muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24857, Karar No: 2012/22250, Tarih: 24.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24857 E.  ,  2012/22250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığına eksik yazılan suç tarihlerinin suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 16.04.2004, 16.04.2005 ve 16.04.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür

1- Sanık hakkında ''2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında ''2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “ 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 16.04.2004 ve 16.04.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğin den, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4782, Karar No: 2010/8688, Tarih: 07.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/4782 E.  ,  2010/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :11.12.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 7.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/271, Karar No: 2014/5593, Tarih: 24.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/271 E.  ,  2014/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın öz kızları olan ... ve ...’ye karşı gerçekleştirdiği eylemleri nedeni ile hakkında TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re’sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2817, Karar No: 2016/6648, Tarih: 07.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2817 E.  ,  2016/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan kamu davası açılmış ise de, 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan defterdarlık mütalaası bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15829, Karar No: 2025/6206, Tarih: 17.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15829 E.  ,  2025/6206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1037 E., 2024/2312 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 50. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/267 E., 2023/53 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davalı işverenlik vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 11.01.2018 tarihinde net aylık 3.750 TL ücretle davalı şirketin “... Mah. 1323. Cad. No:.../... Yenimahalle/Ankara” adresindeki işyerinde web sorumlusu- ustabaşı sıfatıyla çalışmaya başladığını,davacının emekli statüsünde olduğundan SGDP ödenmediğini, işçilik alacakları sebebiyle Ankara 21. İş Mahkemesinin 2019/605 Esasına kayıtlı alacak davasının açıldığını belirterek, müvekkili davacının 11.01.2018-16.09.2019 tarihleri arasında toplam 1 yıl 8 ay 6 gün süre ile dönemsel geçerli asgari ücretin 2,47 katı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili, cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesinde iddia ettiği hususların gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer’i müdahil SGK vekili, cevap dilekçesinde özetle; müvekkili Kurumun davanın açılmasına sebebiyet vermediği beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ... Matbaa Limited Şirketi'ne ait ... sicil numaralı işyerinde 11.01.2018-16.09.2019 tarihleri arasında hizmet akdi ile (SGDP kapsamında) çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Tüm dosya kapsamı ve dinlenen tanık beyanları, teslim tutanakları, görüşme kayıtları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının hüküm altına alınan şekilde çalışmasının sabit olduğu, ancak davacının prime esas gerçek kazancının asgari ücretten fazla olduğu yönündeki iddiasının ispatlanamadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle, davacının davasını kanıtlayabilecek yeterli bir delil göstermeyip sadece tanık dinlettiğini, eksik incelemeyle verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı işverenlik vekili özetle,

-Yargılamanın 8.celse duruşmasına mazeretleri nedeniyle katılamadıklarını, mazeret dilekçelerini Mahkemeye sunduklarını, Mahkemece mazeretleri ile ilgili bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek, tahkikatın bitirildiğini, HMK madde 184 uyarınca tahkikatın tümü hakkında açıklama yapma, HMK madde 186 uyarınca sözlü yargılama aşamasında açıklama yapma ve son söz söyleme haklarının kullandırılmadığını, kararın hukuka aykırı olduğunu; ayrıca davacı tarafın tanık listesinde bulunmayan tanıkların dinlendiğini ve bu beyanların hükme esas alındığını, 1.celsede tanık bildirmeye yönelik verilen kesin süre üzerine davacı tarafın vermiş olduğu tanık listesinde isimleri olmayan ve tanık olarak dinlenmesi yolunda bir karar da olmayan ..., ... ve ... isimli kişilerin davacının talebi üzerine kendilerinin itirazlarına rağmen tanık olarak dinlendiklerini, tanık ...’ın davacı ile aynı süre içinde çalışmadığını, tanık ...'ın ise hiç çalışması bulunmadığını, anılan tanıkların beyanlarının hükme esas alınmasının hukuki hiç bir dayanağı bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

1.Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

2. Eldeki davada, davacının 11.01.2018-16.09.2019 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığının ve prime esas kazançlarının tespitini talep ettiği; davacının hizmet cetvelinde tespiti istenen dönemde sigortalılık bildirimlerinin bulunmadığı, 01.10.2017 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almakta olduğu, 1219067 sicil numaralı cep telefonu alım satım işi mahiyetinde bulunan işyerinin davalı şirket adına 09.03.2012 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, dosyada mevcut belgeler ve tanık anlatımlarına göre davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya ait işyerinde 11.01.2018-16.09.2019 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, prime esas kazanç talebinin ise sübut bulmadığından reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Somut olayda davacının davalıya ait işyerinde çalıştığı açık ise de hangi tarihte işe başladığı hususunda yeterli delil bulunmadığı halde hizmet başlangıç tarihinin 11.01.2018 olarak kabulü isabetsizdir.

4. Bu kapsamda yukarıda belirtilen re'sen araştırma ilkesi gereği Mahkemece hizmetin başlangıcı ile ilgili olarak toplanabilecek başka delil varsa toplanmalı, yoksa hizmetin başlangıcına yönelik tanık beyanları, tanıkların çalışma süreleri dikkate alınmak suretiyle değerlendirilerek fiili çalışmanın başladığı tarih tereddütsüz biçimde ortaya konulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9896, Karar No: 2016/7240, Tarih: 05.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9896 E.  ,  2016/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Medaş tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30.12.2013 günlü ve 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 günlü ve 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Buna göre, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi; dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması, UYAP ekranına dizi pusulasına uygun ve türlerine göre gruplandırılarak aktarılması suretiyle mümkündür. Aksi halde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan ön incelemesinde;

Davalıya ait vekaletnamenin ,davalı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik beyanlarını içerir dilekçesinin, müşteri abone bilgisi ekran görüntü kaydının , Tesisat Tüketim Yıllık Dökümünün, okunaksız tarandığı ,İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi Kapsamındaki Yetkilerin Ayrıştırılarak Görevli ... Şirketine Verilmesine Dair Sözleşmenin dosyada yer almadığı , ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, temyize konu dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15245, Karar No: 2017/11666, Tarih: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15245 E.  ,  2017/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik müdahalenin men’i ve zarar gören ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik müdahalenin men’i ve zarar gören ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup, Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nun 23/05/2016 gün 2016/18680 Esas 2016/23048 Karar sayılı kararı ile temyiz itirazının incelenmesi için Dairemiz görevlendirilmekle yapılan incelemede;

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, hükmün dayandığı gerekçelere göre, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12384, Karar No: 2013/25, Tarih: 07.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/12384 E.  ,  2013/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükmolunan ceza miktarı itibariyle koşulları bulunmadığından sanık müdafiin duruşma isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Bağlar Belediyesi Gelirler Müdürlüğünde tahsildar olarak görev yapan sanığın posta çeklerine karşılık makbuz keserek tahsil ettiği belediyeye ait paraları, bilgisayar kayıtlarına bir kısmını hiç işlememek, bir kısmını eksik işlemek suretiyle ve hileli davranışlarla mal edindiği, ... 'ın ifadesi ve ikinci bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere borçlarını ödeyen mükelleflerin borçlu göründüklerini öğrenmeleri sonrasında başvuruları üzerine olayın ortaya çıktığı, bu şekilde gerçekleşen eylemlerin nitelikli zimmet suçuna uyduğu, 5237 sayılı TCK'nın 247/1-2, 43, 62. maddeleri ile ayrıca anılan Yasanın 212. maddesindeki düzenleme nedeniyle sahtecilik suçunun unsurlarının varlığı halinde TCK'nın 204/2, 43. maddeleri ile kurulacak hükümlerin sonuç cezalarının karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında olayın oluş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kişiliği ve suçu sürdürmedeki ısrarlı tutumu ve suçun işlenme süresi gözönüne alınarak temel cezanın mahkemenin belirlediği sonuç cezanın da üzerinde olacak şekilde tayin edilmesi ve zincirleme suç nedeniyle yapılacak artırımın da hak ve nesafete uygun bir şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, zimmet miktarının iki ayrı bilirkişi raporunda yer alan toplamına nazaran eksik para cezası tayini, 765 sayılı TCK'nın 202/4. maddesi uyarınca zararın re'sen ödettirilmesine ve zarar miktarı üzerinden nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/04/2008 gün ve 2008/5-41 Esas, 2008/89 sayılı Kararının gerekçesinde de kısmen açıklandığı üzere, lehe yasa karşılaştırılmasında, önceki yasadaki ceza asgari hadden tayin edilmiş ise yeni yasada da mutlak suretle asgari hadden

.../...

-2-

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/04/2008 gün ve 2008/5-41 Esas, 2008/89 sayılı Kararının gerekçesinde de kısmen açıklandığı üzere, lehe yasa karşılaştırılmasında, önceki yasadaki ceza asgari hadden tayin edilmiş ise yeni yasada da mutlak suretle asgari hadden

.../...

-2-

tayin edilmelidir, ya da indirimler en üst oranda uygulanmış ise 5237 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmasında da aynı şekilde azami oranda indirim yapılmalıdır veya önceki yasada temel cezadan ne oranda uzaklaşılmış ise sonraki yasada da temel cezadan o oranda uzaklaşılmalıdır şeklindeki matematiksel bir ölçü konulmasının cezanın kişiselleştirilmesi ilkesine aykırı olacağı, gerek lehe yasanın belirlenmesinde, gerekse temel cezanın tayin edilmesinde artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında bir çelişki ve zaafiyet yaratılmamış olduğu takdirde hakimin her somut olayda, sanığın eylemdeki etkinliğini, meydana gelen zarar ile yargılama sürecindeki tutumunu ve sair halleri gözetip 765 sayılı TCK'nın 29 ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddelerince şahsileştirme yöntemiyle hükmünü kurmakta özgür olduğu, ayrıca nitelikli zimmet hükümleri uygulanacak olduğunda bulunan sonuç cezanın lehe olduğu, sanık için birden fazla yanılgılı uygulama yapılamayacağı da gözetilerek mahkemenin gerekçesine nazaran tebliğnamede lehe yasa değerlendirmesinde karşılaştırmanın, uygulamaların alt sınırdan yapılması suretiyle elde edilecek sonuca bakılarak yapılmasının gerektiği buna göre de 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğundan bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi uyarınca memuriyetten müebbeten mahrumiyetine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde anılan Yasanın 31. maddesi uyarınca müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmesi kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 31. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “sanığın TCK'nın 219/son maddesi gereğince memuriyetten müebbeten mahrumiyetine” ibaresi eklenmek suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/3332, Karar No: 2023/3532, Tarih: 25.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3332 E.  ,  2023/3532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1560 E., 2022/1670 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 06.09.2022 tarihli ve 2022/1560 Esas, 2022/1670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi