muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6329, Karar No: 2014/8446, Tarih: 27.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6329 E.  ,  2014/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2012/7-2012/300

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 27.5.2014 Salı günü davacı G.. S.. A.Ş vekili Av. A.E..T.. geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkili şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın karıştığı kaza sonucu zarar gören diğer araca ve kazada vefat eden A.. B...mirasçılarına tazminat ödendiğini, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olarak kaza yapmış olması nedeniyle rücu hakkının doğduğunu belirterek 48.382,00 TL. tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, kazanın yola taşan traktör nedeniyle meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair karar, davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemiz tarafından tanık beyanlarının değerlendirilerek yeniden bilirkişi raporu alınması gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi, ile meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır. Bu tür davalarda sigortacı 2918 sayılı karayolları trafik yasasının 95/2. maddesi ve zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartlarının B-4. maddesi gereğince tazminat yükümlülüğünün azaltılması veya kaldırılmasına ilişkin halleri üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden zarar görene ödeme yaptıktan sonra sigorta sözleşmesine ve bu sözleşemeye ilişkin kanun hükümlerine göre kendi sigorta ettirenine rücu edebilir. Taraflar arasında geçerli zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe genel şartlarının B.4.d) maddesinde Tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay, yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa, sigorta şirketinin sigortalıya rücu edebileceği kabul edilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gereği yerine getirilmemiştir. Mahkemece verilen ilk kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemiz tarafından yapılan inceleme sonunda kazanın münhasran alkolün etkisi ile gerçekleşip gerçeklemediğinin tespiti gerektiği, kazaya etki eden başkaca unsurların olup olmadığının belirlenmesi gerektiği, kaza tespit tutanağında davalıya ait aracın seyir şeridinde yola doğru 1 metre girerek park etmiş olan traktörden kaçmak için karşı şeride geçtiği ve kazaya karışan diğer aracın yayaları görünce zikzak yaparak gelmesinin raporlarda tartışılmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, bilirkişi heyetinden alınan raporda davalıya ait araç sürücüsünün %75, diğer araç sürücüsünün ise %25 oranında kusurlu olduğu, kazanın diğer aracın da kusurlu olması nedeniyle münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. Bozma ilamından once alınan bilirkişi raporları ve ceza mahkemesi dosyası ile davalıya ait aracın şerit tecavüzü nedeniyle %100 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir. Mahkemece bilirkişi heyetine kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelip gelmediği, sürücünün diğer şeride geçmesinde salt alkolün etkisinin bulunup bulunmadığı, yol kenarında sürücünün seyir şeridine doğru bir metre yol içerisine park etmiş traktörün etkisinin olup olmadığı, tanık beyanlarına göre kazaya karışan diğer aracın yayaları görmesi üzerine yol içerisindeki hareketleri değerlendirilerek davalıya ait araç sürücüsünün alkollü olmasının kazada salt etken olup olmadığı hususlarının değerlendirilmesi gerekirken diğer raporlar ile çelişki yaratacak şekilde düzenlenmiş olan rapora göre karar verilmiş olması doğru görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.5.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11095, Karar No: 2015/23707, Tarih: 15.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11095 E.  ,  2015/23707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından ölüm aylığı alabilmek için 18.12.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin

bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3044, Karar No: 2019/5093, Tarih: 11.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/3044 E.  ,  2019/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İddianamede, sanığın bu suçu, Burdur 1.Sulh Ceza Mahkemesince 2011/685 esas ve 2011/1124 karar sayı ile 06/12/2011 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı sırasında işlediğinin iddia edilmesi karşısında, hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkıp kalkmadığının ve TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3406, Karar No: 2018/5277, Tarih: 25.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/3406 E.  ,  2018/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine yönelik ilk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın Dairemizin 21.3.2018 gün ve 2017/4468 E.-2018 K. sayılı kararı ile bozulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi gerekirken hataen ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi nedeniyle dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nin 24.9.2018 gün ve 2018/2535 E.-2018/1930 K. sayılı kararı ile iade edilmesi üzerine Dairemize gelen dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/766 E. ve 2016/636 K. sayılı ve 22.09.2016 tarihli kararına karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... BAM 16. Hukuk Dairesi'nin 2016/145 E.ve 2017/2438 K. sayılı ve 12.7.2017 tarihli kararı ile tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi ve bu kararın temyiz edilmesi üzerine istinaf mahkemesi kararı Dairemizin 2017/4468 E. ve 2018/1419 K.sayılı ve 21.03.2018 tarihli kararı ile bozulmuştur.

HMK'nun 373/1 maddesi gereğince Dairemizin bozma kararı istinaf başvurusunun BAM tarafından esastan reddi kararına ilişkin olduğundan, BAM kararı bozulduktan sonra dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine ve karardan bir örneğinin de BAM'a gönderilmesi gerekmektedir.

Ancak, Dairemizce dava dosyası mahalline iade edilirken UYAP sistemindeki yalnış bir nokta işaretlendiğinden bozulan dava dosyası ilk derece mahkemesi olan ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekirken hataen ... BAM 16. Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Dava dosyası kendisine gelen ... BAM 16.Hukuk Dairesi tarafından da dosya sehven 2018/2535 esas ile kaydedilmiş ve taraflar bozma kararına karşı diyeceklerinin sorulması için 19.09.2018 tarihli duruşmaya çağrılmıştır. Duruşmada taraf vekilleri dinlendikten sonra Dairemizin bozma kararına uyulmuş ve bilirkişiden ek rapor alınması için ara karar oluşturularak duruşma 28.11.2018 tarihine bırakılmıştır. Ancak celse arasında yapılan yanlışlık farkedilerek duruşma yapılmadan dosya üzerinden verilen 2018/2535 E. 2018/1930 K. Sayılı ve 24.9.2018 tarihli karar ile ... BAM 16. Hukuk Dairesi tarafından Dairemizin bozma ilamından sonra yapılmış olan işlemlerin yok hükmünde olduğu saptanarak dosyanın HMK'nun 373/1 maddesi gereğince işlem yapılmak üzerine Dairemize gönderilmesine karar verilmiş ve dosya Dairemize intikal etmiştir.

Dairemizce verilen 2017/4464 E. ve 2018/1419 K. sayılı ve 21.03.2018 tarihli bozma kararında her ne kadar bozmadan sonra dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine yönelik bir açıklamaya yer verilmemiş ise de HMK'nun 373/1 maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi gerektiği, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda da karar vermek ve uyulursa gereğini yapmak görevinin ilk derece mahkemesine ait olduğu açıktır.

Hal böyle olmasına rağmen dosya Dairemizce ilk derece mahkemesi yerine ... BAM 16. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi üzerine ... BAM 16. Hukuk Dairesi'nce dosyanının mevcut haliyle ve herhangi bir işlem yapmadan Dairemize veya ilk derece mahkemesine gönderilmesi gerekirken hataen esasa kaydedilip birtakım işlemler yapılmış olması hukuken herhangi bir sonuç doğuracak nitelikte değildir. ... BAM 16. Hukuk Dairesi'nin bozmadan sonra yapmış olduğu işlemler kendisinin de tespit ettiği gibi keenlemyekundur. (Hiç olmamış gibidir.)

O halde ... BAM 16. Hukuk Dairesi'nin 2018/2535 E.ve 2018/1930 K. sayılı ve 24.9.2018 tarihli kararı üzerine ve bu kararla ilgili olarak Dairemizce herhangi bir işlem yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda dava dosyasının Dairemizin bozma kararı hakkında gereken usuli işlemleri yapıp tamamlamak üzere ilk derece mahkemesi olan ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekmiştir.

Bu arada dosya içerisinde taraf vekillerinin asıl ve karşı davadan feragat ettiklerine dair dilekçeler bulunmakta ise bu dilekçeler hakkındaki işlemlerin de ilk derece mahkemesince yapılacağı tabiidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının Dairemiz bozma kararından sonraki usuli işlemlerin yerine getirilmesi için ilk derece mahkemesi olan ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne TETKİKSİZ İADESİNE, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1907, Karar No: 2017/7332, Tarih: 13.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1907 E.  ,  2017/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.06.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/2110, Karar No: 2021/321, Tarih: 18.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/2110 E.  ,  2021/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yürütülen yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Sincan Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 349 007 2291 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile sanığın kullandığı faturaları düzenleyen mükelleflerden ... (... Metal) isimli mükellef hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunun dosya içerisinde mevcut bulunmaması ve faturaları düzenleyen ... ..., ..., ... İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. isimli mükellefler/şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davaların akıbetlerinin araştırılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-... (... Metal) hakkında tanzim edilen 26/03/2013 tarihli ve 2013-A-538/14 sayılı vergi tekniği raporunun dosyaya getirtilmesi,

2-... ve ... ... haklarında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi; ... İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ... hakkındaki Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/134 Esas ve ... İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi Süreyya Çınar hakkındaki Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/751 Esas sayılı dava dosyalarının akıbetlerinin araştırılması ile bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.