muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9911, Karar No: 2010/5805, Tarih: 13.05.2010

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, davalılardan A hakkındaki istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine 13/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6344, Karar No: 2015/2023, Tarih: 24.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6344 E.  ,  2015/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/839-2014/12

Davacı H.. K.. tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 14/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava; haksız fiil nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, taşınmazında bulunan sulama borularını davalının tahrip etmesi nedeniyle ağaçlarını sulayamadığını, ağaçlarının kuruduğunu ve ürün zararı olduğunu belirterek maddi tazminat isteminde; davalının Ermenek Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/130 Esas sayılı dosyasında kasten yararlama ve mala zarar verme suçlarından mahkum olduğunu, yaralandığını ve olaylar nedeniyle üzüldüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu gereğince davalının eylemi ile ağaçların kuruması eylemi arasında illiyet bağı olmadığından maddi tazminat istenemeyeceği yine, illiyet bağı yokluğundan davalıda oluşan hastalık ve üzüntüden davalının sorumlu olamayacağı gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, Ermenek Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/130 Esas, 2012/44 Karar sayılı dosyasında davacının davalının eylemi nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı sabittir. Olay ve dava tarihinde yürülükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu 47. maddesi gereğince uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken istemin tümden reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının öteki temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3314, Karar No: 2012/9134, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3314 E.  ,  2012/9134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki Tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Sigorta AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; araç kiralama işi yapan müvekkiline ait ... plakalı araca davalıların işleteni, sürücüsü ve sigortacısı olduğu ... plakalı aracın %100 kusurlu olarak çarpması sonucu zarar verdiğini, araçta 2.137,43 TL'lik hasar ve 1.000,00 TL'lik değer kaybı oluştuğunu, aracın tamir süresince kiraya verilememesi nedeniyle 318 ... karşılığı 636,00 TL kira gelir kaybına uğradığını belirterek, hasar bedeli ve değer kaybı toplamı 3.137,43 TL tazminatın davalı işleten ve sürücüden kaza, sigortacıdan dava; 636,00 TL gelir kaybının ise işleten ve sürücüden kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; dava öncesi tazminatın ödenmesi hususunda davacının müvekkiline müracaat etmediğini, kusurun ve zararın ispatı gerektiğini, değer ve gelir kaybı isteminin sigorta teminatı kapsamında olmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... katıldığı celsede; zararı sigortanın ödemesi gerektiğini öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, 3.437,43 TL maddi hasar tazminatının tüm davalılardan (davalı sigortanın sorumluluğu sigorta poliçesi ile sınırlı olmak üzere) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- HUMK'nun 74. (HMK'nun 26) maddesi uyarınca talepten fazlaya hüküm verilemez.

Somut olayda; Davacı vekili, 636,00 TL tutarındaki gelir kaybının davalı ... Nakliyat Teks. Gıda Oto Tic. Ltd. Şti. ve ...'dan tahsilini talep etmiş, Mahkemece 300,00 TL tutarındaki gelir kaybının tüm davalılardan tahsiline karar verilmek suretiyle talep aşılarak hüküm kurulmuştur. Bu itibarla, yukarıda sözü edilen usul hükmü gereğince yazılı şekilde talep aşılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2- HUMK'nun 74. (HMK'nun 26) maddesi uyarınca talepten fazlaya hüküm verilemez.

Somut olayda; Davacı vekili, 636,00 TL tutarındaki gelir kaybının davalı ... Nakliyat Teks. Gıda Oto Tic. Ltd. Şti. ve ...'dan tahsilini talep etmiş, Mahkemece 300,00 TL tutarındaki gelir kaybının tüm davalılardan tahsiline karar verilmek suretiyle talep aşılarak hüküm kurulmuştur. Bu itibarla, yukarıda sözü edilen usul hükmü gereğince yazılı şekilde talep aşılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Mahkemece, hüküm altına alınan harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin kabul ve red oranına göre davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Yargılama giderleri kalem kalem gösterilmediği gibi, davalı sigortacı yönünden hasar ve değer kaybı istemleri kabul edilmekle, harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin oran dahilinde tahsiline karar verilmesi gerekirken, davalı sigortacının diğer davalılar ile birlikte tamamından sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... Sigorta A.Ş yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Sigorta A.Ş.ne geri verilmesine, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5607, Karar No: 2016/1628, Tarih: 03.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/5607 E.  ,  2016/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait dükkanı davalıların 01.03.2008 tarihli sözleşme ile kiracı sıfatıyla kullandığını, davalıların artış şartına uymadığını, aylık kira bedelinin 2.350.TL olduğu halde davalıların halen aylık 1.500.TL üzerinden ödeme yaptığını, davalıların icra takibine haksız itiraz ettiğini belirterek, borçluların haksız itirazının iptali ve kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı ... vekili aylık kira bedelinin talep edildiği miktarda olmadığını, geçerli sözleşmenin 01.03.2008 başlangıç tarihli ve aylık 750.TL olan sözleşme olduğun belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının dayandığı kira sözleşmesi uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; Hükme esas alınan 01.03.2008 başlangıç ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile aylık kira bedeli 1.250.TL olarak belirlenmiştir. Sözleşmenin özel şartlar 10. maddesinde yıllık artış şartı olarak ÜFE+5 oranında artış yapılacağı kararlaştırılmıştır. Davalı 01.03.2008 başlangıç tarihli ve aylık 750.TL bedelli kira sözleşmesine dayanmıştır. Davalı, davacının dayandığı kira sözleşmesindeki imzasını inkar etmemiş olmakla Mahkemece davacı dayanağı olan aylık 1.250.TL bedelli sözleşmeye göre hüküm kurması doğrudur. Ancak Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda davacı dayanağı olan sözleşmeye göre artış şartı dikkate alınarak takip konusu dönemde aylık kira bedelinin 2.153.TL olduğu belirtilmiştir. Davacı 29.11.2013 tarihinde başlattığı icra takibinde aylık 2.350.TL den kira alacağının tahsilini istemiştir. Mahkemece kira alacağının sözleşmedeki artış şartı uyarınca aylık 2.153.TL üzerinden hesap edilerek hesaplanması gerekirken yazılı şekilde aylık 2.350.TL üzerinden alacağın tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün alacağa ilişkin olarak BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10475, Karar No: 2015/23820, Tarih: 16.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10475 E.  ,  2015/23820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın Irak ülkesine götürmesi için kendisine teslim edilen katılan şirkete ait kurşunsuz petrol yükünün 420 kg'lık kısmını devrediliş amacına aykırı şekilde mal edindiğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın, güzergâh değişikliği yapmadığını söyleyip, kantar farklılığından eksikliğin çıktığına yönelik savunmasına karşın, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın mal edindiği kabul edilen 420 kg. benzini, aracından nasıl boşalttığının belirlenmesi, araçta yola çıkarken mühürleme olup olmadığının ve varsa mühürlerde oynama yapılıp yapılmadığı, rafineri ile ... Gümrük Kapısı arasındaki yolda tüketilen benzin miktarının tespiti, aracın ağırlığındaki eksilmenin normal olup olmadığının araştırılması, katılan firma yetkilisinin olaya ilişkin ayrıntılı beyanına başvurulup, ilgili belgeler de temin edilerek Irak'a gönderilen kurşunsuz yakıtın suç sonrası alıcıya teslim edilip edilmediği, edildi ise hangi miktarda teslim edildiği, teslim edilen kısmın kaçak olayı tespit tutanağında belirtilen miktar ile örtüşüp örtüşmediğinin sorulması, varsa buna ilişkin belgelerin dosya içerisine konulması, katılan şirketten aynı gün yüklenen diğer araçlarında tespit edilerek bu araçların ... Kapısından çıkış yaptıklarının belirlenmesi halinde ... Gümrük Kapısında alınan kantar tartım sonuçları da soruşturulup araçların tümünde yük eksikliği olup olmadığının araştırılması, yükleme tarihi ile gümrük kapısında yapılan tartım tarihi arasında yakıtın uçucu özelliği nedeniyle eksilme olup olmayacağı, aracın ağırlığındaki eksilmenin normal olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şeklide hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6669, Karar No: 2023/7030, Tarih: 20.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6669 E.  ,  2023/7030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/868 E., 2023/291 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı fer'i müdahil kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Sitesi'nde 15.09.2013-24.06.2017 tarihleri arasında kapıcı-kaloriferci olarak çalıştığını, 24.06.2017 tarihinde davalı site yönetimi tarafından müvekkilinin iş akdinin haksız ve yasaya aykırı olarak son verildiğini, müvekkilinin davalı sitedeki çalışmalarının belirtilen tarihler arasında kesintisiz olduğunu ancak davalı site yönetimi tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirimlerin eksik yapıldığını beyan etmiş, müvekkilinin davalı Site Yönetiminde 15.09.2013-24.06.2017 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde çalıştığının tespitini, bu sürelerin diğer çalıştığı süreler ile birleştirilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Site Yönetimi vekili, davacının müvekkili sitede sadece kaloriferci olarak part time çalışmasının olduğunu, davacının kapıcı olarak görev yapmadığını, bahçe işleri, temizlik işleri, apartman bakımı, çöplerin toplanması gibi işlerde çalışmadığını, davacının çalışmasının sadece kaloriferleri yakmak olduğundan sadece kışları soğuk havalarda çalışma yaptığını, davacının tam zamanlı bir çalışmasının bulunmadığını beyan etmiş, davanın reddini talep etmiştir.

Feri müdahil vekili, davacının çalışma iddiasının doğru olmadığını, müvekkili kurum kayıtlarının resmi belge niteliği taşıdığını, aksinin ispatının ancak eş değer belge ve bilgilerle kanıtlanabileceğini, bordro tanıklarından başkaca tanık anlatımlarına muvafakatlarının bulunmadığını beyan etmiş, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.02.2020 tarihli ve 2017/1222 Esas, 2020/146 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı fer'i müdahil kurum ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.02.2020 tarihli ve 2017/1222 Esas, 2020/146 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı fer'i müdahil kurum ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2020/1016 Esas, 2021/2289 Karar sayılı kararıyla; davacının mahkemece kabul edilen dönemde bildirilen süreler haricinde davalı iş yerinde çalıştığı kanaatine varıldığından kurulan hükme ilişkin mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı Site Yönetimi vekilinin ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; Mahkemece; davacının bildirim öncesine ilişkin sürede çalıştığına ilişkin tanık beyanları yeterli değildir. Bildirim tarihinden itibaren ise taraflar arasında sözleşmeler mevcut olup aynı süre içinde davacının başka işyerlerinden de bildiriminin bulunmaktadır.Bu nedenle davacının tam gün süreyle çalıştığına dair beyanlar bulunmaktaysa da, aile ve çalışma hayatının içiçe geçtiği durumlarda kısmi çalışma değerlendirilmeli, kalorifer yakma dönemleri valilikten sorularak buna göre davacının kalorifer yakma ve yaptığı diğer işlere göre ne kadar süre mesai harcayacağı belirlenmeli, taraflar arasında akdedilen sözleşmeler de değerlendirilerek davacının kısmi zamanlı çalışma durumunun günlük çalışma saatine göre (4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesi gereğince 7.5 saat çalışmanın 1 günlük çalışma hesabı ile) haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmesi gerektiği yönünden bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;Yapılan yargılama, toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları, Eskişehir Valiliği'nden celb edilen müzekkere cevabı ile hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının yarı zamanlı olarak çalıştığı,yaptığı iş kapsamı,taraflar arasında imzalanmış sözleşme içeriği gözetilerek davanın kabulüne, davacının davalı yanında 01.04.2014-04.11.2014 tarihleri arasında 144 gün, 09.05.2015-04.01.2016 tarihleri arasında 165 gün, 01.04.2016-24.06.2017 tarihleri arasında 280 gün, SGDP'ye tabi olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri yeterli inceleme yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 15.09.2013-24.06.2017 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5523, Karar No: 2015/1918, Tarih: 09.02.2015

**10. Ceza Dairesi         2012/5523 E.  ,  2015/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Ele geçirilen suç konusu net 51427,75 gram eroinin miktarına bağlı olarak önem ve değerine göre, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince temel cezaların üst sınırdan veya üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverme isteğinin reddine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3686, Karar No: 2014/8135, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3686 E.  ,  2014/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve re'sen de temyize tâbi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen, mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna uyan, 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 103/4 ve 43. maddeleri uyarınca verilen ceza, 15 yılı geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun bir ceza tayini gerektiği halde, 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyze tâbi hükmün ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.