muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11382, Karar No: 2014/8639, Tarih: 30.06.2014

imalatların imal tarihleri itibariyle değerleri, yıpranma durumları, faydalı, zorunlu ya da lüks imalat olup olmadıkları ayrıntılı olarak konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Ayrıca, kira sözleşmesinin süresi bitmeden davacı kiracının taşınmazdan tahliye edildiği sabit olup, bu kapsamda davalıların tazminat sorumluluğu bulunmaktadır. TBK’nun 114/2 maddesi uyarınca haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerinde de uygulanacaktır. Bu nedenle davalının kira sözleşmesine aykırı davranmasıyla oluşan sorumlulukta tazminattan indirim yapılmasını düzenleyen TBK’nun 52.maddesi uygulama alanı bulacaktır. Bu kapsamda davacı kiracı da feshi müteakip kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir işyeri bulma konusunda gerekli çabayı göstermek zorundadır. Bunun bir sonucu olarak davacının aynı şart ve koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği başka bir taşınmazı hangi sürede yeniden kiralayabileceği sürenin belirlenmesi, davalı kiraya verenlerin bu süreye ilişkin kazanç kaybından sorumlu tutulmaları gerekir. Haksız feshe bağlı olarak davacının davalı kiraya verenlerden isteyebileceği tazminat bedelinin yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda tespiti gerekmektedir. Mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın soyut bir şekilde kira süresi sonuna kadar olan dönem için hesaplama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1756, Karar No: 2013/1439, Tarih: 31.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1756 E.  ,  2013/1439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 02/12/2002 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/11/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ..., ...., ...., ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'ın temyizi yönünden reddedilmelidir.

2)Davalılardan ..., Simge Yayıncılık ve ...' nin temyiz itirazlarına gelince; Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Davacılar, 03.06.2002 tarihinde ... ve ... '' ... '' başlığı ile yayınlanan haber içeriği ile kişilik haklarının ihlal edildiğini söyleyerek, habere kaynaklık eden ... ve haberi yayınlayan kuruluşlardan manevi tazminat talep etmişler, davacılardan ... 23.11.2011 tarihinde verdiği açıklama dilekçesi ile davalılardan ...' ın kendisine hakaret ettiğini belirterek bu haksız fiilinden dolayı da tazminat talep etmiştir.

Davalılar, haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haberin güncel olmadığı, haberi yapmadan önce olayın taraflarının tamamının dinlenmediği, sadece bir tarafla görüşülerek haber yapıldığı ve haberin içeriği ile davacıların kişilik haklarının zedelendiği ve davalı ... 'ın davacılardan ...'a '' sen şerefsizsin '' demek sureti ile hakaret ettiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve

güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve

güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi

sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda;

Davaya konu olayda;

Dosya içeriğindeki delil ve belgelere göre; davalılardan ... dava konusu haberin içeriğine esas teşkil eden dilekçeleri Cumhuriyet Savcılığı ve Üniversite Rektörlüğüne vermiştir. Davalının şikayeti üzerine taraflar hakkında bir çok konuda idari soruşturma yapıldığı ayrıca Cumhuriyet Savcılığı’na suç duyurusunda bulunulduğu ve tazminat davası açıldığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan, şikayete konu olgular davalı tarafından kaleme alınan yazıda da aynı biçimde dile getirilmiştir. Bu anlamda, yazıda görünür gerçeklik söz konusudur. Yazıda, konu ile ifade arasındaki düşünsel bağlılık da korunmuş ve soruşturma olgularına ilişkin genel değerlendirmelerde bulunulmuştur. Şu durumda, üslup yönünden aşma söz konusu değildir ve yazı hukuka uygun sınırlar içindedir. Mahkemece, bu davalılara yönelik istemin reddi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılardan ..., ve ...' nin yararına BOZULMASINA; davalılardan ...'ın temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar ..., ... ve ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20966, Karar No: 2013/18072, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/20966 E.  ,  2013/18072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı ..., kayden malik olduğu 10580 ada, 2 parsel ( eski 1174 ada, 22 parsel)sayılı taşınmazı davalının yıllardır tarım arazısi olarak kullandığını, ancak ecrimisil bedellerini çoğu zaman noksan yatırdığını,bazen de hiç yatırmadığını, tahakkuk ettirilen ecrimisil bedelinin tahsili amacıyla yapılan icra takibine borçlu olan davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı birleşen davası ile davacı Belediyenin kendisinden fazla ecrimisil tahsil ettiğini ileri sürerek bu meblağın davacı- davalı Belediyeden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne; davalının ecrimisil değerini noksan yatırdığının anlaşıldığı gerekçesiyle birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 30,47.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8171, Karar No: 2024/141, Tarih: 09.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8171 E.  ,  2024/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2397 Esas, 2023/980 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/60 Esas, 2021/570 Karar

Taraflar arasındaki 4650 ... Kanun'la değişik 2942 ... Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 ... Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Mardin ili, Dargeçit ilçesi, ... köyü, 174 ada 88 parsel ... taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, dava dört ay içinde sonuçlandırılmadığından ilk kararla hüküm altına alınan bedele 21.01.2019 tarihinden ilk karar tarihi olan 09.07.2019 tarihine, son kararla tespit ve depo edilen fark bedele ise 21.01.2019 tarihinden son karar tarihi olan 02.12.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilerek kararın kesinleşmesi beklenilmeksizin davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın baraj gölü sahası içerisinde kalması nedeniyle 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 16 ncı maddesinin (c) bendi uyarınca tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, hesaplama yapılırken ürünün ortalama verim miktarı ile birim fiyatının düşük alındığını, uygulanan objektif değer artışı oranının hakkaniyete uygun düşmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net geliri esas alınarak resmi verilere göre değer biçilmesinde ve taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak belirlenen m2 birim fiyatına uygun oranda objektif değer artışı uygulanarak kamulaştırma bedelinin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak İlk Derece Mahkemesince ilk kararla hüküm altına alınan 731,17 TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak ikinci kararla ödenmesine karar verildiğinden, işbu bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek 21.01.2019 tarihinden ikinci karar tarihi olan 02.12.2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkeme kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın 2942 ... Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan objektif değer artış oranı yerindedir.

2. Kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın 2942 ... Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan objektif değer artış oranı yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14450, Karar No: 2015/40889, Tarih: 27.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/14450 E.  ,  2015/40889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmemesi yerinde tamamlanması olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiştir.

I- Sanıklar ... ve ... hakkında “yağma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre sanıklar ... ve .. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “yağma” suçundan verilen beraat hükmün incelenmesine gelince;

Katılan...’ın soruşturma aşamasındaki istikrarlı anlatımları, fotoğraf teşhis tutanakları, sanık ...’in, kolluktaki savunman eşliğinde alınan “… diğer sanıklardan ...'da yanlarında iken, katılanın işyerine gittiklerin” dair savunması bir arada değerlendirildiğinde; sanık ...’ın, diğer sanıklar... ve ... ile birlikte iştirak halinde, katılana ait işyerinde ve silahla yağma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında mahkumiyeti yerine, bu suçtan yerinde olmayan gerekçeyle beraatine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6314, Karar No: 2023/6341, Tarih: 16.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6314 E.  ,  2023/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/31 E., 2015/12 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs, kasten yaralama (...'in ...'a yönelik), çocuğun cinsel istismarı (...'in ...'a yönelik), sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı (...'in ...'ye yönelik)

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz ret, kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında mağdure ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve esasen bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verildiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarına teşebbüs, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çine Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2014 tarihli ve 2013/1704 Soruşturma numaralı iddianamesiyle sanığın mağdure ...'ye ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2015 tarihli ve 2014/31 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararı ile sanığın;

a) Sanığın mağdure ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüsten, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanığın mağdure ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına,