muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9017, Karar No: 2007/1411, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9017 E.  ,  2007/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının,

2-Dava konusu taşınmazın dava, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların emsal satış tarihleri itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığını belirtir belgenin,

3-Emsal taşınmazların incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının,

Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23154, Karar No: 2012/24936, Tarih: 04.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/23154 E.  ,  2012/24936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden, kamulaştırılan yapı ve ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden tahsil edilen harçların iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5180, Karar No: 2017/1103, Tarih: 20.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2015/5180 E.  ,  2017/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 02.09.2015 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında Fatih (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 11.12.2009 tarihinde 2009/1248 esas ve 2009/1448 karar sayı ile verilen kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21.09.2015 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

Mahkemece sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 191. maddesinin 6. fıkrası gereğince 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine, cezası ertelenen sanığın 1 yıl süreyle denetim altında bulundurulmasına karar verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edildiği ancak temyizin süresinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, " 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde cezanın infazının tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması koşuluna bağlanarak özel bir düzenleme öngörülmüş olması karşısında, anılan Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen cezanın ertelenmesine ilişkin müessesenin olayda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilerek, Fatih (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 11.12.2009 tarihinde 2009/1248 esas ve 2009/1448 karar sayı ile verilen kararın bozulması istenmiştir.

C) Konuyla İlgili Hukuksal Düzenlemeler:

a) 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi:

(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçtan dolayı açılan davada mahkeme, birinci fıkraya göre hüküm vermeden önce uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi hakkında, tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine; kullanmamakla birlikte, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında, denetimli serbestlik tedbirine karar verebilir. (Ek cümle: 31/03/2011-6217 S.K 20. mad.) Bu karar, durma kararının hukuki sonuçlarını doğurur.

(6) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı cezaya hükmedildikten sonra da iki ilâ dördüncü fıkralar hükümlerine göre tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulabilir. Bu durumda, hükmolunan cezanın infazı ertelenir. Ancak, bunun için kişi hakkında bu suç nedeniyle önceden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemiş olması gerekir.

(6) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı cezaya hükmedildikten sonra da iki ilâ dördüncü fıkralar hükümlerine göre tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulabilir. Bu durumda, hükmolunan cezanın infazı ertelenir. Ancak, bunun için kişi hakkında bu suç nedeniyle önceden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemiş olması gerekir.

(7) Kişinin mahkûm olduğu ceza, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde, infaz edilmiş sayılır; aksi takdirde, derhal infaz edilir.

b) TCK'nın 51. maddesi:

(1) İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir.

(2) Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi hâlinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhâl salıverilir.

(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.

(4) Denetim süresi içinde;

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmayan hükümlünün, bu amaçla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi hükümlünün, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Onsekiz yaşından küçük olan hükümlülerin, bir meslek veya sanat edinmelerini sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine,

Mahkemece karar verilebilir.

(5) Mahkeme, denetim süresi içinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişiyi görevlendirebilir. Bu kişi, kötü alışkanlıklardan kurtulmasını ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda hükümlüye öğütte bulunur; eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya nezdinde çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunur; hükümlünün davranışları, sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek hâkime verir.

(6) Mahkeme, hükümlünün kişiliğini ve sosyal durumunu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine de karar verebilir.

(6) Mahkeme, hükümlünün kişiliğini ve sosyal durumunu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine de karar verebilir.

(7) Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.

(8) Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.

Ç) Konunun Değerlendirilmesi:

Hükümden sonra 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür.

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ile ilgili olarak, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/6. maddesinde öngörülen denetimlik serbestlik tedbirine ilişkin düzenlemenin özel bir erteleme hükmü niteliği taşıdığı gözetilmeden, genel bir düzenleme olan TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilmesi yasaya aykırı olup,kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Fatih (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 11.12.2009 tarihinde 2009/1248 esas ve 2009/1448 karar sayı ile verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkrasından, “5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına” ilişkin paragrafların ÇIKARILMASINA,

Hükmün bu şekilde infazına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38354, Karar No: 2017/9599, Tarih: 25.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38354 E.  ,  2017/9599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre yapılan incelemede dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosya kapsamında dinlenen yeminli tanık ...'ın, sanığın katılana sadece “çıbanın başı” ifadesini kullandığını beyan etmesi, katılanların sanığın kendilerine sinkaflı hakaret ettiği iddialarını doğrular tanık beyanı olmayışı, sanığında sinkaflı hakaret içeren ifadeleri kullanmadığını savunması ve sanığın katılana söylediği iddiası olan “çıbanın başı” ifadesinin tek başına hakaret olarak kabul edilmemesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan Veli Kirişçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9799, Karar No: 2007/1403, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9799 E.  ,  2007/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının,

2-Dava konusu taşınmazın dava, emsal olarak değerlendirmeye esas alınan taşınmazların emsal satış tarihleri itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığını belirtir belgenin,

3-Emsal taşınmazların incelenen satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının,

Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5634, Karar No: 2011/6408, Tarih: 29.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5634 E.  ,  2011/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı

... ile ...aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair .... Aile Mahkemesinden verilen 09.06.2011 gün ve 666/561 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi katılma yolu ile davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise davacı vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.11.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Av....ve karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, vekil edeninin de evlilik birliği içinde çalıştığını, 2000 yılında tarafların birikimleri ve kredi kullanılarak 25302 ada 3 parsel üzerindeki binada 8 numaralı meskenin alındığını, alım sırasında vekil edeninin babasının ve akrabalarının verdiği para, çalıştığı firmadan giriş çıkış sebebiyle aldığı tazminatlar ve bozdurulan altınlarla katkıda bulunulduğunu açıklayarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 60.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Sakin vekili, alımda davacının katkısı olmadığını, meskenin vekil edeni ve ailesinin katkıları ile alındığını, takıların satıldığını, çekilen kredinin de vekil edeninin kızkardeşinin bulduğu ucuz kredi ile kapatıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bilikişi raporlarının gerekçelerinin dosya kapsamına uygun olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 37.440 TL katkı payı alacağının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 28.10.1993 tarihinde evlenmiş, 21.04.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın kesinleşmesi sonucunda 16.09.2008 tarihinde boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Dava konusu 25302 ada 2 parsel üzerindeki binada 8 nolu bağımsız mesken 05.04.2000 tarihinde davalı adına satın alınarak tapuya tescil edilmiştir. Alım tarihi itibarıyla davacının isteği katkı pay alacağına ilişkindir.

Davacı vekili, davacının meskenin alımdaki katkısını gerek babasının gerekse dayısının oğlunun verdiği paralar, çalıştığı işyerinden giriş çıkışları sırasında aldığı tazminatlar, satılan taraflara ait olduğu iddia edilen takılar, çalışarak elde ettiği gelirle açıklamaya çalışmıştır. Davalı vekili ise, mesken alınırken kaporanın ve peşinatın bir miktarının davalının babası tarafından verildiğini, davalı ...’a ait takıların satıldığını, davalının çalıştığı ve geliri olduğunu, alım sırasında kullanılan kredinin de gerek taksitlerinin ödenmesinde gerek ucuz kredi bulunarak alımda çekilen kredinin erken kapatılmasında davalının babası ve kızkardeşinin yardımları bulunduğunu, davacının katkı yapmadığını açıklamıştır. Tarafların da kabulünde olduğu üzere meskenin 05.04.2000 tarihinde 41.000 mark karşılığı 12.000 TL'ye satın alındığı, bu miktarın 4.500 TL'sının peşin olarak ödendiği, kalan 7.500 TL'nin ise Emlak Bankası Karşıyaka şubesinden 03.04.2000 tarihinde çekilen 60 ay vadeli ve aylık 305 TL geri ödemeli kredi ile karşılandığı açıktır.

Dosya içerisinde bulunan tüm belge ve deliller, dinlenen taraf tanıklarının beyanları ile özellikle taraflarca dosyaya sunulan temlikname, havale dekontları, hesap ekstreleri, yazı cevapları karşısında, iddia ve savunmada belirtilen kadına ait oldukları kabul edilmesi gereken takıların satışı, davacının babasının temlikname ile verdiği 1.500 TL, davalı kadının babasının verdiği 500 mark kaparo ile 880 TL nakit para, çekilen kredinin 305 TL aylık taksit ödemelerinin 100 TL'lik bölümü ile erken ödenerek kapatılan son 11 aylık döneme isabet eden bölümünün davalı kadının babası kızkardeşi tarafından ödendiğinin, diğer ödemelerin ise tarafların çalışarak elde ettikleri gelirlerle karşılandığının kabul edilmesi, diğer katkı iddialarının yerinde olmadığı ve çekilen kredi taksitlerinin 1.1.2002 ile 6.5.2004 arası taraf gelirleri ile ödenen aylık 205 TL üzerinden hesaplanacak bölümünün edinilmiş mallara katılma rejimi gereği yarı oranda taraflar lehine katılma alacağı hakkı doğurduğunun göz önünde bulundurulması gerekir. Mahkemenin usul ve yasaya uygun olarak çelişkinin de giderilmesi sonucunda alınan 14.5.2010 tarihli üç kişilik bilirkişi heyetinin belirlediği dava tarihi itibarıyla meskenin sürüm değerini 100.000 TL olarak gösteren gerekçeli rapora itibar etmesi yerindedir.

Mahkemece hükme esas alına bilirkişi raporunda dosyada taraf gelirleri bulunmadığından bahsedilerek katkı payı oranı hesabında 2008 yılı Eylül ayı maaşlarının kullanılması ise hatalıdır. Dosyadaki belgelere göre davacının fizik öğretmeni olduğu ve 21.11.1997 tarihinde stajyer öğretmen olarak işe başladığı, öncesinde 1995 ve 1996 yıllarına ait SSK hizmet cetvelinin bulunduğu, erkeğin ise elektrik teknisyeni olduğu ve evlilik tarihinden önce çalışarak gelir elde ettiği anlaşılmaktadır. Dosya ekinde bulunan boşanma dava dosyasında tarafların 2000 yılına ait gelirleri ile ilgili bir kısım bordrolar var ise de taraflara ait evlenme tarihinden meskenin alım tarihi ve kredi ödemelerinin devam etmesi sebebiyle 01.01.2002 yılına kadar elde ettikleri gelirleri gösteren belgeler getirtilmemiştir. Az yukarıda kabul edilmesi gerektiği belirlenen ve tarafların kişisel malı sayılması gereken katkılar ile 01.01.2002 tarihi ile kredi ödemesinin kapatıldığı 06.05.2004 tarihleri arasındaki ödenen miktar üzerinde taraf gelirleri ile ödenmesi sebebiyle tarafların yarı oranda alacak haklarının bulunduğunun gözetilmesi, alım tarihinde tarafların kişisel katkıları dışında gelirleri ile yaptıkları katkı ve alım tarihi ile 01.01.2002 arasında ödenen kredi miktarı üzerindeki katkı payı oranının belirlenmesi bakımından tarafların meskenin alım tarihi ve kredi ödemelerinin devam etmesi sebebiyle 01.01.2002 yılına kadar elde ettikleri tüm gelirleri gösteren belgelerin bulundukları yerlerden getirtilmesi, davacı erkeğin işyerinden aldığı kıdem tazminatlarının gelirleri içinde değerlendirilmesi, davacı ve davalının ekonomik durumları, sosyal statüleri, mesleki konumları ve toplumdaki yerleri esas alınarak ayrı ayrı kişisel harcamalarının belirlenmesi, bundan ayrı davacı kocanın 743 sayılı TKM.nin 152. maddesi gereğince evi geçindirme yükümlülüğü nedeniyle yapabileceği giderler gözönünde tutularak toplam gelirlerinden düşürülmesi, böylece tarafların ayrı ayrı yapabilecekleri tasarruf miktarının bulunması, toplam tasarruf miktarları karşısında davacının katkı oranının saptanması, bulunan bu oran ile gerek tarafların kişisel gelirleri ile ödenen peşinat gerekse 01.01.2002 sonrası davalının kişisel malı olarak belirlenecek miktarla birlikte düşünülerek meskenin belirlenen dava tarihindeki değeri 100.000 TL'nin belirtilen tarihler arasına isabet edecek miktar ile çarpılarak davacının katkı payı alacağının saptanması, davacının 100.000 TL üzerinden kabul edilecek toplam alacak miktarının belirlenmesi, bu konuda uzmanlığı bilinen hukukçu ve mali müşavir bilirkişilerden gerekçeli, tarafların ve Yargıtay'ın denetimine açık rapor alınması, ondan sonra esas hakkında karar verilmesi gerekirken, dikkate alınması mümkün olmayan 2008 yılı Eylül ayı maaşlarından hareketle yapılan hesaplamayı içeren, az yukarıdaki hususları da gözetmeyen bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.