muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12885, Karar No: 2024/1312, Tarih: 15.02.2024

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin II bendidir.

2- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Ek 5 inci maddesi, 506 sayılı Kanun'a göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak ekleneceğini düzenledikten sonra II. bendinde, basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalıların,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan iş yerlerinde geçen her tam yıllık çalışma süresi için 90 gün itibari hizmet süresi verilmesini, kesirlerin hesaplanmasında tam yılın 360 gün olarak alınacağını, fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülünün uygulanması gerektiğini düzenler.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22767, Karar No: 2018/9699, Tarih: 08.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22767 E.  ,  2018/9699 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 2008 yılında boşandıklarını, düğünde takılan takıların boşanmadan önce davalı tarafından borcu ve işyeri açması için kendisinden alındığını, iade edilmek üzere alınan takıların bir daha kendisine iade edilmediğini belirterek ziynet eşyalarının kendisine aynen, mümkün olmadığı takdirde bedelinin yasal faizi ile tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının takılar hakkında yanıltıcı beyanlarda bulunduğunu, takıların market açmak üzere davacının rızası ile alındığını, takıların iddia edildiği gibi kişisel borçlarda kullanılmadığını, davacıdan alınan takıların yerine davacıya araç alındığını, boşanma gerçekleştikten sonra kendisinin evden bir şey almadan çıktığını, aldıklarını fazlasıyla ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, 52.747,00 TL ziynet eşyası alacağının 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, ziynet eşyalarının bedeline ilişkindir.

1-)Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4.maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemesinde görülür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

....

Somut olayda uyuşmazlık, ziynet eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Kişisel malların iadesi Türk Medeni Kanununun 2.kitabında yer almakta olan 226.maddesinde düzenlenmiş olup, davanın bu madde hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir .

Dava, Asliye Hukuk Mahkemesince incelenerek karara bağlanmıştır. Hal böyle olunca mahkemece; davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma nedenine göre, davacının, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Dava, Asliye Hukuk Mahkemesince incelenerek karara bağlanmıştır. Hal böyle olunca mahkemece; davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülüp sonuçlandırılması gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma nedenine göre, davacının, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak, 08.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/5288, Karar No: 2011/8807, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/5288 E.  ,  2011/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farkın yasaya uygun yöntemlerle saptanarak buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazda davacı adına daimi irtifak hakkı tesisi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. yapmamak şartıyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" sözcüklerinin karar metninden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4908, Karar No: 2019/12645, Tarih: 25.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/4908 E.  ,  2019/12645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Bşk. vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25/06/2019 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idareler vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına, aleyhine temyiz olunan davalı idareler yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2878, Karar No: 2014/3880, Tarih: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2878 E.  ,  2014/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinselistismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, suça sürüklenen çocuklar... ve... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suça sürüklenen çocuklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, itiraza tâbi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılan vekilinin bu karara yönelik itirazları merciince değerlendirilerek reddine karar verildiği gözetilerek, incelemenin suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan tayin edilen cezada TCK.nın 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 6 yıl 3 ay yerine, 6 yıl 3 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ceza tayin edilirken TCK.nın 62/1. maddesinin uygulanması sonucu bulunan hükmün 1-e bendindeki “6 YIL 3 AY 15 GÜN HAPİS” ibaresi hükümden çıkartılarak, yerine “6 YIL 3 AY HAPİS” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/840, Karar No: 2015/49, Tarih: 17.03.2015

**Ceza Genel Kurulu         2013/840 E.  ,  2015/49 K.**

* RÜŞVET SUÇU

* YASA DEĞİŞİKLİĞİ

* LEHE KANUN UYGULAMASI

* GENEL TEŞEBBÜS

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 252

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 3

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 61

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 257

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 7

* YARGI HİZMETLERİNİN ETKİNLEŞTİRİLMESİ AMACIYLA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI VE BASIN YAYIN YOLUYLA İŞLENEN SUÇLARA İLİŞKİN DAVA VE CEZALARIN ERTELENMESİ HAKKINDA KANUN (6352) Madde 87

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet suçuna teşebbüsten sanık H.. K..’nun 5237 sayılı TCK’nun 252/1, 35/2, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Isparta Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.02.2008 gün ve 312-23 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 11.06.2012 gün ve 460-6527 sayı ile;

“TCK'nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulamada TCK'nun 3. maddesi de gözetilerek yasal, dosya kapsamı ile uyumlu ve denetimi elverişli gerekçelerle cezadan 1/4 ila 3/4 oranında indirim yapılması gerektiği halde temel cezanın alt hadden belirlenmesine rağmen çelişkiye düşülecek şekilde, TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gereken ‘suçun işlendiği yer, paranın bırakıldığı yer ve aşaması’ şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle teşebbüs nedeniyle TCK'nun 35/2. maddesine göre en az oranda indirim yapılması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 27.11.2012 gün ve 322-368 sayı ile;

"...TCK'nun 35/2 maddesi gereğince suça teşebbüs halinde fail meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre verilecek cezanın 1/4'ünden 3/4'üne kadar indirim yapılabilir. Suça teşebbüs durumunda yargıç (dosyamızda yargıçlar heyeti), önce cezanın belirlenmesindeki ölçülere göre temel cezayı saptayacak, daha sonra bu konuya ilişkin hükümdeki sırayı takip ederek teşebbüs hükmünü uygulayacaktır. TCK'nun 35. maddesinde belirtilen teşebbüs hükmü uygulanırken de somut olayda ortaya çıkan zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüse ilişkin hükümde belirtilen sınırlar arasında bir ceza tayin edilecektir. Mahkememizin önceki hükmünde sanığın sübuta eren suçtan TCK'nun 252/1 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, sanığın kastı nazara alınarak kanunda belirtilen ceza alt sınırından cezalandırılmış ancak meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak TCK'nun 35/2 maddesi gereğince cezasından 1/4 oranında indirim yapılmıştır” gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının 12.12.2013 gün ve 29581 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçun sübutuna ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya kapsamı itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın rüşvet istemesine rağmen katılanın bu teklifi kabul etmediği ancak sanığı suçüstü yakalatabilmek için kabul etmiş görüntüsü verdiği somut olayda, rüşvet suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında yerel mahkemece 5237 sayılı TCK’nun 35/2. maddesi uyarınca hükmolunan cezadan en az olacak şekilde 1/4 oranında indirim yapılması gerekçesinin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; direnme kararından önce yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK’nun 252/4. maddesindeki “kamu görevlisinin rüşvet talebinde bulunması ve fakat bunun kişi tarafından kabul edilmemesi halinde…fail hakkında, …verilecek ceza yarı oranında indirilir” şeklindeki özel teşebbüs hükmü gözetilmeyerek lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan direnme kararı verilmesi hususunun öncelikle ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın Isparta Valiliği Basın ve Halkla İlişkiler Müdürü ve Kontrol Kurulu Başkanı olduğu, 195 sayılı Basın İlan Kurumu Teşkiline Dair Kanunun 31 ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Valilik ve Kaymakamlık Büroları Kuruluş, Görev ve Çalışma Yönetmeliğinin 12. maddeleri uyarınca resmi ilan işlerini yürütmekle görevli bulunduğu, katılanın ise Isparta'da yayımlanan ............ isimli yerel gazetelerinin sahibi olduğu, yapılan denetlemeler sonucunda katılanın yeterli sayıda fikir işçisi istihdam etmediği ve mevcut fikir işçilerinin sigorta prim ve vergi borçlarını ödemediğinin anlaşılması nedeniyle 195 sayılı Kanunun 35 ve Basın İlan Kurumu 67 sayılı Genel Kurul kararı uyarınca resmi ilan yayınlama hakkının düşmesi gerektiği ancak sanığın bu eksikliklere göz yumarak bir müddet daha gazetelerine resmi ilan verilmesine devam olunması karşılığında katılandan 5.000 Lira istediği, katılanın bu teklifi kabul etmediği halde kabul etmiş gibi gözükerek savcılığa başvurduğu, Isparta Sulh Ceza Mahkemesinin 07.12.2007 gün 2007/816 D. İş sayılı kararı ile sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetleri ile işyerinin teknik araçlarla izlenmesi ve görüntü kaydı alınmasına karar verildiği, 07.12.2007 günü seri numaraları alınmış 50 adet 100 Lira paranın katılana teslim edilip üzerine kamera yerleştirildiği, katılanın bu şartlar içinde sanıkla buluşarak 5.000 Lirayı kendisine verdiği, olay yerine gelen polisler tarafından seri numaraları alınmış paranın sanığın kabanında bulunup zapt edildiği, yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda "rüşvete konu paranın miktarı, suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önemi ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı sanığın kastı nazara alınarak alt sınırdan ayrılmayı gerektirir durum bulunmadığı" belirtilerek alt hadden temel ceza tayin edilmesine karşın "meydana gelen zarar ve tehlikelenin ağırlığı, suçun işlendiği yer, paranın bırakıldığı yer ve aşamalar nazara alınarak" denilmek suretiyle teşebbüs nedeniyle TCK'nun 35/2 maddesi uyarınca en az olacak biçimde 1/4 oranında indirim yapılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Özel Dairece hükmün "temel cezanın alt hadden belirlenmesine rağmen çelişkiye düşülecek şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle teşebbüs nedeniyle en az oranda indirim yapılması" isabetsizliğinden bozulduğu, yerel mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılamada 27.11.2012 tarihinde karar verildiği halde 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 87. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK'nun rüşvet anlaşması özgür iradeye dayalı olmadığından teşebbüs halinde failin cezasından maktu 1/2 oranında indirim yapılması öngörülen lehe özel teşebbüs hükmü ile ilgili herhangi bir karşılaştırma ve değerlendirme yapılmadan direnme kararı verildiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun "Rüşvet" başlıklı 252. maddesi;

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun "Rüşvet" başlıklı 252. maddesi;

"(1) Rüşvet alan kamu görevlisi, dört yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Rüşvet veren kişi de kamu görevlisi gibi cezalandırılır. Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması hâlinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(2) Rüşvet alan veya bu konuda anlaşmaya varan kişinin, yargı görevi yapan, hakem, bilirkişi, noter veya yeminli mali müşavir olması hâlinde, birinci fıkraya göre verilecek ceza üçte birden yarısına kadar artırılır.

(3) Rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır.

(4) Birinci fıkra hükmü, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları, kamu kurum veya kuruluşlarının ya da kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iştirakiyle kurulmuş şirketler, bunların bünyesinde faaliyet icra eden vakıflar, kamu yararına çalışan dernekler, kooperatifler ya da halka açık anonim şirketlerle hukukî ilişki tesisinde veya tesis edilmiş hukukî ilişkinin devamı sürecinde, bu tüzel kişiler adına hareket eden kişilere görevinin gereklerine aykırı olarak yarar sağlanması hâlinde de uygulanır.

(5) Yabancı bir ülkede seçilmiş veya atanmış olan, yasama veya idarî veya adlî bir görevi yürüten kamu kurum veya kuruluşlarının memur veya görevlilerine veya aynı ülkede uluslararası nitelikte görevleri yerine getirenlere, uluslararası ticarî işlemler nedeniyle, bir işin yapılması veya yapılmaması veya haksız bir yararın elde edilmesi veya muhafazası amacıyla, doğrudan veya dolaylı olarak yarar teklif veya vaat edilmesi veya verilmesi de rüşvet sayılır" şeklinde iken, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 87. maddesiyle;

"(1) Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, bir kamu görevlisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kişi, dört yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevinin ifasıyla ilgili bir işi yapması veya yapmaması için, doğrudan veya aracılar vasıtasıyla, kendisine veya göstereceği bir başka kişiye menfaat sağlayan kamu görevlisi de birinci fıkrada belirtilen ceza ile cezalandırılır.

(3) Rüşvet konusunda anlaşmaya varılması halinde, suç tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur.

(4) Kamu görevlisinin rüşvet talebinde bulunması ve fakat bunun kişi tarafından kabul edilmemesi ya da kişinin kamu görevlisine menfaat temini konusunda teklif veya vaatte bulunması ve fakat bunun kamu görevlisi tarafından kabul edilmemesi hâllerinde fail hakkında, birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre verilecek ceza yarı oranında indirilir.

(5) Rüşvet teklif veya talebinin karşı tarafa iletilmesi, rüşvet anlaşmasının sağlanması veya rüşvetin temini hususlarında aracılık eden kişi, kamu görevlisi sıfatını taşıyıp taşımadığına bakılmaksızın, müşterek fail olarak cezalandırılır.