muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26340, Karar No: 2013/19402, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26340 E.  ,  2013/19402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiklerini belirterek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Kartem şirketi ile davalı ... davanın reddini istemişlerdir. Davalı On İlaçlama temizlik şirketi ise sigorta kayıtlarında yazılan adrese yapılan tebligata rağmen duruşmalara katılmamıştır. Mahkemece davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

A) Davalı On ilaçlama, temizlik şirketinin temyiz taleplerinin değerlendirilmesinde: Bu şirketin sigorta kayıtlarında gösterilen adrese 04.10.2012 de gerekçeli kararın yöntemine uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz talebinin ise 28.01.2013 tarihinde havale edildiği, temyiz harcının da 28.01.2013 tarihinde yatırıldığı anlaşılmakla, süresinde yapılmayan temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

B) Davalı Kartem şirketi ile davalı ... Bakanlığının temyiz taleplerinin değerlendirilmesinde: Davacı taraf, dava dilekçesinde iş sözleşmesini haklı sebeple kendilerinin feshettiğini açıklamış iken, Mahkemenin feshi, işveren feshi olarak kabul etmesi hatalı olmuştur. İşçi tarafından yapılan feshin haklı olup, olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmamıştır. İşçinin, temmuz ayında onbir günlük maaşının ödenmediği yönündeki iddiası ücretlerin aylık ödenmesi sebebi ile fesih için haklı bir gerekçe olamaz.

İşçinin, temizlik işleri yanında hastabakıcılık işinde çalıştırıldığı yönündeki iddiası da hastane kayıtlarından araştırılmamıştır. Eğer işçi görevi olmayan farklı işlerde çalıştırıldığını inandırıcı ve somut deliller ile kanıtlayabilirse yaptığı feshin haklı olduğu iddiası değerlendirilmelidir. Aksi halde işçi tarafından yapılan feshin haklı sebebe dayanmadığının kabulü gerekir. İşçi feshi haklı sebebe dayanmıyor ise kıdem tazminatı hakkı doğmaz. Fazla

mesai yapıldığı iddiasının incelenmesinde; Davalı Kartem temizlik şirketi işçilere fazla mesai yaptırılmadığını ve vardiya sistemi ile çalışıldığını belirtmiştir. Devlet hastaneleri resmi kurumlar olduğundan çalışmaların kayıt ve belgeye dayanması esastır. Hastanedeki çalışma düzeni yeterince araştırılmamıştır.

İşyerinde vardiya sistemi olup, olmadığı, temizlik işçilerinin işyerine giriş, çıkış saatleri, fazla mesai yapıp, yapmadıkları, fazla mesai yapılmış ise, bu talimatın kimin tarafından verildiği, işyerinde fazla mesai yapılmasını gerektirecek bir temizlik işi yoğunluğu olup, olmadığı araştırılmamıştır.

İşyerinde vardiya sistemi olup, olmadığı, temizlik işçilerinin işyerine giriş, çıkış saatleri, fazla mesai yapıp, yapmadıkları, fazla mesai yapılmış ise, bu talimatın kimin tarafından verildiği, işyerinde fazla mesai yapılmasını gerektirecek bir temizlik işi yoğunluğu olup, olmadığı araştırılmamıştır.

Yine bayram ve genel tatil günlerinde temizlik işlerinin nasıl yapıldığı, tüm temizlik işçilerinin mi çalıştığı, yoksa nöbet usulünün mü uygulandığı, nöbet çizelgeleri araştırılmamıştır.

Eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebepler ile,

1-Davalı On ilaçlama temizlik şirketinin temyiz inceleme talebinin süre yönünden REDDİNE,

2-Davalılar ... ve Kartem Temizlik Gıda İnş. Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.' nin temyiz itirazlarının kabulu ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1861, Karar No: 2021/4352, Tarih: 28.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1861 E.  ,  2021/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.02.2011 ve 20.12.2013 günlerinde verilen dilekçeler ile asıl davada tahsis hakkına dayalı elatmanın önlenmesi; birleştirilen davada yap-işlet-devret sözleşmesine dayalı tespit ve alacak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, birleştirilen davada 19.10.2005 tarihli sözleşmenin geçerli olduğunun tespitine, davalıya ödenen 1.200.000,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte, 10.000,00TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına dair verilen 13.01.2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-birleştirilen dava davalısı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, tahsis hakkına dayalı elatmanın önlenmesi; birleştirilen dava, yap-işlet-devret sözleşmesine dayalı tespit ve alacak isteğine ilişkindir.

Asıl davada; davacı vekili, davalının kira sözleşmesi uyarınca dava konusu taşınmazı kullandığını, ancak kira sözleşmesinin süresi bitmesine rağmen taşınmazı fuzuli olarak işgal ettiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada; davacı vekili, dava konusu yere ilişkin her ne kadar bilahare kira sözleşmeleri yapılmış ise de bu kira sözleşmelerinin idarelerin kamu gücünü kullanması sonucunda baskı ve korkuyla imzalandığını, müvekkilinin dava konusu yerleri esasen 2005 tarihli yap-işlet-devret sözleşmesine istinaden kullandığını ve herhangi bir ücret ödememesi gerekirken kendisinden kira bedeli alındığını, yap-işlet-devret sözleşmesinin ortadan kaldırılmasına ilişkin herhangi bir bir beyan veya anlaşma olmadığını ileri sürerek tespit ve alacak isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın husumet nedeniyle reddine, birleştirilen davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm verilmiş, hükmün asıl ve birleştirilen dava davacıları tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 2016/10906 Esas - 2018/3549 Karar sayılı ilamıyla “hükmün gerekçesinde 2005 tarihli yap-işlet-devret sözleşmesinin geçerli olduğu, davacının bu sözleşmeyle bağlı olduğu, bilahare yapılan kira sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmesine rağmen hüküm sonucunda birleşen davada davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğinden hüküm sonucu ile gerekçe arasında çelişki meydana gelmektedir. Mahkemece, gerekçenin hüküm sonucuna uygun olarak oluşturulması gerekmektedir. Bu itibarla gerekçe ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine; birleştirilen davaya ilişkin olarak; taraflar arasında imzalanan 19/10/2005 tarih B.30.2.SEL.0.70.10.00-100/2367 sayılı sözleşmenin geçerli olduğunun tespitine, davacının taraflar arasında geçerli bulunan sözleşmeye rağmen davalıya ödemiş bulunduğu 1.200.000,00TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına; davalının taraflar arasında geçerli bulunan sözleşmeye rağmen sözleşme hükümlerine aykırı olacak bir biçimde sözleşmenin 17. maddesindeki işleri kendisinin yapması ve başkalarına yaptırması sebebiyle 10.000,00TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Selçuk Üniversitesi,... Fakültesi ile Elkar Gıda Ltd. Şti. arasında kafeteryaların işletme süresinin 15 yıl olarak düzenlenmesine ilişkin 19/10/2005 tarihli sözleşme yapılmış ise de; Konya Milli Emlak Müdürlüğünün 13/09/2007 tarihli yazılarından anlaşılacağı üzere taşınmazı kiraya verme görev ve yetkisi Maliye Bakanlığına ait olup bahse konu 19/10/2005 tarihli sözleşmenin bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece 2005 tarihli sözleşmenin geçerli olduğunun tespitine dair hükmü isabetli bulunmamıştır.

Birleştirilen davada davacı 19/10/2005 tarihli sözleşmeye rağmen muaraza çıkarmadan ve herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmeden Konya Defterdarlığı ile kira sözleşmesi akdetmiş olduğundan halen geçerli olan sözleşmenin kafeteryaların kiralanmasına ilişkin bu sözleşme olduğunun kabulü gerekmektedir. Birleştirilen davada davacının 19/10/2005 tarihli sözleşmede yaptığı imalatlardan dolayı herhangi bir tazminat talebi bulunmamaktadır. Birleştirilen davada uyuşmazlığın 31/7/2007 tarihli kira sözleşmesi esas alınarak çözümlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının reddine, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14911, Karar No: 2013/20390, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14911 E.  ,  2013/20390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı ... Ltd. Şti. duruşma talep etmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ... bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri nedeniyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen

davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16439, Karar No: 2014/18817, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16439 E.  ,  2014/18817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28.12.1992 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.