muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22234, Karar No: 2013/24622, Tarih: 23.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/22234 E.  ,  2013/24622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, almakta olduğu maaşının yeniden hesaplanarak maaş farklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 21. basamaktan alması gereken maaşının tespitiyle biriken fark aylıklarının ödenmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacının aylık başlangıç tarihi olan (01/12/2007) tarihi itibariyle yaşlılık aylığının net (SGDP hariç, SYZ ve Ek Ödeme dahil) 924.00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

24/07/2003 tarihli 4956 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre, “1479 sayılı Kanuna tabi sigortalı olanlar, bulundukları basamak dahil, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren üç ay içinde yazılı talepte bulunmak şartıyla, bulundukları basamakları en fazla oniki basamak yükseltebilirler. Basamak yükseltme primi, sigortalının talep tarihinde bulunduğu basamaktan, yükselerek intibak etmek istediği basamağa kadar her basamak için öngörülen bekleme süresindeki prim tutarına basamak yükseltme farklarının ilave edilmesi suretiyle hesaplanır. Bu tutarın, ilk taksitinin talep tarihini takip eden ay içerisinde ödenmesi şartıyla ilk taksitin ödendiği ayı takip eden üçer aylık dönemler halinde üç eşit taksitte ödenmesi zorunludur. Basamak yükseltme tutarının tamamen veya kısmen ödenmesi halinde, sigortalı son ödemenin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı itibariyle bu Ödemenin tam olarak karşıladığı basamağa intibak ettirilir. Basamak yükseltme primleri, primi ödenmiş süreler olarak değerlendirilmez.

Basamak yükseltme hakkından yararlanan sigortalılara, basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra, bu Kanunda öngörülen diğer şartları taşımak ve talepte bulunmak kaydıyla yaşlılık aylığı bağlanır.

Nimet-külfet dengesi, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinden biri olup; anılan ilke, gelecekte elde edeceği sosyal sigorta yardımlarına karşılık olarak daha fazla prim ödeme külfeti altına giren sigortalıların, fazladan katlanılan külfet karşılığında daha fazla yardıma hak kazanması gereğini doğurmaktadır. Başka bir ifadeyle sosyal güvenlik kuruluşlarınca sigortalılardan alınacak primlerle ileride yapılacak yardımlar arasında mutlak bir bağlantı, paralellik sağlanmalıdır.

Nimet-külfet dengesi, sosyal güvenlik hukukunun temel ilkelerinden biri olup; anılan ilke, gelecekte elde edeceği sosyal sigorta yardımlarına karşılık olarak daha fazla prim ödeme külfeti altına giren sigortalıların, fazladan katlanılan külfet karşılığında daha fazla yardıma hak kazanması gereğini doğurmaktadır. Başka bir ifadeyle sosyal güvenlik kuruluşlarınca sigortalılardan alınacak primlerle ileride yapılacak yardımlar arasında mutlak bir bağlantı, paralellik sağlanmalıdır.

Basamak yükseltme olanağı sağlayan yasa ile, konuya ilişkin uygulamayı biçimlendiren diğer düzenlemeler, primlerin sosyal güvenlik kuruluşu tarafından sigortalılık süreci İçerisinde tahsil edilip nemalandırılması ve aktüeryal dengeyi bozmayacak biçimde sigorta yardımlarına yansıtılması gerekleri gözetilerek oluşturulmuş; prim borcunun basamakta bekleme süresini tamamlayacak olan ayların primleri, basamak yükseltme farkı da gözetilerek sigortalının talepte bulunduğu tarihte yürürlükte olan gelir tablosuna göre hesaplanması ve basamak intibaklarının yapıldığı tarihten itibaren üç yıl sonra yaşlılık aylığı yönünden değerlendirilebilmesi olanağı öngörülmüştür.

Sıralanan maddi ve hukuki olgular ile, konuya ilişkin yasal düzenlemenin prim ödeme karşılığında “intibak ettirilir” hükmünü içerdiği de gözetilerek, davacının, 1479 sayılı Yasanın geçici 11. maddesi uyarınca, yaşlılık aylığının 01/01/2000 öncesi ve sonrası döneme ilişkin hesabında, satın alınan basamakların geçmişe yönelik olarak da intibak işlemi gerçekleştirilmek suretiyle değerlendirilmesi ve aylık miktarının buna göre saptanması gerekir.

Bu saptama işlemi yapılırken dikkate alınması gereken hususlar ise;

1479 sayılı Yasaya eklenen Geçici 11. madde hükmü gereği, 4447 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 01/01/2000 tarihinden önce sigortalı olup da, bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01/01/2000 tarihi Öncesine ilişkin A aylığı hesabında; basamak satın alma suretiyle yapılan intibak tarihinden, 1479 sayılı Yasanın 4447 sayılı Yasa ile değişik 52. Maddesi ile belirlenen basamak yükseltme esaslarına göre, geriye doğru gidilmek suretiyle 01/01/2000 tarihi itibarıyla bulunulan gelir basamağı belirlenmeli; belirlenen bu gelir basamağının, 01/07/2003 tarihli gelir tablosundaki gelir tutarı karşılığı ve sair aylık hesap doneleri dikkate alınarak A aylığı belirlenmelidir.

4447 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 36. maddesiyle, aylık hesabında ilk defa “ağırlıklı ortalama” kavramı getirilmiş olup; yine 4447 sayılı Yasanının yürürlük tarihi öncesi sigortalı olup da,bu yasa döneminde aylık bağlanacak sigortalıların, 01/01/2000 tarihi sonrası döneme ilişkin B aylığının belirlenmesinde dikkate alınması gereken “Ağırlıklı Ortalama” hesabında ise; öncelikle, 01/01/2000 tarihi ile yaşlılık aylığı talep tarihi arasında sigortalı olarak fiilen bulunulan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden 01/07/2003 tarihli gelir tablosufıdaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böyleee fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama bulunmalı; bilahare, satın alınan basamaklar ve bu basamaklardaki bekleme süreleri üzerinden, yine 01/07/2003 tarihli gelir tablosundaki karşılığı tutarlar gözetilerek, böyleee basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama belirlenmeli; bulunan her iki ağırlık ortalama (yani fiilen geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama ve basamak yükseltilerek geçen sürelere ilişkin ağırlıklı ortalama) toplanarak B aylığı hesabına esas “Ağırlıklı Ortalama” belirlenmeli; bu belirleme yapıldıktan sonra ve sair aylık hesap doneleri de dikkate alınarak B aylığı saptanmalıdır.

A ve B aylık aylıklarının toplanması suretiyle elde edilen tutara, ilgili yasal mevzuatınca öngörülen sosyal destek ödemesi de ilave edilip; 01/01/2004 tarihinden itibaren güncelleştirme denilen, ilgili artış yasalarıyla (5073, 5282, 5454, 5565 sayılı Yasalar) gösterilen artış oranları uygulanarak, yaşlılık aylığı talep tarihi itibarıyla, sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı belirlenmelidir.

Yapılacak iş, kurum tarafından hesaplanan fark aylıklarının miktarı ve davacıya ödenip ödenmediği belirlenerek, davacının bu aylık miktarına ve ödenen fark aylıklara bir itirazı olmaması durumunda konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar vermek, davacının itirazı bulunması halinde de uzman bilirkişiden Kurum işlemlerinde hata olup olmadığını belirleyen hata varsa, hangi noktalarda olduğunu denetime elverişli bir şekilde saptayan bilirki raporu ile sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlara uygun araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/12/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18744, Karar No: 2022/3637, Tarih: 19.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/18744 E.  ,  2022/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nın 26.09.2019 tarihli raporunda suça sürüklenen çocuğun olay tarihindeki yaşı göze alındığında "çocuğun cinsel istismarı" fiilinin hukuki anlam ve sonuçları yeterince algılamasının, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olmasının bekleneceği ancak olayın üzerinden çok uzun zaman geçtiği için sağlıklı bir karar verilmesinin mümkün olmayacağının belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevki ile suç tarihinde "çocuğun cinsel istismarı" fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasının veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olup olmadığı hususunda yeniden rapor aldırılması gerekirken, yeterli olmayan sağlık kurulu raporuna dayanarak eksik araştırma ile hüküm kurulması

Kabul ve uygulamaya göre de;

İstanbul Adli Tıp Kurumunun 17.02.2012 tarihli heyet raporunda olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanacak lehe kanun belirlenirken, mağdurun ruh sağlığının bozulduğu kabul edilip karma uygulama yapılamayacağı da gözetilerek, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri birlikte olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde

kararda gösterilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun belirlenecek lehe kanuna göre mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3918, Karar No: 2022/6393, Tarih: 24.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3918 E.  ,  2022/6393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işçilik alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.01.2008-02.06.2015 tarihleri arasında ve en son genel müdür olarak davalı Şirkete ait işyerinde çalıştığını, son ücretinin aylık brüt 22.000,00 TL olduğunu ve haksız olarak işten çıkarıldığını, son beş yıllık izninin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret farkı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde; davacının 16.01.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, 03.06.2015 tarihli e-posta ile istifa ederek işten ayrıldığını, genel müdür olarak görev yaptığı için fazla çalışma ücreti talebinde bulunamayacağını, ücretinde indirim yapılmasını yazılı olarak onayladığı için ücret farkı talep edemeyeceğini ve yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiş ayrıca davacının istifa ederek işten ayrılması nedeni ile karşı dava dilekçesinde ihbar tazminatı ile ödenmeyen iş avansının tahsilini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.12.2017 tarihli ve 2015/463 Esas, 2017/716 Karar sayılı kararıyla asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 06.07.2020 tarihli ve 2018/655 Esas, 2020/1551 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.02.2021 tarih, 2020/7073 Esas, 2021/4197 Karar sayılı ilamı ile;

"...

