muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5453, Karar No: 2013/7682, Tarih: 04.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5453 E.  ,  2013/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili Av. ... ile davacı ... ve vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkili paydaş arsa sahibine verilmesi gereken bağımsız bölümün verilmediğini, yüklenicinin 10.05.2007 tarihli ihtarname göndererek, sözleşme gereğince müvekkiline verilmesi gereken daireyi veremeyeceğini, bu nedenle müvekkiline ait 1/28 hissenin tapusunun müvekkiline istenildiği tarihte geri verileceğini bildirdiğini, davalı tarafın iyi niyetli olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalacak şekilde 45.000 Euro bağımsız bölüm bedeline karşılık şimdilik 4.000 Euro’nun , ek sözleşmedeki 30.000 Euro cezai şart alacağından 1.000 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, asıl sözleşmeyi değiştiren ek sözleşmenin, asıl sözleşmenin tabi olduğu şekil şartlarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz olduğunu, ek sözleşme ile asıl sözleşmede öngörülmeyen cezai şartı ödeme yükümlülüğünün getirildiğini, sözleşme yapıldığında 8 katlı bir inşaat yapılabilecekken imar uygulaması sonucu ancak 5 kat inşaat yapılabilmesine izin verildiğini,sözleşmenin sonraki imkansızlık nedeniyle ifasının mümkün olmadığını , tapunun istenildiği zaman davacıya verilebileceğini savunarak , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki anasözleşmenin düzenleme şeklinde olduğu, ilave sözleşmenin ise resmi şekilde düzenlenmemiş bulunmakla beraber getirilen hükümler ile bozulması veya değiştirilmesi yoluna gidilmediği, esas sözleşmenin davacıya verilecek dairenin bedelinin 45.000 Euro ve satıcı firmanın (davalıların) tapu devrinden vazgeçmesi durumunda alıcının (davacının) ödediği para dışında alıcıya ayrıca 30.000 Euro tazminat (cezai şart) ödeneceğinin kararlaştırıldığı,tarafların özgür iradeleri ile bu ek sözleşmeyi düzenledikleri, sözleşmedeki imzalarını da inkar etmedikleri gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu parseldeki

1/28 hissesinin davalı şirkete devredilmesi nedeniyle 4.000,00 Euro'nun, ceza -i şart olarak da 1.000,00 Euro'nun ki toplam 5.000,00 Euro'nun ( TL karşılığı olan 9.600,00 TL'nin) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında 24.03.2010 tarihli düzenleme arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin varlığı çekişmesizdir. Daha sonra düzenlenen 12.10.2005 tarihli ek sözleşme adi yazılı niteliktedir. TMK 706, BK.213, Tapu K. 26 ve Noterlik K. 60. maddeleri uyarınca taşınmaz devri yükümlülüğü getiren sözleşmelerin resmi şekilde yapılmaları zorunludur. TBK’nın 12. (BK m. 11) uyarınca kural olarak kanunun emrettiği şekle uyulmaksızın yapılan sözleşmeler ise geçersizdir. Her ne kadar TBK’nın 13. (BK m. 12) maddesinde sözleşme metni ile çelişmeyen tamamlayıcı yan hükümlerin bu kuralın dışında olduğu ifade edilmiş ise de, dosyada mevcut ek sözleşmede asıl sözleşmede bulunmayan cezai şart yükümlülüğü de getirildiği, bu suretle taraflar yönünden öngörülen edimlerin ağırlaştırıldığı ve ayrıca hiçbir şekilde ifa edilmediği anlaşıldığından bir kısım taleplere dayanak yapılan ek sözleşmenin geçerli bulunduğundan söz edilebilmesi mümkün değildir.

Temyiz incelemesine konu davada, davacı paydaş arsa sahibi, anılan ek sözleşmede düzenlenen cezai şart bedeline hükmedilmesini istemiş, bunun yanında payının kendisine iadesi yönünde tapu iptal ve tescil isteminde bulunmamış, açıkça payının bedelinin tahsilini istemiştir. Davacı vekilinin dosyadaki talebinin, TBK’nın 125/2 ( BK m. 106/2) ifade edilen ifa yerine geçen olumlu zarar niteliğinde olmadığı da ortadadır. Davalı ise, aynen ifaya razı olduğunu bildirerek talep halinde davacı paydaş arsa sahibinden daha önce devraldığı payı tapuda kendisine devredebileceğini bildirmiştir. Görüldüğü üzere, davacı sadece arsa sahiplerinden birisi olup davalı da bedel ödemeye karşı çıkmış olmakla sözleşmenin feshini de talep etmediği için arsa payını geri istemesi mümkün değildir. Bu durumda davada paydaşın fesih talebi bulunmadığı gibi esasen böyle bir talebin TMK 692. maddesi gereğince tüm arsa sahiplerinin taraf olduğu bir davada ele alınabilmesi mümkün olmakla; halen ayakta bulunduğu anlaşılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi varken davacının arsa payının bedelini isteyebilmesi mümkün bulunmamaktadır.

İzah edilen sebeplerle davanın reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ,hükmün bozulması gerekmiştir.

İzah edilen sebeplerle davanın reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ,hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalılar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17595, Karar No: 2009/20429, Tarih: 24.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/17595 E.  ,  2009/20429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ayvalık Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :30.6.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemelerin yetkisine yönelik itirazlar ilk itirazlardan olup bu husus mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden hadise şeklinde incelenerek sonuçlandırılır. (HUMK.md.190-196)

Mahkemece taraflara yetki konusunda delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanıp delillerin hep birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oyçokluğuyla karar verildi. 24.11.2009

KARŞI OY

Türk Medeni Kanununun 168. Maddesine göre, boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılabilir. Dava, 7.4.2009 tarihinde Ayvalık'ta açılmıştır. Davalının yetki itirazı, son defa birlikte oturdukları yerin Bursa olduğu ve kendisi ile çocuklarının halen Bursa'da ikamet ettikleri, tarafların Ayvalık'ta hiç birlikte ikamet etmedikleri olgusuna dayanmaktadır. Oysa davacı kendi yerleşim yerinde de dava açabilir. Dosyaya alınan 9.6.2009 tarili nüfus kaydından, davacının "yerleşim yeri adresinin" 13.5.2008 tarihinden beri Ayvalık olduğu anlaşılmaktadır. 15.8.2007 tarihinde yürürlüğe giren "Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği"ne göre, yerleşim yeri ve diğer adreslerin tutulmasında kişilerin adres beyan formundaki yazılı beyanı esas alınır. Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. (Yönetmelik md.13/1) Davalı, davacının aile kütüğünde yer alan "yerleşim yeri adresinin" aksini gösteren bir delil getirmemiştir. Öyleyse yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir. Açıklanan sebeple değerli çoğunluğun yetki konusunda eksik incelemeye dayanan bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/7852, Karar No: 2021/7120, Tarih: 08.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7852 E.  ,  2021/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümde kabul edilen eyleme, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07/07/2020 tarihli ve 173 sayılı, 08/07/2020 tarihinde 31179 Sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, “17. Ceza Dairesinin 26.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile 17. Ceza Dairesine verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 26.09.2020 tarihi itibariyle 2. Ceza Dairesine UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine,’’ şeklindeki kararına, yine Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı yayımı izleyen ay başından itibaren yürürlüğe giren 23/01/2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmında yer alan "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtaya gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre, aynı suçu birlikte işleyen diğer suça sürüklenen çocuk Resül İzreşan hakkında Konya 2. Çocuk Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli, 2017/620 (Esas) ve 2018/146 (Karar) sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 12.09.2018 tarihli, 2018/3159 (Esas) ve 2018/10464 (Karar) sayılı kararının karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan temyiz isteminin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden ve Yargıtay 17. Ceza Dairesinin dosyalarının Yargıtay 2. Ceza Dairesine devredildiği de gözetilerek işin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 08.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5822, Karar No: 2010/7126, Tarih: 04.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/5822 E.  ,  2010/7126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2008 gün ve 2008/55 Esas, 2008/323 Karar sayılı hükümlerin yasal süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden resen de temyize tabi olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 6. Ceza Dairesinden görevsizlik kararı ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında ruh ve beden sağlığı bozulacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın aynı zaman dilimi içinde mağdurun vücuduna vajinal ve anal yoldan organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği kabul edilen eyleminde, TCK.nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suçun değişik zamanlarda işlenmesi koşulu bulunmadığı gözetilmeksizin teselsül hükümleri uygulanmak suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Sanığın işlediği kabul edilen ruh sağlığını bozacak biçimde nitelikli cinsel saldırı suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nun 102/2 ve 102/3-a,c,d maddeleri uyarınca verilen ceza 10 yılı geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın TCK.nun 49/1 ve 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırılabilmesi için cezada bir miktar daha artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 102/5. maddenin uygulama dışı bırakılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, kazanılmış hak saklı tutulmak suretiyle resen de temyize tabi hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2947, Karar No: 2021/7243, Tarih: 31.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2947 E.  ,  2021/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacı-karşı davada davalının aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline, biriken aylıkların faiziyle tahsiline, davalı Kurum tarafından açılan itirazın iptaline, yersiz olarak ödenen aylıklar için icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Hukuk Genel Kurulu bozma ilamına uyularak, taraflar arasında birleştirilerek görülen asıl dosyada “kurum işleminin iptali ve alacak” birleşen dosyada “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Gaziantep 2. İş Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalı-karşı davada davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, hakkında verilen boşanma kararı 17.02.2005 tarihinde kesinleşen ...'nın hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle aylığın kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline, kurum tarafından açılan ve birleşen itirazın iptali davasıda Mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde hüküm tesis edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Mahkemece önceki kararda direnilmesine dair verilen 29/04/2015 tarih ve 2015/72 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 14/03/2019 tarih ve 2015/21-3902 Esas, 2019/303 Karar sayılı bozma ilamı uyularak yeniden karar velirmiş ise de; Bozma ilamında belirtilen hususular tam olarak yerine getirilmediği eksik araştırıldığı görülmüştür.

Mahkemece önceki kararda direnilmesine dair verilen 29/04/2015 tarih ve 2015/72 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 14/03/2019 tarih ve 2015/21-3902 Esas, 2019/303 Karar sayılı bozma ilamı uyularak yeniden karar velirmiş ise de; Bozma ilamında belirtilen hususular tam olarak yerine getirilmediği eksik araştırıldığı görülmüştür.

Hukuk Genel Kurulu Bozma İlamında özetle "...somut olaya bakıldığında, davalı Kurum tarafından davacıya bağlanan ölüm aylığının iptaline yönelik işleminin 5510 sayılı Kanunun 56/son maddesine uygun olup olmadığı, davacı ile eski eşinin eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması gerekmekte olup, yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, davacının boşandığı eşinin yerleşim yerinin saptanmasına ilişkin olarak, bu kişinin sistemde kayıtlı adresi bulunmadığından Nüfus Hizmetleri Genel Müdürlüğünce tamamlandığı anlaşılmakla, adresinin tespiti için muhtarlıktan ikametgâh senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, boşanan eşlerin hizmet akdine bağlı olarak çalışıp çalışmadığı çalışıyorsa kendilerine ödeme yapılması amacıyla banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri de ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge yönünden kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, anılan yer muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir."... şeklinde belirtilmiş olmasına rağmen yazılı şekilde eksik araştırma inceleme sonucu karar verilmesi hatalıdır.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, Bozma ilamında belirtildiği şekilde boşanan eş- ... adresinde araştırma yapılmadığı, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde medula sisteminde kayıtları ilgili sağlık kuruluşlarından sorularak araştırılmadığı, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde ikamet ettikleri adreslerdeki mahalle muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmadığı anlaşılmaktadır.

Eldeki dava dosyası incelendiğinde, Bozma ilamında belirtildiği şekilde boşanan eş- ... adresinde araştırma yapılmadığı, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde medula sisteminde kayıtları ilgili sağlık kuruluşlarından sorularak araştırılmadığı, davacı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde ikamet ettikleri adreslerdeki mahalle muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmadığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında mahkemece, Hukuk Genel Kurulu bozma ilamının gereğinin yerine getirilmesi, tüm deliller nazarında değerlendirilme yapılıp neticesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-karşı davada davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1933, Karar No: 2017/1530, Tarih: 27.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/1933 E.  ,  2017/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-)Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan beraat kararına yönelik yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son Aralık 2006 dönemine ait KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle “21.01.2007” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun subutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan beraat kararına yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6185, Karar No: 2012/5368, Tarih: 09.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6185 E.  ,  2012/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 9.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.