muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4751, Karar No: 2013/10846, Tarih: 06.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4751 E.  ,  2013/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 06/02/2007 ve 08/02/2007 gününde verilen dilekçeler ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ...'nin temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava ve birleşen dava dilekçesinde, davacı ...'nin kullandığı, diğer davacı ...'ın yolcu olarak bulunduğu motorsikletle seyir halinde iken, davalı ...'nın, kullandığı araçla direksiyon hakimiyetini kaybederek kendilerine çarptığını beyanla maddi ve manevi zararlarının, sürücü ve işleten olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... yönünden, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne; birleşen dosya davacısı ... yönünden ise maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ..., dava ve ıslah dilekçeleri ile istediği maddi tazminatlara olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiştir. Tazminat hukuku ilkeleri gereğince haksız eylemden doğan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda temerrüt, olay gününde gerçekleştiğinden, istek bulunulması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Yerel mahkemece, adı geçen davacı yönünden kabul edilen maddi tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah edilen bölüm için ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olay tarihi, olayın gelişimi ve maluliyet oranı ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Anılan davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

a)Dosyada mevcut bilgi ve belgelerden; davacının olay tarihinde üniversite öğrencisi olduğu, yaralanması ve geçirdiği ameliyatlar nedeniyle bir kısım derslere katılamadığı ve bu nedenle eğitiminin bir dönem uzadığı sabit olduğuna göre, davacının fazladan ödediği bir dönemlik harç ve yurt masraflarına ilişkin talebinin reddedilmesi doğru değildir. Şu halde, davacının bir eğitim dönemi kaybına bağlı olarak yaptığı harç ve yurt masraflarının ilgili üniversiteden sorularak, bu husustaki zararının da hüküm altına alınması gerekir. Bu yönün gözetilmemiş olması bir diğer bozma nedenidir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olay tarihi, olayın gelişimi ve yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Anılan davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Davalıların diğer temyiz itiralarına gelince; davacı ...'nin maddi zararı tespit edilirken; dava dışı sigorta şirketi tarafından adı geçen davacıya yapılan ödemelerin usulünce güncellendikten sonra hesaplanan destek zararından mahsup edilmesi gerekir. Oysa hesap bilirkişisi, sigorta şirketinin davacılara ödediği miktarı, ödeme tarihinden raporun düzenlendiği tarihe kadar geçen süre için yasal faize göre güncelleyip mahsup etmesi gerekirken, güncellemeden mahsup etmiştir.

Şu durumda yapılması gereken sigorta şirketi tarafından davacı ...'ye yapılan ödemenin, ödeme tarihinden hükme esas alınan rapor tarihine kadar yasal faize göre güncellenmesi sonucu çıkan miktarın, destek zararından mahsup edilmesidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden karar verilmiş olması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2-a/b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı ... yararına, (3-a/b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı ... yararına, (4) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 06/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3982, Karar No: 2014/16779, Tarih: 01.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/3982 E.  ,  2014/16779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın, sanık ile aynı evde ikamet eden ...'a tebliğ edildiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonra 29.11.2012 tarihinde temyiz başvurusunda bulunan sanık ...'ın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22832, Karar No: 2013/10976, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22832 E.  ,  2013/10976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2009 gün ve 2008/274 Esas, 2009/407 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçların niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüsten iddianame ve görevsizlik kararı ile açılmış bir kamu davası bulunmadığı gözetilmeden, bu suçtan da mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, 18 yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 20.05.2007 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında 12 aylık süreden önce 01.04.2008 günü yapılan muayeneye istinaden 18.04.2008 tarihinde kanuna uygun olarak teşekkül etmeyen kurul tarafından düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesiyle artırılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK.nın 35. maddesinin 102/5. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Kanunun 61/5. maddesindeki sıralamaya aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı ve türü kazanılmış hak saklı kalmak suretiyle hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5611, Karar No: 2021/3947, Tarih: 23.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5611 E.  ,  2021/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmişsse de bozma kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Dava konusu Didim Mahallesi 589 ada 6 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; mahkemece getirtilen emsal satışların vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, değerlendirme tarihinden sonra, rapor tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın yakınında bulunan üç adet satılık taşınmaz ilanındaki m2 birim fiyatlarının ortalaması alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Davalı tarafça emsal olarak sunulan 589 ada 5 parsel sayılı taşınmaz satışı şahıslar arası satış olup, özel amaçlı olmadığı, satış tarihinde üzerinde yapı olduğundan bu yapının bedeli hesaplanıp düşüldükten sonra emsal olarak değerlendirilebileceği gözetilmeden soyut ifadelerle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davalı tarafça emsal olarak sunulan 589 ada 5 parsel sayılı taşınmaz satışı şahıslar arası satış olup, özel amaçlı olmadığı, satış tarihinde üzerinde yapı olduğundan bu yapının bedeli hesaplanıp düşüldükten sonra emsal olarak değerlendirilebileceği gözetilmeden soyut ifadelerle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davacı idare dava dilekçesince dava konusu taşınmazın 33.96 m2’lik kısmının kamulaştırılmasını talep etmiş, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda da bu alan üzerinden kamulaştırma bedeli hesaplandığı anlaşılmıştır.

Ancak fen bilirkişi raporunda taşınmazın 30.73 m2’lik kısmının kamulaştırıldığı tespit edilmiş olup, mahkemece 33.96 m2’lik kısmın bedeline hükmettiği halde, 30.73 m2’lik kısmın tapusunun iptaline karar verildiğinden, raporlar arasındaki çelişki giderilerek, idarenin talebi de gözetilerek taşınmazın ne kadarlık kısmının kamulaştırılmasına karar verildiği, çelişkiye mahal verilmeyecek şekilde tespit edilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak tespit edilen kamulaştırma bedeline yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4) Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve;

4) Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve;

5) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiğinden bozma sonrası artan fark bedel için bu durum nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Kabule göre de;

6) Bozma öncesi mahkemece, dava konusu taşınmazın metkekaresine 1.500,00 TL/m2 değer biçen bilirkişi kurulu raporu uyarınca hüküm kurulmuş, davalı vekilinin temyizi üzerine karar bozulmuştur.

Bu durumda; mahkemece, bozma öncesi hükme esas alınan 1.500,00 TL/m2'lik metrekare birim fiyatının davalı lehine usulü kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası alınan ve dava konusu taşınmazın metrekaresine 1.446,76 TL/m2 değer biçerek hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20492, Karar No: 2020/15016, Tarih: 09.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20492 E.  ,  2020/15016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talepleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8134, Karar No: 2022/21562, Tarih: 02.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8134 E.  ,  2022/21562 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/01/2021 tarihli ve 2020/175999 soruşturma, 2021/3829 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/06/2021 tarihli ve 2021/4724 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “Senin gibi vatan haini hırsızların dönemi mi başlayacak. Kasalar doldu kasaları bankaları boşaltıp efendimiz israil e avrupaya mı taşıyacaksınız" şeklindeki paylaşımla müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi...hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,