muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11964, Karar No: 2012/12434, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11964 E.  ,  2012/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık ... ile beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nun atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık ...'nun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair ...Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2012 gün ve 2011/221 Esas, 2012/86 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm ile sanık ... hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmü ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanık ... müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in diğer sanık ...'nin mağdureyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine katıldığına dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı deliller mevcut olmadığından atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Sanık ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine diğer sanık ...'in katıldığına dair yeterli kesin ve inandırıcı deliller mevcut olmadığı gibi, TCK.nın 39. maddesi anlamında yardım eden sıfatıyla katıldığının kabul edilmesinin de suçun birden fazla kişi tarafından işlendiğini göstermeyeceğinden koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanık ... hakkında TCK.nın 109/3-b maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine diğer sanık ...'in katıldığına dair yeterli kesin ve inandırıcı deliller mevcut olmadığı gibi, TCK.nın 39. maddesi anlamında yardım eden sıfatıyla katıldığının kabul edilmesinin de suçun birden fazla kişi tarafından işlendiğini göstermeyeceğinden koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanık ... hakkında TCK.nın 109/3-b maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Olay günü saat 22.00 sıralarında evine dönmek isteyen mağdureyi bırakmayarak yaralayan ve cinsel saldırıda bulunan sanık ...'nin gerçekleştirdiği cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine aracın hemen yanında durmak ve mağdurenin çağrılarını dikkate almamak suretiyle katıldığı kabul edilen sanık ...'in atılı suça 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında birlikte gerçekleştiren olarak katıldığı gözetilmeden yardım eden sıfatıyla hakkında TCK.nın 39. maddesinin uygulanması ve aynı Kanunun 109/5. maddesinin uygulanmaması,

Sanık ...'in diğer sanık ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine TCK.nın 39. maddesi anlamında yardım eden sıfatıyla katıldığı kabul edildiği halde, koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanık ... hakkında tayin edilen cezada TCK.nın 109/3-b maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15017, Karar No: 2023/458, Tarih: 06.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/15017 E.  ,  2023/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2006/93 E., 2006/187 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki Kadastro Tespitine İtiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 7. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı .... mirasçısı ... vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sonucu, Çorum ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ... mevkii 169 parsel sayılı taşınmaz, 1955 yılı vergi kaydına ve miras yoluyla geçen zilyetliğe dayanılarak, davalılar adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... dava dilekçesiyle; Çorum ili ... ilçesi ... mevkii 629 parsel sayılı taşınmazın kadastro sırasında davalılar adına tespit gördüğünü, ancak dayanak vergi kaydının buraya uymadığını, kendisinin taşınmaza ait tapu kaydının bulunduğunı ve taşınmaza zilyet olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmış ve yargılama sırasında davacının ölmesi nedeniyle dava mirasçıları tarafından takip edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13.04.2006 tarih ve 2006/93 Esas, 2006/187 Karar sayılı önceki kararı ile; davacı tarafın dava konusu taşınmaza ait olduğunu iddia ettiği tapu kaydının uymadığı ve taşınmaza davalıların zilyet olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen önceki kararına karşı davacı Fatma Erkan ve Cemal Asen temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 24.12.1975 tarih ve 2075/7339 Esas, 2012/8055 Karar sayılı ilamıyla; "Tespite esas tutulan vergi kaydının tesis tarihi ile miktarının kati olarak tespit edilmediği ve bu kayıtların keşifte yerine uygulanmadığı, dayanılan tapu kayıtlarının tedavüllerinin celp edilip ilk malikinin ölüm tarihine göre hukuki kıymetini kaybedip etmediğinin incelenmesinin gerektiği açıklanarak, tapulama tespitine esas tutulan vergi kayıtlarının ihdas tarihi ile sebebinin ilgili dairelerden sorulması, tapu kayıtlarının revizyon görüp görmediğinin araştırılması, tapu kaydının tedavüllerinin celp edilip hukuki kıymetini kaybedip kaybetmediğinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek ilk derece mahkemesinin önceki kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı Hilmi Toksoy mirasçısı Emel Titrek tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hilmi Toksoy mirasçısı Emel Titrek temyiz dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Dava, Kadastro Tespitine İtiraz davasıdır.

2. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın, tespit dayanağı vergi kaydının ve davacı tarafından dayandığı tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı ve davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve devamı maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 17 ve 20 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı . .. mirasçısı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 154,70 TL'nin temyiz eden davacı ... mirasçısı ...'ten alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3140, Karar No: 2017/4225, Tarih: 08.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3140 E.  ,  2017/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın mağdur ...'na yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanık ... ile sanık ...'in mağdur ...'ın muavinlik yaptığı park halindeki halk otobüsü boşken otobüsün o günkü hasılatını yağmaladıkları olayda, hasılatın ve dolayısıyla yağmalanan para miktarının tespit edilemediğinden bahisle, yağmalanan paranın değerinin az olduğu kabul edilerek sanıklar hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10188, Karar No: 2012/13069, Tarih: 19.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10188 E.  ,  2012/13069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/08/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, ortak murislerinden kalan malların ortaklığının giderilmesi davasının keşfi sırasında davalının kendisine hakaret ettiğini belirterek, uğradığı manevi zararın tazminini talep etmiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının davacıya karşı alenen hakaret içerir sözleri nedeniyle talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; olayın oluşu, söylenen sözlerin niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında, hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha uygun miktarda manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda; olayın oluşu, söylenen sözlerin niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında, hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha uygun miktarda manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14135, Karar No: 2013/2568, Tarih: 25.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14135 E.  ,  2013/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden paydaş oldukları 12000 ada, 41 parsel sayılı taşınmazın tapuda tarla vasfı ile kayıtlı olmasına karşın bahçe niteliğinde olduğunu ileri sürerek, cinsinin bahçe olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, cins tashihi isteklerinin, davalı idareye yapılacak talep ile düzeltilebileceği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince .... harç alınmasına yer olmadığına

25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13711, Karar No: 2018/16737, Tarih: 04.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13711 E.  ,  2018/16737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene bağlı olarak 2002 tarihinden itibaren çalışmakta iken 28.11.2008 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesine göre kıdem tazminatının her yıl için 75 gün ücret tutarında ödeneceğinin öngörüldüğünü ancak müvekkile 45 günlük kıdem tazminatı üzerinden ödeme yapıldığını, müvekkilinin mevsimlik işçi olmadığını beyan ederek, toplu iş sözleşmesi ilgili maddesine göre hesaplanacak kıdem tazminatı farkı ile ihbar tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya kapsamına bakıldığında, davacı tarafça izin ücreti, vardiya zammı, ücret zammı farkı ile eşitsizlik tazminatı alacaklarının tahsili amacıyla ... 2. İş Mahkemesinde açılan ve davacının aralıklı çalışan olarak kabulü ile hesaplamalar yapan kararın, davalı temyizi üzerine Yargıtay 9.HD 2011/52708 esas 2014/1700 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği dikkate alındığında, davacının aralıklı çalışan işçi olduğu ve her yıl iş sözleşmesinin bir süre askıya alındığı, sonrasında tekrar işe başlatıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Son olarak iş sözleşmesinin askıya alınmasına rıza gösteren ancak askı süresinin uzun olması sebebi ile iş sözleşmesini yazılı olarak zorlayıcı sebebe dayanarak fesheden davacının feshi haklı nedene dayanmakta ise de; feshi haklı nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. Hal böyle olunca ihbar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiye iadesine 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41028, Karar No: 2016/3889, Tarih: 22.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/41028 E.  ,  2016/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının davalıya ait ... Köyünde kurulu şantiyede kemer kalıpçı ( tünel işçisi) olarak çalıştığını, tüneldeki işin bitmesi ve şantiyenin başka tünellerinde ihtiyacı olmaması nedeni ile tazminatları ödenerek iş akdinin feshedildiğini, davalı işverene ait devam eden bir başka tünel işi olmadığını ve şantiyenin bir başka bölümünde de istihdam ihtiyacı bulunmadığını, bu şartlarda işine devam etmesi halinde davalının ekonomik darboğaza düşeceğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşverenin amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında olabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır. İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte, yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi, işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşmekte, fesih işlemi de işletmesel karar çerçevesinde değişen durumlara karşı işveren tepkisini oluşturmaktadır. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden kaynaklanan nedenlerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışından kaynaklanan nedenlerden dolayı da alınabilir.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz; kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.