muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13695, Karar No: 2024/9651, Tarih: 12.12.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında atılı suçtan cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla delil yetersizliği nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "31.05.2017" tarihi yerine, ihlal sayılan eylemin suç tarihi olan "25.04.2018" olarak yazılması mahallinde Mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

İnceleme konusu eylemden dolayı beraat kararı verilmiş olması nedeni ile bu eylemin ihlal sayılan ve 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 25.04.2018 tarihli uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken ihlal sayılan eylemle ilgili zamanaaşımı süresi içerisinde gönderme karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olduğuna, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıktan alınan idrar örneğinde uyuşturucu madde metabolinin saptanmamış olması, sanığın üst aramasında uyuşturucu madde ele geçirilmemiş olması karşısında, Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddi ile tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 15.04.2022 tarih, 2020/1788 Esas, 2022/583 Karar sayılı sayılı kararında Cumhuriyet savcısnın temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/48, Karar No: 2015/2752, Tarih: 09.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/48 E.  ,  2015/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmalı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/56-2014/262

Davacı H.. E.. vekili Avukat Hilmi tarafından, davalı R.. T.. aleyhine 11/02/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/03/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olay; davacının Avukat olarak müvekkilinin haklarını gerçekleştirmek için haciz yapıldığı sırada meydana gelmiştir. Davalı haczi yaptırmamak için direnmiş ve kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnme suçundan mahkum olmuştur. Olay sırasında söylenen sözlerin ağırlığı ve olayın gelişimi gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı az olduğundan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Dairemizin sayın çoğunluğunun onama görüşüne katılamıyorum. 09/03/2015
Yargıtay — Esas No: 2016/30800, Karar No: 2016/16285, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30800 E.  ,  2016/16285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3759, Karar No: 2015/15922, Tarih: 01.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3759 E.  ,  2015/15922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/28-2014/462

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 06/02/2013 tarihinde davalı şirketten üzerinde bankaca tesis edilmiş ipotek bulunan taşınmazların müvekkilince satın alındığını, davalı şirket tarafından ipoteğin ilgili olduğu kredi borcu ödenmesine ve bankaya gönderdikleri ihtara rağmen ipoteklerin yine de fekkedilmediğini belirterek, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, sözkonusu ipoteklerin fekkinin diğer davalı şirketin muvafakat etmediğini bildirdiğinden gerçekleştirilemediğini, ayrıca davalı şirketin çek koçanları nedeniyle müvekkili bankanın 1.320-TL çek bedeli riski bulunduğundan ipoteğin fekki işlemini beklemeye aldıklarını, sonrasında davacı taraftan bu bedeli diğer davalının hesabına bloke etmesini istediklerini, birimler arasında gerekli yazışmaların yapılarak onayların alındığını ve ipoteğin fekkedildiğini, davanın konusuz kaldığını, müvekkili bu davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, bu davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin sözkonusu taşınmazları davacıya 06.02.2013 tarihinde sattığını, sattıktan sonra da üzerine düşen edimi yerine getirip kredi borçlarını zamanında ödediğini ve kredi borcunun kapandığını, ipoteği kaldırması gerekenin diğer davalı olan banka olduğunu savunarak, müvekkili bakımından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davaya konu taşınmazlar üzerine davalı ............... Ltd. Şti ' nin kredi borcu nedeni ile diğer davalı ............ T.A.Ş lehine 24/11/2010 tarihinde 1.000.000-TL bedelli ipotek tesis edildiği, davacının da bu taşınmazları ipotekli olarak davalı şirketten satın aldığı, davalı şirket tarafından kredi borcunun süresinde ödendiği, kredi borcu bitmesine rağmen taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmadığı, davacı tarafından ipoteğin kaldırılması için noter aracılığı ile ihtar yapıldığı, dava açıldıktan sonra taşınmaz üzerindeki ipoteğin 10/03/2014 tarihinde terkin edildiği, davanın açılmasına davalıların her ikisinin kusuru sonucu sebebiyet verildiği gerekçeleriyle, davanın konusuz kalması nedeni ile bir karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına davalıların birlikte kusurları neden olduğundan yargılama gideri ile nispi vekalet ücretinden birlikte sorumlu olduklarına karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davalı ............... Ltd. Şti' nin temyizi yönünden; davalı ipotek veren şirket, taşınmazını ipotekle yükümlü olarak davacıya satmış, davacı da bu yükümlülükle birlikte taşınmazı tapuda devralmıştır. İpoteğin fekki davasında banka ipotek borcunun ödenmiş olması sebebiyle cevap dilekçesiyle, öninceleme duruşmasından önce ipoteği kaldırmış ve dava konusuz kalmıştır. Dava konusu somut olayda davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğinden bu davalı hakkında pasif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi isabetsiz olmuştur.

2- Davalı Akbank A.Ş.'nin temyizi yönünden; davalı Akbank A.Ş. vekili, öninceleme duruşmasından önce dava konusunu kabul edip, ipoteği feketmiştir. Dava değeri üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesine göre davanın konusuz kaldığı aşama gözetilerek hesaplanacak nisbi vekalet ücretinin 1/2' sine hükmedilmesi gerekirken, davalı aleyhine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün her iki davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/612, Karar No: 2023/7196, Tarih: 14.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/612 E.  ,  2023/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/263 Esas, 2022/300 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/90 Esas, 2020/133 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Adana ili, .... ilçesi, ... Mahallesi 1068 ada 119 parsel (ifrazen 1068 ada 223 parsel) sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ile yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, belediye sınırları içerisinde ve belediye hizmetlerinden yararlandığını, idarece belirlenen değerin düşük olduğunu ve taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2021 tarihli ek kararı ile tespit edilen 517.513,00 TL kamulaştırma bedelinden 329.906,87 TL'nin kararın kesinleşmesi beklenmeksizin 15.03.2021 tarihine kadar işlemiş yasal faiz ve nemalarıyla birlikte davalılara hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun gerçekçi ve denetime elverişli olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun gerçekçi ve denetime elverişli olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilerek kamulaştırmadan arta kalan kısımda %25 oranında değer azalışı hesaplanmasının ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalılara ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğu, bu hususta davacı idare vekilinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi suretiyle adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/619, Karar No: 2015/1459, Tarih: 21.05.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/619 E.  ,  2015/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK 62/1, 53/1, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20442, Karar No: 2017/20577, Tarih: 17.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/20442 E.  ,  2017/20577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21/12/2013 tarihli iddianamede, olay tarihinde sanığın katılan ...'yu arayarak kendisini polis olarak tanıtıp katılana ait kimliğin kayıp olduğu, bu kimliğin komşularından bir tanesinin oğlu tarafından satılıp, şebeke üyelerince katılana ait kimlik ile kuyumculardan altın satın alındığı ve şebeke üyelerinin yakalandıkları söylenerek evde bulunan para ve altınlarını poşete koyarak vereceği adresteki çöp kutusuna bırakmasını söyleyerek dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/333, Karar No: 2008/326, Tarih: 16.04.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/1-333 E.  ,  2008/326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çayeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2007

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çayeli Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.2.2007 gün ve 11-20 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 30.4.2007 gün ve 3606-4662 sayılı ilamı ile, (..Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu ..parsel sayılı taşınmazın Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü'ne ait iken üzerinde hastane binası bulunması sebebiyle 5283 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı Hazineye devredildiği anlaşılmaktadır.

Davacı idare, 16 parsel sayılı taşınmazı üzerinde, hastane binası bulunduğu gibi aynı zamanda mensuplarının lojman ihtiyacını karşılayan binaların da bulunduğunu, lojman niteliğinde olan bölümlerin yasa kapsamında bulunmadığı halde davalıya devredildiğini ileri sürerek, bu bölümlere ilişkin tapunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında, 19.1.2005 gün ve 25705 sayılı mükerrer resmi gazetede yayınlanan “Bazı Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Ait Sağlık Birimlerinin Sağlık Bakanlığına Devredilmesine” ilişkin 5283 Sayılı Yasanın amaç ve kapsamını belirlemede zorunluluk bulunduğu kuşkusuzdur.