muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6743, Karar No: 2016/7869, Tarih: 11.04.2016

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının Ocak ve Şubat aylarında 08.00-18.00 saatleri arası haftanın 5 günü- 10 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi ve 7,5 saat günlük normal çalışmanın indirilmesi sonrasında 1.5 saat fazla çalışma yaptığı; yazın ise 08.00-19.00 saatleri arasında 11 saat çalışarak 1,5 saat ara dinlenmesi ile 7,5 saat normal çalışma indirilmesinden sonra 2 saat günlük fazla çalışma yaptığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Ancak bu hesaplama tarzı hatalıdır. Davacının haftanın 5 günü çalıştığı sabittir. Günlük çalışma süresini 7,5 saat ile sınırlı olması zorunlu değildir. Çünkü fazla mesai günlük 7,5 saati aşan değil, haftalık 45 saati aşan çalışmadır. Bu nedenle davacının yazın 1,5 saat ara dinlenme ile haftanın 5 günü 9,5 saat mesai ile, kışın ise yine haftanın 5 günü 10 saat mesaide 1 saat ara dinlenme ile 9 saat çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma yapıp yapmadığı, yapmış ise 45 saati aşan fazla çalışma süresi tespit edilerek, alacağının tespiti gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20034, Karar No: 2014/8606, Tarih: 17.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20034 E.  ,  2014/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Manavgat İş Mahkemesi

Tarihi :17/12/2012

Numarası :2011/160-2012/721

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü Antalya Taşağıl Orman İşletmesi Müdürlüğü’nün (Karabük Şefliği’nin) 4734 sayılı Kanun mucibince ihale olunduğunu, T.. Ö.. ve 38 kişiyi temsilen davacı tarafından şahitler huzurunda imzalanan sözleşme gereğince 64 parti 43,45,46 bölme nolu 8959,476 m3 dikili hacimli ormanlık alanda ağaç kesim sürütme ve yolda teslim anlaşması yapıldığını, bu sözleşmeye istinaden 15.01.2009 tarihinde 20.000,00 TL, 10.02.2009 tarihinde 30.000,00 TL işçi alacağı doğduğunu ancak bu alacağın ödenmediğini, 50.000,00 TL’lik bu alacak ödenmediği gibi sözleşmenin 4. maddesi gereği her 1000,00 m2 ağaçtan da peyder pey ödeme yapılmasının kararlaştırıldığını, ancak sözleşmenin bu hükmüne binaen de ödeme yapılmadığını ileri sürerek alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Orman Genel Müdürlüğü, husumet itirazında bulunarak davalı idare ile işveren T.. Ö.. arasında İş Kanunu anlamında bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, İşletme Müdürlüğünce açık artırmalı ihale usulü ile T.. Ö..’e verilen dikili satış işinin asıl işin bir bölümü ya da yardımcı iş olmadığını, işin tamamı olduğunu, ihaleye verilen dikili satış işinde işletmenin hiçbir işçisinin çalışmadığını, tamamen davalı işverenin işçilerinin çalıştığını, idarenin olsa olsa ihale makamı olduğunu, bu nedenle dava konusu işçi alacaklarından İşletme Müdürlüğünün hiçbir sorumluluğu olmadığını, öte yandan davalı T.. Ö..’in işi yarım bırakmış olması sebebiyle idarenin de mağdur olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı T.. Ö.., orman işletmesinden almış olduğu ihale dolayısıyla 2.200 m3 üretim yaptığını, davacı D.. D..’un ise 1.150 m3 üretim yaptığını, T.. Ö..’in aylık çalıştırdığı M.. D.., Z.. G.., H.. D.., T.. Ö.., İ.. A.., H.. A..’in 940 m3 üretim yaptığını, davacı D.. D.. ve arkadaşlarını davalı T.. Ö..’in değil, Y.. Y.. isimli kişinin Artvin’den getirdiğini, T.. Ö..’in İdareden aldığı ihaleyi Artvin’den Y.. Y.. isimli şahsa sattığını, ancak Y.. Y..’ın bu satış işini feshetmek istediğini, D.. D..’un bu olaydan sonra işyerinde çalışmadığı gibi işletmeyi ve davalı T.. Ö..’i zarara uğrattığını, D.. D..’un kesmiş olduğu 1150 m3 ağacın 300 m3’ünün kesim, soyum ve sürütmesini yaptığını, kalan kısmın ise sadece kesimini yaptığını, kalan işleri yapmadığından işverenin en az 80.000,00 TL zarara uğradığını, davacı D.. D..’un sözleşmeyi yerine getirmediğini, ayrıca D.. D.. tarafından getirilen işçilerin işten anlamayan kişiler olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ile davalı T.. Ö.. arasında akdedilen 27.12.2008 tarihli sözleşmenin yasal unsurlarını tam olarak taşımamakla birlikte takım sözleşmesi olduğu, sözleşmede belirtilen ücretin tüm işçilerin ücreti olduğu, 4857 sayalı yasanın 6.maddesine göre davacının takım arkadaşları adına ücret talep edemeyeceği, davacının hak kazandığı ücret alacağının davalı işyerinde çalıştığı süre, yaptığı iş ve taraflar arasında akdedilmiş olan takım sözleşmesinin birlikte değerlendirilmesi suretiyle tespit edilmesi gerektiği, takım kılavuzunun, işyerinde çalışmış takım arkadaşlarının tahakkuk etmiş ücretlerini talep hakkı bulunmadığı, davalı idare ile davalı T.. Ö.. arasında akdedilmiş olan açık artırmalı dikili ağaç satış şartnamesinin 34.maddesi dikkate alındığında bu madde hükmünün idareye verilmiş bir yetki olduğu, ancak idareye sorumluluk yüklemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının davalı idareden ihale ile iş alan T.. Ö.. ile kanuni olarak usulüne uygun olmamakla birlikte takım sözleşmesi yapmış olduğu anlaşılmaktadır. Davacı takım lideri olsa da mahkemeden ancak kendi ücretini talep edebilir. Bu nedenle yalnızca davacının ücretinin hüküm altına alınması yerindedir. Ancak davacı ve diğer işçilerin yaptığı ihale ile alınan iş Orman İdaresinin işi olup T.. Ö.. ile davalı idare arasındaki iş, vahidi fiyatla yapılan ağaç kesim, sürütme ve yolda teslim sözleşmesi mahiyetinde olup davalı idarenin sorumluluğunun kabul edilmesi gerekirken davalı idare yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/638, Karar No: 2010/499, Tarih: 01.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/638 E.  ,  2010/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoymak ve cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; beraetine dair İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2004 gün ve 2004/358 Esas, 2004/734 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçlara öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın mahkemece sorgusunun yapıldığı 15.12.2004 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3752, Karar No: 2019/788, Tarih: 04.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3752 E.  ,  2019/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/.../2008 tarih ve 2008/87-2008/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ... Tekstil ... Tic. Ltd. Şti’nin nakliye işi yaptığını, davalılardan şoför ...'nın...plaka sayılı araç sahibi diğer davalı ... ile 16.820 Kg motorinin ... Gümrüğü’nden geçirerek Irak'a götürmesi ve alıcı ...’ya teslimi üzerinde anlaştıklarını, söz konusu yükün ... Rafineri Dolum tesisinden davalılar tarafından teslim alındığını, davalıların almış oldukları 16,820 Kg motorini zamanında ... dışı etmediklerini, ... dışı edilmeyen 16.820 kg mal bedeli karşılığı 16.820 YTL’nin 31/.../2006 tarihinde müvekili ... Tekstil Mak. San Tic. Ltd. Şti’nden tahsil edildiğini, müvekkilinin de alacağının tahsili için ... .... İcra Müdürlüğünün 2007/1836 esas sayılı dosyası ile başlattığı takibe davalıların kötü niyetle haksız ve yersiz itiraz ettiklerini ve itiraz üzerine takibin durduğunu, ... .... İcra Müdürlüğünün 2007/1836 esas sayılı dosyasına yönelik itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına hükmedilmesine, dava konusu... plaka sayılı aracın trafik kaydı üzerine ihtiyati tedbir konulmasına, masraf ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, usulüne uygun dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemişler ve davaya karşı cevap vermemiş olduklarından yokluklarında yargılamaya devam olunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalıların borçlu olmadığına dair herhangi bir savunmada bulunmadıkları ve alacağın nakliye kayıtları ile taşıma sözleşmesine dayandığı, ... Rafinerisinden alınan, Gümrük Müdürlüğünün VB 0415967 gümrük beyanname numaralı 16.820 Kg motorinin .. sınır kapısına götürüp Irak’ta alıcısına süresinde teslim etmedikleri, motorinin bedeli olan 16.820,00 YTL’nin davacı şirketten tahsilatının yapıldığı, ödeme makbuzunun dosyaya ibraz edildiği, davalıların söz konusu emtianın yerine teslim edilmemesi nedeniyle zararın

oluşumuna sebebiyet verildikleri ve zarardan müteselsil sorumlu oldukları, taşımada kusurlu olmadığı halde tazminat ödemek zorunda kalan davacının, zarara sebebiyet veren taşıyıcıdan ... olduğu bedeli faiz ve diğer giderleri ile birlikte talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne davalıların haksız yere icra takibine itiraz ettikleri anlaşıldığından haksız itirazının iptali ile takibin devamına, asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatına hüküm edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'nın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...'nın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 04/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6523, Karar No: 2024/8280, Tarih: 14.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6523 E.  ,  2024/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/639 E., 2024/100 K.

DAVA TARİHİ : 05.05.2021

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 28.04.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 28.04.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.10.2023 tarihli ilâmı ile; 31.10.2020 tarihinde sona eren toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunmaması karşısında, 2021 yılı ocak ayı ikramiye alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulduğu belirtilerek ikramiye alacağının yeniden hesaplanması ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını bir yandan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, bu durumda işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını ve ücretlerin fahiş bir hâl alacağını, iddia edilenin aksine davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, ücretin düşürülmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13791, Karar No: 2013/1275, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13791 E.  ,  2013/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh salığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2012 gün ve 2009/70 Esas, 2012/49 Karar sayılı sanık ... hakkında beden veya ruh salığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh salığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ...'ın beden veya ruh salığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/2-3-f-5 ve 43. maddelerinin uygulanması ile tayin edilen edilen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hapis cezasının 5 yıl yerine, 4 yıl 12 ay olarak ve 62. maddenin uygulamasından sonra da 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay olarak tayiniyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde TCK.nın 31/3. maddesinin uygulanması sonucu verilen 4 yıl 12 ay hapis cezasının 5 yıla ve TCK.nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle sonuç olarak belirlenen 3 yıl 14 ay hapis cezasının da 4 yıl 2 aya çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.