muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13838, Karar No: 2013/17722, Tarih: 11.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13838 E.  ,  2013/17722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ...1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 31.01.2013 gün ve 328-55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

07.10.2009 tarih 2009/7830-9569 E. K. sayılı bozma öncesi dava dosyasındaki duruşma zabıtları ve gerekçeli karar dışındaki (dava dilekçesi,cevap dilekçesi,tapu kayıtları,meclis ve encümen kararları,idare mahkemesi kararları vs.) tüm belgelerin eksik olduğu anlaşılmakla tüm belgelerin eksiksik temin edilerek dosya arasına alınması,geri çevirmeyle istenilen hususların eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığının denetlendikten sonra Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 43. maddesine uygun olarak dosya içerisindeki her türlü belgeyi gösteren yöntemince dizi listesinin de yapılarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14934, Karar No: 2023/591, Tarih: 22.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14934 E.  ,  2023/591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/255 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin kararının Cumhuriyet Savcısı (aleyhe) ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli ve 2020/3438 Esas, 2021/4192 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik indiriminin asgari düzeye yakın yapılması ve mağdurun yaralanmasına ilişkin kati rapor aldırılarak hüküm kurulması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/154 Esas, 2021/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Suç vasfına,

2. Haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Suç vasfına,

2. Haksız tahrikin derecesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in ....., ilçesi ....., Köyünde ikamet ettiği, katılan ...'ın ise aynı ilçenin .....,Köyü'nde ikamet ettiği, her ikisinin olay tarihinden önce birbirlerini haricen tanıdıkları, aralarında bir samimiyetin olmadığı, bununla birlikte olay öncesinde taraflar arasında da bir husumetin bulunmadığı anlaşılmıştır. Olay günü öğleden sonra sanık ...'in yanında tanık ... plaka sayılı aracı ile birlikte büyükbaş hayvanlarını otlattığı olayın meydana yere geldiği, burada sanık ...'in aracın şoför koltuğunda, tanık .....,'nin ise aracın sağ ön koltuğunda olduğu ve alkol almaya başladıkları, katılan

...plaka sayılı aracı ile birlikte tanık ....,.'nin yanına alkol almak için gittiği, yol üzerinde daha önceden tanıdığı sanık ...'in aracının yanında kendi kullandığı aracı ile durduğu, kullandığı minibüsten inmeksizin sanık ...'a hal hatır sormak için "Burada ne yapıyorsun?" şeklinde söz söylediği, bunun üzerine sanık ...'in, katılan ...'ı tersleyecek mahiyette olumsuz şekilde cevap vermesi üzerine, katılan ...'ın minibüsünün kapısını açarak hemen yan tarafında bulunan sanık ...'in aracının sol ön çamurluğuna vurduğu, yine arabadan inmeksizin aynı çamurluğa ayağı ile vurduktan sonra sinkaflı şekilde sanık ...'e küfür ettiği, akabinde ... Köyüne doğru yoluna devam ettiği, bunun üzerine sanık ...'in yanındaki tanık ......, ile birlikte kendi ikamet ettiği köye döndüğü, tanık ...,'yi bıraktığı, bir süre sonra ilk tartışmanın gerçekleştirildiği yere yaklaşık 2 km uzaklıkta bulunan mahkememizce yapılan keşif sırasında tespit edilen krokide belirtildiği üzere aracı ile birlikte Sancaklı yolu üzerine gelip aracını park ettiği, tanık ...,'nin beyanı içeriğine göre bölgenin "Kala mevki" olarak bilindiği, bahse konu bölgede bulunan büyükbaş hayvanlarını toplayarak yola sürdüğü, bu sırada katılan ...'ın beraber alkol aldığı tanık .....,'nin ikamet ettiği ... Köyü ikametinden kendi ikamet ettiği ... Köyü istikametine doğru yönetimindeki minibüs ile hareket ettiği, katılan ...'ın Kala mevkine geldiğinde sanık ...'in katılan ...'ın arabasını tanıdığı, ... Köyü istikametinde bulunan aracından havanın kararmış olması nedeniyle katılan ...'a selektör yaktığı, bunun üzerine katılan ...'ın minibüsü ile birlikte bilirkişi raporuna ekli bir 4 no'lu krokide ifade edildiği şekilde aracını ...-... yolu istikametinden çıkararak ...., yolunda döndürdüğü, aracın dörtlülerini yakarak aşağıya indiği, bu sırada sanık ...'in park edilmiş aracı ile katılan ...'ın aracının arasında krokide belirtildiği üzere 12 metrelik mesafenin bulunduğu, katılan ...'ın sanık ...'in arabasına doğru yürümeye başladığı sırada sanık ...'in kendi aracının dışında katılan ...'ı hedef almak sureti ile ele geçirilemeyen tabanca ile birlikte bir el ateş ettiği, bunun üzerine katılan ...'ın kendi minibüsüne doğru kaçtığı, sanık ...'in saldırısından korunmak amacıyla minibüsün etrafında dönmeye başladığı, bu sırada katılan ...'ın birlikte alkol aldığı ve mahkememizce tanık olarak dinlenen tanık.....,'nin yönetiminde ... plaka sayılı aracı ile birlikte olay mahalline geldiği, sanık ... ile katılan ...'ın minibüsün etrafında birbiri ardına dönerken gördüğü, tanık ....,'nin "burada ne oluyor?" şeklinde bağırması üzerine katılan ...'ın, tanığa "abi beni öldürüyor" şeklinde söz söylemesi üzerine, sanık ...'in, katılan ...'ı kovalamayı bıraktığı, eylemine son verdiği, kendi aracına binerek olay yerinden uzaklaştığı, tanık .....,.'nin jandarmaya ve ambulans haber vermesi üzerine katılan ...'nın hastaneye götürüldüğü, olayın bu şekilde gerçekleştiği mahkememizce kabul edilmiştir.

2. Tanıklar ....,. ve ....,....,.'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Mağdur hakkında düzenlenen, 19 Mayıs Üniversitesi Adlî Tıp Anabilim Dalının 08.06.2021 tarih sayılı raporuna göre; "ateşli silah ile yaralanmasının, dalakta laserasyona, splenektomiye, sol 8. ve 9. kosta da kırığa, duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ve hayati tehlikeye neden olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden;

1. Suç Vasfı

Mahkemece suç vasfının tayin ve tespitine ilişkin, denetime imkân verir şekilde değerlendirme yapıldığı ve mağdurda meydana gelen yaralanmanın boyutu ile eylemin meydana geliş şekli göz önünde bulundurulduğunda, 5237 sayılı Kanun'un 81 nci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığının kabul edildiği anlaşılmakla, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanan suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrikin Derecesi

Mağdurdan sanığa yönelen ve hakaret ve mala zarar vermeden ibaret haksız eylemlerin ulaştığı boyut göz önünde bulundurulduğunda, mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgari düzeye yakın bir ceza indirimi yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/154 Esas, 2021/350 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9132, Karar No: 2017/23755, Tarih: 01.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9132 E.  ,  2017/23755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden ödenmemesi, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tarafar arasındaki ilk uyuşmazlık davacı işçinin aylık ücretinin miktarı ve giydirilmiş ücretin hesabı konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32'nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Giydirilmiş ücretin tespitinde, 4857 sayılı İş Kanununun 32'nci maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler dikkate alınır.

Somut olayda, davacı aylık 1.200,00 TL ücret ve üç öğün yemek karşılığında çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının aylık brüt 1.200,00 TL ücret ile çalıştığı, günlük 27,00 TL yemek yardımından faydalandığı kabul edilerek giydirilmiş ücret tespit edilmiştir. Kıdem tazminatı belirlenen giydirilmiş brüt ücret üzerinden, diğer alacaklar ise asgari ücretle hesaplanarak hüküm altına alınmıştır.

Davacı şef garson olup garsonların bahşiş ile çalıştığı bilinen bir uygulamadır. Davalı tanıklarıda davacının asgari ücrete ilave bahşişle çalıştığını belirtmişlerdir. Ancak davacının ortalama ne kadar bahşiş aldığı açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda davacının asgari ücret+bahşişten oluşan temel ücreti açılığa kavuşturulmalı ve temyiz eden tarafın sıfatı da gözetilerek kıdem tazminatının hesaplanmasına esas alınacak ücret belirlenmelidir.

Ayrıca, hesaplama sırasında günlük 27,00 TL üç öğün yemek bedeli ücrete giydirilmiştir. Ancak, ücrete eklenen yemek bedeline ilişkin,dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Bu sebeple, ilgili kuruluşlardan, işyerinin niteliği ve davacının çalışma dönemi de belirtilerek fesih tarihindeki, bir öğün yemek bedelinin ne kadar olduğu sorulmalıdır. Dosya kapsamına ve işyerinin niteliklerine göre denetime açık şekilde tespit edilecek yemek bedeli ücrete ilave edilerek kıdem tazminatı hesaplanmasına esas giydirilmiş ücret belirlenmelidir.

3-Davacı ve davalı arasındaki diğer uyuşmazlık işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59'uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Dosya içeriğine göre davacının, 1998 yılından itibaren çalıştığı tüm dönem içerisinde hiç yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek 4857 sayılı İş Kanunu gereğince hesaplanan izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

1475 sayılı Kanun'un uygulandığı dönem içerisinde, davacının hak kazandığı izin sürelerinin anılan kanuna göre hesaplanması gerekirken, tüm hesaplamanın 4857 sayılı Kanun doğrultusunda yapılması hatalıdır. Ayrıca davacı tanığı Mikail Tanrıverdi, davacının birkez yıllık izne çıktığını beyan etmiştir. Davacı asilden bu beyana karşı sorulmalı ve bu konuda ibraz edilen tüm deliller değerlendirilerek yıllık izin ücreti miktarı yeniden belirlenmelidir.

4-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusundadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

4-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusundadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, fazla mesai ücreti davacının yılın tüm döneminde ve haftada yedi gün, günlük 2,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Bununla birlikte hafta tatili izinlerinin kullanıldığı anlaşıldığından hafta tatili ücretinin reddine karar verilmiştir.

Davalı tanıkları ile bu beyanları destekleyen birkısım davacı tanıklarının beyanlarından kış döneminde, davacının, diğer çalışanlarla dönüşümlü izin kullanarak haftanın bazı günlerinde çalıştığı ve haftada kırkbeş saati geçen çalışmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yaz döneminde ise, anılan tanıkların beyanları ve bozma ilamı öncesindeki mahkemin kabulü birlikte değerlendirildiğinde davacının günlük ikibuçuk saat ve haftada onbeş saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Fazla mesai ücreti alacağının bu kabule göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

5-Davacı ve davalı arasındaki diğer uyuşmazlık ibranamenin geçerliliği noktasındadır.

01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde alınan ve miktar içeren ibra sözleşmelerinde, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir. Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmamaktadır.

Dosya içeriğine göre, 22.09.2011 fesih tarihinde alınan ibraname ile davacıya 1.317,73 TL ihbar tazminatı ve 10.963,71 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı belirtilmiştir. Anılan ibranamenin savunma ile çelişmesi nedeni ile diğer yönlerden itibar edilmemiş olması isabetli olmakla birlikte, irade fesadı hallerinin süresi içerisinde ileri sürülerek ispatlanmamış olması ve imzanın davacıya ait olduğunun anlaşılması karşısında, makbuz hükmünde kabul edilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Ayrıca Sosyal Güvenlik Kurumu Kayıtlarına göre davacının 31.12.1998 – 03.08.1999 ve 31.12.2001 – 02.04.2002 tarihleri arasında, davalı işyerinde sigortalı çalışması bulunmamaktadır. Bu husus tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulmadan kesintisiz çalışma olgusu kabul edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15752, Karar No: 2018/176, Tarih: 17.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/15752 E.  ,  2018/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 07/12/2013 tarihinde İran uyruklu ....'nin sevk ve idaresindeki İran uyruklu aracın seyir halindeyken İbrahim Belge'nin sevk ve idaresindeki araca çarparak araçta bulunan çeyiz eşyalarının tamamen tahrip olmasına sebebiyet verdiğini, kazaya karışan İran uyruklu aracın davalı ... şirketinin zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile kaza tarihinde sigortalı bulunduğunu, araç yabancı uyruklu olduğundan meydana gelen zarardan ...'nun da sorumlu olduğunu, dava tarihi itibariyle müvekkilinin zararının tam olarak tespit edilemediğinden dolayı fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması koşuluyla müvekkili için 27.787,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili; müvekkili şirketin merkezinin .... olduğunu, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, dava öncesi vekil eden şirkete herhangi bir başvuru olmadığından vekil eden uhdesinde açılmış herhangi bir hasar dosyasının olmadığını, araçta taşınan eşyaların teminat kapsamı dışında kaldığını, mezkur davada davacıların talebinin ZMMS Genel Şartlarının A.3-D ve G bentleri uyarınca teminat dışı kaldığını, bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu kazaya karışan 10A34310-10A34410 plakalı aracın yeşil kart sigorta sertifikası olmadığı için Türkiye'de mukim diğer

davalı ...tarafından trafik poliçesi tanzim edildiğini, 07.12.2013 tarihinde meydana gelen kazada kusur ve zarar tespitinin mahkeme tarafından yaptırılmasıyla birlikte varsa bir zarar diğer davalı ...tarafından karşılanacağını, bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesini talep edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı vekili tahrip olduğunu iddia ettiği eşyaların faturalarını dosyaya sunmuş ise de bedeli talep edilen söz konusu eşyaların 07.12.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasına karışan .... plaka sayılı araçta yüklü olduğunu ispata yarar herhangi bir delil sunulmamış olması ya da kazada tahrip olduğu iddia edilen eşyaların tespitine yönelik delil sunulmamış olması nedeniyle davalı ...ye karşı açılan davanın reddine, davacı vekili Uyap sistemi üzerinden gönderdiği 03.05.2016 havale tarihli dilekçesi ile davalı ... Bürosuna karşı açtığı davadan feragat etmesi nedeniyle davalı ... Bürosuna karşı açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeni ile araçta bulunan eşyalarda meydana gelen zararın tazmini isteminden ibarettir.

Her ne kadar mahkemece, kaza nedeni ile tahrip olduğu iddia edilen eşyaların faturaları dosyaya sunulmakla birlikte, bedeli talep edilen söz konusu eşyaların 07.12.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasına karışan 56 AH 527 plaka sayılı araçta yüklü olduğunu ispata yarar herhangi bir delil sunulmamış olması ya da kazada tahrip olduğu iddia edilen eşyaların tespitine yönelik delil sunulmadığı, gerekçesi ile davalı ...ye karşı açılan davanın reddine, karar verilmişse de, kaza tespit tutanağı Savcılık soruşturma dosyası, eşyalara ait faturalar, tanık beyanları ile söz konusu eşyaların dava konusu kazada zarar gördüğü anlaşılmaktadır. Tanık beyanlarında geçen eşyalar ile faturalarda belirtilen eşyaların uyumlu olduğu görülmektedir. Bilgisine başvurulan tanıklar düğün konvoyunda bulunan, bizzat görgü sahibi kişilerdir.

Sonuç olarak mahkemece, davanın esasına girilerek dosyadaki toplanan ve toplanacak bütün deliller değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.