muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9635, Karar No: 2023/7142, Tarih: 02.11.2023

Dosya kapsamına göre, şüphelinin öz kızı olan mağdura yönelik işlediği iddia edilen eylemleri nedeniyle cinsel istismar, hakaret ve basit yaralama suçlarından hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/10/2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, mağdur vekilinin anılan karara itirazı üzerine Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/11/2019 tarihli kararı ile itirazın kesin olarak reddine karar verdiği; bilahare, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının soruşturmanın akıbetini sorması üzerine Savcılıkça kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinin bildirilmesi üzerine adı geçen Bakanlığının 17/10/2022 tarihli dilekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz etmesi üzerine, Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğince itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

6284 sayılı Kanun gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına davaya katılma hakkı tanındığı, kuruma kanun ile bu hakkın tanınması nedeniyle esasen doğrudan doğruya suçtan zarar gören sıfatını haiz olmadığı, bu nedenle de kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğine gerek bulunmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun gereği katılma hakkının kovuşturma aşamasına ilişkin olduğu soruşturma aşamasını kapsamadığı gibi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13/12/2019 tarihli ve 2019/6 esas, 2019/7 sayılı kararı ile kovuşturma aşamasında dahi adı geçen Bakanlığı davadan haberdar etmek amacıyla tebligat yapılması zorunluluğunun bulunmadığına karar verildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/11/2019 tarihli itirazın reddine dair kararı sonucu Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kesinleşmiş bulunması karşısında, Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/01/2023 tarihli ve 2023/108 değişik iş sayılı kararı ile merci denetiminden geçerek kesinleşmiş bulunan kovuşmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma, İstinaf ve Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşen kararların istisnai olarak denetlenmesini sağlayan olağanüstü bir kanun yolu olup, olağanüstü ve istisnai olma özelliğinden dolayı kanun yararına bozma yoluyla bir kararın bozulabilmesi için, mahkemelerin asıl ceza davasını çözmeye devam etmesinin artık imkansız hale gelmiş olması veya hukuka aykırılığın giderilebilmesi için kanun yararına bozmadan başka imkan kalmaması gerekir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 26.10.1932 tarihli ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında açıklandığı üzere kanun yararına bozma konusu olabilecek kanuna aykırılık halleri, uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hataları olup, her hukuka aykırılık kanun yararına bozma konusu yapılamayacağından, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Bakırköy 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.01.2023 tarihli ve 2023/108 Değişik İş sayılı kararına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8062, Karar No: 2011/4110, Tarih: 06.07.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8062 E.  ,  2011/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Dava, çekişmeli taşınmazın 1414 metrekare yüzölçümündeki bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve kamuya açık yerlerden olduğu iddiası ile açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, davacı tapu kaydına dayanmadığından hükmün temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir. Bu nedenle dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18265, Karar No: 2012/14527, Tarih: 31.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/18265 E.  ,  2012/14527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/8297, Karar No: 2013/10312, Tarih: 20.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8297 E.  ,  2013/10312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 296 parsel sayılı taşınmaza komşu parselden davalının ağaç dikmek ve tel çit çekmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve ağaçlar ile çitin yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı mevcut haliyle 1,5 yıl önce satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza elatmaya yönelik eylemine davalının yargılama sırasında son verdiği, davanın konusuz kaldığı, davalının dava açılmasına kendi eylemiyle sebep vermiş olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2462, Karar No: 2012/4290, Tarih: 19.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/2462 E.  ,  2012/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; hukuka aykırılığın niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, eylem tarihi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha ılımlı bir miktar tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3683, Karar No: 2010/549, Tarih: 02.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/3683 E.  ,  2010/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak ve cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; cinsel ilişkide bulunmak suçundan hakkında açılan kamu davasının düşmesine, alıkoyma suçundan beraetine dair, Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.04.2006 gün ve 2004/533 Esas, 2006/212 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının düşmesine ve beraete dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir

Yz.İş.Müdürü BAŞKAN

...
Yargıtay — Esas No: 2013/7329, Karar No: 2015/44668, Tarih: 13.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/7329 E.  ,  2015/44668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması veya aynı Yasa'nın 3.fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

2-) Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdurun aşamalarda "Olay günü akşam üzeri havanın kararmaya başladığını, saatini hatırlamadığı zamanda arkadaşı ... ile beraber evden çıktıklarını, ... civarında gezdikleri sırada huzurda bulunan okuldan tanıdığı ve belalı olarak bildiği bir kişinin yanında iki arkadaşı daha olduğu halde 3 kişi karşıdan geldiklerini, önlerini kesip, 'sizinle konuşacağımız var' diyerek ... parkına götürdüklerini, parkın girişinde ... ile iki arkadaşının kaldığını, .. kendisini içeriye bir banka götürüp oturttuğunu, yanına da kendisinin oturduğunu ve telefonunu istediğini, 'telefon babama ait veremem' dediğini, bunun üzerine ısrar etmeye başladığını, 'telefonu bir hafta sonra sana vereceğim' dediğini, parkın girişinde arkadaşı ..’ın başında suça sürüklenen çocuğun iki arkadaşını daha bırakıp kendisini parkın içtarafına aldığını, bu koşullarda kaçacak bir durumunun da olmadığını, mecburen telefonu verdiğini, telefonu alıp gittiklerini, o gün arkadaşı ...’dan bir şey alınmadığını, bir gün sonra arkadaşları ... ve ... ile birlikte gezerken ...gördüğünü, telefonunu istediğini, sanığın telefonu 90 TL ye sattığını söylediğini, daha sonra sanığın para istediğini, mağdurun yok dediğini, üstünü aramadığını, arkadaşı Gediz’den para istediğini, ... yok dediğini, bunun üzerine üzerini aradığını ve para çıkarsa sinkaf ederim dediğini, o gün

üstünü aramadığını, herhangi bir para da vermediğini, daha sonraki günlerde de telefonunun iade edilmediğini ve parasının ödenmediğini, şikayetçi olduğunu" ifade ettiği,

Sanığın ise aşamalarda, “Üzerine atılı suçu kabul etmediğini, telefonu kullanmak için mağdurdan istediğini, özel olarak parka götürmediğini, zaten parka girdiğini, telefonu Aşkın'ın yanında çıkarıp kendisine verdiğini, kullanmak için telefonu aldığını, elini mağdurun cebine sokmak suretiyle telefonu almadığını” söylediği,

Tanık Aşkın'ın emniyette alınan beyanında, “Olay günü sanığın iki arkadaşıyla birlikte yanlarına gelerek kendileriyle işi olduğunu, TELEKOM Parkı'na gelmelerini söylediğini, birlikte söz konusu parka gittiklerini, sanığın kendisine ve yanında bulunan iki şahsa parkın girişinde beklemelerini söylediğini, kendisinin Semih isimli şahısla kapıda beklediğini, sanığın mağdurla birlikte parkın içine girip bir banka oturduklarını, uzaktan gördüğü kadarıyla sanığın baskıyla mağdurdan cep telefonunu çıkarmasını” beyan ettiği,

Tanık .... ifadesinde, yapılan bu baskının ne anlama geldiği ve ne olduğu şeklinde bir ayrıntıya yer verilmediği,

Mağdurun aşamalarda "Telefonunu çıkarıp babasına ait olduğunu söylediğini, sanığın bir hafta sonra getireceğini belirterek telefonun sim kartı ve hafıza kartını çıkarıp mağdura verdiğini, cep telefonunu ise kendi cebine koyduğunu, ikisinin birlikte banktan kalktıklarını, sanığın mağdura hitaben tekrar cep telefonunu bir hafta sonra alırsın şeklinde söyleyip oradan ayrıldıklarını'' ifade ettiğinin anlaşılması karşısında;

Öncelikle olayın bir noktada görgü tanığı olan....'nın usulüne uygun olarak olay hakkındaki andlı beyanı saptanarak, tanık Aşkın'ın beyanında geçen Semih isimli şahsın açık kimlik bilgileri tespit edilip, gereğinde dinlendikten ve sanığın bulunduğu çevrede nasıl bir kişilik olarak tanındığı da resen araştırılıp, sonucuna göre, delillerin bir bütün halinde takdiri ile eylemdeki cebir, tehdit, ve/veya zorun yağma suçundaki nicelik ve nitelik boyutuna ulaşıp ulaşmadığının takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/141, Karar No: 2020/1807, Tarih: 17.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/141 E.  ,  2020/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün davalı şirket vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı şirket vekili Avukat ... ile davacı şirket vekili Avukat ... gelmiş tebligata rağmen başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıların adi ortaklık kurarak inşaat işi yapan firmalar olduğunu, müvekkilinin adı geçen adi ortaklığın taşeronluğunu yaptığını, bunun karşılığında takip dayanağı faturanın tanzim edildiğini ve alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin haksız itiraz üzerine durdurulduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirket ile diğer davalı arasında TOKİ tarafından ihale edilen Tuzla 2. Etap Konut Projesinin yapımı için iş ortaklığı kurulduğunu yapılan şifahi sözleşme gereği tüm işlerin ... tarafından yürütüldüğünü, müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, davacı şirketin sözleşme gereği yerine getirmediğini, işi malzemeli taahhüt ettiği halde malzeme getirmediğini, işi işveren idareye teslim etmesi gerektiği halde teslim etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; TBK'nın 638/f maddesine göre "ortaklar veya bir temsilci aracılığı ile bir 3. Kişiye karşı ortaklık ilişkisi çerçevesinde üstlendikleri borçlardan aksi kararlaştırılmadıkça müteselsilen sorumlu oldukları" bu hüküm karşısında ortak davalı şirketin davacı taşeronun hakedişinden sorumlu olacağı, dosyada mevcut 1 nolu hakediş raporuna göre davacının KDV hariç 126.075 TL hakediş ödemesine hak kazandığı dava konusu faturanın davalı şirket kayıtlarında yer aldığı ve davalı tarafından vergi dairesine bildirildiğinin anlaşıldığı, geçici kabul rapor tarihinin 15.10.2009 olup, bu tarihten dava tarihinde kadar davalıları davacının yapmış olduğu işlere ilişkin ayıp veya eksik ifa iddiasında bulunmadıkları ancak davanın ikamesinden sonra eksik ve ayıplı ifa raporlarını dosyaya sunmuş oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- 6098 Sayılı TBK’nın 100. maddesinde, “borçlu, faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir.” hükmü yer almaktadır. TBK 100. maddenin uygulama alanı borç ilişkisinin ifası ile ilgilidir.

Olayda; davalı tarafın iddiası ise TBK’nın 100. maddesinde açıklanan mahsup niteliğinde olup, mahkemece davalının bu yöndeki itirazının dikkate alınması gerekmektedir.

Taraflar arasında imzalanan 16.04.2009 tarihli sözleşmenin 11,14,16 ve 27 maddeleri uyarınca davalı tarafça mahsup itirazına konu edilen kalemlerin davacı tarafça ödenmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; sözleşmeye göre davacı tarafça ödenmesi gereken ancak davalı tarafça ödenen miktarların bilirkişi marifetiyle hesaplattırılarak toplam bakiyeden mahsubu suretiyle kalan miktarın hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece sözleşme hükümleri gözetilmeksizin alacağın tamamı hakkında karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı şirkete verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13133, Karar No: 2017/3060, Tarih: 01.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/13133 E.  ,  2017/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanıklar), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ve ...)

HÜKÜM : Sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyetlerine, sanıklar ...n beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan ve sanık ...'nün beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet, sanıklar .... ...haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında kurulan hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan ve sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarının ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.