muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8652, Karar No: 2022/9633, Tarih: 19.09.2022

2. Davalı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesinde açıkladığı sebeplerin yanı sıra somut olayda ... hukukunun uygulanmasının kabulünün mümkün olmadığını, davacının ...’de çalışmasının bulunmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacı yanın belirli bir projenin bitimine bağlı olarak belirli süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, görev aldığı projenin ve görev tanımında yer alan işin bitimi sebebiyle ... sözleşmesine son verildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanmasının hukuken mümkün olmadığını, davacının hizmet süresinin tespitinde yurt dışı ... sözleşmesinin kapsadığı tarihlerin esas alınması gerektiğini, ücretin hatalı belirlendiğini, davacı tanıklarının beyanlarının hükme esas alınabilir nitelikte olmadığını, yapılan tüm fazla çalışmaların davacı tarafından imzalı ücret bordrolarında tahakkuk ettirildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ücretin brütleştirilmesinin doğru şekilde yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında temyiz sebeplerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10528, Karar No: 2015/10547, Tarih: 14.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/10528 E.  ,  2015/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/16643

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2012

NUMARASI : 2012/405 (E) ve 2012/1107 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konak Belediyesi'ne ait ölçü ayar biriminin bulunduğu binadaki sığınak bölümünden etalon olarak tabir edilen ölçü aletlerinin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, 03.01.2012 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında bodrum katta bulunan deponun kilitli olduğunun ve hırsızlığın gerçekleştiği yerin girişe göre sağ tarafta, tuvaletlerin ise sol tarafta bulunduğunun belirtilmesi, ölçeklerin bulunduğu metal dolap içerisindeki porselen tabak yüzeyinden elde edilen parmak izinin sanık M.. B..'a, metal dolap içerisindeki kanyak ibareli cam şişe yüzeyinden elde dilen parmak izinin ise sanık A.. İ..'a ait olduğunu belirten 24.02.2012 tarihli biyometrik vücut izi ekspertiz raporu, tanık B.. P..'in soruşturma aşamasında, sığınaktaki tuvalete birim çalışanlarından başka yalnızca zabıta ve İzulaş görevlilerinin kendilerinde bulunan anahtarla girebileceğine dayanan beyanı karşısında sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2591, Karar No: 2019/1321, Tarih: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/2591 E.  ,  2019/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... isimli twitter kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/07/2017 tarihli ve 2017/120305 soruşturma, 2017/70477 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/09/2017 tarihli ve 2017/4228 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/03/2018 gün ve 17979 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, şikayete konu tweetin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturmadığından bahisle hiç bir soruşturma işlemi yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, ... rumuzlu tweeter kullanıcısı tarafından müştekiye hitaben yazılan "bırakın bu işleri, yediniz yediniz doymadınız, allah belanızı versin, mübarek günde insanı günaha sokuyorsun, günahı vebali boynuna olsun" şeklindeki mesajın içeriği itibarıyla şüpheli hakkında kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu, delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin mahkemeye ait olduğu cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesi uyarınca soruşturma yapılarak, şüphelinin kimliğinin tespiti ile kamu davasının açılmasını teminen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuki Nitelendirme,

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Öte yandan şikayete konu edilen maddi vakıa tipik bir suça vücut vermiyorsa bu durumda da Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığında dair karar verilmesi gerekmektedir.

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda, suça konu sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığı gerekçesine dayanan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı isabetli olup, mercii tarafından verilen itirazın reddi kararı da yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1746, Karar No: 2016/6741, Tarih: 09.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1746 E.  ,  2016/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davalarının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.07.2013 gün ve ...-..... Esas ve Karar sayılı ilamı ile gerçekleşen davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura kullanılmasına rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

2-Hükmedilen 15 ay süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluklarının kendi alt soyları açısından hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/330, Karar No: 2008/31, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/330 E.  ,  2008/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 116 ada 30 parsel sayılı 7706.41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36.maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık, teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece hükme dayanak yapılan ara kararında yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilmediği gibi, keşif için belirlenen ücretin keşiften en geç iki gün öncesine kadar mahkeme veznesine depo etmesi davacıdan istenmiştir. Keşif ücretinin yatırılması için verilen süreye göre bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiyeler için tanınan süre yeterli bulunmamaktadır. Bilirkişi adayı ve tanıklar adına çıkarılacak davetiyeler için verilen sürenin yeterli olmadığı açıkça belli olan bu ara kararına dayanılarak keşif delilinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez. Süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğü'nün 12.maddesinin mutlaka gözönünde bulundurulması gerekir. Tüzüğün anılan maddesine göre "Tüzüğün 8.maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nevi tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddet, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Tebligat Tüzüğü’nün

anılan hükmü nazara alınarak mahkemenin dayanak yaptığı ara kararının sürelerle ilgili bölümü irdelendiğinde, davacıya keşif giderini yatırması için verilen en geç keşiften iki gün öncesi olan tarih ile keşif gününe kadar olan sürede, mahkemece yerel bilirkişi adayı ve tanıklara çıkarılacak davetiye için kalan süre yeterli olmadığından yapılamayacağı önceden belli olacak keşif için taraflara külfet yüklenmesinde isabet bulunmamaktadır. Davacı tarafa keşif masrafını yatırması için makul süre verilip, yerel bilirkişi ve tanıklara davetiye çıkarılmalı, arazi başında keşif icra edilip, tarafların tüm delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.1.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35422, Karar No: 2017/3810, Tarih: 04.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/35422 E.  ,  2017/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- CMK'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan suça sürüklenen çocuğun savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep ettiği, eşyanın ithalinde öngörülen ... vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan ... vergilerinin kamu zararı olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek bu zararı ödemediğinden bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde gün para cezasının tayininde başka bir gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak 240 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10561, Karar No: 2007/13844, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10561 E.  ,  2007/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve müdahil davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 90 ila 113 numaralı OTS noktaları ve aradaki tüm kadastro parselleri görünecek şekilde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 05/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1623, Karar No: 2012/4321, Tarih: 28.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1623 E.  ,  2012/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/336049

MAHKEMESİ : Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/04/2011, 2011/41 (E) ve 2011/42 (K)

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, suçluyu kayırmak, izinsiz silah taşımak

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Mustafa müdafii 26.04.2011 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği halde, sanığın 21.04.2011 tarihli hükmün onanmasını istediği dilekçesi, temyizden vazgeçme niteliğinde olduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin, vazgeçme nedeniyle CMUK.nun 317.maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2- Sanık Ali Osman'ın 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan beraatına ilişkin hüküm yönünden;

Mahkemece daha önce verilen 11.04.2008 gün ve 81/46 sayılı beraat kararı kesinleşmiş olduğundan, yeniden aynı suçtan beraatına dair verilen kararın yok hükmünde olduğu değerlendirilmiştir.

3- Sanık Ali Osman müdafiinin temyiz isteminin, dilekçe içeriğine göre, sadece mahkumiyetine karar verilen suçluyu kayırma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilmiştir.

4- Sanıklar Mustafa ve Fatma'nın kasten insan öldürme, sanık Ali Osman'ın suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul edilmiş, sanıklar Mustafa ve Fatma'nın tahrike ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği ve derecesi takdir kılınmış olup incelenen dosyaya göre, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık Ali Osman müdafiinin cezanın teşdiden tayininin ve takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının yersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulün, sanık Mustafa ile evli ve dört çocuklu sanık Fatma'yı birlikte olmak için rahatsız etmesi ve Fatma ile ilişkisi olduğuna dair söylenti çıkarması nedeniyle, sanıklar Mustafa ve Fatma'nın Akşehir'e taşındıkları ve maktul ile aralarında husumet oluştuğu, sanık Ali Osman'ın ise maktulün dayısı olup, sanık Ali Osman ile maktulün babası arasında, Ali Osman'ın, sanık olarak yargılandığı, sahte senet tanzimi iddiasına dayalı kamu davasının bulunduğu, bu davada maktulün babasının şikayetinden vazgeçmemesi nedeniyle, Ali Osman'ın, buna neden olduğu gerekçesiyle maktule husumet beslediği, olaydan yaklaşık bir hafta kadar önce, sanık Ali Osman'ın diğer sanıkların oturduğu eve gittiği, burada husumete konu olaylardan bahsedip, maktulü ortadan kaldırmaları gerektiğini söylediği, diğer sanıkların da bunu kabul edip plan yaptıkları, buna göre, sanık Fatma'nın olaydan üç-dört gün önce, kendisine karşı ilgi duyduğunu bildiği, marangoz olan maktulü dolap yaptıracağız bahanesiyle eve çağırdığı, ancak o gün eve maktulün yalnız gitmeyip, yanında arkadaşı Özgür ile gitmesi nedeniyle, maktulü öldürme planlarını erteledikleri, olay günü, yine sanık Fatma'nın, kontörlü sabit telefon ile maktulün cep telefonunu, önce sabah saat 09.00 sıralarında aradığı ve maktulü eve çağırdığı, maktulün akşam görüşelim demesi üzerine, saat 19.18 ve 19.30'da olmak üzere iki kez daha maktulü arayıp çağırdığı, maktulün aracıyla Akşehir'e geldiği, burada sanık Fatma ve yanındaki sanık Mustafa'yı aracına aldığı, sanık Mustafa'nın maktule "beni Dereçine Kasabasına götürüver" demesi üzerine ilçe dışına çıktıkları, yolda aracın arka koltuğunda oturan sanık Mustafa'nın, maktulün kafa bölgesine üç el ateş etmek suretiyle öldürdüğü, beraberinde getirdiği pet şişe içerisindeki benzini araca döküp içerisinde maktulün cesedi olduğu halde aracı ateşe verdikten sonra sanık Ali Osman'ı saat 20.08 ve 20.28 de arayıp, kendilerini araçla almasını istediği, sanık Ali Osman'ın aracıyla gidip sanıklar Mustafa ve Fatma'yı alarak evlerine götürdüğü olayda; sanık Ali Osman'ın, sanıklar Mustafa ve Fatma'yı, maktulü öldürmeleri konusunda azmettirdiği anlaşıldığından eylemine ulan TCK.nun 38. maddesi yollamasıyla 82/l-a; sanıklar Mustafa ve Fatma'nın ise TCK.nun 37. maddesi yollamasıyla 82/l-a ve 29. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine, yazılı şekilde, suç vasfının yanlış tayin edilmesi suretiyle sanık Ali Osman'ın suçluyu kayırma, sanık Mustafa'nın kasten insan öldürme, sanık Fatma'nın kasten insan öldürmeye yardım suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan, katılanlar vekili ve sanık Ali Osman müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi, (BOZULMASINA), 28/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi .