muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10917, Karar No: 2010/13617, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10917 E.  ,  2010/13617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/730, Karar No: 2017/6, Tarih: 16.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/730 E.  ,  2017/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Davacı, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinde kira bedelinin içerisinde KDV'nin de bulunduğunun tespiti ile kira bedeli dışında KDV ödenmesi için ayrıca bir ek sözleşme yapılmasının gerekli bulunup bulunmadığı bakımından taraflar arasında oluşan muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece davacı tarafından ödenen kira bedeli içinde KDV 'nin de bulunduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının tahliye tehdidi altında kendisine sunulan sözleşmeyi imzalamayarak, KDV ödemekten ve tahliye tehlikesinden kurtulmakla görülen davayı açmakta hukuki yararının olduğu, taraflar arasında ek sözleşme imzalandığı takdirde davacının yasal olarak KDV ödemek zorunda kalacağından bir daha ... davası açmasının mümkün olmayacağı, görülen davada, davacının ek sözleşme imzalamamak için menfi tesbit davası niteliğinde, ek sözleşme düzenlenmesinin gerekli bulunmadığının tesbitini istemekte haklı olduğu, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi hükümlerinde KDV'nin ek olarak ya da kira bedelinden hariç olarak alınacağına ilişkin hüküm bulunmadığından kararlaştırılan kira bedeli içinde KDV'nin bulunduğu, bundan ayrı olarak KDV talep edilemeyeceği, KDV'nin sorumlusunun mülkiyet sahibi olan belediye olduğu gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici .../.... maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... ....... Dairesinin .../07/2014 tarih ve 2014/1896 E-9268 K. sayılı Bozma ilamında "Tespit davaları bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının belirlenmesine yönelik olarak açılan davalar olup görülmekte olan veya açılacak bir davada iddia veya savunma olarak ileri sürülebilecek konular için bağımsız bir tespit davası açmakta hukuki yarar yoktur. ... davası sonunda verilen hüküm ile, aynı zamanda dava konusu hukuki ilişkinin var olup olmadığı da tespit edilir ve ondan sonra bu tespite dayalı olarak ... hükmü kurulur, ...’ın kararlı uygulamasına göre de, ... davası açmak mümkün ise, tespit davası açılamaz. Anılan kuralın geçerli olabilmesi için, ... davası sonunda verilecek hükmün tespite ilişkin bölümü ile tespit davası sonunda alınacak tespit hükmü arasında, meydana getirdikleri kesin hükmün etkisi bakımından hiç bir fark bulunmaması gerekir. Diğer bir söyleyişle tespit davası ile istenen hukuki korunma, ... davası ile tamamen elde edilebilecekse, o zaman, davacının ayrı bir tespit davası açmakta hukuki yararı yoktur.

Olayımıza gelince; Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira bedeli içinde KDV'nin de bulunduğunun tespit edilmesi noktasında toplanmaktadır. Davacı tarafın bu uyuşmazlığı tespit davası yoluyla değil, açacağı ... davasında ileri sürmesi gerekir. Ayrıca davalı Belediye tek taraflı olarak, kiracı davacıyı ek sözleşme yapmaya zorlayamayacağından, davacı kiracının istemi hukuki değildir. H.M.K.nun 106. maddesi gereğince davacının dava açmasında güncel bir hukuki yararı bulunmadığından mahkemece istemin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi” doğru olmadığı gerekçesi ile verdiği bozma kararına karşı mahkemece, davacının tahliye tehdidi altında kendisine sunulan sözleşmeyi imzalamayarak, KDV ödemekten ve tahliye tehlikesinden kurtulmakla, görülen davayı açmakta hukuki yararının olduğu, taraflar arasında ek sözleşme imzalandığı takdirde davacının yasal olarak KDV ödemek zorunda kalacağından bir daha ... davası açmasının mümkün olmayacağı, görülen davada, davacının ek sözleşme imzalamamak için menfi tesbit davası niteliğinde, ek sözleşme düzenlenmesinin gerekli bulunmadığının tesbitini istemekte haklı olduğu, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi hükümlerinde KDV'nin ek olarak ya da kira bedelinden hariç olarak alınacağına ilişkin hüküm bulunmadığından kararlaştırılan kira bedeli içinde KDV'nin bulunduğu, bundan ayrı olarak KDV talep edilemeyeceği, KDV'nin sorumlusunun mülkiyet sahibi olan belediye olduğu gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmesine '' gerekçesi ile direnilmiş olup, sözleşmede KDV’nin ayrıca ödeneceğine dair bir düzenleme yer almadığından kira parası içinde KDV'nin bulunduğu, davacının bunun dışında ayrıca bir KDV ödemesinin gerekmediği, bu nedenle direnmenin doğru olduğu anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici .../.... maddesi uyarınca ONANMASINA, ....70.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, HUMK'nun 440/III-... maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

....01.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5548, Karar No: 2015/9815, Tarih: 09.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/5548 E.  ,  2015/9815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince, emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre 2010 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 600 TL, emsalin değeri ise 940 TL dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmaz daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda karar verilmesi,

2-Mahkemece bedeline hükmedilen dava konusu taşınmazın 190 m² lik bölümünde davacılara ait hisselerin tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine dair karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12026, Karar No: 2019/15064, Tarih: 02.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12026 E.  ,  2019/15064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinden işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan İzmir 4 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan, duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13378, Karar No: 2015/10736, Tarih: 05.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13378 E.  ,  2015/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bünyan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2013/92-2014/136

Davacı - karşı davalı S.. D.. vekili Avukat Uğur tarafından, davalı - karşı davacı E.. K.. aleyhine 17/06/2013 gününde verilen, davalı karşı davacı E.. K.. vekili Avukat Tamer tarafından davacı - karşı davalı S.. D.. aleyhine 15/07/2013 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı - karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı - karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı - karşı davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı - karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı - karşı davalı, bahçesinde davalı - karşı davacının hayvanlarını otlatması üzerine ikazda bulunduğunu, çıkan tartışma sonucunda kendisine hakaret ve yaralama eylemlerini gerçekleştirdiğini belirterek uğramış olduğu maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı - karşı davacı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuş, karşı dava ile davacı - karşı davalının yaralama eylemi nedeniyle uğramış olduğu maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istemiştir.

Mahkemece, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine vurduklarının sabit olduğu, davalı - karşı davacının sadece kafasından yaralandığı, davacı - karşı davalının ise dosya arasında bulunan raporlara göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, bu hali ile davalı - karşı davacının eyleminin daha ağır olduğu gerekçesiyle asıl dava yönünden davacı - karşı davalı lehine 7.000 TL, karşı dava yönünden davalı - karşı davacı lehine 500 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Tarafların maddi tazminat istemleri yönünden ise; davacı-karşı davalının hayvancılıkla uğraşıp süt sağıp satarak ailesine destek olduğu, haksız eylem nedeniyle bir süre evinde hasta olarak dinlenmek zorunda kaldığı, o süre zarfında dosyaya ibraz edilen 1.100 TL tutarındaki faturadan da anlaşılacağı üzere süt sağma makinesi aldığı, maddi tazminat talebini somutlaştırmasına rağmen talebini arttırmadığından dolayı davacı - karşı davalı lehine 1.000,00 TL. maddi tazminata hükmedilmiş; davalı - karşı davacının ise maddi zararını ispat edememesi nedeniyle maddi tazminat talebi reddedilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun “bedensel zarar” başlıklı 54. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu m.46/1) “Bedensel zararlar özellikle şunlardır: 1. Tedavi giderleri. 2. Kazanç kaybı. 3. Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar. 4. Ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar” biçiminde düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden, davacı - karşı davalının dava dilekçesi ile maddi zarar olarak iş ve güçten kalmasını ileri sürdüğü, mahkemece 27/11/2013 tarihli ara karar ile dava dilekçesindeki maddi zararını somutlaştırması için davacıya süre verildiği, süresinde verilen dilekçe ile davacının iş gücü kaybını, çalışamaması nedeniyle almış olduğunu iddia ettiği süt sağma makinesini, tedavi masrafını bildirdiği anlaşılmaktadır. Ancak TBK'nın 54 (eBK 46/1) maddesi dikkate alındığında, süt sağma makinesi bedelinin nazara alınarak maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, süt makinesinin davacıya ait olup olmadığı anlaşılamadığından hükmedilen maddi tazminatın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalı - karşı davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalı - karşı davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1406, Karar No: 2022/2123, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1406 E.  ,  2022/2123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada Tarsus 1. Sulh Hukuk ve Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, davacı ...'ın yerleşim yerinin" Kışla Mah. 4426 Sk. No:43F İç Kapı No:5 Yüreğir/ Adana" olduğu, miras bırakan ...'ın ise son yerleşim yerinin " Çağlayan Mahallesi, 2052 Sokak, No:2 İç Kapı No:6 Muratpaşa/ Antalya" olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, HMK'nın 20. maddesine göre kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta içerisinde başvurulması halinde dosyanın görevli Antalya veya Adana Sulh Hukuk Mahkemelerinden birine gönderilmesine karar verilmiştir.

Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce dava konusu taleple ilgili kesin yetkili olduğuna ilişkin bir yasal düzenleme bulunmadığı, kesin olmayan yetki kurallarının ancak taraflarca ileri sürülmesi durumunda gözönünde bulundurulabileceği, ancak dosyada buna ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 19. maddesinin "mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir" hükmü ile aynı Kanun’un 22/2. maddesindeki "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir" hükmü dikkate alındığında somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce Antalya veya Adana Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır.

Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin kararında HMK'nın 19. madde gereğince seçimlik olarak Antalya veya Adana Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtilmesi yerine sadece tek mahkemenin yetkili olduğunu belirtmesi gerektiği bu itibarla da Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen yetkisizlik kararı usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle yargı yeri belirlenme koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin kararında HMK'nın 19. madde gereğince seçimlik olarak Antalya veya Adana Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtilmesi yerine sadece tek mahkemenin yetkili olduğunu belirtmesi gerektiği bu itibarla da Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen yetkisizlik kararı usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle yargı yeri belirlenme koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirlenme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7155, Karar No: 2020/3268, Tarih: 18.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/7155 E.  ,  2020/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kulanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Hazır Yemek Konf. Gıda Rek. Tem. Su. Tur. San. Tic. Ltd. Şirketi'nin ortağı ve müdürü olan sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan yargılandığı ve temyiz incelemesinde Dairemizin 2017/1161 Esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

1- Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2019/180 Esas sayılı dosyasında yargılamasının devam ettiği, Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/536 Esas ve 2014/763 Karar sayılı dava dosyasında ise yargılamasının yapıldığı ve dosyanın Dairemizin 2017/1161 Esas numarasında kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bozularak mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle; 2010 yılına ilişkin mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa aynı mükellefiyeti ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Sanığın savunmasında her iki takvim yılına ilişkin faturalardaki mal ve hizmet alımlarının gerçek olduğunu, ödemeleri banka aracılığıyla yaptığını belirtmesi ile dosyaya bir kısım çek ve banka dekont fotokopileri ibraz etmesi, söz konusu belgelerde çekleri tahsil eden kişilerin Aydın Ünal, Erol Keşçi ve Enis Yamaç isimli kişiler olduğunun görülmesi, suça konu faturaları düzenleyen şirketlerin sahte fatura düzenlediklerine dair haklarında düzenlenen vergi tekniği raporlarının dosya arasına alınmaması, bu şirket yetkililerinin bir kısmı hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davalara ilişkin iddianame ve gerekçeli karar suretlerinin dosyada bulunması ancak tamamı hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılmaması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,