muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14651, Karar No: 2024/6623, Tarih: 09.09.2024

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14152, Karar No: 2006/16296, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14152 E.  ,  2006/16296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Sorgun Köyü 120 ada 131 parsel sayılı 13857.27 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazda vergi kaydı miktar fazlası olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 04.10.2989 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada tahdit dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve vergi kaydı miktar fazlası da bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7407, Karar No: 2024/588, Tarih: 17.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7407 E.  ,  2024/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1428 Esas, 2023/410 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Reyhanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/101 Esas, 2019/392 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Hatay ili, Kumlu ilçesi, ... Mahallesi 86 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini, kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, üretim giderlerinin düşük, verim miktarlarının yüksek hesap edildiğini, objektif değer artışının uygulanmaması gerektiğini, idarenin faizden sorumluluğunun olmadığını, lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2018 yılı verilerine göre taşınmazın değerinin hesap edilmesinin hatalı olduğunu, tarla kirası ve genel idare giderlerinin üretim masraflarına dahil edilmesi ile birlikte üretim maliyetinin yüksek hesap edildiğini, kapitalizasyon faiz oranının %3 oranında olması gerektiğini, objektif değer artışının düşük belirlendiğini, münavebe ürünlerinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2018 yılı verilerine göre taşınmazın değerinin hesap edilmesinin hatalı olduğunu, tarla kirası ve genel idare giderlerinin üretim masraflarına dahil edilmesi ile birlikte üretim maliyetinin yüksek hesap edildiğini, kapitalizasyon faiz oranının %3 oranında olması gerektiğini, objektif değer artışının düşük belirlendiğini, münavebe ürünlerinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın arazi vasfında kabulünde ve %20 oranında objektif değer artışı uygulanmasında taşınmazın tespit edilen sulu tarım arazisi vasfına göre %4 oranında kapitalizasyon faiz oranın uygulanmasında, bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki Hatay ili, Kumlu ilçesi, ... Mahallesi 86 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla yerindedir.

3.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Dava konusu taşınmazın münavebeye esas alınan ürünlerin (buğday,pamuk,mısır) değerlendirme tarihi olan 2019 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden resmî ve kesin verileri (verim, fiyat, ayrıntılı masraf) getirtilip, alınacak bilirkişi raporu denetlenerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 2018 yılı verileri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi hatalıdır.

4.Dava konusu taşınmazın münavebeye esas alınan ürünlerin (buğday,pamuk,mısır) değerlendirme tarihi olan 2019 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden resmî ve kesin verileri (verim, fiyat, ayrıntılı masraf) getirtilip, alınacak bilirkişi raporu denetlenerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 2018 yılı verileri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi hatalıdır.

5. Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07/2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bede, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, hüküm kurulması gerektiğinden kararın bozulması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Taraf vekillerinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19074, Karar No: 2014/7436, Tarih: 21.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19074 E.  ,  2014/7436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın davalı idareden,

2-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

3-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kapama üzüm bağına ilişkin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına (ağaç başına değil)asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından,

4-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13779, Karar No: 2013/1560, Tarih: 05.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/13779 E.  ,  2013/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet, beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 10/03/2004 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonucunda verilen beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında 24/03/2005 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonucunda verilen mahkümiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinde ... ili ... ilçesi ... İlköğretim Okulunda müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, 10.200 TL değerinde ... Vakfı Bağış Makbuzu teslim aldığı halde müfettişlere 2.300 TL değerinde makbuz aldığını beyan ederek bu hususa ilişkin sahte tutanak ibraz ettiği, makbuz karşılığı topladığı paralardan 8.249 TL'sini zimmetine geçirdiğinin iddia edildiği, hükme esas alınan ek bilirkişi raporuna göre fatura ibraz edilemeyen 2.788,20 TL dışında kalan miktarın okul için harcandığının anlaşıldığı, belgelendirilemeyen 2.788,20 TL'nin okul için alınan buzdolabı, halı yıkama makinesi, panolar, mutfak dolabı, oyuncak dolabı ve diğer bazı eşyalar için harcandığını savunan sanığın, temyiz dilekçesi ekinde yeni faturalar ibraz ettiği anlaşıldığına göre, bu faturaların kaynakları belirlenip alındığı savunulan malzemelerin okul için kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak ve gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

... Müdürlüğünden 2.300 TL bağış makbuzu aldığını söyleyen sanığın buna ilişkin tutanağı müfettişlere ibraz ettiği, müfettişlerce yapılan incelemede ... Müdürlüğünde böyle bir tutanağın bulunmadığı, 10.200 TL değerinde bağış makbuzu verildiğinin belirlendiği, bu nedenle sanık tarafından ibraz edilen tutanağın gerçeği yansıtmayıp hileli davranış mahiyetinde olduğu gözetilmeden ve denetime imkan verecek gerekçeler gösterilmeden sanığın eyleminin basit zimmet suçu olarak değerlendirilmesi,

Sanığın 2002-2003 yılları arasında zimmet suçunu işlediği kabul edildiği halde, TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. madde gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kendini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/359, Karar No: 2020/146, Tarih: 16.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/359 E.  ,  2020/146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ... tarafından müvekkili ve davalı ... Temizlik Ltd. Şti. aleyhine açılan işçi ve işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak davasının yargılaması sonucunda hüküm altına alınan miktarın tahsili için başlatılan icra takibinde borcun müvekkili tarafından ödendiğini, ihale sözleşmesi ve ihale belgelerine göre çalışan işçilerin idarenin değil yüklenici şirketlerin işçisi olduğunu ileri sürerek 13.016,63 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekili, davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin sorumluluğu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı alt işverenlerin hüküm altına alınan işçilik alacaklarından sorumlu oldukları halde dava dışı işçiye ödemeyerek sebepsiz zenginleştiği, taraflar arasında düzenlenen sözleşme ve şartname hükümleri gereğince davacının ödediği işçilik alacaklarının tamamını davalılardan isteme hakkı doğduğu, taraflar arasında imzalanan sözleşmeler ile ekli şartname hükümlerine göre işçilerin iş mevzuatından doğan tüm haklarından yüklenicilerin sorumlu olacağının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... Temizlik Ltd. Şti.vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ... Temizlik Ltd. Şti'den alınarak Hazineye gelir kaydına, 492 Sayılı Yasa'nın 13/j maddesi uyarınca temyiz eden davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29636, Karar No: 2018/15081, Tarih: 18.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/29636 E.  ,  2018/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin asıl işveren davalı ... bünyesinde, davalılar ... İnşaat Ltd.Şti ve ... Yapı Ltd.Şti. nezdinde 02.02.2007-15.11.2013 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdine haklı bir neden olmadan son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu kıdem tazminatı alacağı ile ilgili yapılan ödemelerin nazara alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenen ibra sözleşmeleri için yasal koşulların varlığı aranmalıdır. Ancak 6098 sayılı Borçlar Kanununun yürürlükte olmadığı dönemde imzalanan ibranamenin geçerliliği sorunu, Dairemizin konuyla ilgili ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. İbranamenin feshi izleyen bir aylık süre içinde düzenlenmesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılmamış oluşu 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenen ibra sözleşmeleri için geçersizlik sonucu doğurmaz.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

A)Dairemizin kökleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir.

B)İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez (Yargıtay 9.HD. 5.11.2010 gün, 2008/37441 E, 2010/31943 K).