muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12112, Karar No: 2023/1048, Tarih: 15.03.2023

15. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; amca çocukları olan ve aynı zamanda arkadaş da olan taraflar arasında önceye dayanan bir husumetin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk maktulün şakalaşmak amacıyla ensesine ve yüzüne vurması üzerine tüfeği alarak araçtan indiği, tanık ...'nün "ne yapıyorsun silahla şaka olmaz" şeklinde uyarması üzerine suça sürüklenen çocuğun maktulü korkutmak amacıyla eylemine devam ettiği, tüfeğin emniyetinin açık olduğunun olay yeri inceleme raporu ile sabit olduğu, suça sürüklenen çocuğun tüfeği maktulün baş bölgesine doğrulttuğu ve emniyeti açık olan ve dolu olma ihtimali bulunan tüfeğin patladığında birilerinin ölebileceğini öngörebilecek durumda olan suça sürüklenen çocuğun, öngördüğü neticeyi istediğine dair somut, kesin delil bulunmuyorsa da neticenin meydana gelme ihtimalini öngördüğü ve eylemine devam ettiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında maktüle yönelik eylemi nedeniyle olası kastla ölüme neden olma suçundan hüküm kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Lehe Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, Mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu şekilde şekillenip

şekillenmediği ve yerinde ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece; "SSÇ'nin geçmişi, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde tutularak 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. Maddesi gereğince SSÇ'nin cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına, " şeklindeki gerekçeye istinaden sanık lehine takdiri indirim sebebi uygulanmasına karar verilmesi karşısında, Mahkemenin takdirinin dava dosyası kapsamına uygun şekillendiği belirlendiğinden, ayrıca suça sürüklenen çocuğun dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre eylemi gerçekleştirdiği sırada 15 yaşını doldurup da 18 yaşından gün almamış olduğu anlaşılmakla eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezasından 1/3 oranında indirim yapılması yönündeki uygulama karşısında, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/454 Esas, 2022/515 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/454 Esas, 2022/515 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11589, Karar No: 2013/16814, Tarih: 26.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/11589 E.  ,  2013/16814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.03.2012 gün ve 2011/210-2012/51 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.05.2013 gün ve 2012/10677-2013/9091 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, TPE'de davalı adına tescil ettirilen "A-B-C" ibareli markanın, dava dışı Colgate-Polmalive Company Şirketine ait, lisans sahibinin ise davacı olduğu, daha önce tescilli "ABC" ibareli tanınmış markayla benzer ve aynı olup aynı sınıftaki temizlik ürünleri bakımından da tescilli oldukları ve bu nedenle de davalının markasının müvekkili markasıyla karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün tespiti ile davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hükümsüzlüğü istenen davalıya ait "A-B-C" ibareli markanın, davacı tarafın dayanmış olduğu daha önce tescilli olan "ABC" ibareli markayla karıştırılacak kadar benzer olduğu gibi tescilli olduğu ürünler bakımından da aynı ve benzer olup, bu yönden de karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, tescilli markanın kullanılmasının ise marka hakkına tecavüz oluşturamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2008/5997 nolu "A-B-C" ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, tescilli markanın kullanılması tecavüz oluşturamayacağından marka hakkına tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesine ilişkin taleplerin ise reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temiyiz üzerine Dairemizin 06/05/2013 tarihli karar ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5952, Karar No: 2014/8759, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5952 E.  ,  2014/8759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 03.09.1987 – 14.12.2007 ve 22.09.2008 – 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönemlerde davalı işyerindeki rafineri bölümünde, 27.05.2008 – 13.07.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki makinistlik bölümünde geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen fabrikada 03/09/1987 - 01/10/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

./..

-2-

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

./..

-2-

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde, 03.09.1987 – 14.12.2007 ve 22.09.2008 – 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönemlerde davalı işyerindeki rafineri bölümünde, 27.05.2008 – 13.07.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki makinistlik bölümünde geçen, geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2.763 x 0.25 = 691 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7721, Karar No: 2013/10726, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7721 E.  ,  2013/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan arpa, arpa samanı, nohut ve nohut samanının 2008 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın kıymet takdirine ilişkin belgelerin davacı idareden,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5958, Karar No: 2024/2078, Tarih: 12.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5958 E.  ,  2024/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/73 E., 2023/45 K.

HÜKÜM : Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; ... köyünde bulunan 123 ada 9, 10, 11 ve 13 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında tahrifat yapılmak suretiyle usulsüz olarak tescil edildiğini belirterek 123 ada 11 parselin kamulaştırma nedeniyle hükmen ifrazından oluşan 47 ve 48 parsellerin kamulaştırma tarihinden önceki mülkiyetinin Hazine’ye ait olduğunun tespiti; 123 ada 9, 10 parseller ve aynı ada 13 parselin kamulaştırma harici kalan kısmına ait tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açtıktan sonra, 20.09.2004 havale tarihli dilekçesi ile 123 ada 9 ve 10 parseller ile 123 ada 51 parselin kamulaştırılmayan kısmı olan 51 nolu taşınmazın tapu kaydının iptalini talep ettiğini bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.03.2011 tarihli ve 2005/87 Esas, 2011/23 Karar sayılı kararıyla; davada hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.03.2011 tarihli ve 2005/87 Esas, 2011/23 Karar sayılı kararıyla; davada hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 25.04.2012 tarihli ve 2011/12275 Esas, 2012/4682 Karar sayılı kararıyla; Hazinenin, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla açmış olduğu davalarda, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesi hükmünde değişiklik yapan 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, henüz kesin hüküm halini almamış davalarda da tarafların sıfatına ve taşınmazların niteliğine bakılmaksızın kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten itibaren kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davanın 3402 sayılı Yasanın 12/3 üncü maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi halinde dinlenemeyeceği ve kamu düzeni ile ilgili olan hak düşürücü süreden davanın reddi gerekeceği, ancak, anılan 5841 sayılı Yasa’nın Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmünün yürürlüğe girdiği, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında, 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca, Anayasanın 153 üncü maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de; 12.3.1969 günlü ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptalin, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına gireceği, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olmadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinin somut olayda uygulanmayacağı gerekçesi ile karar bozulmuştur.

3. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; Mahkemenin 10.02.2016 tarihli ve 2012/49 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararıyla; taşınmazların miktar itibari ile 100 dönümü geçiyor olması, davaya konu taşınmazlara uygulanan tapu kaydının tahrifatlı olması ve gerçek miktarı olan 6 hektar dışında davalılar üzerine 100 dönüm aşkın yerin tapulanması nedeniyle davanın kabulüne, 123 ada 47, 48 ve 50 parsel sayılı taşınmazların tespit malikinin Maliye Hazinesi olduğunun tespitine, 123 ada 9, 10 ve 51 sayılı parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Arap ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 06.04.2021 tarihli ve 2020/1382 Esas, 2021/3324 Karar sayılı kararıyla; 123 ada 9, 10, 47, 48 ve 51 parsel sayılı taşınmazalara yönelik hüküm onanmış, 123 ada 50 parsel sayılı taşınmazın malikinin Maliye Hazinesi olduğunun tespitine ilişkin bir dava ve talep bulunmadığı halde Mahkemece, davacı Hazinenin talebini aşar şekilde “123 ada 50 parsel sayılı taşınmazın malikinin Hazine olduğunun tespitine” karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilerek karar bozulmuş, dahili davalı ... vekilinin karar düzeltme istemi de reddedilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı kurum vekilinin, 09.11.2022, 11.01.2023, 08.03.2023 ve 03.05.2023 tarihli duruşmalarda mazeret dilekçesi sunduğu, yargılamanın geldiği aşama dikkate alınarak dosyanın sürüncemede kaldığı, Yargıtay İlamı'nın tarafların yüzüne dahi okunamadığı, davacı kurum vekilinin mazeret dilekçesinde yoğunluğu nedeniyle katılamayacağına ilişkin mazeret sunduğu, herhangi bir belge sunmadığı, davacı kurum vekilinin mazeretinin reddine karar verildiği, davanın taraflarca takip edilmediği, taraflarca takip edilmeyen davanın usulünce yenileninceye kadar 6100 sayılı HMK'nun 150/1 maddesi uyarınca 1 inci kez işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olup taraflarca yasal 3 aylık süre içerisinde yenileme dilekçesi verilmediği gerekçesi 123 ada 50 parsel sayılı taşınmazın malikinin Hazine olduğunun tespitine yönelik davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; davayı yenileme süresinin adli tatilde dolmasına rağmen, Mahkemece usule aykırı olark adli tatil içerisinde davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 103 üncü, 104 üncü ve 150 nci maddesi., HGK’nın 06.12.2006 tarihli ve 2006/2-775-779 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 103 üncü, 104 üncü ve 150 nci maddesi., HGK’nın 06.12.2006 tarihli ve 2006/2-775-779 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bilindiği üzere; HMK’nın 150 inci maddesinde tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması düzenlemesine yer verilmiş, HMK’nın 150 nci maddesinin ilk fıkrasında "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.", aynı maddenin beşinci fıkrasında “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” ve HMK’nın 92 nci maddesinin ikinci fıkrasında “Süre; hafta, ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter. Sürenin bittiği ayda, başladığı güne karşılık gelen bir gün yoksa, bu süre ayın son tatil gününde biter” hükümleri düzenlenmiştir.

HMK’nın 103 üncü maddesinde adli tatilde görülecek işler düzenlenmiş, adli tatile tabi olan dava ve işlerde, HMK’nın tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu sürelerin ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılacağı 104 üncü maddede hüküm altına alınmıştır.

2. Somut olaya gelince; 03.05.2023 tarihli duruşmada taraflarca takip edilmeyen davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, Mahkemece 3 aylık süre içinde davanın yenilenmediği gerekçesi ile adli tatil içerisinde 22.08.2023 tarihli karar ile davanın HMK’nın 150 inci maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup davacı tarafın, adli tatilin bitiminden itibaren 1 haftalık sürede dahi davasını yenileme hakkı olduğu ve adli tatil içerisinde açılmamış sayılma kararı verilemeceyeği göz ardı edilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

3. Hal böyle olunca, taraflara yeni duruşma gün ve saati tebliğ edilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-3 üncü maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25490, Karar No: 2022/491, Tarih: 20.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/25490 E.  ,  2022/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.