muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8064, Karar No: 2019/14011, Tarih: 24.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8064 E.  ,  2019/14011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin beyanına göre, iş yerinden miktarını bilmediği bozuk paranın çalındığı, suça sürüklenen çocuklar ise sadece 2.25 TL bozuk parayı çaldıklarını savunmaları karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak somut olayda iş yerinden çalınan 2.25 TL paranın suça sürüklenen çocuklardan olay günü ele geçtiği ve müştekiye iade edildiği, böylece herhangi bir zararın kalmadığı ve suça sürüklenen çocukların suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “mağdura verdikleri zararı gidermedikleri anlaşıldığından haklarında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13232, Karar No: 2012/178, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13232 E.  ,  2012/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3223, Karar No: 2018/1446, Tarih: 22.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/3223 E.  ,  2018/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanıklar savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ...'ın hükmedilen ceza miktarına göre olanaklı bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasanın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının sanık ... yönünden infaz aşamasında gözetilebilmesi mümkün görülüp;

Sanık ...'ın, yakınanın 03.12.2008 tarihli savcılık beyanına göre diğer sanık ... ile birlikte silahtan sayılan bıçakla yağma eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, her iki sanık hakkında TCK'nın 149/1. maddesinin (c-d-e) bendinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1159, Karar No: 2020/2602, Tarih: 27.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1159 E.  ,  2020/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1) ...'e yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

2) ...'e yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası,

3) ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun, katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın katılan ...'e işlediği eylem yönünden gerekçesiz olarak TCK'nin 51. maddesinin yahut CMK'nin 231. maddesinin uygulanmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın katılan ...'e karşı öldürme kastının bulunmadığına ve bu eylem yönünden meşru savunma ile zorunluluk halinin mevcut olduğuna, sanığın katılan ...'e karşı üzerine atılı suçu işlemediğine ve aksinin kabulü halinde meşru müdafaa halinin bulunduğuna, katılanlar vekilinin; sanığın katılan ...'e karşı öldürme kastının bulunduğuna ve her bir katılana yönelik eylemi yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan incelemede;

2) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak yapılan incelemede;

Sanık ...'in amcasının oğlu ... ile ...'ın bıçakla yaralama olayı öncesinde aralarında yaşanan tartışmanın büyümesi ve katılanlar ile sanığın da içinde bulundukları arkadaş ortamında gerginlik yaşanması sonucunda taraflar arasında husumete sebebiyet verecek boyutta bir kavganın meydana geldiği, aksi ispatlanamayan sanık savunmasına göre katılanların kavga sırasında küfrederek ve sanığın bulunduğu gruba bira şişeleri atarak haksız eylemlerde bulunduklarının kabul edildiği, sanık ...'in bu durumun kendisinde yarattığı öfkenin etkisiyle katılan ...'ı öldürme kastıyla bıçakla yaraladıktan kısa bir süre sonra katılan ...'e yönelerek ve onun direncini kırarak bıçağı ...'in boğazına vurduğu olayda; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, katılanlar vekilinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen sair temyiz itirazlarının reddine;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; her ne kadar dosyada mevcut adli raporlar ile Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.02.2015 tarihli raporda katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilecek ölçüde yaralandığı saptanmış ise de; sanık ...'in taraflar arasında husumet oluşturan kavganın tırmandığı zaman diliminde katılan ...'ı öldürme kastıyla bıçakladıktan çok kısa bir süre sonra kavga sırasında katılan ... ile aynı arkadaş grubunun içinde yer alan katılan ...'e yine öldürme kastıyla hareket ederek yönelmiş olması, katılan ...'in boğaz bölgesinde yer alan adem elmasının üzerine bıçağı vurması, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği ile hedef alınan vücut bölgesi nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu kasten yarlama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1697, Karar No: 2019/4044, Tarih: 24.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/1697 E.  ,  2019/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ:TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalılar vekilleri tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davalı ... Ltd.Şti. yönünden davanın kabulüne, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine dair verilen karar davalı ... Ltd.Şti. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 2823 ada 16 parsel sayılı taşınmazını davalılardan ...’a satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, ... ’nın da taşınmazı davalı ... Ltd.Şti’ne devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalı ..., taşınmazı babasının desteği ile satın aldığını, ihtiyaçları nedeniyle de diğer davalıya bedeli karşılığı sattığını, kayıt maliki olmaması nedeniyle davanın pasif husumet yokluğundan reddi gerektiğini, davalı ... Ltd.Şti, taşınmazı kredi kullanarak 300.000 TL bedelle satın aldıklarını, mirasbırakanın taşınmaz satış bedelini tüm mirasçılara paylaştırdığını, bir kısım mirasçılara taşınmaz devredildiğini, bir kısmına ise araç satın alındığını, davacıya da 65.000 euro ve 40.000 TL verildiğini, temliklerin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalılar vekillerince istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak, davalı ... Ltd.Şti yönünden davanın kabulüne, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1938 doğumlu mirasbırakan ...’ın 11.12.2014 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kızı ... ile dava dışı çocukları ... , ... , ... ve eşi ... ’in kaldıkları, mirasbırakan ...’ın 16 parsel sayılı, 892 m2 miktarlı kargir dükkan ve arsa vasıflı taşınmazını 11.11.2005 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle devrettiği , ... ’nın da 31.10.2007 tarihinde diğer davalı ... San.ve Ticaret Ltd.Şti’ne satış suretiyle temlik ettiği, davalı şirket ortaklarının dava dışı mirasçı ... ve eşi ... olup, şirket müdürünün ... olduğu, ...’ın dava dışı mirasçı ... ’ın kayınbiraderi olduğu anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. Maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.Somut olaya gelince; bu davanın kabulü halinde mirasçı sıfatı ile hak sahibi olacak mirasbırakanın kızları ve eşi ... , mirasbırakanın çekişmeli taşınmazı ilk el ... ’ya sattığını, satıştan elde ettiği parayı mirasçıları arasında paylaştırdığını, davacıya da 65.000 Euro verdiğini bildirmişlerdir.Mahkemece bu beyanlar hiç değerlendirilmemiş, davacı tanığı olan davacının teyzesi ... ’in beyanlarına itibar edilerek dava kabul edilmiştir.Oysa ki, olayları en yakından bilebilecek kişiler aile fertleridir. Mirasbırakan adına kayıtlı olan ve mirasçılarına intikal eden başkaca taşınmazlar da bulunmaktadır.Mirasbırakanın mal kaçırmak gibi bir kastı olsaydı diğer taşınmazlarını da elden çıkarabilecekken bunu yapmamıştır. Kaldı ki, mirasbırakanın kendilerinden mal kaçırmayı amaçladığı çocuklarına ve eşine para vermesi de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bedeller arasındaki fark tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Somut olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde, temlikin mal kaçırma amaçlı olmadığı, başka bir anlatımla muvazaalı olmayıp gerçek satış olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Davalı ... Ltd.Şti’nin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2 maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6476, Karar No: 2016/6903, Tarih: 16.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6476 E.  ,  2016/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kamu davası açılmış ise de, 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan defterdarlık mütalaası bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2026, Karar No: 2006/3834, Tarih: 22.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2026 E.  ,  2006/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... ... .... Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süresi içinde davacı vekilinin dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmekle dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici 07.05.1998 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği kendisine ait olan 6 no’lu parseldeki 1 no’lu bağımsız bölümün adına tescilini, 3 ve 5 no’lu bağımsız bölümlerin ise arsa sahibi tarafından 3. kişiye satılmış olması nedeniyle bedele karşılık şimdilik 2.000.000.000 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, fazlaya dair haklarını saklı tuttuğundan ayrıca 8.000.000.000 TL.nin tahsili için açmış olduğu dava, bu dava ile birleştirilmiştir.

Mahkemece, 1 no’lu bağımsız bölüm yönünden dava, feragat nedeniyle reddedilerek davalı yararına 4.800.000.000 TL vekâlet ücretine hükmedilmiş, 3 ve 5 no’lu bağımsız bölümlerin arsa sahibi tarafından 3. kişiye satılmış olması nedeniyle asıl dava yönünden 2.000.000.000 TL.nin, birleşen dava yönünden ise 8.000.000.000 TL.nin davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacı şirket vekili 04.04.2005 tarihli dilekçe ile davalının temyizine cevapla

birlikte kararın vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasını talep etmek suretiyle temyiz itirazında bulunmuş ise de dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi gerekli temyiz harcı da yatırılmadığından temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Davacı şirket vekili 04.04.2005 tarihli dilekçe ile davalının temyizine cevapla

birlikte kararın vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasını talep etmek suretiyle temyiz itirazında bulunmuş ise de dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi gerekli temyiz harcı da yatırılmadığından temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yanlar arasında düzenlenen 07.05.1998 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesine göre kat mülkiyeti kurulmuş olan binadaki 1, 3 ve 5 no’lu bağımsız bölümlerin satış yetkileri için müteahhide derhal vekâlet verilerek, 1 no’lu bağımsız bölümün satış yetkisi ise inşaatın bitmesinden sonra verilecektir. Yine yanlar arasında aynı tarihte düzenlenen protokolda da mal sahibinin 3 ve 5 no’lu bağımsız bölümlerin satışının yeni inşaat sözleşmesi düzenlendiği an müteahhide verileceği öngörülmüştür. Celbedilen tapu kaydına göre davalı arsa sahibi 3 ve 5 no’lu bağımsız bölümlerin sözleşmenin ve protokolün düzenlendiği 07.05.1998 tarihinde ... ... adlı şahsa devredildiğinden ve bu devre dayalı olarak davacı yüklenici şirket sözleşmeden ... edimlerini yerine getirerek bu inşaatı büyük ölçüde tamamladığından dava dışı ... ...’e yapılan devrin sözleşmedeki edimin ifası amacıyla ve yüklenicinin talimatıyla yapıldığının kabulü zorunludur. Bu itibarla davacının 3 ve 5 no’lu bağımsız bölümlerin satış bedeline karşılık talep ettiği asıl davadaki 2.000.000.000 TL.lık, birleşen davadaki 8.000.000.000 TL.lık talebinin tümden reddi yerine, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu davalı arsa sahibinin yükleniciye ait bağımsız bölümleri kendi adına sattığı kabul edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 450,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7908, Karar No: 2023/5380, Tarih: 09.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7908 E.  ,  2023/5380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/969 E., 2022/1864 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2018/145 E., 2020/76 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının, sürekli olarak ailesinin yaşadığı ......'a gittiğini,... iline dönmek istemediğini, en son olarak 2016 yılı Ramazan ayı içerisinde davalının sudan sebeplerle kavga çıkardığını ve müvekkiline hakaretlerde bulunarak ortak çocuğu da alarak ailesinin yaşadığı yer olan ......'a gittiğini ve halen dönmediğini iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına 5.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde; kendisinin ... İli... ilçesinde ikamet ettiğini, öncelikle yetki itirazında bulunduğunu, yetkisizlik kararı verilerek dosyanın yetkili ve görevli olan... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini, aksi halde davanın reddini istemiş, ortak çocuğun velâyetinin tarafına verilmesini, ortak çocuk için 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına kadın yararına 500,00 tedbir, yoksulluk nafakasına, kadın yararına 40.000,00 TL maddî, 40,000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI