muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7035, Karar No: 2017/2482, Tarih: 07.03.2017

...-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53. maddesinde cenaze giderlerinin de ölüm nedeniyle meydana gelen zararlardan olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle zarar sorumlusu, ölüm halinde yapılan cenaze giderlerinden de sorumludur. Cenaze giderleri; ölümle doğrudan doğruya ilgili bulunan ve ölenin dini ile sosyal ve ekonomik durumuna uygun giderlerden ibaret olup ölenin taşınması, yıkatılması, gömülmesi, mezarlık ücreti gibi giderleri kapsar. Ölüm nedeniyle yapılan cenaze giderlerinin tamamının belgelendirilmesi veya faturalandırılması mümkün olmasa da, yapılan giderlerin mahalli örf ve adetlere uygun olması gerekmektedir.

Somut olayda .... Belediyesi tarafından müzekkere cevabında yörede üç gün taziye ve 52. gün mevlidi olmak üzere taziyenin dört gün olduğu, 259 TL cenaze masrafı( kefen (beyaz bez), pamuk, yıkama bedeli, tahta(mezar üzerine)), ....541,... TL üç günlük taziye masrafı( şeker, çay, pirinç, et, sıvıyağ, salata, domates vs, çaybardağı, tabak vs.), 517,... TL 52. gün mevlidi (bayram şekeri, gülsuyu, kolonya, iaşe(yemek bedeli) olmak üzere toplam masrafın ....318 TL olduğu bildirilmiş, mahkemece ....318 TL cenaze ve defin giderine hükmedilmiş ise de; yapılması zorunlu olan masrafların niteliği dikkate alındığında müzekkere cevabında bildirilen 259 TL cenaze ve defin giderine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

...-Kabule göre de; bedel artırım dilekçesiyle cenaze ve defin gideri bakımından ....818 TL talep edildiği halde,

mahkemece ....318 TL cenaze ve defin giderine hükmedilmek suretiyle 6100 Sayılı HMK .... maddesine aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) ve (...) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11664, Karar No: 2014/29494, Tarih: 03.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/11664 E.  ,  2014/29494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/310889

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2011/528 (E) ve 2013/361 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayım- lanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde; "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu, bu nedenle anılan Kanun’un geçici 2. maddesi gereğince, öncelikle kurumdan tahakkuk ettirilen tüketim bedelinin sanık tarafından ödenip ödemediğinin sorulması, ödenmemiş ise bilirkişiden rapor aldırılarak kaçak tüketim olup olmadığının ve tespit tarihlerindeki normal tarifeye göre hesaplanan vergisiz ve cezasız miktarın tespit ettirilmesi, akabinde sanığa makul bir süre verilerek zararı tamamen tazmin etmesi halinde hakkında cezaya hükmolunmayacağı hususunda usulüne uygun bildirimde bulunarak, ödenmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, ödenmemesi halinde ise sanığın aşamalarda atılı suçu inkar etmesi ve suç tarihinde Ankara ilinde ikamet ettiğini, kaçak tespit yapılan yerin arkadaşı M.. G..'a ait olduğunu, bahse konu evde misafir olarak kaldığını beyan etmesi karşısında, sanığın suç tarihinde Ankara ilinde ikamet etip etmediğine ilişkin kayıtlar getirtilip, M.. G.. hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde davalar birleştirilip sonucuna göre delil değerlendirmesi yapılarak sanığın hukuki durumunun tayin gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8101, Karar No: 2022/6377, Tarih: 19.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8101 E.  ,  2022/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarih ve 2017/137 - 2018/319 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararın istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığı görülü,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin müsnet suç yönünden delil yada örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Genel kural, tanıkların mahkeme huzurunda bizzat dinlenilmesi olup bunun gerçekleşememesi halinde SEGBİS yolu ile dinlenebileceği, bu teknik imkanın bulunmaması halinde de hastalık veya malullük veya giderilmesi olanağı bulunmayan başka bir nedenle bir tanık veya bilirkişinin uzun ve önceden bilinmeyen bir zaman için duruşmada hazır bulunmasının olanaklı bulunmayacağı anlaşılırsa, mahkemece istinabe yolu ile dinlenilmesine karar verilmesi mümkündür (CMK 180/1) ancak; tanık veya bilirkişilerin dinlenmesi için belirlenen gün, Cumhuriyet savcısına, suçtan zarar görene, vekiline, sanığa ve müdafiine bildirilmelidir (CMK 181/1).

Dosya kapsamına göre tanıklar ... ve.... beyanlarının belirleyici delil niteliğinde olması karşısında, tanıkların hazırlık beyanlarının okunulmasıyla yetinilerek CMK'nın 210/1 maddesine muhalefet edilmesi dikkate alındığında, tanıkların duruşmaya getirilerek taraflara da soru sorma hakkı tanınmak suretiyle beyanlarının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebepten dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/1805, Karar No: 2012/4625, Tarih: 22.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1805 E.  ,  2012/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ. ve diğeri aleyhine 18/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalının sevk ve idaresindeki araçla oğullarının kullandığı araca çarparak ölümüne neden olduğunu ileri sürerek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı ise kusur ve sorumluluğu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davacıların desteği oğullarının %75 oranındaki asli kusuru ile kazaya neden olduğu yönündeki bilirkişi raporu benimsenerek hesaplanan destek tazminatı ile birlikte 2.500,00’er TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince, davacıların oğullarının ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana geliş biçimi, olay tarihi, tarafların kusur oranları, ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22989, Karar No: 2007/20192, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/22989 E.  ,  2007/20192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava meslek hastalığı sonucu % 13,1 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

12.06.2007 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam edereken kazanın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir. Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“ Manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 8.500,00-YTL manevi tazminatın 24.5.2007 rapor tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine

Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 1020,00-YTL, avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, red olunan miktar üzerinden aynı tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine

Davacı tarafından yapılan toplam 10.10 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 8.00 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

Davacı tarafından yapılan toplam 10.10 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 8.00 YTL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

Alınması gereken 459,00 YTL karar ve ilam harcından peşin alınan 140,40 YTL nispi harcın mahsubuyla bakiye 318,60 YTL nisbi harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 140,40 YTL nisbi harç ile 13.10 YTL başvuru harcı olmak üzere toplam 153,50 YTL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 8.11.2007 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1500, Karar No: 2014/10051, Tarih: 09.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1500 E.  ,  2014/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı ve ikinci ürün mısır, pamuk ve kırmızı bibere ait 2012 yıllarına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15766, Karar No: 2025/6214, Tarih: 17.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15766 E.  ,  2025/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1333 E., 2024/2008 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 E., 2024/104 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalıya ait iş yerinde 01.09.2009 tarihinden başlayarak 21.04.2016 tarihine kadar çalıştığını, ancak hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna 12.04.2012’den itibaren ve kısmen bildirildiğini belirterek Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 12.04.2012 tarihinde çalışmaya başladığını, çalıştığı süre boyunca primlerinin yatırıldığını, davacının iddialarının gerçekle hiç bir ilgisi bulunmadığını, iş yerinde sezonluk çalışmanın olduğunu, tezgah balıkçılığının yapıldığı bir işletme olup balığın olduğu dönemlerde faaliyet gösterdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere, bu delillerin takdirinde ve özellikle Dairemizin 2021/1873 Esas ve 2022/939 Karar sayılı iade kararı sonrası yeniden dinlenen tanıkların davalı işyerinin sezonluk çalıştığı, yaz döneminde çalışma olmadığı ve dosya kapsamında dinlenen tüm tanıkların davacının hangi yıllarda çalıştığını ve kesintisiz çalışıp çalışmadığını bilmedikleri yönündeki beyanları karşısında davacı tarafça işyerinde 01.09.2009-21.04.2016 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının ispat edilemediğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, davacının çalıştığı döneme ilişkin tüm bordro tanıklarının dinlenmediğini, dinlenen tanık beyanlarının çelişkili olup maddi gerçekliğe ulaşılmadığını; muhasebeci ...’in davalı işyerinin yaz kış tüm dönem açık olduğu ve yaz döneminde meyve sebze satışı yapıldığı yönündeki beyanının ispata elverişli olduğunu; davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8130, Karar No: 2021/2130, Tarih: 11.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/8130 E.  ,  2021/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun ceza infaz kurumundan kaçma amacı olmadığına ilişkin savunmasının doğruluğunu tespit etmek amacı ile ceza infaz kurumu yerleşkesinin fotoğraf veya krokisinin temini ile suça sürüklenen çocuğun çatı kısmından atlaması halinde cezaevi yerleşkesinin dış duvarına yakın veya bitişik konumda bulunup bulunmadığı, kaçmaya müsait nitelikte olup olmadığının araştırılarak suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastı ortaya çıkartılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7088, Karar No: 2022/13129, Tarih: 25.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7088 E.  ,  2022/13129 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/11/2020 tarihli ve 2020/91954 soruşturma, 2020/104381 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2021/1499 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli facebook hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı şüpheli ...'un hesabından paylaşarak müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,