muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6897, Karar No: 2024/9231, Tarih: 31.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6897 E.  ,  2024/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 28.02.2024

SAYISI : 2024/262 E., 2024/371 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık müdafiinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararı süresinde temyiz etmesinden sonra sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 16.09.2024 ve 20.09.2024 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettiğini bildirdiği görülmekle katılan Bakanlık vekilin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan sanık hakkında karar verilmesi gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince, sanığın, olay tarihinde meydan gelen deprem nedeniyle hastanede bulunan katılan mağdureyi öpme, göğsüne ve ön özel bölgesine dokunma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde, ifade edilen cezada orantılılık ilkesi de nazara alınarak alt sınırdan makul oranda uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden kanuni terimlerin tekrarı suretiyle ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle hüküm kurulması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde, ifade edilen cezada orantılılık ilkesi de nazara alınarak alt sınırdan makul oranda uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden kanuni terimlerin tekrarı suretiyle ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle hüküm kurulması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,

2. Mahkemece sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3-b maddesi uyarınca arttırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında arttırım yapılabileceği, suça konu olayda katılan mağdurenin beyanı ve sanığın savunmasına göre, olay tarihinde meydana gelen deprem nedeniyle katılan mağdureye yardım etme amacıyla geçici süre hastanede bulunduğu anlaşıldığından, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 103/3-b maddesinin tatbik edilmesi suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,

3. 27.05.2022 tarihinde yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde yapılan değişiklikle sanığın, yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışlarının takdiri indirim nedeni olabileceği, duruşmadaki Mahkemeyi etkilemeye yönelik şekli tutum ve davranışlarının ise takdiri indirim nedeni olarak dikkate alınamayacağı belirtilmesine rağmen, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışlarının neler olduğu, bunların Mahkemeyi etkilemeye yönelik şekli tutum ve davranışlar olup olmadığı denetime elverişli olacak şekilde karar yerinde tartışılıp gösterilmeden "yargılama sürecindeki duruşma düzen ve disiplinine uygun iyi hal ve davranışları" denilmek suretiyle sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması suretiyle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, farklı gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10668, Karar No: 2010/18427, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10668 E.  ,  2010/18427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2531, Karar No: 2019/15291, Tarih: 10.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2531 E.  ,  2019/15291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde suça sürüklenen çocukların gündüz vakti olan saat 13.00 sıralarında müştekiye ait fıstık işleme tesisine girdiklerinin, ancak müştekinin iş yerine gelmesi üzerine aldıklarını bırakarak kaçtıklarının iddia edildiği eylemde, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddesindeki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen en son işlem olan ...'ın 24/11/2014 olan sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/989, Karar No: 2013/2038, Tarih: 21.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/989 E.  ,  2013/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalı şirkete kasko sigortalı aracın tek taraflı kazada hasarlandığını ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek şimdilik 8.000 TL'nin davalıya başvuru tarihinden işleyecek ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, olay anında sürücünün alkollü olduğunu, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini, bu durumun teminat kapsamında olmadığını, hasar miktarını kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak sigorta ettiren tarafından kendi kasko sigortası şirketi aleyhine açılan maddi tazminat istemine ilişkindir. 2918 Sayılı KTK'nin 48.maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1

maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandıki alkol miktarı 0,50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. Maddesinde, taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko sigortası Genel Şartlarının B.5.5 maddesinde; Ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5. Maddesinde, taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması,

sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda her ne kadar 8.10.2010 tarihli davalı ... yetkililerince düzenlenen "yazılı beyanımdır" başlıklı dilekçede, davacı şirket yetkilisi ..., kardeşi ...'ün 12.9.2010 tarihinde saat 10.30 sıralarında kaza yaptığını beyan etmişse de, bu şahsın mahkeme huzurunda ifadesinin alınmaması, aracın sürücüsü olmadığı gibi olay anında araçta ve olay mahallinde de bulunmaması, ayrıca kaza saati hakkında kesin ve tam bilgiye sahip olmayıp 10.30 sıralarında şeklinde esnek ifade kullanması, duruşmada dinlenen tanık ...'ın kazanın saat 12.00-13.00 sıralarında olduğunu beyan etmesi nedeniyle resmi mercilerce düzenlenen aksi sabit oluncaya kadar geçerli sayılan ve aksi ispat edilemeyen kaza tesbit tutanağında belirtilen 12.9.2010 saat 12.55'te kazanın meydana geldiğinin ve kaza anında dava dışı sürücü ... 'ün 0.47 promil alkollü olduğunun kabulü gerekir. Sürücü 0.47 promil alkollü olarak kasko sigortalı araçla seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş yönüne göre yolun sağ tarafında bulunan yaya kaldırımına çıktıktan sonra aracının ön tampon ve komple ön kısımları ile demiryolu demirparmaklık korumalarına çarpıp dönerek sol arka yan tampon kısımları ile istinat duvarına çarpmak suretiyle tek taraflı maddi hasarlı kazaya sebebiyet vermiştir. Kaza tutanağına göre olay anında hava yağmurlu, yol asfalt ve ıslaktır. Duruşmada dinlenen davacı tanığı Ömer Berber de olay tarihinde havanın yağışlı olduğunu, sürücünün bu nedenle direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yaptığını ifade etmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt aklolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kaza tesbit tutanağında belirtilen havanın yağmurlu, yolun ıslak olduğu, bunun direksiyon hakimiyeti kaybına sebep olup olmayacağı hususu yeterince değerlendirilmeden genel bir ifadeyle sürücünün kural hatası yapmadığı, bir başka araçla temas olmadığı, yol ve hava koşullarında kazayı tetikleyici direksiyon hakimiyetinin kaybedilmesine etken olacak bir unsurun bulunmadığı belirtil-

dikten sonra 0.47 promil alkolün kişiler üzerindeki genel etkileri açıklanıp olayın münhasırın alkolün etkisi altında meydana geldiği bildirilmiş olup bu rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

dikten sonra 0.47 promil alkolün kişiler üzerindeki genel etkileri açıklanıp olayın münhasırın alkolün etkisi altında meydana geldiği bildirilmiş olup bu rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece İstanbul Teknik Üniversitesi ve Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek aralarında nöroloji ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşacak, önceki bilirkişiler dışında farklı bir bilirkişi kurulundan olayın oluş şekli yol ve hava durumu ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirilip kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekmeşmediğinin, yolun ıslak ve havanın yağmurlu olmasının ya da başka unsurların kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının tesbiti hususlarında önceki bilirkişi raporunda irdelendiği, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik incelemeye dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ...S Mob. Malz. Hırd. İnş. San. Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2693, Karar No: 2013/14429, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/2693 E.  ,  2013/14429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda verilen 19.04.2012 tarihli kararın tebliği sırasında sanığın asker olması nedeniyle Tebligat Kanununun 14. maddesi uyarınca, askerlik yaptığı yerin kıta kumandanı veya müessese amiri gibi en yakın üste tebligat yapılması gerektiği, bu nedenle aynı konutta oturan ablasına yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu anla- şılmakla, sanığın ıttıla üzerine yaptığı temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23629, Karar No: 2015/13726, Tarih: 16.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/23629 E.  ,  2015/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- Soruşturması tefrik edilen sanık ...’nın üst aramasında ele geçen sustalı bıçağın bu dava dosyasında müsadere edilemeyeğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması ve hükümden sustalı bıçağın müsaderesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15507, Karar No: 2014/4348, Tarih: 10.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/15507 E.  ,  2014/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanık ... ile katılan ..., diğer katılan sanıklar, ..., ..., ... ve...’ın tarla komşusu oldukları ve aralarında tarla sınırı nedeniyle anlaşmazlığın bulunduğu, olay tarihinde katılan sanık ...'ın kendisine ait muz bahçesine geldiği sırada, yan tarlada çalışan katılan sanık ...'nin arabanın önüne geçerek " muz bahçesine geçemezsin, yoksa seni öldürürüm " şeklinde katılan sanık ...'ı tehdit ettiği, ancak katılan sanık ...'ın yoluna devam ederek tarlasında çalışmaya başladığı, bu sırada katılan sanıklar ..., ... ve...'ın olay yerine gelerek, katılan sanık ...'ın 8 adet muz ağacına zarar verdikleri, bunu gören katılan sanık ...'ın da tahrik altında elinde bulunan ve mahkememiz tarafından silahtan sayılan orakla katılan..., katılan sanıklar ..., .., ... ve ..'a hitaben "Sizi öldüreceğim." şeklinde silahla tehdit ettiği olayda,