muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2983, Karar No: 2012/3992, Tarih: 03.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/2983 E.  ,  2012/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 109 ada 1, 110 ada 1 ve 111 ada 31 parsel sayılı 1.432.439,79, 1.507.708,81 ve 2.673.485,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları tarafından davalılar ... ve ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. ... irsen intikal iddiasına, Hazine ise çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmışlardır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacıların ve müdahil Hazinenin davasının reddine, müdahil ...'ın davasının kabulüne ve çekişmeli parselin davalılar ... ve ... ile müdahil'in murisi ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları ile müdahil Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı tarafın ve müdahil ...'ın dayanağı olan tapu ve vergi kaydının çekişmeli taşınmazlarla birlikte dava dışı 111 ada 32 sayılı parseli kapsadığı, kayıtların sabit sınırlı olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli olmayıp, değerlendirme de dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Mahkemece davacı tarafın dayanağı olan yayla nitelikli 1937 tarih 1 tahrir nolu vergi kaydı ile davalı tarafın ve müdahil ... dayanağı olan kışlak nitelikli Ağustos 1933 tarih 17 nolu kayıttan gelen 5.4.1962 tarih 17 numaralı tapu kaydı ve 1937 tarih 171 tahrir numaralı vergi kayıtları mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamları belirlenmemiş, uygulamada çekişmeli taşınmazları kenardan çevreleyen komşu parsellerin dayanağını oluşturan kayıtlardan yararlanılmamış, yerel bilirkişilerin ve davalı tanığının kayıtların hudutları ile ilgili soyut beyanları ile yetinilmiş, taşınmazların kimden geldiği, hangi tarihten bu yana kim tarafından ne şekilde kullanıldığına yönelik yeterli araştırma da yapılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için; öncelikle taraflardan iddia ve savunmalarıyla ilgili deliller istenmeli, dayandıkları kayıtların kadastro sırasında başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılarak varsa bu parsellerin ve taşınmazlara komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen komşu köyden seçilecek yerel bilirkişi kurulu ile yine aynı yöntemle belirlenecek tanıklar ve üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında malik haneleri açık bulunan taşınmazların maliklerinin 3402 sayılı Yasa'nın 30. maddesi uyarınca re'sen belirleneceği yol, kızılkaya ve sırt" sınırları itibarı ile değişebilir nitelik bulunan tapu ve vergi kayıtların miktarları ile geçerli olacağı göz önünde bulundurularak; kayıtların sınırları yerel bilirkişilere tek tek okunmak suretiyle uygulanıp, bilirkişilerce gösterilen sınırlar, teknik bilirkişi tarafından harita üzerinde işaretlenmeli, kayıtlar da yazılı olup, bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, kayıtların kapsamları sabit sınırlarından başlanılarak belirlenmeli, davalılar ve katılan tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının, dava dışı 111 ada 32 parsel sayılı taşınmaza da miktarından fazla olarak revizyon gördüğü dikkate alınmalıdır

. Taşınmazların, mülkiyet belgesi olan tapu kaydının kapsamı dışında kalmaları halinde, vergi kayıtlarının mülkiyet belgesi olmayıp, ancak zilyetliğe karine teşkil edebileceği ve zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği dikkate alınarak; taşınmazların kamu malı ya da özel mülk niteliğin de olup olmadıkları, niteliklerinin zilyetlikle kazanıma elverişli yerlerden olup olmadığı, kimin ya da kimlerin kullanımında oldukları, kullanım şekli ve süresi konusunda yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından ayrıntılı beyan alınmalıdır. Ziraatçi bilirkişi kurulundan da taşınmazların niteliği, toprak yapısı, kullanım şekli konusunda da ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek malik hanesinin kimin ya da kimlerin adına doldurulacağı, belirlenmek suretiyle tescile karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, yetersiz inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ile katılan Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.05.2012 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9108, Karar No: 2013/11066, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9108 E.  ,  2013/11066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 1338 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 1338 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.02.2011 itibariyle ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 1338 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu il müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24189, Karar No: 2018/3297, Tarih: 19.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/24189 E.  ,  2018/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı ile ücret farkı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... tarafı olan ... Sendikasına üye olarak ...’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin ...’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile ... Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı ...GLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı K. m.32 ve İş K. m.5’e aykırı olduğunu, birbirini takip eden ...’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, ... yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ... Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki ...’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İ... öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, Tedaş ile ... Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem İ...’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İ...’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve ... Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22,62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ilk kararda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra ... Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İ... Ek-II cetvelinde 4. derecinin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözleşmesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Hükmün davacı tarafca temyizi üzerine Dairemizin 28/04/2014 tarih ve 2013/11922 E., 2014/13355 K. sayılı ilamı ile özetle; "...İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve ...'den yaralanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı ...GLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilmek suretiyle gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu kararı ile Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya direnilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu kararı ile Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada bozma sonrası davacı tarafça dosyaya sunulan 29/02/2016 tarihli ıslah dilekçesindeki talepler dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Açılan dava belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit davası niteliğindendir. Belirsiz alacak davasının kısmi eda külli tespit davası olarak açılması halinde sonradan miktarın arttırılması “ıslah” niteliğindedir. Davacı bozmadan sonra bu şekilde 29/02/2016 tarihinde ıslah dilekçesi vermiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmemesi gerekir.

Bozma sonrası ıslah olmayacağından mahkemece anılan dilekçeye itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup, dava dilekçesinde talep edilenin tahsiline, karar verilerek kalan miktarın ise tespiti ile yetinilmesi gerekmektedir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6423, Karar No: 2020/2485, Tarih: 09.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6423 E.  ,  2020/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 50/1-a, 52/1-3-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimsiz yolda, gündüz vakti seyir halindeyken, evinin önüne geldiğinde otoparka girmek için sağa döndüğü esnada arkasından gelmekte olan mağdurun idaresindeki motosikletle sanığın aracına sağ yan tarafından çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması ve İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 08/01/2015 tarihli rapora göre; katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının tespit edildiği, yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığının tespiti için olay tarihinden itibaren 6 ay sonra rapor alınması gerektiğinin belirtilmesine rağmen mahkemece katılanın kesin raporu aldırılmaksızın hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5503, Karar No: 2012/3855, Tarih: 14.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5503 E.  ,  2012/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/195180

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/02/2010, 2009/156 (E) ve 2010/39 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ferhat'ın, mağdur Fatih'e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

a) Olay günü borç-alacak hesabı yapmak için mağdura ait dükkana gelen sanığın, mağduru sol dirsek üstü, sağ dirsek altı ve sağ lomber bölgeden üç kez bıçaklayarak, transvers kolonda, jejenumda perforasyona, omentumda kesiye neden olacak ve mağdurun hayatını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, tanık Ali'nin, sanığın elindeki bıçağı alarak eylemlerine engel olduğu olayda; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu düşünülmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

b) Suçta kullanılan ve bizatihi suç teşkil etmeyen mağdura ait bıçağın, mağdura iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanığın CMUK.nun 326/son.maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 14/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11431, Karar No: 2023/676, Tarih: 15.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/11431 E.  ,  2023/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/749 E., 2019/980 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2010/988 Esas, 2013/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27.06.2018 tarihli ve 2017/648 Esas, 2018/5952 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşmesine, 2007 ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ise bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası, Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2018/749 Esas, 2019/980 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi eksik inceleme ile verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2008 olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2018/749 Esas, 2019/980 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.