muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12132, Karar No: 2008/3048, Tarih: 11.03.2008

Öyleyse bu işleyiş tarzı itibariyle somut olay yukarıda değinilen ilkelerle birlikte gözetildiğinde, miras bırakanın muvazaalı işlem amaçladığı için, diğer bazı mirasçılarına değeri çok düşük nitelikte taşınmazları temlik etmesi olanaklıdır. Bir başka ifadeyle, muvazaalı işleminin kamuflesi (gizleme) amacıyla diğer mirasçılarını da tatmin ediyor görüntüsü yaratması olasıdır.

Oysa somut olayda, miras bırakanın gerçekten davacılara da bir takım taşınmazları temlik ettiği kayden sabittir.

Nevarki, mahkemece mirasçı olan davalıların temlik edilen taşınmazların değerleri belirlendiği halde, davacılara intikali yapılan taşınmazların değerleri keşfen belirlenmemiş ve davacılara yapılan temliklerin makul ve hoşgörü sınırları içinde olup olmadığı yönünde bir değerlendirme ve araştırma yapılmamıştır.

Oysa mahkemece, böylesine bir araştırma yapılmadan miras bırakanın iradesinin denkleştirme olduğu, başka bir söyleyişle sağlığında mal varlığını mirasçılar arasında paylaştırma amacıyla yapıldığı kabul edilmek suretiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kaldı ki, davalılardan A..A..., miras bırakanın kızı Ü...eşi olup, yasal mirasçı olmadığı da sabittir.

Bu belirlemeye göre, adı geçen yönünden de, denkleştirme olgusunun varlığı kabul edilemez.

Hal böyle olunca, davalı A.. A..bakımından tarafların iddiaları ve savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması, diğer parseller bakımından, miras bırakanın davacılara da temlik ettiği taşınmazların keşfen değerlerinin saptanması ve yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde miras bırakanın gerçek iradesinin ortaya konulması, böylece soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, ondan sonra bir hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine ve 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 11.03.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8851, Karar No: 2022/9075, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8851 E.  ,  2022/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Elektrik İletim A.Ş. (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde işletme teknisyeni olarak alt işverenler nezdinde çalıştığını, alt işverenlerin taraf olduğu toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı ve bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, kendilerinin ihale ettiği işlerin bu kapsamda yer almadığını, kendilerinin toplu ... sözleşmesinden sorumlu olmadıklarını, davacının ücret bordroları ile alacaklarının ödendiğini, İlk Derece Mahkemesince yanlış ve fazla hesaplama yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının talep ettiği alacakların Tes ... Sendikası ile ihbar olunan Şirket arasında Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığının kararı ile imzalanan toplu ... sözleşmesinden kaynaklandığını, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, kendilerinin ihale ettiği işlerin bu kapsamda yer almadığını, kendilerinin toplu ... sözleşmesinden sorumlu olmadıklarını, davacının ücret bordroları ile alacaklarının ödendiğini, İlk Derece Mahkemesince yanlış ve fazla hesaplama yapıldığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ile dava dışı şirketler arasında 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi dayanak olacak şekilde ... 8. Bölge Müdürlüğünün trafosunun bakım ve güvenlik ile koruma dışındaki bütün işletme işlerinin verilmesine dair hizmet alım ilişkisi bulunduğu, davacının da bu kapsamda yüklenici firma işçisi olarak çalıştığı, davacının iddiasının kapsamına göre davalılar arasında asıl ve alt işveren ilişkisinin tespitinde bir hata bulunmadığı, davalı tarafından yapılan ihalenin 4734 sayılı Kanun kapsamında yer almadığı, bu itibarla dava konusu bakımından 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin hâlihazırdaki hükmünün ve önceki hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı gibi 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci maddesinin de somut olayda uygulanma yerinin bulunmadığı, davalının 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesi kapsamında sorumlu olduğu, benzer dosyalarda Yargıtay tarafından onama kararları verildiği, davacı imza tarihinden (Yüksek Hakem Kurulunun karar tarihinden) önce üye olduğundan toplu ... sözleşmelerinden başından itibaren yararlandığının tespitinin yerinde olduğu, davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin alt işveren işçileri açısından üçüncü kişi yararına sözleşme niteliği taşıdığından davacının hizmet alım sözleşmesi ve eklerine dayalı olarak ücret farkı ve buna bağlı alacakları talep edebileceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

2.4857 sayılı Kanun'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21062, Karar No: 2015/10315, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21062 E.  ,  2015/10315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin ve kirazın 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10758, Karar No: 2013/5615, Tarih: 04.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10758 E.  ,  2013/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 18.05.2005 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde suç tarihinin 02.06.2005 olduğu nazara alınarak gerekçeli karar başlığına 16.08.2005 olarak yanlış yazılan suç tarihinin 02.06.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, katılma kararının verildiği 14.06.2006 tarihli duruşmada hazır olan sanığın verilen katılma kararına karşı o celse ve daha sonraki celselerde bir itiraz ileri sürmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

4008 ve 4369 sayılı Yasalarla değişik 213 sayılı Kanunun ek 11. maddesi hükmüne göre, 01.01.1995-01.01.1999 tarihleri arasında kaçakçılık cezalı tarhiyat yapılmasını gerektiren tespitler nedeniyle salınacak vergi ve cezalarda tarhiyat öncesi uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı, 14.08.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4444 sayılı Yasanın 7/2 ve geçici 23. maddeleri ile vergi usul kanunun 280 sayılı genel tebliğ içeriği birlikte değerlendirildiğinde de aynı sonuca varılacağından, sağlanan tarhiyat öncesi uzlaşmanın cezai yönden hukuki sonuç doğurmayacağı cihetle, sanığın yapmış olduğu otel işletmeciliği faaliyetine ilişkin olarak istenen 2000-2001-2002 yıllarına ait günlük müşteri listelerinin bir kısmını bulamadığını beyan ederek yasal süresi içerisinde ibraz edemediğinin anlaşılması karşısında, 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesindeki suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde tarhiyat öncesi uzlaşma sağlandığından bahisle beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37099, Karar No: 2017/24023, Tarih: 02.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37099 E.  ,  2017/24023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Temyiz:Kararı davalı temyiz etmiştir.Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, mahkemece, fazla mesai ücreti isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, karar bu yönü ile dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacı, fazla çalışmalarının ispatı konusunda sadece tanık deliline dayanmış ise de, dosya kapsamında dinlenilen davacı tanıkları işyeri çalışanı olmadığından, fazla çalışma konusunda anlatımlarına değer verilemez. Davalı tanık beyanları da, davacının çalışma sürelerini ortaya koyar nitelikte değildir.Şu halde, ispat edilememesi sebebiyle fazla mesai ücreti isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2468, Karar No: 2024/5393, Tarih: 30.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2468 E.  ,  2024/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

KARAR DÜZELTME

TALEP EDEN : Davacı vekili, davalı Hazine vekili

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 05.10.2023 tarihli ve 2022/3268 Esas, 2023/4991 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, Samsun ili Merkez ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 253 parsel sayılı 9.188,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu, edinme sebebinde ise ... oğlu ... ve ...'in kullanımında bulunduğu belirtilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, tapu kaydının beyanlar hanesine ise 24.02.2010 tarihinde parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... evlatları ... ve ...'e ait olduğuna dair şerh düşülmüştür.

Aynı çalışma alanında bulunan 136 ada 8 parsel sayılı 26.198,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın 1999 yılından beri ... kızı ... ve ... evlatları ..., ..., ..., ..., ... ve ... evlatları ..., ..., ... ve ... ...'in kullanımında ve parsel üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçenlere ait olduğu, krokide (A) harfi ile gösterilen evin ... oğlu ...'in kullanımında, (B) harfi ile gösterilen evin ... oğlu ... tarafından yapıldığı ve kullanımında olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 101 ada 253 ve 136 ada 8 parsel sayılı taşınmazları 1992 yılından beri Hazineye ecrimisil ödemek suretiyle müvekkilinin kullandığını, taşınmazların tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde adlarına kullanıcı şerhi verilen davalıların taşınmazlarla ilgilerinin bulunmadığını ileri sürerek, beyanlar hanesindeki davalılar adına bulunan kullanıcı şerhlerinin iptali ile müvekkili adına kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; çekişmeli 101 ada 253 ve 136 ada 8 parsel sayılı taşınmazları 1992 yılından beri Hazineye ecrimisil ödemek suretiyle müvekkilinin kullandığını, taşınmazların tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde adlarına kullanıcı şerhi verilen davalıların taşınmazlarla ilgilerinin bulunmadığını ileri sürerek, beyanlar hanesindeki davalılar adına bulunan kullanıcı şerhlerinin iptali ile müvekkili adına kullanıcı şerhi verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 136 ada 8 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan "1999 yılından beri ... kızı ... evlatları ..., ..., ..., ... evlatları ..., ..., ... ve ... ...'in kullanımındadır ve fındık ağaçları adı geçenlere aittir." şerhinin kaldırılarak beyanlar hanesine, "1999 yılından beri ... evlatları ... ve ... kullanımındadır ve fındık ağaçları adı geçenlere aittir" şerhinin düşülmesine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.05.2017 tarihli ve 2015/22663 Esas ve 2017/6700 Karar sayılı ilamıyla; "yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli bulunmadığı belirtilerek; tarafların da hazır bulunmasına imkan sağlanacak şekilde yapılacak keşifte, davanın taşınmazlardaki zilyetliğin tespitine ilişkin olması nedeniyle taraf tanıklarının keşif mahallinde dinlenmesi, tarafların dava konusu taşınmazlardaki zilyet bulundukları alanların nereler olduğu, zilyetliğin kendi adlarına mı muris adına mı olduğu, murisin ölümünden sonra kesintiye uğradığı bildirilen zilyetlikle ilgili sürenin murisin zilyetliğinin terki niteliğinde olup olmadığı hususlarında tanıkların beyanlarının alınması, tespit edilecek bilgilere göre, teknik bilirkişiler aracılığı ile kullanılan alanlarının ölçümlerinin yapılarak kroki üzerinde gösterilmesi ve oluşacak duruma göre bir karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.