muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1812, Karar No: 2023/4589, Tarih: 31.10.2023

2.Sanık ... Savunmasında: "Evimin etrafında toplam 5 ayrı kamera vardır, yaklaşık 1,5 yıl önce bu kameraları takdırdım, bu kameralardan biri evime gelen yolu gösterdiği, haliyle yolun sonunda bulunan ...'ın evini de uzaktan gösterdiği doğrudur, ben bu kamerayı daha önceden evimin etrafında dolaşan şüphelileri tespit etmek için taktırdım, kameraların konuluş sebebi tamamen güvenlik amaçlıdır, ...'ın evini kamera ile çekmek gibi bir durum yoktur, kameraları ben takdırdım, ... ve ...'ın herhangi bir sorumlulukları yoktur, Onlar bana sadece bu konuda onay verdiler, dosya içerisinde kameranın görüş açıları bellidir, polis merkezinde herhangi bir rahatsızlık unsurunun bulunmadığı tespit edilmiştir, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatime karar verilsin, mahkeme aksi kanaatte ise hakkımda lehe olan tüm hükümler uygulansın, hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına rızam vardır "şeklinde savunma yapmıştır.

3. Sanık ... Savunmasında:"Yaklaşık 1,5 yıl önce ikametimize iddia konusu kameraları takdırdık, kameraların parasını babam ... ödemiştir, ancak ev güvenliği için biz bu kameraları taktırmıştık, söz konusu kameraları ...'ın evinin görüntüleri için değil, güvenliğimiz için taktırdık, ... ile bir ilgisi yoktur, ancak evimize gelen yolu gösteren kamera yolun sonundaki ...'ın evini de göstermektedir, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatime karar verilsin, mahkeme aksi kanaatte ise hakkımda lehe olan tüm hükümler uygulansın, hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına rızam vardır " şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Sanık ... Savunmasında: "2015 yılı Mayıs ayında kameraları ağabeyimler ile birlikte karar alarak taktırdık, ... daha önce de bize hakaretler ettiği için ve ayrıca korunmak amacıyla caydırıcı olsun diye hırsızlığa karşı taktırdık, ...'ın evini izlemiyoruz, eve gelen yolu görebilmek için ...'ın evine doğru kamera çevrilmiştir, yol görünürken şahsın evi de mecburen görünmektedir, kamera taktırmamız tamamen güvenliğimiz için ... ile bir ilgisi yoktur, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçsuzum, beraatime karar verilsin, mahkeme aksi kanaatte ise hakkımda lehe olan tüm hükümler uygulansın, hakkımda hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına rızam vardır "şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Katılan "..., benim komşum olmaktadır. Bu şahısla daha öncesinde aramızdaki sorunlar nedeni ile husumet bulunmaktadır. ... Amerika'dan burada oturan çocuklarına talimat vererek , yaklaşık olarak 1 yıl önce evinin giriş kapısına 2 adet ve benim evime, tarlama bakan köşeye de 1 adet olmak üzere; 3 adet kamera taktırmıştır. Bu kameralar doğrudan benim evimi, bahçemi ve kullandığım yolu göstermektedir. Şahıs bu şekilde sürekli olarak beni ve evimi kayıt altına almaktadır. Bu kameraları ... taktırmıştır ancak kendisi Amerika ülkesinde ikamet etmektedir. Evi de şuan çocukları olan ..., ..., ... kullanmaktadır. Ramazan Ayı içerisinde ... ile kameralardan rahatsız olduğum konusunda konuşmuştum. Kendisine; "Benim torunlarım ve kızım gelecek. Kameraları benim bahçemin ve evimin üzerinden çek." dedim. Kendisi de bana; "Kızın ve torunların gelecekse, bende onları izlerim." dedi. Ben bu kameralar daha önce de bulunduğu sırada yine rahatsızlık duymaktaydım ancak kendilerinden şikayetçi olmamıştım ancak son konuşmada ...'in benim torunlarımı izleyeceğini söylemesi üzerine şikayetçi olmaya karar verdim. Bu konuşma geçtiği sırada yanımızda kardeşim olan ... bulunmaktaydı. Kameralar halen evin üzerindedir ve halen benim evimi kayıt altına almaktadır, ben şu anda bu evde oturmamaktayım, kış mevsimi olması nedeniyle Espiye'de ikamet etmekteyim. Beni bu şekilde kayıt altına alarak rahatsız eden ... davacı ve şikayetçiyim davaya katılma talebim vardır " şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Tanık ... Beyanında: "... benim ablamdır, Ramazan ayında ... mahallesindeki inşaatta çalıştığım sırada ... ve ... yol üzerinde tartışıyorlardı, ..., ...'e "Oğlum benim kızlarım torunlarım geliyor, evde tuvaletim dahi yok, senin kameran çekiyor nasıl olacak" dedi, ... de ...'a "Bende Onları izlerim" dedi, ben daha sonra işime döndüm, başka neler konuştuklarını bilmiyorum, ben sadece ...'ın evine bakan kamerayı biliyorum, o kamera da ...'ın evini göstermektedir, benim bilgim ve görgüm bundan ibarettir " şeklinde beyanda bulunmuştur.

7.Sanıklara ait evde bulunan kameraların bazılarının görüş açısı nedeniyle yolun sonundaki katılana ait evi de gösterdiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların ikamet ettikleri eve güvenlik amacıyla taktırdıkları kameraların bazılarının görüş açısı nedeniyle katılanın tek odalı sadece yazları kullandığı evi de gösterdiği anlaşılmış ise de; sanıkların kastının katılanın huzur ve sükunu bozmaya yönelik olduğuna dair bir tespit bulunmaması karşısında atılı suçu yasal unsurunun gerçekleşememesi sebebiyle sanıkların beraatlerine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 tarihli ve 2015/826 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3360, Karar No: 2011/4893, Tarih: 20.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/3360 E.  ,  2011/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkümiyetine dair, Artova Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.05.2009 gün ve 2008/53 Esas, 2009/43 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25429, Karar No: 2013/20655, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/25429 E.  ,  2013/20655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafın davacının yılda 70 güne yakın rapor kullanarak veya mazaret bildirerek işe gelmediğine ilişkin iddiasını belgelerle kanıtlayamadığının anlaşılmasına göre mahkemece varılan sonuçta bir isabetsizlik görülmediğinden davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 03.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19117, Karar No: 2020/86, Tarih: 14.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/19117 E.  ,  2020/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkilinin borçlunun yanında bir süre çalıştığını, maaşını alamaz hale geldiğini, borçlunun yanından ayrılarak kendi işyerini açtığını, piyasa şartlarına göre fiyatı uygun olduğundan hacze konu menkulleri satın aldığını, banka aracılığı ile bedelini ödediğini, haciz mahallinde borçlunun faaliyet göstermediğini, istihkak iddialarının kabulü ile hacizlerin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, üçüncü kişinin borçlunun sigortalı çalışanı olduğunu, muvazaalı devir yapıldığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, borçtan sonra devir yapılmasının mal kaçırmaya yönelik iddiaları desteklediği gerekçesi ile davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapılmadığı gibi haciz sırasında borçlu hazır bulunmamıştır. Ayrıca, haciz mahallinde borçluya ait herhangi bir belge de bulunmamıştır. Buna göre, mülkiyet karinesi davacı üçüncü kişi lehine olup, davanın İİK m. 96 gereğince üçüncü kişi tarafından açılması ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaz. Mülkiyet karinesinin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. Davalı alacaklı vekili delil olarak, vergi dairesi kayıtları, tanık, SGK kayıtları ve ticaret sicili kayıtlarına dayanmıştır. O halde, Mahkemece; borçlu ile üçüncü kişinin vergi kayıtları ile ticaret sicil kayıt örneklerinin dosya arasına alınması, dava konusu haciz adresinde haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin hangi tarihler arasında faaliyet gösterdiğinin Vergi Dairesindeki kayıtlar üzerinden belirlenmesi, borçlu ve üçüncü kişinin SGK kayıtlarının getirtilmesi, dava konusu mahcuzlarla ilgili taraflarca tutulan ticari defter ve kayıtların getirtilmesi gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılması, ondan sonra elde edilen bilgiler ile dosyadaki diğer delillerin birlikte değerlendirilmesi ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle İİK'nın 366 ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nın 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/444, Karar No: 2007/7699, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/444 E.  ,  2007/7699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 153 ada 40 parsel sayılı 899.74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; ... tarafından aynı iddia ile açılan çok sayıdaki dava dosyalarında mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi aynı gün dairemizde yapılmış olup, bu dosyalarda hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporlarında çekişmeli taşınmazların eğimlerinin % 50-30 olduğu, taşınmazların üzerinde dağınık olarak meşe, gürgen, karaçam ağaçlarının ve hudutlarında da şerit halinde orman ağaçlarının bulunduğu, eğiminin yüksek olması nedeni ile taşınmazların toprak muhafaza özeliği taşıdıkları ve çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen 1959 tarihli memleket haritası ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldığı açıklanarak resmi belgelerde taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Dairemizde aynı gün yapılan incelemelerde, uzman orman bilirkişi kurulunun çekişmeli taşınmazları ada bazında uygulama yapmadan memleket haritasında her bir davalı parseli tek tek göstermek sureti ile işaretledikleri yerlerde 5-10 metre boyunda iğne yapraklı ağaç rumuzlarının bulunduğu, bilirkişilerce memleket haritasında açık renkli alanda kalan taşınmazların orman sayılmayan yerler olarak nitelendirildiği, resmi belgelerdeki rumuzlar gözönüne alınarak bir değerlendirme yapılmadığı, (açık renkli alanda kalsa dahi ibreli ağaç rumuzunun ormanlık alanı gösterebileceğinin düşünülmediği), taşınmazların genel olarak eğimlerinin yüksek olduğu ve toprak muhafaza özeliği taşıdıkları, üzerlerindeki orman ağaçlarının tam olarak adetleri, cinsleri ve yaşlarının ziraat bilirkişi raporunda açıklanmadığı, bu ağaçların dağılımlarının fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide gösterilmediği anlaşılmıştır. O halde;

Mahkemece, ... tarafından ... Köyünde aynı iddia ile açılan aynı ada da yer alan çekişmeli taşınmazlara ilişkin dava dosyaları belirlenerek bu dosyalarda aynı gün evvelce görev almış bilirkişiler dışında yeniden seçilecek üç kişilik orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı huzuruyla yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı çekişmeli taşınmaz ile çevredeki komşu taşınmazlardaki araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin ada bazında bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsleri, yaşları dağılımları hususunda uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınmalı, fenni bilirkişiden ağaçların dağılımlarını gösteren kroki düzenlemesi istenmeli, kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde ada bazında birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, uygulama yapılmalı memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yerler belirlenerek işaret ettirilmeli, memleket haritası üzerindeki rumuzlar ve taşınmazların eylemli durumları değerlendirilmeli, keşfi ve uygulamayı izlemeye ve denetlemeye elverişli birleşik haritalı rapor alınmalıdır.

Ayrıca, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi hükmüne göre: Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dünüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Ayrıca, bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Açıklanan konular gözönünde bulundurularak çekişmeli taşınmazın çevresindeki taşınmazların niteliğine göre, etrafı ormanla çevrili ise mülkiyet belgesi, tapu kaydı olmadığı takdirde bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 17/1-2 maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülmeli, bütün bu konuları kapsayacak, duraksamaya yer vermeyen ortak imzalı rapor ve kroki alınmalı, böylece taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16524, Karar No: 2015/2674, Tarih: 27.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16524 E.  ,  2015/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2011/1061-2014/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ....'nin ortağı iken hisselerinin tamamını 07.08.2006 tarihinde devrederek ortaklıktan ayrıldığını, şirkete ortak olduğu dönemde şirketin vergi borçlarının ödenmesi için 30.04.2003 tarihinde 700,00 TL'yi şirket muhasebecisine, 24.06.2013 tarihinde ise 800 TL'yi davalı ....'a banka kanalıyla gönderdiğini, gönderilen paranın vergi dairesine yatırılmaması nedeni ile müvekkiline vergi borcu tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin fazladan 3.331,14 TL faiz ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, toplam 4.831,14 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zaman aşımına uğradığını, davacı taleplerinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından herhangi bir açıklama yapılmaksızın banka havalesi yoluyla iki ayrı işlemle 700 TL ve 800 TL gönderilmiş ise de davalının, bu paranın mevcut bir borcun tediyesi amacı ile gönderildiğini beyan ettiği, bu beyanın aksinin, diğer bir deyişle söz konusu paranın vergi borcunun ödenmesi amacıyla gönderildiğinin dosyada mevcut delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 24,30 TL harcın temyiz edene iadesine, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11277, Karar No: 2023/13128, Tarih: 20.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11277 E.  ,  2023/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2257 E., 2023/1044 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/117 E., 2021/280 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA