muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6176, Karar No: 2014/12040, Tarih: 02.06.2014

Yapılan değişiklik önerisi, altı işgünü içinde işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmediği sürece işçiyi bağlamaz. Bu sürenin geçirilmesinden sonra, işçinin değişiklik önerisini kabul etmesi, işçi tarafından işverene yöneltilen yeni icaptır. İşveren iş sözleşmesini ancak altı işgünlük sürenin geçmesinden sonra feshedebilir. İşçinin altı işgünü geçmesinden sonra yaptığı kabul beyanı üzerine işverenin iş sözleşmesini feshi, kendisine yöneltilen yeni icap beyanının örtülü olarak reddi anlamına gelir.

İşçi çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmez ve işyerinde çalışmaya devam edilirse, değişiklik gerçekleşmemiş ve sözleşme eski şartlarla devam ediyor sayılır. Bu durumda işveren, değişiklik teklifinden vazgeçerek sözleşmenin eski şartlarda devamını isteyebilir ya da çalışma koşullarında değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak koşulu ile sözleşmeyi feshedebilir.

İş sözleşmesinin değiştirilmesini gerektiren bir geçerli nedenin varlığının tespiti halinde, ikinci aşamada fiilen teklif edilen sözleşme değişikliğinin kanuna, toplu iş sözleşmesine ve ölçülülük ilkesine uygun olup olmadığı ve işçiden bu teklifi kabul etmesinin haklı olarak beklenip beklenemeyeceğinin, bir başka anlatımla, kendisine yapılan değişiklik teklifini kabullenmek zorunda olup olmadığı denetiminin yapılması gerekir. Diğer bir anlatımla ikinci aşamada değişiklik teklifinin denetimi söz konusudur. Bu bağlamda esas itibarıyla somut olayın özelliklerine göre ölçülülük denetimi yapılmalıdır . Değişiklik feshi, ancak çalışma şartlarının değiştirilmesi için uygun ve daha hafif çare olarak gerekli ve takip edilen amaca göre orantılı ise (ultima-ratio) gündeme gelebilir. Çalışma şartlarının değiştirilmesini gerektirmeyecek veya daha hafif çalışma şartlarının önerilmesini gerektirecek ve aynı amaca ulaşılmasını mümkün kılacak organizasyona yönelik veya teknik ya da ekonomik alana ilişkin başka bir tedbirin mevcut olmaması gerekir. İşveren ayrıca, mümkünse, sözleşmenin değiştirilmesine ilişkin daha makul bir teklifte bulunmalıdır. Değişiklik teklifi, iş hukukuna ilişkin eşit davranma ilkesini ihlal ediyorsa, işçi bu teklife katlanmak zorunda olmadığından, değişiklik feshi geçersiz sayılır.

İşçiye, mümkünse, onun açısından en az olumsuzluk teşkil eden teklifte bulunulmalıdır. Şüphesiz, işverenin önerdiği değişiklik teklifinin feshin tek alternatifi olduğu, başka içerikte bir değişiklik önerisinin yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılırsa, işçi tarafından teklifin kabul edilmesinin beklenebilir olup olmadığının denetimi yapılmaz.

İşçiye, mümkünse, onun açısından en az olumsuzluk teşkil eden teklifte bulunulmalıdır. Şüphesiz, işverenin önerdiği değişiklik teklifinin feshin tek alternatifi olduğu, başka içerikte bir değişiklik önerisinin yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılırsa, işçi tarafından teklifin kabul edilmesinin beklenebilir olup olmadığının denetimi yapılmaz.

4857 sayılı Kanunun 22 nci maddesinde, çalışma koşullarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma koşullarının değiştirilmesi aynı zamanda koşullarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Yasanın 24 üncü maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih nedenleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir. Bununla birlikte, çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde, ihbar ve kıdem tazminatlarını talep hakkı doğar.

Somut olayda, dinlenen tüm tanıkların ortak beyanlarından, davalı işverence, yeni ihale kapsamında ücretlerin düşük tespit edilmesi nedeniyle, kendilerine ödenecek ücretlerin de düşürüleceğinin bildirilerek, bu şartlarda çalışmayı kabul edip etmedikleri hususun sorulduğu, davacının da içinde bulunduğu bir grup işçinin, gerek ihtar çekerek gerekse fiili olarak işyerini terk ederek bu değişikliği kabul etmediğini beyan ettikleri sabittir. Ücretinin düşürülmesini kabul etmemek işçi açısından, iş koşullarının uygulanmaması nedeniyle haklı nedenle iş akdinin feshi sebebidir. Bu durumda kıdem tazminatının hüküm altına alınması doğru ise de, iş akdini fesheden işçinin, ihbar tazminatı talep etmesi mümkün değildir. Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Davacı, mahkemece kabul edilen ücretin eksik olduğunu ve SGK hizmet bildirim cetvelinde bildirilen ücretin esas alınması gerektiğini beyanla kararı temyiz etmiştir. Dosya içindeki SGK hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde, davacının iddia ettiği üzere son bildirilen ücretin mahkeme kabulünden farklı olduğu görülmektedir. SGK’ya bildirilen ücretler brüt olup içinde işçinin o ay içinde hak kazandığı ulusal bayram genel tatil, hafta tatili veya fazla mesai alacaklarının da bulunduğu bilinmektedir. Bu durumda mahkemece, davalı tarafından Kurum’a verilen dönem bordoları ile davacı işçiye ait ücret bordrolarını getirterek, kuruma bildirilen ücret içinde tahakkuku yapılmış fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti olup olmadığını tespit ederek hesaplamaya esas ücretini bulmak; davalı tarafça bunların sunulmaması durumunda veya SGK ya bildirilen ücretlerin daha yüksek olması durumunda Kuruma bildirilen ücretler esas alınmak suretiyle bir hesaplama yaptırıp çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, taraflara iadesine 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5104, Karar No: 2024/5906, Tarih: 27.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5104 E.  ,  2024/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1826 E., 2024/57 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/214 E., 2022/349 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının 01.09.1991 tarihinden 01.04.2018 tarihine kadar davalı büyükelçiliğe bağlı Libya okulunda İngilizce öğretmeni olarak çalıştığını, ancak gerek davacının gerekse okul müdürü dahil olmak üzere diğer öğretmen ve personelin sigortalılık başlangıçları yapılmadığı gibi primlerinin de yatırılmadığını, 1980'lerden bu yana faaliyet gösteren ve birçok mezun veren bir okulun SGK kayıtlarında hiçbir öğretmenin bulunmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının maaşının uzun süre elden ödendiğini, son dönemde davacı adına olan Arap Türk Bankası hesabına yatırıldığını, davacının 1991 yılından itibaren davalı işyerinde çalıştığının okul müdürü tarafından verilen resmi belge ile de sabit olduğunu belirterek, davacının davalıya ait işyerinde 01.09.1991 – 01.04.2018 tarihleri arasında çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iddia edilen dönemde Libya Büyükelçiliğinde çalışması bulunmadığını, davacının Kerkük vatandaşı olup sonradan Türk vatandaşlığına geçtiğini, davacının Türk vatandaşlığına geçiş tarihinin ilgili kurumdan sorulması sonrası bu husustaki savunma haklarını saklı tuttuklarını, davacının müvekkili işyerinde 12.03.2010 tarihinde işe başladığını görevinin okul döneminin bitimi olan 30.05.2018 tarihinde sona erdiğini, SGK kayıtlarının da bu yönde olduğunu, özel okul öğretmenlerinin çalışmalarının belirli süreli iş akdine dayandığından davacının taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bu yönde içtihatlar bulunduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, çalıştırılan işçilerin Kuruma bildirilmesi yükümlülüğünün işverene ait bir yükümlülük olduğunu, Kurumun sorumlu tutulamayacağını, eylemli ve gerçek çalışma olgusunun ispatı gerektiğini, Kurum tarafından yapılan işlemlerde hata bulunmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı yanında öğretmen olarak görev yaptığına dair yazılı tercüme belgeleri ile dinlenen tanık beyanlarına göre davanın kabulüne, davacının, davalıya ait .... sicil numaralı işyerinde, Kuruma bildirilen süreler dışında 01.09.1991-01.04.2018 tarihleri arasında asgari prime esas kazanç üzerinden hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz bir şekilde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 12.03.2010-01.04.2018 tarihleri arasında müvekkili Libya Büyükelçiliğine bağlı okulda çalıştığını ve bu tarihler arasında yasadan doğan sorumluluklar yerine getirilerek davacının çalışmalarının Kuruma bildirildiğini, Arap Türk Bankasından gelen belgelere göre davacının adı geçen bankadaki hesabının 2009 yılında açıldığını, 2010 yılından itibaren hizmet akdi ile Elçiliğe bağlı okulda çalıştığını, Elçilik tarafından ödemelerin resmi şekilde, banka yolu ile yapıldığını, eğer 2010 yılından önce hizmet akdine bağlı olarak çalışma söz konusu olması durumunda, davacı adına daha önceki yıllarda da hizmet akdinden ötürü ödeme söz konusu olması gerektiğini, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; sigortalılığın oluşumu yönünde çalışma olgusunun varlığının zorunlu olduğunu, eylemli ve gerçek bir biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemeyeceğini, çalışmayı ortaya koyan belgelerin ise, işe giriş bildirgesi ile birlikte aylık ve dönemsel prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgeler olduğunu, aynı işyerinde çalışmaya devam edilmesinin süreyi kesmediğini, davacının tespitini istediği sürelerle ilgili olarak bildirge ve ücret tediye bordolarında davacının imzası olanların saptanması gerektiğini, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, müvekkili Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ...bordro ve davacı tanıklarının davacının çalışmasını doğruladıkları, davacının sunduğu 01.01.1991 tarihinde işe başladığına dair tercüme edilmiş yazı, davacının yaptığı işler nazara alındığında çalışmasının tespit edilmesinde isabetsizlik olmadığı, her ne kadar davacının bildirilen süreleri yönünden de karar verilmiş ise de bu sürelerin Kurumca infazda gözetilebileceği, Mahkemenin davanın kabulüne dair kararın yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf istemlerinin esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle, tercüme edilmiş belgeler, tanıkların beyanları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4970, Karar No: 2013/2669, Tarih: 19.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/4970 E.  ,  2013/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 139/2. maddesinde öngörülen incelemenin dairede yapılmasını gerektiren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığın işyeri adresinde “defter ve belgelerin ibrazı” için yapılan tebligatın hukuken geçerliliği bulunmadığından suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı cihetle katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10223, Karar No: 2020/6461, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10223 E.  ,  2020/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçlarınn suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan bozmanın lehe olması nedeniyle bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkarılarak yerine, "Suça sürüklenen çocuk hakkındaki bozma lehe olduğundan, bozma sonrası yapılan yargılama gideri olan 759,62 TL’nin Hazine üzerine bırakılmasına, bozma öncesi yapılan toplam 86,10 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile Hazine’ye irat kaydına" cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16803, Karar No: 2009/17319, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16803 E.  ,  2009/17319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yagrıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.11.2008 gün ve 2008/14489 - 15634 sayılı bozma kararında özetle; "Dairece aynı ve yakın günlerde birlikte incelemesi yapılan Dairenin 2008/14089 ila 14544 Esas sayılı dava dosyalarında çekişmeli taşınmazların bulunduğu, ..., ... ve Kızılot Köylerinde 1774 sayılı yasaya göre 1983 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 sayılı yasaya göre de 1985 yılında aplikasyon ve 2/B madde çalışmaları yapıldığı ve ilan edilerek kesinleştiği, bu çalışmalarda dava konusu parsellerin çoğunlukla geniş orman parseli içinde kalan orman içi kapalı ziraat poligonu konumunda oldukları, örneğin, ... köyünde; 199 ila 218 OTS, 323 ila 334 OTS, 358 ila 360 OTS, 348 ila 354 OTS, 245 ila 273 OTS, 355 ila 357 OTS, 29 ila 36 OTS, 24 ila 28 OTS, 274 ila 296 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 1 ila 4 OTS, 22 ila 27 OTS, 108 ila 111 OTS, 8 ila 21 OTS, 28 ila 38 OTS, 39 ila 48 OTS, 49 ila 107 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine Kızılot Köyünde; 297 ila 322 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu gözlenmiştir. Adı geçen köylerde, mahkemece değişik tarihlerde ve faklı bilirkişi kurullarınca yapılan keşifler sonunda alınan raporlarda kesinleşmiş tahdit haritasının, kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde yaptıkları aplikasyonda farklılıklar olduğu ve raporların denetlenemediği anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulları uygulamayı en az bir ada bazında yapmamış lokal olarak yapmışlar ve aynı OS noktalarını bitişik yakın parsellerde ve farklı dosyalarda sağa sola kaydırmışlar, bazı dosyalarda OS noktaları göstermedikleri, dava konusu parsellerin yerlerini nokta halinde göstermişler, bir kısım dosyalarda kadastro paftası ile orman tahdit haritasını ölçeklerini denkleştirerek çakıştırmamışlar ve bir iki ada bazında dava konusu parselleri yakın çevresi ile göstermediklerinden raporların denetimine olanak sağlamamışlardır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; çekişmeli parsellerden aynı adada ve aynı orman içi kapalı ziraat poligonunda kalan tüm dava dosyalarının birlikte keşfi yapılarak, Orman kadastrosu çalışma tutanaklarında isimleri yazılı kişilere ait tarlanın köşesine yada evlerin duvar köşesine (örneğin; orman bakım evi ve lojmanı) yerli kayaya şeklindeki sabit yerlere konulduğu anlaşılan OTS noktaları öncelikle tutanaklardaki tanım, açı ve mesafelere dikkat edilerek zeminde bulunmalı, bulunacak bu sabit noktaların koordinatları belirlenerek, aşağıdaki paragrafta belirtilen yöntemle, kadastro paftasının tahdit haritası ile birlikte ölçekleri denkleştirilerek, memleket haritası üzerine aktarılmak suretiyle, ada bazında ve orman içi kapalı poligon içersinde kalan çekişmeli olan ve olmayan tüm parselleri gösterecek şekilde kapsamlı uygulama yapılmalıdır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986

tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve

-2-

2009/16803-17319

Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Kızılot Köyü 104 ada 1 sayılı parselin (A) ile gösterilen 4225.34 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile gösterilen 5326.70 m2'lik bölümünün tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 23.05.1983 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 2896 Sayılı Yasaya göre 23.10.1985 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.