muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/225, Karar No: 2015/12302, Tarih: 08.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/225 E.  ,  2015/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat ve murazaanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı tazminat davasının reddine, aynen iade talebinin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 27.10.1999 tarihinde imzalanan bayilik sözleşmesinin 31.12.2007 tarihinde sona erdiğini, sözleşme süresince davalının sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını, ayrıca sözleşmenin sona ermesine rağmen müvekkiline ait 36 adet tüpün müvekkiline iade edilmemesi nedeniyle de müvekkilinin zararının oluştuğunu ve 3 adet teminat senedinin de halen müvekkiline iade edilmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik; davalının sözleşmeye aykırı davranışları nedeniyle oluşan zarara ilişkin 10.000-TL'nin, sözleşmenin bitmesine rağmen davalının 36 adet tüpü iade etmemesi nedeniyle oluşan zarar için 2.000-TL'nin davalıdan tahsili ile davalının elinde tuttuğu 36 (otuz altı) adet tüp ile 3 adet teminat senedinin müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının taleplerinin taraflar arasındaki bayilik sözleşmesine aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili; davacının taleplerinin taraflar arasındaki bayilik sözleşmesine aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı tarafın aylık 30 ton üzeri satışlar için indirimli fiyat uygulanmadığı yönündeki talebi yönünden yapılan incelemede, davacının davalıdan 2007 yılında teslim aldığı malların faturalarını kayıtlarına işlediği ve 8 günlük yasal süre içinde fatura içeriğine itiraz edildiğine dair bir delil sunmadığından içeriği kabul ettiği, davacının müşterisi ....'ne azot gazı temin edilememesinden dolayı müşterisini kaybetmesi ve böylece uğranılan zararı hususunda; davacının ticari bir kuruluş olarak müşteri ilişkilerini sürdürmesi ve gerekli stokları temin etmesi gerektiği, kendisi tarafından feshedilen sözleşme nedeniyle mal satılmadığı iddiası ile zarar tazmini isteminin yerinde olmadığı, ihalelerde özel indirim sözü verildiği halde indirim yapılmaması nedeniyle uğranılan zarar hususunda; taraflar ticari kuruluş olup. aralarındaki yazılı sözleşmede sabit birim fiyat veya özel indirim yapılacağı belirlenmediğinden talebin yerinde olmadığı, ... Numune Hastanesi ve .. Devlet Hastenesiihaleleri için gerekli belgelerin davalı tarafından verilmemesi üzerine ihale dışı kalınması nedeniyle tazminat istemleri hususunda; davacının sözleşmeyi 2 ay sonrasında geçerli olmak kaydıyla 22.10.2007 tarihinde tek taraflı feshettiği, kar kaybı olduğu iddia edilen ihalelerin tarihlerinin fesih tarihinden sonrasına ilişkin olup, davacının hem sözleşmeyi feshedip hem de fesihten sonraki süreyi de kapsayacak mal teslimlerini içerecek belgelerin verilmediği iddiasına dayalı zarar isteminin yerinde görülmediği, sözleşmenin devam ettiği süre içinde davalıya gönderilen 36 adet tüpün iade edilmesi ve 14.03.2008 tarihi itibariyle oluşan 2.875-TL kar kaybı tazminatı istemi hususunda; tüplerin davalıda olduğunun tarafların kabulünde olduğu, davalı tarafın sözkonusu tüplerin doldurulduğunu, dolum bedellerinin ödenmesi halinde gönderileceğini belirttiği, davalının dolum ücretini almadan dolu tüpleri göndermeme hakkının bulunduğu kabul edilerek bu şekilde gönderilmeyen tüpler için 2.875-TL zarar isteminin yerinde görülmediği gerekçesiyle davacının subut bulmayan tazminat isteminin reddine, davacının aynen iade talebinin kabulü ile 36 adet tüpün dolum bedeli olan 2.711,20-TL'nin ödenmesi koşuluyla bu tüplerin davacıya iadesine ve davacının sözleşmenin geçerli olduğu süre için verdiğini belirttiği ve dosyaya teslim edildiğine dair delilleri sunulan iki adet 50.000 USD tutarlı ve bir adet 4.500 USD tutarlı teminat senetlerinin, sözleşmeden dolayı davacının borcunun kalmamış olması halinde iadesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece ''36 adet tüp dolum bedeli olan 2.711,20-TL ödenmek koşuluyla davacıya iadesine ve .... iki adet 50.000 USD tutarlı ve bir adet 4.500 USD tutarlı teminat senetlerinin, sözleşmeden dolayı davacının borcunun kalmamış olması halinde iadesi yönünde karar verilmiştir'' şeklinde gerekçe oluşturulmuş ise de hüküm fıkrasında '' davacının aynen iade talebinin kabulü ile davalıya vermiş olduğu iki adet 50.000 USD ve 1 adet 4.500 USD tutarındaki senetler ile davalıda bulunan 36 adet tüpün dolum bedeli olan 2.711,20-TL ödenmek koşuluyla davacıya iadesine'' şeklinde karar verilmiştir.

Bu şekilde hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmuş olup, bu durum HUMK'nun 381 ve 388. (HMK'nun 294,297) maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12197, Karar No: 2012/12052, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12197 E.  ,  2012/12052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2012 gün ve 2011/136 Esas, 2012/28 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen nitelikli cinsel saldırı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nın 102/2 ve 102/3-a maddeleri uyarınca verilen ceza, 10 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak ve Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilerek, 03.05.2011 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince söz konusu 6 aylık süreden önce yapılan muayeneye istinaden 16.09.2011 tarihinde düzenlenen raporla yetinilmeyerek, suç tarihinden itibaren 6 aylık asgari süre geçtikten sonra usulünce sağlık kurulu raporu alınıp, rapor sonucunda mağdurenin eylem nedeni ile ruh sağlığının bozulduğu tespit edildiği takdirde anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun bir artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 102/5. maddenin uygulama dışı bırakılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4659, Karar No: 2008/1943, Tarih: 15.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4659 E.  ,  2008/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı adına kayıtlı ve idaresinde bulunan aracın müvekkiline ait araca çarpması nedeniyle 15.000YTL hasar bedeli, 1.800.00YTL kazanç kaybı meydana geldiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000YTL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 9.6.2006 tarihli dilekçesi ile talebini 16.800YTL olarak ıslah etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, kusur oranı ve hasar bedeli kabul etmedikleri, müvekkilinin aracında meydana gelen 1.800.00YTL hasar bedelinin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davacı-karşı davalıdan tahsili ile takas edilmesini istemiştir.

Mahkemece davacı karşı davalının davasını kısmen kabulü ile kazanç kaybı ve hasar bedeli olmak üzere toplam 10.468.75YTL tazminatın davalı ...'den tahsiline, karşı davanın kısmen kabulü ile 1.002.00YTL'nin karşı davacıdan tahsiline, davalı karşı davacı takas talebinde bulunduğundan 1.002YTL'nin, 10.468.75YTL'den mahsubuna karar verilmiş, hüküm taraf verillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı dava dilekçesi ile araçta meydana gelen değer kaybına ilişkin istem olmadığı halde, HUMK'nun 74. maddesine aykırı olarak değer kaybı bedeline hükmolunması doğru değildir.

3- Davacı dava dilekçesi ile gün belirtmeksizin faiz talep ettiği halde bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 15.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13778, Karar No: 2014/17237, Tarih: 15.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/13778 E.  ,  2014/17237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/376-2014/245

Davacı A.. K.. tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 29/07/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; dava konusu olayın gelişimi biçimi, olaya konu eylemin hem hakaret hem de tehdit içermesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Daha yüksek düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.15/12/2014
Yargıtay — Esas No: 2014/8798, Karar No: 2014/8943, Tarih: 02.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8798 E.  ,  2014/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiası ile tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30265, Karar No: 2021/3283, Tarih: 18.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/30265 E.  ,  2021/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Şikayetçi vekilinin karar celsesi öncesi 21/05/2015 tarihinde UYAP sistemi üzerinden gönderdiği dilekçesi ile mazeret bildirip katılma talebinde bulunmasına rağmen karar celsesinde katılma hakkı bulunan şikayetçi vekilinin bu talepleri hakkında bir karar verilmeyerek iddia ve delillerini sunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığa ait işyerinde yapılan aramada, üzerlerinde Pepee marka ve logosu bulunan 51 adet tabak ve 29 adet anahtarlığın ele geçirilmesi üzerine, sanığın katılan firma adına tescilli markalara tecavüz ettiği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde mahkumiyetine karar verilmişse de;

Suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin cezai hükümleri düzenleyen 61/A-1. maddesinde başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal veya hizmet üreten, satışa arz eden veya satan kişinin bir yıldan üç yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılacağı, aynı maddenin 5. fıkrasında ise marka hakkına tecavüz suçundan dolayı cezaya hükmedebilmek için markanın Türkiye’de tescilli olması gerektiği hususları düzenlenmiş olup, suçta ve cezada kanunilik ilkesi gereği marka tanınmış olsa dahi 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca cezai korumasının tescille sınırlı olması gerekir.

Hükme esas alınan 21/04/2015 tarihli bilirkişi raporunda katılan firma adına tescilli 2011 62127 ve 2011 55161 numaralı markalara tecavüz edildiği belirtilmiş ise de; bu markalara ait marka tescil belgelerinin Türk Patent ve Marka Kurumundan Resmi Marka Gazetesinde yayınlanma tarihleri ile suç tarihinde geçerli bulunup bulunmadıklarının tespiti açısından emtia listesi ile birlikte onaylı ve renkli örnekleri getirtilmeden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;

Hükme esas alınan 21/04/2015 tarihli bilirkişi raporunda katılan firma adına tescilli 2011 62127 ve 2011 55161 numaralı markalara tecavüz edildiği belirtilmiş ise de; bu markalara ait marka tescil belgelerinin Türk Patent ve Marka Kurumundan Resmi Marka Gazetesinde yayınlanma tarihleri ile suç tarihinde geçerli bulunup bulunmadıklarının tespiti açısından emtia listesi ile birlikte onaylı ve renkli örnekleri getirtilmeden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;

Katılan firma vekilinden varsa suç tarihinde geçerli olan ve tabak ile anahtarlık emtialarını kapsar şekilde tescilli olan markalarının bulunup bulunmadığı sorulup, Türk Patent ve Marka Kurumundan bu markalara ait tescil belgelerinin onaylı örnekleri getirtildikten sonra yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak; sanığa ait işyerinde ele geçirilen ürünler üzerinde kullanılan markaların, katılan firma adına tescilli olan markalarla iktibas veya iltibas oluşturacak şekilde taklit olarak kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış ise katılanın hangi marka veya markalarına tecavüz edildiği, bu markaların suç tarihi itibariyle geçerli olup olmadığı ve marka tescil korumasının emtia gurubunu kapsayıp kapsamadığı , belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile ve yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18986, Karar No: 2013/2740, Tarih: 04.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/18986 E.  ,  2013/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanmaması ve bahse konu yerin bilirkişi raporunda "belediye sınırında 11.03.2011 tarihli belediye encümen kararında ise " kırsal yerleşim (meskun ve gelişen) alanında" olduğunun belirtilmesi karşısında, suça konu yapının belediye mücavir alanında kalıp kalmadığın kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11383, Karar No: 2006/12653, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11383 E.  ,  2006/12653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.