muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6158, Karar No: 2019/2926, Tarih: 24.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6158 E.  ,  2019/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ortak gider alacağının tahsiline yönelik takibe itirazın iptalini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün temyizi üzerine, kapatılan Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 13.01.2016 gün ve 2015/21945 E- 016/306 K. sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası davacı vekiline duruşma gün ve saatini içerir davetiyenin tebliğ edildiği, davacı vekilinin duruşmaya katılmadığı ve mazerette bildirmediği, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın, HMK'nın 150/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından, vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Mahkemece, karar tarihi itibari ile yürürlükteki ... gereğince, davalı yararına 700,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 900,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkralarından dördüncü bendindeki “900,00 TL” ibaresinin çıkarılması ve yerine “700,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK’nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA temyiz harcının istek halinde iadesine 24/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/358, Karar No: 2017/500, Tarih: 24.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/358 E.  ,  2017/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 24.01.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davalı ... vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; Davacı şirketin tuğla fabrikası ve müştemilatı, içinde bulanan demirbaşları ile birlikte davalı ...'e yevmiye nolu sözleşmesi ile 08/01/2003 tarihinde kiraya verildiğini, kira sözleşmesinin 30/10/2007 tarihinde kağıt üzerinde feshedilmiş ise de, davalının taşınmazı teslim etmediğini, 31/03/2008 tarihinde yaptırılan tespit sırasında taşınmazın boşaltıldığının anlaşılması üzerine davacının taşınmaza girebildiğini, aylık kira bedelinin net 5.000,00 TL olduğunu, 2006 yılı ocak ayından tespite kadar geçen sürede de herhangi bir kira bedelinin ödenmediğini belirterek 2006 yılı 12 ay 2007 yılı 30/10/2007 tarihine kadar aylık 5.000,00 TL'den 110.000,00 TL kira alacağının ve 01/11/2007 tarihinden 31/03/2008 tarihine kadar geçen 5 aylık süre için 25.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesi, 135.000,00 TL'nin 120.000,00 TL'si için davalı hakkında yapılan icra takibi tarihi olan 26/02/2008 tarihinden itibaren 15.000,00 TL'sı için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

.../...

-2-

.../...

-2-

Davalı vekili; Davalının mecurda 30/10/2007 tarihine kadar kiracı olarak bulunduğunu, 30/10/2007 tarihinde tarafların biraraya gelerek sözleşmeyi karşılıklı olarak feshettiklerini, davacıya borcu bulunmadığını, sözleşmenin feshinden sonra davacının mecuru müştemilatı ile birlikte 01/11/2007 tarihinde ile davacı arasında imzalanan sözleşmenin de 21/11/2007 tarihi itibariyle feshedildiğini, davalının, kiracı sıfatının 30/10/2007 tarihinde sona erdiğini, davalının, kiracı olarak bulunduğu döneme ait tüm kira bedellerini davacı şirketin yetkilisi ...'e ödediğini, ödemelerin genellikle çek vermek suretiyle yapıldığını, ayrıca davacı şirket tarafından kira bedellerine ilişkin olarak fatura düzenlendiğini, davalının, davaya konu 2006/2007 yıllarında davacıya kira bedeli ve kira bedeline ek olarak çin 179.078,00 TL ödeme yaptığı, yapılan tüm ödemelerin kira ödemesi olduğunu zira taraflar arasında kira ilişkisi dışında başka ilişki bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/02/2003 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, sözleşmenin hangi tarihte feshedildiği ve davacının kira alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Kira sözleşmesinde kira bedelinin aylık net 3.000 YTL olup bir yıllık kira bedelinin üçer aylık dönemler şeklinde ve her üç ayın sonunda ödenmek üzere çek olarak peşinen verileceği, 1. yıl sonunda diğer yıllara ait aylık kira bedeli 100.000 adet 13,5'luk tuğla bedeli kadar olacağı, tuğla fiyatının belirlenmesinde fiyatlarının esas alınacağı ancak bunun yanında piyasa değerlendirilmesinin de yapılabileceği ve buna göre aylık kira belirlenebileceği kararlaştırılmıştır. Davacı, 2006 yılı ocak ayından kiralananın boşaltıldığının tespit edildiği 31/03/2008 tarihine kadar 27 aylık aylık kira bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı ise; kira sözleşmesinin 30/10/2007 tarihinde feshedildiğini taşınmazın 01/11/2007 de dava dışı 3.kişiye kiraya verildiğini belirterek tüm borcunu verdiği çeklerle ödendiğini savunmuştur. Mahkemece alınan 30/12/2011 tarihli bilirkişi raporunda, davacı ... arasında yapılan kira sözleşmesinin 30.10.2007 tarihinde sona erdiği, 140.778,00 TL'si tutarındaki çek karşılığı ödemelerin bankalardan sorgulanması gerektiği, sonuçlarına göre davalının, borcunun kalıp kalmadığının tespit edilebileceği bildirilmiş, bunun üzerine alınan 27/08/2014 tarihli ek raporda; 107.228,00 TL tutarındaki çek karşılığı ödemelerin bankalardan doğrulanamadığı, davalının 57.110,00 TL borcunun kaldığının, tespit edildiği bildirilmiş, 29/09/2015 tarihli son bilirkişi raporunda ise “Davacının 2005-2006 ve 2007 yılına ait yasal defterlerinin HMK. nun 222. maddesi uyarınca sahibinin lehine delil vasfında olmadığını, davacı, davalıdan 135.000,00 TL kira parasını tahsil etmek için dava açtığını, davalıdan 194.078,00 TL tahsil etmesi sebebiyle, davalıdan 59.078,00 TL fazla kira parası tahsil ettiğini takip tarihi itibariyle davalıdan alacağının bulunmadığını tespit ettiğini bildirmiştir. Mahkemece, bu son rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Oysa, bilirkişi raporları birbiri ile çelişkili olup hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda, mahkemece; taraflar arasındaki 01/02/2003 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin 30/10/2007 tarihinde tarafların anlaşması ile feshedildiği, davacı kiralayan tarafından kiralananın 01/11/2007 tarihinde 3.kişiye yeniden kiraya verildiği anlaşılmakla; davacı kiralayanın 01/11/2007 tarihine kadar varsa ödenmeyen

.../...

-3-

kira bedelini isteyebileceği ve ödemeyi ispat yükünün de davalı kiracıda olduğu gözetilerek bankalardan ödemelere ilişkin gelmeyen cevaplar da ikmal edildikten sonra yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.

.../...

-3-

kira bedelini isteyebileceği ve ödemeyi ispat yükünün de davalı kiracıda olduğu gözetilerek bankalardan ödemelere ilişkin gelmeyen cevaplar da ikmal edildikten sonra yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/263, Karar No: 2023/302, Tarih: 24.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/263 E.  ,  2023/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2018/79902

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2703

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08.03.2018 tarihli ve 52789-4275 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin şikâyetçi vekili tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğince 13.04.2018 tarih ve 2703 sayı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2703

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08.03.2018 tarihli ve 52789-4275 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin şikâyetçi vekili tarafından yapılan itiraz üzerine inceleme yapan Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğince 13.04.2018 tarih ve 2703 sayı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Kesin nitelikte olan bu karara yönelik olarak Adalet Bakanlığının 27.09.2018 tarihli ve 94660652-105-34-11244-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.10.2018 tarihli ve 79902 sayılı ihbarname ile; "...Somut olayda müşteki vekilince, müvekkilinin şüphelinin yanında yatılı çalışmaya başladıktan sonra, şüphelinin müştekiye tecavüz ettiğini, uzun süre alıkoyduğunu, ona ait olan aracı hile ile elinden alıp oğlunun üzerine geçirdiğini ve tehdit ettiğini belirterek şikâyetçi olması üzerine, herhangi bir araştırma yapılmadan, taraflar arasında mihir sözleşmesi bulunduğu, aralarında gayrı resmi bir evlilik bulunduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müşteki vekilinin dilekçesinde belirttiği tanıkların dinlenilmesi, şüphelinin ifadesinin alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 07.11.2019 tarih, 8366-12272 sayı ve oy çokluğu ile; "...kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair Bakırköy 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.04.2018 günlü, 2018/2703 Değişik iş sayılı kararıyla ilgili kanun yararına bozma yoluyla yerindelik denetimi yapılmasının mümkün olmaması karşısında vaki talebin reddine" karar verilmiş, Daire Üyeleri ....; "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve basit cinsel saldırı suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08.03.2018 tarihli ve 2017/52789 soruşturma, 2018/4275 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 13.04.2018 günlü, 2018/2703 Değişik iş sayılı kararının Yüksek Adalet Bakanlığı’nın 04.10.2018 gün ve 2018/79902 sayılı talebiyle müşteki vekilinin dilekçesinde belirttiği tanıkların dinlenmesi , şüphelinin ifadesinin alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesiyle yapılan kanun yararına bozma istemi üzerine Dairemizce yapılan incelemede istemin reddine ilişkin verilen kararda, sayın Daire çoğunluğuyla ihtilafımız; kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Sulh Ceza Mahkemesi kararları yönünden kanun yararına bozma isteminin mümkün olup olmadığı noktasındadır .

Sayın Daire çoğunluğu tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair Bakırköy 1.Sulh Ceza Hakimliğinin 13.04.2018 günlü, 2018/2703 Değişik iş sayılı kararına karşı yerindelik denetimi yapılamayacağı gerekçesiyle; kanun yararına bozma talebi reddedilmiş ise de, kanunun kapsamının belirlenmesi bakımından 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma müessesesini incelemek gerekir.

Kanun yararına bozma, karar ve hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında tatbikat birliğini sağlamak amacıyla olağanüstü bir denetim muhakeme yolu olup hakimin takdir hakkına giremeyen dar kapsamlı bir kanun yoludur.

