muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5026, Karar No: 2021/2338, Tarih: 17.02.2021

Akbay ve diğerleri/Almanya davasında, özetle gizli soruşturmacının teşvikiyle suç işlediği iddia edilen kişiye mahkumiyet kararı verilmesi AİHS. nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlali olduğuna karar vermiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 2. Daire 15.12.2009 tarihli ... Hun/Türkiye davasında; ''Ajanın, başvuranın suç teşkil eden (uyuşturucu madde edinme ve satma suçu) eylemini sadece pasif bir şekilde incelememiş, başvuranı telefonla arayarak ve kullanımı ve satışı yasa ile yasaklanan madde temin etmesini talep ederek başvuranı suça azmettirmiştir. Başka bir deyişle, başvuran suç işleme potansiyeline sahip olmuş olsa bile dosya unsurlarına göre, somut hiçbir unsur, ajan X'in müdahalesinden önce, başvuranın suç teşkil eden bir eylem hazırlığında olduğunu ortaya koymamıştır. Bu bağlamda AİHS, özellikle başvuranın adli sicilinin temiz olmasını ve organik bir örgütün söz konusu olmamasını dikkate almaktadır. Mevcut davada söz konusu az miktardaki uyuşturucu başvuranın evinde bulunmamıştır. Başvuran, ajan X'in talebi üzerine uyuşturucuyu üçüncü bir kişiden temin etmiştir. AİHM, mevcut davada, başvuranın mahkumiyetinin özellikle, ihtilaflı polis operasyonu aracılığıyla toplanan kanıtlara dayandığı değerlendirmesinde bulunmaktadır. Nitekim dosya unsurlarına ve Hükümet'in görüşüne göre, söz konusu kanıtlar, başka nisbi unsurlarla teyit edilmemiştir. Polis soruşturmasının zorluklarını ve önemine dikkat eden AİHM, yukarda söylenenler gözönüne alındığında, ajan X'in işlediği başvuranın işlediği suçu işlemeye azmettirici etkisi olduğu ve hiçbir şeyin, X'in müdahalesi olmadan, söz konusu suçun işlenebileceğini göstermediği kanaatindedir. Söz konusu müdahaleyi ve ihtilaflı ceza davasında kullanılmasını göz önüne alan AİHM, başvuranın davasının, AİHS'nin 6. maddesinin gerektirdiği hakkaniyete uygun niteliğini kaybettiği sonucuna ulaşmıştır.''

Failin, atılı suçu işlediğine dair yoğunlaşmış kuşku bulunması, bir soruşturmaya başlanmış olması halinde, bu kuşkuların giderilmesi için adli makamların bilgisi dahilinde muhbir, gizli görevli kullanılması mümkündür. Görevlinin müdahalesi adil yargılama hakkını ihlal edici nitelikte olduğu takdirde, sanığın suçu işlediğini gösteren diğer delillerin mahkumiyete yeterli olup olmadığı, suçun nasıl işlendiği, suç eşyasının nerede ve nasıl bulunduğu, değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir.

Sanık ...’ın görevli sivil polis memurları dışında başka bir kişiye gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara sattığına ilişkin dosyada delil bulunmamaktadır.

Sanık ...’ın görevli sivil polis memurları dışında başka bir kişiye gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara sattığına ilişkin dosyada delil bulunmamaktadır.

Yukarıda anlatılanlar birlikte değerlendirildiğinde somut olayda, kendisini gümrük kaçağı sigara alıcısı olarak tanıtan sivil polis memurlarının kışkırtması olmasaydı bile kaçakçılık suçunu işleyeceği ya da işlediğine ilişkin mahkumiyetini gerektirir nitelikte kesin, şüpheden uzak ve yeterli delil elde edilemediği, ceza hukukunun şüpheden sanık yararlanır genel ilkesi ile suça konu işyerinde usulünce alınmış bir arama yapılmasına ilişkin karar da bulunmadığı göz önüne alındığında, sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle de kurulan hükmün bozulmasına karar verilmemesi yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.17.02.2021

Üye ...
Yargıtay — Esas No: 2012/19680, Karar No: 2014/12394, Tarih: 19.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19680 E.  ,  2014/12394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/326822

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2010

NUMARASI : 2010/264 (E) ve 2010/263 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14.09.2010 tarihli kararda kanun yoluna başvuru süresi başlangıcının tereddüte yer vermeyecek şekilde gösterilmemesi nedeniyle, sanık A.. K..'nın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, usul ve yasaya aykırı bulunan temyiz talebinin reddine dair 19.10.2010 günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla Mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın, 158. maddenin İkinci fıkrasında yer alan bu düzenlemeyle failin, kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu, onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak, başkasından menfaat temin etmesi nitelikli dolandırıcılık kabul edilmektedir. Suçun maddî unsuru, kamu görevlileri yanında hatıra sayıldığının, onlarla ilişkisi bulunduğunu iddia ederek, yapılacak aracılık karşılığında kamu görevlisine verilmek üzere,para veya başkaca menfaat almak,kabul etmektir.

Kamu görevlisi, TCK madde 6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır. Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün, yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti,suçu nitelikli hâle getirmiştir.

Kamu görevlisi, TCK madde 6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır. Bu suçun meydana gelmesi için, suç konusunun resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Faildeki ahlaki kötülüğün, yalnız başkalarını dolandırmakla kalmayıp, aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti,suçu nitelikli hâle getirmiştir.

Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığı yada o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir. Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz. Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır. Failin mağdurdan sağladığı çıkarı… başsavcısına, …kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında başsavcının, kaymakamın kişi, makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır. Failin, belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan, milletvekillerinden, hakimlerden,tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK'nın 158/2. maddesi uygulanamayacaktır. Keza, failin belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.) olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi, basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

1-Sanık A.. K..'nın katılanı arayıp kendisini Manisa milletvekili H..T..olarak tanıtıp, sohbet etmeye başladığı, konuşma esnasında katılana bir yakını varsa işe aldırabileceğini belirttiği, katılanın damadının işsiz olduğunu söylemesi üzerine, kimlik bilgileri ve geçmişe dönük sigorta yapılması için gerekli olduğunu söylediği 2000 TL para ile Ankara'ya gelmesini söylediği, katılanın Ankara'ya geldiğini sanığa telefonla bildirmesi üzerine, sanığın kendisinin işleri olduğunu belirtip, Eskişehir yolu üzerinde bulunan Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne ait binanın önüne özel kalem müdürünü göndereceğini söyleyerek, katılanı oraya yönlendirdiği, daha sonra sanık A.. K.. ile birlikte hareket eden diğer sanık H.. E..'ın katılanın yanına gelip, kendisini H.. T..'nin gönderdiğini, özel kalem müdürü olduğunu söyleyerek, katılandan 2000 TL ve evraklarını teslim aldığı, parayı bankaya yatırmak üzere katılanın yanından ayrılıp gittiği, aynı yöntemle başka bir şahsı dolandırmak isteyen sanığın suç üstü yakalaması üzerine katılanın sanık H.. İ..'i teşhis ettiği somut olayda; sanık A.. K..'nın katılan ile irtibat kurduğu iddia edilen katılanın beyanında geçen .. numaralı hattın kim adına kayıtlı olduğu, sanık A.. R.. ile bir ilgisinin bulunup bulunmadığı belirlenip, sanığın savunmasında belirttiği gibi diğer sanık H.. E.. ile aralarında ihtilaflı bir kira ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılıp, eylemi sübuta eren H.. E.. ile sanık A.. R..nın fikir ve eylem birliği içerisinde bulunduğunun tespiti halinde sanıkların kişi, makam ve görev olarak belirli bir isim belirtmeksizin, belli bir kamu görevlisi yanında hatırı sayıldığından ve ilişkisi olduğundan bahsetmeksizin kendilerini milletvekili ve özel kalem müdürü olarak tanıtıp katılanın damadını işe yerleştirme vaadiyle haksız çıkar sağlamaları karşısında, fiilin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, unsurları yönünden oluşmayan aynı Kanun'un 158/2 madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık A.. K.. hakkında 5237 sayılı TCK' nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. E.. müdafii ve sanık A.. K..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23144, Karar No: 2021/5416, Tarih: 16.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23144 E.  ,  2021/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'nın ... ilinde yakalanmalarından sonra ...'da hırsızlık olayları gerçekleştirdiklerini söyleyip onların göstermeleri ile düzenlenen suç adres tespit tutanak içerikleri, sanıkların araba ve evlerinde yapılan arama sonucu katılana ait bir adet bilgisayarın ele geçirilmesi, sanık ...'ye ait aracın suç mahalline yakın sokakta görüldüğüne ilişkin kamera kayıtları, sanıkların kullanmış oldukları telefonların suç mahallinde olay tarihinde baz istasyon sinyal bilgisi verdiklerine ilişkin HTS raporları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı eylemleri gerçekleştirdikleri sabit olduğu halde haklarında beraat kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3449, Karar No: 2010/7832, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3449 E.  ,  2010/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.2.1994-2.8.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekileri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı şirkete ait çiftlik ve tarlalarda meyve ve sebze toplama işinde 01.02.1994-02.08.2007 tarihleri arasında geçen ve SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile, davacının 01.02.1994-09.09.1996; 25.10.1996-23.07.1997 ve 26.08.1997-02.08.2007 tarihleri arasında da çalıştğının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; davacının davalı şirkete ait işyerinde bir kısım çalışmaları kısmi ve kesintili olarak bildirilmiştir. İşyerinin meyve-sebze paketleme, yıkama, ayıklama şoklama, buzhaneden mal alıp verme işi olduğu, 05.06.1993 tarihinden bu yana 506 sayılı Yasa kapsamında olduğu, dinlenen davacı tanıkları kesintisiz çalışmayı doğruluyor ise de, davalı bordro tanıklarının da işyerinin mevsimlik olduğunu ve kesintisiz çalışılmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının davalı şirkete ait işyerinde bir kısım çalışmaları kısmi ve kesintili olarak bildirilmiştir. İşyerinin meyve-sebze paketleme, yıkama, ayıklama şoklama, buzhaneden mal alıp verme işi olduğu, 05.06.1993 tarihinden bu yana 506 sayılı Yasa kapsamında olduğu, dinlenen davacı tanıkları kesintisiz çalışmayı doğruluyor ise de, davalı bordro tanıklarının da işyerinin mevsimlik olduğunu ve kesintisiz çalışılmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli , kesintili, mevsimlik olup olmadığı, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı; işyerinin mevsimlik çalışan işyeri olup olmadığı, kapsam, kapasite ve niteliği ilgili kuruluşlardan araştırılarak tanık anlatımlarının doğruluğu bu verilerle kontrol edilmelidir. Gerekirse emniyet ve zabıta kanalı ile işyerinin mevsimlik çalışıp çalışmadığı, kış aylarında da kapanıp kapanmadığı saptanmalı, işyerinin müdür, amir, şef gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.6.1999 gün ve 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün ve 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün ve 2003/21-35-64 ile 10.11.2004 gün 2004/21-538 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla belirlenmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya konmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı Mevsim Gıda San.Soğuk Depo Tic.A.Ş.'ne iadesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6180, Karar No: 2019/6928, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6180 E.  ,  2019/6928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 116/2 ve 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zaman aşımı süresinin, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19/02/2010 tarihi ile yeniden suç işlediği tarih olan 02/01/2012 arasındaki 1 yıl 10 ay 13 günlük durma süresi eklendiğinde dahi suç tarihi olan 11/04/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca zaman aşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35, Karar No: 2014/1238, Tarih: 04.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/35 E.  ,  2014/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/90426

