muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3664, Karar No: 2014/9120, Tarih: 28.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3664 E.  ,  2014/9120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/12/2013

Numarası : 2012/221-2013/752

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde taşeron elemanı olarak garaj amirliğinde değişik araçlarda şoför olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle açtıkları işe iade davasında davalı belediye ile taşeronlar arasındaki ilişkinin muvazaalı olması nedeniyle davalı Belediye’ye işe iadelerine karar verildiği ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, işe iade için süresi içinde başvurmalarına rağmen davalı belediyenin kendilerini işe başlatmadığını, bu nedenle belediye işçisi olarak TİS’den yararlanmaları gerektiğini bildirerek iş akdinin haksız feshi nedeniyle eksik ödenen kıdem ve ihbar tazminatı farkı ile TİS gereği ödenmesi gereken ama ödenmeyen ücret alacaklarının, belediye işçisi olarak almaları gereken ilave tediye alacağının ve bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendi işçisi olmadığını, tüm haklarının çalışmaları sırasında ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işe iade kararı ile davacı ve diğer işçilerin Belediye işçisi sayılmaları gerektiği anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının alacağa esas taban ücretinin belirlenmesi usulünde, fark ücret alacağına esas alınan taban ücretin tespiti ve davacının kıdeminin belirlenmesi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı belediyenin, değişik araçlar şoförü olarak çalıştırdığı işçilerin, aslında belediye işçisi sayılması gerektiği ve aradaki ilişkinin muvazaalı olduğu kabulü ile davacıların asıl işverene iade edilmeleri, davacının belediye işçisi sayılarak eksik ödenen haklarını talep etmiş olması nedeniyle yapılan bilirkişi incelemesinde bilirkişi, sendika üyesi olmayan davacının taban ücretini bulmak için belediyede TİS uygulaması olmayan dönemden emsal bordro istemiş ve hesaplamayı 1984 yılındaki bir bordroya dayanarak, bu ücretin asgari ücrete oranını bularak, bu oranı davacının ücretine yansıtarak hesaplama yapmıştır. Bu hesaplama usulü olaya ve dosya kapsamına uygun değildir.

Davacının, sendika üyesi olmadığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu nedenle sendikasız işçinin taban ücretini belirlenmesi gerekmektedir. Ancak bu ücretin, davacının yaptığı işi yapan ve kıdemi aynı olan halen çalışan belediye işçisinin, TİS gereği yapılan yardımlardan arındırılmış günlük yevmiyesi esas alınarak belirlenmelidir. Bu ücret baz alınarak varsa fark ücreti alacağı tespit edilmelidir. Bu ücret tespitinde özellikle emsal işçiye verilen ek ödemelerin fazla mesai ücretlerinin dikkate alınması, ücret alacağı hesabının giydirilmiş ücret üzerinden yapılması hatalıdır. Hesaplamanın çıplak ücret üzerinden yapılması gerekmektedir. Mahkemece bilirkişinin hatalı usulle belirlediği taban ücreti baz alarak yapılan hesaplama dikkate alınarak karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11998, Karar No: 2017/11705, Tarih: 25.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/11998 E.  ,  2017/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve yıkım davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 25/04/2017 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, davalı idareye ait kök 525 ada 30 ve 31 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve tapu kaydında da gösterilen okulun 1955 yılında MEB tarafından yıkılarak 1956 yılında yeniden yapıldığı ve taşınmazların bu tarihten itibaren okul, okul bahçesi ve müştemilatı olarak kullanıldığı kök parsellerin imar uygulaması görerek 21462 ada 33 parsel sayılı taşınmaz olduğu ve kök parsellerle aynı yerde şuyulandırıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle dava konusu taşınmaza davalı idarece 1956 yılından önce el atıldığı, 221 sayılı Yasanın 1.maddesine göre bu durumun kamulaştırmasız el koyma niteliğinde olmadığı, kamu hizmetine fiilen tahsis edilmiş bu taşınmazın kamulaştırılmış sayıldığı dikkate alındığında ve aynı Yasanın 4 ve 7.maddeleri de gözetilerek davacının dava hakkı kalmadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12957, Karar No: 2025/1459, Tarih: 03.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/12957 E.  ,  2025/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/706 E., 2024/217 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalılardan ... arasında akdedilen satış sözleşmesi gereğince davalı ...'a taşınmaz satıldığını, taşınmaz satışı nedeniyle ...'dan 01.11.2016 tarihli 100.000,00 TL, 01.12.2016 tarihli 100.000,00 TL ve 01.01.2017 ödeme tarihli 100.000,00 TL olmak üzere toplamda 300.000,00 TL bedelli bononun teslim alındığını, bonoların vadelerinde ödenmemesi üzerine Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2018/9717 esas sayılı dosyasıyla ... aleyhine icra takibi başlatıldığını, tapu kayıtlarının incelenmesinde ...'ın adına kayıtlı dava konusu taşınmazı 20.12.2016 tarihinde davalı ...'a muvazaalı şekilde satarak mal kaçırdığının tespit edildiğini beyanla bu devir işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile davalı ...'ın herhangi bir organik bağının söz konusu olmadığını, müvekkilinin gayrimenkulü oturmak için 28.12.2016 tarihinde satın aldığını, satış bedelinin bir miktarını elden ödediğini, kalan miktarını ise kredi çekerek 29.12.2016 tarihinde 68.750,00 TL olarak satıcının hesabına gönderdiğini, yapılan satışın gerçek bir satış olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazı 350.000,00 TL bedelle satın aldığını, 50.000,00 TL sini ödediğini, 300.000,00 TL için de senetler düzenlediğini, diğer davalı ...'a bu taşınmazı tapuda 72.000,00 TL bedelle satış gösterdiğini, ...'un ... İnşaat Tekstil Gıda Ticaret Ltd. Şti.'nin sahibi olduğunu, ...'nin eşi ...'ın yakın arkadaşı olduğunu, ...'nin sahip olduğu şirketin kendilerine satış olarak gösterdiği eve karşılık olarak İnegöl ilçesinde üç konut tapusu vereceklerini, dava konusu taşınmazı bu yüzden düşük bedelle sattığını, ...'nin kendisine taahhüt ettiği üç daireyi kendisine vermediğini, bu yüzden mağdur olduğunu beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2018/533 Esas, 2019/166 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın satışının davalı ... vekili ... ile davalı ... arasında gerçekleştiği ... ile ...'un karı koca olduğu, taşınmazın satış bedeli (72.000,00 TL) ile rayiç bedeli (250.000,00 TL) arasında fahiş bir farkın bulunduğu, taşınmazın ipotek ile birlikte devredildiği, davalı ...'ın taşınmazın satışı karşılığında para almadığı, takas olarak yapıldığı yönündeki ikrarının bulunduğu, davalı ...'un taşınmaz bedelini ödediği hususunu ispatlamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Bursa İli, Mudanya İlçesi, ... Mahallesinde bulunan 1831 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan B Blok 10 nolu bağımsız bölüm ile ilgili davalılar arasındaki 28.12.2016 tarihli ve 21486 yevmiye nolu tasarrufun takip konusu alacak miktarı ve ferileri ile sınırlı olmak üzere iptaline, davacıya Bursa 10. İcra Müdürlüğünün 2018/9717 takip sayılı dosyası üzerinden dava konusu taşınmaz ile ilgili haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2019/1845 Esas, 2021/87 Karar sayılı kararıyla; taşınmazın devrine ilişkin satışın davalı ...'a vekaleten ... ile davalı ... arasında gerçekleştiği, ... ile ...'un karı koca oldukları, taşınmazın 72.000,00 TL satış bedeli ile 250.000,00 TL temlik tarihindeki rayiç bedeli arasında fahiş fark olduğu, davalı ...'ın taşınmazın satışı karşılığında para almadığı, takas olarak yapıldığı yönünde ikrarının olduğu, davalı ...'un taşınmaz bedelini ödediği hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı ...'un istinaf talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.06.2023 tarihli ve 2023/3159 Esas, 2023/7426 Karar sayılı ilamı ile;

"...

Somut olayda, dava konusu taşınmazın davalı 3.kişi ...'un alacaklısı olan ... Bankası A.Ş.'nin Mudanya İcra Müdürlüğü'nün 2020/13804 esas sayılı dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapıldığı, 2020/470 talimat sayılı dosyasından yapılan ihale ile de 501.000,00 TL bedelle ihale edildiği iddia edilmekte olup, mahkemece bu hususta araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

2. Dairemizin 05.06.2023 tarihli ve 2023/3159 Esas, 2023/7426 Karar sayılı ilamı ile;

"...

Somut olayda, dava konusu taşınmazın davalı 3.kişi ...'un alacaklısı olan ... Bankası A.Ş.'nin Mudanya İcra Müdürlüğü'nün 2020/13804 esas sayılı dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapıldığı, 2020/470 talimat sayılı dosyasından yapılan ihale ile de 501.000,00 TL bedelle ihale edildiği iddia edilmekte olup, mahkemece bu hususta araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; mahkemece sözü edilen icra takip dosyalarının getirtilerek, dava konusu taşınmazın iddia edildiği gibi davalı 3. kişi ...'un ... Bankası A.Ş.'ye olan ipotek borcu nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla dava dışı bir kişiye devredilip devredilmediğinin araştırılması, bu şekilde devredildi ise taşınmaz davalı 3. kişi ...'un borçları nedeniyle satılmış olduğundan; davalı 3.kişi ...'un ... İnş. Şti.'nin eski ortağı olduğu, davalı borçlu ...'ın eşinin kardeşinin eşi olan ...'un da bu şirketin ortağı olduğu, davalı borçlu ... ve eşi ...'ın ... Bankası A.Ş. Hesap hareketleri incelendiğinde davalı 3.kişi ...'un eşi ... adına tasarruf tarihinden önce ve sonra çok sayıda taşınmaz bedelleri açıklamalarıyla ödemeler yapıldığı, böylece davalı 3.kişi ... davalı borçlunun mali durumunu ve alacaklıları ızrar kastını bilebilecek kişilerden olduğundan; tasarrufun İİK 280 gereğince iptale tabi olduğunun anlaşılmasına göre; ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip dosyasındaki ihale bedelinin davalı ...'dan davacı tarafından yapılan icra takip dosyasındaki alacak miktarı ile sınırlı olarak tahsiline karar verilmesi, iddia edildiği gibi davalı 3.kişi ...'un ... Bankası A.Ş.'ye olan ipotek borcu nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılmış bir takip yoksa ve taşınmaz ihale yoluyla dava dışı bir kişiye devredilmedi ise, şimdiki gibi davanın kabulü ile tasarrufun iptaline ve davacının icra takibindeki alacak ve ferileriyle sınırlı olarak dava konusu taşınmaz ile ilgili haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;, taşınmazın ipotek ile birlikte devredildiği, davalı 3.kişi ...'un ... İnş. Şti.'nin eski ortağı olduğu, davalı borçlu ...'ın eşinin kardeşinin eşi olan ...'un da bu şirketin ortağı olduğu, davalı borçlu ... ve eşi ...'ın ... Bankası A.Ş. hesap hareketleri incelendiğinde davalı 3.kişi ...'un eşi ... adına tasarruf tarihinden önce ve sonra çok sayıda taşınmaz bedelleri açıklamalarıyla ödemeler yaptığı, böylece davalı 3.kişi ...'un davalı borçlunun mali durumunu ve alacaklıları ızrar kastını bilebilecek kişilerden olduğunun anlaşıldığı taşınmazın davalı 3. kişi ...'un ... Bankası A.Ş.'ye olan ipotek borcu nedeniyle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla (Bursa 4.İcra Müdürlüğü'nün 2020/3804 esas, Mudanya İcra Müdürlüğü'nün 2020/470 talimat sayılı dosyaları ile dava dışı ...'e 501.000,00 TL bedelle devredilmiş olduğu anlaşılmakla) dava dışı bir kişiye devredilmesi nedeniyle davanın kabulü ile, Bursa ili, Mudanya ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 1831 ada, 1 parsel sayılı taşınmazdaki B Blok 10 Nolu bağımsız bölüm ile ilgili davalılar arasındaki 28.12.2016 tarih ve 21486 yevmiye numaralı tasarrufun Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2018/9717 Esas sayılı takip dosyasındaki alacak miktarı ve ferileri ile sınırlı olmak üzere iptali ile, Bursa 10. İcra Müdürlüğü'nün 2018/9717 Esas sayılı takip dosyasındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere 501.000,00 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili

temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili

temyiz dilekçesinde; davalılardan ...'ın daireyi davalı ...'ye sattığını ve bedelini aldığını, davalı ...'nin ... Bankasından konut kredisi kullanmak ve nakit ödemek suretiyle söz konusu daireyi satın aldığını, icra takibinin muvazaalı olarak açıldığını, davalı ...'in davacı ...'in SGK'lı işçisi olduğunu, ...'in ...'in gelir durumu ile ilgili bilgi sahibi olduğunu, SGK'lı çalışan bir kişinin 2016 yılında her ay 100.000,00 TL (yaklaşık 80 asgari ücret) ödemesinin mümkün olamayacağının açık olduğunu, senet düzenleme tarihinin gayrimenkul satış tarihi ile örtüşmediğini, senet bedeli kısmında "Nakden" ibaresi yer aldığını, zaten dairenin piyasa değeri bilirkişi raporuna göre 240.000,00 TL iken, 50.000,00 TL nakit ödeme ve 300.000,00 TL'lik senet alınmasının da daire bedeliyle örtüşmediğini gösterdiğini, her zaman düzenlenmesi mümkün olan senet ile gerçek olmayan alacak oluşturulduğunu, alacağın gerçek olmasının davanın ön koşulu olmakla bu durumun mahkemece araştırılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Katılma yoluyla davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının alacağının 501.000,00 TL ile sınırlandırılmasının yanlış olduğunu, icra müdürlüğünün banka hesabında tutulan bu paraya faiz yürütüldüğünü, ancak kararın icrası sırasında bu birikmiş faizin kime veya kimlere verileceği konusunda kararda bir açıklık bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin ve katılma yoluyla davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... ve davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/264, Karar No: 2018/7371, Tarih: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/264 E.  ,  2018/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :... Tasarım Kart İnş. Malz. San. Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki şerhi içermeyen duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)İncelemeye konu ticareti terk suçu, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanamaz. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı işyeridir. 5237 sayılı TCK.'nın 43/2. maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terkedilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü işyerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır. Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği husunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması ve UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler ve nedenlerle sanık hakkında ticareti terk suçundan verilip Dairemizin 2015/23385 Esasında kayıtlı olan ve 21.02.2018 tarihinde incelenerek bozulmasına karar verilen dosyanın bulunması karşısında; mükerrer mahkumiyete neden olunmaması için anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.