muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2606, Karar No: 2021/2605, Tarih: 27.04.2021

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından mirasbırakanın davacının yaptığı evlilikten memnun olmadığı için davacıya hiç mal vermeyeceği şeklinde sözler söylediği anlaşılmaktadır. Buna karşılık; davalının delil olarak dayandığı mirasbırakanın imzasını taşıyan belge, muris muvazaasının tarafı olan mirasbırakanın eli ürünü olup, bu belgeye itibar edilemeyeceği gibi davalı tarafından mirasbırakanın hesabına yatan bedelin tamamı ise kısa süre içerisinde hesaptan çekilmiş olmakla, ödemenin muvazaanın gizlenmesi amacıyla yapıldığı değerlendirilmiştir.

Hal böyle olunca, mirasbırakanın davalıya yaptığı temliklerdeki gerçek iradesinin satış değil de, davacıdan mal kaçırma amacını taşıdığı sabit görüldüğünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Davacının açıklanan nedenden ötürü yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanunun 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilen davalıdan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14574, Karar No: 2018/8499, Tarih: 27.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2015/14574 E.  ,  2018/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/04/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı eşin evli olduğunu bilmesine rağmen onunla birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini, ayrıca yaşanan olaylar nedeniyle muhit değiştirmek zorunda kaldığını, boşanma nedeniyle velayeti anneye verilen çocuğu görmek için hafta sonları çocuğunun yanına gittiğini ve maddi kayıpları olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava dışı boşandığı eşinin davalı ile ilişkisinin olduğu, davalının eyleminin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, evlilik birliği devam ederken, eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiden diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunup bulunmayacağı hususundadır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06/07/2018 tarihli ve 2017/5 E. - 2018/7 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; TMK 185/3 maddesinde düzenlenen sadakat yükümlüğü, evlilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ihlal edilmesi durumunda yalnızca sözleşmenin taraflarının yani eşlerin birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri nisbi hak niteliğindedir. Yani mutlak bir hak mahiyetinde olmadığı için, herkese karşı ileri sürülemez.

Davacı, kişilik hakkı ihlallerini düzenleyen genel hükümlere yani TMK’nun 24-25 ve TBK’nun haksız fiil sorumluluğuna ilişkin temel düzenlemesi olan 49/1 (BK. 41/1) ve kişilik değerlerinin zedelenmesine ilişkin TBK 58. (BK 49.) maddelerine de dayanamaz. sözkonusu yasa maddeleri gereğince haksız fiil sorumluluğundan söz edilebilmesi için, diğer şartların yanında ayrıca zarara sebep olan fiilin hukuka aykırı olması yani emredici bir hukuk normuna aykırı olması gerekir. Somut olayda, eş olmayan davalı yönünden fiilin hukuka aykırılık şartı gerçekleşmemiştir.

Müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin de uygulanması mümkün değildir. Zira, TBK’nun 61. (BK 50.) maddesinde birden fazla kişinin ortak kusurlu davranışları nedeniyle bir zarara yol açmaları durumunda müteselsil sorumluluğun sözkonusu olacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda sorumluluğa gidilebilmesi için, aldatan eş ile birlikte olan davalının fiilinin de hukuka aykırı olması gerekir. Davalının dava dışı eş ile birlikteliği şeklindeki davranışı, aldatılan eş yönünden haksız fiil olarak nitelendirilemeyeceğinden, müteselsil sorumluluk esasına göre de sorumluluğuna gidilemez.

Aldatılan eş yansıma yoluyla zarara uğradığını da iddia edemez. Zira, üçüncü kişinin aldatan eşe karşı herhangi bir hukuka aykırı eylemi ve verdiği herhangi bir zarar bulunmadığından, yansıma yoluyla istenebilecek zarar da sözkonusu olamaz.

TBK’nun 49/2 (BK.41/2) maddeleri gereği, fiilin emredici bir norma değil de sadece ahlaka aykırı olması durumunda, sorumluluğa gidilebilmesi için, failin zarar görene zarar verme kastıyla yani somut olayda, davalının davacı aldatılan eşe bilerek ve isteyerek zarar vermeyi amaçlamış olması gerekir. Sadece birlikte olduğu eşin evli olduğunu bilmesi bu tür sorumluluk için yeterli değildir.

Şu durumda; açıklanan yasal düzenlemeler ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun yukarıda anılan kararı uyarınca yerel mahkemece, evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalıya karşı açılan davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5830, Karar No: 2018/5061, Tarih: 28.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5830 E.  ,  2018/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2006, 2007, 2008 takvim yılında işlenen suçlar hakkında beraat

Sanık ..., ... haklarında 2009 takvim yılında işlenen suçlar hakkında mahkumiyet

Hükmolunan cezanın türü ve süresine göre sanık ...'un duruşmalı inceleme isteminin koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında 2006, 2007 ve 2008, sanık ... hakkında 2008 ve 2009, sanık ... hakkında ise 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...'un savunmalarında suçlamaları kabul etmediğini, firma adına sahte fatura düzenlendiğini öğrendiğinde kendisinin ihbarda bulunduğunu beyan etmesi, sanık ...'ün suçlamaları kabul etmediğini, müdürlük yaptığı dönemde şirkette sahte fatura düzenlenmediğini savunması, sanık ...'ın ise akrabası olan ...'ın kendisini notere götürerek imza attırdığını, şirketten haberdar olmadığını, bu şirkette müdürlük yapmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi ve sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturalardan kanaat oluşturacak sayıda getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanıkların söz konusu takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Suçlara konu olan faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlendiği görülmekle bu mükellefler hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve açıldığının anlaşılması halinde dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, asılları temin edilecek faturalardaki imza ve yazıların suç tarihleri itibari ile sanıklara ya da ...'a aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hükümler kurulması, yasaya aykırı,

3- Kabule göre;

Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16697, Karar No: 2016/796, Tarih: 21.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2014/16697 E.  ,  2016/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 187 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17316, Karar No: 2017/972, Tarih: 02.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17316 E.  ,  2017/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 10.10.2008 tarihinde..ilköğretim okulu civarında hızla harket etmekte olan ...plakalı davalı ...'ye ait ve ...'ın idaresindeki aracın davacıların oğlu ... çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kaza nedeniyle ağır derecede yaralandığını, devam etmesi gereken tedavi ve ameliyatlarının bulunduğunu, kazanın oluşumunda davalı sürücünün asli kusurlu olduğunu açıklayarak davacı anne ve baba ile küçük... için ayrı ayrı 1500,00'er TL olmak üzere toplam 4.500 TL manevi tazminata ve 2.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile ... için 52,61 TL, ... için 70,91 TL ve 150,00 TL tedavi gideri toplamı 273,52 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 10.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, (sigorta şirketi yönünden dava tarihi olan 17.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere), ayrıca 1000,00 TL davacı baba, 1000,00 TL davacı anne için, 1000,00 TL davacı çocuk için olmak üzere 3000,00 TL'nin olay tarihi olan 10.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketi dışındakilerden müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

- 2 -

2014/17316

2017/972

07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile 1086 sayılı HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa’nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... Arslan vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 02.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5063, Karar No: 2011/1871, Tarih: 04.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5063 E.  ,  2011/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile...aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Bayat / ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen ....03.2010 gün ve 247/86 gün ve 247/86 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ..., satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 270 ada 29 parselin bir kısmının davalı üzerindeki tapu kaydının iptaliyle 270 ada 51 sayılı parseline ilave edilmek suretiyle adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacı komşusuyla sınırlarında bulunan kuşburnu ağacının tam ortasının ortak sınır olduğunu, ağacın davacının arazisine taşma yaptığını bu kısmın tamamının davacıya ait olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine , karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, zilyetlik, maddi olgulardan olup tanık dahil her türlü delille kanıtlanabilir. Dava dilekçesinde, tanık deliline dayanılmasına rağmen mahkemece, tanıklarını liste halinde bildirmesi için davacı ve davalı tarafa süre ve imkan verilmeden yerel bilirkişi ve re'sen dinlenen tutanak bilirkişi ifadeleri ile yetinilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. HUMK.nun 275. maddesinde hangi amaçla bilirkişinin bilgisine başvurulacağı açıklanmıştır. Bunun dışında tanık sözleri ile tespiti gereken bir husus için tanık dinlenmeden bilirkişinin bilgisi ile yetinilemez. Benimsenen usul ve kanuna uygun olan uygulamaya göre zilyetliğin ilk önce tanık sözleri ile tespiti gerekir. Taşınmaz malın yer, sınır ve dava tarihindeki değeri konusunda özel bilgisine başvurulması gereken yerel bilirkişinin zilyetlik konusundaki sözleri ancak, zilyetliğin tespiti maksadı ile dinlenen tanıkların sözlerinin doğruluğunu gösteren tamamlayıcı bilgi olarak gözönünde tutulabilir. O halde zilyetliğe dayanan tescil davalarında tanık dinlenmeden yerel bilirkişinin sözleri ile tescil kararı verilemez (... HGK.,30.....1994 T.,1993/...-939 E.,1994/176 ...., 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. .../...).Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle yapılacak iş; HUMK.nun 217/.... maddesi hükmüne göre, davanın kanıtlanması için taraflardan delillerini bildirmelerini istemek, bildirmeleri halinde bu delilleri karşılıklı olarak taraflara tebliğ etmektir. Ondan sonra, yerel bilirkişi ve tanıkların aynı kanunun 258.maddesi hükmü uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmaları ve 259.madde hükmü uyarınca mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenilerek, dava konusu taşınmaz bölümünün öncesinin ne ve kime ait olduğunun, kimler tarafından ne şekilde kullanıldığının, uyuşmazlık konusu olan bu yerin halen kimler tarafından zilyet ve tasarruf edildiğinin, kullanma hakkının kimde bulunduğunun kendilerinden sorulup belirlenmesi, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde HUMK.nun 265

.madde hükmü uyarınca mümkün olduğunca taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenilerek, dava konusu taşınmaz bölümünün öncesinin ne ve kime ait olduğunun, kimler tarafından ne şekilde kullanıldığının, uyuşmazlık konusu olan bu yerin halen kimler tarafından zilyet ve tasarruf edildiğinin, kullanma hakkının kimde bulunduğunun kendilerinden sorulup belirlenmesi, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde HUMK.nun 265. madde hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması, ortak sınırın ve ortak sınırda bulunduğu anlaşılan kuşburnu ağacı baz alınarak bu ağacın sağında ve solunda kalan kısımların hangi tarafın zilyetliğinde olduğunun kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanmaya çalışılması, bundan sonra tüm bu belirlemelerin keşfi izlemeye ve infazı sağlamaya elverişli tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilerek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması; bu şekilde iddia ve savunma çerçevesinde toplanacak tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmamıştır.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7621, Karar No: 2012/26707, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7621 E.  ,  2012/26707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait apartmanda 19.08.1999-Mart 2010 tarihleri arasında kapıcı olarak kira karşılığı çalıştığını, haftanın yedi günü davalı apartmanın her türlü servisini yaptığını, müvekkilinin davalı apartmandan ücret taleplerinin kira ödemeden oturması sebebiyle reddedildiğini, Mart 2010 tarihinde sigortasının yapılmasını yöneticiden istediğini, ancak davalı ... tarafından apartmanın müteahhide verileceği beyan edilerek iş sözleşmesinin sona erdirildiğini belirterek müvekkilinin kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, apartmanda kalorifer sisteminin kaldırıldığı Mayıs 1996 tarihinden itibaren kapıcı çalıştırılmadığını, kapıcı dairesinin iyileştirilmesi suretiyle davacıya kiraya verildiğini ve haftada iki kez merdiven temizliği yaptığını, buna karşılık kapıcı dairesinde kira vermeden oturduğunu, ancak davacının kapıcı olmadığını, başka günlük temizlik ve ev işlerine gittiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının 19.08.1999-07.03.2010 tarihleri arasında davalıya ait apartmanda kapıcı olarak asgari ücret ile çalıştığı ve iş sözleşmesinin davalı ... tarafından feshedildiği gerekçesiyle alacaklar kısmen hüküm altına alınmıştır.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.