muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13125, Karar No: 2017/11124, Tarih: 29.11.2017

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı küçük ...’nin yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle de maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacı ... kaza tarihinde 8 yaşında olup hükme esas alınan ... raporuna göre davacı küçüğün %49 maluliyet oranı olduğu, iyileşme süresinin 75 güne kadar uzayabileceği, bu süre zarfında mesleğini ... edemeyeceği ve %100 malul sayılması gerektiği tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından küçük...için kaza tarihinden itibaren 75 gün için geçici işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı küçük ... bakımından sürekli iş göremezlik tazminatı yanında 1.891,58 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir. Küçük... kaza tarihinde henüz 8 yaşında olup gelir getiren bir işte çalıştığının iddia ve ispat edilemediği, dolayısıyla tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığından, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı vekilince, temyiz dilekçesinde mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda gelir hesaplaması yapılırken işlemiş gelirler kısmında 2013.1. dönem AGİ'siz asgari ücret hesabı yapılırken hatalı olarak 2013.2. Dönem AGİ'siz asgari ücretinin esas alındığı belirtilmiş ve buna göre devamındaki yılların hatalı olarak fazla hesaplandığı iddia edilmiştir. 29.06.2015 tarihli aktüer ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda hesaplama yapılırken 18 yaşına kadarki dönem için AGİ'siz asgari ücretin esas alındığı belirtilmiştir. 2013.1. dönem için AGİ'siz asgari ücretin günlük 23.3 TL üzerinden hesaplanması gerekirken 2013.2. dönemde geçerli olan günlük 24,43 TL üzerinden hesaplandığı ve devamındaki miktarların hatalı şekilde devam ettirildiği görüldüğünden mahkemece aktüer bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davalı aleyhine fazla tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/313, Karar No: 2023/1722, Tarih: 04.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/313 E.  ,  2023/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/257 E., 2015/848 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafîî, İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/257 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararının sanıklar müdafîî ve İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Kamu malına zarar verme suçundan zarar gören İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin, sanıklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararlarını da kapsadığı hâlde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanıklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hükümlere ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5419, Karar No: 2019/384, Tarih: 04.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5419 E.  ,  2019/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d ve 62, 53/1. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin kılınmış, takdiri indirim sebeblerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, ehliyete, haksız tahrike ilişen, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin takdiri indirim sebeblerinin oluşmadığına ilişkin temyiz itirazının reddine; kararın tebliğnamadeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11278, Karar No: 2023/13439, Tarih: 26.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11278 E.  ,  2023/13439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1034 E., 2023/1276 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/312 E., 2023/40 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı şirkette 19.11.2011 tarihinde elektronik teknisyeni olarak 1.180,00 TL ücretle işe başladığını, en son işten ayrıldığı 17.02.2017 tarihi itibariyle almakta olduğu aylık maaşının 2.350,00 TL olduğunu, bunun yanında ay içerisinde şehir dışı mesai yaptığında aylık prim alacakları da hesaplanarak ortalama 2.450,00 TL'ye tekabül edecek şekilde banka hesabına maaşına ek olarak ödendiğini, bu ödemelerden maaşının yaklaşık (200,00 TL yemek yardımı hariç olmak üzere) 1.300,00 TL'sini şirket hesabından, kalan 850,00 TL'lik kısmının ise şirket yetkilisi ... hesabından yatırılmış olduğunu ileri sürerek, davacının davalı şirkette 19.11.2011 – 17.02.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının ve çalıştığı tüm dönem boyunca prime esas kazançlarının gerçek ücret üzerinden tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının sigorta primlerinin eksiksiz olarak ve almış olduğu maaş üzerinden yatırıldığını, davacının tanık olarak dinlenildiği ... 14. ... Mahkemesinin 2015/1472 E. sayılı dosyasında 1.900,00 TL ücret aldığına dair imzalı beyanının bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Fer’i müdahil SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava konusu uyuşmazlık nedeniyle Kuruma yapılmış bir başvurusunun bulunmadığını, görev, yetki, derdestlik, husumet, hak düşürücü süre ve zaman aşımı definde bulunduklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Fer’i müdahil SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava konusu uyuşmazlık nedeniyle Kuruma yapılmış bir başvurusunun bulunmadığını, görev, yetki, derdestlik, husumet, hak düşürücü süre ve zaman aşımı definde bulunduklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dosyadaki kayıt ve belgeleden; davacı adına, davalıya ait 207923.06 sicil numaralı ... yerinden 01.02.2012 tarihinde işe girdiğini gösterir işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiği, bu ... yerinin 01.01.1991 tarihinde 5510 sayılı Kanun kapsamına alındığı ve halen faal olduğu, davalı ... yerinden davacı adına 01.02.2012-20.02.2017 tarihleri arasında 1820 günlük hizmetinin Kuruma bildirildiği, davacıya ait ... Bankası ve ... Bankası nezdinde açılan hesap hareketlerine göre, davalı işveren şirket ve şirket ortağı ... hesabından ücret, avans ve benzeri adlar altında davacıya ödemeler yapıldığı, dinlenen bordro tanıklarının davacının bildirim yapılmayan dönemde davalı ... yerinde çalıştığı yönündeki beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde,

Davanın kabulü ile a)Davacının 19.12.2011-17.02.2017 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süreler hariç davalı ... Elektronik Sanayi Ticaret Pazarlama ve İnşaat Limited Şirketine ait ... yerinde çalıştığının tespitine,

b)Davacının davalı ... Elektronik Sanayi Ticaret Pazarlama ve İnşaat Limited Şirketine ait işyerinde geçen hizmetine ait sigorta primine esas kazancının 19.12.2011-31.12.2011 tarihleri arasında asgari ücretin 1,52 katı, 2012 yılında asgari ücretin 1,78 katı, 2013 ve 2014 yılında asgari ücretin 1,80 katı, 2015 yılında asgari ücretin 2,00 katı, 2016 yılında asgari ücretin 1,73 katı, 2017 yılında asgari ücretin 1,75 katı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının kendisinin istifa ettiğini, davacının işe başladığı gün sigortasının yapıldığını, almış olduğu ücret üzerinden primlerinin tam ve eksiksiz yatırıldığını, mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu, ücret niteliğinde olmayan ödemelerin de dikkate alındığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; davacı tanıklarının beyanlarının yetersiz olduğunu, davacı ile aynı yerde çalışmadıklarını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanıkların bordrolardan davacı ile aynı sürelerde çalışıp çalışmadığına dair bir tespite yer verilmediğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

2.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde; davacı tanıklarının beyanlarının yetersiz olduğunu, davacı ile aynı yerde çalışmadıklarını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanıkların bordrolardan davacı ile aynı sürelerde çalışıp çalışmadığına dair bir tespite yer verilmediğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece dinlenen tanık beyanları, davacı adına bankaya yatırılan maaş ve prim ödemeleri ile davacının sigortalı bildirimleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının davalı işyerinde hüküm altına alınan şekilde çalışmasının sabit olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, davalı şirket nezdinde 19.11.2011 – 17.02.2017 tarihleri arasında Kuruma bildirilmeyen sürelerdeki hizmetlerinin ve prime esas kazançlarının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80'inci ve 86/9 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/380, Karar No: 2015/8657, Tarih: 15.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/380 E.  ,  2015/8657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .....vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

1-) 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK.nun 427. (HMK 341 ve 361.) maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda, davalı aleyhine 738.97 TL maddi tazminata, 1.000,00 TL'da manevi tazminata karar verilmiş olup, her tazminat kalemi yönünden temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Ahmet Demir vekilinin temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Ahmet Demir'e geri verilmesine 15.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11313, Karar No: 2015/22913, Tarih: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11313 E.  ,  2015/22913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2015

NUMARASI : 2014/554-2015/22

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.07.2014 gününde Belediye İmar planı içinde olup olmadığı, değilse Belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, Belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, dava konusu taşınmazın konumunun şehir imar planı üzerinden işaretlenip, taşınmazın Kasımlar ve Çelebiler Mahalle merkezlerine olan mesafesinin belirtilmesinin istenmesinden sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29885, Karar No: 2018/2410, Tarih: 09.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/29885 E.  ,  2018/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, “sanalpazar.com” isimli internet sitesinde “....” adı altında internet sitesi kurup, satılık cep telefonu ilanı verdiği, anılan sanal sayfada piyasa değerinin altında cep telefonlarını satışa arz ettiği, web sitesinde yer alan cep telefonundan katılanla irtibata geçtiği, cep telefonu alma konusunda tarafların anlaşmaları sonucu, katılanın sanığa kredi kartı bilgileri ile cep telefonuna gelen .... şifresini verdiği, sanığın “gittigidiyor” isimli internet sitesinde üyelik oluşturarak 1900 TL değerindeki cep telefonunu katılandan temin ettiği kart bilgisi ve şifre ile ... isimli şahıstan satın aldığı, ayrıca “gittigidiyor” isimli sitede "...." kullanıcı adı ile oluşturduğu üyelik kaydında iletişim bilgisi olarak “....” ismini kullanarak katılanın kredi kartı bilgileri ile toplamda 2.421,18 TL tutarında alışveriş yaptığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, banka kayıtları ve dosya kapsamına göre; sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayana mahekenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının 242 gün adli para cezasına, TCK 62/1 maddesinin uygulanması ile 201 gün adli para cezasına, TCK 52/2 maddesi madde hükmü ile karşılığı 4.020 TL olarak belirlenmesi gerekirken 200 gün adli para cezası, TCK. 62/1 gereği 166 gün adli para cezası karşılığı 3.320. TL belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılamamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11346, Karar No: 2013/14324, Tarih: 10.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11346 E.  ,  2013/14324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici 11.maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacının ikamet ettiği bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 10.06.2009 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.