muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4354, Karar No: 2015/1206, Tarih: 15.01.2015

b- Eksik kovuşturma yapılıp yapılmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.” hükümlerine yer verilmiştir.

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve madde gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, kanun koyucunun bu düzenleme ile ifade ve basın özgürlüğünü korumayı amaçladığı görülmektedir. Bireylerin basın veya sair yayın vasıtaları yoluyla ortaya koydukları düşünce açıklamaları nedeniyle suçlanmamaları ve haklarında ceza soruşturması veya kovuşturması açılmasının önlemesi amaçlanmış, ayrıca ifade özgürlüğünü ihlal iddialarına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde ülkemiz aleyhine açılan tazminat davalarının azaltılması öngörülmüştür.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, 6352 sayılı Yasayla basın yoluyla veya sair düşünce açıklamaları yöntemiyle işlenen suçlar için herhangi bir af getirilmemiş veya eylemler suç olmaktan çıkarılmamış, yalnızca 3 yıl süreyle soruşturma ve kovuşturmanın ertelenmesi veya hüküm kesinleşmiş ise infazın ertelenmesi imkanı getirilmiştir. Erteleme kararından itibaren 3 yıl içinde benzer suç işlenmediğinde kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilecek, suç işlenmesi halinde o suçla ilgili kesinleşmiş hükümle mahkum olunması durumunda soruşturma veya kovuşturmaya devam olunacaktır.

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca hakkında erteleme imkanı getirilen suçların bir kısmı basın ve yayın yoluyla diğer bir kısmı ise sair düşünce açıklaması yöntemiyle işlenen suçlardır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendinde; “Basın ve yayın yolu ile deyiminden; her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınlar….anlaşılır.” hükmüne yer verilmiştir. Bu tanıma göre kitle iletişim araçları vasıtasıyla işlenen ve üst sınırı 5 yılı aşmayan hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar maddenin kapsamına girecektir. Burada suç ayrımına gidilmediği yalnızca suçun basın veya yayın yoluyla işlenmesinin yeterli olduğu görülmektedir. Basın veya yayın araçları görsel, işitsel, yazılı ve elektronik olabilecektir. Ancak bu araçlar yoluyla işlenen suçun genele açık olması diğer bir deyişle kitle iletişimine açık olması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında T.. isimli sosyal paylaşım sitesinde oluşturulan ve genele açık olan bir hesap kullanılmak suretiyle hakaret suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. T.. isimli sosyal paylaşım sitesinin kitle iletişim aracı olması, suça konu mesajların herkese açık oluşu ve suç tarihinin 31.12.2011 tarihinden önce olması gözetildiğinde, sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilmesi gerekirken, kovuşturmaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Hakaret suçundan sanık E.. K.. hakkında, İstanbul 26. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 01/10/2013 tarih ve 2012/297 esas, 2013/952 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik bozma kararı doğrultusunda, anılan Kanun maddesinin 4/b fıkrası uyarınca yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine,

3- Kabule göre bozmanın konusunu oluşturan (1) nolu kanun yararına bozma isteminin, bozma kararının niteliğine göre bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18899, Karar No: 2019/2449, Tarih: 12.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/18899 E.  ,  2019/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın çalıştığı inşaat alanından 11.08.2010 günü çalınan cep telefonunun, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından alınan kayıtlara göre aynı gün katılan ile aynı inşaatta çalışan sanığa ait telefon ile kullanıldığının anlaşıldığı, sanığın olay tarihinde kendisinin ve... isimli başka bir işçinin de telefonunun çalındığını, ancak telefonlarının faturasının yanlarında olmaması ve ımeı numaralarını bilmedikleri için kendilerinin şikayetçi olamadıklarını, muhtemelen çalan kişi tarafından kendisinin sim kartının katılanın telefonuna takıldığını, telefonunun çalınması nedeniyle ... bayinden aynı sim kartı tekrar çıkarttığını savunduğu, sanığın savunmasında belirttiği sim kartın tekrar çıkartılıp çıkartılmadığı ... İletişim Hizmetleri A.Ş.’den sorulduğunda sanığın kullandığı sim kartta kayıp veya çalıntı nedeniyle herhangi bir değişiklik yapılmadığının bilgisinin verildiği anlaşılmış, buna istinaden dairemizin 04.02.2015 tarihli ilamı ile “sanığın yargılama evresinde belirttiği... ve katılandan suç tarihinde telefonlarını sanık ile beraber çaldırıp çaldırmadıkları sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle mahkemenin 29.05.2012 tarihli beraat kararı bozulmuş olmasına rağmen, bozma sonrası yapılan yargılamada... isimli bir şahsa ulaşılamamış ve katılanın da bu isimde bir şahsı tanımadığını beyan etmiş olması karşısında sanığın ispat edemediği inkara yönelik savunmalarına itibar edilerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14667, Karar No: 2012/3161, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/14667 E.  ,  2012/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27057, Karar No: 2016/16329, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27057 E.  ,  2016/16329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11410, Karar No: 2022/5472, Tarih: 22.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11410 E.  ,  2022/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın reddine dair verilen kararına karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili 17/07/2015 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve %35,2 oranında malul kaldığını belirterek, şimdilik 3.000,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; bilirkişi raporu doğrultusunda talebini 61.935,27TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kabulüne 61.935,27 TL sürekli sakatlık tazminatının 03/02/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekili karara itiraz etmiştir. İtiraz Hakem Heyetince itiraz reddedilmiş, davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'ine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11/10/2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/09/2013 tarihinden sonra Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik'ine, 01/06/2015 tarihinden sonra da Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'ine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda,Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'nın 19/12/2016 tarihli raporunda davacının trafik kazasından kaynaklı olarak travmatik subdural kanama ve travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle toplam %35,2 oranında kalıcı maluliyeti olduğu tespit edilmiştir.Uyuşmazlık Hakem heyetince bu rapor hükme esas alınmış ise de ,raporda dayanak alınan yönetmeliğin kaza tarihinde yürürlüktte olmadığından karar vermeye elverişli olmadığı anlaşılmıştır.Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda davacının yaralanmadan kaynaklı maluliyetininin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek üzere içerisinde psikiyatri uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden (ATK İhtisas Kurulu'ndan ya da üniversitelerin adli tıp bölümünden) kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, kazadan sonra oluştuğu belirtilen "travma sonrası stres bozukluğu" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu ve maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında ve yine diğer arazlarının da belirlenerek bilirkişi heyetince gerekli görülmesi halinde bizzat muayenesi de yapılarak ayrıntılı, gerekçeli,kaza ile illiyet bağı kuran , denetime elverişli bir rapor alınıp temyiz eden davalının usuli kazanılmış hakları da gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1418, Karar No: 2018/11219, Tarih: 10.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/1418 E.  ,  2018/11219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında başkasının kimlik bilgilerini kullanmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 31/3. maddenin uygulanması sırasında ‘’5 yıl’’ yerine ‘’4 yıl 12 ay’’ şeklinde hesaplanması sonuç cezaya etki etmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocukların temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine aykırı davranılması ve 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda sosyal inceleme raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine aykırı davranılması ve 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda sosyal inceleme raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/09/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3430, Karar No: 2011/3068, Tarih: 23.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3430 E.  ,  2011/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/12/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davacı, hiçbir neden olmadığı halde kendisini bıçakla yaraladığını ileri sürdüğü davalının maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, önce davacının etkili eylemde bulunduğunu, kendisini korumaya çalıştığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacıya etkili eylemde bulunan davalının cezalandırıldığı gerekçesiyle, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/368-2008/443 sayılı kararı ile davalının, davacıyı kasten yaralamak suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, kışkırtma (haksız tahrik) nedeniyle cezadan indirim yapılmadığı, davalının da kararı bu yönden temyiz ettiği; davalı hakkında davacıya yönelik kasten yaralamak suçundan kamu davası açılan soruşturma sırasında, davacı hakkında da davalıya yönelik basit yaralama suçundan şikayet yokluğu nedeni ile takipsizlik kararı verildiği, davalı hakkında düzenlenen Adli Tıp Raporunda davalının, sağ gözünde ekimoz, kafasında, ellerinde ve bacaklarında çeşitli sıyrıklar oluşacak biçimde yaralandığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27067, Karar No: 2016/16339, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27067 E.  ,  2016/16339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23671, Karar No: 2012/44719, Tarih: 31.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/23671 E.  ,  2012/44719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılan ve şikayetçiye ait tarlaların sınırlarının bitişik olduğu ve sanığın, katılan ve şikayetçiye ait olan sınırdaki ağacın kendisine ait olduğunu iddia ederek söz konusu ağacı söküp kendi tarlasına dikmesi şeklindeki eyleminin, 765 sayılı TCK.nun 308/1. maddesinde düzenlenen kendiliğinden hak alma suçunu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 15/03/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14257, Karar No: 2012/35506, Tarih: 22.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14257 E.  ,  2012/35506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/son madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan davada, dosyada mevcut ön inceleme raporuna göre suça konu bıçağın av bıçağı olup 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığının belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15/4 maddesinde yer alan suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, Polis Kriminal Laboratuvarından rapor alınmadan ve sanığa ek savunma hakkı tanınmadan aynı yasanın 15/1. maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

2- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

3- 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde öngörülen cezanın miktarı itibariyle ön ödeme kapsamında olmasına karşın, 5237 sayılı TCK.nun 75. maddesi uyarınca ön ödeme uyarısında bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.