muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9121, Karar No: 2011/4688, Tarih: 12.05.2011

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde: alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1.maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir. Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların kasko poliçesi teminatı dışında olduğu belirtilmiştir. Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK.nun 48.maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yakaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı sigorta hukukçusu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından, davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YKGK.nun 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK.nun 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK.nun 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK.nun 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; 20.11.2008 tarihinde bulutlu ve yağmurlu hava şartlarında, gece saat 22.00 de, iki yönlü hafif eğimli yolda davacı aracının sürücüsü ... kaza tesbit tutanağına göre, viraja hızlı girmesi ve yağıştan dolayı yolun ıslak olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun sağından yoldan çıkarak 30 m.lik şaranpole düşüp burada bulunan kayalara çarparak tek taraflı trafik kazasının meydana gelmesine sebebiyet vermiş, bu olayda kendisi yaralanmış, yanında bulunan Aydın Türkyılmaz vefat etmiştir. Talimatla dinlenen davacı tanığı ..., davacı aracının sürücüsü ... ve yanındaki Aydın Türkyılmaz'ın kendisine ait Demirci ilçesinde bulunan birahanenin kalorifer tesisatını döşemek amacıyla Salihli'den geldiklerini, işlerini bitirince işyerinde alkol aldıklarını ve yola çıktıklarını ifade etmiş; kaza günü saat 23.00.te Demirci Devlet Hastanesinden verilen raporda, sürücünün ve kaza sonrası ölen şahsın nefeslerinde alkol kokusu olduğu bildirilmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, olayın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini, olay anında alkol oranının çok daha fazla bulunduğunu, bu halin teminat harici olduğunu, ayrıca, poliçede sürücü şartı getirildiğini, aracın sadece sigortalı ... tarafından kullanılması hususunun kararlaştırıldığını ve bu nedenle sigorta priminde indirim yapıldığını, bunun da gözönünde bulundurulması gerektiğini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi vekili, olayın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini, olay anında alkol oranının çok daha fazla bulunduğunu, bu halin teminat harici olduğunu, ayrıca, poliçede sürücü şartı getirildiğini, aracın sadece sigortalı ... tarafından kullanılması hususunun kararlaştırıldığını ve bu nedenle sigorta priminde indirim yapıldığını, bunun da gözönünde bulundurulması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alkolün kazaya etkisi konusunda uzmanlığı bulunmayan tek makine mühendisi bilirkişiden alınan rapora göre olayın mühhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, poliçede belirtilen sürücü şartı klozu yönünden, sigorta hukukçusu bilirkişi nezdinde hiç inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, aralarında nöroloji sigorta hukukçusu ve trafik uzmanı (kusur ve hasar konusunda) bilirkişilerden oluşacak bilirkişi kurulundan; olayın oluş şekli, yol ve hava durumu ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirilip; kazanın mühnasıran alkolün etkisinde gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurlarında etkili olup olmadığının tesbiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli rapor alınması, ayrıca taraflar arasında düzenlenen kasko poliçesinde getirilen sürücü şartı klozu yönünden değerlendirme yapılarak bu şart olmasaydı alınması gereken sigorta priminin miktarının tesbiti ile tahakkuk ettirilmesi gereken prim ile tahakkuk eden prim arasındaki oranın bulunması, sonucuna göre davanın kabulü cihetine gidilecek olması halinde tazminatın tesbitinde bu oranda indirim yapılması (proporsiyon hesabına göre) gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine 12.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6735, Karar No: 2012/8858, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/6735 E.  ,  2012/8858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2010 gün ve 2010/176 Esas, 2010/174 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1360, Karar No: 2021/14566, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/1360 E.  ,  2021/14566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şantaj suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma neticesinde İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 07/01/2019 tarihli ve 2018/198137 soruşturma, 2019/3612 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/03/2019 tarihli ve 2019/2019 değişik iş sayılı kararını müteakip, olay hakkında yapılan soruşturma neticesinde, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/10/2019 tarihli ve 2019/49398 soruşturma, 2019/99333 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/12/2019 tarihli ve 2019/7947 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/03/2019 tarihli kararının esasen soruşturmanın genişletilmesi mahiyetinde olduğu, Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve gereği için ilk mercii İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesine dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. "2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

CMK'nın 173. maddesi "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4)(Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017-680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172. maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada;

İncelenen dosyada;

Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli hakimliğin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Sulh Ceza Hakimliği'nin soruşturmanın genişletilmesine ilişkin kararı üzerine ise Cumhuriyet Başsavcılığı'nca gerekli soruşturmanın yapılmasını müteakip, soruşturma dosyasının itiraz ile ilgili karar vermek üzere soruşturma dosyası hakkında soruşturmanın genişletilmesi kararını veren Sulh Ceza Hakimliği'ne göndermesi gerekmektedir. İncelenen dosyada 07.01.2019 tarihli 2018/198137 soruşturma, 2019/3612 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itiraz üzerine İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 07.03.2019 tarih ve 2019/2019 değişik iş sayılı kararıyla soruşturmanın genişletilmesine ve kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesi karşısında, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yapılan soruşturmanın ardından dosyanın itiraz ile ilgili karar vermek üzere İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliği'ne gönderilmesi gerekirken, yeniden kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar vermesi ve bu karara yapılan itirazın ise İstanbul 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 10.12.2019 tarih ve 2019/7947 değişik iş sayılı karar ile reddine karar verilmesi açıkça hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 10.12.2019 tarihli ve 2019/7947 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8430, Karar No: 2012/12061, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8430 E.  ,  2012/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için de bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1579, Karar No: 2011/7513, Tarih: 14.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/1579 E.  ,  2011/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince gecikme tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar ve dava dışı arsa sahipleri arasında imzalanan ...5. Noterliği’nin 26.05.2006 gün, 13765 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenici davacı ile diğer arsa sahiplerine ait taşınmazlar üzerinde inşaat yapımını üstlenmiş, 2794 ada 39 parselde davacı ...’a 1 daire ve 1 dükkan verileceği kararlaştırılmıştır.Sözleşmenin 7. maddesinde işin başlangıcının inşaat ruhsatının alındığı tarih olup başlama tarihinden itibaren 18 ay sonunda konut ve dükkanların bitirileceği ve anahtar teslim şeklinde arsa sahiplerine teslim edileceği, bu sürede bitirilmezse yükleniciye 6 aylık ek süre verileceği, bu süre içerisinde de eksiksiz şekilde bitirilememesi halinde yüklenici kendisine yapılacak yazılı bildirim tarihinden itibaren geçecek gecikme süresi için arsa sahiplerine teslim etmeyi taahhüt ettiği her bir bağımsız bölüm için aylık 500 USD gecikme tazminatı ödeyeceği kabul edilmiştir. Ayrıca davacı ile davalı yüklenici arasında imzalanan 21.04.2008 tarihli ek protokol ile davalı yüklenici 39 parselde yer alan dükkanın inşaat ruhsat tarihine göre teslim tarihinin 07.01.2009 olup, bu tarih itibariyle teslim edilmediği takdirde her bir dükkan sahibine 2.000,00 YTL olmak üzere, 2 dükkan için 4.000,00 YTL net aylık kira ödemeyi kabul ve taahhüt etmiştir. 26.05.2006 tarihli sözleşmenin 13.h maddesinde inşaat yapılacak arsalar üzerindeki mevcut kiracıların tahliyesinin yükleniciye ait olduğu belirtilmiş, aynı ek protokol ile davalı yüklenici dükkanların yapılacağı 39 parselde yer alan büfenin tahliyesinin tarafınca sağlanacağını tekraren kabul etmiştir.Gerek sözleşme 13.h maddesi, gerekse 21.04.2008 tarihli ek protokolün son cümlesinde belirtilen inşaat yapılacak arsalar üzerindeki mevcut kiracıların tahliyesi ve 39 parselde bulunan büfenin tahliyesinden maksat yüklenicinin kiracı ve büfeyi kullanan kişi hakkında kendisinin dava açması ya da tahliye ettirmesi değil, arsa sahipleri adına açılacak tahliye dava ve işlemlerindeki masraf ve avukatlık ücretlerini yüklenicinin üstlenmesi anlamındadır. 13.h maddesindeki yüklenici bu işlerden dolayı arsa sahiplerine rücu edemez ve bu konu ile ilgili hiçbir talepte bulunamaz cümlesinden bu maksat açıkça anlaşılmaktadır. Dosyadaki suretine göre de inşaat yapılacak taşınmazdaki yapı ruhsatının 17.01.2007 tarihinde alındığı anlaşılmaktadır. Buna göre 2794 ada 39 parselde ruhsat tarihine 18 aylık inşaat süresi ve 6 aylık cezasız süre eklendiğinde daire için teslimi gereken tarih 17.01.2009, 21.04.2008 tarihli ek protokole göre aynı parseldeki dükkanın teslimi gereken tarih 07.01.2009 olmaktadır.Bu durumda arsa sahipleri öncelikle arsayı inşaata elverişli ve boş şekilde yükleniciye teslim etmekle yükümlü ise de, sözleşme ve ek protokol ile tahliyeyi sağlamayı yüklenici kabul ve taahhüt ettiği BK’nın 23. ve 24. maddelerine göre sözleşmenin 13

.01.2009, 21.04.2008 tarihli ek protokole göre aynı parseldeki dükkanın teslimi gereken tarih 07.01.2009 olmaktadır.Bu durumda arsa sahipleri öncelikle arsayı inşaata elverişli ve boş şekilde yükleniciye teslim etmekle yükümlü ise de, sözleşme ve ek protokol ile tahliyeyi sağlamayı yüklenici kabul ve taahhüt ettiği BK’nın 23. ve 24. maddelerine göre sözleşmenin 13.h bendi ve ek protokolün son cümlesinin geçersizliği söz konusu olmadığı arsa sahiplerinin yüklenicinin avukatına tahliye davası açmak üzere vekâletname vermek suretiyle bu konudaki yükümlülüklerini yerine getirdiklerinden davacı arsa sahibinin gecikme tazminatı istemekte haklı bulunması sebebiyle bilirkişiden alınacak ek raporla dairenin teslimi gereken 17.01.2009 tarihinden dava tarihine kadar sözleşmede kararlaştırılan aylık 500 USD, dükkanın teslimi gereken 07.01.2009 tarihinden dava tarihine kadar aylık 2.000,00 TL üzerinden gecikme tazminatının hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken, sözleşme ve ek protokolün tahliyenin yüklenici tarafından sağlanacağına dair maddesine yanlış anlam verilerek davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.