muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2951, Karar No: 2021/1175, Tarih: 07.10.2021

22. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun (5510 sayılı Kanun) “Finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri ve süresi” başlıklı 63. maddesinin 1. fıkrasında;

“Genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri şunlardır:” hükmüne yer verildikten sonra maddenin (f) bendinde;

"Yukarıdaki bentler gereğince sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri” de Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri arasında gösterilmiştir.

23. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 63. maddesinin 17.04.2008 tarihli ve 5754 sayılı Kanun’un 40. maddesi ile yeniden düzenlenen 2. fıkrasında; “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi bulunmakta iken 06.02.2014 tarihli ve 6518 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile yapılan değişiklik kapsamında Kurumun finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Sağlık Bakanlığının yanı sıra Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının da görüşünü alarak belirlemeye yetkili olduğu hüküm altına alınmış, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınmasının (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsayacağı vurgulanmıştır. 5510 sayılı Kanun’un genel sağlık sigortasına ilişkin hükümleri kapsamında 28.08.2008 tarihli ve 26981 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliğinin 22. maddesinin 1. fıkrasında da aynı yönde düzenleme yapılmıştır.

24. 25.03.2010 tarihli ve 27532 mükerrer sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinin (SUT), “Tıbbi Malzeme Temin Esasları” başlıklı 7.1. maddesinin 18. fıkrasında ilaçlı stent bedellerinin Kurumca ödenmeyeceği belirtilmiş ise de; Danıştay Onuncu Dairesinin 16.06.2010 tarihli ve 2010/6009 sayılı kararı ile Tebliğin anılan maddesinde yazılı “ilaçlı stent bedelleri Kurumca ödenmez” kuralının yürütmesinin durdurulmasına, 06.02.2012 tarihli ve 2012/392 K. sayılı kararı ile de bu ibarenin iptaline karar verilmiştir.

25. Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK/Kurum) 06.08.2010 tarihli ve 27664 sayılı Resmî Gazetede yayınlanarak istisnaları haricinde yayımı tarihinde yürürlüğe giren Sağlık Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Tebliğ’in (Tebliğ) 20. maddesi ile SUT’un yukarıda belirtilen 7.1 numaralı maddesinin 18. fıkrasında yer alan “ve ilaçlı stent bedelleri” ibaresini metinden çıkarmış, Tebliğin 21. maddesi ile de, SUT’a 7.3.25. madde olarak eklenen düzenleme ile, belli şartların varlığı hâlinde ilaçlı stent bedelinin karşılanacağı belirtilmiş ve bu değişikliğin 05.07.2010 tarihinden itibaren yürürlüğe gireceği Tebliğin 28. maddesinin (b) bendinde hükme bağlanmıştır.

26. Bu itibarla hastanın tedavisi ile gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin gerekliliği konusunda bir uyuşmazlık yoksa da, gerek uyuşmazlık döneminde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri gerekse sonradan yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un 63. maddesi ile Genel Sağlık Sigortası Yönetmeliği hükümleri gözetilerek, hastanın tedavisinde kullanılan malzeme bedelinin denetlenip faturadaki hâliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının rayiç fiyat esas alınarak belirlenmesi gerekmektedir.

27. Somut olayda; 04.04.2005 tarihinde çenede şişlik yakınması ile hastaneye yatırılan davacının (muris) ameliyatı planlanırken yapılan tetkiklerde sağ şah damarı ve beyin arka çukuruna giden damarda ciddi daralma tespit edilmesi üzerine ameliyat öncesi her iki damara stent takılarak damarların açıldığı, tedavide kullanılan tıbbı malzemelerin hastane tarafından reçetelendirilmesi üzerine muris tarafından dışarıdan temin edildiği, bu kapsamda 12.04.2005 ve 27.04.2005 tarihli reçetelere istinaden 15.04.2005 tarihli fatura ile Biyotem Limited Şirketine 233TL, 03.05.2005 tarihli fatura ile de ... Medikal Limited. Şirketine 14.799,24TL ödendiği, davacıya bu giderlere karşılık davalı Kurumca 29.12.2005 tarihinde 4.671,00TL ödeme yapıldığı, geri kalan tıbbi malzeme bedelinin ödenmemesi nedeniyle eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

28. Mahkemenin ilk kararında, Ankara Ticaret Odası tarafından fatura bedellerinin uygun olduğunun bildirilmesi nedeniyle bu yazı cevabı esas alınarak davanın kabulüne ve 10.361TL’nin davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan tahsiline karar verilmiş, ancak davalı Kurum vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yapılan rayiç bedel araştırmasının yeterli olmadığı, ayrıca konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılamada; davacının bildirdiği Berka Sağlık Hizmetleri Limited Şirketinden faturalardaki fiyatların uygun olup olmadığı sorulmuş, cevabi yazıda fatura tutarlarının rayice uygun olduğu bildirilmiştir. Öte yandan SGK ve Sağlık Bakanlığına bir çok kez müzekkere yazılarak faturalara konu tıbbi malzemelerin fatura tarihi itibariyle rayiç bedellerinin bildirilmesi istenmiş ise de, sözü edilen tıbbı malzemelerin fatura tarihi itibariyle geri ödeme kapsamında olmaması nedeniyle rayiç fiyatlarının bildirilmesi mümkün olmamıştır. Bunlardan başka mahkemece Ankara Ticaret Odasına faturalar ekli olarak yazılan müzekkere ile tıbbı malzemelerin fatura tarihi itibariyle rayiç bedellerinin tespiti talep edilmiş, Ankara Ticaret Odasının 31.12.2014 tarihli yazısında, ilgili malzemenin fatura tarihlerine denk düşen tarihlere göre ithal fiyatlarına bağlı olarak yapılan hesaplama ile belirlenen fiyatlarının fatura birim fiyatları ile karşılıklandırılmış şekilde ekli tabloda gösterildiği belirtilerek yazı ekinde fatura bedellerinin her bir tıbbı malzeme ile için uygun olup olmadığı, uygun olmayanlar için ise belirlenen fiyatı gösterir tablo gönderilmiştir. Eczacılardan oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen ek raporda ise, Ankara Ticaret Odasının bildirdiği fiyatlar esas alınarak 233TL’lik fatura tutarının uygun olduğunun bildirilmesi nedeniyle davalı Kurumun ödediği belirtilen 169,92TL’nin mahsubu ile bu fatura için 69,09TL; 14.799,24TL tutarlı fatura için ise uygun fiyat 12.708,36TL olarak bildirildiğinden 4.671TL’lik ödemenin mahsubu ile 8.037,36TL olmak üzere toplam 8.106,45TL’nin davacıya ödenmesi gerektiği mütalaa edilmiş, mahkemece bu deliller çerçevesinde yapılan değerlendirme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

29. Şu hâlde yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece ilk bozma kararına uyularak gerekli araştırmaların yapıldığı, Ankara Ticaret Odasının fatura bedellerinin uygun olup olmadığını çeşitli firmaların fiyatlarını karşılaştırmak suretiyle belirlediği, bu nedenle direnme kararının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

30. Hâl böyle olunca direnme kararı onanmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.10.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11025, Karar No: 2013/10933, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11025 E.  ,  2013/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, bilişim sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme, iftira

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, işlerinin yoğunluğu sebebiyle sahibi olduğu Motorlu Araçlar Ltd Şti’nin yönetimini sanık ...’e, ... Sigorta Ltd Sti’nin yönetimini sanık ... ...’a devretmiş olduğu, sanıkların yürüttükleri görevlerini istismar ettikleri, hesapları usulüne uygun şekilde tutmayarak şirket kasasına girmesi gereken paraları bizzat kendilerinin tahsil edip zimmetlerine geçirdikleri, ... Motorlu Araçlar Ltd Şti’ nin ve ... Sigorta Ltd Sti’lerine ait network bilgilerini flashdiske yüklemek suretiyle şirket dışına çıkardıkları böylelikle TCK 244/2’ye muhalefet ettikleri, sanık ...’in ise kendisinden habersiz bir şekilde, Visa kart bilgilerini kullanılarak dört kalemde toplam 17.000 YTL parayı ... Sigorta Ltd Sti’nin post cihazından çekip bankadan tahsil edildiğini iddia ettiği, bu paranın kendisine iadesi için katılan şirkete noter yoluyla ihtar çektiği, 18.12.2008 tarihinde “mağdur” sıfatıyla ifade verdiği ve ifade sırasında hiçbir şekilde ... Sigorta Ltd Sti yetkililerini tanımadığını, bu şirketle hiçbir ticari ilişkiye girmediğini iddia ettiği, oysa kayden maliki olduğu 06 ZKN 1997 plakalı oto ile fiilen kullandığı Laguna marka otoyu arkadaşı olan sanık ... aracılığıyla ... Motorlu Araçlar Ltd Şti servisine sokup bakım ve tamir yaptırdığı, yaptığı harcamadan kurtulabilmek için şirket sahibi olankatılana iftira ettiği iddia edilen olayda;

1-Sanık ... hakkında "iftira" suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar Sanık ... (...) ve ... hakkında "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" ve ''bilişim sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme'' suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde;

a-Sanık ...(...) hakkında güveni kötüye kullanma suçu yönünden;

