muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6887, Karar No: 2017/14347, Tarih: 14.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/6887 E.  ,  2017/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nun 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu, bir resmi belge düzenlenmemiş olması halinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 40/1. maddesinde düzenlenen kimliği bildirmeme kabahati oluşur.

Sanığın kollukça yapılan rutin kontroller sırasında mı, işlediği şüphesi bulunan bir suç nedeniyle yapılan soruşturma işlemleri sırasında mı yakalandığı dosya kapsamından anlaşılamadığından öncelikle bu hususun araştırılması, suç soruşturması kapsamında yakalandığının tespit edilememesi durumunda, kayıp olarak aranan kardeşi ... adına resmi nitelikteki teslim tutanağı düzenlenmesine neden olması karşısında eylemin TCK.nun 206. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16222, Karar No: 2009/18569, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16222 E.  ,  2009/18569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.11.2008 gün ve 14495-15635 sayılı bozma kararında özetle; "Dairece aynı ve yakın günlerde birlikte incelemesi yapılan Dairenin 2008/14089 ila 14544 Esas sayılı Dava dosyalarında çekişmeli taşınmazların bulunduğu, ..., ... ve ... Köylerinde 1774 sayılı yasaya göre 1983 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 sayılı yasaya göre de 1985 yılında aplikasyon ve 2B madde çalışmaları yapıldığı ve ilan edilerek kesinleştiği, bu çalışmalarda dava konusu parsellerin çoğunlukla geniş orman parseli içinde kalan orman içi kapalı ziraat poligonu konumunda oldukları, örneğin, ... köyünde; 199 ila 218 OTS, 323 ila 334 OTS, 358 ila 360 OTS, 348 ila 354 OTS, 245 ila 273 OTS, 355 ila 357 OTS, 29 ila 36 OTS, 24 ila 28 OTS, 274 ila 296 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 1 ila 4 OTS, 22 ila 27 OTS, 108 ila 111 OTS, 8 ila 21 OTS, 28 ila 38 OTS, 39 ila 48 OTS, 49 ila 107 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 297 ila 322 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu gözlenmiştir. Adı geçen köylerde, mahkemece değişik tarihlerde ve faklı bilirkişi kurullarınca yapılan keşifler sonunda alınan raporlarda kesinleşmiş tahdit haritasının, kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde yaptıkları aplikasyonda farklılıklar olduğu ve raporların denetlenemediği anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulları uygulamayı en az bir ada bazında yapmamış lokal olarak yapmışlar ve aynı OS noktalarını bitişik yakın parsellerde ve farklı dosyalarda sağa sola kaydırmışlar, bazı dosyalarda OS noktaları göstermedikleri, dava konusu parsellerin yerlerini nokta halinde göstermişler, bir kısım dosyalarda kadastro paftası ile orman tahdit haritasını ölçeklerini denkleştirerek çakıştırmamışlar ve bir iki ada bazında dava konusu parselleri yakın çevresi ile göstermediklerinden raporların denetimine olanak sağlamamışlardır.

Mahkemece yapılacak iş; çekişmeli parsellerden aynı adada ve aynı orman içi kapalı ziraat poligonunda kalan tüm dava dosyalarının birlikte keşfi yapılarak, Orman kadastrosu çalışma tutanaklarında isimleri yazılı kişilere ait tarlanın köşesine yada evlerin duvar köşesine (örneğin; orman bakım evi ve lojmanı) yerli kayaya şeklindeki sabit yerlere konulduğu anlaşılan OTS noktaları öncelikle tutanaklardaki tanım, açı ve mesafelere dikkat edilerek zeminde bulunmalı, bulunacak bu sabit noktaların koordinatları belirlenerek, aşağıdaki paragrafta belirtilen yöntemle, kadastro paftasının tahdit haritası ile birlikte ölçekleri denkleştirilerek, memleket haritası üzerine aktarılmak suretiyle, ada bazında ve orman içi kapalı poligon içersinde kalan çekişmeli olan ve olmayan tüm parselleri gösterecek şekilde kapsamlı uygulama yapılmalıdır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... İlçesi, ... Köyü 102 ada 17, 19 ve 20 numaralı parsellerin kadastro tesbitlerinin iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 23.05.1983 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 2896 Sayılı Yasaya göre 23.10.1985 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5977, Karar No: 2016/4195, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5977 E.  ,  2016/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2420, Karar No: 2012/14540, Tarih: 05.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/2420 E.  ,  2012/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-c, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet (9000 TL Adli para cezası)

Temyiz edenler : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında bulunan 05.05.2009 tarihli zirai bilirkişi raporu ve tapu kayıtlarından katılan mülkiyetindeki iki adet söğüt ağacının G-5 sulama kanalının bakım tadilat işlemlerinin yapılabilmesi için kesiminin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden bilirkişi raporları da değerlendirilip tartışılmaksızın sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sulama birliğinde işçi olarak çalışan ve amirleri olan ...'nun talimatı ile dava konusu söğüt ağaçlarını kesen sanıklar ..., ..., ...'in sorgularının alındığı oturumda belirttikleri gelir durumlarına münasip düşmeyecek şekilde alt sınırdan ayrılma gerekçesi gösterilmeksizin hapis cezası adli para cezasına dönüştürülürken birim gün sayısının 30 TL den hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2021, Karar No: 2013/4983, Tarih: 18.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2021 E.  ,  2013/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, bu suça yardım, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Sanık ... - ...'ı tasarlayarak öldürmekten 5237 ... TCK 82/1-a, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ... - ...'ı tasarlayarak öldürmeye yardım eden olarak iştirakten 5237 ... TCK.nun 82/1-a, 39/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ... - ...'ı tasarlayarak öldürmeye yardım eden olarak iştirakten 5237 ... TCK.nun 82/1-a, 39/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ... - ...'ı öldürmeye yardım eden olarak iştirakten 5237 ... TCK.nun 81, 39/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanıklar ..., ... ve ...- ...'ı tasarlayarak öldürmekten CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ın suçunun niteliği tayin, sanıklar ... ve ... yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe ... nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin vesaireye, katılan ... vekilinin beraat eden sanıkların suçunun sübutuna, sanık ...'ın suçunun niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin beraat hükmünü vekalet ücreti yönünden temyiz etmeleri dikkate alındığında, beraat eden ve kendilerini atadıkları müdafii ile temsil eden sanıklar ... ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak "Sanıklar ... ve ...'in kendilerini atadıkları müdafii ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 2.400 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak ayrı ayrı sanıklar ... ve ...'e verilmesine" ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN beraat hükümleriyle sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün ve sanık ... hakkında tasarlayarak insan öldürme suçundan verilen ve resen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

B-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; maktul ile sanıklar ... ve ... arasında ailevi sorunlardan kaynaklanan husumet bulunduğu, sanıklar ..., ... ile bu sanıkların arkadaşı olan ...'ın maktulü öldürmek amacıyla özel araçla İstanbul'dan ...'ya doğru yola çıktıkları, Bolu civarında sanık ...'ın askerlik arkadaşı olan ve ...'de oturan sanık ...'ı aradığı, ...'e geldiklerinde sanık ...'ın sanık ...'a ...'da ikamet eden ablası ve yengesini ziyarete gideceklerini isterse kendisinin de gelebileceğini söylediği, sanık ...'ın da gezme amaçlı olarak diğer sanık ... de olduğu halde hep beraber ...'ya geldikleri, maktulün oturduğu evin yakınında maktulü evin önünde gördüklerinde araçta bulunan bıçakları çıkaran sanık ...'ın birini kendine alarak diğer bıçakları sanıklar ... ve ...'e verdiği, sanıkların bıçak çıkardığını gören sanık ...'ın ise diğer sanıklara kızarak polis çağıracağını, arabadan gitmek istediğini söylediği, sanık ...'ın maktule bir şey yapmayacakları hususunda sanık ...'ı ikna ederek, bıçakları torpido gözüne tekrar koydukları, bu sırada maktulün eve girmesi nedeniyle sanık ... tarafından maktul ile görüşmelerine engel olduğu gerekçesiyle maktulü evden çağırmasını istediği, sanık ...'ın önce bu durumu kabul etmediği, ısrarla maktule birşey yapmayacaklarını, konuşacaklarını beyan etmeleri ve sanık ...'ın yönlendirmesi ile maktulü ceviz almak bahanesi ile dışarı çıkarmasını istediği, sanık ...'ın da maktulün evine giderek maktulü dışarı çağırıp birlikte yürüdükleri sırada araçta bekleyen sanıklardan ...'ın maktulün arkasından yaklaşarak sol lomber bölgeden bıçaklayarak ölümüne neden olduğu, sanık ...'ın ise "polis, ..." diye bağırarak olay yerinden kaçtığı, bir süre sonra sanık ...'ın telefonla sanık ...'ı arayarak yanlarına gelmesini istediği ancak, sanık ...'ın arabaya binmeyi reddettiği, diğer sanıkların ise önce araçla ...'e gittikleri, daha sonra da Konya'ya geçerek oradan da uçakla İstanbul'a döndükleri olayda;

