muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14382, Karar No: 2013/12067, Tarih: 24.06.2013

Dava konusu olayda; davalı-karşılık davacının yaralanmasının niteliği ve derecesi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davalı-karşılık davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1 ve 2) sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9081, Karar No: 2023/10079, Tarih: 23.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9081 E.  ,  2023/10079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/950 E., 2023/277 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/51 E., 2020/99 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin müteveffa babasından dolayı davalı Kurumdan yetim aylığı almakta iken boşanmış olduğu eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle almış olduğu aylığın kesildiğini, müvekkilinin 06.11.2017 tarihinde Kuruma itiraz ederek, Kurum işleminde hata olduğu, aylığının yeniden bağlanması talebinde bulunduğunu ancak talebinin reddedildiğini, müvekkilinin boşanmış eşi ile aynı adreste yaşamadığını, SGK denetim elemanlarının hatalı veya eksik araştırma yaptığını beyan ederek, müvekkilinin, müteveffa babasından almakta olduğu aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, aylığı kesilmesi nedeniyle ödenmeyen aylıkların her bir ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, müvekkili kuruma gelen ihbar mektubunun değerlendirilerek yapılan tespitler sonucunda 06.11.2007 tarihinde boşandığını, davacı ve eşinin boşandıkları tarihten sonra da başkaca bir adres değişikliği yapmadığının tespit edildiğini, davacı ve eşinin müşterek çocukları ...'ın alınan beyanında annesi ile babasının boşandığını bilmediğini beyan ettiğini, boşanma tarihinde 19 yaşında olan müşterek çocuğun boşanmayı bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, köy halkı nezdinde yapılan görüşmelerde imzadan imtina eden fakat davacı ve eşinin boşanmadan sonra da birlikte yaşadıklarını şifahen beyan ettiklerinin SGK denetmenince tespit edildiğini, haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davacının ve boşandığı eşinin ikamet adresleri, seçmen kayıtları ile oy kullandıkları yerlere ilişkin bilgiler, davacının boşandığı eşi ile aynı ikamette kaydının olması, farklı adreslerde oturduğunu ispatlar abonelik bilgilerinin sunulmaması, soyut tanık anlatımları dışında başkaca bir delilin olmaması birlikte değerlendirildiğinde, tanık anlatımlarına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından davacının davasını ispatlayamadığı sonuç ve kanaatine varılmış, davalı kurum tarafından tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu tespit edilmiş tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, boşanma sonrasında müvekkilinin müşterek konutta ikamete devam ettiğini, boşandığı eşinin konuttan ayrıldığını, müvekkilinin boşandığı eşinin boşanmadan sonra adres beyanında bulunmamış olmasının müvekkili aleyhine değerlendirilemeyeceğini, müvekkili tanıklarının beyanlarının kayıtlarla desteklenmediği için kabul edilmediğini ancak davalı Kurumun işleminin de tanık beyanlarına dayandığını, fiilen birlikte yaşama veya yaşamama olgusunun her türlü kanıtla ispat edilebileceğini, davalı Kurum tarafından müvekkilinin boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığına ilişkin bir tespit yapılmadığını, tanık beyanlarıyla, müvekkilinin boşandığı eşinin kış aylarında ... ilinde kızlarının yanında kaldığının, yaz aylarında 3-4 ay köyüne gelip kaldığının bu şekilde müvekkilinin boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığının ortaya çıktığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta mahkemece, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığı yönünden yöntemince araştırma yapıldığı, tanıkların dinlendiği, 5510 sayılı Kanun'un 59/2 nci maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden dosya kapsamı ve mevcut delil durumu dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde hata bulunmadığı göz önünde bulundurularak davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eski eşiyle birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile aylığının bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının boşandığı eski eşiyle birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile aylığının bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 56, 59 ncu maddeleridir.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56 ncı maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu dosyada; 06.11.2007 tarihinde boşanan davacının, boşandığı eski eşiyle birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeniyle aylığı iptal edilmiş ve 10.11.2017 tarihi itibariyle yersiz ödeme çıkartılmıştır. Kurum raporunda davacının kızının ve köy muhtarının beyanı alınmış, Mahkemece de davacının gösterdiği tanıklar ile köy muhtarı dinlenilmiştir. Davacı ve eski eşinin Ergan köyünde ikamet ettikleri anlaşılmaktadır. Mahkemece ihtilaf konusu dönemde görev yapan köy azaları, köy imamı, köy öğretmeni tanık olarak dinlenilmeli, tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esasdan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın farklı bozma gerekçesine karşı sonuç itibariyle oybirliğiyle,

23.10.2023 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın eşinden 2007 yılında eşinden boşanmıştır. Davacı kadına ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı 2017 yılında yapılan denetim sonrası eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile 2008-2017 yılları için 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Üye ...'ın farklı bozma gerekçesine karşı sonuç itibariyle oybirliğiyle,

23.10.2023 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın eşinden 2007 yılında eşinden boşanmıştır. Davacı kadına ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı 2017 yılında yapılan denetim sonrası eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile 2008-2017 yılları için 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

2. Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanun'un 5754 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik geçici 1 inci maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

3. Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

4. Açıklanan bu gerekçelerle Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken, fiili birlikteliğin araştırmasına yönelik bozulması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2022/3081, Karar No: 2022/6491, Tarih: 06.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3081 E.  ,  2022/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen bedel davası sonunda Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 30.11.2021 tarihli ve 2020/335 Esas, 2021/735 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanı ...’ın davalı ile birlikte yaşadığını ve herhangi bir ihtiyacı olmamasına rağmen 4101 ada 15 parsel, 4100 ada 36 parsel sayılı taşınmazları ile 535 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki 6 numaralı bağımsız bölümü üçüncü kişilere sattığını ve satış bedelinin terekesinden çıkmadığını, davalının bu satışlardan elde edilen tüm parayı aldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, uzun yıllar mirasbırakanın bakımı ile ilgilendiğini, mirasbırakanın SGK’dan aldığı aylığın kesilmesi üzerine sağlık güvencesinden yararlanamadığını, ihtiyaçları nedeniyle taşınmazlarını satışa çıkardığını ve geçimini bu satışlardan temin edilen para ile sağladığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2015/647 E., 2016/491 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın ihtiyaç nedeniyle dava konusu taşınmazlarını devrettiği, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 20.02.2020 tarihli ve 2016/15780 E., 2020/1131 K. sayılı kararı ile ."...dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 15.11.2013 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızı ...., davalı kızı ..... ile dava dışı çocukları....ve......’den olma torunlarını bıraktığı, mirasbırakanın 1/3 pay ile paydaşı olduğu 36 parsel sayılı taşınmazdaki payını 03.11.2008 tarihinde satış suretiyle dava dışı .....’a; 15 parsel sayılı taşınmazını 03.12.2012 tarihinde satış suretiyle dava dışı .....’e; 6 numaralı bağımsız bölümü ise 28.12.2009 tarihinde dava dışı Rafet’e satış sureriyle temlik ettiği anlaşılmaktadır. Hemen belirtilmelidir ki; eldeki davada ileri sürülen iddianın her türlü delille ispatı mümkündür. Ne var ki; Mahkemece taraflarca bildirilen deliller toplanılmadan sonuca gidilmiştir. Hal böyle olunca; tarafların bildirmiş oldukları toplanan ve toplanacak tüm delillerin değerlendirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli ve 2020/335 E. 2021/735 K. sayılı kararıyla; devrin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; mirasbırakana uzun yıllardır davalı ve dava dışı kızı.....’ın baktığını, her türlü bakım ve ihtiyaçlarının karşılandığını, mirasbırakanın hiç bir ekonomik anlamda gelirinin olmadığını, dava konusu taşınmazların satışı karşılığında elde ettiği paralar ile ihtiyaçlarını karşıladığını, davacının iddialarının tenkise konu olabileceğini, bu iddia bakımından da hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasbırakan tarafından üçüncü kişilere satılan taşınmazların bedellerinin davacının miras payı oranında tahsili istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

6.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

6.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

6.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 15.11.2013 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızı ....., davalı kızı ..... ile dava dışı çocuklar.... ve ......’den olma torunlarını bıraktığı, mirasbırakanın 1/3 pay ile paydaşı olduğu 36 parsel sayılı taşınmazdaki payını 03.11.2008 tarihinde satış suretiyle dava dışı .....’a, 15 parsel sayılı taşınmazını 03.12.2012 tarihinde satış suretiyle dava dışı ......’e, 6 numaralı bağımsız bölümü ise 28.12.2009 tarihinde dava dışı .......’e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

6.3.2. Somut olayda, dava konusu taşınmazların dava dışı üçüncü kişilere devredilmesi konusunda mirasbırakanın satış iradesinin bulunduğu, bu iradeye uygun olarak satış işleminin gerçekleştiği, satış bedelinin mirasbırakan tarafından davalıya verildiği iddiasının davacı tarafça usulünce ispat edilemediği gözetildiğinde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10912, Karar No: 2016/7643, Tarih: 17.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/10912 E.  ,  2016/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1) Sanık ... için : 2007 yılında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2) Sanık ... için : 2008 yılında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle : mahkumiyet

I) Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen, 19/02/2015 gün ve 2013/17 Esas, 2015/39 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki isteminin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen, 19/02/2015 gün ve 2013/17 Esas, 2015/39 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin, sanık ... hakkında ise 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen, 19/02/2015 gün ve 2013/17 Esas, 2015/39 Karar sayılı mahkumiyet hükmü ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen, 08/12/2015 gün ve 2015/281 Esas, 2015/393 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- .... Ltd. Şti ortakları ve yetkilileri olan sanıkların 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...’ın, düzenlediği faturaların sahte olmadığını, düzenlenmiş olduğu tüm faturaların yaptıkları satışlara ilişkin olduğunu, sanık ...’ın, o dönem evli olduğu ...’un ev hanımların vergilerinin daha düşük olduğunu söyleyerek şirketi üzerine devrettiğini, fakat şirketin tüm işleriyle eşinin ilgilendiğini, kendisinin bir ilgisinin bulunmadığını savunması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; suça konu faturalardan birkaçının asılları veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesinden sonra, faturaları kullanan firmalar hakkında düzenlenen varsa vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması, sanık ...’ın savunmasında geçen ...’un beyanının alınarak gerektiğinde, şirket adına düzenlenen belgelerdeki sanıklara atfen atılan imzalar ile faturalar üzerindeki imzaların sanıklar ve ... eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu da alınarak sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı,

2- Kabule göre;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.