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 26/12/2012, 2012/258 (E) ve 2012/346 (K)

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında bir çelişki bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdiden ceza tayinine, aleyhe bozma yasağına uyulmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mağdurun sanığa önce hakaret edip akabinde bıçakla yaralamaya kalkıştığı, bunun üzerine sanığın mağduru bıçakla öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; mağdurdan gelen ve haksız tahrik teşkil eden eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında; 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK'nun 29. maddesi gereğince bir önceki bozma ilamında da açıkça belirtildiği gibi alt ve üst sınırlar arasında, alt sınırdan uzaklaşılarak makul bir indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), 04/03/2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12118, Karar No: 2014/16289, Tarih: 17.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12118 E.  ,  2014/16289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında akdedilen genel kredi ve teminat sözleşmesinin diğer davalılar tarafından müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığını, bu sözleşmeye istinaden davalılara taksitli ticari kredi açılıp kullandırıldığını, sözleşmeden kaynaklanan borcun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazları ile durduğunu belirterek itirazların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'ın dava konusu kredi sözleşmesine istinaden kredi kullanmadığını, bu yönde bir talebinin de olmadığını, yapılan araştırmalar sonucu davacı bankaca kullandırılan kredilerin bir çoğunda sahte evrak kullanıldığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacı bankanın davalılara kredi ödemesi yapıldığına veya davalıların talimatı ile başka bir hesaba havale yapıldığına dair delil sunmadığı, dolayısıyla dava konusu kredinin davalılara ödendiğinin ispatlanamadığı, davalıların itirazlarının yerinde görüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.