muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10705, Karar No: 2018/5316, Tarih: 21.05.2018

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle sürekli geçici maluliyet tazminatı istemine ilişkindir.

Çalışma gücü, zarar görenin iş gücünün, yani beden ve fikir gücünün, gelir getirici şekilde kullanılması demektir. Burada asıl önem arz eden kazanç kaybı veya azalması değil, kazanma gücünün kaybı veya azalmasıdır. Bu kayıp ve azalmadan doğan olumsuz ekonomik sonuçlar, zararı oluşturur (EREN Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, B. 9, ... 2006, s. 713).

Bununla birlikte ...'ın yerleşik uygulaması gereğince kişinin vücut bütünlüğünün ihlâli nedeniyle ortaya çıkan beden gücü kayıplarının, gelirinde veya malvarlığında bir azalma meydana gelmese dahi tazminat gerektirdiği kabul edilmekte ve bu husus güç kaybı tazminatı olarak ifade edilmektedir.

Bu durum, ilk bakışta sorumluluk hukukundaki zarar kavramına aykırı gibi görünse de, burada vücut bütünlüğü ihlâl edilen kişinin aynı işi zarardan önceki durumu ve diğer kişilere göre daha fazla güç sarf ederek yaptığı gerçeğinden hareket edilmekte ve zararı, fazladan sarf edilen bu gücün oluşturduğu kabul edilmektedir.

Somut olayda, davacının ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan rapora göre vücut genel çalışma gücünden %10,81 oranında kaybettiği görülmektedir. Bu nedenle davacının yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinde emsallerine göre sarf etmesi gereken fazla çaba veya güç (efor) sarf etmesi, bir ekonomik değer olarak görülmeli ve bu nedenle bir zarar oluştuğu kabul edilmelidir. Davacının emekli olması pasif dönemde şartları varsa efor taminatını almasına engel değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalar göz önünde tutularak davacının sürekli çalışma gücünü yitirdiği tarihten itibaren (olay tarihi gibi) zararın oluşacağı kabul edilerek sürekli iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebi yönünden taraf delillerin toplanması hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 262,27 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12224, Karar No: 2013/16139, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12224 E.  ,  2013/16139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-04.04.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 638 (ifraz 2075) parsel sayılı taşınmazın 04.04.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 109 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 28.01.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 638 (ifraz 2075) parsel ile somut emsal alınan 109 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 109 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 28.01.2011 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9999, Karar No: 2024/13107, Tarih: 03.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9999 E.  ,  2024/13107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.02.2023 tarihli kararı ile; 01.11.2020-31.12.2020 dönemi yönünden hesaba esas ücretin hatalı belirlendiği ve arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmasının da hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesi ile önceki aşamalardaki itirazlarını tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplamaya esas ücretin belirlenmesi ile buna göre dava konusu alacakların alacakların hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24892, Karar No: 2012/19945, Tarih: 21.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24892 E.  ,  2012/19945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2003 yılı için; Ortadan kaldırma

2004 yılı için; Red

1-Katılan vekilinin, 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince:

Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2010 gün ve 2009/1061 esas, 2010/108 karar sayılı kararına konu dava dosyasında sanık hakkında Ostim Vergi Dairesinin 416 003 7558 vergi kimlik numaralı mükellefi ... (Güleç İnşaat PVC Alimünyum) unvanlı firmanın faturalarını 2004 takvim yılında sahte olarak düzenlemek suçundan açılan kamu davasında mahkumiyetine hükmolunduğu, temyize konu dava dosyasında ise Çankaya Vergi Dairesinin 651 006 3000 vergi kimlik numaralı mükellefi Öcal Mak. Met. Elek. San. Ltd. Şirketine ait faturaların sahte düzenlenmesi eyleminden dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmakla; her iki davanın konularının aynı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde kamu davasının reddine karar verilmesi yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava, zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesinin mümkün bulunduğu anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5091, Karar No: 2015/16708, Tarih: 07.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5091 E.  ,  2015/16708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işçilik alacaklarını alamadığını, bu sebeple de iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimine ilişkin alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshettiğini, davacının asgari geçim indirimi alacaklarının davacıya toplu ödendiğini, fazla mesai yapılmadığını yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacının haklı olarak feshettiği kanaatiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin asgari geçim indirimi alacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davalının asgari geçim indirimine ilişkin ücretlerinin davacıya ödendiğini ispat edemediğinden, davacının 2011 ve 2012 yıllarına ait asgari geçim indirimi alacaklarının hesaplandığı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiş ise de karar dosya içeriği ile uyuşmamaktadır. Davacı ile birlikte aynı gerekçe ile işten ayrılan ve davalı ile husumetli olan davacı tanığının beyanına göre “...davalı tarafça 7 ay süreyle bizim resmi tatil ücretlerimiz ve asgari geçim indirimi ödenmedi, daha doğrusu resmi tatil ücretlerimiz çalışmaya başladığımızdan itibaren ödenmedi..” şeklindedir. Davacı tanığının bu beyanına göre davacının asgari geçim indirimine ilişkin olarak yalnız 7 aylık bir dönemi içeren alacağı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmalıdır. Davacının tüm dönem için asgari geçim indirimi alacağının hesaplanması ve hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının işyerinde yaz aylarında 1,5 saat ara dinlenmesi ile günlük 8,5 saat çalıştığı, haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı, kış aylarında ise 1 saat ara dinlenmesi ile günlük 8 saat, haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de dosya içeriği ile uyuşmamaktadır. Şöyle ki, davacı tanık olduğu emsal nitelikteki Konya 1.İş Mahkemesinin 2012/141 esas 2013/397 karar sayılı dosyasında '' İş yerinde mesai sabah 08:00'de başlar akşam 18:00'de biterdi, 18,00'dan sonra iş yerinde çalışma olmazdı, haftanın 5 günü bu şekilde çalışma olurdu, ancak cumartesi günleri Sabah 08:00'de işe gelir, öğlen 13:30 -14:00 'arasında işi bırakırdık....'' şeklinde beyanda bulunmuştur. Buna göre davacı bu beyanıyla bağlı olduğundan fazla mesai alacağı yönünden, cumartesi günleri yarım gün çalıştığı kabul edilerek ve ayrıca emsal dosyada kabul edilen çalışma saatleri de dikkate alınarak denetime elverişli şekilde, farklı bir bilirşiden yeniden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekir. Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12598, Karar No: 2013/16133, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12598 E.  ,  2013/16133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-15.04.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 2751 parsel sayılı taşınmazın 15.04.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 2693 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan Aralık 2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 2751 parsel ile somut emsal alınan 2693 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 2693 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan Aralık 2009 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8811, Karar No: 2016/10244, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8811 E.  ,  2016/10244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 1850 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede meydana gelen soğuk zararı sebebiyle verimde düşüş olduğu bilirkişi raporunda açıklandığına göre ilçe tarım müdürlüğünün zeytin için bildirdiği son üç yılın, kuru şartlardaki (2010-2011-2012 yılları) verim, fiyat ve üretim giderlerinin ortalaması alınmak suretiyle zeytinin m2 değerinin belirlenmesi gerekirken, dava (değerlendirme) tarihinin 15.11.2012 olduğu hususu da dikkate alınmadan, dava tarihinden sonrası olan 2013 yılı ilçe verilerinin esas alındığı, 2012-2013 yıllarına ait verimde aritmetik ortalamaya göre hesaplama yapıldığı belirtilmek suretiyle zeytinin verimini 580 kg, satış fiyatını 3 TL, masrafını 696 TL üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen özellikleri nedeniyle taşınmazın zemin değerinde %300 objektif değer artışına sebep olacağı ancak üzerindeki muhdesat yönünden objektif değer artışından söz edilemeyeceğinden artışın ağaçları kapsamayacağı dikkate alınarak zemin bedelinin kuru tarım arazisi olarak belirlenip buna %300 objektif artış uygulanması, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının bedelinin ise kapama zeytin bahçesi değerinden objektif artış uygulanmadan bulunan açık tarım arazi değeri düşülerek hesaplanması ve zemin bedeline eklenmesi suretiyle taşınmazın bedelinin tespiti gerekirken taşınmazın kapama zeytin bahçesi değerinde ağaçların da bulunduğu dikkate alınmadan ve %80 objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.