muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2737, Karar No: 2022/5899, Tarih: 16.06.2022

Davalı, davacının iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, destek eğitimi karşılığı yapılan ödemelerin hukuka uygun olduğu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, engelli öğrencinin okula fiilen devam edip etmediklerinin denetlenmesi hususunda davalı kuruma herhangi bir görev verilmediği,engelli öğrenciler ..., ... ve ... ...'nın zorunlu eğitim kurumuna kayıtlı oldukları, kayıtlı oldukları dönem içinde örgün eğitime devam etmedikleri yönünde dosyada delil bulunmadığı, engelli öğrenciler için idarece ödenen eğitim tutarının mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 20.12.2017 tarih 2022/2737 - 2022/5899 sayılı ilamı ile "Dosyadaki bilgi ve belgelerden; yargılama safahatında iki ayrı bilirkişi raporu alındığı, mahkemenin 23.05.2014 tarihli rapora itibar ederek hükme esas aldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde, dosyanın esasına dair teknik bir inceleme yapılmak yerine, tarafların iddia ve savunmaları özetlenerek ilgili mevzuat maddeleri de eklendikten sonra, öğrenciler ..., ... ve ... ...'nın raporlarından bahsederek, ... amaçlı değerlendirilmesinin uygun olduğu belirtilerek, karşılıklarının ödenmesinde bir aykırılık olmadığı kanaatini bildirilmiş ise de; dosya arasında mevcut teftiş raporunda ... öğrencilere ait raporlar ile öğrenci bazında bireysel olarak dava konusu alacağa esas verilere ilişkin değerlendirmeler mevcut iken, raporda bu hususların irdelenmediği görülmüştür. Bilirkişi raporu bu hali ile denetime açık ve anlaşılır, uyuşmazlığı çözecek nitelikte değildir. Davaya konu olay nedeniyle davacı idare müfettişlerince yapılan denetimler sonucu hazırlanan 31/05/2013 tarihli soruşturma raporu dosyada mevcuttur. Özel eğitime ihtiyacı olan bireylerin alacağı destek eğitiminin türü ve süresi konusunda ... raporunun belirleyici olduğu da gözetilerek, her bir öğrenciye ait ... raporları da dosyaya kazandırıldıktan sonra, dosyanın konusunda uzman bilirkişi heyetine tevdii ile talebe konu ödemelerin yapıldığı öğrencilerin her biri için gün ve saat karşılaştırması da yapılarak, ayrıntılı, açık, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli rapor alınıp dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sonuç bölümleri itibariyle farklı olan her iki bilirkişi raporu arasındaki çelişki de giderilmeden eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde"... Zihinsel engelliler sınıf öğretmenleri tarafından ... ...'ya verilen eğitimin farklı günlerde verilmiş gibi gösterilmesi;engelli 8. sınıf öğrencisi ... ...'nın davalı ... ve ... Merkezinde sadece haftasonları cumartesi günleri eğitim aldığı, haftaiçi eğitim almadığı bilgisi, ... ...'nın annesinin beyanındaki " ... ...'nın Şubat tatilinde ve tatilden sonra da Mart ayına kadar ... ve ... Merkezi'ne gitmediği" şeklindeki belirleyici bilginin önem arz ettiği ve bu bilgi doğrultusunda ... ...'ya Silifke ... ve ... Merkezi'nde 31/01/2013 (Grup Eğitimi), 28/02/2013 (Grup Eğitimi) ve23/02/2013 (Bireysel Eğitim) tarihlerinde eğitim verilmediği, ... ...'nın eğitimi için fazladan yazıldığı değerlendirmesinde bulunulduğu hafta için seans tutarının KDV dahil 1.019,79 TL( KDV hariç 944,31 TL) ve dönem tatili seans tutarı 564,03 TL (KDV hariç 522,25 TL) olmak üzere toplamda 1.583,82 TL ( KDV hariç 1.466,56 TL) şeklinde olduğu, engelli ..., ... ve ...'a Silifke ... ve ... Merkezi'nde eğitim verildiği ve beyan edilen eğitimlere karşılık "... Bireylerin Eğitim Giderleri" kapsamında ücret alındığı, ..., ... ve ...'un her ne kadar okul ya da kurumda kayıtlı görünüyorlar ise de bu kişilerin okul ya da kuruma devam etmediklerinin tanık ifadeleri ile doğrulandığı, "... Bireylerin Eğitim Giderlerinin kurumlara ödenebilmesi için ... ... Kurumları Yönetmeliğine zorunlu eğitim çağında olan engelli bireyin mutlaka bir örgün eğitim kurumuna kayıtlı olması ve devam ediyor olması gerektiğinden dolayı, örgün eğitim kurumuna kayıtlı olmakla birlikte devam etmeyen engelli bireyler ..., ... ve ... için davalı ... ve ... Merkezince "... Bireylerin Eğitim Giderleri" adı altında KDV hariç toplam 10.969,00 TL'nin iade edilmesi gerektiğini, genel toplamda 12.435,56 TL ödemenin, 652 sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamenin ... Giderleri başlıklı 43. maddesi gereğince 2 katı olan 24.871,12 TL'nin davalı ... ve ... Hizmet ve Ticaret Limited Şirketi tarafından davacı ... Bakanlığına iade edilmesi gerektiğini, ayrıca Silifke Milli Eğitim Müdürlüğünce ( Silifke Mal Müdürlüğü'nce) ... ve ... Merkezi Müdürlüğüne ... Bireylerin Eğitim Giderleri olarak ödenen 12.435,50 TL'nin kuruma ödendiği tarihten itibaren dava tarihine kadar (17.09.2013) işlemiş yasal faizinin 982,24 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada;davacı idare, davalı ... merkezinde yapılan inceleme ve denetimler sonucunda kurumdan eğitim alan bazı öğrencilere verilen seansların "Mebbis-... Modülüne işlenen eğitim bilgilerinin" öğrencinin seans almadığı farklı gün ve saatlerde seans verildiği şeklinde gösterildiği, mebbis ... modülünün çıktısı alınarak aylık bireyselleştirilmiş eğitim çalışma ve ... planı imzalamak suretiyle işlerlik kazandırıldığı, davalı merkeze gitmediği halde girişinin yapılarak seans verildi olarak gösterildiği, özürlülerin zorunlu eğitime devam ettiklerine dair belge alması gerekirken almadığı belirtilerek, davalı ... kurumuna yapılan ödemelerin iadesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, ..., ... ve ...'un her ne kadar okul ya da kurumda kayıtlı görünüyorlar ise de bu kişilerin okul ya da kuruma devam etmediklerinin tanık ifadeleri ile doğrulandığı, "... Bireylerin Eğitim Giderleri"nin kurumlara ödenebilmesi için ... ... Kurumları Yönetmeliğine zorunlu eğitim çağında olan engelli bireyin mutlaka bir örgün eğitim kurumuna kayıtlı olması ve devam ediyor olması gerektiği, örgün eğitim kurumuna kayıtlı olmakla birlikte devam etmeyen engelli bireyler ..., ... ve ... için davalı ... ve ... Merkezince "... Bireylerin Eğitim Giderleri" iadesi isteminin kabulüne karar verilmiştir.

