muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8312, Karar No: 2025/406, Tarih: 13.01.2025

Feri müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanık beyanları arasında çelişki bulunduğunu, salt tanık anlatımlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığını, tanık beyanlarına göre davacının ve eşinin kapıcı dairesini kira vermeden kullanmaları karşılığında davacının eşine yardım için çöp topladığını, davacının eşine yardım mahiyetinde apartman işleriyle ilgilenmesi ile iş ilişkisinin kurulamayacağını, davacının çalışmanın geçtiği apartmanındaki çalışmaları ve apartman işyerinin niteliği belirlenerek saptama yapılması gerektiği, apartmandaki daire sayısına, çalışmaların nitelik ve kapsamına göre davalı apartman işyerindeki kapıcılık faaliyetinin part-time esasına göre icra edilebileceği, davacının 02.01.2013’ten itibaren kendisine ait Pide Salonunu işlettiğini beyanla temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10404, Karar No: 2018/290, Tarih: 23.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/10404 E.  ,  2018/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet; suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Yağma suçunun silahla, birden fazla kişi ile birlikte, konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 149/1.maddesinin (a) ve (c) bentleri yanında (d) bendiyle de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmuş olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/4664, Karar No: 2019/4672, Tarih: 04.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4664 E.  ,  2019/4672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli Tıp Raporu için ödenen 100,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuk ...’a yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısımdan ''Adli tıp gideri olan 100,00 TL'nin suça sürüklenen çocuktan tahsiline ilişkin” cümlesinin çıkarılarak, yerine Adli tıp gideri olan 100 TL'nin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi, ayrıca, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine”, cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2188, Karar No: 2012/5061, Tarih: 13.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2188 E.  ,  2012/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı yüklenici...'den yaklaşık 70.000,00 TL alacaklı olduğunu, yüklenici ile davalılar arasında daha önceden yapılmış bulunan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, sözkonusu inşaatın yüklenici tarafından tamamlandığını, yüklenicinin kendi payına düşen bir kısım taşınmazları sattığını ancak payına düşen 10,11,12 nolu bağımsız bölümlerin davalılar ve yüklenici tarafından muvazaalı olarak inşaat bitmesine rağmen yüklenicinin piyasaya olan borçları nedeniyle yükleniciye devir ve temlik edilmediğini ileri sürerek, İİK'nun 94. maddesince davalılar adına kayıtlı 10,11,12 bağımsız bölüm numaralı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile yüklenici adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının taraf sıfatı bulunmadığını, inşaatın geldiği aşama itibariyle dava konusu taşınmazlar yönünden tescil talep hakkının doğmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı arsa sahiplerinden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre yükleniciye isabet edecek olan dava konusu bağımsız bölümlerin yüklenici adına tescilini isteyebilmesinin yüklenicinin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmesi koşuluna bağlı olduğu,yüklenicinin ancak bu durumda kişisel hak kazanacağı, dava dışı yüklenicinin edimini sözleşmeye uygun olarak ifa etmediği, inşaatın henüz %64 seviyesinde olduğu, yüklenicinin dava konusu bağımsız bölümleri tescile hak kazanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, İcra ve İflas Kanunu'nun 94. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosyada bulunan ve davalı arsa sahipleri ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan ... 1. Noterliği'nin 15.04.2009 tarih ve 11567 yeviye sayılı Düzenleme Şeklinde Arsa Payı Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesinde yükleniciye ait olan bağımsız bölümlerin satış yetkisinin papuç atıldığında bir daire, zemin kat atıldığında bir daire, son kat betonu atıldığında bir daire, duvar bitiminde bir daire, sıva bitiminde bir daire, kapı pencere mutfak dolabı takıldığında bir daire ve iskan alındığında bir daire olmak üzere kademeli olarak verildiği anlaşılmaktadır. Bu hüküm uyarınca yükleniciye ait bağımsız bölümlerin aşamalı olarak devri öngörülmüştür. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yüklenici

tarafından yapılan işler ile sözleşme hükümleri karşılaştırılıp inşaatın geldiği aşamaya göre yüklenicinin hak kazandığı daireler yönünden herhangi bir araştırma yapılmadığı gibi arsa sahipleri tarafından yükleniciye devredilmiş bağımsız bölümlerle ilgili de inceleme yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece, mahallinde keşif icra edilip, sözleşme hükümleri de değerlendirilerek yüklenicinin edimini hangi oranda ifa ettiği, ne kadar bölüme hak kazandığı, davalı arsa sahipleri tarafından daha önce yükleniciye devredilmiş bağımsız bölümler olup olmadığı, dava konusu bağımsız bölümlerin yüklenici şirket adına tescile talep hakkı doğup doğmadığı hususlarında ek rapor ya da yeni bilirkişi kurulundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20338, Karar No: 2010/5497, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20338 E.  ,  2010/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/308, Karar No: 2020/5872, Tarih: 15.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/308 E.  ,  2020/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Vergi Denetim Kurulu Adana Grup Başkanlığı'nın 29.05.2012 tarihli yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun 14.03.2012 tarih ve RDK-1/3 sayılı mütalaa yazısının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmasından sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7726, Karar No: 2012/41933, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7726 E.  ,  2012/41933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında kararın Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesince verilmesi karşısında “Kale Asliye Ceza Mahkemesi'ne verilecek bir dilekçe” denilmek suretiyle Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6 maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu mercinin tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkca gösterilmemesi nedeniyle sanık vasisinin 07.09.2010 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, "bipolara bozukluk" tanısı ile Konya Numune Hastanesi Sağlık Kurulu raporu bulunduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarına algılayabilir durumda olup olmadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda kendisine müdafii de atanmak suretiyle usule uygun şekilde raporu alınarak hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12526, Karar No: 2022/1804, Tarih: 08.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12526 E.  ,  2022/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : 1)... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarihli 2016/87 (E) - 2017/624 (K) sayılı kararıyla; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası

2)...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/04/2018 tarih ve 2018/98 (E), 2018/402 (K) sayılı kararıyla; istinaf başvuruları üzerine anılan mahkumiyet hükmü 5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 36, 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezasına dair.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/04/2018 tarih ve 2018/98 (E), 2018/402 (K) sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/04/2018 tarih ve 2018/98 (E), 2018/402 (K) sayılı "5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca anılan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine" dair hükümünün bozma sebebi dışında hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/04/2018 tarih ve 2018/98 (E), 2018/402 (K) sayılı "5271 sayılı CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca anılan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine" dair hükümünün bozma sebebi dışında hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Mağdurun 04/02/2016 tarihli kolluk ifadesine ve kovuşturma aşamasında alınan 30/09/2016 tarihli beyanlarına göre, tarafların karı koca oldukları ve aralarında geçimsizlik bulunduğu, aralarında görülmekte olan boşanma davasının devam ettiği ve sanık hakkında uzaklaştırma kararı verildiği, suç tarihinde mağdurun eve gelip, eşi sanığı evde görerek; eşine senin bu evde ne işin var dediğinde sanığın masa üzerinde bulunan bıçağı alıp mağduru sağ bacağından yaraladığı, mağdurun kendisini savunmaya çalışırken bu sefer bıçakla mağdurun boğazını kesmeye başladığı ve öldürmekle tehdit ettiği, mağdurun boğazına aldığı bıçak darbeleri nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, mağdurun sanığın saldırılarından kurtulmak için kendisinden boşanmayacağını yaşananların kendisinin yaptığını söylemeyeceğini anlatması üzerine sanığın sakinleşerek mağduru bıraktığı ve evden çıkarken polise söylemesi halinde öldürmekle tehdit ettiği olayda; sanığın öldürmeye elverişli silahla mağduru boğaz bölgesinden üç kez bıçakla yaralaması, mağdurun sanığı şikayet etmeyeceği hususunda ikna etmesi nedeniyle sanığın mağduru bırakması, sanık evden çıktıktan sonra mağdurun polisi arayarak yardım istemesi göz önünde bulundurulduğunda, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 16/04/2018 tarih ve 2018/98 (E), 2018/402 (K) sayılı "istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkumiyetine dair" hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22371, Karar No: 2016/653, Tarih: 21.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22371 E.  ,  2016/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, takip edilmediği için işlemden kaldırılan ve yenileme talebi üzerine yenilenen davanın, geçerli bir mazeret olmaksızın tekrar takipsiz bırakılması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile UYAP kayıtlarının tetkikinden; davalı Kurumun davada kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca Mahkemece, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'un 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın, vekalet ücretine ilişkin (5 nolu) yeni bir hüküm fıkrası eklenerek “Kendisini vekille temsil ettiren davalı Kuruma ödenmek üzere 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiline” cümlesi yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 21.01.2016 gününde oy birliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4846, Karar No: 2024/7959, Tarih: 10.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4846 E.  ,  2024/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2352 E., 2024/752 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/138 E., 2022/94 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 26.10.2007-01.10.2017 tarihleri arası davalı işveren nezdinde tam gün bilfil ve kesintisiz çalıştığının tespitine, sigortalı olduğu tespit edilen dönemlere ait yatırılmayan, eksik yatırılan sigorta primlerinin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre yönünden davanın reddedilmesi gerektiğini, çalışmanın kesintili olduğunun ispat edileceğini, davacının ihtiyaç olduğunda çiftlikte çalıştığını, çalışmasının süreklilik arz etmediğini, davacının çalışmasının süreklilik arz etmemesi sebebiyle yardım aldığının bilindiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI