muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4809, Karar No: 2009/2992, Tarih: 02.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/4809 E.  ,  2009/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2008

Davacı, SSK'ya tabi çalışmaları nedeniyle iptal edilen sürelerle tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile borçlu olmadığına  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Kurumca iptal edilen 18.07.2000-01.10.2004 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalılığının geçerli olduğunun ve bu döneme ilişkin yersiz sağlık karnesi kullanımı nedeniyle davalı Kuruma 5.513.00-TL borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece,davanın reddine, karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının 01.04.2000 tarihinde 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescilinin yapıldığı,18.07.2000 tarihinde 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı çalışması nedeniyle 18.7.2000 tarihi itibariyle  terkin edildiği,01.10.2004 tarihinde yeniden tescil edildiği,28.04.2000,2000/5-12,2001/1-12,2002/1-12,2003/1-12, 2004/1-12,2005/1-12,2006/1-6. aylar arasında düzenli prim ödemelerinin bulunduğu,31.03.2000-05.07.2006 tarihleri arasında Ereğli Ziraat Odası kaydının bulunduğu,19.07.2000-21.08.2000 tarihleri arasında  32 gün 15.05.2001-31.05.2001 tarihleri arasında 17 gün ve 24.06.2004-01.09.2004 tarihleri arasında 68 gün 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı çalışmasının bulunduğu,tarım Bağ-Kur sigortalılığının tesbiti istenen dönem içinde her yıl yurtdışına giriş çıkışlarının olduğu, mahkemece yaptırılan zabıta araştırmasında davacının 10 yıldır Rusya da çalıştığının,çiftçilikle uğraşmadığının,tarım arazisinin olmadığının tesbit edildiği, dinlenen davacı tanıklarının yeminli beyanlarında ,davacının 4-6 yıl önce köyden ilçe merkezine taşındığı,bu tarihten sonra sadece yaz aylarında babasının tarlasını ekerek çiftçilik yaptığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık davacının prim ödediği sürelerde tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık davacının prim ödediği sürelerde tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı Yasanın 79.maddesinde: “ (Değişik madde: 24/07/2003 - 4956 S.K./33. md.)Bu Kanunun 24 üncü maddesinin (I) numaralı bendi kapsamına girmeyenlerden, aynı maddenin (II) numaralı bendinin (a) ve (c) alt bentlerinde sayılanlar dışında kalanlar, ev kadınları ve Türkiye'de ikamet eden yabancı uyruklular talepleri halinde isteğe bağlı sigortalı olabilirler.İsteğe bağlı sigortalı olanların basamak seçme ve yükseltmelerinde bu Kanun hükümleri uygulanır.İsteğe bağlı sigortalılık, sigortalılık tescil talebinin Kuruma intikal ettiği tarih itibariyle başlar ve terk talebinin Kuruma intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce veya sigortalının toplam borcunun üç aylık prim ve ceza tutarından fazla olması halinde sigortalının daha önce ödediği primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibariyle sona erer.2926 sayılı Kanun kapsamına girmeden önce bu Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalı olanların, isteğe bağlı sigortalılıkları devam eder.İsteğe bağlı sigortanın hangi esaslara göre yapılacağı bir yönetmelikle düzenlenir.hükmü düzenlenmiştir.2926 sayılı Yasanın ek 3. maddesinde (Ek:24/7/2003-4956/54 md.) 1479 sayılı Kanunun birinci kısmında yer alan 20 nci madde, ikinci kısım ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci bölümde yer alan maddelerin tamamı, altıncı bölümde yer alan 56 ncı madde dahil 74 üncü maddeye kadar olan maddelerin tamamı ile 76, 78 ve 79 uncu maddeleri, yedinci bölümde yer alan 80 inci maddesi, ek 9, ek 12, ek 13, ek 14, ek 15, ek 16, ek 17, ek 18, ek 19 ve  ek 22 nci maddeleri, geçici 10 ve 11 inci maddeleri, 2926 sayılı Kanuna tâbi sigortalılar hakkında da uygulanır,hükmü düzenlenmiştir. Öte yandan yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının Türkiye'de isteğe bağlı sigortalı olmasına engel bir yasal düzenleme de bulunmamaktadır.

Somut olayda 1.4.2000-18.7.2000 tarihleri arasındaki dönemle ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Davacının  sigorta primlerini düzenli olarak ödediği, Kurum da ödemeleri itirazsız kabul ettiğinden ödenen primlerin Kurumca kabul edilen  1.4.2000-18.7.2000 tarihleri arasındaki 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık süresini karşılayan bölümün  dışında kalan fazla ödemenin karşıladığı süre yönünden davacının  isteğe bağlı sigortalı olacağı açıkça ortadadır.

Yapılacak iş; davacının yaptığı prim ödemelerinin 01.04.2000-18.7.2004 tarihleri arasındaki  sigortalılık süresini karşılayan  bölümü dışındaki  prim ödemelerinin isteğe bağlı sigortalılık kolundan  hangi tarihe kadar ki sigortalılık süresine karşılık geldiğini Kurumdan sormak ve bildirilecek sürelerde talepte gözetilerek  davacının 2926 sayılı Yasaya göre isteğe bağlı sigortalı olduğunun tesbitine karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş; davacının yaptığı prim ödemelerinin 01.04.2000-18.7.2004 tarihleri arasındaki  sigortalılık süresini karşılayan  bölümü dışındaki  prim ödemelerinin isteğe bağlı sigortalılık kolundan  hangi tarihe kadar ki sigortalılık süresine karşılık geldiğini Kurumdan sormak ve bildirilecek sürelerde talepte gözetilerek  davacının 2926 sayılı Yasaya göre isteğe bağlı sigortalı olduğunun tesbitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,    02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9140, Karar No: 2023/9340, Tarih: 05.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9140 E.  ,  2023/9340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/284 E., 2023/216 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının davalı işyerinde Haziran 1990 – Kasım 2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, davacının çalıştığını iddia ettiği yıllara ait işyeri kayıtları ve ücret bordrolarının celbi gerektiğini, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, çalışma olgusunun yazılı delillerle ispatı gerektiğini, belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2019/69 Esas, 2021/280 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.02.2022 tarihli ve 2022/234 E. 2022 / 237 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; ". ..Eldeki davada; her ne kadar davacının 01.06.1990 tarihinden itibaren davalı Büyükelçilikte çalışmaya başladığı kabul edilmişse de resmi belge niteliğindeki noter evrakında Ocak 1994’ten itibaren çalıştığını ve işvereni ibra ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, hizmet akdini daha eskiye götüren her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı anlaşılmakla işe başlama tarihinin 1990 yılına götürülmesi isabetsizdir.Mahkemece davacının çalıştığına dair başkaca deliller varsa toplanmalı, yok ise 01.01.1994 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı kabul edilerek karar verilmelidir.." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, " Davanın kısmen kabulü ile davacının, davalıya ait 1113433.06 sicil numaralı işyerinde 01.01.1994-31.10.2006 tarihleri arasında 12 yıl 10 ay (4620 gün) çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, " dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dinlenen tanıkların beyanlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; Kurum kayıtlarının aksinin eşdeğerde yazılı delille ispatının gerekli olduğunu, verilen kararın eksik incelemeye, çelişkili tanık anlatımlarına ve hatalı bilirkişi raporuna dayalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi ve 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalılar vekillerinin tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10481, Karar No: 2025/941, Tarih: 22.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/10481 E.  ,  2025/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/485 E., 2022/751 K.

SUÇLAR : Dikili ağaç, fidan, bağ çubuğuna zarar verme, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanıklar ... ve ... hakkında dikili ağaç, fidan, bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e. maddesine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 14.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında dikili ağaç, fidan, bağ çubuğuna zarar verme suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/943, Karar No: 2015/1926, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/943 E.  ,  2015/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızda istenilen hususlara tam olarak bilgi verilmediği anlaşılmış olmakla,

1-Dava konusu 239 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında el atıldığının anlaşılması halinde el atma tarihi itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının tespiti halinde ise değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 239 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kütük kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 239 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 27.06.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Getirtilip dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19, Karar No: 2015/1147, Tarih: 01.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/19 E.  ,  2015/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

i

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle tüm sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ... ve müdafiileri ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “..... uyuştutucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce

alınan şahit numunelerin” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8858, Karar No: 2014/9336, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/8858 E.  ,  2014/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06/03/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,