muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2349, Karar No: 2017/5676, Tarih: 16.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2349 E.  ,  2017/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ..., ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ile ...'in çocuğun basit cinsel istismarı; sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ...'in çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Haklarında kurulan hükümler temyiz incelemesi sonucunda bozulan sanık ... ile suça sürüklenen çocuğun bozmadan sonra mahkemece dinlenip Yargıtay bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

Sanıklar..., ... ile ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 10.08.2016 günlü raporunda, nitelikli cinsel eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesi karşısında, TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden sanıkların eylemleri nedeniyle de mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu kabul edilip lehe-aleyhe kanun değerlendirmesinin buna göre yapılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 10.08.2016 günlü raporunda, nitelikli cinsel eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesi karşısında, TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden sanıkların eylemleri nedeniyle de mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu kabul edilip lehe-aleyhe kanun değerlendirmesinin buna göre yapılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamlardaki çelişkili anlatımları, savunma,...'in, sanık ...'dan şantaj yoluyla para alabilmek için mağdureye istismar görüntülerini çekmesi için telefon vererek sanığın yanına göndermesi, tanıkların ifadeleri ile Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2 esas sayılı dosyasındaki beyanlar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın mağdureye karşı ilk eylemi gerçekleştirdiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, ikinci eyleme yönelik ise savunmada belirtildiği şekliyle sanığın aktif olarak hareketinin bulunduğuna yönelik delil bulunmadığı, mağdurenin ...'in yönlendirmesiyle istismar niteliğindeki eylemleri aniden kendisinin gerçekleştirmiş olabileceği değerlendirildiğinden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4455, Karar No: 2019/6473, Tarih: 30.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4455 E.  ,  2019/6473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 tarih ve 2018/129 - 2018/193 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri 713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesi kararının gerekçe kısmında sanığın Bank Asya'da hesap açma tarihi ile yatırdığı para miktarının hatalı yazılması sonuca etkili görülmemiş; sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9607, Karar No: 2016/7260, Tarih: 05.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9607 E.  ,  2016/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Medaş vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30.12.2013 günlü ve 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 günlü ve 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Buna göre, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi; dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması, UYAP ekranına dizi pusulasına uygun ve türlerine göre gruplandırılarak aktarılması suretiyle mümkündür. Aksi halde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan ön incelemesinde;

Davalıya ait vekaletnamenin, Tesisat Tüketim Yıllık Dökümünün ,okunaksız tarandığı, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi Kapsamındaki Yetkilerin Ayrıştırılarak Görevli Tedarik Şirketine Verilmesine Dair Sözleşmenin dosyada yer almadığı, ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, temyize konu dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8670, Karar No: 2014/133, Tarih: 07.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/8670 E.  ,  2014/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2011/400-2013/56

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kahramanmaraş İli, M..A.. K.. 122 ada 17 parsel sayılı 5707 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ve tarla niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, 3402 sayılı Kanunda açıklanan zilyetlikle kazanım koşullarının davalı yararına gerçekleşmediğini iddia ederek, tesbitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, (A) ile gösterilen 1218 m² bölümünde zilyetlik şartları oluşmadığından Hazine adına tesciline, bu bölüm üzerinde bulunan ağaçların davacıya ait muhdesat olarak gösterilmesine, kalan kısmın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından (A) bölümüne ilişkin olarak muhdesata; (B) bölümüne ilişkin olarak esasa yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava konusu yerde; 6831 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman kadastrosu 22.09.1996 tarihinde, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanunla değişik 9. maddesi uyarınca yapılan orman kadastro düzeltme çalışmaları 03.06.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu taşınmaz, orman kadastro sınırı dışında kalmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırı dışında ve orman sayılmayan yerlerden olduğu doğru olarak saptanmışsa da; bir bölümünde zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında yapılan araştırma ve inceleme ve varılan sonuç birbirine uygun düşmediği gibi, davalı bağ niteliğinde bir tapu kaydına dayandığı halde, bu kayıt ile ilgili bir araştırma da yapılmamıştır.

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporuna ekli 1948 tarihli hava fotoğrafları ile 1956 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmazın açık alanda kaldığı, 1975 tarihli hava fotoğrafı ile 1988 tarihli memleket haritasında ise kısmen bağ rumuzlu yeşil alanda yer aldığı anlaşılmaktadır. Davacı, Kasım 1994 tarihli, 3676 m² yüzölçümlü, harap bağ niteliğinde, sınırları kişi ve yol okuyan bir tapu kaydına dayandığı halde, bu kayıt ilk oluşumundan itibaren getirtilip uygulanmamıştır. Ziraat uzmanı tarafından düzenlenen raporda taşınmaz üzerinde 35 yaşa kadar çeşitli cins ve yaşta meyva ağaçları bulunduğu, (A) bölümünde eğimin % 35-45; (B) bölümünde ise % 5-8 civarında olduğu açıklanmış, mahkemece, yüksek eğimli bölümün Hazine adına tesciline karar verilmiş, ancak, imar ve ihyanın tamamlanmadığının kabul edildiği bu bölümdeki ağaçlar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2. maddesine göre davacıya ait muhdesat olarak gösterilmek suretiyle çelişki yaratılmıştır. Kaldı ki; ziraat uzmanı raporunun sonuç kısmında, taşınmazın hem (A) hem de (B) bölümünün sürekli olarak tarımsal faaliyette kullanılmadığı, zilyedlikle iktisabı mümkün olmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunun belirtildiği halde, mahkemece, kısmen özel mülkiyete konu olacak şekilde karar verilmiştir.O halde, mahkemece bir fen elemanı, bir ziraat uzmanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, davalının tutunduğu tapu kaydı ve varsa krokisi ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile getirtilip taşınmaza uygulanmalı, tapunun kadastro sırasında başka taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılmalı, tapu kaydı taşınmaza uyuyorsa artık imar ve ihyaya dayalı zilyetlik konusunda araştırma yapılmamalı, ancak uymuyorsa, zilyedliğin ne zaman, kim tarafından başlatıldığı, ne şekilde sürdürüldüğü, ekonomik amaca uygun olup olmadığı, üzerindeki ağaçların sayısı, cinsi, yaşı, hangi bölümde hangi ağaçların olduğu, eğim durumu konusunda ziraat uzmanından krokili rapor alınmalı ve sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Kabule göre de; çekişmeli taşınmazın tarla niteliği ile tesbit edilmesi nedeniyle, (A) işaretli bölümün Hazine adına tesbitteki niteliği ile tesciline karar verilmesi gerekirken, hangi nitelikle tapuya tesciline karar verildiğinin hüküm yerinde gösterilmemiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA 07/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10627, Karar No: 2015/1995, Tarih: 24.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10627 E.  ,  2015/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından 14.11.2013 tarihli dilekçe ile özetle; "...19.02.2013 tarihli ön inceleme duruşmasına ilişkin olarak bildirilen mazeret taleplerinin reddedilmesi, mahkeme ara kararlarının kanunun amir hükmüne aykırı olduğu, savunma haklarının kısıtlandığı, iddianın değiştirilmesi yasağının gözardı edildiği, vekaletname tarihinin eski olması, cevap ve beyan dilekçelerinin süresinde olmadığı nedenleriyle zamanaşımı defilerinin, mesleki mazeretinin ve delil bildirmek için süre taleplerinin reddedildiği, adil yargılanma yapılabilmesinin mümkün olmadığından hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim ..... (.....)'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından, "...davalının 30.05.2013 tarihinde ret sebeplerini öğrendiği..." gerekçesiyle ...... İş Mahkemesi Hâkimi ...........'nın 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, dava dosyasının karar ile birlikte mahkemesine iadesine, kararın davacı vekili ile davalı vekiline tebliğine ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.05.2014 gün ve 2014/2922-5777 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “...Merci tarafından, davalı vekilinin reddi hâkim istemi konusunda, HMK'nın 42 ve 292 ve devamı maddeler gözetilmek suretiyle nihai bir karar verilmesi gerekirken merci tarafından "...... İş Mahkemesi Hâkimi .... ...........'nın 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, dava dosyasının karar ile birlikte mahkemesine iadesine" şeklinde karar verilmesi, davalı tarafın reddi hâkim talebine ilişkin HMK'nın yukarıda belirtilen hükümlerine uygun nitelikte olmadığı...” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Merci tarafından bozma kararına uyularak yeniden yapılan inceleme sonucunda, ...... İş Mahkemesi Hâkimi .... ...........'nın (...... sicil nolu) 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine, HMK'nın 42/4 maddesi uyarınca ret talebinin esas yönünden kabul edilmemesi nedeniyle 500.- TL disiplin para cezasının reddi hâkim talebinde bulunandan alınmasına ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından 11.10.2014 gün ve 2014/6831-8366 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [...merci tarafından, reddi istemi hakkında karar verilirken, HMK'nın 42 ve 292. maddeleri gereğince “reddi hâkim isteminin reddi veya kabulü” şeklinde hüküm oluşturulması gerekirken, kanunun amir hükmüne aykırı olarak “...... İş Mahkemesi Hâkimi .... ...........'nın 2012/690 E. sayılı dava dosyasına devam etmesine” şeklinde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de; davalı vekili tarafından temyiz edilen 06.12.2013 tarihli merci kararında reddi hâkim isteminde bulunan taraf aleyhine HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca disiplin para cezası hükmedilmediği ve buna ilişkin aleyhe temyiz de bulunmadığından, Daire bozma kararından sonra reddi hâkim isteminde bulunan taraf aleyhine disiplin para cezasına hükmolunması da doğru değildir...] denilmiştir.

Merci tarafından bozma kararına uyularak yeniden yapılan inceleme sonucunda, reddî hâkim isteminin reddine ilişkin verilen karar, davalı vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/03/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5224, Karar No: 2015/10051, Tarih: 02.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5224 E.  ,  2015/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/271247

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04.06.2013

NUMARASI : 2013/57 Esas, 2013/203 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 18.06.2010 tarihinde onbeş yaşını tamamlamayan mağdurenin kanuni temsilcisi olan annesi N.. I..'ın 30.11.2010 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi nedeniyle, mağdure için 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen zorunlu vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkının bulunmadığı anlaşılmakla vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı ve kanuni süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin de CMUK'nın 318. maddesine göre reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, dosyanın sanığı dışında bir kısmı basit, bir kısmı da nitelikli olmak üzere yirmi yedi kişinin daha cinsel istismarına maruz kalıp her bir sanık için ayrı ayrı davalar açılmasının ardından tüm dosyalar birleştirilip (A... T... isimli kişinin dosyası hariç) maruz kaldığı eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının ve bozulduğunun tespit edilmesi halinde de her bir sanığın eylemleri teker teker irdelenmek sureti ile hangi eylemlerden ötürü bozulduğunun tespit edilmesi istenilerek bütün sanıklar yönünde rapor alındığı, ancak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.05.2012 tarihli raporunda, mağdurenin ruh sağlığının suça sürüklenen çocuk M... C... V... dışındaki diğer tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle bozulduğu bildirildiği halde her bir sanığın farklı zamanlardaki eylemleri sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açık bir tespite yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, hükme esas alınan raporun içerik itibariyle açıklayıcı ve kanaat verici nitelikte bulunmadığı gözetilerek, öncelikle tüm sanıklar haklarındaki dava dosyaları ile gerekmesi halinde mağdurenin gönderilerek, her bir sanığın eylemi mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına etkisi açısından incelenip değerlendirilmek suretiyle tıbben nitelendirilerek, 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli bir rapor alınıp sonucuna göre, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken “mağdurenin ruh sağlığının tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisi ile bozulduğu” şeklindeki raporla yetinilerek eksik araştırma ile sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.