muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4357, Karar No: 2016/5506, Tarih: 06.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4357 E.  ,  2016/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan aldırılan 23.07.2007 tarihli raporda, mağdurun olay sonrası ruh sağlığının olay nedeniyle bozulmadığının belirtilmesine karşılık ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasından sonra ...Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinden alınan 12.11.2013 günlü raporda ise mağdurda 103/6 maddesi kapsamında değerlendirilebilecek ölçüde ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, raporlar arasında çelişki meydana geldiği anlaşıldığından, anılan eylem sebebiyle mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınıp sonucuna göre 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereğince tayin edilen cezada arttırım yapılırken kanun maddesinin gösterilmemesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2804, Karar No: 2023/3737, Tarih: 05.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2804 E.  ,  2023/3737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/122 E., 2022/2545 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2016/915 E., 2020/545 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 01.04.2014 - 01.09.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile sigortalılık başlangıç tarihinin 01.04.2014 tarihi olarak tespitine, bu süreleri içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına ve SGK kayıtlarına işlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının iş yerine girişi ve işten kendisinin ayrılışının resmi belgelerle sabit olduğunu, davacının yaz ve kış ayları için belirttiği mesai sürelerinin doğru olmadığını beyan ederek, haksız açılan davanın reddine, lehine ücret ve masraf takdirine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın talep ve davasının kabulünün mümkün olmadığını, kurumlarının davalı olarak değil feri müdahil olarak davalara kabul edilmesini, davacının, kurumlarının bilgisayar kayıtlarında yapılan incelemesinde ... Sicil No ile 4A sigorta kaydının olduğunun tespit edildiği, davalı işverenin ise ...sicil numarası ile kurumlarına kayıtlı olduğunu, davalı işveren nezdinde davacının adına hizmet bildirimi yapılmadığını, haksız davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; açılan davanın kabulü ile; ... T.C. kimlik numaralı, ... sigorta sicil numaralı davacı ...'nin Sosyal Güvenlik Kurumunda ... iş yeri sicil numaralı davalı şirkete ait iş yerinde hizmet akdine istinaden kesintisiz olarak 01.04.2014 ile 31.08.2016 tarihleri arasında toplam 870 gün çalıştığının, bu çalışmasının 510 gününün Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirildiğinin, 360 gününün bildirilmediğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Fer’i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde; hizmet tespitine ilişkin davalar kamu düzenine ilişkin olduğundan çalışma olgusunun hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ve resen deliller toplanmak suretiyle aydınlatılması gerektiğini, mahkemece işveren nezdindeki kayıtların incelenmediğini, dosyaya sunulan bilirkişi raporunun varsayımlara ve tanık anlatımlarına dayanılarak hazırlandığını, hiçbir yazılı belgeye dayanmadığını, davacının iddiasını somut delillerle ispat edemediğini, tanık anlatımları dikkate alınarak tespit yapılmış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kesin süre içerisinde sunulmayan delillerin karşı tarafın açık muvafakati olmadıkça hükme esas alınamayacağını, davacının iddiasını ispatlayamadığını, beyanları hükme esas alınan ... ve ...'un, hangi tarihte davalı işyerinde çalışmaya başladıkları ve kendilerinden ne kadar önce davacının, davalı işyerinde çalıştığı tam tespit edilmeden davanın kabulüne karar verildiğini, davacının müvekkili şirkette 510 gün çalıştığını ve bu çalışma süresinin SGK'ya bildirildiğini, eksik inceleme sonucu verilen ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Ödemiş 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 21.10.2020 tarih, 2016/915 Esas ve 2020/545 Karar sayılı kararının kaldırılmasına yönelik davalı vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Davanın basit yargılama usulüne tabi olduğunu, mahkemece delil toplanmasının usule aykırı olduğunu, davacının kursta kalmasının hizmet tespitine neden sayılamayacağını, delil bildirmek için verilen süreye rağmen bildirilmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti istemine ilişkindir

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 506 sayılı Kanun'un 63/A, B 79 ile 5510 sayılı Kanun’un 80 ve 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3.Değerlendirme

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti istemine ilişkindir

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 506 sayılı Kanun'un 63/A, B 79 ile 5510 sayılı Kanun’un 80 ve 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3.Değerlendirme

1.Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesidir. 506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

2.İnceleme konusu dosyada; davacı 01.04.2014-01.09.2016 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacının davalı iş yerinden 01.04.2015-31.08.2016 tarihleri arasında bildiriminin olduğu, davacının 01.04.2011 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında aylık aldığı anlaşılmaktadır.

3.506 sayılı Kanunun 63/A bendi hükmüne göre yaşlılık aylığı almakta iken çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıkları bu çalışma olgusuna dayalı ve onunla sınırlı olarak kesilmektedir. Ancak aynı Kanunun 63/B bendi kapsamında sigortalının istemi bulunması halinde sigortalı adına sosyal güvenlik destek primi ödenerek veya sigortalı adına tüm sigorta kollarından prim ödenmesi durumunda bunun sigortalının aylığı kesilmeden çalışma tercihini gösterdiği kabulüyle aylığı kesilmeden çalışmaya devam etmesi mümkündür.

Sigortalı ister sosyal güvenlik destek primi, isterse tüm sigorta kollarına tabi olarak çalışsın, Kanunun öngördüğü belli bir sosyal güvenlik kuruluşu sigortalısı olması, kamu düzenine ilişkin, kişiye bağlı, vazgeçilmez ve kaçınılmaz hak ve yükümlülük doğuran bir hukuksal statü yaratır. Bu statüye Kurumun prim tahakkuk ettirmesi, sigortalının iş kazası geçirmesi veya meslek hastalığına yakalanması halinde kendisi ya da hak sahiplerine gelir bağlanması gibi çeşitli sonuçlar bağlanmıştır. Bu sonuçlar kapsamında davacının bildirim yapılmayan dönemlerdeki çalışmalarının tespitini istemekte hukuki yararının bulunduğu ve aksinin kabulü halinde yaşlılık ya da emekli aylığı alan kişilerin sigortasız çalıştırılabileceği gibi sosyal güvenlik hakkının zorunlu ve vazgeçilemez niteliğine aykırı bir sonuç çıkacağı açıktır.

4.Somut dosyada, davacıya ilişkin yaşlılık aylığıyla ilgili tahsis dosyası celp edilmeli, yaşlılık aylığı aldığının tespiti halinde davacının beyanı alınmak suretiyle talebin sosyal güvenlik destek primine tabi olarak geçen sürelerin tespitine mi yoksa hizmet akdine dayalı zorunlu çalışmaların tespitine mi yönelik olduğu hususları açıklığa kavuşturulmalı, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/40, Karar No: 2010/81, Tarih: 13.04.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/11-40 E.  ,  2010/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2008/165041

Yargıtay Dairesi : 11. Ceza Dairesi

Vergi Usul Yasasına aykırılık suçundan sanık A. Y.’ın, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCY’nın 80. maddesi uyarınca sonuç olarak 21 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın geçmişteki hali, duruşmada izlenen tutum ve davranışları dikkate alınarak hakkında TCY’nın 59. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına; “sanığın vergi borçlarını ödemediği ve kasıtlı suçlardan sabıkasının bulunduğu anlaşıldığından şartları bulunmayan CYY’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına”; sanığın geçmişteki hali, suç işleme konusundaki eğilimleri gözönüne alınarak bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat gelmediğinden bahisle 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına ilişkin, Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesince 14.05.2008 gün ve 65-507 sayı ile verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 16.12.2009 gün ve 15332-15908 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise, 11.02.2010 gün ve 165041 sayı ve özetle;

“1- Sanığın üzerine atılı sahte fatura kullanma suçunun, suç tarihi 26.01.2003 olup, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre, suç tarihi itibariyle sanığın sabıkalarının silinme koşulları oluştuğu;

Ankara 2. Vergi Mahkemesinin 2007/774 esas, 2007/2164 karar ve 2007/775 esas ve 2007/2165 karar sayılı ilamlarıyla, sanık aleyhine tahakkuk ettirilen vergi borçlarının iptaline karar verildiği, dolayısıyla sanığın hazineye karşı yükümlü olduğu bir vergi borcunun kalmadığı;

Sonuç olarak, CYY’nın 231. maddesinde yazılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşulları oluştuğu halde, yerel mahkemenin sanık lehine olan bu hükmü yasaya ve gerçeğe uygun düşmeyen gerekçelerle uygulamadığından, hükmün bu nedenle bozulmasının gerektiği;

2- Sanığa yüklenen suçun sabit olup olmadığının saptanması bakımından;

a- Sanık hakkında Gelirler Kontrolörü tarafından düzenlenen 12.02.2007  günlü vergi kaçakçılık raporunda, sanığın ..... Tekstil Tur. San. Tic. Ltd. Şti.den temin ettiği ve hiçbir mal veya hizmete dayanmayan toplam 1 trilyon 886 milyar 912 milyon 394 bin lira tutarındaki 13 adet faturanın sahte olduğu ve sanığın bu faturaları kullanarak 213 sayılı Yasaya aykırılıkta bulunduğu belirtilmiş; soruşturma aşamasında görüşü alınan bilirkişi de 03.07.2007 tarihli raporunda, suçun oluştuğunu belirtmiştir.

Bu arada sanığın sahte fatura kullanarak karapara akladığı gerekçesiyle MASAK tarafından sanık hakkında soruşturma yapılması için görevlendirilen Baş Hesap Uzmanının, 12.04.2007 tarihli 590 sayfalık raporunda, Gelirler Kontrolörünün raporunun da incelendiği ve sonuç olarak, sanığın kullanmış olduğu ve sahte olduğu iddia edilen faturaların, gerçek mal ve hizmet alımı karşılığı olduğu, bu nedenle faturaların sahte olmadığı bildirilmiştir.

Bu arada sanığın sahte fatura kullanarak karapara akladığı gerekçesiyle MASAK tarafından sanık hakkında soruşturma yapılması için görevlendirilen Baş Hesap Uzmanının, 12.04.2007 tarihli 590 sayfalık raporunda, Gelirler Kontrolörünün raporunun da incelendiği ve sonuç olarak, sanığın kullanmış olduğu ve sahte olduğu iddia edilen faturaların, gerçek mal ve hizmet alımı karşılığı olduğu, bu nedenle faturaların sahte olmadığı bildirilmiştir.

Sanığın cezalandırılmasına temel teşkil eden Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığına bağlı Gelirler Kontrolörünün raporu ile Maliye Bakanlığı Hesap Uzmanları Kuruluna bağlı Baş Hesap Uzmanının raporları arasındaki açık çelişki giderilmeden, Hesap Uzmanının raporunun tamamı ile raporda belirtilen DSİ Teftiş Kurulunun raporu dosyaya getirtilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması;

b- Sanık hakkında soruşturma açılmasına neden olan sahte faturaları düzenleyen ....Tekstil Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ile ilgili olarak düzenlenen vergi kaçakçılığı raporu hakkında adli soruşturma yapılıp yapılmadığı, kamu davası açılıp açılmadığı araştırılmadan, kamu davası açılmışsa dava dosyasının örneği getirtilmeden eksik soruşturmayla mahkûmiyet hükmü kurulmasının;

Yasaya aykırı olduğu” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire Kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün anılan nedenlerle bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın, Vergi Usul Yasasına aykırılık suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında çözümü gereken uyuşmazlıklar;

1- Öncelikle sanık hakkında 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı hususunun;

2- Bir nolu sorunun çözümüne bağlı olarak da, sanığa yüklenen suçun sabit olup olmadığının saptanması için;

a) Sanığın cezalandırılmasına temel teşkil eden Maliye Bakanlığı Gelirler Kontrolörü raporu ile yine Maliye Bakanlığı Başhesap uzmanı tarafından düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesinin gerekip gerekmediği ve bu bağlamda hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olup olmadığı;

b) Sanığın kullandığı iddia edilen sahte faturaları düzenleyen C. Ö..adlı kişi hakkında düzenlenen vergi kaçakçılığı raporu ile ilgili olarak bu kişi hakkında kamu davası açılıp açılmadığı hususunun araştırılmasının gerekip gerekmediği;

Yönlerinden soruşturmanın genişletilmesinin gerekip gerekmediğinin, belirlenmesi noktalarında toplanmaktadır.

1- Sanık hakkında, 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık nedeninin incelenmesinde;

Yönlerinden soruşturmanın genişletilmesinin gerekip gerekmediğinin, belirlenmesi noktalarında toplanmaktadır.

1- Sanık hakkında, 5271 sayılı CYY’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık nedeninin incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilmesi için;

a) Suça ilişkin koşullar;

1- Yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilmeli ve hükmolunan ceza ise iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasından ibaret olması,

2- Suç, Anayasanın 174. maddesinde güvence altına alınan İnkılâp Yasalarında yer alan suçlardan bulunmaması,

3- 01.03.2008 tarihinden itibaren işlenen suçlarda ise, suçun ayrıca 3713 sayılı Yasa ile 1632 sayılı Yasa kapsamında yer alan suçlardan olmaması gerekmektedir.

b) Sanığa ilişkin koşullar;

1- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış olması,

2- Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi,

3- Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılması,  Koşularının gerçekleşmesi gerekmektedir.

Tüm bu koşulların bulunması halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilecek ve sanık beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulacaktır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Soruşturma aşamasında C. savcısı tarafından alınan, sanığın adli sicil kaydına göre, 1979 yılında işlediği hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan Sinop Asliye Ceza Mahkemesince cezalandırılmasına; yine 1979 yılında işlediği rüşvet vermek suçundan Yüce Divan tarafından cezalandırılmasına karar verilip, her iki cezasının da infaz edildiği ve 1996 yılında her iki ceza yönünden de memnu haklarının iadesine karar verildiği, bu sabıka kayıtları yönünden suç tarihi itibariyle adli sicilden silinme koşullarının oluştuğu, ancak, ayrıca 1989 yılında işlediği dolandırıcılık suçundan dolayı Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesince cezalandırılmasına karar verilip bu cezasının da 10.07.1996 yılında infaz edildiği, anlaşılmaktadır. Bu sabıka kaydı yönünden 3682 sayılı Adli Sicil Yasasının 8/1-b maddesi uyarınca 10 yıllık süre öngörülmüş bulunduğundan, suç tarihi itibariyle silinme koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, yargılama aşamasında sanık tarafından sabıka kaydının silinmesi talebinde bulunulması üzerine, sabıka kaydının silindiği ve sanık müdafii tarafından Yargıtay C. Başsavcılığının itirazının sağlanması için başvurulduğunda, başvuru dilekçesi ekinde 08.01.2010 tarihinde alınan ve sanığın sabıkasının bulunmadığına ilişkin kayıt da sunulmuş ise de; Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında da vurgulandığı üzere, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, önceki mahkûmiyetin 765 sayılı TCY’nın 95/2. maddesi uyarınca esasen vaki olmamış sayılacağı haller veya 3682 sayılı Adli Sicil Yasasının 8 ve 5352 sayılı Adli Sicil Yasasının geçici 2. maddesi hükümleri uyarınca silinme koşullarının oluşup oluşmadığı, adli sicilden silinmiş olup olmadığına bakılmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesinde nazara alınacaktır. Bu nedenle dosya içerisinde yer alan sanığın adli sicil sabıka kaydında, silinme koşulları oluşmayan önceki mahkûmiyeti, objektif koşullar yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmakta olup, yerel mahkemece bu nedene dayalı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi isabetli ve yasaya uygundur.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığının, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluştuğuna ilişkin itiraz nedeni isabetli olmadığından, bu konudaki itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Kurul Üyesi ise; “Sanığın sabıka kaydının silinmesine karar verilmiş olması karşısında, bu hususun ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının yerel mahkemesince değerlendirilmesinin gerektiği nazara alınarak, Yargıtay C.Başsavcılığının bu konudaki itirazının kabulüne karar verilmelidir” görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

2- Sanığa yüklenen suçun sabit olup olmadığının saptanması için, soruşturmanın genişletilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkin uyuşmazlık nedeninin incelenmesine gelince;

İncelenen dosya içeriğine göre;

Maliye Bakanlığı Gelirler Kontrolörü A.G. tarafından, ..Ltd. Şti. hakkında yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 13.06.2005 gün ve 2005-874/2 sayılı Vergi Tekniği raporunda özetle;