muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/943, Karar No: 2017/2264, Tarih: 12.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/943 E.  ,  2017/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Yağma suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 148, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 51. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine, suça sürüklenen çocuğun bir meslek ve sanat edinmesini sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı olan bir eğitim kurumuna devam etmesine ve denetim süresi içinde rehberlik edebilecek bir kişinin görevlendirilmesi ile 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/09/2010 tarihli ve 2008/3 esas, 2010/229 sayılı kararının temyiz incelemesi neticesinde onanarak kesinleşmesini müteakip infazı sırasında, suça sürüklenen çocuğun başka suç nedeniyle bulunduğu ... Açık Ceza İnfaz Kurumundan firar etmesi nedeniyle, yükümlülüklerini ihlal ettiğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hapis cezasının aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 20/10/2016 tarihli 2008/3 esas, 2010/229 sayılı ek kararına vaki itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Ankara 1. Çocuk Ağır Mahkemesinin 25/11/2016 tarihli ve 2016/1020 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

1- Ankara 1. Çocuk Ağır Mahkemesinin 25/11/2016 tarihli ve 2016/1020 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 01/07/2013 tarihli ve 2013/12649-12104 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, hükümlü hakkındaki erteli cezanın aynen infazına ilişkin kararların evrak üzerinden duruşma açılmadan hüküm altına alınabileceğinin mümkün olması karşısında, hükümlü hakkında duruşma açılmadan aynen infaz kararı verildiğinden bahisle Mahkemece verilen aynen infaz kararının kaldırılmasına yönelik karar verilmesinde,

2- Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2016 tarihli 2008/3 esas, 2010/229 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

Mahkemenin 20/10/2016 tarihli ek kararı gerekçesinde; suça sürüklenen çocuk hakkındaki erteli 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin aynı Mahkemenin 2008/3 esas, 2010/229 sayılı kararının aynen infazına karar verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuk hakkındaki 24/01/2013 tarihli ve 2012/168 esas, 2013/26 sayılı ilamı ile verilen 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının aynen infazına karar verildiği belirtilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/02/2017 gün ve 94660652-105-21-144-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/02/2017 gün ve 94660652-105-21-144-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2016 tarihli 2008/3 esas, 2010/229 sayılı ek kararına karşı yapılan itiraz üzerine verilen Ankara 1. Çocuk Ağır Mahkemesinin 25/11/2016 tarihli ve 2016/1020 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11544, Karar No: 2010/12415, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11544 E.  ,  2010/12415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, asıl ve birleşen davalarında, kayden paydaşı oldukları 1413 parsel sayılı taşınmaza davalının ev yapmak , zeytin fidanı ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalı, çekişme konusu taşınmaza kadastro tespitinden önce ev yaptığını, 30 yıldır oturmakta olduğunu, sürekli olarak da ağaç diktiğini, malik olduğunu düşünerek hareket ettiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Asıl ve birleşen davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; kısa ve gerekçeli karar çelişkisine değinilerek bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 807.73.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3000, Karar No: 2016/6964, Tarih: 17.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3000 E.  ,  2016/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Dairemizin 14.01.2016 tarih 2015/17141 Esas – 2016/709 Karar sayılı dosyasının kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 10/02/2016 tarih 2014/191317 sayılı itiraz talebi ile"

Mağdur sanık ...'ı kasten yaralama suçundan, hakkında meşru savunma nedeni ile beraatına karar verilen ...'ın, bir arkadaşına ait motosikletin iade edilmemesi nedeniyle Serhat'ın bilgisine başvurduğu, bu şekilde başlayan diyaloğun, Serhat'ın agresif tutumuyla kavgaya dönüştüğü, bu sırada ...'ın arkadaşı olan mağdur ... ve arkadaşlarının kavgaya ayırmaya kalkıştığı anda, sanığın bu kez ...un karın bölgesine sap kısmı on bir santimetre, namlu kısmı on üç santimetre olan bıçakla kuvvetlice vurduğu, ... ile birlikte çevreden yetişenlerin ve polisin de müdahaleleri ile sanığın eylemini tamamlayamadığı, aldığı bu bıçak darbesi sonucu, karaciğerde çift taraflı harabiyete, midede yırtılmaya ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralanan mağdurun, yapılan ameliyat sonucu hayatta kaldığı olayda, Başsavcılığımız ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, sanığın mağdura karşı işlediği fiilin, "kasten yaralama" suçunu mu, yoksa "öldürmeye teşebbüs" teşebbüs suçunu mu oluşturduğuna ilişkindir. Suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, yaranın niteliği ve engel halin varlığı dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek “öldürmeye teşebbüs” suçundan sonuca etkili olacak şekilde makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunması suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğinden Yargıtay Üçüncü Ceza Dairesi'nin 14/01/2016 gün ve 2015/17541 Esas, 2016/709 Karar sayılı ONAMA ilamının KALDIRILMASINA, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 gün ve 2013/41 Esas, 2014/93 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA karar verilmesi, aksi görüşte olunduğu takdirde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi talebiyle;

05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Mağdur ...'un arkadaşı ...'ın suç tarihinde iskele bölgesinde karşılaştığı alkollü olan sanık ...'a, bir arkadaşına ait olan motorsikletin iade edilmemesinin sebebini sorması üzerine tartışmaya başladıkları, Mağdur ...'un da yanlarına geldiği, sanık ...'ın önce ...'a yumruk ile vurduğu, daha sonra da tartışma sırasında bıçakla mağdur ...'a saldırdığı, mağdur ...'un vaki saldırı nedeniyle tek bıçak darbesi ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanık ...'ın mağdur ...'a tekrar vurma imkanı mevcut bulunduğu halde sanığın ikinci darbeyi gerçekleştirmeye kalkışmadığı dolayısıyla oluşmayan bu ikinci darbeyi önlemeye çalışan bir mani engelin olayda mevcut bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın mağdura yönelik ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu kabul edilerek;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/02/2016 tarih, 2014/191317 temyiz sayılı itiraz istemi yukarıda anlatılan gerekçede belirtildiği üzere yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı CMK’nin 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 14.01.2016 tarih, 2015/17141 Esas – 2016/709 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazın incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 17/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18775, Karar No: 2014/1955, Tarih: 11.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18775 E.  ,  2014/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/131, Karar No: 2020/3139, Tarih: 07.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/131 E.  ,  2020/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2018 gün ve 2018/40 Esas, 2018/253 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi:

Sanık müdafisinin temyiz dilekçesiyle birlikte sunduğu rapora göre temyiz süresi içinde kalan 15.10.2018 ile 22.10.2018 tarihleri arasında metatarsal kemik kırığı teşhisi nedeniyle istirahatli olduğu anlaşıldığından geçerli sebebe dayalı mazereti karşısında temyizi süresinde kabul edilerek gereği görüşüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11904, Karar No: 2007/1270, Tarih: 05.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11904 E.  ,  2007/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ... sitesindeki iskan ruhsatı bulunan binadan daire satın aldıklarını, su aboneliği için davalı idareye müracaat ettiklerinde, Belediye Gelirleri Kanunu’nun 87 ve 88. maddelerinde düzenlenen kanalizasyon ve su tesislerine katılma payının ödenmesi şartı ile aboneliğin yapılacağının bildirildiğini, ancak davalı talebinin yasal olmadığını ileri sürerek, bu yöndeki davalı işleminin iptali ile, aboneliğin yapılmasının teminine karar verilmesini istemişler, yargılama aşamasında da, abonelik işleminin yapılmasını teminen katılım paylarının ödendiğini ileri sürerek 4.633 YTL.nın istirdadına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacıların katılım payı ödemesi gerektiğini, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış, davacıların katılım payı ödemesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların satın aldıkları daireler için su abonelik sözleşmesi yapılırken su ve kanalizasyon şebekesi harcamalarına katılım payı ödedikleri dosya içeriği ile sabit olduğu gibi bu husun tarafların da kabulündedir.

İmar Kanununun 31 maddesi; inşaatın bitme günü kullanma izninin verildiği tarih olup, kullanma izni verilmeyen yapıların elektrik, su ve kanalizasyon hizmet ve tesislerinden faydalandırılmayacağını , Belediye Gelirleri Kanunun 87 ve 88 maddeleri de, Belediyelere bağlı müesseseler ve belediyelerce kanalizasyon ve su tesisi

2006/11904-2007/1270

yapılması halinde bunlardan faydalanan gayrimenkul sahiplerinin kanalizasyon ve su tesislerine harcamalarına katılma payı ödeyeceğini öngörmüştür.

İmar Kanununun 31 maddesi; inşaatın bitme günü kullanma izninin verildiği tarih olup, kullanma izni verilmeyen yapıların elektrik, su ve kanalizasyon hizmet ve tesislerinden faydalandırılmayacağını , Belediye Gelirleri Kanunun 87 ve 88 maddeleri de, Belediyelere bağlı müesseseler ve belediyelerce kanalizasyon ve su tesisi

2006/11904-2007/1270

yapılması halinde bunlardan faydalanan gayrimenkul sahiplerinin kanalizasyon ve su tesislerine harcamalarına katılma payı ödeyeceğini öngörmüştür.

Bu yasal düzenlemeler doğrultusunda; su ve kanalizasyon bağlantıları yapılmayan binaya iskan izni verilmesi mümkün olmadığı gibi su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ödenmeden bu hizmetlerden faydalanmak da mümkün değildir. Ne var ki, su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payını ödemekle yükümlü kişi iskan izni almakla yükümlü olandır. Davalı, su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ödemeden bu hizmetleri vermeyeceği gibi, Belediye İmar Müdürlüğü de, Su ve Kanalizasyon hizmetlerinden faydalanmayan binaya iskan izni veremez. Bu durumda, İskan izni alınmış binadan daire satın ... 3.kişiler yönünden binanın su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının ödendiğine dair karine vardır. Harcamalara katılma payı bir defa ödenir. Bir binaya iskan izni verildikten sonra her maliki değişmesi durumunda, yeni malikten su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının ödenmediği gerekçesi ile talepte bulunmak MK 2.maddesindeki iyiniyet kuralına aykırılık teşkil eder.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre, mahkemece davacıların dairelerini hangi tarihlerde satın alıp, su abone sözleşmesi yaptıkları araştırılmalı, davacılara ait dairelerin iskan izninin alındığı tarihler gözetilerek, şayet; davacılar iskan izni alınmış binadan daire satın almış iseler su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ödeme yükümlülükleri olmadığından istirdata talep haklarının olduğu kabul edilmeli, eğer iskan izni alınmayan binadan daire satın almış olup iskan izni alınmasını temin için katılım payı ödenmek zorunda kalınmışsa, şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacılar lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 5.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1623, Karar No: 2020/4522, Tarih: 21.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1623 E.  ,  2020/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 06/02/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemece gerekçeli karar başlığında; davacılar ... ve ... tarafından davanın kendi adlarına asaleten, çocukları ..., ... ve ...’ya velayeten açıldığı hususunun yazılmaması, fer’i müdahil olan Milli Eğitim Bakanlığının davalı olarak gösterilmesi ile dava tarihinin 06/02/2008 olması gerekirken 03/05/2018 tarihinin yazılması hususlarının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Fer’i müdahil ... vekillinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 66-69. maddelerindeki düzenlemeye göre; üçüncü kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla tahkikat sona erinceye kadar fer’î müdahil olarak davada yer alabilir. Müdahale talebinin kabulü hâlinde müdahil, davayı ancak bulunduğu noktadan itibaren takip edebilir. Müdahil, yanında katıldığı tarafın yararına olan iddia veya savunma vasıtalarını ileri sürebilir; onun işlem ve açıklamalarına aykırı olmayan her türlü usul işlemlerini yapabilir. Müdahilin de yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir.

Dosya kapsamından; ... vekilinin, 26/12/2018 tarihli dilekçesi ile davalı ... yanında müvekkilinin davaya fer’i müdahil larak davaya katılmasını talep ettiği, mahkemece 24/04/2019 tarihli 5 numaralı celsede verilen ara

kararla Milli Eğitim Bakanlığının fer’i müdahale talebinin kabul edildiği, ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1/B-f bendinde “Dava dışı Milli Eğitim Bakanlığının %30 oranında kusurlu olduğunun tespitine,” şeklinde karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda anılan düzenleme gereği, davanın tarafı olmayan fer’i müdahil ... hakkında hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davacılar vekili ve davalılar ... ile ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3- Davacılar vekili ve davalılar ... ile ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan ... Belediye Başkanlığının maliki olduğu, davalı sürücü ...’ın sevk ve idaresindeki çöp kamyonunun, müvekkillerinin desteği küçük ...'ya okul bahçesinde çarpması sonucu ölümüne neden olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili; müvekkilinin olaydaki kusur oranının belirgin olmadığını, talep edilen tazminatların miktar olarak fahiş olduğunu ve ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davaya konu trafik kazasında müvekkilinin kusurunun olmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/11/2012 tarihli ilk karar; davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş; Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 03/03/2014 tarihli 2013/3608 esas ve 2014/2899 karar sayılı ilamı ile “…davalı ... ile dava dışı okul idaresinin sorumluluğunun belirlenmesi, ceza dosyasının da getirtilerek Karayolları Fen Heyetinden bilirkişi kurulu raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ve ayrıca küçüğün kardeşleri olan davacılar ..., ... ve ... için ayrı ayrı manevi tazminat isteminde bulunulmasına rağmen mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamasının bozmayı gerektirdiği…” gerekçesi ile bozulmuş, bozma nedenlerine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazları incelenmemiştir.

Yerel mahkemece, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 03/03/2014 tarihli 2013/3608 esas ve 2014/2899 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş; ancak bozmanın gereği tam olarak yerine getirilmeden maddi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulüne, manevi tazminat davasının kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece verilen 03/02/2016 tarihli kararın, ihbar olunan ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 11/09/2017 tarihli 2016/7096 esas ve 2017/7532 karar sayılı ilamı ile “…ihbar olunan ... hakkında açılmış bir dava ve aleyhine verilmiş bir hüküm bulunmadığından temyiz inceleme isteminde hukuki yararı bulunmayan ihbar olunan ... vekilinin temyiz isteminin (dilekçesinin) reddine, rücu davası ile borçlular arasındaki iç ilişki ve usul ekonomisi dikkate alındığında, mahkemece dava dışı okul idaresinin sorumluluğu yönünden bozma gereklerini yerine getiren kusur durumları konusunda çelişkileri giderecek yeni bir rapor alındıktan sonra sonucuna göre dava dışı okul idaresinin davanın tarafı olmadığı ve davacı temyizinin de bulunmadığı gözetilerek diğer