muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26690, Karar No: 2023/3758, Tarih: 17.04.2023

itibarıyla terk edilmiş halde olan alanın 361 m2 ve tel çekilen alanın 2027 m2 olduğu belirtilmiştir.

2.Sanık savunmasında önceki beyanlarını tekrar ettiğini, tel örgüyü kaldırdığını, yaşlılığı nedeniyle ve sağlığı elverişli olmadığından duruşmalara katılamayacağını beyan etmiştir.

3.Tanık ...'ın beyanları dosyada mevcuttur.

4.İhbar üzerine sanığın orman alanını sürerek açtığı ve tel örgü ile çevirerek işgal ettiğinin tespiti ile tutanak düzenlendiği, aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağı içeriğine göre sanığın açtığı yerin orman sayılan yerlerden olduğu, bilirkişi raporlarında açma yapılan ve tel örgü ile çevrilen yerin orman sayılan yerlerden olması nedeniyle sanığın savunmalarına itibar edilmediği, suç tutanağında sanığın tel örgü ile çevirme yaptığını beyan ettiği, suça konu yerin sanığın orman arazisi bitişiğindeki tarımsal amaçlı kullanılan arazisini genişletme amacıyla yapıldığı, kesinleşmiş orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesinin gerektiği gözetilerek sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tel örgü ve tarımsal ürünlerin müsaderesi hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde, 6831 sayılı Kanun'un 82 nci maddesine göre davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde orman alanında açma yapıldığının ve tel örgü çekilerek işgal edildiğinin tespit edilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği adlî para cezasına çevrilmesine karar verildiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2017/2827 Esas, 2019/3073 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci bendi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4478, Karar No: 2014/37419, Tarih: 08.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4478 E.  ,  2014/37419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/12-2012/943

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerinde bir işçi ile kavga ettiğini daha sonra yıllık iznini kullanmak için işten ayrıldığını ancak yıllık izninin bitmesine rağmen işyerine gelmediğini, bunun üzerine ihtarname çekildiğini, ihtara rağmen işe gelmemesi üzerine iş akdinin fesh edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işyerinde Kırkağaç hattına giden şoförlerin yanına bir, Soma hattına giden şoförlerin yanına ise iki işçi tahsis edildiği, davacının bu yüzden Kırkağaç hattına gitmek istemediği ve yıllık iznini kullanacağını belirterek işten ayrıldığı ancak daha sonra işine dönmemesi üzerine 4857 sayılı yasanın 25 / II - g hükmüne dayalı olarak işine son verildiği ve davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamayacağı ancak bir kısım yıllık izin ücreti alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalıya ait iş yerinde şoför olarak çalışırken işverenin kendisini hamal olarak çalıştırmak istediğini, bunu kabul etmediği için 30/04/2010 tarihinde işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem ve ihabr tazminatı istemiş, davalı ise davacının işyerinde başka işçi ile kavga ettiğini ardından izin kullanmak istediğini söyleyip işi terk ettiğini ve gönderilen ihtara rağmen gelmediğini, iş aktidinin bu nedenle haklı olarak fesh edildiğini savunmuştur.

Mahkemece işverence devamsızlık nedeni ile yapılan feshin haklı olduğu kabul edilmiş ise de, bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı, Mahkemece alınan beyanında, araca fazla yük yüklendiğini, yükün indirilmesi işi için görevliden işçi istediğini, işçi verilmeyip görevlinin küfür edip kovduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece işverence devamsızlık nedeni ile yapılan feshin haklı olduğu kabul edilmiş ise de, bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı, Mahkemece alınan beyanında, araca fazla yük yüklendiğini, yükün indirilmesi işi için görevliden işçi istediğini, işçi verilmeyip görevlinin küfür edip kovduğunu beyan etmiştir.

Davalı işveren de bu tartışmayı doğrulamış olup, davacının tartışma yaşadığı belirtilen işçi M..Ç.. tanık olarak verdiği beyanında, işyerinde sevkiyat ve lojistik işlerine baktığnı, davacının Kırkağaç hattına görevlendirilmesi üzerine gitmeyeceğini söyleyip işten ayrıldığını dile getirirken diğer davalı tanığı da davacının Kırkağaç hattında araçtan indirim işi yapmak istemediğini belirtip işten ayrıldığını ifade etmiştir.

Yaşanan tartışma sonrası davacı 06/05/2010 tarihinde işvereni Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayet etmiş olup ilgili makamca yapılan tespitte, henüz fesih işleminin olmadığı, iş sözleşmesinin sona ermesi halinde davacıya tazminatların ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Açıklanan bu deliller ile dosyadaki diğer belge ve bilgilere göre, davacının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı, fesih tarihinde Kırkağaç hattına görevlendirildiği, bu hatta şoförün araçtaki yükün boşaltımı işini de yapması gerektiği, davacının görevlendirmeye bu nedenle karşı çıkıp işçi istediği, talebinin red edilmesi üzerine işyeri yetkilisi ile tartışıp işten ayrıldığı anlaşılmıştır. Buna göre davacının asıl görevi dışında araçtaki yüklerin boşaltımı ile görevlendirilmesi iş şartlarında aleyhe değişiklik olup davacının işi terk etmesinde haklı sebep bulunduğu ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmeli iken yazılı gerekçe ile kıdem tazminatı talebinin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18445, Karar No: 2017/10667, Tarih: 12.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18445 E.  ,  2017/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, kardeşi olan müşteki ... silahtan sayılan çatalla yaraladığı olayda, TCK'nin 86/3. maddesinde belirtilen birden fazla nitelikli halin ( TCK 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda işlenmesi halinde, TCK'nin 61. maddesi gereği temel ceza belirlenirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından ve yine ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmadığı gerekçesiyle uygulanan haksız tahrik hükümlerinde sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11563, Karar No: 2006/13181, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11563 E.  ,  2006/13181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20172, Karar No: 2022/4749, Tarih: 10.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/20172 E.  ,  2022/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında, orman arazisinde işgal ve faydalanma eyleminin yapıldığının belirtilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında; A ve B ile gösterilen 3.975, 68 m2'lik suça konu yerde bulunan zeytin ağaçları ve kesilmiş dip kökü bulunan narenciye ağaçlarının kesinleşmiş orman tahdidi sınırları içinde bulunduğunun tespit edilmesi, sanığın savunmalarında suça konu yerin kayınvalidesinden kendisine intikal ettiğini beyan etmesi karşısında, kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği de dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 93/1-2. maddeleri ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2940, Karar No: 2025/2928, Tarih: 11.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2940 E.  ,  2025/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/911 E., 2024/663 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/250 E., 2023/64 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan annesi ...'ün maliki olduğu 62 ve 37 parsel sayılı taşınmazlarını satış göstermek suretiyle davalı oğluna devrettiğini, davalı tarafından da taşınmazların dava dışı şahıslara temlik edildiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların keşfen tespit edilecek dava tarihindeki değerleri üzerinden miras payına düşen kısmının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu parseller üzerinde mirasçılarından mal kaçırma kastının olmadığını, davalının eşinin, murisin hastalığında ve sağlığında hep yanında olduğunu, bakıcılık görevi yaptığını, murisin sağlığında 2007-2009 yıllarında kendi uhdesinde ve terekesinde bulunan toplamda yaklaşık 40 dönüm taşınmazı satarak elde edilen parayı çocuklarına eşit şekilde paylaştırmış olduğunu, çekişme konusu taşınmazların ise muris tarafından davalıya taşınmazların veya bedellerinin davalının eşine verilmek üzere devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla

; murisin dava konusu taşınmazları minnet duygusuyla davalıya devrettiği, mal kaçırma iradesinin olmadığı, murisin dava konusu taşınmazlar dışında başka taşınmazlarının da bulunduğu, yapılan temliklerin muvazaalı olduğu iddiasının açık olarak davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla

; murisin dava konusu taşınmazları minnet duygusuyla davalıya devrettiği, mal kaçırma iradesinin olmadığı, murisin dava konusu taşınmazlar dışında başka taşınmazlarının da bulunduğu, yapılan temliklerin muvazaalı olduğu iddiasının açık olarak davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı murisi ...'ün 08.12.2019 tarihinde vefat ettiği, geriye mirasçıları olarak davacı, davalı, dava dışı ... ... ve ...'ın kaldığı, murisin, vefatından evvel dava konusu 107 ada 4 parseldeki hissesini 07.10.2015 tarihinde (eski 37), 108 ada 52 parsel (eski 62) sayılı taşınmazdaki hissesini 05.10.2015 tarihinde davalıya satış yoluyla devrettiği, davalı tarafından dava konusu taşınmazların dava dışı 3. kişiye devredildiği, dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre muris tarafından satış yoluyla temlik edilen taşınmazların dava tarihi itibariyle toplam değerinin 1.662.611,47 TL olduğu, ayrıca temlik dışı taşınmazlarının da bulunmadığı, murisin daha evvel satışını yaptığı taşınmazların bedelini tüm mirasçıları da kapsayacak şekilde dağıttığına yönelik tereddütten uzak bir delillin de bulunmadığı, dolayısıyla muris tarafından davalıya temlik edilen taşınmazların murisin tüm malvarlığına oranının makul sayılabilir sınırı aştığı, bu nedenle davalının murisin minnet duygusuyla taşınmazları devrettiği savunmalarına itibar edilemeyeceği, öte yandan taraf tanıklarının beyanlarından murisin davalı ile yaşıyor olması nedeniyle beşeri ilişkilerinin de daha yakın olduğu ve muris adına kayıtlı iki taşınmazın da iki gün arayla davalıya devredildiği, buna göre dava konusu taşınmazların devrinde murisin asıl maksadının diğer mirasçılardan mal kaçırmak olduğu, zira murisin mal kaçırma maksadı olmasaydı dava konusu taşınmazların değerlerini de gözeterek sadece birini devretmekle yetinmesinin bekleneceği nazara alınarak davanın kabulüne dair karar vermek gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesi ile; İstinaf Mahkemesi kararının hatalı ve eksik incelemeye dayalı olduğunu, murisin dava dışı taşınmazlarının satılarak bedelinin mirasçılar arasında paylaştırıldığını, İstinaf Mahkemesince varsayımsal bir gerekçe ile sonuca gidildiğini, sadece dava konusu taşınmazlar hakkında inceleme yapılarak tüm terekenin veya ölmeden önceki tasarruflarının dahil edilmeksizin bilirkişi raporunda belirlenen bedel tek ölçütmüşçesine sonuca gidilmesinin, tüm tereke paylaşımı savunmalarının dikkate alınmamasının, makul oran tespitinin sadece dava konusu taşınmazlar üzerinden yapılmasının doğru olmadığını, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince gerek görülmese de bakıcıya alınmış olan Bursa ilindeki tapu kaydının kıymetinin de ayrıca belirlenmesi gerektiğini, müvekkili davalının eşi Saliha tarafından murise bakıldığı hususunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunu, tanık beyanlarının da bu yönde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1934 doğumlu muris ...'ün 08.12.2019 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı oğlu ... ile dava dışı çocukları ... ve ... kaldıkları, murisin, adına kayıtlı (eski 37 parsel) yeni 107 ada 4 parsel sayılı taşınmazını 07.10.2015 tarihinde, (eski 62 parsel) yeni 108 ada 52 parsel sayılı taşınmazını ise 05.10.2015 tarihinde satış yolu ile davalı oğlu ...'e temlik ettiği, satış işlemlerine muris adına vekaleten dava dışı ... adlı kişinin hareket ettiği, daha sonra davalı ... tarafından dava konusu taşınmazların dava dışı şahıslara devredildiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 21.295,12 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.