muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5861, Karar No: 2014/16256, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5861 E.  ,  2014/16256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/513-2013/188

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak üzerinde bulunan çite, niteliğine göre, ağaçlara ise yaş cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunun açıklama bölümünde Buğday ve Karnabaharın aynı yıl içinde yetiştirilebilen ürünler olduğunun kabul edilmesi nedeniyle ikinci ve üçüncü yıla ilişkin münavebe ürünlerinin belirlenmesi(yöreden gelen dosyalarda birinci yıl Buğday, Karnabahar, ikinci yıl Domates, üçüncü yıl Taze Fasülye alınmaktadır.) gerektiği düşünülmeden, iki yıllık münavebe ürünü alınmış gibi net gelirin ikiye bölünmesi suretiyle değer belirlenmesi,

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, konumu, bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri ve Belediye Başkanlığı yazısı dikkate alındığında, net gelirine göre belirlenen değere objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerektiği gözetilmeden, az bedel tespiti,

3-Dava konusu taşınmazın niteliği ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre kapitalizasyon faizinin %5'i oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken % 5,5 oranında alınarak aza hükmedilmesi,

4-İlçe Tarım Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip rapor da denetlenmek suretiyle ağaç bedellerine hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu ağaç bedellerinin tespiti,ve4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyetin idareye tescille geçeceği gözetilmeden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmesi,

5-Geyve Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/12 esas sayılı Değişik İş sayılı dosyasında varlığı tespit edilen dolgu bedelinin hesaplanmaması,

5-Geyve Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/12 esas sayılı Değişik İş sayılı dosyasında varlığı tespit edilen dolgu bedelinin hesaplanmaması,

6-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, Acele el koyma dosyasında tespit edilen miktarın belirlenen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark kamulaştırma bedeline 07.01.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının Davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30882, Karar No: 2014/3830, Tarih: 17.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/30882 E.  ,  2014/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/270161

Mahkemesi : Uzunköprü Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/05/2011

Numarası : 2010/209 - 2011/261

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun raporuna göre olay anında 99 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın idaresindeki araçla, düz, eğimsiz yolda seyri sırasında istikametine göre sağ taraftan yoldan çıkması sonucu meydana gelen olayda, sanığın beyanlarında alkollü olması nedeni ile kazanın meydana geldiğini belirtmiş olması karşısında, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1116, Karar No: 2014/3520, Tarih: 25.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1116 E.  ,  2014/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2012/2 - 2013/2

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 16.02.2012 tarihli dava dilekçesinde özetle, kendi zilyedliğinde bulunan taşınmazın Ç.. İlçesi, Merkez, ... Mahallesi, Geler Mevkii 109 ada 19 numaralı orman parseli içinde bırakıldığını ileri sürerek, tesbitin iptalini ve adına tesbit ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, her ne kadar orman bilirkişi tarafından taşınmazın orman olduğu açıklanmış ise de, Çelikhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/12-2010/9 sayılı dosyasında dava konusu taşınmaz ile aynı konumda bulunan yere ilişkin dava dışı Ş... A.. tarafından açılan davanın kabul edildiği ve aynı yere ilişkin M... A..ı tarafından Çelikhan Asliye Hukuk Mahkemesine açılan 1969/29-1970/3 sayılı tescil davası sonunda oluşturulan Temmuz 1971 tarih 13 numaralı tapu kaydının taşınmaza uyduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 109 ada 19 nolu parsel sayılı taşınmazın 25/06/2012 tarihli raporu ve eki krokisinde (B) işaretli 2000 m² bölümünün kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yörede, 15.04.1989 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmaz tesbit harici bırakılmış, daha sonra 2006 yılında idarî yoldan ham toprak niteliğiyle tapu kaydı oluşmuş, 7269 sayılı Umumî Hayata Müessir Afet Dolayısıyla Alınacak Tedbirlere İlişkin Kanunun Ek - 10. maddesine göre yapılıp 21.10.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu sırasında 109 ada 19 sayılı parsel içinde bırakılmış ve tapunun cinsi de orman olarak düzeltilmiştir.

Dosya kapsamına göre, çekişmeli 109 ada 19 parsel sayılı taşınmazın 2005 yılında ilân edilip kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakıldığına ve önceden ham toprak niteliğindeki tapu kaydında cins tashihi yapılarak, cinsinin orman olarak düzeltildiğine ve çekişmeli taşınmaza tutanak tutulmadığına göre; dava 6831 sayılı Kanunun 11. maddesine göre 10 yıllık sürede açılan orman kadastrosuna itiraz ve aynı zamanda tapu iptali tescil istemine yöneliktir.

3402 sayılı Kanunun 25/son maddesi gereğince kadastro mahkemesinin görevi her taşınmaz hakkında tutanak düzenlendiği gün başlar, tutanak düzenlenmeyen yerde kadastro mahkemesi görevli değildir. Davanın nitelendirilmesine göre, genel mahkemelerin görevinde olup, görev kamu düzenine ilişkindir ve taraflarca ileri sürülebileceği gibi mahkemece de her aşamada re'sen gözönünde bulundurulabilir. Bu durumda, mahkemece, davanın görev yönünden reddine ve dosyanın genel mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasa girilerek karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2023/5700, Karar No: 2024/5422, Tarih: 02.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5700 E.  ,  2024/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/239 E., 2021/495 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

CMK'nın 150/2. maddesi ile düzenlenen zorunlu müdafilik sistemi, sanığın kendisini savunamayacağı ilkesine dayanmakta olup sanığın kendisini savunmayacak derecede malûl olması nedeniyle sanığa zorunlu müdafi atandığı, ancak anılan müdafiin bozma sonrası duruşmaları takip etmediği anlaşılmakla; her ne kadar zorunlu müdafii mazeret bildirmeksizin hükmü oluşturan kısa karara katılmamışsa da Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda müdafinin hazır bulundurulması sağlanmadan veyahut yeni bir müdafi tayin edilmeden yokluklarında yargılama yapılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının sınırlandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/42, Karar No: 2018/2593, Tarih: 27.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/42 E.  ,  2018/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, zamanaşımı nedeniyle ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Yönetim Kurulu başkanı ve temsilcisi olarak görev yaptığı dava dışı ... Şirketin davalı Kuruma olan borçları nedeniyle, 506 sayılı Yasa'nın 80. maddesi kapsamında müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesi ile kendi adına düzenlenen ödeme emrinin zamanaşımı nedeniyle iptalini talep etmiştir.

506 sayılı Kanun'un 80. maddesinde 3917 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından, 3917 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanun'un 128. maddesi hükmü gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de burada uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 tarihi ve sonrasına ilişkin prim ve gecikme zammı borcu yönünden ise, 6183 sayılı Kanun'un “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanacaktır. Anılan madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi beş yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir. 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılarak 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin beşinci fıkrasında değişiklik yapılıp, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesiyle birlikte 102. maddesinin de uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki duruma dönülmüştür.

Diğer taraftan taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup; anılan düzenlemede; '' 1. Ödeme, 2. Haciz tatbikı, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukardaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbikı veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. Amme alacağının teminata bağlanması, 9. Kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması.

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma karariyle kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı, yeni vade gününün rasladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın, kaza mercilerince durdurulması hallerinde, zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir.

Eldeki davada ise, takip dosyasının tamamı getirtilmek suretiyle ve davaya konu prim borcu miktarı dikkate alınarak, mahkemece davacı hakkında 6183 sayılı Kanun'un 103. maddesi kapsamında 2000-2013 yılları arasında zamanaşımını kesen sebeplerin bulunup bulunmadığının, ayrıntılı şekilde araştırılmasından sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9692, Karar No: 2012/16614, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9692 E.  ,  2012/16614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 tarih ve 2009/758-2010/1767 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Kültür Kırtasiye Tic. Ltd. Şti.’den satın alınan emtiaların müvekkiline gönderilmek üzere davalı firmaya teslim edildiğini, ancak taşıma esnasında kaybolduğunu, kayıp malların bedeli olan 3.248,00 TL’nın davalı tarafından ödenmediğini, bu bedelin ödenmesi talebini içeren icra takibine davalı tarafından yapılan haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40 icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının malları müvekkili şirkete teslim edildiğini ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, davalı şirketin TTK.’nun 781. maddesine göre meydana gelen zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalının takip dosyasında yapmış olduğu itirazın 3.240,00 TL alacak için iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 142,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5442, Karar No: 2023/3808, Tarih: 13.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5442 E.  ,  2023/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/569 E., 2022/1749 K.

DAVA TARİHİ : 07.09.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/621 E., 2019/41 K.

Taraflar arasındaki ihraç kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı davalı kooperatifin 1256 sayılı üyesi iken kooperatif yönetim kurulunun 05/05/2018 tarih ve 1182 sayılı kararı ile ihraç edildiğini, ihraç kararının davacıya 09/05/2018 tarihinde tebliğ edildiğini, ihraç kararına dayanak olan ihtarların usulüne uygun olmadığını ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın üç aylık hakdüşürücü süre içinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... hak düşürücü sürenin adli tatil içinde sona erdiği görülmekle; sürenin adli tatilin bitiminden itibaren HMK'nın 104/1 maddesi uyarınca bir hafta uzayıp uzamayacağı sorunu akla gelmekte ise de HMK'nın 104. maddesine göre bitmesi adli tatile rastlayan sürelerin yedi gün daha uzatılmış sayılması, sadece adli tatilde bakılamayacak olan iş ve davalara ilişkin olup, HMK'nın tayin ettiği süreler içindir. Başka kanunların, özellikle maddi hukuka ilişkin kanunların tayin ettikleri hak düşürücü süreler ile zamanaşımı sürelerinin bitmesi adli tatile rastlarsa, bunların adli tatilin bitmesinden itibaren yedi gün daha uzatılmış sayılmasına imkân yoktur.(Bkz. Prof.Dr. Baki Kuru, "Hukuk Muhakemeleri Usulü" 6. Baskı Cilt: 5, sh. 5508 vd.) Nitekim Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 2013/8984 Esas 2014/2998 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir..." gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, her ne kadar 3 aylık dava açma süresi var ise de sürenin son gününün 09.08.2018 olduğunu, bu tarihin adli tatil dönemine rastladığını, dava açma süresinin1 Eylül 2018 tarihinden itibaren bir hafta uzadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6776, Karar No: 2014/7630, Tarih: 15.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6776 E.  ,  2014/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu 323 ada 1, 2, 4, 5 ve 7 sayılı parsellerin kesinleşme bilgilerini de gösterir kadastro tutanak suret ve eklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıt örneklerinin tüm tedavülleriyle birlikte, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleştilerse kadastroca oluşan tapu kayıt örneklerinin getirtilerek dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.