muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10457, Karar No: 2012/11116, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10457 E.  ,  2012/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından (2 kez) sanık ...'nün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; mağdure ...'e yönelik eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2011 gün ve 2010/67 Esas, 2011/307 Karar sayılı mağdure ...'a yönelik cinsel istismar eyleminden dolayı ceza miktarı itibarıyla re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Mağdure ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 103/2, 103/3, 103/4, 103/6, 43 ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle 20 yıl 5 ay hapis cezasına hükmedilmesinin ardından, aynı Kanunun 49. maddesinin kanunda hapis cezasının alt ve üst sınırlarının belirtilmediği hallerde uygulanacağı gözetilmeden, bu maddeye göre cezasının 20 yıla indirilmesi sonucu eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/746, Karar No: 2023/2564, Tarih: 15.05.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/746 E.  ,  2023/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde muhdesatın aidiyetinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı ... yönüyle açılan davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine, diğer davalılar yönünden açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

1. Davacılar vekili; 106 ada 3 parselde kayıtlı bulunan gayrimenkulde, 119 metrekare iki katlı ev bulunduğunu, söz konusu evin bir katının davacılardan.....l'e, bir katının da davacılardan İdris’e ait olduğunu, ayrıca söz konusu gayrimenkulde müvekkillerine ait çeşitli cins ve evsafta ağaçlarda bulunduğunu, bu nedenle evin ve ağaçların müvekkilleri İdris ve ... adına tespitinin gerektiğini,

2. Kahramanmaraş ili, ... Mahallesi, .... Mevkiinde bulunan 106 ada 1 parselde kayıtlı gayrimenkulde bulunan evin ve ağaçların ise davacılardan ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesi vermemiş, 07/04/2015 havale tarihli beyan dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22/03/2016 tarihli kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 01/06/2020 tarih, 2016/16675 Esas ve 2020/2733 Karar sayılı kararı ile ‘‘...Dava konusu alana ilişkin kamulaştırma haritalarının getirtilmesi, mahallinde keşif yapılarak taşınmazın çalışma alanı içinde kalıp kalmadığının saptanması, dava konusu alanın harita üzerinde işaretlenmesi, davaya konu ağaçların kamulaştırma ilanından önce mi sonra mı dikildiğinin tespit edilerek hukuki yarar olgusunun saptanması gerekir. Bu hususlar düşünülmeden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kabule göre de; mahkemece, kabul kararı verilen ağaçlar, cins, yaş ve adet olarak hükümde belirtilerek, HMK'nın 297/2 nci maddesine uygun infaza elverişli bir şekilde hüküm kurulması gerekirken, muhtelif cins ve nitelikte ağaçların davacılara ait olduğunun tespitine şeklinde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.’’ gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... yönüyle açılan davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine,

2. ... dışındaki diğer davalılar yönüyle açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; İdareleri yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesine rağmen; lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... tarafından kamulaştırma yapılan taşınmazda muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 sayılı HMK'nın 106/2 nci maddesi ) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK'nın 114/1-h, 115 inci maddesi).

2. Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, temyiz edenin sıfatına ve temyizin kapsamına göre kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz edenin sıfatına ve temyizin kapsamına göre usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Temyiz eden davalı ... Harçlar Kanunu gereği harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/122, Karar No: 2024/10761, Tarih: 07.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/122 E.  ,  2024/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/726 Değişik İş, 2023/725 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2023/54654

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2023/343360

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 44.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 390.000,00 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davadan önce sigorta şirketine başvuru şartının usulüne uygun gerçekleşmediğini, maluliyet raporunun karar vermeye elverişli olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüyle 390.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının itirazının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak sunulan maluliyet raporu mevzuata uygun olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, maluliyet raporunun usulüne uygun olduğunu, davacının uzun süre psikiyatri takibi yapılarak rapor düzenlendiğini, raporun usulüne uygun olmadığı kabul edilirse yeni rapor için süre verilmesi gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan davacının bedensel zarar tazminatı talebine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 ilâ 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 ilâ 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 ilâ 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik ve 20.02.2019 tarihinden sonra ise Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan kaza tarihinde geçerli mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu düzenlenmelidir. Eldeki davada kaza, 22.08.2019 tarihinde meydana gelmiştir.

Somut olayda, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen raporda post travmatik stres bozukluğu arazı nedeni ile davacının malul kaldığı belirtilmiş, rapor karara esas alınarak karar verilmiştir. Rapor bu haliyle yetersiz olup eksik inceleme ile karar verilemez.

