muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15071, Karar No: 2014/18717, Tarih: 12.11.2014

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 10/01/2008 tarihinde diğer sanıktan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunu'nun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2342, Karar No: 2021/4207, Tarih: 06.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/2342 E.  ,  2021/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet (sanık ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı)

TCK’nın 157/1, 52, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet (sanık ... hakkında)

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanık ...'ın ... Emlak isimli iş yerini işlettiği ve burada emlakçılık yaptığı, sanıkların olay öncesinde birbirlerini tanıdıkları, katılanlar ... ve ...'un ise baba-oğul olup sanık ...'ın bürosuna giderek uygun bir ev olup olmadığını sordukları, sanık ...'ın anahtarı kendisinde olan bir daireyi katılanlara göstermesi ve katılanların bu daireyi beğenmeleri üzerine 40.000 TL bedelle satışı konusunda anlaşma sağlandığı, sanık ...'ın katılanlardan 1.000 TL kapora aldığı, bu aşamadan sonra sanık ...'ın daire sahibi olarak tanıttığı ve ismini ... olarak söylediği sanık ...'ı büroya çağırdığı, sanık ...'ın kendisini daire sahibi ... olarak tanıtıp, katılan ... ile aralarında ön satış ve emlak komisyonculuğu sözleşmesi düzenlendiği, bilirkişi raporuna göre sanık ...'in, ...'ya atfen bu sözleşmeleri imzaladığı, ertesi gün dairenin tapuda devrinin yapılması konusunda tarafların anlaştıkları, katılan ...'ın bankadaki parasını çekerek yanında diğer katılan olduğu halde ertesi gün Tapu Dairesine gittiklerinde kendilerini sanık ... ile birlikte diğer sanıklar ..., ... ve ...'ın karşıladıkları, sanık ...'ın tapu işlemlerini başlattığı yönünde söylemlerde bulunup katılan ...'dan bir kısım belgeler aldığı, diğer sanıkların da sanık ... ile birlikte iş takibi yaptıkları şeklinde eylemlerde bulundukları ve işlemlerin hızlı yürütülmesi için bir kaç farklı birime gittikleri algısını oluşturdukları, katılanların sanıkları işlerin yoğun olduğu gerekçesiyle çay ocağında bekledikleri, sanık ...'in katılanlara eniştesinin iflas ettiğini, acil paraya ihtiyacı olduğunu, mesai bitmeden eniştesine para göndermesi gerektiğini söyleyerek henüz devir işlemi yapılmadan satış parasını istediği, katılan ...'ın da yanındaki 40.000 TL'sini işlemlerin yapıldığı inancıyla ve sanık ...'a olan güveni nedeniyle sanık ...'e verdiği, karşılığında 40.000 TL bedelli senedi aldığı, sanıkların sonrasında işlerin yetişmediğini, araya hafta sonu tatilinin girdiğini, işlemlere Pazartesi günü devam edileceğini katılanlara söylediği, ancak pazartesi günü katılan ...'ın ... ismiyle tanıdığı sanık ...'i aramasına rağmen bu kişinin katılanı telefonda oyaladığı ve buluşma yerine gelmediği, sanıkların bu şekilde eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda; 13030012752 TC kimlik numaralı Ali ve Fikriye oğlu 11/02/1958 doğumlu ...'nun 14/03/2016 tarihinde Yargıtay 15. Ceza Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne hitaben yazdığı dilekçede özetle; davaya konu eylemi sanıklar ... ve ... ile birlikte planladıklarını, sanıklar ... ve ...'in bu olayla herhangi bir ilgilerinin olmadığını, kendisinin sabıkası olması, sanık ...'in ise herhangi bir sabıkası olmaması nedeniyle herhangi bir ceza almayacağını düşündükleri için böyle bir olay kurguladığını, daire sahibi ... olarak katılanlarla kendisinin görüştüğünü beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; ..

... ve ... ile birlikte planladıklarını, sanıklar ... ve ...'in bu olayla herhangi bir ilgilerinin olmadığını, kendisinin sabıkası olması, sanık ...'in ise herhangi bir sabıkası olmaması nedeniyle herhangi bir ceza almayacağını düşündükleri için böyle bir olay kurguladığını, daire sahibi ... olarak katılanlarla kendisinin görüştüğünü beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; ... hakkında suç duyurusunda bulunulması, iddianame tanzim edilmesi halinde bu dosya ile birleştirmesi, ...'nun katılanlara teşhis işleminin yaptırılması, sanıkların olay tarihi öncesinde bu tarihe yakın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan samimi imzalarının temin edilmesi, ön satış ve emlak komisyonculuğu sözleşmesi ile 40.000 TL bedelli senedin Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek sanıkların eli ürünü olup olmadığı yönünde inceleme yaptırılması, toplanan delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de ;

Sanıkların, katılanlara ev sahibi olarak tanıttıkları ... adına düzenlenmiş sahte kimlik fotokopisini vermesi nedeniyle sanıkların eylemlerinde Nüfus İdaresinin maddi varlıklarından olan nüfus cüzdanını olayda kullandıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle TCK 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20766, Karar No: 2015/14658, Tarih: 07.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/20766 E.  ,  2015/14658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının boşandığı eşi olduğunu,evlilikleri sırasında alacakları evin bedeli için ev sahibine verilmek üzere düzenlenen senedi ev alınamadığı için geri istediğinde kayıp olduğunu söylediği halde boşandıktan sonra takibe koyarak tahsil etmeye çalıştığını bildirerek borçlu olmadığının tesbiti ile % 40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davanın reddi nedeniyle maktu harç alınması gerekirken nisbi harca hükmedilmesi usül ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK'nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın 3.bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Davanın reddi nedeniyle alınması gerekli maktu harcı peşin harç karşıladığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, fazla alınan 271.10 TL'nin davacıya iadesine” cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1478, Karar No: 2015/16040, Tarih: 09.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1478 E.  ,  2015/16040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2014/35-2014/188

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Bursa İli ... Mahallesi 82 ada 74 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan şeftali, elma ve armutun 2014 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19379, Karar No: 2013/18640, Tarih: 17.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19379 E.  ,  2013/18640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde temizlik işçisi olarak çalışmakta iken Havuz Temizlik bölümünden alındığını ve Peyzaj ( Çevre Düzenleme ) bölümünde taşeron firma yanında çalıştırılmak istendiğini, çalışma koşullarının değiştirildiğini, bunu kabul etmediğini, iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil alacağı alacağı, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının mazeretsiz olarak üst üste 3 gün işyerine gelmediği gerekçesi ile tutanak düzenlendiğini, ihtarname ile iş akdinin bildirimsiz olarak feshedileceğinin bildirildiğini, davacının çalışmakta olduğu işyerinde hem kendilerinin hem de taşeron firmanın temizlik elemanlarının birlikte çalıştığını, buna göre işçilerin çarşı temizlik, blok temizlik, havuz temizlik, ofis temizlik gibi tüm işlerde o anki iş ve ihtiyaca göre çalıştırıldıklarını, davacının da tüm bu işlerde çalıştırıldığını, taşeron yanında çalıştırılmasının, başka bir işverene geçmesinin söz konusu olmadığını, , davacının çalıştığı yerin değiştirilmesinin nitelikli iş değişikliği olmadığını, temizlik işçisi olduğunu, çeşitli bölümlerde ihtiyaca göre çalıştırılabileceğini, haklı fesih koşullarının oluşmadığını, davacının fazla çalışma yaptığında ve genel tatil günlerinde çalıştığında karşılığının bordroda gösterilerek ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının genel tatil ücretlerinin ödenmediği ve çalışmakta olduğu havuz temizlik bölümünden alınıp peyzaj bölümünde taşeronun işçileri ile birlikte çalışmasının istendiği, davacının 4857 Sayılı Yasasının 24/II Md.ne göre fesihte haklı olduğu ve kıdem tazminatına da hak kazandığı, fazla mesai ücretlerinin bordroya yansıtılarak karşılığının davacının banka hesabına yatırıldığı, genel tatillerde çalıştığı ancak karşılığının ödenmediği, yıllık izin hakkının kullandırıldığı ve izin ücretlerinin de ödendiği dolayısıyla izin ücreti alacağının reddi gerektiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Tefhim edilen kısa kararda davacının yıllık izin ücreti isteminin kabulüne karar verilip sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında da aynı hüküm yer almış, gerekçeli kararda ise "sübut bulmayan izin ücreti alacağı yönünden davanın reddi gerektiği ancak kısa kararda izin ücreti alacağı yönünden zuhulen hüküm kurulduğu" belirtilmiş ise de kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur. Salt bu aykırılık 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre bozmayı gerektirir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13884, Karar No: 2011/213, Tarih: 18.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13884 E.  ,  2011/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...- ...

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18/01/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6355, Karar No: 2010/7041, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/6355 E.  ,  2010/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK.’432. madde yollaması ile aynı yasanın 426/D maddesi gereğince işlem yapılması ve 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen(HUMK.432-426/F), temyiz defterine kaydı yapılmayan(HUMK. 432-426/C) veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan(HUMK. 432-426/D) kararlar kesinleşmiş olur.

Karar davacı vekiline 22.10.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilmiş olup davacı vekili temyiz dilekçesini 30.10.2009 tarihinde havale ettirmesine rağmen 8 günlük temyiz süresi dolduktan sonra 02.11.2009 tarihinde temyiz harcının yatırılarak temyiz edildiği, temyiz dilekçesinin havale ettirildiği tarihte UYAP’ta harç yatırılmasına engel bir sorun olduğuna ilişkin mazeretin tutanak ile kanıtlanamadığı anlaşıldığından HUMK. nun 432.madde yollaması ile aynı kanunun 426/F maddesi gereğince süre aşımı nedeniyle davacının temyiz isteminin REDDİNE 16.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4512, Karar No: 2014/6135, Tarih: 11.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4512 E.  ,  2014/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/11668

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/11/2012, 2011/428 (E) ve 2012/478 (K)

SUÇ : Kasten kardeşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Necati'nin kardeşi olan mağdur Veli'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü saat 04:00 sıralarında sanık Necati'nin kardeşi olan mağdur Veli ile sanık Necati'ye ait paranın çalınması konusunda sanık Necati'nin evinin bahçesinde konuştukları sırada aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında mağdurun sanığa hakaret edip darp etmesi nedeniyle sanığın da bıçakla mağduru batın ve sol dirsek bölgelerinden iki kez yaraladığı, mağdurun batın bölgesine isabet eden bıçak darbesinin ince barsakta yaralanmaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, sol dirsekteki yaralanmasının ise cilt-ciltaltı yumuşak doku seyirli olup basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde olduğu, sanığın bıçakla mağduru yaraladıktan sonra mağdurun bahçeden çıkması üzerine eylemine devam etme imkanı bulunan sanığın eylemine devam etmediği, yaralı olan mağdurun yoldan geçen bir arabaya binerek hastaneye gittiği olayda;

1-) Taraflar arasında öldürmeyi gerektiren bir neden bulunmaması, engel olmadığı halde eylemin sürdürülmemesi, gece koşullarında ve belirtilen hareketlilik ortamında, özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını, öldürme kastıyla hareket edildiğini gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 61.maddesi uyarınca, TCK.nun 86/1 maddesine göre neticeye etkili olacak biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak makul bir temel ceza tayin edilmesi ve nitelikli kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4240, Karar No: 2010/11452, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4240 E.  ,  2010/11452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Taşınmazın zemini üzerinde yer alıp, kamulaştırma işlemi nedeniyle kesilen ağaçların, cins, yaş ve niteliklerine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan rayiç değerler listesi üzerinden değerlendirilmeleri gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, kesilen ağaçlarla ilgili olarak bilirkişi kurulundan yukarıda açıklandığı üzere ek rapor alındıktan sonra, kazanılmış haklar korunarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.