18 Mayıs 2012 tarih ve 28296 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ... ... Kurumları Yönetmeliğinin Ödeme Şartları, Ödemeye Esas Belgeler ve Ödeme başlıklı 29- (1) maddesinin (g)fikrasındaki davaya da konu olan engelli öğrencilerin e-okulda kayıtlı olma ve okula devamlarını belgelendirilmesi konusundaki madde Danıştay 8. Dairesi tarafından 2013 yılında iptal edildiği ve maddenin "zorunlu eğitim çağındaki engelli bireyin e-okulda kayıtlı olması gerekir." şeklinde 29.05.2014 yılında değiştirildiği anlaşılmaktadır.

Silifke ... Uygulama Merkezi öğrencisi olarak görünen ... ile ilgili olarak Mersin Devlet Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 12.01.2009 tarihli ... Sağlık Kurulu Raporunda ...'in '...' özrü bulunduğu ve özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybının % 70 olduğu ,... ile ilgili olarak Mersin Devlet Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 27.08.2008 tarihli ... saglık kurulu raporunda "ağır spastik cerebral palsy quadriparazi, oturma dengesi yok, başını dik tutamıyor, ayakta duramıyor, özür durumunu göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranı % 96 olduğu,... ile ilgili olarak Mersin Devlet Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 12.01.2009 tarihli ... sağlık kurulu raporunda ...'un ..., iki taraflı hafif paraparazi spastik ve cerebralpalsy yürüme desteksiz zorlukla mevcut sağ elini ...'de kullanımı kısıtlı sol elinde ince motor beceriksizlik özürleri bulunduğu ifade edilmiş ve özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybının % 88 olduğu belirtilmiş ve bireysel ve/veya grup eğitimi alabileceklerine dair ... ve değerlendirme kurulu raporu dosyaya eklenmiştir.

