muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15633, Karar No: 2017/9049, Tarih: 19.06.2017

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5204, Karar No: 2010/8499, Tarih: 16.06.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5204 E.  ,  2010/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 16/06/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8844, Karar No: 2024/13909, Tarih: 21.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8844 E.  ,  2024/13909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.07.1993-31.08.2010 tarihleri arasında ... Elektrik Dağıtım AŞ'de, ardından 01.09.2010 tarihinden itibaren davalı Üniversite nezdinde uzman teknisyen olarak çalıştığını, müvekkilinin talebi olmaksızın işveren tarafından emekli edildiğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini, ihbar tazminatının ise hiç ödenmediğini, müvekkilinin sendika üyesi olduğunu, dolayısıyla giydirilmiş brüt ücretinin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğini, müvekkilinin haftanın 6 günü 07.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, millî ve dinî bayramlar ile yılbaşı tatillerinde çalışmaya devam ettiğini, söz konusu çalışmalarının karşılığı ödenmediği gibi yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve kullandığı izinlerin karşılığının da müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 4857 sayılı İş Kanunu (4857 sayılı Kanun) hükümlerine tâbi olmadığını, davacının Devlet Personel Başkanlığının 28.06.2010 tarihli ve 11296 sayılı yazısı gereğince önceki çalıştığı kurumun özelleştirilmesi sonucunda davalı Üniversiteye atamasının yapıldığını, atama işlemlerinin hem Başbakanlık Özelleştirme İdaresi hem de Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini, davalı Üniversite bünyesinde 27.08.2010 tarihinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinin (C) bendi uyarınca geçici personel olarak işe başladığını, belirtilen maddenin (C) bendinin 24.12.2017 tarihinde mülga olması üzerine davacının 02.04.2018 tarihli ve 277 sayılı rektörlük oluru ile 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (B) bendi uyarınca sözleşmeli personel olarak istihdam edildiğini, davacının ilgili mevzuat gereğince 14.03.2023 tarihinde emekliliğe sevk edildiğini, hak kazandığı toplu ödemenin de kendisine yapıldığını, davacının işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlisi olduğu hususu dikkate alındığında dava dilekçesindeki alacaklara hak kazanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 03.05.2010 tarihli ve 2004/7898 sayılı Bakanlar Kurulu kararına istinaden 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (C) bendi kapsamında 01.09.2010 tarihinde davalı nezdinde işe başladığı, 30.03.2018 tarihli ve 30374 sayılı Resmî Gazete'de yapılan değişiklik ile 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (B) bendi kapsamında sözleşmeli memur olarak çalışmaya devam ettiği, davacının 16.02.2023 tarihli dilekçesi ile 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (A) bendi kapsamında çalışmaktan feragat ettiğini bildirdiği, davacının davalı Kuruma başvuru yaparak 14.03.2023 tarihinde emekli olduğunun anlaşıldığı; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2015/24956 Esas, 2018/17678 Karar sayılı ilâmı ile Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 2015/656 Esas, 2015/659 Karar sayılı ilâmı dikkate alındığında davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği kanaatine ulaşıldığı, bu gerekçe ile yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle davanın usulden reddine ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 7 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ön inceleme tutanağı imzalanmadan karar verildiğinden davalı lehine yarı oranında maktu vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin işçi kadrosunda olup bu durumun Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile sabit olduğunu, zira işe giriş bildirgesi, işten ayrılış bildirgesi ve hizmet döküm cetvelinde göre davacının "İdari Destek Görevlisi" olarak işçi olarak bildirildiği; ayrıca primlerinin 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (A) bendi uyarınca yatırıldığı, İlk Derece Mahkemesince dosyaya sunulan deliller incelenmeksizin, tanık beyanları alınmaksızın hukuki dinlenilme hakkı ve adil yargılanma hakkı ihlal edilmek suretiyle karar verildiğini, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, dava değeri 40,00 TL olduğundan hükmedilecek vekâlet ücretinin bu miktarı geçemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının Başbakanlık...Başkanlığının 28.06.2010 tarihli yazısı uyarınca özelleştirme sonucu işsiz kalan çalışanların kamu kurum ve kuruluşlarında istihdam edilmelerine ilişkin esaslar çerçevesinde davalı Üniversiteye atamasının yapıldığı, davacının önce 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (C) bendi uyarınca geçici personel olarak sonrasında ise aynı maddenin (B) bendi uyarınca sözleşmeli personel olarak istihdam edildiği, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığından davanın usulden reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu ve yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş olduğundan vekâlet ücretinin maktu şekilde belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile davalı işveren arasında işçi işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak somut uyuşmazlık bakımından adli yargı yerinin görevli olup olmadığı hususu ile davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114, 115 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 1 ve 2 nci maddeleri, 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114, 115 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 1 ve 2 nci maddeleri, 657 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10278, Karar No: 2017/16906, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10278 E.  ,  2017/16906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Merkez Mahallesi 114 ada 10 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle

fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8109, Karar No: 2014/16220, Tarih: 22.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8109 E.  ,  2014/16220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2012/159-2014/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007 01734-1 tabak ibareli tescilli tasarım belgesi sahibi olduğunu, davalı tarafın kötü niyetli olarak müvekkiline ait tasarımları satışa sunduğunu, bu suretle tescilli tasarım hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek tasarım belgesine tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, şimdilik 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu ürünün numune olarak üretildiğini, fuar esnasında teşhir edildiğini, karşı taraf adına tescil edilmiş ürünlerden tamamen farklılık gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalının işyerinde ele geçen ürünler ile davaya konu dayanak 2007/01734 sayılı davacı tescilli tasarımının yapılan karşılaştırılmasında genel izlenim itibariyle karıştırılmaya sebebiyet verecek bir benzerliğin olduğu, davalı ürününde ayırt edicilik kazandırmaya yetecek bir farklılığın bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10651, Karar No: 2009/14144, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10651 E.  ,  2009/14144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... tarafından davalılar Orman Yönetimi ve Orman Bakanlığı aleyhine 05.05.2008 gününde verilen dilekçe ile ... Köyünde bulunan zilyetliğindeki tarlasının 2/B arazisi olarak Hazine adına tespit edildiğini, adına tescilinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 17.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmiştir.

10.09.2008 tarihli duruşmada davacı mazeret bildirmeksizin davayı takip etmemesi nedeniyle H.Y.U.Y.'nın 409. maddesi gereğince davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, davacı 11.09.2008 günlü dilekçesi ile davanın kaldığı yerden devamını talep etmiş, 17.12.2008 günlü duruşmada ise, davacıya tebligat yapılmadığı halde, davacının mazaret bildirmeksizin davasını takip etmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, daha sonra da 17.03.2009 tarihli kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, yenileme dilekçesinden sonra davacıya duruşma gününü bildirir tebligat yapılmadığından davacının yokluğunda verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 05/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32469, Karar No: 2017/29488, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/32469 E.  ,  2017/29488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ..., ... Temizlik Ltd. Şti.,... Temizlik Ltd. Şti. ve ... İnş. Taah. Nak. Tic. San. Ltd. Şti vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1 Temmuz 2006- 11 Kasım 2011 tarihleri arasında ... Belediye Başkanlığının hizmet alımı yaptığı değişik firmalarda temizlik işlerinde çöp toplama işçisi olarak aralıksız çalıştığını, SGK dan emekli olabilir yazısı alarak emeklilik talebinde bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... limited şirketi vekili, müvekkili şirketin davalı kamu kurumundan ihale ile iş aldığını, son ve gerçek işveren olmadığını belirtmiş ve davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili , davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap dilekçesi vermemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılardan ..., ... temizlik limited şirketi,... temizlik limited şirketi , ... inş. taah. nak. tic. san. Limited şirketi vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ...,... temizlik limited şirketi,... temizlik limited şirketi , ... İnş. Taah. Nak. Tic. San. Limited şirketi nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında hükmedilen alacaklardan alt işverenlerin ve son işverenin ne miktarda sorumlu olduğu hususu tartışmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesi hükmü, 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesinde belirtilen iş yeri devrini de içine alan geniş bir düzenleme olarak değerlendirilebilir. Gerçekten maddede iş yerlerini devir veya intikalinden söz edildikten sonra “yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli” denilmek suretiyle uygulama alanı 4857 sayılı Kanun’un 6. maddesine göre daha geniş biçimde çizilmiştir. O halde kıdem tazminatı açısından asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona ermesinin ardından iş yerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasında hukuki veya fiili bir bağlantı olsun ya da olmasın kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, son alt işverenin ise tüm dönemden sorumluluğu kabul edilmelidir.

Sonuç olarak, tarafların fesih konusunda irade açıklamaları veya fesih işlemi yerine geçecek işlemleri olmadığı sürece, işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait iş yerinde ara vermeden çalışması halinde iş yeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi yerinde olur. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını devralmış sayılır. Asıl işveren tüm hizmet süresine göre kıdem tazminatı alacağından; devreden alt işveren ise kendi çalıştırdığı dönem ve ücret seviyesine göre belirlenecek kıdem tazminatından sorumludur.

Somut olayda, alt işverenler nezdinde temizlik işçisi olarak çalışan davacı en son... temizlik limited şirketi nezdinde iş sözleşmesini feshetmiştir. Söz konusu şirket haricindeki davalılar son alt işveren olmadığından, kıdem tazminatından sadece kendi dönemi için sorumludur. Mahkeme tarafından davalı son alt işveren olan... Temizlik limited şirketi İle davalı ... Başkanlığının tüm dönem itibariyle kıdem tazminatı alacağından sorumluluğu cihetine gitmesi isabetli ise de, diğer alt işverenlerden her biri kendi çalışma dönemiyle sınırlı olmak üzere kendi ücret seviyesine göre belirlenecek kıdem tazminatından sorumlu tutulması gerekirken aksi yönde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.