muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7223, Karar No: 2022/6160, Tarih: 21.04.2022

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemede de; kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gelir vergisi mükellefi olanlar ile, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıt olanlar” sigortalı sayılmışlardır.

Yukarıda açıklanan tüm bu Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Davacının, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kaydının yapıldığı tarihte yukarıda açıklanan 3165 sayılı Kanun ile getirilmiş şekli yürürlüktedir ve sigortalılık niteliğinin varlığı sorunu da, anılan düzenleme doğrultusunda çözümlenmelidir. Belirtmek gerekirse anılan düzenlemenin açıkça değindiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgusunun varlığı zorunlu ve asli unsur olup, vergi dairesine ve meslek kuruluşuna kayıtlı olmak; anılan çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, bu gibilerin mesleki faaliyetlerine son verdiklerinin kanıtlanması halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki oda ve vergi kaydına itibar edilerek kişiyi sigortalı saymak, Kanunun amacına aykırı olacağı açıktır.

Bu bağlamda, vergi dairesi kayıtlarına göre (30.5.2000-30.6.2000) tarihleri arası spor tesisi işletme faaliyeti dolayısıyla 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddeleri kapsamında 30.5.2000-30.6.2000 tarihleri arası bu dönem yönünden isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tüm dönem yönünden red kararı verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6217, Karar No: 2014/17812, Tarih: 18.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6217 E.  ,  2014/17812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın ve müşterek çocuk lehine hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakaları çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.18.09.2014(Prş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/16797, Karar No: 2009/17316, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16797 E.  ,  2009/17316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.11.2008 gün 2008/14128-15603 sayılı bozma kararında özetle: "Dairece aynı ve yakın günlerde birlikte incelemesi yapılan Dairenin 2008/14089 ila 14544 Esas sayılı dava dosyalarında çekişmeli taşınmazların bulunduğu, ..., ... ve Kızılot Köylerinde 1774 sayılı yasaya göre 1983 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 sayılı yasaya göre de 1985 yılında aplikasyon ve 2B madde çalışmaları yapıldığı ve ilan edilerek kesinleştiği, bu çalışmalarda dava konusu parsellerin çoğunlukla geniş orman parseli içinde kalan orman içi kapalı ziraat poligonu konumunda oldukları, örneğin, ... köyünde; 199 ila 218 OTS, 323 ila 334 OTS, 358 ila 360 OTS, 348 ila 354 OTS, 245 ila 273 OTS, 355 ila 357 OTS, 29 ila 36 OTS, 24 ila 28 OTS, 274 ila 296 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 1 ila 4 OTS, 22 ila 27 OTS, 108 ila 111 OTS, 8 ila 21 OTS, 28 ila 38 OTS, 39 ila 48 OTS, 49 ila 107 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine Kızılot Köyünde; 297 ila 322 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu gözlenmiştir. Adı geçen köylerde, mahkemece değişik tarihlerde ve faklı bilirkişi kurullarınca yapılan keşifler sonunda alınan raporlarda kesinleşmiş tahdit haritasının, kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde yaptıkları aplikasyonda farklılıklar olduğu ve raporların denetlenemediği anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulları uygulamayı en az bir ada bazında yapmamış lokal olarak yapmışlar ve aynı OS noktalarını bitişik yakın parsellerde ve farklı dosyalarda sağa sola kaydırmışlar, bazı dosyalarda OS noktaları göstermedikleri, dava konusu parsellerin yerlerini nokta halinde göstermişler, bir kısım dosyalarda kadastro paftası ile orman tahdit haritasını ölçeklerini denkleştirerek çakıştırmamışlar ve bir iki ada bazında dava konusu parselleri yakın çevresi ile göstermediklerinden raporların denetimine olanak sağlamamışlardır.

Mahkemece yapılacak iş; çekişmeli parsellerden aynı adada ve aynı orman içi kapalı ziraat poligonunda kalan tüm dava dosyalarının birlikte keşfi yapılarak, Orman kadastrosu çalışma tutanaklarında isimleri yazılı kişilere ait tarlanın köşesine yada evlerin duvar köşesine (örneğin; orman bakım evi ve lojmanı) yerli kayaya şeklindeki sabit yerlere konulduğu anlaşılan OTS noktaları öncelikle tutanaklardaki tanım, açı ve mesafelere dikkat edilerek zeminde bulunmalı, bulunacak bu sabit noktaların koordinatları belirlenerek, aşağıdaki paragrafta belirtilen yöntemle, kadastro paftasının tahdit haritası ile birlikte ölçekleri denkleştirilerek, memleket haritası üzerine aktarılmak suretiyle, ada bazında ve orman içi kapalı poligon içersinde kalan çekişmeli olan ve olmayan tüm parselleri gösterecek şekilde kapsamlı uygulama yapılmalıdır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986

-2- 2009/16797 - 17316

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986

-2- 2009/16797 - 17316

tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 125 ada 1, 3, 6, 8 ve 11 sayılı parseller ile 208 ada 4 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 23.05.1983 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 Sayılı Yasaya göre 23.10.1985 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3386, Karar No: 2021/2764, Tarih: 06.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/3386 E.  ,  2021/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2019 gün ve 2018/571 Esas, 2019/512 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Suç tarihi itibarıyla on beş yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden,... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.07.2020 gün ve 2020/93 Esas, 2020/157 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere

yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.04.2021 tarihinde üyeler ... ile .... karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

... Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/571 Esas, 2019/512 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanunun 103/2, 43, 62 ve 109/1, 38, 5, 43, 62, 107/2, 62. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. İlk derece kararı istinaf edilmiş olup, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince istinaf isteminin reddi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

... Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/571 Esas, 2019/512 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanunun 103/2, 43, 62 ve 109/1, 38, 5, 43, 62, 107/2, 62. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. İlk derece kararı istinaf edilmiş olup, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince istinaf isteminin reddi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Sayın daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf cinsel istismar suçunun subut bulup bulmadığı konusunda toplanmaktadır. Mağdure sanığın baskılarından dolayı olayı önce okul önünde bekleyen polise anlatmıştır. İntikal doğaldır. Mağdure ilk intikalde başından geçenleri tüm çıplaklığı ile anlatmıştır. Anlattıkları dosyada mevcut mesaj içerikleri sanığın arkadaşı olan Erçin'in beyanları ile de desteklenmektedir. Mağdurenin psikolojisinin etkilenmesi, bunun sonucunda intihara kalkışması ve doktor raporları dikkate alındığında sanığın suçu subut bulmakla kararın onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma yönündeki kararına iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/22471, Karar No: 2020/12633, Tarih: 05.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/22471 E.  ,  2020/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında ...’a yönelik olası kastla yaralama suçundan beraate dair; Kars 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 gün ve 2018/290 Esas, 2019/163 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın olası kastla yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/07/2020 gün ve 2020/915 Esas, 2020/1217 Karar sayılı kararı

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.07.2020 gün ve 2020/915 Esas, 2020/1217 Karar sayılı kararının sanık müdafi ile katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-a-e, 53, 54, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanığın kastının bulunmadığından bahisle 5271 sayılı CMK’nin 223/3-c maddesi gereğince beraatine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından sanığın ...’a yönelik eylemi nedeniyle olası kastla yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği, Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın 30.05.2018 tarihinde ikametinde eşi ... ile tartışma yaşadığı, bıçakla eşine saldırdığı, eşini bıçak darbeleri ile öldürdüğü, bu sırada engel olmak için araya giren annesi ...’ın elinden basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı olayda;

Sanık ...’ın 30.05.2018 tarihinde ikametinde eşi ... ile tartışma yaşadığı, bıçakla eşine saldırdığı, eşini bıçak darbeleri ile öldürdüğü, bu sırada engel olmak için araya giren annesi ...’ın elinden basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı olayda;

Kars 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2019 gün ve 2018/290 Esas, 2019/163 Karar sayılı kararında sanığın ...’a yönelik TCK’nin 82/1-d maddesi gereğince kaste öldürme suçundan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırıldığı, annesi ...’a yönelik eylemden dolayı beraatine karar verildiği, dosyanın istinaf incelemesine gönderildiği sırada sanığın maktul ...’a yönelik kasten öldürme eylemi ile sanığın annesi mağdur ...’a yönelik bıçakla elinden basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralamasına ilişkin eylemler yönünden dosyanın ayrılarak Erzurum Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi’nin istinaf incelemesi sonrası dosyaların temyiz edildiği, sanığın maktul ...’a yönelik kasten öldürme eylemine ilişkin dosyanın Yargıtay 1.Ceza Dairesi’nin 2020/3868 Esas numarasında incelemede olduğu, sanığın annesi ...’a yönelik bıçakla yaralama eylemine ilişkin dosyanın dairemizin 2020/22471 Esas numarası ile incelenmekte olduğu, Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 2020/3868 Esas numaralı dosyası için yazılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2020 tarih 2020/62578 numaralı tebliğnamesinde katılan lehine vekalet ücreti yönünden bozma istemi bulunduğu, dairemizin 2020/22471 Esas numaralı dosyası için yazılan 06.09.2020 tarih 2020/73404 numaralı tebliğname de de katılan lehine vekalet ücreti yönünden bozma istemi bulunduğu gözetildiğinde,

Açıklanan nedenlerle sanığın eşine yönelik kasten öldürme, annesi Hediye’ye yönelik kasten yaralama eylemleri yönünden dosyanın bir bütün olarak incelenmesi, delillerin birlikte takdir ve değerlendirilmesi gerektiği, tebliğnamenin bozma istediği katılan lehine vekalet ücreti verilmesi hususunda mükerrer karar verilmemesi için dosyanın Yargıtay 1.Ceza Dairesince incelenmesi gerektiğinden;

Dosyanın 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 05.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2501, Karar No: 2023/1926, Tarih: 05.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/2501 E.  ,  2023/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2019 tarihli ve 2017/451, 2019/88 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06.01.2020 tarihli ve 2019/799 Esas, 2020/6 sayılı Kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.01.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

Sanığın Esnaf grubu mütevelli heyeti içerisinde yer alması, bu bağlamda mütevelli istişare toplantılarına katılmış olduğu ,tanık beyanlarına göre 17/25 Aralık sürecinden sonra da sohbet adı altındaki toplantılara katıldığı,FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile süreklilik, yoğunluk ve çeşitlilik arz eden organik bağının bulunduğu ve sanığın eyleminin silahlı terör örgütü üyesi olma suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü