muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7140, Karar No: 2023/5858, Tarih: 06.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/7140 E.  ,  2023/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

...

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay (Kapatılan) 16 ncı Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; Manavgat ilçesi ... Mahallesinde bulunan, dava dilekçesinde sınırları bildirdiği yaklaşık 1613 metrekarelik taşınmazın müvekkili olan davacının 35 yılı aşkın süredir zilyetliğinde bulunduğunu, yerin tarım amaçlı kullanıldığını açıklayarak, taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 05.07.1971 tarihinde ilan edilerek kesinleşen ... serisi bazında yapılmış orman kadastrosu ile 12.05.1992 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde çalışmaları mevcut olup, arazi kadastrosu ise 1963 yılında yapılmış ve dava konusu yer taşlık ve çalılık olarak tapulama harici bırakılmıştır.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özetle; haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece (Manavgat 3 üncü Asliye Hukuk) Mahkemesinin 07.07.2015 tarih ve 2014/67 Esas, 2015/419 Karar ... kararıyla; "Dava konusu edilen yerin zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlikle kazanım koşulları oluştuğu" gerekçesiyle, davanın kabulüne, fen bilirkişileri ... ve ... tarafından tanzim olunan 02/03/2015 tarihli rapor ve ekindeki krokide A harfi ile sarı renkle gösterilen 1587.87 metrekarelik taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 07.07.2015 tarih ve 2014/67 Esas, 2015/419 Karar ... kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) (16) ncı Hukuk Dairesinin 13.12.2018 tarih ve 2016/3965 Esas, 2018/7722 Karar ... ilamıyla; "6360 ... Kanun uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davada yer alması" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) (16) ncı Hukuk Dairesinin 13.12.2018 tarih ve 2016/3965 Esas, 2018/7722 Karar ... ilamıyla; "6360 ... Kanun uyarınca ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davada yer alması" gereğine değinilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece (Manavgat 3 üncü Asliye Hukuk) Mahkemesinin 20.02.2020 tarih ve 2019/257 Esas, 2020/50 Karar ... kararıyla; "Dava konusu edilen yerin zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlikle kazanım koşulları oluştuğu" gerekçesiyle, davanın kabulüne, fen bilirkişileri ... ve ... tarafından tanzim olunan 02/03/2015 tarihli rapor ve ekindeki krokide A harfi ile sarı renkle gösterilen 1587.87 metrekarelik taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkin yeterince araştırma yapılmadığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı ve zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri, 4721 ... Türk Medeni Kanun'un 713 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/5697, Karar No: 2017/1062, Tarih: 14.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5697 E.  ,  2017/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6472, Karar No: 2011/11065, Tarih: 18.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6472 E.  ,  2011/11065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde ve taraf teşkilinde de bir isabetsizlik bulunmamasına, dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27580, Karar No: 2014/17274, Tarih: 18.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27580 E.  ,  2014/17274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/185253

MAHKEMESİ : İzmir 5. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2012

NUMARASI : 2011/827 (E) ve 2012/455 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde olması nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulurken yaş nedeniyle indirim yapılması sırasında 5237 sayılı TCK.nun 31/2.maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken aynı Kanunun 31/3.maddesi ile uygulama yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 116. maddesinin 2. fıkrası yerine 1. fıkrasıyla uygulama yapılması,

3-5237 sayılı TCK.nun 31/2.maddesi gereğince fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman kişilerden rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6159, Karar No: 2024/2406, Tarih: 25.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6159 E.  ,  2024/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1337 Esas, 2022/854 Karar

DAVALILAR : 1.İris İleri Tarım ve Gıda Teknolojileri vekili Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 03.07.2020

