muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5653, Karar No: 2023/6791, Tarih: 27.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/5653 E.  ,  2023/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1997 E., 2019/1098 K.

DAVA TARİHİ : 08.04.2016

HÜKÜM/KARAR : Kabul-Ret/Karar Kaldırılarak Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/183 E., 2018/223 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ile davalılar ..., ..., ..., ...vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, 2860 parsel sayılı taşınmazın 20.06.1971 tarihinde köy muhtarı senedi ile davalıların mirasbırakanı ... tarafından mirasbırakanları Ramazan Lim'e satılarak zilyetliğinin devredildiğini, 1971-2016 yılları arasında taşınmazın fiilen kullanılmaya devam edildiğini, ancak kadastro tespiti sırasında davalıların mirasbırakanı adına tespit gördüğünü, davalıların tapuda devir işlemine yanaşmadıklarını belirterek hem tapu harici satışın geçerli olduğunu hem de Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesinde belirtilen şartların gerçekleştiğini ileri sürerek davalıların mirasbırakanı ... adına olan tapu kaydının iptali ile hisseleri oranında adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar Esin Kurtar, ..., ..., ..., ..., ..., ... aşamadaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar Esin Kurtar, ..., ..., ..., ..., ..., ... aşamadaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.05.2018 tarihli ve 2016/183 Esas, 2018/223 Karar sayılı kararıyla; davacıların mirasbırakanı Ramazan Lim'in 20.06.1971 tarihli tarla satış senedi ile henüz kadastro geçmeden muhtar, azalar ve şahitler huzurunda tarla sahibi ...'den taşınmazı satın alıp zilyetliğini devraldığı, senedin düzenlenme tarihinin 14.05.1982 tarihinde yapılan tapulamadan önce olduğu, tarla satış işleminden sonra Ramazan Lim'in ölünceye kadar tarlayı kullandığı, öldükten sonra tarlayı Ramazan Lim'in mirasçılarının kullandığı, yapılan işlemlerin geçerli olduğu, davalıların zamanaşımı iddiasının yerinde olmadığı, tarlanın sözleşmede belirtildiği şekilde belirlenebilir, ferdileştirilebilir ve sınırları tespit edilebilir nitelikte bulunduğu gerekçesiyle 2860 parsel sayılı taşınmazın davalılar ..., ..., ..., ..., ... adına olan hisse tapularının iptali ile eşit şekilde davacılar adına tesciline, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., Zübeyir Ayaz aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... ile davalılar ..., ..., ..., ...vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli ve 2018/1997 Esas, 2019/1098 Karar sayılı kararıyla; taşınmazın davalılar murisi adına tescil edildiği 26.10.1982 tarihi ile dava tarihi olan 08.04.2016 tarihi arasında 10 yıldan fazla zaman geçtiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçirilmiş olması nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiği, Mahkemece davacıların harici satışa dayalı tapu iptali ve tescil talebi kabul edildiği için terditli talep olan Türk Medeni Kanunu'nun madde 713/2 deki ölüm sebebine dayalı tapu iptali ve tescil talebi değerlendirilmediği, dosyada mevcut kayıt ve belgelere göre davalıların mirasbırakanı kayıt maliki ...'in ölümü tarihinden (04.06.1989) davalı mirasçılar adına intikal tarihine (23.11.2007) kadar kazanmayı sağlayan zilyetlik süresi dolmadığı, terditli talep yönünden de davanın reddi gerektiği, yine tapu iptali ve tescil davalarının kural olarak kayıt malikine, kayıt maliki ölü ise mirasçılarına yöneltilerek açılmasının gerekli olduğu, nizalı taşınmazın bir kısım tapu kayıt maliklerinin davaya dahil edilmemesinin sonuca etkili olmadığından usul ekonomisi nazara alınarak değinilmekle yetinildiği gerekçesiyle davalı ... ile bir kısım davalılar ..., MedihaYöney, ..., ...vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ..., ..., ..., ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ..., ..., ..., ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar ..., ..., ..., ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 20.06.1971 tarihinde ... tarafından davaya dayanak köy senedi ile Ramazan Lim'e satıldığı, bugüne kadar fiili kullanımın davasız ve aralıksız bulunduğu, tapu oluşmadan önce satış ve fiili devir yapıldığından 10 yıllık zamanaşımının uygulanamayacağını, Türk Medeni Kanunu'nun 713/1-2 inci maddesinde yazılı şartların oluştuğunu, davalılardan yedi kişinin verilen karara itiraz etmediğini, Bölge Adliye Mahkemesinin hiçbir değerlendirme yapmadığını, fiili teslim nedeniyle tapu öncesi satışa satış vaadi hükümlerinin uygulanması gerektiği belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesi.

