muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13174, Karar No: 2015/10299, Tarih: 04.11.2015

Somut olaya gelince;

Sanıkların, kendilerine ait besihanede baktıkları hayvanların dışkılarını köy içi yol kenarında biriktirmek suretiyle çevrenin kirlenmesine neden olduğu iddia edilmiş ve fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesinde ki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

Fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu

oluşmayacaktır. Ancak sanığın, sahibi olduğu hayvanlardan kaynaklanan fekal atığı muhafaza ederken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranarak üçüncü kişileri rahatsız ettiği veya üçüncü kişilere zarar verdiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilmesi gerekmekte olup, katılan idare tarafından da 24.06.2011 tarihinde idari yaptırım kararı verilmesi nedeniyle,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan A.. M.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 28.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14085, Karar No: 2014/939, Tarih: 10.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14085 E.  ,  2014/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Danıştay 6. Dairesi'nin 21.05.2003 tarih, 2002/1358 Esas, 2003/3218 sayılı iptal kararından sonra İdare tarafından belirlenmiş ve kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi olup olmadığının sorulması, var ise buna ilişkin belgelerin ilgili yerden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1844, Karar No: 2015/6113, Tarih: 01.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1844 E.  ,  2015/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :11.12.2014

Numarası :2014/462-2014/455

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada sözleşmede kararlaştırılan 7.000,00 TL iş bedelinin davalıya ödendiği halde davalının sözleşme konusu plastik enjeksiyon kalıbını teslim etmediği iddia edilerek ödenen bedelin istirdadı ve sözleşmede kararlaştırılan ifaya ekli cezai şartın tahsili istenmiş, mahkemece davanın istirdada ilişkin kısmının kabulüne, ceza-i şarta ilişkin kısmının reddine karar verilmiş karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı iş sahibi sözleşme konusu kalıbın teslim edilmediğini iddia ederek ödenen kalıp bedelinin istirdadını istemiş, davalı yüklenici de cevabında sözleşme konusu kalıbı davacıya teslim ettiğini ve bedele hak kazandığını savunarak davanın reddini savunmuştur. Yanlar arasındaki uyuşmazlık, sözleşme konusu kalıbın davalı yüklenici tarafından davacı iş sahibine teslim edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır. Teslimi ispat yükü davalıdadır. Davalı delil listesinde tanık, yemin, bilirkişi ve her türlü yasal delile dayanmış, tanıkların isim ve adresleri de bildirilmiştir. Teslim hukuki fiil ve maddi vakıa olup tanık dahil her türlü delil ile ispatlanabilir. Yazılı delille ispat zorunluluğu yoktur.

Mahkemece davanın tanıkla ispatlanamayacağından bahisle tanık dinletme talebi reddedilerek davalı tanıklarının dinlenmemesi, yemin deliline dayanıldığı halde davalıya yemin hakkının da hatırlatılmaması ve kullandırılmaması doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; teslim konusunda davacının tanıklarını dinlemek, teslimin tanık beyanları ile kanıtlanması halinde davayı tümden reddetmek, tanık beyanları ile teslimin kanıtlanamaması halinde ise davalıya yemin hakkını hatırlatmak ve sonucuna göre karar vermek olmalıdır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2585, Karar No: 2020/2814, Tarih: 17.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2585 E.  ,  2020/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Büyükşehir Belediye Başk. ESHOT Gen. Müd. aleyhine 16/07/2014 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu bedensel zarar meydana gelmesi nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/10/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı... Büyükşehir Belediye Başk. ESHOT Gen. Müd. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 54,40 TL'sinin davacıya, 1.707,75 TL'sinin de temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 17/09/2020 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Türk Borçlar Yasası'nın 56. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, davacının yaralanma derecesi, olayın meydana geliş şekli, davalı tarafın tam kusurlu olması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacı yararına bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 17/09/2020
Yargıtay — Esas No: 2015/13069, Karar No: 2015/21081, Tarih: 24.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13069 E.  ,  2015/21081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2015/30-2015/379

Uyuşmazlık, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 79.maddesinden ve Kıyı Kanunu'ndan kaynaklanmakta olup; davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8183, Karar No: 2014/6769, Tarih: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8183 E.  ,  2014/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/96418

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28.04.2011

NUMARASI : 2010/2 Esas, 2011/137 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun, olay tarihlerinde suça sürüklenen çocuğun kendisine bıçak göstererek cinsel istismarda bulunduğu inşaat halindeki binaya götürdüğünü beyan etmesi ve tanıklar A.. ile A..’nin son olay tarihinde yanlarına gelen suça sürüklenen çocuğun elinde bıçak olduğu halde kendilerini çağırdığını ve inşaat halindeki binaya götürdüğünü beyan ederek mağdurun beyanlarını doğrulamaları karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerini silahla işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 109/3-a maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

İddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 109/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı tanınmadan TCK.nın 109/2. maddesinden hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11631, Karar No: 2011/2089, Tarih: 17.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/11631 E.  ,  2011/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli ve basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; ...’nin beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine, özel hayatın gizliliğini ihlal ve beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraetine, ...’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraetine dair, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2010 gün ve 2009/59 Esas, 2010/42 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 10.12.2010 günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 02.03.2011 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal ve beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından verilen beraet hükümleri ile ... hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkümiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/485, Karar No: 2019/552, Tarih: 14.05.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2016/485 E.  ,  2019/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 tarihli ve 2012/794 E., 2013/870 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 07.05.2015 tarihli ve 2014/3584 E., 2015/16687 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Özel Dairece tarafların sair temyiz itirazlarının reddi ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve ücret alacaklarının belirlenebilir olmaları ve belirsiz alacak davasına konu edilemeyecekleri, anılan talepler yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiği, fazla çalışma alacağına yönelik olarak ise yaz dönemi için de kış dönemi gibi fazla çalışma isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece belirsiz alacakla ilgili bozma sebebine karşı direnilmesine, fazla çalışma alacağına yönelik bozma sebebine ise uyulmasına karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Davalı vekili 12.11.2015 tarihinde maktu harç yatırmış, mahkemece 30.11.2015 tarihinde 316,80TL harcın tamamlatılması gerektiği, “tebliğ tarihinden itibaren yedi günlük kesin süre içinde mahkememiz veznesine yatırmanız yada mahkememize gönderilmek üzere herhangi bir vezneye yatırmanız aksi takdirde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağınıza karar verileceği hususu ihtar olunur.” yönünde davalı vekiline muhtıra gönderilmiş, muhtıranın aynı çatı altında reşit olan çalışan Nezafet Turan imzasına 04.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak harcın süresi içerisinde tamamlanmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece 24.12.2015 tarihinde “Mahkememizden verilen yukarıda numarası yazılı 05/11/2015 tarihli karar davalı tarafından 13/11/2015 tarihinde temyiz edilmiş olup, temyiz posta giderlerinin (ve eksik harcın) tamamlatılması konusunda 04/12/2015 tarihinde tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından, HMK'nın 434/3 maddesi gereğince davalı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına…” dair verilen karar davalı vekiline 31.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ancak bu karar temyiz edilmemiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Davacı vekilinin uyulan bozma nedenine ilişkin temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya davacı vekilinin uyulan bozma nedenine ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Davacı vekilinin uyulan bozma nedenine ilişkin temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya davacı vekilinin uyulan bozma nedenine ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin uyulan bozma nedenine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 14.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2595, Karar No: 2023/2531, Tarih: 15.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2595 E.  ,  2023/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/41 E., 2022/333 K.

DAVALILAR : ... Mirasçıları:

1- ... 2-... 3-...

4-...

5-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 18.06.2012

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işe giriş tarihinin tespiti ile aylığa hak kazandığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.03.1986 tarihinde davalıya ait iş yerinde çalışmaya başladığını, 30.01.2012 tarihinde yaşlılık aylığı için yaptıkları başvurunun kurum tarafından reddedildiğini belirterek davacının işe giriş tarihinin 01.03.1986 olarak tespiti ile 30.01.2012 den sonra hak kazanılan emekli maaşlarının yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.

2.Davacının aylık talebi 20.05.2013 tarihinde iş bu dosyadan tefrik olunmuştur.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; Kurum işleminin yerinde ve yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı işveren cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2018 tarihli ve 2012/585Esas, 2018/225 Karar sayılı kararıyla; açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2020 tarihli ve 2019/37 Esas, 2020/647 Karar sayılı kararıyla; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 17.11.2020 tarihli ve 2020/8406 Esas, 2020/6592 Karar sayılı ilamı ile bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılıp ilk derece mahkemesi kararı bozulmuş olup; bozma ilamında, davalının mirasçılarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun124 üncü maddesi kapsamında davaya katılımı sağlanarak, savunma ve delilleri incelendikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Dairemiz 17.11.2020 tarihli ve 2020/8406 Esas, 2020/6592 Karar sayılı ilamı ile bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılıp ilk derece mahkemesi kararı bozulmuş olup; bozma ilamında, davalının mirasçılarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun124 üncü maddesi kapsamında davaya katılımı sağlanarak, savunma ve delilleri incelendikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kuruma karşı açılan davanın kabulü ile; davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.03.1986 olarak tespitine, müteveffa davalı ... hakkında açılan, işbu davalının mirasçıları yönünden devam edilen davanın HMK'nın madde 150/5 gereğince açılmamış sayılmasına, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, yerel mahkemenin davanın kabulüne karar vererek, sigorta başlangıç tarihinin 01.03.1986 olarak tespitine karar verdiğini, ancak anılan karar hatalı olup bozulması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalılık başlangıç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2 ve 108 inci maddesileri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...