muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4856, Karar No: 2020/431, Tarih: 21.01.2020

(indirmekle) görevlidir.Ticari olmayan işlemlerde bu kuraldan dolayı borçlu ileri sürmese bile, hakim cezai şarttan indirim yapılıp yapılmayacağını kendiliğinden saptamalıdır.Buna karşılık, TTK’nun 22. maddesi gereğince tacir sıfatını haiz borçlu cezai şartın indirilmesini isteyemez ise de, kararlaştırılan ceza tutarı borçlunun iktisaden sarsılmasını, çöküntüye uğramasını mucip olacak ise indirim isteyebileceği uygulamada kabul edilmektedir.

Bu durumda mahkemece, kira sözleşmesinin 2886 sayılı Yasa'nın 75. maddesi gereğince süre bitimi itibariyle sona erdiği ve sözleşmenin 14. maddesinde yer alan taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için cari yıl kira bedelinin %1' i oranında cezanın uygulanacağına ilişkin hükmün geçerli olduğu ve davacı kiracının tacir olmadığı nazara alındığında, TBK 182. maddesi gereğince, hakimin aşırı gördüğü cezai şart bedelinden indirim yapılabileceği gözetilerek davacının borçlu olduğu alacak miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu hususun Dairemiz bozma ilamında zuhulen yazılmadığı bu defa yapılan inceleme ile anlaşıldığından, bu ekin Dairemiz bozma ilamına ilave edilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme taleplerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 14.03.2019 günlü ve 2019/5777 E. - 2019/2097 K. sayılı bozma ilamına ilave olarak mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 21/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14157, Karar No: 2014/57, Tarih: 22.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14157 E.  ,  2014/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TORUL SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2011/37-2013/62

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, Altınpınar Beldesi çalışma alanında bulunan ... ada 46 parsel sayılı 955,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle E.. D.. adına tespit hükmen tapuya tescil edilmiştir. Davacı F.. A.., tapu kaydına miras yoluyla gelen hakka ve paylaşıma dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında C..H..A.. vasisi, tapu kaydına ve paylaşıma dayanarak çekişmeli taşınmazın 216 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptal edilerek C..H.. A.. adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı F.. A..'ın davasının kabulüne, katılan davacının davasının reddine, çekişmeli taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, katılan davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, müdahil davacı tarafından daha evvel Kadastro Mahkemesinde aynı taşınmaz hakkında açılan davanın esastan reddedildiği ve bu kararının davayı sona erdiren kesin hüküm niteliğinde olduğu kabul edilerek müdahil davacının davasının reddine karar verilmiştir. Kesin hükmün varlığından söz edebilmek için iki davanın taraflarının, konusunun ve sebebinin aynı olması gerekir. Torul Kadastro Mahkemesi'nin 2001/49 Esas ve 2010/200 Karar sayılı dosyası ile birleşen 2001/56 Esas sayılı dosyasında davacı olan C..H.. A.., "irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği" hukuki sebebine; eldeki davada ise "tapu kaydına" dayanmıştır. Davacı, her iki davada farklı hukuki sebebe dayandığına ve önceki davada tapu kaydı tartışılmamış olduğuna göre kesin hükmün varlığından söz edilemez. Mahkemece, hatalı değerlendirme sonucu kesin hükmün varlığından söz edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Eldeki davada, müdahil davacının dayandığı tapu kaydı ile davacının dayandığı tapu kaydının aynı kök tapudan ifrazen gelen tapu kayıtları olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için, ortada kesin hüküm bulunmadığı dikkate alınarak tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının ifraz haritalarının bulunup bulunmadığı, müdahil davacının tutunduğu tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda deliller toplanıp işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Müdahil davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6861, Karar No: 2014/3616, Tarih: 04.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6861 E.  ,  2014/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2012

NUMARASI : 2011/342-2012/230

Davacı C.. K.. vekili tarafından, davalı Y.. B.. vdl aleyhine 06/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar H.. K.. ve Hakkı H.. Y.. yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Y.. B.. ve H.. A.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılar H.. K.. ve Hakkı H.. Y.. hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Y.. B.. ve H.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Hürriyet Gazetesi’nin 18.06.2011 tarihli nüshasında yayınlanan ve davalılardan Y.. B.. tarafından kaleme alınan köşe yazısında; kendisine yönelik kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan ifadeler kullanıldığını ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir. Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazıda davacının isminin açıkça zikredildiği ve Ayamama Deresi'nin ıslah çalışmaları ve planlarının yapılmasının davacı tarafından engellendiğinin belirtilerek davacıya "Temasçı" yakıştırması yapıldığı, plânların davacı tarafından engellendiği ve bölgedeki birçok kişinin can ve mal güvenliğinin tehlikeye atıldığı yönündeki ifadeler ile davacının kişilik haklarına zarar verildiği gerekçesi ile istem kısmen kabul edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu yazıda davacının isminin açıkça zikredildiği ve Ayamama Deresi'nin ıslah çalışmaları ve planlarının yapılmasının davacı tarafından engellendiğinin belirtilerek davacıya "Temasçı" yakıştırması yapıldığı, plânların davacı tarafından engellendiği ve bölgedeki birçok kişinin can ve mal güvenliğinin tehlikeye atıldığı yönündeki ifadeler ile davacının kişilik haklarına zarar verildiği gerekçesi ile istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yazı bir bütün olarak incelendiğinde; yazıda Ayamama Deresi'nin ıslah çalışmalarının geçikmesinin eleştirildiği, yazının bütünü dikkate alındığında özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, yazının davacıyı aşağılama ve küçültme kastıyla yazılmadığı, eleştiri sınırlarının aşılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı söz konusu değildir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları doğru görülmemiş ve kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan Y.. B.. ve H.. A..'nin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11791, Karar No: 2010/25742, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/11791 E.  ,  2010/25742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bor Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 05/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dosya kapsamından, Bor Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından taşınmazların tapu kaydına haciz konulduğu görülmektedir.

İcra mahkemeleri, İİK.nun 4. maddesi gereğince icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemekle görevlidir. Şikayete konu haciz işlemi ise 6183 Sayılı Yasa hükümlerine göre Bor Vergi Dairesi Müdürlüğünce gerçekleştirilmiş  olup, idari işlem niteliğindedir. Bu nedenle, anılan haciz işlemine yönelik şikayeti incelemek 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6/b maddesi uyarınca vergi mahkemelerinin görev alanına girmektedir. O halde mahkemece, yargı yolu nedeniyle istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğundan bahisle başvuru dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42928, Karar No: 2013/4767, Tarih: 11.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42928 E.  ,  2013/4767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine hükmedilmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığı kararının, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delillerin elde edilememesi veya kovuşturmanın izne tabi olması ve yetkili merciince izin verilmemesi gibi kovuşturma olanağının bulunmaması hallerinde verilmesi gerektiği, şüphelinin akıl hastalığı nedeniyle TCK'nin 32/1. maddesinden yararlanması gerektiğinin tıbben saptanması durumunda, hakkında güvenlik tedbiri uygulanması yönünden, atılı suçu işlemiş olduğunun yapılacak yargılama ile sabit görülmesi zorunluluğu nedeniyle kovuşturmama kararı verilmesi olanağı bulunmadığından, ... Cumhuriyet Başsavcılığının şüpheli hakkında yaralama suçundan ek kovuşturmama kararı vererek iddianame başlığı altında içeriği itibariyle kamu davası açmaksızın, tedbir uygulanması isteminin, mahkemece reddine karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun açılmış bir dava olmadığı halde sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/04/2008 tarih, 2008/1-22 E, 2008/80 K sayılı kararında da belirtildiği şekliyle, sanığın akıl hastası olması durumunda yapılacak uygulamanın sınırlarını belirleme açısından, işlenen fiilin bir suçu oluşturup oluşturmadığı eğer oluşturuyor ise suç vasfının belirlenmesi ve gerek sübuta ve gerekse vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin hükümde tartışılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı TCK'nin 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken; sübuta yönelik değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Akıl hastası olan sanığın yakalama ile alınan savunmasında müdafii bulundurulmamak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/5587, Karar No: 2018/15355, Tarih: 29.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5587 E.  ,  2018/15355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmelerinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden 116/2-4 maddesi yerine 116/1-4 maddesi ile uygulama yapılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutunakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8378, Karar No: 2014/6559, Tarih: 29.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8378 E.  ,  2014/6559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/321-2013/18

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 29.04.2014 Salı günü davacı ve davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı aracın davacının yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu müvekkilinin yaralanmasına neden olduğunu, sigorta şirketine yapılan başvuru sonucu 12.659.00 TL. ödeme yapıldığını ancak ödemenin davacının zararını karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ödenen miktarın mahsubu ile 7.000 TL. maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 23.049,52 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, sigorta şirketi tarafından dava açılmadan önce yapılan ödemenin faiz ile güncellenerek tazminattan mahsup edilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 23.049,52 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce davalı sigorta şirketi tarafından dava açılmadan önce yapılan ödemenin ödeme tarihi itibariyle davacının zararını karşılayıp karşılamadığının tespiti ile karşılamıyor ise karar tarihinde en yakın tarih itibariyle yeniden hesaplama yapılarak ödeme tarihinden rapor tarihine kadar olan yasal faizinin bilirkişi raporu ile belirlenen tazminattan mahsup edilmesi gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, aktüerya uzmanı bilirkişiden alınan raporda; ödeme tarihi itibariyle davacının destek zararının karşılanmadığı belirtilmiş, rapor tarihi itibariyle yeniden hesaplama yapılmış, ödenen miktara ödeme tarihinden rapor tarihine kadar işlemiş faizde eklenerek belirlenen tazminattan mahsup edilerek hesaplama yapılmıştır.Ancak mahkemece verilen ilk karar davalı tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay tarafından davalı yararına bozma yapılmış olmasına göre davalı yararına usulü kazanılmış haklar dikkate alınarak Yargıtay bozma ilamından önce alınan aktüerya uzmanı bilirkişi rapor tarihindeki veriler esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde bozma ilamından sonra alınan rapor tarihine göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29.04.2014 tarihinde üye.'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Beden tamlığına karşı işlenen haksız fiillerde zararın gerçek miktar ve şumulü zamanla daha iyi anlaşılabileceğinden mümkün olduğu kadar geç bir tarihin esas alınması, bilirkişinin hüküm tarihine en yakın verileri (asgari ücret) nazara alarak raporunu düzenlemesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Asgari ücret kamu düzeni ile ilgili olduğundan bu hususta usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği gibi hakim bu durumu duruşmanın her aşamasında kendiliğinden gözetmelidir. Bu konuda bir talep olmasa dahi hakim bu hususu doğrudan doğruya gözönünde bulundurmakla yükümlüdür.

Kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceğinden bozmadan sonra asgari ücretlerin artmış olması durumunda bu yeni artışlarında hesaplamada gözönünde tutulması gerekir. (HGK 17.12.1997 gün E97/10, K97/1074 sayı, 21 HD. 25.5.2000 gün 4100-4206 sayı, 4 HD. 18.12.2003 gün 8596-14191 sayı, 10 HD. 10.09.1996 gün 7580-6635 sayı vs.)

Somut olayda,

Kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceğinden bozmadan sonra asgari ücretlerin artmış olması durumunda bu yeni artışlarında hesaplamada gözönünde tutulması gerekir. (HGK 17.12.1997 gün E97/10, K97/1074 sayı, 21 HD. 25.5.2000 gün 4100-4206 sayı, 4 HD. 18.12.2003 gün 8596-14191 sayı, 10 HD. 10.09.1996 gün 7580-6635 sayı vs.)

Somut olayda,

Yerel mahkemenin 25.2.2011 gün 2008/185 esas 2011/33 karar sayılı kararı davalının temyizi üzerine Dairece bozulmuş, yerel mahkemece bozmaya uyularak karar tarihindeki en yakın verilere (asgari ücret) göre yeniden rapor alınmış, bilirkişice davacı zararının 25.462,54 TL olduğu bildirilmiş, mahkemece bozulan ilk kararda olduğu gibi 23.049,52 TL tazminata hükmedilmiştir.

Yerel mahkemenin bozmadan sonra hüküm tarihindeki asgari ücrete göre ek rapor alarak, ek rapora göre hüküm tesis etmesinde Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamasına aykırı bir yön bulunmadığından davalının temyiz itirazının reddi ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2011/4491, Karar No: 2012/884, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4491 E.  ,  2012/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdurenin ırzına geçme ve rızası ile alıkoyma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme eylemi reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, diğer suçlardan beraatine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2007 gün ve 2006/412 Esas, 2007/199 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında sanık hakkındaki şikâyeti olmadığından ve davada katılan sıfatını almadığından hükmü temyize ... bulunmayan mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...