SAYISI : 2019/220 E., 2020/77 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1974 yılından beri “ERİŞ” markası ile faaliyet gösterdiğini, ilk olarak 1994 yılında markasının tescil ettirdiğini, müvekkilinin “ERİŞ” markasını ve ticaret unvanının 40 yılı aşkın bir süredir aralıksız kullanım sonucunda tanınmış marka haline getirdiğini, “eriş” markasının 2011 yılından beri tanınmış markalar sicilinde kayıtlı olduğunu, aynı şekilde yurtdışında da birçok ülkede markanın tescilli olduğunu, dava konusu 2018/106222 sayılı “iris gurme” markasına karşı itirazlarının reddedildiğini, dava konusu markanın “iris” esas unsuruna gurme kelimesi ve şekil unsuru eklenmesiyle oluşturulduğunu, “gurme” kelimesinin hem anlam bakımından hem de markadaki konumu bakımından ikincil unsur konumunda kullanılmış ayırt ediciliği zayıf bir ibare olduğunu, markadaki tek asli unsurun “iris” ibaresi olduğunu, “gurme” kelimesinin ortalama tüketici tarafından hizmetin cinsini, çeşidini belirten bir kavram olduğunu, davalı tarafında anılan ibareyi markanın sonuna ve daha küçük ve ince puntolarla yerleştirerek esaslı unsur olarak “iris” ibaresini kullanma iradesini ortaya koyduğunu, yine markadaki şekil unsurunun da markaya kattığı bir ayırt edicilik bulunmadığını, dava konusu markadaki “iris” ibaresinin müvekkili markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, daha önce 35 inci sınıfta tescilli 2010/06914 sayılı “ariş” markası ile müvekkili markasının, müvekkilinin tanınmışlığı da gözetilerek karıştırılma ihtimaline yol açacağının tespit edildiğini, benzer şekilde verilmiş kararların bulunduğunu, davaya konu markanın 29, 30, 32, 35 ve 40 ıncı sınıflarda tescil edilmek istenildiğini, müvekkili markalarının hepsinin 29 ve 30 uncu sınıfta tescilli olduğunu, ayrıca 2015/22505 sayılı markasının 29, 30, 32, 35 ve 40 ıncı sınıflarda tescilli olduğunu, dolayısıyla markalar kapsamındaki tüm emtianın benzer olduklarını, müvekkilinin aynı zamanda gerçek hak sahibi olduğunu, başvurunun kötü niyetli bir başvuru olduğunu belirterek YİDK karar iptali ve markanın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili, müvekkilinin gerçekleştirdiği marka başvurusu ile davacı markalarının görsel olarak birbirlerinden tamamen farklı olduklarını, müvekkilinin gerek www.iristarim.com sitesinde gerekse de diğer mecralarda, faaliyet alanı ile özdeş hale gelen yeşil renk temasını “iris gurme” markasında da kullandığını, müvekkili markasındaki şekil unsurunun ayırt edici olduğunu, taraf markaları arasında bir benzerlik bulunmadığından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası şartlarının da somut olayda oluşmayacağını, davacının itirazlarına dayanak tüm markalarının zaten tescilli olduğunu ve her halde taraf markaları arasında bir benzerlik bulunmadığını, bu nedenle anılan maddenin üçüncü fıkrası kapsamındaki iddiaların somut uyuşmazlık bakımından bir etkisinin bulunmadığını, müvekkilinin kötü niyetli olarak değerlendirilemeyeceğini, yine davacının ticaret unvanı ile müvekkili markası arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve Yasa'ya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka başvurusunda yer alan mal ve hizmet sınıflarının tamamının, davacı yanın önceki tarihli markaları kapsamında yer alan aynı sınıflarda yer alan mal ve hizmetler ile aynı tür emtia olduğu, markadaki asıl sözcük unsuru “İRİS” kelimesi olup bu kelimenin dilimizde “saydam tabaka ile göz merceği arasında bulunan, ince, kasılabilen bir zardan oluşan, gözün renkli bölümü” anlamına gelen bir sözcük olduğu, davacı taraf markalarına bakıldığında ise davacı yanın dayanak markalarınının genel anlamda “şekil+eriş” şeklinde bir logo ile birlikte kulanılan “ERİŞ” kelimesi ve bu kelime etrafında yaratılmış logolu ya da logosuz şekildeki markalarının bulunduğu, davacı markalarının esas unsuru olan “ERİŞ” kelimesinin “erme işi” anlamına geldiği gibi “erişmek” fiilinin de kökü olarak algılanabilecek somut bir anlamı bulunmadığı, dolayısıyla ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi altında bulunmadığı, karşılaştırılan işaretler arasındaki görsel, işitsel ve kavramsal düzeydeki farklılıkların davacı yan tanınmışlığına bir zarar vermeyeceği, her ne kadar tanınmışlıktan kaynaklı korumada iltibas ihtimalinin varlığı aranmasa ve asıl olanın önceki markanın ayırt edici gücünün zayıflatılması veya sulandırılmasının önüne geçilmesi ise de davalı yana ait dava konusu markanın tescilinin, herhangi bir şekilde davacı markasına bir zarar verme ihtimalinin bulunmadığı gibi davalının da bu tescil sayesinde davacı markalarından haksız bir yarar elde etme ihtimalinin mevcut olmadığı, kötü niyet iddiasına dayalı hükümsüzlük istemi yerinde bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının sadece 35/1-4 ve 40 ıncı sınıflarda değil, bilinç ve dikkat düzeyinin düşük olduğu gıda sınıflarında da benzer olduğunu, gıda ürünleri bakımından tüketicilerin bilinç düzeylerinin daha düşük bulunduğunu, bu hususun da göz önünde bulundurulması gerektiğini, müvekkilinin markasının tanınmış olduğu gözetildiğinde davalının marka başvurusunun tescil edilmemesi gerektiğini, zira ibareler arasında çok benzerlik olduğunu, markalar arasında gerek görsel gerek işitsel anlamda ayniyet derecesinde benzerlik bulunduğunu, 6769 sayılı sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesinin birinci fırkası uyarınca benzerlik şartının gerçekleştiğini, anılan Kanunun 5 inci fıkrasındaki koşulların da olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarının sadece 35/1-4 ve 40 ıncı sınıflarda değil, bilinç ve dikkat düzeyinin düşük olduğu gıda sınıflarında da tescilli olduğunu, müvekkile ait markanın tanınmış marka statüsünde olduğu, bu durumun TÜRKPATENT Markalar Dairesi Başkanlığı kararı, mahkeme ve yargıtay kararları ile de tespit ve tescil edildiğini, müvekkil markasının farklı ürün ve hizmetler karşısında dahi tescil edilmesi gerektiğini, markalar arasında benzerlik olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fırkası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15148, Karar No: 2006/16148, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15148 E.  ,  2006/16148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri

olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.