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.02.2021 tarih, 2020/7073 Esas, 2021/4197 Karar sayılı ilamı ile;

"...

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde son beş yıllık izin hakkının kullandırılmadığı iddia edilmiş, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm hizmet süresine göre yedi yıl üzerinden yıllık izin ücreti hesabı yapılmıştır. Bu hesaplama dava dilekçesindeki açıklamalar karşısında, talep aşımı niteliğinde olup hatalıdır. Ayrıca dosyaya davacı tarafından ibraz edilen ve davalı işverence davacıya gönderildiği anlaşılan 02.06.2015 tarihli elektronik posta içeriğinden davacının 01.05.2015 tarihinden itibaren izne ayrıldığının belirtildiği görülmektedir. Hakimin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde davacı asilden 01.05.2015 tarihinden itibaren yıllık izin kullanıp kullanmadığı konusunda beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı vekili vekili temyiz dilekçesinde; yıllık izin ücreti alacağı yönünden sadece son beş yılın esas alınarak karar verilmesinin hatalı olduğunu, ücret, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücretinin reddedilmesinin yerinde olmadığını, karşı davada kabul edilen alacak taleplerine yönelik müvekkilinin herhangi bir borcu olmadığını ve temyiz dilekçesinde belirttiği diğer hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; denetime elverişli ve konusunda uzman bilirkişi incelemesi yapılmadığını, davacının delil olarak dayandığı 02.06.2015 tarihli e-posta metninin yıllık izin ücreti yönünden değerlendirilmemesinin hatalı olduğunu ve temyiz dilekçesinde belirttiği diğer hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesinin bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verdiği kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin ikinci fıkrası.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesinin bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verdiği kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas,1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Kanun'un 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi hâlde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, yukarıda belirtilen Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

2. Somut olayda, İlk Derece Mahkemesinin; "... davanın ve karşı davanın esası yönünden Mahkememiz görüş ve kanaatinde değişiklik bulunmadığı gibi, bozma dışı kalması sebebiyle oluşan usulü kazanılmış haklar da dikkate alınarak aynı gerekçelerle ve aynı şekilde asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş ve bu yönde hüküm kurulması yoluna gidilmiş ise de, kısa kararda yıllık izin ücreti talebi yönünden önceki hükmün kopyalanması suretiyle karar oluşturulmasından kaynaklı olarak aynı miktarın bırakıldığı ve düzeltme işleminin yapılmadığı gerekçeli kararın yazımı sırasında farkedildiğinden, yıllık izin ücreti talebi yönünden Mahkememizce yapılan hesaba göre, davacının son 5 yıl karşılığı kullanmadığı izin süresi olan 82 gün karşılığı 48.106,66 TL'den sigorta ve işsizlik primi düşüldükten sonra bulunan matrahtan kademeli gelir vergisi ve damga vergisi mahsup edildikten sonra 32.289,82 TL'nin davalıdan tahsiline şeklinde düzeltilmesi yoluna gidilerek hüküm oluşturulmuştur..." şeklindeki gerekçesinde de belirtildiği üzere davacının yıllık izin ücreti alacağı yönünden gerekçeli karar ile tefhim edilen kısa karar arasında çelişki oluşturulduğundan, İlk Derece Mahkemesi kararının bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1544, Karar No: 2021/1592, Tarih: 07.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1544 E.  ,  2021/1592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti müvekkillerine ait taşınmazın 01.10.2007 tarihli kira sözleşmesi ile davalı şirkete kiraya verildiğini ve aralarındaki kira ilişkisinin 2011 yılının Mayıs ayına kadar sürdüğünü, davalı şirketin sözleşme hitamını beklemeden İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/100 D. İş sayılı dosyası ile tevdi mahalli tayini isteminde bulunduğunu ve kiralanana ait anahtarların 29.04.2011 tarihinde tevdi mahalli olan Karşıyaka 5. Noterliğine teslim edildiğini, noterden gelen ihbarname üzerine mecurun anahtarlarının 09.05.2011 tarihinde teslim alındığını, davalının kiralananı ayıptan ari ve kullanıma hazır teslim etmemiş olması sebebiyle hasar tespiti yaptırıldığını, 2011 yılının Nisan ayı kira bedeline ilişkin yargılamanın devam ettiğini, Yargıtay içtihatları doğrultusunda boşta kalan aylara ilişkin üç aylık zarar bedeli olan 79.854TL, hasar tespiti sonucunda belirlenen eksik işlerin bedeli 10.498TL ve eksik işlerin yapım süresi olan on gün karşılığı 8.872TL’nin tahsili için dava açmak zorunda kalındığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 99.224TL’nin 09.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı: