muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23557, Karar No: 2014/7383, Tarih: 16.04.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21.03.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2122, Karar No: 2022/659, Tarih: 01.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2122 E.  ,  2022/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.02.2022 tarihinde üyeler ... ile ...’un karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

... Lisesinde öğrenci olan on yedi yaşındaki mağdureyi yaz dönemi stajı için köyünden ilçe merkezine bir buçuk aydır götürüp getiren sanığın, 13.07.2010 günü okul çıkışı köye götürmek için aracına aldığı mağdurenin sol bacağının üstüne elini koymak suretiyle sarkıntılıkta bulunması, sanığın elini ittirip tepki veren mağdurenin bir kaç gün sonrada olayı babasına anlatmasından sonra 14.08.2010 günü köyde dedikodu çıkması ve taraflar arasında tartışma yaşanması ile 16.08.2010 günü olayın kolluğa intikali sonrasında sanık hakkında cinsel istismarın temel şeklinden verilen mahkumiyet hükmü onanmış ise de;

Sanık ile mağdure dışında başka kimsenin bulunmadığı araç içerisinde gerçekleştiği iddia edilen bacaktan okşama hareketinin hemen kolluğa intikal etmemesi, bu konuda sanık ve mağdurenin ailesi arasında kavga çıkması, arada husumet oluşması sonrasında olayın intikali, mağdure beyanı dışında suçun işlendiğine dair delil olmaması, sanığın suçu işlemediğini savunması, sanığın yanlışlıkla mağdurenin bacağına dokunduğunu tanık muhtara söylemesinin görgüye dayalı doğrudan tanıklık olmadığı için suçu ispata yeterli olmamasına göre sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmünün onanmasına dair çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/17834, Karar No: 2012/26669, Tarih: 13.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17834 E.  ,  2012/26669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 13.12.2012 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) ... Belediye Başkanlığı yazısı dikkate alındığında mücavir alan içinde ve belediye hizmetlerinden yararlanan taşınmaz arsa vasfındadır.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Taşınmazda mevcut konut olarak kullanılan binanın değeri tespit edilirken Çevre ve Şehircilik Bakanlığının değerlendirme yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyet Fiyatlarına göre bulunan m2 bedellerinin bir sonraki yıl m2 birim fiyatlarını geçmeyecek şekilde değerlendirme tarihine eskale edilmesi gerekir. Dava konusu binanın özelliklerine uygun olan yapı sınıfının (3/B) 2012 yılı için belirlenen 560,00-TL birim fiyatının, 2011 yılından daha düşük olması nedeniyle bina değeri eskale edilmeden hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

3) Arsa niteliğindeki taşınmazın bir kısmı üzerinde kapama şeklinde fındık ağaçları bulunduğundan taşınmazın bu kısmının kapama fındıklık olarak bulunacak net gelirine kapitalizasyon faizi de uygulanmak suretiyle belirlenen bedelinden, arazi olarak bulunan net gelirine göre aynı yöntemle belirlenen bedeli indirilmek suretiyle ağaçların bedellerinin tespit edilmesi ve arazi olarak değerlendirilen bölümünde bulunan ağaçlara ise Gıda, Hayvancılık ve Tarım Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre birim fiyatlarını gösteren resmi veriler getirtilerek bilirkişi raporunda belirlenen ağaç bedelleri denetlendikten sonra karar verilmesi gerekirken, bu yönteme uygun olmayan rapora göre hüküm kurulması,

4) Kamulaştırılan taşınmaz Baraj Rezervuar alanında kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, ... adına tescil edilmesi,

5) DSİ Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K. uyarınca DSİ Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunda yapılan değişiklikle; genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alındığından, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığı halde, bağışık kabul edilerek harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 900,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 900,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10212, Karar No: 2010/20067, Tarih: 09.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/10212 E.  ,  2010/20067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle; indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 09 /12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5338, Karar No: 2018/9656, Tarih: 29.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5338 E.  ,  2018/9656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 27.06.2013 tarih ve 28106 esas sayılı iddianamesi ile, sanığın tekstil ürünlerinin fason dikim işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, İstanbul Mali Şube Müdürlüğü tarafından Tuzla Vergi Dairesi mükellefi ...'un ikamet adresinde ele geçirilen sahte fatura ticareti kapsamında komisyon gelirlerinin kaydedildiği ajandanın 9. sayfasında, sanığın mükellefiyet bilgilerinin bulunduğunun tespit edildiği, aynı zamanda 2010 ve 2011 yıllarında ...ve... Tekstil İnş. … Ltd. Şti. tarafından sanığın adına düzenlenen ve sanık tarafından ilgili beyannamelere konu ettirilen faturaların tutarları ile ajandanın ilgili sayfasında yazılı tutarların örtüştüğü belirtilerek sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, her ne kadar sanığın cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile beraat kararı verilmiş ise de, dosyanın incelenmesinde, sanığın 31.12.2012 tarihinde vergi müfettişine verdiği ifadesinde, ağırlıklı olarak ... Tekstil firmasına iş yaptığını, mal alımlarını ise Hanteks isimli firmadan aldığını, faturaları düzenleyen... ve... Tekstil İnş. … Ltd. Şti. Isimli kişi ve firmaları tanımadığını, faturaları Sarı ... olarak tanıdığı bir şahıstan işyerinde teslim aldığını, vergi müfettişi tarafından toplam 2.918 TL komisyon gelirini kime ödediği sorulduğunda ise, Sarı ... olarak tanıdığı şahsa peyder pey fatura düzenlendikten sonra elden nakit olarak ödediğini, bu faturaları bilmeden kullandığını beyan etmesi ve ödemelere ilişkin ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan herhangi bir belge bulunmaması karşısında, sanığa yüklenen 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçunun subuta erdiği ve her bir takvim yılı için sanığın ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13190, Karar No: 2017/1371, Tarih: 15.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/13190 E.  ,  2017/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetiden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılanlar vekili, katılan bakanlık vekili ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığı ile ilgili olarak bozma ilamından önce Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan 19.06.2013 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının sanık ...'nin eylemi nedeniyle bozulmadığının belirtildiği, bozma ilamı sonrasında aynı kuruldan alınan 22.06.2015 tarihli ek raporda da bu hususun aksine bir görüş bildirilmediği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbik edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili, katılan bakanlık vekili ile sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23022, Karar No: 2020/5342, Tarih: 10.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/23022 E.  ,  2020/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : 1- Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçundan TCK'nın 268/1, 267/1, 269/1 maddeleri gereği mahkumiyet

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-d, 53, 52 maddeleri gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın ne şekilde eline geçirdiği belli olmayan müşteki ...’ya ait nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırarak müşteki Mevlüt’e ait iş yerine giderek kendisini ... olarak tanıtarak ... plakalı aracı kiraladığı, sanığın daha sonra bu aracı alarak...'a gittiği ve aracı...'da terk edip kayıplara karıştığı, akabinde sanığın hırsızlık büro amirliğince yakalanarak, kimlik ibrazı istenmesi üzerine müşteki ...’ya ait nüfus cüzdanına kendi fotoğrafının yapıştırılmış olduğu nüfus kimliği ile müşteki ...’ya ait sürücü belgesini ibraz ettiği bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda, sanığın ikrar içeren savunması, müşteki beyanları, teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4018, Karar No: 2023/4413, Tarih: 04.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4018 E.  ,  2023/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/396 E., 2019/24 K.

Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 28.03.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin temyize konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 365/1 ... maddesine göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir."

Aynı maddenin 2 nci fıkrasına göre; "Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmiş ise temyiz defterine kaydolunur ve durum derhal kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir."

Davacı Hazine Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edildiğinden temyiz dilekçesi hakkında inceleme ve değerlendirme yapma yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup İlk Derece Mahkemesince temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğundan bahisle talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle temyiz dilekçesi hakkında değerlendirme yapmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden ilk derece mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Hazine temyiz dilekçesi hakkında Bölge Adliye Mahkemesince inceleme yapılması gerektiğinden dosyanın tetkiksiz İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE,

04.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11854, Karar No: 2018/8049, Tarih: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11854 E.  ,  2018/8049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde farklı taşeron firmalarda beden işçisi olarak emeklilik başvuru tarihine kadar sürekli ve kesintisiz çalıştığını, SGK tarafından müvekkiline 01.08.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının bildirildiğini, çalışmalarına karşılık herhangi bir ücret ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın husumetten reddinin gerektiğini, davacı ile belediye arasında herhangi bir iş akdinin bulunmadığını, müvekkili belediye tarafından ihale yolu ile işin bütünüyle devrinin yapıldığını, işverenlik sıfatının kalmadığını, çalışanların sigorta primleri ve diğer özlük haklarının ihale uhdesinde kalan firmalar tarafından ödendiğini, husumetin ihale üzerinde kalan yüklenici firmalara yöneltilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı yönünde uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı dava dilekçesinde, cumartesi günü öğleden sonra, pazar günleri de genelde çalıştığını ifade ederek hafta tatili ücreti talebinde bulunmuş, dinlettiği tanıklardan ... haftanın her günü çalıştıklarını söylemiş, diğer davacı tanıkları ... ile ... ise ayda iki pazar çalıştıklarını ifade etmişlerdir. Mahkemece, talebin reddi yerine, puantaj sunulan dönem için bu kayıtların, sunulmayan dönemler için de dinlenilen tanıkların ortak beyanlarına göre davacının ayda iki pazar çalıştığının kabul edilmesi dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

3-Diğer ihtilaf konusu, davacının yıllık izin kullanıp kullanmadığına ilişkindir.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.