muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7358, Karar No: 2016/124, Tarih: 12.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7358 E.  ,  2016/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

İddianamede, ağaç kesme eylemine ilişkin anlatım bulunmamasına göre 6831 sayılı Kanun’un 91. maddesi uyarınca sanık hakkında dava açılması mümkün görülmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağında ve mahallinde yapılan keşif sonrası orman mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın eyleminin ağaç keserek ve orman örtüsünü kaldırmak suretiyle açma olduğunun belirtilmesine göre, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun’un 93/2. maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7060, Karar No: 2023/7258, Tarih: 28.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7060 E.  ,  2023/7258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.07.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/514

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı

reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

... Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.07.2023 tarihli ve 2023/514 Esas, 2023/971 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/94 Esas, 2022/1354 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/514 Esas, 2023/971 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2023/514 Esas, 2023/971 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.09.2023 tarihinde tanzim olunan ve temyiz talebinin reddi kararının onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.09.2023 tarihinde tanzim olunan ve temyiz talebinin reddi kararının onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.07.2023 tarihli ve 2023/514 Esas, 2023/971 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11921, Karar No: 2015/42707, Tarih: 10.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/11921 E.  ,  2015/42707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/243654

MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

NUMARASI : 2010/161 (E) ve 2011/26 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü gece 23.00 sıralarında annesi olan yakınandan bira almak amacıyla para istediği, yakınanın parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın sinirlenip evde bulunan televizyona tekme atarak devirdikten sonra mutfaktan aldığı bıçağı yakınanın boğazına dayayarak “Para vermezsen seni öldürürüm” dediği, yakınanın ağlamaya başlaması üzerine bıçak ile kendi vücudunu kesmeye başladığı, yakınanın buna engel olmaya çalışması üzerine de onu basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, komşuların haber vermesinden sonra olay yerine gelen kolluk görevlilerinin sanığı yakaladıklarının anlaşılması karşısında; eyleminin yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7221, Karar No: 2008/13908, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7221 E.  ,  2008/13908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,... Bankası ... Şubesine ait 22.07.2005 ve 12.08.2005 işlem tarihli iki adet dekontla davalıya 20.000 ... havale edilerek davalı tarafından tahsil edildiğini, ihtara rağmen ödenmemesi üzerine ... 3.İcra Müdürlüğünün 2006/12486 esas Sayılı dosyası ile başlattıkları takibe davalının itirazı nedeniyle takibin durdurulduğunu ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı, havalenin borç ödeme vasıtası olduğunu, davacının bu dekontlarla borcunu ödediğini, kendisinin hiçbir borcu olmadığını, dekontlarda ticari ilişki ya da karz olarak gönderildiğine dair ibare bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takibin 20.031,11 ... üzerinden ve takip tarihinden itibaren kamu bankalarının 1 yıl vadeli ... uyguladığı en yüksek faiz oranı ile devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı toplam iki adet havale makbuzuna dayanarak davalıdan talepte bulunmuştur. Davalı savunmasında,havalenin borç ödeme vasıtası olduğunu,davacının bu dekontlarla borcunu ödediğini,borcu olmadığını savunmuştur. İlke olarak, şayet havale makbuzu üzerinde bir açıklama bulunmadığı takdir de havalenin mevcut bir borca karşılık yapıldığı kabul edilir. Davacının dayandığı havale makbuzunda borç olarak gönderildiği hususunda bir açıklama yoktur. Davacı iddiasını yasal delillerle kanıtlamalıdır. Mahkemece, ticari defterler üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu hükme dayanak yapılmış ise de, ticari defterler ancak tacirler arasında delil olarak kabul edilir. Davalı tacir

2008/7221-13908

olmadığını savunmuştur. Bunun aksi kanıtlanmış değildir. Hal böyle olunca davacı davasını kanıtlayamamıştır.Ne var ki,davacı dava dilekçesinde “v.s. kanuni ve takdiri tüm delail” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacı tarafa, iddiası hakkında davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir

SONUÇ:Yukarıda bir numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, iki numaralı bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/50, Karar No: 2023/2753, Tarih: 30.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/50 E.  ,  2023/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/986 E., 2022/2259 K.

DAVACI-DAVALI : ... Kıyak vekili Av. ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 28.07.2020 - 24.08.2020

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/520 E., 2021/516 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin eşler arasındaki mahremiyeti gözetmediğini, sürekli olarak fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kaldığını, her yıl iki veya üç kez müvekkilini evden kovduğunu, tartışmalar sırasında ayrıca evde bulunan eşyaları da müvekkiline fırlattığını, ağır hakaretler ve tehditler de olduğunu, müvekkilini birçok kez elinde bıçakla korkuttuğunu ve ölümle tehdit ettiğini, müvekkilinin çocuklarının olması için tüp bebek tedavisi gördüğünü, erkeğin ise bu süreç içinde müvekkiline karşı maddi ve manevî destek olacağına üzerine düşen sorumlulukları dahi yerine getirmediğini, tüp bebek için gereken tüm masrafları dahi müvekkilinin kredi çekerek karşıladığını, müvekkilinin çocuk doğurmaya bile yanında eşi olmadan otobüsle gittiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuk yararına 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 100.00,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların birbirlerini severek evlendiklerini, kadının evlendikleri gün sonunda balayında müvekkiline "bana dokunma ben isteyene kadar bir şey olmayacak, ben istediğim zaman olacak" şeklinde söylemler ile cinsel birliktelik yaşamak istemediğini belirttiğini, kadının evde temizlik yaptığı zamanlarda sürekli olarak müvekkiline oraya oturma orayı temizledim, kirletme, orayı temizledim, dokunma diyerek titizlik dozajını aşan tavırlar sergilediğini, evin ihtiyaçlarını eksiksiz şekilde karşılayanın müvekkili olduğunu, krediyi ortak bir istek için çektiklerini ve her iki tarafın da çalıştığı evlilikte bu ödemeyi ilk başlarda kadının yapmasının hiçbir sakıncası olmadığını, kadının evine hiçbir şekilde para harcamayıp hep ailesine baktığını, kadının kontrole giderken doğuma alındığını, müvekkilinin bu durumdan sonradan haberi olduğunu, haberi olur olmaz eşinin ailesini de alıp araba ile doğum yapacağı hastaneye gittiğini, kadının müvekkilinin ailesiyle ne kendisinin görüşmek istediğini ne de müvekkilini görüştürmediğini, kadının evlilikleri devam ederken komşularıyla olan konuşması sırasında "ben evlilikte cinsellik istemiyorum, sadece çocuk istiyordum, artık çocuğum oldu, boşanacağım, hayatımda hiçbir erkeği istemiyorum" şeklinde söylemleri olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin tedbiren dava sonuçlanıncaya kadar ve dava sonucunda da müvekkiline verilmesini, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının erkekten sürekli şikayet ettiği, erkeğe ''sen adam değilsin, sen koca değilsin, salak, aptal'' dediği, bununla beraber erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, tarafların dava dilekçelerinde belirttikleri diğer hususların ispat edilemediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, velâyeti anneye verilen çocuk ile baba arasında her ayın 1 ... ve 3 üncü haftası Cumartesi günleri sabah saat 09:00'dan Pazar akşam saat 18:00'a kadar dini bayramların 2 ... günü saat 09:00'dan akşam saat 18.00'a kadar, sömestr tatilinin ilk haftası 1 ... günü sabah saat 09:00'dan son günü akşam saat 18:00'a kadar, Ağustos ayının 1 ... günü sabah saat 09:00'dan 30 uncu günü akşam saat 18:00'a kadar baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, çalışan kadının yoksulluk nafakası ile eşit kusurlu tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin tam kusurlu olduğunu, kadına şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, evin mahremiyetini gözetmediği, erkeğin annesinin evlilik içindeki her olaya müdahil olduğu, erkeğin kadını evden sık sık kovduğu ve doğumdan önceki ve sonraki süreçte eşi ile ilgilenmediği dosya kapsamında ispatlandığı, Mahkeme kararının gerekçesinin maddi ve hukuki hiçbir yanı bulunmadığını, zira dinlenen tanık beyanlarından kadının, erkeğe hakaret ettiği sonucu çıkartılamayacağı, zira erkek tanıkları tamamen gerçek dışı beyanda bulunduklarını, erkeğin kadına fiziksel şiddet ve hakaretten dolayı ceza aldığı halde hakaret vakıasının erkeğe yüklenmediğini, kadının kusursuz olduğunu, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulünün hatalı olduğunu, ortak çocuğun henüz bir yaşında olduğunu, anne bakımına muhtaç olduğunu, bu nedenle her ayın 1 ... ve 3 üncü haftası Cumartesi günü saat 09:00'dan Pazar akşam saat 18:00'a kadar çocuk ile kişisel ilişki tesisinin dosya kapsamına uygun olmadığını, dosya kapsamında tedbir kararı olarak verilen her ayın 1 ... ve 3 üncü Pazar günü saat 15:00 ile 18:00 saatleri arasında çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulması dosya içeriğine uygun olduğunu ve bunun devamına karar verilmesi gerektiğini belirterek erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat talepleri ile kendisi için istediği tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi, ortak çocuk için hükmedilen nafakaların miktarları ve de kişisel ilişkinin süresi yönünden istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince gerekçede belirtilen kusurlu davranışlar sebebiyle boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş iseler de tüm dosya kapsamından İlk Derece Mahkemesi tarafından taraflara yüklenen ve gerçekleştiği anlaşılan kusurlu davranışların yanında, erkeğin kadına hakaret ettiği, gerçekleşen bu duruma göre; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğu, erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, evlilik birliğinin sona ermesine neden olan olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü ile az kusurlu olan tarafa uygun miktarda maddi ve manevî tazminat ödemekle sorumlu tutulması gerektiği, 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesinde düzenlenen tedbir nafakasının, talebe bağlı olmaksızın (re'sen) takdir edilip ve geçici bir önlem olarak dava tarihinden kararın kesinleştiği tarihe kadar hüküm altına alınacağı, ayrıca davanın her aşamasında taraflarca da talep edilebileceği, dolayısıyla tedbir nafakası takdirine ilişkin kararın, davanın açıldığı tarih itibariyle tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına ilişkin araştırma sonuçlarının dosyaya gelişini takiben hemen verilmesi gerektiği, öte yandan her iki tarafın da gelirinin bulunması tedbir nafakası verilmesini engelleyici bir hâl olmadığı, ancak eşlerin ekonomik durumlarının birbirine yakın olması durumu söz konusu ise bu durumda geçici tedbir nafakası verme zorunluluğunun ortadan kalkacağının söylenebileceği, ayrıca Yargıtay içtihatları ile bir başkası ile evlilik dışı birliktelik yaşayan eşe tedbir nafakası verilmeyeceği hususunun da benimsendiği, 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi uyarınca kadın yararına ilk dava tarihinden başlamak ve hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak üzere uygun miktarda tedbir nafakası takdir edilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince, 29.07.2020 tarihli ara karar ile hükmolunan tedbir nafakasının 20.11.2020 tarihli ara karar ile kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz olduğu, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, paranın alım gücü, günün ekonomik koşulları, ortak çocuğun ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, ortak çocuk için hükmedilen tedbir nafakası miktarının ve iştirak nafakası miktarının az olduğu, kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmadığı, değişen koşullara göre kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi her zaman istenebileceği, kişisel ilişkiye dair hüküm kurulurken gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden okula gitmeyen ortak çocuk ile baba arasında sömestr tatili için şimdiden kişisel ilişkiye karar verilmesi ..

