muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8836, Karar No: 2012/16719, Tarih: 08.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/8836 E.  ,  2012/16719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında İzmir 5.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.04.2008 gün 2008/48 Esas ve 2008/122 sayılı karar ile 5237 sayılı TCK’nın 165/1, 62, 58, maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik kararı ile aynı yasanın 50-f.maddesi uyarınca 2 ay 15 gün kadar süre ile temizlik iş kolunda çalıştırılması seçenek yaptırıma dönüştürülmesine, karar verildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Denetim Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü’nün 25.07.2008 gün ve 2008-DS-1/3997 sayılı yazısıyla; sanığa yapılan tebligata rağmen yasal bir mazeret bildirmediğinden dosyanın iadesi üzerine; mahkemece sanığa duruşma günü belirtir tebligatın sanığın adresine gönderildiğinde; Buca Cezaevinde olduğundan bahisle iade edildiği, uyap ortamından alınan tutukluluk bilgilerinden sanığın 07.10.2008 tarihli karar duruşmasında sanığın davanın görüldüğü yer mahkemesi yargı çevresi içerisinde başka suçtan İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunduğu halde, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki düşüncesini bildirdiği ve kısa kararın okunduğu son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK.nın 196.maddesine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5883, Karar No: 2012/28130, Tarih: 21.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5883 E.  ,  2012/28130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahekmesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporları ile Adli Tıp Kurumu ve İstanbul Teknik Üniversitesi heyet raporlarında sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazayı asli kusurlu olarak meydana getirdiğinin tespit ve kabulü karşısında, sanık hakkında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24778, Karar No: 2014/27370, Tarih: 15.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/24778 E.  ,  2014/27370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, çalıştığı işyeri ve yaptığı iş itibarıyla 506 sayılı Yasanın ek 5. maddesi gereğince itibari hizmet süresinden yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

2- Dava, davacının davalı işyerinde geçen 3787 günlük çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece “davanın kabulü” şeklinde kurulan hükmün, Dairemizin 23/06/2014 tarih ve 2014/9787 Esas-2014/14615 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesi “davanın kabulü ile davacının davalı ... Fabrikasındaki küspe kurutma, labaratuvar, rafineri Bölümlerinde 26/09/1987 – 30/09/2008 tarihleri arasında geçen 3465 günlük hizmetlerinden geçici ve daimi kadroyla çalışılan ve sigorta primi ödenmiş günlerinin x 0,25 formülüyle hesaplanan 3465x0,25=866 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; davacıya ait hizmet belgesi ile işyerinin küspe kurutma bölümünde geçen hizmet süresi 0 gün olarak belirtilmiş iken hükme esas alınan 24/01/2014 tarihli bilirkişi raporu ile bu hizmet süresinin 360 gün hesabına göre 30 gün olarak kabul edilerek yapılan hesaplama neticesinde itibarî hizmet verilmesini gerektirir şartları taşıyan işyeri bölümlerinde geçen hizmet süresinin sehven toplam 3465 gün olarak belirlendiği ve bu şekilde Mahkemece sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının davalı ... Fabrikasındaki labaratuvar, rafineri bölümlerinde 02/11/1987 – 30/09/2008 tarihleri arasında geçen 3435 günlük hizmetlerinden geçici ve daimi kadroyla çalışılan ve sigorta primi ödenmiş günlerinin x 0,25 formülüyle hesaplanan 3435x0,25 = 859 gün itibarî hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalık süresine itibarî hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bu durum bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hatalı kısım düzeltilmek suretiyle onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hatalı kısım düzeltilmek suretiyle onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin tümüyle silinerek yerine “davacının davalı ... Fabrikasındaki labaratuvar, rafineri bölümlerinde 02/11/1987 – 30/09/2008 tarihleri arasında geçen 3435 günlük hizmetlerinden geçici ve daimi kadroyla çalışılan ve sigorta primi ödenmiş günlerinin x 0,25 formülüyle hesaplanan 3435x0,25= 859 gün itibarî hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalık süresine itibarî hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2307, Karar No: 2024/6878, Tarih: 26.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/2307 E.  ,  2024/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/59 E., 2023/79 K.

DAVA TARİHİ : 05.07.2013

KARAR : Asıl ve birleşen davanın reddine

Taraflar arasındaki davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl ve birleşen davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava dosyası ... Kadastro Mahkemesinin 2004/86 esası ile açılmış tefrik ve birleştirme kararları sonrasında mevcut esasa kaydedilmiş olup, asıl dosyada davacı vekili; dava konusu ... ilçesi ... Beldesi 117 ada 23 parsel sayılı taşınmazın 1952 tarih, cilt no:25, sayfa 66 ve 131 sıra numarasında 1/4 hissesinin Hazineye ait tapu kaydı bulunduğunu, Ermenilere ait Zilkade 1889 tarih ve 21/125 sayılı tapu kaydına istinaden taşınmazın Hazineye intikal ettiğini, arazi çalışmaları sırasında tapu kaydının uygulamaya alınmadığını ve davalılar adına yapılan tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2023/36 Esas sayılı dava dosyasında; davacı Hazine'nin davalıya karşı açtığı davada ... Kadastro Mahkemesi'nin 11.11.2005 tarih, 2004/ 23 Esas, 2005/ 72 Karar sayılı kararı sonucu davanın reddine dair verilen kararı, davacı Hazine vekili temyiz yoluna başvurması üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 2006/ 20576 Esas, 2006/ 5411 Karar sayılı ilamıyla; taşınmaza orman kadastro ve tutanaklarının uygulamasına yönelik araştırma bozması yapılmış, akabinde dosyanın tefrik ve birleştirme kararları sonrasında dosya mevcut esasa kaydedilmiştir. Birleşen dosyada davacı vekili; çekişme konusu taşınmazın davalılar adına tespit gördüğünü, öncesinde taşınmazın orman tahdidinin aplikasyonu ile 2/B uygulamalarına tabi tutulduğunu, taşınmazın fiilen orman örtüsü ile kaplı olduğunu ileri sürerek davalılar adına yapılan tespitin iptali ile taşınmazın orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ''Asıl ve birleşen dava, hukuki niteliği itibariyle kadastro tespitinin iptali istemine ilişkindir... Asıl dava taraflar arasındaki uyuşmazlığın ... ilçesi ...-... mahallesinde 2003-2004 yıllarında yapılan kadastro çalışmaları ile davalılar adına tespiti yapılan 117 ada 23 parsel sayılı taşınmazda Maliye Hazinesinin malik sıfatıyla hissedar olup olmadığı, Hazinenin ¼ oranında malik olduğu 1952 tarih Cilt: 55, Sayfa: 66, 131 sıra numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı bu yönüyle kadastro tespit tutanağının hatalı olup olmadığı noktasında toplandığı görülmektedir. Birleşen dosyadaki uyuşmazlığın, ... ilçesi, ... Beldesinde 3402 sayılı yasa uyarınca kadastro çalışmaları yapıldığını, 148 ada 36 (eski 117 ada 21 parsel) parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit edildiğini, 6831 sayılı yasanın değişik 1.maddesine göre taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu, tapu ve zilliyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 45.maddesinin ilgili kısmının AYM kararı ile iptal edilmiş olduğundan bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağını, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın ormanlık alana isabet eden bölümünün orman niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmesine yönelik olduğu anlaşılmıştır....Harita Mühendisi Bilirkişi ..., Kadastro Teknisyeni ..., Orman Mühendisi ... ... raporlarında özetle; dava konusu parselin tamamının orman tahdit haritasında orman sayılmayan sarı renkte boyalı kültür (tarım) alanında kaldığı, parsele en yakın orman tahdit sınır noktasının (OS) 200-250 metre uzaklıkta olduğu,1954 tarihli hava fotoğrafında üzerinde orman ağacı olmadığı, 1975 tarihli hava fotoğrafında ve 2021 tarihli ortofotoda üzerinde fındık ağaçları olduğu, 1959 tarihli 1/25000 ölçekli memleket haritasında parselin tamamının yeşil boyalı alanda kaldığı, ancak haritada orman ve orman sayılan ağaç rumuzu bulunmadığı, 1978 tarihli 1/25000 ölçekli memleket haritasında da parselin tamamının yeşil boyalı alanda kaldığı ancak veşil boyalı alanın fındık bahçesi olduğu anlaşılmıştır. Dava konusu yerin zilyetlik durumu hakkında yapılan araştırmada mahalli bilirkişiler ortak beyanında; taşınmazın evveliyatında ...'a ait olduğu, ...'ın sağlığında yeri taksimle 1950li yıllarda ...'a verdiği ve şuan ... tarafından malik sıfatıyla zilyet olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Dava konusu parseller ile komşu parseller arasında herhangi bir hudut uyuşmazlığı bulunmamaktadır. Davacı tarafın davasına dayanak olarak sunduğu 1952 tarih Cilt: 55, Sayfa: 66, 131 sıra nolu tapu kaydı, dosyamızdaki mahalli bilirkişilerin beyanları, keşifte yapılan mahkememiz gözlemi ve bilirkişi heyet raporu ile bunlarla uyumlu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/308 Esas ve 1965/274 Karar sayılı dosyasındaki yöreyi bilen bilirkişilerin beyanları ile tespit edilen tapu uygulama krokisiyle birbirini doğrular niteliktedir. Komşu parsellere ilişkin Yargıtay 20 HD, 2008/3352E. ve 2008/10363E

. Davacı tarafın davasına dayanak olarak sunduğu 1952 tarih Cilt: 55, Sayfa: 66, 131 sıra nolu tapu kaydı, dosyamızdaki mahalli bilirkişilerin beyanları, keşifte yapılan mahkememiz gözlemi ve bilirkişi heyet raporu ile bunlarla uyumlu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/308 Esas ve 1965/274 Karar sayılı dosyasındaki yöreyi bilen bilirkişilerin beyanları ile tespit edilen tapu uygulama krokisiyle birbirini doğrular niteliktedir. Komşu parsellere ilişkin Yargıtay 20 HD, 2008/3352E. ve 2008/10363E. sayılı ilamları da göz önüne alınmıştır.

Dosyadaki mevcut tüm bilgi ve belgeler keşif sırasında zemine uygulanmış, uygulama neticesinde ise dava konusu taşınmazın davacının dayanağı olan tapu kaydı sınırları belirlenmeye çalışılmıştır. Bu hususta birden çok kez mahalli bilirkişi beyanına başvurulmuştur. Davacı tarafın davasına dayanak olarak sunduğu 1952 tarih Cilt: 55, Sayfa: 66, 131 sıra nolu tapu kaydı hudutlarından ... değirmeni derenin sınırında 114 ada 5 parsel civarındaki eski değirmen olduğu, Kokalık başının mevki adı olduğu, bu mevkinin adını kokalak diye bir çayır bitkisinin yetiştiği yerlerden aldığı, üç köprü sınırının ...'ın batısında eskiden bir (kuru) dere bulunan yer olup buranın üç köprü mevkisi olduğu, bozacı avlusu ise adını boza satan gayri müslim yaşlı bir amcadan aldığı ile iki hududun mevki adı olmasından dolayı tapu kaydı sınırların sabit sınır barındırmadığı anlaşılmıştır. Nihai olarak dava konusu taşınmazın davacının dayanağı olan tapu kaydı sınırlarının dışında kaldığı görülmüştür. