muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5801, Karar No: 2023/4497, Tarih: 29.05.2023

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2018 tarihli ve 2018/201712 Soruşturma, 2018/96974 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, mercii İstanbul 12. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.01.2019 tarihli ve 2019/374 Değişik İş sayılı kararı ile eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ve dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş ise de; esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, 5271 sayılı Kanun'un 173 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi halinde Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi; bununla birlikte, yeniden yapılan soruşturma neticesinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2020 tarihli ve 2019/24001 Soruşturma, 2020/1551 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik itiraz üzerine, İstanbul 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.02.2020 tarihli ve 2020/718 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş ise de; Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra, daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merci tarafından itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği nazara alınarak, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında herhangi bir karar verilmemesi ve gereğinin takdir ve ifası bakımından dosyanın İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş, bozma kararının içeriği doğrultusunda kabule göre kısmında belirtilen istem hakkında herhangi bir karar verilmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 12. Sulh Ceza Hakimliğinin 23.01.2019 tarihli ve 2019/374 Değişik İş sayılı kararı ile İstanbul 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.02.2020 tarihli ve 2020/718 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2783, Karar No: 2015/11907, Tarih: 02.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2783 E.  ,  2015/11907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/185388

MAHKEMESİ : Şiran Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2012/57 (E) ve 2013/40 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

1) Sanık hakkında, mağdur Ö.. Y..'a yönelik bıçakla kasten basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelen, sanık M.. Y.. müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, ayni Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında katılan F.. Y.. ve H.. Y..'a yönelik bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelen, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Hükmün, 06.03.2013 tarihli celsede 18 yaşını dolduran sanık M.. Y..'un yüzüne karşı verildiği, sanık müdafiinin ise hükmü CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 01.04.2013 tarihli dilekçe ile temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin istem gibi REDDİNE, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/463, Karar No: 2007/7692, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/463 E.  ,  2007/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 153 ada 45 parsel sayılı 1712.41 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; ... tarafından aynı iddia ile açılan çok sayıdaki dava dosyalarında mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi aynı gün dairemizde yapılmış olup, bu dosyalarda hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporlarında çekişmeli taşınmazların eğimlerinin % 50-30 olduğu, taşınmazların üzerinde dağınık olarak meşe, gürgen, karaçam ağaçlarının ve hudutlarında da şerit halinde orman ağaçlarının bulunduğu, eğiminin yüksek olması nedeni ile taşınmazların toprak muhafaza özeliği taşıdıkları ve çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen 1959 tarihli memleket haritası ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldığı açıklanarak resmi belgelerde taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Dairemizde aynı gün yapılan incelemelerde, uzman orman bilirkişi kurulunun çekişmeli taşınmazları ada bazında uygulama yapmadan memleket haritasında her bir davalı parseli tek tek göstermek sureti ile işaretledikleri yerlerde 5-10 metre boyunda iğne yapraklı ağaç rumuzlarının bulunduğu, bilirkişilerce memleket haritasında açık renkli alanda kalan taşınmazların orman sayılmayan yerler olarak nitelendirildiği, resmi belgelerdeki rumuzlar gözönüne alınarak bir değerlendirme yapılmadığı, (açık renkli alanda kalsa dahi ibreli ağaç rumuzunun ormanlık alanı gösterebileceğinin düşünülmediği), taşınmazların genel olarak eğimlerinin yüksek olduğu ve toprak muhafaza özeliği taşıdıkları, üzerlerindeki orman ağaçlarının tam olarak adetleri, cinsleri ve yaşlarının ziraat bilirkişi raporunda açıklanmadığı, bu ağaçların dağılımlarının fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide gösterilmediği anlaşılmıştır. O halde;

Mahkemece, ... tarafından ... Köyünde aynı iddia ile açılan aynı ada da yer alan çekişmeli taşınmazlara ilişkin dava dosyaları belirlenerek bu dosyalarda aynı gün evvelce görev almış bilirkişiler dışında yeniden seçilecek üç kişilik orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı huzuruyla yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı çekişmeli taşınmaz ile çevredeki komşu taşınmazlardaki araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin ada bazında bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsleri, yaşları dağılımları hususunda uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınmalı, fenni bilirkişiden ağaçların dağılımlarını gösteren kroki düzenlemesi istenmeli, kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde ada bazında birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, uygulama yapılmalı memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yerler belirlenerek işaret ettirilmeli, memleket haritası üzerindeki rumuzlar ve taşınmazların eylemli durumları değerlendirilmeli, keşfi ve uygulamayı izlemeye ve denetlemeye elverişli birleşik haritalı rapor alınmalıdır.

Ayrıca, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi hükmüne göre: Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dünüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Ayrıca, bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Açıklanan konular gözönünde bulundurularak çekişmeli taşınmazın çevresindeki taşınmazların niteliğine göre, etrafı ormanla çevrili ise mülkiyet belgesi, tapu kaydı olmadığı takdirde bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 17/1-2 maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülmeli, bütün bu konuları kapsayacak, duraksamaya yer vermeyen ortak imzalı rapor ve kroki alınmalı, böylece taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25462, Karar No: 2018/22543, Tarih: 06.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/25462 E.  ,  2018/22543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01/03/2005 tarihinde şef yardımcı olarak çalışmaya başladığını, ancak sigorta girişinin Mayıs ayında yapıldığını, iş akdinin 2013 Ocak ayında haksız bir şekilde feshedildiğini, en son aylık net ücretinin 850,00 TL. olduğunu, bunun dışında herhangi bir sosyal yardımının olmadığını, davacının davalı işyerinde haftanınn 5 günü 08:00-18:30 saatleri arasında çalışması gerekirken, kış sezonunda yılda 2-3 ay haftanın 7 günü saat 02:00'ye kadar çalıştığını, davacının yıllık ücretli izinlerini yasada belirtildiği şekilde kullanmadığını, davalı işyerinde yıllık ücretli izinlerin ücretsiz olarak kullandırıldığını ve sigorta primlerinin de yatırılmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 13/05/2005 tarihinde işe başladığını ve sigortasının süresinde yapıldığını, davacının kendi isteği ile 28/01/2013 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davacının 8 ay sonra bu davayı açmasının davacının kötüniyetli olduğunu gösterdiğini, bu nedenlerle, davacının kıdem ve tazminatına hak kazanmadığını, davalı işyerinde fazla mesai yapılmadığını, bunun puantaj cetveli ve kamera kayıtları ile sabit olduğunu, davacının tüm yıllık ücretli izinlerini kullandığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı işyerinde 02/03/2005-28/01/2013 tarihler arasında ve en son net 700,61 TL. giydirilmiş brüt 980,00 TL. ücretle çalıştığı, tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde,davacının davalı işyerinde 7 yıl 10 ay 26 gün çalıştığı, en son davalı işyerinde imalat şefi olarak çalışan ....nin, davacıdan kendisi adına kredi çekmesini istediği,davacının da bunu kabul etmediği ve bu nedenle işletme şefinden baskı gördüğü,bu nedenle de davacı ile işletme şefi arasında tartışma yaşadığı, bunun üzerine davacının işten ayrıldığı, her ne kadar davalı tanıklarından T.C., davacının devamsızlık yaptığı ve buna ilişkin tutanakların tanzim edildiğini beyan etmiş ise de bu yönde dosyaya herhangi bir tutanak veya başkaca bir işlem yapıldığına dair bir delilin bulunmadığı, 7 yıl 10 ay 26 gün hizmet süresi bulunan davacının tazminatlarından feragat edecek şekilde iş akdini feshetmesinin hayatın olağan akışına uygun olamayacağı, her ne kadar davacı vekili iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş ise de dinlenen davacı tanıklarından G.D.nin, davacının kendisinin işten ayrıldığına yönelik beyanı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği sonucuna varılarak bilirkişi raporunda hesaplanan kıdem tazminatı alacağından davalı taraf faizleri ile birlikte sorumlu tutulduğu, davacının yıllık izin ücret alacağına ilişkin talebinin değerlendirilmesinde; davalı tarafça dosyaya sunulan davacının imzasını taşıyan izin listelerinden davacının 23.07.2012-22.08.2012 tarihleri arasında 4 haftalık izin kullandığı bunun 3 haftasının yıllık izin (21 gün) 1 haftasının ücretsiz izin olduğu;yine davacının 05.08.2011-05.09.2011 tarihleri arasında 4 haftalık izin kullandığı bunun 3 haftasının (21 gün) yıllık izin 1 haftasının ücretsiz izin olduğu anlaşılmakla, davacının 7 yıl 10 ay 26 gün olan hizmet süresi karşısında, davacının hak etmiş olduğu yıllık ücretli izin gün sayısı; ilk 5 yıl için 14 günden 70 gün sonraki 2 yıl için 20 günden 40 gün olmak üzere; toplam 110 gün yıllık izin hakkı bulunduğu, davacının kullandığı 42 gün izin süresinin mahsubu ile bakiye 68 gün kullanılmayan izni kaldığı sonucuna varılarak, mahkememizce benimsenen bilirkişi raporunda hesaplanan yıllık izin ücretinden davalı taraf faizleri ile birlikte sorumlu tutulduğu, davacı, her ne kadar fazla mesai yaptığından bahisle fazla mesai alacağı ve ihbar tazminatı alacağı talebinde bulunmuşsa da duruşmada dinlenen tanıkların beyanlarından davacının fazla mesai yaptığı yine duruşmada davalı tanığı olarak dinlenen davalı işyerinde 26 yıldır çalışan ...' ın fazla mesai yapıldığını ancak karşılıkları olan ücretlerinin ödendiği şeklinde beyanda bulunduğundan davacının fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebinin yine dinlenen davacı tanıklarından ...

...' ın fazla mesai yapıldığını ancak karşılıkları olan ücretlerinin ödendiği şeklinde beyanda bulunduğundan davacının fazla mesai ücret alacağına ilişkin talebinin yine dinlenen davacı tanıklarından ....nin, davacının kendisinin işten ayrıldığına yönelik beyanı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde,iş akdinin davacı tarafından feshedildiği ; iş akdini haklı nedenle de olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağından davacının ihbar tazminatı talebinin de reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Fazla mesainin ödendiği ise tanık beyanı ile değil sadece yazılı belge ile ispatlanabileceğinden, tanık beyanlarına göre ödendiği yönündeki gerekçe ile fazla mesai ücreti talebinin reddi hatalıdır. Fazla mesai ücreti hesaplanmalı, ödeme belgeleri varsa gözetilmeli ve ödeme belgelerinden artan miktar varsa hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9970, Karar No: 2011/12129, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9970 E.  ,  2011/12129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, şeker pancarı, ayçiçeği ve patatesin değerlendirme tarihi olan 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin il tarım müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.