muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6579, Karar No: 2015/2385, Tarih: 02.03.2015

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi, olayın özellikleri, davacının müterafik kusurunun ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11365, Karar No: 2006/12634, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11365 E.  ,  2006/12634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11289, Karar No: 2011/1840, Tarih: 23.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/11289 E.  ,  2011/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 8. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında Eylül, Ekim, Kasım 2009 ayları kira paraları ile muaccel olan Aralık 2009, Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs 2010 ayları kira paraları toplamı 20.700.-TL ile 117.33.-TL faizin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece 20.700.-TL kira parası ve 49.45.-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, tahliyeye 20.700.-TL'nin %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı borçlunun tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince;davacı alacaklı 12.11.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 9.6.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, bu sözleşmede aylık kira parasının 2.300.-TL olduğu her ayın 10-15'i arasında nakit ödeneceği, sözleşmesinin 17.maddesinde aynı dönem içinde kira parasının iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde kontrat süresinin sonuna kadar kira paralarının muaccel olacağı hüküm altına alınmıştır. Örnek 13 ihtarlı ödeme emrinin 17.11.2009 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, davalı borçlunun süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında Eylül ayı kira parasını ödediğini, borcunun bulunmadığını, faize itirazının olduğunu bildirdiği görülmüştür. Davalının dosyaya ibraz ettiği 5.11.2009 tarihli Yapı Kredi Bankasına ait dekonttan Eylül ayı kira parası açıklaması ile 2.300.-TL ödediği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece 5.11.2009 tarihinde bankaya ödenen 2.300.-TL kira parasının asıl alacaktan indirildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 23.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7240, Karar No: 2016/6367, Tarih: 09.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/7240 E.  ,  2016/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .. ve diğeri aleyhine 18/02/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisi hakkında başlatılan soruşturma sonrasında bir çok yayın kuruluşunda haberler yapıldığını, 19/12/2010 tarihinde davalı gazetenin 1. sayfasında " .. '' ve " 14.sayfasında " .. '' başlığı altında yapılan yayının aynı zamanda suç olduğunu, gerçek olmadığını, kesin bir dille suçlu olarak gösterildiğini, yayında şüpheli ifadeleri ve gizli tanık ifadelerinin yer aldığını, ancak şüpheli ifadelerinde itiraf sayılacak nitelikte beyan bulunmadığını, olayın açıklanış biçimi ile konu arasında düşünsel bağ bulunmadığını, bu haberden dolayı zarar gördüğünü ileri sürerek tazminat talep etmiştir.

Davalılar ise, haberin gerçek ve güncel olduğunu, haber yapılan konunun soruşturma konusu yapıldığını, bir çok televizyonda ve gazetede yer aldığını, gerçeğe aykırı bir haber olmadığını, davaya konu haberdeki olaylarla ilgili .. tarafından iddianame düzenlendiğini, bu iddianamede davacının da şüpheli olarak yer aldığını, ismi geçen üsteğmenin bu soruşturma kapsamında alınan ifadelerinden yola çıkarak haber yaptıklarını, haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece haber verme hürriyetinin dışına çıkıldığı, davacının kamuoyunda küçük düşürüldüğü, sonuçlanmayan soruşturmalar ve iddialarla ilgili gerçekmiş gibi kanaat bildirildiği, davacının kişilik hakları ihlal edildiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu haber ve haberin içeriği ile ilgili adli soruşturmalar yapıldığı, davacı hakkında kamu davasının da açıldığı, haberde ismi geçen üsteğmenin soruşturma dosyasında vermiş olduğu ifadeden sonra haber yapıldığı, haberin bu hali ile görünür gerçekliğe uygun olduğu, kamuoyu ilgisinin de bulunduğu, öz ile biçim dengesinin de aşılmadığı, haberin bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3138, Karar No: 2019/5961, Tarih: 24.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3138 E.  ,  2019/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 22.05.2008 tarihinde işlenen suçlar için 28.03.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 19.08.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 28.10.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 13.02.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.08.2011 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 06.03.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a, 152/1-a, 31/2. maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlara göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 22.05.2008 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8903, Karar No: 2015/21440, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8903 E.  ,  2015/21440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2014

NUMARASI : 2014/558-2014/914

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 11.07.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Şehir hali hazır haritası üzerinde dava konusu taşınmazın konumu ile taşınmazın ..... ve .... Mahalle merkezlerine ve en yakın meskun alana mesafesi fen bilirkişisine işaratlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6057, Karar No: 2013/2390, Tarih: 21.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6057 E.  ,  2013/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; beraatine.

2-Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan; TCK:nun 81/1,29/1,31/3,62 maddeleri uyarınca 11 sene 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman dilimi ve sanık ...'in gözaltı ve tutuklama tarihlerinin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

b-18 yaşından ... sanık ...'in yargılamasındaki tüm oturumların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün açık duruşmada açıklanması CMK.nun 185. maddesine aykırı ise de, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ...'in maktul ...'i kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin yargılama sırasında katılana vekil tayin edilmemesine, sanık ... yönünden suçun sübut bulduğuna, sanık ... yönünden tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-Sanık ...'in maktulü kasten öldürme suçundan verilen beraat kararının tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b-Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktülün bıçakla sanık ...'in abisi olan ...'un evinde bulunduğu sırada eve gelerek kapıyı çaldığı, kapıyı açan ...'un gayriresmi eşi olan ...'den ...'dan olan alacağını istediği, vermemesi halinde seni alırım diyerek sinkaflı kelimelerle hakaret ettiği, ...'nin kapıyı kapatması üzerine sanık ...'in evden bıçağı alarak maktulün yanına gittiği, birlikte kavga ederek apartman dışına çıktıkları sırada maktul ve sanığın birbirlerini bıçakladıkları, sanık ...'in göğüs üzerinden basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı, maktulün ise sanık ...'in tek bıçak darbesiyle öldüğü olayda; bıçaklı saldırıyı başlatanın belli olmadığı anlaşıldığı halde; kasten öldürme suçu yönünden haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir indirim yapılması yerine 18 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanığın tahliye talebinin reddine, 21/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11262, Karar No: 2014/1331, Tarih: 03.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11262 E.  ,  2014/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan susam, kuru fasulye, kuru soğan ve biberin sulu şarlarda 2012 yılında dekar başına asgari ve azami verim miktarları ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13755, Karar No: 2015/16507, Tarih: 19.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13755 E.  ,  2015/16507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İdari Yargılama Usulü Kanununun 28. maddesinin "Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının icaplarına göre idare, gecikmeksizin işlem tesis etmeye veya eylemde bulunmaya mecburdur. Bu süre hiçbir şekilde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez." şeklindeki düzenlemesi nazara alındığında İstanbul 8. Vergi Mahkemesinin 05/11/2008 gün ve 2007/1021 Esas, 2008/3050 sayılı Kararının 25/12/2008 tarihinde...Vergi Dairesi Müdürlüğüne tebliğ edilmesine karşın azami otuz günlük süre içerisinde kararın gereğinin yerine getirilmesi gerekirken buna uyulmayarak katılanın mağduriyetine yol açılan olayda, kurumdaki iş akışına göre kararı yerine getirmekle görevli kişi ya da kişilerin belirlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.