muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9206, Karar No: 2022/9082, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9206 E.  ,  2022/9082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı .... (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait ... yerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun ....11.2018 tarih ve 2018/1066 Esas- 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin uygulanmasına karar verildiğini, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, toplu ... sözleşmesi görüşmelerinde alt işverenin bulunduğunu, davacının çalıştığı alt işveren Batum Elektrik İnş. Müh. Taah. ve Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne ibraname verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinafa başvuru dilekçesinde; davacı işçinin yüklenici firmalarda çalıştığını, alacaklardan yüklenici firmaların sorumlu olduğunu, davalı Kurumun, Yüksek Hakem Kurulu kararının tarafı olarak bulunmadığını, bütün görüşmelerin ve anlaşmaların davalının bilgisi dışında gerçekleştiğini, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, dava konusu alacaklar nedeniyle müvekkili kuruma müteselsil sorumluluk yüklenemeyeceğini, davacının çalıştığı alt işveren Batum Elektrik İnş. Müh. Taah. ve Tic. ve San. Ltd. Şti.'ne ibraname verdiğini, davacının toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacakları dahil her türlü ücret ve sosyal yardımı aldığını, faiz türünün de hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davalı şirketin 4857 sayılı yasanın 2/6 maddesi kapsamında asıl işveren olduğu ve davacı işçilik alacaklarında sorumlu olduğu anlaşılmıştır.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; davacıya ait sendika üyelik kaydına göre 09/10/2017 tarihinde sendika üyesi olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu dönemi kapsayan TİS kapsamında, davacının hüküm altına alınan miktarlarda alacağı olduğu görülmekle, ilk derece mahkemesi kararında herhangi bir hata görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; davacının davalının işyerinde alt işverenler nezdinde çalıştığı, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının, Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar gereğince yürürlüğe konulan toplu ... sözleşmesinden faydalandırılmadığı, asıl işveren olan davalının 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası gereğince davacının alacaklarından sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

FA
Yargıtay — Esas No: 2022/14742, Karar No: 2023/2854, Tarih: 18.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14742 E.  ,  2023/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/356 E., 2022/337 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2011 tarihli ve 2011/80 Esas No.lu iddianamesi ile şüpheli hakkkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 2-f, 143, 116/2-4 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2011 tarihli ve 2011/60 Esas, 2011/396 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.06.2018 tarihli ve 2017/5438 Esas, 2018/6524 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz olarak hüküm kurulması nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2019 tarihli ve 2019/622 Esas, 2019/343 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay 16 gün, 1 yıl 1 a y 10 gün hapis cezalarıı ile cezalandırılmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2019 tarihli ve 2019/622 Esas, 2019/343 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay 16 gün, 1 yıl 1 a y 10 gün hapis cezalarıı ile cezalandırılmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2020/16815 Esas, 2020/9753 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında "iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu gerekçesi ile İADESİNE, hırsızlık suçundan ise; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, '' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3, ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 2 ay 26 gün ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.11.2022 tarihli ve 2-2022/128882 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi, suça sürüklenen çocuğun müsnet suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı deliller mevcut olmadığından " Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği beraat kararı verilmesi, ilgili kurumun zararı giderildiği için ceza indirimi uygulanması, suça sürüklenen çocuk hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanması ile zamanaşımı hükümlerinin değerlendirilmesinin gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun, hakkında kovuşturması ayrı yürütülen diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte gece sayılan zaman diliminde üzerlerini başlarını da örtecek şekilde beyaz öğretmen önlüğü ile kapatıp ... İmam Hatip Lisesine girerek bilgisayarları çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. 25.09.2010 tarihli Kamera İzleme ve Tespit Tutanağı, 22.09.2010 tarihli ihbar tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. 25.09.2010 tarihli Kamera İzleme ve Tespit Tutanağı, 22.09.2010 tarihli ihbar tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun savunması, güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesine dair kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar, karar yerinde gösterilen gerekçe ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 10.08.2010 tarihinde işlediği suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f maddesinde, 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değiştirilmeden önceki halinde “...üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yaptırım öngörüldüğü gibi, kararın gerekçe ve hüküm kısmında cezanın alt hadden verildiğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f maddesine göre 3 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra artırım işleminin bu ceza üzerinden yapılması ve sonuç cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

VI. KARAR

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

VI. KARAR

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/356 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42403, Karar No: 2017/22241, Tarih: 19.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42403 E.  ,  2017/22241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğüne bağlı ... Köy Hizmetleri Müdürlüğünde işçi olarak işe başladığı tarihten itibaren ...- İş Sendikası üyesi olarak çalıştığını, Köy Hizmetleri Müdürlüğünün 2005 yılında lağvedilmesi üzerine tüm alacak ve hakları ile ... İl Özel İdaresine devredildiğini ve davalı kuruma nakil gittikten bir süre sonra emekli olarak ayrıldığını, davalı aleyhine 22.06.2011 tarihinde mevsimlik işçilikte geçen sürenin daimi işçiliğe geçerken derece ve kademe hesabında dikkate alınmadığını ileri sürerek açtığı davada mahkemece verilen ret kararının Yargıtayca bozulması üzerine yargılama devam ederken 07.05.2015 tarihli dilekçesi ile işverenle imzalanan son toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre davadan feragat etmesi halinde davaya konu hakların tarafına ödeneceği gerekçesiyle toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanmak için davadan feragat ettiğini, o davada feragat sebebi ile davanın reddine karar verildiğini, ardından hak ve alacaklarının ödenmesi için davalıya başvurduğunu, ancak davalının zamanaşımını başlangıcı olarak davanın kesinleşme tarihini baz alarak alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirttiğini ve ödeme yapmadığını ileri sürerek, zamanaşımın kesildiği tarihin ilk dava tarihi olarak kabul edilmesi ile fark kıdem tazminatı ile bir kısım fark işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının geriye dönük alacaklarından feragat ettiğini ve 14.07.2009 tarihinde emekli olduğunu, emeklilik tarihinden geriye doğru alacak talebinde bulunduğunu ve buna göre de taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-i ve 115/2 hükümleri dikkate alınarak, kesin hüküm gereği dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... 1. İş Mahkemesi'nin 2013/126 esas sayılı dosyası ile verilen kararın, bu dosya bakımından kesin hükmün sonuçlarını doğurup doğurmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... 1. İş Mahkemesi'nin 2013/126 esas sayılı dosyası ile verilen kararın, bu dosya bakımından kesin hükmün sonuçlarını doğurup doğurmayacağı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303/1. maddesine göre, bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Somut olayda; davacı işçi 22.06.2011 tarihinde davalı aleyhine açtığı davada mevsimlik işçilikte geçen sürenin daimi işçiliğe geçerken derece ve kademe hesabında dikkate alınmadığını ileri sürerek fark alacak talebinde bulunmuş ve Mahkemece verilen ret kararının Yargıtayca bozulması üzerine yargılama devam ederken 07.05.2015 tarihli dilekçesi ile işverenle imzalanan son toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre davadan feragat etmesi halinde davaya konu hakların tarafına ödeneceği gerekçesiyle toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanmak için davadan feragat etmiş olup o davada feragat sebebi ile davanın reddine karar verilmiştir. Somut dosyada ise, ilk davadan feragat etmesi üzerine fark alacakların ödenmesi için işverene başvurduğunda, işverence zamanaşımı başlangıç tarihinin ilk davanın kesinleşme tarihi kabul edildiğini ve buna göre de alacaklarının zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile ödeme yapılmadığını ileri sürerek, zamanaşımı başlangıç tarihinin ilk davanın açıldığı tarih olan 22.06.2011 tarihi olarak esas alınarak bu tarihten geriye doğru zamanaşımına uğramayan dönem için fark alacakların tahsilini talep etmiştir. Her ne kadar davanın tarafları ve konusu aynı olsa da somut dosyadaki davanın sebebi mevsimlik işçilikte geçen sürenin daimi işçiliğe geçerken derece ve kademe hesabında dikkate alınmaması değil, feragat üzerine işverence yapılacak ödemede zamanaşımı başlangıç tarihinin ilk dava tarihi olması gerektiği iddiasıdır. Bu durumda somut dava yönünden ilk davanın kesin hüküm oluşturduğundan söz edilemez. İşin esasına girilerek zamanaşımı başlangıç tarihinin hangi tarih olarak kabul edilmesi gerektiği belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre davacının talepleri hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde kesin hüküm sebebi ile davanın usulden reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli, 2015/822 esas ve 2017/69 karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararının, yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.