muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6090, Karar No: 2014/7769, Tarih: 22.04.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08/04/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/04/2014 tarinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4110, Karar No: 2019/4123, Tarih: 26.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/4110 E.  ,  2019/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL - TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tazminat davası sonunda, yerel mahkemece dava konusu 5-6-7-8 nolu daireler açısından davanın kabulüne, hakkındaki dava geri alındığından davalı ...’la ilgili olarak hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davalılardan Hakkı, İsmail,Hulusi ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olmakla duruşma isteği pul eksikliğinden reddedilerek dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedelin tahsili isteğine ilişkindir.Davacı, 1539 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 5-6-7-8 ve 2 nolu dairelere davalıların malik olduklarını, söz konusu taşınmazın geçmişte mirasbırakanları ... adına kayıtlı iken 21/01/2000 tarihinde 5.000 TL bedelle davalılardan ...'a satıldığını, bu taşınmaz üzerinde ... adlı müteahhit tarafından yapılan zemin ve 4 normal kattan oluşan binada 02/02/2001 tarihinde kat irtifakı kurulduğunu, daha sonra davalılardan ...’nın 8, ...’in 5, ...’in 7 , ...’nin 6, murisin ise 9 nolu daireleri davalı ...' dan satın aldıklarını, muris ...' nun maliki bulunduğu taşınmaz üzerinde kat karşılığı inşaat yapma imkanı varken 21/01/2000 tarihinde 5.000 TL bedelle davalı ...'a satışı ve iki buçuk yıl sonra 11.850 TL vererek binadan daire satın almasının olağan olmadığını, aynı binadan aynı tarihlerde dört kardeşin daire satın alması olağan hayat tecrübelerine aykırı olduğunu, işlemlerin muvazaalı ve diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile yapıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde bedelin tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalılar ..., ..., ... ve ..., dava konusu taşınmazları diğer davalı ...’den bedelini ödemek sureti ile satın aldıklarını, muristen almadıklarını, muvazaa iddialarının doğru olmadığını, davalı ... davacının murisi ile aralarında yapılan alım satım işleminin genel hükümlere göre yapılan bir işlem olduğunu, davacının 2 yıllık hak düşürücü süre içinde dava açmadığını, kendisinin... Limited Şirketi adı altında mobilya ticareti yapan şirketi bulunduğunu, dükkan küçük geldiği için daha büyük bir dükkana sahip olmak amacıyla murise ait taşınmazı 2000 yılında satın aldığını, 2001 yılında meydana gelen ekonomik kriz nedeni ile binanın altını dükkanı üst katlarını ise mesken olarak yapıp sattığını, dairelerden murisin de satın aldığını, diğer davalıların ise murisle aynı binada oturmak için daire satın aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, temlik işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile dava konusu 5-6-7-8 nolu daireler açısından davanın kabulüne, hakkındaki dava geri alındığından davalı ...’la ilgili olarak hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1919 doğumlu mirasbırakan ...’nun 03.12.2006 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı oğlu ..., davalı oğulları ..., ..., ..., ... ile dava dışı çocukları ... ,... ve ...’nin kaldıkları, diğer davalı ...’ın mirasçı olmadığı, murisin, 1539 parsel sayılı taşınmazını 21.01.2000 tarihinde davalı ...’a satış yolu ile devrettiği, söz konusu taşınmaz üzerine ... ve dava dışı müteahhit tarafından bina inşa edildiği ve 02.02.2001 tarihinde kat irtifakı tesis edildiği, daha sonra binadaki 5 nolu bağımsız bölümün 27.12.2002 tarihinde davalı ...’e, 6 nolu bağımsız bölümün 13.11.2002 tarihinde davalı ..

..., ..., ..., ... ile dava dışı çocukları ... ,... ve ...’nin kaldıkları, diğer davalı ...’ın mirasçı olmadığı, murisin, 1539 parsel sayılı taşınmazını 21.01.2000 tarihinde davalı ...’a satış yolu ile devrettiği, söz konusu taşınmaz üzerine ... ve dava dışı müteahhit tarafından bina inşa edildiği ve 02.02.2001 tarihinde kat irtifakı tesis edildiği, daha sonra binadaki 5 nolu bağımsız bölümün 27.12.2002 tarihinde davalı ...’e, 6 nolu bağımsız bölümün 13.11.2002 tarihinde davalı ...’ye, 7 nolu bağımsız bölümün 27.12.2002 tarihinde davalı ...’e, 8 nolu bağımsız bölümün 26.12.2002 tarihinde davalı ...’ya diğer davalı ... tarafından satış yolu ile devredildiği, yine aynı taşınmazdaki 9 nolu bağımsız bölümün davalı ... tarafından 13.11.2002 tarihinde muris ...’ye satıldığı, murisin ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği, daha sonra mirasçılar tarafından üçüncü kişiye satıldığı, dava konusu 2 nolu bağımsız bölümün ise davalı ... adına kayıtlı olduğu, 16.06.2015 tarihli celsede davacının davalı ... hakkındaki davayı geri aldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Somut olaya gelince;davalı ... ile muris ...arasında imzalanmış bir kat karşılığı inşaat sözleşmesinin bulunmadığı, dava konusu 1539 parsel sayılı taşınmaz arsa vasfında iken muris tarafından davalı ...’e satış suretiyle temlik edildiği daha sonra üzerine bina inşa edildiği ve bir kısım bağımsız bölümlerin davalılar ve murise satıldığı, davacıların, davalılara yapılan satışların muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları, ancak eldeki davanın kabulü halinde hak sahibi olacak diğer mirasçılar ..., ... ve ...’nin davalı tanığı olarak alınan ifadelerinde satış işlemlerinin gerçek olduğunu, davalı kardeşlerinin dava konusu 5,6,7 ve 8 nolu bağımsız bölümleri bedelini ödeyerek satın aldıklarını, hatta aynı binadan daire almaları hususunun kendilerine de teklif edildiğini, ancak kabul etmediklerini beyan ettikleri,dosya kapsamında muris muvazaasının varlığını gösteren başka bir delilin de bulunmadığı, bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı açıktır.Hal böyle olunca, muris muvazaası iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davalıların yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20705, Karar No: 2014/5691, Tarih: 26.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20705 E.  ,  2014/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/255239

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

NUMARASI : 2009/144 (E) ve 2010/40 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın, faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanık Erkan'ın, diğer sanık Mustafa'nın yetkilisi olduğu A.. Doğalgaz şirketinden doğalgaz bağlatmak ve kombi satın almak için K.. Finans Bankası'ndan katılan Mustafa'ya ait kimlik bilgilerini kullanarak 3.000 TL'lik kredi kullandığı, sanıkların kredi sözleşmesini A.. Doğalgaz Şirketinde birlikte doldurdukları ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; kredinin katılanın bilgisi ve rızası dahilinde çekildiği kanaatiyle sanıkların dolandırıcılık kastıyla hareket etmedikleri gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de, sanık Erkan'ın savunmasında, arkadaşı olan katılanın bilgisi ve rızası dahilinde kredi çekildiğini, katılanla birlikte A.. Doğalgaz firmasına gittiklerini, katılanın kredi işlemlerinin bitmesini beklemediğini, bu nedenle sözleşmeyi sonradan katılanın çalıştığı avukatlık bürosuna götürdüğünü, katılanın da imzalanmış halde kendisine verdiğini, ayrıca katılana 3.000 TL'lik boş senet verdiğini, katılanın bu senedin alacaklı kısmına H.. K.. ismini yazıp kendisi aleyhine icra takibi yaptırdığını beyan etmesi, tanık olarak dinlenen H..K..'nın ise sanık Erkan'ın kendisine ve çalıştığı mağazaya olan borcuna karşılık 3.000 TL'lik senet verdiğini beyan edip sanığın savunmasının aksine beyan bulunması, diğer sanık Mustafa'nın da soruşturma aşamasında sanık Erkan ile arkadaşı olan katılanın birlikte geldiklerini, katılan adına kredi çekildiğini, evrakları kendisinin hazırlamadığını, kovuşturma aşamasında ise katılanı daha önceden görmediğini, kredi için başvuruda bulunanların imzasını yanlarında aldıklarını ifade etmesi, katılanın da beyanlarında ısrarlı bir şekilde suça konu kredi sözleşmesini kendisinin imzalamadığını, kendisi adına kredi çekilmesine rızası olmadığını beyan etmesi, ekspertiz raporunda kredi sözleşmesindeki imzanın katılana ait olmadığının belirtilmesi ayrıca sözleşmedeki yazıların sanık Erkan veya katılana ait olup olmadığı hususunda mukayese yazılarının az ve yetersiz olması nedeniyle görüş bildirilememesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle sanık Erkan ve katılana ait bol miktarda samimi yazı örnekleri alınarak sözleşmedeki yazıların kendilerine ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması, suç tarihinde A.

.. Doğalgaz firmasında çalışan kişilerin tespitiyle suça konu kredi sözleşmesinin kim tarafından hazırlandığı belirlenerek bu kişinin tanık olarak dinlenmesi, ayrıca yine suç tarihinde katılanın çalıştığı avukatlık bürosundaki kişilerin tespitiyle sanık Erkan'ın sözleşmeyi getirip getirmediğinin sorulması ve bu şekilde tüm deliller toplandıktan sonra sanıkların savunması ile katılan ve tanık beyanları arasında çelişki bulunması karşısında, katılanla yüzleştirme yapılarak anlatımlar arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8227, Karar No: 2016/6605, Tarih: 18.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8227 E.  ,  2016/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 2.72 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kasıtlı bir suç işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3451, Karar No: 2022/4208, Tarih: 30.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3451 E.  ,  2022/4208 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : TESPİT

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 11. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, Karayolları Genel Müdürlüğünün değişik işyerlerinde çalışan davacının kağıt üzerinde taşeron işçisi olarak gösterilmek suretiyle işyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin kapsamı dışında tutulmaya çalışıldığını, daha önce benzer konularda davalar açıldığını ve mahkemelerce taşeron işçilerinin ... işçisi olduğunun tespit edildiğini, bu kararların Yargıtay tarafından onandığını, bu itibarla 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu md.39/2 uyarınca davacının üyeliğinin Karayolları Genel Müdürlüğüne bildirildiği tarihten itibaren yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek davacının baştan itibaren davalı ... Müdürlüğün işçisi olduğunun ve davacının işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, daha önce sonuçlanan davaların işbu davaya dayanak teşkil etmesinin hukuken mümkün olmadığını, bu hususun Yargıtay tarafından da ifade edildiğini, davacının çalıştığı yüklenici firmalar ile müvekkil idare arasında akdedilen sözleşmelerin anahtar teslimi iş niteliğinde olduğunu, yüklenici firmalar ile idare arasında eser sözleşmesinin bulunduğunu, müvekkil idarenin yalnızca ihale makamı niteliğinde olduğunu, herhangi bir işverenlik sıfatının bulunmadığını, kaldı ki kabul anlamına gelmemek üzere 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca davalı idarenin yaptığı hizmetleri başkasından almasına imkân tanındığını, Yargıtay içtihatlarında da ilgili kanunun da yetki verilmiş olması halinde Kurumların asli işlerini alt işverenlere verebileceğinin kabul edildiğini ve bu durumun 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine uygun olduğunun benimsendiğini, muvazaa iddiasının soyut bir iddia olduğunu, müvekkil idarenin kendi işçileri ile yaptığı sözleşmelere uygulanması gereken toplu iş sözleşmesinin aynı işyerinde çalışsa da ve aynı sendikaya üye olsa da alt işverenin kendi işçileri ile yapmış olduğu sözleşmeye uygulanamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: