muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4100, Karar No: 2024/5122, Tarih: 28.03.2024

II. GEREKÇE

İtiraz konusu ile ilgili yapılan incelemede; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.03.2019 tarihli ve 2019/644 Esas, 2019/663 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla usûlüne uygun ihtarat içeren tebliğin sağlanması için dosyanın iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 27.11.2023 tarihli ve 2021/20211 Esas, 2023/7697 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilen temyiz isteminin reddi ilâmının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2019/644 Esas, 2019/664 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5258, Karar No: 2017/12037, Tarih: 23.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5258 E.  ,  2017/12037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde alt işveren ...nezdinde boru ustası olarak 23.02.2004 tarihinden itibaren çalışmakta iken iş sözleşmesinin 16.11.2009 tarihinde haklı bir sebep olmaksızın ve bildirim sürelerine riayet edilmeksizin feshedildiğini, davacının alacaklarından davalının alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu beyan ederek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatı ile 14 günlük yılık izin ücretinin tahsilini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının rafineri işçisi olmadığını, muhtelif ihaleler kazanan ...Ticaret (...) adlı firmanın işçisi olduğunu, hizmet akdini bu firmayla yaptığını, davacının, işverenin bu firma olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihalenin belirli sürelerle yapıldığını bu nedenle davacının belirsiz süreli çalışmadığını kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile ... İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Temyize konu davada, davacı dava dilekçesinde, aylık net 820,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı ücret iddiasını kabul etmediklerini beyan etmiştir. Hdc kaydında bürüt 697,83 TL sigorta matrah bildiriminin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları davacının 800-900,00 TL ücret aldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece ücretin belirlenmesine ilişkin emsal ücret araştırması yapılmamış, davacının 820,00 TL net ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanan dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır. Ancak davalı aleyhine seri nitelikte açılan ve temyiz incelemesi aynı gün yapılan dosyalarda davacı ile aynı işi yapan işçi ücretleri arasında farklılık ve çelişki olduğu ve bu çelişkilerin giderilmesi gerekçesiyle kararların bozulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Mahkemece davacı işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile ... İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı neticeye göre tüm deliller ve emsal dosyalardaki işçi ücretleri de yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11481, Karar No: 2010/9137, Tarih: 17.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11481 E.  ,  2010/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihi olan 05.05.2008 itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Emsal alınarak incelenen 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ve dava konusu taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2008 yılı için belediyece belirlenen vergiye esas asgari m² değerinin ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14830, Karar No: 2017/3721, Tarih: 27.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14830 E.  ,  2017/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2010 yılında 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında ... ili, ... ilçesi, ... köyü 102 ada 7 parsel sayılı 236,60 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ... adına ... sınırları dışına çıkarıldığı belirtilerek beyanlar hanesine “6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla ... adına ... sınırları dışına çıkarıldığı, 1981 yılından bu yana ... oğlu ...'in kullanımında bulunduğu, üzerindeki zeytin ağaçlarının ...'e ait olduğu” yazılıp tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Daha sonra 6292 sayılı Kanun uyarınca yapılan satış yoluyla davalı ... adına 09.07.2013 tarihinde tescil işlemi yapılmış, 05.05.2016 tarihinde satış yoluyla dava dışı ... oğlu ... ... geçmiş, ... ... 22.06.2016 tarihinde tekrar davalı ...'e kayden satmıştır.

1976 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında 727 parsel sayılı 11.200 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle zeytinlik niteliği ile ... ... ve paydaşları adlarına tesbit ve tescil edilmiş, 12.06.2015 tarihinde ... ... ait 1/3 pay ırsen intikal yoluyla ... ve çocuklarına elbirliği mülkiyet üzere geçmiştir. 727 sayılı parselin beyanlar hanesine “... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/265 E. - 2009/29 K. sayılı kararı uyarınca ... ... payına 6.307.-TL ağaç bedelinden kaynaklı ... lehine hapis hakkı bulunduğu” şerhi 2010 yılında yazılmıştır.

Davacı ... 15.12.2014 tarihli dava dilekçesiyle; eşi ... ... 1995 yılında ölmesi üzerine davalının 727 parsel sayılı taşınmazı zapt ettiğini, davalı aleyhine açtıkları elatmanın önlenmesi davasının 15 yıl sürdüğünü, bu arada eşi tarafından 1978 yılında açılan yolun da davalı tarafından işgal edilip zeytin ağaçları dikildiğini, yol olarak kullandıkları alanın ... tarafından davalıya satıldığını ileri sürerek, 102 ada 7 sayılı parselin üzerinde bulunan davalı tarafından dikilen zeytin ağaçlarının bedelini ödemek suretiyle davalıya yapılan satışın ve tapu kaydının iptaline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Davacı 07.04.2015 tarihli ilk oturumda ise “102 ada 7 parseli tarla yolu olarak kullandığını, davalının bu yere zeytin dikip tel örgü çekerek maliki bulunduğu 727 parsel sayılı tarlasına geçişini engellediğini, 102 ada 7 sayılı parseli kendisinin satın almak istediğini, bu sebeple tapu kaydının iptaline karar verilmesini" talep ettiğini belirtmiştir.

Davalı 05.01.2015 tarihli cevap dilekçesinde 727 parsel sayılı taşınmazdaki davacının eşi ... ... ait payı tapu dışı satış yoluyla satın aldığını, ... ... tapuda devir yapmadan ölmesi üzerine mirasçıları tarafından aleyhine elatmanın önlenmesi davası açıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/265 E. - 2009/29 K. sayılı kararla hapis hakkı tanınmak suretiyle elatmasının önlenmesine karar verildiğini, hapis hakkına konu miktarın tarafına ödenmesi üzerine 727 sayılı parseli tahliye ettiğini, 102 ada 7 sayılı parselin üzerine zeytin ağaçları diktiğini, ... satın aldığını, davacının kullanımının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; 727 sayılı parselin davacı ve dava dışı kişiler adlarına tapuda kayıtlı olduğu, davalının 727 sayılı parsele zeytin ağacı dikmek ve yol olarak kullanmak suretiyle el attığı, 102 ada 7 sayılı parselin ise davalının kullanımında bulunduğu gerekçesiyle 102 ada 7 sayılı parsele yönelik davanın reddine, 727 parsel sayılı taşınmazın fen ve ziraat bilirkişi tarafından ortak düzenlenen 01.06.2016 tarihli ek raporda (B) ve (C) ile işaretlenen bölümlerine yönelik davalının el atmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 6292 sayılı Kanun uyarınca satışla oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1) Davacının temyiz itirazları 102 ada 7 parsele yönelik olup;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye davanın 102 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 6292 sayılı Kanun uyarınca yapılan satıştan ve davalı adına tapu kaydı oluştuktan sonra açıldığına, yeni malike karşı zilyetlik iddiası ileri sürülemeyeceğine göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Davalının 727 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava dilekçesinin içeriği, davacının 07.04.2015 tarihli oturumdaki beyanı ve dosya kapsamından davacının davasının 102 ada 7 parsel sayılı taşınmaza yönelik olduğu, 727 sayılı parsele ilişkin davasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; taraflar arasındaki çekişme hangi hususa ilişkin ise; taleple bağlı kalınarak çekişmenin giderilmesi asıldır. Anılan bu kural, 6100 sayılı HMK.'nın 26. maddesindeki ''Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.'' hükmünün gereğidir.

Bu sebeple mahkemece istek dışına çıkılarak davaya konu olmayan 727 sayılı parsel hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile 102 ada 7 parsele ilişkin hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının peşin harçtan mahsubu ile kalanın davacıya iadesine,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 727 parsele ilişkin hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/04/2017günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1511, Karar No: 2020/2150, Tarih: 03.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1511 E.  ,  2020/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılardan ... vekili ve davalı ... vasisi tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 2713 ada 90 parsel sayılı taşınmazı ikinci eşi ...'ye satış suretiyle temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını, murisin ölümünden sonra ...'nin taşınmazı yeğeni...'e temlik edip geri aldığını, bu arada taşınmazı kullanmaya devam ettiğini, daha sonra ...'ın ölümü üzerine taşınmazın mirasçılarına intikal ettiğini, mirasçılardan bir kısmının intikali müteakip paylarını davalı ... ile davalı şirkete satış suretiyle devrettiklerini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı taktirde taşınmazın belirlenecek rayiç değerinden miras payına isabet eden kısmın tahsiline karar verilmesini istemiş, 18.09.2013 tarihinde ıslah suretiyle bedele yönelik talebini bilirkişi raporu ile belirlenen ve 3/4 miras payına isabet eden 148.680,00 TL olarak artırdığını bildirmiştir.

Davalılar Leman ve Mukaddes, murisin ölümünden itibaren 33 yıl geçmiş olup, davanın zamanaşımına uğradığını, dava konusu taşınmazı murisin ikinci eşi ...'nin bedelini ödeyerek satın aldığını, satım bedeli ile murisin çalıştığı kuruma dava açıp, emekli olabildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... Mim. Orm. Ürn. Dek. Müh. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti, davacının iddia ettiği vakıaları hangi delille ispat edeceğini açıklamadığını, dava dilekçesinin usule aykırı olduğunu, kendileri bakımından bir iddiada bulunulmadığını, dava değerinin düşük gösterildiğini, davanın zamanaşımının dolduğunu, dava konusu yere komşu parselde kat karşılığı inşaat yapımı için sözleşmesi yaptığını, maliyeti düşürmek için dava konusu taşınmazdaki payı da bedelini ödeyerek satın aldığını, diğer payları almak için de harekete geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, Dairece; '' Somut olayda, yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki, her ne kadar davacı taraf tanık deliline dayanmış, ayrıca tanık listesi vermemiş, davacı vekili 11.10.2013 tarihinde tanık dinletmeyeceğini bildirmişse de, davalılar da tanık deliline dayanmış, davalı şirket tanık ismi bildirmiş olmasına rağmen mahkemece davalıların tanıkları dinlenmemiş, muris ile ikinci eşi ...'nin ne zaman evlenmiş oldukları da tespit edilmemiştir. Hâl böyle olunca; mahkemece, yukarıdaki açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, murisin ikinci eşi ... ile ne zaman evlendiğinin tespit edilmesi, davalı tanıklarının dinlenmesi ile murisin çekişme konusu taşınmazı temlikindeki gerçek iradesinin ne olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması, ondan sonra davalıların yukarıda açıklanan olgular gözetilerek durumlarının irdelenmesi ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı, davalı ... vekili ile davalı ... vasis tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 05.02.2019 tarihli ek karar ile ;harç süresinde yatırılmadığından Vasi ...'in temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş, ek karar temyiz edilmemiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın çekişme konusu 2668 (yeni 2713) ada 90 parsel sayılı taşınmazı 18.05.1973 tarihli akitle ikinci eşi ...'a satış suretiyle temlik ettiği, ...'ın 28.02.2002 tarihinde ölümünden sonra 15.02.2012 tarihinde mirasçılarının taşınmazı intikalen adlarına tescil ettirdikleri, ardından mirasçılar ..., ..,, ... ve...'in anılan taşınmazdaki miras paylarını 16.02.2012 tarihli akitle davalı ... Mim. Orm. Ürn. Dek. Müh. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne satış suretiyle temlik ettiği, davalı şirketin aynı tarihte kendisine pay satan mirasçılar hesabına ayrı ayrı satış bedeline dair ödemeler yaptığı, öte yandan mirasçı ...'in de aynı taşınmazdaki miras payını 16.02.2012 tarihli akitle kızı davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiği, davalı ...'in ise intikal eden miras payını uhdesinde tuttuğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; davalı şirketin dava konusu taşınmazdaki ediniminin iyiniyetli olması nedeniyle ... Mimarlık Ltd.Şti yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Davalılardan ...’in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Davalılardan ...’in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda; davacı vekili 11.10.2013 tarihli celsede tanık dinletmeyeceğini bildirmiş, bozma sonrası dinlenen davalı şirket tanıkları özetle; davalı şirketin dava konusu taşınmazı kat karşılığı inşaat yapmak üzere bedeli karşılığında satın aldığını, hatta dava konusu parselin yanındaki dava dışı parseli de davalı şirketin aldığını, mirasçılar arasında ihtilaf olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını, davalı ... tanıkları ise özetle; muris ...’ın dava konusu taşınmazı eşi ...’ye sattığını, ...’nin çalışmalarının karşılığında yaptığı birikim ile dava konusu taşınmazın yapımı sağlandığını, bu nedenle devir işlemin gerçekleştiğini beyan ettiklerinden dosya kapsamı ve tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde dava konusu temlik işleminin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığının davacı tarafından kanıtlandığını söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca, hükmü temyiz eden davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.