muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6539, Karar No: 2015/10056, Tarih: 02.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6539 E.  ,  2015/10056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/294530

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.04.2013

NUMARASI : 2013/47 Esas, 2013/132 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık Selçuk müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar Selçuk ve Mustafa haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık Sedat hakkında her iki suçtan, sanıklar Selçuk ve Mustafa haklarında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanık Sedat'ın mağdureyi binbirgece isimli otele götürüp burada nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun sabit olduğu ancak bu olaydan sonra boş bir inşaatta gerçekleştiği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar eylemleri yönünden ise mağdurenin aşamalarda birbiriyle çelişen beyanları dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden her iki suçtan da hüküm kurulurken sanık Sedat'ın cezalarının koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırılması,

Sanıklar haklarında nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükümler yönünden ise, mağdurenin, dosyanın sanıkları dışında bir kısmı basit, bir kısmı da nitelikli olmak üzere yirmi yedi kişinin daha cinsel istismarına maruz kalıp her bir sanık için ayrı ayrı davalar açılmasının ardından tüm dosyalar birleştirilip (A.. T.. isimli kişinin dosyası hariç) maruz kaldığı eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozulduğunun tespit edilmesi halinde de her bir sanığın eylemleri teker teker irdelenmek sureti ile hangi eylemlerden ötürü bozulduğunun tespit edilmesi istenilerek bütün sanıklar yönünden rapor alındığı, ancak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.05.2012 tarihli raporunda, mağdurenin ruh sağlığının suça sürüklenen çocuk M.. C..V.. dışındaki diğer tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle bozulduğu bildirildiği halde, her bir sanığın farklı zamanlardaki eylemleri sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açık bir tespite yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, hükme esas alınan raporun içerik itibariyle açıklayıcı ve kanaat verici nitelikte bulunmadığı gözetilerek, öncelikle tüm sanıklar haklarındaki dava dosyaları ile gerekmesi halinde mağdurenin gönderilerek, her bir sanığın eylemi mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına etkisi açısından incelenip değerlendirilmek suretiyle tıbben nitelendirilerek, 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli bir rapor alınıp sonucuna göre, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde nazara alınarak, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken “mağdurenin ruh sağlığının tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisi ile bozulduğu” şeklindeki raporla yetinilerek eksik araştırma ile sanıklar haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7642, Karar No: 2016/6768, Tarih: 10.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7642 E.  ,  2016/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında sehven hatalı yazılan suç tarihlerinin, 2003 takvim yılı için 31.12.2003, 2004 takvim yılı için 31.12.2004, 2005 takvim yılı için ise; en son 2005/05 döneminde KDV beyannamesi verilmiş olup daha sonraki aylarda düzenlenmiş fatura tespit edilememesi nedeniyle 31.05.2005 olarak mahallinde düzeltilmeleri mümkün görülmüştür.

...Oto Turizm Ltd. Şti'nin yetkilisi olan sanığın, 2003-2004-2005 yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda, şirket adına verilen en son KDV beyannamesinin dönemi Mayıs 2005 olup mükellefiyetin 31.05.2005 tarihi itibariyle terkin edildiği ve daha sonraki aylarda düzenlenmiş fatura tespit edilemediği gözetildiğinde, suç tarihlerinin 01.06.2005'den önce olacağı bu halde de 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29612, Karar No: 2013/27755, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/29612 E.  ,  2013/27755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi davalı şirketin Libya'daki işyerinde çalıştırılmak üzere belirli süreli hizmet sözleşmesi ile yurtdışına götürüldüğünü, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, alacak ve tazminat alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Kararı, süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı tanık beyanlarına göre, Libya hükümeti ile yapılan sözleşmelerde günlük ortalama 1.500 ton asfalt dökülmesi gerekirken, asfalt ithalındaki sıkıntılar ve benzer sebeplerden dolayı sınırın altında asfalt döktüklerini, işçilerin günlük çalışması gereken süre kadar dahi çalışma yapmadıklarını bildirmişlerdir. Libya'daki iklim şartlarına göre hergün 07.30-21.30 saatleri arasında kesintisiz olarak çalışmanın mümkün olup olmadığı, davacının yaz aylarındaki çalışması ile kış aylarındaki çalışmanın aynı olup olupmadığı belirlenmeli, Dairece incelenen 2012/7080 esas, 2012/7081 esas sayılı dosyalarda genel olarak Libya şantiyelerinde çalışan işçilerin firmalar tarafından ihale makamlarına çalışma yapılmayan günlere ilişkin bildirimlerde bulunulduğu, bu tarihlerde işçilerin fazla çalışma yapmadığı kabul edildiğinden, davalı şirketin ihale makamına çalışma yapmadığı ya da yapamadığına ilişkin her hangi bir bildirimde bulunup bulunmadığı, işyeri ile ile ilgili bilgi ve belgeler getirtilerek, varsa bu belgeler davacıya gösterilip diyecekleri ile tanıklardan da bu belgelerdeki sürelerde çalışma olup olmadığı sorularak tüm bu bilgi ve belgeler toplandıktan sonra deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak oluşacak sonuca göre işçilik alacaklarına karar verilmelidir.

Öte yandan, davalı tanıkları ve bir davacı tanığının emsal dosyalardaki verdiği beyanına göre, işyeri çalışma saatlerinin 08.00-18.00 saatleri arasında olduğunun kabulü dosya içeriğine daha uygundur. Hal böyle olunca,fazla mesai ücreti hesabının buna göre yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6031, Karar No: 2013/6461, Tarih: 10.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/6031 E.  ,  2013/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu taşınmaz kadastro sırasında yol ve yol boşluğu olarak tescil harici bırakılmıştır. Davacı ... mirasçıları, davaya konu taşınmaz ile murisleri adına tapuda kayıtlı 1272 parsel sayılı taşınmazın bir bütün olduğunu ileri sürerek, tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi rapor ve krokisinde yeşil kalem ile taralı olarak gösterilen 1130 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile bu yerin 1272 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğinde davacıların miras bırakanı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına, 10.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17711, Karar No: 2014/796, Tarih: 08.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17711 E.  ,  2014/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının müvekkilleri aleyhine 06.12.2007 tanzim, 06.01.2008 vade tarihli 17.000 TL bedelli senede dayalı olarak icra takibi yaptığını, müvekkillerinin davalıya senet bedelini ödeyip 11.01.2008 tarihli davalının imzasını taşıyan belge aldıklarını, davalının müvekkillerine kayıp olduğunu söyleyerek senedi iade etmediğini ileri sürerek icra takibinden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların müvekkillerinin icra takibine konu ettiği senede mahsuben ödeme yapmadıklarını belirterek davanın reddine, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen Adli Tıp Kurumu raporu doğrultusunda davacıların davalıya icra takibine konu senetten kaynaklanan borçlarını ödeyip 11.01.2008 tarihli belge aldıkları, belgede davacıların borçlarının kalmadığının belirtildiği belgedeki imzanın davalının eli ürünü olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, icra takibinden dolayı davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, %40 kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12083, Karar No: 2014/6850, Tarih: 30.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12083 E.  ,  2014/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/577-2013/89

Davacı M.. E.. tarafından, davalı F.. A.. aleyhine 21/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, vücut bütünlüğünün ihlali nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, olay tarihi ve tarafların yakınlık derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/11343, Karar No: 2014/11659, Tarih: 06.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/11343 E.  ,  2014/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2012

NUMARASI : 2011/368-2012/631

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık İzinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davacı yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını iddia etmiş, davalı ise kullandırıldığını savunmuştur. Mahkemece, belirlenen yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmış ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Davalı, delil listesinde açıkça yemin deliline dayanmış, ancak mahkemece bu husus değerlendirilmemiştir. Yapılacak iş, davalıya yemin teklif etme hakkını hatırlatmak, yemin teklif edildiği takdirde yöntemince gereği yapılarak oluşacak sonuca göre karar vermekten ibaret iken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Kabule göre de, imzalı olan 2010 Şubat bordrosuna göre, davacının, oniki gün yıllık izin kullandığının anlaşılmasına rağmen, bu hususun da değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19636, Karar No: 2015/8073, Tarih: 12.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19636 E.  ,  2015/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü, 390 parsel sayılı taşınmazın irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, 2.ürün yer fıstığı, biber, karpuz, portakal ve zeytinin 2010 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1787, Karar No: 2021/2877, Tarih: 02.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1787 E.  ,  2021/2877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargılama sonunda olay tarihinde sanık ve mağdurun tartışması sırasında meydana gelen yaralamanın şahısların kucaklaşmaları sonucu mağdurun yere düştüğünden bahisle gerçekleştiği kabulü ile "eylemin basit yaralama kapsamında kaldığı ve mağdurun şikayetinden vazgeçtiği gerekçesiyle" açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de, yargılama sırasında mağdurun beyanının alınmaması ve burun kırığı şeklindeki yaralanmanın düşme sonucunda nasıl meydana geldiği araştırılmadan ve tartışılmadan, sanığın beyanına neden üstünlük tanınarak itibar edildiği açıklanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın eyleminin TCK'nin 86/1, 87/3. maddelerinde tanımlanan suç tipine uygun olması ve dolayısıyla şikayete tabi olmamasına rağmen mağdurun şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle düşürülmesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

3) Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen Çanakkale Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.12.2015 tarihli raporunda ''...burun sırtında 1,5x0,1 cm'lik skar dokusu, sağ kaş üstünde kaşa paralel 3x0,2 cm'lik skar dokusu, burun sola deviye olduğu, burun kemiğinde kırığa neden olan yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kırığın hayat fonksiyonlarını 2. derece etkileyecek nitelikte olduğu'' belirtildiği, ancak meydana gelen yaralanmanın niteliği ile yüzde sabit iz yönünden rapor alınmadığı anlaşılmakla; mahkemece, mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek tarif edilen yaranın yüzünde sabit iz niteliğinde bulunup bulunmadığına ilişkin denetime elverişli rapor alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.