görevsiz olduğunu tazminatın verilmesini gerektiren bir yayın yapılmadığını ve manevi tazminatın fahiş olduğunu ileri sürmüştür.

Dairemiz 23.10.2019 tarih, 2017/1202 Esas, 2019/4892 Karar sayılı ilamı ile "Davalının cevap dilekçesinde 11.09.2015 tarihli haberde geçen konu ile ilgili TBMM'nin de soru önergesi verildiği beyan ettiğini ve internet çıktısı verdiğini, mahkemece TBMM Başkanlığına yazı yazılarak bahsi geçen soru önergesinin olup olmadığı sorularak varsa tarihinin de sorularak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Davalı manevi tazminatın miktarını da temyiz ettiğinden diğer temyiz itirazlarının incelenmemesine karar vermiştir. Mahkemece bozmaya uyularak bozma ilamında istenilen araştırma yapılmış TBMM soru önergesinin 14.09.2015 tarihli olduğu davaya konu haberin 11.09.2015-13.09.2015 tarihlerinde gazetede yayınlandığını soru önergesinin haberin kaynağı olarak düşünülemeyeceği gerekçesi ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Davalı temyizi üzerine dairemiz bu sefer Anayasa 28.maddesi 5187 sayılı Basın Yasasının 1 ve 3. maddelerinde düzenlenen basın özgürlüğü, basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı açıklandıktan sonra genel gerekçe yazılarak davaya konu yayınlarda geçen söz ve ifadelerin özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı sonucuna varılarak davanın red edilmesi gereğine değinilerek yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Dairemiz ilk bozmasında TBMM soru önergesinin tarihi araştırılarak sonucu gidilmesi istediği mahkemece bozma uyarınca araştırma yaptıktan sonra yayının soru önergesinden önce yapıldığı, yayının kaynağı olamayacağı belirtilerek tazminat kararı vermiştir. Bozmanın çerçevesi belirlendikten ve bozmaya uyularak yapılacak araştırma davacı yönünden usûli kazanılmış hak doğurur. Mahkemece yapılacak iş bozma gereği araştırma inceleme yapıp sonucuna göre karar vermektir. Sözü edilen yayın TBMM soru önergesinden sonra olduğu tespit edilseydi dava red edilecekti.

Yerel mahkeme kararının onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun yazılı gerekçe ile yerel mahkeme kararının bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/13750, Karar No: 2012/1417, Tarih: 06.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13750 E.  ,  2012/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/03/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; tarafların kusur durumu, olay tarihi, ölenin davacılara olan yakınlığı ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında; davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacılar yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7865, Karar No: 2015/10692, Tarih: 09.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7865 E.  ,  2015/10692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanığın 20.04.2005-21.09.2005 tarihi arasında katılan sigorta şirketinin tali acenteliğini yaptığı, ancak sanığın bu dönem zarfında poliçeleri ve tahsil ettiği paraları katılan şirkete teslim etmeyerek kendi menfaatine kullandığı, daha sonra işyerini kapatarak kayıplara karıştığı olayda; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, teselsül eden eylem nedeniyle sanık hakkında TCK 43.maddesi uyarınca artırım yapılmaması aleyhe temyiz konusu yapılmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7316, Karar No: 2024/1795, Tarih: 19.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7316 E.  ,  2024/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/265 Esas, 2023/849 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan tanımazın göl alanı olarak terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, Kulp ilçesi, ... Mahallesinde tapuya kayıtlı 265 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2019 tarih ve 2019/122 Esas, 2019/465 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile baraj gölü sahası içerisinde kalması sebebiyle davacı idare lehine tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 25.11.2019 tarihli ve 2019/122 Esas, 2019/465 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2022 tarihli ve 2020/1402 Esas, 2022/1330 Karar sayılı kararı ile kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin yerinde olduğu belirtilerek, davacı idare tarafından takdir edilen ve ilk kararla birlikte derhal ödenmesine karar verilen bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından ilk derece mahkemesinin ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan fark kamulaştırma bedelinin işlemiş tüm nemasıyla birlikte kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya derhal ödenmesi ve bu bedele Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin karar tarihine kadar faiz işletilmesi, fazla depo edilen bedel varsa iadesi ve davacı idare harçtan muaf tutulduğundan yatırılan harcın iadesine ilişkin hükümler yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2022 tarihli ve 2020/1402 Esas, 2022/1330 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.01.2023 tarihli ve 2022/9290 Esas, 2023/307 Karar sayılı kararı ile Türkiye ortalamasına göre, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağı gözetilmeden brüt gelirin yaklaşık 1/7'si oranında masraf düşülmek suretiyle hesap yapan bilirkişi raporuna göre fazlaya hükmedilmesinin doğru görülmediği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı taraflara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile baraj gölü sahası içerisinde kalması sebebiyle davacı idare lehine tapudan terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapama karışık meyve bahçesinin meyve verim miktarlarının ve ortalama fiyatlarının yüksek alındığını, dekara meyve ağacının sayısının fazla alındığını, üretim masraflarının düşük alındığını, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olmayacağını, kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olmadığını, dava konusu taşınmazın motopompla yapılan sulama masraflarının dikkate alınmadığını, enkaz bedelinin en az %10 alınarak meyve ağaçlarının net gelirinde düşürülmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6242, Karar No: 2021/831, Tarih: 05.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/6242 E.  ,  2021/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ...., ..., ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ... Genel Müdürlüğü, ... Genel Müdürlüğü aralarındaki dava hakkında ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 30/03/2016 gün ve 2014/796-2016/326 sayılı kararın Dairemiz’in 17/06/2019 gün ve 2016/18338-2019/7695 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili ve davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.'nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 520,95 TL para cezasının davacı ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 31,10 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacı ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 05/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3842, Karar No: 2015/1798, Tarih: 05.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3842 E.  ,  2015/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin kilitleyerek evinin bahçesine bıraktığı kırmızı renkli bisikleti, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın birlikte 01.05.2010 günü saat 15.30 sıralarında çalarak tanık ...'a 15,00 TL'ye sattıkları ve parasını da paylaştıkları, suça sürüklenen çocukları tanıyan ve suç tarihinde kendisinin de suça sürüklenen çocuk .... tarafından bahse konu suça katılması yönündeki talebini reddeden tanık ....'ın olaydan bir gün sonra parkta otururken çalınan bisikletini arayan polis olduğunu söyleyen şahsa, suça sürüklenen çocuklar .. ile ...'ın bisiklet hırsızlığı yaptığını ve Kışla Caddesinde bulunan bisikletçiye sattıklarını bizzat suça sürüklenen çocuk ...'tan duyduğunu söylediği, bunun üzerine kolluk görevlilerince araştırma yapılınca olayın failleri ve bisikletin satıldığı bisikletçi ...'a ulaşıldığı ve suça sürüklenen çocukların yakalandığı gün müşteki ...'ın işleri olduğu için olaydan 3 gün sonra kolluğa müracaatta bulunduğu ve suça konu bisikleti satın alan tanık ...'un suça sürüklenen çocuklardan bisiklet aldığını ve tamir ettiğini ifade ettiği ve soruşturma aşamasında suça konu bisiklet tanık ...'dan alınarak müştekiye iade edildiği; tanık ...'un bisiklete ayrıca masraf yaparak tamir etmesi nedeniyle zararının 25,00 TL olduğu, bu zararın da kamu davası devam ederken suça sürüklenen çocuk Bünyamin Kuruçay tarafından tanığa yapılan ödeme ile giderildiğinin 27.09.2010 tarihli PTT havale makbuzundan anlaşıldığı, suça konu bisikleti satın alanın zararının kovuşturma aşamasında giderildiği ve mahkemece TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, bu itibarla TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 23,95 TL'den suça sürüklenen çocuğun payına düşen 1/2’sinin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Ancak;

Yargılama gideri olarak hesaplanan 23,95 TL'den suça sürüklenen çocuğun payına düşen 1/2’sinin, CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine '' yargılama gideri olarak hesaplanan toplam 23,95 TL'den suça sürüklenen çocuğun payına düşen 11,975 TL'nin CMK'nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2904, Karar No: 2024/5736, Tarih: 10.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2904 E.  ,  2024/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/886 Esas, 2023/552 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/174 E., 2018/1144 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketi ile davacı arasında müvekkiline ait taşınır ve taşınmaz mal varlıkları ile kıymetlerin sigorta teminatı kapsamına alınmasına ilişkin olarak 27.02.2015 tarihinde hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, akabinde müvekkiline ait makinelerin makine kırılması sigorta poliçesi kapsamında sigortalandığını, davacının Kırka Bor İşletme Müdürlüğü'nde bulunan dekanter santrifüjler ile bowlun makinelerinin de bu poliçe teminatı kapsamında kaldığını, 14.08.2015, 09.12.2015, 07.11.2015 tarihlerinde bu makinelerin bakım için üretici firma Alfa Laval'a gönderildiğini ve hasar tespitleri yapıldığını, zararın ödenmesi için sigortacıya yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını, hasarın ve meydana gelen zararın sigorta teminatı kapsamında olduğunu ileri sürerek toplam 876.568,26 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;hasarların iş makinasının mutat kullanımına bağlı olarak dekantör ünitesinin normal işlemesi ve mutat kullanımına bağlı aşınma, eskime ve yıpranmaya bağlı meydana gelen, olağan ve beklenir hususlar olduğunun tespitinin yapıldığını, hasarlandığı iddia olunan makinenin poliçe teminatı kapsamında olduğunun öncelikle ispatlanması gerektiğini ve taleplerin makina kırılması sigortası genel şartları uyarınca poliçe teminatı kapsamı dışında olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydı ile işbu dava ile talep edilen miktarın fahiş olduğunu, davacının faiz talebi ve türünün kabul edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI