muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2539, Karar No: 2018/40, Tarih: 15.01.2018

Yanlar arasındaki uyuşmazlık BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Anılan Yasa'nın 126/4. maddesinde eser sözleşmelerinde 5 yıllık zamanaşımı süresi öngörülmüştür. Bu süre aynı Kanun'un 128. maddesi hükmünce alacağın muaccel olduğu tarihten başlar.

Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak çıkartılan Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesinde geçici kabulden sonra kesin metraj ve hesapları çıkartılmakta, kesin kabulden sonra da kesin hakediş düzenlenmektedir. Aynı şartnamenin 44. maddesinde kesin kabulün ne şekilde yapılacağı gösterilmiş, son fıkrasında kesin kabul tutanağının yetkili makam tarafından onaylanması ile kesin kabul işleminin tamamlanmış olacağı hususu düzenlenmiştir. Kesin hakedişin ihtirazi kayıtla imzalanmış olması ya da kesin kabul ve kesin hakedişten önce dava açılmış olması halinde kesin kabul ve hakediş işlemleri kesinleşmeyeceğinden, tasfiye kesin hesabının dava açılan mahkeme ya da hakem tarafından çıkartılması gerekmektedir (Yargıtay 15. H.D.'nin 28.02.2005 gün 2004/3882 Esas 2005/1090 Karar, 19.11.1995 gün 1995/5601 Esas 1995/7026 Karar sayılı ilâmları).

Kesin hesaplar ile kesin kabul tutanağının onaylanmasından sonra kesin hakediş düzenlenecek olup, somut olayda kesin hakediş idarece 25.03.1998 tarihinde onaylanmış ise de 25.03.1998 tarihli kesin hakedişe yüklenici ortak girişim tarafından "Halen Tahkim Heyetinde görülmekte olan alt-temel ve diğer birim fiyatlardaki tüm talep haklarımız mahfuz olmak kaydı itirazı ile" itiraz edildiği ve yüklenici ortak girişimi oluşturan şirketlerce, 28.02.1996 tarihinde ve kesin kabul tutanağının onaylanmasından önce taraflar arasında imzalanan 05.03.1987 tarihli ... Otoyolu Kazancı ... Oto yolunun (bağlantı yolları dahil) proje, yapımı ve 1 yıllık bakım işine dair sözleşme ve 14.12.1989 tarihli 1 nolu ek sözleşme kapsamında kesin hesaba esas teşkil edecek 32 alacak kalemi ve alt-temel imalatı nedeniyle ödenen iş bedeli yönünden borçlu olmadığının tespitine ilişkin eldeki davanın dayanağı olan hakem davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar 25.03.1998 tarihinde idarece kesin hakediş raporu onaylanmış ise de kesin hakedişin yüklenici ortak girişim tarafından ihtirazi kayıt ile imzalanması ve kesin hesap ile kesin kabul tutanağı ve kesin hakediş onaylanmasından önce 28.02.1996 tarihinde tahkim davasının açılmış bulunmasına göre taraflar arasındaki sözleşme kapsamında kesin

Her ne kadar 25.03.1998 tarihinde idarece kesin hakediş raporu onaylanmış ise de kesin hakedişin yüklenici ortak girişim tarafından ihtirazi kayıt ile imzalanması ve kesin hesap ile kesin kabul tutanağı ve kesin hakediş onaylanmasından önce 28.02.1996 tarihinde tahkim davasının açılmış bulunmasına göre taraflar arasındaki sözleşme kapsamında kesin

hesap işlemleri kesinleşmemiş olup, davalı iş sahibince de 17.06.2004 tarihli dilekçe ile tasfiye kesin hesabının hakem kararına bağlı olarak çıkarılacağının kabul edildiği, açılan tahkim davası sonucu 10.09.2004 tarihli 3. hakem kararının temyizi üzerine Dairemizin 27.01.2005 tarih 2004/7593 Esas ve 2005/323 Karar sayılı onama ilâmı ile tasfiye kesin hesabının kesinleştiği, hakem kararının kesinleştiği bu tarihten davanın ilk açıldığı 26.05.2006 ve birleşen davanın açıldığı 23.05.2006 tarihleri itibariyle 818 sayılı BK'nın 126/4. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığından (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 16.04.2003 gün 2003/1194 Esas, 2003/2028 Karar, 30.11.2010 gün 2010/6153 Esas, 2010/6542 Karar, 21. Hukuk Dairesinin 12.01.2015 gün 2014/22619 Esas, 2015/150 Karar sayılı, 15. H.D.'nin 22.04.2011 gün 2011/58 Esas 2011/2453 Karar sayılı ilâmları) mahkemece zamanaşımı def'inin reddedilip işin esasına girilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken kesin hakedişin 25.03.1998 tarihinde onaylandığı ve zamanaşımı süresinin bu tarihte işlemeye başladığı kabul edilerek asıl ve birleşen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen dosya davacılarının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl ve birleşen dosya davacıları yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosya davacısı ... Endüstri Tesisleri İmalat ve Montaj Taahhüt A.Ş.'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27030, Karar No: 2012/37135, Tarih: 12.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/27030 E.  ,  2012/37135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti ile vardiya primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde; radyolink istasyonu ve santrallerinde değişik çalışma saatlerinde çalıştığını belirttikten sonra bu konuda işveren kayıtlarına dayanmıştır.

Davacı ve davalı tanıkları 2003 de iş mevzuatına geçtiğini, bu tarihten Şubat 2005 tarihine kadar 12/24 esası ile çalıştığını, sonrasında üç vardiyaya geçildiğini belirtmişlerdir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise emsal dosyalar esas alınarak, 15.12.2003 tarihinden, Şubat 2005 tarihine kadar 07.00-19.00, 19.00-07.00 esası ile çalıştığı kabul edilmiştir.

Dosyada davacının adının yazılı olduğu davalıya ait puantaj kayıtlarında ise: 01.12.2003- 21.09.2004 tarihleri arasında radyolink istasyonunda ayda 10 gün nöbet esası ile çalıştığı görülmekte, sonrasına ait çalışma şeklini gösteren bir yazılı kayıt ise bulunmamaktadır.

Mevcut delil durumu ve dava dilekçesi karşısında öncelikle davacıya 15.12.2003 tarihinden Şubat 2005 ayına kadar; hangi birimlerde ve hangi çalışma şekli ile çalıştığı açıklattırılmadır.

Daha sonra davacının da dayandığı iş verene ait yazılı kayıtlar esas alınarak ve ancak yazılı kayıt olmayan dönemlerde tanık ifadelerine dayanılarak çalışma şekli belirlenmeli ve fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmalıdır.

Yazılı kayıt ve tanık ifadeleri mevcut olduğu halde somut olaya emsal olamayacak dosyalara göre çalışma şekli belirlenerek sonuca gidilmesi hataladır.

3- Davacının 15.12.2003-14.09.2004 dönemine ilişkin vardiya prim alacağı hüküm altına alınmıştır.

Davalı Kapsam Dışı Personel Esasları isimli Yönetmeliğinin 12.maddesi gereğince radyolink istasyonlarındaki çalışma vardiyalı çalışma niteliğinde olmadığından radyolink istasyonlarındaki çalışmalar için vardiya primi ödenmesi mümkün değildir. Dairemizin 2007/6018 Esasa, 2007/ 34180 sayılı kararı (2.bendi) da aynı doğrultudadır.

Yukarıda belirtildiği şekilde davacının çalışma şekli belirlendikten sonra radyolink istasyonunda geçen çalışmaları için vardiya prim alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11806, Karar No: 2025/195, Tarih: 08.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11806 E.  ,  2025/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/574 E., 2020/129 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; iş kazası sonucu %56 oranda sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin ve giderlerin 5510 sayılı Kanun'un 21. madde hükmü uyarınca rücuan tahsili talep ve dava edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin gerekli önlemleri aldığını, acil kurtarma ekibinin geç geldiğini, yanlış bildirimde bulunduğunu, müvekkili aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2013 tarihli kararı ile davanın kabulüne, 22.766,072-TL ile 199,02-TL'nin 29.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine

karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2013 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, sair temyiz itirazlarının reddi ile gerçek zararın bozma ilamı içeriğinde açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi ile düşük olan tutarın kusur karşılığına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır, gerekçeleri ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 22.766,07 TL ilk peşin sermaye değeri alacağının 29.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Kurum vekili:

a.İşverenin tam kusurlu olduğunu,

b.Kurum zararının bir kısmına karar verilmesinin hatalı olduğunu, beyan etmektedir.

2.Davalı vekili:

a.İşyerinde gerekli önlemlerin alınmadığı yönündeki tespitlerin doğru olmadığını,

b.Kusura itiraz ettiklerini, beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk peşin sermaye değerli gelirin ıslah edilen ve %40 kusur karşılığı miktarının 22.766,72 TL olması gerekirken 22.766,07 TL'ye hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

2.İlk peşin sermaye değerli gelirin ıslah edilen ve %40 kusur karşılığı miktarının 22.766,72 TL olması gerekirken 22.766,07 TL'ye hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz eden vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının,Hüküm fıkrasının 2. maddesinde yer alan “22.766,07 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine “22.776,72 TL,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5313, Karar No: 2017/1247, Tarih: 12.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5313 E.  ,  2017/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 29/1, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 18 yaşını doldurduktan sonra cezaevinden gönderdiği 21.01.2015, 29.12.2015, 21.03.2016, 09.08.2016 ve 24.10.2016 tarihli dilekçeleri ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, hüküm re’sen de temyize tabi bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14687, Karar No: 2012/936, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14687 E.  ,  2012/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 5411 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5329, Karar No: 2013/25554, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5329 E.  ,  2013/25554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2012/130-2012/481

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 07.09.1988 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen 07/09/1988-01/10/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı yasanın ek

5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 07.09.1988 – 01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 5.161 gün x 0.25 = 1.291 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31910, Karar No: 2016/12704, Tarih: 26.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31910 E.  ,  2016/12704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın, kardeşi olan mağduru bıçakla sternum solunda 3 cm'lik yara oluşaçak şekilde yaraladığı, 25.09.2008 tarihli ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 25.09.2008 tarihli raporda, kalpte sağ atriumda 1x1 cm'lik 2 adet yaraya neden olduğunun tespit edildiği, mağdura yöneltilen darbe sayısı, yaraların niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, suçta kullanılan alet dikkate alındığında, sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs niteliğinde olup olmadığı hususunda delilleri takdir etme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2) Kardeşi olan mağduru bıçak ile yaralayan sanık hakkında TCK’nin 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla nitelikli hal bulunması sebebiyle alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde alt sınırdan ceza verilmesi,

3) Kasıtlı suçtan hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32984, Karar No: 2016/17404, Tarih: 24.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/32984 E.  ,  2016/17404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunda çocuk yardımı alacağı davacının 3 çocuğu olduğu gerekçesiyle 780,00 TL olarak hesaplanmış ise de; ...'in ''Çocuk Yardımı'' başlıklı 36. maddesinde, sendika üyesi işçilere, iki çocukla sınırlı olmak üzere 20,00 TL çocuk yardımı yapılacağı düzenlenmiş olup, buna göre davacının 01.08.2014-01.09.2015 tarihleri arasındaki çocuk yardımı alacağının 560,00 TL olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4379, Karar No: 2023/1846, Tarih: 28.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4379 E.  ,  2023/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/6 E., 2020/30 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında Ağrı ili, ... ilçesi, ... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 36 parsel sayılı 22.094,31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde ... ve ...'ın işgalinde olduğu belirtilerek, 101 ada 145 parsel sayılı 6279,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde ...'ın işgalinde olduğu belirtilerek mera vasfıyla sınırlandırılmıştır.

2. Davacılar ... ve ... dava dilekçesinde; 101 ada 36 ve 145 parsel sayılı taşınmazların tarım arazisi olarak zilyet ve tasarruflarında bulunmasına rağmen mera niteliğiyle yapılan tespitlerinin iptali ile taşınmazların adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.09.2009 tarihli ve 2006/88 Esas, 2009/155 Karar sayılı kararı ile davacıların davalarının reddine, taşınmazların tespit gibi mera vasfıyla sınırlandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 20.12.2010 tarihli ve 2010/862 Esas, 2010/7393 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazların niteliğinin belirlenmesi yönünden yapılan keşifte ziraat mühendisi sıfatına sahip uzman bilirkişi yerine nedenleri gösterilmeksizin ziraat teknisyeni sıfatına sahip bilirkişinin görev yaptığı, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği halde çelişkinin giderilmesi açısından tespit tutanağı bilirkişilerinin tamamının dinlenmediği, tespite esas alınan 21.12.2005 tarihli ve 2290 sayılı Ağrı Tarım Müdürlüğü Mera Komisyonu'nun kararı ve eki belgeler de getirtilmeden hüküm kurulduğu açıklanarak İlk Derece Mahkemesi kararı araştırma ve incelemeye dayalı olarak bozulmuştur