muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27940, Karar No: 2016/1402, Tarih: 20.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/27940 E.  ,  2016/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 18.08.2008-22.05.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışırken ücretlerin geç ödenmesi nedeniyle haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğini, ancak davalının kıdem tazminatı ödemediğini iddia ederek kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının gerçek fesih iradesinin ücretlerin geç ödenmesi nedeniyle haklı fesih olmayıp başka işyerinde çalışmak olduğu, bunun yasal hakkın kötüye kullanılması olduğu ve davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işyerinde ücret ödemelerinin her ayın 5. günü yapılması gerekirken 2012 yılı ortalarından itibaren gecikmelerle ödendiği, 2013 yılı Ocak ayından itibaren 6 gün ile 16 gün arasında değişecek şekilde gecikmeli ödemelerin yapıldığı, sadece aylık ücretiyle geçinen işçinin ücretinin bu şekilde aksatılarak ödenmesinin ekonomik sıkıntılara neden olmasının kaçınılmaz olduğu, bu nedenle davacının iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca “herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” Objektif iyiniyet olarak da tanımlanan ve dürüstlük kuralını düzenleyen madde, bütün hakların kullanılmasında dürüstlük kuralı çerçevesinde hareket edileceğini ve bir kimsenin başkasını zararlandırmak ya da güç duruma sokmak amacıyla haklarını kötüye kullanılmasını yasanın korumayacağını belirtmiştir. Bu nedenle iş ilişkisinde de fesih hakkını kullanan tarafın bu kurala dikkat etmesi gerekir. Kaldı ki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun fesih hakkını düzenleyen 435. maddesinde bu kuraldan açıkça söz etmektedir.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 23. Maddesinde açıkça “Süresi belirli olan veya olmayan sürekli iş sözleşmesi ile bir işverenin işine girmiş olan işçinin, sözleşme süresinin bitmesinden önce yahut bildirim süresine uymaksızın işini bırakıp başka bir işverenin işine girer ve bu nedenle iş sözleşmesini feshederse doğrudan, yeni işverenin de bazı koşullarda işçi ile birlikte sorumlu olacağı” açıkça düzenlenmiştir.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 23. Maddesinde açıkça “Süresi belirli olan veya olmayan sürekli iş sözleşmesi ile bir işverenin işine girmiş olan işçinin, sözleşme süresinin bitmesinden önce yahut bildirim süresine uymaksızın işini bırakıp başka bir işverenin işine girer ve bu nedenle iş sözleşmesini feshederse doğrudan, yeni işverenin de bazı koşullarda işçi ile birlikte sorumlu olacağı” açıkça düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı işçi yasal koşullara sahip olmasına rağmen, önce 17.05.2013 tarihinde iş bulmuş ve 30.05.2013 tarihinde iş başı yapılması konusunda anlaşmış, daha sonra ise iş sözleşmesini ücretlerin geç ödenmesi gerekçesi ile feshetmiştir. Davacı işçi Medeni Kanunu’nun 2. Maddesi ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 23. Maddesi düzenlemesi karşısında fesih hakkını dürüstlük kuralına uygun kullanmamıştır. Davacının iş akdini yeni bir iş bulup, iş sözleşmesi imzalaması üzerine sona erdirdiği açıktır. Hakkın kötüye kullanımını hukuk korumamalıdır. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı isteğinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9627, Karar No: 2007/11306, Tarih: 26.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9627 E.  ,  2007/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, Yeşilovacık Köyü 2844 parselin kıyı kenar çizgisi ve antik eser sahası kapsamında kaldığı iddiasına ilişkin olup, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 12.04.2001 tarih 845-1555 sayılı bozma kararına uyularak hüküm kurulmuş olduğuna göre temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 16. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 26/09/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3426, Karar No: 2010/10058, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3426 E.  ,  2010/10058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Taşınmazda bulunan tüm ağaçların el atma tarihinden sonra dikilmelerine rağmen, ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6527, Karar No: 2016/7161, Tarih: 25.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6527 E.  ,  2016/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 25/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4883, Karar No: 2022/6356, Tarih: 03.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4883 E.  ,  2022/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak gerekçesi düzeltilmek suretiyle yeniden hüküm kurulmasına, davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 ve 6100 sayılı HMK'nın 114/2, 115/2 maddeleri gereğince usulden reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacı ve davalıların kardeş olduklarını, tarafların babası muris .....'ün 1979 yılında vefat etmesiyle birlikte kendisine ait olan Trabzon ili ..... ilçesi ..... Mahallesi 356 parsel sayılı taşınmazın mirasçılarına intikal ettiğini, hal böyle olmasına rağmen 1985 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda murisin eşi ile davacı dışındaki diğer kız çocuklarının miras hisselerini davalılara sattıkları gerekçesi ile çekişmeli taşınmazın davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, başka bir anlatımla davalı erkek çocukların annesi ve kız kardeşlerinin hisselerini bedeli karşılığında satın aldıklarını söyleyerek ve kendilerini de bu yönde yanıltarak hisselerin üzerlerine yazılmasını sağladıklarını, oysa ki gerçekte herhangi bir satış işlemi bulunmadığını, davalıların sırf mal kaçırmak ve davacıya annesinden kalacak miras hissesinin önüne geçebilmek amacıyla böyle bir yola başvurduklarını, tarafların annesi...'ün kadastro tespitinden sonra 2007 yılında vefat ettiğini, dolayısıyla davacının annesiyle ilgili mirasçılık sıfatını henüz yeni kazandığını, davacıya annesinden kalan miras hakkının muvazaalı işlemlerle davalıların üzerine geçirildiğini ve halen davalılar adına tapuda kayıtlı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras hissesi oranında davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili, kadastrodan önceki nedenlere dayalı olarak açılan iş bu davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, davacının kadastro tutanaklarının kesinleşmesinin üzerinden 33 yıl, annesi ......'ün vefatının üzerinden ise 11 yıl geçtikten sonra dava açmakta iyiniyetli olmadığını, zira davacının kadastro çalışmaları sırasında yetişkin olup, annesiyle birlikte yaşadığını, dolayısıyla annesi ve kız kardeşlerinin davalılar lehine olan tasarruflarını bilmediğinin düşünülemeyeceğini, kadastro tutanaklarının gerçeği yansıtmadığı ve tutanakta belirtilen satış işlemin gerçek bir satış olmadığı iddialarının dinlenme olanağının bulunmadığını, muvafakat beyanının kadastrondan önce yapılan harici satış ya da başka bir nedene dayanıyor olmasının da öneminin bulunmadığını, burada önemli olanın davacının annesinin kadastro teknisyeni huzurunda taşınmazın davalılar adına tespitine muvafakat vermesi olduğunu ileri sürerek haksız olarak açılan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.2020 tarihli 2018/613 Esas, 2020/147 Karar sayılı kararıyla; davanın, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkin olduğu, muris muvazaası iddiasına dayalı davaları terekeye karşı yapılan haksız fiil niteliğini taşıdığından ve yolsuz tescil niteliğinde olduğundan herhangi bir zamanaşımı veya hak düşürücü süreye tabi olmaksızın her zaman açılabileceği kural ise de, anılan kuralın istisnasının miras bırakanın kadastro tespitinden önce ölmesi hali olduğu, ölümün kadastro tespitinden önce gerçekleşmesi halinde mirasçılar tarafından davanın kadastro tespitinin kesinleşmesi tarihinden itibaren 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması zorunlu olduğu, aksi halde hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddi gerekeceği, davada mirasbırakan...ün 1979 yılında vefat ettiği kadastro tespitlerinin ise 1985 yılında gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, Mahkeme kararının usul, yasa ve yerleşik içtihatlara aykırı olduğunu, somut olayda dava konusu edilen hissenin muris...den davacıya intikal eden hisse değil annesi...'den davacıya intikal eden hisse olduğunu, davacının annesi...'ün ise kadastrodan sonra 03.12.2007 tarihinde vefat ettiğini, dolayısıyla davacının bu tarih itibariyle henüz mirasçılık hakkını kazandığını, davacının annesinden alması gereken hissenin kadastro sırasında yapılan muvazaalı işlemlerle davalılar üzerine geçirildiğini, babası...den intikal eden miras hissesinin ise zaten davacı tarafından alındığını ve tapuda davacı adına kayıtlı olduğunu, Mahkemece eldeki davanın babası...den davacıya intikal eden miras hissesine ilişkin olduğu şeklinde hatalı değerlendirmede bulunularak hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verildiğini, davacının miras ve dava hakkının annesinin ölüm tarihi itibariyle doğduğunu, muris...'ün kendisine ait hisseyi kadastro çalışmaları sırasında yapılan bir takım muvazaalı işlemlerle aslında satış bulunmadığı halde satış gibi göstermek suretiyle davalılara devrettiğini, erkek çocuklarının daha fazla mal alması ve kız çocuklarına yani yabancılara mal gitmemesi amacıyla söz konusu muvazaalı işlemlerin yapıldığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 14.07.2020 tarihli 2020/217 Esas, 2020/222 Karar sayılı kararıyla; somut olaydaki çözülmesi gereken uyuşmazlığın; öncelikle davanın muris muvazaası hukuksal nedeniyle mi açıldığının, yoksa kadastro sırasında yapılan işlemlere yönelik hata, hile ve genel muvazaa iddiasıyla mı açıldığının belirlenmesi, daha sonra 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı on yıllık hak düşürücü sürenin eldeki dava tarihi itibariyle geçip geçmediğinin saptanması, son olarak da yapılan işlemlerde herhangi bir muvazaa durumunun bulunup bulunmadığının tespit edilmesi noktalarında toplandığı belirtilmek suretiyle, dava dilekçesi içeriğinde muris muvazaasından hiç bahsedilmediği, kadastro tespit işlemleri sırasında gerçekleşen muvazaalı ve yanıltıcı bir takım işlemlerle davacının annesinin aldatılarak ileride annesinden davacıya kalacak olan miras hissesinin davalılar adına tespit edilmesinin sağlandığının ileri sürüldüğü, yargılama sırasında muris muvazaasına yönelik herhangi bir ıslah dilekçesi de sunulmadığı, her ne kadar istinaf başvuru dilekçesinde murisin kendisine ait hisseyi kadastro çalışmaları sırasında yapılan bir takım muvazaalı işlemlerle aslında satış bulunmadığı halde satış gibi göstermek suretiyle davalılara devrettiği, erkek çocuklarının daha fazla mal alması ve kız çocuklarına yani yabancılara mal gitmemesi amacıyla sözkonusu muvazaalı işlemlerin yapıldığı, başka bir ifadeyle muris muvazaası bulunduğu ileri sürülmüş ise de, HMK'nın 357

.maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların istinafta dinlenme olanağı bulunmadığı, ayrıca, muris muvazaasından sözedebilmek için muris ile davalılar arasında resmi memur huzurunda yapılmış bir satış sözleşmesi bulunması, görünürdeki satış sözleşmesinin tarafların gerçek iradesini yansıtmadığı için, gerçekte yapılan bağış sözleşmesinin de resmi şekilde yapılmadığı için geçersiz olması gerektiği, yani, taraflar arasında geçersiz de olsa bir sözleşme ilişkisi bulunmasının zorunlu olduğu, oysaki somut olayda, muris ile davalılar arasında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmayıp, murisin kadastro teknisyeni huzurunda taşınmazdaki payının davalılar adına tespit edilmesine muvafakat ediyorum şeklinde verdiği serbest ve tek taraflı bir irade açıklamasının söz konusu olduğu, gerek dava dilekçesindeki açıklamalar, gerekse de muris muvazaasının belirtilen niteliği karşısında eldeki davanın muris muvazaasına dayalı olarak açılmadığı, kadastro sırasında hata, hile ve muvazaa yapıldığı iddiasıyla açılmış bir dava bulunduğunun değerlendirildiği, Yüksek Mahkemenin yerleşik içtihatlarıyla da kabul edildiği üzere kadastro tutanağının düzenlenmesi sırasında yapılan işlemler kadastro öncesi işlemler olup, bu işlemlerdeki hata, hile ve muvazaa iddialarının kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren on yıllık hak düşürücü süre içerisinde ileri sürülmeleri gerektiği, somut olayda, muris muvazasına değil kadastro sırasındaki hata, hile ve muvazaa iddialarına dayalı olarak dava açıldığına ve kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde yazılı on yıllık hak düşürücü süre de geçtiğine göre, Mahkemece davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, eldeki davanın bir an için muris muvazaasına dayalı olarak açıldığı kabul edilse dahi, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davalarının hak düşürücü süre ve zamanaşımı sürelerine bağlı kalınmaksızın her zaman açılabileceği, bu kuralın en önemli istisnasının ise murisin kadastrodan önce ölmesi olduğu, murisin kadastrodan önce ölmesi durumunda kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren on yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmasının zorunlu bulunduğu, aksi takdirde açılan davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verileceği, eldeki davada muris...'ün kadastrodan sonra vefat etmesi nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı hak düşürücü sürenin uygulanamayacağı, dolayısıyla davanın muris muvazaası olarak nitelendirilmesi halinde davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmeyip, işin esasına geçilmesi gerektiği, ne var ki evveliyatı itibariyle tapulu olan çekişmeli taşınmazın kadastrodan önce kayden davalılara devredilmediği, haricen yapılan satış işleminin ise hukuken geçersiz olduğu, dolayısıyla davalılar adına olan ve iptali istenen şuan ki tapu kayıtlarının dayanağının ortak mirasbırakan..

...'ün tapulama sırasında tapulama teknisyeni huzurunda verdiği ve imzası tahtında tapulama tutanağına alınan çekişmeli taşınmazın davalılar adına tespitine ilişkin muvafakatini içeren tek taraflı beyanı olduğu, taşınmazların davalılara devrini sağlayan herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmadığından muris muvazaasına ilişkin 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı ancak şartları varsa Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 560 ilâ 571. maddeleri arasında öngörülen tenkis davasına konu edilebileceği, buna karşılık somut olayda davacı tarafın herhangi bir tenkis isteğinin de bulunmadığı dolayısıyla, eldeki dava muris muvazaasına dayalı olarak açılmamakla birlikte, muris muvazaasına dayalı olarak açıldığı kabul edilse dahi reddinin gerektiğinin açık olduğu, davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediği ancak redde yönelik hükmün gerekçesinin düzeltilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b.(2) maddesi gereğince kaldırılmasına ve kaldırılan hükmün yerine geçmek üzere istinaf edenin sıfatı, kazanılmış haklar ve aleyhe hüküm verme yasağı da gözönünde bulundurularak davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 ve 6100 sayılı HMK'nın 114/2, 115/2 maddeleri gereğince usulden reddine kesin olarak karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalarının muris muvazaasına dayalı tapu iptal ve tescil davası olup, talepleri açıklattırılmadan karar verildiğini, keşif yapılmaksızın dava değeri belirlenmeden kesin karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, muris...'ün kendisine ait hisseyi kadastro çalışmaları sırasında yapılan bir takım muvazaalı işlemlerle aslında satış bulunmadığı halde satış gibi göstermek suretiyle davalılara devrettiğini, erkek çocuklarının daha fazla mal alması ve kız çocuklarına yani yabancılara mal gitmemesi amacıyla söz konusu muvazaalı işlemlerin yapıldığını, .....'ın 2007 yılında öldüğünü dava açma hakkının bu tarihten sonra doğduğunu, 3402 sayılı Yasa'nın 12/3 maddesinin uygulanamayacağını, Yargıtayın emsal kararları gereğince kadastro tespitiyle muvazaalı olarak işlem yapılabileceğini ileri sürerek kararın bozulması gerektiğini savunmuştur.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro sonucunda Trabzon ili, ...... ilçesi, ..... Mahallesi .... parsel sayılı 25.040,00 metrekare yüzölçümündeki fındık bahçesi vasfındaki taşınmazın 03.09.1985 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları sonucunda tapu kayıtları, vergi kayıtları, miras yoluyla gelen hak ve satın almaya dayanarak 34/120'er hissesinin......oğulları ..., ... ve ... adına, 9/120'er hissesinin ise .....kızları.... ve ..... ..... adına tespit edildiği, tutanağın ilgili sütununda..., .....,.... ve ...'ün muvafakat beyanlarını tasdik eden imzaları ve parmak izlerinin bulunduğu, ayrıca beyanlar hanesinde taşınmaz üzerinde bulunan ve krokide (A) harfi ile işaretlenen evin ...'e, (B) harfi ile işaretlenen evin ise ...'e ait olduğunun belirtildiği, askı ilanının 04.06.1986-04.07.1986 tarihleri arasında yapıldığı, tespite karşı dava dışı üçüncü şahıslar tarafından yapılan itirazların Tapulama Komisyonu'nun 21.12.1988 tarih ve 5 sayılı kararıyla reddedildiği, komisyon kararına karşı dava açılmaması üzerine tespitin kesinleşerek 02.02.1989 tarihinde taşınmazın tapuya tescil edildiği, bilahare taşınmazda imar uygulamaları ve yenileme çalışmaları yapıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53. maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro mahkemesinin veya askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir.