muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6327, Karar No: 2012/7704, Tarih: 02.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6327 E.  ,  2012/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/06/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; davalının, içlerinde kendisinin de bulunduğu birden fazla kişiye imzasız ve tarihsiz olarak gönderdiği mektuplarda; ağır hakaretlerde bulunduğunu, bu yüzden ceza mahkemesinde yargılanarak cezalandırıldığını belirterek,uğranılan manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hakaret içeren sözlerin yer aldığı mektupların davalı tarafından gönderildiğinin kamera kayıtları ve ekspertiz raporları ile kanıtlandığını, maddi vakıanın tespitine ilişkin ceza mahkemesi kararının da hukuk hakimini bağlayacağı, kullanılan hakaret içerikli sözler nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluşumu, mektupların kişiye özel gönderilmesi ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında, hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12078, Karar No: 2012/1024, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12078 E.  ,  2012/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu belediye sınırları içindeki taşınmazın 244 ada 161 parsel numarası ile zeytinlik vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. madde- sinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/450, Karar No: 2013/21510, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/450 E.  ,  2013/21510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 01.09.1987-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 2405 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 601 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 01.09.1987-01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2405x0.25=601 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... A.Ş. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1600, Karar No: 2018/7849, Tarih: 12.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/1600 E.  ,  2018/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yakınan ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Olay günü sanıkların mağdur ...’in çalıştığı markete girerek, içerisinde 250-300 TL civarı para bulunan sadaka kutusunu hırsızladıktan sonra, market dışına çıktıkları sırada, adı geçen mağdurun kendilerini fark edip yanlarına geldiği ve sanık ...’ın elindeki sadaka kutusunu çekip aldığı, akabinde sanıklardan... ve...’ın mağdura bıçak çekip yumruk atarak zorla yere düşen suç eşyasını alarak olay yerinden kaçtıkları olayda; yakınan ...’e bıçak gösterilip darp edilmesi eyleminin iş yeri dışında gerçekleştiği düşünülmeden, sanıklar hakkında TCK'nin 149/1. maddesinin (a-c) bentlerinin yanında uygulanma yeri olmayan (d) bendinin de uygulanması, gösterilen teşdit gerekçesi karşısında, sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nin 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13311, Karar No: 2012/484, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13311 E.  ,  2012/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 252 ada 4 parsel numarası ile avlulu ahşap ev vasfında hazine ve ... ... adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazların kıyı ve sahil şeridinde bulun- maması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nede- niyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17877, Karar No: 2008/17274, Tarih: 18.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17877 E.  ,  2008/17274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.01.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.12.2008 per.
Yargıtay — Esas No: 2015/17326, Karar No: 2016/3985, Tarih: 29.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17326 E.  ,  2016/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı aracın yoldaki rögar kapağının açık olması nedeniyle meydana gelen kazada hasarlandığını, ekpertiz raporunda davalıya ait yol çalışması sırasında kazanın meydana geldiğinin yazılı olduğunu, sigortalıya yapılan 10.051 TL ödemenin davalıdan tahsiline yönelik olarak başlatılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili,görev ve husumet itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak da davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12179, Karar No: 2017/21788, Tarih: 19.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/12179 E.  ,  2017/21788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, ödenmeyen 10 aylık ücret, asgari geçim indirimi, 1 maaş ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işveren nezdinde Nisan 1997 tarihinden iş akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiği 02.06.2012 tarihine kadar yemek-temizlik ve bahçe düzenlemesi görevi yanında 2006’ dan itibaren de kafeterya görevinde de çalıştığını, aylık en son net 1.300 TL ücret buna ilaveten her yıl Ocak ayında bir maaş ikramiyesi ile yıllık 200 TL çocuk yardımı karşılığında çalıştığını, davalı işveren tarafından lojman tahsis edilip 3 öğün yemek verildiğini, işyerinde çalışma saatlerinin yaz aylarında 07:00-24:00. kış aylarında 07:00-21:00 saatleri arasında olduğunu, işyerinde hafta tatili izni uygulaması olmadığını, resmi tatil ile dini ve milli bayramlarda da çalışıldığını, davalı işveren tarafından yıllık izinlerinin kullandırılmadığı iddiasıyla; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai alacağı, genel tatil alacağı, hafta tatili alacağı, ödenmeyen son 10 aylık ücreti, 2011 yılı asgari geçim indirimi ve 1 maaş ikramiyesi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili ; davacı işçinin davalı işveren nezdinde 02,01.2009-02.06.2012 tarihleri arasında çalıştığını, aylık ücretinin en son brüt 1.117,48 TL net 859,00 TL ücret karşılığında çalıştığını haftalık çalışma süresinin 45 saat olduğunu ve fazla mesai alacağının olmadığını, davacıya tahsis edilmiş bir lojman olmadığını, davacının işten çıkış bildirgesi verilmeden önceki 10 ay boyunca fiili çalışmasını durdurduğunu bu nedenle çalışmadığı aylar bakımından ücreti hak etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece;toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece;toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının giydirilmiş ücreti hesaplanırken eşiyle birlikte kaldıkları lojman bedeli olarak 500,00TL bildirilmişsede, davacının eşininde aynı işveren yanında çalıştığı ve eşiyle aynı lojmanı kullandığı, davacının eşinin açtığı davada (... 4.İş Mahkemesi 2015/16557esas sayılı dosyada) 150,00 TL lojman bedeli takdir edildiği anlaşılmakla davacının giydirilmiş ücretinin hesabında takdir edilen 500,00 TLlojman bedeli fazla olup eşiyle aynı lojmanı kullandığıda dikkate alınarak giydirilmiş ücrete 150,00 TL lojman bedeli eklenmesi uygun olmakla giydirilmiş ücretin yeniden hesabı için kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacının hüküm altına alınan ücret alacağının faiz başlangıç tarihinin hükümde gösterilmemesi de hatalıdır.

4-Bozma Sonrası yeniden hüküm kurulurken tashih şerhi adı altındaki düzenlemede gözden kaçırılmamalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3098, Karar No: 2018/7227, Tarih: 25.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/3098 E.  ,  2018/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum aleyhine bugüne kadar ödenmeyen muhtelif gıda ve temizlik malzemeleri sebebiyle alacağının tahsili amacıyla ....İcra Müdürlüğü'nün 2014/621 Esas sayılı icra takip dosyasında ilamsız takip talebinde bulunduğunu ancak davalı tarafından takibe itiraz edildiğini, davalı borçlu kuruma temzilik ve gıda malzemeleri sattığının ve ... ve... adlı belediye personeline bu faturaların teslim edilmiş ve muhasebe kayıtlarına işlenmiş olduğunun açık olduğunu beyan ederek itirazın iptali ile takibin devamına ve %20' den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesi ne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dilekçesinde adı geçen şahısların kurum elemanları olmadığını, kurumda temizlik ihalesini almış olan müteahhit firmanın elamanı olarak görev yaptıklarını ve halihazırda çalışmadıklarını, şahısların herhangi bir şekilde kurum adına mal teslim alma yetkilerinin bulunmadığını ve malların teslim alındığına dair kurumda da bir belge bulunmadığını, iddia edilen belgelerin sonradan düzenlenmiş olabileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, davacının davalıya teslim ettiği mallara ilişkin fatura bedellerinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali davasıdır. Davalı, davacı tarafça sunulan faturalarda fatura konusu malları teslim alan ve fatura altında imzası bulunan kişilerin kurum çalışanı olmadığını, kurumda temizlik ihalesini almış olan müteahhit firmanın elemanı olarak görev yaptıklarını ve mal teslim alma yetkilerinin bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece;".. Davalının iddia ettiği gibi malı teslim alan kişilerin kurumda temizlik ihalesini almış olan müteahhit firmanın elemanları olduğu, oysa satım sözleşmesinde teslim alan kişilerin teslim almaya yetkili olmalarının gerekmekte olduğu, faturaların davalının kayıtlarında da mevcut olmadığı anlaşılmış olup, davacının açmış olduğu davaya dayanak faturalarda belirtilen temizlik ve gıda malzemelerini davalıya teslim ettiğini ispatlayamadığı anlaşıldığından".. gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Oysa ki, mahkemece faturaları teslim alan kişilerin davalı belediyede mal teslim alma yetkisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan, davalının söz konusu kişilerin temizlik ihalesini alan müteaahhit firme çalışanları olduğu belirtilmesine rağmen söz konusu ihale evrakları getirtilerek ve incelenerek malları teslim alan kişilerin bu konuda bir yetkisi olup olmadığı hususu değerlendirilmeden ve ayrıca davacının yemin deliline de dayanmış olduğu gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11301, Karar No: 2010/11394, Tarih: 04.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/11301 E.  ,  2010/11394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/06/2007 gününde verilen dilekçe ile desteğin trafik kazasından kaynaklanan ölümü nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olay günü, tarafların kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılardan anne ve baba olan ... ile ... yararına takdir edilen 8.500,00’er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, adı geçen davacıların her biri yararına 5.000,00'er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçesinde ve hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…8.500,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…5.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin 4 nolu bendinde yer alan “…2.220,00…” ve “…1.080,00…” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…1.380,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 04/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.