muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20, Karar No: 2021/750, Tarih: 04.02.2021

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2020/20 E.  ,  2021/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların desteğinin sürücüsü, davalının da zorunlu trafik sigorta şirketi olduğu aracın karıştığı trafik kazasında desteğin vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kalan 3. kişi konumunda olduğunu belirterek her davacı için 3.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının müracaat tarihinden işleyecek en yüksek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; ıslah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.

Davacılar vekili 21/08/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı ... şirketinin teminat bedelinin 250.000,00 TL olduğu gözönüne alınarak teminat bedelinin garameten paylaştırılması sonucunda davacı ...'a 185.003,58 TL, davacı ...'a 11.510,83 TL, davacı ...'a 17.955,95 TL, davacı ...'a 35.529,64 TL olmak üzere 02/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte toplam 250.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödenmesine karar verilmesini talep etmiş.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasından ve yapılan yargılama sonunda; davacı ...'ın davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 129.191,87 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 08/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte ve olay tarihi itibariyle geçerli ZMMS ölüm teminat klozu limitiyle sınırlı olmak kaydıyla, davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ...'ın davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 6.538,82 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 08/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte ve olay tarihi itibariyle geçerli ZMMS ölüm teminat klozu limitiyle sınırlı olmak kaydıyla, davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ...'ın davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 6.691,60 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 08/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte ve olay tarihi itibariyle geçerli ZMMS ölüm teminat klozu limitiyle sınırlı olmak kaydıyla, davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ...'ın davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 20.906,56 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 08/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte ve olay tarihi itibariyle geçerli ZMMS ölüm teminat klozu limitiyle sınırlı olmak kaydıyla, davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Destekten yoksun kalma tazminatının doğru biçimde hesaplanabilmesi bakımından, desteğin net gelirinin doğru biçimde saptanması önem taşımaktadır.

Bozma ilamından önceki hesap raporunda, desteğin yaz sezonu minibüsü ile yolcu taşıdığı dayıbaşılık yaptığından 15.000,00 TL 5 aylık geliri, kış mevsimi asgari ücretten hesap edilerek hükme esas alınmıştır.

Dairemiz tarafından, mahkemece desteğin geliri konusunda usulüne uygun olarak ekonomik ve sosyal durum araştırması yaptırılmadan, gelir ve vergi kayıtları celp edilmeden, ilgili diğer belgeler toplanarak desteğin geliri net olarak tespit edilmeden sadece emniyet araştırma yazısına dayanarak murisin aylık kazancının asgari ücretin 2.30 katı olacağı şeklindeki kabule göre yapılan bilirkişi hesaplamasına itibar edilmesi doğru olmadığı, Mahkemece desteğin muhtemel geliri net kriterlerle ortaya konularak tespit edildikten sonra destekten yoksun kalma tazminatının hesabının yapılması geretiği belirtilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan araştırmalarda, Esnaf Odasının 11.07.2018 tarihli yazısında dayıbaşılık kişi başına 3,00 TL olarak belirlendiği, Alaşehir Şoförler Odasının 02.11.2018 tarihli yazısında ise yaz sezonu yolcu taşımacılığı ve dayıbaşılık (işçi temini) yapan bir kişinin ortalama net kazanç ve gelir toplamı 25.000,00 TL olabileceği, Alaşehir Vergi Dairesinin 22.02.2019 tarihli yazısında ise minibüs ve dolmuş ile yapılan şehir içi ve banliyö yolcu taşımacılığı işinden dairemiz mükellefi ...’ın 2012 ve 2013 yılları gelir beyannamelerine göre; 2012 yılı 3.800,00 TL kar, 2013 yılı 3.000,00 TL kar elde ettiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan 19.03.2019 tarihli hesap raporunda ise Şoförler Odasının yazılı cevabında 25.000,00 TL olan tespitin hangi ekonomik verilere göre yapıldığının bildirilmediği, üstelik desteğe özgü bir tespitin yapılmadığının anlaşıldığı, gelir beyannamesinde ise aylık gelirinin asgari ücretin altında kalacağı anlaşıldığından net asgari ücretten hesaplama yapılmıştır.

Her ne kadar desteğin geliri net asgari ücretten hesap edilse de dosya kapsamından dayıbaşılık yaptığı ve kendisine ait olan minibüsü ile yolcu taşıdığı anlaşıldığından gelirinin net asgari ücretin bir miktar üstünde olması gerekirken, desteğin gelirinin net asgari ücretten hesap edilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacılar vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 04/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5378, Karar No: 2024/8097, Tarih: 03.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5378 E.  ,  2024/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcısı icra mahkemesine başvurusunda; 48 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın 5/12 hissesinin 02.01.2023 tarihinde elektronik ortamda ihaleye çıkarıldığını, ihalenin sona erme tarih ve saatinin 09.01.2023 günü saat:14:09 olduğu, teklif verme devam etmekle taşınmazı 09.01.2023 günü, saat:14:18:58’de 6.500.000TL bedelle satın aldığını, icra müdürlüğünce ihale tamamlandıktan sonra dosya borcunun ödendiğine dair hiçbir belge olmadan, alacaklı vekilin soyut beyanına dayalı olarak satışın düşürülmesine karar verildiğini, müdürlüğün yasaya aykırı 09.01.2023 tarihli işleminin iptalini talep ettiği, ilk derece mahkemesince; şikayetin reddine karar verildiği, şikayetçinin istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, satışın düşürülmesi talebinin teklif verme süresinin başlamasından sonra olması ve ayrıca müdürlüğün borcun tamamen ödenmesi durumunda satış durdurma yetkisi olduğu halde alacaklının talebiyle karar oluşturulduğundan bahisle şikayetin kabulüne ve müdürlüğün 09.01.2023 tarihli kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK’nın 115. maddesinde ‘‘Satış talebi teklif verme başladıktan sonra geri alınamaz. Teklif verme süresinin bitimine kadar borcun tamamen ödenmesi hâlinde satış durdurulur. İcra müdürü, asgari ihale bedelinin teklif edilmediği, en yüksek teklif verenin ihale bedelini yatırmadığı veya teklif verme süresinin bitiminden önce borcun ödendiği hâllerde, ihalenin yapılamadığını veya iptal edildiğini tutanakla tespit eder ’’ düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, icra takip dosyası incelendiğinde; alacaklı vekilin 09.01.2023 günü saat 14:00’da takibe konu alacağı haricen tahsil ettiklerini beyan ederek ihalenin düşürülmesini talep ettiği, 1. arttırma başlangıç tarih ve saatinin 02.01.2023-14:09, bitiş tarih ve saatinin 09.01.2023-14:09 olduğu, bu halde teklif verme süresi bitmeden alacaklı vekilinin takibe konu alacağı tahsil ettiğini beyan ettiği anlaşıldığından müdürlüğün ihalenin düşürülmesine ilişkin kararı isabetli olup, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 31.05.2023 tarih ve 2023/1095 E. - 2023/1218 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 03.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12578, Karar No: 2023/262, Tarih: 18.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12578 E.  ,  2023/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/343 E., 2014/205 K.

DAVA TARİHİ : 02.07.2013

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında istihkak davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nce kararın onanması ve karar düzeltme isteminin reddi üzerine karar kesinleşmiştir. Kararın kesinleşmesi üzerine davacı vekilinin teminatın iadesi talebi, ek karar ile reddedilmiştir.

Ek karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı üçüncü kişi vekili dava dilekçesinde; rehin sözleşmesine konu olan menkullerin haczedildiğini açıklayarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlu şirketin iflasına karar verilmesiyle konusu kalmadığından istihkak davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kararın davalı ... ve Kredi Bankası vekili, davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 16.10.2017 tarih, 2017/13008 Esas, 2017/12962 karar sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiştir. Davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı ... Kredi Bankası A.Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 19.06.2019 tarih, 2018/11398 Esas, 2019/6199 karar sayılı kararı ile, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

2.Kararın kesinleşmesi üzerine davacı vekili tarafından dosyaya yatırılan bakiye yabancılık teminatının iadesi talep edilmiştir. Mahkemece yeni tarihli vekaletname sunulması kaydıyla ödeme yapılacağına yönelik olarak davacı vekiline muhtıra gönderildiği, davacı vekilinin 14.10.2020 tarihli dilekçesi ile 22.09.2020 tarihli ihtardan dönülerek teminatın iadesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemenin 21.10.2020 tarihli ek kararı ile davacı vekillerine verilen alt vekille ilgili vekaletnamenin 03.08.2006 düzenlenme tarihi yine asıl vekaletnamenin verildiği 01.08.2006 tarihi ile yabancılık teminatından kalan miktarın talep edildiği 22.09.2020 tarihi arasında 14 yıldan fazla zaman geçmiş olduğu, verilen kararın kesinleşmesine bağlı olarak vekalet ilişkisine esas yargılama faaliyetinin son bulduğu, idari iş niteliği kazanan dosyadaki teminatın iadesi açısından yeni vekaletname sunulmasının zorunlu olduğu,davacı vekiline ait alt vekil yetkisinin, bu yöndeki yetkiyi kullanan asıl vekilin vekaletnamesinde tanınmış olan yetkilerden daha dar kapsamlı olup,ahzu kabz yetkisinin (bedeli tahsil etme) tanındığının açıklanmadığı gerekçesi ile kesinleşen ilam sonrasında yargılama faaliyeti sona erdiğinden davacılar vekillerince teminat iadesi ile ilgili kendilerinden yeni vekaletname istenmesiyle ilgili ihtarda bulunulmasına ilişkin karardan dönülmesine yönelik taleplerinin reddine karar verilmiştir.

3.Davacı vekili 30.10.2020 tarihli dilekçesi ile ek kararın nihai karar niteliği taşımaması nedeniyle 21.10.2020 tarihli ek kararın kaldırılarak bakiye teminatın iade edilmesi talep edilmiştir. Mahkemece 2.11.2020 tarihli ek kararı ile talebinin reddine karar verilmiştir.

4. Davacı vekili, 21.10.2020 ve 02.11.2020 tarihli ek kararlarına karşı temyiz yoluna başvurmuştur. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 01.12.2020 tarih, 2020/4281 Esas, 2020/7723 karar sayılı kararı ile, İİK'nin 363. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunduğu, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 01.06.2021 tarih, 2021/1767 Esas, 2021/4585 karar sayılı ilamıyla; davacı vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

5.Davacı 17.05.2022 tarihli dilekçesi ile bakiye yabancılık teminatının iadesi talep edilmiş, mahkemenin 2.8.2022 tarihli ek kararı ile davacı vekili her ne kedar bakiye teminatın iadesini kendilerine ödenmesini talep etmiş ise de, aynı taleplere ilişkin olarak Mahkememizin 21.10.2020 tarih ve 02.11.2020 tarihli ek kararlarda teminatla ilgili iade edilme konusunun ayrıntılı olarak değerlendirilerek yasa yolu asıl hükme bağlı olarak temyiz başvurusu olarak belirtilmek suretiyle hükme bağlandığı, ek kararlarda değişiklik yapılmasını gerektirecek bir husus bulunmadığı gerekçesi ile kesinleşen ilam sonrasında yargılama faaliyeti sona erdiğinden davacılar vekilinin bakiye teminatın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin 2.8.2022 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı üçüncü kişi vekili, kesinleşen Mahkeme ilamında teminatın iadesine hükmedilmişken ek karar ile hükme aykırı davranıldığını, vekaletnamede süre olmadığını, teminatın iade talebinin dosya taraflarına tebliğ edildiğini ve karşı çıkan olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ilamda hüküm altına alınan bakiye yabancılık teminat bedelinin iadesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

HMK 73, 84, 86 ve 89. maddeleri, Türk Borçlar Kanunu’nun 502, 504 ve 514. maddeleri

3. Değerlendirme

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının 4. bendinde; ''...Davacının Yabancı tüzel kişiliğe sahip olmasından dolayı başlangıçta alınan 210.959,00 USD (Amerikan Doları) teminattan, davacı tarafın yargılama gideri ile vekalet ücreti ödeme sorumluluğuna giren yükümlülüğünü gözetilmek suretiyle 80.000,00 USD (Amerikan Doları) miktarındaki teminat kısmının davacıya iadesine,.." şeklinde hüküm kurulduğu görülmektedir. Bu durumda, davacı vekilinin bakiye yabancılık teminatının iadesine ilişkin talebinin karara bağlanmış ilam hükmü olduğu ve infazı gerektiği, Mahkemenin teminatın iadesi talebinin reddine ilişkin ek kararları ilam mahiyetinde olmadığından Yargıtay'ın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararının HMK kapsamına kesin hüküm oluşturmayacağı, dosyaya sunulan vekaletname genel vekaletname mahiyetinde olup ahz-u kabz yetkisi içerdiği, vekaletnamede herhangi bir süre sınırlaması bulunmadığı, dosya kapsamında yer alan 6.02.2008 tarihli yetki belgesinde 1.08.2006 tarihli vekaletname zikredilmek suretiyle "Ahzu-kabz yetkisi de dahil olmak üzere ilgili vekaletnamede geçen tüm yetkiler " denilmek suretiyle Av. Beykan Askan ve Av. Dr. ...'a yetki verildiği, yetki belgesinin de süreli olmadığı,bakiye bedelin iadesinin yetki belgesi ile yetkilendirilen vekillerce talep edildiği, vekaletin sona erme sebepleri kanunda belirlenmiş olup bu hususların gerçekleştiği iddia edilmediği gibi vekaletname tarihlerinin eski olması nedeniyle vekalet ilişkisinin de son bulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, ilam hükmü nedeniyle bakiye yabancılık teminatının iadesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 02.08.2022 tarihli ek kararın BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.01.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12896, Karar No: 2009/2269, Tarih: 23.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12896 E.  ,  2009/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KULA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, oğluna kredi çekebilmek amacıyla 500 ada 12 parsel sayılı taşınmazını davalı H.Ş.ya devrettiğini, onun kredi çekememesi nedeniyle taşınmazın H.tarafından davalı M. T.'ya devredildiğini, M. T. tarafından çekilen kredinin ödendiğini, bu kişiye olan güveni nedeni ile tapunun bu kişi üzerinde kalmasında sakınca görmemesine rağmen taşınmazın davalı H. B.satıldığını öğrendiğini ileri sürerek, davalı H.B. üzerindeki tapu kaydının iptaliyle adına tescilini istemiştir.

Davalılardan H.B., davanın reddini savunmuş, davalı M.T. kredi çekmek amacıyla bedel almaksızın taşınmazı devralıp davacının isteğiyle de davalı H. devrettiğini belirtmiş, diğer davalı H.Ş.ise yargılamaya katılmayıp yanıtta vermemiştir.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, inanç sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı, kayden maliki olduğu 12 parsel sayılı taşınmazını kredi çekmek ve tekrar kendisine iade edilmek kayıt ve şartı ile inanç sözleşmesine istinaden, aslında satış olmadığı ve satış bedeli olan miktar ödenmediği halde, satış göstermek suretiyle davalı H.'a devrettiğini, H.'ın kredi çekememesi üzerine de taşınmazın yine kredi çekmek amacıyla H.verilen talimat sonucu davalı M.temlik edildiğini, ancak kredi ödenmesine karşın taşınmazın kendisine iade edilmeyip davalı H.a satıldığını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının iddiasını yazılı delil ile ispatlayamadığı  gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir. Gerçekten de, böylesi bir iddianın 5.2.1947 tarih 20/6 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı belge ile kanıtlanması olanaklıdır.

Ne varki, davacı eldeki davayı açarken dilekçesinde "her türlü delil" ibaresini kullanarak ve bu hususu temyiz dilekçesinde belirterek yemin deliline de dayanmıştır. Bilindiği üzere, iddiasını yazılı belge ile ispatlaması gereken tarafın yazılı bir belgesi bulunmuyorsa başvuracağı son kanıt yemin deliline müracaattır.

Öyle ise, davacının yemin delilinin de değerlendirilmesi, mahkemece bu hususun gözönüne alınarak davacıya yemin delilini kullandırtması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Ne varki, davacı eldeki davayı açarken dilekçesinde "her türlü delil" ibaresini kullanarak ve bu hususu temyiz dilekçesinde belirterek yemin deliline de dayanmıştır. Bilindiği üzere, iddiasını yazılı belge ile ispatlaması gereken tarafın yazılı bir belgesi bulunmuyorsa başvuracağı son kanıt yemin deliline müracaattır.

Öyle ise, davacının yemin delilinin de değerlendirilmesi, mahkemece bu hususun gözönüne alınarak davacıya yemin delilini kullandırtması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, davacıya yemin delilinin kullandırılması bakımından olanak tanınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  23.2.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14062, Karar No: 2016/3544, Tarih: 25.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14062 E.  ,  2016/3544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Taşınmazın imar uygulaması sonrasında yolda kalan kısmının yüzölçümü, ağaçların sayısı gözönüne alındığında; dava konusu taşınmaz aynı zamanda kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, net gelirine göre taşınmazın kapama bahçe değeri hesaplanıp, bu hesabın içinde zemin bedeli de bulunduğundan, taşınmazın zeminine o bölgede ekilebilir ürünlerin net geliri esas alınarak değer biçildikten sonra kapama bahçe değerinden, mutad ve münavebeli ürün gelirine göre taşınmaza biçilen değeri çıkarılarak ağaçların bedelinin tespiti gerekirken, bu yönteme uyulmadan ağaçlara maktuen değer biçen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. Maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedeline faize karar verilmişse de faizin başlangıç ve bitim tarihlerinin açık olarak kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.