muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2131, Karar No: 2018/6040, Tarih: 27.09.2018

Mahkemece;

1-Açılan davanın kabulüne,

2-Bilirkişi heyet raporunda belirtilen binanın temelindeki ve yan duvarlarındaki suların arındırılması için drenaj ve tecrit yapılması için gereken 2015 yılı serbest piyasa raicine göre gerekli olan 39.589,00.-TL'nin avans niteliğinde olmak üzere, 3.994,40.-TL'nin ..., 4.615,76.-TL'nin ..., 4.615,76.-TL'nin ..., 4.615,76.-TL ..., 4.615,76.-TL ..., 6.568,58.-TL ..., 6.568,58.-TL ... dan avans niteliğinde alınmasına, masrafların daha fazla olması durumunda bunların da kat maliklerinden arsa payları oranlarında alınmasına ve onarımın yapılması konusunda öncelikle yöneticiye kararın kesinleştiğinden itibaren 60 gün süre ve yetki verilmesine, yöneticinin tecrit ve izolasyon işini yerine getirmemesi halinde davacıya bu işler için yetki verilmesine,

.......

3-Davacıya ait binada meydana gelen toplam 3.257,00.-TL'den, arsa payları oranları olmak üzere 328,62.-TL'nin ..., 379,74.-TL'nin ..., 379,74.-TL'nin ..., 379,74.-TL'nin ..., 379,74.-TL ..., 540,40.-TL ..., 540,40.-TL ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; bağımsız bölüme ait depoda oluşan hasar bedelinin, ana taşınmazın bakım- onarımı için gerekli masrafların, tespit dosyasından yapılan masrafların ve vekalet ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, yapılan bilirkişi incelemesi ile davalının sorumlu olduğu miktar tespit edilerek hüküm kurulduğuna göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü amir olup, hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde "Davacıya ait binada..." şeklindeki ifade ile hüküm kurulması, anılan kanun hükmüne aykırı ve infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. İzah edildiği üzere, mahkemece infazda tereddüte yol açacak şekilde hüküm kurulması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki, "binada" ibaresinin çıkarılarak yerine, "bağımsız bölümde" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/374, Karar No: 2018/782, Tarih: 05.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/374 E.  ,  2018/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE KAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 132 ada 55 parsel sayılı taşınmazı paydaşlar arasında fiilen taksim ettiklerini, kendisine isabet eden ve zilyetliğinde bulunan kısma davalıların ev yapmak ve ağaç dikmek suretiyle müdahalede bulunduklarını ileri sürerek davalıların elatmalarının önlenmesine, ev ve yapılar ile dikilen ağaçların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle harici satıma değer verilmeyerek davacının mülkiyet hakkına değer verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.132.24 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1136, Karar No: 2018/5605, Tarih: 07.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1136 E.  ,  2018/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1-İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Ticaret Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, şirketin faal olup olmadığı ve sanıkların her ikisinin de şirket yetkilisi olup olmadıkları şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra, şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olan adresinde zabıta marifeti ile ticari faaliyetlerine devam edip etmediği konusunda araştırma yapılıp, Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyannamesi örnekleri getirtilip incelenerek, beyanname içeriğine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususuyla birlikte delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Tebligat Kanunu'nun 10/2. ve 21/2. maddelerine aykırı olarak, sanık ...'nın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması sureti ile sanığın savunma hakkını kısıtlaması,

Kabule göre ise;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4268, Karar No: 2011/730, Tarih: 15.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4268 E.  ,  2011/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/154542

...'ı kasten öldürmekten sanık ..., ...'yı yaralamaya teşebbüsten sanık ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (DÜZCE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/12/2009 gün ve 152/336 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek suçundan ve sanık ... hakkında kasten bıçakla yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunma veya sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, sanık ...'in bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kasten bıçakla yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek suçundan kurulan hükümde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olaydan iki hafta önce ...'in kendisine emanet edilen kafeye sanık ...'in arkadaşlarıyla birlikte gelerek hesap ödemeye yanaşmamasından dolayı ...'le tartışarak kavga ettikleri, olaydan

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/154542

A) Sanık ... hakkında kasten bıçakla yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek suçundan kurulan hükümde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olaydan iki hafta önce ...'in kendisine emanet edilen kafeye sanık ...'in arkadaşlarıyla birlikte gelerek hesap ödemeye yanaşmamasından dolayı ...'le tartışarak kavga ettikleri, olaydan

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/154542

bir gün önce de ...'in kız arkadaşıyla aynı kafede oturdukları sırada ...'in kardeşi olan ... ile sanık ...'in pistte oynamalarından ...'in rahatsız olması nedeniyle ...'la tartıştıkları, olay günü de sanıklar ...,...'in bu konuyu konuşmak için ...'i aradıkları sırada ..., ... ve maktulle karşılaştıkları, sanık ...'in, ...'in kolundan tutarak, konuşmak amacıyla diğerlerinin yanından uzaklaştıkları sırada, olay yerinde kalan maktulün sanık ...'e "...'den ne istiyorsunuz" diye sorması üzerine aralarında tartışmanın başladığı ve çıkan kavgada sanık ...'in maktule bıçakla beş kez vurarak otopsi raporunda belirtildiği şekilde öldürdüğü olayda; sanık savunmaları, olay yerinde bulunan maktulün arkadaşları olan ... ve ...'in, kavganın maktulün sanık ...'e yumruk atması üzerine başladığına ilişkin beyanları ile olayı gören tarafsız tanık ...'un, sanığın dövüldüğüne ilişkin beyanları dikkate alındığında ve mahkemece ilk olarak maktulün sanık ...'e yumruk vurduğunun kabul edilmiş olması karşısında, ilk haksız hareketin maktul tarafından gerçekleştirildiği ve sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin asgari düzeyde uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, dosya kapsamı ve gerekçeyle çelişir şekilde tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 15/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/26032, Karar No: 2013/19676, Tarih: 10.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/26032 E.  ,  2013/19676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasası'nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanıklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama gideri alınmasına ilişkin bölümünden "160 TL ve 498 TL müdafi ücreti" sözcüklerinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/18241, Karar No: 2024/19658, Tarih: 25.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/18241 E.  ,  2024/19658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/152 E. 2020/251 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/245 E., 2018/471 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Reddine

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Reddine kararının kaldırılması ile hükmün onanması

İTİRAZA KONU KARAR : Reddine

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 27.12.2023 tarihli ve 2022/7881 Esas, 2023/11467 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.09.2024 tarihli ve KD-2024/83304 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İtiraza konu uyuşmazlık, CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği hususunun bildirilmesinin zorunlu olup olmadığının, bu bağlamda temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin süresinde olup olmadığının tespitine ilişkindir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi tarafından sanığın yokluğunda verilen hükümde, CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği belirtilmediği gibi bu husustaki ihtarın tebligatta da yer almadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden sonra sunduğu 10/07/2024 tarihli temyiz nedenlerini bildirir dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek söz konusu dilekçe doğrultusunda inceleme yapılması gerekmektedir. Bu nedenle hükmün esası incelenmeden CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesi mahkemeye erişim ve savunma hakkı ile hukuka aykırı olduğu değerlendirilerek sanık lehine 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurularak Dairemizin 27.12.2023 tarihli ve 2022/7881 Esas, 2023/11467 Karar sayılı ilamının kaldırılarak hükmün onanmasına karar verilmesine ilişkindir.

II- İTİRAZIN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dosyanın incelenmesinde; sanığın yasal süresi içerisinde temyiz nedenleri belirtilmeden temyiz dilekçesi verdiğinden bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; sanık ve müdafinin yokluğunda verilen istinaf mahkemesi hükmünde temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğinin belirtilmediği gibi bu hususun sanığa yapılan tebligatta ihtar edilmediği anlaşıldığından; sanık müdafinin süresinden sonra temyiz nedenleri belirtilerek sunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek söz konusu dilekçe doğrultusunda inceleme yapılmasına karar verilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının bu minvalde yerinde olduğu kabulüne karar verilmiştir.

III-KARAR

III-KARAR

I) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

II) Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.12.2023 tarih ve 2022/7881 Esas, 2023/11467 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA,

III) Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında verilen hükümde; temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerinin verilmesi gerektiğinin belirtilmemesi ve sanığa yapılan tebligatta bu hususunun ihtar edilmemesi karşısında sanığın süresinde sunduğu temyiz dilekçesinden sonra ve sanık müdafininde gerekçeli temyiz dilekçesi sunması nedeniyle temyiz talepleri süresinde ve gerekçeli kabul edilmesine karar verilerek; temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığı kanaatiyle işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. İddianamede talep edilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TMK'nın 7/2-2 nci cümlesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve CMK’nın 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, suçun zincirleme olarak işlenmesi nedeniyle suçu oluşturan son paylaşımın yapıldığı tarih olan “11.10.2015” tarihi yerine “07.07.2017” olarak yazılması

Kanuna aykırı; sanık müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerle BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dava dosyanın İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13478, Karar No: 2012/494, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13478 E.  ,  2012/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında Demre ilçesi, Zümrütkaya mahallesinde 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine ve sanık adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabatsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.