muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/235, Karar No: 2014/3494, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/235 E.  ,  2014/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-15.03.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama,kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 642 parsel sayılı taşınmazın 15.03.2012 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 2882 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 23.04.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 642 parsel ile somut emsal alınan 2882 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 2882 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 23.04.2010 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının,

5-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6824, Karar No: 2017/12409, Tarih: 08.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6824 E.  ,  2017/12409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine verilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2014/233, Karar No: 2014/3493, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/233 E.  ,  2014/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-15.03.2012 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 1298 parsel sayılı taşınmazın 15.03.2012 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 2882 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 23.04.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 1298 parsel ile somut emsal alınan 2882 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 2882 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 23.04.2010 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının,

5-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın,

Dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2033, Karar No: 2025/1139, Tarih: 26.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2033 E.  ,  2025/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1025 E., 2024/533 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/121 E., 2022/141 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkillinin oturduğu adreste kurulu bulunan 177527 numaralı su abonesi olup, belirtilen adreste bulunan mekanik su sayacının müvekkilinin bilgisi olmadan değiştirilerek yerine ön ödemeli su sayacı takıldığını, 10.01.2022 tarihli dilekçe ile davalıdan tüketimden sonra okumalı olan mekanik su sayacına geçmeyi talep ettiğini ancak bir cevap verilmediğini, aboneliğinin 10 yılı doldurmadığını, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre de, tüketicinin kullanacağı su sayacını seçmekte özgür olduğu ilkesinin benimsendiğini ileri sürerek; ön ödemeli abonelik şeklinin iptali ile tüketimden sonra mekanik sayaç aboneliğine geçiş yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 10.01.2022 tarihli dilekçenin kayıtlarda bulunmadığını, aboneliğin 07.12.2021 tarihinde tesis edildiğini, davaya konu adresteki yapının yeni olması sebebiyle 03.12.2021 tarihinde Tarifeler Yönetmeliği hükümlerine göre su plan sayaç montajı için kolektör-tesisat kabulü yapıldığını, 13 adet kartlı sayaç bedelinin dava dışı müteahhit tarafından ödenerek sayacın montajının yapıldığını, MASKİ Genel Müdürlüğünün 18.05.2015 tarihli ve 14 No'lu Genel Kurul kararında, il genelinde mevcut ve yeni kayıt olacak abonelerde akıllı su sayacı uygulamasına geçilmesine dair alınan karar gereğince işlem tesis edildiğini, montajı yapılan elektronik kartlı sayaçlarda uygulamanın bu yönde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; MASKİ'nin tek taraflı olarak çıkardığı yönetmeliği gerekçe göstererek, iltihakî nitelikteki sözleşme ile kartlı (ön ödemeli) sayacı zorunlu tutmasının; Türk Borçlar Kanununa ve 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un lafzına, ruhuna, düzenleme amaçlarına ve temel tüketici hakları ile hukukun genel ilkelerine aykırılık teşkil ettiği, sayaç seçiminin (kartlı, ön ödemeli, mekanik, faturalı, okumalı) aboneye bırakılması gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacıya ait aboneliğe takılan kartlı sayacın mekanik sayaç ile değiştirilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 6/3 maddesinde “Aksine bir teamül, ticarî örf veya âdet yoksa satıcı bir mal veya hizmetin satışını o mal veya hizmetin kendisi tarafından belirlenen miktar, sayı veya ebat gibi koşullara ya da başka bir mal veya hizmetin satın alınmasına bağlı kılamaz. Diğer mal satışı ve hizmet sağlama sözleşmelerinde de bu hüküm uygulanır.” hükmünün yer aldığı, davalı MASKİ'nin tek taraflı olarak aldığı kararı gerekçe göstererek iltihakî nitelikteki sözleşmeyle kartlı (ön ödemeli) sayacı zorunlu tutmasının; gerek bu Kanuna, gerekse 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun lafzına, ruhuna, düzenleme amaçlarına ve temel tüketici hakları ile hukukun genel ilkelerine açıkça aykırılık teşkil ettiği, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin konuya ilişkin kararlarının da aynı yönde olduğu gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davada idari yargının görevli olduğu, hakem heyetine başvuru şartının yerine getirilmediğini, davacının imzalamış olduğu abonelik sözleşmesi ile sayaç değişikliğini kabul ettiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, davacı abonenin rızası dışında mekanik sayacının değiştirilerek yerine ön ödemeli su sayacı takılması nedeniyle oluşan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, özellikle Dairemizin yerleşmiş içtihatları uyarınca aboneliğe ait sayacın seçim hakkının aboneye ait olmasına, davacı ile tacir sıfatına haiz olan davalı arasında özel hukuk hükümlerine tabi abonelik sözleşmesi bulunduğundan, eş söyleyişle idari bir işlemin iptali yönünde bir talep bulunmadığından davada adli yargının görevli bulunmasına, muarazanın giderilmesi istemli davanın tüketici hakem heyetinin görevi kapsamında olmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22918, Karar No: 2011/947, Tarih: 02.02.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/22918 E.  ,  2011/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla bu sanık hakkında duruşmasız, sanık ... hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşmada dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Yasal sürede olmamasına göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen dava konusu yağma ve yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama eylemlerinin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Kovuşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri artırıcı ve indirici nedenin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanı Av........,'ın duruşmada ileri sürdükleri itiraz ve savunmaların reddiyle, tebliğnameye uygun olarak sanık ... yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 02/02/2011 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın katıldığı oturumda, sanık savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/11458, Karar No: 2021/14411, Tarih: 06.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11458 E.  ,  2021/14411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ...

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlı adayının .../... adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği, vesayet davalarında yetkili mahkemenin vasi tayini istenen kişinin yerleşim yerindeki mahkemeye ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise, kısıtlı adayının adresinin dava açıldığı tarihte Bahçelievler/İstanbul olduğu, yapılan kolluk araştırması sonucunda, kolluğun şahısla yapılan görüşmesinde "Güneşli Mah. 1243 Sok No:45/2 Bağcılar/İstanbul" adresinde ikamet ettiğini beyan ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu'nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9729, Karar No: 2010/11252, Tarih: 08.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/9729 E.  ,  2010/11252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ana yanında kalmalarının çocukların bedeni, fikri ve ahlaki gelişimlerine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve meydana gelebilecek yakın bir tehlikenin varlığının da ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.06.2010(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/7642, Karar No: 2011/10877, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7642 E.  ,  2011/10877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,esnaf ... sigortalılığının devam etmediğinin ve prim borcu bulunmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 1479 sayılı Yasaya tabi Esnaf ... sigortalısı olmadığının ve prim borcu bulunmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde talep sonucu bölümünde davacı neye karar verilmesini istiyorsa onu açık şekilde yazar.Talep sonucu açık değilse mahkeme davacıya talep sonucunu açıklattırmalıdır.

HUMK.'nun 389 maddesi uyarınca verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüde mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır. Bunun yanında hakim somut olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde karar yazma durumundadır.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde hangi tarihler arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olmadığının tespitini talep ettiğini açıklamadığı gibi mahkemece de bu husus davacıya açıklattırılmamış ve davacının hangi tarihler arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı olmadığı yazılmamak suretiyle infazda tereddüt uyandıracak şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 19.9.1985 tarihli bildirge ile vergi kaydına istinaden 20.4.1982 tarihi itibariyle zorunlu esnaf ... sigortalısı olarak tescilinin yapıldığı, davacının 14.5.1987 tarihli tescil düzeltme istemi üzerine Kurumca tescil tarihi 27.2.1985 olarak değiştirildiği, ilk kez 23.9.1985 tarihinde prim ödemeye başlayıp 1992 affından yararlanıp 7.6.1994 tarihine kadar düzenli pirim ödemeye devam ettiği, son kez 30.3.2004 tarihinde ödemede bulunduğu, uyuşmazlık konusu olan dönemde 1.6.1994 tarihinde başlayıp 31.7.2000 tarihine kadar kesintili olarak 506 sayılı Yasaya tabi çalışmalarının bulunduğu, 20.11.1987-31.8.1992 tarihleri arasında mimarlıktan dolayı vergi kaydı, 27.2.1985-8.6.1988 tarihleri arasında limited şirket ortaklığı ve Ticaret Odası kaydı, 14.10.1974 tarihinden itibaren Mimarlar Odası kaydının devam ettiği, Kurumca davacının mimarlar odası kaydı devam ettiği için 506 sayılı Yasaya tabi sigortalılığı dışında 27.2.1985-31.5.1994, 21.10.1996-9.12.1996, 1.1.1997-20.2.1997 ve 1.8.2000-devam eder şekilde 17 yıl 5 ay 10 gün sigortalı sayılıp 12.6.2008 itibariyle 38.303,07 TL prim borcu çıkarıldığı görülmektedir.

Kabul şekli bakımındanda ;davanın yasal dayanağını oluşturan, 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş, ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş, ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüş, 25. maddeye göre de “gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da esnaf ve sanatkar siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı oldukları tarihten itibaren bu Kanuna göre sigortalıdır.” hükmü getirilmiştir.

Gerçekten 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanunu Esnaf ve Küçük Sanatkarları 2. maddesinde tanımlamıştır. Bu tanıma göre “ ister gezici olsun, ister bir dükkanda veya belli bir sokağın belli yerinde sabit bulunsunlar, ticareti sermayesi ile birlikte vücut çalışmalarına dayanan ve geliri o yer gelenek ve teamülüne nazaran tacir niteliğini kazanmasını icap ettirmeyecek miktarda sınırlı olan ve bu bakımdan ticaret sicili ve dolayısıyla Ticaret ve Sanayi Odasına kayıtları gerekmeyen, aynı niteliğe (sermaye unsuru olsun, olmasın) sahip olmakla beraber, ayrıca çalıştığı sanat, meslek ve hizmet kolunda bilgi, görgü ve ihtisasını değerlendiren hizmet, meslek ve küçük sanat sahipleri ile bunların yanlarında çalışanlar ve geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimselerin birinci maddeye göre kuracakları dernekler (odalar) bu Kanun hükümlerine tabidir. 507 sayılı Yasa'nın 2.5.1983 tarihli ve 62 sayılı K.H.K. ve K.H.K’nun aynen kabulüne dair 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Yasa ile değişik 5. maddesine göre ise “Esnaf ve Sanatkar siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkarlar çalışma bölgesi içindeki derneğe kayıt olmak zorundadır. Kayıt zorunluluğunu 1 ay içinde yerine getirmeyenler sicile kayıt tarihinden itibaren geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedilirler.” Değişik 119. maddeye göre “ mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için sicile kayıtları şarttır.” 62 sayılı K.H.K.’nun geçici 2. maddesine göre “Esnaf siciline kayıt ilgili yönetmeliklerin yayımı tarihinden itibaren 1 yıl içinde yaptırılmak zorundadır.” İlgili yönetmelik ise 1.1.1984 tarihinde yürürlüğe konmuş ve 1 yıllık geçiş süresi 1.1.1985 tarihinde sona ermiştir.