muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/529, Karar No: 2019/7492, Tarih: 25.11.2019

Davalı vekili, davacının 500.000 TL zararı olduğunu ihtar edip, davayı 1.000-TL olarak açmasının kötü niyetli olduğunu, harcın tamamlattırılması gerektiğini, tarafların mutabakatı ile akdedilmiş olan sözleşmeye uygun olarak tahsil edilmiş olan faiz, masraf ve komisyonlarının hukuki dayanağının olmadığı şeklindeki iddianın gerçeği yansıtmadığını, davacıya kullandırılan kredilerin ilk açılışından itibaren davacı firmaca düzenli olarak ödenmediğini, devamlı vade tarihlerinde firmaya nakit rotatif TL kredi açılarak vadelerindeki kredi bedellerinin tahsile çalışıldığını, bilahare de tarafların karşılıklı mutabakatı ile de tüm borcun dövize endeksli kredi (DEK) olarak hesaplanıp, yeniden yapılandırma yoluna gidildiğini, bu yeniden yapılandırma tutarının meblağının faiz oranının, tarafların karşılıklı mutabakatı ile güncel faiz oranları üzerinden yapıldığını, bu oranların yüksek olduğunun iddia edilmesinin dönem şartlarının değerlendirilmemesinden kaynaklandığını, keza davacı firmaca kullanılan kredinin DEK kredisi olması nedeniyle firmaca yapılan geri ödemelerin kur bağlanarak yapıldığını, firmanın hesabında yabancı para cinsinden bakiye olması durumunda banka alış-satış kuru ile işlemler gerçekleştirildiğini, bu şekilde yapılan tüm işlemlerin bankacılık teamüllerine uygun olduğunu, banka lehine tesis edilen ipoteklerin fekkinin ancak bankaya olan tüm borçların ödenmek suretiyle fekedileceğinin basit bir bankacılık kuralı ve teamülü iken, tüm borçları ödemeden ipoteğin fek edilmemesinin koz olarak kullanma olarak değerlendirilmesinin çarpıtma olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirttiği 42.000 USD fazladan para ödendiği iddiasının mantıkla izah edilemeyecek bir iddia olduğunu, bu nedenlerle davanın reddine, yargılama ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamı ve bilirkişi raporları doğrultusunda, bilirkişilerin hesaplamaları ve raporları ile davacı ödemelerini mevzuat ve kredi sözleşmeleri hükümlerine uygun olduğunun tespit edildiği, alınan faiz, komisyon, vergi ve masrafların haklı, zorunlu, makul, belgeli olduğunun tespit edildiği, haksız ve fazla ödeme tespit edilemediği, davacı vekilinin itirazında doğrudan haksız işlem şartına değinmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, yerel mahkemece alınan 1.bilirkişi raporunda, tek tek taraflar arasındaki bütün kredi ilişkisi irdelenip hesap yapılarak, davalı bankaca usul ve hukuka ve taraflar arasındaki sözleşmelere ve bankacılık teamüllerine uygun işlem yapıldığının, davacı şirket hesaplarından alınan faiz, komisyon vergi ve masrafların haklı, zorunlu, makul ve belgeli olduğunun saptandığı, heyet raporunda da aynı görüşün tekrar edildiği gözetildiğinde, usul ve hukuka uygun olan ve birbirini teyit eden iki bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davasını reddeden yerel mahkeme kararı yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 'nun 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacının davalı bankadan kullandığı kredilerin geri ödenmesi sırasında, haksız ve fazla tahsilat yapıldığı iddiasıyla açılmış alacak davasıdır. Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı tarafın muhtelif tarihlerde ve toplam kullanılan 180.000 TL ve 1.510.000 USD bedelli kredilerin geri ödenmesi esnasında, gerek fazla faiz işletmek ve temerrüt faizlerini yanlış hesaplamak, kur hesaplarını yanlış yapmak, USD olarak yatırılan ödemelerin TL’ye, sonra da USD'ye çevrilmesi suretiyle komisyon almak, hesapta bulunan nakit parayı yedinde tutarak kredili mevduat hesabından para çekmek ve yüksek oranlı faizler işletmek suretiyle, kalan anapara ve faiz alacaklarını yanlış hesaplayarak müvekkilini zarara uğrattığını, bu nedenle müvekkilinin davalı tarafa fazla ödemeler yapmak zorunda kaldığını, söz konusu kredilerin teminatı olarak verilen ipoteği borç tam olarak bitmeden fek etmeyerek ipoteğin varlığını haksız ve mesnetsiz ödemenin yapılması için koz olarak kullandığını, davalının sistemsel hatalar var şeklindeki bahane ile müvekkilinden farklı farklı meblağlar talep ettiğini, davalı tarafın müvekkilinin yaptığı ödemeleri düşürerek ve kur farkından yararlanarak müvekkilini zarara uğrattığını, davalının kredi taksit tutarını öğrenmek isteyerek ödeme yapacağını bildiren müvekkiline geç satte dönerek ve bu ödemeyi sonraki güne sarkıtmak suretiyle yüksek oranda faiz tahsilatı yaptığını, davalı tarafın gerek taraflar arasındaki sözleşmeye, gerek piyasa rayiçlerine aykırı şekilde döviz kredisine sürekli %12 gibi yüksek oranlı faiz uyguladığını, sabit ödemeli krediyi müvekkilinin onayı olmaksızın rotatif krediye çevirmesi ve yine fazla alınan 70.000 USD’nin sonraki ödemelere mahsubu suretiyle zarara uğrattığını, bu nedenlerle haksız mesnetsiz ve kötü niyetli şekilde tahsil edilen fazla para ve masrafların belirlenmesi suretiyle şimdilik 1.000-TL’nin temerrüt tarihi olan 29/04/2014 tarihinden itibaren işletilecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek müvekkiline ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme tarafından davacının, davalıdan hangi alacak kalemlerini talep ettiği ve herbir alacak kalemi için ne kadar talepte bulunduğu açıklattırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacının talepleri somutlaştırılmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Yukarıda açıklandığı üzere, davacının talepleri somutlaştırılmadığı için, bilirkişi raporlarında davacının ileri sürdüğü fazla ödeme ve zarar kalemleri hakkında bir değerlendirme ve hesaplama yapılamamıştır. Karara dayanak yapılan bilirkişi raporları, açıklanan nedenlerle yetersiz ve denetime elverişli değildir. Eksik ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporları doğrultusunda, haksız ve fazla ödeme tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) ve (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7286, Karar No: 2017/3070, Tarih: 17.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/7286 E.  ,  2017/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15.03.2016 gün ve 2015/15864 Esas -2016/3268 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılamaya toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nın 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nın 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren, 264,60 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, red harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15.02.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y:

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı şirketin yargılama aşamasında başka hisselerde satın almak suretiyle taşınmazda en büyük hissedar olduğu, davacı tarafça sonradan satın alınan hisseler hakkında iki yıllık hak düşürücü sürede dava açılmadığı için davalının paydaşlık durumunun kesinleştiği, bu nedenle TMK’nın 733. son maddesi hükmü uyarınca paydaşa karşı önalım davasının dinlenemeyeceği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce yapılan incelemede hükmün onanmasına dair verilen ilama karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Tapu kayıtları incelendiğinde; paydaşlar ... ve arkadaşları tarafından toplam 97/1785 payın davalı ..... A.Ş’ne 18/02/2011 tarihinde satıldığı ve davacı paydaş tarafından 23/05/2011 tarihinde eldeki önalım davasının açıldığı, yargılama aşamasında bir kısım paydaşlar Kadri Gündoğdu ve arkadaşları tarafından 3/34’er hisselerinde 21/10/2011 tarihinde davalı ...A.Ş’ne satıldığı ve bu satışla ilgili yasal hak düşürücü süresi içerisinde herhangi bir önalım davası açılmadığı için davalı şirketin taşınmazda paydaş konumuna geldiği görülmüştür.

Uyuşmazlık: dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda paydaş olmayan davalının yargılama aşamasında başka hisse almak suretiyle paydaş konumuna gelmesi halinde eldeki davanın dinlenip dinlenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere; önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma hakkına veren bir haktır.

Uyuşmazlık: dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda paydaş olmayan davalının yargılama aşamasında başka hisse almak suretiyle paydaş konumuna gelmesi halinde eldeki davanın dinlenip dinlenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere; önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma hakkına veren bir haktır.

Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Emsal Yargıtay kararlarında;

“Önalım hakkına konu edilen payın payı satan paydaşa iade edilmesi doğmuş olan önalım hakkını ortadan kaldırmaz”

“Önalım hakkının kullanılması ile hukuksal ilişki kurulur ve payın sonradan devredilmesi de doğan hakkı ortadan kaldırmaz.”

“Şufa hakkı müşterek mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda paydaşlardan birinin payını 3. şahsa satması halinde diğer paydaşlar o payı öncelikle satın alma hakkını veren yenilik doğuran bir haktır.”

“Şufalı payın bir kısmının mahkeme kararı ile satıcısına geri dönmesi kullanılan şufa hakkının ortadan kaldırmaz.”

“İlk alınan pay için süresinde dava açılmaz ise; o pay için paydaş olduğundan sonraki pay satışları sebebiyle o kişi aleyhine açılan dava ret olunur.”

Somut olayda; ilk pay satışı için süresinde dava açılmış ve yasal önalım hakkı kullanılmıştır. Dava tarihi itibariyle dava şartı mevcuttur. Daha sonra ki pay satışları ile ilgili önalım davası açılmamış olması ve davalının paydaş konumuna geçmesi davacının açtığı davanın reddini doğurmaz Her dava açıldığı tarihte ki şartlara göre değerlendirilir. Her satışta paydaşların önalım hakkı yeniden doğar, önalım hakkı yenilik doğuran bir hak olup paydaşların tüm satışlar için önalım hakkını kullanması gerekmez. Paydaş yasal şartlar mevcut olduğu sürece dilediği satış için önalım hakkını kullanıp kullanmamakta özgürdür.

O halde, dava tarihi itibariyle paydaş konumunda olmayan davalının 18.02.2011 tarihli satışla ilgili olarak açılan önalım davasının dinlenmesi ve bu konuda taraf delillerinin toplanarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun karar düzeltme isteminin reddine dair görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/5585, Karar No: 2010/5661, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5585 E.  ,  2010/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen hakemin reddi davası sırasında davacı taraf vekili 11.07.2008 günlü dilekçesiyle reddi hakem yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıçlar gibi görev yapan hakemlerin, bu görevlerini yerine getirirken tıpkı hakimler gibi tarafsız olmalarını gerektirir. Bu nedenledir ki; H.Y.U.Y.'nın 521. maddesinde de açıklandığı gibi hakemlerde red edilebilir. Red sebepleri hakimlerin red sebepleri gibidir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakemin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26.04.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5024, Karar No: 2011/687, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5024 E.  ,  2011/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... ile davalılar 1-... 2-Anadoluhisarı...Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulu Müdürlüğü'nü temsilen ... arasındaki davadan dolayı Beykoz 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.11.2009 gün ve 2009/26-2009/293 sayılı hükmü onayan Dairemizin 01.06.2010 gün ve 2010/1531-3114 sayılı ilamı aleyhinde davalı Anadoluhisarı...Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulu Müdürlüğü'nü temsilen ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 215,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ...'na yükletilmesine, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalı ...'ndan harç alınmasına yer olmadığına, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9361, Karar No: 2010/895, Tarih: 25.01.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/9361 E.  ,  2010/895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkeminin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yolcu olarak Suriye Devletinden Türkiye'ye giriş yapan sanığın beraberinde getirdiği 15 kg toz şeker, 6 kg çay, 10 kg pirinç ve bir takım porselen tabakla ilgili olarak gümrük idaresine beyanda bulunmadığından bahisle bireysel kaçakçılık suçundan kamu davası açıldığı, sanığın eylemine uygulanabilecek suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13.maddesinde "Yolcuların, gümrük mevzuatına göre zati ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde veya eşyası arasında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi zati eşyasıymış gibi gösterdikleri eşyanın vergisine ek olarak bir kat para cezası uygulanır ve eşya sahibine teslim edilir. Yolcuların yanlarında veya kaplarında bulunan ve yukarıdaki fıkra dışında kalan mahiyet ve miktarda olan eşya ile gümrükten kaçırılmak amacına yönelik olarak saklanmış veya gizlenmiş halde bulunan eşyaya ilişkin vergiler tahsil olunmakla birlikte eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar da para cezası alınarak eşya, sahibine teslim edilir. Yolcuların beraberinde getirilen ticari mahiyet ve miktarda olan eşya için ithali lisansa, şarta veya izne, kısıntıya, standardizasyon kontrolüne veyahut belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olan eşya hakkında 4 üncü maddenin (d) bendi hükümleri uygulanır.Türkiye'ye giren veya Türkiye'den çıkan yolcuların üzerlerinde veya eşyaları arasında yasak eşya bulunması halinde 4 üncü maddenin (b) bendinde belirtilen cezalar uygulanır" hükmü öngörüldüğü, 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 4926 sayılı kanunu yürürlükten kaldıran 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 6.maddesinde ise (1) Yolcuların, gümrük mevzuatına göre zati ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi zati eşyasıymış gibi gösterdikleri eşyanın gümrük vergileri, gümrük idarelerince iki kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir. (2) Söz konusu eşyanın gümrükten kaçırılmak amacına yönelik olarak saklanmış veya gizlenmiş olarak bulunması durumunda gümrük idarelerince eşyanın gümrük vergileri üç kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir. (3) Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eşya, gümrük vergileri ödenmediği takdirde, gümrüğe terkedilmiş sayılır. (4) Yolcuların, beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan eşyanın ticari mahiyette veya ithali veya ihracının yasak olması halinde 3 üncü madde hükümleri uygulanır

. (3) Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eşya, gümrük vergileri ödenmediği takdirde, gümrüğe terkedilmiş sayılır. (4) Yolcuların, beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan eşyanın ticari mahiyette veya ithali veya ihracının yasak olması halinde 3 üncü madde hükümleri uygulanır. Hükmü getirildiği cihetle sanığın kollukta alınan ifadesinde suç konusu eşyayı Suriye Devletin'den getirdiğini amacının Türkiye'de satıp geçimini sağlamak olduğunu beyan ettiğine göre sanığın mahkemece de savunmasının alınarak eşyayı ne amaçla getirdiğinin tespiti, suç konusu eşyanın ticari mahiyette olup olmadığının da karar yerinde tartışılması, eşyanın suç tarihinde ithalinin lisansa, şarta veya izne, kısıntıya, standardizasyon kontrolüne veyahut belli kuruluşların vereceği uygunluk ve yeterlilik belgesine tabi olup olmadığının tespitinden sonra her iki kanunun karar yerinde tartışılıp sonucuna göre karar verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı icab ettirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 25.01.2010 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/10700, Karar No: 2024/2787, Tarih: 07.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10700 E.  ,  2024/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1046 Esas, 2023/710 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/720 Esas, 2020/321 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine temsilcisi ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine temsilcisi ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde özetle; Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi 140 ada 33 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin nemalandırılarak bloke edildikten sonra bedele faiz işletilmesinin mükerrerliğe sebep olduğunu, bilirkişi raporunun subjektif yargılarla oluşturulduğunu, %10 objektif değer artışının isabetli olmadığını, aynı bölgede taşınmazların 12,50 TL bedelden geçtiğini, motopomp ile sulama giderlerinin ürün maliyetine eklenmesi gerektiğini, münavebeye yüksek fiyatlı ürünlerin seçildiğini ve bu nedenle taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.