Somut olayda; ... raporları destek eğitimi verilmesine uygun olduğunun anlaşılmasına ve bu üç engelli öğrencinin davalı şirketin vermediği bir eğitim için ücret alındığına dair somut bir tespit yapılmaması ile davalı kurumda fiilen hizmet aldığının anlaşılmasına göre bu üç öğrenci için istenen ödemelerin iadesi isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4719, Karar No: 2024/5512, Tarih: 16.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4719 E.  ,  2024/5512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/373 E., 2024/70 K.

KARAR : Kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işlemi iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı Kurum tarafından yaşlılık aylığı bağlanmasına rağmen prim noksanlığı olduğu iddiasıyla, emeklilik hakları tahsisin haksız hukuka aykırı şekilde iptal edilerek, ödenen emekli aylıklarının defaten geri istenmesine yönelik Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının ve iade yükümlülüğünün bulunmadığının 01.12.2012 tarihi itibariyle ödenen primlerine göre emeklilik ... kazandığının tespitini talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2017/147 E.-2018/533 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli ve 2019/174 E.-2020/252 K. sayılı kararıyla; Mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... somut olayda yapılması gereken iş öncelikle iptale konu çalışmanın fiili ve gerçek olup olmadığı yöntemince irdelenip, talebin bu hususun sonucuna göre değerlendirilmesi; çalışmanın fiili olmadığı kazanımına varılırsa başka sigortalılık kollarından süreler ve prim ödemeleri dikkate alınmalı; tahsis talebi de bu kapsamda incelenip başlangıcı da bu çerçevede belirlenerek hasıl olunacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken.." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesi, 11.01.2023 tarihli ve 2021/76 E., 2023/5 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar vermiş; karara karşı davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesi, 11.01.2023 tarihli ve 2021/76 E., 2023/5 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar vermiş; karara karşı davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 12.04.2023 tarihli ve 2023/3039 E. 2023/4074 K. sayılı ilamında; "...İlk Derece Mahkemesince uyulan bozma ilamı sonrası, yapılan araştırmada davacının iptal edilen sigortalılığının sahte olduğu kabul edilmiş, davacı tarafından bu husus temyiz edilmemiş olmakla, iptal edilen 4/1-a madde sigortalılığının aylık bağlama prim gün sayısında işleme alınamayacağı aynı dönemde 4/1-b madde kapsamında sigortalılığının bulunması nedeni ile kuruma bu süreye ilişkin prim borcunu ödediği tarihi takip eden ay başından itibaren karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile aylığın kesilme tarihinden itibaren bağlanması gerektiğinin tespitine dair karar hatalı olup belirtilen kapsamda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. .." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işlemi iptali ve tahsis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ve davalı Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14970, Karar No: 2021/19067, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14970 E.  ,  2021/19067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 12 yaşını doldurup 15 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocukların gündüz vakti mağdurun iş yerine girerek 100 TL para çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet kararının verildiği 02.12.2014 tarihi ile ikinci mahkumiyet kararının verildiği 14.03.2019 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,10/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5689, Karar No: 2017/1059, Tarih: 14.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5689 E.  ,  2017/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/114, Karar No: 2021/11451, Tarih: 02.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/114 E.  ,  2021/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığında 2009 şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, düzenlenen en son fatura tarihi nedeniyle "11.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15051, Karar No: 2014/9797, Tarih: 12.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15051 E.  ,  2014/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/135-2012/474

Davacı Y.. B.. vekili Avukat A.B.. tarafından, davalılar C.. Ç.. vdl. aleyhine 23/03/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı C.. Ç.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan C.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, www.haberyedigün.com isimli internet sitesinde 01/03/2010 tarihinde yayınlanan ve davalılardan C.. Ç.. tarafından hazırlanan “Y.. B.. dayak skandalı ile çalkalanıyor” başlıklı haber ile kişilik haklarına saldırıldığını belirterek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı C.. Ç.., davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, dinlenen tanık ifadelerinden iddia edilen şekilde bir olayın olmadığı, haberin gerçek dışı olduğu ve yapılan bu haberle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesi ile davalı C.. Ç.. yönünden istemi kısmen kabul etmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.