muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/458, Karar No: 2018/5539, Tarih: 05.07.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/458 E.  ,  2018/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz incelemesi, sanık ... müdafiinin isteği üzerine duruşmalı, sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, süresinden sonra olması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve aşağıda belirtilenler dışında istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların müdafiilerinin bölge adliye mahkemesi kararına yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıkların uyuşturucu madde sattığı yerin TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen okul , yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, asgari ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi ve umuma açık yerlerden olup olmadığına yönelik mahallinde keşif yapılarak uyuşturucu maddenin satıldığı yerin belirtilen yerlere olan mesafesinin tespitinden sonra TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna göre uyuşturucu maddenin satıldığı yerin camiye 26 metre, ilkokula 185 metre olduğu kabul edilerek sanıklar hakkındaki cezanın yarı oranında artırılması,

2- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2005/407 esas ve 2006/22 karar sayılı ilamı ile hükmolunan 5 yıl hapis cezasının 22.06.2012 tarihinde infaz edilmesi karşısında TCK’nın 58/2. maddesinin (b) bendine göre tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek diğer ilamlar getirtilerek, kesinleşme ve infaz tarihleri araştırıldaktan sonra sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanamacayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık ...'ın adli sicil kaydına göre başka tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmayan sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olduğundan, TCK'nın 58. maddesinin 5. fıkrasına göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Sanık ...'ın adli sicil kaydına göre başka tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunmayan sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olduğundan, TCK'nın 58. maddesinin 5. fıkrasına göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafiilerinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunması bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, tutuklama tarihi ve tutuklama koşullarında değişiklik olmaması nedeniyle sanık ... hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

05.07.2018 günü saat 13.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulanan sanık ... müdafii Av. ...'ın yokluğunda usulüne uygun şekilde 05.07.2018 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/3741, Karar No: 2015/41297, Tarih: 11.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3741 E.  ,  2015/41297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/103559

MAHKEMESİ : İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2010

NUMARASI : 2009/328 (E) ve 2010/211 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınan ... ve tanık ...'ın olaydan hemen sonra alınan ifadelerinde, olay günü saat 18:00 sıralarında birlikte yaya geçidinden geçtikleri sırada, sanık ...'ın yakınanın çantasının cebinden telefonu aldığını, tanık ...'in kaçmasını önlemek için de boynuna sarıldığını, yakınanın da durumu fark ederek kendisine yardım ettiğini, sanığın ellerinden kurtulamayacağını anlayınca olayı izleyen yan tarafta duran sanıkla aynı yaşlardaki bir şahsa “vur bıçağı, vur bıçağı, beni bıraksınlar” dediğini, vatandaşların da müdahalesi ile bu şahsın olay yerinden kaçtığını, etkisiz hale gelince sanığın yakınana “al telefonunu istemiyorum, senin olsun, beni bırakın” dediğini ve telefonu yere attığını, sanığı olay yerine gelen polise teslim ettiklerini beyan etmeleri karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 149/1-c maddesinde yazılı bulunan yağma suçunu oluşturduğu halde, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8458, Karar No: 2013/11503, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8458 E.  ,  2013/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan domates, buğday, fasulye ve nohutun sulu şartlarda 2012 yılında dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27976, Karar No: 2015/4658, Tarih: 12.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/27976 E.  ,  2015/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazla mesai ücretini istediği için işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacı, fazla mesai ücretini istediği için işten çıkarıldığını iddia etmiş, davalı ise kendi isteğiyle ayrıldığını savunmuştur. Her ne kadar mahkemece, davacının haksız olarak işten çıktığı konusunun davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları kabul edilmişse de, davacı tanığının beyanına göre, davacının fazla mesai ücretlerini talep ettiği, ancak işverenin vermeyerek çalışırsa bu şekilde çalışacağı, çalışmazsa gidebileceğini söylenmesi üzerine davacının kendisinin ayrıldığı dikkate alındığında, feshi ödenmeyen fazla mesai alacaklarının olması sebebiyle haklı bile olsa ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Hal böyle olunca mahkemece ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/3718, Karar No: 2011/14193, Tarih: 27.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3718 E.  ,  2011/14193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 06/03/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili, davalı ... vekili ve diğer davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, yargı kararını etkisiz kılma nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın gerçekleşme biçimi, tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan 7.500 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/257, Karar No: 2015/2353, Tarih: 23.10.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/257 E.  ,  2015/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.10.2010 gün ve 2008/262 E. 2010/536 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 26.03.2012 gün ve 2011/2302 E. 2012/4930 K. sayılı ilamıyla;

“...Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kusurlu davranışları sonucu meydana gelen trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi zararlarının tazminini talep etmiştir.

Davalı kazanın meydana gelmesinde davacının da kusurlu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından kusur oranlarının belirlenmesi amacıyla alınmış iki tane kusur raporu olduğu görülmektedir. Birinci rapor; kaza tespit tutanağı ve ceza dosyasındaki kusura dair olan raporla da örtüşen kazanın meydana gelişinde davacının %25, davalının ise %75 oranında kusurlu bulunduğu Makine Mühendisi ... tarafından düzenlenen 24.05.2010 tarihli kusur raporudur. İkici rapor ise; davacının %60, davalının ise %40 oranında kusurlu bulunduğu Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi 27.08.2010 tarihli kusur raporudur. Mahkemece Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen bu rapor esas alınarak hüküm kurulmuş ise de dosyada mevcut raporların ve tüm olayın meydana geliş şekli incelendiğinde; kaza kavşakta meydana gelmiştir. Davalı ...'in kavşağa geliş istikametinin 7.sokak, davacının kavşağa geliş istikametinin ise 14. cadde olduğu gözetildiğinde trafik kaza raporu ve bilirkişi Makine Mühendisi ... tarafından düzenlenen 24.05.2010 tarihli kusur raporu olayın oluşu ve dosya kapsamına daha uygun olup mahkemece bu durumun değerlendirilmemesi usul ve yasaya uygun bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir...”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ...’nun kendisine ait 27 PD 165 plakalı motosikletiyle Gaziantep’te 14 nolu caddede seyrederken, 7 nolu sokak kavşağına geldiği sırada sokaktan aniden önüne çıkan ... sevk ve idaresindeki .... plakalı araç ile çarpışması sonucu trafik kazası meydana geldiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 15.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, trafik kazasının meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili davanın reddine karar verilmesinin talep etmiştir.

Yerel Mahkemece; meydana gelen trafik kazasında davacı ...’nun %45 oranında malul olduğu ve dokuz ay iş ve gücünden kaldığı, kazanın oluşumunda davalı sürücü ...’in % 40 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece; HMK’nın 226. maddesi gereğince trafik kazalarında kusur durumunun belirlenmesinin özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği, trafik kazasının oluş şekline göre dosya kapsamında bulunan ve hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu kusur raporunun benimsenmeyerek, tek kişiden alınan bilirkişi raporuna işaret edilerek kararın bozulmasının usul ve yasaya uygun olmadığı, çelişki bulunduğu kabul edilecek ise ehil bilirkişi heyetinden rapor alınarak çelişkinin giderilmesi için hükmün bozulması gerektiği, dosya kapsamına göre de Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporun olayın oluşuna uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle, önceki kararda direnilmiştir .

Direnme kararını, davacı vekili temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık; kusur raporları arasında çelişki bulunması halinde hükme esas alınan raporun olaya uygun olmadığı, diğer raporun dosya kapsamına uygun olduğu işaret edilerek bozma yapılmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığa ilişkin mevzuatın incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 226. maddesinin 1. fıkrası; “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” şeklinde düzenleme yapmıştır.

Uyuşmazlığa ilişkin mevzuatın incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 226. maddesinin 1. fıkrası; “Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” şeklinde düzenleme yapmıştır.

Yargılama sadece hukuki vasıflandırma ve yalın hukuki bilginin kullanıldığı bir faaliyeti kapsamaz. Hayat ilişkilerinin ve uyuşmazlıkların çeşitli olması sonucu, hakim çözmek zorunda olduğu uyuşmazlıkta, hukuki bilgi dışında kalan teknik ve özel bilgiye ihtiyaç duyabilir. Bu durumda hakimin, bu konuda uzman kişinin görüşünü alması söz konusu olacaktır. (Pekcanıtez Hakan, Atalay Oğuz, Özekes Muhammet, Medeni Usul Hukuku Anakara 2010, s. 484)

Hakim özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde şahsi bilgisi ile kusur belirlemesi yapamayacağına göre, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırması gerekecektir. Bu görüş Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 8.12.2004 gün ve 2004/4-642 E, 648 K; 2.3.2005 gün ve 2005/11-81 E, 118 K; 30.1.2008 gün ve 2008/11-42 E, 45 K; 5.11.2008 gün ve 2008/4-655 E, 664 sayılı kararlarında vurgulanmıştır

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki ceza davası açılan hallerde, ceza davasında alınan kusur raporu ile karar verilip, karar kesinleşse dahi, bu rapor hukuk hakimini kusur yönünden bağlamaz.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.5.2004 gün ve 2004/4-290 E, 289 K; 14.12.2005 gün ve 2005/10-680 E, 733 sayılı kararlarında da bu husus benimsenmiş ve ifade edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele aldığında; trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edildiği, trafik kazası nedeniyle davalı hakkında ceza yargılaması yapıldığı anlaşılmaktadır.

Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/403 E. 2008/557 K. dosyasında 08.01.2008 tarihli kusur raporu ile davalı sürücü ...’in asli kusurlu olduğu, davacının tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Eldeki dava dosyasında ise; 24/05/2010 tarihli kusur raporu ile davalı sürücü ...’in %75 oranında kusurlu, davacının ise %25 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş, davalı vekilinin itirazı üzerine İstanbul Adli Tıp Kurumundan kusura ilişkin yeniden rapor alınmıştır.

Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 27.08.2010 tarihli raporunda ise davalı sürücü ...’in %40 oranında kusurlu, davacının ise %60 oranında kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Şu halde somut olayda dosya kapsamında bulunan kusur raporları arasında açık bir çelişkinin bulunduğu ortadadır.

Bu itibarla, 24/05/2010 tarihli bilirkişi raporu ile 27.08.2010 tarihli bilirkişi raporlarında gösterilen kusur oranları arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; yerel mahkeme direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

Şu halde somut olayda dosya kapsamında bulunan kusur raporları arasında açık bir çelişkinin bulunduğu ortadadır.

Bu itibarla, 24/05/2010 tarihli bilirkişi raporu ile 27.08.2010 tarihli bilirkişi raporlarında gösterilen kusur oranları arasındaki çelişkiyi gidermek amacıyla yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; yerel mahkeme direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 23.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.