muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8991, Karar No: 2023/7515, Tarih: 20.11.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Hafif derecede zeka geriliği ve atipik otizm rahatsızlığı bulunan katılan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun 2012 yılı içerisinde birden çok kez vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, katılan mağdurenin rahatsızlanması ile 01.07.2013 tarihinde sağlık kuruluşundaki muayenesinde yedi haftalık gebe olduğunun tespiti ile kolluk kuvvetlerine intikal eden olayda katılan mağdurenin 12.09.2013 tarihinde doğum yapması ile yapılan biyolojik inceleme sonucunda bebeğin babasının %99,99 oranında suça sürüklenen çocuk olduğunun anlaşıldığı olayla ilgili mahkemesince yapılan yargılama neticesinde mental reterdasyon hastalığı bulunan katılan mağdurenin beyanlarına ana hatları itibariyle itibar edilebileceğini bildiren Adli Tıp Kurumu raporu karşısında katılan mağdurenin birden çok cinsel istismara maruz kaldığı iddiası karşısında olayları karıştırabileceği, keza tehdit iddiasının yeterince kanıtlanmadığı kabul ve takdir edilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasına yer olmadığı kanaati ile sübuta erdiği kabul edilen eylemden ötürü Adli Tıp Kurumundan alınan heyet raporunda katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarıca belirlenen ceza üzerinden artırım yapılmak suretiyle mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 10.04.2015 tarihli heyet raporunda yer verildiği üzere; katılan mağdurede, mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğu tespit edilmekle 2013 yılı Ocak ayında tüm nitelikli eylemde bulunanların eylemlerinin ruh sağlığını birlikte bozduğu ve sanık ayrımı yapılamadığının bildirilmesi karşısında katılan mağdurenin beyanlarında başkaca istismar eylemlerinden bahsetmesi ve sürüklenen çocuğun müstakil eylemlerinden dolayı katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair bir tespitin bulunmadığı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun eylemleri ile katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun şüphede kaldığı anlaşıldığından, adı geçen hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarihli ve 2014/484 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8373, Karar No: 2022/16672, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8373 E.  ,  2022/16672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kısmen kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki ... İli, Hasankeyf İlçesi, Hasankeyf Mahallesi 400 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalılar yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden kısmen kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç bedelinin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7090, Karar No: 2021/11023, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7090 E.  ,  2021/11023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, düzenlenen son fatura tarihi olan "13.10.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1727, Karar No: 2019/525, Tarih: 10.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1727 E.  ,  2019/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151/1 ve 31/2. maddelerine göre öngörülen cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03/10/2013 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 16/07/2014 günü yeniden işlemeye başladığı gözetildiğinde, dava zamanaşımının, 15/09/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10999, Karar No: 2024/5893, Tarih: 16.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/10999 E.  ,  2024/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.10.2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 07.02.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

... İlköğretim Okulu kantinini işleten şikâyetçinin iş yerine girerek hırsızlık suçunu işleyen sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dava açılmamış ve hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Kolluk görevlilerince düzenlenen CD İzleme Tutanağı içeriğine göre hırsızlık eyleminin gece vakti 01.07'de işlendiğinin belirtildiği, aynı şekilde sanığın soruşturma evresinde müdafii huzurunda alınan ifadesinde hırsızlık suçunu saat 01.00 sıralarında gerçekleştirdiğini ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

1. Kolluk görevlilerince düzenlenen CD İzleme Tutanağı içeriğine göre hırsızlık eyleminin gece vakti 01.07'de işlendiğinin belirtildiği, aynı şekilde sanığın soruşturma evresinde müdafii huzurunda alınan ifadesinde hırsızlık suçunu saat 01.00 sıralarında gerçekleştirdiğini ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2. Şikâyetçinin kovuşturma evresinde alınan beyanında dava açılmadan önce zararının giderildiğini beyan etmesi üzerine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılmışsa da yaşı nedeniyle dosyası ayrı yürütülen suç ortağı ... hakkında yürütülen kovuşturma neticesinde Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 21.02.2013 tarihli ve 2012/249 Esas, 2013/100 Karar sayılı kararında şikâyetçinin "Hırsızlık nedeniyle uğradığım maddi zarar en azından 500 TL'dir. Bu zararım suç tarihinden 1 ay sonra suça sürüklenen çocuğun babası tarafından giderilmiştir." şeklinde beyanın bulunduğu, 19.03.2012 tarihinde kamu davasının açıldığı nazara alınarak zararın kovuşturma evresinde giderildiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince indirim yapıldığının anlaşılması karşısında şikâyetçi duruşmaya çağrılarak suça sürüklenen çocuğun ve sanığın dosyasında verdiği ifadeleri okunarak zararın ne zaman giderildiği çelişkiye yer vermeyecek ve Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanık hakkında 24.09.2012 tarihli ilâm ile mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, daha sonra sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği hâlde mahkemeye açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında bir imkân tanınmadığı gözetilmeden, bu kez doğru hesaplanmak ile birlikte TCK'nın 151/1, 168/1, 62. maddeleri uyarınca sanık hakkında 1 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek hükmün değiştirilmesi,

4. Hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5849, Karar No: 2017/13293, Tarih: 27.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/5849 E.  ,  2017/13293 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 16.04.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; BİLECİK 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 gün ve 2009/271 esas, 2009/186 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu silahın bilinen değerine göre hükmün temyizi olanaklı kabul edilerek yapılan incelemede;

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmelik'in 3. maddesinde, bulundurma ruhsatlarının 5 yıl geçerli olduğu, sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemlerin başlatılacağı, zabıtaca yapılacak tebliğden itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını yeniletmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve yenileme halinde ise verilecek yeni ruhsatın eski ruhsat süresinin bitiminden itibaren geçerli olacağının belirtilmesi karşısında silahın ruhsat işlemlerinin ikmali için idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "ruhsat süresi bitmiş tabanca ve bir adet şarjörün karar kesinleştiğinde Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3, 16 ve 17. maddelerine göre işlem yapılmak üzere iadereye teslimine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16632, Karar No: 2013/15087, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16632 E.  ,  2013/15087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü tarafından dosyaya gönderilen veri cetvelinde yüksek sistem bağ maliyetleri bildirildiğinden yeniden normal tarla koşullarında Tarsus Beyazı cinsi üzüm için dekar başına üretim giderlerinin (gider kalemleri tek tek açıklanmak suretiyle) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğü ile birlikte ayrıca Akdeniz İlçe Müdürlüğünden de sorularak alınacak yazı cevaplarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmek suretiyle dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12640, Karar No: 2012/13197, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12640 E.  ,  2012/13197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle başlatılan ilamsız icra takibine davalı borçlu tarafından yapılan itirazın İcra İflas Kanununun 67. maddesi uyarınca iptali ile takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile %40 tazminata hükmedilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, yüklenici sıfatı ile davalı iş sahibine fason örme işi yaparak teslim edildiğini ve bu konuda düzenlenen fatura bedellerinin ödenmemesi nedeniyle icra takibine geçildiğini ve haksız itirazla takibin durduğunu belirterek eldeki davayı açmıştır.

Davalı, icra takibine konulan faturaların tebliğ edilmediğini, davacının verdiği herhangi bir hizmetin de bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davacı iki adet faturaya dayanarak davalı aleyhine icra takibine geçmiştir. Faturaya dayalı alacaklarda alacağın likid kabul edilebilmesi için faturanın borçlu davalıya tebliğ edilmesi, yasal sürede itiraz edilmeyerek içeriğinin kesinleşmesi veya faturanın davalının ticari defterlerine kayıt edilerek benimsenmesi gerekir.

Somut olayda takip dayanağı faturaların borçlu davalıya tebliğ edildiği, itiraz edilmeksizin içeriğinin kesinleştiği ya da ticari defterlerine işlenmek suretiyle davalı yanca benimsendiği davacı alacaklı tarafından kanıtlanamamıştır.

Eser sözleşmesi ilişkisinde işin yapılıp teslim edildiğini yüklenici, bedelinin ödendiğini ise iş sahibi kanıtlamak zorundadır. ( B.K.364. Md.)

Davalı, davacının iddia ettiği akdi ilişkiyi kabul etmemektedir. O nedenle davacının öncelikle davalı ile kurulduğunu bildirdiği akdi ilişkiyi davanın değeri de nazara alındığında 6100 sayılı HMK'nun 200 ve devamı maddeleri uyarınca yazılı delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Ne var ki bu konuda herhangi bir delil ibraz edilmiş değildir. Davacı, dava dilekçesinde ve delil listesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, akdi ilişkinin ispatı amacıyla davacıya davalı tarafa yemin teklifi hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6972, Karar No: 2025/1605, Tarih: 18.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/6972 E.  ,  2025/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1281 E., 2023/1235 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çekerek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/147 E., 2023/22 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 18.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden tarafların gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.