muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5773, Karar No: 2024/3806, Tarih: 25.11.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı işletmecinin kullanımında ve korumasında bulunan taşınmazda, davalının kusuru sonucu çıktığı iddia edilen yangın sebebiyle meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içeriğine göre reddedilen ve davacının temyizine konu edilen toplam miktar 94.971,64 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2.Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle yangın sonucu oluşan zarardan sözleşmenin feshedilmesine rağmen işletmeyi devretmeyen ve yangın tarihi itibariyle kullanımını devam eden davalı şirketin sorumlu olduğunun kabulü gerekmesine ve dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının denetime elverişli olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/635, Karar No: 2013/12582, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/635 E.  ,  2013/12582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan mahkûmiyetine dair ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.2009 gün ve 2009/94 Esas, 2009/314 Karar sayılı hükmün süresi içerisinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmü ile delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafii, katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10098, Karar No: 2015/3417, Tarih: 12.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/10098 E.  ,  2015/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2013 tarih ve 2007/277-2013/370 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada ve birleşen ((İstanbul 45. ATM 2012/98 E. ve İstanbul 46.ATM 2013/20 E.) davalarda davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/03/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davalarda davacı asil ..., asıl ve birleşen davalarda davacı vekili Av....ve asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı şirketin 5 ortağından birisinin müvekkili olduğunu, 04/06/2004 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında düzenlenen gerçek dışı hazirun cetveli ile baba oğul hissedarların % 48 olan hisse oranlarının % 56'ya çıkarılarak şirket yönetimine el konulduğunu, bu genel kurul toplantısında alınan kararların ve bu kararlara dayanılarak pay defterine yapılan kayıtların iptali için dava açıldığını, kesinleşen karara göre, genel kurul kararlarının iptaline, davacının davalı şirkette ayrı ayrı 26 paya sahip olduklarının tespitine karar verildiğini, davalı şirketin 30/07/2004 tarihli olağanüstü genel kurulunda sermaye payının yükseltildiğini, bu genel kurul kararlarının iptali için dava açıldığını, davalı şirketin

03/08/2006 tarihli ihtarnamesi ile şirket sermayesinin 10.000 TL'den 100.000TL'ye yükseltilmesi nedeniyle, müvekkili tarafından taahhüt edilen 23.400 TL sermayeden 30/10/2005 tarihine kadar ödenmeyen 4.000 TL'lik, sermaye borcunun ödenmesinin iptal edildiğini, müvekkillerinin şirketin organsız kalması nedeniyle ihtarnameyi gönderenin temsil ve yetkili olmaması üzerine işlem yapamadığını, 30/07/2004 tarihli genel kurul toplantısında şirket sermayesinin 100.000 TL'den 500.000 TL'ye yükseltildiğini, eski sermayenin tamamı ödenmeden sermaye artırımına gidilemeyeceğini, davalı şirketin 01/01/2004 tarihli açılış bilançosuna göre ortakların sermaye taahhütlerini ödediklerini ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirkete sermaye taahhüdünden dolayı borçlu olmadığının tespitine, elinden alınan 4.000 TL nominal değerdeki 40 adet hissesinin iadesine, hisselerin müvekkili adına pay defterine işlenmesine, 2.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Birleşen (İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/107 E.) davada davacı vekili, asıl davadaki gerekçelerle 40 payın davalı adınatescil edildiğini iddia ederek, davaya konu 40 adet hissesinin iadesine ve hisselerin pay defterine işlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen (İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/107 E.) davada davacı vekili, asıl davadaki gerekçelerle 40 payın davalı adınatescil edildiğini iddia ederek, davaya konu 40 adet hissesinin iadesine ve hisselerin pay defterine işlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen (İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/98 E.)davada davacı vekili, asıl davadaki gerekçelerle şirketin sermayesinin 20/03/2010 tarihinde artırıldığını, şirket sermayesinin 1000 hisseye bölünmüş iken 620.000 TL olan sermaye tutarına göre 6200 adet hissenin 248 adedinin müvekkiline ait olduğunu iddia ederek, bedelsiz sermaye artırımı kararıyla oluşan yeni hisse ve sermaye oranları sonucunda 208 adet hissenin davacıya iadesine karar verilmesi talep etmiştir.

Birleşen (İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/20 E.) davada, davacı vekili, asıl davadaki gerekçelerle davalı şirketin 20/03/2010 tarihli genel kurulda bedelsiz sermaye artırımı kararı ile oluşan yeni hisse ve sermaye oranına göre 208 adet hissenin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, asıl ve birleşen davada davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, birleşen davada davanın reddini istemiş, karşı davasında ise 31/12/2002 tarihli hisse devir sözleşmesi gereğince davacı adına davalı şirkete ödenen 4.000-TL sermaye ödemesinin, ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, asıl ve birleşen davada davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, birleşen davada davanın reddini istemiş, karşı davasında ise 31/12/2002 tarihli hisse devir sözleşmesi gereğince davacı adına davalı şirkete ödenen 4.000-TL sermaye ödemesinin, ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirketin % 26 paya sahip ortağı olduğu, davalı şirketin yönetim kurulunun davacının %4 paya karşılık 40 adet hissesinden ıskat kararının, mahkeme kanalıyla seçiminin iptaline karar verilen yönetim kurulunca alındığı, alınan ıskat kararının geçersiz olduğu, davacının 40 adet hisse karşılığı, 4.000 TL tutarlı hissesini davalı ...'a devrine ilişkin 31/12/2002 tarihli hisse devir sözleşmesinin iptal edildiği, davacının 40 adet paya karşılık 4.000 TL olan sermaye taahhüdü borcunu ödemesi için usulüne uygun 29/11/2006 tarihli davalı ilanı üzerine süresinde 4.950,00 TL'yi davalı şirkete ödediği, davacının davalı şirkete ödenmemiş sermaye taahhüdü borcunun bulunmadığı, davacının davalı şirketi olan pay oranının verilen kararla % 26 olarak kesinleşmiş bulunduğu, davalı şirketin 20/03/2010 tarihli genel kurulunda 100.000 TL olan sermayesinin bedelsiz artırım kararı ile 620.000'TL'ye çıkarıldığı, davacının hisse devrinin iptali ve ıskatın geçersizliği nedeniyle, davalı şirkette olan % 4 hissesi karşılığı 248 adet hissesinin iadesinin gerekeceği, davalı ... tarafından 11/02/2009 dava tarihinden önce 12/01/2009 tarihinde 40 adet hissenin davalılar ..., ... ve ...'a devredildiği, dava tarihi itibariyle davalı ... üzerinde davacıya ait hissenin bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen (İstanbul 45. ATM 2012/98 E. ve İstanbul 46.ATM 2013/20 E.) davaların kabulüne, birleşen (İstanbul 12. ATM 2009/107 E.) davanın reddine, karşı davada ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

.../...

Kararı, asıl davada ve birleşen ((İstanbul 45. ATM 2012/98 E. ve İstanbul 46.ATM 2013/20 E.) davalarda davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada ve temyize konu birleşen davalarda (İstanbul 45. ATM 2012/98 E. ve İstanbul 46.ATM 2013/20 E.)davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen davalar, davacının davalı şirkete sermaye borcu olmadığının tespiti ile hisse oranının tespiti, iadesi ve pay defterine tescili ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, asıl davada davacı vekilince diğer kalem istemler yanında manevi tazminat isteminde de bulunulmuş olmasına rağmen mahkemece bu kalem istemle ilgili olarak olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, asıl davadaki hükmün bu nedenle davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen davalar, davacının davalı şirkete sermaye borcu olmadığının tespiti ile hisse oranının tespiti, iadesi ve pay defterine tescili ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, asıl davada davacı vekilince diğer kalem istemler yanında manevi tazminat isteminde de bulunulmuş olmasına rağmen mahkemece bu kalem istemle ilgili olarak olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, asıl davadaki hükmün bu nedenle davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, HMK’nun 297 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir.Anılan Yasa’nın 297 nci maddesinde hüküm sonucu kısmında,gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin,istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların,mümkünse sıra numarası altında birer birer,açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır.Başka bir anlatımla,mahkemece tesis edilen hükmün,infazı kabil,uygulanabilir olması gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece, asıl ve temyize konu anılan birleşen davalarda hangi davalıdan ne miktar hisse senedinin davacıya iade edileceği hükümde belli olmayıp, hükmün infazında kuşku yaratacak nitelikte olduğu açıktır.

O halde, mahkemece, davacı vekiline bu hususta gerektiğinde dava dilekçeleri açıklattırılmak, davalılar yönünden istemler ayrı ayrı denetlenebilir bir şekilde değerlendirilmek ve infazda kuşkuya yer bırakmayacak şekilde bir hüküm tesis edilmek üzere kararın asıl ve temyize konu birleşen davalar yönünden davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada ve birleşen (İstanbul 45. ATM 2012/98 E. ve İstanbul 46.ATM 2013/20 E.)davalarda davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada ve anılan temyize konu birleşen davalarda davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz edenler yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davacıdan alınarak, asıl ve birleşen davada davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14196, Karar No: 2015/2581, Tarih: 23.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14196 E.  ,  2015/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez İlçesi .... köyü 131 ada 3/A parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, domates, mısır ve kuru fasulyenin 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4817, Karar No: 2019/9380, Tarih: 22.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4817 E.  ,  2019/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içerisindeki 27/06/2007 tarihli olay yeri inceleme raporunda, mağdurun aracının ön kaput yüzeyi, sol ön ve arka kapı camları ile sağ ön kapı camı dış yüzeyi ve bagaj kapağı dış yüzeyinden izler alındığının belirtildiği, 20/08/2007 tarihli ekspertiz raporunda ise, bagaj kapağı dış yüzeyinden alınan parmak izinin suça sürüklenen çocuk ...'in sağ el yüzük parmak izi olduğu belirtilmekle birlikte, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmediği, önceden oto yıkama dükkanı işlettiğini, mağdurun da aracını yıkatmak için getirmiş olması halinde parmak izinin araçta kalmış olabileceğini, başka türlü araçta parmak izinin kalmasının mümkün olmadığını savunduğu, suça sürüklenen çocuğun parmak izinin sadece bagaj kapağı dış yüzeyinden tespit edilmiş olması ve suça sürüklenen çocuğun savunmasının doğruluğunun tespiti bakımından oto yıkama işyeri işletip işletmediğinin veya işçi olarak çalışıp çalışmadığının da araştırılmamış olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde işlettiğini beyan ettiği oto yıkama işyeri ile ilgili olarak vergi kaydının bulunup bulunmadığının araştırılması, suça sürüklenen çocuğun temyiz dilekçesindeki akrabalarına ait oto yıkama iş yerinde çalıştığına dair beyanı nedeniyle suça sürüklenen çocuktan çalıştığı iş yeri adı, adresi ve sahiplerinin kimlik bilgileri gibi bilgileri sorulup, yeterli bilgi vermesi halinde kolluk araştırması yapılarak suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde oto yıkama iş yerinde çalışıp çalışmadığının araştırılması; ayrıca, ilgili kolluk biriminden dosya içerisindeki 27/06/2007 tarihli olay yeri inceleme raporunda belirtilen diğer izlerin (parmak izi /avuç izi) mukayeseye elverişli iz olup olmadıkları ve alınan izler arasında avuç izi olup olmadığının sorulması, avuç izinin bulunması halinde, avuç izlerinin veri tabanında kayıtlı olmadıkları da gözetilerek, suça sürüklenen çocuktan alınacak avuç izleriyle karşılaştırmasının yapılması, söz konusu izlerin parmak izleri olması halinde ise aradan geçen zaman içinde başka kişilerin parmak izleri ile eşleşip eşleşmediğinin sorulması, başka kişiyle eşleşmenin tespiti halinde bu kişi hakkında soruşturma ya da kovuşturma yapılıp yapılmadığının araştırılması ve tespit edilecek kişinin olayla ilgili beyanları da alınarak, yapılacak tüm araştırma ve inceleme sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait park halindeki aracı düz kontak yaparak çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması,

2- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait park halindeki aracı düz kontak yaparak çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5031, Karar No: 2013/20482, Tarih: 10.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5031 E.  ,  2013/20482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın tecavüz ettiği yerin yüzölçümü ve tüm dosya kapsamı karşısında, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ölçütü gözetilmeden TCK.nun 3 ve 61/1. maddelerine aykırı olarak üst hadde yakın ceza tayini,

2- Tekerrüre esas alınan ilamın elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasayla TCK.nun 142, 163 ve 168. maddelerinde yapılan değişiklik gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendiril- mesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3336, Karar No: 2021/3946, Tarih: 12.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3336 E.  ,  2021/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2017 tarihli ve 2017/5 esas, 2017/254 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, denetimli serbestlik tedbiri ile infaz hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Kocaeli İnfaz Hakimliğinin 31/05/2019 tarihli ve 2019/2874 esas, 2019/2926 sayılı kararını müteakip, hükümlünün kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmemekte ısrar ettiğinden bahisle şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının infazı için 03/07/2019 tarihinden itibaren kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair İstanbul İnfaz Hakimliğinin 28/08/2019 tarihli ve 2019/1387 esas sayılı kararını müteakip, bu defa hükümlünün 22/07/2019 tarihinden itibaren kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair aynı Hakimliğin 09/10/2019 tarihli ve 2019/1387 esas, 2019/1372 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2019 tarihli ve 2019/1397 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına karar verilen hükümlünün sigortalı olarak bir işte çalıştığından bahisle kamuya yararlı işte çalıştırma tedbirine ara verildiği, denetimli serbestlik müdürlüğü görevlilerince hükümlünün beyan ettiği işyerinde yapılan denetimde hükümlünün 22/07/2019 tarihinde işyerinden ayrıldığının tespiti üzerine, durumun yükümlülük ihlali olarak kabulüyle hükümlünün uyarılmasına karar verilmesini müteakip, hükümlünün bu kez 06/08/2019 tarihinde bireysel rehberlik görüşmesine gitmediğinin tespit edildiğinden bahisle yükümlülük ihlalinde ısrar ettiği gerekçesiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de; Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 84/7. maddesinde “Hükümlünün;

a) Çalışmasına engel bir sağlık problemi olduğunu,

b) Örgün eğitime devam ettiğini,

c) Bir iş sözleşmesine dayanarak çalıştığını,

ç) Kendi işini kurduğunu ve işlettiğini,