muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5399, Karar No: 2024/2993, Tarih: 06.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/5399 E.  ,  2024/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/841 E., 2020/583 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen esastan reddine, kısmen kabulüne

müdahiller ..., ... ve ... vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kağızman Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2010/56 E., 2018/29 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece (Kağızman Kadastro) Mahkemesince, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hükme karşı bir kısım davacılar ve asli müdahiller vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davacılar ..., ... ve ... ile asli müdahiller ..., ... ve ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar ... ve ... vekilinin ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş olup, kez davacılar ... ve ... ile asli müdahiller ..., ... ve ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucu, Kars ili Kağızman ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 152 ada 1 parsel sayılı 626.095,73 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 18.10.2010 tarihinde, orman niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiş ve bu tespit 27.10.2010 ile 26.11.2010 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

Davacılar ... ve ..., tapu kaydına dayanarak; davacılar ..., ... ve ... ile asli müdahiller ..., ... ve ... ise, kazandırıcı zilyetliğine dayanarak, kadastro tespitinin iptali ile Kars ili Kağızman ilçesi ... köyü152 ada 1 parsel sayılı taşınmazın adlarına tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır.

İlk Derece Mahkemesince, davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davalar ile asli müdahillerin davalarının reddine, dava konusu 152 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün, bir kısım davacılar ile asli müdahiller vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacılar ..., ... ve ... ile asli müdahiller ..., ... ve ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, davacılar ... ve ... vekilinin ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar ... ve ... ile asli müdahiller ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz isteğine ilişkin olup, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) bölge adliye mahkemesince duruşma yapılmadan verilecek kararları düzenleyen 353/1-a.6 maddesinde; İlk Derece Mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, bölge adliye mahkemesince, esası incelenmeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verileceği hükmü düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun' un 353/1-b.2 maddesinde yer alan, " Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, ... Duruşma yapılmadan karar verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin hatalı veya yeterli bulunmaması halinde, mutlaka ilk derece mahkemesi kararının bütünüyle kaldırılması ve yeniden hüküm fıkrasının oluşturulması zorunludur.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun' un 353/1-a.6 maddesi uyarınca, davacılar ... ve ... vekilinin istinaf talebi kabul edilerek, eksik inceleme sebebi ile ilk derece mahkemesi kararının kısmen kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nin 353 vd. maddeleri uyarınca, Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken, diğer yandan aynı zamanda vakıa incelemesi yapan mahkemelerdir. Bölge Adliye Mahkemeleri, ilk derece mahkemesince yapılan vakıa incelemesini yerinde bulmadığı takdirde, ilk derece mahkemesi kararını bütünüyle kaldırması ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde kendisinin yeni bir hüküm kurması gerekir. Bölge Adliye Mahkemesince, bu şekilde kısmen kaldırma kararı verilmesi usul ve kanuna uygun bulunmadığından hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davacılar ... ve ... ile asli müdahiller ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek halinde peşin harcın temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29893, Karar No: 2015/1275, Tarih: 27.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29893 E.  ,  2015/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı ... işyerinde 20.01.2006-28.01.2010 tarihleri arasında bulaşıkçı olarak çalıştığını, çalışmasının ... Kurumu'na farklı alt işveren şirketler üzerinden bildirildiğini, iş sözleşmesinin feshedilmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde, 21.08.2009-30.01.2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının diğer şirketler işyerlerinde geçen çalışmasından ise müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirketler, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle, davalılar ... ve ... bakımından davanın feragat sebebiyle reddine; davalı ... bakımından esastan reddine; davalı ... bakımından ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 184. maddesinde, iflasın açılması ile müflisin mal varlığına dahil olan bütün mal ve hakların iflas masasını oluşturacağı; aynı Kanunun 226. maddesinin birinci fıkrasında masanın kanuni mümessilinin, iflas idaresi olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda, davalılardan, ...'nin, dava tarihinden sonra, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 02.12.2010 tarihli 2010/383 esas ve 2010/ 817 karar sayılı kararıyla iflasına karar verilmiştir. Anılan sebeple, iflas idaresi yönünden usulünce taraf teşkili sağlanılmadan davaya devam edilmesi hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, mahkemece, davacının çalışma süresinin ve söz konusu çalışma süresinden davalı ...'nin sorumluluğunun belirlenmesinde yapılan araştırma ve inceleme de yetersizdir.

Somut olayda, davalılardan, ...'nin, dava tarihinden sonra, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 02.12.2010 tarihli 2010/383 esas ve 2010/ 817 karar sayılı kararıyla iflasına karar verilmiştir. Anılan sebeple, iflas idaresi yönünden usulünce taraf teşkili sağlanılmadan davaya devam edilmesi hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, mahkemece, davacının çalışma süresinin ve söz konusu çalışma süresinden davalı ...'nin sorumluluğunun belirlenmesinde yapılan araştırma ve inceleme de yetersizdir.

İddiaya konu çalışma süresi nazara alınarak, hizmet döküm cetvelinin incelenmesinden, davacının 20.01.2006-16.02.2008 tarihleri arasında "..."; 30.05.2008-22.10.2008 tarihleri arasında "..."; 08.11.2008-21.01.2009 tarihleri arasında "..."; 22.01.2009-27.03.2009 tarihleri arasında "..."; 03.08.2009-13.10.2009 tarihleri arasında "..."; 21.08.2009-27.01.2010 tarihleri arasında "..." tescil numaralı işyerinden çalışmalarının kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır.

"..." tescil numaralı işyerinin, davalı ... adına kayıtlı olduğu ve işyeri adresinin davalı ...nin adresi olduğu; "..." tescil numaralı işyerinin ise, davalı ...'ye ait olduğu kurum kayıtlarıyla sabittir.

"...", "..." ve "..." tescil numaralı işyerlerinin, hangi işverene ait olduğuna ilişkin dosya kapsamında bilgi ve belge yoktur. "..." tescil numaralı işyerinin ise dava dışı ...'ye ait olduğu anlaşılmakla birlikte, bu işyerindeki çalışmanın davalı ...'yle ilişkisi olup olmadığı belli değildir. Mahkemece, söz konusu belirsizliklerin aydınlatılmaması hatalı olmuştur.

Anılan sebeplerle, taraf teşkili sağlandıktan sonra, davanın esasına girilerek, öncelikle çalışma süresi aydınlatılmalıdır. ... Kurumu'ndan, davacının hizmet döküm cetvelinde kayıtlı "...", "...", "...", "..." tescil numaralı işyerlerinin, ayrıntılı tescil bilgileri ( varsa ihale makamı, asıl işveren- alt işveren bilgileriyle birlikte) ve işyeri açma bildirgeleri celp edilerek incelenmelidir. Dinlenen şahitlerin de, hizmet döküm cetvelleri ve uyuşmazlığa konu tarih aralıklarında çalıştıkları işyerlerinin ayrıntılı tescil bilgileri celp edilerek, davacının çalışma süresi hakkında görgüye dayalı bilgi sahibi olmalarının mümkün olup olmadığı denetlenmelidir. Neticeye göre, tüm dosya kapsamı yeniden değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6590, Karar No: 2024/9290, Tarih: 19.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6590 E.  ,  2024/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/209 E., 2016/258 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Onama Kısmi Bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’e yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 86/2, 86/3-e; 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/1 maddesinde düzenlenen silahla tehdit ,yaralama ve 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçlarının gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırına göre 5237 sayılı Yasa'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 24.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsacılığına tevdiine,

19.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4940, Karar No: 2014/9172, Tarih: 03.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4940 E.  ,  2014/9172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulu hükmün açıklanmasınn geri bırakılması, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlınının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak; sonucuna göre TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Sanığın mağdureye yönelik eylemlerine Aralık 2012 tarihinde başlayıp Mart 2013 tarihinde bitirdiği anlaşılmakla, suç tarihlerinin gerekçeli kararda yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5246, Karar No: 2024/2596, Tarih: 23.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/5246 E.  ,  2024/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1036 E. 2016/1160 K.

EK KARAR TARİHİ : 27.05.2021-04.06.2021

MÜŞTEKİ : Kültür ve Turizm Bakanlığı

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık ... tarafından, sanık ... hakkında kurulan hükmün, temyiz isteminin süreden reddine ilişkin ek kararın, itirazın süreden reddine ilişkin ek kararın müşteki vekili tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 53. Maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 51/1-3-7-8. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.08.2021 tarihli, 2021/8181 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ün temyiz isteği; verilen karara itiraz ettiğine ilişkindir.

Müşteki kurum vekilinin temyiz isteği; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... hakkındaki itirazının süreden reddine ilişkin ek kararın bozulması gerektiğine, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin süreden reddine dair ek kararın kaldırılması gerektiğine, sanık ... hakkında verilen cezanın ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, olay tarihinde sanıklar ..., ... ve ...'ın, sanık ...'e ait olan suç tarihi itibariyle sit alanı içerisinde olmayan evinin zemininde ve bahçesinde Osmanlı parası ve tarihi eser bulmak amacı ile izinsiz kazı yaptıkları, sanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarında değerli eşya bulmak amacıyla bu kazı işlemini gerçekleştirdiklerini ayrı ayrı kabul ettikleri, böylece sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece 27.05.2021 tarihli ek karar ile, müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Müşteki Kurum Vekilinin, Hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Karar Verilen Sanık ... Hakkında Verilen Karara Yönelik İtirazının Süreden Reddine İlişkin Ek Karara Karşı Temyiz İstemi Açısından;

Mahkemece 27.05.2021 tarihli ek karar ile, müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Müşteki Kurum Vekilinin, Hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Karar Verilen Sanık ... Hakkında Verilen Karara Yönelik İtirazının Süreden Reddine İlişkin Ek Karara Karşı Temyiz İstemi Açısından;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, müşteki vekilinin, itirazın süreden reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle, CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

2.Müşteki Kurum Vekilinin Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin Süreden Reddine İlişkin Ek Karara Karşı Temyiz İstemi Açısından;

Müşteki kurum vekilinin, yokluğunda verilip, 07/05/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 21/05/2021 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 27/05/2021 tarihli ve 2015/1036 Esas, 2016/1160 Karar sayılı ek kararın usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; müşteki kurum vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA;

3. Sanık ...'ün Temyiz İstemi Açısından;

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanun'a göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü raporu hükme esas alınmak suretiyle, eksik araştırma ile 74/1-2. cümleye ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13537, Karar No: 2014/26116, Tarih: 04.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13537 E.  ,  2014/26116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/08/1986-28/08/2003 tarihleri arasında 1479 sayılı yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının vergiye kayıtlı olduğu dönemle olan 1.8.1986-28.8.2003 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbit istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kabulü ile davacının vergi kaydının bulunduğu 1.8.1986-1.2.1987, 1.2.1987-5.8.1994 ve 28.8.2013 tarihleri arasındaki sürelerin 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı olduğunun tespitine ve davacı lehine vekalet ücretine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının vergide kayıtlı olduğu sürelerde 1479 sayılı Yasa uyarınca sigortalı kabul edilmesi yerinde ise de, davacı kendisini vekille temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve bir kısım sigortalılık süresinin de hükümde yanlış gösterilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ( 1 ) numaralı bendi tamamen silinerek yerine “ Davanın Kabulü ile, davacının vergi kaydının bulunduğu 1.8.1986-1.2.1987, 1.2.1987-5.8.1994 ve 28.8.2003-6.4.2010(dava tarihi) tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa uyarınca bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinin tamamen silinerek, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 04.12.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.