5271 sayılı CYY’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma müessesesinde ise hakim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık olduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay’ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ilgili ceza dairesine verecek ileri sürülen nedenlerin Yargıtay’ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Bir karar veya hükmün yasa yararına bozulmasının, ilgili aleyhine sonuç doğurup doğurmayacağı, bozma sonrasında kararı veren hakim veya mahkemede yeniden inceleme, araştırma ve yargılama yapılıp yapılmayacağı, hangi hallerde Yargıtay’ın doğrudan hükmetme yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Yasanın 309. maddesinde sıralı ve ayırıcı biçimde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede, yasa yararına bozmanın sonuçları ve bozma sonrasındaki uygulama saptanırken ‘karar’ ve ‘hüküm’ ayrımı gözetilmiş, ayrıca mahkûmiyet hükmü ile davanın esasını çözen veya çözmeyen diğer hükümler bakımından farklı uygulama ve sonuçlar öngörülmüştür. Bu kapsamda bozma nedenleri incelendiğinde;

CYY’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca bozma nedenleri; Yasanın 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise kararı veren hakim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Bu halde, yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi davanın esasını çözen bir karar da bulunmadığı için verilecek hüküm veya kararda lehe veya aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir. Ortada davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için yargılamanın tüm süjelerinin katıldığı bir muhakeme faaliyetinden bahsedilemeyeceğinden bu tür kararların yasa yararına bozulması durumunda, kararı veren hakim veya mahkemece bozma doğrultusunda gerekli inceleme ve araştırma yapılarak aleyhe sonuç doğurup doğurmamasına bakılmaksızın yeni bir karar verilecek, yeni karar ilgilinin lehine veya aleyhine olabilecektir.

Ayrıca ; 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Yukarıdaki izahat ışığında somut olayın incelenmesinde ise;

Somut olayda müşteki vekilince, müvekkilinin şüphelinin yanında yatılı çalışmaya başladıktan sonra, şüphelinin müştekiye tecavüz ettiğini, uzun süre alıkoyduğunu, ona ait olan aracı hile ile elinden alıp oğlunun üzerine geçirdiğini ve tehdit ettiğini belirterek şikâyetçi olması üzerine, herhangi bir araştırma yapılmadan, taraflar arasında mihir sözleşmesi bulunduğu, aralarında gayrı resmi bir evlilik bulunduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de müşteki vekilinin dilekçesinde belirttiği tanıkların dinlenilmesi, şüphelinin ifadesinin alınması ve diğer delillerin de toplanmasını müteakip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.01.2020 tarih ve 79902 sayı ile; "...Yüksek Daire ile Başsavcılığımız arasında itirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi çerçevesinde kanun yararına bozma yoluyla denetlenip denetlenemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı CMK'nın 'Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi' başlıklı 160. maddesi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.01.2020 tarih ve 79902 sayı ile; "...Yüksek Daire ile Başsavcılığımız arasında itirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi çerçevesinde kanun yararına bozma yoluyla denetlenip denetlenemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı CMK'nın 'Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi' başlıklı 160. maddesi;

'(1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.', CMK'nin 'Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri' başlıklı 161. maddesinin birinci fıkrası 'Cumhuriyet savcısı, doğrudan doğruya veya emrindeki adlî kolluk görevlileri aracılığı ile her türlü araştırmayı yapabilir; yukarıdaki maddede yazılı sonuçlara varmak için bütün kamu görevlilerinden her türlü bilgiyi isteyebilir...', aynı Kanun'un 'Kamu davasını açma görevi' başlıklı 170. maddesinin ikinci fıkrası 'Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.' biçiminde düzenlenmiştir.

Anılan Kanun'un 'Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar' başlıklı 172. maddesi;

'(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz...' şeklinde düzenlenmiş iken söz konusu maddenin ikinci fıkrası 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile '(2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.' biçiminde değiştirilmiştir. CMK'nin 173. maddesinde ise Cumhuriyet savcısının kararına itiraz müessesesi düzenlenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ve 310. maddelerinde düzenlenen kanun yararına bozma kurumu; hâkim veya mahkemelerce verilip istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlayan olağanüstü bir kanun yoludur. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasında, kanun yararına bozma sonrası yapılacak işlemler, bu işlemleri gerçekleştirecek merciler ve bozma kararının etkileri, bozulan hüküm veya kararın türü ve bozma nedenlerine göre ayrım yapılarak ayrıntılı olarak gösterilmiştir. Düzenlemede; kanun yararına bozmanın sonuçları ve bozma sonrasındaki uygulama saptanırken, öncelikle 'karar' ve 'hüküm' ayrımı gözetilmiş ayrıca mahkûmiyet hükmü ile davanın esasını çözen veya çözmeyen diğer hükümler bakımından farklı uygulama ve sonuçlar öngörülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir kararın kanun yararına bozulması halinde aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca; kararı veren hâkim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için, verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir. Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması halinde, anılan fıkranın (b) bendi uyarınca kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır. Davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise anılan fıkranın (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, 'tekriri muhakeme' yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir. 5271 sayılı CMK'nin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi halinde ise cezanın kaldırılmasına Yüksek Dairece karar verilecek, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi durumunda bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesince doğrudan hükmedilecektir.