Türk Medeni Kanunu'nun 713/2 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kadastro sonucu; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, Binkılıç köyü çalışma alanında bulunan 2860 parsel sayılı taşınmazın tesis kadastrosu kesinleşme tarihinin 26.10.1982 olduğu, davanın ise Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 08.04.2016 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adı geçen davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1902, Karar No: 2012/8390, Tarih: 06.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/1902 E.  ,  2012/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Sanık ... hakkında, hükümden sonra, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunla değişik 5271 Sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması lüzumu,

2-) Sanık ...'nın, katılan ... tarafından boğazının sıkılmasının oluşturduğu tahrikin etkisi altında hareket ederek eylemini gerçekleştirdiği, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre olaydan kısa süre önce katılanın mutfaktaki tabakları kırması, müşterek çocuklarını alarak evden ayrılmak istemesi, ilk fiili saldırının katılandan gelmesi ve taraflar arasındaki güç dengesizliği de dikkate alındığında sanık hakkında üst sınırdan tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin, katılan-sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/537, Karar No: 2022/12768, Tarih: 16.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/537 E.  ,  2022/12768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Temyize konu dosyada, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2014 tarihli ve 2014/95 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı; Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1343 Esas sayılı dava dosyasında ise 09.12.2013 tarihli ve 2013/28440 Esas sayılı iddianamesi ile 2009 takvim yılında sahte faura düzenleme suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki mükerrer dava bulunduğu düşüncesine iştirak edilmemiş, Mahkemece 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması üzerine muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçundan mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi karşısında dava şartı yokluğu nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16805, Karar No: 2009/17310, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16805 E.  ,  2009/17310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yagrıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 gün ve 2008/14547-18807 sayılı bozma kararında özetle: " Dairece aynı ve yakın günlerde birlikte incelemesi yapılan Dairenin 2008/14089 ila 14544 Esas sayılı dava dosyalarında çekişmeli taşınmazların bulunduğu, ..., ... ve Kızılot Köylerinde 1774 sayılı yasaya göre 1983 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 sayılı yasaya göre de 1985 yılında aplikasyon ve 2/B madde çalışmaları yapıldığı ve ilan edilerek kesinleştiği, bu çalışmalarda dava konusu parsellerin çoğunlukla geniş orman parseli içinde kalan orman içi kapalı ziraat poligonu konumunda oldukları, örneğin, ... köyünde; 199 ila 218 OTS, 323 ila 334 OTS, 358 ila 360 OTS, 348 ila 354 OTS, 245 ila 273 OTS, 355 ila 357 OTS, 29 ila 36 OTS, 24 ila 28 OTS, 274 ila 296 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 1 ila 4 OTS, 22 ila 27 OTS, 108 ila 111 OTS, 8 ila 21 OTS, 28 ila 38 OTS, 39 ila 48 OTS, 49 ila 107 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine Kızılot Köyünde; 297 ila 322 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu gözlenmiştir. Adı geçen köylerde, mahkemece değişik tarihlerde ve faklı bilirkişi kurullarınca yapılan keşifler sonunda alınan raporlarda kesinleşmiş tahdit haritasının, kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde yaptıkları aplikasyonda farklılıklar olduğu ve raporların denetlenemediği anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulları uygulamayı en az bir ada bazında yapmamış lokal olarak yapmışlar ve aynı OS noktalarını bitişik yakın parsellerde ve farklı dosyalarda sağa sola kaydırmışlar, bazı dosyalarda OS noktaları göstermedikleri, dava konusu parsellerin yerlerini nokta halinde göstermişler, bir kısım dosyalarda kadastro paftası ile orman tahdit haritasını ölçeklerini denkleştirerek çakıştırmamışlar ve bir iki ada bazında dava konusu parselleri yakın çevresi ile göstermediklerinden raporların denetimine olanak sağlamamışlardır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; çekişmeli parsellerden aynı adada ve aynı orman içi kapalı ziraat poligonunda kalan tüm dava dosyalarının birlikte keşfi yapılarak, Orman kadastrosu çalışma tutanaklarında isimleri yazılı kişilere ait tarlanın köşesine yada evlerin duvar köşesine (örneğin; orman bakım evi ve lojmanı) yerli kayaya şeklindeki sabit yerlere konulduğu anlaşılan OTS noktaları öncelikle tutanaklardaki tanım, açı ve mesafelere dikkat edilerek zeminde bulunmalı, bulunacak bu sabit noktaların koordinatları belirlenerek, aşağıdaki paragrafta belirtilen yöntemle, kadastro paftasının tahdit haritası ile birlikte ölçekleri denkleştirilerek, memleket haritası üzerine aktarılmak suretiyle, ada bazında ve orman içi kapalı poligon içersinde kalan çekişmeli olan ve olmayan tüm parselleri gösterecek şekilde kapsamlı uygulama yapılmalıdır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986

tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve

-2-

2009/16805-17310

Aynı Yasanın 2/B maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu Kızılot Köyü 107 ada 73 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 23.05.1983 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 23.10.1985 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1538, Karar No: 2022/8306, Tarih: 07.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1538 E.  ,  2022/8306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemeleri, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulmuş ve Adalet Bakanlığının 07/11/2015 tarihli 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı uyarınca tüm yurtta 20/07/2016 tarihinde göreve başlamışlardır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar istinaf yoluna tabidir.

Dava, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucu verilen hüküm nedeniyle HMK. 375 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebine ilişkin olup, niteliği itibariyle bağımsız yeni bir davadır ve hüküm 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiştir.

Yukarıda açıklanan sebeple, kararın mahiyeti ve tarihi itibariyle kanun yolu inceleme görevi Bölge Adliye Mahkemesine ait olduğundan, ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın işlemsiz olarak ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesi için ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15770, Karar No: 2014/18506, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15770 E.  ,  2014/18506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.