muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7280, Karar No: 2022/8267, Tarih: 27.10.2022

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davalı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kez davalı vekili tarafından bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunulduğu, bunun üzerine temyiz dilekçesinin sunulduğu ilk derece mahkemesince, temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığından bahisle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu ret kararına karşı davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 27/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4836, Karar No: 2012/7825, Tarih: 21.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4836 E.  ,  2012/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ESKİ HALE GETİRME VE TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 1507 parsel sayılı taşınmaza davalıların taşınmaz sınırında bulunan yolu genişletmek suretiyle müdahale ettiklerini, taşınmazdaki ağaçları sökerek zarar verdiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine, yolun eski hale getirilmesine ve 5.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmaza müdahale etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalıların haksız müdahale ettikleri, ağaçları sökmek suretiyle zarar verdikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10246, Karar No: 2017/10668, Tarih: 18.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/10246 E.  ,  2017/10668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Çocuk ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 5395 sayılı Ç.K.K 8. maddesi ile korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararları istemine ilişkindir.

... 3. Çocuk Mahkemesi, hakkında bakım tedbiri kararı verilen korunma ihtiyacı olan çocuk ...'nun ... Çocuk Destek Merkezi Müdürlüğüne nakil edildiği, ... ile hiç bir bağlantısının bulunmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. ... Aile Mahkemesi ise yetkisizlik kararı ile gelen iş bu dosyaya karşı mahkememizin de yetkisiz olduğu anlaşılmakla, iş bu kararımızın Kanun yoluna gidilmeksizin kesinleşmesi halinde, ortaya çıkan yetki uyuşmazlığı nedeniyle, HMK'nın 22/2 maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." şeklinde düzenleme yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.5395 sayılı Kanunun geçici madde 1/(4) çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır." şeklindedir.Çocuk Koruma Kanuna göre verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması hakkındaki Yönetmeliğin 8. madde hükmü "(1) Çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı; çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet Savcısının istemi üzerine veya re'sen çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır.

(2) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır.

(3) Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır.

(2) Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar hakkında kovuşturma başlatılmış olanlar hariç korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları aile mahkemeleri kurulan yerler bakımından bu mahkemeler, kurulu bulunmayan yerler bakımından asliye hukuk mahkemelerince alınır.

(3) Hakkında kovuşturma başlatılmış olan çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbir kararı kovuşturmanın yapıldığı mahkemece alınır.

(5) Fiili işlediği sırada oniki yaşından küçük çocuklar ile onbeş yaşını doldurmamış sağır ve dilsizler hakkında mahkemece, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31 inci maddesinin birinci fıkrası ile 33 üncü maddesi uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanabilir." şeklindedir.5395 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 4. fıkrasındaki düzenleme ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü de gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hakimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise aile mahkemesi veya yoksa asliye hukuk mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanununun 8/1 maddesine göre; “Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır."Dosya kapsamından, ...Kaymakamlığının 93645309 - 251.01.11-E.458 sayı 05.09.2017 tarihli cevabî yazısında ... Çocuk Destek Merkezi Müdürlüğü Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından alınan karar neticesinde kapatılma sürecine girmiş olup çocuk hakkında istenilen değerlendirme raporları düzenlenememiştir. Adı geçen çocuk Genel Müdürlüğün kararı ile ... Çocuk Destek Merkezine nakledilmiştir." denildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli ...Aile Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2563, Karar No: 2019/43, Tarih: 15.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/2563 E.  ,  2019/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ek kararın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde ek kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 31.10.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkilinin yüklenici olarak edimlerini yerine getirmesine rağmen arsa sahibi olan davalının, müvekkiline isabet eden bölümlerin tapusunu devretmediğini ileri sürerek müvekkiline ait dairelerin tapu arsa payının tespiti ile bu payların tapu kayıtlarının iptaline ve müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, sözleşme gereği ilk üç kat haricindeki katların müvekkiline ait olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacıya isabet eden bağımsız bölümlerin davalıya satıldığını ileri sürerek sözleşme gereği müvekkiline isabet eden kısımların tespiti ile davalı adına olan tapu kayıtlarının iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, müvekkilinin tapu siciline güven ilkesine göre iyi niyetli malik olduğunu, davacının HMK'nın 125 (HUMK 186). maddesindeki seçimlik haklarını kullanması durumunda 3. kişiden devralan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi ... arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9. maddesine göre imara göre kat sayısı ne olursa olsun çatı ve 4. katın arsa sahibine, 4. kata kadar olan dairelerin davacı yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, inşaat ruhsatı alınırken bodrum 1 ve 2. katlara da izin verildiği, davalının bu durumu inşaat yapılmazdan evvel bildiği ve yüklenici ile ek bir sözleşme yapma imkanı var iken yapmadığı bu durumda 1. bodrum kat, 2. bodrum kat, 1. kat, 2. kat ve 3. kattaki bağımsız bölümlerin davacı yükleniciye ait olduğu, davalının taşınmazı muvazaalı olarak önce dava dışı...'a, onun da birleşen davada davalı ...'e sattığı, davacı vekili yani malik ... lehine yeni dava açmış ise de bu işleminin HMK'nın 125/1-a maddesinde açıklanan yeni malike davayı yöneltme tercihi olarak kabul edildiği, satışın gerçek bir satış olmadığı, davayı etkisiz kılma amacını taşıdığı, davalı ...'ün başka bir ilde çalıştığı, yabancı bir yerde kat ittifakı .../...

kurulmamış, tapuda arsa olarak kayıtlı, oysa üzerinde 8 katlı bina bulunan taşınmazdan arsa payı satın almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davalı vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 26.11.2013 tarihli ve 5869 Esas, 7448 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır. Asıl ve birleşen davada davalı vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuş ve karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Davalı ... vekili, 27/01/2016 tarihli dilekçe ile tavzih talebinde bulunmuş, mahkemece 17/02/2016 tarihli ek karar ile talep reddedilmiştir.

1-Bu kez davalı ... vekili ek kararı temyiz etmiş, ancak dosya temyiz aşamasında iken davalı vekili 23.11.2018 tarihli dilekçe ile tavzih talebinden feragat etmiştir. Dosyaya ibraz edilen vekaletname kapsamından davalı vekilinin feragat yetkisinin olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkeme davadan el çektiğinden, ek karar ortada durduğu müddetçe, davayı yeniden ele alıp, feragat nedeniyle bir karar veremez. Bu itibarla tavzih talebinden feragat nedeniyle mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinden bunun sağlanabilmesi için ek kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün vaki feragat nedeniyle BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19024, Karar No: 2013/2476, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/19024 E.  ,  2013/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2387, Karar No: 2012/5098, Tarih: 13.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2387 E.  ,  2012/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin başkanı olduğu dönemde yapılan 16.01.2001 tarihli genel kurulda, davacıya üç adet dairenin verileceğine karar verildiği halde, bu dairelerin davacıya verilmediğini, ayrıca kooperatif başkanı olarak kooperatifin karşılıksız çekleri için 35.000,00 TL ödediğini ileri sürerek, üç adet dairenin teslimi, teslimin mümkün olmaması halinde dairelerin bedelleri ile çekler için ödenen 35.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya huzur hakkı karşılığı 3 adet dairenin devredilmesi için kooperatif inşaatlarının bitmesi gerektiği, davacının kooperatif başkanlığından ayrıldığı dönemde ise inşaatın henüz yaklaşık %5'lik kısmının tamamlandığı, inşaatın gerçekleşme oranına göre yönetim kurulu üyelerinin her biri adına bu kadar huzur hakkı verilmesinin mümkün olamayacağı, davacının kooperatif yönetiminde olduğu sırada yönetim kurulu üyelerinin zimmetine para geçirdiği, ayrıca davacının kooperatiften rayiç bedeli talep edebilmesi için ödemelerini eksiksiz yaptığını ispatlaması gerektiği, davacının çekler için 35.000,00 TL ödemeyi ispatlayamadığı, talebin TMK'nun 2. maddesinde belirlenen dürüstlük kuralına da uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kooperatifin üyesi ve eski başkanı olan davacıya, genel kurul kararı uyarınca daire verilmesi gerektiği iddiasına dayalı tapunun iptal ve tescili ile alacak istemine ilişkindir.

Davacı, tapu iptal ve tescil istemi bakımından 16.01.2001 tarihli genel kurul kararına dayanmaktadır. Bu genel kurul kararı iptal edilmediği sürece davacının genel kurul kararından kaynaklanan haklarını talep etme hakkının bulunduğu gözden kaçırıldığı gibi, davacı, kooperatif lehine ödemelerde bulunduğu iddia etmiş olup, ödeme makbuzlarına, çek alacaklısı olan şirketin kayıtlarına ve yemin deliline dayanmış olmasına rağmen mahkemece bu konuda yeterli inceleme ve araştırma da yapılmamıştır.

Bu nedenlerle, kooperatif kayıtları üzerinde kooperatif konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyeti marifetiyle denetime elverişli ayrıntılı bir inceleme yaptırılarak, davacının iddia ve delilleri üzerinde yeterince durulup, sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu nedenlerle, kooperatif kayıtları üzerinde kooperatif konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi heyeti marifetiyle denetime elverişli ayrıntılı bir inceleme yaptırılarak, davacının iddia ve delilleri üzerinde yeterince durulup, sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5287, Karar No: 2023/5334, Tarih: 19.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5287 E.  ,  2023/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/127 E., 2014/508 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2014/127 Esas, 2014/508 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.03.2018 tarihli, 14-2015/156888 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın dava konusu atılı suçu işlediğine dair dosya kapsamında cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığı halde mahkûmiyetine hükmolunmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince dava konusu olayın; "Olay tarihi olan 01.03.2013 tarıhınde onaltı yaşın doldurmuş olan katılan mağdure ... ve yanında arkadaşı ...'da olduğu halde okuldan çıktıkları ve İzmir Konak Montrö Meydanında bulunan otobüs durağından 986 numaralı otobüse birlikte bindikleri, otobüsün dolu olması nedeniyle ayakta seyir halinde iken hemen yanlarında bulunan sanığın katılan mağdure ...'a doğru sokulduğu ve cinsel organını pantolonunun dışına çıkarmaksızın katılan ...'ın kalçasına sürttüğü sırada bunu gören ...'ın sanığı iterek bağırması üzerine sanığın eylemine son verdiği, sanığın eyleminin bu haliyle olaydan sonra 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesi fıkrasının ikinci cümlesinde belirtilen çocuklara yönelik sarkıntılık suçunu oluşturduğu ve kanun maddesinde yapılan bu değişikliğin öncesine göre sanığın daha lehine olduğu,

Her ne kadar sanık savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; oluşa uygun katılan mağdure ... ile yanındaki arkadaşı ...'ın olayın başından beri birbiriyle uyumlu ve ısrarlı beyanları, tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçlamalardan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek müsnet suçu işlediği kanaatine varılmıştır." şeklinde kabul ve gerekçelendirilmesinin yapılıp buna göre sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan yukarıdaki "HUKUKİ SÜREÇ" başlığı altındaki (1) numaralı bentte yazılı olduğu şekilde cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2014 tarihli ve 2014/127 Esas, 2014/508 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve

dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8319, Karar No: 2019/19110, Tarih: 25.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8319 E.  ,  2019/19110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mağazadan çaldığı kotu üzerine giyerek mağazadan çıkmaya çalışırken alarm çalması üzerine yakalandığı anlaşılmakla, suç yolunda katedilen mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek teşebbüs sebebiyle TCK'nın 35. maddesi gereğince temel cezadan yapılacak indirimin alt sınıra yakın olması gerekirken en üst sınırdan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.