muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10848, Karar No: 2006/13811, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10848 E.  ,  2006/13811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Çekişmeli taşınmazlara tarla cinsiyle tespit tutanağı düzenlenmiş, tespit dayanağı olarak birden fazla belge gösterilmesi üzerine kadastro komisyonu ... hanesini açık bırakarak 3402 Sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca tutanak ve eklerini kadastro mahkemesine göndermiştir. Orman Yönetimi davada taraf olmadığı gibi, orman incelemesi yapılmasını gerektiren bir durum da bulunmadığından, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 17/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11473, Karar No: 2018/960, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11473 E.  ,  2018/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayet dilekçesinde sanık hakkında İİK’nın 333/a maddesi gereğince cezalandırılma talebinde de bulunulduğu gözetilmeyerek bu konuda bir karar verilmemişse de, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam etiğinin belirtilmesi karşısında, şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, zabıta araştırması yaptırılan adresin ticaret sicilde kayıtlı adres olup olmadığı araştırılıp, ticaret sicilde kayıtlı adres değilse tescil adresinde zabıta araştırması yaptırılıp, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken,eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-İİK’nın 337/a maddesinden hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararın gerekçe kısmında İİK’nın 333/a maddesine dayanılarak hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6202, Karar No: 2024/8218, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/6202 E.  ,  2024/8218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/933 Esas, 2024/1450 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/42 E.,2024/14 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 14.05.2024 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin 14.05.2024 tarihli ek kararına yapılan istinaf isteminin esastan reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 346 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar vereceği ve 344. maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ edileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabileceği, istinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderileceği, bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapacağı belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 31.03.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; davalı vekili tarafından istinaf harç ve gider avansı 04.04.2024 tarihinde süresinde yatırılmakla birlikte istinaf dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 02.05.2024 tarihinde verilmesi sebebiyle 14.05.2024 tarihli ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

İstinaf isteminin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara yönelik yapılan istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmesi yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

İstinaf isteminin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara yönelik yapılan istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmesi yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2503, Karar No: 2018/2659, Tarih: 27.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2503 E.  ,  2018/2659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : ... Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I.Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, suç tarihi “21.01.2006” olacağından, gerekçeli karar başlığında "2005" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II.Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II.Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Döküm İletişim San ve Tic. Ltd. şirketinin müdürü olan sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte faturaları KDV indiriminde kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; 29.11.2010 tarih, 2010-1359/17 sayılı ... tekniği raporunda, 2006 takvim yılında kullanılan sahte faturaların toplamının 2.096.620 lira tutarında olduğunun ve suça konu faturaların, mükellef kurumun satışlarının maliyeti içerisindeki oranının %53 olduğunun belirtilmesi, hükme esas alınan 02.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda, 2006 takvim yılında mükellef tarafından faturaları kullanılan ... Döküm Metal Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti, ... Döküm Mak.Dem. Çelik San. Ltd. Şti, ...D. ...... Ürünleri San ve Tic. Ltd. Şti, ... Madencilik Hurdacılık İmalat ve ... .. Dönüştürülebilir Maddeler... Ltd. Şti’ne yapılan ödemeler hakkında hiçbir bilgiye yer verilmediğinin, 2006 yılında ...D. Döküm Makine Demir Çelik Ürünleri San ve Tic. Ltd. Şti’den toplamda Kdv hariç 577.103 lira tutarında fatura kullanılmasına rağmen bilirkişi raporunda, suça konu faturaları düzenleyen şirket ile sanığın yetkilisi olduğu şirket arasındaki para hareketinin varlığını ispat edecek fatura bedellerinin ödenmesi ile ilgili kasa fişi, çek, banka makbuzu, hesap ekstresi, PTT alındı makbuzu gibi ödemeye ilişkin belgelerden ve mal hareketinin varlığını ispat edecek, faturalarda yazılı malların teslimi konusunda düzenlenmiş taşıma veya sevk irsaliyelerinin bulunup bulunmadığından bahsedilmediğinin, ... ... isimli mükelleften Kdv hariç 409.704 lira tutarında fatura kullanılmasına rağmen, bilirkişi raporunda cüzi miktar ödemeden bahsedildiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri ya da mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5172, Karar No: 2015/18603, Tarih: 16.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5172 E.  ,  2015/18603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/294-2014/1696

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 14.03.2014 olan değerlendirme (dava) tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 14.03.2014 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 12.05.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Somut emsal olarak incelenen 12.05.2011 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosu ile ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal olarak incelenen 443 ada 729 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

./..

-2-

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından ve yeterliliği bizzat mahkeme hakimliğince denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı A.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2011/3605, Karar No: 2012/6055, Tarih: 10.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3605 E.  ,  2012/6055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/07/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizine gelince;

Dava uzuv tatili ile neticelenen yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve gelişimi, tahrik durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/420, Karar No: 2010/379, Tarih: 21.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/420 E.  ,  2010/379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz tapu kaydının iptali isteği ile asliye hukuk mahkemesinde açılmış ve 1.Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Bu hükmün harç ile ilgili uyuşmazlığının 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 21.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15970, Karar No: 2013/6056, Tarih: 22.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15970 E.  ,  2013/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ücret alacağının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davacının mazeret göstermeden işe gelmemesi sebebiyle iş sözleşmesinin işverence haklı olarak feshedildiğini, 2011 yılı Ocak, Şubat ve Mart ayları maaşlarının ödendiğini, Nisan, Mayıs, Haziran aylarına ilişkin ödemelerin ise elden verildiğini, belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ücretin tam ödenmemesi halinde, işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshetme hakkı olduğu, davalının, davacının ücretinin tam olarak ödendiğini ispat edemediği, davalının sunduğu dört adet ödeme belgesinin 2011 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarına ilişkin ücret alacaklarının ödendiğine ilişkin olduğu ileri sürülmüş ise de, belgelerin açıklama kısmında bu ödemelerin ücret alacağına ilişkin olduğu hususunda, ya da ücret alacağı ise hangi ayların ücret alacağına ilişkin olduğu konusunda bir açıklama olmadığı, davacı vekilinin de süresinden sonra sunulmuş bu belgelere ilişkin olarak bu ödemelerin dava etmedikleri dönemle ilgili alacakları konusunda olduğunu, dava ettikleri döneme ait olmadığını belirttiği, davacının ücret alacağı tam olarak ödenmediğinden iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesine göre feshetme imkanı bulunduğu, kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretlerin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.