muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15054, Karar No: 2020/1666, Tarih: 10.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15054 E.  ,  2020/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında,... Köyü çalışma alanında bulunan 200 parsel sayılı 20.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adına payları oranında tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı Hazine, çekişmeli taşımazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve kayıp ve yitik kişilerden kaldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında müdahil ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... payına yönünden davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının reddine, asli müdahil ...’ın davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin davalı ... payı yönünden iptali ile, iptal edilen bu payın müdahil davacı ... adına, taşınmazın kalan paylarının ise kadastro tespitinde olduğu gibi tespit malikleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7214, Karar No: 2017/7062, Tarih: 20.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7214 E.  ,  2017/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar Mehmet ve Hasan haklarında yokluklarında verilen hükmün tebliğ tarihine göre kanun yoluna başvuruları süresinde değil ise de, hükümde kanun yolunun yanlış gösterildiği, başvuru merci ve şeklinin de eksik belirtildiği, bu nedenle kanun yoluna başvuruları süresinde kabul edilerek ve ayrıca Afşin İcra Ceza Mahkemesi’nin 27/02/2013 tarih 2012/71 Esas- 2013/22 Karar sayılı hükmü ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyizi kabil olmasına rağmen verilen dilekçenin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile Afşin Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.04.2013 tarih 2013/41 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek Afşin İcra Ceza Mahkemesi’nin 27/02/2013 tarih 2012/71 Esas- 2013/22 Karar sayılı hükmüne yönelik yapılan incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

İİK'nın 351. maddesindeki, şikayetçinin şikayet dilekçesinde veya beyanında gösterdiği delillerle bağlı olduğuna yönelik düzenleme çerçevesinde 14.09.2013 havale tarihli şikayet dilekçesi incelendiğinde; şikayetçi vekilinin şirketin borca batık durumda olduğuna yönelik beyanları dikkate alındığında, şikayetçi tarafın borçlu şirketin borcu ödeme gücünün olmadığını bildiğinin kabulüyle, suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)İİK’nın 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin ödeme gücüne sahip olmasına rağmen hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle borcu ödememesi, ayrıca bu eylemin başka bir suçu oluşturmaması gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler ve belgeler temin edilip, ticari defter, belge ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, takibin kesinleştiği 16.08.2012 tarihi itibariyle borçlunun ödeme gücünü tespit etmeyen, dosya kapsamı itibariyle aldırılan bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Şikayetçi vekilinin 10.01.2013 ve 17/01/2013 tarihli duruşmalar için UYAP üzerinden, duruşma gün ve saatinden önce mazeret dilekçesi gönderdiğinin anlaşılması nedeniyle, CMK'nın 38/A maddesindeki "her türlü ceza mahkemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır" hükmü gözetilerek mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden şikayetçi vekilinin yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Şikayetçi vekilinin 10.01.2013 ve 17/01/2013 tarihli duruşmalar için UYAP üzerinden, duruşma gün ve saatinden önce mazeret dilekçesi gönderdiğinin anlaşılması nedeniyle, CMK'nın 38/A maddesindeki "her türlü ceza mahkemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır" hükmü gözetilerek mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden şikayetçi vekilinin yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

3)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

4)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8153, Karar No: 2007/10141, Tarih: 25.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8153 E.  ,  2007/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki bulunduğu 6 parsel sayılı taşınmaza komşu davalının istinat ve bahçe duvarını yükseltmek, ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini, yükselen duvarlar ve ağaç nedeniyle manzaranın engellendiğini, bahçe ve havuzun güneş almadığını, duvar inşası sırasında bahçesindeki travertenlere zarar verildiğini ileri sürüp komşuluk hukukuna aykırı yapıların yıkımına,eski hale getirilmesine ve çekişmenin giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerde afet sonucu yıkılan istinat duvarını site yönetiminden izin alarak yeniden inşa ettiğini, bahçe duvarını davacının muvafakati ile yükselttiğini, davacının bir zararının olmadığını, komşuluk hukukuna aykırı yapılaşmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza komşu taşınmazda yapılaşan davalının komşuluk hukukuna aykırı bir davranışı olmadığı, meydana getirilen yapıların ve dikilen ağaçların davacıya bir zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, taplanan delillerden; çekişme konusu 148 nolu meskenin davacıya, 147 nolu meskenin ise davalıya ait olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı; davalının bahçe ve istinat duvarını yükseltmek, sınıra ağaç dikmek suretiyle bahçe ve havuzunun güneş almasını engellediğini, dal ve yaprakların bahçe ve havuzu kirlettiğini, istinat duvarının yola tecavüzlü yapıldığını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş  haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama,zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince;  yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde bir inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; mahallinde biri çevre mühendisi olmak üzere en az üç uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme ve uygulama yapılması, davalıya ait yıkımı istenen muhdesatın imara ve projesine uygun olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, imara aykırılığın saptanması durumunda elde edilecek bilgilerin yukarıdaki ilkeler çerçevesinde değerlendirilmesi, keza dava konusu edilen ağaçların da davacıya komşuluk hukuku açısından bir zarar  verip vermediğinin belirlenmesi, zarar vermesi halinde kesilip kaldırılması dışında başka bir önlemle örneğin budama suretiyle giderilip giderilemeyeceği yönü üzerinde durulması, hasıl olacak sonuca göre karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve çelişki giderilmeden yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12277, Karar No: 2006/12665, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12277 E.  ,  2006/12665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12430, Karar No: 2012/224, Tarih: 19.01.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/12430 E.  ,  2012/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

l-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ıslaha karşı yapılan zamanaşımı defi üzerine bilirkişi 04.06.2009 tarihli ek raporunda davanın 13.07.2007 tarihinde açıldığından bahisle bu tarihten geriye beş yıl giderek 13.07.2002 tarihinden itibaren gerçekleşen fazla mesai, genel tatil ücretini hesaplamış ve davacı bu iki kalem alacağını bilirkişinin ilk raporundaki miktarlardan 1/3 oranında indirim yaparak talep etmiş, mahkeme de talep gibi karar vermiştir. Bilirkişinin ek raporunda dava dilekçesi ile istenen kısım için yaptığı zamanaşımı yorumu yerindedir. Ancak 02.01.2009 tarihinde ıslah edilen miktarlar yönünden zamanaşımı dava tarihine göre değil ıslah tarihinden geriye doğru beş yıl gidilerek fazla mesai ve genel tatil ücretinin belirlemesi gereken yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3478, Karar No: 2014/9944, Tarih: 05.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3478 E.  ,  2014/9944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Göksun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/273-2013/549

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Dosyada bulunan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; buğdayın dekar başına üretim gideri 169.00 TL, ayçiçeğin dekar başına üretim gideri 257.00 TL, kuru fasulyenin dekar başına üretim gideri 280.00 TL, şeker pancarının dekar başına üretim gideri 267.00 TL olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda gerekçesi de gösterilmeden daha yüksek üretim gideri olarak sırasıyla buğday için 178.00 TL, ayçiçeği için 271.14TL, kuru fasulye için 295.40 TL ve şeker pancarı için 281.69 TL olarak hesap yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23150, Karar No: 2018/19869, Tarih: 07.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/23150 E.  ,  2018/19869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde çalıştığını, çalışmaya devam ederken sigorta primlerinin eksik yatırıldığını tespit ettiğini ve eksikliğin telafisini talep ettiğini, geçmiş dönemlere ait işçilik alacaklarının ödenmesini istediğini, ayrıca toplam çalışma süresinin 15 yıl olması ve 3.600 gün şartını sağlamış olduğundan kıdem tazminatının tarafına ödenmesini talep ettiğini, bu hususun sözlü olarak reddedilmesinden sonra iş akdini haklı nedenle feshettiğini, yılbaşı ve resmi bayramların tamamında çalışıldığını, fazla mesai yaptığını,yıllık izinlerin işlerin yoğunluğundan dolayı kullandırmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının en son olarak emeklilik nedeniyle işten haklı nedenle ayrıldığı, davacının daha önceki dönemlerdeki çalışmaları ile ilgili olarak davalı tarafından iş akdinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin kanıtlanamadığı bu nedenlerle davacının kıdem tazminatına hak kazandığını, hafta tatili ücreti talebinin söz konusu alacağın varlığı kanıtlanamadığını, tanık beyanlarından davacının bilirkişi raporunda belirtilen şekilde fazla mesai yaptığının bildirildiği, ıslah ile arttırılan miktarlara karşı zamanaşımı defi nazara alındığında tespit edilen net 300,00 TL fazla mesai ücretinden davacının hastalık mazeret gibi nedenlere izinli olabileceği günler olacağı nazara alınarak takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği fazla mesai ücretinin net 200,00 TL olduğunu, tanık beyanlarından bilirkişi raporunda belirtilen şekilde davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığının bildirildiği, ıslah ile arttırılan miktarlara karşı zamanaşımı defi nazara alındığında tespit edilen net 50,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücretinden davacının hastalık mazeret gibi nedenlere izinli olabileceği günler olacağı nazara alınarak takdiren 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında davacının talep edebileceği ulusal bayram ve genel tatil ücretinin net 33,00TL olduğunu kabul ederek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: