muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4674, Karar No: 2020/5151, Tarih: 18.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/4674 E.  ,  2020/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.12.2014 tarih ve 2013/516 E. - 2014/752 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında devam eden ticari ilişki gereği 2012 yılından bu yana davalıya gönderilen faturalara itiraz edilmeyip ödendiğini ancak takibe konu olan ve ödenmesi için ihtarname gönderilen faturanın ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında cari hesaba dayalı ticari ilişki kapsamında takibe konu fatura bedeline karşılık 31.12.2012 tarihinde 559,01 TL’lik iade fatura gönderildiği halde borçtan mahsup edilmediğini ve davacı tarafından itiraz edilmediğini, davacı tarafça salt faturanın kesilmesi ve tebliğinin yeterli olmayıp faturaya konu hizmetin yerine getirildiğinin de yazılı belge ile ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında akdi ilişkinin mevcut olduğu, alacağa dayanak iki adet faturanın davalı kayıtlarında yer aldığı, her ne kadar davalı tarafça 31.12.2012 tarihli iade faturası düzenlenmiş ise de fatura aslını dosyaya sunamadığı gibi işbu belgenin davacıya tebliğ edildiğinin ispatlanamadığı, fiyat farkı faturasının dayanağı delilde sunulamadığından davacının bakiye 5.600,88 TL alacağı bulunduğu ve davalının 07.05.2013 tarihinde temerrüde düşürüldüğü, mahkemece yapılan hesap neticesinde takip tarihi itibari ile davacının 64,17TL faiz alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava cari hesap alacağından kaynaklanan takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davalıya ticari defter ve belgelerini ibraz etmesi için süre verilmiş, davalı kayıtları üzerinde inceleme yapılmış ise de davacının delil olarak dayanmış olduğu kendi kayıt ve belgeleri üzerinde herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Nitekim davalı karşı tarafın defter ve belgelerinin de incelenmesi istemi ile itirazdada bulunmuştur.

Mahkemece, her iki tarafın kayıt ve belgeleri karşılaştırmalı olarak incelettirilmek suretiyle uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, her iki tarafın kayıt ve belgeleri karşılaştırmalı olarak incelettirilmek suretiyle uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2049, Karar No: 2022/1195, Tarih: 17.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2018/2049 E.  ,  2022/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Edirne ili, Merkez İlçesi, Dilaverbey Mahallesi, Hükümet Caddesinde sanığın 1/2 hisse ile mülkiyetinde kayıtlı olup, Edirne Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 05/10/2007 tarih ve 1632 sayılı kararı ile uygun bulunan 1/1000 ölçekli Edirne Koruma Amaçlı İmar Planında kentsel sit alanında kalan, anılan Kurulun 05/10/2006 tarih ve 1089 sayılı kararı ile rölövesi, 17/03/2011 tarih ve 3433 sayılı kararı ile de analitik rölövesi, restitüsyon ve restorasyon projesi uygun bulunan korunması gerekli sivil mimarlık örneği olarak tescilli taşınmazlardan 7 parselde yer alan korunması gerekli sivil mimarlık örneği olarak tescilli taşınmazdaki restorasyon uygulamalarının, Koruma Bölge Kurulunun 17/03/2011 tarih ve 3433 sayılı kararı ile uygun bulunan restorasyon projesine uygun olarak yapılıp yapılmadığının tespitine ilişkin olarak, Edirne Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu tarafından yerinde yapılan incelemeler sonucunda hazırlanan 14/04/2014 tarihli tespit raporunda, restorasyon projesinde Saraçlar Caddesinde bulunan yapının ön cephesinde avluya açılan ana girişin solunda yer alan pencere doğramasının yerinde kapı açıklığı olduğunun, ana girişin sağında yer alan mekan içerisinde projesinde görülen merdivenlerin henüz yapılmadığının, Saraçlar Caddesine bakan binanın ön cephesindeki beton sıva uygulamalarından dolayı sütun ve söve gibi cephe süslemelerinin kaybolmuş olduğunun, projede alt katı kafeterya, üst katı odalar olarak gösterilen orta binanın tamamen yıkıldığının, parsele oturan binalardan mevcutta görünenlerde yapılan bazı duvar uygulamalarında örgü malzemesi olarak ateş tuğla yerine ytong ve briket tuğla kullanıldığının, duvarlarda çelik güçlendirmeler ve döşemelerde de betonerme uygulamalar yapıldığının belirlendiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında, kendisine ait olan binada Koruma Kurulunun izniyle restore amaçlı inşaata başlandığını, ancak tadilat bitmeden hakkında tutanak tutularak suç duyurusunda bulunulduğunu, projeye aykırı bir durumun söz konusu olmadığını, inşaatın henüz tamamlanmadığını beyan ettiği, dosya kapsamında mevcut 22/05/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, ana cephenin solunda yer alan kapı boşluğunun iptal edilerek yerine pencere doğraması takıldığının ve restorasyon projesine uygun hale getirildiğinin, ana girişin sağında yer alan mekan içerisinde projesinde görülen merdivenlerin henüz yapılmadığının ancak üst kata çıkış boşluğunun kat döşemesinde bırakıldığının, yapının restorasyonu halen devam ettiğinden merdivenin ileriki süreçte yapılacağı kanaatinin hasıl olduğunun, restorasyon projesinde sıva tanımı yapılmadığının, binanın ön cephesinde sütun ve sövelerde restorasyon işleminin halen devam ettiğinin, 3 nolu yapının tescilli olmayıp restorasyon raporunda 2 ve 4 nolu yapılara çok yakın olduğundan geriye çekilmesinin önerildiğinin, yine restorasyon raporunda gaz beton (ytong) önerildiğinin ve Kurul tarafından önerinin kabul edildiğinin, bu nedenle imalatların

restorasyonu halen devam ettiğinden merdivenin ileriki süreçte yapılacağı kanaatinin hasıl olduğunun, restorasyon projesinde sıva tanımı yapılmadığının, binanın ön cephesinde sütun ve sövelerde restorasyon işleminin halen devam ettiğinin, 3 nolu yapının tescilli olmayıp restorasyon raporunda 2 ve 4 nolu yapılara çok yakın olduğundan geriye çekilmesinin önerildiğinin, yine restorasyon raporunda gaz beton (ytong) önerildiğinin ve Kurul tarafından önerinin kabul edildiğinin, bu nedenle imalatların projesine uygun olarak yapıldığının, döşemeler ile ilgili olarak restorasyon projesinde ve raporunda bir açıklama yapılmadığının, ahşap olan dikmelerin çelik olarak yapılıp ahşap kaplandığının, uygulamada teknik zorunluluk olarak ortaya çıkan bu hususların tadilat projesi ile Kurul onayına sunularak onaylanması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece, Koruma Kurulunca onaylanmış bir tadilat projesi bulunup bulunmadığı araştırılarak, onaylı tadilat projesinin bulunması halinde dosya arasına alınıp, mimar, sanat tarihçi ve inşaat mühendisi bilirkişiler refakatinde taşınmazda yeniden keşif icra edilerek, iddianameye konu eylemlerin onaylı restorasyon ve tadilat projelerine uygun olarak yapılıp yapılmadıkları hiçbir tereddüte mahal verilmeden tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1298, Karar No: 2015/2757, Tarih: 25.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1298 E.  ,  2015/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Somut olayımıza gelince, sanık ... hakkında Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.12.2009 tarihli, sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen kararı sanığa Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince 12.02.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz edilmeyerek 22.02.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Sanık müdafii tarafından sunulan 18.03.2010 tarihli dilekçe ile gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği, para cezası ödeme emrinin sanığa tebliğ üzerine karardan haberdar olunduğu belirtilerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Sanık müdafiinin talebini değerlendiren mahkeme 22.03.2010 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin talebinin reddine karar vermiş, bu karar sanık müdafiine tebliğ edilmiş, sanık müdafii tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay’a ait olduğu gözetilmeden mahkemece ret karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kararının yok hükmünde olduğu, sanığın müdafii tarafından temsil olunduğu, Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesi gereğince vekille takip edilen işlerde vekile tebligat yapılması gerektiği halde yokluğunda verilen karar sanık ...'a tebliğ edildiğinden usulsüz tebliğin söz konusu olduğu, bu nedenle adı geçen sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Hükmolunan cezanın türü, miktarı ve karar tarihine göre, 1412 sayılı CMUK'nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE;

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve ... hakkında suç eşyasının kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

1-UYAP sisteminden alınan sanık ...'a ait nüfus kaydına göre, sanığın hüküm tarihinden sonra 12.05.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durum araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Olay günü sanıklarca çalındığı belirtilen suça konu buğdayı nakleden ve taşıma parasını buğdayı satın alacak kişiden alan sanık ...'ın savunmasında 23.06.2008 tarihinde öğle vakti sanık ...’ın tek başına nakliyecilerin bulunduğu alana gelerek kamyon sorduğunu, sıra kendisinde olduğu için ne taşınacağını sorması üzerine buğday olduğunu söyleyince okulun bahçesine giderek buğdayları aldıklarını, 40,00 TL'ye anlaştıklarını, bahçede kimse olmadığı ve yaşı küçük olduğu için şüphelenerek "Buğday senin mi?" diye sorduğunu, onun da babasının dükkanda beklediğini söylediğini, daha sonra kantarcıya gittiklerini, buğdayın yaklaşık 1 ton 700 kg geldiğini, aracı buğday satılacağı dükkanın yanına çekerek nakliye parasını buğday alıcısından aldığını ve buradan ayrıldığını, buğdayın çalıntı olduğunu bilmediğini belirttiği, sanık savunmalarının diğer sanık ve tanık beyanları ile doğrulandığının anlaşılması karşısında, sanığın suça konu eşyanın suç eşyası olduğunu bildiğine veya bilebilecek durumda olduğuna, bu doğrultuda hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9228, Karar No: 2015/8660, Tarih: 10.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/9228 E.  ,  2015/8660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LÜLEBURGAZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/205-2014/17

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 563 parsel sayılı taşınmazı komşu 507 ve 565parsel sayılı taşınmazların maliki olan davalının haksız olarak kullandığını, ayrıca, bir adet kavak ağacını kestiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ve tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davaya konu yere müdahalesinin olmadığını, kava ağacının ise tarafından yetiştirildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .. . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 517.66.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20131, Karar No: 2017/9291, Tarih: 30.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/20131 E.  ,  2017/9291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 383 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden söz edilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Değinilen Yasayla eklenen 7/A maddesinin birinci fıkrasına göre, tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilecektir. Söz konusu maddenin ikinci fıkrası gereğince, anonim, limitet ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunluluğu getirilmiş, elektronik yolla tebligatın haklı bir sebeple yapılamaması hâlinde, bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılacağı öngörülmüştür. Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacaktır.

Tebligat Yasasının 10. maddesi gereğince tebligat, tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bununla birlikte, kendisine tebliğ yapılacak kişinin müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması olanaklıdır. 6099 sayılı Yasayla bu maddeye eklenen ikinci fıkraya göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya herhangi bir nedenle tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip tebligat buraya yapılacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davalı vekili cevap dilekçesinde adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:10/2 ...” olduğunu belirtmesine rağmen; Mahkemece, tensip zaptı, bilirkişi raporu ve davacının ıslah dilekçesinin davalı vekilinin adresi olmayan “... Mahallesi ... Sokak ... Plaza ... Blok No:... K:3 D:... .../...” adresine tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu adrese yapılan tebligat usulsüz olup, davalı vekilinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Usule aykırı tebligat sonucunda davalı tarafın savunma hakkı kısıtlanmış olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4868, Karar No: 2024/6209, Tarih: 13.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/4868 E.  ,  2024/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1996/365 E., 1998/1134 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda dosyanın geri çevrilmesine karar verildiği; kararı müteakiben Mahkemece davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, bilahare davalı mirasçılarından ...’un 31.05.2021 tarihli ihtiyati tedbirin kaldırılması talepli dilekçesi üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği;

Dairemizce yapılan inceleme neticesinde; 21.12.2023 tarihli ve 2022/2058 Esas, 2023/7745 Karar sayılı karar ile; ''...Mahkemenin 29.12.1998 tarihli ve 1996/365 Esas, 1998/1134 Karar sayılı kararıyla davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verildiği; davacılar vekilinin 22.03.1999 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz etmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nce, hükmün ölü davacı ... mirasçılarına tebliği için dosyanın geri çevrilmesine karar verildiği; belirtilen eksiklikler tamamlanmadan dosyanın yeniden temyiz incelemesine gönderilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21.01.2000 tarihli ve 1999/5796 Esas, 2000/164 Karar sayılı ilamıyla geri çevirme ilamının gereğinin yerine getirilmediğinden bahisle ikinci kez geri çevrildiği, Mahkemece tebligat eksikliğinin giderilmesi için davacı vekiline ihtarlı kesin süre verildiği, nihai olarak eksikliklerin giderilmemesi nedeniyle Mahkemenin 22.05.2000 tarihli ek kararı ile; davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, kararın davacılar vekiline 02.06.2000 tarihinde tebliğ edildiği, anılan temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara karşı herhangi bir temyiz başvurusunun yapılmadığı; bilahare davalı ... mirasçılarından ...’un 31.05.2021 tarihli ihtiyati tedbirin kaldırılması talepli dilekçesi üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. Dosyanın incelenmesinde; ek kararın davacı vekiline tebliğ edildiği 02.06.2000 tarihinde davacılardan ...'ın ölü olduğu, ek kararın ölü davacı ... mirasçılarına tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı anlaşılmış ise de bu eksikliğin Mahkemece mahallinde giderilmesi gerektiği açıktır. O halde davacılar vekilinin temyiz talebi Mahkemece reddedildiğine ve bu karara ilişkin bir temyiz başvurusu bulunmadığına göre Dairece incelenecek bir husus bulunmadığından dosyanın Mahkemesine iade edilmesi gerekmiştir. Mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin verilen ek karara karşı temyiz başvurusu bulunmadığı dikkate alınarak, öncelikle dosyada bulunan tebligat eksiklikleri tamamlandıktan sonra kararın taraflarca usulüne uygun olarak temyiz edilmesi halinde Dairece inceleme yapılacağından, dosyanın Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE...'' karar verilmiştir.