muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6422, Karar No: 2010/6692, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6422 E.  ,  2010/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup davacı arsa sahibi tapu iptâli ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istemlerinde bulunmuş, davalı yüklenici davanın reddini savunmuş, mahkemece, yapılan ıslah da nazara alınarak tazminata hükmedilmiş, verilen hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı şirket temsilcisi tarafından imzalanan ilk projede davacıya verilmesi gereken dükkan alanının 82,22 m2 olarak belirlenmiş olmasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan 08.11.2004 günlü Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde, inşa edilecek binanın zemin katında 17 ve 18 nolu daireler ile 19 ve 20 nolu dükkanların yer alacağı, 19 nolu dükkanın davacı arsa sahibine, 17 ve 18 nolu daireler ile 20 nolu dükkanın da davalı yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Sözleşme ve eki bina kesitine göre zemin katta iki dükkan ve iki daire yapılacak ve davalı şirket temsilcisince imzalanan ilk projede davacıya verilecek 19 nolu dükkan 82,22 m2 olarak gösterilmişken, ruhsat aşamasında otopark yönetmeliğine göre projede öngörülen otopark alanın yetersiz kalması nedeniyle bu ilk projenin tadil edildiği, zemin katın otopark ve 19, 20, 21 nolu dükkanların bulunacağı şekilde yeniden projelendirildiği, bu yeni durumda davacıya ait olacak 19 nolu dükkanın yeri değiştirilmemekle beraber numarasının değiştirilip 21 numara olduğu ve keza yerinde 22,55 m2 alanında inşa edildiği yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporu ile sabittir.

Hali hazırda tapuda 19 ve 20 nolu dükkanların davalı ..., 21 nolu dükkanın ise davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, temyiz incelemesine konu davada davalı ... adına kayıtlı 15,75 m2 alanlı 19 nolu dükkanın tapusunun iptâli ile adına tescilini ve kalan kısım için tazminat ödetilmesini, tescil talebi yerinde görülmezse fazla haklarını saklı tutarak 40.000,00 TL tazminatın tahsilini istemiştir. Mahkemece halen davacı adına kayıtlı dükkan sözleşme ile kararlaştırılan aynı yerde olduğu için tescil talebi reddedilmiş, ancak davacıya belirlenen alandan daha az genişlikte dükkan verildiğinden hesaplanan tazminat hüküm altına alınmıştır.

Nevar ki davalı yan yargılama esnasında yukarıda izah edilen proje değişikliği sonucu davacının kaybı oranında kendilerinin de 20 nolu dükkanda alan kaybına uğradıklarını, iki tarafın kayıplarının eşit olduğunu savunmuşsa da mahkemece bu hususta herhangi bir inceleme yapılmış değildir. Gerçekten de imar mevzuatı gereği doğan alan kaybına arsa sahibi yanında yüklenicinin de uğradığının tesbiti halinde uğradığı bu kayıp miktarınca tazminle sorumlu tutulması hakkaniyete aykırı olacaktır.

Şu halde mahkemece yapılacak iş; HUMK'nın 284. maddesi uyarınca gerekirse yeniden keşif de yapılarak bilirkişilerden ek rapor alıp otopark nedeniyle projede yapılan zorunlu değişim yüzünden davalı yana ait dükkandan da alan kaybı olup olmadığının saptanması ve varsa davalı yanın uğradığı alan kaybı çıkarıldıktan sonra kalan kısım için davacıya ait dükkanın küçük yapılması nedeniyle uğradığı zarar miktarının hesaplatılması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi olmalıdır.

Değinilen hususlar nazara alınmaksızın eksik inceleme ile hükme varılması doğru görülmemiştir.

3-Sözleşmelerden kaynaklanan hukuki ilişkilerde faiz başlangıcı taraflarca borcun ödeneceği gün kesin vade şeklinde belirlenmişse o gün, aksi takdirde borçlunun BK'nın 101. maddesi hükmüne uygun şekilde temerrüde düşürüldüğü tarih olarak tayin edilir. Somut uyuşmazlıkta borcun ödeneceği gün taraflarca kati şekilde belirlenmediği gibi, davalılar dava tarihinden önce BK'nın 101. maddesine uygun yöntemle temerrüde düşürülmüş de değillerdir. Bu durumda dava dilekçesi ile talep edilen 40.000,00 TL için dava tarihinden, ıslahla arttırılan 28.950,00 TL içinse ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmek gerekirken kabul edilen tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de yerinde bulunmamış, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentler uyarınca hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/795, Karar No: 2011/12647, Tarih: 22.09.2011

3. Ceza Dairesi 2010/795 E., 2011/12647 K.

**3. Ceza Dairesi 2010/795 E., 2011/12647 K.**

**- HAPİS CEZASININ ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİ

- TAKSİRLE ORMAN YANGININA NEDEN OLMAK

- ZARAR

- ZARARIN HESABI**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 110 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında temel cezanın tayininde kanun maddesinin 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun'un 110/3 yerine 110/2. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) 5728 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde sanığın yangının söndürülmesine yönelik çabaları veya meydana gelen zararın azlığı gözönünde bulundurularak ceza indirimi yapılacağının düzenlenmesine göre yangının söndürülmesine yardımcı olması ve zarar miktarının birbirinden bağımsız olarak ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde yazılı yangın sonucu doğan zararın orman alanına ait olup gerçek zararı ifade etmesine, bu zararın hesabında yangın sonucu tamamen yanan ağaçlar, kısmen yanan ağaç ve ağaççıkların değerinde meydana gelen azalma, süceyrat, tohumlar, bitki örtüsü, alt tabaka orman örtüsünün yanması nedeniyle oluşan zarar, yanan alandaki organik maddeler, mikroorganizmalar ve minerallerdeki yok olma, toprağın humuslu tabakasının yanması nedeniyle meydana gelen verim gücündeki azalma ve canlı varlıkların yok olmasına bağlı zararların dikkate alınması gerekmesine, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda yangın sonucu sahadaki ekonomik değeri bulunmayan orman emvalinin zarar görüp maddi tazminat hesabı yapılmayacağının belirtilmesine karşılık fiili duruma uygun olmayan şekilde yapılan hesaplama sonucu belirlenen zararın dikkate alınması suretiyle hüküm tesisi,

b) 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca sanığın taksirli suç kapsamındaki eylemi nedeniyle verilen hapis cezasının uzun süreli olsa da para cezasına çevrilebileceği gözetilmeden sonuç ceza yönünden koşulların oluşmadığı gerekçesiyle bu hususta bir değerlendirme yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4747, Karar No: 2015/4695, Tarih: 02.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4747 E.  ,  2015/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; 3621 Sayılı kıyı kararına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11147, Karar No: 2015/2155, Tarih: 24.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11147 E.  ,  2015/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (... için 6 kez, ... için 1 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (... için 3 kez), yağma (... için 4 kez, ... için 3 kez), kasten yaralama (...

için 1 kez)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (3 kez), yağma (4 kez) ve kasten yaralama (1 kez) suçlarından mahkûmiyetine, suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez) ve yağma (3 kez) suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarına göre; 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazetede yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca 3.000 TL dahil 3.000 TL'ye kadar doğrudan hükmedilen adli para cezaları kesin olup temyizi kabil olmadığından, müdafiin kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin s.s. çocuklar haklarında kurulan diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında yağma, ayrıca ...'ın mağdur ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı, ...'ın mağdurlar ..., ...ve ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ...'ın mağdurlar ..., ... ve ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar haklarında yağma, ayrıca ...'ın mağdur ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı, ...'ın mağdurlar ..., ...ve ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ...'ın mağdurlar ..., ... ve ... yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ... yönelik işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan eylemine uyan TCK.nın 103/1, 103/4, 43/1, ve 31/3. maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası tayin edilmesi, ...'ın mağdur ... yönelik işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan eylemine uyan TCK.nın 103/2. maddesine göre tespit edilen 8 yıl hapis cezasının, zincirleme suç nedeni ile artırılan 4 yıllık hapis cezası farkının, mağdurun ruh sağlığının bozulması nedeniyle aynı kanunun 103/6. maddesi gereğince takdir olunan 15 yıl hapis cezasına eklenmesi sonucu 19 yıl hapis cezası yerine 17 yıl hapis cezası tespit edilip sonraki uygulamanın buna göre yapılması suretiyle cezaların eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurlar ..., ... ve ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2593, Karar No: 2018/4724, Tarih: 31.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/2593 E.  ,  2018/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 18/04/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının durmasına dair İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/12/2017 tarihli ve 2017/631 esas, 2017/854 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 26/04/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında 08/05/2016 tarihinde işlediği iddia edilen, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik tedbirinin infazı esnasında şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/12/2017 tarihli ve 2017/631 esas, 2017/854 sayılı kararı ile, sanığın savunmasında denetimli serbestlik tedbirine aykırı davranmasına ilişkin beyan ettiği mazeretler yerinde görülerek "sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görüldüğünden ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına riayetsizliğinin haklı bir mazerete dayandığı" gerekçesiyle, kovuşturma şartı olan yükümlülüklerine uymamakta ısrar etme şartının gerçekleşmediğinden bahisle “kamu davasının durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2017 tarihli kararıyla, sanığın ileri sürdüğü nedenlerin yerinde görülerek haklı bir mazareti olduğundan bahisle yükümlülüğe uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın durmasına karar verilmiş ise de, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından hükümlünün 01/09/2016 tarihindeki vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmaması üzerine, anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 06/09/2016 tarihli ve 23077 sayılı kararı ile uyarıldığı, buna rağmen hükümlünün 22/06/2017 tarihinde grup/seminer çalışmasına da katılmaması üzerine anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 23/06/2017 tarihli ve 16280 sayılı kararı ile ikinci kez uyarıldığı ve dosyasının kapatılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymama konusunda ısrar gösterdiği anlaşılmakla,

kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/12/2017 tarihli ve 2017/631 esas, 2017/854 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Somut olayda, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ile birlikte denetimli serbestlik tedbirine karar verilen şüphelinin yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesinden sonra uyarılmasına rağmen ikinci kez ihlal ettiği ve bu şekilde TCK’nın 191/4. maddesinde "kovuşturma şartı" olarak düzenlenen "yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme koşulunun" gerçekleştiği gerekçesiyle kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama esnasında sanığın yükümlülüklerine aykırı davranmasına ilişkin mazeretler beyan ettiği, sanığın bu savunmalarının da mahkemece haklı görülerek delil değerlendirmesi kapsamında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu bakımından "kovuşturma şartı" olan "yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme koşulu" gerçekleşmeden kamu davası açıldığı kanaatine varılarak “durma” kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemenin takdiri ile delillerin değerlendirilmesine ilişkin hususlar kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna konu olamayacağından, kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmediğinden, İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/12/2017 tarihli ve 2017/631 esas, 2017/854 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11907, Karar No: 2018/5277, Tarih: 21.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11907 E.  ,  2018/5277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içerisinde davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 06.11.2009 tarihinde, davacının yolcu olarak bulunduğu ve davalı ... AŞ.nin trafik sigortacısı olduğu araç ile diğer davalı ... AŞ'nin trafik sigortacısı olduğu aracın çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında, davacının yaralandığını ve sakat kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her davalıdan 200,00 TL olmak üzere toplam 400,00 TL maddi tazminatın kaza, temerrüt ya da dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, 08.07.2014 havale tarihli dilekçe ile talebini 204.412,90 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davalı ....'den 150.00,00.TL, davalı ...Ş.'den de 54.812,90.TL olmak üzere toplam 204.812,90.TL'nin dava tarihi olan 16/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşıma sırasında meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki poliçe bilgilerinden davalı ...Ş.'nin kazaya karışan ve davacının yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu trafik ... poliçesini ve diğer davalı ... AŞ'nin ise kazaya karışan diğer aracın zorunlu trafik ... poliçesini düzenlediği anlaşılmakla Sompo ... A.Ş.'nin zorunlu trafik ... poliçesini düzenlediği aracın (... plaka sayılı araç) Karayolları Taşımacılık Zorunlu Mali Sorumluluk ... poliçesinin ise kimin tarafından düzenlendiği dosya kapsamından anlaşılamadığı gibi, yargılama aşamasında da aracın zorunlu karayolu taşımacılığı mali sorumluluk ... poliçesinin bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın A.1. maddesine göre, “Bu ... ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’ndan doğan sorumluluğunu, poliçede yazılı ... tutarlarına karar temin eder.”

Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın A.1. maddesine göre, “Bu ... ile sigortacı, poliçede belirtilen motorlu taşıtta seyahat eden yolcuların, duraklamalar da dahil olmak üzere, kalkış noktasından varış noktasına kadar geçecek süre içinde meydana gelebilecek bir kaza sonucu bedeni zarara uğraması halinde, sigortalının 10.07.2003 tarih ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’ndan doğan sorumluluğunu, poliçede yazılı ... tutarlarına karar temin eder.”

4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca taşımacılar, yolcuya gelebilecek bedeni zararlar için bu Kanunun 17. maddesinde düzenlenen sorumluluklarını ... ettirmek zorundadır. Anılan Kanunun 19/son ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın B.8. maddeleri hükümlerine göre, meydana gelen zarar öncelikle taşımacının sorumluluk sigortasından karşılanır. Ancak bu sigortanın hiç yapılmamış olması, yapılmış fakat geçersiz hale gelmiş olması, süresinin bitmiş olması veya meydana gelen zararın bu ... teminatlarının üzerinde bulunması halinde teminatların üzerinde kalan kısım için, sırasıyla zorunlu mali sorumluluk sigortasına ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortasına başvurulur.

Bahse konu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, yasa koyucu yolcuların uğradığı bedeni zararlar bakımından taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı, trafik sigortacısı ve varsa ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı bakımından müştereken ve müteselsilen bir sorumluluk öngörmemiş, sıralı bir sorumluluk düzenlemiştir. Başka bir anlatımla, yolcunun uğradığı bedeni zararlar, taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortası kapsamında ise bu aracın trafik veya ihtiyari mali mesuliyet sigortacısının sorumluluğu doğmayacaktır. Ancak limit aşımında sırasıyla zorunlu ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarının sorumluluğu söz konusu olacaktır.

Bu nedenlerle öncelikle ... plaka sayılı aracın karayolları zorunlu taşıma sigortası olup olmadığı, zorunlu taşıma sigortası olması durumunda hesaplanan tazminatın taşıma sigortası teminat limiti kapsamında olması durumunda karayolu zorunlu mali sorumluluk sigortası sorumluluğunun olmayacağı, dolayısıyla zorunlu trafik sigortacısı olan ... A.Ş. yönünden taşıma sigortasının bulunmaması durumunda ise; davacının doğrudan zorunlu mali sorumluluk ... poliçesi kapsamında sıralı sorumluluk gereği tazminat talep edebileceği hususu dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.