muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1234, Karar No: 2019/3613, Tarih: 19.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/1234 E.  ,  2019/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Düzeltilerek onama

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 23.12.2015 tarihli bozma ilamına konu olan.... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ilamında, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucunda 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmolunduğu, bu hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, sanığın aleyhine bir temyiz isteminin bulunmadığı, ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/02/2014 tarihli, 2013/12-70 Esas ve 2014/57 Karar sayılı ve 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı ilamları ışığında somut olay irdelendiğinde hesap hatası niteliğindeki maddi hata neticesinde eksik ceza tayininin kazanılmış hak olarak değerlendirilemeyeceği göz önüne alındığında, mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmolunmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen bu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın tekerrüre esas sabıkaları bulunmasına karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dairemizin 23.12.2015 tarihli bozma ilamına konu olan .... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ilamında, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün yerine hatalı uygulama ile 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına bu hükümlerin yalnızca sanık ... tarafından temyiz edildiği, sanığın aleyhine bir temyiz isteminin bulunmadığı ve bu durumun sanık yönünden 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğu;

Fakat Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/02/2014 tarihli, 2013/12-70 Esas ve 2014/57 Karar sayılı kararında belirtilen “...Mahkemelerce hüküm kurulurken çeşitli hatalar yapılabildiği, örneğin zaman zaman nitelikli haller nedeniyle ceza artırılırken artırım oranlarında, bazen de sonuçlarında hatalar yapılabildiği gibi indirim nedeninin uygulanması sırasında da hesap hatası yapılarak daha az ceza tayin edildiği, hatta nitelikli hal nedeniyle cezanın artırılması yerine indirilmesi yoluna gidildiği, ilgili kanun maddesinde suç için hapis cezası ile birlikte para cezası

da öngörüldüğü halde, yalnızca hapis ya da para cezasına hükmedildiği, öngörülmüş cezanın alt sınırının da altında olacak şekilde bir ceza tayin edildiği veya belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması sırasında işlem hataları yapıldığı görülmektedir. Böyle durumlarda mahkemece yapılan hataların nedeni ve niteliği göz önünde tutularak, kanun maddesinin yanlış yorumlanmasının sözkonusu olduğu hakimin takdirine bağlı

da öngörüldüğü halde, yalnızca hapis ya da para cezasına hükmedildiği, öngörülmüş cezanın alt sınırının da altında olacak şekilde bir ceza tayin edildiği veya belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması sırasında işlem hataları yapıldığı görülmektedir. Böyle durumlarda mahkemece yapılan hataların nedeni ve niteliği göz önünde tutularak, kanun maddesinin yanlış yorumlanmasının sözkonusu olduğu hakimin takdirine bağlı

ve bilinçli uygulamalardaki hata ve aykırılıkların aleyhte değiştirme yasağı kapsamında kaldığı kabul edilmelidir. Buna karşılık, cezaların belirlenmesi sırasında iradi olmaksızın ve güdülen amacın dışında yapılan basit toplama, çıkarma, çarpma ve bölme şeklinde belirtilebilecek dört işlem hataları, dosyamızda olduğu gibi çarpan ile çarpılanın belli olduğu durumlarda, çarpımda yapılan hesap hataları herkes tarafından objektif bir biçimde farkedilebilecek nitelikte maddi hatalar olarak kabul edilerek, aleyhte değiştirme yasağı kapsamında değerlendirilmemeli, sanık aleyhine temyiz bulunmayan hallerde dahi doğru uygulama yapılmak suretiyle hüküm hakimin ifadesi doğrultusunda düzeltilebilmelidir” şeklindeki ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında ‘maddi yanılgı ’ veya 'yazım hatası ’ diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukukî yanılgılardır. Hukukî yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir talî muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddî yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir. ” biçimindeki açıklamalar karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararları doğrultusunda hesap hatası niteliğindeki maddi hatalar neticesinde eksik ceza tayinlerinin kazanılmış hak olarak değerlendirilemeyeceği göz önüne alındığında sanık ... hakkında hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

2-Önceki hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmiş olduğundan sanıkların lehine olan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanıklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi ve bozma ilamı öncesinde sanıkların sarfına sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin göz ardı edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının 4. paragrafından sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK'nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık ... hakkında hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/02/2014 tarihli, 2013/12-70 esas ve 2014/57 karar sayılı ve 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı ilamları da göz önüne alındığında, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz olunmasına” cümlesinin eklenmesi; hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine ''6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olan bozma öncesi yargılama giderlerinin ve ayrıca sanıkların lehine olan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama giderlerinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14564, Karar No: 2006/14887, Tarih: 13.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/14564 E.  ,  2006/14887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10213, Karar No: 2023/6031, Tarih: 26.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10213 E.  ,  2023/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/338 E., 2016/814 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bor Cumhuriyet Başsavcılığının, 2016/265 iddianame numaralı 21.03.2016 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçiye ait İstanbul Ucuzluk AVM isimli iş yerine girerek denemek amacıyla aldığı montu giyinme kabininde giydiği, üzerine de kabanını giyerek iş yerinden ayrıldığı ve bu şekilde üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/3. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/338 Esas, 2016/814 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz dilekçesinde "usul ve yasaya aykırı karar verildiği, yasal ve takdirî indirim sebeplerinin yeterli düzeyde uygulanmadığını" belirterek temyiz iradesini ortaya koymuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ...'in şikâyetçiye ait İstanbul Ucuzluk AVM isimli iş yerine girerek suça konu montu giymek suretiyle iş yerinden ayrıldığı ... görülerek Yerel Mahkemece cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk atılı suçu ikrar etmiştir. 16.03.2016 tarihli Tutanak ve aynı tarihli Görüntü İnceleme Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fıil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdirî bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu tespit edilmiştir.

2. Suça konu montun suç tarihindeki piyasa değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespit veya beyanın bulunmaması karşısında; İstanbul Ucuzluk AVM isimli iş yerinden çalınan montun suç tarihindeki piyasa değeri tespit edildikten sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dosya kapsamında yer ... 16.03.2016 tutanak içeriğine göre; şikâyetçinin beyanları doğrultusunda yürütülen soruşturma kapsamında temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...A ile yapılan görüşmede yanındaki diğer şahsın, bir adet montu giymek suretiyle iş yerinden ayrılan ... olduğunu beyan etmesi nedeniyle aynı ... ikametine gidilerek suça sürüklenen çocuk ile yapılan görüşmede olayı doğrulayarak suça konu montu kendi rızası ile görevlilere teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4) Suç tarihinde 18 yaşından ... olan ve hükmolunan 2 yıl 9 ay 10 ... hapis cezasının ertelenmesine engel sabıka kaydı olmayan, ilk duruşmaya katılarak pişman olduğuna ilişkin beyanda bulunan suça sürüklenen çocuğun, yargılama sürecindeki davranışları göz önünde bulundurularak ve pişmanlık duyup duymadığı değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesindeki erteleme hükmünün uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşından ... olan kişiler açısından ertelenebilecek hapis cezasının üst sınırının 3 yıl olduğuna dair açık hüküm gözetilmediği gibi, "fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları" olumlu değerlendirilip hakkında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdirî indirim hükmü uygulanan suça sürüklenen çocuk ile ilgili hapis cezasının ertelenmesine ilişkin olarak hükmün gerekçe kısmında "yasal imkânsızlık" nedeni ile hükmün ertelenmediğine ilişkin gösterilen gerekçe ile hüküm fıkrasında "bir daha suç işlemekten çekineceğine dair, sosyal durumu ve eğilimleri itibarıyla tam bir kanaat oluşmadığından verilen cezanın miktarı da gözetilerek cezanın ertelenmesine yer olmadığına" şeklinde gösterilen gerekçe yasal ve yeterli olmadığından hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1), (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/338 Esas, 2016/814 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13802, Karar No: 2015/3680, Tarih: 07.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/13802 E.  ,  2015/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların olay günü katılan ...'ın mesul müdürlüğünü yapmış olduğu restoranta gelerek aldıkları alkolün de etkisiyle masada bulunan tabak, bardak ve şişeleri kırıp masaları devirdikleri, sanık ...'un bıçakla ... isimli mağduru kolundan basit tıbbî müdahaleyle giderilebilir şekilde yaraladığı, sanık ...'un ayrıca ...'a karşı “burayı çalıştırmayacağız, sizi yaşatmayacağız, burada ekmek yiyemeyeceksin, sizi vururuz“ diyerek tehdit ettiği anlaşıldığından, sanıklara yüklenen suçların oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkları yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9104, Karar No: 2013/11935, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9104 E.  ,  2013/11935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları gibi hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 753 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokağın 2011 yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 753 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 10.02.2011 olan değerlendirme ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise 04.08.2008 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıkları, imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık paylarının düşülüp düşülmediği, düşülmüşse oranlarını gösteren belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 753 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1602, Karar No: 2014/5595, Tarih: 06.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1602 E.  ,  2014/5595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkeme kararının davalı ...'a tebliğine ilişkin tebliğ belgesinde, muhatabın adreste bulunmama nedeni açıklanmadığı gibi adreste bulunmama halinde keyfiyetin tebliğ olunacak şahsa haber verilmesi için mümkün olan en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirildiğine ilişkin bir İbareye de rastlanılmadığı, dolayısıyla 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca hükmün tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından gerekçeli kararın davalı ...'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.