muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1533, Karar No: 2021/9568, Tarih: 18.10.2021

b)Kabul ve uygulamaya göre de;

-Dosyada bulunan ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının sanığa okunmayarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

5-) Sanık ... yönünden;

Dosya arasında bulunduğu anlaşılan ve suçun sübutu yönünden belirleyici delil niteliğinde bulunan Halil Kaynak, ... ve...nun soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki ifade örnekleri ile ilgili dava dosyasının getirtilerek, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde onaylı suretlerinin dosya arasına alınması, şahısların duruşmaya getirtilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi gerektiği, ifadelerinin çelişmesi halinde hangi ifadesine üstünlük tanındığının gerekçelendirilmesi ve UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık hakkında bilgi ve beyan bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa aşama beyanlarının aslı veya onaylı suretleri getirtilerek, CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafine okunup diyecekleri sorulduktan sonra, gerekirse tanık olarak ifadelerine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanıklar hakkında bilgi ve beyan bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa aşama beyanlarının aslı veya onaylı

suretleri getirtilerek, CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanıklar ve müdafilerine okunup diyecekleri sorulduktan sonra, gerekirse tanık olarak ifadelerine başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek

cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak Yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü tarafından, 15 Temmuz darbe girişiminden sonra firari örgüt üyelerinin saklanmalarını sağlamak, örgütün dağılmasını önlemek ve faaliyetlerinin devamını sağlamak için örgüt tarafından “gaybubet evleri” olarak adlandırılan gizli örgüt evlerinin oluşturulduğu, yapılan fiziki ve teknik takipler sonucunda tespit edilen örgüt evinde kaldıkları belirlenen ve etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde beyanları alınan tanıklar ..., ... ve ...’nun soruşturma aşamasındaki beyanlarında, 15 Temmuz Darbe girişimi sonrasında... ilinde yeniden tesis edilen düzende ...'ın talimatıyla söz konusu evin açıldığını, örgüte ait bu evde sanıkların kendileriyle birlikte kaldıklarını, sanıkların da örgütün mensubu olup, kaldıkları evin örgüt evi olduğunu bildiklerini, evin maddi giderlerinin örgüt tarafından karşılandığını ve ...'ın bu eve gelerek kendilerini motive etmeye çalıştığını beyan etmeleri, yapılan fiziki ve teknik takip çalışmaları neticesinde anılan eve örgütün... il sorumlusu ... ve diğer örgüt mensuplarının gelip gittiğinin, ayrıca etkin pişmanlık kapsamında beyanı alınan ve kendilerinin de örgüt üyesi olduklarını itiraf eden tanıkların da bu evde barındıklarının anlaşılması nedeniyle, sanıkların kaldıkları evin örgüt evi olduğunun sabit olduğunun kabulü gerekeceği, bu bağlamda sanıkların örgüt üyesi kabul edilen kişileri evlerinde sakladıkları eylemlerinin örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alınmadan; delillerin takdirinde hataya düşülerek mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanıklar ..., ..., ..., ... ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 283/1 ve 307/4. maddeleri uyarınca ceza miktarı yönünden sanık ...’ın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, sanıklar ..., ... ve ...’ın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8118, Karar No: 2013/10472, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8118 E.  ,  2013/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın Hazine adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Ülkemizde zeytin üretiminin en çok yapıldığı Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekarda zeytin veriminin genelde ortalama 400-550 kg civarında olduğu, yıllardır Yargıtay’a gelen kamulaştırma dosyalarından bilinmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda zeytinde verimin 750 kg üzerinden değerlendirme yapıldığı belirtilmiş ise de, ülke genelinde geçerli ortalama miktarın dikkate alınması ve böylece en fazla 550 kg verim miktarına göre hesaplama yapılıp bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre kamulaştırılan taşınmazın değerinin tespitinde zeytin ürününde 2012 yılına ait dekar başına ortalama üretim gideri ile kilogram başına ortalama toptan satış fiyatının, kayısı ürününde ise 2012 yılına ait dekar başına ortalama veriminin, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2012 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile 2011 yılı verilerinin esas alınması ve hesaplanan m² değerine TÜFE endeksi uygulanması suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21704, Karar No: 2021/1945, Tarih: 25.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/21704 E.  ,  2021/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile birlikte tehdit, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklara yükletilen birden fazla kişi ile birlikte tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kozan Lisesi müdürü olan müşteki ...'in, öğrencisi olan temyiz dışı sanık ...'nu okulda bıçak çekme meselesi yüzünden başka okula nakil olarak gönderdiği, bunun üzerine temyiz dışı sanık ...'in abileri olan sanıklar ... ve ...'nun Kozan Lisesine gelerek okul müdürü müştekiyi birlikte tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, bu eylemlerin bir bütün halinde TCK'nın 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçunu oluşturmasına rağmen, ayrıca sanıklar hakkında TCK'nun 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurularak fazla ceza tayinine gidilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'na hükmün açıklanması halinde CMUK'nın 325. maddesi gereğince sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17380, Karar No: 2008/17230, Tarih: 17.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17380 E.  ,  2008/17230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.06.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesi, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında \* kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda l. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2008 çar.
Yargıtay — Esas No: 2019/2968, Karar No: 2019/11316, Tarih: 23.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2968 E.  ,  2019/11316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Kararın gerekçesinde sanığın bıçakla müştekiyi yaraladığı inancı oluştuğunun ifade edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın bıçak kullandığı kanıtlanamadığı gerekçe gösterilerek TCK'nin 86/3-e. maddesinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de;

2) Kamu davasının uzlaşmaya tabi olmayan TCK'nin 86/2, 86/3-e. maddeleri uyarınca açıldığı, dolayısıyla soruşturma aşamasında taraflara yapılan uzlaşma teklifinin geçerli olmadığı, mahkemece yaralama fiilinin uzlaşmaya tabi olan ve TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçu kapsamında kaldığının kabulü halinde, taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1814, Karar No: 2025/520, Tarih: 13.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1814 E.  ,  2025/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/185 E., 2024/564 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/318 E., 2020/558 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı iken yönetim kurulu kararı ile ortaklıktan çıkarıldığını, ancak müvekkilinin kooperatif ortaklığından doğan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ortaklıktan kaynaklı borcu bulunmadığını, kişisel husumet güdülmesi nedeniyle ortaklıktan çıkarıldığını, pandemi dönemi nedeniyle hak kayıplarının önlenmesi amacıyla 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ile 13.04.2020 tarihinde 30.04.2020 tarihine kadar tüm sürelerin durdurulduğunu, 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile bu sürelerin 15.06.2020 tarihine kadar uzatılmasına karar verildiğini, ihtar ve dava açma sürelerinin 13.04.2020-15.06.2020 tarihleri arasında işlemediğini, buna rağmen müvekkilinin apar topar ortaklıktan çıkarıldığını, belirtilen nedenlerle kooperatif yönetim kurulunun ortaklıktan çıkarma kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kooperatifin sözlü uyarılarına rağmen ısrarla kooperatife olan borcunu ödemede imtina ettiğini, bunun üzerine bilirkişi tarafından belirlenen borcunu ödemesi için ihtarnameler keşide edildiğini ve ihtarlara rağmen parasal yükümlülüklerini yerine getirmemekte ısrar etmesi üzerine 01.06.2020 tarihli yönetim kurulu kararı ile kooperatif üyeliğinden ihraç edildiğini, husumet beslendiği iddiasının gerçek dışı olduğunu, duran sürelerin içerisinde kooperatif aidatının yatırılmasının ertelenmesi, genel kurul kararı ile kararlaştırılan ve kesin olan bir kararın yerine getirilmesinin ertelenmesi veya yükümlülüğünü yerine getirmeyen üyenin ihracının ertelenmesi gibi bir düzenleme getirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı kooperatif tarafından, davacının üyelikten ihracına ilişkin olarak keşide edilen ihtarnameleri ile davalı kooperatif yönetim kurulu tarafından alınan ortaklıktan çıkarma kararının 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile durdurulan süreler içerisinde gerçekleştirildiği, 7226 sayılı Kanun ile 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı, Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle hak kayıplarının önlenmesi amacıyla çıkarılmış olup, 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1.fıkrasında "...İhtar...dahil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler...Usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler..."in de duracağı belirtilmiş olmakla, hak kaybının önlenebilmesinin sağlanması amacıyla, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun kooperatif üyeliğinden çıkarılmaya dayanak düzenlemelerde yer alan sürelerin de durmuş sayılması gerektiğinin kabulünün zorunlu olduğunu, belirtilen nedenlerle davalı kooperatif tarafından keşide edilen ihtarnameler ile tanınan sürelerin ve akabinde alınan çıkarma kararının, 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ve 2480 Sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile durdurulan süreler içerisinde kaldığı, hukuki sonuç doğurmayacağı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı kooperatif tarafından alınan 01.06.2020 tarihli ortaklıktan çıkarma kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının ihraç sürecinde usul ve yasaya uygun davranıldığı, Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde aidatların yatırılmasının ertelendiği, ihracın ertelendiği yönünde bir düzenleme bulunmadığı, davacının da bu süreler içinde müvekkiline ihtarnameler keşide ettiği ve kötüniyetli olduğu, davacının borcunun bulunduğunu bildiğini beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının davalı kooperatiften ihracına yönelik yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.