muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15351, Karar No: 2006/16227, Tarih: 27.12.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14631, Karar No: 2010/31392, Tarih: 23.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/14631 E.  ,  2010/31392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/211238

MAHKEMESİ : Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2007

NUMARASI : 2007/158

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-765 sayılı TCK uyarınca kurulacak hükmün 5237 sayılı TCK.na göre kurulacak hükümden daha lehe olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

2-5237 sayılı TCK.nun 145. Maddesinde yer alan "değer azlığı" kavramının daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınmasını ifade ettiği ve olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kullanılan elektriğin değerinin azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

3-08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,

23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14716, Karar No: 2010/1120, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/14716 E.  ,  2010/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmişse de hükme esas alınan bilirkişi raporu geçerli değildir. Şöyle ki;

Arazi niteliğindeki taşınmaza bedel belirlenirken, çok yıllık bitkiler olan meyve ağaçları ile tek yıllık bitkiler birlikte münavebeye alınamayacağı halde bilirkişi raporunda bu usule uyulmadığı gibi, toplam 64.250 m2 büyüklüğünde olan dava konusu taşınmazın hangi su kaynağından ve ne şekilde sulandığı açıklığa kavuşturulmadan taşınmazın tamamı sulu kabul edilerek bedel belirlenmiştir. Bu itibarla;

Taşınmazın, meyve ağaçları bulunan bölümündeki ağaç sayısına göre kapama meyve bahçesi niteliğinde ise bu bölüme meyve bahçesi olarak ve net meyve gelirine göre,diğer bölümlerin ise sulu yada kuru olduğu kesin olarak belirlendikten sonra o yörede mutat olarak yetiştirilen tarım ürünlerine göre bedel belirlenmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımı ile keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde geçerli olmayan rapora göre hüküm kurulması,

2-Taşınmazın, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında, objektif değer artırıcı unsurun uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, gelir metoduna göre belirlenen değerin objektif unsur nedeni ile arttırılarak fazla bedele hükmedilmesi,

3-Bedeline hükmedilen pilon yerinin tapusunun iptali ile idare adına tapuya tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve davalı adına tescil edilen irtifak hakkının alanının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17647, Karar No: 2015/1428, Tarih: 05.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/17647 E.  ,  2015/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 697 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dairemiz tarafından verilen geri çevirme kararı üzerine, dosyayaya getirtilen ... Belediye Başkanlığı’nın 12.08.2014 tarihli cevabi yazısında dava konusu taşınmazın nazım ve uygulama imar planları içerisinde bulunduğu, belediyenin su ile çöp toplama hizmetinden faydalanıp, kanalizasyon hizmetinden faydalanmadığını, etrafının meskun mahal olmadığı, Dairemizin ikinci kez geri çevirme kararı üzerine,... Belediye Başkanlığı'nın 24.09.2014 tarihli cevabi yazısında; dava konusu taşınmazın 04.10.2000 tarihli karar ile 1/1000 ölçekli uygulama imar planına alındığı, şahsi müracat ile belediye meclisince görüşülerek uygun bulunduğu ve plan kapsamına alındığı, konumunun konaklama ve sosyal tesis alanı olduğu, ... Köyüne 500 metre mesafede bulunduğu, belediye ve mücavir alan içerisinde olduğu, belirtilmiş olup, nazım ve uygulama imar planının yapılış amacı, 1/1000 ölçekli uygulama imar planının yapılmasının nazım imar planının uygulanması amacıyla yapılıp yapılmadığı, 1/l000 ölçekli planın belediyenin şehir imar planı olup olmadığı araştırılarak dava konusu taşınmazın bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16902, Karar No: 2022/12484, Tarih: 14.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16902 E.  ,  2022/12484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1)Sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 27.05.2014 ve 23.05.2014 tarihli vergi suçu raporları ile eki vergi inceleme raporlarına göre, sanığın haklarında sahte fatura düzenleme suçundan tespit ve raporlar bulunan farklı mükelleflerden aldığı sahte faturaları ilgili takvim yıllarında yasal kayıt, defter ve belgelerine yansıtarak ilgili dönem beyannamelerinde kullandığının tespit edildiği, yapılan araştırmada dosya kapsamında mevcut banka cevap yazıları ile sanığa ait şirketin kayıtlarında sahte faturaları kullanılan mükelleflere faturalardaki emtia karşılığı verildiği belirtilen bir kısım müşteri çeklerinin yine sanığın kendi şirketi tarafından tahsil edildiğinin ve bir kısmının ise faturaları düzenleyen mükellefler dışındaki kişilerce tahsil edildiğinin belirlendiği, yine dosyada mevcut sahte faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen raporlar ve inceleme dosyalarında bu mükelleflerin çoğunluğunun ... isimli kişinin iştiraki ile sahte fatura düzenleme organizasyonu içerisinde olduğunun anlaşıldığı ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada ilgili mükellefler hakkında dava açılıp, sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet hükümleri verilerek bir kısmının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın kullandığı faturaların sahteliğinin sabit olup, ilgili takvim yıllarında birden çok mükelleften yüksek oranlarda sahte fatura kullanılması, müşteri çeki ile yapıldığı belirtilen ödemelerin tahsilatlarının bizzat yine sanığa ait şirket tarafından yapılması nedeniyle ödemelerin kanıtlanamaması, sanığın vergi müfettişliğinde verdiği ifadesinde tüm faturaları ve faturalardaki emtiayı mükellefleri bizzat tanımaksızın ve görmeksizin ... isimli kişiden aldığını beyan etmesi karşısında tüm dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, faturaları düzenleyen mükelleflere ait belge ve raporlar ile birlikte yapılan karşılıklı bilirkişi incelemesinde ve gerekçeli kararda da açıkça sanığın belgesiz alışlarını kullandığı sahte faturalarla belgelendirdiğinin kabul edilmesine karşın hatalı gerekçe ile beraat hükmü kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4008, Karar No: 2017/15467, Tarih: 07.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/4008 E.  ,  2017/15467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

17/11/2012 tarih ve 064 sayılı kaçak su tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanıkların karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesine rağmen kaçak tüketim miktarı konusunda bilirkişi raporunda bir tespite yer verilmemesi karşısında; normal tarifeye göre vergili, cezasız kurum zararının tespiti konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde, TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabilecekleri ve TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmeleri halinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile sanıkların beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9300, Karar No: 2018/4127, Tarih: 16.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9300 E.  ,  2018/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın davacı şirket nezdinde trafik sigortalı olduğunu, davalı aracının karıştığı kazada karşı araçta yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğünü, ölenin yakınları tarafında yapılan başvuru üzerine toplam 16.769,87 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ödediklerini, davalı aracının ruhsatında yazanın üzerindeki sayıda yolcu taşıdığını ve bu nedenle davalıya rücu haklarının bulunduğunu, ödenen bedelin rücuen tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek haksız itirazın iptalini ve takibin devamını talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu kazada davalının kusuru olmadığını, yolun bakımından sorumlu idare ile görüşe engel olan yabani otlar nedeniyle kaza mahallindeki bahçe sahibinin kusurlu olduğunu, ayrıca karşı araç sürücüsünün de kazada kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davalının takibe itirazının kısmen iptaline ve takibin 16.769,87 TL. asıl alacak ile 276,70 TL. işlemiş faiz olmak üzere toplam 17.046,57 TL. üzerinden devamına, asıl alacağa % 9 yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortacısı olan davacının dava dışı 3. kişiye ödediği bedelin, kendi sigortalısı olan davalıdan rücuen tahsili amacıyla başlattığı ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı ... şirketi vekili, itirazın iptali şeklinde açtığı rücuen tazminat davasında, davalının poliçe düzenlenmesi sırasında mevcut ve araç ruhsatında belirli olan sayının üzerinde yolcu taşıması nedeniyle, davalı sigortalılarına rücu haklarının doğduğundan bahisle talepte bulunmuş olup; iddiasının özü ve dayandığı rücu sebebinin istiap haddinin aşılması olduğu görülmektedir.

Davacı sigortacının ödeme yapmasına sebep olan kaza ile davacının ödeme tarihi ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4 kısmında, sigortacının sigortalısı işletene rücu hakkı düzenlenmiş, rücu edilebilecek haller sınırlı olarak sayılmıştır. Adı geçen kısmın (e) bendinde "Tazminatı gerektiren olay, yolcu taşımaya ruhsatlı olmayan araçlarda yolcu taşınması veya yetkili makamlarca tespit edilmiş olan istiap haddinden fazla yolcu veya yük taşınması yüzünden meydana gelmiş ise" hükmü getirilmiş olup, sigortacının istiap haddinin aşılması nedeniyle işletene rücu edebilmesi, kazanın münhasıran (salt) istiap haddinin aşılmasından kaynaklanmış olması şartına bağlanmıştır.

Somut olayda; davacının rücuen tazminat isteminin dayanağı olan trafik kazasının meydana gelmesindeki kusur oranlarının belirlenmesi bakımından alınan, 30.06.2014 tarihli makine mühendisi bilirkişinin raporunda, kazanın meydana gelmesinde davalının % 90 oranında ve karşı araç sürücüsünün % 10 oranında kusurlu olduğu yönünde görüş bildirilmiş, davalıya ait araçta istiap haddinin üzerindeki sayıda yolcu taşınması da davalıya kusur atfına etken sebep olarak sayılmış; ancak, istiap haddi aşımının kazada münhasıran etkili olup olmadığı ve başka etkenlerin kazada rol oynayıp oynamadığı konusunda bir değerlendirme yapılmamış; mahkemece, bu rapordaki kusur oranları esas alınmak suretiyle, davacının davalıya rücu hakkı olduğu kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir. Mahkemenin araştırma ve değerlendirmesi eksiktir.

Bu durumda mahkemece; davacı sigortacının rücu hakkının doğması için, kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelip gelmediğinin saptanması gerekliliği göz önünde bulundurularak; dosya kapsamındaki tüm iddia ve savunmalar ile deliller göz önünde bulundurulmak suretiyle, davalı sigortalının kaza esnasında istiap haddini aşar şekilde yolcu taşıyıp taşımadığı (taşınan yolcu sayısı-

yolcuların yaş ve ağırlıkları- araç istiap haddi vs. gözetilip), anılan tarzda bir taşıma varsa istiap haddi aşımının kazanın meydana gelmesinde münhasıran etkili olup olmadığı konularında, İTÜ veya Karayoları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek uzman bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1637, Karar No: 2016/5002, Tarih: 12.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1637 E.  ,  2016/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

28/03/2004 tarihine kadar İkizdere Belediye Başkanı olarak görev yapan sanık hakkında zimmet suçuna konu edilen Bil-Ka inşaat malzemeleri firması tarafından düzenlenen 26/08/2003 tarih ve 3804-3805 sayılı faturada belirtilen malzemelerin Belediye envanterine kayıtlı olmadığı, bunların Belediye deposuna alındıktan sonra sanık tarafından mal edinildiği hususunda da dosya kapsamında kesin bir bilgi ve delilin bulunmadığı, keza icra kanalı ile bu fatura bedelinin Belediyece alacaklı firmaya ödendiği 02/08/2004 tarihinde de sanığın Belediye başkanı olarak görevde olmadığı, dolayısıyla ödemenin gerçekleştiği tarihte Belediyenin malları ve parası üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığı anlaşılmakla, faturaya konu malzemeleri Bil-Ka firmasından Belediye adına satın alıp şahsi işlerinde kullanmak suretiyle Belediyenin zararına olarak kendisine yarar sağlaması şeklinde gerçekleşen eyleminin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunu oluşturduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmış ise de; 765 sayılı TCK'nın 504/7. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu için öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 02/08/2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3466, Karar No: 2013/8687, Tarih: 13.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3466 E.  ,  2013/8687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin geçerli bir sebebe dayanmaksızın davalı şirketlerin oluşturduğu ortak girişim olan işverence feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili,ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı adi ortaklık vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini ve davacının davalı ortaklıktan herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalının iş sözleşmesini fesihte geçerli nedene dayanmadığı, bilirkişi raporuna göre davacının işçilik alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde kıdem tazminatı için fesih tarihi, diğer alacak kalemleri olan ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili,ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından ise temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmiştir.

Davacı tarafından 04.10.2011 tarihli ihtarname ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesi gerektiğini davalı tarafa bildirildiği ve ihtarnamenin adi ortaklığı oluşturan şirketlere ayrı ayrı tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesi ile 04.10.2011 tarihli ihtarname birlikte değerlendirildiğinde, ihtarnamenin tebliğ tarihi itibariyle ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacakları bakımından işveren temerrüde düşürülmüş olup sayılan alacaklar bakımından temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihleri esas alınarak faiz işletilmiş olması isabetsizdir.

3-Taraflar arasında fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamından davalı adi ortaklığın Gaziantep- Şanlıurfa Otoyolunun yapım işini üstlendiği anlaşılmaktadır.

Davalı taraf gerek cevap dilekçesinde gerekse de yargılama aşamasında yapılan işin niteliği gereği yılın belli dönemlerinde özellikle kış aylarında çalışma yapılamadığını ileri sürmüştür. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda çalışmanın bütün yıla yayıldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıklarının ifadeleri söz konusu iddia hakkında bir kanıya varılmasını sağlayacak mahiyette değildir.