muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/201, Karar No: 2014/3276, Tarih: 24.02.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık Işık'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 31/03/2009 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11850, Karar No: 2019/8593, Tarih: 02.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11850 E.  ,  2019/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıklar hakkında, 2007 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini, vergi incelemesi amacıyla yasal süresi içerisinde ibraz etmedikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, 04.09.2012 tarihli ve 2012-A-2922/9 sayılı vergi suçu raporunda sözü edilen 23.05.2012 tarihli ve AGB-A-2922/25-14 sayılı isteme yazısının aslı ya da onaylı suretinin dosya içerisinde mevcut olmadığı, bununla birlikte defter ve belgelerin ibrazı talebini içerir yazının 23.05.2012 tarihinde dairede sanıklardan yalnızca ...‘na tebliğ edildiği, sanık ...‘na bu hususta yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığının anlaşılması karşısında; ilgili defter ve belge isteme yazısının aslı veya onaylı bir suretinin dosya içerisine getirtilmesi ile belgelerin yasal saklama süresi içerisinde ve vergi incelemesi amacıyla talep edilip edilmediğinin belirlenmesinden sonra, sanıklardan ... yönünden suçun yasal unsurlarının oluşmadığı da dikkate alınarak beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık ...‘nun isim ve soy isminin, hüküm fıkrasında “...“ şeklinde yanlış yazılması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7505, Karar No: 2022/9402, Tarih: 26.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/7505 E.  ,  2022/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.07.2020 tarih ve 2019/338 E- 2020/392 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 21.09.2022 tarih ve 2020/1728 E- 2022/1451 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2022 tarih ve aynı sayılı ek kararı ile, temyiz harçlarının çıkarılan muhtıraya rağmen yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş olup bu kez ek kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, bonodan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu,istinaf mahkemesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurularak davalı ...’a karşı açılan davanın reddine, davalı ...’a karşı açılan davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı ... vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edildiği, İstinaf Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ek kararı ile çıkarılan muhtıraya rağmen temyiz harçları yatırılmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına, davacı vekilinin katılma yolu ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karara karşı davalı ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 5.394,51 TL harcın temyiz eden davalı ...'a iadesine, 26.12.2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 5.394,51 TL harcın temyiz eden davalı ...'a iadesine, 26.12.2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin, eksik temyiz peşin harcının HMK 344. maddesinde öngörülen bir haftalık kesin sürede yatırılmasına ilişkin 19.10.2022 günlü muhtırası mümeyyiz davalı vekiline 24.10.2022 tarihinde tebliğ edilmiş olup davalı vekili kesin süreden 1 gün sonra 01.11.2022 tarihinde eksik temyiz peşin harcını ikmal etmiş, 01.11.2022 tarihli dilekçesi ile de bürosunun bulunduğu katta kesin sürenin son günü olan 31.10.2022 tarihinde yangın çıktığını, ofisinin bulunduğu büronun 01.11.2022 tarihine kadar kapalı kaldığını, bu nedenle eksik harcın ancak 1 gün sonra tamamlanabildiğini bildirerek eski hale getirme talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, 16.11.2022 günlü ek kararla davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, karar yasal sürede davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mümeyyiz davalı vekili Av. ...'nun ofisi "Mecidiyeköy Mh. Mecidiyeköy Yolu Cd.K.9.D.11.Şişli- İST" adresinde olup davalı vekilince temyiz dilekçesine eklenen İstanbul B.Şehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı'nın 04.11.2022 tarihli itfaiye olay raporuna göre, davalı vekilinin ofisinin bulunduğu 9. katta, davalı ofisinin bitişiğindeki 10. nolu işyerinin alevli surette yandığı, yangının 31.10.2022 tarihinde saat 16.52 'de çıktığı, aynı gün yangının söndürülerek 19.40'da itfaiyenin yangın mahallinden ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2022 günlü muhtırası gereğince kesin sürenin son günü olan 31.10.2022 tarihinde davalı vekilinin ofisinin bulunduğu bitişik dairede alevli yangın çıkması ve itfaiyenin müdahalesi nedeniyle iş merkezinin kapalı tutulması nedeniyle davalı vekilinin eski hale getirme talebi HMK 95 vd. maddesi hükümlerine uygun bulunmaktadır.

Bu halde davalının eski hale getirme talebinin kabulü ile, temyiz peşin harcının süresinde yatırıldığının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ek kararının kaldırılarak, davalının Bölge Adliye Mahkemesinin 21.09.2022 günlü asıl kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı vekilinin eski hale getirme talebinin reddi ile 16.11.2022 günlü ek kararın onanmasına karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan nedenle sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2006/3261, Karar No: 2006/17461, Tarih: 01.11.2006

2. Ceza Dairesi 2006/3261 E., 2006/17461 K.

**2. Ceza Dairesi 2006/3261 E., 2006/17461 K.**

**- KAVGADA SİLAH ÇEKMEK**

**"İçtihat Metni"**

Kavgada silah çekmek suçundan sanık B…

…..'ın yapılan yargılaması sonucunda; beraatine dair Didim Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.6.2005 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 16.3.2006 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Müştekinin ifadesinin alındığı ve şikayetçi olduğunu belirttiği 16.12.2004 tarihinde 5271 sayılı CMK.nun yürürlükte bulunmaması karşısında, davaya katılma usulünün 1412 sayılı CMUK.na tabi olacağı, müştekinin bu konudaki talebini içeren yazılı isteminin de bulunmaması nedeniyle tebliğnamenin 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Ancak;