... olmadığı gibi, ortak çocuğun yaşı dikkate alındığında yaz aylarında kurulan otuz günlük şahsi ilişkinin de uygun görülmediği, iki tarafın da düzenli ve sürekli gelir getiren işlerde çalıştıkları ve birbirlerine yakın gelire sahip oldukları anlaşıldığından kadının yoksulluk nafakası talebinin, hakkaniyet kuralları da dikkate alındığında reddine karar verilmesinde her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, velâyeti anneye verilen çocuk ile baba arasında; her ayın 1 ... ve 3 üncü haftası Cumartesi günü sabah saat 09:00'da anneden alınıp Pazar akşam saat 18:00'da anneye teslimi, dini bayramların 2 ... günü saat 09:00'da anneden alınıp akşam saat 18:00'da anneye teslimi, her yıl Ağustos ayının 1 ... günü sabah saat 09:00'da anneden alınıp 15 ... günü 18:00'da anneye teslimi suretiyle kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına İlk Derece Mahkemesince hükmedilen nafakalar ile tahsilde tekerrüre neden olmamak ve ilk dava tarihinden başlayıp boşanmanın kesinleştiği tarihe kadar tarihe kadar devam etmek üzere aylık 750,00 TL tedbir ve 900,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına, daha önce hükmedilen nafaka ile tahsilde tekerrüre neden olmamak üzere, ilk dava tarihinden başlamak ve hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün kesinleştiği tarihe kadar geçerli olmak üzere aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilerek kadının kusur belirlemesi, tedbir nafakaları ile iştirak nafakası, tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden istinaf taleplerinin kabulüne, kadının diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.