muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8827, Karar No: 2023/649, Tarih: 27.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8827 E.  ,  2023/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2011 tarihli ve 2011/180 Esas, 2011/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu

maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl süreyle denetimli serbestliğe karar verildiği, bu kararın 20.10.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.09.2018 tarihli ve 2018/309 Esas, 2018/319 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/139 Esas, 2018/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak istinaf edenin sıfatı karşısında aleyhe istinaf bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunması suretiyle infazın, 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası üzerinden yapılmasına, ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; eylemi meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği gözetilerek hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun, sanığı olay tarihinden yaklaşık 6 ay önce, bıçakla, duyularından ya da organlarından birinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı, taraflar arasında bu sebeple husumet bulunduğu, olay tarihinde bir düğünde karşılaştıkları, sanığın mağdurdan rahatsız olduğu ve ortak tanıdıkları bir kişiyi mağdura göndererek ikisinden birinin düğün yerinden ayrılmasını istediği, mağdurun buna rağmen düğün yerinden ayrılmadığı, bunun üzerine sanığın düğün yerinden uzaklaşmak istediği, ancak mağdurun sanığın yolu üzerine geçtiği, sanığın önceki olayın da etkisinde kalarak, mağdurun

elinde bulunan bıçaktan da korkup paniğe kapılarak mağduru bıçakla 5 cm.'lik batına nafiz ve femoral bölgede 3 cm.'lik kesici delici alet yarası nedeniyle karaciğer ve pankreasta yaralanmalar meydana gelecek ve her iki yaralanma da hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurun yaralanmasını müteakip olay yerinden kaçtığı, sanığın suçta kullandığı bıçakla birlikte emniyete giderek teslim olduğu anlaşılmıştır. Sanık ile mağdur arasında önceye dayalı öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmayışı, darbelerin belli bir vücut bölgesine yönelik olmayıp rastgele ve dağınık biçimde olması, daha önce mağdurun sanığı bıçakla yaralaması nedeniyle ve olay anında hastanede mağdurun üzerinde bulunup el konulan bıçağı mağdurun sanığın yoluna çıkıp göstermesi nedeniyle sanığın eyleminin daha çok içinde bulunduğu korku halinin sonucu olarak savunma amaçlı kabul edilmesi gerektiği kanaatiyle hayati tehlike bulunmasına rağmen eylem öldürmeye teşebbüs olarak değil, kasten yaralama olarak değerlendirilerek buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.

2. Sanık, soruşturma aşamasında üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Tanık beyanları, mağdurun soruşturma aşamasındaki anlatımı ile uyumludur.

4. Mağdurun, 15.11.2010 tarihinde sanığı, bıçakla ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde kasten yaralama eyleminden neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2010/621 Esas, 2015/255 Karar sayılı, temyizde onama üzerine kesinleşen ilâm örneği dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 28.06.2011 tarihli adlî muayene raporunda; "... umblikusun hemen solunda 5 cm.'lik batına nafiz, femoral bölgede 3 cm.'lik kesici delici alet yaralanması, sol el 5. Parmakta 2 cm.'lik cilt ve cilt altı kesisi bulunduğu, karaciğer sol lop anteriorda yaklaşık 4 cm.'lik giriş ve arka yönde yaklaşık 3 cm.'lik çıkış olduğu, ayrıca pankreas başında kesici ve delici alet yaralanması bulunduğu, yaralanmaların, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu ..." görüşü açıklanmıştır.

6. Olay tarihinde sanık hakkında, ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliğince tanzim olunan adlî muayene raporunda, darp ve cebir izinin bulunmadığı belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte İlk Derece Mahkemesince suç vasfının tayininde yanılgıya düşüldüğü belirlenmekle; "Olay tarihinden yaklaşık 6 ay önce mağdurun sanığı yaraladığı, taraflar arasında bu sebeple husumetin bulunduğu, olay günü sanık ile mağdurun, aynı mahallede oturan arkadaşlarının düğününe katıldıkları, sanık ve mağdurun orada karşılaşmaları üzerine sanığın bıçak ile mağduru karın

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte İlk Derece Mahkemesince suç vasfının tayininde yanılgıya düşüldüğü belirlenmekle; "Olay tarihinden yaklaşık 6 ay önce mağdurun sanığı yaraladığı, taraflar arasında bu sebeple husumetin bulunduğu, olay günü sanık ile mağdurun, aynı mahallede oturan arkadaşlarının düğününe katıldıkları, sanık ve mağdurun orada karşılaşmaları üzerine sanığın bıçak ile mağduru karın

bölgesinden ve femoral bölgeden ayrı ayrı hayati tehlike geçirecek düzeyde yaraladığı, mağdurun olay yerinden kaçması üzerine sanığın eylemine devam edemediği, mağdurda oluşan yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, bir önceki olay nedeni ile aralarında ciddî bir husumetin bulunması, mağdurun kaçması üzerine sanığın eylemine devam edememesi nazara alındığında sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ..." şeklindeki gerekçeye istinaden sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak vasıflandırıldığı ve buna göre uygulama yapıldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ile mağdur arasında, Olay ve Olgular başlığı (A-4) numaralı paragrafta yer verilen olgu itibarıyla husumetin bulunduğu, ancak aradan geçen zaman fasılası karşısında bu hususun, meşru savunma koşullarının oluşmasına elverişsiz olduğu, nitekim bu hususun sanık lehine haksız tahrik teşkil ettiğinin kabulü ile kurulan hükümde haksız tahrik indirimine yer verildiği, sanığın soruşturma aşamasında ifade ettiği; "Giderken 5 adım ileride sağ tarafıma doğru yürüdü ve eli cebindeydi, ben de daha önceden bir husumetim olduğu için korktum, bıçakladım." şeklindeki anlatımı ve Olay ve Olgular başlığı (A-6) numaralı paragrafta yer verilen adlî muayene raporunun içeriğinin de meşru savunmanın saldırıya ilişkin koşulunun oluşmadığı belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/139 Esas, 2019/39 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/87, Karar No: 2013/3585, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/87 E.  ,  2013/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nin, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma suçu, reşit olmayanı rızasıyla alıkoyma kabul edilmek suretiyle davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.02.2011 gün ve 2005/165 Esas, 2011/15 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme kararları usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3896, Karar No: 2014/4704, Tarih: 13.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/3896 E.  ,  2014/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2010/161-2012/450

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1984 yılından 06/03/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1984-6.3.2009 tarihleri arasında K.. K.. ilköğretim Okulunda geçen ve Kurumabildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davacı adına davalı M.. B.. tarafından diğer davalı Kuruma sigortalı çalışma bildirimi yapılmadığı,dinlenen tanıkların uyuşmazlık konusu dönemde çalışmanın geçtiği iddia edilen okulda görev alıp almadıklarının ve davacı tanığı M.. Ö..'in muhtarlık yapıp yapmadığının belli olmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davacı adına davalı M.. B.. tarafından diğer davalı Kuruma sigortalı çalışma bildirimi yapılmadığı,dinlenen tanıkların uyuşmazlık konusu dönemde çalışmanın geçtiği iddia edilen okulda görev alıp almadıklarının ve davacı tanığı M.. Ö..'in muhtarlık yapıp yapmadığının belli olmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; tespiti istenen dönemde K.. K.. muhtar ve ihtiyar heyeti üyeliği yapmış kişileri Kaymakamlık kanalı ile tespit edip dinlemek ve K.. K.. ilköğretim okulunda 1984-6.3.2009 tarihleri arasında görev yapan okul müdürlerinin, öğretmenlerin ve hizmetlilerin adreslerinin adrese dayalı nüfus kayıt sisteminden veya zabıta marifetiyle araştırıp, tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bu kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde,muhtarlık marifetiyle okula o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak,tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek ve davacının işe giriş ve çıkış sürelerini net belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra tespit edip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13111, Karar No: 2006/13261, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13111 E.  ,  2006/13261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5497, Karar No: 2015/9378, Tarih: 03.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/5497 E.  ,  2015/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi .... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda ve taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.