muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11796, Karar No: 2013/7658, Tarih: 14.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/11796 E.  ,  2013/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2012

Yanlar arasında görülen alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.05.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat B..D.. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi..tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak tazminat, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan M..’nın 4139 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını 08.06.2006 tarihinde dava dışı R.T.’a, temlik ettiği, onun tarafından da bu payın 13.07.2006 tarihinde davalı E..e satış suretiyle temlik edildiği, taşınmazın ifrazı ile oluşan 7 parsel sayılı taşınmazın davalı E..tarafından 17.08.2007 tarihinde dava dışı şirkete satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanunu'nun 213. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, tenkis (indirim) davası, miras bırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (tebberru) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır. Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul;miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik ) dışı terekenin tümü ile bilinmesiyle mümkündür. Tereke miras bırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu mameleki kıymetler ile, iadeye ve tenkise tabi olarak yaptığı kazandırmalardır. Bunlar terekenin aktifini oluşturur. Miras bırakanın borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin 743 sayılı Yasa uygulanacaksa bir aylık 4721 sayılı Yasa uygulanacaksa 3 aylık nafakası, terekenin defterinin tutulması, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderler de pasifidir. Aktiften belirtilen borçların indirilmesi net terekeyi oluşturur. Tereke bu şekilde tesbit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak parasal olarak miktarının tesbiti gerekir. (TMK.565) Miras bırakanın Türk Medeni Kanunu'nun 564. maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediği bulunan bu rakam üzerinden hesaplanır. Tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde, saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığı objektif (nesnel) ve subjektif (öznel) unsurlar dikkate alınarak belirlenmelidir. Zira tasarruf oranını aşan her kazandırmada saklı payları zedelenen kastının varlığından söz edilemez.

Mutlak olarak tenkise tabi tasarruflarda (ölüme bağlı tasarruflar veya Türk Medeni Kanunu'nun 565. maddesinin 1, 2 ve 3 bentlerinde gösterilenler) veya saklı payın ihlal kastının varlığı kesin olarak anlaşılan diğerlerinde özellikle muayyen mal hakkında tenkis uygulanırken Türk Medeni Kanunu'nun 570. maddesindeki sıralamaya dikkat etmek davalı mahfuz hisseli mirasçılardan ise aynı Kanunun 561. maddesinde yer alan mahfuz hisseden fazla olarak alınanla sorumluluk ilkesini gözetmek, dava konusu olup olmadığına bakılmayarak önce ölüme bağlı tasarruflarla davacının saklı payını tamamlamak, sonra sağlar arası tasarrufları dikkate almak gerekir. Bu işlem sırasında dava edilmeyen kişi veya tasarrufların tenkisi gerekeceği sonucu çıkarsa davacının onlardaki hakkını dava etmemesinin davalıyı etkilemeyeceği ve birden çok kişiye yapılan teberru tenkise tabi olursa 563. maddede yer alan, alınanla mütenasip sorumluluk kuralı gözetilmelidir.

Davalıya yapılan tasarrufun tenkisine sıra geldiği takdirde tasarrufun tümünün değeri ile davalıya yapılan fazla teberru arasında kurulan oranda (SABİT TENKİS ORANI) tasarrufa konu malın paylaşılmasının mümkün olup olamayacağı (TMK.564) araştırılmalıdır. Bu araştırma sonunda tasarrufa konu mal sabit tenkis oranında bölünebilirse bu kısımların bağımsız bölüm halinde taraflar adına tesciline karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde; muris muvazaası nedeniyle talep edebileceği tazminat miktarını saklı payıyla sınırlandırmıştır. Mahkemece, öncelikle muris muvazaası iddiası yönünden araştırma yapılması, bu iddia kabul edilmediği takdirde tenkis isteği yönünden inceleme ve değerlendirme yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, kazanılmış hak kuralı gözönünde bulundurularak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar gözardı edilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15474, Karar No: 2023/4125, Tarih: 27.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15474 E.  ,  2023/4125 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 104 ada 327 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... İlçe Tarım Müdürlüğünün resmi veri listesindeki ortalama üretim masraflarının esas alınması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının tespitinde dikkate alınan unsurların mükerrerlik oluşturacak şekilde objektif değer artış oranının tayininde de esas alındığını, taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, münavebeye alınan ürünlerin seçiminin doğru yapılmadığını ve taşınmaz üzerinde yer alan mütemmim cüzler için afaki değerler belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'da öngörülen zirai net gelir yöntemine uygun şekilde değer biçen bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmasında hata yapılmamasına, taşınmazın sulu tarım arazisi olması sebebiyle uygulanan kapitalizasyon faizi ve objektif değer artışı ile bulunan metrekare birim bedelinin adil ve makul oluşuna göre İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin ilk karar ile ödenmesine hükmedilen 202.164,11 TL'lik kısmı için dava tarihinden dört ay sonrasından ilk karar tarihine kadar, ikinci kararla tespit edilen 25.637,17 TL fark bedele ikinci karar tarihine kadar ve son kararla tespit edilen 38.880,79 TL fark bedele ise son karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde tüm bedele son karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı tarafın temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan "266.682,07 TL'ye 4 aylık sürenin bitim tarihi olan 21.08.2017 tarihinden" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "tespit edilen 266.682,07 TL kamulaştırma bedelinin ilk karar ile ödenmesine hükmedilen 202.164,11 TL'lik kısmı için 21.08.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 13.10.2017 tarihine kadar, ikinci kararla tespit edilen 25.637,17 TL fark bedele 21.08.2017 tarihinden ikinci karar tarihi olan 22.06.2018 tarihine kadar ve son kararla tespit edilen 38.880,79 TL fark bedele ise son" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2601, Karar No: 2021/736, Tarih: 04.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/2601 E.  ,  2021/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar Batı Sigorta A.Ş., ..., ...Kargo A.Ş., ...Turizim Uluslararası Otobüs İşletme Ltd. Şti., ihbar olunan .... Sigorta A.Ş. aralarındaki dava hakkında ...Asliye Hukuk Mahkemesinden (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 18/12/2013 tarih, 2006/131-2013/138 sayılı hükmün Dairemizin 04.12.2018 gün 2017/1576-2018/11631 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili ve davalı...Kargo A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

1-Davalı .... Kargo A.Ş. vekilinin karar düzeltme talebi yönünden;

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK'un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin karar düzeltme talebi yönünden;

Taraflar arasındaki, trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, davacı vekili, davalı ... Kargo A.Ş. vekili, davalı ....Murat Turizm Ltd. Şti. vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine her ne kadar Dairenin yukarıda numarası yazılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş ise de; aşağıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteği yerinde görülerek yapılan incelemede;

Davacı vekili, müvekkilinin ...’da işçi olarak çalışmakta iken kurs için gönderildiği yerden dönerken içinde yolcu olarak bulunduğu otobüsün karıştığı kazada yaralandığını, sağ ve sol bacak bilekleri, sağ ve sol omuz ve çene kemiğinin kırıldığını, başından yaralandığını ve dalağının operasyon ile alınmak zorunda kalındığını, hala tedavisinin devam ettiğini, maluliyet durumunun alınacak raporlarla belirleneceğini, davalıların ise kazaya karışan araçların işleteni ve sigortacıları olarak ortaya çıkan

zarardan sorumlu olduklarını açıklayıp, dava dilekçesi ile 1.000,00 TL tedavi gideri, 3.000,00 TL iş göremezlik tazminatı ile 40.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 05.06.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.

Dosya kapsamında bulunan sağlık kurul raporlarında davacının sol femur boyun fraktürü, sol biomolleoler fraktürü, sağ femur fraktürü, bilateral collum chircium fraktürü, sol collum femoris fraktürü, sol tibia fraktürü, sağ collum humerus fraktürü, sağ mandibula kırığı ve başkaca yaralanmaları nedeni ile operasyonlar geçirdiği, anılan operasyonlar sebebi ile davacıya istirahat raporları düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında bulunan sağlık kurul raporlarında davacının sol femur boyun fraktürü, sol biomolleoler fraktürü, sağ femur fraktürü, bilateral collum chircium fraktürü, sol collum femoris fraktürü, sol tibia fraktürü, sağ collum humerus fraktürü, sağ mandibula kırığı ve başkaca yaralanmaları nedeni ile operasyonlar geçirdiği, anılan operasyonlar sebebi ile davacıya istirahat raporları düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Davacıda oluşan maluliyet oranının tespitine yönelik olarak alınan Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 24.08.2007 tarihli raporunda; kurulca 06.07.2007 tarihinde muayene edilen davacının sol kalça eklem hareket kısıtlılığı, sol tibia kırığı ve dalak çıkarılması arızaları nedeni ile mesleği “düz işçi” yani meslek grup numarası “1” olarak esas alınarak davacının %46.2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı belirtilmiş, aynı raporda maluliyete esas alınan organlar yönünden XII...6a...25: %29...XII...32a...İ: %5...XI...3...15:%19 oranları esas alınmış; davalı tarafın itirazları üzerine, aynı kuruldan alınan 15.08.2011 tarihli raporda ise; davacının mesleği “tapograf teknisyeni” yani meslek grup numarası “18” olarak esas alınarak, davacının %83.19 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı belirtilmiş, raporun devamında ise, düzenlenen bu rapor ile 24.08.2007 rapordaki maluliyet oranları konusundaki farklılığın; davacının 07.01.2011 tarihli muayenesinde tespit edilen tibia arızasının ve kalça protezinin daha önceki raporun düzenlenmesi için yapılan 06.07.2007 tarihli muayenesinde sehven dikkate alınmamış olmasından ve meslek grup numarasının ilk raporda “1” olarak, bu son raporda ise meslek grup numarasının “18” olarak esas alınmasından kaynaklandığı bildirilmiştir. Anılan raporun tebliğ üzerine davalı taraf, davacının ilk rapora itiraz etmediğinden ilk rapordaki maluliyet oranının davacı yönünden kesinleştiğini ve davalı taraf lehine kazanılmış hak oluşturduğunu, %83.19 oranındaki maluliyet oranının tazminata esas alınamayacağını savunmuştur.

Dosya kapsamında bulunan, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının Sürekli İş Göremezlik Derecesi Tespit kararında, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin E cetveline göre %68 olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece tazminat hesabına ilişkin alınan raporda, maluliyet oranının %68 olarak esas alınması halinde davacının karşılanmamış zararının 104.486,58 TL olduğu; maluliyet oranının %83.19 olarak esas alınması halinde 187.458,63 TL tutarında sürekli iş göremezlik tazminat hakkının mevcut olduğu belirtilmiş, davacı vekilince %83.19 oranına göre yapılan hesaplama doğrultusunda maddi tazminat talebi artırılmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıda oluşan maluliyet oranının %68 olarak esas alındığı tazminat miktarına karar verilmiştir.

Anılan kararın temyizi üzerine Dairece, yukarıda numarası yazılı bozma ilamının 2. bendi ile “... anılan rapordaki %46.2 maluliyet oranı yönünden davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmek suretiyle, %46.2 maluliyet oranına göre işgöremezlik tazminatı hesabının yapılması hususunda,...” hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de aşağıda açıklanacağı üzere Dairenin bu bentteki bozma kararı dosya kapsamına uygun düşmediğinden bozma ilamının 2. bendinin aşağıdaki gerekçe ile değiştirilerek kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir. Şöyle ki;

Davacıda oluşan maluliyet oranının tespiti için alınan 24.08.2007 tarihli raporda davacının sol kalça, sol tibia, dalak çıkarılması arızaları yönünden maluliyet oranı tespit edilmiş ve bu organlarındaki medyana gelen arazlar nedeni ile davacıda oluşan maluliyetin %46.2 olduğu tespit edilmiştir. Davacı tarafça bu rapora itiraz edilmemiş olup bu rapor davacı yönünden kesinleşmiş ise de anılan rapor, sadece bu rapora esas alınan organ (sol kalça, sol tibia, dalak çıkarılması) arazları yönünden ve meslek grup numarası(düz işçi “1”) yönünden kesinleşmiştir. Bu nedenle davalının itirazı üzerine alınan 15.08.2011 tarihli raporda davacının meslek grup numarasının “1” değil de “18” olarak esas alınması ve buna bağlı olarak da 24.08.2007 tarihli raporda sol kalça, sol tibia, dalak çıkarılması yönünden esas alınan maluliyet oranlarının (XII..6a...25: %29....XII...32a...İ: %5...XI..3...15: %19) davacı yönünden kesinleştiği gözetilerek 15.08.2011 tarihli raporda da bu organlar yönünden 24.08.2007 tarihli rapordaki oranların uygulanması gerekirken 15.08.2011 tarihli raporda bu organ arazları için daha yüksek maluliyet oranlarının belirlenmesi (Bbba 40: %62... VII: 3b...20: %39...XII...32a..1: %22...XI...3.15: %19:) ile daha yüksek oranda maluliyet oaranının tespiti nedeni ile 15.08.2011 tarihli raporun hükme esas alınmaması isabetli ise de, mahkemece gerekçesi açıklanmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının Sürekli İş Göremezlik Derecesi Tespit kararında belirlenen %68 oranında maluliyet derecesinin hükme esas alınması da doğru görülmemiştir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş; davacı tarafın 24.08.2007 tarihli rapora itiraz etmediği ve bu rapor içeriğindeki hususların davacı yönünden kesinleştiği ve davalı lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek 24.08.2007 tarihli rapordaki veriler aynı kalmak suretiyle sadece sehven unutulan ve ilk raporda maluliyet tespitinde esas alınmayan tibia arızası ve kalça protezi yönünden yine davacının meslek grup numarası “1” olarak esas alınarak bu organlar için belirlenecek oranların ilk rapordaki organ arazlarına eklenerek maluliyet oranının tespiti yönünde bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Açıklanan nedenler karşısında; davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin bozma kararındaki 2. bentteki gerekçenin tümden çıkarılarak, yerel mahkeme kararının yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Yurtiçi Kargo A.Ş. vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 4.12.2018 gün 2017/1576-2018/11631 sayılı bozma ilamındaki 2. bendin tümden çıkarılmasına, yerine yukarıda yazılı bozma nedeninin yazılmasına ve hükmün yukarıda yazılı değişik gerekçe ile BOZULMASINA, 520,95 TL para cezasının davalı Yurtiçi Kargo A.Ş'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 31,10 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalı Yurtiçi Kargo A.Ş'den alınmasına, tashihi karar peşin harcının istek halinde davacıya geri verilmesine, 04/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.