muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18753, Karar No: 2014/5768, Tarih: 03.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18753 E.  ,  2014/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2010

NUMARASI : 2004/496-2010/52

Davacı G.. Y.. vekili Avukat F. İ. A. tarafından, davalılar M.. T.. vd. aleyhine 14/10/2004 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı M.. T.. taraflarından istenilmekle, daha önceden belirlenen 05/03/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalı M.. T..’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı M.. T..’ın diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan M.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; özellikle olay tarihi, davalının ekonomik ve sosyal durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda; özellikle olay tarihi, davalının ekonomik ve sosyal durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı M.. T.. yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/16720, Karar No: 2015/5451, Tarih: 17.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/16720 E.  ,  2015/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan ...aleyhine açılan davanın subut bulmadığından reddine, 63.916,93 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalı ...' dan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan ... vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17/03/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... ve Avukatı ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı ... ile Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 29.06.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 4,20 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece kusuru bulunmadığından davalılardan... İnş Proje Tur Tic AŞ’ne yönelik davanın reddine, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Kusurun aidiyeti ve oranı ile sürekli iş göremezlik oranı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, ... ... Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

./..

Gerçekten, Yerel Mahkemece hükmüne esas alınan 5.04.2013 günlü hesap bilirkişi raporunda; ... müfettişinin davacının olay tarihinde 40,00-TL günlük ücretle çalıştığını belirlediği ve bu ücretin davacı iddiası ile örtüştüğünden bahisle asgari ücretin 3,77 katı ücretle çalıştığı kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılarak maddi tazminatın belirlendiği anlaşılmaktadır.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacının kalıp ve duvar ustası olduğu ve yaptığı duvar ve sıva işi olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden belli olmaktadır. Yapılan iş vasıflı bir iş olup vasıflı işçinin asgari ücretle ya da bu civarda bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği açıktır. Bu nedenle yerel mahkemece, davacın asgari ücretin üzerinde bir ücret ile çalışacağının kabulü isabetlidir. Ancak davacının kendi beyanı dışında ücrete ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır. Her ne kadar ... müfettişi 02.03.2006 tarihli raporunda davacının günlük 40,00-TL ücretle çalıştığına ilişkin bir tespitte bulunmuşsa da davacı iddiası dışında bu tespiti haklı kılacak bilgi ve belge soruşturma evrakları ve ekleri içerisinde mevcut değildir. Kaldı ki davacı olaydan kısa bir süre sonra iş müfettişine verdiği ifadesinde de yevmiyesinin 35,00-TL olduğunu beyan etmiştir. Davacının kendi beyanının ... müfettişinin tespitini çürüttüğü ortadadır. Hal böyle olunca kendi içinde tutarsız davacı iddiasına dayalı olarak düzenlenen ve bu halıyla gerçek ücreti göstermediği anlaşılan ... müfettiş raporundaki ücretin esas alınarak tazminatın hesaplanmasının hatalı olduğu açık ve seçiktir.

Yapılacak iş, davacı işçinin, tecrübeli bir inşaat kalıp ve duvar ustası olduğu ve bu nitelikteki bir işçinin asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilerek, Türkiye İstatistik Kurumu ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığından bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, ilgili meslek kuruluşundan, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle işçinin gerçek ücretini belirlemek, belirlenen bu gerçek ücretle sigortalının maddi tazminatını yeniden hesaplatmak, hesaplanan bu zarardan (Davacının sürekli iş göremezlik oranına göre gelir bağlanması söz konusu olmadığından) varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilecek kısmını indirmek, usuli kazanılmış haklar gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle tazminat hesabında esas alınacak ücretin belirlenmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalı ... yararına takdir edilen 1.100,00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7017, Karar No: 2022/7981, Tarih: 13.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7017 E.  ,  2022/7981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)... 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/09/2019 tarih ve 2018/327 (E), 2019/278 (K) sayılı kararı; sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/07/2020 tarih ve 2019/2872 (E),2020/1772 (K) sayılı kararı; istinaf başvuruları üzerineanılan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/07/2020 tarih ve 2019/2872 (E),2020/1772 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/07/2020 tarih ve 2019/2872 (E),2020/1772 (K) sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükmünde

bozma nedeni dışında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin; meşru savunmaya, haksız tahrike, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/07/2020 tarih ve 2019/2872 (E),2020/1772 (K) sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet” hükmünde

bozma nedeni dışında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin; meşru savunmaya, haksız tahrike, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ün gayri resmi birliktelik yaşayıp ayrıldığı mağdur ...'den olan çocuğunu görmek için ...'dan mağdurun ...'daki evine geldiği, aynı evde mağdur ve sanığın dışında mağdurun kız kardeşi tanık ... ile akrabaları tanık Murat'ın da bulunduğu, saat 22.30 sıralarında sanığın, mağdurun rızası olmaksızın cep telefonunu incelemeye başladığı, bu durumdan rahatsız olan mağdurun telefonunu sanığın elinden almaya çalıştığı, sanığın ise mağdurun başkasıyla gönül ilişkisi yaşadığından şüphelenmesi üzerine aralarında tartışma başladığı, telefonu vermeyen sanığın, mağdurun yüzüne tokat attığı, mağdurun da sanığa tokat vurduğu, bu sırada sanık ile mağdurun evin mutfak kısmına geçtikleri, sanığın mutfaktan ele geçirdiği bıçakla mağdurun sol göğüs altına bıçakla vurduğu, mağdurun kız kardeşi tanık ...'nin bağırmasıyla mutfağa gelen tanık Murat'ın sanığın elinden bıçağı almaya çalıştığı, sanığın bıçağı vermeyip evden kaçtığı, mağdur ...'ün, batına nafiz, pnömotoraks (akciğer sönmesi) ve anfizem nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, katılanda meydana gelen yaralanmanın yeri ve niteliği hususları birlikte dikkate alındığında, engel hal bulunması, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, suçun niteliği konusunda verdiği kararda bir isabetsizlik bulunmayan ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin bu itibarla yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/07/2020 tarih ve 2019/2872 (E), 2020/1772 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b. maddesi gereğince “... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... 30. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11236, Karar No: 2014/11849, Tarih: 12.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/11236 E.  ,  2014/11849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5.fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar

hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına..saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 07.07.2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını

engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/674, Karar No: 2024/4527, Tarih: 11.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/674 E.  ,  2024/4527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2452 E., 2023/4357 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/127 E., 2021/176 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Kurumun l. Hava Bakım Müdürlüğü Motor Hazırlama Atölyesi/Eskişehir'deki işyerinde çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikası üyesi olduğunu, davacının 01.11.2016 tarihinden itibaren J85 postasında çalıştığını, 16.10.2018 tarihinden itibaren (M) mührü kullanarak aynı işi yapmaya devam ettiğini, davacının motor baroskop kontrolü gerçekleştirdiğini, kontrol sonrasında aksaklık olmaması durumunda l. Hava Bakım Fabrikası Müdürlüğü form 039 (uçakların uçuş öncesi/uçuş sonrası bakım ve kontrol formu) üzerindeki haneleri mühürlediğini, baroskop kontrollerinin en az 2 kişi ile yapıldığını, tüm kontrollerin kalite kontrol vasfına sahip ihtisas personeli tarafından yapılması gerektiğini, davacının gelen numunelerin son kontrollerini yaptığını, sonrasında uygun/ret veya faal/gayri faal olarak raporladığını, raporuna mühür, imza, kaşe bastığını, davacıya hata durumunda sorumluluk yüklendiğini, davalı Kurumun davacının yaptığı işin aynı olmasına rağmen (Q) mührü yerine (M) mührü verdiğini, davacıya (C) grubu idareci primi ödenmediğini, kullanılan mühür isminin değiştirilerek muvazaa yapıldığını, davacının sürekli olarak kalite/teknik kontrol görevinde çalıştığını, yaptığı işte bir değişim olmadığını, toplu iş sözleşmesinin 59 uncu maddesinin (d) bendinde yazılı görevi yaptığından 52 nci maddenin (d) bendindeki (C) grubu idareci primine hak kazanmasına karşın bu alacağının ödenmediğini ileri sürerek %6 oranında (C) grubu idareci primi alması gerektiğinin tespitine ve (C) grubuidareci priminin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP