muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8162, Karar No: 2020/848, Tarih: 21.01.2020

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Dairemizce verilen bozma kararında davalı tarafça bildirilen dört tanıktan ikisinin dinlenmesi ve gerekçe belirtilmeden diğer iki tanık dinlenmeksizin karar verilmesinin hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, "...dosyadaki delil durumuna göre yeterli derecede bilgi edinildiği nazara alınarak diğer iki tanığın dinlenmesine gerek olmadığına," şeklinde ara kararı oluşturularak diğer iki tanık dinlenilmeden önceki gibi karar verilmiştir.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince dinlenilmeyen iki tanığın dinlenilmesi gerekirken, tamamen yasanın tekrarı niteliğindeki soyut bir ara kararı ile bu tanıkların dinlenilmesine gerek olmadığına karar verilip, yargılamanın sonuçlandırılması davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın ve yine hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir.

Öte yandan davalı tarafın mazeret bildirdiği 11.09.2019 tarihli celseden iki gün sonrasına duruşma günü verilmesi ve davalı vekilinin son oturuma ilişkin bildirdiği mazeret hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4096, Karar No: 2024/2442, Tarih: 23.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4096 E.  ,  2024/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/93 E., 2023/323 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit asıl davasında ve itirazın iptali birleşen davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda asıl davada reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 109.405,75 TL ve yine birleşen davada reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 35.515,01 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Asıl ve birleşen davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2600, Karar No: 2014/6920, Tarih: 26.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2600 E.  ,  2014/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında (iki defa) beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları

HÜKÜM :Sanık ... hakkında atılı suçtan mahkûmiyet, sanık ... hakkında eylemlerin zincirleme şekilde işlendiğinin kabulüyle bir defa atılı suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanık ...'nin, geçici bir süre bakımını üstlendiği kediyi kendisine geri vermek için evine gelen mağdureye, evden ayrılacağı sırada arkasından sarılarak cebir kullanmak suretiyle zorla nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Mağdure hakkında TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin olarak ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 10.06.2013 tarihli raporda, mağdurede travma sonrası stres bozukluğu ve major depresyon tespit edildiğinin, ruh sağlığının bozulduğunun ve bu bozukluğun yaşandığı bildirilen cinsel istismar olaylarının tamamı ile ilişkilendirildiğinin belirtilmesi ve mahkemece de söz konusu rapora dayanılarak her iki sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK.nın 103/6. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, haklarındaki soruşturma evrakı yaş nedeniyle tefrik edilen diğer sanıklar...,... ve...'a ait dosyanın onaylı bir örneği de temin edilip bu dosya arasına alındıktan sonra mağdurenin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevki sağlanarak ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve eğer bozulmuşsa, bu bozukluğun her bir sanığın eylemi nedeniyle ayrı ayrı gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarında rapor alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19250, Karar No: 2021/6021, Tarih: 22.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19250 E.  ,  2021/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan verilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18417, Karar No: 2012/847, Tarih: 17.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/18417 E.  ,  2012/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde asıl dava ile 8000 TL ecrimisilin, birleşen dava ile de şimdilik 32.717 TL alacağın yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın ve karşılık davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması birleşen davanın davacısı(davalı) tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden Davalı Vek.Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan Davacı Vek.Av.... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 1472 parsel numaralı taşınmazı 1987 yılında satın aldığını, davalının taşınmızın bir kısmına hakkı olmadığı halde mandalina ağacı dikerek tecavüz ettiğini, açtığı dava sonunda davalının taşınmazda müdahalesinin men'ine karar verildiğini ve taşınmazın kendisine teslim edildiğini, ileri sürerek 01/01/2003 - 01/12/2008 dönemi için 8.000,00 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.Davalı, bu dava ile birleşen davasında; 1472 parsel numaralı taşınmaza iyiniyetli olarak 102 adet mandalina ve 14 adet zeytin ağacı diktiğini, davacının açtığı müdahalenin men'i davası sonucunda taşınmazı teslim ettiğini ileri sürerek ağaçların bedeli 32.717,20 TL'nin faizi ile birlikte ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 3.051,54 TL'nin dava tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 4.414,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm birleşen davanın davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kendi fidanını başkasının arazisine diken fidan sahibinin tazminat talebine ilişkindir. Bu nedenle uyuşmazlığın TMK.'nun 722 -729.maddelerine göre çözümlenmesi gerekir.Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine yada kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır(TMK 729.md.). Malzeme dökülüp alınmazsa arazi malikleri, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür.14/02/1951 tarih ve 1949/17 - 1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde iyi niyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.Somut olayda, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/775 Esas - 2008/357 sayılı kararı ile taşınmazdan birleşen davanın davacısı (davalının) müdahalesinin men'ine ve açtığı Tapu İptal ve Tescil davacının reddine karar verildiği ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu dosya kapsamından davacının iyi niyetinden söz edilemeyeceğinden tazminatın kapsamıda; TMK.'nun 723-729 md.hükmü gereğince belirlenmelidir. Madde de "Hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir" sözlerinin kullanılmış olması, bu yönde hakime bir taktir hakkı vermiş olduğunu kanıtlar. Hakim, takdir hakkını TMK. 4.md. uyarınca kullanmalı ve somut olayın özelliğini de gözeterek taşınmaz malikinin yararlanma derecesini, zenginleştiği miktarın kapsamını belirlemelidir.Öyle ise, mahkemece; az yukarıda yapılan açıklamaların ışığında ağaçlar yönünden "gereçlerin en az değeri" belirlenmeli, davalının ağaçlardan yararlanma derecesi de gözetilmeli ve bu zararın kapsamı uzman bilirkişi raporu ile belirlenerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu açıklanan hususlara değinmediğinden karar vermeye elverişli değildir. Eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen birleşen davanın davacısı (davalı) taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6469, Karar No: 2018/6698, Tarih: 15.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/6469 E.  ,  2018/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.05.2010 gününde verilen dilekçe ile baz iastasyonunun kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının evinin bulunduğu taşınmazın komşu parseli olan ... İli, ... İlçesi 1998 parsel sayılı taşınmazda davalı GSM operatörü şirket tarafından baz istasyonlarının kurulduğunu, baz istasyonlarından yayılan radyasyon nedeniyle müvekkilinin "sağlığının" olumsuz etkilendiğini ileri sürerek baz istasyonunun kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmişlerdir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

Diğer taraftan, 05.11.2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu ve bu kanun gereğince çıkartılan yönetmelik uyarınca baz istasyonlarının sağlığa zarar vermeyecek şekilde; nerede, nasıl, hangi ölçü ve limitler dahilinde kurulacağını belirleme ve kurallarını koyma işlemleri, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığının (BTK) görev ve yetkisindedir.

İnsan sağlığına etkileri konusunda başta Dünya Sağlık Örgütü olmak üzere, Uluslararası İyonlaştırmayan Radyasyondan Koruma Komisyonu (ICNIRP), Elektrik Elektronik Mühendisleri Enstitüsü (IEEE) gibi bir çok uluslararası kuruluşun yapmış oldukları çalışmaların neticesinde bir takım sınır değerler belirlenmiştir. BTK tarafından yürürlüğe konulan yönetmelikte de Türkiye’de geçerli olacak sınır değerleri; İngiltere, Amerika, Kanada, ICNIRP ve Avrupa Birliğinin kabul ettiği değerin yaklaşık ¼ ü olarak kabul edilmiştir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlerine uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de öncelikle ölçümleri yapacak olan bilirkişilerin nasıl seçilmesi gerektiği hususunun açıklığa kavuşturulmalıdır.

21.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslararası Standartlara Göre Maruziyet Limit Değerlerinin Belirlenmesi, Kontrolü Ve Denetimi Hakkında Yönetmeliğin 12. maddesi gereğince bu Yönetmelikte yer alan güvenlik mesafelerinin ölçümünün üniversitelerin; elektrik-elektronik, haberleşme, fizik mühendisliği, fizik lisansı veya elektromanyetik dalgalar ile ilgili dersleri alarak teknik bölümlerin birinden veya meslek yüksek okulu ile liselerinin elektrik, elektronik haberleşme teknolojisi (telekomünikasyon, haberleşme, haberleşme teknolojisi, elektronik haberleşme), elektronik teknoloji (elektrik-elektronik, elektrik elektronik teknikerliği, elektronik, endüstriyel elektronik) bölümlerinden mezun olan personel tarafından yapılacağı ve ölçüm işlemleri ölçüm sertifikası almış olan personel tarafından yapılabileceği,

Aynı Yönetmelikte yer alan Ölçüm Yapacak Personelin Nitelikleri Ve Ölçüm Sertifikası Alınmasına İlişkin Usul Ve Esaslar Hakkında Tebliğin 4. maddesinde ise; Sertifika Başvurusu Yapacakların Nitelikleri, Kurs Süresi ve Zamanı, Kursun İçeriği, Kurs Ücreti, Devam Zorunluluğu, Değerlendirme ve Belge Verilmesi, Sertifika başvurusu yapacakların nitelikleri, 5. maddesinde; Kurs süresi ve zamanı, 6. maddesinde; Kursun içeriği, 10. maddesinde ise; Elektromanyetik alan ölçüm sertifikası verilmesi ve iptali usulü düzenlenmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle baz istasyonlarının uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, baz istasyonlarından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece 01.07.2011 tarihinde kadastro teknisyeni ve bilgisayar yüksek mühendisi bilirkişiler refakatiyle mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya sunulmuş 08.07.2011 tarihli fen bilirkişisi raporunda; dava konusu baz istasyonunun davacıya ait eve 24,50 metre uzaklıkta bulunduğunu, 11.07.2011 tarihli bilgisayar mühendisi bilirkişi raporunda ise dava konusu baz istasyonunun davacı ve ailesinin sağlığına zarar verme ihtimalinin çok düşük olduğunu, yerleşim yeri içerisinde baz istasyonu bulundurulmaması gerektiği belirtildiği anlaşıldığından; yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak, Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılıp dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, anten bakış yönleri açısından da gerekli inceleme yapılıp tespit edildikten sonra bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeksizin noksan soruşturmayla yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.