muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17979, Karar No: 2021/4242, Tarih: 06.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17979 E.  ,  2021/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaalı işlemin iptali ile haciz ve satış isteyebilme yetkisi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, maaş hacizlerine ilişkin yapılan sıralamada ilk sırada bulunan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre muvazaalı düzenlendiği iddia edilen senette yer alan malen kaydının davalıların yargılama sırasındaki beyanları ile talil edildiği, bu durumda senedin ihdas sebebini ispat yükümlülüğünün senedi tanzim eden davalılarda olduğunun kabulü gerektiği, davalıların enişte-kayınbirader olduğu, davalı ... tarafından başlatılan takibe davalı asıl borçlunun borca itiraz etmediği, elinde kambiyo senedi gibi bir imkana sahip olan davalı alacaklının maaş haczi dışında başkaca hiç bir fiili haciz işlemi ve araştırmasını yapmayarak yıllarca sürecek şekilde borcun bitmesini beklemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davalının alacağının varlığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davanın kabulüne yönelik ilk karar 23. Hukuk Dairesi’nin 2016/7453 Esas 2019/2736 Karar sayılı ilamı ile usulüne uygun düzenlenmiş bir sıra cetveli olmamasına rağmen davalının alacaklı olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle ispat yükünün davacı yerine, davalıya yüklenerek sonuca gidilmesinin doğru görülmediği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak verilen kararda davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş, karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir. Ancak; mahkemece muvazaa iddiasının incelenerek tespitine karar vermekle yetinilmesi gerekirken, muvazaalı olduğu iddia edilen Devrekani İcra Müdürlüğü'nün 2014/49 sayılı icra takip dosyası ile davalı ...'in maaşı üzerine konulan 1.sırada haciz işleminin muvazaa nedeni ile iptali ile maaş hacizlerinden dolayı davalı ...'a ödenen kesintinin davacıya ödenmesine, (Kastamonu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/2291 sayılı dosyasındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere) karar verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 06/07/2021 gününde Başkan ... ve Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 06/07/2021 gününde Başkan ... ve Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Davacı eldeki davada diğer davalıların muvazaalı alacak yaratarak davalı ...'in diğer davalı hakkında icra takibi yapıp başka bir haciz yapmadan maaş haczi yaptığını, kendi hacizlerinin önüne geçtiğini ileri sürüp muvazaalı takibin iptalini ve maaş haczi ile tahsil edilen miktarın davalıdan tahsili ile kendisine ödenmesini istemiştir.

Mahkemece, ilk kararında ispat yükü davalı tarafta olduğu alacağın gerçek alacak olmadığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne ve davalının tahsil ettiği miktarın davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davalı ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi somut olayda usulüne göre düzenlenmiş sıra cetveli olmadığını bu nedenle davanın sıra cetveline itiraz davası değil genel muvazaa davası olduğu ve ispat yükünün davalı tarafta olduğu gerekçesiyle sonuca gidilmesinin isabetli olmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararını bozmuş ve tahsil kararı da verilmesi hususu bozmada gerekçe yapılmamıştır.

Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin (4. H.D. ile birleşmesinden önce) emsal kararları da bu yöndedir. Alacaklının, alacağını tahsil için açtığı muvazaa nedeniyle iptal ve tahsil davalarında somut olaya göre muvazaalı işlem iptal edilmesi yanında davacıya alacağı ile sınırlı haciz yetkisi (İİK. 283.md) veya davalı muvazaalı işlem ile tahsil ettiği para varsa bunu alacakla sınırlı davalıdan alınarak davacıya verilebilmelidir.

Somut olayda muvazaanın gerçekleştiğini davacı delilleri ile ispat etmiş ve mahkemece bu husus değerlendirilmiş ve içtihatlara uygun olarak tahsil kararı verilmiştir.

Açıklanan maddi ve hukuksal olgulara göre yerel mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/17857, Karar No: 2011/553, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17857 E.  ,  2011/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14557, Karar No: 2011/3082, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/14557 E.  ,  2011/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kamu kurumu niteliğindeki okuldan hırsızlık yapması karşısında 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesi yerine 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden, ayrıca sanığın okulun kapılarını kırarak içeriye girdiğinin tespit edilmesine göre eyleminin 142/1-b. maddesine uyan hırsızlığın yanında aynı yasanın 116/2-4 maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve 152/1-a maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1575, Karar No: 2015/12792, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1575 E.  ,  2015/12792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/360-2014/568

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece, 6459 sayılı Yasanın 6. ve 10. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereği faize hükmedilmiş ise de; faizin karar tarihine kadar yürütülmesi gerektiği belirtildiğinden bu husus infazda tereddüt yaratacağı,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendine (16.01.2012) tarihinden rakam ve kelimesinden sonra gelen kısmının çıkarılmasına, yerine (karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17752, Karar No: 2016/1886, Tarih: 04.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17752 E.  ,  2016/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18706, Karar No: 2014/21913, Tarih: 02.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/18706 E.  ,  2014/21913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Of Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 12/06/2013

Numarası : 2010/213-2013/223

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarının tespitinde uyuşmazlık vardır.

Davacı dava dilekçesinde aylık net 1.400,00 TL ücret aldığını iddia etmiş. Davalı davacının aylık brüt 1.300,00 TL aldığını savunmuştur. Davacı tanığı A.. A.. beyanında "aylık gelirim 1.600,00 TL civarında idi, davacı ise vasıflı eleman olarak gözüktüğü için bizden fazla aylık alıyordu, ancak aylık gelirini bilmiyorum" demiştir. Mahkemece davacının ücretini aylık brüt 1.300,00 TL kabul eden bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre hüküm kurulmuştur.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanununun 323'üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Mahkemece ücret konusunda araştırma yapılmadan hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

3-Davacının davasını 14.05.2013 tarihinde ıslah ettiği, 12.06.2013 tarihli duruşmada ıslah dilekçesinin bir suretinin elden tebliğ mahiyetinde davalı vekiline verildiği, davalı vekilinin aynı duruşmadaki beyanında ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunduğu bunun üzerine ara kararı ile davalı vekilinin itirazlarının reddine karar verildiği ve davalı vekilinin zamanaşımı savunması doğrultusunda inceleme yapılmadan yargılamanın sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Davalının zamanaşımı savunması yönünden inceleme yapılmadan hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

4-Taraflar arasında fazla mesai alacağının hesaplanması konusunda da ihtilaf vardır.

4-Taraflar arasında fazla mesai alacağının hesaplanması konusunda da ihtilaf vardır.

Davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde yaz aylarında haftada 7 gün 06.00-19.00 ve kış aylarında 06.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise davacının fazla mesai alacağının olmadığını, davacının işyerinin iş düzenini ayarladığını savunmuştur. Bilirkişi tarafından davacı tanıklarına itibarla davacının haftanın 7 gün sabah 7.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak haftada 63 saat çalıştığı ve 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ve mahkeme tarafından da bu rapordaki hesaplamalara göre hüküm kurulmuştur. Davacı tarafından çalışma saatleri açıkça belirtilmesine rağmen, talep aşımı suretiyle yapılan hesaplama hükme esas alınarak karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

5-Dosya içerisinde bulunan davacı tarafından imzalanmış 2007 yılına ait ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuklarının bulunduğu görülmesine rağmen tahakkuk bulunan ayların hesaplama dışında tutulması hususunda değerlendirme yapılmadan hüküm kurulması da hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15259, Karar No: 2007/16366, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15259 E.  ,  2007/16366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.02.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 306 m2 yüzölçümündeki 306 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 12,90 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve üzerindeki yapının kal’i istemiyle açılmıştır.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme ve araştırma sonucu bilirkişilerin kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığını saptadığı bir parsel sayılı taşınmazın krokide A harfi ile gösterilen ve istekle bağlı kalınarak 12.90 m2 lik kısma davalının elatmasının önlenmesine, davacının kal isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Çekişme konusu 306 m2 yüzölçümündeki 306 ada 2 parsel sayılı taşınmaz çapa bağlanarak tapuda davalı adına kaydedilmiştir. Değişik bir anlatımla davalı 306 ada 2 parselin malikidir. Anayasanın 35. ve Türk Medeni Kanununun 683. madde hükümleri uyarınca bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Mülkiyet hakkı üzerine sınırlama ancak toplum yararına ve kanunla getirilebilir. Tapu kütüğünde bağımsız bir hak

olarak davalı adına olan mülkiyet hakkının iptali sağlanmadan, davalının taşınmazı kullanma ve yararlanma hakkına sınırlama getirilemez. Kısaca kamu yararı amacıyla da olsa mülkiyet hakkında kısıtlama sonucu doğuracak davanın «elatmanın önlenmesi» davası değil, «tapu iptali ve tescil»davası şeklinde açılması gerekir. Her ne kadar bu hususa Dairemiz bozma kararında değinilmemiş ise de, maddi hatadan kaynaklanan olgu davacı yararına usulü kazanılmış hak sağlamaz. Davanın ileri sürülüş biçimi ve açıklanan bu haliyle reddi yerine, istem yazılı olduğu şekilde hüküm altına alındığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3941, Karar No: 2008/2215, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3941 E.  ,  2008/2215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Hükmüne uyulan bozma ilamında işaret edildiği üzere 197 sayılı parsele uygulanan 1937 tahrir yıllı 84 tahrir numaralı vergi kaydı gayri sabit hudutlu olup miktarı ile geçerli bulunduğuna, kaydın ihdas tarihi ile kadastro tespit tarihi arasında 20 yıllık süre geçmediğinden zilyetlikle kazanmanın da söz konusu olamayacağına, vergi kaydında doğuda gösterilen kendi tarlasının dava dışı olup 197 sayılı parselin doğusunda yer alan 191 sayılı parsel olduğu belirlendiğine göre, 197 sayılı parselin vergi kaydı ve zilyetliğe dayanılarak tespit maliki adına, 292 sayılı parselin de Hazine adına tesciline karar verilmesi," gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 197 sayılı parselin tamamı 120960 pay üzerinden payları belirtilerek tespit malikleri adına tesciline, 292 sayılı parselin Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-davalılar ... , ... ... , ... , ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.