muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14219, Karar No: 2016/26799, Tarih: 12.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/14219 E.  ,  2016/26799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverenler tarafından haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca işyerinde haftanın yedi günü bayramlarda dahil olmak üzere 07:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini, çalıştığı sürede hiçbir ücret alacağının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, hafta tatili, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı...İnş. vekili, davacının istifa etmek sureti ile iş sözleşmesini sonlandırdığını, davacı ile altı ay çalışması için anlaşıldığını ancak davacının bu süre bitmeden Türkiyeye dönmesi ile yapılan gidiş dönüş masraflarının ve davacının çalışabilmesi için alınan bir kısım belgelere ilişkin harcamaların davacının alacaklarından düşüldüğünü, davacının çalışma iznini doldurup vizesiz ...da kalması sebebi ile yapılan cezai işleme ilişkin ödemeninde davacının alacaklarından düşüldüğünü, nadirende olsa yapmış olduğu fazla çalışmaların kendisine ödendiğini bu nedenle haksız olarak açılmış olan davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Şti. hakkında dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı...... İnş. A.Ş. vekili tarafından temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, ve genel tatil alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre bu çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında, fazla çalışma ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları konusunda, kendileri de işverene karşı dava açmış olan tanıkların anlatımı ile sonuca gidilmiştir. Sözkonusu edilen alacaklar için sadece işverene dava açan tanıklarla ispat yoluna gidildiğinde bu durumdaki tanıkların beyanını destekleyen başkaca somut deliller veya işin mahiyetinin gerektirdiği durumlar ve yahutta herkesçe bilinecek maddi olguların bulunup bulunmadığının dikkate alınması gerekir. Açıklanan bu durum karşısında işverenle husumetli durumda bulunan tanıklar dışında başkaca bir delil bulunmadığından, somut olarak fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı ispat edilemediğinden reddi yerine mahkemece kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

4-Dosya içeriğinden, davalı işverenlikçe dosyaya ücret ödemelerine ilişkin ödeme makbuzları ve dekontlar sunulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, bu kapsamda dosyaya sunulan 26.12.2012-24.10.2012 tarihli ödemenin dikkate alınmadığı anlaşılmakla, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11217, Karar No: 2021/2396, Tarih: 09.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/11217 E.  ,  2021/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, atılı suça konu faturaların en son Aralık 2008 KDV beyannamesinde kullanılması sebebiyle 25.01.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; faturaları düzenleyen ... hakkında açılan dava akıbetinin araştırılması, ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, bu kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiğinin sorulması, düzenleyen mükellef ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, suça konu faturaların aynı beyanname içinde kullanıldığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

b- Faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle kullanılan son fatura tarihine göre 25.07.2009 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 10.06.2013 olarak yanlış yazılması,

c- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.03.2021 tarihinde Üye ...'ın 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemi yönünde 43/1. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin değişik görüşü ile oy çokluğuyla diğer hususlardan oy birliğiyle karar verildi.

DEĞİŞİK GÖRÜŞ:

(2017/11217 Esas -2021/2396 Karar)

Dairemizin 2017/8632 Esas, 2020/1423 Karar sayılı 18.02.2020 tarihli kararına ilişkin yazdığımız değişik görüşümüzde ayrıntılı olarak izah ettiğimiz üzere;

Sanığın haksız olarak 6.474,42 TL KDV iadesini almak için miktar ve tarihleri farklı, 7 adet sahte faturayı yevmiye defterine satın alınan mal bedeli karşılığında gider olarak kayıt ederek 2009 yılı Haziran ayı KDV beyannamesinde kullandığının iddia ve kabul edilen olayda;

Suç konusu faturaların yevmiye defterine satın alınan mal bedeli karşılığında gider olarak kayıt edilmek, 2009 yılı Haziran ayı KDV beyannamesinde ve kurumlar vergisinde indirim konusu yapmak sureti ile vergisel işlemlerde kullanıldığı, tarih ve tutarları farklı

her bir faturanın ayrı fiil ve konu olduğu da dikkate alındığında "aynı suçun bir takvim yılı içerisinde farklı vergi dönemleri ve işlemlerinde birden fazla işlenmesi" unsuru tam manası ile vardır.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğinden, sayın çoğunluğun "zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine" dair düşüncesine katılmıyorum. 09.03.2021
Yargıtay — Esas No: 2016/17899, Karar No: 2019/14889, Tarih: 03.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/17899 E.  ,  2019/14889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10.04.2002-07.07.2014 tarihleri arasında ustabaşı olarak çalıştığını, işveren tarafından davacının ücret alacağı, yıllık izin ve tatil alacakları gibi alacakların ödenmediğini, müvekkilinin alacaklarının ödenmez ise işe gelmeyeceğini beyan etmesi üzerine işveren tarafından davacının işe gelmediğinden bahisle tutanak tutularak iş sözleşmesine son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından süresinde cevap dilekçesi ibraz edilmemiş olup; davalı şirket temsilcisi yargılamadaki beyanlarında davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz döneminde haftanın 6 günü 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığı, 1.5 saat ara dinlenme kullandığı, haftalık 12 saat fazla çalışma yaptığı; kış döneminde ise haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı, 1 saat ara dinlenme kullandığı, haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmek suretiyle fazla çalışma ücreti hesaplanmıştır. Dinlenen tanıkların ara dinlenme süresine ilişkin beyanları bulunmamaktadır. Bu sebeple, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda davacının yaz dönemi 08.00-19.00 saatleri arasındaki 11 saatlik çalışmasından, 1 saat ara dinlenme mahsubu ile fazla çalışma süresinin tespiti gerekirken, yanılgılı şekilde 1.5 saat ara dinlenme kullandığı kabul edilerek fazla çalışma süresinin hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkeme ilamının gerekçesinde, Bilirkişi Av. .. tarafından düzenlenen 15.02.2016 havale tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilmiş olup; bahse konu raporda yıllık izin alacağı brüt 12.579,84 TL, net 8.992,81 TL hesaplanmıştır. Hal böyle olmakla birlikte, mahkemece yıllık izin ücreti alacağının brüt 9.012,64 TL olarak hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Zira dosya içerisinde 13.04.2015 havale tarihli Bilirkişi S.M.M.M Zeynep Eşiyok tarafından ibraz edilen bilirkişi raporu da yer almakta olup; bahse konu raporda yıllık izin alacağının net 9.012,64 olarak hesaplandığı, davacının da 05.06.2015 tarihli ıslah dilekçesinde belirtilen net miktar üzerinden yıllık izin ücreti alacağını ıslah ettiği anlaşılmaktadır. Mahkeme kararının gerekçesinde, Bilirkişi Av. Şerif Ali Mutlu tarafından düzenlenen 15.02.2016 havale tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmında çelişki yaratacak şekilde farklı miktarda yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16140, Karar No: 2013/15968, Tarih: 01.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16140 E.  ,  2013/15968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 05.02.2013 gün ve 2012/8952-2013/743 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava ve karşı dava 1832 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Davacı-karşı davalı ... muhdesat niteliğindeki ağaçlar ile sulama kuyusunun, elektrik panosunun ve damla sulama tesisinin kendisine aidiyetinin tespiti ile adına tapuya şerh verilmesini istemiş, davalı-karşı davacı ... ise muhdesatların kendisi ile davacı ...'ye ait olduğunu öne sürerek 1/2'şer payla tapuya şerh verilmesini istemiştir. Mahkemece muhdesat niteliğindeki ağaçlar ile sulama havuzunun kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten sonra davacı ve karşı davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine diğer istemlerin reddine karar verilmiş hüküm davacı-karşı davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dairece bu temyiz üzerine dosya incelenmiş ne var ki; davalı-karşı davacı ... tarafından temyiz edilmiş gibi onama ilamı yazılmıştır. Bu nedenle davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ...'nin karar düzeltme istemleri yerinde görüldüğünden kabulü ile 05.02.2013 gün ve 2012/8952 Esas ve 2013/743 Karar sayılı ONAMA ilamımızın kaldırılmasına karar verilerek davacı-karşı davalı ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

İddia ve savunmaya duruşma tutanaklarına yansıyan bilgilere ve dosyadaki belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten sonra davacı ve karşı davacı tarafından meydana getirildiğinin belirlenmiş olmasına göre mahkemece yazılı şekilde hüküm oluşturulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı-karşı davalı ...'nin sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

Şerhe yönelik temyiz itirazlarına gelince, davacı muhdesatların aidiyetinin tespitinden ayrı olarak tapuya şerh verilmesini de istemiştir. Mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz herhangi bir hüküm oluşturulmamış olması isabetsiz olup bu nedenle davacı-karşı davalı ...'nin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının ilgililerine iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1957, Karar No: 2018/6068, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/1957 E.  ,  2018/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı maaş nakil ilmühaberinde gerekli düzeltmenin yapılmasını, hak ettiği tarihlerden itibaren işlenmiş faizleriyle birlikte noksan ödenen ek ödeme tutarları olan alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, ... İl Telekom Müdürlüğü'nde 399 sayılı KHK'ye tabi sözleşmeli statüsünde memur ünvanıyla görev yapmakta iken kurumun özelleştirmesi kapsamında 406 sayılı Yasa'nın Ek 29.maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Kanun'un 22.maddesi kapsamında 23.02.2006 tarihinde kamu kurumuna atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığı’na bildirildiğini ve 03.05.2006 tarihine kamu kurumuna atandığını/... İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nde göreve başladığını ileri sürerek davacının maaş nakil ilmühaberinde gerekli düzeltmenin yapılmasını, hak ettiği tarihlerden itibaren işlenmiş faizleriyle birlikte noksan ödenen ek ödeme tutarları olan alacağını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinde kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı yasaya tabi olarak çalıştığını, maaş ilmuhaberinin yasa ve mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen 26/04/2016 tarihli 2014/904 Esas 2016/392 Karar sayılı kararın temyiz talebi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 31/10/2016 tarihli 2016/27017 Esas 2016/18806 Karar sayılı ve "...Her ne kadar Dairemizin 2014/23201 Esas sayılı bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de bozma ilamının gerektirdiği inceleme tam olarak yapılamamıştır. Dairemizin 2014/23201 Esas sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere; Davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsamdışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan azda olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış olabilir. 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması işçin ise davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir. Hükme esas bilirkişi raporu bu tespitleri kapsamamaktadır. Davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm ışletmesel kararlar, taraflardan sorularak getirtilmeli, bu belgeler davalı kurumdan ve davalı vekilinden celbedilerek davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 Sayılı Kanun'un ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 Sayılı KHK’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığını gösteren belgeler celbedilmeli, bu konularda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir