muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17761, Karar No: 2023/17065, Tarih: 09.11.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 2822 sayılı Toplu ... Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun (2822 sayılı Kanun) 6 ncı maddesine göre, toplu ... sözleşmesinde ... sözleşmesine aykırı hükümlerin bulunması hâlinde ... sözleşmesinin işçi lehindeki hükümlerinin geçerli olacağının düzenlendiğini, bu hüküm ile 6 ncı maddenin ilk fıkrasında yer alan ... sözleşmelerinin toplu ... sözleşmesine aykırı olamayacağının ve aykırı hükümlerin yerini toplu ... sözleşmesindeki hükümlerin alacağı kuralının işçi yararına olan konularda işlemeyeceğinin anlatılmak istendiğini, bu düzenlemelere göre ... sözleşmelerinin toplu ... sözleşmesine aykırı olmakla birlikte işçi yararına olan hükümlerinin geçerli olmaya devam etmesi gerektiğini, yararlılık ilkesi gereğince günlük ücretin ve günlük ücrete bağlı hakların düşürülmesinin yerinde olmadığını, emsal Yargıtay kararlarında da bu hususun belirtildiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının temel ücretinin toplu ... sözleşmesi ile düşürülüp düşürülmediği ve buna bağlı olarak davacının fark alacağının bulunup bulunmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 2822 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 36 ncı maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 32 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29584, Karar No: 2013/20776, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29584 E.  ,  2013/20776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın ... edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24/10/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2013, Karar No: 2017/5207, Tarih: 20.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/2013 E.  ,  2017/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 87/4-son c., 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktulden katılanlar Mahmut ve Mariye’ye 19/08/2015 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olduklarını ve davaya da katılmak istediklerini beyan etmelerine rağmen, katılmaları konusunda bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı Kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca, maktulden katılanlar Mahmut ve Mariye hakkında oğulları olan maktul ...’a yönelik işlendiği iddia olunan kasten öldürme suçundan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca, sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılan olarak kabullerine karar verilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında maktulün adının "..." yerine "..." olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten yaralama sonucu öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’a yönelik

eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin; maddi olayın yanlış değerlendirildiğine ve meşru savunma koşullarının bulunduğuna, Cumhuriyet savcısının; meşru savunma koşullarının bulunduğuna, katılanlar vekilinin; vesaireye ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

Sanıkla maktul arasında olaydan önceki bir tarihte gerçekleşen hakaret, basit yaralama ve silahla tehdit olayından dolayı bir husumet oluştuğu, olay günü maktul ve arkadaşlarının önceki olay nedeniyle gözdağı vermek amacıyla sanık ve arkadaşlarının yaşadığı eve gittikleri, kapıyı mağdur ...’in açtığı, maktul ... ve mağdur ...’in içeriye girdikleri, maktulün elindeki bıçakla sanık ... ve arkadaşlarına önceki olayın hesabını sorarak hakaret vari sözler söylediği, sanık ...’in vücudunun çeşitli yerlerine tokatla vurmak surtiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, sanık ...'in aldığı darbenin yaratmış olduğu öfke ile zaten daha önce beline saklamış olduğu bıçağı çıkararak maktulü Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28/10/2015 tarihli rapor içeriğinden de anlaşılacağı üzere haricen yapılan otopsi işleminde 3 nolu olarak tanımlanan göbek çukurunun 2 cm solundan soktuğu, aşağıdan yukarı, soldan sağa seyirle cilt, ciltaltı batın boşluğuna girerek barsak ve barsak damarlarını yaralayıp, batın atar ve toplar damarlarını keserek ölümüne neden olduğu olayda;

a)Sanığın eylem ve söze bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürme olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiği düşünülmeksizin, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması,

b)Duruşmalarda kendisini bir vekil ile temsil ettiren katılanlar ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

c)24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamadeki düşünce hilafına BOZULMASINA, sayın Başkan ... ve sayın üye ...’nın; suç vasfının doğru tayin edildiği ancak; 5237 sayılı TCK’nun 87/4-son. cümlesi uyarınca 12 ile 16 yıl aralığında ceza öngören skalada kastın yoğunluğu karşısında teşdiden uygulama yapılmasına yönelik karşı oyları ile oyçokluğuyla 20/12/2017 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Nizip Ağır Ceza Mahkemesi sanık ...'ın maktul ...'i yaralama sonucu ölümüne neden olmaktan TCK'nun 87/4-son cümlesi 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmetmiştir.

Sanık ... 1993 doğumlu olup, Gaziantep Üniversitesine bağlı Nizip'te bulunan fakültede sınıf öğretmenliği 3. sınıf öğrencisidir. Aynı üniversitenin değişik fakültede yüksek okulunda okuyan öğrenci arkadaşları olan müştekiler ..., ..., ... ve olayda yer almayan Metin Tanrıverdi olmak üzere kiraladıkları öğrenci evinde birlikte kalmaktadırlar.

Maktul ... 1994 Nizip doğumlu olup, denetimli serbestlik altında bulunan ceza almış biridir. Sanık arkadaşlarından ... aynı şekilde ceza alıp denetimli serbestlik altında olup, kardeşi ... ve ... öğrenci durumunda olmayan bireylerdir.

Maktul ... 1994 Nizip doğumlu olup, denetimli serbestlik altında bulunan ceza almış biridir. Sanık arkadaşlarından ... aynı şekilde ceza alıp denetimli serbestlik altında olup, kardeşi ... ve ... öğrenci durumunda olmayan bireylerdir.

Olaydan üç gün önce maktul ... ile sanık ... ve arkadaşları arasında parkta meydana gelen bir kavgadan ötürü maktul yaralanmış bulunmaktadır.

Bu olayın yarattığı hiddet ve kızgınlık ile aldığı alkol ve uyuşturucunun etkisi altında kalması sonucu yanında adı geçen sanık arkadaşları ile birlikte geceleyin 21.00 sularında sanık ... ve arkadaşlarının kaldığı öğrenci evine gelerek saldırgan tutum ve davranışlarla hakaret, darp, tehdit vari fiilleri sergilemesi sonucu taraflar arasında çıkan arbede de etkili eyleme maruz kalan sanık ...'in bıçağını çekerek rastgele sallaması sonucu önce maktulün arkadaşı sanık ... bilahare Nahsen ve Mehmet'in doktor raporlarında belirtilen biçimde bıçakla yaralandıkları, Ali ve Mehmet'in basit biçimde BTM yaralandıkları, Nahsen'in ise basit olmayacak biçimde bir bıçak ile yaralandığı, en son maktul ...'un yaralandığı rapor içeriklerinden tespit edilmektedir.

Maktulün otopsi raporunun içeriğinde yüzünde 6-7 adet ekimotik basit biçimde yaralar, sol meme 3 cm üstünde 1 cmlik cilt kesisi, 1 cm altında ise 0.3 cmlik kesik vasıflı basit yaralar oluştuğu, buna karşın göbek çukuru diye tabir edilen karın nahiyesinde 2.5x1 cmlik kesici delici alet yarasının ise büyük damar kesisi ve iç organ yaralanması sonucu meydana gelen kanama ile ölüm olayının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Olayın olduğu yer sanığın meskenidir. Maktulün arkadaşları konut dokunulmazlığı ihlalden ceza almışlardır. Olay saati geceleyin 00.21 dir. Maktulün yaralanması sonucu yere düşmesiyle sanığın ve arkadaşlarının maktulün kanını durdurmak için tampon yaptıkları anlaşılmaktadır. Maktul bir tek öldürücü darbe aldıktan sonra, sanık başkaca yaralama eylemine tevessül etmemiş, hiçbir engelleyici durum olmamasına karşın eylemine kendi iradesiyle ve isteğiyle son vermiştir. Sanık öldürme amacını yansıtacak biçimde eylemini sürdürmemiştir. Yaranın öldürücü vasfı tektir. Diğer 2 yara basit cilt kesisidir. Hareketli kavga ortamında, mobil haldeyken ölçü kaçmıştır. Yumuşak dokuya gelen kesici bıçak yarası içe nüfus etmiştir.

Yerleşik öğreti ve uygulamaya göre oluşan bu olayda sanığın kastının belirlenmesi gerekmektedir. Kasten yaralama suçunun varlığı somuttur. Sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği somut biçimde her türlü kuşkudan uzak tarzda ortaya konulmamıştır. Öldürme sözcüğünü kullanan “sizi öldüreceğim” diyen maktuldür. Sanığın maktulü “öldüreceğim” diye bir söz sarfettiği kesin biçimde kanıtlanamamıştır. Bıçağın rastgele sallanılmış olduğu her 2 tarafça doğrulanmıştır. Kasten yaralama eylemiyle, insan öldürmeye yönelik eylem arasında temel ayırıcı unsur suçun manevi unsurt farkından kaynaklanmaktadır. Yaralama suçunda daha hafif olan sonuç yani Yaralama istenmiş olup buna karşın daha ağır meydana gelen sonuç olan Ölüm istenmemektedir. Yerel mahkemenin yaralama eylemiyle, öldürme eylemi arasındaki bilimsel öğretideki tespitleri tarafımızdan benimsenerek paylaşılmıştır.

Sanıkta öldürme kastının varlığı için öncelikle eyleme kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayımı son verdiği kriteri olaya uyarlandığında; sanığın vurgulandığı üzere, maktule yönelik bıçaklı fiilinden kendiliğinden son verdiği, eylemini sürdürmediği, net biçimde saptanmıştır. Sanık istemiş olsaydı evinin içinde ki maktule yönelik daha fazla bıçakla vurma imkanı varken buna tevessül etmemiştir. Bilakis maktulün kanının durdurulması konusundaki çabalara iştirak etmiştir. Sanık üniversite öğrencisidir. Öldürme gibi vahim bir eylemi arzu etmesi ve istemiş olması olayların gelişimi itibariyle mümkün görülmemiştir. Bilakis haksız zeminde bulunan kişiler maktul ve arkadaşlarıdır.

Yerel mahkemenin oluş ve kabulü, tarafımızdan benimsenmiş bulunmaktadır. Maktulde meydana gelen tek bir yaranın meydana getirdiği zararın ağırlığı itibariyle TCK'nun 3. maddesinde öngörülen “Fiilin ağırlığıyla orantılı ceza belirlenmesine ilişkin” hükmün olayda uygulanmaması, hak ve nefaset kurallarına uygun düşmemektedir. Dolayısıyla alt sınırdan aşılarak, fiilin ağırlığıyla orantılı bir cezanın teşdiden belirlenmesi gerekmektedir.

Sayın çoğunluğun eylemin Kasten Öldürme olarak vasıflandırmasına yönelik düşüncesi, bu sebeple paylaşılmamış ve iştirak edilmemiştir.

20/12/2017
Yargıtay — Esas No: 2008/12508, Karar No: 2012/267, Tarih: 12.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/12508 E.  ,  2012/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : 1-5237 s.K.'nun 204/1,3,53/1,63 maddesi gereği 3 yıl hapis,hak yoksunluğu (müşteki Yaşar'a karşı eylemi nedeni ile)

2-5237 s.K.'nun 204/1,3,53/1,63 maddesi gereği 3 yıl hapis,hak yoksunluğu (müşteki ...'ye karşı eylemi nedeni ile)

Sanık müdafiinin yasal koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip dosya incelenerek gereği görüşüldü:

1-Sanığın müşteki ...'e karşı işlediği iddia olunan “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan ''mahkumiyet'' hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın sahte olarak düzenlediği veya düzenlettirdiği nüfus cüzdanı ile notere giderek sahte vekaletname düzenlettirdiğinin anlaşılmasına göre; hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; sanık hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan TCK.nun 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılarak yerine sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle, sair yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanığın müşteki ...'ye karşı işlediği iddia olunan “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan ''mahkumiyet'' hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanığın müşteki ...'ye karşı işlediği iddia olunan “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan ''mahkumiyet'' hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

I-Sanığın müşteki ... yerine bir başkasını notere götürmek suretiyle sahte olarak düzenlettirdiği iddia olunan Lice Noterliğinin 27.06.2002 tarih ve 371 yevmiye numaralı vekaletnamesinde işlem tanığı olarak hazır bulunan ...ve ... isimli şahısların tanık olarak alınan beyanlarında, vekaletname veren şahsın gerçekte müşteki ... olup olmadığını bilmediklerini, ancak vekaletname düzenlendiği sırada orada bulunan bayanın vekaletnamede fotoğrafı bulunan bayan olduğunu beyan etmeleri karşısında; suça konu vekaletname üzerindeki fotoğrafın müşteki ...'ye ait olup olmadığının tespit edilmesi, yine Genç Kaymakamlığı Nüfus Müdürlüğünden gönderilen 23.06.2005 tarihli yazı ekindeki nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi aslı temin edilerek belge üzerindeki imza kısmında basılı bulunan parmak izinin müşteki ...'ye veya başka bir şahsa ait olup olmadığı araştırılmadan, suça konu vekaletnameleri düzenleyen noterlik görevlisi ile müşteki ...'ye ait nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesinde fotoğrafı bulunan kişinin tespiti halinde bu kişininde tanık olarak dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de;

a)Sanığın sahte olarak düzenlettirdiği nüfus cüzdanı ile noterde vekaletname düzenletirdiği kabul edildiğine göre eylemin teselsül ettiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

b)5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.