muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8472, Karar No: 2014/83, Tarih: 14.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8472 E.  ,  2014/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2010/458-2012/384

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-birleşen davada davalı asil İ.. A.. ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı A.. C.. vekili Av. S.... ve asıl davada davalı E.. C.. vekili Av. İ.. T..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi A. C.i arasında 07.10.1999 tarihli asıl ve 05.07.2007 tarihli ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, arsa sahibinin, sözleşmeden önce yeri kiraya vermesi nedeniyle kira süresinin bitmesinin beklendiğini, taşınmazın tahliyesi sonrası 2002 yılında taşınmazın başka kişiye kiralanması nedeniyle müvekkilinin inşaata başlayamadığını, ikinci kira sözleşmesinin de sona ererek taşınmazın tahliyesinden sonra müvekkilinin inşaat için çalışmalara başlayarak 63.702,00 TL harcama yaptığını, ancak arsa sahibinin taşınmazı muvazaalı olarak kardeşi olan diğer davalıya tapuda devir ettiğini ileri sürerek, davalı Erdoğan adına olan topu kaydının iptali ile taşınmazın davalı Ayşe adına tesciline, aksi halde şimdilik yaptığı harcamalar karşılığı 63.702,00 TL' nin davalı Ayşe'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın reddini istemiştir.

Birleşen davadaki davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen asıl ve ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle belirlenen edimlerin yüklenici tarafından yerine getirilmediğini ileri sürerek, asıl ve ek sözleşmenin feshine karar verilmesini talep ve dava ederek, asıl davanın reddini istemiştir.

Asıl davadaki diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sözleşmeye konu arsanın davalı Ayşe tarafından sözleşme sonrası 16.04.2008 tarihinde 46.000,00 TL bedelle kardeşi olan diğer davalı Erdoğan'a devredildiği, devrin muvazaalı olmadığı ve arsa malikinin ihtiyaç

Asıl davadaki diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sözleşmeye konu arsanın davalı Ayşe tarafından sözleşme sonrası 16.04.2008 tarihinde 46.000,00 TL bedelle kardeşi olan diğer davalı Erdoğan'a devredildiği, devrin muvazaalı olmadığı ve arsa malikinin ihtiyaç

nedeniyle taşınmazını sattığı, sözleşme nedeniyle davacı yüklenicinin 13.405,00 TL harcama yaptığı, sözleşme konusu arsanın sözleşmenin tarafı olan Ayşe tarafından diğer davalıya satılması nedeniyle sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiği gerekçesiyle asıl davadaki tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kısmen kabulü ile 13.405,00 TL'nin davalı Ayşe'den alınarak asıl davadaki davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın kabulü ile asıl ve ek sözleşmenin feshine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı, birleşen davada davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve illeri sürülen temyiz nedenlerine göre, asıl davada davacı, birleşen davada davalı yüklenici vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı, birleşen davada davalı yüklenici vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl davada davalı-birleşen davada davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınarak asıl davada davalı-birleşen davada davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1491, Karar No: 2023/7316, Tarih: 18.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1491 E.  ,  2023/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/289 Esas, 2022/371 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/708 Esas, 2020/267 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine dava dilekçesinde; Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi 140 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; kıymet takdir raporunda belirlenen kısmın derhal, fark bedelin ise üçer aylık vadeli hesaba bloke edilerek karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı Hazine istinaf dilekçesinde özetle; bakiye kalan bedele kararın kesinleşmesine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesinin mükerrer faiz işletilmesine neden olduğunu, bilirkişi raporunda taşınmaz değerinin fahiş olarak belirlendiğini, %10 objektif değer artışının isabetli olmadığını, münavebeye yüksek fiyatlı ürünlerin seçildiğini, motopomp ile sulama maliyetinin kamulaştırma bedelinin hesabında dikkate alınmamasının hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda sulama maliyetine ilişkin resmi veriler olmadan değerlendirme yapılmış olup taşınmazın niteliğine uygun tespit yapılmadığını, münavebeye ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu ve taşınmazın özelliklerinin doğru tespit edilmediğini, objektif değer artış payı çok daha yüksek iken kapitalizasyon faiz oranının düşük alınması gerektiğini bu haliyle bilirkişi raporunun hatalı ve eksik olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinin doğru olduğu, taşınmazın yerleşim yerlerine uzaklığı ve konumu değerlendirildiğinde belirlenen %10 objektif değer artışının isabetli olduğu, seçilen münavebe ürünlerinde aynı yöreden Yargıtay'a intikal eden dosyalar dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile taraf vekillerinini istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi, ... ada 12 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın Seyhan Nehrinin ana kollarından cazibeli olarak sulandığı anlaşıldığından, sulu arazi niteliğinde kabul edilerek uygulanan kapitalizasyon faiz oranı doğru olduğu gibi, tespit edilen bedel aynı kamulaştırma kapsamında kalan benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda tespit edilen metrekare birim fiyatı ile uyumludur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge

Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazinenin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge

Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30782, Karar No: 2016/16276, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30782 E.  ,  2016/16276 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14788, Karar No: 2016/12004, Tarih: 08.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/14788 E.  ,  2016/12004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/01/2016 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 01/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili Belediye aleyhine icra takibi başlatılarak, haksız olarak tahsil edildiği iddiasıyla ödenen emlak vergisinin iadesinin istendiğini, icra takibinde bahsi geçen verginin davalı tarafından ödenmediğini, ... Genel Müdürlüğü tarafından otoyol yapılmak üzere kamulaştırılmasını müteakip, İdarece ödendiğini, tahsil edilmeyen bir paranın iadesinin istendiğini, bu nedenle takip dosyasında gösterilen miktarda alacak ve ferilerinden dolayı borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, vergi mahkemesince verilen ilama ilişkin taleplerin vergi mahkemelerince irdelenmesi gerektiği gerekçesiyle yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İdari yargı yerlerinde açılacak davalarda husumetin kimlere yöneltileceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine İdare Mahkemelerinde dava açılamaz. Davacı, davasını gerçek kişi olan davalıya yönelttiğine göre, davanın görüm yeri adli yargıdır. İdari yargı yerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6258, Karar No: 2012/11440, Tarih: 12.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6258 E.  ,  2012/11440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak, davanın değeri itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedellerinin davalıdan tahsiline ilişkindir. Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacıya ait altınların davalı tarafından alınarak, bozdurulup kendi adına ev aldığı iddiasında bulunarak ziynet eşyalarının mümkünse aynen değilse bedellerinin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davalının gelir durumunun iyi olduğunu, davacının ziynet eşyalarına ihtiyacı olmadığını, davacının ziynet eşyalarını davalıya vermediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz. Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, dava dilekçesinde tek tek ziynet eşyalarının cins ve vasıflarını açıklamış, ziynet eşyalarının davalı tarafından alınıp bozdurulduğunu ve ev almak için kullanıldığını iddia etmiştir. Davacı dava dilekçesinde, her türlü yasal delil demekle, yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya ziynet eşyalarının elinden alındığı, bozdurulduğu ve davalı tarafta kaldığı konusunda mahkemece davacıya yemin teklif etme hakkının varlığının hatırlatılması gerekir. Bu durumda mahkemece, tarafların yemin hususundaki beyanlarının alınmasından sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6755, Karar No: 2022/14976, Tarih: 26.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6755 E.  ,  2022/14976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2014 tarihli 2014/46547 Soruşturma ve 2014/14617 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK‘nin 367. maddesine göre usulüne uygun olarak verilmiş bir mütalaa bulunmadığı halde, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan da kamu davası açılmış ve Mahkemece bu suçtan beraat kararı verilmiş ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun, Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanık hakkında beraat kararı verilmesi yasaya aykırı; sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun ise, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suça konu faturaların kurumlar vergisi indiriminde kullanılmış olabileceği değerlendirilerek, 26.04.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18367, Karar No: 2023/931, Tarih: 18.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18367 E.  ,  2023/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3861 E., 2022/3209 K.

DAVA TARİHİ : 18.01.2022

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/72 E., 2022/525 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davacının davalıya ait işyerlerinde davalıdan ihale ile ... alan alt işverenler nezdinde işletme mesul teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ilgili işçi sendikasına Yüksek Hakem Kurulunca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce üye olduğunu, davacının üyesi bulunduğu işçi sendikası ile ilgili alt işverenler arasında yürütülen toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 51 inci maddesi gereğince konunun Yüksek Hakem Kuruluna intikal ettirildiğini, Yüksek Hakem Kurulunca ilgili alt işverenlerin taraf olduğu toplu ... sözleşmeleri bağıtlandığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ve davacıya ödenmeyen sosyal yardım ile fark ücret ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı yönünden reddini talep ettiklerini, davalı Kurumun ihale makamı olduğunu, ihalelerin anahtar teslim mahiyetinde olduğunu, davalının asıl işveren olduğundan söz etmenin mümkün olmadığını, davacı dava dışı şirket ve kişilerin işçisi olduğundan davanın husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini, davalı Kuruluş ile davacı arasında hizmet ilişkisi olmadığını, davalı Kurumun bahsi geçen toplu ... sözleşmelerinin tarafı olmadığını, davacı ile davalı Kurum arasında hukuki bir bağlantı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI