muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5159, Karar No: 2017/7099, Tarih: 02.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5159 E.  ,  2017/7099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 61.482 TL maddi tazminat (5.000 TL’si için kaza tarihinden, 56.482 TL’si için ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle) ve 6.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03.11.2011 tarihinden yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, sigortalının davalı şirkette elektirik teknisyeni olarak çalışırken, elektirik direği yenileme işlemleri kapsamında direğe çıkarak, elektirik teli bağlantılarını söktüğü esnada direkle beraber düşmesi neticesinde iş kazası geçirdiği, SGK tarafından olayın iş kazası olarak kabul edilmekle beraber, maluliyetin tespiti ile iş kazası sigorta kolundan gelir bağladığına ilişkin dosyada belge ve bilgi bulunmadığı mahkemece Bozok Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan raporda davacının %22, Adli Tıp 3 . İhtisas Kurulundan alınan raporda %18 oranında malul kaldığının tespit edildiği, mahkemece bu maluliyet oranına itibarla karar verildiği anlaşılmıştır.

İş kazalarında maluliyetin doğru tespiti önem arzetmektedir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de; diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının iş kazası nedeniyle oluştuğu iddia edilen maluliyetinin yukarıda açıklanan prosedüre göre sırasıyla Sosyal Güvenlik Kurumu, Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp İhtisas Kurulu ile Genel Kuruldan alınacak raporlarla tespiti gerekirken, doğrudan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan rapordaki maluliyet oranın esas alınması doğru olmamıştır.

Aynı zamanda maddi tazminat hesabında Kurumca bağlanan gelirler önem arzetmektedir. Nitekim 5510 sayılı Kanunun 19.maddesi gereğince iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Aynı zamanda maddi tazminat hesabında Kurumca bağlanan gelirler önem arzetmektedir. Nitekim 5510 sayılı Kanunun 19.maddesi gereğince iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 55. maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır” Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Somut olayda, davacıya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanıp bağlanmadığı SGK’dan sorulmadan ve tenzil edilmesi gereken gelirler tazminat alacağından tenzil edilmeden yapılan hesabın hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacıya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanıp bağlanmadığı SGK’dan sorulmadan ve tenzil edilmesi gereken gelirler tazminat alacağından tenzil edilmeden yapılan hesabın hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, Mahkemece yapılacak iş, davacının maluliyet oranının sırasıyla öncelikle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından tespiti itirazların bulunması halinde ise, Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp İhtisas Kurulu ile Genel Kurulundan alınacak raporlarla maluliyet oranının kesinleştirilmesi, maluliyet oranının %10 oranında veya daha fazla olması halinde bağlanacak gelirin ilk peşin sermaye değerinin kurumdan sorularak, geçici iş göremezlik ödeneği ile beraber rücuya kabil kısımının tazminat alacağından tenzili, gelir bağlanmaması halinde ise gerekirse davacıya SGK Başkanlığını hasım göstererek iş kazası sigorta kolundan kendisine gelir bağlatması gerektiğinin tespiti davası açması için önel vermek, açılan davanın sonucunu bekleyerek sonucuna göre, oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2413, Karar No: 2012/6886, Tarih: 09.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2413 E.  ,  2012/6886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, davacının konutunda, elektrik tesisatından kaynaklanan yangın nedeniyle meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin kararda gösterilen gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının, karar verilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece karara dayanak alınan 10.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda, olayın meydana gelmesinde tarafların %50'şer kusurlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemenin, tespit edilen zararı tarafların kusur oranına göre paylaştırması gerekirken, yazılı şekilde kusur indirimi yapılmadan karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davalıya iadesine, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17555, Karar No: 2014/952, Tarih: 23.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/17555 E.  ,  2014/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasıyla tapu iptali, elatmanın önlenmesi, yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,23.1.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5174, Karar No: 2023/3638, Tarih: 04.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/5174 E.  ,  2023/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/06/2021 tarihli ve 2021/5769 soruşturma, 2021/5084 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Nazilli Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/12/2021 tarihli ve 2021/4396 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13/05/2023 tarihli ve 94660652-105-09-13095-2022-Kyb sayılı yazılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB- 2023/60165 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB- 2023/60165 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Kanun'un 89. maddesinin 1. fıkrasında “Taksirle başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, üç aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde ve 5. fıkrasında “Taksirle yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlıdır. Ancak, birinci fıkra kapsamına giren yaralama hariç, suçun bilinçli taksirle işlenmesi halinde şikâyet aranmaz” şeklinde yer alan düzenlemeler ile, 5237 sayılı Kanun'un 73/1-2. maddesinde yer alan "(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz. 2) Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, 20/04/2021 tarihinde müşteki şüpheli ...'ın kullanmakta olduğu ... plaka sayılı motosiklet ile müşteki şüpheli ...'ın kullanmakta olduğu... plaka sayılı motosikletin çarpışması sonucu müşteki şüpheli ... ile müşteki şüpheli ... ve birlikte seyahat ettiği mağdur ...'nun yaralandıkları, müşteki şüpheli ...'ın 20/04/2021 tarihli, mağdur ...'nun 23/04/2021 tarihli ve mağdurun babası ...'nun 20/04/2021 tarihli beyanlarında şikayetçi olmadıklarını belirttikleri olayda, müşteki şüpheli ... hakkında 6 aylık şikayet süresi dolmadan, 30/06/2021 tarihinde şikayet bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de,

Şikayete tabi suçlarda Cumhuriyet Savcısının müştekinin şikayetçi olup olmadığını araştırması gibi bir yükümlülüğü bulunmadığı, şikayetçinin bizzat veya kanuni temsilcisi vasıtasıyla kolluk veya Cumhuriyet Başsavcılığına giderek şikayette bulunması gerektiği,

Şikayete tabi suçlarda Cumhuriyet Savcısının müştekinin şikayetçi olup olmadığını araştırması gibi bir yükümlülüğü bulunmadığı, şikayetçinin bizzat veya kanuni temsilcisi vasıtasıyla kolluk veya Cumhuriyet Başsavcılığına giderek şikayette bulunması gerektiği,

Ancak müşteki-şüpheli ...'ın olaydan sonra yoğun bakıma girmesi gibi şikayet hakkının kullanılmasını engelleyebilecek durumlarda ise şikayet süresinin bilincin açık duruma gelmesinden itibaren başlayacağı gözetildiğinde, müşteki şüpheli ...'ın bilincinin ne zaman açık hale geldiği hastaneden sorulmasını takiben altı aylık şikayet süresinin bitmesini müteakip kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu da alındıktan sonra sonucuna göre kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerektiği cihetle, eksik inceleme sonucu verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

20.04.2021 tarihinde gündüz vakti , meskun mahalde, iki yönlü caddede seyir halinde olan şüpheli ...'ın kullanmakta olduğu motosiklet ile müşteki ...'ın kullanmakta olduğu motosikletin çarpışması sonucu ...'ın beyin kanaması geçirecek şekilde yaralandığı, kaza tespit tutanağında şüpheli ...'ın kusurlu bulunduğu, 23.04.2021 tarihli tutanakta ...'ın yoğun bakımdan çıkarılarak hastanede tedavisine devam edildiğinin ve hayati tehlikesinin devam ettiğinin belirtildiği olayda, ...'ın 6 aylık şikayet süresi dolmadan şüpheli ... hakkında şikayeti bulunmadığından bahisle 30.06.2021 tarihinde şüpheli ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği anlaşılmakla,

Şikayetçi ... hakkında şikayet süresinin bilincin açık duruma gelmesinden itibaren başlayacağı gözetildiğinde, ...'ın bilincinin ne zaman açık hale geldiği ve taburcu olduğunun hastaneden sorulması ve kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu da alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Nazilli Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/12/2021 tarihli ve 2021/4396 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/439, Karar No: 2013/21499, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/439 E.  ,  2013/21499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 27.09.1989-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 1191 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 298 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 27.09.1989-01.10.2008 tarihleri arasında laboratuar ve elektrik atölyesi bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1191x0.25=298 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... A.Ş. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6817, Karar No: 2014/8608, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6817 E.  ,  2014/8608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.