muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11949, Karar No: 2013/8796, Tarih: 14.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11949 E.  ,  2013/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 27/09/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/01/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... ve .... vekili tarafından duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili, davalılardan ..., ... ile ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/05/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asiller... ve ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ...'nın diğer temyizine gelince;

Dava, hazine zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu olayda, Vergi Dairelerinin yeni binasına taşınması nedeniyle boşaltılan binalarda bulunan eklentiler ile sıhhi tesisat ve kalorifer malzemelerinin sökülerek götürüldüğü, bina asansörlerinde tahribatlar meydana geldiği, ... Vergi Dairesine ait 10 KVA üç fazlı güç kaynağının kullanılmayacak duruma geldiği, meydana gelen hazine zararından davalıların sorumlu oldukları belirtilerek, 1.660,95 TL'nin davalılar ... ve ...'dan, 32.932,71 TL nin davalılar ..... ..., ... ve ...'den tahsili talep edilmiş, davacı vekili 12/12/2005 tarihli dilekçesi ile; 1.660,95 TL ile ilgili davalarından davalı ... tarafından yapılan ödeme nedeniyle vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Bu kapsamda davalı ... yönünden sadece ... Vergi Dairesine ait 10 KVA üç fazlı güç kaynağının kullanılmayacak duruma gelmesi nedeniyle dava açılmış olup davalıda bu miktar zararı ödediğine göre hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekir iken yanılgılı şekilde sorumluluğuna hükmedilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

Bu kapsamda davalı ... yönünden sadece ... Vergi Dairesine ait 10 KVA üç fazlı güç kaynağının kullanılmayacak duruma gelmesi nedeniyle dava açılmış olup davalıda bu miktar zararı ödediğine göre hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekir iken yanılgılı şekilde sorumluluğuna hükmedilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; dosya kapsamında bulunan 2004/9-21 sayılı 29/09/2004 tarihli ... Denetmeni Raporuna göre; eski vergi dairesi müdürlüklerinin 13/09/1999-25/10/1999 tarihleri arasında binayı boşalttıkları, binada kalan döşeme ve demirbaşların daha sonra Döşeme, Demirbaş ve Basılı Kağıtlar Gelir Müdürlüğünce tespit ve sayımının yapıldığı, kullanılacak olanların Defterdarlık ve diğer kamu kurumlarına dağıtıldığı, binada bulunan ve ihtiyaç duyulmayan ve kullanılamayacak durumda olan demirbaş malzemelerinin satışı için ... müdürlüğüne 05/01/2001 tarihli tutanakla iki anahtarın teslimi yapıldığı, menkul malların 29/01/2001 yılında ihale ile satıldığı, inceleme konusu olan malların ihaleden sonra kaybolduğu belirtilmiştir. Davalı ...'ın 18/09/2000 tarihinde başka bir ile tayininin çıktığı söz konusu hazine zararının bu tarihten sonra meydana geldiği, bu kapsamda davalı ...'ın sorumlu tutulamayacağı gözetilerek hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekir iken sorumluluğuna hükmedilmesi doğru görülmemiş bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

4-Diğer davalılar ...,... ve ...'ın diğer temyiz itirazına gelince; Mahkemece makine mühendisi, mimar ve hukukçu bilirkişi heyetinden alınan 08/09/2009 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de, binanın yaşı, dava konusu edilen malzemelerin çeşidi (lavabo, cam, radyotör, priz, armatür, kablo, kapı, korkuluk ve ekonomik ömrü dikkate alındığında, söküldüklerinde bir daha kullanılamıyacak durumda olacakları nazara alınarak hurda bedellerinin belirlenerek bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken, mahkemece bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş,kararın bu nedenlede bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına (3) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı ... yararına (4) numaralı bentte gösterilen nedenle davalılar ...,...ve ... yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19548, Karar No: 2012/28327, Tarih: 27.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19548 E.  ,  2012/28327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölcük l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.07.2011

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "tedbir nafakasına" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.11.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı - karşı davalı S.K. ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı S.K.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle nafaka davasının boşanma davasından sonra açılmış olup, tarafların boşanmalarına karar verildiğine ve Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde boşanma davası süresince kadın ve çocuk lehine geçici tedbir nafakasına hükmedildiğine ve kadın lehine nafaka davası sebebiyle ayrıca vekalet ücreti takdir edildiğine göre, nafaka davasının kabulü yönünde yapılacak bir bozmanın sonuca etkili olmayacağına göre kadının bu ve diğer yönelere ilişkin temyiz itirazları ile davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı karşı davacı (kadın) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacıya (kadın) takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacıya (kadın) takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün ukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere birinci ve üçüncü bentler yönünden oybirliği, ikinci bentteki bozma sebebi yönünden ise oyçokluğuyla karar verildi. 27.11.2012 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Hükmün manevi tazminat miktarı yönünden de onanması gerektiğini düşünüyorum. Sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma gerekçesine açıklanan sebeple katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/2164, Karar No: 2017/2611, Tarih: 28.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2164 E.  ,  2017/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: .../8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8956, Karar No: 2022/11659, Tarih: 06.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8956 E.  ,  2022/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen başvurunun reddine dair karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 11/12/2020 tarih 2020/İHK-26494 sayılı davacı vekilinin itirazının kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne dair kararın süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacının sürücüsü olduğu araç ile davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı kaza neticesinde %18 malul kaldığını fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 40.000,00 TL sürekli maluliyet tazminatı ve 472,00 TL rapor ücretinin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, talebi 136.270,00 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili; maluliyet raporunu ve oranını kabul etmediklerini, iyileşme sürecinin tamamlanmadan rapor alındığını, kusur oranını kabul etmediklerini, davacının müterafık kusuru olduğunu belirterek başvurunun reddine karar verilmesini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacının karşı araç sürücüsü ile uzlaştığının anlaşıldığı ve tazminat davası açma hakkının bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş, davacı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına, talebin kısmen kabulü ile 119.996,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 10/07/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara karşı davacı ve davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

12/06/2019 tarihinde çift taraflı trafik kazası gerçekleştiği, kazaya karışan araçlardan birinde sürücü olan davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/44355 soruşturma 2019/58084 karar sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. maddesi kapsamında, uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulduğu, kazadaki yaralanma nedeniyle şüpheli İbrahim Çot'un davacıya 15.000,00 TL tazminat ödediği tarafların uzlaştıklarına dair 04/11/2019 tarihli uzlaştırma raporu düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacının uzlaştırma teklifini kabul etmek suretiyle raporun altını imzaladığı, Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nın 253/19. bendine göre ise "...Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma raporunu düzenlenmekle davacının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir. Tüm bu nedenlerle uzlaşma raporu ilam mahiyetinde olduğundan ve uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağından başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle başvurunun kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6065, Karar No: 2013/8841, Tarih: 15.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6065 E.  ,  2013/8841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/07/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın oluş biçimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

b)Yine, dava dilekçesinde 17.06.2011 tarihinden itibaren yasal faiz istenmiş olmasına rağmen bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru değildir. Karar açıklanan nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7788, Karar No: 2020/12407, Tarih: 10.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7788 E.  ,  2020/12407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenmiş sosyal inceleme raporunun dosya içerisinde bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun 25.09.2012 tarihli celsede, Rehber Öğretmen Muhammet Konar gözetiminde sorgusunun yapıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle 1/3 oranında indirim yapıldığı halde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi yerine 31/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,