muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9815, Karar No: 2024/1096, Tarih: 12.02.2024

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2014/186 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak sayın Başkan ... ve sayın üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanık ... hakkında “Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlarına ilişkin hükümlerin “ olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdurun başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verildiği” gerekçesi ile kararın bozulmasına ilişkin Sayın heyetin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Çünkü; Katılan mağdur istikrarlı şekilde, olay tarihinde arkadaşı ... ile okuldan kaçtıklarını, sanık ile tanıştığını, ertesi günü sanığın teklifi ile buluştuklarını, sanığın kendisini evine götürdüğünü, sanığın parmağını ve cinsel organını cinsel organına sokmak suretiyle kendisini istismarda bulunduğunu beyan ettiği, tanık ... ve katılanın tereddütsüz bir şekilde sanığı teşhis ettikleri, sanık ve müdafii savunmalarında sanığın olay tarihinde askerde olduğunu savundukları ancak getirtilen belgelerden sanığın olay tarihinde terhis olduğunun tespit edildiği, katılan mağdurun sanığın evinin adresine ve içine yönelik detaylı anlatımda bulunduğu, katılan mağdur rızası ile olay tarihinde sanığın evine gitmiş ve rızası ile sanık ile birlikte olmuş kabul edilse bile katılan mağdurun olay tarihinde 14 yaşında olduğundan rızasının kabul edilemeyeceği, ayrıca katılan mağdurun raporları dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçları işlediği kanaati ile Dairemiz Sayın heyetin çoğunluk kararına katılmıyoruz.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/25951, Karar No: 2014/25412, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25951 E.  ,  2014/25412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.02.2014 gün ve 2012/978 Esas, 2014/4728 Karar sayılı kararı ile “iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedene dayanılmaksızın işten ayrılmak suretiyle feshedildiği ve bu fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı” bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “dosyaya sunulan ibranamenin matbu olarak düzenlendiği, davacının ismi ve altındaki imzanın farklı kalemle atıldığının açık olduğu bu suretle çalıştığı sırada boş belge olarak alındığı kanaatine ulaşıldığı, yukarıda tespit edildiği üzere davacının Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı İzmir Bölge Müdürlüğüne yapmış olduğu şikayet sırasında ibranamenin bu kuruma sunulmadığı ve yargılama aşamasında sunulduğu, davalı tarafın devamsızlık sebebiyle iş akdini feshettiğini iddia ettiği halde sonradan davacının rızası ile işten ayrıldığı ve ibranameyi düzenlediği yönündeki savunmasının çeliştiği, davacının vekili olmaksızın davasını takip ettiğinden ibranamedeki imzanın kendisine ait olup olmadığı yönünde ve baskı ile alınıp alınmadığı yönünde keza dosyaya sunulan belgelerden haberdar olup olmadığı yönünde beyanda bulunamadığı, netice itibariyle aleyhine sunulan bu tür belgelerin kabul edilmeyeceği şeklinde yorum yapılmasının hakkaniyet gereği olduğu” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedene dayanılmaksızın işten ayrılmak suretiyle feshedildiği ve bu fesih şekline göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “dosyaya sunulan ibranamenin matbu olarak düzenlendiği, davacının ismi ve altındaki imzanın farklı kalemle atıldığının açık olduğu bu suretle çalıştığı sırada boş belge olarak alındığı kanaatine ulaşıldığı, yukarıda tespit edildiği üzere davacının Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğüne yapmış olduğu şikayet sırasında ibranamenin bu kuruma sunulmadığı ve yargılama aşamasında sunulduğu, davalı tarafın devamsızlık sebebiyle iş akdini feshettiğini iddia ettiği halde sonradan davacının rızası ile işten ayrıldığı ve ibranameyi düzenlediği

yönündeki savunmasının çeliştiği, davacının vekili olmaksızın davasını takip ettiğinden ibranamedeki imzanın kendisine ait olup olmadığı yönünde ve baskı ile alınıp alınmadığı yönünde keza dosyaya sunulan belgelerden haberdar olup olmadığı yönünde beyanda bulunamadığı, netice itibariyle aleyhine sunulan bu tür belgelerin kabul edilmeyeceği şeklinde yorum yapılmasının hakkaniyet gereği olduğu” gerekçesi ile direnilmiş olup, Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne şikayet tarihi de dikkate alındığında direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25861, Karar No: 2016/1993, Tarih: 23.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25861 E.  ,  2016/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yetkilisi olduğu .......... adına katılan şirketten 1 adet .......... plakalı yarı römork cinsi aracı finansal kiralama sözleşmesiyle kiraladığı, kira borcunu ödememesi üzerine, katılanın ........ aracılığıyla usulüne uygun olarak gönderdiği fesih ihtarnamesi ile belirtilen süre içerisinde kira konusu eşyaların iadesini istediği, bu ihtarnamenin sanığa 15/01/2007 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde sanığın kira konusu eşyayı iade etmediği şeklindeki olayda, sanığın, üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olmasına rağmen, eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçe gösterilerek beraatına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9767, Karar No: 2012/3090, Tarih: 02.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9767 E.  ,  2012/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/06/2011 tarih ve 2011/16-2011/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'in evli olduğu sırada, davalı bankadaki hesabından rızası olmaksızın davalı ...'in para çekerek, hesabı boşalttığını, davalıların kusuru nedeniyle müvekkilinin zararı olduğunu ileri sürerek 50.000 TL'nın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacı ile davalı ...'in halen evli olup, aralarında boşanma davasının devam ettiğini, dava konusu olayın eşler arasında geçmesi nedeniyle Aile Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, dosyanın görevli Konya Aile Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Aile Mahkemeleri, 4787 sayılı "Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun" ile kurulmuştur. Medeni Kanun'un ikinci kitabının birinci kısmında düzenlenen nişanlanma, evlenme, boşanma ve mal rejimleriyle ilgili uyuşmazlıklar; ikinci kısmında düzenlenen soy bağına ilişkin uyuşmazlıklar (babalık davası, tanıma, evlat edinme) ile aile ile ilgili uyuşmazlıklara (nafaka, aile malları) bakmakla görevlidir. Bu açıklamadan sonra somut olaya geldiğimizde; davacı davalı bankada bulunan hesabındaki paranın davalı ... tarafından yetki belgesi olmaksızın çekildiğini ileri sürerek davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Bu talebin incelenebilmesi için eşler arasındaki mal rejiminin sona ermiş olması gerekmez. Mal rejimi, eşler arasındaki borçların muaccel olmasını da önlemez (TMK. md. 217). Davacı davalı bankada bulunan hesabındaki parasının usulsüz çekildiğini ileri sürerek uğradığı zararının davalılardan tahsilini istediğine göre, mal rejimi dışındaki ilişkiye dayanmış olup bu talebin Aile Mahkemesinin görevine girmediği (4787 S.K. mad.4), Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi kapmanında bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece iddia ve savunma çerçevesinde işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile dava dilekçesinin, Aile Mahkemesinin görevli olduğundan söz edilerek reddedilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12641, Karar No: 2022/26, Tarih: 10.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12641 E.  ,  2022/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında mağdur ...'e, ... ile ... haklarında mağdurlar ... ile ...'e karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar haklarında mağdurlar ... ile ...'e karşı), tehdit (suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında mağdur ...'e ve ... hakkında mağdurlar ... ile ...'e karşı)

HÜKÜM : Tehdit suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması, diğer atılı suçlardan mahkumiyet (mağdur sayısınca) ... vekili

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında tehdit suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve bu kararlara yönelik temyiz istemleri CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta mahalinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşıldığından, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında mağdur ...'e ve ... ile ... haklarında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (mağdur sayısınca) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan mağdur ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve ... ile ... haklarında mağdurlar ... ile ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kurulan hüküm açısından yapılan değerlendirmede, oluşa uygun kabule göre suça sürüklenen çocuk ...'ın açık kimlikleri belirlenemeyen diğer çocuklarla birlikte havuza gitme teklifini reddeden mağdur ...'in elini zorla bağlamaya çalıştığı sırada mağdurun elinden kaçtığı ve mevcut haliyle ...'ın adı geçen mağdura yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şeklide mahkumiyet hükmü kurulması,

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan değerlendirmede, mağdurlar ... ile ...'in aşamalardaki ifadeleri, savunma, adli raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların farklı tarihlerde adları geçen mağdurlara yönelik cinsel istismar eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle cinsel organlarını mağdurların anal bölgesine sürtme şeklinde sübuta eren eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-3-4-6. maddelerinde düzenlenen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Mağdurların ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda sevk edildikleri Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlenen 13.09.2013 günlü, 1401-1402 sayılı raporlarda yer alan öyküleme bölümlerinde her bir mağdur yönünden gerçekleşen eylemlerin yer ve tarihleri itibarıyla karıştırılarak değerlendirme yapıldığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, söz konusu raporların içerikleri itibarıyla yetersiz olması nedeniyle mağdurların İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle yaşadıkları tüm olaylar değerlendirildikten sonra suça sürüklenen çocuklar tarafından değişik tarihlerde gerçekleştirilen cinsel istismar eylemleri nedeniyle ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığı, bozulmuşsa suça sürüklenen çocukların hangisinin eyleminden dolayı bozulduğu veya her bir suça sürüklenen çocuğun eyleminden dolayı ruh sağlıklarının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki gerekip gerekmediğine karar verilmesi ve anılan maddenin uygulanması halinde ise öngörülen hapis cezasının üst sınırının aynı Kanunun 49. maddesine göre 20 yıl olduğu gözetilip, hakkaniyet gereği anılan maddeye işlerlik kazandırmak açısından belirlenen 18 yıl hapis cezasının bir miktar daha arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlar ... ile ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.11.2012 günlü iddianamede suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdurlara karşı 2012 yılı Ağustos ayında işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı kamu davası açılıp, bunun dışında aynı mağdurlara yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair herhangi bir anlatım ve usulüne uygun açılmış dava bulunmadığı halde ayrıca bu suçtan da mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle anılan maddeye muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan mağdur ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, suça sürüklenen çocuklar haklarında mağdur ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle belirlenen ceza miktarları itibarıyla kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 10.01.2022 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdurlar ... ve ...’e karşı livata suretiyle nitelikli cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan çocuk sanık ..., ... ve ... hakkında verilen bir kısım mahkumiyet hükmünün onanmasına ve bozulmasına karar verilmiştir.

Suçların ispatlanıp ispatlanmadığı çoğunluk ile ihtilaflı olduğumuz konudur.

Mağdurların işlendiğini iddia ettiği olayları doğrudan gören tanık yoktur. Tanıklık yapan çocuklar da gördüklerini değil çevreden duyduklarını anlatmaktadır. Bunlar suçun ispatına yeterli tanık beyanı değildir. Mağdur çocuklarda herhangi bir livata bulgusu tespit edilememiştir. On iki ve on üç yaşındaki çocuk sanıklar suçlamayı kabul etmemişlerdir. Mağdur çocukların beyanını doğrulayan elde delil yoktur.

Mağdur çocukların anlattığı olayların yeri ve zamanı belli değildir. Suç işlenirken olay yerinde kimlerin olduğu konusunda da açıklık yoktur. Cinsel istismarın cinsel organı sürtme şeklinde mi yoksa organ sokarak mı suç işlendiği kesin olarak anlaşılamamakta, bu konuda da dokuz yaşındaki mağdur çocukların beyanları çelişkili olduğundan güvenilebilirlik bulunmamaktadır. Mağdur çocukların beyanı kendi içinde çelişkili ve özellikle abartılıdır. Mağdur çocuklar her aşamada bambaşka bir olay anlatmaktadır. Bıçak kullanıldığını söyleyip sonradan bundan bahsetmemektedir. Farklı zamanlarda elleri bağlanan iki farklı çocuğun da ellerindeki ipi taşa sürterek kurtulmaları inandırıcı olaylar değildir. Kolluğa olayın intikali doğal değildir. Dedikoduları duyan kişinin mağdur çocuklardan sorup sıkıştırması üzerine gerçekleşen intikal sorunludur. Önceden ailelere anlatılmayan olaylar yaşı çok küçük çocukların beyanı delili ile ispatlanamaz. Tezatlar barındıran, birbiri ile ve kendi içinde çelişkili, abartılı beyan delili hükme esas alınamaz.

Mağdur çocuklara karşı suça sürüklenen çocukların cinsel istismar suçunu işlediğine dair açık ve ikna edici delil olmadığı, suçun işlendiği hususunun eldeki delillere göre şüpheli kaldığı, suça sürüklenen çocukların haklarında açılan bütün davalardan beraatlerine karar verilmesi için mahkumiyet hükümlerinin bozulması yerine kısmi onama ile bozma düşüncesine ilişkin sayın çoğunluk düşüncesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/20904, Karar No: 2013/22202, Tarih: 29.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/20904 E.  ,  2013/22202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, müşteki Tahir'i bıçakla yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralaması nedeniyle sanığa 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d maddesi yerine TCK'nin 87/1-b yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmamasının bir diğer sebebi “müştekinin zararının giderilmemesi” olup mahkemenin bu gerekçesi yasaya ve uygulamaya uygun görüldüğünden tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve kabule göre sanığın, müşteki Tahir'i bıçakla yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralaması nedeniyle sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e maddeleri uygulanarak verilen cezanın, TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası verildikten sonra TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince verilen ceza 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, yine hükümde TCK'nin 87/1-2. maddesi gereğince 3 yıl hapse hükmedilerek çelişki oluşturulması ve bunun üzerinden indirim maddeleri uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5361, Karar No: 2013/25524, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5361 E.  ,  2013/25524 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ..., 2-.... aralarındaki dava hakkında, Suluova Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi tarafından verilen 28.11.2012 gün ve 2012/164–526 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalıların vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

1- Kurumdan, davacının tahsis talebini içerir dilekçelerini de kapsayan sigorta sicil dosyası celp edilerek, iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere;

2- Davacının, davalı işveren nezdindeki 27.05.2008 – 13.07.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının, işçi sicil kartında makinistlik bölümünde olmasına rağmen davalı işveren tarafından gönderilen davacıya ilişkin çalışma dönem ve kısımlarının gösterildiği listede rafineri bölümünde çalışma olarak bildirilmesi nedeniyle çelişki doğduğundan, davalı işverenden, davacının 27.05.2008 – 13.07.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının hangi bölümde olduğunun sorularak, alınacak cevabi yazının dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere;

3- Davacının; Kurumdan gönderilen hizmet döküm cetvelinde 1987/3. dönemde çalışma bildirimin 131 gün olması, 07.09.1988 tarihindeki çalışmanın 1988/2. döneminde bulunması, 13.08.1989 tarihinde işe giriş olan dönemde 1989/2. dönem bildiriminin 32 gün olarak görülmesine ilişkin çelişkinin davalı Kurumdan ve davalı işverenden sorularak, davalı işveren ve davalı Kurumdan, 1987/3 - 1990/1. dönem bordrolarının celbedilip dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.