muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7570, Karar No: 2020/350, Tarih: 23.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/7570 E.  ,  2020/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi,

2-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski ve tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1985 - 1990'lı yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5544, Karar No: 2015/29751, Tarih: 26.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5544 E.  ,  2015/29751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/270082

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2013/280 (E) ve 2013/460 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Olay günü taraflar arasında gerçekleşen kavganın karşılıklı olması, sanığın mağdurun kendisine hakaret ederek elindeki bıçakla üzerine yürüdüğünü vurduğunu savunması ve tanık Özcan'ın soruşturmada alınan beyanında mağdurun elinde bıçak bulunduğu yönünde anlatımda bulunması karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/22502, Karar No: 2014/3995, Tarih: 05.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22502 E.  ,  2014/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/76497

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2008/67 (E) ve 2011/2221 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Sanıkların yetkilisi olduğu ... Tekstil San... Ltd. şirketinin sahte fatura kullandığının iddia edildiği ancak; mütalaa, vergi suçu raporu ve eklerine göre sanıkların 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemesi nedeniyle ihbarda bulunulduğu sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup her takvim yılının da ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7049, Karar No: 2023/10059, Tarih: 02.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/7049 E.  ,  2023/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/388 D.İş, 2021/503 K.

SAYISI : İHK-2021/12351

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının reddine

SAYISI : K-2021/33534

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairemizin 28.11.2022 tarihli geri çevirme kararı ile hükme esas alınan hesap raporu ile davacının ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edildiğini gösteren tebliğ evraklarının olmadığı gerekçesiyle geri çevirmiş, hakem heyeti sadece davacının ıslah dilekçesinin hakeme gönderildiği maili göndermiştir. Geri çevirme kararının gereği yerine getirilmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin yapılabilmesi ve hak kayıplarının önlenmesi bakımından, açıklanan eksikliklerin giderilmesi konusunda hassasiyet gösterilmesi ile, hükme esas alınan hesap raporu ile davacının ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edildiğini gösteren tebliğ evraklarının temin edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın saklama kararını veren mahkemeye 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/425, Karar No: 2013/8484, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/425 E.  ,  2013/8484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa ait hatta kontör yüklemesi yapıldığı iddiası nedeniyle katılan adına kayıtlı ... nolu telefon hattına suç tarihi ve sonraki yakın tarihlerde belirtildiği şekilde kontör yüklemesi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kim tarafından yapıldığı, ayrıca katılana ait suça konu... ve ... nolu telefonların imei nosu yardımıyla ilk hangi telefonda kim yada kimler tarafından kullanılmış olduğunun ilgili iletişim şirketi veya Telekominikasyon İletişim Başkanlığından sorularak tespitinin sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13554, Karar No: 2013/16315, Tarih: 20.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13554 E.  ,  2013/16315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen su abonelik sözleşmesinin kurulması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin.....caddesinde bulunan (37017 ada 11 parsel) 301 nolu binanın 10 nolu bağımsız bölümündeki konutun maliki olduğunu, müteahhitin inşaatı yarım bırakması nedeniyle binanın mülk sahipleri tarafından tamamlandığını, davalı kuruma su aboneliği başvurusunda bulunduklarını, iskan işlemlerinin tamamlanmamış olması nedeniyle abonelik talebinin reddedildiğini belirterek , geçici su aboneliğinin tesisini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacının talebi hakkında yasal mevzuatın aradığı koşulların gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir."hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

.../...

-2-

.../...

-2-

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25.maddesi ile eklenen geçici 11.maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 12.09.2008 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21609, Karar No: 2012/23278, Tarih: 20.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21609 E.  ,  2012/23278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3)Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç alınmasına karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1417, Karar No: 2010/2749, Tarih: 11.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1417 E.  ,  2010/2749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların kayden malik olduğu çekişmeli 78 sayılı parselin bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını, tasarrufta bulunmak ve yapılaşmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine, elatmanın yıkım yoluyla giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazın hazinenin de tarafı olduğu Balıkesir Kadastro Mahkemesinin 21.05.1993 kesinleşme tarihli, 1987 /45 Esas, 1989/78 sayılı tescil ilamına dayalı olarak adlarına tescil edildiğini, mülkiyet hakkının ihlal edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu belirlenerek davanın reddi karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle Hazine ile davalı arasında Edremit Kadastro Mahkemesinde görülen 1970/420 esas, 1970/599 karar ile 1987/45 esas ve 1989/78 karar sayılı davalarda yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın davalılar adına tescil edildiği, bu durumda davacı hazinenin eldeki davada da esasen haklı olmadığı gözetildiğinde yargılama giderlerinin de davacı üzerinde bırakılması doğru olduğuna göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,11.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11032, Karar No: 2016/7931, Tarih: 21.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/11032 E.  ,  2016/7931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/1-a (2 kez), 103/6 (2 kez) ve 62 (2 kez). maddeleri gereğince iki kez 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2007 tarihli ve 2005/528 esas, 2007/133 sayılı kararının Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07.02.2008 tarihli ve 2007/12399 esas, 2008/709 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 103. maddesinde değişiklik yapıldığından bahisle uyarlama talebinde bulunulması üzerine, talebin kabulü ile hükümlünün 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 103/1-a (2 kez) ve 62 (2 kez). maddeleri uyarınca iki kez 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 23.07.2014 tarihli ve 2005/528 esas, 2007/133 sayılı kararı ile. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2014 tarihli ve 2014/957 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 103. maddesinde değişiklik yapıldığından bahisle uyarlama talebinde bulunulması üzerine,. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2014 tarihli ek kararı ile hükümlünün lehe olan 5237 sayılı Kanunun 6545 sayılı Kanun ile değişik 103/1-a (2 kez) ve 62 (2 kez). maddeleri uyarınca iki kez 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, hükümlü müdafii tarafından 12.08.2014 tarihli dilekçe ile hükümlü hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun kapsamında uyarlama yargılaması yapılması talebi üzerine, daha önce aynı konuda 23.07.2014 tarihli ek karar verildiğinden bahisle aynı konuda karar verilmesine yer olmadığına dair. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.08.2014 tarihli ve 2005/528 esas, 2007/133 sayılı ek kararını müteakip, hükümlü müdafii tarafından verilen 20.08.2014 tarihli dilekçenin.... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.08.2014 tarihli ek kararına karşı itiraz olarak değerlendirilerek itiraz incelemesine esas olmak üzere dosyanın aynı Mahkemenin 22.08.2014 tarihli ek kararı ile mercii Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de,... Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2014 tarihli ek kararının hükümlü veya müdafiine tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bir kaydın mevcut bulunmadığı, hükümlü müdafiinin 20.08.2014 havale tarihli dilekçe içeriği incelendiğinde. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.07.2014 tarihli ek kararına karşı itiraz niteliğinde olduğu ve bu dilekçenin öğrenme üzerine verilmiş itiraz dilekçesi olarak kabulü ile, mahkemesince .... Ağır Ceza Mahkemesi) 23.07.2014 tarihli ek karara karşı itiraz üzerine kararın düzeltilip düzeltilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği, bu kapsamda yapılacak değerlendirmede de, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.09.2006 tarihli ve 2006/359-7944 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, uyarlama yargılamasının cezanın bireyselleştirilmesi bakımından ilk hükümden tamamen bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu kapsamda Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07.02.2008 tarihli kararında “sanığın mağdurlar... ve ..

. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, uyarlama yargılamasının cezanın bireyselleştirilmesi bakımından ilk hükümden tamamen bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu kapsamda Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07.02.2008 tarihli kararında “sanığın mağdurlar... ve ...’a karşı eylemlerinin birden fazla kez gerçekleştirdiği halde sanık hakkında teselsül hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmadığının” belirtildiği, ancak bu durumun uyarlama yargılamasında lehe düzenlemenin tespiti bakımından hükümlü lehine kazanılmış hak olarak değerlendirilemeyeceği, bu halde uyarlama yargılamasında lehe düzenlemenin tespitinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 43. maddesi yönünden hükmedilen cezalardan artırım yapılarak lehe Kanun hükümlerinin tespit edilmesi gerektiği cihetle kararın düzeltilmesi gerektiği gözetilerek itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle