muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1493, Karar No: 2019/3582, Tarih: 03.07.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1493 E.  ,  2019/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdur sanık ... hakkında mağdur sanık ...’e yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından; mağdur sanık ... müdafiinin itirazının reddi ile hükmün temyiz incelemesi dışında tutulmasına karar verilmiştir.

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...’in mağdur ... tarafından işletilen internet kafeye zaman zaman müşteri olarak geldiği, olay tarihinden bir gün önce de ...'in bu kafeye gelerek internete bağlandığı, kafenin kapanma vakti gelmesi üzerine mağdur ...'in ...'i uyardığı fakat ...'in bilgisayarı kapatmaması üzerine ...'in modemi kapattığı, bunun üzerine aralarında kısa süreli tartışma çıktığı ve ...'in söylenerek kafeden çıktığı, olay günü ...'in yine kafeye geldiği ve bir bilgisayar açtırıp oturduğu, bir süre sonrada ...'in sigara içmek üzere dışarı çıktığı, ardından ...'in de dışarı çıktığı, ... ile ... arasında önceki gün yaşanan tartışma nedeniyle yeniden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, birbirlerini darp ederek her ikisinin de yerde kavgaya devam ettikleri sırada ...'in üzerindeki bıçağı çıkararak ...'i boyun sağ tarafta 6 cm’lik, bu kesinin 2 cm altında 7 cm'lik, göbek deliğinin üstünde 2 cm’lik olmak üzere 3 adet kesici delici alet isabetiyle yaraladığı, bu yaralanmaların kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu ve yüzde sabit iz niteliğinde olduğu, kavgayı ayırmaya çalışan mağdur ...’ın bıçağı ...’in elinden almak istediği ancak ...’in bıçağı vermemekte direndiği, savurduğu bıçak darbelerinin Serhat’a da isabet etmesi sonucu Serhat'ın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bilahare tanık ...’ın “polis geliyor” şeklinde bağırması üzerine sanık ...'in eylemine son vererek olay yerinden uzaklaştığı olayda;

l - Sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminde; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini ile sanık ile mağdur ... arasında yaşanan kavgada ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenememesi karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari oranda indirim yapılmasıyla yetinilmesi yerine yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından,

2- Ceza uygulaması yapılırken, TCK 61. maddeye göre belirlenen temel ceza üzerinden önce artırım maddeleri uygulanarak hüküm kurulması gerekirken, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesinin aynı Kanunun 86. maddesinin 3. fıkrasından önce uygulanması ise sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçlarının suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafıinin; meşru savunma koşullarının bulunduğuna, eksik incelemeye ve mahkumiyete ilişkin yeterli delil bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle.

Sanık ...’in mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/07/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/273, Karar No: 2010/2201, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/273 E.  ,  2010/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının bağımsız bölümünün ön balkon kısmını cam bloklarla kapattığını belirterek, mimari projeye aykırı bu tadilatın eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece; balkonun camdan yapılan ve sabit olmayan bir sistemle kapatılmasının bina statiğini etkilemediği, çevreye zarar vermediği ve güzel bir görünüm oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin birinci fıkrasında kat maliklerinin anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur oldukları belirtildikten sonra ikinci fıkrada da kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşde dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı öngörülmüştür.

Dosya içersindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporu içeriğinden; davalıya ait 23 numaralı bağımsız bölümün mutfak balkonunun korkulukları hizasından, akordion şeklinde açılıp kapanabilen, alüminyum malzemeden tavana monte edilen ray üzerinde hareket eden düşey cam elemanlarıyla kapatıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişinin yerinde saptadığı sistem sabit eser niteliğinde olup bütün kat maliklerinin beşde dördünün yazılı rızası olmadan yapılamayacağı gibi balkonu kapatma malzemesinin saydam (cam) ya da ışık geçirmeyen nitelikte olması veya tek parçadan yada birkaç parçadan oluşması, bina statiğini etkilememesi, çevreye zarar vermemesi sonucu değiştirmez. Saptanan bu durum karşısında davanın kabulü ile balkonun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddi şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4148, Karar No: 2012/9516, Tarih: 13.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4148 E.  ,  2012/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.04.2012 günü temyiz eden davacı N. K.T.vekili Av. S. K. ve karşı taraf davalı A. T. geldiler.Davalı vekili Av. L. C. Ç.'nın duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,duruşma için takdir olunan 900 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.04.2012(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2011/12850, Karar No: 2012/185, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12850 E.  ,  2012/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 244 ada 168 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1498, Karar No: 2017/6906, Tarih: 06.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1498 E.  ,  2017/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; tedbir nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/6187, Karar No: 2015/37, Tarih: 12.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6187 E.  ,  2015/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'un çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetlerine, sanık ...'in müsnet suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelendi;

Kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikâyet ve buna bağlı olarak davaya katılma hakkı kovuşturma aşamasında beyanının alındığı 17.06.2010 tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdureye ait bulunduğundan, mağdurenin sanık ...'ten açıkça şikâyetçi olmadığını bildirmesi karşısında, mağdurenin annesi ... hakkında 17.06.2010 günlü oturumda verilen katılma kararı yok hükmünde olup temyiz hakkı vermeyeceğinin anlaşılması karşısında, katılan ...'ın sanık ... hakkındaki hükümleri temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, bu sanık yönünden temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ... ve ... haklarında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük oldukları halde, TCK.nın 53/4. maddesine aykırı olarak haklarında TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hükümlerden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 02.03.2011 günlü raporunda mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesine karşılık anılan raporda mağdurenin hangi eylemden dolayı ruh sağlığının bozulduğu veya her bir eylem sebebiyle ayrı ayrı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında açıklık bulunmadığından, mağdurenin ruh sağlığının sanık ...'un ya da sanık ...'un eylemine bağlı olarak bozulup bozulmadığı veya anılan her iki suçtan dolayı mağdurenin ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Tüm dosya içeriğine göre, sanık ...'un cinsel istismar eylemini cebir ve tehditle gerçekleştirdiği sabit olduğu halde, sanık hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanmaması,

Sanıklar suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük oldukları halde TCK.nın 53/4. maddesine aykırı olarak haklarında TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/868, Karar No: 2018/10876, Tarih: 19.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/868 E.  ,  2018/10876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ...'ın da olduğu pek çok kişinin bir anda ..., Vedat...'a ve davacıya sigortalı... plakalı araca saldırdıklarını, olay esnasında çıkan arbedede ...’un, ...'ı bıçakladığını, ... sigortalı araca saldıranlar arasında ...'ın olduğu olay anında ...'ın yaralanması ile tespit edildiği, saldırıdan sonra ... plakalı araçta meydana gelen hasarın tespiti için eksper raporu alındığını, rapora göre 8.421,63 TL hasar meydana gelmiş olup hasar bedelinin 08/05/2012 tarihinde ödendiğini, davalı ... saldırıyı azmettiren diğer davalı ... ise saldırının faili olarak araçta meydana gelen hasardan dolayı müşterek müteselsil sorumlu olduğunu belirterek 8.421.63 TL'nin 25/05/2012 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek müteselsil tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; Kendisinin yaralıları hastaneye götürdüğünü, tarafının bir sıfatı olmadığını, borca itiraz ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ...; Borcu kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre;Davacının davalı ...'a karşı açmış olduğu

davanın reddine, davacının davalı ...'a açmış olduğu rücuen tazminat davasının kabulü ile 8.421,63 TL'nin ödeme tarihi olan 25/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan tahsili ile davacıya verilmesine,karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 546,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5771, Karar No: 2016/5354, Tarih: 08.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5771 E.  ,  2016/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanık hakkında düzenlenen 08.03.2007 tarih, VDENR-2007-786/12 sayılı vergi tekniği raporunda, ayrıntısı verilmemekle birlikte 2005 takvim yılında matrahlı KDV beyannamesi verildiğinin belirtilmiş olması karşısında, anılan KDV beyannamesinin fatura düzenlendiğine delalet edeceği; düzenlenen son fatura tarihinin de suç tarihi olacağı cihetle, suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, 2005 takvim yılında en son matrahlı KDV beyannamesinin ne zaman verildiği araştırılıp, 213 sayılı VUK'nun 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların Kanunda öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, bu dönem içerisinde düzenlenen faturaların asılları ya da suretlerinin de dosya içerisine alınarak, suç tarihi somut olarak belirlendikten sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

2-Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK'nun 7/2. maddeleri gereğince, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,yasaya aykırı,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13612, Karar No: 2006/14056, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13612 E.  ,  2006/14056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.