muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25644, Karar No: 2022/10064, Tarih: 13.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25644 E.  ,  2022/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.01.2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan Dairemizin 12.03.2012 gün, 2012/2472 E- 2012/3840 K sayılı ilamı ile “…6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca, haksız fiilden doğan davalarda, zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. Diğer yandan, kişilik haklarına saldırı halinde, davacı kendi yerleşim yerinde de dava açabilir. (TMK m.25/son). Her iki halde de mahkeme yetkili olup; davacı, yasanın kendisine tanıdığı seçim hakkını kullanan durumundadır. Şu durumda, işin esasının incelenmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; söz konusu karar, davacılar vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihi 22.06.2011 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 08.06.2012 olarak yazılması ve adına velayeten dava açılan davacıların adına karar başlığında yer verilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

a)Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (6098 sayılı TBK 56) hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; davacıların ölene yakınlığı, desteğin kusurunun olmaması, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

b) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesinde; “Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece manevi tazminat bakımından davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davacılar yararına 2.280,00 TL, davalılar yararına ise 8.160,00 TL vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır. Davalılar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin davacılar lehine hükmedilen ücreti geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde davacılar lehine hükmedilenden daha fazla vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Davalılardan ...’ın temyiz itirazlarına gelince:

a)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b)Davalılardan ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dosya kapsamından, SGK tarafından olayın iş kazası olduğu kabul edilerek desteğin hak sahiplerine aylık bağlandığı ve ödeme yapıldığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, davacılara SGK tarafından yapılan ödemenin rücuya tabi olup olmadığı; rücuya tabi ise peşin sermaye değerinin ne olduğunun sorulması, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin şartları var ise tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1/a-b) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına, (2-b) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına hükmün BOZULMASINA, davalılardan ...’ın diğer temyiz itirazlarının (2-a) no’lu bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalı ...'a geri verilmesine, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/81, Karar No: 2022/5328, Tarih: 11.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/81 E.  ,  2022/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/59-2020/1490

İlk Derece

Mahkemesi :Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2013/381-2018/677

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı Kurum 03.08.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen gelir, geçici ,iş göremezlik, hastane giderinin tahsilini talep etmiştir .

II-CEVAP

Davalı vekili iş kazasının meydana gelmesinde kusurlarının olmadığını, gerekli bütün önlemlerin alındığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davanın kabulüne, 147.033.75 TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihinden, 1.450.45 TL geçici iş göremezlik ödemesinin ödeme tarihinden itibaren, 22.940.98 TL tedavi giderinin sarf tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, taraf vekillerinin istinaf talebinin esasdan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; Davalının kusurunun daha fazla olduğu, sigortalının kusurunun bulunmadığını belirterek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir. Davalı vekili, 7143 sayılı yasa kapsamında yapılandırmadan faydalandıklarını, yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği yönlerinden kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; Davalının kusurunun daha fazla olduğu, sigortalının kusurunun bulunmadığını belirterek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir. Davalı vekili, 7143 sayılı yasa kapsamında yapılandırmadan faydalandıklarını, yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği yönlerinden kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; Davacı Kurum tarafından 03.08.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen gelir, geçiciiş göremezlik ve tedavi giderinin talep edildiği, mahkemece davanın %95 kusur oranı üzerinden kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden davalı şirketin 31.07.2018 tarihinde 7143 sayılı yasadan yararlanmak için talepte bulunduğu, kurum tarafından alacağın tamamı üzerinden yapılandırma yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut dosyada; Mahkemece 7143 sayılı yasa kapsamında yapılandırma yapılıp yapılmadığı, yapılandırmanın devam edip etmediği belirlenip sonucuna göre karar verilmeli, yargılama gideri ve vekalet ücreti bu çerçevede değerlendirilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25652, Karar No: 2019/21987, Tarih: 02.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25652 E.  ,  2019/21987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı, iş akdinin emeklilik sebebine dayalı son bulduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme, davalı A....Temizlik ... İnşaat Taahhüt Taşımacılık Gıda Hayvancılık ... Tekstil İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi aleyhine açılan davanın REDDİNE, diğer davalılar yönünden ise davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkeme tarafından, davalı ... Temizlik İnşaat Bilgisayar Gıda Hiz Taah San. Tic. Ltd Şti.’nce 8 günlük yasal süresi içerisinde temyiz karar harcının eksik yatırıldığı gerekçesi ile anılan davalının temyiz istemi, 17.05.2016 tarihli ek karar ile reddedilmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davalı ... Temizlik İnşaat Bilgisayar Gıda Hiz Taah San. Tic. Ltd Şti. tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dairemizce yapılan incelemede; maktu harç ile temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığı, temyiz nispi karar harcının yatırılması hususunda temyiz eden davalı ... Temizlik İnşaat Bilgisayar Gıda Hiz Taah San. Tic. Ltd Şti.’ne muhtıra çıkarılmadan temyiz isteminin reddedilmesinin hatalı olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, davalı ... Temizlik İnşaat Bilgisayar Gıda Hiz Taah San. Tic. Ltd Şti.’nin nispi temyiz karar harcını yatırmadığının tespit edildiği ancak bu hususta muhtıra düzenleyerek anılan davalıyı uyarmaksızın verilen 17.05.2016 tarihli davalı ... Temizlik İnşaat Bilgisayar Gıda Hiz Taah San. Tic. Ltd Şti. vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin yerinde olmayan ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi gereği konkuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi temyiz karar harcının dörtte birinin peşin olarak yatırılması gerekirken, asıl kararı temyiz eden davalı ... Temizlik İnşaat Bilgisayar Gıda Hiz Taah San. Tic. Ltd Şti. vekilince maktu harç ile sadece temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Asıl kararın temyizine ilişkin nisbi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmamaktadır. Bu durumda, hesaplanan nispi temyiz karar harcının dörtte birinin (ve eksiklik varsa temyiz posta masrafının) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca anılan davalı tarafa usulüne uygun muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17899, Karar No: 2015/11660, Tarih: 01.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/17899 E.  ,  2015/11660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd. Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan kapama zeytine ait 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin ayrı ayrı Kumlu ve Reyhanlı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüklerinden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15352, Karar No: 2019/841, Tarih: 22.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15352 E.  ,  2019/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken suça sürüklenen çocuğun 12-15 yaş yerine 15-18 yaş grubuna dahil olduğu şeklinde yazılmış ise de; temel cezanın doğru şekilde 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesi üzerinden hesaplanması nedeniyle yerinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı ÇKK'nın 11. maddesine göre ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanacağının belirtilmiş olması ve suça sürüklenen çocuğun cezai sorumluluğunun bulunduğunun tespit edilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasanın 5. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde danışmanlık tedbirine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5395 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında danışmanlık tedbiri uygulamasına ilişkin kısım” çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4, 31/2 maddesine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 20/01/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,22.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8724, Karar No: 2015/13824, Tarih: 08.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8724 E.  ,  2015/13824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/364652

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler E.. U.. ve R.. Y.. haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığının 13/01/2012 tarihli ve 2010/1321 soruşturma, 2012/6 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/09/2012 tarihli ve 2012/21072 soruşturma, 2012/9807 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen yetki uyuşmazlığı bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair 12/12/2012 tarihli ve 2012/511 Değişik İş sayılı kararını müteakip, suç yeri itibari ile dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 11/04/2013 tarihli ve 2013/271 soruşturma, 2013/81 sayılı yetkisizlik kararı üzerine yetki uyuşmazlığının çözülmesi için dosyanın gönderildiği Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair 29/04/2013 tarihli ve 2013/373 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre,

1- Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2012 tarihli ve 2012/511 Değişik İş sayılı kararına yönelik incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161. maddesine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesinin gerektiği, madde hükmünün sadece ilk yetkisizlik kararı veren Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın gönderilmesi durumunda değil, üçüncü bir Cumhuriyet savcılığına yetkisizlik kararı verilmesi durumunda da uygulanması gerektiği gözetilmeden yetkili savcılığın belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2013 tarihli ve 2013/373 Değişik İş sayılı kararına yönelik incelemede;

2- Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2013 tarihli ve 2013/373 Değişik İş sayılı kararına yönelik incelemede;

Her ne kadar dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/09/2012 tarihli ve 2012/21072 soruşturma, 2012/9807 sayılı yetkisizlik kararı ile Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesini müteakip dosyanın bu kez de Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 11/04/2013 tarihli ve 2013/271 soruşturma, 2013/81 sayılı yetkisizlik kararı ile sehven İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yerine İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine yetki uyuşmazlığı bulunduğundan bahisle mercii Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesince İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair karar verilmişse de, Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca sehven İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik kararı verildiği, aslında yetkisizlik kararının içeriğinde yetkili yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı olduğunun anlatıldığı gibi, esasen öncelikle daha önce Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılıklarının her ikisinin de kendisini yetkisiz görmesi karşısında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesi uyarınca İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesi tarafından yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği, henüz bu belirleme yapılmadan Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 27/10/2014 gün ve 94660652-105-34-8157-2013/18353/ 63386 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 12/12/2012 tarihli ve 2012/511 Değişik İş sayılı ve Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29/04/2013 tarihli ve 2013/373 Değişik İş sayılı Kararların CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.