muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/24196, Karar No: 2012/24483, Tarih: 20.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/24196 E.  ,  2012/24483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olaydan sonra yapılan ihbar sonucunda yakalandığında üzerinde ... adına düzenlenen ehliyet bulunması sebebi ile soruşturma evrakının bu isme göre düzenlenip ... hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2006 gün 2006/221381-36156 sayılı iddianamesi ile “ Bina dahilinde hırsızlık” suçundan Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, adı geçen mahkemece yapılan yargılama sonunda sanık hakkında 23.01.2007 gün 2007/1-1 sayılı karar ile hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilip, bu kararın sanığa mahkeme tarafından atanan savunmanı Av... tarafından temyiz edildiği ancak daha sonra Av...ın 13.06.2008 havale tarihli dilekçesinde; suçu işleyen kişinin gerçekte Bursa’da yaşayıp uluslararası düzeyde Resim çalışmaları da bulunan ...’nun ehliyetini çalıp kendi fotoğrafını yapıştıran kişi olduğunu, ehliyetteki fotoğrafın ...’na ait olmadığını, müvekkilinin bu sebeple pek çok soruşturmaya maruz kaldığını beyan edip ekinde ...’nun gerçek fotoğraflarını ve yaptığı işe dair bilgiler ile kimlik kayıp ilanlarını sunduğu; gerçekten de UYAP sistemi üzerinden yapılan sorguda Ankara 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1403 Esas, 2010/471 Karar sayılı kararı ile sanık ....hakkında ...’nun kimlik bilgilerini kullanması sebebi ile İftira suçundan; ayrıca Bursa 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/974-1550 sayılı kararı ile de yine Şenol Aksoy hakkında ...’na yönelik işlediği hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Suçu işleyen failin gerçek kimliğinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespitinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1146, Karar No: 2020/5242, Tarih: 02.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1146 E.  ,  2020/5242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2019 tarih ve 2018/207- 2019/64 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 5237 sayılı TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince cezalandırılmasına dair hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7553, Karar No: 2012/8778, Tarih: 17.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7553 E.  ,  2012/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Gür (kendisine asaleten, ....'e velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 07/01/2009 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve ...'un tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, dava dilekçesinde; davalı ...'un sevk ve idaresindeki, davalı ...'a ait olan araç ile kendilerinin desteği olan ...e çarparak ölümüne neden olduğunu, bu nedenle maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemişlerdir.

Davalılar, meydana gelen kazada davacıların desteğinin de kusurunun bulunduğunu, davacıların zararının sigorta şirketi tarafından giderildiğini ve tazminat taleplerinin fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini talep etmişlerdir.

Yerel mahkemece, davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, davacıların desteğe yakınlık derecesi, tarafların kusur durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, hükmedilen manevi tazminatlar azdır. Mahkemece daha fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda [2] sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalılar Sinan ve ...'un tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının [1] sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4483, Karar No: 2017/3201, Tarih: 04.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4483 E.  ,  2017/3201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Sanıkların yakınan ...'ın 1000-1500 TL parasını, cep telefonunu ve ehliyetini aldıkları, zor kullanarak Toyota marka aracın bagajına bindirdikleri ve bağ evine götürdükleri, yakınanı para alması için olay günü saat 01.00 sıralarında evine bıraktıkları olayda, sanıkların yakınana karşı silahla, birden fazla kişi ile birlikte, gece vakti konutta yağma eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında TCK.nın 149.maddenin (a), (c) ve (h) bentlerinin yanısıra aynı maddenin ve fıkranın (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/181, Karar No: 2023/308, Tarih: 17.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/181 E.  ,  2023/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin siparişi üzerine sanatçılar tarafından oluşturulan ve mali/manevi haklarının tamamı müvekkiline devredilen 8 adet grafik tasarımı güzel sanat eserinin, davalı tarafından tabak, kase, bardak gibi ürünlerde ve çikolata ambalajlarında kullanıldığını, böylece davalının, davacının mali ve manevi haklarına tecavüz ettiği gibi haksız kazanç ve ticari itibar elde ettiğini, eserlere davacının verdiği isimlerin de değiştirildiğini, davalının, müvekkili adına tescilli "İSTANBUL'DA YAŞAMA SANATI+ ŞEKİL" ibareli markaya da ürünlerinde yer vermek suretiyle marka hakkına da tecavüz ettiğini ve müvekkilinin manevi zarar gördüğünü ileri sürerek eser ve marka hakkına tecavüzün tespitine, men'ine, ref'ine, kal'ine, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 68 inci maddesi kapsamında 3 kat ceza kapsamında şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın ayrıca 5846 sayılı Kanun ve 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) hükümlerine göre 10.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 28.06.2016 tarih, 2013/38 E. ve 2016/107 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 04.06.2018 tarih, 2016/11693 E. ve 2018/4232 K. sayılı kararıyla taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulduğu dikkate alınmaksızın tecavüzün ref'ine karar verilmesinin ve davacı şirketin manevi haklarının ihlal edildiğinden söz edilemeyeceğinden 5846 sayılı Kanun'a dayalı olarak yapılan manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Dairemizin 04.06.2018 tarih, 2016/11693 E. ve 2018/4232 K. sayılı kararıyla taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulduğu dikkate alınmaksızın tecavüzün ref'ine karar verilmesinin ve davacı şirketin manevi haklarının ihlal edildiğinden söz edilemeyeceğinden 5846 sayılı Kanun'a dayalı olarak yapılan manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının grafik tasarım niteliğindeki sekiz adet eserden kaynaklanan mali haklarına, davalının tecavüz ettiğinin tespitine, tecavüzün menine, 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi uyarınca bilirkişi heyetince belirlenen sekiz eser için 48.000,00 TL rayiç bedelin takdiren üç katı olan 144.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bozma ilamında belirtildiği üzere taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulduğu nazara alınarak davacının ref talebinin reddine, 5846 sayılı Kanun'un 1/B maddesinin (b) bendi, 8 inci ve 13 üncü maddeleri uyarınca davacı şirketin, dosyaya ibraz edilen devir sözleşmesi uyarınca eser üzerinde mali hakları kullanma yetkisine sahip olduğu görülse de manevi hakların eseri meydana getiren gerçek kişiler tarafından kullanılabileceği, bu nedenle davacı şirketin manevi haklarının ihlal edildiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle 5846 sayılı Kanun'a dayalı olarak yapılan manevi tazminat talebinin reddine, davacının kal'e ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tecavüzün ref kararı ile manevi tazminat kararının temyiz edilmeyerek kesinleşerek davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğunu, Mahkemece verilen ilk kararda marka tecavüzünün tespitine ve men'ine karar verildiğini, bu husus davalı tarafından temyiz edilmediği gibi bu yönden bozma kararı da verilmediği halde Mahkemece markaya tecavüz ve buna ilişki yargılama gideri talepleri yönünden hüküm kurulmasının unutulduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının zararını ortaya koyan somut deliller olmadan maddi tazminata karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, Mahkemece karara esas alınan rayiç bedelin fahiş olduğunu, dava konusu eserlere tecavüzün nasıl gerçekleştiğinin açıkça belirtilmeyip somut olarak ortaya konulmadığını, davacı taraf için hükmedilen vekâlet ücretinin Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi'ne göre çok yüksek olup tarife dışında bir vekâlet ücretine hükmedildiğini belirterek kararın bu nedenlerle bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 5846 sayılı Kanun ve 556 sayılı KHK'dan kaynaklanan haklara tecavüzün tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5846 sayılı Kanun' un 68 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Mahkemece verilen ilk kararda davalının marka hakkına tecavüzünün tespitine, tecavüzün menine ve durdurulmasına, takdiren belirlenen marka hakkına tecavüze yönelik olarak 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup bu hususların davacı lehine usuli kazanılmış hak olduğu gözetilmeksizin Mahkemece bu konuda bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.Mahkemece 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesine dayalı talep yönünden hükmolunan 144.000,00 TL tazminat için davacı vekili lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 17.630,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Mahkemece yazılı şekilde 83.340,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10770, Karar No: 2021/12627, Tarih: 29.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10770 E.  ,  2021/12627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

06/11/2014 olan suç tarihinin karar başlığında yanlış gösterilmesi mahallinde giderilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında suça konu yağların değerinin 5.500 TL olduğunun anlaşılması karşısında, temel ceza belirlenirken TCK'nın 61. maddesi gereğince suç konusunun değeri dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşl. Md.Y.

EK
Yargıtay — Esas No: 2015/23226, Karar No: 2018/12914, Tarih: 07.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/23226 E.  ,  2018/12914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kocaali İlçe Devlet Hastanesi'nde 01/08/2008 tarihinde çalışmaya başladığını, bu tarihten 29/02/2012 tarihine kadar ara vermeden bilfiil çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin 29/02/2012 tarihinde alt işveren tarafından İş Kanunu'nun 25. maddesinin b ve d fıkraları gerekçe gösterilerek feshedildiğini, müvekkilinin İş Kanunu'nun 25. Maddesinin b ve d fıkralarına aykırı hareket etmediğini ve işverenin müvekkilinin iş akdini feshetmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin işine ne kadar bağlı olduğunu işverenin aleyhine herhangi bir açıklama yapmadığını, iş akdi haksız olarak feshedilerek iş kanunundaki ihbar sürelerine uyulmadığını ve işveren tarafından müvekkilin ihbar sürelerinden yararlanmasına imkan sağlanmadığını, müvekkilinin kış aylarında Eylül-Şubat arasında haftanın her günü kaloriferci olarak çalıştığını, haftasonları ve normal mesai saatleri dışında da çalıştığını, haftalık çalışma saatinin 45 saatin çok üzerinde olduğunu, dini ve milli bayramlarda da çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının kusuru ile kömür giderinin arttığını, davacının işyerindeki huzuru ve düzeni bozduğunu, amirlerine kaba, nezaketsiz, saygısız davrandığını, iddia ettiği tarihlerde aralıksız çalışmasının söz konusu olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş aktinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının kusuru ile kömür giderinin arttığını, davacının işyerindeki huzuru ve düzeni bozduğunu, amirlerine kaba, nezaketsiz, saygısız davrandığını, iddia ettiği tarihlerde aralıksız çalışmasının söz konusu olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının iş akdinin feshinin usulüne uygun olduğunun kanıtlanması yükümlülüğünün işverende olduğu, işveren davalı tarafından bu hususun ispat edilemediği dolayısıyla iş akdinin feshinin usulüne uygun olmadığının kabulü gerektiği, dosya kapsamında bulunan ve mahkememiz tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunun olaya uygun, denetime elverişli olduğu, tüm dosya kapsamı ile davacının iş akdinin usulüne uygun olarak fesih edilmediğinin ve davacıya fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği anlaşıldığından davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti taleplerinin kabulüne, ıslah talebinde talep edilen hafta tatili, ulusal bayram ve resmi tatil ücreti alacağı taleplerinin usulüne uygun açılmış bir dava bulunmaması sebebi ile reddine karar vermek gerektiği gerekçesi ile hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Devlet Hastanesi'ni Temsilen T.C. Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili dava dilekçesinin konu bölümünde kıdem ihbar tazminatının ve fazla mesai ücretinin yanı sıra hafta tatili ücretinin ve ulusal bayram genel tatil ücretinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, neticei talep kısmında ise kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yapılan yargılama sırasında bilirkişi neticei talepteki bu 3 kalemin yanı sıra hafta tatili ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti hesabı da yapmış, davacı vekili 22/07/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile neticei talepteki 3 kalemi artırmış, bunun yanı sıra dava dilekçesinin neticei talebinde olmayan hafta tatili ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını bilirkişi raporundaki miktarları belirterek istemiştir. Başka bir deyişle dava dilekçesinde olmayan bu iki alacak kalemi ıslah ile talep edilmiştir.

Mahkeme tarafından hafta tatili ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin usulüne uygun dava bulunmadığından reddine karar verilmiştir.