muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10066, Karar No: 2014/13428, Tarih: 11.06.2014

1479 Sayılı Yasanın 24 ve 25. Maddelerine göre sigortalı olabilmek için vergi kaydı, veya oda ve sicil kaydı gerekmektedir. Davacının 1479 sayılı Yasa gereği tescili 1995 tarihinden itibaren yapılmış olmakla, 1995 yılında yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasanın 24. ve 25 maddeleri gereğince vergi kaydı veya oda veya sicil kaydı bulunmadığı uyuşmazlık konusu döneme ilişkin sigortalılık koşullarının oluşmadığı ortadadır. Davacının bu kayıtlarının bulunmadığı dönemde tanık sözleriyle ve kolluk araştırmasıyla sigortalı olduğunun kabul edilmesi veya sonradan 6111 Sayılı Yasa kapsamında geçmişe yönelik prim ödeyerek sigortalılık hakkı elde etmesi mümkün değildir. Tespit istenen dönemde tescil için vergi kaydı veya oda veya sicil kaydı şartı arandığı ve Kurumun hatalı yapılandırma işlemi yapmasının sigortalılık hakkı doğurmayacağından davacının sigortalılık koşullarının bulunmadığı halde sehven yapılandırma işlemiyle tescili ve prim tahsili davacıya sigortalılık hakkı bahşetmez.

Mahkemece, tespite ve ihya talebine yönelik davanın reddi ile yaşlılık aylığı koşullarının da mevcut duruma göre değerlendirilerek bir sonuca bağlanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6500, Karar No: 2019/2897, Tarih: 20.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6500 E.  ,  2019/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasa ile 359/b maddesinin değiştiği ve ceza miktarının artırıldığı gözetilmeden, sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan davada, eylemlerin tek suç kabul edilerek, değişiklik öncesi hükümler uygulanarak yalnızca bir hüküm kurulması ve aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretliyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a)Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği; sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden; hükmün gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenlediği kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurularak gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

b)Tekerüre esas alınan Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2010 tarihli 2009/576 esas, 2010/476 karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezasına dair hükmüne ilişkin suçun, incelemeye konu 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlememek suçlarından sonraki tarihte işlenmiş olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı; ancak Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/4 esas, 2007/273 karar sayılı 6136 sayılı Yasa 13/1. maddesine muhalefet suçundan 20.11.2007 tarihinde kesinleşen adli para cezasına mahkumiyete dair ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 1)a- bölümünde yer alan "sahte fatura kullanma" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "sahte belge düzenlemek" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden ''Kırıkkale 3.ASCM'ce sanık hakkında 15/10/2010 tarih ve 2009/576 E 2010/476 K sayılı ilamında 06/12/2010 tarihinde kesinleştiği'' ibareleri çıkartılarak yerlerine '' ...Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/4 esas, 2007/273 karar sayılı, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca verilen hükmün 20.11.2007 tarihinde kesinleştiği...'' ibarelerinın yazılması ve TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ile yerine ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK'nin 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' ibaresinin yazılması suretiyle, eleştiri dışındaki diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14778, Karar No: 2016/2136, Tarih: 01.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14778 E.  ,  2016/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 151/1, 62, 51/1-3 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün erteli hapis cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yeğeni olan katılan ile tarla meselesinden ötürü tartışmaya başladığı, katılanın sanığa hitaben “seni de yerini de sinkaf ederim” biçiminde hakaret etmesi üzerine, sanığın çantasında taşımakta olduğu ekmek bıçağını çıkararak katılana ait aracın cam fitillerinde kesi oluşmasına sebebiyet verdiği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1-Sanığın üzerine atılı suçu katılanın kendisine karşı işlemiş olduğu hakaret eyleminin husule getirdiği hiddetin etkisi altında işlediği anlaşılmakla hakkında 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçta kullanıldığı anlaşılan ekmek bıçağının TCK 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31368, Karar No: 2013/26027, Tarih: 20.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31368 E.  ,  2013/26027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahpkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Keşif ... ve saatinin sanığa bildirilmemesi suretiyle CMK’nin 181/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Müsaderesine karar verilen yapının değerinin inşaat bilirkişisi yerine orman bilirkişisi tarafından tespit ettirilmesi,

3) Bilirkişi raporuna göre, dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu dışında orman sayılan alanlar içinde kaldığının belirtilmesi karşısında, 6831 sayılı yasanın 93/2. maddesi uygulanarak sanık hakkında 1 kat fazla ceza verilmesi,

4) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası taksitlendirilirken, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi suretiyle TCK’nin 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

5) Dava konusu yerde meyve ağaçları bulunmadığı halde infazı mümkün olmayacak şekilde meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, istem gibi BOZULMASINA, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8490, Karar No: 2024/1284, Tarih: 07.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8490 E.  ,  2024/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/35 Esas, 2023/171 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 11.03.2019 tarihli ve 2018/11352 Esas, 2019/4208 Karar sayılı ilamıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilince Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonucu Anayasa Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2019/16204 başvuru numaralı kararı ile hak ihlali başvurusunun kabulü ile ihlalin sonuçları ortadan kaldırılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince yeniden yargılama yapılmıştır.

Mahkemece Anayasa Mahkemesi kararı gereğince yapılan yargılama sonucunda; davacı idare lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle;

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesi'nin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin 1 inci fıkrası kapsamında İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince verilen karar, temyiz yoluna tabi olmayıp istinaf yoluna tabidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15462, Karar No: 2020/8460, Tarih: 09.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15462 E.  ,  2020/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte yakalama emri üzerine savunmasının alındığı 14/07/2015 tarihli 3. duruşmada 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, savunması esnasında müdafii talep etmediğini beyan etmesi ve savunmasının müdafii bulunmaksızın alınmış olması karşısında; her ne kadar suça sürüklenen çocuğun 28/04/2015 tarihli 1. duruşmada barodan müdafii istemesi üzerine mahkemece suça sürüklenen çocuk için barodan müdafii Av. ... atanmış ve yüzüne karşı tefhim edilen 08/10/2015 tarihli kararı anılan müdafii temyiz etmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun son ifadesinde müdafii istememesi ve müdafii ile birlikte duruşmalara da katılmamış olması nedeniyle daha önce görevlendirilen anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12604, Karar No: 2016/9598, Tarih: 16.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12604 E.  ,  2016/9598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 114 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

.... İl Tarım Müdürlüğü'nden 2013 yılı itibarıyla buğday, saman, dane mısır, fiğ, slajlık mısır ve domatesin sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22162, Karar No: 2022/1150, Tarih: 31.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22162 E.  ,  2022/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Dava, ... poliçesi gereği zarar gören 3. kişiye ödeme yapan davacının ödediği bedelin, davalı sigortalıdan rücuen tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 03/02/2020 tarih, 2018/4497 Esas ve 2020/326 Karar sayılı ilamında özetle; davacı sigortacının rücu hakkının doğması için, kazanın münhasıran istiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelmesi gerektiği gözetilerek, davalı sigortalının kaza esnasında istiap haddini aşar şekilde yolcu taşıyıp taşımadığı (taşınan yolcu sayısı- yolcuların yaş ve ağırlıkları- araç istiap haddi vs. gözetilip), anılan tarzda bir taşıma varsa istiap haddi aşımının kazanın meydana gelmesinde münhasıran etkili olup olmadığı konularında, İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti'nden seçilecek uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; alınan bilirkişi raporuyla, istiap haddinin aşılmadığı ve yapılan taşımanın kazanın meydana gelmesinde münhasıran etkili olmadığının saptandığı, davacının davalıya rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle, konusunda uzman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 26/03/2021 tarihli raporla, araç istiap haddinin aşılmadığının teknik verilerle tespit edildiği ve bu raporun hükme esas alındığı gözetildiğinde, davacının davalıya rücu şartlarının oluşmadığına ilişkin kabulde bir usulsüzlük görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 31/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kalan
Yargıtay — Esas No: 2023/5535, Karar No: 2023/21094, Tarih: 14.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/5535 E.  ,  2023/21094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/158 E., 2015/290 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Şikâyetçi vekilinin yöntemince duruşma gün ve saatinden haberdar edildiği, mazeret dilekçesi sunarak duruşmalara katılmayan şikayetçi vekilinin davaya katılma yönünde sözlü veya yazılı herhangi bir başvurusunun bulunmadığı, bu haliyle şikayetçinin katılan sıfatını kazanmadığı ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin özetle; her ne kadar sanık tarafından atılı suç kabul edilmemiş ise de, sanığa ait başka bir sitedeki fotoğraf ile suçun işlendiği sitedeki fotoğrafın aynı olduğuna, sanığın evinde ve işyerinde arama yapılarak bilgisayarı incelemeye alınmaksızın ve suçun işlendiği bilgisayarın IP numarası tespit edilmeksizin eksik inceleme ile beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğu, kararın bozulması talebine yönelik bulunduğu, belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden şikâyetçiye yönelik iddianamede belirtilen sözleri yazarak hakaret suçunu işlediği ileri sürülmüş olup, Mahkemece yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Şikâyetçi vekilinin yöntemince duruşma gün ve saatinden haberdar edildiği, mazeret dilekçesi sunarak duruşmalara katılmayan şikâyetçi vekilinin davaya katılma yönünde sözlü veya yazılı herhangi bir başvurusunun bulunmadığı, bu haliyle şikâyetçinin katılan sıfatını kazanmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi uyarınca şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Şikâyetçi Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle yukarıda belirtilen Yerel Mahkeme kararına yönelik şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2588, Karar No: 2019/4319, Tarih: 18.06.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2588 E.  ,  2019/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın bylock programını indirip kullandığına dair ikrarı ile birlikte sanığın ikrarını doğrulayan HIS-CGNAT kayıtları nazara alındığında ayrıntılı tespit ve değerlendirme tutanağının gelmesi beklenmeksizin hüküm kurulması; sanığın zaman gazetesi ve sızıntı dergisi abonesi olması ile çocuklarını örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin hükme esas alınması, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin uygulanması sırasında hapis cezasının 7 yıl 15 ay yerine yazılı şekilde fazla tayini netice cezanın doğru belirlenmesi sebebiyle sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1.maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Rize Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.