muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34980, Karar No: 2015/1023, Tarih: 26.01.2015

Avukatlık (vekalet) ücreti 6100 sayılı Kanun’un 323-ğ maddesinde açıkça belirtildiği yargılama giderlerindendir. Vekalet ücreti de, diğer yargılama giderleri gibi müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı bir surette bağlı feri haklardandır. Feri hakların sonuçlandırılması ve karara bağlanması, asıl hakkın sonuçlandırılmasına ve karar verilmesine bağlı olacaktır.

6100 sayılı Kanun’un 297. maddesine göre, hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Bu sebeple davaların birleştirilmesi durumunda, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması sebebiyle hüküm kısmında her bir dava ve o davaya ilişkin vekalet ücretleri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gereklidir.

Somut olayda, davacının, ... İş Mahkemesi 2012/516 esas sayılı kısmi dava dosyası üzerinden 29.04.2009 tarihine kadar olan fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarını talep ettiği, bu alacaklara ilişkin olarak tespit edilen fazlaya ilişkin haklarını ise ... İş Mahkemesi 2012/99 esas sayılı ek davada istediği, 29.04.2012 tarihinde, iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine bu defa da feshe bağlı alacakları ile daha önce talep etmediği 29.04.2009 tarihinden fesih tarihine kadar yapmış olduğu fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin olarak ... İş Mahkemesi 2013/75 esas sayılı dosyası üzerinde görülen alacak davasını açtığı, mahkemece her üç dosyanın aralarındaki hukuki bağlantı gözetilerek birleştirildiği ve yargılama sonunda birleşen davaların tümü hakkında davacı lehine bir vekalet ücretine hükmedildiği görülmüştür.

Mahkemece davacının fazla mesai ve genel tatil alacaklarına ilişkin olarak açtığı 2012/99 esas sayılı ek davada, dava açılmasına davalı idarenin sebebiyet vermediği gözetildiğinde, bu dava yönünden ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesi yerindeyse de davacının açmış olduğu diğer davalar yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10239, Karar No: 2010/3940, Tarih: 08.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/10239 E.  ,  2010/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan mükerrirlik uygulamasına esas olabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması ve 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, sanığın özgülenen kastı ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, sanığın yakınana ait montunun cebinde bulunan cep telefonunu hissettirmeden alıp kaçmak şeklindeki somut olayda da koşulları bulunmadığı gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67015, Karar No: 2013/10476, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67015 E.  ,  2013/10476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın Ankara Valiliği Dernekler Müdürlüğü'nün 05/11/2007 tarih 10138 sayılı yazısına göre Kamu Eğitim Gönüllüleri ve Okul Yaşatma Derneği'nin kurucu üyesi olduğu ve üye aidatlarını toplamak üzere görevlendirildiği, hakkında ölüm sebebiyle ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ... ... ...'un müştekiyi aradığı, Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu'ndan aradığını söyleyerek ismini ... Şengül olarak bildirdiği, müşteki ile bir müddet telefonla sohbet ettiği, samimiyetini kazanmaya çalıştığı ve sonrasında "isminin ... Şengül olduğunu, Ankara'da görev yaptığını, Eğitim Gönüllüleri Vakfı'na verilmek üzere gümüş kalem setlerini hazırladıklarını, bu kalem setlerinin takım başı 150 TL olduğunu, bu setlerden 3 takımını da müştekiye ayırdıklarını" söylediği, müştekinin 3 adet takım bana fazla demesi üzerine "o zaman iki adet alırsınız" diyerek müştekiyi ikna ettiği ve müştekinin açık adresini aldığı, bu görüşmeden bir saat sonra saat 13.30 sıralarında sanığın müştekiye ait işyerine gelerek Eğitim Gönüllüleri Vakfı'ndan geldiğini söylediği, müştekinin ısrarlı bir şekilde "Sağlık Bakanlığı'ndan mı geliyorsunuz" diye soru sormasına rağmen kesin bir cevap veremediği, ... Kamu Eğitim Gönüllüleri Okul Yaşatma Derneği Genel Merkezi Şirinevler Mahallesi ... Sitesi B 2 Blok Kat: 4 No: 7 Sincan Ankara kaşesini ve imzasının içeren 04/10/2007 düzenlenme tarihli Seri A 00167 sıra numaralı "Dernek Gelirleri Alındı Belgesi"ni 300 TL bağış olarak doldurarak müştekiye verdiği, ancak daha önceden şikayetçinin polise haber vermiş olması sebebiyle sanığın eylemini tamamlayamadan yakalandığını, anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlarin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün", "15 gün", "12 gün" ve "240 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "1 gün" ve "20 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8629, Karar No: 2007/11370, Tarih: 26.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8629 E.  ,  2007/11370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları  A..'nin 687 sayılı parselini oğlu olan davalı C..., miras bırakanları A..nin de, 1, 45, 212, 239, 410, 490, 308, 608, 756, 806, 494 sayılı parsellerini oğulları olan davalılar C.. Y., M...temlik ettiğini, ancak yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tüm mirasçılar adına tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, davada iştirakin sağlanması gereğine işaret edilerek bozulmaya, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmşitir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan A..nin maliki bulunduğu 687 sayılı parselini 26.1.1981 tarihinde vekil aracılığıyla oğlu davalı C..e satış suretiyle temlik ettiği, miras bırakanı A..'nin ise, 212 sayılı parselini 17.7.1980 tarihinde davalı oğlu Y...a, 4.12.1979 tarihinde, 239 sayılı parselini davalı oğlu M.., 410 sayılı parselini davalı oğlu C..,  1, 45, 494, 608, 758 sayılı parsellerini C..in bacanağı olan davalı M...a satış suretiyle temlik ettiği, keza, 490 sayılı parselini de önce 6.7.1978 tarihinde dava dışı M.., Onun da 17.10.1979 tarihinde oğulları C.ve M... satış yoluyla devrettiği, yine 806 sayılı parselini 12.7.1978 tarihinde oğlu Y..'ın kayınpederi olan M..'ya, M..nın da 2/3 payını 10.8.1981 tarihinde oğulları C..ve Y..'a, 1/3 payını da 29.12.1981 tarihinde oğlu Muharrem'e satış suretiyle intikal ettirdiği,  308 sayılı parselini de 13.11.1990 tarihinde hibe şeklinde temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanlarının davalılara yapmış oldukları temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaa ile illetli olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır                                                           Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle  zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; miras bırakan A..ç...konusu taşınmazlardan 308 parsel sayılı taşınmazını, gerçek iradesine uygun olarak Tapu Sicil Müdürlüğünde düzenlediği resmi sözleşme ile oğlu Cahit'e bağışlamıştır.

Bağış sözleşmesi özünde geçerli olan temliki işlemlerdendir.(M.K. 565.) Hibe yoluyla yapılan temliklerde 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı tartışmasızdır.

Ancak, koşulların varlığı halinde davacıların tenkis davası açma haklarının bulunduğu kuşkusuzdur.

Davalıların, eldeki davada tenkis istekleri bulunmadığına göre, 308 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların, anılan taşınmaza ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Çekişme konusu diğer  taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Ancak, koşulların varlığı halinde davacıların tenkis davası açma haklarının bulunduğu kuşkusuzdur.

Davalıların, eldeki davada tenkis istekleri bulunmadığına göre, 308 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların, anılan taşınmaza ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Çekişme konusu diğer  taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Miras bırakanları A..ve A...nin mal satmaya ihtiyaçlarının olmadığı, miras bırakan A...nin çiftçilikle uğraştığı, devamlı bir gelire sahip olduğu, 806 ve 490 parsel sayılı taşınmazlarda ara kayıt maliki olan M..ile Y..ın kayınderi olan M...'nın, edindikleri taşınmazdan yararlanmadan davalılara intikal ettirdikleri, 1, 45, 494, 608, 756 parsel sayılı taşınmazları edinen C...'in bacanağı olan davalı M.., taşınmazları hiç kullanmadığı, akitlerdeki değerler ile taşınmazların gerçek değerleri arasında fahiş fark bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Öyleyse, belirlenen bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanların yaptıkları temliklerin muvazaa ile illetle olduğu, miras bırakanların taşınmazları temlikteki gerçek amaçlarının kız evlatlarını miras  haklarından mahrum bırakarak, erkek evlatlarına intikal ettirmek olduğu, kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, 308 sayılı parsel haricinde  diğer parseller yönünden, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları bu nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü anılan parsellere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  26.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6745, Karar No: 2023/4462, Tarih: 26.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/6745 E.  ,  2023/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2865 E., 2022/264 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/62 E., 2021/81 K.

Taraflar arasındaki maluliyet aylığı bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince istinaf isteminin süre yönünden reddine dair ek karar verilmiştir.

Ek kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile ilk başvuru tarihi olan 31.01.2013 tarihinden itibaren malul sayılması ve maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile "Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; 1-Davacı ...'in solunum sistemi hastalığı hipoksi ve ağır obstrüksiyon nedeniyle 03.08.2013 tarihli 28727 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'nin O.1B maddesi gereğince çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmesi sebebiyle malul olduğunun tespitine, 2- Davacının maluliyetinin başlangıç tarihinin 31.07.2018 olduğu anlaşıldığından dava tarihinin 16.07.2017 olduğu göz önünde bulundurularak maluliyet aylığı bağlanması yönündeki talebin reddine,," dair karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince, "Davalı Kurum vekiline Gerekçeli Kararın 20.04.2021 tarihinde e-tebliğ edildiği, 2 haftalık yasal süre içeresinde İstinaf Başvurusunda bulunmadığı, 11.05.2021 tarihli dilekçesi ile süresinden sonra İstinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla;..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararı yerinde bulunarak ek karara yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine 13.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, hükmün 30.11.2021 tarihinde istinaf edilmesi üzerine ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmelidir.

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin süresinde yapıldığı kabul edilip davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin süresinde yapıldığı kabul edilip davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.