muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7499, Karar No: 2023/14152, Tarih: 11.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının talep ettiği alacakların ... Sendikası ile ihbar olunan Şirket arasında Yüksek Hakem Kurulunun kararı ile uygulanan toplu ... sözleşmesinden kaynaklandığını, davalı ...'ın ihale makamı konumunda olduğunu, davalı Kuruma husumet yöneltilemeyeceğini, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, davalı Kuruma toplu ... sözleşmesinden kaynaklı müteselsil sorumluluk yüklenemeyeceğini, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda alacakların fazla hesaplandığını, faize itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının kapsamında çalıştığı hizmet alım sözleşmeleri itibarıyla asıl işveren olduğu anlaşılan davalının 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davacı isteklerinden sorumlu tutulmasının yerinde olduğu; toplu ... sözleşmesi, puantaj kayıtları ve banka kayıtları ile birlikte değerlendirildiğinde hafta tatili dışındaki hükmün yerinde olduğu, hafta tatili ücretiyle ilgili davacıya çalışma karşılığı olmayan bir yevmiye tutarındaki hafta tatili ücretinin ödenmiş olduğu bu nedenle bir yevmiye üzerinden alacağın hesaplanıp hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 2, 32, 41, 44, 46, 47, 63, 68 ve 69 uncu maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9894, Karar No: 2013/28553, Tarih: 09.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9894 E.  ,  2013/28553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan keşif tutanaklarının ve bilirkişi raporlarının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2234, Karar No: 2018/6511, Tarih: 07.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/2234 E.  ,  2018/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

01/01/2013 tarihinde müştekinin işyerinde meydana gelen hırsızlık olayına tanık olarak ifadesine başvurulan nın iştirak ettiğine dair hiçbir delilin bulunmadığı, dolayısıyla ilk alınan beyanının atfı cürüm niteliğinde kabul edilemeyeceği, ....plakalı çalıntı halının yakalandığı aracın sahibi olan temyiz dışı sanık ...'ün de atılı hırsızlık suçundan beraat etmesiplakalı aracın 03/01/2013 tarihinde ... tarafından sanık ...'a verildiğine dair de bir ihtilafın bulunmaması, müştekiye ait olan ve işyeri önünden çalındığı belirtilen suça konu halılardan bir topunun sanık ...'ın kullandığı araçta bulunması nedeniyle eksik kovuşturma nedeniyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça konu halıların müştekiye ait işyerinin kapısının dışında, camekan önündeki sergi maksatlı standın üzerinde rulo halinde açıkta bulunduğu sırada çalınması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 141/1. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa’nın 142/1-(e) maddesi uyarınca uygulama yapılarak fazla ceza tayini;

2-Suç tarihinde Ankara için güneşin batış saatinin 16.38 olduğu, kış saati uygulaması da gözönüne alındığında saat: 17.38’den itibaren gece vaktinin başladığı, müşteki alınan beyanında ise halıların çalındığını saat: 19.00 sularında farkettiğini beyan ettiği, halıların en son tezgah üzerinde bulunduğu ya da görüldüğü saatin ise tam olarak belirlenememiş olması karşısında; suç saati kesin olarak belirlendikten sonra buna göre sanık hakkındaki cezanın TCK’nın 143. maddesi uyarınca gece vaktinden artırılması gerekirken, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin neler olduğu tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Sanık hakkında tekerrüre esas kabul edilen ilamın hükümde açıkça belirtilmemiş olması, suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında bulunan kesinleşmiş adli para cezasına ilişkin tek ilam olan Ankara 2. Çocuk Mahkemesi’nin 08/03/2010 tarih, 2009/467 Esas ve 2010/182 Karar sayılı ilamın ise sanığın on sekiz yaşını doldurmadan önce işlemiş olduğu suça ilişkin olması karşısında TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında tekerrüre esas kabul edilen ilamın hükümde açıkça belirtilmemiş olması, suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında bulunan kesinleşmiş adli para cezasına ilişkin tek ilam olan Ankara 2. Çocuk Mahkemesi’nin 08/03/2010 tarih, 2009/467 Esas ve 2010/182 Karar sayılı ilamın ise sanığın on sekiz yaşını doldurmadan önce işlemiş olduğu suça ilişkin olması karşısında TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu yönden yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31681, Karar No: 2016/4899, Tarih: 16.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31681 E.  ,  2016/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık A.. U..'un, bir suretle ele geçirdiği keşidecisi ... Gıda şirketi olan suça konu çeki sahte olarak imzalayıp, doldurmak suretiyle ticari alışveriş sonucunda katılan İ.. Ş..'e verdiği, suça konu çekin bankaya ibrazında yetkili temsilcisinin değişmesi nedeniyle imza uyumsuzluğu bulunması nedeniyle ödemenin yapılmaması nedeniyle sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; Şekerbank’ın 19.02.2008 tarihli yazılarında, çek kayıp çalıntı bildirimin bulunmadığının belirtilmiş olmasına rağmen, aynı bankanın 09.09.2008 günlü yazılarında ise, ödemeden men talimatının bulunduğunun bildirildiği ve 14.09.2006 tarihi itibariyle keşideci olarak görünen .. Zeytincilik şirketinin yetkili temsilcisinin, E.. K.. olarak değiştiğinin belirlenmesi ile şikayetçi vekilinin dilekçesinde borca mahsuben suça konu çekin verildiğini beyan etmesi yanı sıra UYAP üzerinden yapılan incelemede, H.. K..’ın ortaklıktan ayrılmasından sonra bu şekilde imzalanan çeklerle ilgili bir çok kamu davasının bulunduğunun anlaşılması ve failin önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin ortaya çıkarılması bakımından, sanık ile şikayetçinin beyanlarına yeniden başvurularak, suça konu çekin hangi tarihte ve alacağa karşılık verildiği, aralarında açık hesap bulunup bulunmadığı ile önceden doğan borca karşılık verilip verilmediği ve alışverişin yapıldığı sırada çek verilip verilmeyeceği konusunda aralarında anlaşıp anlaşmadıkları hususlarının sorulması ile verildiği tarihe ilişkin ticari belgelerin getirtilerek çekin hangi tarihte ve önceden doğan borç karşılığında mı yoksa sonradan mı verildiğinin tespit edilmesi, yine Şekerbank’a müzekkere yazılarak, suça konu çeke ilişkin ödemeden men talimatı verilip verilmediği, verildiyse kimin tarafından verildiği ve buna ilişkin belgelerin bulunup bulunmadığı ile kayıtlarına bunu işleyip işlemedikleri ve suça konu çekin kendilerine ait orijinal çek olup olmadığı ile bu şekilde imza uyumsuzluğu nedeniyle ödemesi yapılmayan benzer çeklerin bulunup bulunmadığı hususlarının sorulması yanında şirketin diğer yetkilileri ve ortakları olan E.. K.. ve Ş.. P.. ile U.. Y.

.. K.. ve Ş.. P.. ile U.. Y..’ın ifadelerine başvurulup, suça konu çekin kendileri tarafından verilip verilmediği, orijinal ve çalıntı olup olmadığı ile ödemeden men talimatı veya kayıp ya da çalıntı ihbarında bulunup bulunmadıkları sorularak, çekteki yazı ve imzaların bu kişilere ait olmadığı ile çekin orijinal olup olmadığı veya sahte ise iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla uzman bilirkişiden rapor alınması ile çekin verildiği tarihleri kapsayacak şekilde keşideci şirkete ait ticari defter ve belgelerinin temin edilerek çekin ellerinden çıkıp çıkmadığının belirlenmesi ve şirketin bu şekilde çek hesaplarının bulunduğu bankalardan, şirket yetkililerinin imzasının taklit edilmesi nedeniyle ödemeyi yapmadıkları çeklerin bulunup bulunmadığı hususlarının sorulması sonucunda, çekin ne şekilde sahte olduğu veya orijinal ise keşidecisinin elinden ne şekilde çıktığı ve önceden doğan borca karşılık verilip verilmediği hususlarının kesin olarak belirlenmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 158/1-f-son maddesine göre adli para cezasının, aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel gün birim sayısı üzerinden belirlenip, artırım ve indirimlerin yapılmasından sonra elde edilen sonuç gün birim sayısının, 20-100 TL arasında tespit edilecek bir gün karşılığı para miktarı ile çarpılması suretiyle tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle para cezasının yanlış hesaplanması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 16.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16847, Karar No: 2015/22239, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16847 E.  ,  2015/22239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenliğe ait ....’daki fabrikada işe başladığını ve iş akdinin feshedildiği güne kadar işçi olarak bu fabrikada çalıştığını, her zamanki gibi rutin bir şekilde çalışırken insan kaynakları uzmanı tarafından insan kaynakları bölümüne çağrılıp hakkında şikayet olduğundan bahsedilip savunmasının istendiğini, daha sonra tekrar çağrılarak insan kaynakları müdürünün de eğer bu şekilde iş akdinin feshedilmesini istemiyor ise kıdem ve ihbar almak koşulu ile kendilerine bir istifa dilekçesi yazıp vermesi gerektiğini beyan ettiğini, bu teklifi müvekkilinin kabul etmediğini bunun üzerine iş yerinden çıkarıldığını, müvekkilinin iş akdinin feshini gerektiren herhangi geçerli bir neden olmadığını, iş akdinin gerçekte fesih nedeninin Anayasal bir hak olan sendika üyeliği ve sendikal faaliyet olduğunu beyanla feshin geçersizliğine davacının işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu, müvekkil şirketin kuruluşundan bu yana çalışanlara temsil edilme ve örgütlenme haklarını tamamen özgür iradeleri ile kullanmaları için gereken huzurlu ve özgür ortamı sağlama çabası içinde olduğunu, müvekkil şirket yönetim kurulu başkanının da Türkiye'nin en önemli sivil toplum örgütlerinden birisinin başkanlığını yaptığını, davacının iş sözleşmesinin çalışanları tuvalete göndermediği ve iş arkadaşlarını tehdit ettiği gerekçesiyle haklı nedenle feshedildiğini, fesih işleminin sendikal nedene dayandığı iddiasının gerçek dışı olduğun beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği kabul edilerek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşme­sine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kay­naklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği du­rumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işve­renin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edile­rek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenme­sinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.