muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8140, Karar No: 2022/21564, Tarih: 02.11.2022

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2021 tarihli ve 2021/1146 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10005, Karar No: 2011/5488, Tarih: 08.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10005 E.  ,  2011/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının ... 6.İcra müdürlüğünün 2008/796 takip sayılı dosyası ile icra takibinde bulunduğunu, takibe dayanak yapılan 3.12.2006 tarihli “ Tarla anlaşma senedi ” başlıklı belgenin kendileri yönünden borç ikrarı niteliğinde bir belge olmadığını, davalıya tarla satmadıkları gibi her hangi bir bedelde almadıklarını, söz konusu belgenin dava dışı hissedarların hisse satışına muvafakat etmeye yönelik bir belge olduğunu ileri sürerek haklarında yapılan icra takibi nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından yapılan icra takibi nedeniyle borçsuzluğun tesbiti isteğine ilişkindir. Davalının 3.12.2006 tarihli “ Tarla anlaşma senedi ” başlıklı belgeye dayanarak davacılar hakkında ilamsız icra takibinde bulunduğu, süresi içerisinde itiraz edilmemesi üzerine takibin kesinleştiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık takibe dayanak yapılan belgenin davacılar aleyhine borç ikrarı niteliğinde bir belge olup olmadığından kaynaklanmaktadır. Takibe dayanak söz konusu belgenin

2010/10005-2011/5488

incelenmesinde; davacılarında hissedar oldukları taşınmazın 8/10 hissesinin dava dışı hissedarlar tarafından davalıya satıldığı, taşınmazın bulunduğu Kemer köyündeki Kadastro çalışmaları sırasında belirtilen hissenin satın alan davalı adına tesciline muvafakat niteliğinde bir belge olduğunu, davacıların davalıya hisselerini satmadıkları ve belgenin davacılar aleyhine borç ikrarı niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda isbat külfeti kendisine ait olan davalının alacaklı olduğunu yasal delillerle isbat edememiştir. Davada miktar itibariyle tanıkda dinlenemez. Ne varki davalı cevap dilekçesi ile birlikte verdiği delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davalının davacılara yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8377, Karar No: 2022/3253, Tarih: 19.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8377 E.  ,  2022/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tazminat davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle duruşma günü olarak saptanan 19/04/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi. Davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... v.d. vekili gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...'in, % 74 oranında vücut fonsiyonlarını kaybeden davacı eşi ...'yi terk ederek kardeşi olan davalı ...'ın yanına gittiğini, davacı ...'nin geçimini sağlayamaması nedeniyle mirasbırakan aleyhine açtığı tedbir nafakası davasının kabul edildiği tarihten 3 gün sonra çekişme konusu 2355 ada 36 parsel sayılı taşınmazdaki 30 nolu bağımsız bölümün satış suretiyle davalıya devredildiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakana 2009 yılında kanser teşhisi konulduğunu, ölümüne kadar tüm bakımı ile kendisinin ilgilendiğini, bu bakım karşılığında taşınmazın temlik edildiğini, mirasbırakanın eşini hastalığından dolayı terk etmediğini, aksine davacıların mirasbırakana bakmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14/04/2016 tarihli ve 2015/312 E., 2016/294 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın, çekişme konusu taşınmazı kendisine bakmayan davacılara nafaka vermemek amacıyla kardeşi olan davalıya satış göstermek suretiyle bedelsiz olarak temlik ettiği, her ne kadar davalı tarafça temlikin bakım karşılığında bağış suretiyle yapıldığı iddia edilmiş ise de resmi şekilde yapılmış bir bağışlamanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 19/11/2019 tarihli ve 2016/11149 E., 2019/5909 K. sayılı kararıyla; ‘’…Somut olayda, taraflar, 5’er kişilik tanık listesi vermişler, ancak mahkemece 09.02.2016 tarihli celsede “Taraflarca, kendilerince belirlenecek 2'şer tanığın ismi bildirildiğinde adlarına davetiye çıkarılmasına, taraflarca iki hafta içinde isim bildirilmediğinde delil listelerindeki ilk iki tanık adına davetiye çıkarılmasına” şeklinde ara karar sonrasında tarafların bildirdikleri 2’şer tanığı dinlenerek sonuca gidilmiştir. Ancak, HMK m. 241 uyarınca, mahkemece bir kısım tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilebilmesi için bu tanıkların hangi hususta beyanda bulunacaklarının bilinmesi, dinlenen tanıklar ile aynı nitelikte ise ancak bu halde anılan hüküm uyarınca dinlenilmeyen tanıkların dinlenilmesinden vazgeçilmesi gerekirken usule aykırı şekilde taraf tanıkları dinlenmeden işin esası hakkında hüküm kurulması isabetsizdir. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, tarafların bildirdikleri dinlenilmeyen tanıklarının dinlenmesi, mirasbırakan adına kayıtlı başkaca aktif-pasif tapu kaydı bulunup bulunmadığının taraflardan da sorulmak suretiyle araştırılması, varsa tapu kayıtlarının istenilmesi, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 13/01/2021 tarihli ve 2020/132 E., 2021/23 K. sayılı kararıyla; tüm tanık beyanları, özellikle davalının, murisin kardeşlerinin beyanı, Aile mahkemesi kararından kısa bir süre sonrasında murisin taşınmazını davalıya devrettiği hususları bir arada değerlendirildiğinde satış işleminin ivazlı olmadığı, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri Özetle

Davalı vekili, Yargıtay bozma ilamında belirtilmiş olmasına rağmen, eksikliklerin tam manasıyla giderilmediğini ve delillerinin büyük bölümünün yine toplanmadığını, muvazaa iddiasının davacı tarafça ispat edilemediğini, murise ait taşınmazlara ilişkin kayıtların celp edilmediğini, bakım savunmasında bulunmalarına rağmen bu husus üzerinde durulmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinin yerinde olmasına kararın (IV/2.) no.lu paragrafında yer verilen hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmasına, kararın (IV./3.) no.lu paragrafında yer verilen Mahkeme kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, davacılar vekili duruşmaya katılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı 4.610,92 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/973, Karar No: 2023/2440, Tarih: 02.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/973 E.  ,  2023/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 4 adet bağımsız bölümün okul olarak kullanılması amacıyla taraflar arasında 08.01.2018 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesinin imzalandığını, ilk yıl kira bedeli olan 252.000,00 TL'nin davalıya çek ile ödendiğini, davalı kiraya verenin sözleşmede düzenlenen yükümlülüklerini tam olarak ifa etmemesi sebebiyle özel okul açma müracaatlarının İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından reddedildiğini, 1 Eylül tarihinden sonra verilen izinlerin ise ancak sonraki yıl için geçerli olabildiğini, bu durumda eksiklikler giderilse dahi 2018 yılı için okulun açılmasının hukuken mümkün olmadığını, eksiklikler bakımından Mahkeme aracılığıyla tespit yaptırıldığını ve durumun davalıya ihtarname ile bildirildiğini, davalı kiraya verenin kiralananı kararlaştırılan tarihte sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlü olduğunu, davalı tarafın kusuru nedeniyle gerekli izin ve ruhsat alınamadığından kiralananın 1 yıl süre ile kullanılamadığını iddia ederek; ilk yıl kira bedeli olarak davalı tarafa ödenen 252.000,00 TL'den, şimdilik 10.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; taşınmazın kiraya verildiği dönemde dükkan olarak kullanıldığını, sözleşmenin hiçbir maddesinde kiraya verenin kiralananı özel okul olarak kullanıma hazır hale getireceğinin ... Milli Eğitim tarafından inceleme yapılacağı zaman diliminde taraflara karşılıklı olarak yüklenen edimlerin tamamlanacağına ilişkin beyanının bulunmadığını, yükümlülükler için herhangi bir süre tayin edilmediğini, sözleşme tarihinden yaklaşık bir ay sonra haksız ve kötü niyetli olarak ihtarname gönderilerek sözleşmenin bir yıl askıya alınmasının talep edildiğini, taşınmazın o yıl için eğitim öğretim için hazır edileceğine ve eksikliklerin 1 ay gibi kısa bir sürede tamamlanacağına ilişkin herhangi bir taahhüdünün bulunmadığını, kiracının okul için gerekli izinleri alamamasında herhangi bir kusuru olmadığını, kiracının bina tesliminden sonra üzerine düşen hiçbir edimini yerine getirmediğini, basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğü bulunan ve eğitim kurumu olan davacı kiracının kira sözleşmesinin hemen akabinde eksiklikler olduğunu bildiği halde izin için başvurmasının ve başvurunun 27.08.2018 tarihinde reddedilmesinin kötüniyetini açıkça ortaya koyduğunu, izin alamayacağını baştan itibaren bilindiğini savunarak, davanın hukuki yarar yokluğundan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesinde kiraya veren tarafından yaptırılacağı öngörülen işler için bir süre öngörülmediği, bu nedenle kiraya verenin temerrüde düşmesi için ihtarda bulunulması gerektiği, yine 5580 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca İlkokul, Ortaokul, Lise ve Özel Eğitim Okulları için 1 Eylülden sonra verilen kurum açma izinlerinin ertesi eğitim öğretim yılından itibaren geçerli olacağı, kiraya verenin sözleşmenin imzalandığı 01.08.2018 ile 5580 sayılı Kanun'da kabul edilen 01.09.2018 arasındaki bir aylık sürede temerrüde düşürülmediği, 2018-2019 eğitim öğretim döneminde okulun açılamamasından davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı tarafından ''kiralayanın ihtar yoluyla temerrüde düşürülmesi gerektiği" gibi bir savunmada bulunulmadığı ve dava şartı da olmadığı halde bu hususun Mahkemece resen nazara dikkate alındığını, hukuki yorumlar içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, davalının edimlerini yerine getirmesi için temerrüde düşürülmesinin gerekmediğini, yazılı kira sözleşmesi imzalanmadan 3 ay önce sözlü olarak anlaşmaya vardıklarını, davalının taşınmazının okul olarak kullanılacağından bizzat haberdar olduğunu, sözlü olarak anlaşılmasının ardından 3 ay önce şirket tarafından bir takım tadilatlar yaptırılmak üzere taşınmaza işçiler getirildiğini, bu süreçte yapılan tadilatların ve taraflar arasındaki anlaşmanın varlığına ilişkin belgelerin mevcut olduğunu, davalının kira bedelini de almış olmasına rağmen Mayıs ayından Eylül ayına kadar taşınmazı sözleşmede yazan hususlarda hazır etmeyerek kötü niyetli davrandığını, üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini, davacı şirketin tadilatlar ile 4 bölümden oluşan taşınmazı bir çok sayıda sınıf oluşturarak kiralanana değer kattığını, daha iyi eğitim verebilmek için bu denli masraf yapan şirketin elektrik malzemesi almayarak tüm eğitim yılını kapalı geçirmeyi göze almış olamayacağını, kiraya verenin kiralananı kullanıma uygun olarak sözleşme tarihinde teslim etmekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dayanak kira sözleşmesinde izin ve ruhsat alımı konusunda davalı kiraya verene herhangi bir yükümlülük yüklenmediği, bir kısım tadilat ve inşaata ilişkin yükümlülükler bulunmakla birlikte bu edimlerin yerine getirilmesi için bir süre belirlenmediği, kiraya verenin teslim borcunu yerine getirdiği, süre belirlenmeyen inşai yükümlülükler yönünden kiralananın önemli ayıplarla teslim edildiği olduğu nazara alınarak davacı kiracı tarafından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 304 üncü maddesi uyarınca borçlunun temerrüdü hükümleri doğrultusunda ihtar şartı yerine getirilmek koşulu ile fesih veya sair haklarını kullanabileceği, davacı kiracı tarafından bu yönde bir başvuru yapılmaksızın doğrudan ödenmiş olan ilk yıl kira parasının istirdadının istendiği, davalı tarafça temerrüt ihtarına dayanılmadığından bu hususun Mahkemece resen nazara alınamayacağını ileri sürülmüş ise de, yasal düzenlemeyi uygulamanın hakimin görevi olduğu ve bilirkişi raporunda hukuki yorum yapılmasının İlk Derece Mahkemesi kararının özüne etki eden bir husus olmadığı, kiraya verenin birtakım yükümlülükleri yerine getirmemesine bağlı olarak ayıba karşı tekeffül hükümleri kapsamında sözleşme feshedilip kiralanan kiralayana teslim edilmediğinden, ödenmiş bulunan kira bedelinin iadesinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiralananın ayıplı olması nedeniyle peşin ödenen kira bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 304 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, sözleşme hükümlerine ve uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, TBK'nın 304 üncü maddeleri uyarınca ayıba karşı tekeffül hükümlerine uygun olarak sürekli edim borcu doğuran kira sözleşmesi ileriye etkili fesih edilip kiralanan kiraya verene teslim edilmediğinden ödenmiş kira bedelinin talep edilemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4123, Karar No: 2020/995, Tarih: 24.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/4123 E.  ,  2020/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- Her ne kadar mahkemece, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde ceza süreleri yönünden lehe aleyhe değerlendirilmesi yapılmış ise de; suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

b- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile