muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16954, Karar No: 2013/15243, Tarih: 09.10.2013

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya

açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13.09.1995 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, hukuken geçerli bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, bu nedenle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6852, Karar No: 2018/13949, Tarih: 22.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6852 E.  ,  2018/13949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü şikayetçinin ikamet ettiği binanın önüne geldiği esnada evinin mutfak camından iki kişinin çıktığını görerek “orası benim evim ne işiniz var orada” diye bağırması üzerine suça sürüklenen çocuk ...'ın ikinci katın merdivenlerinden aşağıya atlayarak kaçtığı, diğer suça sürüklenen çocuk ...'ün ise atlayamadığı ve merdivenlerde kaldığı, şikayetçiye “elimde bıçak var, bıçaklarım seni” diyerek tehdit ettiği ve sonra bir kat yukarı çıkarak eline bir sopa aldığı ve şikayetçinin üzerine doğru yürüdüğü, şikayetçinin de suça sürüklenen çocuğun üzerine gelmesi üzerine çekilmek zorunda kaldığı ve suça sürüklenen çocuğun kaçtığı, şikayetçinin vermiş olduğu eşgale göre aynı gün yakalandığı ve üst aramasında şikayetçiye ait bazı eşyaların çıktığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların eyleminin sübut bulması halinde 5237 sayılı TCK'nın 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5094, Karar No: 2020/7751, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/5094 E.  ,  2020/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, koşulları oluşmadığından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi gereğince REDDİNE, karar verilip duruşmasız incelenerek gereği görüşüldü;

1-Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.12.2013 tarihli, 2013/63504 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suç yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaası alınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması yasaya aykırı,

2-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 06.12.2020 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13293, Karar No: 2013/2407, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13293 E.  ,  2013/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile irtifak hakkının ve direk yerinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2191, Karar No: 2010/632, Tarih: 09.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/2191 E.  ,  2010/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

SS Mengüç konut yapı kooperatifinin, varlıkları noter tasdik kayıtları ile sabit olan ve 213 sayılı VUK.nun 172. maddesi uyarınca tutulması, 253. maddesi uyarınca ilgili bulundukları yılı takip eden takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi, 256. maddesi uyarınca ise yetkili makam ve memurların talebi üzerine ibraz ve inceleme için arz edilmesi zorunlu bulunan 2001 takvim yılına ait defter ve belgelerinin kaybolduklarından bahisle yetkili vergi denetmeninin incelemesine sunulmayarak ibrazından kaçınıldığı, sanıkların savunmalarının aynı Yasanın 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığı, vergi kaçakçılığı suçlarında vergi zıyaının varlığının suçun unsurlarından bulunmadığı, ayrıntıları Dairemizin süreklilik gösteren kararları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 273-288 sayılı, 22.05.2001 gün ve 99/104 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, ibrazı istenen defter ve belgelerin kaybedildiği ileri sürülerek ibrazından kaçınılması durumunda ayrıca kanuni defter ve belgelerin ibrazı için tebligat yapılmasında bir zorunluluk bulunmadığı gözetildiğinde yüklenen suçun tüm unsurları ile oluştuğu yine ayrıntıları Dairemizin süreklilik gösteren kararları ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.12.1990 gün ve 312/340 sayılı kararında açıklandığı üzere birden fazla sorumlu bulunması halinde temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar ile suçun ayrıntısını bilen temsilci belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma sonucu ve bilirkişinin hâkim tarafından değerlendirilmesi gereken ve hukuki görüş içeren suç kastı bulunmadığına dayalı görevini aşan raporuna dayanılmak suretiyle yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde sanıkların beraatlarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. madde ve fıkrası gereğince 1412 sayılı yürürlükte kalan CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/1808, Karar No: 2010/6750, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1808 E.  ,  2010/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5570, Karar No: 2024/4733, Tarih: 22.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5570 E.  ,  2024/4733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2750 E., 2023/1832 K.

DAVA TARİHİ: 09.07.2020

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/188 E., 2023/333 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi davacının kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin paydaş olduğu taşınmazı davalının haksız olarak işgal ettiğini, ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince, meni müdahale talebi yönünden davanın kabulüne; ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince davalı vekiline istinaf karar harcının tamamlatılması konusunda 11.07.2023 tarihinde tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesince harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun düzenlenmediğini belirterek kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 04/10/2023 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin ek karara karşı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; eksik inceleme ile karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesince harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun olmadığını belirterek istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; eksik inceleme ile karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesince harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun olmadığını belirterek istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, davalının ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı HMK'nın 344 üncü maddesinde; "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır" hükmü mevcuttur.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16792, Karar No: 2012/11957, Tarih: 21.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/16792 E.  ,  2012/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık müdafiinin 06.04.2007 tarihli oturuma katılamayacağına dair mazeret dilekçesinin kabulüne karar verilmesine karşın, yeni duruşma günü usulünce tebliğ edilmeden ve sanık müdafiinin duruşma gününü kalemden öğrenmesine biçimindeki ara kararının geçerli bir bildirim sayılamayacağı gözetilmeden, sanık müdafiinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması sureciyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın mağdur ...'a yönelik silahlı tehdit suçunu işlediğinin ne şekilde sabit olduğu kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Kabule göre de, sanığın tehdit suçundan verilen uzun süreli erteli hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCY'nın 53/1-3 maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7357, Karar No: 2010/11491, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7357 E.  ,  2010/11491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ...’e gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasasının 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine göre yapılan tebliğ en yakın komşusunun imzası alınarak haber verilmediği için usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap süreleri de beklendikten sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9865, Karar No: 2010/9928, Tarih: 17.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/9865 E.  ,  2010/9928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-“6136 sayılı Yasaya aykırılık”, “Mala zarar verme” ile katılanlar ..., ... ve yakınan ...’na yönelik “Yağma” suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yağma eyleminin, silahla, işyerinde ve gece işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (h) bendlerinin yanı sıra ayrıca (d) bendiyle de hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması, aynı Yasanın 61. maddesindeki ölçütler değerlendirilerek ... cezanın belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

I-Katılan ...’e yönelik “Yağma” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1-Sanığın savunması doğrultusunda; suç tarihi olan 2006 yılı kış aylarında tutuklu ya da hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunup bulunmadığı duraksamaya yer bırakmayacak biçimde araştırılmadan, 5271 sayılı CMK.nun 210/1. maddesine aykırı olarak, olayın tek kanıtı konumundaki tanık ... Aydıner duruşmada dinlenilmeden, eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Yağma eyleminin, silahla, işyerinde ve gece işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (h) bendlerinin yanı sıra ayrıca (d) bendiyle de hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

b-5237 sayılı Yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların kasıtları da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasının 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 17/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.