muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16206, Karar No: 2014/99, Tarih: 13.01.2014

II- Sanık ..... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık .....'in diğer sanıkla birlikte yakınana ait evden toplam 60 TL değerinde 1 adet gömlek ile 2 adet masa örtüsü çaldıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesinde yer alan, “değerin azlığının” anılan yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Hüküm tarihinden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1404, Karar No: 2020/4093, Tarih: 07.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1404 E.  ,  2020/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ...Medikal ve Temizlik İnş Turizm Gıda Peyzaj Taşımacılık A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili belediye ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalılar tarafından çalıştırılan dava dışı işçi Mehmet Kabalcı'nın müvekkili aleyhine açtığı iş davasında kıdem tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin alacağının kabul edildiğini, ilama dayalı başlatılan icra takibinde müvekkili tarafından dava dışı işçiye ödeme yapıldığını, hizmet alım sözleşmesine göre işçi alacaklarından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkili tarafından işçiye ödenen 35.741,41 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte dava dışı işçinin davalılar nezdinde çalıştığı süreler dikkate alınarak davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki hizmet sözleşmeleri bulunduğu, dava dışı işçilerin değişik tarihlerde davalıların işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren olarak davacının işçilikle ilgili ödediği bedeli, yüklenicilerden talep edebileceği gerekçesiyle, çalışma süreleriyle orantılı olarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Medikal ve Temizlik İnş Turizm Gıda Peyzaj Taşımacılık A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Trenkwalder Temizlik İnş. Turizm Gıda Peyzaj Taşımacılık A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Trenkwalder Temizlik İnş. Turizm Gıda Peyzaj Taşımacılık A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ... Medikal ve Temizlik İnş Turizm Gıda Peyzaj Taşımacılık A.Ş. 'den alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15458, Karar No: 2015/31003, Tarih: 04.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15458 E.  ,  2015/31003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/382186

MAHKEMESİ : Besni Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/297 (E) ve 2013/401 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın raporlarında sol kulakta perforasyon mevcut olup tedavisinin devam ettiği bildirilmekle, katılanın, tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevkedilerek yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi neden olup olmadığına ilişkin raporunun alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeyen hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/618, Karar No: 2016/4197, Tarih: 03.05.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/618 E.  ,  2016/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık . müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, adı geçen sanık ve sanık .. bakımından duruşmasız, sanıklar ve .. ve .. bakımından ise duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Sanıklar ile birlikte otuzbir kişi hakkında suç örgütü kurma, kurulan örgüte üye olma ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından soruşturma yapılarak sanıklar ve otuzbir kişi hakkında örgüt kurma ve üye olma, sanıklar dışındaki kişiler hakkında ise uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından dosya tefrik edilerek Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/16642 soruşturma numarasına kayıt edildiği, sanıklar yönünden ise işledikleri iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan temyize konu bu davanın açıldığı dosyadaki bazı belgeler ve UYAP incelemesinden anlaşıldığından, Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/16642 soruşturma numaralı dosyasının akıbeti araştırılarak suç örgütü kurma ve üye olma ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından dava açılıp açılmadığı, dava açılmış

ve derdest ise davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyaların aslı ya da onaylı örneklerinin dosya içine alınıp incelenerek bütün deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı, sanık .. ve müdafii ile sanıklar .. ve .. müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanıklar .. müdafilerinin ileri sürdükleri temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar . yönünden re'sen de temyize tabi olan hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18202, Karar No: 2020/17634, Tarih: 08.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18202 E.  ,  2020/17634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/12/2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... İşler geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 24.09.2003 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını ve işyerindeki çalışmasını iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği 21.08.2013 tarihine kadar aralıksız olarak sürdürdüğünü, davalı işverenin, işyerindeki ücret uygulamasını keyfi olarak yaptığını, kendine yakın gördüğü işçilerin ücretlerine toplu iş sözleşmesinde öngörülen zamlardan fazla olarak ücret artışları yaptığını, ek ödenek adı altında bazı işçileri kayırdığını, ancak müvekkilinin de içinde olduğu diğer işçilere ise sadece TİS'in öngördüğü hakları vermekle yetindiğini, iş yerinde tam 10 yıldır aralıksız olarak çalışan müvekkilden sonra işe giren, hatta ondan daha düşük seviye ve görevlerde çalışan işçilerin dahi müvekkilinden fazla ücret ve sosyal hak adı altında ödemeler almaya başladığını, ancak müvekkilinin yıllardır emek verdiği işini bırakmak istemediğini, bu adaletsiz ve hukuksuz durumu işveren yetkililerine anlatarak kendi durumunun da düzeltilmesini, bazı işçilere yapılan ayrımın ortadan kaldırılarak, herkese eşit işlem yapılmasını talep ettiğini, işveren tarafından müvekkiline sözlü taleplerinin değerlendirileceği, kendisinin durumunun da düzeltileceğinin söylenmesine rağmen aradan geçen zaman içerisinde hiçbir değişiklik ve iyileştirme yapılmadığını, bu durum nedeniyle müvekkilinin ruhen hastalandığını ve bu hastalıklar nedeniyle sağlık raporu almak zorunda kaldığını, haklı fesih nedenlerinden birinin de yıllık izinlerinin kullandırılmayıp aleyhe çalışma koşullarının yaratılması olduğunu, davalı işveren tarafından haksız uygulamalar nedeniyle müvekkilinin ücret kayıpları olduğu gibi kıdem tazminatının da kendisine ödenmediğini, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeniyle müvekkile de aynı hakların ödenmesinin gerektiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fark ücret, sosyal hak ve sosyal hak farkı ile izin alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkil şirketin metal sanayi iş kolunda faaliyet gösteren ve Türkiye Metal Sanayicileri Sendikasına üye olan bir şirket olduğunu, işyerinde çalışan işçilerin ücret, izin ve sosyal haklarının işçilerin bağlı olduğu Türk Metal Sendikası ile MESS arasında yapılan grup toplu iş sözleşmeleri ile belirlendiğini, davacının işe talaşlı imalat bölümünde başladığını ve işten ayrılıncaya kadar bu bölümde çalıştığını, talaşlı imalat bölümünde yaklaşık 75 kişinin çalıştığını, davacı ile emsal işi gören kişilere farklı ücret uygulanmadığını, 4 kişiye ek gelir verildiğini, bu kişilerin hat sorumlusu ve vardiya sorumlusu olan kişiler olduğunu, aynı vasıftaki kişiler arasında bir ayrım yapılmadığını, davacının hak kazandığı izinlerini kullandığını ve en son kullanmadığı izinlere ait bedelin de kendisine 2013 yılı ağustos bordrosu ile birlikte ödendiğini, dolayısı ile davacının müvekkil şirketten herhangi bir hak ve alacağının olmadığını, davacının haklı hiçbir sebep olmaksızın daha iyi şartlarda başka bir iş bulduğundan iş sözleşmesini feshettiğini ve kıdem tazminatı hakkının da bulunmadığını ve bir kısım alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ve diğer çalışanların toplu iş sözleşmesinde öngörülen zam oranlarından ve sosyal haklardan tam olarak faydalandırıldığı, ancak bazı çalışanlara toplu iş sözleşmesinde belirlenen zam oranın üzerinde zam uygulandığı, bazı çalışanlara da toplu iş sözleşmesinde yer almayan ek ödemeler yapıldığı, bazı çalışanlara toplu iş sözleşmesinde yer almayan zam ve ek ödemelerin yapılması hususunun davacı yönüyle eşitlik ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu ve davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı işveren işyerinde ücret ödenmesi noktasında işçiler arasında ayrım yapılıp yapılmadığı ve buna göre davacının emsali işçilerden daha az ücret alıp almadığı noktasında toplanmaktadır.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

4857 sayılı Kanun sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5. maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır. İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren işyerinde talaşlı imalat bölümünde işçi olarak çalışan davacı işçi, işverenin işçiler arasında ayrımcılık yaptığını, kendisine yakın gördüğü işçilere toplu iş sözleşmesinde öngörülen zam oranlarının üzerinde zam uyguladığını, ayrıca ek ödeme adı altında da ek menfaatler sağladığını ileri sürmüştür. Davalı işveren ise, işyerinde toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulandığını, ücret ve diğer hakların toplu iş sözleşmelerine uygun olarak ödendiğini, davacının çalıştığı bölümde 4 kişiye ek menfaat sağlandığını, onların ise hat veya vardiya sorumlusu olduğunu, davacıya emsali işçilerden farklı bir uygulama yapılmadığını savunmuştur. Dosyaya, davacı tarafından bildirilen işçilerin ve işyerinde çalışan diğer işçilerin ücret bordroları sunulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının da talebi doğrultusunda ücret zam oranı tespiti yönünden Ali Alemdağ isimli işçinin emsal olarak alındığı, ancak bu işçinin vardiya sorumlusu olduğu; ek ödeme ve sosyal hak tespiti yönünden ise 2008-2012 arasındaki dönem için ... isimli işçinin, 2012 yılından sonra da Bedri Şenel isimli işçinin emsal alındığı, bu işçilerden ...’ın da vardiya sorumlusu olduğu, Bedri Şenel’in ise teknisyen olup aynı zamanda teknik lise mezunu olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Davalı tarafça da vardiya sorumlusu ve hat sorumlularına farklı ücret ve zam uygulaması olduğu kabul edildiğine göre, imalat işçisi olarak çalışan davacının ücreti tespit edilirken anılan işçilerin emsal alınması isabetli olmamıştır. Ayrıca davalı tarafça sunulan belgelerden emsal alınan işçilerin teknik veya meslek lisesi mezunu oldukları da anlaşılmaktadır. Ancak, ücret tespiti noktasında öğrenim durumunun dikkate alınıp alınmadığı dosya kapsamından denetlenememektedir. İşverenin eşit davranma borcu, eşit durumdaki işçilere eşit davranma gerekliliğidir. Belirtilen sebeplerle, talaşlı imalat işçisi olan davacı ile benzer tarihlerde işe girmiş olan aynı nitelikte çalışan işçiler yönünden araştırma yapılmalı, saat ücreti tespit edilirken öğrenim durumunun dikkate alınıp alınmadığı da belirlenerek, dikkate alındığının anlaşılması halinde davacı ile aynı öğrenim durumuna sahip işçiler emsal kabul edilmeli ve davacı işçiye emsal olabilecek işçilerin bordroları üzerinde inceleme yapılarak dava konusu talepler yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Emsal kabul edilen işçilerin davacıya emsal olmadığı sabit olup, hatalı tespit içeren bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 3.050,00 TL. duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine , 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5700, Karar No: 2024/13242, Tarih: 01.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/5700 E.  ,  2024/13242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1822 E., 2020/904 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret , onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP'tan yapılan incelemede, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarihli kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtaya gönderildikten sonra suça sürüklenen çocuğun vekaletnameli müdafii Av. ...'in 18.03.2024 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii Av. ...'in hızsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/218, Karar No: 2013/4226, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/218 E.  ,  2013/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Tabaklar Köyü 132 ada 196 parsel sayılı 6783,71 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğinde, 132 ada 203 parsel sayılı 784,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir. 132 ada 196 parselin beyanlar hanesine, " üzerinde (A) harfiyle gösterilen 2 katlı ev ve ( C) harfi ile gösterilen kargir ahır ve (D) ile gösterilen su deposu ....oğlu ..ye, (B) ile gösterilen kargir 2 katlı natamam ev .... oğllu ...'ye aittir.'' yazılmış, davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu "132 ada 203 parselin (A) ile işaretli 196,07 m2'sinin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretli 588,16 m2'sinin tesbit gibi tapuya tesciline,132 ada 196 parselin (A) ile işaretli 669,66 m2'sinin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretli 6114,05 m2'sinin tesbit gibi tapuya tesciline, (A) harfiyle gösterilen 2 katlı ev ve (C) harfi ile gösterilen kargir ahır ve (D) harfi ile gösterilen su deposu ... oğlu ....'ye aittir. (B) harfi ile gösterilen kargir 2 katlı natamam ev ...oğllu ...'ye aittir " şerhinin beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiş; hüküm davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazların (B) bölümlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırı belirleme çalışması yapılmış, çekişmeli parseller orman sınırı dışında bırakılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırı belirleme çalışması yapılmış, çekişmeli parseller orman sınırı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişi tarafından resmî belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu çekişmeli taşınmazların (B) bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 6 ve 7. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine; “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 11/04/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13335, Karar No: 2012/488, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13335 E.  ,  2012/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında Demre ilçesi, Zümrütkaya mahallesinde 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleş- memesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.