2-Sanıklar Sanık ... (...) ve ... hakkında "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" ve ''bilişim sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme'' suçlarından verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde;

a-Sanık ...(...) hakkında güveni kötüye kullanma suçu yönünden;

Mahkemece aldırılan ve hükme esas alınan 25.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda; 32.003,03 TL'nin şirket hesaplarına intikal ettirilmeyerek açık olduğunun, bunun da sanık ... ...'ın tahsil edip şirket hesaplarına intikal ettirmeyerek üzerinde kalan para olduğunun tesbit edilmesi ve aynı bilirkişi heyeti tarafından 26.04.2011 tarihli raporda da aynı tesbite dair görüşün tekrar edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı "güveni kötüye kullanma" suçunu işlediği sübuta erdiği halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b-Sanıklar ... ve ... (...) hakkında ''bilişim sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme'' suçu ... hakkında ''hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma'' suçu yönünden;

Sanık ... ile katılanın şirketinin çalışanları olan ... ve ...'nun katılanın şirketine hitaben yazmış oldukları 02.02.2007 tarihli dilekçelerin içeriği, 26.01.2007 tarihinde şirkete ait bir adet flash diskin ... tarafından şirket müdürü ...'a teslim edildiğine dair tutulan tutanağın içeriği ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, sanık ...'in, suç tarihinde katılana ait şirkette yönetici konumunda olan ve şirkete ait bilgi ve belgelerin kendi denetiminde bulunan sanık ... aracılığıyla, katılanın şirketine ait bilgileri şirket çalışanı ...'tan aldığı, sanık ...'in, savunmasında katılan ...'ın şirket hesaplarındaki karışıklık hakkında bilgi vermesi için şirket bilgilerinin yer aldığı flaşdiski gönderdiğini, inceleyip katılana bilgi verdikten sonra iade ettiğini savunması, katılanın aksini beyan etmesi, sanık ... ve tanık ...'nun beyanlarının da sanık ...'in savunmasına aykırı olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tesbiti bakımından, şirket çalışanı ...'ın tanık sıfatıyla beyanının alınması, katılanın beyanına başvurularak ve şirket bilgisayarlarında bulunan ve sanıkların aldıkları idda edilen bilgilerin neler olduğunun tespit edilip, bahsi geçen kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle TCK'nun 244. maddesinde tanımlanan ''bilişim sistemindeki

veri'' niteliğinde olup olmadıklarının belirlenmesi, sonucuna göre alınan biligilerin ''bilişim sistemindeki veri'' niteliğinde olduğu tespiti halinde sanıkların eylemlerinin; "bilişim sistemindeki verileri başka yere gönderme" suçlarını oluşturup oluşturmadığı, şirkete ait müşteri bilgileri niteliğinde olduğu anlaşılması halinde sanıkların eylemlerinin sanık ... yönünden, şirket hesaplarına intikal ettirmediği paraların uhtesinde kalması ile birlikte zincirleme şekilde ''hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma'', sanık ... yönünden ise sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde şirket müşteri bilgilerini elde edip kullanma eyleminin ''hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13886, Karar No: 2017/1109, Tarih: 04.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13886 E.  ,  2017/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,sanığın müştekiye ait ikinci el fiyatı 200 TL olan cep telefonunu yağmalaması şeklinde gerçekleşen somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının CMK’nın 302/1 maddesi gereğince reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9608, Karar No: 2015/5499, Tarih: 04.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9608 E.  ,  2015/5499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/02/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ve davacı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, Cumhuriyet Savcısı olduğunu, vermiş olduğu takipsizlik kararına davalının itiraz ettiğini, itiraz dilekçesinde davalının kendisine hakaret ettiğini belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yazmış olduğu itiraz dilekçesinde, davacıya hakaret ettiği beirtilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2474, Karar No: 2014/17842, Tarih: 30.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2474 E.  ,  2014/17842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2006 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; TCK.nun 62, 53. maddeleri gereği 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına,

2007 yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçundan beraatine dair.

1- Sanık hakkında ''2006 takvim yılında sahte belge düzenlemek'' suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, ''sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında ''2007 takvim yılında sahte belge düzenlemek'' suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

"Sahte belge düzenlemek" ve "sahte belge kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan... Vergi Dairesi Başkanlığının 21.06.2007 tarihli mütalaası ve ekindeki vergi suçu ve tekniği raporlarının "2007 takvim yılında sahte belge kullanmak" suçlarına ilişkin olduğu halde 28.06.2007 tarihli iddianame ile vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve ekindeki raporlara uygun bulunmayan "2007 takvim yılında sahte belge düzenlemek" suçundan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi. .