muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6727, Karar No: 2013/6987, Tarih: 23.12.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6727 E.  ,  2013/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ..... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, 26.01.2001 tarihli yap - işlet - devret niteliğindeki eser sözleşmesi kapsamında iş bedeli kalemlerinden olan yakıt ücretine dağıtıcı şirket tarafından ilave edilip yüklenici tarafından ödenen servis ücreti bedelinin iş sahibinden tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı yüklenici vekilinin tüm, davalı iş sahibi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici şirket vekili dava dilekçesinde; .....arafından 01.08.2002 tarihinden itibaren rafineri çıkış fiyatlarına servis ücreti eklendiğini ifade ederek, bu tarihten davanın açıldığı 28.01.2005 tarihine kadar oluşan servis ücreti bedellerinin tahsilini talep etmiştir. ....tarafından mahkemeye gönderilen 28.06.2006 tarihli yazıda, 2002 yılı Ağustos ayına kadar enerji santrallerine kara tankerleri ile yapılan teslimatlarda servis ücreti alınmadığı, bu tarihten itibaren servis ücreti alınmaya başlandığı belirtilmiştir. Bu husus, Dairemiz bozma ilamında da vurgulanmıştır. Buna karşılık, mahkemece 01.07.2002 ilâ 31.12.2004 tarihleri arasında oluşan servis ücreti bedellerini hesaplayan 12.12.2011 tarihli

./..

....

bilirkişiler kurulu raporu doğrultusunda talebe göre 1.164.663,00 TL'nin iş sahibinden tahsiline karar verilmiştir.

./..

....

bilirkişiler kurulu raporu doğrultusunda talebe göre 1.164.663,00 TL'nin iş sahibinden tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 3.23. ve 24/b maddelerinde yakıt bedeli, santralin üretimi sırasında harcanan ve santralin çalışma süresi ile üretilen enerji miktarına bağlı olarak değişen gider olarak tanımlanmıştır. Sözleşmenin 24. maddesinde gösterilen eskalasyon formülünde yer alan.... endeksinin teklif tarihindeki birim fiyatları ifade etmesi ve teklif tarihinde servis ücreti kaleminin bulunmaması nedeniyle sabit olması, Y1 endeksinin ise, uygulamanın yapıldığı ay başındaki birim fiyatı ifade etmesi nedeniyle her ayın başında değişkenlik göstermesi tabiîdir. Bu nedenle, servis ücretinin iki farklı endeksten birine eklenmesi, diğerine eklenmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığından, bu esas dairesinde yakıt ücretinin eskalasyon hesabının yapılmasında bir hata bulunmamaktaysa da, ....gelen yazı içeriğiyle servis ücreti uygulamasının 01.08.2002 tarihinde başladığı anlaşıldığı halde 01.07.2002 ilâ 31.07.2002 tarihleri arasında kalan dönem için hesaplanan 40.224,51 TL servis ücretinin yüklenici ortaklık alacağına eklenmesi hatalıdır. Kaldı ki, bu dönem için davacının da bir talebi bulunmamaktadır. Buna göre, mahkemece bilirkişi raporunda ortaya çıkan 1.165.912,89 TL'den anılan dönem için bu bedele dahil edilen KDV dahil 40.224,51 TL'nin tenzili ile bakiye 1.125.688,38 TL alacağa hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile .... tarafından yakıt ücretine servis ücreti eklenmeyen dönem için yüklenici alacağına servis ücreti eklenmesi suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

3-Birleşen davada verilen karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasındaki sözleşmenin 24. maddesinde ve sonrasında düzenlenen protokolde, yüklenicinin iş bedeli alacağını oluşturan kalemlerden yakıt ücretinin, tesise en yakın kamu kuruluşunun rafineri çıkış fiyatına göre belirleneceği ifade edilmiştir. Davalı iş sahibi şirket tarafından davacı yüklenici ortaklığa gönderilen 26.02.2006 tarihli yazıda, taraflar arasında yapılan sözleşme ve protokol kapsamında yapılan işlere ilişkin olarak yakıt fiyatlarının sözleşmede yer alan "En yakın kamu kuruluşu" ibaresi nedeniyle en yakın ..... rafineri çıkış fiyatları esas alınarak hesaplandığı, ancak 26.01.2006 tarihi itibariyle .... kamu kuruluşu olmaktan çıktığı, bu nedenle yakıt fiyatlarının hesabının eskalasyonunda kullanılacak formülde endekslerin yeniden düzenlenmesine ihtiyaç duyulduğu, ....Kurumu'ndan alınan görüş doğrultusunda, 2006 yılı Şubat ayı hakedişinden itibaren endekslerin yeniden belirlendiği ve bu endekslere göre hakedişlerin düzenlenmesi gerektiği bildirilmiştir. İş sahibi şirket vekili, belirlenen bu fiyatlar içerisinde servis ücretlerinin de bulunduğunu, bu nedenle 2006 yılı Şubat ayı hakedişinden itibaren davacı yüklenici ortaklığın ayrıca servis ücreti talebinde bulunmasının mümkün olmadığını savunmuştur. Bilirkişiler kurulu kök ve ek raporlarında 2006 yılı Şubat ayından itibaren düzenlenen hakedişlerde yakıt bedeli olarak yüklenici şirkete ödenen iş bedelinin içerisinde servis ücreti bulunup bulunmadığı hususu değerlendirilmediği gibi mahkemece de, bu savunma üzerinde durulmamıştır.

Mahkemece, ....un 07.11.2005 Tarih ve 2005/1128 sayılı ihalesi ve bu ihale sonucunda imzalanan 26.01.2006 tarihli hisse satış sözleşmesi kapsamında bu tarih itibariyle .... kamu kuruluşu olmaktan çıkması nedeniyle, 2006 yılı Şubat ayından itibaren düzenlenen hakedişlerde iş sahibince yükleniciye gönderilen 26.01.2006 tarihli yazı doğrultusunda işlem yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa yeni oluşan endekslere göre yapılan hesaplama neticesinde yükleniciye iş bedeline istinaden yakıt ücreti kaleminden yapılan ödemelere servis ücretlerinin dahil edilip edilmediği konusunda bilirkişiler

....

kurulundan ek rapor alınarak bu konu açıklığa kavuşturulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada verilen kararın davalı iş sahibi yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3. bentler uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/6554, Karar No: 2013/17840, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6554 E.  ,  2013/17840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi diğer sanık ... ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7992, Karar No: 2012/14686, Tarih: 13.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7992 E.  ,  2012/14686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Senet İptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı senet iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracının kiralayandan satın aldığı araca karşılık ödediği bedelin iadesi, mahrum kaldığı kazancın tahsili ve kira bedeline karşılık olarak verilen senetlerin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, araç bedeline ilişkin davanın kısmen kabulüne, mahrum kalınan kazanca ilişkin talebin reddine ve senetlerin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçeye göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının araç bedelinin iadesine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili ile dava dışı ...'ın...plakalı taksiyi davalıdan 28.03.2008 tarihinde 19.000 TL bedelle satın aldığı, ancak davalının aracın yasal yollarla devrine yanaşmadığını, bu ticari taksinin plakasını 08.03.2008 tarihli kira sözleşmesi ile aylık 3.400 TL bedelle kiraladıklarını, sözleşmenin yapılmasından bir ay sonra dava dışı ...'ın davacı ile olan ortaklıktan ayrıldığını, davacının kendi aracı olduğu inancıyla ve yapılan kira sözleşmesi gereğince bu taksiyi çalıştırırken davalının 19.08.2008 tarihinde davacıya haber vermeden ve hiç bir sebep belirtmeden arabayı şoförden alıp gittiğini ve bir daha iade etmediğini belirterek araç satış bedeli olarak ödenen 19.000 TL'den fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.000 TL'nin tahsilini istemiş ve yargılama sırasında bu talebini 19.000 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı vekili, taraflar arasında kira sözleşmesi yapıldığını, ancak davacının müvekkiline ait aracı satın almadığını ve herhangi bir bedel de ödemediğini, davacının bu iddiasını senetle ispat etmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. Davacı, kira sözleşmesine konu aracı davalıdan haricen satın aldığını ve buna karşılık satış bedeli olarak davalıya 19.000 TL ödediğini ispat yükü altındadır. Davacı bu iddiasını yazılı belge ile ispat edemediğine göre, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile araç bedelinin iadesi talebinin kısmen kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm kısmının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/547, Karar No: 2022/12701, Tarih: 16.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/547 E.  ,  2022/12701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılarak kamu davasının düşmesine, bu şekilde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11988, Karar No: 2012/12937, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11988 E.  ,  2012/12937 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından katılan sanık ... ve kasten yaralama suçundan mağdur sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; katılan sanık ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetine ve mağdur sanık ...'nin atılı suçtan beraatine dair Antalya 1. Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2012 gün ve 2011/93 Esas, 2012/26 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan sanık ... müdafii tarafından istenilmekle dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü;

Mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat, katılan sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü ile delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunan, mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanma koşullarının tespiti için mağdurenin olaydan dolayı beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7,

./..

-2-

23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre, (içinde en az iki adli tıp uzmanı ile tetkik edilecek konunun uzmanı bir hekimin zorunlu katılımıyla ve en az beş kişiden) oluşacak bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca, usulüne uygun teşekkül etmeyen heyet tarafından ve mağdurun olay öncesinde de depresyon nedeniyle tedavi aldığı belirtildiği halde, olay sonrasında ruh sağlığının bozuk olmasının önceki rahatsızlığından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, ruh sağlığının olay nedeniyle bozulup bozulmadığı tartışılmadan, düzenlenen sağlık kurulu raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğundan bahisle, sanığın cezası arttırılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Katılan sanık hakkında hükmolunun ceza miktarı ve sanık müdafiince "lehe hükümlerin" tatbikinin talep edildiği ve bu istemin ertelemeyi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını da kapsaması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1792, Karar No: 2022/4414, Tarih: 14.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1792 E.  ,  2022/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...’a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, katılan ... ile müşteki ...’ye karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından; müştekiler ... ile ...’e karşı hırsızlık suçundan; suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise müşteki ...’a karşı hırsızlık suçundan Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2013 tarihli ve 2012/744 Esas - 2013/388 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin süresi içinde suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 02/05/2016 tarihli ve 2014/24134 E., 2016/8355 K. sayılı ilam ile suça sürüklenen çocuklar hakkında yukarıda anılan suçlardan kurulan hükümlerin ONANMASINA karar verildiği, Dairemizce verilen bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/02/2022 tarihli ve 2022/4841 sayılı itirazı ile “İtiraza konu uyuşmazlık SSÇ ... hakkında CMK'nın 196. Maddesine aykırı olarak savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hüküm kurulup kurulmadığına ve ayrıca SSÇ ... hakkında kurulan hükümde değer azlığının uygulanmasının gerekip gerekmediğine ilişkindir. Suça sürüklenen çocuk ... karar tarihinde başka suçtan aynı yer Çanakkale E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunduğu, duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulmayı talep etmeyen ve bu hususta karar verilmemiş olan suça sürüklenen çocuk ...’ın yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle, CMK’nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması ve ayrıca suça sürüklenen çocuk ... ’in müşteki ...’a ait market önünde açıkta duran kilitli içecek dolabının zorlanarak açılarak içerisinde 2 adet enerji içeceği çaldığının anlaşılması ve müştekinin beyanı ile suça konu enerji içeceklerinin tanesinin 2,5 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan eşyanın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi” gerekçesiyle İTİRAZ KANUN yoluna başvurulması üzerine, dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/02/2022 tarihli ve KD- 2022/4841 sayılı itirazının KABULÜNE,