muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26059, Karar No: 2013/18062, Tarih: 02.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26059 E.  ,  2013/18062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Gece vakti birden fazla kişi tarafından birlikte işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, 6136 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I)Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında; Mala Zarar Verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesin de;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında; işyeri dokunulmazlığını bozma, Sanık ... hakkında; İşyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazların incelenmesin de;

18 yaşını tamamlamamış olan Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında, yapılan duruşmaların gizli yerine açık yapılarak, CMK.nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Sanık ...'nın adli sicil kaydında görülen ilamlardan, en ağırı olan Menemen Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/480 esas, 2007/302 karar sayılı, 25.09.2007 kesinleşme tarihli ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2007 tarih 2005/507 esas, 2007/371 karar, sayılı ilamın tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III)Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında; hırsızlık, Sanık ... hakkında; hırsızlık, sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşımak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazların incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-)Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ...'un, suç tarihinde gece vakti birlikte gerçekleştirdikleri hırsızlık eyleminden dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşılık, geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 143/1. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

2-)Sanık ... Sabırlının, suça sürüklenen çocuk ile birlikte gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminden hemen sonra suç yerinde bulunan bıçağın, Sanık ... Sabırlıya ait olduğu ve "sırf saldırıda kullanmak amacıyla yasak nitelikte olmayan bıçak taşıma amacının" ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, yazılı şekilde hüküm kurulaması,

2-)Sanık ... Sabırlının, suça sürüklenen çocuk ile birlikte gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminden hemen sonra suç yerinde bulunan bıçağın, Sanık ... Sabırlıya ait olduğu ve "sırf saldırıda kullanmak amacıyla yasak nitelikte olmayan bıçak taşıma amacının" ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, yazılı şekilde hüküm kurulaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/346, Karar No: 2025/1019, Tarih: 24.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/346 E.  ,  2025/1019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/42 E., 2024/594 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıdan alacaklı olduğunu, İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2010/13864 Esas sayılı dosyası ile davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, alacak miktarının 200.000,00 USD olduğunu, davalıya babası ...'ndan miras kaldığını, mirasın aktifinin pasifinden fazla olduğunu, miras kalan yerler arasında Kadıköy'de taşınmazlar olduğunu, davalının sırf borçlarını ödememek amacıyla kötüniyetle mirası reddettiğini, borçların ödenmesi için teminat da göstermediğini belirterek mirasın reddinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mirasın kötüniyetle reddedilmediğini, davalının murisininin terekesinin aktif pasif durumunun belirsiz olduğunu, davalı gibi kız kardeşinin de murisin mirasını reddettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 30.6.2015 tarihli ve 2011/115 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 30.06.2015 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 07.07.2020 tarihli ve 2016/13775 Esas, 2020/4455 Karar sayılı ilamında; kötüniyetle redden söz edilebilmesi için, reddeden mirasçının malvarlığının borcunu karşılamaya yetmediğinin sabit olması gerektiği, onun için her şeyden önce davalı durumunda bulunan mirasçının malvarlığının borcunu karşılamaya yeterli olup olmadığı hususunun etraflı şekilde araştırılıp tespit edilmesinin zorunlu olduğu, icra takibinin uzun süre devam etmesi, tek başına acze delalet etmeyeceği, davacı tarafından borçlu mirasçı hakkında “aciz vesikası” alınmamış olduğuna göre, mahkemece, davalının şahsi malvarlığının ret tarihindeki değeri tespit edilip, bu malvarlığının borcunun karşılamaya yeterli olup olmadığının usulünce araştırılıp saptanması; yeterli ise talebin reddi, yeterli olmadığının görülmesi halinde ise davalı da yeterli güvence göstermediği takdirde reddin iptaline karar verilmesinin gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17.03.2022 tarihli kararında davalının 06.01.2011 mirasın reddi tarihinde ödemeden acz halinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.03.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17.03.2022 tarihli kararında davalının 06.01.2011 mirasın reddi tarihinde ödemeden acz halinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17.03.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.11.2023 tarihli ve 2023/4744 Esas, 2023/5634 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyulduğu halde gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davalının mirası reddetme nedeninin alacaklılarından mal kaçırma amaçlı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/44 Esas, 2011/52 Karar sayılı dosyasında davalı yönünden verilen mirasın reddi kararının iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalının yurt dışında çalıştığı, yapılan araştırmaların eksik olduğunu, davacının kayıp olduğuna dair iddialarının dikkate alınmadığını, borcu ödeyecek durumda olduğunu ancak davacı ile husumet haline gelen alacak borç ilişkisi bitmeden borçlu olduğu kesin olmayan bir borcu ödemek istemediğini, yurt dışında çalıştığı firmalara yazı yazılarak durumun kanıtlanabileceğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasın reddinin iptali istemine ilişkindir.

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8418, Karar No: 2013/12389, Tarih: 05.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8418 E.  ,  2013/12389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2008 gün ve 2008/16411 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açıldığı, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Antalya Vergi Dairesi Başkanlığının 22.11.2007 gün ve 6851 sayılı mütalaası ve ekindeki 05.10.2007 gün ve VDENR-2007-266/38 sayılı Vergi Suçu Raporunun “sahte fatura düzenlemek” suçundan düzenlendiği, sahte fatura kullanmak suçundan mütalaa bulunmadığı değerlendirilerek mahkemece, 5271 sayılı CMK'nun 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilip idareden, 'Sahte fatura kullanmak' suçundan da 213 sayılı VUK’nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorulduktan sonra, sahte fatura kullanmak suçundan mütalaa verilmeyeceğine dair idarenin cevabi yazısı nazara alınıp sanıklar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8 madde ve fıkrası uyarınca düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve taktir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5269, Karar No: 2024/25957, Tarih: 11.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/5269 E.  ,  2024/25957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Dairemizin bozma kararı üzerine, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın UYAP'tan alınan güncel adli sicil kaydına yansıyan değişikliklerle ilgili olarak hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yeniden kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulandığı paragrafta, gerekçede bulunmayan, ceza uygulamasına ve sonuç cezaya etkisi olmayan şekilde "Sanığın suça dair eylemini, eğitim amacıyla toplu bulunulan okul ve bu okulun çevre duvarı ile belirlenen sınırına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerde gerçekleştirdiği" ibaresinin hükümden çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sinop Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

IV. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sinop Ağır Ceza Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin "2" numaralı paragrafından "Sanığın suça dair eylemini, eğitim amacıyla toplu bulunulan okul ve bu okulun çevre duvarı ile belirlenen sınırına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerde gerçekleştirdiği ve " şeklindeki ibarenin çıkartılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16527, Karar No: 2014/608, Tarih: 17.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16527 E.  ,  2014/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Manisa 1. İş Mahkemesi

Tarihi :04.06.2013

No :2010/351-2013/454

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Barış Kılıç tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosyanın tetkikinde; Mahkemece dinlenen tanıkların davacı tanıkları olduğu, komşu işyeri tanığı olup olmadıklarının dosya kapsamından belli olmadığı anlaşılmakla, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler kolluk marifetiyle saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10487, Karar No: 2019/3252, Tarih: 09.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10487 E.  ,  2019/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.06.2015 gününde verilen dilekçe ile kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalılardan ...’ın 4095 Sokak, No: 23 adresinde bulunan taşınmazın maliki olduğunu, davacıların ise komşu taşınmazda oturduğunu, davalı ... ile ... A.Ş. arasında akdedilen sözleşme gereğince davalı ...’ın taşınmazına baz istasyonu kurulduğunu, baz istasyonlarının insan sağlığına zararlı olduğu gerekçesiyle faaliyetine son verilmesine ve kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, yönetmelik gereğince baz istasyonu için müvekkilinin güvenlik sertifikası alarak faaliyete geçtiğini, baz istasyonunun sözü geçen yönetmelik hükümlerine göre faaliyet gösterdiğini, baz istasyonunun insan sağlığına zarar verdiği yönündeki iddiaların bilimsel dayanaktan yoksun olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon, kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (...), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; ..., ..., ..., ... ve ... kabul ettiği değerin yaklaşık 1/4'ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesiyle kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususu açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 17.04.2018 tarihli Resmî Gazete’de adı ile birlikte bazı maddelerinde değişiklik yapılan “Elektronik Haberleşme Cihazları Güvenlik Sertifikası Yönetmeliği”nin 12. maddesi gereğince, bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği;