muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3183, Karar No: 2021/5146, Tarih: 16.06.2021

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşımanın uluslararası nitelikte olmadığı, 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği, anılan Kanunun 126. maddesi hükmü göz önüne alındığında davalı tarafın kendisine 3 koli halinde teslim edilen malzemenin 1 kolisini teslim edemediği, kolinin davacı tarafa teslim edilmemesinin en iyi ihtimalle davalı taşıyıcının veya adamlarının ihmali sonucunda meydana geldiği ve davalının sınırsız sorumluluğunun söz konusu olduğu, her ne kadar dava konusu taşımaya ilişkin airwaybillde gümrük için değer beyanına ilişkin “Dedared Valua for Custom” hanesinde NVC - “No Customs Value” yani “hiçbir gümrük değeri bildirilmemiştir,” taşıma değer beyanına ilişkin “Declared Value for Carriage” hanesinde de NVD “No Value Declared” yani “hiç bir değer beyan edilmemiştir” kayıtları doğrultusunda taşınan malzeme için değer belirtilmemiş ise de, davacı tarafça K.K.T.C.'den ithal edilen 3 ünite tıbbi cihazın toplam bedelinin 636.000.- USD ve taşınan her bir kolinin faturada belirtilen bedelinin 212.000.- USD olduğu, davalı tarafça 2920 sayılı Yasa'nın 123. maddesi kapsamında sorumluluktan kurtulacak delil ileri sürülmediği, 121. madde kapsamında teslim edilmeyen dava konusu bir adet koli bedeli olan 212.000.- USD'den sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 212.000.- USD'nin 29.08.2014 tarihinden itibaren işletilecek 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince Devlet Bankalarının USD cinsinden açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, faizin başlangıç tarihi ile ilgili fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hava yolu kargo taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının sınırlı sorumluluk hükümlerinden yararlanamayacağı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir. Dairemizin 09.02.2017 tarih ve 2016/1241 Esas- 2017/711 Karar sayılı ilamında davalı vekilinin, dava konusu taşımaya ilişkin airwaybillde “hiçbir gümrük değeri bildirilmemiştir,” ve “hiç bir değer beyan edilmemiştir” kayıtlarının yer aldığını, bu durumda davacının herhangi bir değer bildiriminde bulunamadığının ileri sürdüğü, ancak bu hususun ekli hava senedinden anlaşılamadığı, bu suretle, dava konusu taşımaya ilişkin hava senedinin asıl veya bildirilen şerh kısımlarının bulunduğu okunaklı suretinin ibrazı sağlanarak hava senedinde taşımaya ilişkin bir değer bildiriminde bulunulup bulunulmadığının tespit edilmesi, ek ücret alınıp alınmadığının araştırılarak Konvansiyonun 22/2-a maddesinde yer alan taşıyıcının sınırlı sorumluluğunu kaldıran bir halin bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği, buna rağmen açıklanan araştırma ve inceleme yapılmadan mahkemece hava senedinin ekinde fatura bulunmasının özel değer bildirimini gösterdiği sonucuna varılarak yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur. Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece bu kez, kararının delillerin değerlendirilmesi bölümünde “davalı tarafın kendisine 3 koli halinde teslim edilen malzemenin 1 kolisini teslim edemediği, kolinin davacı tarafa teslim edilmemesinin en iyi ihtimalle davalı taşıyıcının veya adamlarının ihmali sonucunda meydana geldiği” kabul edilerek davalının sınırsız sorumluluğunun söz konusu

olduğu sonucuna varılmıştır. Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve mahkemenin “kolinin davacı tarafa teslim edilmemesinin en iyi ihtimalle davalı taşıyıcının veya adamlarının ihmali sonucunda meydana geldiği” yönündeki gerekçesinin davacı tarafından temyiz edilmemesi, taşınan emtia için değer belirtilmediğinin mahkemenin kabulünde olması hususları gözetildiğinde dosya kapsamına göre davalının eylemlerinin pervasızca hareket ve ağır ihmal olarak kabulüne imkan bulunmadığından davalının sınırlı sorumluluktan yararlanması gerektiği gözetilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir (11. HD. T. 26.01.1999, E. 1998/5499, K. 1999/136).

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/621, Karar No: 2022/15676, Tarih: 31.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/621 E.  ,  2022/15676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararda iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere yer verildiği, mevcut delillerin tartışıldığı, ulaşılan kanaat bölümünde delillerle sonuç arasında bağ kurularak, sanıklar hakkında kararlar verildiğinin anlaşılması karşısında; gösterilen gerekçe yasal ve yeterli kabul edilerek ve sanıklar müdafii tarafından faks yolu ile gönderilen mazeret dilekçesinin UYAP sistem kaydının bulunmadığı, duruşma gününden önce dosya içerisine alındığına dair bilgi ve belge de bulunmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin talebinin incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında ulaşım araçlarının kaçırılması ve alıkonulması ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafinin taleplerinin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar müdafinin suçların

unsurlarının oluşmadığına, mahkemece delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, savunma haklarının kısıtlandığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14798, Karar No: 2012/991, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14798 E.  ,  2012/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 1 parsel numarası ile arsa vasfında hazine ve ... ... adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4351, Karar No: 2021/1521, Tarih: 19.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4351 E.  ,  2021/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalıya ait değişik işyerlerinde laboratuvar teknisyeni ve kantarcı olarak çalışan davacının, ... İli dışındaki işyerlerinde şantiyelerde kaldığını, haftanın yedi günü çalıştığını, haftada en az üç gün 07.00-23.00 saatleri arasında çalıştığını, diğer günlerde çalışma saatlerinin 07.00-19.30 saatleri arasında olduğunu, dinlenme ve yemek araları düşüldüğünde en az üç gün 14 saat, diğer günler 11,5 saat çalıştığını, Hatay İlindeki işyerlerinde haftanın yedi günü çalıştığını, iki haftada bir hafta tatili kullandığını, çalışma saatlerinin 07.30-19.30 saatleri arasında olduğunu, en son net ücretinin 1.635,00 TL olduğunu, ödenmeyen 2105 yılı Mayıs ayına ait 9 günlük ücretinin bulunduğunu, dini bayramlarda 2 gün, diğer milli bayramların tamamında çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, söz konusu edilen çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, 28.04.2015 tarihinde çalışmaya devam ettiği halde Sosyal Güvenlik Kurumu'na ayrılış bildirimi yapıldığını öğrendiğini, bu durumu kuruma bildirdiğini, bunun üzerine işten çıkarıldığını, işverene hak ve alacaklarının ödenmesi için ihtarname gönderdiğini, ihtarnameye cevap vermeyen işverenin, davacıyı yeniden işe başlatmamış olmasına rağmen kuruma giriş bildiriminde bulunduğunu, işyerinde çalışanlara matbu ibranamelerin baskıyla imzalatıldığını iddia etmiş kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil günleri, fazla çalışma, hafta tatili, kötü niyet tazminatı ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davanın belirsiz alacak davası olarak görülemeyeceğini, çalışmalarının aralıksız olmadığını, işten çıkarılmasıyla ilgili iddialarının gerçek olmadığını, işyerinin muhasebe servisince yanlışlıkla grup şirketlerden birisine girişinin gösterildiğini, hata fark edilince bu şirketten çıkışının verildiğini, davacının kötü niyetli olarak dava açtığını, davacının işten çıkartılmadığını, çalışma başarı ve isteğinde görülen düşüş üzerine kendisine 2 aylık birikmiş izinlerini kullanması ve dinlenmesi için iki ay ücretli izin verildiğini, uzun yıllardır davalı işveren yanında çalışan ve yeni kurulan iş yerinde laboratuvarda görevlendirilen davacıya ihtiyaç varken işten çıkarılması için bir sebep bulunmadığını, davacının da izin kullanmayı kabul ettiğini, işverenin İş Kurumu'ndan gelen tebligat üzerine davacının hareket tarzından haberdar olduğunu, bunun üzerine davacıya işten çıkarılmadığı, izin bitiminde işe başlaması gerektiği yönünde ihtarname gönderildiğini, tebellüğ etmesine rağmen davacının her hangi bir cevap vermediğini, izin bitimi işe başlamadığını, bunun üzerine davacıya yeni bir ihtarname gönderilerek 15.07.2015 tarihinde ayrılışının bildirildiğini, işten kendisi ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatını hak edemeyeceğini, ödenmeyen çalışma ücretinin bulunmadığını, en son aylık ücretinin brüt 1.071,00 TL olduğunu, ücretin imzalı ücret bordrolarıyla sabit olduğunu, kullandırılmayan yıllık izin hakkının bulunmadığını, ... İlindeki şantiyenin 18.12.2009 ve 01.04.2010 ve 01.12.2010-01.04.2011 tarihleri arasında kapalı olduğunu ve her hangi bir çalışma yapılmadığını, bu hususun bir Yargıtay ilamı ile de sabit olduğunu, davacının her hangi bir fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını, bordrolar ve hesap pusulalarının ihtirazı kayıt konulmaksızın imzalandığını, laboratuvar görevlisinin yaptığı işin günlük 3-4 saatlik bir çalışma gerektirdiğini, taleplerin hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu savunmuş davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile davacının fiilen işi bırakmak suretiyle iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin kabulüne, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının reddine, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile davacının fiilen işi bırakmak suretiyle iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin kabulüne, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının reddine, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, feshin kimin tarafından yapıldığı ve iş aktinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağı bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.Davacı vekili müvekkilinin çalışmaya devam ettiği halde davalı işverenin 28.04.2015 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu'na işten çıkış bildirimini yaptığını öğrendikten sonra davalı işvereni Sosyal Güvenlik İletişim Merkezi olan 170 nolu hattına şikayet ettiği için 09.05.2014 tarihinde işten haksız ve bildirimsiz olarak çıkarıldığını iddia etmiş, davalı işveren de işten çıkışının sehven yapıldığını, davacının fiilen çalışmaya devam ettiğini savunmuştur.

Davalı yanca dava tarihi olan 01.06.2015 tarihinden sonra 02.07.2015 tarihli ihtarname ile davacıya iş aktinin sonlanmadığı 2 aylık ücretli izin verildiğinin belirtildiği, ancak dosyada yıllık izin formlarının bulunmadığı, davacı tanıklarının da işler azaldığı için davacının işten çıkartıldığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamından davacının iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiği ve ihbar öneli kullandırılmadığı anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği kanaatine varılarak ihbar tazminatının reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağı bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davacının, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağı bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğinden, ... İlindeki şantiyenin 18.12.2009 ve 01.04.2010 ve 01.12.2010-01.04.2011 tarihleri arasında kapalı olduğu ve çalışma olmadığı anlaşılmaktadır. Fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının bu çalışılmayan 18.12.2009 ve 01.04.2010 dönemi için 3 ay 14 gün, 01.12.2010-01.04.2011 dönemi için 4 aylık süre dışlanarak belirlenmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince bu dönemler için 3’er ay dışlanarak hesaplama yapılması da hatalıdır.Mahkemece, davacının çalışma süresine göre 170 günlük yıllık ücretli izin alacağı olduğu kabul edilmiş ise de, işyerinde çalışma olmayan ve işçilerin serbest kaldığı 18.12.2009 ve 01.04.2010 ve 01.12.2010-01.04.2011 tarihleri arasında işçilere ücret ödendiği dikkate alındığında, o yıllarda hak edilen yıllık izinlerin ücret ödenen bu serbest kalınan sürelerde kullanıldığının kabul edilmesi ve talebin bu çalışılmayan sürelere göre yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.Sonuç:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14498, Karar No: 2012/2784, Tarih: 28.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14498 E.  ,  2012/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yeönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10851, Karar No: 2019/13807, Tarih: 05.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10851 E.  ,  2019/13807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi içerisinde tekrar suç işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanmasına esas alman...1. Çocuk Mahkemesinin 03.10.2012 tarih,... Karar sayılı ilam incelendiğinde, mahkumiyete konu suçun 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğunun tespit edildiği ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nm 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; hükmün açıklanmasına esas alınan ilama konu hırsızlık suçu yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığının araştırılması, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde başkaca kasıtlı suçtan mahkum olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verilid.
Yargıtay — Esas No: 2010/337, Karar No: 2010/5559, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/337 E.  ,  2010/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 6.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9282, Karar No: 2012/14084, Tarih: 03.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9282 E.  ,  2012/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 26/03/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş; kararı, davacılar temyiz etmişlerdir.

Davacılar kardeşleri ...'e davalı tarafa ait aracın çarpması sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle 7.000,00'er TL manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkeme her bir davacı yararına 2.000,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, davalı tarafın tam kusurlu olması ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.