muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/31768, Karar No: 2021/1806, Tarih: 09.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31768 E.  ,  2021/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun müştekinin üye olduğu derneğe tespit edilemeyen zaman diliminde girerek, 200 adet çelik tabak ve 80 TL para çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,31/3. maddelerinde belirtilen suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 05/05/2015 gününden, ikinci karar tarihi olan 22/09/2020 tarihine kadar dolduğu gözetilmeden hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5075, Karar No: 2012/5752, Tarih: 12.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/5075 E.  ,  2012/5752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, ruhsatsız silah taşıma

HÜKÜM : Ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ...'ın kasten insan öldürme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Sanığın suça katıldığına ilişkin soruşturma ve kovuşturma aşamasında kabulü bulunmadığı gibi, hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen ...'ın, sanığa suç attığını açıkça söylemesi ve sanığın suçu işlediğine dair başka da kanıt bulunmadığından, beraatine ilişkin mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, bu sanık yönünden bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-Katılanların, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan davaya katılma hak ve yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-Sanıklar ... ve ...'ın, kasten insan öldürme suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar hakkında elde edilen delillerin hükümlü1üğe ... nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre, verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Seve vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

4-Sanık ...'in, kasten insan öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar hakkında elde edilen delillerin hükümlü1üğe ... nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre, verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Seve vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

4-Sanık ...'in, kasten insan öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olaydan bir gün önce sanık ...'in kardeşi Lokman'ın, maktul ... tarafından bıçakla yaralandığı ve hastanede yattığı ileri sürülmüş olup, ... ve maktul arasında bu nedenle ağır bir husumetin ortaya çıktığı, hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen tanık ...'ın, öldürme olayından yaklaşık bir saat sonra olayda kullandığını söylediği, üzerinde maktule ait kan lekesi tespit edilen döner bıçağıyla emniyet güçlerine teslim olduğu ve olayda kendisinin bu bıçağı kullandığını, sanık ...'ın da maktule tabancayla ateş ederek öldürdüğünü söylediği, ancak tutuklandıktan sonra, yaşı küçük olduğu için, sanık ... tarafından suçu üstlenmeye ikna edildiğini ve kendisi gibi yaşı küçük olan sanık ...'ı da bu nedenle suçladığını, asıl eylemi gerçekleştirenin sanık ... olduğunu ısrarla belirtmesi, çocuk sanık ...'ın da olay günü akşam saatlerinde, sanık ...'in yanına gelerek, "kendisine suçu kimin işlediği önemli değil, senin yaşın küçük, bu suçu üzerine al" şeklinde söylediğini beyan etmesi, tanık ... ve sanık ...'ın, sanık ...'in akrabaları olup, sanığa suç atmaları için bir neden bulunmadığı, maktulün kardeşi olan tanık olarak dinlenen ... ...'in, olay anında tanık ... ile birlikte kahvehanede olduklarından, tanık ...'ın bu suçu işlemesinin mümkün olmadığını söylemesi, maktul ile sanık ... arasında belirtilen nedenle husumet olması ve sanığın savunmaları arasında da nedeni açıklanamayan çelişkiler bulunması gibi hususlar dikkate alındığında, sanık ...'in, maktul ...'ı kasten öldürdüğünün kabulü ile sanığın tahrik altında kasten insan öldürme suçundan cezalandırılması yerine, yazılı şekilde sübut bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan Seve vekilinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 12/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/288, Karar No: 2024/3060, Tarih: 22.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/288 E.  ,  2024/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/176 Esas, 2023/269 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.01.2022 tarih, 2019/231 E. ve 2022/22 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2022 tarih, 2022/1458 E. ve 2022/1493 K. sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.05.2023 tarih, 2022/6076 E. ve 2023/2733 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötüniyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6, Karar No: 2018/6880, Tarih: 20.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/6 E.  ,  2018/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, davalılar takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... 11.İcra Müdürlüğü'nün 2012/6919 esas sayılı dosyasından yapılan takibe davalının haksız itirazının iptali ile takibin 4.189,86 TL asıl alacak üzerinden devamına, davalı haksız ve kötüniyetle takibe itiraz ettiğinden %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; halı saha mülkiyetinin ... Belediyesine ait olduğunu, belediye tarafından o civardaki spor kulüplerinin kullanımına ücretsiz tahsis edildiğini, başka kulüplerce de kullanıldığını, elektrik aboneliğinin bulunmadığını belirterek reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalının ... 11. İcra Müdürlüğünün 2012/6919 Esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın 4.189,86 TL asıl alacak, 267,10 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 4.456,96 TL yönünden iptaline, takibin toplam 4.456,96 TL yönünden devamına,asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Anılan karar Dairemizin 2015/2250 Esas , 2016/1596 Karar sayılı ve 11.02.2016 tarihli ilamı ile “....sonuç itibariyle; usul ve yasaya uygun bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi gerekirken dosya içeriği ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu md.20 hükmü ve kaçak tüketim tahakkukunda KDV hesaplaması yapılması gerektiğini vurgulayan Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.10.2011 tarih, 2011/7-690 Esas-2011/617 Karar sayılı ilamına aykırı hüküm tesisi isabetsiz olup, ayrıca daha yüksek tarife üzerinden hesaplanan kaçak tüketim bedeli yanında, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kaçak tahakkukuna; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden, Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde bilirkişiden alınacak ek rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, aksine gerekçelerle karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra verilen 30.12.2016 tarihli son kararında; davanın kısmen kabul kısmen reddine ile ... 11. İcra Müdürlüğünün 2012/6919 Esas sayılı icra takip dosyasına vaki itirazın kısmen iptali ile, asıl alacağın 3.512,56 TL, işlemiş faizin 223,93 TL olmak üzere toplam 3.736,49 TL üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, davacı takibin 4.189,86 TL alacak üzerinden devamını talep etmiş, mahkemece 3.736,49 TL üzerinden devamına karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Davanın kısmen kabul kısmen reddi halinde davacı ve davalı lehine avukatlık asgari ücret tarifesi hükümleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilir. Ancak mahkemece yalnızca davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükme 7. bent olarak “ davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca Tarifenin 13.maddesi nazara alınarak 453,37 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/22955, Karar No: 2019/15027, Tarih: 03.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/22955 E.  ,  2019/15027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında işgal ve faydalanama suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,

Sanığa; 19.80 TL'den ibaret gerçek zararı ödemesi halinde lehine olan CMK'nin 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği hâlde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın, mahkemece bildirilmeyen gerçek zararı, sanığın “2823,99 tl borcu tek seferde ödeyecek maddi gücüm yoktur” biçimindeki beyanı ile uygulama yapılarak adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,

Kabule göre,

Dava konusu yerde bulunan zeytin ağaçların müsaderesi hakkında mahallinde her zaman dava açılabileceği,

2) Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,

CMK'nin 170. maddesinde iddianamenin neleri ihtiva edeceğinin düzenlendiği, CMK'nin 225/1 maddesinde ise hükmün, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilebileceğinin belirtildiği, somut olayda düzenlenen iddianamede ise sevk maddesi olarak gösterilen ancak "düşük ve devrikten emval toplama, ağaçlardan dal kesme, şah ve filiz kesme "suçuna ilişkin olarak bir anlatım bulunmadığı, iddianamede suça konu edilen fiilin sanığın 238 nolu bölmeden geçen yolun kenarındaki yeri sürerek zeytin fidanı dikmesi olarak yazıldığının anlaşılması karşısında; kesme suçuna ilişkin açılmış bir dava olmadığı halde CMK'nin 170. ve 225 -1 maddelerine aykırı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11160, Karar No: 2008/15740, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11160 E.  ,  2008/15740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları orjinalinden çekilmiş kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 17/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1276, Karar No: 2010/4155, Tarih: 29.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/1276 E.  ,  2010/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, davalı tarafın manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına, toplanıp değerlendirilen delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Borçlar Kanununun 44/1 maddesi hükmünde; zarar gören tarafın zararın meydana gelmesine razı olması yahut kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına yardım etmesi veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hakime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tazminata hükmetmekten tümüyle kaçınma yetkisi tanımak suretiyle ortak (müterafık) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır. Zararla sonuçlanan hukuka aykırı bir davranışta bu maddenin uygulanabilmesi için, öncelikle ortak kusurun belirlenmesi gerekir. Bunun için de zarar görenin zarardan kaçınma görevini yerine getirmemesi ile ortaya çıkan davranışının objektif ölçülerle bir kusur sayılıp sayılamayacağı ve bu kusurun zararın meydana gelip gelmemesinde bir payı(illiyet bağı)olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Ortak kusurun varlığı halinde hakim, ortak kusurun tazminata etkisini, başka bir deyişle bunun “Tazminattan indirim nedeni” mi yoksa “Tazminata hükmetmekten tümüyle vazgeçme nedeni” mi olduğunu taktir edecektir. Kuşkusuz hakim bu taktir hakkını kullanırken Türk Medeni Kanununun 4. maddesi hükmünde açıklanan hak ve adalete uygun bir sonuca ulaşmayı sağlayacak bir yol izlemelidir. Bunun için de, her şeyden önce maddenin amacının iyi bilinmesi gerekir.