muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6456, Karar No: 2012/46141, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6456 E.  ,  2012/46141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin yasal koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK”nın 318. maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız yapılmasına,

Temyizle ilgili eski hale getirme isteklerine ilişkin karar verme görevinin Yargıtay'a ait olması nedeniyle, sanık ... (...) müdafiinin eski hale getirme talebinin reddine ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 14/12/2009 gün ve 2006/249 E. 2009/365 sayılı ek kararının hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek, anılan sanık müdafiinin ibraz ettiği rapor ile belgelediği mazereti nedeniyle temyiz süresini geçirdiği anlaşıldığından eski hale getirme isteminin kabulü ile temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

26/01/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’ un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12328, Karar No: 2015/5149, Tarih: 06.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12328 E.  ,  2015/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile tazminat, maliyet birim fiyat farkına ilişkin ödemelerin iadesi ile borçlu olmadığının tespiti istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; 2005 yılı maliyet birim fiyat farkının davalıya ödenmesi halinde tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, cezai şart bedeline ilişkin davanın kabulüne, diğer taleplerin reddine dair verilen 27.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yükleniciden temlik alınan bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan konut yapım sözleşmesi gereği ... blok ... numaralı dairenin yapılarak 31.12.2005 tarihinde tapu devrinin yapılacağının kararlaştırıldığını, davalının inşaatı tamamlamayarak müvekkilini mağdur ettiğini, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek davacı adına tescilini, tahsil edilen maliyet birim fiyat farklarının ödendiği tarihten itibaren yasal faizi ile iadesine, böyle bir borcun mevcut olmadığının tespiti ile gecikme nedeniyle cezai şart olarak kararlaştırılan aylık 300 USD'nin üzerine düşen edimleri yerine getiren müvekkiline ödenmesine, gecikmeden doğan zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşme gereği dairenin davacıya tahsis edildiğini, gecikmede müvekkilinin bir kusuru olmadığını, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini, bu nedenle sözleşmesi feshedildiğinden cezai şart talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tescil talebinin kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2011/1079 Esas, 2011/7279 Karar sayılı ilamı ile; bilirkişi raporunda dairenin kaba inşaatı bitmesine karşılık ince işlerin tamamlanmadığı,

Mahkemece tescil talebinin kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2011/1079 Esas, 2011/7279 Karar sayılı ilamı ile; bilirkişi raporunda dairenin kaba inşaatı bitmesine karşılık ince işlerin tamamlanmadığı,

31.12.2015 tarihi itibariyle davacı tarafından 10.625,00 TL ödeme yapıldığı, sözleşmenin E-2 maddesi uyarınca maliyet birim fiyat farkı ödeme belgesine dosyada rastlanılmadığının belirtildiği, ibraz edilen senetlerin, ödeme belgelerinin dava konusu taşınmazın vadeli alım satımına münhasır senet ve ödeme belgeleri oldukları anlaşılmışsa da dosyada 31.12.2005 tarihinden sonra davacı ödemesine rastlanmadığı, davalı şirketin ihtarname ile bildirdiği 5.069,00 TL yıllık maliyet birim farkının ödendiğine ilişkin herhangi bir belge de bulunmadığı, hükmün infazda tereddüte mahal bırakacak şekilde düzenlendiği ve sözleşme hükümleri gözetilerek yanların edimlerini yerine getirip getirmediği yönünden yapılan araştırma ve incelemede hüküm vermeye yeterli bulunmadığı, inceleme raporunun maliyet birim fiyat farkına ilişkin bölümünün değerlendirilmesi, davacıdan tüm ödeme belgelerinin temin edilerek gerektiğinde davalı şirketin defter ve kayıtlarının yöntemince incelettirilmesi, taraf edimlerinin tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmesi ve çekişme konularında ek rapor alındıktan sonra davacı taleplerinin ayrı ayrı değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde 2005 yılı birim maliyet farkı olan 5.069,00 TL davalıya ödenmesi halinde, 23 no'lu bağımsız bölümün davacı adına tesciline, 3.900 USD dolarının da 01.01.2006 tarihinden itibaren devlet bankalarının USD'ye uyguladığı bir yıllık en yüksek mevduat faizi ile birlikte davacıya ödenmesine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma ilamında belirtilen hususlar yerine getirilmemiştir. Bozma ilamından sonra düzenlenen ek bilirkişi raporunda davacı tarafından sözleşme gereğince davalı tarafa ödenen miktar ve kalan borç ile ilgili belgeler araştırılmamış, denetime elverişli bir rapor düzenlenmemiştir. Mahkemece, bozma ilamında belirtilen hususlara dair araştırma yapılmaksızın, eksik incelemeye dayalı, yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4783, Karar No: 2013/7733, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4783 E.  ,  2013/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2011 gün ve 2009/22 Esas, 2011/218 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12711, Karar No: 2015/10127, Tarih: 17.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12711 E.  ,  2015/10127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2013/540-2014/228

Davacı T.. K.. vekili Avukat Mehmet tarafından, davalı B.. A.. aleyhine 04/11/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat talebinin kabülüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kasten yaralama eylemi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, davacının olayın oluşumundaki kusuru ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18215, Karar No: 2013/6637, Tarih: 28.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18215 E.  ,  2013/6637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.03.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı işçi, davalı ....'nin alt işvereni olan diğer davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmadan ve önel verilmeden feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davalı ...., davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, sorumluluğun diğer davalı işverene ait olduğunu, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti., ....'nin özelleştirilmesi nedeniyle aralarındaki sözleşmenin sona erdiğini, davacının 01.06.2010 tarihinden itibaren başka bir işveren nezdinde çalıştığını, yeni işyerinde çalışması için yaptıkları çağrıya davacının olumlu cevap vermediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin haklı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının Konya işyerinde çalışma imkanının kalmadığı, iş sözleşmesinde davacının ihtiyaç halinde işverenin diğer işyerlerinde çalışmayı kabul ettiğinin belirtildiği, sözleşmenin bu hükmü uyarınca kendisine Gaziantep'te bulunan işyerinde çalışması yönünde yapılan önerinin davacı tarafından kabul edilmemesi nedeniyle davalı işverence yapılan feshin haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı davalı....'ye ait bakım ve onarım işlerini üstlenen davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak elektrik teknisyeni unvanı ile çalışmakta iken, davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından, Cihanbeyli, Kulu ve Altıntekin Elektrik Arıza Onarım ve Bakım Hizmet Alım Sözleşmesinin 31.05.2010 tarihinde sona ereceği, bu nedenle Gaziantep ili Karıkamış ilçesindeki işyerinde arıza ve bakım işinde görevlendirildiğinin bildirildiği, davacının görevlendirildiği işyerinde iş başı yapmadığı gerekçesi iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı ile davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan iş sözleşmesinin 9. maddesinde “...işçi, işverenin Türkiye'de yerleşik bulunan diğer işyerlerinde ... çalışmayı kabul etmiştir” hükmü yer almaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesinde, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” hükmü yer almaktadır. İş Kanunu’nun 22.maddesinin birinci fıkrasının asıl konuluş amacı işverenin tek taraflı değişiklik işlemlerine karşı işçiyi korumak; işçinin isteği dışında işini, işyerini ve diğer çalışma koşullarını değiştirecek işveren davranışlarına engel olmak ve bazı hallerde işçinin sözleşmesinin feshedilmesi yerine çalışma koşullarında belirli değişiklikler yapılması yoluyla iş sözleşmesinin sürdürülmesini sağlamaktır. Anılan hüküm, işçinin korunması esasına da uygun olarak, esas ve şekil bakımından mutlak emredici bir nitelik taşımaktadır. Bu açıdan aksinin kararlaştırılması mümkün değildir (Narmanlıoğlu, Ünal, İşverenin Çalışma Koşullarında Değişiklik Yapma Hakkını Saklı Tutan Sözleşme Hükümleri Bağlayıcı Mıdır?, MESS, Sicil İş Hukuku Dergisi, Eylül 2006, Sayı:3 s, 12).İş Kanunu’nda sözleşmesinin devamı sırasında işverenin çalışma koşullarında değişiklik yapmasının yolu kapanmış değildir. Kanun koyucu böyle bir ihtiyacın doğması halinde 22.maddenin birinci fıkrası hükmünü öngörmüştür. İşveren, geçerli bir değişiklik nedeninin bulunması halinde maddede belirtilen yönteme uymak suretiyle çalışma koşularını esaslı tarzda değiştirebilecektir.İş Kanunu Tasarısının 22. maddesinde çalışma koşullarının değiştirilmesi hususunda işverenin lehine saklı tutulan kayıtların bulunması halinde 22. maddenin ilk fıkra hükmünün uygulanmayacağı düzenlenmişti. Ancak, tasarının bu hükmü TBMM’de yapılan ikinci görüşmelerden sonra maddeden çıkarılmıştır. Böyle bir düzenlemenin 22. maddenin birinci fıkra hükmünü etkisiz ve anlamsız hale getireceği endişesi ile kanun koyucunun bu değişikliği yapmak zorunda kaldığı açıktır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22/1. madde hükmünün yukarıda belirtilen konuluş amacı ve kesin bağlayıcılığı karşısında, işverenin çalışma koşullarını değiştirebilme hakkını saklı tutan sözleşme hükümlerinin geçerli olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Nakil yetkisinin geçerli olduğu kabul edilip ardından nakil işlemine uymayan işçinin iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilebileceğini kabul etmek kanunun açık düzenlemesine ve işçiyi koruma ilkesine açıkça aykırılık teşkil edecektir

. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22/1. madde hükmünün yukarıda belirtilen konuluş amacı ve kesin bağlayıcılığı karşısında, işverenin çalışma koşullarını değiştirebilme hakkını saklı tutan sözleşme hükümlerinin geçerli olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Nakil yetkisinin geçerli olduğu kabul edilip ardından nakil işlemine uymayan işçinin iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilebileceğini kabul etmek kanunun açık düzenlemesine ve işçiyi koruma ilkesine açıkça aykırılık teşkil edecektir. İşçiyi korumak için düzenlendiğinden şüphe edilmeyen bir kanun hükmünü işçi aleyhine sonuç doğuracak şekilde yorumlanması iş hukukunun temel ilkelerine uygun düşmemektedir.İş Kanununun 22. maddesinin açıkça işçiyi korumayı amaçlayan emredici hükmünün, nakil hakkının baştan sözleşme ile saklı tutulabileceğini kabul etmek, kanun koyucunun öngörmediği tazminatsız fesih sonucuna götürmektedir. Bu sonuç hem işçinin haklı nedenle fesih hakkını ortadan kaldırmakta, hem de işverene haklı nedenle fesih fırsatını doğurmak suretiyle işçiyi koruma ilkesini ihlal etmektedir.

Bu nedenle somut olayda nakil yetkisini saklı tutan sözleşme hükmü geçersiz sayılmalı, çalışma koşulları esaslı tarzda değiştirilen davacının bu değişikliği kabul etmemesi nedeniyle işverence yapılan feshin haksız olduğu kabul edilerek davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteği hüküm altına alınmalıdır. Kaldı ki, bir an için iş sözleşmesinin anılan hükmünün geçerli olduğu kabul edilse bile, nakil yetkisinin dürüstlük kurallarına uygun kullanılması gerekir. Davacı, nakledildiği Gaziantep Karıkamış ilçesinde işyeri olup olmadığının araştırılması gerektiğini ileri sürmüştür. Davalı şirketin Cihanbeyli, Kulu ve Altıntekin'de bulunan işyerlerindeki hizmet alım sözleşmesinin bitimi nedeniyle, bu işyerinde çalışan davacı ve arkadaşlarına Batman, Diyarbakır ve Gaziantep'te bulunan işyerlerinde çalışmayı teklif ettiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Belirtilen illerde çalışmanın teklif edildiği tarih itibariyle güvenlik sorunundan dolayı işçilerin bu işyerlerine gidememe ihtimali de dikkate alındığında davalı şirketin bu davranışı üzerinde titizlikle durulması gerekmektedir. Bu nedenle, şirketin anılan iller dışında başka yerlerde de işyerlerinin bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Diğer yandan, Batman, Diyarbakır ve Gaziantep'te bulunan işyerlerindeki işlerin de ihale ile üstlenildiği dosya kapsamından anlaşıldığına göre, ihale şartname ve sözleşmelerinin celbedilerek ihalenin süresi ve çalıştırılacak işçi sayısı belirlenmeli, davacıya teklifin yapıldığı tarih itibariyle o illerde çalışan işçi sayısı ile ihale şartnamesinde belirtilen işçi sayısı karşılaştırılarak, davacıya gerçekten ihtiyaç olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır. İhale şartnamesine uygun sayıda işçi çalışmakta ise davacıya ihtiyaç bulunmadığı halde, tazminatlarını ödememek amacıyla, gidememe ihtimali çok yüksek bulunan işyerine nakledilmek istendiği sonucu ortaya çıkacaktır. Bu durumda nakil yetkisinin dürüstlük kurallarına uygun kullanıldığı söylenemeyeceğinden, davalı işverence yapılan feshin haklı bir nedene dayanmadığı kabul edilerek davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteğinin hüküm altına alınması gerekir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan onama yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum. 28.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2009/8314, Karar No: 2010/2718, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8314 E.  ,  2010/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Çatalca İcra Müdürlüğünün 2005/651 talimat sayılı takip dosyasında 25.8.2006 tarihinde dava dışı borçlunun işyerinde yapılan haciz sırasında müvekkili tarafından borçluya kiralanan makinenin haczedildiğini, makinenin mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, mahcuzun dava açılmadan önce 13.12.2006 tarihinde ihaleyle satıldığını ve ihalenin kesinleşmesi nedeniyle malın mülkiyetinin alıcıya geçtiğini satış bedeline ilişkin olmayan davacının talebinin reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafından sunulan envanter defterinin kapanışının yapılmamış olduğu kira sözleşmesi ve ekinin herzaman düzenlenebilecek adi yazılı nitelikte sözleşme olduğu gerekçesiyle isspatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya

uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9845, Karar No: 2017/4953, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/9845 E.  ,  2017/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında ismiyle ihbarda bulunulması ve ihbar doğrultusunda sanığın aracıyla olay yerine 500 metre mesafede yakalanmış olması, sanığın ellerinde kesilen ağaçların sebep olacağı şekilde siyahlaşma görülmesi, olay yerinde bulunan çizme izleri, sanığın giydiği çizmelerde ve aracında kesilen ağaç türüne ait talaş izine rastlanılması bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.