muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/288, Karar No: 2018/2141, Tarih: 13.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/288 E.  ,  2018/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sahte faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti konusundan bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suç tarihine göre, lehe yasa değerlendirmesi yapılmaması ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde öngörülen 18 aydan 3 yıla kadar hapis cezasından teşdiden üst sınırdan mı, yoksa 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesinde öngörülen 3 yıldan 5 yıla kadar olan hapis cezasından dolayı alt sınırdan mı ceza verildiğinin anlaşılamaması nedeniyle denetimden yoksun hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/751, Karar No: 2024/512, Tarih: 07.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/751 E.  ,  2024/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/665 E., 2022/1440 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/217 E., 2021/109 K.

Taraflar arasındaki alacak dolayısıyla yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 07.02.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı asıl ... ve Avukat ...'nın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalının murisi arasında düzenlenen 23.07.1990 tarihli sözleşmeye göre 150.200 m² yüzölçümlü 200 parsel sayılı taşınmazdan 4.000 m², 8.700 m²'lik yüzölçümlü 873 parsel sayılı taşınmazdan 3.000 m² olmak üzere krokideki toplam 7.000 m² alanın 98.000.000 TL karşılığında satışının kararlaştırıldığını, bedelin tamamının murise ödendiğini ancak belirli bir bölümün müvekkili adına tescil edildiğini, kalan 3.000 m²'lik kısmın 5403 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi kapsamında bölünmediği için tescilinin yapılmadığını, miras taksim sözleşmesine göre taşınmazın davalıya kaldığını, davalı ile dava dışı İhsan arasında 09.03.2006 tarihinde noterde düzenlenen taahhütnamede, dava konusu satış şartları ve krokinin kabul edildiğini, müvekkilinin malik sıfatıyla sözleşme tarihinden itibaren zilyet bulunduğunu, muhtelif cinste 300 kadar ağaç diktiğini, davalının müvekkiline devretmesi gereken taşınmazı üçüncü kişiye satış yoluyla devrettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla, 3.000 m²'lik hisse ile ağaçların değerinden şimdilik arsa için 10.000,00 TL ve ağaçlar için 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı süresinin geçtiğini, dava konusu sözleşmenin resmi şekilde yapılmadığı için geçersiz olduğunu, murisin 14.03.1991 tarihinde sözleşmede yer alan 200 parselden 4.000 m² yerine 5.000 m² kısmı davacıya devrettiğini, bu alanda fiili tasarrufa başladığını, dava dilekçesinde belirtilen taahhütname ile müvekkilinin ilgisi bulunmadığını, taahhütnamelerin 200 parselle ilgisinin bulunduğunu, müvekkilinin maliki olduğu 8 parselin (eski 873) ise 05.03.2019 tarihinde satıldığını, davacıların bu parselde zilyetliğinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davanın sebepsiz zenginleşme hukuki nedenine dayandığı, keşif neticesinde krokinin zemine uyduğunun belirlendiği ancak satış sözleşmesinin resmi şekilde yapılmadığı, satış bedelinin miktar itibariyle tanıkla ispat edilemeyeceği, davacı tarafından satış bedelinin ödendiğinin tanıklar tarafından da bilinmemesi nedeniyle iddianın ispatlanmadığı, satış tarihinden itibaren on yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, bilirkişi raporuna göre ağaçların en küçüğünün altı yaşında olduğu, öğrenme tarihinden itibaren iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, arazinin davalıya ait olduğunu bilmesine rağmen ağaç dikilmesinin iyiniyeti ortadan kaldırdığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dosya kapsamı ve gerekçenin örtüşmediğini, sözleşmeye göre taşınmaz bedelinin 50 milyonu çekle hemen, 48 milyonu da 45 gün sonra ödenecek çekle tahsil edilmek üzere satış yapıldığını, bedelin ödendiğinin murisin imzası ile sabit olduğunu, tanıkların ödemeyi bilmemesi gerekçesinin geçerli olmadığını, davalının satış bedelinin ödenmediğine ve imzaya itirazı bulunmadığını, müvekkilinin malik sıfatıyla zilyet olduğunu, muhtelif cinste ağaçları diktiğini, tanık beyanlarında da ifade edildiğini, 3.000 m² kısmın hukuki imkansızlık nedeniyle devredilemediğini, söz konusu hissenin üçüncü kişiye devredildiğini, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade gerektiğini, bilirkişi raporuna göre de krokinin zeminle örtüştüğünün tespit edildiğini, taşınmazın 05.03.2019 tarihinde devredilmesiyle ifa olanağının kaktığını, zamanaşımı süresinin geçmediğini, kaldı ki zilyet konumunda olduğunu, iyiniyetli olmadığına dair belirlemenin de doğru olmadığını, davalı tarafından kullanımın bilindiğini, ağaçların yaşları dikkate alındığında da 30 yılı aşkındır kullandığının anlaşılacağını ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyuşmazlığın davanın ispat edilip edilemediği noktasında toplandığı, dosya kapsamından davacı ile davalının murisi arasında 23.07.1990 tarihinde düzenlenen harici taşınmaz satım sözleşmesi gereğince toplam 7.000 m² sözleşme konusu taşınmazın eski para ile 50.000.000 TL'si çekle hemen, 48.000.000 TL'si 45 gün sonra ödenecek çekle tahsil edilmek üzere 98.000.000 TL'ye satıldığı ancak dava konusu sözleşmenin alt kısmında 25.000.000 TL'nin peşin alındığı yazılarak davalı murisi tarafından imzalanmış ise de, "çek 1" ve "çek 2" ifadelerinin yanında ödeme yapılıp yapılmadığı hususunda herhangi bir açıklamaya yer verilmeyip, bakiye kısmın ödendiği hususunun dosya kapsamı itibariyle başka delille ispatlanamadığı, sözleşme konusu taşınmazın 5.000 m²'lik kısmının 14.03.1991 tarihli ve 742 yevmiye nolu satış işlemi ile davalının murisi tarafından davacıya tapuda devir ve tescil edildiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, harici taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma yapmaksızın esas hakkında istinaf incelemesi yapmaları durumuna dair karar verme usulü 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiştir. Buna göre bölge adliye mahkemesi; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı veya kararın gerekçesinde hata edildiği durumlarda düzelterek yeniden esas hakkında karar verir. Bölge adliye mahkemesi kararlarında yer alması gereken hususlar ise aynı Kanun'un 359 uncu maddesinde belirtilmiş olup, buna göre kararda; “Tarafların iddia ve savunmalarının özeti”, “İlk Derece Mahkemesi kararının özeti”, “İleri sürülen istinaf sebepleri” ve “Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep” yer alması gereken zorunlu unsurlardır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

2. Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince, dava konusu satış sözleşmesinin resmi şekilde yapılmadığı, miktar itibariyle tanıkla ispatlanamayacağı, satış tarihinden itibaren on yıllık, ağaçlar yönünden iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği, ağaç dikilmesinde davacının iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddedildiği, Bölge Adliye Mahkemesince ise; sözleşmedeki bakiye kısmın ödenmediği, 5.000 m² lik kısmın davalı adına tescil edildiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir. Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçenin değiştirilmesi halinde öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, ardından yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekmektedir.

3. O halde Bölge Adliye Mahkemesince; yukarıda yer verilen hükümler gözetilerek, davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4. Bozma nedenine göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca usulden BOZULMASINA,

2. Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

17.100,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6240, Karar No: 2008/9513, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6240 E.  ,  2008/9513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16607, Karar No: 2020/2280, Tarih: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16607 E.  ,  2020/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

2- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

... Hurda Metal Mad. Nak. Tic. Ltd. Şti.nin müdürü olan sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın Bursa’daki ticari faaliyetini terk edip, Aydın’a yerleştiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunması, 2008 yılında KDV beyannamesi, Ba-Bs formu ve kurumlar vergisi beyannamesi verilmemiş olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; Ba formu ile ... Hurda Metal Mad. Nak. Tic. Ltd. Şti. den mal veya hizmet alımında bulunduğunu beyan eden yani suç konusu faturaları kullanan mükellef veya şirketler tespit edilerek, haklarında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde, getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; ilgili vergi dairelerinden 2008 yılında Ba formu ile mükelleften mal veya hizmet aldığına dair bildirimde bulunan şirket veya mükellefler nezdinde yapılan karşıt incelemeler sonucu suç konusu faturaların ele geçirilip geçirilemediği sorularak, suç konusu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretlerinin araştırılıp getirtilmesi; suç konusu faturalar sanığa gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmediği takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının, faturaların verilip alınmasına sanığın iştirakinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,

10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19708, Karar No: 2015/32024, Tarih: 11.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/19708 E.  ,  2015/32024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 32. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/129-2014/133

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 28.09.2009 tarihinden beri Sistem Destek Uzmanı olarak çalıştığını, işverenlikçe 14.12.2009 tarihinde sigortalı yapıldığını, maaşının 1.500 TL olduğunu, davacının 08-24 Temmuz 2011 tarihleri arasında yıllık izin kullandığını, izin dönüşü işverence 27.07.2011 günü “Seninle uyum sağlayamıyoruz, performansın yeterli değil, Cuma günü son” (29.07.2011 günü) denilerek işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, eksik ödenen maaş, asgari geçim indirimi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2011 Temmuz ayının başında işyerindeki T.. O..p isimli çalışanla tartıştığını ve onu tehdit ettiğini, bu gerginliğin yatışması için müvekkilinin davacının yıllık izne çıkmasını söylediğini, davacının yıllık izne çıktığını, şirket yetkilisinin izin dönüşünde davacıyı yanına çağırdığını, müşteri ve arkadaşlarına karşı daha saygılı olması gerektiğini, artık tahammülünün kalmadığını, şayet bunu yapamayacağını düşünüyor ise iş akdini karşılıklı sonlandıralım şeklinde bir konuşma yaptığını, davacının daha önce yaptığı gibi özür dilediğini ve bir daha olmayacağını, işine devam etmek istediğini söylediğini, davacının daha sonra Temmuz ayı sonuna kadar çalıştığını ve 1-2-3-4 Ağustos 2011 tarihlerinde hiçbir mazeret bildirmeden işe gelmediğini, bunun üzerine davacıya işe geç gelmesinin nedeni ve uygunsuz davranışları ile ilgili savunmasının alınması için noter kanalı ile 4 Ağustos 2011 tarihli ihtarname çekildiğini, müvekkili bu ihtarnameye cevap beklerken davacının gönderdiği ihtarnamenin geldiğini, davacının bu ihtarnamesinde işe gelmeyeceğini bildirdiğini, ihbar ve kıdem tazminatını istediğini, akabinde müvekkilinin davacının artık işe gelmeyeceğini beyan etmesi üzerine 12 Ağustos 2011 tarihli noter ihbarnamesi ile işe 4 gün süre ile hiçbir mazeret bildirmeden gelmemesi, iş arkadaşını tehdit etmesi, müşterilere saygısız davranışlarda bulunması nedeniyle 12 Ağustos 2011 tarihi itibariyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, alınan taraf beyanları, dinlenen tanık anlatımları, mahkemece celp edilen davacıya ait işyeri sicil dosyası, SGM sicil dosyası ve alınan bilirkişi raporları, 31/05/2012 havale tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen davacı adına düzenlenmiş fuar kartı birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalı işyerinde 28/09/2009-29/07/2011 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, maaş, asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline, kötüniyet tazminatı ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafından davalı işverenliğe gönderilen 1 Ağustos 2011 tarihli ihtarnamede, işe başlama tarihinin 14.12.2009 olarak bildirildiği ve bu tarihin işe başlama tarihi açısından davacı işçiyi bağlayacağı gözetilmeksizin, davacının davalı işyerinde dava dilekçesinde iddia edildiği şekilde 28.09.2009 tarihinden itibaren çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5906, Karar No: 2013/10388, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/5906 E.  ,  2013/10388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ... gün ve ... Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdurenin, babaannesinin evinde amcası olan sanıkla birlikte kaldığı, her ikisinin de 18 yaşından küçük olduğu, olay tarihinde sanığın mağdureyi kovaladığı sırada kıyafetini çıkarıp cinsel organını öpmesi eyleminde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyete hükmolunması,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın, mağdurenin cinsel organını öpme şeklindeki eylemine ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 'travma sonrası stres bozukluğu oluştuğu' yönünde rapor düzenlenmiş ise de; sanık tarafından işlenen öpme niteliğindeki, devamı bulunmayan, kesik biçimde gerçekleştirilen eylemde, mağdurun olayın üçüncü kişilerce duyulması üzerine ruhsal durumunun etkilenmesi nedeniyle duyduğu üzüntü ve sıkıntı sonucunda ortaya çıkan halin ruh sağlığı bozukluğu olarak değerlendirilemeyeceği ve TCK.nın 103/6. maddesinde öngörülen netice sebebiyle hal maddesinin cinsel istismar eyleminin ağır boyutlara ulaşması, ısrarla gerçekleştirilmesi ya da suçun nitelikli halinin işlenmesi nedeniyle gerçekleşebilecek bir sonuç olabileceği gözetilmeden, mağduredeki halin bir ruh sağlığı bozulması mı yoksa suç nedeniyle ruh sağlığının etkilenmesi mi olduğunun saptanması ve rapordaki sonucun dayandığı verilerin açıkça yazılması yerine, eksik ve yetersiz Adli Tıp raporuna dayanılarak ceza belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 . maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.