muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1386, Karar No: 2024/4835, Tarih: 21.05.2024

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi 24.10.2023 tarihli ve 2023/998 Esas, 2023/1069 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'un karşı oyu ile oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Yaşı küçük mağdurenin babası olan sanığın kızına yönelik nitelikli cinsel istismar suçundan verilen mahkumiyet kararının temiz incelemesinde;

Mağdure 16.10.2022 tarihinde kollukta müvekkili ve Psikolojik Danışman huzurunda müşteki sıfatıyla vermiş olduğu beyanında;

''Annem, babam ve kardeşlerimle birlikte yaşadığımız evde gündüz vakti babamla evde yalnız idik. Kardeşlerim dışarıda oyun oynuyordu, annemde işte idi. Oturma odasında babam kanepede uzanmış televizyon izlerken arkam kendisine dönük olarak yanına uzandım televizyon izlemeye başladım. Kanepe dar olduğundan vücudumuz birbirine yapışık vaziyette iken babam aniden beni dudaklarından öptü, bir şey anlayamadım, karşılıkta veremedim, babam dudaklarımdan uzun uzun öptü, yanımda cinsel organını çıkararak bir eliyle erkeklik organını diğer eliyle de göğüslerimi okşamaya başladı ve karın bölgeme boşaldı, yaklaşık beş-altı kez bu şekilde beni öperek bir eliyle de cinsel bölgelerimi diğer eliyle de kendi cinsel organını okşayarak boşalıyordu, devam eden günlerde babamla yalnız kaldığımızda benimle cinsel birliktelik istiyordu, elbiselerimi çıkararak cinsel bölgelerimi öpmeye yalamaya başladı, daha sonraları ise cinsel organını popoma sokmaya çalıştı, ben istemiyordum. Bana bunları yapmaya izin verirsen sana istediğin kıyafetleri ve telefonu alırım diyerek beni ikna etmeye çalıştı. Cinsel organını anal bölgeden sokmaya başladıktan sonra çıkararak benim karın bölgeme boşalmaya devam etti.

Annemle babam boşandıktan sonra, ben ve kardeşim Tuna annemle birlikte arı bir evde yaşamaya başladık, zaman zaman kardeşim Tuna ile babamı ziyarete gittiğimizde Tuna telefonla oynarken babam beni diğer bir odaya götürüyor, orada benimle anal yoldan ilişkiye girip karın bölgeme boşalıyordu.

Babam bazende beni yalnız alarak evine çağırıyor, yanına gittiğimde dışarıda buluşup gezip beraber yemek yedikten sonra eve geldiğimizde benimle anal yönden ilişkide bulunuyordu.

Amcam Kemal Tanır'ın evinde misafir olarak bulunduğumuzda babamla aynı odada yattığımızda orada, yine bir keresinde de otelde anal yolla ilişkide bulunduk.

Babam bazende beni yalnız alarak evine çağırıyor, yanına gittiğimde dışarıda buluşup gezip beraber yemek yedikten sonra eve geldiğimizde benimle anal yönden ilişkide bulunuyordu.

Amcam Kemal Tanır'ın evinde misafir olarak bulunduğumuzda babamla aynı odada yattığımızda orada, yine bir keresinde de otelde anal yolla ilişkide bulunduk.

Cinsel birliktelik istemediğim zamanda sakın bunları kimselere anlatma başına neler gelir tahmin edemezsin, ayrıca hem benim ihtiyacım var hem zevk alıyorum mutlu alıyorum diyordu.

Tüm dosya kapsamına, mağdurenin tüm aşamalardaki yaşadığı olayların kronolojik sıralaması, değişmeyen beyanları, tanık olarak dinlenilen mağdurenin amcası Kemal ile küçük kardeşi Tuna'nın beyanları, mesaj tutanakları da dikkate alındığında eylem tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan mağdureye yönelik sanığın eylemlerinin rızaya dayandığı göz önüne alınmadan hangi eylemlerini zor ve tehdit altında gerçekleştirdiği kabul edildiği, mağdurenin tek taraflı beyanına hangi nedenden ötürü üstünlük tanındığı tespit edilmeden, sanığa eylemlerinden ötürü TCK 103/2 ve 103/3-c maddelerince verilen mahkumiyet hükmünün dairemiz sayın çoğunluğunca onanması yönündeki görüşüne katılmayarak sanığın eylemlerinin TCK 104/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/12603, Karar No: 2015/14208, Tarih: 08.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12603 E.  ,  2015/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinde, kamyonda biraların konulduğu bölümün kilitli olduğu ve kapı kilidinin kırılmış olduğunu belirtmesine rağmen mahkemedeki ifadesinde pim çekilmek suretiyle kapalı kasa arka kapısının açıldığını kapıda kırık olmadığını beyan etmesi, ... tarihli Görgü Tespit Tutanağında aracın kasasının sağ tarafındaki 3. kapının kilit kısmının kancalı olduğu, kancasının açık olduğu ve her hangi bir zorlama izine rastlanmadığının belirtilmesine göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca ceza tayini,

2-Soruşturma aşamasında dinlenen tanık ... ’nın ifadesinde, sanıkları kasa çalarken gördüğünü ve sanıkların kamyondan iki kasa aldıklarını beyan etmesi, sanıklar .... ve ...’ın savunmalarında da araçtan iki kasa bira aldıklarını beyan etmeleri, mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinde polisin yolda bir aracın altında 1 kasa bira bulduğunu ve kendisine teslim ettiğini ancak diğer kasa biranın araştırılmasına rağmen bulunamadığını beyan etmesine rağmen mahkemede şikayetinden vazgeçen mağdurun sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik olarak polislerin bir kasa kendisine teslim ettiğini ve aracı saydıklarında kayıplarının olmadığı şeklindeki beyanına itibar edilerek sanıkların çaldıkları biralardan bir kasasının caddenin karşısında bir aracın altında bulunması ve bir tanesinin mağdura teslim edilmiş olması nedeniyle hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlığa teşebbüsten hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibari yerinde görülmüş olduğundan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20716, Karar No: 2010/6139, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20716 E.  ,  2010/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan binaya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/16472, Karar No: 2018/2548, Tarih: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16472 E.  ,  2018/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2162, Karar No: 2011/6312, Tarih: 12.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2162 E.  ,  2011/6312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :22.12.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 12.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2474, Karar No: 2020/3862, Tarih: 11.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2474 E.  ,  2020/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının İhlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Tanık ...’nın mahkemede doğruladığı kolluk ifadesinde, marketin alarmının çalması üzerine uyandığını, camdan baktığında iki şahsın kafalarını kapatmış bir şekilde kaçtığını gördüğünü beyan ettiği anlaşılmakla, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırım uygulanması gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10250, Karar No: 2011/12223, Tarih: 22.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10250 E.  ,  2011/12223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/01/2010 gününde verilen dilekçe ile internet yayını yoluyla hakaretten kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, "..." isimli internet üzerinden yayın yapan gazete portalında, "Çete Dağıtıldı Sıra Merkez İlçelerde" başlıklı haberde kendisinden çete üyesi gibi söz edildiğini, "çete" sözcüğünün Türk Dil Kurumu Sözlüğünde "eşkiya, yasa dışı işler yapmak için bir araya gelmiş topluluk anlamına geldiğini, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Yerel Mahkemece, dava konusu internet haberinde Anayasal haber verme hakkının sınırları aşılmadığından ve yapılan yayının BK'nın 49. maddesinde belirtildiği şekilde davacının kişilik haklarının ihlali anlamında olmayıp eleştiri kapsamında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü , Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut

olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır.

Davaya konu olayda davacının "çete elemanı" olarak nitelendirilmesinde özle biçim arasındaki denge korunmayarak, eleştiri sınırı aşılmış olup, haberin bu şekilde verilmesi kişilik haklarına saldırı niteliğindedir, Davacı yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3407, Karar No: 2020/8119, Tarih: 06.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3407 E.  ,  2020/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;İlk karar ile ödenmesine karar verilen 2.291,70 TL bedele 08.03.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 30.01.2014 tarihine kadar, son karar ile ilk karar arasındaki fark bedel olan 8.223,49 TL bedele ise 08.03.2013 tarihinden ikinci karar tarihi olan 23.01.2018 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Gerekceli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin 3. bendinin çıkartılmasına, yerine (İlk karar ile ödenmesine karar verilen 2.291,70 TL bedele 08.03.2013 tarihinden ilk karar tarihi olan 30.01.2014 tarihine kadar, son karar ile ilk karar arasındaki fark bedel olan 8.223,49 TL bedele ise 08.03.2013 tarihinden ikinci karar tarihi olan 23.01.2018 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) paragrafının yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/976, Karar No: 2015/16432, Tarih: 29.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/976 E.  ,  2015/16432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPT... VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 296 ada 21, 23, 24, 25, 26 parsel sayılı sırasıyla 99.37, 623.25, 703.31, 1256.44, 2828.23 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı ve harici taksim, 296 ada 22 parsel sayılı 107.06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... oğlu ... ve müşterekleri adına tespit ve 11.07.1991 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, kadastro öncesi; tapu kaydı, harici satın alma, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, kadastro sonrası; TMK 713/2 maddesi gereğince kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 11.05.2012 tarihinde tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı ... ve müşterekleri tarafından kadastro öncesi harici satın alma, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak açılan davanın, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi gereğince hak düşürücü sürenin dolmuş olması nedeniyle reddi kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... ve müşterekleri vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi gereğince on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın tamamının reddine dair hüküm kurulmuşsa da, verilen karar dosya kapsamına ve yasaya uygun düşmemektedir. Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde; “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” denmektedir. Davacı ... ve müşterekleri, kadastro öncesi hukuki sebep dışında, tapu m...kleri ... ve ...'in 20 yıl önce öldüğünü ve ölümlerinden sonra çekişmeli taşınmazlarda hiç intikal işlemi yapılmadığını belirterek 4721 sayılı TMK'nın 713/2. maddesi gereğince kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine de dayanmıştır. Dolayısıyla dava, bu yönüyle kadastrodan önceki hukuki sebebe dayanmamaktadır. Bu nedenle, Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen hakdüşürücü süre burada uygulanamaz. Mahkemece bu husus göz önüne alınmadan yanlış değerlendirme ile davanın tamamının hak düşürücü süreden reddine dair hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... ve müşterekleri vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının temyiz eden davacılara iadesine, 29.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.