Raporda; özellikle kazadan sonra oluştuğu belirtilen post travmatik stres bozukluğu olarak nitelendirilen rahatsızlığın ömür boyu sürüp sürmeyeceği, tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği ve ömür boyu aynı oranda sürüp sürmeyeceği, sürekli değilse ne kadar devam edeceği hususlarına yer verilmemiştir.

Hakem heyetince yeni alınacak raporda davacı bizzat muayene edilmek ve psikiyatrik tedavisine ilişkin tüm belgeler getirtilmek suretiyle, davacının 2013 yılında gördüğü psikiyatrik rahatsızlık ve tedavileri de değerlendirilerek Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden veya ikametine yakın yetkili sağlık kurulundan kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen psikolojik rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, post travmatik stres bozukluğuna ilişkin tespit edilen maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin tespit edilerek sonucuna göre karar verilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11441, Karar No: 2014/11980, Tarih: 18.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/11441 E.  ,  2014/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kaldığı iddiasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,18.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2025/112, Karar No: 2025/4568, Tarih: 11.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/112 E.  ,  2025/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/468 E., 2014/135 K.

SUÇLAR : Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, suç üstlenme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2014 tarihli ve 2010/468 Esas, 2014/135 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen kararın tebliği, sanık müdafii olarak gerekçeli karar başlığında yer alan avukata yapılmış ise de, ilgili avukatın talimat dosyası ile sınırlı olarak görevlendirildiğini, esas dosyada görevlendirmesi bulunmadığını belirtir dilekçe ibraz ettiği, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin de usulüne uygun olmadığı ancak sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 01.11.2022 tarihli dilekçesi ile temyize konu dosya hakkında seri ve basit yargılama usullerinin uygulanmasına ilişkin talepte bulunduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine temyiz yoluna başvurma süresinin başladığı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 27.11.2024 tarihinde geçerli mazeret olmadan temyiz isteğinde bulunması nedeniyle, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin ve buna bağlı olarak temyiz

isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25784, Karar No: 2016/5785, Tarih: 07.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25784 E.  ,  2016/5785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece  verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılanın baldızı olan sanık ile katılan arasında olay tarihinde evi terk etme meselesinden kaynaklı tartışma meydana geldiğinin belirtilmesi ve meydana gelen kavga olayının karşılıklı olması karşısında ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tanıklar ... ve ...'den sorulup araştırılarak sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK'nin 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak BOZULMASINA, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7565, Karar No: 2021/4636, Tarih: 30.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7565 E.  ,  2021/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair

istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Temyiz aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan; 15.10.2016 tarihli ihbar içeriğinde, sanığın 2011-2012 yıllarında Ege bölge imamlığı yaptığının ve Cemal/Sabri kod adını kullandığının belirtilmesi ile sanık hakkında beyanda bulunan...'nın sanığı Süleyman Sabri Nuriler olarak tanıdığını ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde aktif rol aldığını belirtmesi karşısında; 15.10.2016 tarihli ihbarın içeriği de ayrıntılı bir şekilde araştırılarak, Adem Çakıcı'nın beyanları ile birlikte CMK'nın 217. maddesi gereğince duruşmada sanık ve müdafiine okunup

diyeceklerinin sorulması, gerekirse... ile ihbar eden şahsın araştırılarak duruşmada tanık olarak dinlenmesinin sağlanması, yine UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanıklar hakkında başkaca bilgi ve belge olup olmadığı araştırılarak varsa ilgili beyan ve delillerin dosya içerisine konulması, lüzum görülmesi halinde bu şahısların da tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması ve tüm bu hususlar bir bütün olarak değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun tespiti ve takdiri gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1710, Karar No: 2012/3608, Tarih: 24.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1710 E.  ,  2012/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 19.12.2011 gün 2011/4089 Esas 2011/2677 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı kooperatif vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalı kooperatifin 13 paylı ortağı iken 26.09.2000 tarihinden itibaren kayıp olduğunu, bu durumun davalıya bildirilmesine rağmen murisin, davalı kooperatifçe, ortaklıktan ihraç edildiğini, murisin gaip olduğunun mahkeme kararı ile tespit edildiğini ileri sürerek, ihraç kararının iptaline ve müvekillerinin ortaklıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 29.03.2010 gün 2010/3566 Esas 2010/3431 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz talebinin süresinde yapılmaması nedeni ile 23.09.2010 tarihli ek kararla davalı vekilinin temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş, davalı vekilinin ek kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizin 19.12.2011 gün 2011/4089 Esas 2011/2677 Karar sayılı ilamı ile 23.09.2010 tarihli mahkeme ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı kooperatif vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.