muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16128, Karar No: 2013/12263, Tarih: 25.06.2013

c-Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, dava konusu kredilerin verilmesinden önce davacı bankanın şubeye bireysel kredilerde başarılı olmadıklarına yönelik uyarı gönderdiği anlaşılmaktadır. Davalıların, söz konusu uyarı nedeni ile herhangi bir menafaat temin etmeksizin kariyer odaklı olarak şubenin bireysel kredilerini arttırmak için söz konusu yöntemi tercih ettikleri anlaşılmaktadır.

Bankacılık işlemlerinin denetimindeki zorluk ve işlerin yoğunluğu, davalıların eylemlerinden kişisel bir yarar sağlamamış olmaları, davacının bireysel kredilerin arttırılması yönündeki şubeye gönderdiği uyarı yazısı nedenleri ile davacının da zararın doğmasına ve artmasına kendi eylemi ile katkıda bulunduğunun kabulü gerekir.

Şu durumda, davalıların sorumlu oldukları zarar kapsamından BK 43. ve 44. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş bulunması bozmayı gerektirmiştir.

d-Davaya konu asıl borçlulardan tahsil olunamayan 36 adet kredi, Kargo Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürü ... 'ın da aralarında bulunduğu şirket çalışanlarına, ...'a ait taşınmaz üzerinde ipotek tesis edilmek suretiyle kullandırılmıştır. Söz konusu ipoteğin değerinin tespiti için davalı şube müdürü ...'in görevlendirmesi ile müdür yardımcıları ... ve ... ile ziraat teknisyeni ... beraberlerine Beşiktaş Belediyesinde mühendis olan dava dışı Nihat Akar ve İnter Emlak şirketi yetkilisini de alarak keşfe gitmişler, şirket müdürü üzerine ipotek tesis edilecek olan ve tapuda arsa vasfında gözüken taşınmaz yerine, yine tapuda arsa vasfında gözüken ancak üzerinde bina bulunan bir başka taşınmazı göstererek üzerindeki binanın imar affından yararlanacağını ve cins tashihi yapılacağını açıklayarak keşif heyetini yanıltarak değeri çok daha düşük olan arsa üzerine ipotek konulmasına karşın, binadan dolayı ipotek bedelinin yüksek belirlenmesine neden olduğu, tüm bu tespitlerin, davacı bankanın idari denetimi sonunda müfettiş tarafından hazırlanan 90 sayfalık teftiş raporunun 12. sayfasında da tespit olunarak keşif heyetini yanıltarak bankayı dolandıran ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalı banka görevlilerince verilen 36 adet kredinin karşılıksız kalmasının önlenmesi için yeterli teminatın alınması yönünde işlemlerin yapıldığı, tapunun zemine uygulanması işinin teknik bir konu olup, davalı banka görevlilerinin uzmanlık alanına girmediği, ancak davalıların doğru yerin belirlenmesi için yanlarına uzman kişi alarak üzerilerine düşen görevi yerine getirdikleri, söz konusu ipoteğin kredileri karşılamamasında ihmal veya kasta dayalı bir kusurları bulunmadığı sonucuna varılarak, bu kredilerden dolayı davacı bankanın uğradığı zarardan sorumlu tutulmamaları gerekirken, dava konusu tüm kredilerden sorumlu tutulmuş bulunmaları doğru olmamış kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, ( 2/a-b-c-d ) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacı ile davalılardan ... ve ...'in tüm, davalılar ..., ... ve ...'nun diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılar ..., ..., .... yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalı ..., ..., ...' ndan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19722, Karar No: 2019/2385, Tarih: 05.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19722 E.  ,  2019/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde kebap ustası olarak çalıştığını, davalılar arasında organik bağ bulunduğunu, 06.11.2014 tarihinde yaptığı yemeğin beğenilmemesi sebebiyle işveren vekilinin ağır küfür ve hakaretine maruz kaldığını, ertesi gün işyerine gittiğinde iş sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiğini, feshin haklı bir sebebe dayanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 07.11.2014 tarihinde işveren vekili ile yaptığı görüşme sırasında sinirlenerek işyerini terk ettiğini, sonraki günlerde ise haklı bir sebebi olmaksızın işe devam etmediğini, işverence keşide edilen ihtarnameye rağmen mazeretini haklı kılacak bir belge sunmadığı gibi işe dönmediğini, böylece iş sözleşmesinin davacı tarafından eylemli olarak feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde 06.11.2014 tarihinde yaptığı yemeğin işveren yetkilisi tarafından beğenilmemesi üzerine hakarete ve küfre maruz kaldığını, ertesi gün işe gittiğinde ise işveren vekili ...’ın kendisini artık çalıştırmayacaklarını, nereye isterse oraya başvurabileceğini beyan ettiğini, böylece iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan 07.11.2014 tarihinde feshedildiğini ileri sürmüştür. Dosya kapsamında mevcut davacı işçi tarafından keşide edilen 10.11.2014 tarihli ihtarnamede de benzer şekilde iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ifade edilmektedir. Buna karşılık davalı işveren ise, davacı ile işveren arasında 07.11.2014 tarihinde gerçekleşen görüşmede davacıya yaptığı yemekten kıl çıktığı ve daha önce de başka hatalar yaptığının ifade edilmesi üzerine davacının sinirlendiğini, işverence tutulan tutanağı imzalamayacağını beyan ederek haksız biçimde işletmeyi terk ettiğini, böylece iş sözleşmesini eylemli olarak feshettiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının daha önce de çalışma arkadaşları ile yaşadığı tartışma sonrası işyerini terk ettiği, daha sonra yeniden işyerine dönerek bu olaylardan psikolojik olarak etkilendiği için yıllık izin istediği, tıraş olmadan işe gelmesi nedeniyle uyarıldığı, kendisine verilen 40,00 TL zammı beğenmemesi nedeniyle işverenle tartıştığı, aynı tarihte hakları verilerek işten ayrılmak istediğini belirttiği, aynı gün davacıya iş sözleşmesinin altmış günlük ihbar süresi sonunda feshedileceğinin bildirildiği, davacının bildirimi almaktan imtina ettiği, daha sonra da 16.08.2014 tarihli dilekçesi ile yaşananlardan dolayı özür dilediği, işinden ve müdüründen memnun olduğunu, işine devam etmek istediğini, takdir edilen ücrete razı olduğunu bildirdiği, son olarak 06.11.2014 tarihli, şube ... tarafından imzalanan tutanağa göre işyeri yetkilisi...’in kahvaltı için işyerine geldiği, kendisine ve misafirlerine yapılan çorba sunumunda iki defa kıl çıktığının tespit edildiği, 07.11.2014 tarihli, ..., ... ve ... tarafından imzalanan tutanakta ise, 06.11.2014 tarihinde işyeri yetkilisine yapılan yemek sunumunda iki defa kıl çıkması üzerine görevli aşçı olan davacıya neden dikkat etmediği, daha önce kadayıf dolma sunumunu kabuklu yaptığı, çorba yapımında yağı eritmeden içine bütün olarak attığı, yemek sunumunda tabak konseptine uymadığı ve bu hataları sık sık yaptığının iletilmesi üzerine olayın ciddiyetinden uzak bir şekilde kıl da çıkabilir başka bir şey de dediğinin ifade edildiği, konunun şube müdürü ...’a iletildiği, davacıya neden bu hataların kendisinde yaşandığı, uyarıları neden dikkate almadığının iletilmesi üzerine davacının kendisinde hata olmadığını, sergilediği tavrın normal olduğunu, tutulan tutanağı imzalamayacağını, 1-2 tane tutanak yetmez, tutun tutabildiğiniz kadar deyip işletmeyi terk ettiğinin belirtildiği, işverence devamsızlık tutanakları tutularak davacıdan devamsızlığının sebebini bildirmesini istedikleri, yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının olay tarihinde işyerinde çalışmadıkları, davacının işten çıkarıldığını duyduklarını beyan ettikleri, davalı tanıklarının ise davacının işyeri müdürü ile yaşanan tartışma sonrası işyerini terk ettiğini ve işe gelmediğini beyan ettikleri gerekçesiyle davacının iş sözleşmesinin 07.11.2014 tarihinde işveren tarafından feshedilmediği, davacının haklı bir sebep olmaksızın işyerini terk ettiği ve iş akdinin davalı tarafça devamsızlık nedeniyle haklı sebeple feshedildiği sonucuna varılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebi reddedilmiştir.

Ne var ki, Mahkemece feshe yönelik inceleme ve araştırmanın yeterli olmadığı anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında dinlenen davalı tanıklarının feshe konu olaydan daha önceki olaylara ilişkin bilgisi mevcut olup, dinlenen tanıkların 06.11.2014 tarihinde ve 07.11.2014 tarihinde meydana gelen olaylara yönelik görgüye dayalı bilgisi bulunmamaktadır. ..., davacının istedikleri kadar tutanak tutabileceklerini ifade ederek işyerinden ayrıldığını beyan etmiş olup, tanığın işverence sunulan tutanaklarda imzası bulunmamaktadır. Hal böyle iken davalı vekili tarafından yargılama sırasında iki defa tanık listesinde ismi bulunan ...’ın dinlenmesi talep edilmesine rağmen, mahkemece bu talebin reddedilmesi yerinde değildir. Anılan tanık dinlendikten sonra dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada yeniden değerlendirilerek iş sözleşmesinin feshi ve sözleşmenin kıdem ve ihbar tazminatına kazanacak şekilde sona erip ermediği noktasında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre bu aşamada sair temyiz sebeplerinin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2251, Karar No: 2010/1923, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2251 E.  ,  2010/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 23.06.2005-30.10.2008 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı davalıya ait iş yerinde 23.6.2005-30.10.2008 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığını ile sürerek ,Kuruma bildirilmeyen sürelerin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

19.3.2009 tarihli duruşma günü usulune uygun olarak davacıya tebliğ edilmiş, duruşmanın bırakıldığı 19.3.2009 tarihli celsede davacının hazır bulunmayışı ve herhangi bir mazerette bildirmemesi ve davalı vekilinin de davayı takip etmemesi nedeniyle dosya yenileninceye kadar işlemden kaldırılmış;yasal süresi içersinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren davalı kurum yararına karar tarihinde yürürlükte bulunun Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca avukatlık ücreti taktir edilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7maddesi gereği düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ,.Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasına 4.bent olarak "Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 575.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı Kuruma verilmesine" rakam ve sözcüklerinin eklenmesine hükmün değiştirilen ve düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8920, Karar No: 2024/11480, Tarih: 12.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8920 E.  ,  2024/11480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/185 E., 2024/263 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel iş sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ücret, ikramiye, ilave tediye ve fazla çalışma fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini ve ödendiğini, hukuka aykırı uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.01.2023 tarihli kararıyla; kadroya geçiş aşamasında işverenle imzalanan iş sözleşmesinde asgari ücretin belli bir oranda fazlasının ödeneceğinin açıkça kararlaştırıldığından hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesi ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 16.05.2023 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, hükmedilen vekâlet ücretinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 16.05.2023 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, hükmedilen vekâlet ücretinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.02.2024 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, fark ikramiye alacağının toplu iş sözleşmeleri gereğince davacının toplu iş sözleşmeleri kapsamında kalan çalışma süresi ile orantılı olarak hesaplanması gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının bireysel iş sözleşmesinin geçerli olmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu, hükmedilen faiz oranının hatalı olduğunu, seri davalardaki hükümlere göre karşı tarafa vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının kendi muvazaasından yararlanmasının mümkün olmadığını ve faizin hatalı belirlendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ikramiye alacağının hesabı ile uygulanması gereken faizin türü ve vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34 üncü maddesi ile 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34 üncü maddesi ile 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6598, Karar No: 2014/8514, Tarih: 30.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6598 E.  ,  2014/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.