muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5138, Karar No: 2022/14247, Tarih: 07.06.2022

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar dosyadaki emniyet müdürlüğü asayiş şube müdürlüğünün yazı ve eklerine göre şikayet konusu edilen ... profilinde görülen suç failinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin yapılamadığı, şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan IP numarasının ABD'de bulunan ... şirketinden temin edilmesi gerektiği, ancak ABD adli makamlarının bu konudaki talepleri karşılamadığı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/02/2021 tarihli ve 2021/1036 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/730, Karar No: 2021/3463, Tarih: 12.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/730 E.  ,  2021/3463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü alkollü olan mağdur ... ile iki arkadaşı arasında çıkan tartışma esnasında, gürültüleri duyarak mağdur ...'ın evine giden sanıklar ... ve ...'in, ...'ın elinde bıçak olduğunu ve diğer iki arkadaşın yaralandığını görmeleri üzerine ...'ı sakinleştirmek istedikleri, ...'ın elindeki bıçağı savurmasıyla sanık ...'un da yaralandığı, bunun üzerine sanık ...'un olay yerinde bulunan sandalye ile, sanık ...'in ise olay yerinde bulduğu tahta parçası ile ...'a vurdukları ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile neticelenen olayda;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı ve mahkemece yapılan değerlendirme neticesinde sanıkların yaralama kastının bulunmadığı ve eylemlerinin taksirle yaralama suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin kabulü ile sanıklar hakkında şikayet yokluğundan düşme kararı verildiği anlaşılmış ise de, sanıkların mağdura isteyerek vurduğu, eylemlerini kasıtlı olarak gerçekleştirdikleri, bu suretle sanıkların mağdurun yaralanmasına sebebiyet vermek şeklindeki eylemlerinin kasten yaralama suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanıklar hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13663, Karar No: 2012/482, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13663 E.  ,  2012/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında Beymeleke Beldesinde 244 ada 160 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nede- niyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20516, Karar No: 2014/22884, Tarih: 17.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/20516 E.  ,  2014/22884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/03/2014

Numarası : 2012/79-2014/175

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı Ç.. R.. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalı Ç.. R..'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalılardan Rektörlüğe bağlı Balcalı Hastanesi ile diğer davalı taşeron firma T... Temizlik AŞ. nezdinde 23.06.2010 tarihinde hemşire olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin feshedildiği 2010 yılına kadar devamlı olarak çalıştığını, davalılar nezdinde aylık brüt 1.620,28 TL ücret alarak çalışan davacının iş akdinin bildirim yapılmaksızın ve haksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Ç.. R.., davacının Balcalı Hastanesinin işlerini ihale ile üstlenen diğer davalı T.. Temizlik şirketinin işçisi olup husumetin üniversiteye yöneltilmesinin mümkün olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı T..Tem. Ltd. Şti., davacının asıl işveren olan Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi işyerinde taşeron davalı şirkete bağlı olarak 22.06.2010-30.06.2011 tarihleri arasında belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, davacının 01.07.2011 tarihinde ihaleyi alan Star temizlik firmasında aynı koşullarda ve aynı asıl işveren işyeri olan hastane işyerinde çalışmasına devam ettiğini, işyeri devrinin söz konusu olduğunu, bu durumda işçinin iş akdinin sonlanmasından bahsedilemeyeceğini, dolayısıyla asıl işveren işyerinde çalışmasını ihaleyi yeni alan firma nezdinde devam ettiren davacının müvekkili şirket nezdinde kıdem ve ihbar tazminatının da doğmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının davalı işyerinde 1 yıl 7 gün çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarına göre çalışmalarının kesintisiz olduğu, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının davalı işyerinde 1 yıl 7 gün çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarına göre çalışmalarının kesintisiz olduğu, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davacının iş akdinin davalı şirket tarafından haksız feshedildiği kabul edilerek davacının feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak davacıya ait hizmet cetveli incelendiğinde davacının 30/06/2011 tarihinde davalı T... Tur. Temizlik Şirketinden çıkışı yapıldıktan sonra davalı Üniversiteden ihaleyi alan S... Temizlik Şirketinden 01/07/2011 tarihinde tekrar işe girişinin bildirildiği, 10 günlük sigorta priminin yatırıldığı görülmektedir. Dosyada bulunan yıllık izin kayıtlarına göre ise davacının 27.06.2011-13.07.2011 tarihleri arasında yıllık izinde olduğu görülmektedir. Mahkemece tanıklar yeniden dinlenerek davacının S... Temizlik Şirketinde fiili çalışması olup olmadığı sorulmalı, davacı isticvap edilerek yıllık izin belgesi gösterilerek davacının fiilen S... Temizlik Şirketinde çalışıp çalışmadığı sorulmalı, fesih işleminin hangi şirket döneminde yapıldığı, feshin haklı olup olmadığı değerlendirilmeli, sonucuna göre davalıların sorumlu olduğu miktarlar belirlenmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12272, Karar No: 2019/17957, Tarih: 10.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12272 E.  ,  2019/17957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 02/03/2000 tarihinden 15/07/2014 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, işini kaybetmemek amacıyla davalıya ait işyerindeki ağır çalışma koşullarına katlandığını, ancak şartların değişmemesi üzerine, iş akdini haklı nedenle fesih etmek zorunda kaldığını, aylık ücretinin net 1.200,00 TL olduğunu, bu ücreti de düzenli alamadığını, SGK primlerininde asgari ücret üzerinden yatırıldığını, SGK üzerinden sürekli giriş - çıkış yapıldığını, halbuki kendisinin sürekli işyerinde çalıştığını, yaz-kış sabah 09.00- akşam 18.00 saatleri arasında çalıştığını, cumartesi günleri tam gün çalıştığını, yıllık izinlerini hiç kullanmadığını, yatırılması gereken asgari geçim indirimi miktarının da maaşına yansıtılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, fakat buna ait ücretin kendisine ödenmediğini, davacının bu nedenlerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, HMK gereği kısmi dava açılmasının usule aykırı olduğunu, davacının 4857 sayılı İş Kanununun 26. maddesinde belirtilen 6 günlük hak düşürücü süreye uymadan fesih yaptığını, davacının işe sabah 9.30- 10.00 arası gelip kebap servisinin 16-17.00 arasında bitmesi nedeniyle, 17.00 de işten çıktığını, her gün 11.00 ya da 14.00 den sonra 1 saat izin kullandığını, dolayısıyla fazla mesaisinin olmadığını, işyerinin lokanta olması nedeniyle ramazan ayında 1 ay kapalı kaldığını, kurban bayramında da kapalı olduğunu, bu nedenle bayram çalışması olmadığını, davacı diğer genel tatil günlerinde de çalışmadığından ücret alacağının bulunmadığını, işyerinin pazar günleri kapalı olduğunu, davacının pazar günleri çalışmadığını, yıllık izinlerini her yıl kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Gerekçeli karar başlığında davalının ''HAYRETTİN TERZİ'' yerine işletme ünvanının yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Gerekçeli karar başlığında davalının ''HAYRETTİN TERZİ'' yerine işletme ünvanının yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını, karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bilirkişi tarafından davacının haftada 6 gün, 09:00-17.00 saatleri arasında çalıştığı ve haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de; bu saat aralığında çalışan davacının haftalık çalışma süresi ara dinlenme süreleri düşülünce 42 saattir. Haftalık yasal çalışma süresi olan 45 saati aşan fazla mesai yaptığını tanık dahil başkaca delillerle ispatlayamayan davacının, fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

4-İspatlanamayan ve ispatlanamadığı için karar gerekçesinde reddedilmesi gerektiği açıklanan hafta tatili ücreti talebi hakkında, hüküm fıkrasında red hükmü kurulmaması isabetsizdir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5672, Karar No: 2018/1399, Tarih: 12.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5672 E.  ,  2018/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,22/3,62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20219, Karar No: 2013/2094, Tarih: 24.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/20219 E.  ,  2013/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük idaresince gümrüklenmiş değerin belirlenmesinde ...'ın bildirdiği rafineri satış fiyatı CİF değer olarak kabul edildiğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 218 YTL nisbi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14338, Karar No: 2012/839, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14338 E.  ,  2012/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 2 parsel numarası ile avlulu ahşap ev vasfında hazine ve ... ... adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15549, Karar No: 2013/4720, Tarih: 07.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15549 E.  ,  2013/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin 01.08.2001 tarihinden itibaren davalı işverene ait işyerinde en son aylık brüt 3.460,00 TL ücretle haber muhabiri sıfatı ile Basın İş Kanununa tabi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin organizasyonel değişiklik gerekçesiyle feshedildiğini, müvekkili tarafından işe iade davası açıldığını, davanın kabulüne karar verildiğini, müvekkilinin çalıştığı dönem boyunca çalışma koşulları gereği Basın İş Kanunu'nu maddelerinde düzenlenen haftalık kırksekiz saatlik çalışmanın çok üzerinde sürekli fazla mesai yaptığını, çoğu kez günde 15-16 saati bulan çalışmalarının gece 24/01'e kadar sürdüğünü, çoğu kez hafta tatili izni dahil kullanmayan müvekkilinin tatil günleri ile resmi ve dini bayramlarda aralıksız olarak çalıştığını işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının 16.01.2003 tarihinde müvekkili şirket bünyesinde çalışmaya başladığından bu tarihten önceki talepler açısından davanın pasif husumet yokluğundan reddi gerektiğini, davacının iş sözleşmesi haklı sebeple feshedildiğini ayrıca davacının iş sözleşmesinin 31.10.2010 tarihinde feshedildiğinden taleplerinin beş yıllık zamanaşımı sebebiyle de reddi gerektiğini, davacının Basın İş Kanunu'na tabi çalışan olmadığından bu yöndeki taleplerinin de reddi gerektiğini, davacının fikir ve sanat işiyle uğraşmadığını, davacı ile müvekkil şirket arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının aylık ücretine fazla mesai sebebiyle hak kazanacağı ilave ücretlerinin de dahil olduğunu haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının haftalık kırksekiz saatlik çalışma süresini aşacak şekilde, işinin niteliği gereği dini ve milli bayramlarda da çalıştığının tespit edildiğini, davalının davacının fazla mesai ve genel tatil ücretlerini ödemediği hususunda ihtilaf olmadığı,bir kişinin sürekli olarak fazla çalışma yapamayacağı gerçeği ve rapor, hastalık, izin, mazeret gibi sebeplerle çalışamayacağı zamanların da olabileceği gözetilerek bilirkişi tarafından hesaplanan tutar üzerinden takdiren % 40 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 19. maddesinde ücret ile Ek 1. maddesinde genel tatillerde yapılan çalışma ücretlerinin gününde ödenmemesi halinde günlük % 5 fazlasıyla ödeneceğinin hükme bağlandığı asıl alacaklar nedeniyle % 40 oranında hakkaniyet indirimi ve bu tutarlardan takdiren % 90 oranında indirim yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai ile çalıştığı genel tatil günlerine ilişkin alacakları hesaplanırken hakkaniyet indirimi yapılarak bulunacak miktarların % 5 fazlasının hesaplanması ve bu suretle asıl alacak ve % 5 fazlasının tespiti gerekirken % 5 fazlanın hakkaniyet indirimi yapılmaksızın hesaplanmış olan miktar üzerinden tespiti ve bundan sonra hakkaniyet indirimi uygulanması hatalıdır. Başka bir anlatımla önce hakkaniyet indirimli miktar belirlenmeli bulunacak miktar üzerinden % 5 fazla hesaplanmalı bundan sonra hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Kabule göre de davacının dava konusu alacaklarının % 5 fazlasından % 95 oranından az olmamak üzere indirim yapılması gerekirken % 90 oranında indirim yapılması da doğru değildir. Mahkemece verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1540, Karar No: 2019/1116, Tarih: 25.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1540 E.  ,  2019/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1)İstinaf başvurusunun esastan reddi:Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

2)Mahkûmiyet:Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2016 gün, 2016/276 esas, 2016/301 karar sayılı kararı

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve yerinde görülmeyen mazeretinin reddine karar verilmesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesindeki; arama işleminin usulüne uygun olarak yapılmadığına, delillerin hukuka aykırı yöntemlerle elde edildiğine, TCK’nın 192. maddesinin eksik araştırmaya dayalı olarak uygulanmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.