muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/76, Karar No: 2023/9973, Tarih: 12.04.2023

2. Sanık, katılanın dükkanına telefonunun çalıp çalmadığını sormak için girdiği, katılandan para istemediği, katılanı yağmalamaya teşebbüs etmediği, asıl katılanın kendisine saldırdığı, kendisinin de bu saldırıdan dolayı yaralandığı ve kendisini korumak için bıçak çekmiş olduğu yönünde beyanlarda bulunarak yağma suçlamasını kabul etmemiştir.

3. Yakalama, geçici olarak muhafaza altına alma, şüpheli teslim-tesellüm tutanağında ihbar üzerine polislerin katılanın iş yerine gittiklerinin, katılanın, sanığın kendisinden 200,00 TL para istediğini, vermeyince sanığın kendisine bıçakla saldırdığını beyan ettiğinin, olay yerinde sanığın elinde sallama tabir edilen kesici aletle bulunduğunun tutanağa bağlandığı anlaşılmış olup oluşa uygun olduğu görülmüştür.

4. Görgü ve tespit tutanağından olayın yerini gösterir güvenlik kamerası olmadığı tespitinin yapıldığı anlaşılmıştır

5. Katılan hakkında düzenlenen genel adli muayene raporu, adli tıp raporu ve adli tıp ek raporundan olay sırasında sanığın katılana bıçakla saldırısı sonucunda katılanın sağ diz distalinde 3x2 cm'lik kesi mevcut olduğu, bu yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, vücutta kemik kırığı tarif edilmediği, yüz sınırları dahilinde sabit iz olmadığı, kişide duyu ve organ zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olmadığı tespitlerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

6. Katılan, sanığın kendisinin işyerine gelerek kendisinden 200,00 TL para istediği, vermeyince kendisini bıçakla ve işyerini yakmakla tehdit ettiği ve bıçakla kendisini yaraladığı yönünde beyanda bulunmuş olup katılanın oluşa uygun olan, olaya ilişkin tutanak içeriğiyle uyumlu olan ve kendisi hakkında düzenlenen adli raporların içeriğiyle uyumlu olan beyanları olduğu görülmüştür.

7. Tanık A. N.'nin sanığın katılanı işyerinde bıçakla yağmalamaya teşebbüs ettiği yönündeki beyanları olduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 03.04.2019 tarihli ve 2018/2729 E., 2019/719 Karar sayılı kararının sanık savunmaları, katılanın beyanları, tanık beyanları ve Olay ve Olgular başlığı altında değinilen bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirildiğinde, sanığın katılana yönelik işyerinde nitelikli yağma suçuna teşebbüs eylemi sabit bulunduğundan, sanık müdafiinin mahkûmiyete yeterli delil olmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 6 yıl 10 ay ve 15 gün hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 03.04.2019 tarihli ve 2018/2729 E., 2019/719 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10571, Karar No: 2007/1163, Tarih: 15.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10571 E.  ,  2007/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yerlere el atmanın önlenmesi ve çatıya çıkmak için geçiş izni verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi davalı ...'e Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edilmişse de bulunmama nedeninin tespiti için herhangi bir işlem yapılmamış, sadece muhatabın adreste bulunamadığı tutanağa yazılmış, ancak bu bilgiyi veren kişinin ismi yazılmışsa da imzası alınmadığı gibi durumu en yakın komşusuna da ismi ve imzası alınarak haber verilmemiş olmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

Bu nedenle mahkeme kararının davalı ...'e usulünce tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesi ve daha sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4131, Karar No: 2007/5859, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4131 E.  ,  2007/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 117 ada 8 parsel sayılı 1183,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yetirle değildir. Şöyle ki; keşif sırasında dinlenen orman bilirkişi ... Bölükbaşı tarafından resmi belgelerin uygulanmasına dayalı olarak düzenlenen 17.07.006 tarihli raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve ... fotoğraflarında yeşil orman alanı içinde kaldığını ve sonuç olarak orman sayılan yerlerden olduğunu bildirmiş ve ekli memleket haritasında da taşınmazın konumunu yeşil alanda nokta şeklinde gösterilmiştir. Aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 25.01.2007 tarihli ek raporda ise, dava konusu taşınmazın daha önceki raporda belirtildiği gibi tanzim edilen memleket haritasında aynı konumda olduğu, yanı orman kapsamında kaldığı bildirildiği halde, rapora ekli ölçekleri eşitlenmiş ve kadastro paftası ile çakıştırılmış orijinal-renkli memleket haritasında taşınmazın açık alanda işaretlendiği gözlenmiştir. Dosyada mevcut Ziraatçı Bilirkişi ... Uysal tarafından düzenlenen raporda da taşınmazın üzerinde 16 adat 50-60 yaşlı kiraz ağacı, 1 adet 20 yaşlı ceviz ağacı, 2 ocak 30 yaşlı inçir ağacı, 6 adet 3-5 yaşlı mahlep fidanı ve 3 adet 30 yaşlı dut ağacı olduğu bildirilmiş olup, orman bilirkişi raporunda belirtilen ... meşe ve ... ağaçlarından bahsedilmemiştir. Orman bilirkişi rapor ve ek raporu ile ziraatçı bilirkişi raporu birbiri ile çelişkili olup bu raporlara dayanak alınarak hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi ve bir ... elemanı ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Günaydın'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde 07/05/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7342, Karar No: 2010/7712, Tarih: 25.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/7342 E.  ,  2010/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...'nın beraetlerine, sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin ise reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma olarak kabulüyle mahkümiyetlerine dair, Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2006 gün 2003/410 Esas, 2006/302 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

01.06.1986 doğumlu mağdurenin hüküm verdiği tarihte onsekiz yaşını tamamlaması, 30.09.2004 günlü cevabi yazı içeriğinden de koruma kararının kaldırılarak kurumla ilişiğinin kesildiğinin belirtilmesi karşısında gıyabında verilen hükmün mağdureye tebliği için dosyanın tevdii edilmesi üzerine tebligatın Van Kız Yetiştirme Yurdu adresinde yurt müdürüne usulsüz olarak yapıldığı anlaşılmakla, tevdii gereği yerine getirilerek mağdurenin yurttan ayrıldıktan sonraki adresinin tespitiyle yokluğunda verilen hükmün tebliği ile tebellüğ evrakı ve verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesinden sonra iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1898, Karar No: 2013/1902, Tarih: 28.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1898 E.  ,  2013/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, işverenin fesih bildiriminde belirttiği hususların gerçekleşmediğini, ikram hizmetlerinde kış sezonunda normal olarak düşüşlerin yaşanabileceğini, bunun geçici olduğunu ve her yıl yaşandığını belirterek iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, şirketin THY A.0. dahil 63 havayoluna ikram hizmeti verdiğini, şirketin ana müşterisi olan THY A.0.'nın 21/10/2011 tarih ve B.022.THY.0.06.04.00-816 sayılı kararına istinaden uçaklara ikram ürünlerinin gidiş- dönüş olarak İstanbul merkezden yüklenmesi şeklinde iş değişikliğine gidilmiş olup diğer illerden yapılan ikram yüklemelerinin tamamen kaldırıldığını, bu sebeple davacının çalıştığı ... ünitesinde ve diğer ünitelerde ikram, mal kabul, depolama, temizlik, hijyen, üretim, planlama, müşteri temsilciliği yükleme, şoför ve sair kadrolardaki iş hacminin azalmasına bağlı olarak iş...cü fazlasının ortaya çıktığını, bu durumun 20/10/2011 tarihinde işyerlerinde yapılan bir duyuru ile tüm çalışanlara bildirildiğini, bu duyuruda işten çıkışlarda ilk olarak gönüllü olarak ayrılmak isteyenlere öncelik verileceği, tüm yasal hak edişlerini alarak ayrılmak isteyenlerin ve İstanbul

2013/1898 -2013/1902 S/2

ünitesinde görev almak isteyenlerin 25/10/2011 tarihine kadar şirkete başvurmalarının gerektiğinin bildirildiğini, ... ünitesinde çalışan davacının İstanbul merkezde çalışmak için herhangi bir başvuruda bulunmadığını, şirketin ... ünitesinde davacıya önerilecek bir boş kadrosu da olmadığını, iş akdinin bu sebeplerle feshedildiğini, fesih sebebinin kış sezonundan işlerin azalması ile bir ilgisi olmadığını, şirketin işletmesel bir karara istinaden davacı ve diğer çalışanların iş sözleşmelerini feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin, davacının iş sözleşmesini ... ünitesi için talep edilen ikram işlerinin önemli miktarda azalması nedeni ile istihdam azaltılması kararı alınarak feshedildiği, alınan bu işletmesel kararın bağlayıcı bir işveren kararı olduğu, keşif sonrası alınan bilirkişi raporundaki tespitlere göre, davalı şirketin davacının işten çıkarıldığı 31.10.2011 tarihinden sonrası dönemdeki net satışlarının önceki dönemdeki satışlarına göre düştüğü, satışın azalmaya devam etmesi nedeni ile istihdam fazlalığı sonucunda feshin kaçınılmaz hale geldiği, iş sözleşmesinin feshedilmesinden önce davacıya aynı koşullarda İstanbul‘da çalışmasının teklif edildiği, davacının üyesi bulunduğu sendikanın, feshin son çare olarak düşünüldüğünü kabul ettiği, davacının iş sözleşmesinin feshinin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir. İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim ... kapsamında alabilir.

2013/1898 -2013/1902 S/3

Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında iş görme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı (tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı (keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır.

İş ilişkisinde işletmesel kararla iş sözleşmesini fesheden işveren, Medeni Kanun’un 2. maddesi uyarınca, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken, keyfi davranmamalı, işletmesel kararı alırken dürüst olmalıdır. Keyfilik denetiminde işverenin keyfi davrandığını işçi iddia ettiğinden, genel ispat kuralı gereği, işçi bu durumu kanıtlamalıdır.

Somut olayda, davacı 01.09.2003- 31.10.2011 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde muhasebe memuru olarak çalışmıştır. İş akdi, 31.10.2011 tarihinde THY tarafından bazı illerde ikram yüklemelerinin kaldırılıp bunun İstanbul’dan yapılmasının istenmesi, bunun sonucunda önemli miktarda iş kaybının olduğu , tasarruf önlemlerinin alınması gerektiği ayrıca yapılan duyuruya rağmen İstanbul ünitesinde

2013/1898 -2013/1902 S/4

görev almak konusunda davacının herhangi bir başvurunun olmaması ve başka bir boş kadroda istihdamının mümkün olmaması nedeniyle 4857 sayılı Kanunu’nun 17 ve 18. Maddeleri uyarınca feshedilmiştir.

Davalı işverenliğin fesih bildiriminde belirttiği hususla ilgili olarak işletmesel karar aldığı, bu kapsamda 20.10.2011 tarihinde Adana , ..., Bodrum, Dalaman, İzmir ve Trabzon ünitelerindeki çalışanlara İstanbul ünitesinde görev almak isteyenlerin ünite müdürlüğüne yazılı olarak başvurmaları gerektiği konusunda ilan yayınladığı sabittir. Dosya kapsamından anlaşılacağı üzere yapılan duyuru neticesinde İstanbul ünitesinde çalışmayı kabul edip orda işe başlayan işçiler olmuştur.

Davalı işverenliğin fesih bildiriminde belirttiği hususla ilgili olarak işletmesel karar aldığı, bu kapsamda 20.10.2011 tarihinde Adana , ..., Bodrum, Dalaman, İzmir ve Trabzon ünitelerindeki çalışanlara İstanbul ünitesinde görev almak isteyenlerin ünite müdürlüğüne yazılı olarak başvurmaları gerektiği konusunda ilan yayınladığı sabittir. Dosya kapsamından anlaşılacağı üzere yapılan duyuru neticesinde İstanbul ünitesinde çalışmayı kabul edip orda işe başlayan işçiler olmuştur.

Her ne kadar davalı taraf işletmesel bir karar aldığını, bu kararı da tutarlı bir şekilde uyguladığını ve feshe en son çare olarak başvurduğunu iddia etse de dosya kapsamından tespit edildiği üzere işverenliğin iş akdini feshettiği davacı ve diğer çalışanları yargılama devam ederken tekrar işe davet ettiği , ancak bu yazılarda işçilere eski imkanlarının verilmediği, mevsimlik işçi olarak düşük ücretle çalışma teklif edildiği bu teklifin bazı çalışanlar tarafından kabul edilerek çalışmaya başlandığı , davacı tarafından ise bu teklifin kabul edilmediği anlaşılmaktadır. Bu bağlamda davalı şirketin fesihten sonra çalışan sayısının iş akdi feshedilenlerle tekrar yapılan iş sözleşmeleriyle de artış gösterdiği sabittir. Davalı tanığı Hafız...l'de iş akdi feshedilenlerden daha sonra düşük ücretle mevsimlik işçi olarak tekrar işe alınanların olduğunu belirtmiştir.

Bu kapsamda işverenin , iş akdi feshedilen çalışanlarla tekrar mevsimlik ve düşük ücretle sözleşmeler imzalaması ve bu sözleşmeler uyarınca çalışan sayısının giderek artması ve davacıya iş sözleşmesi mevsimlik olmasına karşın fesih işlemine başvurulmadan ücretsiz izin alarak iş sözleşmesinin askıya alınması teklifinin önerilmemiş olması karşısında davalının, almış olduğu işletmesel kararı tutarlı bir şekilde uyguladığından ve feshe son çare olarak başvurduğundan bahsetmek mümkün olmamıştır. Bu nedenle fesih işlemi geçerli nedene dayanmadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkeme kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

2013/1898 -2013/1902 S/5

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 18,40 TL harcın mahsubuyla bakiye 5,90 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7- Davacının yapmış olduğu 654,80 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına

8-Yatırılan gider ve delil avanslarından artan kısmın istek halinde ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.02.2013 tarihinde KESİN olarak oybirliğiyle karar verildi.