muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3677, Karar No: 2024/9977, Tarih: 16.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3677 E.  ,  2024/9977 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/262 E., 2023/254 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/398 E., 2022/874 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından reddedilen davası yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise reddedilen davası ve fer'îleri yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen tarafların gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2028, Karar No: 2018/5486, Tarih: 02.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2028 E.  ,  2018/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması karşısında; borçlunun kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından mükellefin faal olduğu bildirildiğinden şikayet tarihini de kapsar en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek ticari faaliyetlerinin devam edip etmediği incelenip, sanığın savunmasında belirttiği ticari faaliyetin aynı adreste fakat bir arkadaşın yanında devam ettiği iddiasının da araştırılarak, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, özelliği itibariyle bir defa işlenebilen bir suç olup, suçu, sanığı ve şikayetçisi aynı olan birden fazla şikayet sebebiyle ayrı ayrı yargılaması yapılan dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, Şanlıurfa 1. İcra Ceza Mahkemesi'nin 29/04/2016 tarih, Esas 2015/626, Karar 2016/398 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2017/1595 esasına kayıtlı dava dosyası ile temyiz incelemesine konu dosyanın birleştirilerek, sanığın eyleminin tek suç oluşturduğu kabul edilip karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1507, Karar No: 2020/3103, Tarih: 06.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/1507 E.  ,  2020/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 18.09.2012 tarihli farik mümeyyizlik raporunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçu yerine çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan görüş bildirilmesi nedeniyle hükme esas alınan rapor usulüne uygun olmadığı gibi 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmasının da zorunlu olduğu nazara alınıp bu kapsamda suça sürüklenen çocukla ilgili alınacak raporların bizzat duruşmada yapılan gözlemle birlikte irdelenerek TCK'nın 31/2. maddesine göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin saptanması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4598, Karar No: 2010/5954, Tarih: 20.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4598 E.  ,  2010/5954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar hazine ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 113 ada 246 parsel sayılı 27799,70 m² yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan söz edilerek, ham toprak niteliği ile, 125 ada 9 parsel sayılı 881,21 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleşmediğinden söz edilerek, davalı hazine adına 116 ada 10 parsel sayılı 1226,19 m² yüzölçümündeki taşınmaz da satın alma ile geçen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 125 ada 9 ve 116 ada 10 parsel sayılı taşınmazların tamamı ile 113 ada 246 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ...'ın 20.06.2008 tarihli haritalı raporunda (A) harfiyle gösterilen 7327,87 m² bölümünün ... mirasçıları adlarına payları oranında, 113 ada 246 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan ve (B) harfiyle gösterilen 20471,88 m² kesiminin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar hazine ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı hazinenin temyizi 113 ada 246 parsel sayılı taşınmazın haritasında (A) harfiyle gösterilen 7327,87 m² bölümü ile 125 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tamamı hakkında kurulan hükme yöneliktir. Belirtilen taşınmaz ve taşınmaz bölümü üzerinde adlarına tescile karar verilen davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

2-Davalı ...'nın temyizi 116 ada 10 parsel sayılı taşınmaz hakkında kurulan hükme yöneliktir. Taşınmazın öncesi ... 'a ait iken kadastro tespitinden 25-30 yıl önce davacının babası olan ... 'a satarak, zilyetliğini devrettiği, ... 'un zilyetken, 1991 yılında ölümü ile tespitin yapıldığı 10.02.2006 tarihine kadar ve halen zilyetliği mirasçılarının sürdürdüğü, davalı ... satıcısı ... olan 15.04.2005 tarihli satış senedine ve satıcının miras bırakanlarına ait olduğunu öne sürdüğü Haziran 1292 tarih 9 nolu tapu kaydına dayanmış ise de tapunun cinsinin hane ve müştemilat olup, davaya konu taşınmazın cinsinin ise ahşap samanlık olduğu, tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olmadığı, biran için tapu kaydının dava konusu taşınmaza ait olduğu kabul edilse dahi, taşınmazın zilyetliği davalıya teslim edilmediği gibi 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-b maddesinde öngörülen tapu dışı satışın koşullarından olan satışla tespit tarihi arasında 10 yıllık sürenin de geçmediği tüm dosya kapsamı ile sabittir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı hazinenin 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davalı ...'dan alınmasına, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9773, Karar No: 2022/10172, Tarih: 22.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9773 E.  ,  2022/10172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında, davacının alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK’ nin 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişlerin yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, ücret ödemelerinde bir eksiklik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/161 Esas, 2021/465 Karar sayılı kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/2321 Esas, 2021/1987 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.03.2022 tarihli ve 2022/2640 Esas, 2022/3703 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda, arabuluculuk son tutanak tarihini aşan fark ücret alacağı talebi dava şartı yokluğundan usulden reddedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihini aşan fark alacak talebi bakımından davanın, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi gereği dava şartı gerçekleşmediğinden usulden reddi gerektiğine yönelik bozmaya uygun karar verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9302, Karar No: 2016/16957, Tarih: 14.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/9302 E.  ,  2016/16957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın elektrik borcunu taksitlendirdiğini belirtmesi ve taksitlerin bir kısmını soruşturma aşamasında, bir kısmını da kovuşturma aşamasında ödediğinin anlaşılması karşısında; katılan kurumun vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre gerçek zararı bilirkişiye tespit ettirilerek, sanığın kamu davası açılmadan önce ödediği miktarın, bilirkişi tarafından hesaplanan zarar miktarını karşılayıp karşılamadığının belirlenmesi, katılan kurumun uğradığı zararın, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmiş olması halinde 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca kamu davasının açılamayacağı ve açılmış olan davanın düşmesine karar verileceği kovuşturma aşamasında zararın tamamen ödendiğinin belirlenmesi halinde ise aynı madde uyarınca indirim yapılması gerekeceği değerlendirilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15493, Karar No: 2016/5811, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15493 E.  ,  2016/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Sanık Barış hakkında; TCK'nın 86/2-3-e, 29, 53. maddeleri uyarınca 3 ay hapis,

Sanık Ömür hakkında; TCK'nın 106/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis, TCK'nın 125/1-3-a, 53, 58. madddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis, TCK'nın 152/1-a, 168, 53, 58. Maddeleri uyarınca 1 yıl hapis

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'ın sanık ...'ın kalmış olduğu ikametin önünden geçerken alkolün etkisiyle hakaret ederek bağırdığı, bunun üzerine sanık Barış'ın ikametinden aşağıya inerek mağdur Nihat'ı sopayla basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı, kavga olayını duyan taraf yakınlarının da gelmesi üzerine kavganın karakola taşındığı, bu sırada polis memuru ...'nın tarafları ayırmak için müdahale ettiği, bunun üzerine sanık ...'nun şikayetçi Ramazan'ın üzerine yürüyerek "ulan orospu çocuğu, senin ananı avradını sinkaf ederim, sen benim adamıma nasıl vurursun" dediği, sanık Ömür'ün karakolun içine götürüldüğü esnada yine müşteki Ramazan'a "senin ömrün bu kadar seninle görüşeceğiz, seni buradan 3 gün içinde sürdüreceğim, sana neler yapacağım" dediği, ayrıca A... Emniyet Müdürlüğü ifade alma odasının pencere camına kafa atıp kırarak zarar verdiği anlaşıldığından, sanık Barış'ın kasten basit yaralama suçu ile sanık Ömür'ün tehdit, kamu malına zarar verme ve kamu görevlisine hakaret suçlarını işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3333, Karar No: 2006/10250, Tarih: 27.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3333 E.  ,  2006/10250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kararın, davalıya tebliğine ilişkin belgede, tebligatın "..muhtar...'e.." yapıldığı yazılıdır. Tebliğ mazbatasında, bunun dışında başka bir açıklama bulunmamaktadır.

Temyiz dilekçesinin tebliği de aynı kişiye yapılmıştır.

Gerek kararın, gerekse temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatalarda davalıya hangi nedenle tebligatın yapılmadığına (veya yapılamadığına) ilişkin bir bilgi bulunmadığı gibi, Tebligat Kanununun 21. maddesinde öngörülen, tesellüm edenin adresini ihtava eden ihbarnamenin, gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırıldığına ve en yakın komşuya haber bırakıldığına ilişkin bir bilgi de bulunmamaktadır. Açıklanan şekildeki tebligat usulsüzdür. Bu bakımdan kararın ve temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliği, onun yönünden de temyis süresinin beklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.27.06.2006 (Salı)