a-Sanıklar ... ve ...'ın diğer sanık ...'la fikir ve irade birliği içinde İstanbul'dan bu amaçla birlikte ...'ya gelerek ve dayanışmalı olarak eylem üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle maktulün öldürülmesi suçuna müşterek fail olarak katıldıkları anlaşılmakla, TCK.nun 37. maddesi uyarınca tasarlayarak öldürme suçundan asli fail olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, öldürmeye yardım suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

a-Sanıklar ... ve ...'ın diğer sanık ...'la fikir ve irade birliği içinde İstanbul'dan bu amaçla birlikte ...'ya gelerek ve dayanışmalı olarak eylem üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle maktulün öldürülmesi suçuna müşterek fail olarak katıldıkları anlaşılmakla, TCK.nun 37. maddesi uyarınca tasarlayarak öldürme suçundan asli fail olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, öldürmeye yardım suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanık ...'ın aksi kanıtlanamayan ve diğer sanıkların da doğrulanan beyanlarına göre; diğer sanıkların kardeşi ve yengesi ile konuşma amacıyla birlikte ...'ya geldiği, maktulün evinin yakınında sanıkların bıçak çıkardıklarını görünce karşı çıktığı ancak, maktule zarar vermeyecekleri konusunda diğer sanıkların ikna etmeleri üzerine maktulü dışarı çağırdığı anlaşılmakla; sanık ...'ın diğer sanıkların maktulü öldürme düşüncesinden haberdar olduğu ve bu amaçla maktulü çağırdığı hususunun şüpheli olduğu, sanığın olaydan sonraki davranışları da dikkate alındığında diğer sanıkların eylemine bilerek katıldığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14262, Karar No: 2014/8754, Tarih: 28.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14262 E.  ,  2014/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2012/194-2012/395

Davacı M.. E.. vekili Avukat .. tarafından, davalı S.. D.. vdl aleyhine 03/04/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan S.. D.. ve İleri Gazeteciliki A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan S.. D.. ve İleri Gazetecilik AŞ tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Ortadoğu Gazetesinin 13 sayfasında davalılardan S.. D.. tarafından yayınlanan “Angus mu, Angut mu” başlıklı köşe yazısında kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalılardan S.. D.., davanın zamanaşımı nedeniyle, ayrıca yazının kamu yararı göz önüne alınarak kaleme alındığını, "angut" ifadesinin hedefinin davacı olmadığını belirterek esastan da reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan M.. M.. hakkında davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden ise davalının yazıda davacıya "angut" demek suretiyle hakaret ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda;

Dava konusu köşe yazısından dava dilekçesinde belirtilen ifadenin davacıdan ziyade Bakanlık Müşteşarı hakkında kullanıldığı anlaşılmakta olup bu ifade bakımından matufiyet unsuru gerçekleşmemiştir. Yine, yazının bir bütün olarak incelenmesinde hayvancılık politikalarının eleştirildiği, tarafların siyasi kişilikler olduğu, davacı yönünden kişilik haklarına saldırı bulunmadığı görülmektedir.

Şu durumda, davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12219, Karar No: 2012/881, Tarih: 26.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/12219 E.  ,  2012/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüz ölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.