muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10489, Karar No: 2023/10849, Tarih: 05.07.2023

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddesi, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17340, Karar No: 2016/2285, Tarih: 08.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/17340 E.  ,  2016/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . . Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında, 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Gevaş adli emanetinin 2013/112 sırasında kayıtlı "2 adet 500 Euro"nun müsadere veya iadesi konusunda mahkemece her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Hükmün müsadereye ilişkin (IV) nolu bölümünün 1. paragrafında emanet numarasının "2013/108" yerine "2013/72" yazılması, 2. paragrafında emanet numarasının "2013/112" yerine "2013/75" yazılması, 3. paragrafında emanet numarasının "2013/113" yerine "2013/775" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3683, Karar No: 2012/5299, Tarih: 29.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3683 E.  ,  2012/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Harita İmar İnş. Müh. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ile davalılardan ... Harita İmar İnş. Müh. Turizm ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacılar ile davalılardan ... Harita İmar İnş. Müh. Tur. ve Tic. Ltd. Şti. temyiz etmişlerdir.

Davacılar davalı tarafa ait aracın tam kusurla neden olduğu trafik kazasında desteklerini kaybettiklerinden 10.000,00'er TL manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkeme, her bir davacı için 4.000,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda davalı tarafın tam kusurlu olması, ölenin davacılara yakınlığı, oluş biçimi ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda davalı tarafın tam kusurlu olması, ölenin davacılara yakınlığı, oluş biçimi ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/566, Karar No: 2025/2579, Tarih: 03.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/566 E.  ,  2025/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/406 E., 2024/294 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

KARAR : Uyarlama yapılmasına yer olmadığına ilişkin karar

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2022/406 Esas, 2024/294 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 2024/28500 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9997 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9997 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalafet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1-2 ve 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2018/787 esas, 2020/359 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmesini müteakip, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılması talebini müteakip, duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonunda, sanığın etkin pişmanlık hükümleri kapsamında vergi asıl ve cezalarını ödemeyeceğini bildirdiği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2018/787 esas, 2020/359 karar sayılı ilamı verilen cezanın aynen infazına ilişkin Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2024 tarihli ve 2022/406 esas, 2024/294 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, 2016 ve 2017 takvim yılları içerisinde ve her takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda birden çok kez sahte belge düzenlediği ve kullandığı anlaşılan sanık hakkında, temel cezanın belirlenmesini takiben, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkra uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında bir kez artırım yapılması gerektiği, bu kapsamda suçun birden fazla takvim yılında ve her takvim yılı içerisinde birden çok kez işlenmesi halinin temel cezanın tayininde yahut zincirleme suç hükümlerinin tatbikinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilebileceği ve ancak teşdit sebebi yapılabileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında iki kez zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle iki defa ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2018/787 Esas, 2020/359 Karar sayılı kararı ile hükümlüler ... ve ...'nun, 2016 ve 2017 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı (2 kez) 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesini müteakip, 7394 sayılı Kanun gereği uyarlama talep olunduğu ve duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde, "...sanıklar tarafından 7394 sayılı yasa kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak üzere herhangi bir ödeme yapılmadığı göz önüne alınarak sanıklar hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına, Mahkememizin 17/11/2020 tarih 2018/787 esas ve 2020/359 karar sayılı ilamının aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına..." şeklinde karar verildiği anlaşılmış ise de; 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca, hükümlüler hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve lehe olan hükmün bu şekilde belirlenerek sonuç cezanın tayin edilmesi gerekirken, uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi belirtilen gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2022/406 Esas, 2024/294 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Hükümlüler hakkındaki infazın durdurulmasına, hükümlü ... başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal TAHLİYESİNE,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12916, Karar No: 2013/1249, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12916 E.  ,  2013/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine, diğer atılı suçlardan ise beraatine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2012 gün ve 2011/72 Esas, 2012/90 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ile katılan ... Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulup usul ve kanuna uygun olan mahkûmiyet hükümleri ile katılan ... Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında iftira ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3397, Karar No: 2021/6523, Tarih: 13.12.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/3397 E.  ,  2021/6523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin talep üzerine yapılan yargılama sırasında; ... İnfaz Hakimliğiyle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme konusu olayda yetki ihtilafı meydana getiren, ... İnfaz Hakimliğince verilen kararın, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleriyle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden sonraya ait olmasına ve anılan Yasa'nın 37/4. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin görevleri arasında "Kanunlarla verilen diğer görevleri yapma" hususunun da bulunmasına göre;

Aynı Bölge Adliye Mahkemesi yargı çevresinde bulunan ... İnfaz Hakimliğiyle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında meydana gelen olumsuz yetki uyuşmazlığının çözüm yeri CMK'nin 17. maddesi uyarınca ortak yüksek görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesi olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14957, Karar No: 2023/13671, Tarih: 04.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14957 E.  ,  2023/13671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/269 E., 2023/227 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin yurt dışı projelerinde fasılalarla 2008-2014 yılları arasında demirci ustabaşı olarak çalıştığını, son net ücretinin 1.320,00 USD olduğunu, davacının ... sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, davacının alacak taleplerinin belirlenebilir olduğunu, belirsiz alacak davası ikame edilmeyeceğini, hukuki yarar yokluğu nedeni ile davanın reddedilmesi gerektiğini, davacının alacak taleplerine karşı zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve2017/321 Esas, 2019/201 Karar sayılı kararı ile; davacının ... sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde sona erdiği, her ne kadar davacı fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını beyan ederek alacakların davalıdan tahsilini talep etmiş ise de bu hususta herhangi bir yazılı delilin dosyaya sunulmadığı, dinlenen davacı tanıklarının davalı işverene karşı açılmış davalarının bulunduğu, söz konusu alacaklarının varlığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli ve 2019/2154 Esas, 2021/2104 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli ve 2019/2154 Esas, 2021/2104 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.04.2022 tarihli ve 2022/4825 Esas, 2022/5362 Karar sayılı ilâmı ile; tanıklar davacı ile menfaat birliği içinde olsalar ya da işverene karşı davaları bulunsa dahi davacının yaptığı işin niteliği ve çalıştığı işyerinin özelliği, aynı çalışma dönemi ile ilgili olarak söz konusu alacakların varlığına ilişkin Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş kararlar dikkate alındığında (Örneğin bkz. Dairemizin 22.09.2021 tarihli, 2021/8011 Esas ve 2021/12586 Karar sayılı onama ilâmı) yan delil ya da olgularla desteklenen tanık beyanlarına itibar edilmesi gerektiği, hâl böyle olunca davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süreler de dikkate alınarak bu tanıkların beyanlarının değerlendirilmesi gerekirken tanık beyanları hiç dikkate alınmadan dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda yapılan hesaplamalara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, işçilik alacaklarına esas kabul edilen ücretin hatalı olduğunu, fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiğini, tanıkların beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme