muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5487, Karar No: 2016/7230, Tarih: 31.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/5487 E.  ,  2016/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 18/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, soy adı ile tanındığını, yerel “Sırat” dergisinin 2012 yılı Temmuz sayısında “Beymen'de inanca çamur” başlıklı yazıda, Beymen tatil sitesinde bulunan havuza haşema ile girilmek istenmesinin 'Çamur' lakaplı site sakininin önerisinin oylanması sonucu engellendiği şeklinde, gerçeğe aykırı haber yapılarak kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ..., olayın bir site sakini tarafından anlatıldığını ve bunun haber yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının “çamur” lakabıyla tanındığı, davaya konu yazıda da bu lakaplı kişinin önerisinin oylanması sonucunda sitede haşema ile havuza girilmesinin engellendiğinin yazıldığını, oysa davacının böyle bir önerisi olduğunun kanıtlanamadığı, doğruluğu araştırılmadan yapılan haber nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle bir miktar manevi tazminata karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanununun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya içeriğinden; her ne kadar önerge sahibi davacı değilse de, tatil sitesinde haşema ile havuza girilmemesine yönelik site yönetim kurulu kararı alındığı, genel olarak yazı bir bütün olarak dikkate alındığında, tatil sitesindeki havuza haşema ile girilmesinin engellenmesinin eleştirildiği, eleştiri sınırlarının aşılmadığı, davacıya yönelik hakaret içerir bir ifadenin de olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı söz konusu değildir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 31/05/2016
Yargıtay — Esas No: 2024/1224, Karar No: 2024/5827, Tarih: 26.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1224 E.  ,  2024/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3830 E., 2023/3828 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 46. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/94 E., 2023/104 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde hükmü gereği sürekli işçi kadrosuna atandığını ve atandıktan sonra da işveren tarafından süresiz olarak bilgi işlem-veri kayıt operatörü olarak görevlendirildiğini, meslek kodunun davalı tarafından (9112.13) temizlik işçisi meslek koduyla Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) bildirildiğini, davacının hiçbir zaman temizlik görevlisi olarak çalışmadığını, davalıdan SGK’ya yapılan meslek kodu bildiriminin düzeltilmesini talep ettiğini, davalı tarafından bu talep reddedilerek davacının temizlik işlerinde çalıştırılmak üzere görevlendirildiğini, bu görevlendirmenin davacının çalışma koşullarının ağırlaştırılması niteliğinde olduğunu ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendine aykırı olduğunu ileri sürerek dava konusu temizlik işinin (vasıfsız iş) yapılmasına dair görevlendirmenin toplu iş sözleşmesinin belirtilen düzenlemesine aykırı olup çalışma koşullarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğunun tespiti ile iptaline ve toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi kapsamında daha önce yapmakta olduğu bilgi işlem, veri kayıt ya da aynı vasıfta işleri yapmakla görevlendirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, 24.12.2017 tarihli ve 30280 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile alt işveren firma bünyesinde çalışan işçilerin kadroya geçişlerinin düzenlendiğini, davacının temizlik ihalesini alan firmaların uhdesinde çalıştığını, bu durumun davacının SGK kaydı ve ilgili firmaların ihale dokümanları incelendiğinde görüleceğini, davacının sonrasında kadroya geçiş işlemleri yapılırken temizlik kadrosuna geçişi sağlandığını, yani kişi hangi ihale kapsamındaki firmada istihdam edilmişse o paraleldeki kadrolara istihdam geçişi yapıldığını, güvenlik firmasında çalışmış kişilerin temizlik kadrosuna geçirilmesi mümkün olmadığı gibi temizlik ihalesini alan firmada istihdam edilmiş işçinin de bilgi işlem, veri hazırlama olarak kadroya geçirilmesinin mümkün olmadığını, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 maddeye göre sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerin birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilecekleri, sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçi sadece kadroya geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebileceğinden toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi hükmünün 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde karşısında davacı bakımından uygulanabilirliği olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin muvafakati olmadığı sürece sözleşmenin esaslı unsurlarında değişiklik yapılamayacağını, müvekkilinin veri kayıt personeli olduğunu, temizlik işlerinin yapılmasına dair görevlendirmenin davalı işverenin yönetim hakkı kapsamı dışında kaldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin muvafakati olmadığı sürece sözleşmenin esaslı unsurlarında değişiklik yapılamayacağını, müvekkilinin veri kayıt personeli olduğunu, temizlik işlerinin yapılmasına dair görevlendirmenin davalı işverenin yönetim hakkı kapsamı dışında kaldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının, ihale evrakına uygun olarak alt işverenlere bağlı olarak son çalıştığı işin temizlik personeli olarak belirttiğinin görüldüğü, kadroya geçiş aşamasında davacının meslek kodunun temizlik personeli olarak belirlenmesinde hata bulunmadığı gibi sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin sadece kadroya geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebileceğinden İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; işyerinde bağıtlanan toplu iş sözleşmesi gereği davacının vasıflı bir işte çalıştırılması gerektiğinin tespiti ile yapılan görevlendirmenin esaslı değişiklik kapsamında olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

2. 696 sayılı KHK'nın 127 maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddeye göre "... Sürekli işçi kadrolarına geçirilenler, birinci fıkrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. ..."

3. 4857 sayılı İş Kanun'un 22 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13710, Karar No: 2018/7280, Tarih: 21.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13710 E.  ,  2018/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında birleşen dosyada TCK.nun 174/1 ve 174/2 maddeleri uyarınca bir dava açılmış olmasına göre, bu hususta mahkemesince zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- 16.06.2011 tarihli tutanakta belirtilen suça sürüklenen çocuğun olay gecesi çalıştığı işyerinin tespiti ile yetkilisinin çağrılarak suça sürüklenen çocukların o iş yerinde olay gecesi hangi saatler arasında çalıştığı, çalışanlar için servis olup olmadığı, servisin iş yerinden gece ayrılma saatinin sorulması ve ayrıca zabıtta adı geçen ... ... celbi ile aynı hususların sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 151/2-a maddesi uyarıca bir dava açılmadığı ancak iddianamede eylemin açıkça anlatıldığı görülmekle, suça sürüklenen çocuk ...'a CMK.nun 226/3 maddesi uyarınca atılı bu suçtan ek savunma verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında, söz konusu yasa değişikliğine göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumun değerlendirilmesi zorunluluğu,

4- Mala zarar verme suçunun yakmak suretiyle meydana getirilmesi halinde TCK.nun 44. maddesi gereği eylem tek olup, en ağır olan mala zarar verme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında yangın çıkarma suçundan da ayrıca mahkumiyet kararı verilmesi,

5- ...'ün aracının üzerine yanıcı madde döküldüğü ancak müdahale edilmesi üzerine yakamadan kaçtıkları, mağdurun aracına bir zarar verilmediği kendi beyanı ve 16.06.2011 tarihli tutanak ile belirlenmiş olmasına göre suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/1060, Karar No: 2015/11804, Tarih: 17.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1060 E.  ,  2015/11804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın elindeki bıçağı mağdurun boğazına dayayarak getirdiği ilçe emniyet binası önünde kendisini engellemeye çalışan emniyet görevlilerine hitaben mağdurun boğazına dayadığı bıçağı göstererek " yaklaşmayın, keserim" demek suretiyle eylemini sürdürdüğünün anlaşılması karşısında, sanığın tehdit içeren sözlerinin TCK'nın 109. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilerek tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu suçtan da mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca
Yargıtay — Esas No: 2016/16404, Karar No: 2017/8318, Tarih: 08.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16404 E.  ,  2017/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

... ve vekilinin sanıktan şikayetçi olup, cezalandırılmalarını istediği halde, katılma konusunda bir karar verilmemiş ise de; vekilinin, süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğundan, CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca müştekinin katılan vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1)23/07/2012 tarihine...Adli Tıp Şube müdürlüğü tarafından mağdur hakkında '' ağız içinde sol üst çenede 2. Dişinin olmadığı, sağ 1. Ve 2. Diş arasında 0,5 cmlik açıklık olduğu bu durumun Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olmadığı,''şeklinde rapor düzenlenirken;... Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 06/01/2014 tarihli raporu ile ''üst çenede travmaya bağlı 5 adet diş kayıplarının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına'' neden olduğu bildirilmesi sonucu katılana ait tüm tedavi evrakları , geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki ile, maruz kaldığı yaralanmanın niteliği hususunda rapor aldırılarak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre;Suça sürüklenen çocuğa verilecek cezanın TCK’nin 86/1-3-e, 87/1-a son maddeleri gereğince 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2022/15942, Karar No: 2025/296, Tarih: 09.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/15942 E.  ,  2025/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/895 Değişik İş-2022/920 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/50686

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/149693

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 10.09.2019 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazası sonucunda, karşı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin malul kaldığını belirterek sürekli bakıcı gideri tazminatı olarak şimdilik 5.000,00 TL talep etmiş, yargılama sırasında talebini 360.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;müvekkiline usulüne uygun başvuruda bulunulmadığını, yürürlükte olmayan mevzuata göre maluliyet raporu alındığını, maluliyetin üzerinden 1 yıl geçmediğini, sağlık giderinin SGK'nın sorumluluğunda olduğunu, hükmedilebilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Balıkesir Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği'nin 30.10.2020 tarihli raporunun hükme esas alındığı, ailenin bakım mükellefiyeti nedeni ile %50 hakkaniyet indirimine gidildiği, emniyet kemeri hususunun belirsiz olduğu, bu nedenle zarar görenin kendi kusuru ile zararın artmasına neden olduğu anlaşıldığından %20 oranında müterafik kusur indirimi yapıldığı, ıslah tarihi itibarı ile; tazminat belirli ... geldiğinden ıslah tarihi olan 21.03.2022 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne, 288.000,00 TL'nin 31.03.2022 tarihinden itibaren işeyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV.İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet omurga ve alt ekstremite ile ilgili olduğu halde raporun iyileşme süresi bitmeden düzenlendiği, sürekli iş göremezlik oranı tespit edilmeden başvuru sahibinin sürekli bakıcıya ihtiyacı olduğu tespitinin yapılamayacağı, HMK'nın 115/2 nci maddesi uygulanmak sureti ile noksanlığın sonradan ikmalinin de amaca uygun düşmeyeceği gerekçeleriyle, davacı vekilinin itirazının reddine, davalı vekilinin itirazının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri