muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7522, Karar No: 2014/8321, Tarih: 27.05.2014

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

O halde mahkemece; bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın; yukarıda açıklanan maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözümlenmesi gerekirken mahkemece bu yönlerin gözardı edilmesi, değinilen bu yönlerin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konulardan olduğu dikkate alınmadan, hukukçu bilirkişiden rapor aldırılması ve yanılgılı değerlendirmeler içeren bu raporun esas alınması sureti ile eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/533, Karar No: 2025/1491, Tarih: 16.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/533 E.  ,  2025/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/631 E. - 2022/1427 K.

EK KARAR TARİH VE NO : 07.11.2022 gün ve 2022/631 Esas - 2022/1427 Ek Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarih ve 2020/172 Esas - 2021/112 sayılı Kararı

MÜŞTEKİ : ÖSYM Başkanlığı

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, 6114 Sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-a/e maddesi uyarıncA İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurularının reddi ve esastan reddi ile temyiz istemlerinin ek kararlar ile reddi

TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, ... vekili, ÖSYM Başkanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Müşteki ÖSYM Başkanlığı vekilinin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, silahlı terör örgütüne üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince, silahlı terör örgütüne üye olma, resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından ÖSYM Başkanlığı'nın istinaf başvurusunun suçların nitelikleri itibariyle doğrudan doğruya zarar görmemesi ve bu nedenle de davaya katılma hakkının bulunmaması sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın; 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu (ve itiraz merciince de bu hususta bir karar verildiği) anlaşılmakla temyiz incelemesine yer olmadığına, dava dosyasının bu talepler yönünden İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Müşteki ÖSYM Başkanlığı vekilinin, 07.11.2022 tarihli 6114 Sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

2. Müşteki ÖSYM Başkanlığı vekilinin, 07.11.2022 tarihli 6114 Sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince, 6114 Sayılı Kanuna muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine CMK'nın 286/2-g maddesi gereğince kesin olmak üzere verildiği, kesin karara karşı müşteki vekilince temyiz talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanunun 296/1. maddesi uyarınca müşteki ÖSYM Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin, 6114 Sayılı Kanuna Muhalefet suçu yönünden ek karar ile reddine karar verildiği, ek kararın 14.11.2022 tarihinde tebliğ olunduğu ancak ek karara karşı müşteki vekilince süresinden sonra 24.11.2022 tarihinde temyiz dilekçesi sunulduğu görülmekle, müşteki ÖSYM Başkanlığı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin REDDİNE,

3. Katılan ... vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Müsnet suç için 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e, 2 maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca 10 yıl veya daha az hapis cezasına veya adli para cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup, temyizi mümkün bulunmadığından katılan vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

4. Katılan ... vekilinin, 07/11/2022 tarihli silahlı terör örgütüne üye olma, resmi belgede sahtecilik ve 6114 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama konusu silahlı terör örgütüne üye olma, resmi belgede sahtecilik ve 6114 Sayılı Kanuna muhalefet suçlarının niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan ...' nın davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı dikkate alındığında anılan Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz talebinin REDDİ ile ek kararın ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16520, Karar No: 2013/1215, Tarih: 23.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/16520 E.  ,  2013/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 23.01.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY:

5393 sayılı Belediye Yasası'nın “hemşehri hukuku“ başlıklı 13 ncü maddesindeki düzenlemeye göre,

“Herkes ikamet ettiği beldenin hemşehrisidir. Hemşehrilerin, belediye karar ve hizmetlerine katılma, belediye faaliyetleri hakkında bilgilenme ve belediye idaresinin yardımlarından yararlanma hakları vardır. Yardımların insan onurunu zedelemeyecek koşullarda sunulması zorunludur.

Belediye, hemşehriler arasında sosyal ve kültürel ilişkilerin geliştirilmesi ve kültürel değerlerin korunması konusunda gerekli çalışmaları yapar. Bu çalışmalarda üniversitelerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının, sendikaların, sivil toplum kuruluşları ve uzman kişilerin katılımını sağlayacak önlemler alınır.

Belediye sınırları içinde oturan, bulunan veya ilişiği olan her şahıs, belediyenin kanunlara dayanan kararlarına, emirlerine ve duyurularına uymakla ve belediye vergi, resim, harç, katkı ve katılma paylarını ödemekle yükümlüdür„ .

4483 sayılı Yasanın 9/2 nci maddesindeki düzenlemeye göre ise,

“Soruşturma izni verilmesine ilişkin karara karşı hakkında inceleme yapılan memur veya diğer kamu görevlisi; soruşturma izni verilmemesine ilişkin karara karşı ise Cumhuriyet başsavcılığı veya şikayetçi itiraz yoluna gidebilir. İtiraz süresi, yetkili merciin kararının tebliğinden itibaren on gündür„.

Şikayetçi, nüfusa kayıtlı olduğu ve yaşadığı şehirde, kendisini de ilgilendiren bir konuda, Belediye Meclisince alınan ve Belediye gelirlerinde azalmaya sebebiyet veren bir karara karşı şikayet hakkını kullanmış ve İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünün soruşturmaya izin verilmemesi kararına karşı Danıştay'a başvurmuş ve Danıştay 1. Dairesince 19.01.2010 gün ve 2009/1684 Esas ve 2010/110 Karar sayılı ilamı ile şikayetçinin başvurusunun haklı bulunması üzerine sanıklar haklarında ceza davası açılmıştır.

Ceza mahkemesince de 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasası'nın 237 vd. maddeleri gereğince şikayertçinin davaya katılmasına karar verilmiştir.

5271 sayılı Yasanın 237/1 nci maddesindeki düzenlemeye göre,

Ceza mahkemesince de 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasası'nın 237 vd. maddeleri gereğince şikayertçinin davaya katılmasına karar verilmiştir.

5271 sayılı Yasanın 237/1 nci maddesindeki düzenlemeye göre,

“Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler „.

Somut olayda şikayetçi, CYY'nın 237/1 nci maddesinde belirtilenlerden, “mağdur" ve yukarıda belirttiğimiz özel yasalardaki düzenlemeler dikkate alındığında da “suçtan zarar gören„ kişi olarak kabul edilmelidir.

Çünkü, bir ülke hukukunda, bir yüksek mahkemece davaya taraf olarak kabul edilen kimsenin, bir başka mahkeme tarafından suçtan zarar gören olarak kabul edilmemesi, o ülke hukukunun kendi içerisinde hak arama özgürlüğünün korunması bakımından tutarsızlık oluşturur. Oysa hukuk düzenlerinin hak arama bakımından bir bütün olarak kabul edilmeleri gerekir. Danıştay'dan kazandığı davada davacı olabilen kimsenin, adli yargıda, aynı davanın devamı olan bir yargılamada katılan olarak kabul edilmemesi, hukuk devleti ilkesi ile çelişir. Çünkü, bir ülke hukukunda iki farklı mahkemede, aynı konuda iki farklı sonucun doğmasının izahı kolay değildir. Danıştay ile Yargıtay'ın aynı konuda farklı yaklaşımda olması, her iki yargının işlevleri bakımından doğal karşılanabilir ise de, idari yargıda yukarıda belirttiğim özel yasalardaki düzenlemeler çerçevesinde taraf olabilen bir kimsenin, adli yargıda katılan sıfatını alamaması, hak arama özgürlüğü bakımından kabul ve izah edilemez.

Tüm bu nedenlerle, yüksek çoğunluğun, şikayetçinin katılanlık sıfatının olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/1967, Karar No: 2022/3901, Tarih: 23.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1967 E.  ,  2022/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.12.2020 tarih ve 2019/328 E. - 2020/847 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 22.06.2012 ile 20.11.2012 tarihleri arasında gözaltında ve sonrasında tutuklu olduğunu, gözaltına alındıktan sonra kimliği belirsiz kişiler tarafından davacının kimliğinin kopyalandığını, sahte kimlik ile sim kartının değiştirildiğini, yine davacının bilgilerini kullanarak davacıya ait kredi kartlarının yenilenmesini sağladıklarını, kredi kartı kendilerine teslim edilen 3. kişilerin kartlar ile harcama yaptıklarını, kart limiti dolduğunda ise davacının Vakıfbankta bulunan maaş hesabından kartlara ödeme yaptıklarını, kartları bu şekilde kullanmaya devam ettiklerini, davacının davalı bankaya 11.000.- TL borçlu göründüğünü, ancak söz konusu harcamaların 3. kişilere teslim edilen kartla yapıldığını belirterek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunduklarını, davacının 04.07.2012 tarihinde davalı bankayı arayarak kartın kaybolduğunu bildirdiğini, aynı görüşmede yeni kart talep ettiğini, yeni kart şifresinin çağrı merkezi aracılığıyla alındığını, davacının kullandığı telefona gönderildiğini, tüm güvenlik önlemlerinin alındığını, 20.07.2012 tarihinde başka kredi kartına 9.000.- TL ve 1.400.- TL olmak üzere iki EFT işlemi yapıldığını, bu işlem esnasında davacıya ait telefona SMS gönderildiğini, bankanın kusuru olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait sahte nüfus cüzdanı ile önce 30.06.2012 tarihinde dava dışı GSM operatörünün hizmetindeki SİM kart değişikliği yapıldığı, daha sonra 01.07.2012 tarihinde davalı bankanın aranılarak kredi kartının kayıp nedeniyle iptalinin sağlanıp yeniden gönderilmesinin talep edildiği, davalı bankadan mevcut kredi kartının 01.07.2012 tarihinde iptali sonrasında düzenlenen yeni kredi kartının davacı veya bir başka kişiye teslim edilmediği, 19.07.2012 tarihinde banka yeniden aranılarak internet bankacılığı şifresinin oluşturulduğu, internet bankacılığı sisteminden kredi kartından nakit avans çekme girişimlerinin kredi kartı şifre blokesinin kart gelmeden güvenlik amacıyla kaldırılmaması nedeniyle gerçekleştirilemediği ancak davalı banka çalışanları tarafından bu aşamada internet bankacılığı üzerinden EFT işlemi yapılabileceğinin bilgisi verilmesi üzerine internet bankacılığı aracılığı ile kredi kartından başka bankaya EFT gönderimi yapılması işlemine sistemin izin vermesi nedeniyle EFT işlemlerinin gerçekleştirildiği, 2 adet EFT işlemi ve bunlara ait EFT masraflarının toplamı olan 10.712,31 TL’lik işlemlerin davalı bankanın sorumluluğunda olduğu, davacının gerek kredi kartının kayıp gerekçesiyle iptal ettirilip yerine yenisinin üretilmesi gerekse ihtilaf konusu EFT işlemi sırasında Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılaması süren davada tutukluluk halinin devam etmesi sebebiyle kusuru bulunmadığı, ihtilaflı işlemin davalı bankanın sorumluluğunda olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının davalı banka nezdinde bulunan 4022 ... 4877 ve 4022 ... 6614 numaralı kredi kartlarına ilişkin işlemlerden kaynaklanan 10.712,31 TL borçtan dolayı davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 548,82 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3213, Karar No: 2023/8636, Tarih: 22.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3213 E.  ,  2023/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/219 E., 2023/151 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER: Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli ve 2016/9379 Esas, 2019/1628 Karar sayılı bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli ve 2019/219 Esas, 2023/151 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında,

1. 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine,

2. 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sanıkların yüklenen suçları işlediklerinin sabit olduğuna, eksik inceleme sonucu hukuki değerlendirmede hataya düşülerek karar verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 225 nci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, sanıklar hakkında, "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davaları açıldığı, "sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276 ncı maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davası yönünden, en aleyhe kabulle 31.12.2010 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiği, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davası yönünden, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 03.03.2014 tarihli mahkûmiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli ve 2019/219 Esas, 2023/151 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun/kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4746, Karar No: 2014/5991, Tarih: 22.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4746 E.  ,  2014/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Yapı Elamanları San.ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 05.03.2013 gün ve 2010/231-2013/127 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yerel mahkemece taraflar arasında düzenlenen 22.05.2006 tarihli sözleme gereği davalıya verilen 34.530,00 TL bedelli senedin de iptaline karar verilmiş olup, davalı yanın temyizi sırasında bu kalem yönünden temyiz karar harcının alınmadığı anlaşılmıştır. Harçlar Yasası'nın 32. maddesi uyarınca eksik harç tamamlanmadıkça müteakip işlemler yapılamaz. 1086 sayılı HUMK'nın 434/son maddesinde de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, eksik ödeme yapılması halindeyse 7 günlük kesin süre verilerek tamamlanmasının isteneceği düzenlenmiştir. Anılan bu madde hükmüne göre işlem yapılarak harcın tamamlanması zorunludur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 1086 sayılı HUMK'nın 434/son maddesine göre eksik harcın tamamlatılarak bundan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz'e gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.