muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2684, Karar No: 2019/1715, Tarih: 20.03.2019

6-Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin kanun yararına bozma istemine konu; 19/12/2017 tarihli ve 2017/4582 değişik iş sayılı kararı ile; Cumhuriyet savcısının takipsizlik kararına itiraz yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle takipsizlik kararının kaldırılması talebinin reddine, itiraz yolu açık olmak üzere karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında 1 yıl tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 23/10/2014 tarihli ve 2014/16290 soruşturma, 2014/50 sayılı kararını müteakip, Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce adı geçen şüphelinin denetimli serbestlik kararının infazının tamamlandığının bildirilmesi üzerine Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 11/01/2016 tarihli ve 2014/16290 soruşturma, 2016/443 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, şüpheli hakkında verilen kamu davasının ertelenmesi kararının 5 yıllık süreyi kapsadığı, 1 yıllık tedavi ve denetim süresinin tamamlanmasıyla söz konusu kararın tamamlanmış olmayacağı, kalan 4 yıllık sürenin de her hangi bir ihlâl olmadan tamamlanması halinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verileceği belirtilmek suretiyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 172/2. maddesi uyarınca kaldırılması talebinin reddine ilişkin Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 19/12/2017 tarihli ve 2017/4582 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 11/07/2017 günü şüphelinin üzerinde esrar maddesinin ele geçirildiği, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında 1 yıl tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, 1 yıllık tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazının tamamlandığının bildirilmesi üzerine, kalan 4 yıllık süre geçmediği halde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu arada şüphelinin ihlâl mahiyetindeki eylemi nedeniyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/38068 sayılı soruşturmanın yürütüldüğü, esasen bu soruşturmanın 11/01/2016 tarihli kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın verildiği 2014/16290 soruşturma sayılı dosya ile birleştirilerek 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun’la değişik 191/4. maddesinin “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki hükmü gereğince kamu davasının açılmasında yasal zorunluluk bulunması karşısında, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hatalı olarak verilen 11/01/2016 tarihli ve 2014/16290 soruşturma, 2016/443 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması gerektiği, bunun için de Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesinin "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki hükmü gereğince sulh ceza hâkimliğinden karar verilmesinin istendiği, Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hâkimliğince kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, Cumhuriyet savcısının kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz yetkisi bulunmadığından bahisle yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 19/12/2017 tarihli ve 2017/4582 değişik iş sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-)Konunun Değerlendirilmesi :

Yapılan incelemede;

Şüpheli hakkında 11/07/2014 tarihli “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” eylemi nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında 1 yıl tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazının tamamlandığının bildirilmesi üzerine, kalan 4 yıllık süre geçmediği halde

kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu arada şüphelinin ihlâl mahiyetindeki 02/09/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/38068 sayılı soruşturmanın yürütüldüğü, bu soruşturmanın kamu davasının ertelenmesine ilişkin kararın verildiği 2014/16290 soruşturma sayılı dosya ile birleştirilerek 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun’la değişik 191/4. maddesinin “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki hükmü gereğince kamu davasının açılmasında yasal zorunluluk bulunması karşısında, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kanuna aykırı olarak verilen 11/01/2016 tarihli ve 2014/16290 soruşturma, 2016/443 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması gerektiği, bunun için de Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı Kanun'un 172/2. maddesinin "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki hükmü gereğince sulh ceza hâkimliğinden karar verilmesinin istendiği anlaşılmaktadır. Bu açıklamalar doğrultusunda Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hâkimliğince kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Cumhuriyet savcısının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara itiraz yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine, itiraz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir. Cumhuriyet savcısınca itiraz yoluna gidilmeden dolayısıyla karar kesinleşmeden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi istenilmiştir. CMK'nın 309. maddesi uyarınca, "olağan kanun yoluna gidilmesi mümkün olan durumlarda olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma yoluna gidilemez" yasal düzenlemesi karşısında kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

D-Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 19/12/2017 tarihli ve 2017/4582 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE; dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3391, Karar No: 2018/14648, Tarih: 19.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/3391 E.  ,  2018/14648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, bağıştan rücu hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ... Köyü ... Camisinin giderlerinde kullanılması amacıyla 1615 parsel (yenileme ile 465 ada 6 parsel) sayılı fındık bahçesi vasfındaki taşınmazını ... Köyü tüzel kişiliğine bağışladığını, ... ilinin Büyükşehir olmasının ardından dava konusu taşınmazın davalı belediyeye temlik edildiğini ve cami giderlerinin karşılanmasının mümkün olmadığını, yine 1616 parsel (yenileme ile 465 ada 5 parsel) sayılı fındık bahçesi vasfındaki taşınmazdan elde edilen gelirin,....İlköğretim Okulunun ihtiyaçlarında kullanılması amacıyla İkisu Köyü tüzel kişiliğine bağışladığını, okulun 22 yıl hizmet verdikten sonra kapatıldığını, her iki taşınmaz yönünden de bağıştan rücu şartlarının gerçekleştiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bağıştan rücu şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1615 parsel (yenileme ile 465 ada 6 parsel) ve 1616 parsel (yenileme ile 465 ada 5 parsel) sayılı taşınmazlar davacıya ait iken 02.03.2011 tarihinde 1615 parsel (yenileme ile 465 ada 6 parsel) sayılı taşınmazı, 16.11.1990 tarihinde 1616 parsel (465 ada 5 parsel) sayılı taşınmazı kayıtsız, şartsız ve bedelsiz olarak ... Köyü Tüzel Kişiliğine bağışladığı, köy defterindeki 12.03.2001 tarihli karara göre de “belirtilen taşınmazlar ... tarafından 1615 parsel (465 ada 6 parsel) sayılı taşınmaz üzerindeki fındıklıktan elde edilen gelir ile ... Camiinin giderleri karşılanacak, diğer 1616 parsel (465 ada 5 parsel) sayılı taşınmazdan elde edilen gelir ile ... İlk öğretim okulunun ihtiyaçları karşılanacak, parselin ikinci yarısından gerek duyulması halinde okul arsası tahsis edilmesine oy birliği karar verildi” koşuluna tabi tutularak bağışlandığı, 2012 yılında ...’un Büyükşehir olması sonucunda ... Köyü Tüzel Kişiliğinin sona erdiği ve ... Belediyesi’ne mahalle olarak bağlandığı, 21.11.2014 tarihinde de ... Belediyesi adına tashihen taşınmazların tescil edildiği, bilahare yenileme çalışmaları neticesinde 465 ada 5 parsel ile 465 ada 6 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, bağıştan dönme (rücu) bağışlayanın tek yanlı, bağışlanana varması gereken beyanıyla geriye yürürlü (makable şamil) olarak hukuki ilişkiye son veren yenilik doğurucu bir haktır. Bağışlayan koşullu veya mükellefiyetli şekilde bağışta bulunmuşsa, bağışlanandan hukuka, ahlaka aykırı veya imkansız olmadığı sürece 818. sayılı Borçlar Kanunu'nun (BK) 241. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 291. maddesi uyarınca koşul veya mükellefiyetin yerine getirilmesini isteyebilir. Haklı bir neden olmaksızın yerine getirilmemesi halinde de BK. nin 244/3. TBK. nin 295. maddesine dayanarak bağıştan dönme hakkını kullanıp verdiğini geri isteyebilir.

Hemen belirtmek gerekir ki; bağış sözleşmesindeki koşul veya mükellefiyetin niteliğinin, kapsamının yerine getirilme zamanının tam olarak tespiti büyük önem taşır. Bu itibarla salt kullanılan sözlerin değil, tarafların gerçek iradelerinin ve bağışlayanın asıl amacının ortaya çıkarılması gerekir. Ayrıca amacın gerçekleşmeyeceğinin kesin biçimde anlaşılması tarihi ile bu tarihten itibaren BK. nin 246. TBK. nin 297. maddesine göre bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde bağıştan dönme (rücu) hakkının kullanılıp kullanılmadığının araştırılması da zorunludur.

Somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde 1616 parsel (yenileme ile 465 ada 5 parsel) sayılı taşınmaz üzerindeki okulun 1990 yılında yapıldığını, 22 yıl hizmet verdikten sonra kapatıldığını bildirmiştir. Bu tarih 2012 yılına tekabül etmektedir. Dava tarihinin 16.01.2015 olduğu gözetildiğinde, davacının okulun kapatılmasını öğrendiği tarih ile dava tarihi arasında BK. nin 246. TBK. nin 297. maddesine göre bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği tartışmasızdır.

Öte yandan, yine davacı dava dilekçesinde çekişme konusu taşınmazların ilçe belediyesine devredilmesi nedeniyle, köy camiinin giderlerinin karşılanmasının artık mümkün olmadığını ileri sürmüş ise de, il ve ilçe sınırlarının değiştirilmesi bir idari tasarruf olup, bunda davalının bir kusurunun bulunduğundan söz etme imkanı da yoktur.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2641, Karar No: 2018/7004, Tarih: 26.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/2641 E.  ,  2018/7004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında ... İlçesi .... Köyü çalışma alanında bulunan 141 ada 1, 39 ve 70 parsel sayılı sırasıyla 2.387.657.42, 1.718.01 ve 2.197,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 141 ada 1 parsel sayılı taşınmaz kadimden beri ve halen ... tarafından mera olarak kullanıldığı belirtilerek kamu orta malı, mera vasfıyla sınırlandırılmış; 141 ada 39 ve 70 parsel sayılı taşınmazlar ise devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden oldukları belirtilerek ham toprak vasfıyla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında ise ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 141 ada 1, 39 ve 70 parsel sayılı taşınmazların ... tespitlerinin iptali ile 141 ada 70 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişinin 13.11.2015 tarihli raporunda (D) harfi ile gösterilen 516,08 metrekarelik kısmının davacı ... adına, 141 ada 70 parsel sayılı taşınmazın (E) harfi ile gösterilen 1.681,50 metrekarelik; 141 ada 39 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile gösterilen 1.041,54 metrekarelik ve 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 451,44 metrekarelik kısımlarının davacı ... adına ve 141 ada 39 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan 676,47 metrekarelik kısmının tespit gibi ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan 238.765.351,46 metrekarelik kısmının ise tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfiyle; 141 ada 39 parsel sayılı taşınmazın (C) harfiyle gösterilen bölümleri ile 141 ada 70 parsel sayılı taşınmazın (E) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde davacı ... yararına ve 141 ada 70 parsel sayılı taşınmazın (D) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde ise müdahil davacı ... lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece hükme esas alınan mahalli bilirkişi ve tanık beyanları, taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde kaldığı ve kim tarafından ne zamandan beri hangi tasarruflarla zilyetliklerinde bulundurulduğu hususlarında son derce yetersiz ve soyut nitelikte olduğu gibi, 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların öncesinin ne olduğunu, taşınmazların öncesi imar-ihyaya konu edilebilecek yerlerden ise imar–ihya işlemi yapılıp yapılmadığını, yapılmış ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını ve taşınmazın kullanım durumu ve süresini kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı gerekçeli rapor alınmamış, taşınmazlardan 141 ada 1 parsel sayılı taşınmaz mera olarak sınırlandırıldığı halde yöntemince mera araştırması yapılmamış; anılan parselin temyize konu edilen bölümü ile geriye kalan kısımları arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı gerek mahkeme gözlemi gerekse de zirai bilirkişi raporunda belirtilmemiştir. Diğer yandan bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca; öncelikle komşu taşınmazların tutanak örnekleri, varsa dayanak belgeleri ve çekişmeli taşınmazlara ait tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerde ve aynı köyde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üçer kişilik yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde yeniden keşif icra edilmelidir

. Keşif sırasında mahalli bilirkişi ve tanıklardan temyize konu taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği ve taşınmazlardan 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazın öncesinin kamu orta malı mera niteliği taşıyıp taşımadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanak kayıtlarıyla denetlenmeli, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, dava konusu taşınmazların görüntüsü ve 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazın iddiaya konu kısımları ile geriye kalan kısmı arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususlarındaki hakim gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarının da yer aldığı, taşınmazların eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, öncelerinin imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, imar-ihya gerektiren yerlerden ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp tamamlandığı, ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, çekişmeli taşınmazların kullanım durumu ve 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazın iddiaya konu kısmı ile geriye kalan kısmı arasında doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığı ve belirtilen bölümün meradan açılan bir yer olup olmadığını kesin olarak belirleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye yukarıda belirtilen tarihlere ilişkin hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik olarak, temin edilebilecek en eski tarihli uydu fotoğrafları üzerinde de inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz bölümlerinin önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu ve 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazın iddiaya konu kısmı ile geriye kalan kısmı arasında ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşfi ve uygulamayı takibe imkan verir rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 26.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16080, Karar No: 2007/4388, Tarih: 19.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/16080 E.  ,  2007/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kayseri 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ        :30.05.2006
Yargıtay — Esas No: 2021/8831, Karar No: 2022/8196, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8831 E.  ,  2022/8196 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) Derik Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirine dönüşmeyeceği, her bir suç yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, Vergi Usul Kanunu’na muhalefet suçundan tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde Başkan Vekili ...’ın 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davalarının inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması sebebiyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine dair karşı oyu ile oy çokluğuyla diğer yönlerinden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 12.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.