muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23508, Karar No: 2018/3278, Tarih: 19.02.2018

Mahkemece bozmaya direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu tarafından "Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna" karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada bozma sonrası davacı tarafça dosyaya sunulan 29/02/2016 tarihli ıslah dilekçesindeki talepler dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Açılan dava belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davası niteliğindendir. Belirsiz alacak davasının kısmi eda külli tespit davası olarak açılması halinde sonradan miktarın arttırılması “ıslah” niteliğindedir. Davacı bozmadan sonra bu şekilde 29/02/2016 tarihinde ıslah dilekçesi vermiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmemesi gerekir.

Bozma sonrası ıslah olmayacağından mahkemece anılan dilekçeye itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup, dava dilekçesinde talep edilenin tahsiline, karar verilerek kalan miktarın ise tespiti ile yetinilmesi gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8013, Karar No: 2015/6089, Tarih: 16.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/8013 E.  ,  2015/6089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk... ile (15-18) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk ...'ın 07/05/2006 günü saat 07:00 sıralarında hakkında yaşının büyüklüğü nedeniyle ayrı soruşturma yürütülen .. . ile birlikte müştekinin iş yerine hırsızlık maksadı ile gittikleri içeriye girmek için iş yerinin arka tarafında bulunan camsız pencerenin demir çubuklarından iki tanesini ahşap pencere kasasını kırarak zarar verdikleri ve iş yerine girdikleri içeriden hurda motor blokunu el arabasına koyarken tanık... tarafından polise haber verilmesi üzerine yakaladıkları şeklinde gerçekleşen olayda; suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35, 31/2, 116/2, 119/1-c, 31/2, 151/1, 31/2. maddesinde tanımlanan ve diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,35,31/3,116/2,119/1-c,31/3,151/1,31/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2,67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık ve 7 yıl 12 aylık kesintili zamanaşımının, suç tarihi olan 07.05.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7773, Karar No: 2008/10226, Tarih: 15.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7773 E.  ,  2008/10226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 3 sayılı parselin maliki olduğunu, davalının ortak sınırdaki duvarı yükseltmek ve kavak ağaçları dikmek suretiyle, güneş ve manzarasını kapattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, henüz davacının taşınmazdaki binasının inşaat halinde olduğunu gerçekleşmiş bir zarardan bahsedilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, duvar yüksekliğinin komşuluk hukukuna aykırılık teşkil etmediği, ağaçların da büyümediği, muhtemel bir zararın giderilmesinin istenemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davada dayanılan hukuki sebebe ilişkin ileri sürülen vakıalar bakımından Türk Medeni Kanununun 737.maddesinden kaynaklanan bir zarar doğurmadığı belirlenmek suretiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3247, Karar No: 2019/10000, Tarih: 10.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3247 E.  ,  2019/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilerek davalı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmiş, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir. Hükme karşı, davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince kadının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/5. maddesinde; "Ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verilir. Bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi hâlinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir" hükmü yer almıştır. HMK'ya göre, iddia ve savunmanın ileri sürdüğü vakıaların hangi delillerle ispat edileceğinin dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasındaki dilekçelerde gösterilmesi gerekir.

İlk derece mahkemesi, 19/09/2017 tarihli ön inceleme duruşmasında, davalı kadın vekili tarafından sunulan cevap ve ikinci cevap dilekçesinde tanık deliline dayanılmadığından bahisle, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20/04/2016 tarih ve 2014/2695 esas, 2016/522 karar sayılı kararı uyarınca, davalı kadının tanık dinletme talebinin reddine karar vermiştir.

Davalı kadın, yasal süresi içerisinde sunduğu cevap dilekçesi ile ikinci cevap dilekçesinin içeriğinde, iddialarını ileride dinleteceği tanıklarla ispat edeceğini belirtmek suretiyle, usule uygun şekilde tanık deliline dayanmış ve cevap dilekçesinden sonra sunduğu 10/03/2017 havale tarihli dilekçede de tanıklarının isimlerini bildirmiştir.

O halde, yasal süresinde sunduğu dilekçelerinde tanık deliline dayanan davalının 10/03/2017 havale tarihli dilekçesinde bildirdiği tanıklarının dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.10.10.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/9895, Karar No: 2012/23092, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9895 E.  ,  2012/23092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki kadastro tutanağı ile Belediye Başkanlığı yazısından; suça konu taşınmazın mera vasfı ile belediye sınırları içerisinde olduğu anlaşıldığından, Sarıveliler Belediye Başkanlığı'na yokluğunda verilen hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/774, Karar No: 2011/5659, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/774 E.  ,  2011/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1.Davacı şirketin ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortaklarını ve faaliyet adreslerini gösterir ticaret sicil kayıt örneklerinin,

2.Davalı alacaklının günümüzden itibaren geriye doğru hangi tarihler arasında hangi işle iştigal ettiğini gösterir vergi mükellefiyet kaydı ile ticaret sicil kayıt örneğinin ilgili vergi dairesi ile ticaret sicil memurluğundan temin edilip eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 2.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5602, Karar No: 2016/19975, Tarih: 14.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5602 E.  ,  2016/19975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücret ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalı tarafından iş aktinin sebep gösterilmeden haksız feshedildiğini, 01 Eylül-30 Haziran arasında vardiyalı çalıştığını 09:00-18:00 ve 21:00-08:30 vardiyalarında hafta sonu tatili bulunmadığını, 7 tam gün çalışıldığını, 12:00-21:00 vardiyasında hafta sonu tatili kullanıldığını, 29 Ekim, 1 Ocak, 23 Nisan, 01 Mayıs, 19 Mayıs günlerinde davacının çalıştığını, dini bayramlarda çalışmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının artık çalışmak istemediğini belirterek bir daha işe gelmediğini ve böylelikle iş aktini kendisinin feshettiğini, davacının fazla mesai, hafta tatili ve resmi günlere ilişkin beyanlarını kabul etmediklerini, davalıya ait öğrencilerin konakladığı pansiyonun her yıl 15 Eylül-20 Haziran tarihleri arasında faaliyette olduğunu, çalışanların yazın 2,5 ay, kışın sömestir tatilinde 15 gün izin kullandığını, çalışma saatlerinin 08:00-04:00, 21:00-09:00, 12:00-19:00 saatleri arasında olduğunu, çalışanların haftada 1 izin kullandıklarını, 08:00-04:00 ve 12:00-19:00 vardiyasına gelenlerin yaklaşık 2 saat 2 öğün ara dinlenmesi yaptığını, 21:00-09:00 vardiyasında ise yaklaşık 3 saat uyku molası bulunduğunu, fazla mesaiyi gerektirecek bir iş kapasitesi de bulunmadığını, teftiş sonucu hazırlanan raporun yanlış olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya ait işyerinde temizlik, yemek ve gece nöbeti tutmak şeklinde 3 vardiyalı olarak işçi sıfatında 02.03.2010-25.03.2013 tarihleri arasında çalıştığı, davalının işyerini devralması nedeniyle kendisinden önceki işveren zamanında işçinin çalışmalarından da sorumluluğunun bulunduğu, davacının ücret bordrolarında görüldüğü üzere asgari ücret karşılığı çalıştığı ve davacının işten ayrılış bildirgesinde belirsiz süreli iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın işveren tarafından feshi şeklinde kaydın bulunduğu, davalının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığını ispat etmediği, bu nedenle davacının üç yıldan fazla çalışmış olması nedeniyle kıdem tazminatı talebinin ve 8 haftalık ihbar tazminatı talebinin kabul edilmesi gerektiği, davalının işyerinde davacı ile birlikte çalışan tanık işçilerin ve davalıya ait yurtta kalmış olan tanık öğrencilerin beyanları ve işin niteliği gereği hem gece kalınması gerektiği, hem de resmi tatillerde özellikle de 1 günlük tatillerde evlerine gitmeyen öğrencilerin var olması ve o günlerde yurt işlerinin devam etmesi hayatın olağan akışına uyduğu için tanık beyanlarına itibar edilmiş, bordrolarda resmi tatillerin kullanıldığı yönünde kayıt olmadığı anlaşılmış ve davacının fazla mesaisinin ve resmi tatil alacağının olduğu, dosyada bulunan 08/10/2014 havale tarihli bilirkişi raporunun bilimsel ve hukuki değere sahip olduğu kanaatine varıldığı, davacının ıslah dilekçesinin de dikkate alındığı, ayrıca her ne kadar davacı taraf delil mahiyetinde ... Noterliğinin 2781 nolu 04/04/2013 tarihli ihtarnamesini sunmuş olsa da davacı tarafın faiz talep ederken dava dilekçesinde kıdem tazminatı dışındaki hak ve alacaklar için dava tarihinden itibaren yazması, ıslah dilekçesinde de açıkca muacceliyet tarihi dememesi nedeniyle söz konusu ihtarnamesinin tebliğ şerhi sorulmamış ve alacaklar bakımından muacceliyet müessesesi irdelenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukardaki ilkeler ulusal bayram genel tatil çalışmaları açısından da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücretinin ve resmi tatil ücretinin taktiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına göre hesaplanmasına rağmen bu alacaklardan hakkın özüne dokunmayacak bir oranda takdiri indirime gidilmemesi hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 14/11/2016 tarihinde oybirliği ile kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5271, Karar No: 2016/2790, Tarih: 17.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5271 E.  ,  2016/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 12 ve 107 ada 11 parsel sayılı 171.486,08 ve 1.571.037,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın mera vasfında iddiasına dayanarak dava açmıştır. Birleşen dosya davacıları ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların bir kısmının adlarına tapuya kayıt ve tescili istemi ile dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 107 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile fen bilirkişi raporunda A9 -1070061-1070058-1070615 rakamları ile belirtilen alanın aynı ada son parsel numarası ile davacılar ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişi raporunda A9-1070061-A1-A2 rakamları ile belirtilen alanını aynı ada son parsel numarası verilerek müdahil davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen kısmın mera vasfı ile sınırlandırılarak orta malı olarak özel siciline yazılması ile 106 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile taşınmazın mera vasfı ile sınırlandırılarak orta malı olarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 107 ada 11 parsel sayılı taşınmaz üzerinde (A) harfi ile gösterilen alanın mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanları ve ziraat bilirkişi raporu gerekçe gösterilerek mera vasfında olmadığı, diğer taşınmazların ise mera vasfında olduğu kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kabul edilen kısma yönelik olarak mahkemece ziraat bilirkişi raporunda şahıslar adına tespiti yapılan 107 ada 11 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısmının mera taşınmazının devamı niteliğinde olduğu belirtildiği halde mahkemece bu kısma yönelik olarak kabul kararı verilmiştir. Mahkemece yöreyi iyi bilen tarafsız mahalli bilirkişileri dinlenmediği, 3'lü ziraat bilirşkişisinden rapor alınmadığı gibi kabul kararı verilen taşınmaz Çoruh Nehri kıyısında bulunduğu halde kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı hususu da araştırılmamıştır. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için taşınmazın bulunduğu yerde varsa mera tahsis karar, ekleri ve haritaları getirtilip, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen davada yararı