muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1525, Karar No: 2021/5892, Tarih: 02.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1525 E.  ,  2021/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 36. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kiracı ile aralarında 28/08/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, kiralananın AVM mağazası olması nedeniyle davalı kiracının kira bedeli dışında bir takım ortak giderleri de ödemekle yükümlü olduğunu, ödenmemiş kira bedelleri ile ortak giderlere ilişkin davalı hakkında başlatılan takibe itiraz edildiğini ve takibin durduğunu belirterek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, %20 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; kiralananın tahliye edilmiş olduğunu, buna rağmen davacı tarafından depozito bedelinin iadesinin yapılmadığını, talep edilen faiz oranının fahiş olduğunu, takipten önce fatura tebliğ edilmediğinden kendisinden icra inkâr tazminatı talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne, itirazın iptaline ve takibin 55.290,97 TL asıl alacak ve 14.184,20 Euro asıl alacak üzerinden devamına, bu alacaklara takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, asıl alacağın % 20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının depozito bedelinin takas ve mahsubuna yönelik talebine gelince;

Davalı, cevap dilekçesi ile kira sözleşmesi kurulduğu sırada ödenen 9.255 Euro depozito bedelinin davacı kiraya verenin alacağından takas ve mahsubunu talep etmiştir. Mahkemece, davalının süresinde yapmış olduğu takas ve mahsup talebi hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalının icra inkâr tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı, cevap dilekçesi ile kira sözleşmesi kurulduğu sırada ödenen 9.255 Euro depozito bedelinin davacı kiraya verenin alacağından takas ve mahsubunu talep etmiştir. Mahkemece, davalının süresinde yapmış olduğu takas ve mahsup talebi hakkında olumlu veya olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalının icra inkâr tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacının 21/10/2016 tarihinde, 55.290,97 TL asıl alacak ve 14.184,20 Euro asıl alacak üzerinden takip başlattığı, takip talebinde yer alan asıl alacağa ilişkin borç dökümünde TL ve Euro cinsi temerrüt faizlerinin de bulunduğu, bununla birlikte TL cinsi asıl alacağa %15 oranında, Euro cinsi asıl alacağa ise %3 oranında yeniden takip tarihi itibariyle faiz işletilmesi talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır. Oysa ki, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 121/3. maddesinde (BK. 104/son), temerrüt faizine ayrıca temerrüt faizi yürütülemeyeceği açıkça düzenlenmiş olup ilgili hüküm emredici niteliktedir.

Buna göre, davacının icra takip talebinde bulunurken asıl alacak içerisine işlemiş faiz alacağını da dahil ettiği, takip tarihi itibariyle ayrıca faiz talep etmiş olmakla faize faiz işletilecek şekilde talepte bulunduğu anlaşıldığından, mahkemece, asıl alacak ve işlemiş faiz alacağı ayrımı yapılarak ödenmesi gereken asıl alacak ile işlemiş faiz alacağının net bir şekilde belirlenmesi, icra inkâr tazminatına da belirlenen asıl alacak üzerinden hükmedilmesi gerekirken faize faiz yürütülmesine neden olacak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5486, Karar No: 2013/18162, Tarih: 27.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5486 E.  ,  2013/18162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2009/3625, Karar No: 2009/5765, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3625 E.  ,  2009/5765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kıymet takdir komisyonu raporunda 3, birinci bilirkişi kurulu raporunda 5 yaşında oldukları belirlenen 8 adet zeytin ağacının taşınmaza kapama zeytinlik niteliği vermeyeceği, mevcut diğer tür meyve ağaçlarıyla birlikte taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğunun kabulüyle bu niteliğe göre değerlendirilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazların 2008 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2008 yılı resmi verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesi ile 2007 yılı verilerinin dava tarihine endekslenmesi yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

3-Kapama bahçe niteliğindeki taşınmazların zemininde yer alan ağaçların enkaz değerlerinin ayrıca hesaplanıp zemin için –değer artırıcı objektif unsurlardan dolayı yapılan artırım da dahil- belirlenecek toplam bedelden düşülmesi gerektiği düşünülmeden, usul ve yasaya uygun olmayan bir yöntemle (zemin için belirlenen m2 değerinden belirli bir yüzde indirim yapılıp bulunan değerin objektif unsurlardan dolayı artırılması) hesaplama yapılması,

Kabule göre de;

4-Mahkeme kararının hüküm fıkrasında tespit edilen kamulaştırma bedelinin de açıkça gösterilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2336, Karar No: 2012/5019, Tarih: 03.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2336 E.  ,  2012/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 39 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin olarak verilen ilk karar, Dairece;" yargılama gideri ve avukatlık ücretine" hasren bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda verilen karar bu kez, Dairece;"... 6099 sayılı Yasanın uygulanması..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş, Anayasa Mahkemesi'nin kararı gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle, bilimsel verilere uygun olarak belirlenen kıyı kenar çizgisi gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı Hazine vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ne varki, T.M.K. 999. maddesinin, özel mülkiyete tabi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazların kütüğe kaydolunamayacağı ve tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tabi olmayan bir taşınmaza dönüşmüşse tapu sicilinden çıkarılacağı yönündeki hükmü ile tapu sicilinin tutulmasının, kamu düzenine ilişkin olması ve hâkimin doğru sicil tutma yükümlülüğü bulunması ilkeleri gözetildiğinde, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan tapunun iptali ile terkinine karar verilmesi gerekirken hazine adına tescile karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerekli kılmadığından hüküm fıkrasındaki ‘… ... adına tapuya tesciline…’ İbaresi çıkarılarak yerine ‘…Tapudan terkinine...’ ibaresinin konulmasına, hükmün bu şekliyle 1086 sayılı HUMY'nın 438/2. (6100 sayılı HMY'nın 370/2) ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3352, Karar No: 2008/6483, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3352 E.  ,  2008/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 126 ada 135 parsel sayılı 96301.30 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında "G" rumuzu ile gösterilen taşınmazın memleket haritasında orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin orman bilirkişi krokisinde yeşil renkle boyalı, kırmızı ile taralı 83101 m2 yüzölçümündeki alanın orman niteliği ile Hazine adına, sarı ile boyalı 13200.30 m2 yüzölçümündeki alanın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1208, Karar No: 2012/6249, Tarih: 08.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1208 E.  ,  2012/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.485,04 TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, davacı ... Belediyesinde işçi kadrosunda olup park ve bahçeler müdürlüğünde görev yaptığını, davalının, sürücüsü olduğu su tankeri araç ile 3.kişiye ait araca çarpması neticesinde maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini ve olay nedeniyle araçta meydana gelen hasarın davacı ... tarafından ödendiğini, olay sebebiyle davalının kusurlu olduğunu belirterek 5.485,04 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davacı ... ile Bakırköy-İş Sendikası arasında yapılan Toplu İş Sözleşmesi gereğince meydana gelen hasar bedelinin davalıdan talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava hukuksal nitelikte, işçi ve işveren arasındaki rücuen tazminat davasıdır. Bu itibarla, davalının davacı ... Belediyesi'nde işçi statüsünde bulunduğu anlaşıldığı takdirde, 1475 sayılı İş Kanunun 1.maddesine ( yeni 4857 sayılı yasanın 1.maddesi) göre ve 4.maddesi gereğince de istisnalardan olmaması nedeniyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 1.maddesi doğrultusunda davacı tarafından açılan rücuen tazminat davasına, İş Mahkemesinde bakılması gerektiğinden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasına girilip davaya Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılması usul ve yasaya aykırı olup doğru görülmemiştir. Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece yargılamanın tüm aşamalarında re'sen nazara alınır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/710, Karar No: 2015/1570, Tarih: 19.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/710 E.  ,  2015/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/363-2014/370

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, mesken ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkidir. Mahkemece davanın aktif husumet yönünden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalı A.. B.. aleyhine açtığı asıl dava dilekçesinde, davalının iki yıldır kiracısı olduğunu, sözleşme bitmeden davalıya ihtar tebliğ edilmesine rağmen sözleşme sonunda kiralananın tahliye edilmediğini belirterek, mesken ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili diğer kiracı F.. B.. hakkında açtığı birleşen dava dosyasındaki dilekçesi ile davalının sehven asıl davada davalı olarak gösterilmediğini belirterek dosyaların birleştirilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili davacının sözleşmede taraf olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6098 Sayılı TBK.’nun 350/1. maddesi uyarınca ihtiyaç iddiasına dayalı olarak açılacak davalarda dava hakkı kural olarak kiraya verene aittir. Ancak kiraya veren durumunda olmayan malikin de bu davaları açabileceği içtihaden kabul edilmiştir. Kiralanan paylı mülkiyete konu ise pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması, elbirliği halinde mülkiyete konu teşkil ediyorsa tüm ortakların davaya katılmaları gerekir. Bu koşullar birlikte dava açma şeklinde gerçekleşebileceği gibi bir paydaş tarafından açılan davaya sonradan diğer paydaşların onaylarının alınması şeklinde de sağlanabilir. Elbirliği mülkiyetinde, ortakların davaya katılmaları sağlanamaz ise miras bırakanın terekesine temsilci atanması sağlanarak temsilci huzuruyla dava yürütülür. Dava hakkına ilişkin olan bu hususların mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulması gerekir.

Kimlerin ihtiyacı için tahliye davası açılabileceği TBK.’nun 350. maddesinde sınırlı olarak sayılmıştır. Sözü edilen madde hükmüne göre kiraya veren veya kiraya veren durumunda olmayan malik ancak kendisinin, eşinin alt soyu ve üst soyunun veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişilerin konut (veya işyeri) ihtiyacı için dava açabilir.

Kimlerin ihtiyacı için tahliye davası açılabileceği TBK.’nun 350. maddesinde sınırlı olarak sayılmıştır. Sözü edilen madde hükmüne göre kiraya veren veya kiraya veren durumunda olmayan malik ancak kendisinin, eşinin alt soyu ve üst soyunun veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişilerin konut (veya işyeri) ihtiyacı için dava açabilir.

Olayımıza gelince; davanın dayanağı 15.04.2011 tarihli iki yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kiraya veren olarak Zihni Beyaz (Dava dışı), kiracı olarak A.. B.. ve F.. B.. (davalılar) gösterilmiştir. Mahkemece dosyaya getirtilen tapu kaydının incelenmesinden davacının 22.12.2009 tarihinde malik olduğu, davanın malik sıfatıyla açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece de davacının malik olduğu kabul edilmiştir.Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacı malikin tek başına dava açmakta aktif husumet ehliyeti bulunduğundan davanın bu nedenle reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, mahkemece, davacının aktif husumeti olmadığı kabul edilmesine rağmen davanın esası hakkında da yargılamaya devam edilerek karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1420, Karar No: 2021/5717, Tarih: 29.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1420 E.  ,  2021/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR 1- ... 2- ... 3- ...

vekili Av. ...

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın bir kısım gayrımenkuller yönünden kısmen kabulüne, bir kısım gayrımenkuller yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve tüm davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

“Hükmüne uyulan Yargıtay 17 Hukuk Dairesi’nin 15.04.2019 gün, 2018/2530 E- 2019/4795 K sayılı karar düzeltme ilamında “....bozma ilamına konu edilen dava konusu Karacabey İlçesi, Tabaklar Mh. 52 ada 32 parselde 17 nolu bağımsız bölümün dava dışı ihale alıcısına satılması ile ilgili verilen kararın Bursa İli, Mudanya İlçesi, Güzelyalı mahallesi, 202 ada, 27 parselde kayıtlı C Blok 2. Kat, 6 nolu mesken yönünden de uygulanması gerektiği gerekçesi ile karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verildiği belirtilmiştir.

Mahkemece karar düzeltme ilamına uyularak; karar düzeltmeye konu Karacabey İlçesi, Tabaklar Mh. 52 ada 32 parselde 17 nolu bağımsız bölüm ve Bursa İli, Mudanya İlçesi, Güzelyalı mahallesi, 202 ada, 27 parselde kayıtlı C Blok 2. Kat, 6 nolu mesken yönünden karar verilmesine yer olmadığı, diğer gayrımenkuller yönünden ise davanın kısmen kabulüne hükmedilerek davacı alacaklıya iş bu gayrımenkuller yönünden tasarrufun iptali ile davacı alacaklıya cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre tüm davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, tasarrufun iptali talepli açılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; davalı borçlu ... ve davalı borçlu ...’in adlarına kayıtlı gayrımenkulleri(toplamda 6 adet gayrımenkul) davalı borçlu ...’in kızı ve davalı borçlu ...’nin kız kardeşi olan ...’a mal kaçırma saiki ile devredildiği, davalı ...’un İİK 280 e göre davalı borçlu babası ... ve davalı borçlu kardeşi ...’nin durumunu bilen ve bilmesi gereken kişilerden olduğunun anlaşılmasına ve bu sebeple davacı alacaklının iş bu davayı açmakta haklı olduğunun anlaşılmış olmasına göre(Her ne kadar dava konusu gayrımenkullerden Karacabey İlçesi,

Tabaklar Mh. 52 ada 32 parselde 17 nolu bağımsız bölümün ve Bursa İli, Mudanya İlçesi, Güzelyalı mahallesi, 202 ada, 27 parselde kayıtlı C Blok 2. Kat, 6 nolu meskenin dava dışı alacaklılar tarafından cebri icra kanalı ile satışa çıkartıldığının ve cebri icra sonunda ihale dosyasından davacımıza para kalmadığının anlaşılmış olmasına göre iş bu gayrımenkuller yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olsa da) mahkemece davacının davayı açmakta haklı olduğu gözetilmeksizin bu iki gayrımenkul yönünden dava reddedilmiş kabul edilerek davacı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama masrafına hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle tüm davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 5. bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, hükmün 6, bendinin “Davacı tarafından bu dava sebebi ile sarf edilen toplam 2.770,35 TL nin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine” ve 7 bendinin “Davalı tarafça sarf edilen 138,85 TL yargılama masrafının da davalı üzerinde bırakılmasına” şeklinde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.260,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.