muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10091, Karar No: 2018/7746, Tarih: 18.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10091 E.  ,  2018/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyada mevcut, acele kamulaştırma dosyasında ... Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğünün 31.11.2011 tarih, 1145 sayılı yazısı ile aynı Müdürlüğün 29.09.2014 tarih 1553 sayılı yazıları arasında çelişki bulunduğu gözetilerek sözkonusu çelişkinin giderilmesi bakımından taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.08.2014 gününde Belediye İmar planı içinde olup olmadığı, değilse Belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığının, Belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığının ve etrafının meskun olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11301, Karar No: 2013/14310, Tarih: 10.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11301 E.  ,  2013/14310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici 11.maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 Sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacının ikamet ettiği bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 16.09.2009 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8272, Karar No: 2023/8978, Tarih: 28.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8272 E.  ,  2023/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;davacının ...’ın işyerinde çalıştığı, onun kendisini paravan şirketlerde çalışmış gibi gösterdiği belirtilerek, kurumca iptal olunan süreler boyunca, 01.06.2009 - 31.12.2012 tarihine kadar kesintisiz şekilde davalı nezdinde çalışmanın tespiti istemiştir.

II. CEVAP

1- Davalı vekili cevap dilekçesi ile davanın haksız yere açıldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

2- Kurum vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli ve 2015/529-2019/62 sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2019/1166-2020/1180 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... Eldeki davada, davacının talebinin 01.06.2009 tarihi ile 31.12.2012 tarih aralığında davalıya ait 1193061 sicilli işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkin olduğu; talep konusu olan iş bu süre zarfında; davacının, davalının işyeri muhasebesini tuttuğu işyerlerinden bildirimlerinin olduğu ve bu bildirimlerinin kurumca iptal edildiği anlaşılmaktadır. Dinlenen tanıkların beyanlarına göre, davacının davalı ... muhasebe işyerinde hizmet akdine tabi olarak çalıştığının sabit olmasına karşın, Mahkemece, hatalı değerlendirme neticesinde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde, verilen kararın eksik incelemeye, dayalı olduğunu belirterek, 6113,40 TL maaş aldığını bu nedenle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde, verilen kararın eksik incelemeye, çelişkili tanık anlatımlarına dayalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12810, Karar No: 2011/6403, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12810 E.  ,  2011/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin et ürünleri satışı ile davalı şirketin ise yemekcilik işleri ile iştigal ettiklerini, taraflar arasında et ürünleri satışı konusunda sözleşme akdedildiğini, müvekkilinin sözleşme gereği taahhüt ettiği et ürünlerini davalı şirkete teslim ettiğini, davalı şirketin kısmi ödemelerde bulunduğunu, ödenmeyen kısım için icra takibine girişildiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekilinin, davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, icra takibinin dayanağı fatura tarihlerinde belirtilen miktarda mal alınmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davalıya ürünlerin teslim edildiğine dair teslimat fişleri ve faturalara karşı davalının satın aldığı ürünlerin bedellerini ödediğine dair herhangi bir yazılı belgenin ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının icra takibine itirazının iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının ticari defterlerinden yevmiye defterinin kapanış tasdikinin bulunmadığı 8.7.2009 tarihli bilirkişi raporunda açıklanmıştır.Bu haliyle davacının ticari defteri, lehine delil olamaz . Bilirkişi raporunda davacı firmanın davalı adına düzenlemiş olduğu 2 adet satış faturalarını kayıt altına aldığı, davacının 95 adet teslimat fişi ile toplam 23.636.75 TL' lik davalıya mal teslim ettiği, davacının resmi muhasebe kayıtlarında 100 kasa hesabı kullanıldığında ve sene sonu kapanış kayıtlarında herhangi bir borç alacak hesabı devretmediği belirtilmiştir.

Davacı yan bilirkişi raporuna itirazında davalı tarafın defter ve kayıtlarının da incelenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Mahkemece anılan rapora karar gerekçesinde yer verilmekle birlikte bildirilen görüşün aksine hüküm oluşturulmuştur.

Taraflar tacir olup diğer delillerin yanında ticari defterlere de dayanmışlardır.

Bu durumda mahkemece tarafların ticari defterlerinin uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulu vasıtasıyla incelettirilip ve sözleşme dahil tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine 10.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/820, Karar No: 2021/2299, Tarih: 02.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/820 E.  ,  2021/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki basın ve internet yayını yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının 11/09/2015 tarihinde www.sozcu.com.tr isimli internet sitesinden, müvekkilinin yaptığı muhabir ve editör seçim sınavına ilişkin gerçek dışı, hiçbir delile dayanmayan ve iftira boyutuna varan, hayal ürünü bir haber yaptığını, yine davalıya ait Sözcü Gazetesi’nin 14/09/2015 tarihli nüshasında ise davadışı köşe yazarı ...'ın "AA'nın iftirası" başlıklı yazısı ile öz ile biçim arasındaki dengeyi bozan ifadeler kullanıldığını, davalının müvekkilinin ticari itibarını zedeleyen ve aşağılayan haberler yayınladığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın ticari dava olmadığını, görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğunu, bu nedenle göreve ilişkin itirazda bulunduklarını, davaya konu haberin yayınlanmasındaki amaçlarının kamuyu bilgilendirmek olduğunu, bu haberin haber kulislerinden ve sosyal medyadan edinilen bilgiler ışığında yapıldığını, haberdeki iddiaların görünür gerçekliğe uygun olduğunu, basın olarak haberin dayanağını alenen açıklamak zorunda olmadıklarını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, eleştirinin gerçek olgulara dayanması gerektiği, haber ve eleştiri konusu yapılan olayların gerçekliği kanıtlanmamış ise tazminat sorumluluğunun doğacağı, ayrıca haberin gerçek olduğunun ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının haberin içeriği yönünden açıklanan şekilde herhangi bir ispat vasıtası sunmadığı, bu haliyle davacı şirketin kişilik haklarının davaya konu haberlerle ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 23.10.2019 gün ve 2017/1202 E.-2019/4892 K. sayılı ilamında özetle; “Dosya kapsamından, davalı ...nin cevap dilekçesinde 11/09/2015 tarihli haberde geçen konu ile ilgili Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde soru önergesi verildiğini beyan ettiği, cevap dilekçesinin ekinde de buna ilişkin internette yayınlanan bir haberin çıktısının bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na yazı yazılarak bahsi geçen soru önergesinin olup olmadığı, varsa tarihinin de sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı

değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.” şeklindeki gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na müzekkere yazılarak bahsi geçen soru önergesinin olup olmadığı sorulmuş, gelen cevabi yazıda 25. Yasama döneminde Konya Milletvekili davadışı Mustafa Hüsnü Bozkurt’un 14/09/2015 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına yazılı soru önergesi verdiği, söz konusu soru önergesinin davalı tarafa ait gazetede 11/09/2015 tarihinde yayınlanan konu ile ilgili olduğu ancak soru önergesinin tarihinin davaya konu haberin yayınlanma tarihinden sonra olduğu ve anılan önergenin haberin kaynağı olarak düşünülmesinin mümkün olmadığı, buna göre haberin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, basın ve internet yayını yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Tüm bu açıklamalar ışığında davaya konu yayınlarda geçen söz ve ifadeler bütün halinde değerlendirildiğinde, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacıya yönelik eleştiri mahiyetinde olup basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşılmakla davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/06/2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Davacı dava dilekçesinde davalı A.A. Şirketin 1920 yılında kurulduğu ve davacının saygın kimliği ve ticari itibarına zarar veren yayımlar yaptığını bu eylemler nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini, davalının yayınlarında kurgu oluşturan, iftira boyutuna varan yayım yapıldığını, davacının yaptığı sınavda adaylara ... ile ilgili siyasi içerikli sorular sorulduğu ve ...'i eleştiren adayların sınavı kazanma şansını kaybettikleri gibi ağır ithamlara yer verildiğini yine gazetenin 11.09.2015-13.09.2015 v.s tarihli nüshasında verilen haberde toplumda husumet yaratıcı bir dil kullandığını ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunulmuştur.

Davalı ise 11.09.2015 tarihinde "Anadolu Ajansında ... sorusu" başlığı ile haber yapıldığını Anadolu Ajansının çeşitli alanlardan yapacağı personel alımı mülakatında siyasi içerikli sorular sorularak hükümet politikasına uygun kişileri işe aldığına ilişkin iddiaları aktardığını savunarak davanın reddini istemiştir.