Müştekinin aşamalarda benzer beyanı ile tanıklar P…

…. ve M…

…..'in hazırlıktaki ifadelerinden, sanığın tartışma sırasında ekmek bıçağı ile mağdurun üzerine yürüdüğünün anlaşılması karşısında eyleminin, 5237 Sayılı TCK.nun 86/2-3, e, 35 maddelerinde düzenlenen bıçakla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak bu suçu oluşturduğunun kabulü halinde kavgada silah çekmek ve yaralamaya teşebbüs suçları için öngörülen cezalardan hangisinin lehe olduğu belirlenip lehe olan madde uyarınca ceza tayini, anılan suçların oluşturulmadığının kabulü halinde ise sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yaralamaya teşebbüs suçu yönünden değerlendirme yapılmadan kavgada silah çekmek suçunun 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 1.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13298, Karar No: 2013/2410, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13298 E.  ,  2013/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman ve kavunun 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2842, Karar No: 2009/4025, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2842 E.  ,  2009/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazlar ile bu taşınmazlara en yakın ormanı bir arada gösterir birleşik krokinin,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu 150 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 20, 21, 22, 25, 26, 27, 38 ve 45 sayılı parsellerin ve güneyindeki yoldan sonra gelen 205 ada 4, 5, 6 ve 7 sayılı parsellerin tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirtilecek şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, var ise dayanakları kayıt ve belgelerin celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5569, Karar No: 2024/4735, Tarih: 22.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5569 E.  ,  2024/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2749 E., 2023/1885 K.

DAVA TARİHİ : 09.07.2020

KARAR : İstinaf başvuru dilekçesinin reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 15.09.2023

SAYISI : 2020/182 E., 2023/337 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin paydaş olduğu taşınmazı davalının haksız olarak işgal ettiğini, ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; men'i müdahale talebi yönünden davanın kabulüne; ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince davalı vekiline istinaf karar harcının tamamlatılması konusunda 11.07.2023 tarihinde tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin ek kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesince harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun düzenlenmediğini belirterek kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 15.09.2023 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin ek karara karşı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 15.09.2023 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin ek karara karşı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; eksik inceleme ile karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesince harcın tamamlanması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun olmadığını belirterek istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, davalının ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. ilgili Hukuk

1. 6100 sayılı HMK'nın 344 üncü maddesinde; "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır" hükmü mevcuttur.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10664, Karar No: 2007/13575, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10664 E.  ,  2007/13575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 153 ada 63 ve 61 parsel sayılı 6934 m2 ve 1702.08 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden davalılar ... ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 61 parsel sayılı taşınmazın orman niteliği ile Hazine, 63 parsel sayılı taşınmazın davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 153 ada 63 parsele ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel kısmen orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel kısmen orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; orman yönetimi tarafından aynı iddia ile açılan çok sayıdaki dava dosyalarında mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi aynı gün dairemizde yapılmış olup, bu dosyalarda hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporlarında çekişmeli taşınmazların eğimlerinin % 50-30 olduğu, taşınmazların üzerinde dağınık olarak meşe, gürgen, karaçam ağaçlarının ve hudutlarında da şerit halinde orman ağaçlarının bulunduğu, eğiminin yüksek olması nedeni ile taşınmazların ... muhafaza özeliği taşıdıkları ve çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen 1959 tarihli memleket haritası ve 1954 tarihli ... fotoğraflarında açık alanda kaldığı açıklanarak resmi belgelerde taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Dairemizde aynı gün yapılan incelemelerde, uzman orman bilirkişi kurulunun çekişmeli taşınmazları ada bazında uygulama yapmadan memleket haritasında her bir davalı parseli tek tek göstermek sureti ile işaretledikleri yerlerde 5-10 metre boyunda iğne yapraklı ağaç rumuzlarının bulunduğu, bilirkişilerce memleket haritasında açık renkli alanda kalan taşınmazların orman sayılmayan yerler olarak nitelendirildiği, resmi belgelerdeki rumuzlar gözönüne alınarak bir değerlendirme yapılmadığı, (açık renkli alanda kalsa dahi ibreli ağaç rumuzunun ormanlık alanı gösterebileceğinin düşünülmediği), taşınmazların genel olarak eğimlerinin yüksek olduğu ve ... muhafaza özeliği taşıdıkları, üzerlerindeki orman ağaçlarının tam olarak adetleri, cinsleri ve yaşlarının ziraat bilirkişi raporunda açıklanmadığı, bu ağaçların dağılımlarının ... bilirkişi tarafından düzenlenen krokide gösterilmediği anlaşılmıştır.Ayrıca çekişmeli taşınmazlara komşu olan dava dıı 62parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak aynı iddialar ile orman yönetimi tarafından açılan davanın red edilmesi üzerine temyiz incelemesi dairemizin 2007/452 E sayılı dosyasında yapılmış olup mahkeme hükmü bozulmuştur.