muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8226, Karar No: 2020/467, Tarih: 28.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8226 E.  ,  2020/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 19.09.2014 tarihinde yapılmış olan sözleşme ile davalı firma bünyesinde hizmet vermekte olan sağlık tesisi hizmet binalarının genel temizliği ve park bahçe işleri konusunda 01.10.2014 tarihinde başlayıp, 31.12.2015 tarihinde sona ereceğinin kararlaştırıldığını, davacının temizlik işlerini ve park bahçe işlerini günlük eksiksiz olarak yaptığını, yapılan iş sonrasında ise düzenlenen tutanakla hastane yönetimine bildirildiğini, yapılan bildirim sonrasında ise işlerin usulüne uygun olarak yapıldığının hastane yönetimince onaylandığını, davacı firmaya ait çalışanların tamamen davalı firma yetkilileri ve hastane yöneticilerinin emir ve talimatları doğrultusunda işlerini ifa ettiklerini, 2015 yılı başında davalı firma yönetiminin el değiştirdiğini, yeni yönetime gelen hastane yönetimince, ... 1. Noterliğinin 28.01.2015 tarihli ve 1216 yevmiye no.lu ihtarnamesi keşide edilerek 19.09.2014 tarihli sözleşmenin tek taraflı olarak sözleşmenin 17. maddesine istinaden feshedildiğinin bildirildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, sözleşme süresince elde edeceği ve fesih sonrasında mahrum kaldığı kâra karşılık 1.000.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, sözleşmenin yapılması sırasında davacı firma tarafından vergi dairesine yatırılan damga vergisi bedeline, davacı firmaca teminat mektubunun kullanılamaması sonrasında doğan zarara karşılık şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınmasına, davacı firmaca iş bitirme belgesi alınamadığı için sözleşmenin feshinden sonra girilecek ihalelerden elde edilecek kâra karşılık doğacak zararlara karşılık şimdilik 1.000,00 TL'nin davalı taraftan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın iş mahkemesinde görülmesi gerektiğini, dava konusu edilen alacakların belirlenebilir olması sebebi ile belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceklerini hukuki yarar yokluğundan davanın reddinin gerektiğini, davacının işe başladıktan bir süre sonra vermiş olduğu temizlik hizmetlerini gereği gibi yerine getirmediğinden davalı hastanenin ilgili ve görevli birimleri tarafından öncelikle sözlü olarak uyarıldığını ancak davacının bu uyarılara rağmen olumsuz davranışlar içerisinde bulunmaya devam ettiğini, bu konularda hastanenin şikayet kutusuna ve hastane yetkililerine, hasta ve hasta yakınları tarafından çok sayıda yazılı ve sözlü şikayette bulunulduğunu savunarak haksız ve yersiz olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında davalıya ait hastanenin temizliği konusunda anlaşmazlık yaşandığı, davalının davacıya göndermiş olduğu 13/01/2015 tarihli ihtarnameden önce hastane idari işler koordinatörü ile başhekim tarafından tutulan 30/12/2014, 20/12/2014 ve 06/01/2015 tarihli tutanaklarda; temizlik şirketinin odalarda ve koridorlarda yeterince temizlik yapılmadığı, hijyen kurallarına uyulmadığı yönünde tespitler yapıldığı ayrıca 16/10/2014-16/12/2014 tarihleri arasını kapsayan şikayet formlarında belirtildiği üzere hasta veya yakınları tarafından hastanenin odalarındaki ve lavabolarındaki temizliğin hijyenik olmadığı yönünde ve buna benzer şikayetlerin yer aldığı, tutulan tutanak ve şikayet formlarından davacı tarafın sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediği, duruşmada dinlenen tanık beyanlarından da davacı bünyesinde çalışan personelin gerekli talimatı öncelikle davacı şirkette çalışan personel sorumlusu ...'dan aldığı ve temizlik işlerindeki genel koordinasyonun ... tarafından yapıldığı bu nedenlerle davalı tarafın taraflar arasındaki sözleşmenin 17.maddesi gereğince temizlik sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11289, Karar No: 2024/5877, Tarih: 14.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11289 E.  ,  2024/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1863 Esas 2023/2858 Karar

DAVA TARİHİ: 10.09.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Aliağa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/57 Esas, 2023/182 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, tapudan yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, ..., Yukarışakran Mahallesi 1418 parsel (yeni 7525 ada 29 parsel) sayılı taşınmazın 2.035,85 m2lik kısmının (ifrazen 7525 ada 86 parsel) kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelin çok düşük olduğunu, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının kullanılamaz hale geldiğini, bu nedenle tamamının kamulaştırılması gerektiğini savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele el koyma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedelin ilk karar ile hüküm altına alınan kısmına 11.01.2020 tarihinden ilk karar tarihi olan 05.07.2021 tarihine kadar; son karar ile hüküm altına alınan kısmına ise 11.01.2020 tarihinden son karar tarihi olan 15.03.2023 tarihine kadar yasal faiz işletilerek işlemiş faiziyle birlikte davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok yüksek olduğunu, değerlendirmeye esas alınan emsal taşınmazın Yargıtay içtihatlarına uygun olmadığını, arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanmasının zorunlu olduğunu, kaldı ki emsal karşılaştırmasının da hatalı yapıldığını, düzenleme ortaklık payı kesintisinin % 45 oranında yapılması gerektiğini, davanın kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen davacı idare lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılamayacağını, aksinin kabulü halinde bu oranının % 24,998 olacağını, % 34,897 oranında yapılan düzenleme ortaklık payı kesintisinin hukuka aykırı olduğunu, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmında değer azalışı olmadığı yönündeki tespitin hatalı olduğunu, otoban yoldan kaynaklı taşınmazın arta kalan kısmının alanının küçüldüğünü, ulaşımının sınırlandığını, imar özelliğini yitirdiğini, davalının hak kaybına uğradığını, arta kalan kısmın kullanılamaz hale geldiğini, bu nedenle taşınmazın tamamı kamulaştırılarak bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı kapsamında ayrık nizam iki kat konut alanı ve otoyol alanında kaldığı belirlendiğinden arsa niteliğinde kabul edilmesinin doğru olduğu, arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi emlak vergisine esas değerler dikkate alındığında bilirkişi raporunda yapılan kıyaslamanın da yerinde olduğu, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yapılan imar uygulamasında kesilen oranda düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmasında, kamulaştırmadan arta kalan kısmın yapılaşma kısıtlamasının imar planındaki özgülenme durumundan kaynaklandığı, kamulaştırmadan kaynaklanmadığı anlaşıldığından değer azalışı uygulanmamasının uygun bulunduğu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11 inci maddesinin birinci fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması, emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

5. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza değer biçilirken emsal alınan ... 665 ada 8 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmaza yaklaşık 12,36 kilometre mesafede ve farklı mahallede olduğu; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas rayiç değeri belediye cevabi yazısına göre 278,25 TL olduğu halde 166,93 TL kabul edilerek karşılaştırma yapıldığı anlaşıldığından tespit edilen bedel inandırıcı olmayıp bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması; ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak raporun sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.

6. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının geometrik durumu, konumu, yüzölçümü ve Aliağa Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün taşınmazın imar durumuna ilişkin cevabi yazıları dikkate alınarak, kamulaştırma nedeniyle imar durumunda bir kısıtlama olup olmayacağı olacak ise oranı ilgili İmar ve Şehircilik Müdürlüğü ile Plan ve Proje Müdürlüğünden yeniden sorularak, arta kalan kısımda değer azalışı oranı ile ilgili somut verilere dayalı alınacak raporun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; soyut ifadelerle değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024. tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/944, Karar No: 2021/15461, Tarih: 12.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/944 E.  ,  2021/15461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Sanığın, müştekilerden ... ile ...’a yönelik eyleminde; görgü tespit tutanağı içeriğine göre araçların kapılarında herhangi bir zorlamanın olmadığı, suça konu oto teyplerinin kabloları kesilerek çalınması sırasında meydana gelen hasarın, sanığın eyleminin oto teyplerin mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının göz ardı edilerek, anılan müştekilere yönelik mala zarar verme eyleminden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı her bir müşteki için ayrı ayrı üçer kez olmak üzere tayin edilen 2.000 TL’şer adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; müştekiler ... ile ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede; müşteki ...’ya yönelik hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın her bir müştekiye yönelik eylemi nedeniyle ayrı ve bağımsız biçimde değerlendirme yapılarak, uygulama maddeleri ayrı ayrı gösterilip denetime olanak sağlayacak biçimde ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, toplu uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine aykırı davranılması,

Ancak;

1-Sanığın her bir müştekiye yönelik eylemi nedeniyle ayrı ve bağımsız biçimde değerlendirme yapılarak, uygulama maddeleri ayrı ayrı gösterilip denetime olanak sağlayacak biçimde ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, toplu uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine aykırı davranılması,

2-Müşteki ...’ya yönelik olarak; müştekinin, olay tarihinde gece vakti 02:00 sıralarında evinin önüne kapılarını kilitleyerek ve fakat hava alması amacıyla ön camını yaklaşık 10-15 cm açık bırakarak park ettiği aracının içerisinden üzerinde flash bellek takılı oto teybi ile dijital terazinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK’nın 141. maddesinde düzenlenen açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3-Müşteki ...’a yönelik olarak; 01.09.2015 tarihli teslim tesellüm ve takdiri kıymet tutanağı içeriğine göre, çalınan bir adet oto teybinin değerinin 30-40 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Müşteki ...’a yönelik olarak; 01.09.2015 tarihli olay rızaen teslim, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriği, müştekinin ve suça konu oto teybi işyerinde bulunan tanık ....’ın hazırlık ifadelerine göre; oto teybinin tanığın işyerinde 12:15 sıralarında bulunduğu, aynı gün saat 18:00 sıralarında yakalanan sanığın müştekinin henüz kolluk makamlarına herhangi bir müracaatı olmadan önce oto teybini çaldığı yeri kolluk kuvvetlerine göstererek müştekiye ait bir adet oto teybinin iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Müşteki ...’a yönelik olarak; 01.09.2015 tarihli olay rızaen teslim, muhafaza altına alma tutanağı ve aynı tarihli yakalama tutanağı içeriği ile müştekinin hazırlık ifadesine göre; müştekinin zilyedi olduğu araçtan çalınan oto teybinin, müştekinin olayı hemen polise ihbarı üzerine saat 16:45 sıralarında ...isimli şahsın işyerinde bulunduğu, aynı gün saat 18:00 sıralarında yakalanan sanığın oto teybi dışında araçtan çalınan bir adet güneş gözlüğünün de evinde olduğunu söyleyerek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince müşteki ...’ın kısmi iade nedeniyle sanık hakkında ceza indirimine rıza gösterip göstermeyeceği sorulduktan sonra, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

6-Müşteki ...’ya yönelik olarak; 01.09.2015 tarihli olay rızaen teslim, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı içeriği, müştekinin ve suça konu oto teybi işyerinde bulunan tanık Sevgi Kandaş’ın hazırlık ifadelerine göre; oto teybinin tanığın işyerinde 12:15 sıralarında bulunduğu, aynı gün saat 18:00 sıralarında yakalanan sanığın müştekinin henüz kolluk makamlarına herhangi bir müracaatı olmadan önce oto teybini çaldığı yeri kolluk kuvvetlerine gösterdiği, yine müştekinin aracından çaldığı ve fakat ele geçirilemeyen bir adet dijital terazinin de evinde olduğunu söyleyerek kısmi iadeyi sağladığı, müştekinin hazırlık ifadesine göre çalılan oto teybin üzerinde takılı olan 30 TL değerindeki flash belleğin ise iade edilmediği, sanığın zararı gidermek istediğini beyan ettiği, zararının giderilmediğini söyleyen müştekinin ise sanıktan bu yönde herhangi bir talebinin olmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince müşteki ...’nın kısmi iade nedeniyle sanık hakkında ceza indirimine rıza gösterip göstermeyeceği sorulduktan sonra, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden; yine rıza göstermemesi halinde ise sanığa makul bir süre verilmesi, bu zarar miktarını müştekiye ödenmek üzere depo ettirilmesi imkanı da tanındıktan sonra, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma şartlarının tartışılması gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.