muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/573, Karar No: 2021/12792, Tarih: 30.06.2021

. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır. Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır. Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun olay günü soğan deposuna götürdüğü mağdur ...’a bıçak gösterip öldürmek tehdidiyle 20 TL parasını alması şeklinde gerçekleşen yağmaya teşebbüs suçunda suça sürüklenen çocuğa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Olay tarihinde okuldan evine gitmek için sokakta yürüyen mağdur ...’ı çekerek ara sokağa götüren suça sürüklenen çocuğun, mağdurun hareket halinde olduğu yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden; TCK’nin 149/1-(a) ve (h) bendlerinin yanında (d) bendinin de teşdit nedeni olarak gösterilmesi;

b)Yağma suçundan kurulan hükümde, yaş küçüklüğü nedeniyle 1/3 indirim yapılarak belirlenen ceza miktarının 3 yıl 6 ay yerine 3 yıl 7 ay hapis olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkın korunmasına, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3157, Karar No: 2020/7487, Tarih: 21.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/3157 E.  ,  2020/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Mala zarar verme suçundan açılan davada, suça konu ağaçların bulunduğu yerin hazine arazisi olması nedeniyle, suçtan zarar görme olasılığı bulunması nedeniyle davaya katılma hakkı bulunan Maliye Hazinesinin duruşmadan haberdar edilip varsa vekil aracılığıyla delil sunma ve davaya katılma hakkı tanınmadan yargılamanın sonuçlandırılması,

2-UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanık ...’ın 19.06.2015 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18041, Karar No: 2014/25639, Tarih: 25.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18041 E.  ,  2014/25639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/405-2014/121

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait 1. HİBM Komutanlığı Uçak F.. tesislerinde Uçak Mühendisi olarak çalıştığını, Türk H..-İ.. Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara %30 zamlı ücret ödeneceği, yine Toplu İş Sözleşmesi'nin 60/c. maddesinde de çalışanın %15 verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşlmesi gereği %30 zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından eksik uygulanması sebebi ile hak ettiği izin ücreti, verimlilik teşvik prim ile idarecilik primi alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki Toplu İş Sözleşlmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi izin ücreti, yabancı dil tazminatı ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alman bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı izin ücreti, yabancı dil tazminatı ile verimliliği teşvik priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi'nin 60. maddesinin c. ve ç. fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının izin, yabancı dil tazminatı, teşvik primi alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan Toplu İş Sözleşmesi'nin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri %25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alıancağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca yabancı dil tazmiantı ile verimliliği teşvik primi hesabında %30 zammının dikkate alınamayacağı açıktır. Ancak toplu iş sözleşmesi hükmünde zammın ücretli izinde dikkate alınacağı açıkça düzenlendiğinden izin konsundaki talebin zamlı ücret üzerinden hesaplanması doğrudur. Bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının yabancı dil tazmiantı ile teşvik primi alacağının da zamlı ücretten hesaplanması gerektiği kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7295, Karar No: 2022/8131, Tarih: 22.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7295 E.  ,  2022/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 25. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında ... 4. İş Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 2000 yılında işe girdiğini, sigorta girişinin Mayıs 2012 tarihinde yapıldığını, Kasım 2012'de işten çıkarıldığını, kendisine verilen vekâletname ile resmî daireler nezdinde yüksek bedelli işlemler yaptığını, davalı işverenin, ... 32. İcra Müdürlüğünün 2013/24518 Esas numaralı dosyası ile takibe koyduğu 25.05.2013-25.10.2013 tarihleri arasında her ay 20.000,00 TL olacak şekilde ödeneceği yazılı 6 adet senedi çalışırken yapacağı işlemlerin teminatı olarak verdiğini, gerçekte bu senetlerden dolayı ödemesi gereken bir borcu bulunmadığını, 600,00 TL ücretle çalıştığını, bu kadar yüksek bedelli senet vermesini gerektiren bir ilişki olmadığını ileri sürerek takibe konu senetlerden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve %20'den az olmamak üzere kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi çalışanları olmadığını, 2006 yılından itibaren 2012 yılı Kasım ayına kadar ticari defter ve kayıtların tutulması, vergi ve sigorta primlerinin takibi ve kurumlara ödenmesi işlerini iş takipçisi ve aracı sıfatıyla yürüttüğünü, müvekkili dışında başka şirketlerin de işlerini takip ettiğini, 2011 yılı Kasım ayına kadar bazı aylara ait vergi ve sigorta primlerini zamanından sonra yatırarak gecikme cezası ve faiz ödemelerine sebebiyet verdiğini, 2011 yılı Kasım ayından itibaren hiç yatırmadığını, bu şekilde davalı Şirketi zarara uğrattığını, yaptıkları görüşme neticesinde bu zararları karşılamayı kabul ettiği için takibe konu senetleri verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 4. İş Mahkemesinin 13.04.2017 tarihli ve 2015/27 Esas, 2017/192 Karar sayılı kararıyla toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 4. İş Mahkemesinin 13.04.2017 tarihli ve 2015/27 Esas, 2017/192 Karar sayılı kararıyla toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesinin 19.03.2020 tarihli ve 2020/3 Esas, 2020/582 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kötüniyet tazminatı miktarı yönünden kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.01.2021 tarihli ve 2020/7406 Esas, 2021/121 Karar sayılı ilâmı ile davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek;

"...

Somut olayda mahkemece primlerin ödenmiş olması ve 120.000,00-TL bedel ile davacının senet imzalamasını gerektirir bir zararın varlığının ispatlanamaması nedeni ile davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince ise özellikle vergi daireleri ve Sosyal Güvenlik Merkezlerinden gelen yazı cevaplarına göre belirtilen miktarda zarar varlığının ve senetlerin bunun için verildiğinin ispatlanamaması gerekçesi ile sadece icra inkar tazminatındaki yanlışlık düzeltilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan Merter vergi dairesinin 21785 sayılı 21.12.2015 tarihli yazısı ile 21.12.2015 tarihi itibariyle davalının vadesi geçmiş herhangi bir borcunun bulunmadığı bildirilmiştir. Davalı şirketin iddia ettiği 2011 yılı ve özellikle kasım ayı sonunda ödemelerin yapılmadığına ilişkin ise bir açıklama yapılmamıştır. Yine dosya içerisinde davalı vekilinin sunmuş olduğu vergi ödemesi kayıtlarından davalının iddia ettiği tarihlere ilişkin gecikmelerin olduğu, gecikme faizlerinin bulunduğu ve sonraki dönemlerde ödeme yapıldığı görülmektedir. Mahkemece özellikle davalının iddia ettiği tarih aralığında ödeme yapılıp yapılmadığı ve gecikmeli ödemelerin bulunup bulunmadığı, miktarının ne olduğu, yine bu dönemlerde davacıya davalı şirket tarafından ne kadar ödeme yapıldığı belirlenerek gerekirse yeni bir bilirkişi raporu alınmak sureti ile davalının zarara ilişkin savunmaları değerlendirilerek istemle ilgili bir karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosya içeriği, mevcut delil durumu; tarafların sundukları deliller beyanlar, kurumlara yazılan yazılara verilen cevaplar, banka hesap ekstreleri SGK ve Vergi Dairesinin cevapları, ... 42. Asliye Ceza Mahkemesinden 2014/377 Esas sayılı dosyası bu dosyada da alınan bilirkişi raporu ve bunda yer alan davalı şirket defter kayıtları ve dosyamızda alınan bilirkişi heyet raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının davalı şirkette muhasebecilik faaliyeti yürüttüğü, davacının davalı firmada çalıştığı işçi olarak istihdamı öncesi 24/04/2009-23/05/2012 tarihleri arasındaki dönemde davalı tarafından davacı hesabına davalı şirkete ait vergi, SGK ve diğer yükümlülüklerini yerine getirmesi ve ücret alacağına karşılık 432.572,39 TL aktarıldığı, davacının davalı şirkette işe girişinin yapıldığı, 29/05/2012 tarihi ile 23/10/2012 tarihleri arasında yine vergi, SGK davalı şirkete ait diğer yükümlülüklerinin yerine getirilmesi ve ücret alacağına karşılık 88.128,46 TL olmak üzere toplam 520.700,85TL banka havale yolu ile davacı hesabına para aktarıldığı, davacının işten ayrılma tarihinden önce 23/09/2009 tarihinden 18/10/2012 tarihi arasında SGK tahakkukundan indirim düşürüldükten sonra kalan tahakkukun 106.771,52 TL olduğu bu döneme kadar kurum tarafından yapılan tahsilatların 47.820,99TL olduğu, kuruma 58.950,53TL tutarında tahakkuk edilen borç kaldığı, böylece davacının ayrıldığı dönem öncesi ödenmeyen SGK prim borcunun 58.950,53TL olup ayrıldıktan sonra bu döneme ödenen 4016,80 TL gecikme zammı ile birlikte davacının ayrıldığı dönem öncesi davalı şirketin SGK' a geciken yükümlülüğünün toplamının 62.967,33TL olduğu, anlaşılmış Vergi Dairesine ilişkin borçların incelenmesinde de 31/10/2012 tarihi itibariyle davalı şirketin vadesi geçmiş o gün ödenmesi halinde toplam 56.923,39 TL olan vergi borcunun doğan 7.543,36 TL gecikme zammı ile birlikte 30/12/2012 tarihi itibari ile Vergi Dairesine davalı şirketin vergi yükümlülüğü toplamının 64.475,75 TL olduğu hesaplanmış davacının muhasebeci sıfatı ile davalı şirketten alarak ilgili SGK ve Vergi Dairesine yatırması gerektiği halde zamanında yatırmadığı, 31/10/2012 tarihi itibari ile SGK'a 62.967,33 TL Vergi Dairesine 64.475,75 TL olmak üzere toplam 127.443,08 TL tutarında şirket yükümlülüklerinin zamanında ve gereği gibi yerine getirilmemesine ve davalının zararına sebebiyet verdiği anlaşılmış olmakla; davacının davalıya verdiği bu zararın karşılığı olarak ilgili dava konusu senetlerin verildiği kanaatine varılmakla ve söz konusu senetlerin teminat senedi olmadığı sonucuna ulaşılmakla davacının davasının reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. Ayrıca cevap dilekçesinde talep edilmediğinden ve alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiğinden davalının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. ..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkete herhangi bir borcu olmadığını, verilen senetlerin tamamen teminat amaçlı olduğunu ve davalı Şirketin bu senetleri haksız olarak icraya koyduğunu, davacı ile davalı arasında hizmet ilişkisi bulunduğundan davacı tarafından davalıya yüksek bedelli senetlerin verilmesinin hem hayatın olağan akışına, hem de iş yaşamının bilinen gerçeklerine aykırı olduğunu, davalının iddia ettiği gibi müvekkilinin gereken ödemeleri yapmayarak davalı Şirketi zarara uğrattığı iddialarının kabul edilemez olduğunu, işyerine verilen zarardan dolayı karşılanması gereken bir zarar var ise bu sebeple açılacak bir davada zararın tazminine karar verilmesi gerektiğini, davalı tarafından böyle bir davanın açılmadığını, dava konusu senetlerin kayıtsız şartsız ödenmesi gereken bir alacak için değil, teminat için verildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriği, bozmanın kapsamı ve mahiyetine göre taraflar arasında davaya konu icra takibindeki senetlerden dolayı davacının borçlu olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun "Menfi tesbit ve istirdat davaları" başlıklı 72 nci maddesi ile "Uygulanacak diğer hükümler" başlıklı 170/b maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemece bozmaya uyularak banka hesap ekstreleri ile Sosyal Güvenlik Kurumu ve Vergi Dairesinden araştırma yapıldığı, aldırılan bilirkişi raporunda davacının Şirket yükümlülüklerini zamanında ve gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle toplam 127.443,08 TL tutarında Şirket zararına sebebiyet verdiğinin tespit edildiği; dava konusu senetlerin 6 adet 20.000 TL'lik toplam 120.000,00TL bedelli olduğu, davacının iş sözleşmesinin 12.11.2012 tarihinde feshedildiği, senetlerin düzenlenme tarihinin 10.11.2012 olduğu ve böylelikle senetlerin iş sözleşmesi devam ederken düzenlendiği anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4093, Karar No: 2013/16507, Tarih: 13.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4093 E.  ,  2013/16507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Söke 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.11.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/17045, Karar No: 2018/10771, Tarih: 04.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17045 E.  ,  2018/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılırken 2 yıl 12 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki doğru uygulama nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar... ve... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılırken 2 yıl 12 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki doğru uygulama nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2512, Karar No: 2013/2728, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2512 E.  ,  2013/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ile yeğeni ... 'nün 19.12.2012 tarihinde aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin zabıta tahkikatı yapılarak bu hususta tutulacak zabtın dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...