muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15526, Karar No: 2014/18077, Tarih: 25.09.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/15526 E.  ,  2014/18077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 03/07/2014

Numarası : 2014/124-2014/478

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı U.. R.. ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan,muvazaa tespitine dair iş müfettişi raporlarının davalı ve ... İnş. Tur....Ltd.Şti. arasında 1.1.2010 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesi, yine davalı ve ... Tıp Hiz....Ltd. Şti. ve... Teks. Mak....Ltd. Şti. adi ortaklığı arasında 1.11.2008 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının işi belirtilmese de davacı tanığı davacının hayvan hastanesinde çamaşır yıkanması ve temizlik işinde çalıştığını ifade etmiş, yine bu durum işveren belgesi dosya kapsamı ile de teyit edilmiştir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının işi belirtilmese de davacı tanığı davacının hayvan hastanesinde çamaşır yıkanması ve temizlik işinde çalıştığını ifade etmiş, yine bu durum işveren belgesi dosya kapsamı ile de teyit edilmiştir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için işe alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı Üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması söz konusu olamayacağından 6772 sayılı kanunla kamu kurumu iş yerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 25.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7411, Karar No: 2012/2009, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7411 E.  ,  2012/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 13.10.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahibinin kesinleşen kısmi davada saklı tuttuğu bakiye maddi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne;60.557,53TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; kısmi davada zarar miktarı belirlenmiş iken, bakiye destekten yoksun kalma tazminatı istemiyle açılan eldeki davada yeni verilere göre hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilip verilmeyeceği, belirtilen bu yöntemin, kesin hükmün ve usulü kazanılmış hakkın ihlali niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak; tam ya da kısmi olarak açılan her eda davası, birisi tespit, diğeri edaya ilişkin olmak üzere iki bölüm isteği kapsar.

Kısmi dava sonucunda, davanın reddine ya da kabulüne karar verilmiş olması halinde, taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur. Bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tamamını kapsar. Bu nedenle; kısmi dava sonucu verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü, aynı maddi ve hukuki sebebe dayanan, sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.

Kesin hüküm bulunan bir konuda ise, mahkemenin, bu yönün doğruluğunu yeniden inceleme ve araştırma konusu yapmasına hukuken olanak bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, ek davaya bakan mahkeme, kısmi dava sonucu verilen ve kesinleşen hükmün tespite ilişkin bölümüyle bağlıdır. Bu yön kamu düzenine ilişkin olup, resen göz önünde bulundurulur.

Anılan kısmi tazminat davasında, davalının kusurlu eylemiyle zararlandırıcı olayın meydana geldiği ve iş kazası niteliğinde bulunduğu yönündeki faile ve fiile (tespite) ilişkin olgular ile tazminatın hüküm altına alınan (eda) bölümü kesinleşmiştir.

Belirtilen olgular dışında, tazminatın saklı tutulan fazlaya ilişkin ve bu nedenle de hüküm altına alınmayan bölümü ile hesap raporunun buna yönelik bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez. Yerel mahkeme, aynı maddi ve hukuki olgulara dayalı olarak açılacak olan ek davada, kesinleşen olguları gözeterek hüküm kurmak, kesinleşmeyen olgular yönünden ise, taraf istem ve beyanlarını gözeterek araştırma yapmak durumundadır.

Belirtilen olgular dışında, tazminatın saklı tutulan fazlaya ilişkin ve bu nedenle de hüküm altına alınmayan bölümü ile hesap raporunun buna yönelik bölümünün kesinleştiğinden söz edilemez. Yerel mahkeme, aynı maddi ve hukuki olgulara dayalı olarak açılacak olan ek davada, kesinleşen olguları gözeterek hüküm kurmak, kesinleşmeyen olgular yönünden ise, taraf istem ve beyanlarını gözeterek araştırma yapmak durumundadır.

Bu araştırma yapılırken, ölüm nedeniyle desteğini yitirenlerin mahrum kaldıkları destek miktarının belirlenebilmesi için hüküm tarihine en yakın tarihteki verilerin göz önünde tutulması gerekir.

Dava nitelikçe: hak sahiplerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararlarının giderilmesine ilişkindir. Gerçekten; mahkemenin kısmi davaya ilişkin kesinleşen ilk kararından sonra, sigorta tahsisleri peşin değerinde katsayı artışı nedeniyle artış olmuştur. Davanın hukuksal niteliği itibariyle bu artışların kurumdan sorulup, dikkate alınması gerekir. Öte yandan ek davadaki yargılama sırasında ücretlerde artış olmuş ise bu yönün de dikkate alınması gerektiği dairemizin yerleşmiş uygulamalarındandır. Kısmi davada sigortalının asgari ücret düzeyinde kazanç elde ettiği esas alınarak hak sahiplerinin maddi zararları hesaplanmıştır. Asgari ücret kamu düzenine yönelik olduğundan, hakim bu hususu re'sen nazara almakla yükümlüdür. Hal böyle olunca yalnızca kısmi davadaki hesap raporu ve sigorta tahsisleri ile bağlı kalınarak karar verilmesinin isabetsiz olduğu ortadadır.

Yapılacak iş hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak hak sahiplerinin maddi zararlarını yeniden belirlemek, belirlenen bu zarardan hak sahiplerine, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin, 506 sayılı Yasanın ek 38. ve 5510 sayılı Yasanın 55.maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanarak bildirilecek peşin sermaye değeri indirilmek, kesinleşen dosyadaki hesap raporunda belirlenen ve ek dava konusu yapılan miktarı geçmemek üzere karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yeniden hesap yapılmadan, en son verilere göre hesaplanarak bildirilecek peşin sermaye değeri indirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6871, Karar No: 2008/9870, Tarih: 09.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/6871 E.  ,  2008/9870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170/3. maddesinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipler yönünden imza incelemesinin ne şekilde yapılacağı hakkında İİK.nun 62 ve 68/a maddelerine atıf yapılmıştır.

Borçlunun imzaya itirazı halinde; icra mahkemesindeki ilk duruşmada bizzat bulunmak zorunda olmasından dolayı, icra mahkemesinin borçluya göndereceği meşruhatlı duruşma davetiyesine İİK'nun 68/a-5. maddesi gereğince; "mazeretini daha önce bildirip belgelendirmediği takdirde duruşmada bizzat bulunmak zorunda olduğu, (Madde 68/a-2) aksi halde icra mahkemesince başka inceleme yapılmaksızın yalnız bu nedenle itirazın geçici kaldırılmasına karar verileceği" ihtarının yazılması gerekir. İmzaya itirazda bulunan borçlunun yukarıda açıklanan şerhi taşımayan davetiyenin tebliği üzerine duruşmaya çağrıldığı oturuma katılmadığı görülmektedir. O halde, yasal düzenlemeye uygun düşmeyen davetiyenin tebliği ile bunun sonrasında da borçlunun takip ve ispat edemediğinden bahisle yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4650, Karar No: 2023/3666, Tarih: 05.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4650 E.  ,  2023/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/1903 Değişik iş sayılı karar

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : İtirazın kabulüne ilişkin mercii kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Devrekani Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma neticesinde şüpheli hakkında taksirle yaralama suçundan 29.04.2022 tarihli ve 2021/572 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Müşteki vekilinin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazı üzerine, itirazı inceleyen Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliği, 29.06.2022 tarihli ve 2022/1903 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile Devrekani Cumhuriyet Başsavcılığının ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına karar verdiği, kararın kesin olduğu görülmüştür.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.03.2023 gün ve 94660652-105-37-21329-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41926 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41926 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"...Şüpheli ... hakkında taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde şüpheli ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla seyir halinde iken diğer şüpheli ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı ... ile çarpışması sonucu birden fazla kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan somut olayla ilgili Devrekani Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma esnasında, şüpheli ... hakkında taksirle yaralama suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın, mağdurlar ... ve ...'ın şüpheli ... hakkındaki şikayetlerinin devam ettiği gerekçesiyle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, şüpheli ... hakkında adı geçen mağdurların yaralanmasıyla ilgili Devrekani Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2022 tarihli ve 2022/96 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, anılan Başsavcılığın şüpheli Satı Mehmet hakkında verdiği ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, olayda yaralanan diğer mağdurların şikayetçi olmamaları üzerine verildiği gözetilmeden, anılan kararda başka bir hukuka aykırılık halininde bulunmadığı anlaşıldığından, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir..."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Olay tarihinde, şüphelinin idaresindeki ... ile seyir halinde iken, karşı yönden gelen ... idaresindeki ... ile çarpıştığı, ...'ın aracınını içinde bulunan ... ve ...'ın yaralandığı, ...'ın ise yaralanmadığı, yaralanan iki kişinin şüpheliden şikayetçi olduğu ve uzlaşamadıkları anlaşılmıştır.

2.Devrekani Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüphelinin aracında bulunan mağdur ..., ..., ...'nun şikayetinin bulunmadığından TCK'nın 73 maddesi gereğince şikayet yokluğu nedeniyle kovuşturma imkanı bulunmadığı, müşteki şüpheli ...'ın meydana gelen kazada yaralanması olmadığı için taksirle yaralama suçunu oluşturmadığı, atılı suçun TCK'nın 89/4 maddesinde yer alan taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu oluşturduğu, bu suçun takibinin şikayete bağlı olduğu, müşteki şüpheli ...'nun, müşteki ..., ..., ..., ... ve ...'ın şikayetinin bulunmadığından TCK'nın 73 maddesi gereğince şikayet yokluğu nedeniyle kovuşturma imkanı bulunmadığından 29/04/2022 tarihli Ek Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

3.Müşteki ...'ın vekili tarafından Devrekani Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2022 tarihli Ek Kovuşturmaya Yer olmadığına dair kararına itiraz edilmesi üzerine, Devrekani C. Başsavcılığının 2021/572 sayılı dosyasında verilen 29/04/2022 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığı kararına yönelik itirazın kabulüne.." karar verilmiştir.

4.Her ne kadar şüpheli ... hakkında TCK'nın 89/4 kapsamındaki suç nedeni ile müşteki ... ve müşteki ... hakkında Ek Takipsizlik Kararı verilmesi nedeni ile müşteki vekilince itirazda bulunulmuş ve Kastamonu Sulh Ceza Hakimliğince itiraz yerinde görülmüş ise de; şüpheli ...'nun hakkında, Devrekani Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından müşteki ... ve ...'a karşı atılı TCK'nın 89/4 maddesinde yer alan Taksirle Birden Fazla Kişinin Yaralanmasına Neden olma suçundan 2021/572 soruşturma sayılı dosyasından, soruşturmaya devam edildiği hatta 2022/66 numarası ile Uzlaştırma Bürosuna gönderildiği ve Uzlaştırma işlemlerinden de sonuç alınamayıp 2022/96 İddianame numarası ile 02.06.2022 tarihinde dava açıldığı görülmüştür. Bu nedenle, Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliği, 29.06.2022 tarihli ve 2022/1903 değişik iş sayılı itirazın kabulüne ilişkin kararı, hukuka aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliği, 29.06.2022 tarihli ve 2022/1903 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30577, Karar No: 2017/3706, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30577 E.  ,  2017/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayet dilekçesinde, sanık hakkında İİK'nın 332. maddesi uyarınca cezalandırılması talebinin de bulunduğu gözetilmeyerek bu konuda bir karar verilmemiş ise de, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesi yönünden kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a maddesi yönünden kurulan hükme yönelik incelemede,

a-Borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, şikayet tarihi itibariyle şirketin aktiflerinin pasiflerinden az olduğu, şirketin iflasının istenmesi gerektiği belirlendiğinden sanığın cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b-Şikayetçinin aynı suçlardan dolayı sanık hakkında birden fazla şikayette bulunduğu ve İstanbul 14. İcra Ceza Mahkemesi tarafından davaların sonuçlandırıldığı anlaşıldığından, suçun tek suç olup olmadığı veya sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

3-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 333/a maddesi yönünden kurulan hükme yönelik incelemede,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

3-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 333/a maddesi yönünden kurulan hükme yönelik incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan ve İİK'nın 333/a maddesinde yaptırıma bağlanan “ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklılarını zarara uğratmak kastıyla ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi” suçunun oluşabilmesi için takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlu şirketin ödeme gücüne sahip olmaması ve hukuken veya fiilen şirketi yönetim yetkisine sahip olan sanığın alacaklıyı zarara sokmak kastıyla şirket borcunu ödememeleri gerekmekle, İİK'nın 351. maddesindeki, şikayetçinin şikayet dilekçesinde veya beyanında gösterdiği delillerle bağlı olduğuna yönelik düzenleme çerçevesinde 24.05.2012 havale tarihli şikayet dilekçesi incelendiğinde; şikayetçi vekilinin şirketin borca batık durumda olduğuna yönelik beyanları dikkate alındığında, şikayetçi tarafın borçlu şirketin borcu ödeme gücünün olmadığını bildiğinin kabulüyle, sanığa isnat edilen suçun oluşmadığı, bu sebeple unsurları oluşmayan suçtan dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kabule göre de ;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.