muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2316, Karar No: 2020/1601, Tarih: 27.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2316 E.  ,  2020/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)

HÜKÜM : Sanık ...'un atılı suçlardan beraati ile sanık ...'in müsnet suçlardan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yüzüne karşı 25.11.2013 tarihinde verilen mahkumiyet hükümlerini katılan mağdure vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip, tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 10.12.2013 günlü dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, on sekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az altı ay, erişkinlerde ise on iki ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilerek 02.01.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle on sekiz yaşından küçük mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair suç tarihinden itibaren altı aylık süre geçtikten sonra rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesinde anılan süreden önce yapılan 26.06.2013 günlü muayeneye istinaden mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair düzenlenen 28.08.2013 tarihli heyet raporuna itibar edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5573, Karar No: 2022/6202, Tarih: 11.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5573 E.  ,  2022/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 24.02.2016 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5050, Karar No: 2016/10496, Tarih: 25.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/5050 E.  ,  2016/10496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, katılan ...’ın, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Her ne kadar iddianamede sanığın katılan ...’ı bıçak ile tehdit ettiğinden bahisle dava açılmış ise de, mağdurlar ...'ın anlatımına göre, sanığın aynı eylemle hem katılanı hem de mağdurlar ... ’ı bıçakla tehdit ettiğinin iddia edildiği, bu iddia ile ilgili dava açılmadığı gibi kovuşturmaya yer olmadığı kararının da verilmediği anlaşılmakla; öncelikle sanık hakkında mağdurlar ... ’ı tehdit eyleminden suç duyurusunda bulunulması, açılması halinde davaların birleştirilmesi, sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5351, Karar No: 2016/1360, Tarih: 15.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5351 E.  ,  2016/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, araç kiralama işi yapan katılanın dava dışı ... ismindeki ve olay tarihinde cezaevinde bulunan bir şahsa daha önceki tarihlerde kiralık olarak verdiği kayıp aracın bulunup aracın yada bedelinin katılana teslim edilmesi, aksi halde aldığı parayı katılana iade edeceği hususunda katılan ile anlaşarak 2.500 TL parayı almasına rağmen araç yada bedeli katılana teslim edilmediği halde aldığı parayı iade etmediği bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

TCK'nın 155/1. maddesindeki “güveni kötüye kullanma” suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olup; sanık tarafından imzalanan 08.02.2008 tarihli taahhütnamede sanığın 2.500 TL parayı katılandan aldığını, aracın yada bedelinin katılana teslim edilmemesi halinde parayı 12.02.2008 tarihine kadar katılana iade edeceğini taahhüt etmiş olması karşısında suç tarihinin 12.02.2008 olacağı bu itibarla katılanın şikayet tarihi olan 12.06.2009 tarihi itibariyle TCK'nın 73. maddesinde belirlenen 6 aylık şikayet süresinin geçirilmiş olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının şikayetin süresinde olmadığından 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1256, Karar No: 2024/4314, Tarih: 20.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1256 E.  ,  2024/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3587 E., 2023/4103 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2023 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

B. İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 24.990,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi, savcılık mütalaasının hükme eksik yazıldığına, delillerin hatalı toplanıp değerlendirildiğine, sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığına, gerekçenin dosyaya yansıyan gerçeğe uygun olmadığına,

Sanık ... müdafinin temyiz istemi, delillerin hukuka aykırı elde edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi, savcılık mütalaasının hükme eksik yazıldığına, delillerin hatalı toplanıp değerlendirildiğine, sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığına, gerekçenin dosyaya yansıyan gerçeğe uygun olmadığına,

Sanık ... müdafinin temyiz istemi, delillerin hukuka aykırı elde edildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; sanıkların uyuşturucu madde ticareti yaptığına yönelik alınan istihbari bilgi üzerine sanıklara ait ikamet giriş çıkışını görecek şekilde izleme yapıldığı, sanık ...'un ikametten çıktığı, görevlileri fark etmesi üzerine kaçmaya çalışırken alüminyum folyoya sarılı 9 paket esrarı üzerinden attığı, ikametin bulunduğu binanın giriş kapısının iç kısmında diğer sanık ve hakkında verilen beraat kararı kesinleşen ...nun görüldüğü ve onların da yakalanmasının ardından alınan arama ve el koyma kararına istinaden yapılan ikamet aramasında salonda sehpa üzerinde, ...'in parmak izleri bulunan alüminyum folyo kağıtları içerisinde toplam 90 adet satışa hazır hale getirilmiş esrar ile içerisinde uyuşturucu madde satışı ile ilgili notlar ve para miktarının yazılı olduğu değerlendirilen not defteri ve THC bulaşıklı hassas terazi yanında alüminyum folyo rulosu ele geçirildiği, sanıkların telefonlarında yapılan incelemede uyuşturucu satışına yönelik yazışmaların tespit edildiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'un ikrarı, üzerinde ve ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin satışa hazır halde paketlenmiş olması, sanık...'in telefonunda uyuşturucu madde satışını destekler nitelikte mesajların bulunması, sanıkların ortak kullanımındaki evde bulunan defterde satışların listesinin tutulduğunun anlaşılması, "500...'da 600 bende" ibaresinin ve sayfalarında sanık...'in parmak izinin bulunması karşısında sanık...'in inkara yönelik beyanlarına itibar edilemeyeceği hususları birlikte değerlendirilerek sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiş, sanıklar hakkında istihbari bilgi bulunduğu, tüm dosya kapsamında bir suç ya da suçluyu açığa çıkarmaya yönelik eylemlerinin olmadığı gerekçesi ile etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kabul ve kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı gerekçesi ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında, suç adının "uyuşturucu madde ticareti yapma” yerine “uyuşturucu madde ihraç etme” olarak yanlış gösterilmesi, mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında, suç adının "uyuşturucu madde ticareti yapma” yerine “uyuşturucu madde ihraç etme” olarak yanlış gösterilmesi, mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükümlerin yeterli gerekçeyi içerdiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2023/3587 Esas, 2023/4103 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1868, Karar No: 2015/4016, Tarih: 01.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1868 E.  ,  2015/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/06/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine, dosyanın İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 16/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı noter tarafından düzenlenen, davalı yüklenici şirket ile dava dışı arsa sahipleri arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şart nedeniyle alınması gereken damga vergisinin, adalet müfettişi tarafından yapılan denetimde eksik tahsil edildiğinin anlaşılması üzerine, eksik tahsil edilen damga vergisinin davacıya ödettirildiği, sözleşmeye göre her türlü resim harç ve vergilerden yüklenicinin sorumlu olması nedeniyle, davacı noter tarafından ödenen damga vergisinin rücuen tahsiline ilişkin yapılan icra takibine, davalı tarafından yapılan itiraz üzerine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkin bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir. Dolayısıyla taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davaya tüketici mahkemesinde değil, genel mahkemede bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, uyuşmazlığın genel hükümler uyarınca ve asliye hukuk mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerektiği sonucuna varılarak işin esasının incelenmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11998, Karar No: 2013/12856, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/11998 E.  ,  2013/12856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 161 ada 8 parsel sayılı 94,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmazın bahçe olarak 1993 yılından beri ...'ın kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın kendi kullanımında olduğunu öne sürerek adına zilyetlik şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafından dosyaya herhangi bir delil bildirilmediği, tespit bilirkişilerinin çekişmeli taşınmazın bulunduğu mahallede davalının da soy ismi olan ... soyisimli bir çok ailenin bulunduğunu beyan ettikleri gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 5831 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasaya Eklenen Ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro tespiti sırasında, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhtesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle Hazine adına tescil edileceği düzenlenmiştir. Bu kapsamda kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazın davalı kullanımında olduğu taşınmazların beyanlar hanesine yazılmıştır. Davacı ... çekişmeli taşınmazın kullanım durumunun yanlış tespit edildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece taşınmaz başında keşif yapılmamış ve davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olduğu halde tanıklarının isimlerini bildirmesi için kesin süre verilmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, davacıya delillerini sunma imkanı sağlanmalı, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişi ve yöntemince belirlenecek taraf tanıkları ile yeniden keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek-4 maddesi uyarınca fiilen hangi tarihten beri kim veya kimler tarafından kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, gerektiğinde bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ...'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.