muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22971, Karar No: 2012/22770, Tarih: 15.10.2012

Mahkemece davacının 04/05/2011 tarihli istifa dilekçesinin baskıyla alınmadığı özgür iradesine dayandığı gerekçesiyle iş sözleşmesinin davacı tarafından istifa suretiyle sona erdirildiği kabul edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmişse de tanık anlatımları ve dosyadaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde işyerinde çıkan ve somut olarak ispatlanmamış olan bir dedikodu sebebiyle davacıdan istifa dilekçesi alındığı ve istifa dilekçesinin davacının serbest iradesi mahsulu olmadığı dolayısıyla iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği ağırlık kazanmaktadır. Fesih sırasında 4857 sayılı Kanun'un öngördüğü prosedüre uyulmadığından fesih geçersiz olup bu itibarla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 77,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 15.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11399, Karar No: 2006/12673, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11399 E.  ,  2006/12673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7915, Karar No: 2014/19566, Tarih: 27.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7915 E.  ,  2014/19566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erdemli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 04/02/2014

Numarası : 2012/280-2014/45

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 06.12.2004 tarihinden 25.04.2012 tarihine kadar kepçe operatörü olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve ücretlerinin de ödenmediğini, zorla fazla mesaiye kalması istendiğinde müvekkilinin ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle kalmak istememesi üzerine, davalı şirket yetkililerince iş verilmeyerek istifaya zorlandığını, davalı işveren tarafından müvekkili hakkında haksız şekilde devamsızlık tutanakları tutulduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş; müvekkiline ait iş yerinde fazla mesai yapılacağının davacıya bildirilmesine rağmen davacının iş yerini terk ettiğini ve geri dönmediğini, bunun üzerine hakkında devamsızlık tutanakları düzenlendiğini ve iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının müvekkili şirketten herhangi bir ücret Alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının iş akdini fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda, davacı tanıklarının iş sözleşmesinin feshine ilişkin bilgilerinin bulunmayıp bu hususta açık beyanlarının olmadığı, davalı tanıklarından C.. G..'in ise davacının fazla mesaiye kalmak istemediğini ve iş makinesine ait anahtarları bırakarak gittiğini açıkça beyan etmesi karşısında, davacının, iş akdini fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı sebeple feshettiği anlaşılmakla; mahkemece, davacının iş akdini haklı nedenle feshinden dolayı kıdem tazminatına hükmedilmesi yerinde ise de; iş akdini haklı nedenle de olsa kendisi fesheden davacının ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3833, Karar No: 2012/3197, Tarih: 05.04.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/3833 E.  ,  2012/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 41, 58 ve 128 ada 2 parsel sayılı 1.125,70, 6.000,78 ve 1.233,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 105 ada 41 ve 58 sayılı parseller davalı ..., 128 ada 2 sayılı parsel davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve taksim yapılmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parsellerin tarafların ortak murisi ... mirasçıları adına payları oranında tesciline, 105 ada 58 sayılı parseldeki ev ve ağaçların davalı ...’a, 128 ada 2 sayılı parseldeki ağaçların davalı ...’a ait olduğunun kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6318, Karar No: 2015/8557, Tarih: 09.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6318 E.  ,  2015/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/207482

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2011

NUMARASI : 2010/118 (E) ve 2011/35 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararlarının nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık F.. K.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve 04.04.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümleri 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.04.2011 tarihinde temyiz eden sanık F.. K..'un temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar E.. S.. ve Ş.. A.. haklarında katılan İ.. K..'a karşı işledikleri hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. S.. ve Ş.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sebebiyet verdikleri yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar E.. S.. ve Ş.. A.. haklarında müşteki R.. Ö..'e karşı hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme ile katılan İ.. K..'a

karşı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarına yönelik hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK 116/1. maddesi gereğince takdiren cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiğinin yazılmasına karşın alt sınırdan ayrılmak suretiyle 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek hükümde çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi, sanıkların eylemi birden fazla kişi ile birlikte işlemelerine rağmen TCK 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarına yönelik hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK 116/1. maddesi gereğince takdiren cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiğinin yazılmasına karşın alt sınırdan ayrılmak suretiyle 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek hükümde çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi, sanıkların eylemi birden fazla kişi ile birlikte işlemelerine rağmen TCK 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

2- Müşteki R.. Ö.. 05/07/2010 tarihli beyanında; katılan İ.. K..'ın evine giren şahıslar ile kendi evine giren şahısların aynı kişiler olduğunu düşünmediğini, evine giren şahısları bilmediğini, evinden 51 ekran Cosmos marka televizyon, 1 adet nextstar marka gri renkli uydu alıcısı, 3 adet büro sandalyesi, 6 adet tabak ve 6 adet çatal, 12 adet servis tabağı, 1 adet battaniye ve 1 adet çaydanlığın çalındığını beyan ettiği; plaka sayılı ford marka kamyonet üzerinde yapılan 29/05/2010 tarihli Araç Arama Tutanağına göre suça konu ele geçen eşyaların, büyük çoğunluğunun katılan İ.. K..'a ait evden çalınan eşyalar olduğu, diğer teşhis edilemeyen eşyaların ise müşteki R.. Ö..'ün evinden çalınan eşyalar olmadığı, müşteki R.. Ö..'ün evinden çalınan eşyaların bulunamadığı gibi, suça konu plaka sayılı araçta da ele geçmediğinin anlaşılması karşısında sanıkların, müşteki R.. Ö..'ün evinden hırsızlık, konut dokunulmazlığı ihlal ve mala zarar verme suçunu işlediklerine dair kesin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. S.. ve Ş.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2890, Karar No: 2018/1539, Tarih: 01.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2890 E.  ,  2018/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebliğnamede sanığın 2008 yılında gerçekleştirdiği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle ilgili hem onama hem de bozma şeklinde farklı görüşler bildirilip 2008 yılında işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararıyla ilgili görüş belirtilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname tanzim edilmek suretiyle söz konusu eksikliklerin giderilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4696, Karar No: 2024/6622, Tarih: 19.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4696 E.  ,  2024/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1098 Esas, 2023/798 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/336 E., 2023/38 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/15127 sayılı marka tescil başvurusunun, davalı şirketlerin itirazları sonucunda 2022-M-6696 sayılı YİDK kararı ile kısmen reddedildiğini, oysa "KÖROĞLU" ibaresinin asıl ve gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Grup Restoran Gıda Turizm İnşaat Temizlik Taahhüt Sanayi Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davanın iki aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, talebin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı vekili Köroğlu Medikal Tıbbi Malzemeleri Kozmetik İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesinde; hem Markalar Dairesi Başkanlığı hem de Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) vermiş olduğu kararların yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, somut olayda davaya konu 2022-M-6696 sayılı YİDK kararının, davacı marka vekiline 30.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği, eldeki davanın 07.09.2022 tarihinde açıldığı, iki aylık hak düşürücü sürenin son gününün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 102 nci maddesi hükmüne göre adli tatil gününe denk geldiği, 6100 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesine göre bitmesi adli tatile rastlayan sürelerin bir hafta daha uzatılmış sayılması hükmünün sadece 6100 sayılı Kanun'un tayin ettiği süreler için geçerli bulunduğu, başka kanunların, özellikle maddi hukuka ilişkin kanunların tayin ettikleri hak düşürücü süreler ile zamanaşımı sürelerinin bitmesi adli tatile rastlarsa, bunların adli tatilin bitmesinden itibaren bir hafta daha uzatılmış sayılmasına imkân bulunmadığı, bu durumda davacının YİDK kararının iptali davasını, 2 aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra, 07.09.2022 tarihinde açtığı gerekçesiyle hak düşürücü süre noksanlığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz istemininreddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13215, Karar No: 2023/1371, Tarih: 14.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/13215 E.  ,  2023/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/114 Esas, 2016/6 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğa karşı cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.03.2020 tarihli ve 14-2016/101714 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Facebookta paylaşılan yazıların cinsel içerikli olmadığına, sanığın suç işleme kastının olmadığına, teşdit uygulanarak fazla ceza tayin edildiğine, cezanın ertelenmemesinin hukuki sebeplerinin belirtilmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının şartları oluştuğu halde uygulanmadığına, bu nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR