muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31089, Karar No: 2018/2483, Tarih: 08.03.2018

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması karşısında öncelikle Ticaret Sicil Müdürlüğünden, borçlu şirketin kaydının devam edip etmediği, adresi, temsile yetkili kişinin kim olduğu belirlenip, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri de getirtilerek incelenip, mükellefiyetinin devam ettiğinin ve adresin farklı olduğunun bildirilmesi halinde bu adreste zabıta araştırması yaptırılarak delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1-Sanık ...'e 2004 sayılı Kanun'un 349. maddesinde belirtilen duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceğinin ihtarını içerir duruşma gününü bildiren davetiye gönderildiği halde, davetiyenin bila tebliğ iade edildiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/325, Karar No: 2023/1858, Tarih: 30.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/325 E.  ,  2023/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki intifa hakkının terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Belediye adına kayıtlı 3185 ada 1 parsel ve 3186 ada 1 parsel sayılı sonradan birleşerek 3185 ada 8 parsel olan taşınmazın üzerine 08.08.1991 tarih ve 580 sayılı .... Belediye Encümen kararı ile 99 yıllığına Anadolu İmam Hatip Lisesi Derneği lehine intifa hakkı tesisine karar verildiğini, intifa hakkının tapuda tescil edildiğini belirterek... ilçesi, 3185 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki davalı Dernek adına hukuka aykırı, yolsuz ve yok hükmünde olan intifa hakkı tescilinin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; intifa hakkı süresinin dolmadığını, lehine irtifak hakkı tesis edilen derneğin tüzel kişiliğinin devam ettiğini, tapu siciline kaydedilmiş ayni hakkın idari işlemle kaldırılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile lehine intifa hakkı tesis edilen Derneğin tüzel kişiliğinin hâlen devam ettiği, tapu siciline kaydedilmiş olan ayni hakkın kaldırılması için herhangi bir sebep bulunmadığı, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı, Mahkememizce mahallinde keşif yapılmasına karar verilmiş ise de, davacı vekili keşif kararından vazgeçmesi hususunda dilekçe verdiğinden keşif yapılamadığı, bu nedenle taşınmazın Mahkemece ne amaçla kullanıldığı fiziken görülerek anlaşılamamakla birlikte dosyaya sunulan belgelerden okul olarak kullanıldığı görülmekle taşınmazın davalı Dernek tarafından amacına uygun olarak kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; mahkemenin ret gerekçesinin tescil konusu işlemin yok hükmünde olması ile bir bağlantısının olmadığını, Belediyenin amacının yok hükmünde olan işlemi düzeltmeye yönelik olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; mahkemenin ret gerekçesinin tescil konusu işlemin yok hükmünde olması ile bir bağlantısının olmadığını, Belediyenin amacının yok hükmünde olan işlemi düzeltmeye yönelik olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile terkini talep edilen intifa hakkının dayanağı Belediye Encümeni kararının alındığı ve tapuya tescilinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediye Kanunu'nun 70 inci maddesinin 11 inci fıkrasında " Menafii umuma mahsus belediye gayrimenkul emvalinin bir hizmete tahsisi, ciheti tahsisinin tebdil veya akar haline ifrağı" Belediye Meclisinin yapacağı işler arasında sayıldığı açıklanmıştır. Aynı Yasa'nın 83 üncü maddesinde Belediye Encümenin görev ve yetkilerinin belirtildiği, taşınmazların tahsisi ya da üzerinde üçüncü kişiler lehine sınırlı ayni hak tesisine karar verme yetkisi ve görevi verilmediği ifade edilmiştir. Dairece, açıklanan yasal düzenlemeler karşısında Belediye Encümeninin, Belediyeye ait taşınmaz üzerinde intifa hakkı tesisine karar verme yetkisi bulunmadığı, 1580 sayılı Belediye Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 13.7.2005 tarih ve 25874 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 18 inci maddesinin Belediye Meclisinin görev ve yetkilerini açıkça düzenlediğini belirtmiştir. Anılan maddenin 18 inci maddesinin (e ) bendi hükmü; "Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması hâlinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisine karar vermek" şeklindeki düzenleme ile belediyeye ait taşınmazların üç yılı aşan kiralanması ve üzerinde otuz yılı aşan ayni hak tesisi işlemlerinde belediye meclisinin yetkili kılındığının açıkça hüküm altına alındığı izah edilmiştir.

2. Kararda; bu açıklamalar karşısında Mahkemece, Belediye Meclisince verilmiş açık bir yetki bulunmadan encümen kararı ile davalı lehine kurulan ve yokluk ile malul olan intifa hakkının terkinine karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru olmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının 2 nci bendinin (a) alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Belediye Encümeninin idari hiyerarşi içerisinde bulunan bir idari makam olması sebebiyle yetki gaspı hâli ile gerçekleştirilmiş yoklukla malul bir idari işlemin varlığından söz edilemeyeceği,

2. Konya 2. İdare Mahkemesinin 2008/271 Esas, 2008/1034 Karar sayılı kesinleşmiş kararından dolayı dava konusu olaya ilişkin kesin hüküm bulunduğundan, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini,

3. Tahsis kararının Belediye Encümeni tarafından verilmiş olması, resmi bir sözleşme yapılmaması şekli birtakım eksiklikler olarak öngörülebilse de bu eksikliklerin ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıyacağını,

4. 4721 sayılı Kanun'un 797 inci maddesinin ikinci fıkrasında tüzel kişilerin intifa hakkının en çok yüz yıl devam edebileceği hükmüne yer verildiği, Belediye ile kurulan doksandokuz yıllık intifa hakkının tesisinin hukuka aykırılık teşkil etmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 794 ve 795 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9288, Karar No: 2019/10653, Tarih: 16.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9288 E.  ,  2019/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11741, Karar No: 2017/1257, Tarih: 13.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11741 E.  ,  2017/1257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamından; mağdurenin 28.08.2015 günü kolluğa müracaatı üzerine başlatılan soruşturma sonucu Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2015 gün ve 2015/6216 Soruşturma sayılı Kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit iddiaları konusunda ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli celsedeki "...dosyada mevcut beyanlara göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan birleştirme talepli kamu davası açılıp açılmayacağı hususunda dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığının takdirine sunulmasına..." şeklindeki ara kararı uyarınca bu defa yeni bir delil de elde edilmemesine rağmen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.02.2016 günlü iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına karar verildikten sonra yeni bir delil meydana çıkmadıkça aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173/1. maddesine göre mağdurenin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz hakkının bulunduğu ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın merciince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasının reddinin gerekeceği hususları nazara alınarak yapılan değerlendirmede, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen ek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın mağdureye veya vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının dosya da bulunmadığı gözetilip tebligat yapılıp yapılmadığı, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın mağdure vekiline tebliğiyle karara itiraz halinde sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mahkemenin suç duyurusunda bulunması üzerine yeni delil de elde edilmemesine rağmen açılan kamu davasında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6069, Karar No: 2021/12427, Tarih: 14.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6069 E.  ,  2021/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Kadirli 1. Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiş olup, davacı ... ve arkadaşları vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmesi üzerine 08.02.2018 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ve işbu ek karar davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... (...) Köyü çalışma alanında bulunan 294 ada 257 parsel sayılı 15.257,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Recep İbrahim oğlu ...’nın ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle eşit payla ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın hüküm yerinde gösterilen payları oranında ... mirasçıları ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiş ve bu karar davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararla, HMK’nin 362/1-a maddesinde gösterilen miktar sınırının altında kaldığından bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ve işbu ek karar davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Öncelikle temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın incelenmesi gerekmektedir.

Anayasa'nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Mahkemeye erişim hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Buna göre, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir. Hükmün gerekçesinde belirtildiği üzere, bu madde ile söz konusu davaların miktar veya değerine göre istinaf veya temyiz yoluna tabi olup olmadığıyla ilgili uygulamada oluşan tereddütlerin giderilmesi amaçlanmıştır.

Dava, kadastro mahkemesinde açılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Yukarıda açıklandığı üzere Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, hukuk güvenliği ile hukuki belirlilik ilkesi, 28.07.2020 tarihli ve Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi karşısında, tereddüte yol açan usul kurallarının hakkaniyete halel getirecek kadar aşırı şekilci olarak uygulanmaması ve adalet duygusunun rencide edilmemesi gerektiği de gözetildiğinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 08.12.2017 tarihli kararına karşı temyiz yoluna başvurulabileceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusu neticesinde verdiği karar miktar itibariyle kesin nitelikte olmayıp temyizi kabil nihai karar olduğundan, temyiz talebinin reddine ilişkin usul ve yasaya aykırı Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2018 tarih ve 2017/566 Esas, 2017/549 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı ... ve arkadaşları vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 08.02.2018 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan gerekçeyle kabulüyle temyiz isteminin reddine dair EK KARARIN KALDIRILMASINA, esasa yönelik temyiz itirazlarının ise (2) numaralı bentte açıklanan gerekçeyle reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24254, Karar No: 2020/423, Tarih: 15.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/24254 E.  ,  2020/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: