muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2273, Karar No: 2023/8969, Tarih: 19.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2273 E.  ,  2023/8969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde; borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, ödeme emrinin tebliğ edildiği tarihte yurt dışında olduğundan bahisle borca ve yetkiye ilişkin gecikmiş itirazda bulunduğu, mahkemece, borçluya yapılan tebligatta tevziat saatinden sonra dönüp dönmeyeceğinin tevsiki bulunmadığından tebligatın usulsüz olduğu gerekçesi ile usulsüz tebligat şikayetinin kabulü ile tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı alacaklı ve borçlu tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince aynı gerekçe ile tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nın 65. maddesinde; "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise, paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir." hükmü yer almaktadır. Anılan hükmün uygulanabilmesi için borçluya tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın kendisinden kaynaklanmayan bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir. Bir başka anlatımla gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın varlığıdır.

Usulüne uygun tebligat bulunmaması halinde HMK'nın 33. maddesi gereği, hukuki tavsif hakime ait olacağından borçlunun dilekçesinde gecikmiş itiraz isteminde bulunması ile bağlı kalınmaksızın tebligatın usulsüzlüğü ve Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereği, tebliğ tarihinin belirlenmesi yoluna gidilmelidir(HGK 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258E.-1991/344 K.). Yapılan tebligatın usulüne uygun yapıldığının kabulü halinde ise, icra mahkemesi borçlunun bildirdiği mazeretin haklı olup olmadığını inceler. Mazereti kabul ederse icra takibi durdurulur. Artık alacaklı itirazın kaldırılması veya itirazın iptali yoluna gidebilir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesinde; “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmü, Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesinde ise; “Kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” düzenlemesi yer almaktadır.

Mevcut bu mevzuat karşısında, öncelikle kendisine tebliğ yapılacak şahsın adreste ESAS NO : 2023/2273

Mevcut bu mevzuat karşısında, öncelikle kendisine tebliğ yapılacak şahsın adreste ESAS NO : 2023/2273

bulunmadığı tespit edilerek mazbataya yazılmalı, daha sonra aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine tebligat yapılmalıdır. Tebliği yapacak memurun kendisine tebliğ yapılacak kişinin adresten geçici mi sürekli mi ayrıldığını araştırma yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Somut olayda, borçluya yapılan ödeme emri tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının incelenmesinde; ödeme emrinin, 16.03.2022 tarihinde “muhatabın tevziat saatinde hanede olmadığından aynı hanede ikamet eden ehil ve reşit eşi ... imzasına tebliğ edilmiştir” açıklaması ile ... tarafından imzalandığı, anılan tebligatın bu haliyle yukarıda yapılan açıklamalar ışığında Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre usulüne uygun olduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece başvurunun gecikmiş itiraz niteliğinde kabulü ile bu doğrultuda inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde tebligat usulsüzlüğü olarak vasıflandırma yapılarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 03.01.2023 tarih ve 2023/11 E. - 2023/57 K. sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA, Kayseri 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 22.11.2022 tarih ve 2022/557 E-2022/703 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/20406, Karar No: 2017/9152, Tarih: 29.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/20406 E.  ,  2017/9152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde demir ustası olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa etmesi üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini, fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerde de çalışmadığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafça iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiği savunulsa da bu hususun ispatlanmadığı buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi bir kısım genel tatil ve hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürüp alacak talep etmiş, davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, ayda 3 pazar günü çalıştığı, yine bır kısım genel tatillerde de çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Dinlenen davacı tanıklarının davalı işverene karşı aynı nedenlerle dava açtığı ve davacı ile menfaat birliği içinde oldukları bu nedenle beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu durum gözetilerek söz konusu taleplerin davalı tanıklarının beyanlarına göre değerlendirilmesi gerekirken işverenle husumet içinde olan davacı tanıklarına itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5475, Karar No: 2015/4906, Tarih: 24.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5475 E.  ,  2015/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay gecesi müştekinin şoförlüğünü yaptığı yolcu dolmuşunu çalışmakta olduğu hat üzerinde durdurmasının ardından silah zoruyla aşağı indirip yakındaki ıssız yere götürdüğü müştekiyi darp etmek suretiyle yaraladığının sanık savunması, müşteki beyanı ile tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde 5327 sayılı TCK.nın 109/3-a maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17752, Karar No: 2023/6438, Tarih: 17.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17752 E.  ,  2023/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/155 E., 2016/36 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik, şantaj

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu aşamasında davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, şikâyetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2015 tarihli, 2015/2747 Esas sayılı iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2015 tarihli, 2015/2747 Esas sayılı iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2015/155 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası 62 nci ile 52 nci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile son fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine; suça sürüklenen çocuk ... hakkında müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası 62 nci, 51 inci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.11.2020 tarihli, 14-2016/335920 sayılı, kısmî onama, kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ...'in Temyiz İsteği

Mağdurenin beyanlarının yan delillerle desteklenmesi gerektiğine, öpüşme dışında başka bir eylemde bulunulmadığına, cinsel ilişkiye girmediğine, fotoğraflardan haberinin olduğuna dair somut bir delil bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Üzerine atılı suçların kanuni unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete ilişkin somut delil bulunmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin duruşmada ifade değiştirmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının iş bu dosya ile birleştirilmesi gerektiğine, zararın karşılanmasına yönelik talep sorulmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin duruşmada ifade değiştirmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının iş bu dosya ile birleştirilmesi gerektiğine, zararın karşılanmasına yönelik talep sorulmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ... ile mağdurenin arkadaş çevreleri nedeni ile tanıştıkları, aralarında duygusal bir yakınlaşma olduğu, bu nedenle 2015 yılında okullar kapandıktan iki gün sonra ... mevkiinde mağdurenin kendi rızası ile cinsel birliktelik yaşadıkları, bundan yaklaşık 2 hafta sonra yeniden suça sürüklenen çocuk ... ile buluşan mağdurenin suça sürüklenen çocuğun at bakıcılığı yaptığı dama gittikleri, burada da yeniden mağdurenin kendi rızası ile cinsel ilişkiye girdikleri, suça sürüklenen çocuk ...'in bu esnada mağdurenin rızası ve haberi olmaksızın çıplak vaziyette iken fotoğrafını çektiği, mağdurenin on beş yaşından küçük olması nedeniyle rızasının hukuken geçerli olmadığı, suça sürüklenen çocuk ...'in bu fotoğrafı içeren cep telefonunu kurcalayan arkadaşlarından tanık D.A.Ö'in mağdurenin çıplak fotoğrafını aldığı, tanıktan ise suça sürüklenen çocuk ...'in bu fotoğrafı elde ettiği ve mağdureye göstererek kendisinden fotoğrafın silinmesi ve yayılmaması karşığından para talebinde bulunduğu iddia ve kabul edilerek haklarında mahkûmiyet kararları verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

2. Yukarıdaki gerekçe doğrultusunda Tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Olay tarihinde on beş - on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

1. Olay tarihinde on beş - on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Yukarıdaki bentlerde açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 06.10.2015 günlü iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında müstehcenlik suçundan usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmadığı halde ayrıca bu suçtan da mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kalma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Kayden 13.07.2000 doğumlu olup suç tarihinde on dört yıl on bir aylık olan mağdurenin İlk Derece Mahkemesince suçların niteliğine etkisi bakımından mağdureye ait mernis doğum tutanağı ile varsa tescile esas doğum raporu getirilerek resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının belirlenmesi halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafileri çektirilerek içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması ve gerektiğinde Adlî Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanıp tartışıldıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesi doğrultusunda Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Şikâyetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

2. Bozma gerekçesi doğrultusunda Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Şikâyetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2015/155 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Şantaj Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2015/155 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Müstehcenlik, Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (C) ve (D) bölümlerinde açıklanan nedenle Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli, 2015/155 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3445, Karar No: 2011/4927, Tarih: 22.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/3445 E.  ,  2011/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde cocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ve ruh sağlığını bozacak şekilde cocuğun basit cinsel istismarı suçu bakımından re'sen de temyize tabi olan 15/10/2010 gün ve 2008/147 Esas, 2010/141 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureyi evine, annene götüreceğim demek suretiyle hile kullanarak hürriyetinden yoksun kılan sanık hakkında TCK.nun 109/2. maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle, ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu bakımından re'sen de temyize tabi, usul ve kanuna uygun olan mahkümiyet hükümlerinin ONANMASINA, 22.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.