muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2609, Karar No: 2017/4050, Tarih: 20.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/2609 E.  ,  2017/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle TCK.nun 81/1, 62/1, 53, 54. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası (ayrı ayrı).

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım etme suçlarından yapılan yargılama sonunda, sanıkların kasten öldürme suçundan mahkumiyetlerine dair Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.03.2010 gün, 2009/381 esas ve 2010/95 karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine, dairemizin 11.04.2011 gün, 2010/6168 esas ve 2011/2137 karar sayılı İlamı ile hükümlerin onanmasına karar verildiği, dairemiz kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2017 gün ve 2017/49966 sayılı yazısı ile "sanıkların TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle 87/4. maddesinin son cümlesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği" gerekçesi ile itirazda bulunulduğu; 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanunun 99. maddesiyle, 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmakla, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, dairemizce sanıklar hakkında maktülü kasten öldürme suçundan verilen 11.04.2011 gün, 2010/6168 esas ve 2011/2137 karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrike, sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ve maktulün aralarındaki alacak verecek meselesini konuşmak için buluştuklarında aralarında çıkan tartışma sırasında sanık ...'un maktüle yumruk ve tekme ile vurarak yere düşürmesinden sonra sanık ...'un 3 bıçak darbesiyle maktulü sağ uyluk ve sol uyluk bölgelerinden yaraladığı, kesilerden bir tanesinin popliteal arter ve ven kesilerine neden olması nedeniyle maktulün iç ve dış kan kaybı ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Ancak;

Sanıklar ve maktulün aralarındaki alacak verecek meselesini konuşmak için buluştuklarında aralarında çıkan tartışma sırasında sanık ...'un maktüle yumruk ve tekme ile vurarak yere düşürmesinden sonra sanık ...'un 3 bıçak darbesiyle maktulü sağ uyluk ve sol uyluk bölgelerinden yaraladığı, kesilerden bir tanesinin popliteal arter ve ven kesilerine neden olması nedeniyle maktulün iç ve dış kan kaybı ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Darbelerin yöneltildiği vücut bölgeleri ve nitelikleri ile engel bir durum bulunmamasına rağmen sanıkların eylemlerine kendiliklerinden son vermeleri dikkate alındığında, eylemlerinin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu ve hakklarında 5237 sayılı TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle 87/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/11/2017 gününde Üye ...'in vasfa yönelik karşı oyu ile karar verildi.

KARŞI OY;

Yerel Mahkemenin, olayın oluş şekline ilişkin kabulüne dair heyetimizde bir ihtilaf bulunmamaktadır. Şöyle ki;

Olay : Tüm dosya kapsamı ve tanık anlatımlarına göre;

Sanık ... hakkında, maktul ... ... kasten öldürme, sanık ... hakkındada bu suçu yardım etme suçlarından yapılan yargılama sonunda, sanıkların kasten öldürme suçundan mahkumiyetlerine dair mahkemece verilen kararın dairemizce onanması sonrasında, sanıklar hakkındaki eylemin nitelendirilmesinin hatalı olduğuna ilişkin sayın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, dosya yeniden heyetimizce incelenmiş olmakla birlikte, suç vasfının yaralama olarak kabul ve taktir edilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirildiğine ve bu nedenle itirazın kabulüne karar verilmesine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum. Ve, eylemin kasten öldürme olarak nitelendirilmesine ilişkin yerel mahkeme kararının yerinde olduğu görüş ve kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluk görüşüne muhalifim.

Şöyle ki,

Ceza yargılamasında, suç vasfının belirlenmesine ilişkin başlıca kıstaslardan biride suçun manevi unsurudur. Failin iç dünyasını ilgilendiren kast, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan hareketleri ile belirlenebileceği gibi, taraflar arasındaki önceye dayalı anlaşmazlıklarda vasfın belirlenmesinde kıstas kabul edilmelidir.

Şöyle ki,

Ceza yargılamasında, suç vasfının belirlenmesine ilişkin başlıca kıstaslardan biride suçun manevi unsurudur. Failin iç dünyasını ilgilendiren kast, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan hareketleri ile belirlenebileceği gibi, taraflar arasındaki önceye dayalı anlaşmazlıklarda vasfın belirlenmesinde kıstas kabul edilmelidir.

Maktül ve sanığın babası arasına suç tarihinden önceye dayalı borç-alacak verecek meselesinden kaynaklanan bir anlaşmazlık olduğu, sanıkların babalarına olan borcundan dolayı suç tarihinde maktülü telefon ile arayarak olay mahalline çağırdıkları, taraflar arasında bu meseleden kaynaklı sözlü tartışma başladığı daha sonrada bu tartışmanın fiili tartışmaya dönüştüğü, önce tekme ve tokatlarla maktulü dövmeye başlayan sanıkların, maktulün bayılıp yere düşmesi üzerine , baygın halde de sanık ...'un elinde bıçak olduğu halde hareketlerine devam ettiği ve onu 3 adet bıçak ile yaraladığı, anlaşılmaktadır.

Maktulün otopsi raporu incelendiğinde, sol femur iç yüzünde bir adet, sağ femur orta hatta iki adet olmak üzere toplam 3 adet kesici delice alet yarası olduğu ve bu yaraların tamamının aynı özelliklere sahip alet ile meydana getirildiği, saptanılmış olup, otopsi tutanağının 3 nolu bendinde tarif edilen sol uyluk alt kısmındaki yaranın cilt ciltaltı tabakasını geçip ilerlemiş olduğu, ve bu yaranın etrafında diğer iki adet yaranın aksine yaklaşık 7x9 cm.lik ekimotik alan izlendiği, bu yara neticesinde popliteal arter ve ven kesisi ile gelişen kan kaybından vefat ettiği anlaşılmaktadır. Yani, aynı bıçak ile meydana getirilen 3 adet kda.nın sadece bir tanesi arteri kestiği için ölüm neticesini meydana getirmiş olup, diğer iki tanesinin öldürücü vasıfta olmadığı anlaşılmıştır.

Şimdi, maktulde ki yaraların üç adet olmasına karşın, sadece bir tanesinin öldürücü vasıf taşıması ve yaraların tamamının uylukta olması düşünüldüğünde, sayın çoğunluk görüşününde benimsediği şekliyle sanıkların kastlarının yaralamaya yönelik olduğu gibi bir düşünce ortaya çıkmakta ise de, taraflar arasında önceye dayalı husumetin bulunması, fiziki müdahale sırasında maktulün bayılıp yere düşmesi sonrasında bıçaklı saldırının başlaması, ve en önemlisi, tek bıçakla gerçekleştirilen üç adet yaradan sadece öldürücü yaranın etrafında 7x9 cm.lik ekimotik alanın oluşmasıda değerlendirildiğinde, bu yaranın bıçak şahsın vücuduna batırıldıktan sonra, içeride iken çevrilmiş olduğunun maddi delili olması karşısında,ana arterlerin çokça buluşma noktası olan uyluk kısmındaki yaralanmanın şiddeti gözönünde tutularak sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu düşünce ve kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluk görüşüne bu nedenlerle katılmadığımı belirterek, sayın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının reddi gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/151, Karar No: 2013/1479, Tarih: 23.10.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/4-151 E.  ,  2013/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2012

Taraflar arasındaki “tazminat ” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 20.Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 16.09.2008 gün ve 2007/32 E., 2008/294 K. Sayılı ikinci kararın incelenmesi davalı A. M. A. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi’nin 26.09.2011 gün ve 2011/11287-9605 sayılı ilamı ile;

(...Yerel mahkemece verilen 16.09.2008 günlü gerekçeli kararın, kararı temyiz eden davalı A. M. A.’ya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşıldığından adı geçen davalının temyiz istem ve dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi:

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece 26.01.2005 günü verilen ilk kararda, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, davacı vekili, bu kararı temyiz etmiş, Dairemizce; “… işin esasının incelenmesi gerekir…” gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulmuş, işin esası incelenmiş ve istem kabul edilmiştir. Karar, davalılardan A. M. A. tarafından temyiz olunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 73. maddesi gereğince; yasanın belirlediği ayrık durumlar dışında yargıç, iki tarafı usulüne uygun olarak çağırmadan, iddia ve savunmalarını yasal koşullara uygun olarak bildirmeleri için davet etmeden karar veremez. Kural olarak da yargısal işlemler açıklama (tefhim) veya bildirim (tebliğ) sonuç doğuracağından ilgilisi hakkında olumsuz sonuç doğuracak işlemlerin de tebligat yasasında yer alan düzenlemeler gereğince bildirilmesi gerekir.

a)Somut olayda ve dava dosyasında yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye göre bir değerlendirme yapıldığında; dosya içindeki belgelerden, Dairemizin 1.12.2006 günlü bozma kararı ile bozmadan sonra mahkemece verilen yeni duruşma gününün davalı A.M.Ç.’ya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Yerel mahkemenin, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine ilişkin ilk kararının bozulmasından sonraki tüm tebligatlar, adı geçen davalıya Tebligat Yasası’nın 35. maddesine göre yapılmıştır. Davalı bozmadan sonra yargılamaya katılmamış, sözlü veya yazılı açıklamada bulunmamıştır. Tebligat Yasası’nın 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için daha önce o adreste geçerli bir tebligatın yapılması ön koşuldur. Dava dosyasında ise, davalı adına Tebligat Yasası’nın 35. maddesine göre tebliğ yapılan adrese daha önceden yapılmış usulüne uygun bir tebligat bulunmamaktadır. Şu durum karşısında davalıya bozma kararının ve bozma kararından sonra verilen yeni duruşma gününün usulüne uygun tebliğ edilmediği ve adı geçen davalının savunma hakkının kısıtlanmış olduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, Dairemizin bozma kararı ile verilecek yeni duruşma gününün davalı Abdullah Muhittin Çetinkaya’ya usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, adı geçen davalıya savunma hakkı tanınarak yargılamaya devam olunması ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken davalının savunma hakkı kısıtlanacak biçimde yargılama yapılıp karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Davacı, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak uğradığı zararın bir bölümü hakkında istemde bulunmuş daha sonra 16.09.2008 tarihinde verdiği ıslah dilekçesiyle istediği miktarı artırmış ancak bu dilekçe adı geçen davalıya tebliğ edilmeden yargılamaya devam edilerek tüm talepler hakkında hüküm kurulmuştur. Bu şekilde ıslah dilekçesi ile istenilen yeni talep de davalıya tebliğ edilmediğinden davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır. Davacı ıslah dilekçesi olarak nitelendirdiği istem dilekçesi ile asıl dava dilekçesindeki talep sonucunu artırmıştır. Davacının ıslah dilekçesinde ileri sürdüğü istemin, ıslah dilekçesiyle talep sonucunun artırılması şeklinde olsa da, yeni bir dava niteliğinde bulunduğu ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 195. ve izleyen maddelerinin uygulanması gerektiği benimsenmelidir. Bu durumda, ıslah dilekçesinin de davalı tarafa tebliğ edilmesi ve tebliğinden itibaren esasa cevap süresinin işletilmesi, cevap süresi geçtikten sonra varılacak sonuca göre istem konusunda karar verilmesi gerekir. Yerel mahkemece, yukarıda açıklanan yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı A. M. A. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiil iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı banka, dava dışı şirket ile sözleşme imzalayarak kendilerine uygun nitelikteki kişilere kredi kartı dağıtmak üzere anlaştıklarını, dava dışı şirketin sözleşmeli elemanı olan davalıların nitelikleri uygun olmayan kişilere kredi kartı vererek kurumlarını zarara uğrattıklarını ileri sürerek, tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı A. iddiaların yersiz olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuş; diğer davalı ise yanıt vermemiştir.

Davacı banka, dava dışı şirket ile sözleşme imzalayarak kendilerine uygun nitelikteki kişilere kredi kartı dağıtmak üzere anlaştıklarını, dava dışı şirketin sözleşmeli elemanı olan davalıların nitelikleri uygun olmayan kişilere kredi kartı vererek kurumlarını zarara uğrattıklarını ileri sürerek, tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı A. iddiaların yersiz olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuş; diğer davalı ise yanıt vermemiştir.

Mahkemece ilk olarak, “davacı banka ile kredi kartı satılmasına aracılık eden dava dışı şirket arasında sözleşme bulunduğu ve sözleşmenin önce geldiği, şirketin çalışanı olan davalılara husumet yöneltilemeyeceği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; Özel Daire'ce, davacı bankanın davalıların haksız fiiline dayalı olarak dava açtığı, davalılara husumet düşeceği, işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuş; Yerel Mahkeme, bozma ilamına uyarak alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulüne karar vermiştir. Verilen karar davalı Abdullah tarafından temyiz istemi üzerine , Özel Daire'ce bu kez davalı A.’a ilk bozma ilamı sonrası Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre yapılan tebligatların bu adrese önceden usulüne uygun geçerli bir tebligat yapılmadığından geçerli olmayacağı, davalının savunma hakkının kısıtlandığı, bu nedenle usulüne uygun tebligat yapılması ; ayrıca davacı yanın ıslah dilekçesinin de anılan davalıya usulüne uygun tebliğ edildikten sonra karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş;Yerel Mahkeme, tebligatın o tarihte yürürlükte olan TK 35.maddesine uygun olarak yapıldığı gerekçesi ile direnmiştir.

Direnme ve bozma kapsamına göre Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, davalı Abdullah M.A.'ya Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre yapılan tebligatların usulüne uygun olup olmadığı, sonucuna göre anılan davalıya usulüne uygun tebligat yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğinden; davalı A. M. A.’nın dava dilekçesinde bildirilen adresinin G.M.K. Sok. .C./Ankara olduğu, dava dilekçesinin bu adrese 27.05.2004 tarihinde bizzat davalıya tebliğ edildiği, anılan davalının mahkemeye sunduğu 31.05.2004 tarihli cevap dilekçesi ve 20.09.2004 tarihli davacının delillerine karşı sunduğu dilekçesinde aynı adresi bildirdiği, davalı A.’ın 21.09.2004 günlü celseye de bizzat katıldığı; 26.01.2005 tarihli ilk kararın davalı A.'a aynı adres yazılarak kalemde bizzat tebliğ edildiği, davacı vekilinin 23.07.2004 tarihli dilekçesinin aynı adrese çıkarıldığı, yeğeni H. G.’e 6.8.2004 tarihinde tebliğ edildiği, ancak bu adrese çıkartılan temyiz dilekçesi ve tavzih şerhli karara ilişkin tebligat evrakının, taşınma nedeniyle iade edildiği ve tebligat evrakına taşınılan adresin yazılmadığı görülmektedir.

Bundan sonra davalı A.tarafından dosyaya yeni bir adres sunulmamış ise de, tavzih şerhli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği için düzenlenen tebligat evrakı, davalının adresi “Ş.M. H.S..M./Ankara” olarak yazılmak suretiyle, davalı A.'a 04.10.2005 tarihinde bizzat kalemde tebliğ edilmiştir. 01.12.2006 tarih, 2005/14081 - 2006/13330 sayılı birinci bozma ilamının tebliğine ilişkin tebligat evrakı ise, bu ikinci adrese çıkartılmış olup, “tanınmadığı” şerhi düşülerek iade edilmiş, ilk bozma ilamı ve sonrasında mahkemece verilen 16.09.2008 tarihli ikinci karara kadar davalı A.’a Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebligat yapılmıştır.

Davalı Abdullah 03.02.2011 tarihinde vekaletname vererek yargılamada vekille temsil edilmiş olup, vekaletnamede bildirilen adresi ise “A.E.Mah., S. S. Ü./İstanbul”dur.

Bilindiği üzere, 4829 sayılı Kanun ile değişik Tebligat Kanunu’nun 35.maddesinin 1,2,3 ve 4.fıkraları uyarınca; kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır.Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Tebligat Kanunu'nun 35.maddesinin ilk fıkrası aynı kalmakla beraber, 11.01.2011 tarihinde 6099 sayılı Kanun ile değişik 2,3 ve 4.fıkralarında ise “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” denilmektedir.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” denilmektedir.

Somut olayda; davalı A.’a dava dilekçesinin G.M.K.Sokak, . C./Ankara olarak gösterilen adrese bizzat tebliğ edildiği, davalı Abdullah'ın, dosyaya 31.05.2004 tarihli cevap dilekçesi ve 20.09.2004 tarihli davacı delillerine karşı beyanını içeren dilekçesini sunduğu, 21.09.2004 günlü celseye de bizzat katıldığı, mahkemenin 26.01.2005 tarihli kararının da kendisine dava dilekçesindeki adrese kalemde bizzat tebliğ edildiği, ikinci bozma ve sonrası yargılama safhasında ise vekille temsil olunduğu görülmektedir. Öte yandan Ş.Mah.si, H. S. . M./Ankara adresi yazılı , temyiz dilekçesi ve tavzih şerhli kararın tebligat evrakı anılan davalı tarafından bizzat kalemde tebliğ alınmıştır. Davalı tarafından dosyaya adres değişimine ilişkin bir bilgi ve belge de sunulmamıştır. Yapılan tebligatta 35.maddenin 2011 yılında 6099 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önce olduğundan değişiklikten önceki hükmün uygulanması gerekir. Öyle ise, ikinci adres olan M.’a, 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebligat çıkartılması doğru olup, mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerindedir.

Ne var ki, davacı tarafından 02.09.2008 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu arttırdığı fakat ıslah dilekçesinin davalıya tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

O halde Mahkemece yapılacak iş, ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliğ edilmesi ve tebliğinden itibaren esasa cevap süresinin işletilmesi, cevap süresi geçtikten sonra varılacak sonuca göre istem konusunda karar verilmesi gerekir.

Açıklanan bu değişik gerekçe ile Yerel Mahkeme direnme kararı usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekir.

SONUÇ : Davalı A.M. A. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçelerle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin atfı dikkate alınarak HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.10.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davalı A.M. A.'ya yargılamanın başlangıcında "G.M. K.S. . C./Ankara" adresine tebligat yapıldığı, daha sonra çıkartılan tebligatın taşınma nedeniyle iade edildiği, ancak davalı tarafından dosyaya yeni bir adresin bildirilmediği,mahkemece de adres araştırılması yapılmadığı anlaşılmaktadır.

KARŞI OY

Davalı A.M. A.'ya yargılamanın başlangıcında "G.M. K.S. . C./Ankara" adresine tebligat yapıldığı, daha sonra çıkartılan tebligatın taşınma nedeniyle iade edildiği, ancak davalı tarafından dosyaya yeni bir adresin bildirilmediği,mahkemece de adres araştırılması yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bunun yanı sıra tavzih şerhli karar ve temyiz dilekçesi, "Ş. M. H.S..M./Ankara" adresi davetiye üzerine yazılmak suretiyle, davalı A.'a 04.10.2005 tarihinde kalemde bizzat tebliğ edilmiştir. Aynı adrese çıkartılan diğer tebligatın iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu 35.maddeye göre tebligat yapılmıştır. Her ne kadar davalının kalemde tebliğ aldığı davetiye üzerine yukarda bahsedilen farklı bir adres yazılmışsa da, bu adresin dosyaya bildirilmiş bir adres olup olmadığı, ya da kimin tarafından bildirildiği belli olmadığından, Tebigat Kanunu'nun 35.maddesine uygun bir tebligatın varlığından söz edilemez.Bu bakımdan Daire kararı yerinde olup, hükmün Daire bozma ilamı gibi bozulması gerekir.

Öte yandan Kurul çoğunluğunun kabul şekli itibariyle de; tebligatın usulüne uygun kabul edilmesine rağmen davacının bozmaya esas kararı süresinde temyiz edip etmediği hususunun Kurul tarafından tartışılmamasının da doğru olmayacağını düşündüğümden Kurul çoğunluğunun aksi yöndeki düşüncelerine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/18749, Karar No: 2015/7996, Tarih: 11.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18749 E.  ,  2015/7996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İlçe genelinde 2013 yılı itibari ile sulu arazilerde ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, silajlık mısır ve şeker pancarının sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (motopomp masrafları dahi) gösterir veri cetvelinin ...Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre verim durumları ile satış fiyatlarının değerlendirme tarihi itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.