muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18338, Karar No: 2023/906, Tarih: 18.01.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığı tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğu, davacının söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmadığı, anılan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz gideninin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5332, Karar No: 2013/10931, Tarih: 18.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/5332 E.  ,  2013/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) ...'a yönelik yaralama yönelik eylemi sebebiyle yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) ...'e yönelik yönelik eylemi sebebiyle yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde,

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık ...'un olay tarihinde kardeşi olan mağdur ... ile kavga ettiği esnada, sanık ...'un elindeki silahtan sayılan döner bıçağını kardeşi olan ...'a vurmak için salladığı sırada, mağdur ...'ın kenara çekilmesi üzerine, sanığın salladığı döner bıçağının polis memuru olarak görev yapan ve önleyici hizmetler olarak olaya müdahale etmek amacıyla olay yerine giden katılan ...'in bacağına değmesi sonucu, katılan ...'in yaralanmasına neden olan olayda, sanık ...'un katılan ...'e yönelik doğrudan yaralama kastının bulunmadığı ancak, kavganın meydana geldiği yerde olaya müdahale etmeye gelen görevli polis memurlarının da olduğunu düşünüp onlarında yaralanabileceğini öngören sanık hakkında, olası kasta ilişkin TCK'nin. 21/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3302, Karar No: 2020/4352, Tarih: 22.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/3302 E.  ,  2020/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06.11.2018 tarih ve 2018/817-2018/1097 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalıdan 31/12/2011 tarihinde 62.980,10 TL bedel ile Fiat Delta marka otomobil satın aldığını, aracın 10/04/2012 tarihinde hasarlandığını, bu nedenle tamirat yaptırıldığını ve tamiratın 3.846,54 TL tuttuğunu, bu miktar ödemenin Akota Oto Tic. San A.Ş'ye yapıldığını, bu tarihten sonra aracın 2 kez daha arıza ışığının yandığını, yetkili servise götürüldüğünü, araçta üretimden kaynaklanan arıza olduğunun tespit edildiğini, bu tamiratların garanti süresi içinde ve davalının yetkili servislerine yaptırıldığı halde Akota Oto Tic. ve San. A.Ş'nin hatalı tespiti sonucu değişen parçaların bedelinin davacıya ödettirildiğini, bunun yanında araçta 2.000.- TL'lik değer kaybının oluştuğunu, bu meblağların tahsili bakımından davalı aleyhinde İstanbul 11. İcra Müdürlüğünün 2013/4316 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, anılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, değer kaybına Akota Oto. Tic. ve San. A.Ş'nin sebebiyet verdiğini, bu şirketle herhangi bir ilişkileri bulunmadığını, bu şirketin davacı şirketin servisi olmadığını, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını ve davacının derhal ayıp ihbarında bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu aracın garanti kapsamında olduğu, bu kapsamda iken arızasından dolayı servis işlemi gördüğü, davacıdan 3.846,54 TL tamir ücreti tahsil edildiği, işlemin garanti kapsamında olması nedeniyle davacıdan tamir ücreti istenemeyeceği davacının bu miktara ilişkin takip talebinde haklı olduğu fakat araçtaki tamirat işleminin aracın piyasa değerinde bir kayıp oluşturmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nin 2016/18560 Esas ve 2018/3270 Karar sayılı ve 06/06/2018 tarihli ilamında; “Yetkili icra müdürlüğünde takip başlatılması itirazın iptali davasına özgü dava şartlarından olup borçlunun borca itirazla beraber icra müdürlüğünün yetkisine de itiraz ettiği görülmekle dava şartına tekabül eden bu meseleyle ilgili olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.”gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı Otokoç Oto Ticaret San. A.Ş'nin ticaret sicil kaydının incelemesinde davalının adresinin Büyükdere cad. Zincirlikuyu/İSTANBUL olması nedeniyle icra dairesinin yetkisine yapılan itirazın reddine, davaya konu aracın garanti kapsamında olduğu, bu kapsamda iken arızasından dolayı servis işlemi gördüğü, davacıdan 3.846,54 TL tamir ücreti tahsil edildiği, işlemin garanti kapsamında olması nedeniyle davacıdan tamir ücreti istenemeyeceği davacının bu miktara ilişkin takip talebinde haklı olduğu fakat araçtaki tamirat işleminin aracın piyasa değerinde bir kayıp oluşturmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 197,07 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/617, Karar No: 2015/386, Tarih: 10.11.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/617 E.  ,  2015/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Ağır Ceza

Sanık ...'in müstehcenlik suçundan 5237 sayılı TCK’nun 226/5, 43, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 100 Lira adli para; çocukların cinsel istismarı suçundan aynı kanunun 103/2, 43, 103/6, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile; müstehcenlik suçu yönüyle onanmasına, çocukların cinsel istismarı suçu yönünden ise, TCK'nun 61. maddesine aykırı uygulama yapılarak belirlenen cezanın 14 yıl 2 ay olarak düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.02.2015 gün ve 45578 sayı ile;

“Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunca tanzim olunan 29.03.2013 tarihli raporda mağdurun, 2011 yılı ve 29.12.2011 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu bildirilmiştir.

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulunca yine suç tarihinden itibaren 6 ay geçtikten sonra ... ve 05.02.2013 tarihli muayanelere istinaden tanzim olunan 05.02.2013 tarihli raporda ise mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda kurulca inceleme yapılıp bu husus değerlendirilmiş ve raporun sonuç kısmında aynen '...'in Aralık 2011'de ... tarafından maruz kaldığı iddia edilen eylem nedeniyle ruh ve beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor tanzimi için yapılan psikiyatrik değerlendirmesinde; klinik olarak hafif düzeyde mental retardasyonu bulunan olgunun, geriye yönelik kayıtları incelendiğinde olaydan önce dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ve davranım bozukluğu teşhisleri ile takip ve tedavide olduğu görülmüştür. Olaydan yaklaşık 2 ay sonra yapılmış ... tarihli görüşme ve 05.02.2013 tarihli Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurul muayenesinde; olayla ilgili olarak ılımlı anksiyete bulgularının olduğu; ancak bu bulguların tanı alacak ve sosyal işlevselliğini bozacak düzeyde olmadığı kanaatine varılmıştır' denilmek suretiyle mağdurda olaya bağlı bir ruh sağlığı bozukluğu tespit olunamamıştır. Üniversite hastanesinin söz konusu raporu Adli Tıp 6. İhtitas Kurulu'nun incelemesine konu olamamıştır.

Alınan her iki rapor da son eylemin vuku bulduğu Aralık 2011 tarihinin üzerinden 6 aylık sürelerin sonrasında bir hayli uzun bir süre geçtikten sonra yapılan muayenelere istinaden tanzim olunmuştur. İhtisas Kurulunca ve Üniversite hastanesince mağdurun muayenelerinin yapıldığı tarihler arasında ise 8 gün gibi çok kısa bir zaman aralığı bulunmaktadır. Bahsedilen bu haliyle Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu raporunun, 2 adet adli tıp uzmanı ve 3 adet çocuk ve ergen psikiyatristi akademisyen tarafından tanzim olunan rapora üstün tutulmasını gerektirecek bir durum bulunmamaktadır. Bu itibarla raporlar arasındaki çelişkinin ve mağdurun ruh sağlığının mühhasıran çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan bozulup bozulmadığı konusunda ortaya çıkan kuşkunun giderilmesi, mağdurun dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Genel Kuruluna sevkiyle, mağdurun olay öncesine ilişkin gördüğü psikiyatrik tedavisine ilişkin bütün tıbbi evraklar, birbiriyle çelişkili olan Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu ile ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulunca tanzim olunan raporlar da irdelenmek suretiyle, mağdurun ruh sağlığının cinsel istismar suçuna bağlı olarak bozulup bozulmadığının belirlenmesi gerektiği nazara alınmayıp, mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik incelemeyle sanık hakkında TCK'nun 103/6. maddesinin tatbik olunmasının ve bu haliyle ruh ve beden sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme ilişkin olarak Yüksek 14. Ceza Dairesi'nin onamaya dair kararının yerinde olmadığı" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay ... Dairesince ... gün ve ... sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında çocukların cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutuna ilişkin bir tartışma ve bu kabulde de dosya muhtevası itibarıyla herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; mağdurun maruz kaldığı nitelikli cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan rapor ile ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Kurulunca düzenlenen rapor arasında çelişki olup olmadığı, buna bağlı olarak da Adlı Tıp Genel Kurulundan rapor alınmasına gerek olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihinde 9 yaşında olan mağdur ...'in özel eğitim aldığı ve %50 zeka geriliğinin bulunduğu, halasının oğlu olan sanığın ise suç tarihinde 22 yaşında olduğu, yaklaşık 6 yıl önce eşinden ayrılan mağdurun annesi katılan ...’in mağdur ile birlikte yaşadığı, katılanın mağduru ara sıra sanıkla aynı apartmanda oturan eski kayınvalidesinin evine bıraktığı, mağdurun burada kaldığı zamanlarda aynı binada bulunan halasının evine de gidip geldiği, sanığın evlerine gelen mağdura pornografik görüntüler izlettirdiği, anal ve oral yönden organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu,

Mahkemece mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumuna sevk edildiği, ayrıca randevu gününün uzun olması nedeniyle ... Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığından da mağdurun pisikiyatrik muayenesinin yapılmasının ve zeka testi uygulanmasının talep edildiği,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29.03.2013 tarihli raporunun 13.02.2013 tarihli muayene kaydı bölümünde; mağdurun, sanığın cinsel organını ağzına ve poposuna soktuğunu çizerek anlattığı, kendisine ayıp şeyler izlettiğini söylediği, 2+2=4 olduğunu, 4+5=9 olduğunu, 9+8= 17 olduğunu parmakla sayarak gösterdiği, ...'den çok korktuğunu, hep rüyalarına gerdiğini, ...'nin aklına geldiğini ifade ettiği, yapılan görüşmede annenin; mağdurun, ... çıkarsa tekrar bana yapar mı diye korktuğunu, yaşına uygun olmayan hareketler yaptığını, yaşadığı olayları anlattığını, sinirli olduğunu ifade ettiği, mağdurda olayı anımsatan ve sembolize eden konularla ilgili rahatsızlık, travmatik olâyı yeniden yaşıyormuş gibi olma, olayla ilgili tekrarlayıcı sıkıntılı rüyalar, travmaya eşlik etmiş düşünce ve duygulardan kaçınma, travmaya ilişkin etkinlik ve ortamdan kaçınma, uykuya dalma ve sürdürmede zorluk, irritabilite, klinik olarak hafif mental retardasyon, travma sonrası stres bozukluğu tespit edildiği bilgilerinin yer aldığı,

Sonuç bölümünde; mağdurun 13.02.20013 tarihinde yapılan muayenesinde ve dava dosyasının incelenmesinde mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik rahatsızlığın tespit edildiğinden mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu kanaatinin açıklandığı,

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Kurulunca 05.02.2013 tarihinde düzenlenen raporda ise; hafif düzeyde mental retardasyonu olan mağdurun geriye yönelik kayıtları incelendiğinde olaydan önce dikkat eksikliği ve hiperektivite bozukluğu ile davranım bozukluğu teşhisleriyle takip ve tedavi olduğu, olaydan yaklaşık iki ay sonra yapılmış olan ... tarihli görüşme ve 05.02.2013 tarihli Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurul muayenesi sonucunda olayla ilişkili olarak ılımlı anksiyete bulgularının bulunduğu, ancak bu bulguların tanı alacak ve sosyal işlevselliğini bozacak düzeyde olmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca varılabilmesi için yargılama sürecinde alınan raporlar arasında çelişki bulunması halinde bu durumun nasıl giderileceğine ilişkin olarak adalet işlerinde resmi bilirkişi olarak görevlendirilen Adli Tıp Kurumunun kuruluş şekli ve işleyişiyle ilgili hükümleri kapsayan 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun ilgili düzenlemelerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Anılan kanunun “Adli Tıp Genel Kurulunun Görevleri” başlıklı 15. maddesi; "Adli Tıp Genel Kurulu;

a) Adli tıp ihtisas kurulları ve ihtisas daireleri tarafından verilip de mahkemeler, hakimlikler ve savcılıklarca kapsamı itibarıyla yeterince kanaat verici nitelikte bulunmadığı, sebebi de belirtilmek suretiyle bildirilen

işleri,

b) Adli tıp ihtisas kurullarınca oybirliğiyle karara bağlanamamış olan işleri,

c) Adli tıp ihtisas kurullarının verdiği rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

d) Adli tıp ihtisas kurulları ile ihtisas dairelerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

e) Adli tıp ihtisas kurulları ile adli tıp ihtisas dairelerinin ve adli tıp şube müdürlüklerinin rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkileri,

f) Adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri,

Konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceler ve kesin karara bağlar" hükmünü içermekte olup maddede Adli Tıp Genel Kurulundan görüş alınması gereken hususlar sayılmış olup buna göre, Adli Tıp İhtisas Kurulları ya da İhtisas Daireleri tarafından verilip de mahkemelerce yeterince kanaat verici nitelikte bulunmayan, Adli Tıp İhtisas Kurullarında oybirliği ile karara bağlanmamış olan, Adli Tıp İhtisas Kurullarının rapor ve görüşleri arasında çelişki olan, Adli Tıp İhtisas Kurulları ve Daireleri ile Adli Tıp Şube Müdürlüklerinin rapor ve görüşleri arasında çelişki olan, Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulları raporları arasında çelişki olan durumlarda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması istenebilir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Kurulundan talep edilen raporun konusunun mağdurun pisikiyatrik muayenesinin yapılması ve zeka testi uygulanmasına ilişkin olup bu raporda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin bir kanı belirtilmeden, sadece hafif düzeyde mental retardasyonu olan mağdurda ılımlı anksiyete bulgularının mevcut olduğunun belirtildiği, 2659 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde teşekkül etmiş Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda ise açıkça ve herhangi bir şüpheye yer vermeyecek biçimde mağdurun maruz kaldığı olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun oybirliğiyle tespit edildiği, iki raporun konularının farklı olup aralarında herhangi bir çelişki de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre inceleme konusu olayda; Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmasını gerekli kılacak oyçokluğu ile karar verilmiş olması, kurul raporlarının çelişkili olması ya da diğer sağlık kuruluşu raporları ile çelişkili bulunmaları şartlarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1057, Karar No: 2020/2159, Tarih: 05.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1057 E.  ,  2020/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi:

1- Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,