muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11063, Karar No: 2023/11775, Tarih: 12.09.2023

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda bozma kararı, toplanan kanıtlar ve dosya kapsamına göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izinlerinin kullandırıldığına dair davalı işveren tarafından yazılı bir delil ibraz edilmemesi karşısında davacının yıllık izin ücretine de hak kazandığı, beyanlarına başvurulan tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışma ile ... bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığına dair iddiasını ispatladığı, yapılan bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödendiğinin ise davalı işveren tarafından ispatlanamadığı, beyanlarına başvurulan tanık anlatımlarına göre davacıya hafta tatilinin kullandırıldığı, bozma ilâmı uyarınca davalı işverenden taraflarınca düzenlenen ücret bordroları ve varsa banka kayıtlarının dosyaya sunulmasının istendiği; ancak davalı tarafından ödeme iddiasına dayanak ilgili belgelerin dosyaya sunulmadığı, bu durumda davalı işveren tarafından davacının talep ettiği asgari geçim indirimi ücretinin ödediğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının kepçe operatörü olması sebebiyle kış aylarında işi bıraktığını, yaklaşık 2-3 aylık bir süre boyunca çalışmadığını, bu hususun tanık anlatımları ile sabit olmasına rağmen dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, dosya kapsamında davacının yıllık izinlerini kullanmadığına, ... bayram ve genel tatillerde çalıştığına, asgari geçim indiriminden yararlanmadığına dair bilgiye ulaşılamadığını, bu nedenle ispatlanamayan alacak kalemleri yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, fazla çalışma ücreti alacağına takdiri indirim uygulanması gerektiğini, ... sözleşmesini kendi iradesi ile haklı sebep bulunmaksızın sona erdiren davacının kıdem tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının ücretinin tespiti, davacının fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının bulunup bulunmadığı ve kıdem tazminatı yönünden faiz başlangıç tarihinin belirlenmesi hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun'un 32 , 41, 47 ve 63 üncü maddesi ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1307, Karar No: 2018/6591, Tarih: 30.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1307 E.  ,  2018/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İncelemeye konu, ticareti terk suçu, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanamaz. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı işyeridir. 5237 sayılı TCK.nun 43/2 maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terkedilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü işyerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır.Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. Maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği hususunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık hakkında daha önceden İ.İ.K'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan verilen cezanın kesinleştiğinin uyap kayıtlarından anlaşılması karşısında; İ.İ.K.'nın 337/a maddesine aykırılık suçundan kesinleşen İstanbul 16. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/295 E. 2015/227 K. sayılı dosyasının getirtilirek incelenmesi suretiyle mahkumiyete konu dava ile temyiz incelemesine konu iş bu davanın aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerinin terkedilmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek aynı ticari işletmeye ait olduğunun belirlenmesi halinde, mükerrer olan bu davanın reddine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İİK'nın 352/b maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu takdirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığının anlaşılmasına göre, yazılı şekilde, suçun vasıf ve mahiyeti itibariyle paraya çevirme ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11385, Karar No: 2012/153, Tarih: 16.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/11385 E.  ,  2012/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bakaya kalıp 7 günden sonra 3 ay içinde gelmek suçundan sanık ...'nun, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Gönen Sulh Ceza Mahkemesinin 23/03/2010 tarihli ve 2010/90-116 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17.09.2010 gün ve 56376 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2010 gün ve KYB. 2010-230364 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Aralık-2009 celp döneminde yedek subay adayı olan sanığın, Gönen Devlet Hastanesi Başhekimliğinden almış olduğu iş görmezlik raporlarına göre, 01/12/2009 ila 28/12/2009 tarihleri arasında raporlu olduğu, bu durumun ise 1632 sayılı Kanun'un 63/1-a maddesi kapsamında geçerli bir mazeret sayılacağının gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Gönen Sulh Ceza Mahkemesinin 23.03.2010 gün ve 2010/90 esas 2010/116 karar sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, Cezanın kaldırılmasına 16.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9452, Karar No: 2015/1197, Tarih: 14.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/9452 E.  ,  2015/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Sanığın her iki suçtan mahkumiyetine

Suça konu sahte nüfus cüzdanının, muhtarlıktan alınan kayıp değiştirme belgesi ile Nüfus Müdürlüğünden alınıp alınmadığı araştırılarak alındığının anlaşılması halinde sanık hakkında teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I- Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkümiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Uyuşturucu madde bulundurmak suçundan yakalanan sanığın başkasına ait kimlik bilgileriyle düzenlenmiş ancak üzerinde kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanını polise ibraz etmesi eyleminde, sahte kimlik üretmek veya kullanmanın TCK'nun 267/2. maddesi kapsamında iftiranın "maddi eser ve delillerini uydurma" olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin TCK'nun 267/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12749, Karar No: 2014/2130, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12749 E.  ,  2014/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/12/2012 tarih ve 2010/646-2012/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...de römorkör kaptanı olarak çalıştığı sırada ...-3 adlı tankerde çıkan yangına müdahale ettiğini, yanan gemiden halat alınarak açığa çekildiğini ve rafinerinin zarar görmeyeceği yerde yangın sönene kadar gemiye müdahalenin sürdüğünü, müvekkilinin görev tanımını aşarak ...-3 Gemisini mutlak bir yok olmadan kurtardığını ve kurtarma yardım ücretine hak kazandığını ileri sürerek, şimdilik 8.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...-3 Gemisi vekili, kurtarma yardım faaliyeti için TTK'da belirtilen bir kısım şartların bu olayda gerçekleşmediğini, gerçekleştirilen faaliyet neticesinde faydalı bir sonucun da doğmadığını, olay akabinde ...-3 Gemisinin kazanç sağlayamacak derece hasara uğradığını, bu nedenle davacının ücrete hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, deniz araçları ve palamar hizmetlerini satın aldığı ... Denizcilik A.Ş'ye ait römorkör ve palamar botlarının ... ait iskelelere gelen tankerlere hizmet vermekle birlikte, rafineride meydana gelebilecek yangınlara müdahale etme ve dava konusu olayda olduğu gibi tehlikeye neden olabilecek tankerleri iskeleden ayırarak güvenli alanlara çekme ve söndürme yükümlülüğü bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, römorkaj hizmeti veren firmalar iskelede çıkan yangın olaylarında müdahale etmek zorunda olup davacının da römorkör kaptanı olarak görevi gereği gemiye müdahale ederek gemiyi emniyet sahası dışına çıkardığı, bu aşamadan sonra davacının ... Başkanlığı'nın emriyle diğer hizmet ve faaliyetleri gerçekleştirdiği, davaya konu hizmetlerin ... Başkanlığı'nın talimati ile gerçekleştirilen işlemler kapsamında kaldığı, bu nedenle davalı ...'ın sorumluluğu bulunmadığı, ayrıca kurtarma faaliyetlerinin semeresiz kaldığı, TTK'nın 1223. maddesine göre davacının davalı gemi donatanından kurtarma veya yardım ücreti isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10362, Karar No: 2024/11995, Tarih: 28.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10362 E.  ,  2024/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/589 E., 2024/1143 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/473 E., 2022/423 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptaline ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıya ölen babasından dolayı bağlanan ölüm aylığının; boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamaya devam ettiği gerekçesiyle kesildiğini ve ödenen aylıkların geri istendiğini ve 26.10.2014-25.04.2019 tarihleri arasında ödenen aylıkların tahsili için davacı aleyhine Bursa 11. İcra Müdürlüğünün 2019/9014 ve 2019/9015 takip sayılı dosyaları ile icra takibi başlatıldığını ancak davacının boşandıktan sonra boşandığı eşiyle hiçbir zaman birlikte yaşamadığını, Kurum işleminin yerinde olmadığını belirterek Kurum işleminin iptaline, davacının borçlu olmadığının tespitine, 26.04.2019 tarihinde kesilen ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının, boşandıktan sonra boşandığı eşi ile birlikte yaşamadıklarını, tanık beyanları ile de bunun sabit olduğunu, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının, boşandıktan sonra boşandığı eşi ile birlikte yaşamadıklarını, tanık beyanları ile de bunun sabit olduğunu, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, "... Somut olayda; Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen ve aksi sabit oluncaya kadar geçerli sayılması gereken 31.01.2019 tarih ve 2019/MH/011 sayılı araştırma - inceleme raporunun içeriği ile burada yapılan tespitler ve düzenlenen tutanaklar, Osmangazi İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırması sonucu düzenlenen 29.04.2020 tarihli tutanakta; davacının 03.03.2007 tarihinden itibaren yaşadığı "İntizam Mah., 3. Tabak Sok. 0/4 Osmangazi - Bursa" adresinde boşandıktan sonra da eşi ve çocukları ile birlikte yaşamaya devam ettiğinin tespit edildiğinin belirtilmiş olması, davacının, boşandığı eşinin 27.12.2013 abonelik başlangıç tarihli sözleşmede Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye davacının anılan adresini iletişim adresi olarak bildirmesi, davacının kardeşi olan Müslime Yetişmişoğlu'nun Osmangazi İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen 29.04.2020 tarihli tutanakta; davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığını beyan etmesi, İntizam Mahallesi Muhtarı olan ...'nün davacının boşandığı eşine ait tebligatların davacının ikamet adresine geldiğine yönelik beyanı, aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan Kurum denetmen raporunun içeriği ve yapılan tespitler ile bunların aksinin somut ve inandırıcı deliller ile kanıtlanamaması hep birlikte değerlendirildiğinde; davacı ile boşandığı eşinin, boşandıkları halde fiilen birlikte yaşamaya devam ettikleri anlaşıldığından ve dolayısıyla İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle kararın bozulması ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Kurum işleminin iptali ile ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ve 96 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, Kurum işleminin iptali ile ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ve 96 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.