muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1701, Karar No: 2020/6182, Tarih: 23.11.2020

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece 2925, 2927, 2928 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yeterli araştırma ile hüküm kurulduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Hal böyle olunca 2925, 2927, 2928 parsel sayılı sayılı taşınmazların güncel tapu kayıtları ile satış senetleri getirtilerek, taraf tanıklarının tekrar dinlenilmesi, hangi parselin ne surette temlik edildiği, ara maliklerin iyiniyetli olup olmadığı, dava dışı ...'den hibe ile temlik edilen taşınmaz payı dikkate alınarak muris muvazaası hukuksal nedeninin şartlarının oluşup oluşmadığının açıklığa kavuşturulması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, aynı Kanun′un 373/2. maddesi uyarınca dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35905, Karar No: 2018/2422, Tarih: 26.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/35905 E.  ,  2018/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve dahili davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, emlak komisyoncusu olduğunu, davalının tapuda kendi adına kayıtlı taşınmazını satmak için kendisine başvurduğunu, davalı satıcı ile dava dışı alıcı ...'i biraraya getirdiğini, 28.03.2007 tarihli emlak alım sözleşmesi ile tarafların taşınmazın 195.000,00 TL bedelle alıcıya satışını ve satış bedeli üzerinden % 3 komisyon ücreti ödemeyi kabul ettiklerini, davalının tapu kayıtlarında doğum tarihinin 1928, nüfus kayıtlarında ise 1920 olduğu, yaş tahsisi davasının kanuni zorunluluk olduğundan, gayrimenkul satışının yapılmasının mümkün olmadığı, bu nedenle nüfus müdürlüğüne açılan davanın pasif husumetten reddi nedeniyle 7 aylık bir süreçte davanın bitmesini bekleyen alıcının, hukuki imkansızlık nedeniyle gayrimenkulu haklı olarak almaktan vazgeçtiğini ileri sürerek, 11.700,00 TL komisyon ücreti, 1.000,00 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Dahili davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davalının tapuda devir işlemini makul sürede gerçekleştirememesi nedeniyle sonuçlanamadığı, ancak, davacı, tellal sıfatıyla tarafları bir araya getirmesi ve sözleşme imzalanmasıyla tellallık ücretine hak kazandığı gerekçesiyle 11.700,00 TL komisyon bedeli, 4.212,00 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 15.912,00 TL alacağın, muris ... varisleri dahili davalılardan tahsiline Maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve dahili davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden yapılan incelemede; Mahkeme kararı davacıya 25.08.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı, kararı 17.09.2015'de temyiz etmiş olup 15 günlük yasal temyiz süresi geçmiştir. Süresinden sonra verilen davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden yapılan incelemede; Mahkeme kararı davacıya 25.08.2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davacı, kararı 17.09.2015'de temyiz etmiş olup 15 günlük yasal temyiz süresi geçmiştir. Süresinden sonra verilen davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının temyizi yönünden yapılan incelemede; Davacı aralarında düzenlenen 28.03.2007 tarihli alım satım ve komisyon sözleşmesine aykırı olarak davalının satıştan vazgeçtiğini ve sözleşmenin 5. maddesinde düzenlenen" satıştan vazgeçen taraf iki tarafın toplam komisyonunu ödemeyi kabul eder" hükmü gereği satıcı olan davalının taşınmaz devrini gerçekleştirmediğini belirterek komisyon alacağı ve maddi manevi tazminat istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacı komisyoncunun tellallık ücretini hak ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Somut olayda davalının tapudaki doğum tarihinin nüfus kaydıyla farklılık göstermesi nedeniyle davalı satıcının devri gerçekleştiremediği kayıt düzeltim davası açıldığı dava sürecinin uzaması nedeniyle alıcının taşınmazı satın almaktan vazgeçtiği hususunda ihtilaf olmayıp uyuşmazlık kayıt düzeltme davasının uzaması nedeniyle alıcının sözleşmeden vazgeçmesi nedeniyle davacının davalıdan sözleşmenin 5. maddesi gereği komisyon ücreti isteyip isteyemeyeceği hususunda toplanmaktadır. Her ne kadar mahkemece, davacı komisyoncunun tellallık ücretini hak ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davalı sözleşme gereğince taşınmazın dava dışı alıcıya devrinin yapılabilmesi için kayıt düzeltme davası açmış olup dava sonucunu beklemeden taşınmazı satın almaktan vazgeçen taraf dava dışı alıcıdır. Sözleşmeye göre taşınmaz devrinin gerçekleşmemesinde davalının kusuru bulunmamaktadır. Hal böyleyken davanın satıcı olan davalıya yöneltilmesi doğru olmayıp, mahkemece, davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının süreden reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün dahili davalılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacıya, 199,81 TL harcın dahili davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2452, Karar No: 2022/8638, Tarih: 28.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2452 E.  ,  2022/8638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun savunmasında bildirdiği adrese MERNİS şerhli olarak 22/05/2012 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile, temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, 24/04/2012 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 28/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23301, Karar No: 2013/20728, Tarih: 08.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23301 E.  ,  2013/20728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti ile resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Sosyal Hizmetler ve ... Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 15.6.2000-31.3.2004 tarihleri arasında kesintisiz 3 yıl, 9 ay, 15 gün ...'na bağlı olarak faaliyet gösteren .. Yetiştirme Yurdunda; asgari ücret /aylık 22 YTL yol yardımı ve 15 YTL yemek ücreti ile çalıştığını, anılan dönemde davacının çalıştığı....Yetiştirme Yurdunun temizlik işlerinin ihale ile davalı diğer firmalara verildiğini, anılan ihale ve işveren değişikliklerine karşın davacının çalışmalarının aynen sürdüğünü, davacının bilgisi ve katılımı bulunmaksızın şirketler arası giriş-çıkışlar gerçekleştirilmesine rağmen kendisine her hangi bir tazminat ödenmediğini, son olarak ihaleyi alan ... Peyzaj ltd.şirketi emrinde çalışmakta iken 31.03.2004 günü anılan şirketçe iş sözleşmesinin hiçbir haklı gerekçe gösterilmeksizin feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai,resmi tatil ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan Sosyal Hizmetler ve ... Genel Müdürlüğü vekili, kurumlarının temizlik işlerinde bizzat işçi çalıştırmayıp,temizlik işini ihale ile veren ihale makamı olduklarını, ihale sözleşmesi uyarınca denetim yetkisinin kullanılmasının da sonucu değiştirmeyeceğini hiçbir biçimde işverenlik sıfatlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirketler cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdine son veriliş biçimine göre ihbar tazminatı ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan Sosyal Hizmetler ve ... Genel Müdürlüğü temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan Sosyal Hizmetler ve ... Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 31.3.2004 tarihine kadar çalıştığını iddia etmiş,bilirkişi 30.1.2004 tarihine kadar hesaplama yapmış ve bu tarihten sonra davacının...Temizlik Şirketinde çalışmasının olduğunu belirtmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan Sosyal Hizmetler ve ... Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 31.3.2004 tarihine kadar çalıştığını iddia etmiş,bilirkişi 30.1.2004 tarihine kadar hesaplama yapmış ve bu tarihten sonra davacının...Temizlik Şirketinde çalışmasının olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece yapılacak iş,...Temizlik şirketinin Çocuk Esirgeme Kurumundan ihale alıp almadığı araştırılarak davacının ... şirketinin ihalesi sona erdikten sonra devam ettiği...Temizlik şirketi Çocuk Esirgeme Kurumunun alt işvereni durumunda ise iş yeri devri esaslarına göre feshin değerlendirilmesi gerekirken bu husus araştırılmadan karar verilmesi hatalıdır.

2-Asıl işveren ve alt işveren davalılarının sorumlu olduğu miktarların karar gerekçesinde ve hüküm fıkrasında belirtilmemeside hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.7.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6936, Karar No: 2016/5865, Tarih: 14.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6936 E.  ,  2016/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için elektronik ortamdan Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01.01.2013 tarihinden dava tarihine kadar kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 6.691,53 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 6.691,53 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 16.03.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 500 TL alacağın 09.12.2014 dava tarihinden itibaren, 6.191,53 TL alacağın ise 16.03.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4910, Karar No: 2020/2380, Tarih: 03.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/4910 E.  ,  2020/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında 03/04/2015 tarihinde aynı yerde işlediği suçla ilgili olarak, 20/05/2015 tarihinde iddianame düzenlenip, aynı suçtan Kargı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/12/2015 tarih ve 2015/99E, 2015/239K sayılı kararı ile sanık hakkında ağaç kesmek suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğu, yine aynı sanık hakkında temyizde görülmekte olan Kargı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/59 E. 2015/140 K. sayılı dava dosyasının ise suç tarihi 03/03/2015 olup, 26/03/2015 tarihinde iddianame tanzim edildiği, suç tarihlerinin yakın olduğu da gözetilerek, kesilen ağaçların aynı yerden kesilen ağaçlar olup olmadığı, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek sureti ile sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu ,

Kabule göre de,

1-Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda, önce kesilen ağaç sayısının alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirdiği belirtilip, daha sonra alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir gerekçe olmadığının belirtildiği ve fakat daha sonra bu son cümlenin üstü çizilerek paraflanıp, alt sınırın üzerinde ceza tayin edilerek, gerekçeli kararda da bu defa bu son cümle çıkarılarak, teşdiden ceza tayin edildiği yazılarak, çelişkili hüküm kurulması,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nispi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nispi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca nispi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140E.,2015/85K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24260, Karar No: 2015/20738, Tarih: 26.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/24260 E.  ,  2015/20738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi :22.05.2014

No :2013/1857-2014/864

Dava, geri alım (istirdat) istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı Kurum vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Yersiz tahsil edilen sigorta pimlerinin yasal faiziyle birlikte geri alınmasına ilişkin davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 89/3. maddesinde, yanlış veya yersiz alınmış olduğu belirlenen primlerin geri verilmesinde yasal faizin, primin Kuruma yatırıldığı tarihi izleyen ay başından, iadenin yapıldığı ayın başına kadar geçen süre için hesaplanacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda yanılgılı değerlendirme sonucu primler için, Kurumca geri ödemenin yapılacağı ayın başı yerine iade tarihine kadar faiz yürütülmesine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 1 numaralı bendinde yer alan “itibaren” sözcüğünün çıkartılarak yerine “Kurumca geri ödemenin yapılacağı ayın başına kadar geçecek süre için” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13500, Karar No: 2014/8104, Tarih: 20.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13500 E.  ,  2014/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

avacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı ... hakkındaki tazminat davası bitmeden önce Tefenni ... 2010/13 E - 2010/142 K sayılı 04/11/2010 tarihinde kesinleşen kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bir vasi tayin edilmemiş ise, yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; “kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/05/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

/-

-2-

2013/13500-2014/8104

KARŞI OY YAZISI

TMK’nun 404, 405, 406, 407 ve 408. maddelerinde düzenlenen vesayeti gerektiren hallerin davanın herhangi bir tarafı için yargılamanın devamı sırasında ortaya çıkması halinde, kısıtlılık altına girecek olan tarafın dava ehliyet, varsa vekilinin kısıtlıyı temsil etme yetkisi ortadan kalkar.

Dava ehliyeti ve taraf teşkili, kamu düzeni ile ilgili olup, önemli usul kurallarından olduğundan mahkeme hakimi tarafından taraf teşkili sağlanana kadar yargılamaya ara verilerek re’sen bu konudaki usuli işlemler bekletici mesele kabul edilerek, kısıtlılık altına alınacak tarafa (kişiye) vasi tayin ettirilmesi bakımından ya davanın taraflarına mehil vererek, ya da vesayet makamı olan Sulh Hukuk Mahkemesine re’sen ihbarda bulunarak kısıtlılık altına alınacak kişiye vasi tayin ettirilmesini, vasiye husumet izni alınması gereken hallerde bu izninde vesayet makamından alınmasını ve bu suretle tayin edilecek vasi veya onun vekalet vereceği vekili huzuru ile taraf teşkilini sağladıktan sonra yargılamaya devam ederek nihai kararın verilmesini sağlaması gerekir.

Yukarıda açıklanan ve bekletici mesele yapılması gereken usuli işlemler yapılmadan yargılamaya devam edilmesi ve esasa ilişkin karar verilmesi halinde kısıtlılık nedeniyle dava ehliyeti kalmayan kişi ve bunun varsa vekili huzuru ile yargılama yapılması taraf teşkili yönündeki eksikliktir. Bunların yapacağı yargılama işlemleri geçersizdir. Ve yok hükmündedir. Bu durum, kısıtlı olan taraf yönünden iddia ve savunma hakkının ortadan kaldırılması sonucunu doğurur ki böyle bir sonuç bozma nedenidir.