muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/521, Karar No: 2011/1420, Tarih: 14.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/521 E.  ,  2011/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 1 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ve terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin önceden verilen karar Dairece; “…harç, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, harç, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine ve davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; 3621 sayılı Kıyı Yasası’ndan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemenin önceki kararı ile 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren ve kesin hüküm halini almamış eldeki davalara da uygulanması öngörülen 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 12/3 maddesi hükmüne bazı ilave hükümler getiren 5841 Sayılı Yasa düzenlemeleri gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin yerel mahkeme kararı benimsenmiş ve bu yönü itibariyle önceki karar kesinleşmiş, ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı ilkesi gözetilmek suretiyle yargılama giderleri ve 1957 tarih, 6/17 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu giderlerden sayılan avukatlık ücreti bakımından karar bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Gerçekten de bozma kararına uyulmuş olmakla tarafları yararına usulü kazanılmış hak oluştuğuna göre bozma ilamında değinilen hususlar gözetilerek gerekli karar ittihazı zorunlu hale gelir. Mahkemece de bu husus benimsenerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş ise de 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 36. maddesi (36/A md. ) hükmüne ilave edilen 16. maddesi hükmünde kadastroya dayalı işlemlerden dolayı açılacak davalar neticesinde davalı taraf davayı kaybetse dahi yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı hükmü öngörülmüş, 17. maddesi ile de anılan hükmün uygulanma zamanı infaz aşamasına kadar uzatılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; yürürlüğe giren Yasa hükmünün geçmişe şamil olarak uygulanması öngörüldüğünde anılan bu husus kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eder. Nitekim anılan 6099 Sayılı Yasanın eldeki davalara da uygulaması gerektiği gözetildiğinde somut olayda hazine yararına usulen kazanılmış bir haktan sözetme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; 6099 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle bir değerlendirme yapılarak yargılama giderleri ve avukatlık ücreti konusunda bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  14.02.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5339, Karar No: 2014/6635, Tarih: 25.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5339 E.  ,  2014/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca; 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

l-) O1uşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...’in, bıçakla mağdur ...’e üç kez vurarak, hemotoraks ve sol 7. kotta kırık meydana getirdiği, sırt ve batın bölgesindeki birer bıçak darbesi nedeniyle ayrı ayrı yaşamsal tehlike geçirmesine, sol koldan ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 Sayılı Yasanın 35. maddesinin uygulaması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, bu hususta bozma yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24927, Karar No: 2012/19828, Tarih: 20.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24927 E.  ,  2012/19828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I-)Sanıklar ... ve ... hakkında '2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkındaki hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16680, Karar No: 2013/12071, Tarih: 12.09.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16680 E.  ,  2013/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Gebze 2. İcra Müdürlüğünün 2010/2195 sayılı takip dosyasından 28.01.2011 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haczin müvekkilinin işyerinde yapıldığını bu nedenler İİK'nun 99. maddesine göre haciz yapılması gerektiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlu şirket yetkilisinin huzurunda yapıldığını, davacı ve borçlu şirketlerin aynı iş kolunda faaliyet gösterdiklerini haciz mahallinde borçluya ait belgeler bulunduğunu, çalışanların aynı kişiler olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı borçlu vekili, davayı kabul ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece davacı ve borçlu şirket ortaklarının ve ticari merkezlerinin farklı olduğu, aralarında organik bağ bulunmadığı, haczin davacı 3.kişinin işyerinde yapıldığı mülkiyet karinesinin davacı yararına olduğu, alacaklının karine aksini kesin ve inandırıcı delillerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haczin uygulandığı adres 3.kişinin de işyeri adresi olmakla birlikte haciz mahalinde borçluya ait belgeler bulunmuştur. Borçlu şirket yetkilisinin de hazır iken haciz adresini sonradan terk ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3.kişi tarafından güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edilmelidir.

Davacı 3.kişi, hacizli mallara ilişkin olduğnu ileri sürdüğü faturalara dayanmıştır. Davacı yanca sunulan faturaların dava konusu hacizli malları kapsayıp kapsamadığının tespit edilmesi, faturayı düzenleyen firma ile davacı 3.kişinin ticari defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak, faturaların ticari defterlerde, hacizli malların da şirket envanterinde kayıtlı olup olmadıkları tespit edilerek rapor alınması gerekirse firma yetkililerinin tanık sıfatıyla dinlenilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/734, Karar No: 2024/1636, Tarih: 28.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/734 E.  ,  2024/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1982/3 E., 1984/193 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul-Kısmen Ret

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil istekli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.05.1985 tarih, 1985/6066 Esas, 1985/5797 Karar sayılı kararı ile onanmış, davacılardan ...’un 02.12.2020 tarihli dilekçesi ile karardaki hatanın düzeltilmesi ve gerekçeli kararın tebliğ edilmesi istemine yönelik talebi Mahkemece 09.09.2021 tarihli ek karar ile reddedilmiştir.

Ek karar davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; Samsun ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 51, 267, 446 ve 827 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına tespit edildiğini ancak taşınmazların kök mirasbırakanları Kamil’den intikal ettiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı ... ve Hazine vekili davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI/EK KARAR

Mahkemenin 19.11.1984 tarih, 1982/3 Esas 1984/193 Karar sayılı kararı ile davalı Hazine ve köy tüzel kişiliği yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.05.1985 tarih, 1985/6066 Esas, 1985/5797 Karar sayılı kararı ile onanmış, davacılardan ... 02.12.2020 tarihli dilekçesi ile dosyada davalı olarak yer alan ...’ın soyadının ... olarak hükme yazıldığını, hükmün ... olarak düzeltilmesini ve kararın taraflara tebliğini, kesinleştiğinde Tapu Müdürlüğüne gönderilmesini talep etmiş, Mahkemenin 09.09.2021 tarihli ek karar ile şartları oluşmadığından davacının talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... temyiz dilekçesinde özetle; gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmesi amacıyla başvuru yapmak istediğini ancak bu aşamada bir kısım davalının soyadının ... olmasına rağmen kararda ... olarak yazılı olduğunu, yapılacak tebligatların hatalı olabileceğini, bu nedenle hatanın düzeltilmesini talep ettiğini ancak Mahkemece talebinin ek karar ile reddedildiğini belirterek ek kararın bozulmasını, 1982/3 Esas 1984/193 Karar sayılı kararın tebliği ile kesinleştirilmesini ve tapuya tescilinin sağlanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesi,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Kavak Sulh Hukuk Mahkemesinin 1982/29 Esas sayılı mirasçılık belgesine göre kök mirasbırakan ...’in gaip olduğu, geride 1980 yılında ölen kızı ...’nin mirasçıları olan davacılar ..., ..., ..., ... ve ... ile 1943 yılında ölen oğlu ...’ın mirasçıları olan ..., ..., ..., ... ve davalı ...’ın mirasçı olarak kaldığı, dava konusu 4 parça taşınmazda davacıların kadastro öncesi hukuki nedene dayanarak payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini talep ettikleri, davayı da ...’a husumet yönelterek açtıkları anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen Mahkemenin ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı, özellikle Mahkemenin 19.11.1984 tarihli kararı ile Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.05.1985 tarihli onama kararının davalı ...’ın bizzat kendisine tebliğ edildiği ve kararın kesinleştiği, gerekçeli kararın yeniden tebliğ edilmesine imkan bulunmadığı, yargılama aşamasında tebligatların davalı ...’a yapıldığı, nitekim onama ilamında da davalının ... olduğunun açıkça belirtildiği, hükümde ... soyadının ... olarak yazılmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek nitelikte maddi bir hata olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ...’un yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 368,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacı ...’dan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9856, Karar No: 2018/3067, Tarih: 10.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9856 E.  ,  2018/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında bay bayan palto-ceket yapımında kalite kontrolü yapmak üzere sözleşme bulunduğunu, yapılan işin bir nevi kalite kontrol danışmanlığı hazır giyim sektöründe hatalı ürün ihtimalinin azalması için kalite düzeyinin belirlenmesi ve korunmasına yönelik hizmet olduğunu, ancak davalının 2012 yılı sonbahar-kış sezonuna ilişkin ürünlerde yapılan anlaşmaya uygun olarak kalite kontrolünü yapmadığını, dolayısıyla ilk iki sipariş karşılandıktan sonra imalatın durdurulduğunun e-mail yoluyla davalıya bildirildiğini, yurt dışındaki müvekkilinin müşterisi olan yabancı şirket karşısında davacının zor durumda kaldığını ve zarara uğradığını, yabancı şirket tarafından paralarının kesildiğini, davalı tarafın yapmış olduğu kontrol hizmetindeki hatadan dolayı müvekkilinin 10.407,90.- EURO zarara uğradığını ileri sürerek 10.407,90.- EURO'nun fiili ödeme tarihindeki satış kuru üzerinden davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili; müvekkili şirketin davalı şirketten kalite kontrol danışmanlığı hizmeti gereğince üç adet faturadan kaynaklı cari hesap alacağı olduğunu, bu alacağın ihtarname ile ödenmesinin talep edildiğini, ancak davalının ödeme yapmadığını, faturalara da itiraz edilmediğini, ileri sürerek, 11.108,00.-TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; asıl davada davacının davalının yapmış olduğu kalite kontrolüne ilişkin hizmetin ayıplı olduğuna ilişkin ürünlerin kendisine kabulünden sonra gerekli incelemeyi yapmadan ürünlerin ihraç ettiği, ayıbın yurt dışında belirlenmiş olduğu, davacının bu şekilde sadece reklamasyon faturasıyla ayıba dayalı olarak davalıya bir alacak ileri sürmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle koşulları oluşmayan asıl davanın reddine, birleşen davada, davalı tarafın kendi ticari defterlerinde dahi davacıya cari hesaptan kaynaklı 10.497,56.-TL borçlu olduğunun kaydedildiği, davacının davalıdan 10.497,56.-TL cari hesaptan kaynaklı alacağının olduğu gerekçesiyle birleşen davanın bu miktar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

../..

S.2.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

../..

S.2.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15907, Karar No: 2014/10032, Tarih: 17.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15907 E.  ,  2014/10032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2010/259-2013/260

Davacı F.. Ö.. vekili Avukat M. A..tarafından, davalı Y.. T.. aleyhine 28/05/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişimi ve özellikle olay tarihi ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11541, Karar No: 2020/507, Tarih: 17.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11541 E.  ,  2020/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

I- TALEP;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2019 tarih ve 2019/118031 sayılı yazısı ile; FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2, 221/4-son, 62/1 ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1. maddeleri gereğince 1 yıl 9 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/07/2019 tarihli ve 2018/185 esas, 2019/172 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2019 tarihli ve 2019/653 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, mercii Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesince yalnızca 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde yer alan objektif ve subjektif şartlar yönünden yapılan inceleme sonucunda itirazın reddine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24/05/2018 tarihli ve 2017/21670 esas, 2018/5880 karar sayılı ilâmında yer alan, "..Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 gün ve 2012/534 esas, 2013/15 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, merciin incelemesini sadece şekli olarak değil, 5271 sayılı Kanun'un 267-271. maddeleri uyarınca hem maddi olay hem de hukuki yönden incelenmesi gerektiği.." şeklindeki açıklamalara nazaran, itiraz mercii tarafından Cumhuriyet savcısının esasa yönelik itirazları konusunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşulların var olup olmadığı yönünden değerlendirme yapılarak itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19/11/2019 gün ve 94660652-105-64-14914-2019-Kyb sayılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II-OLAY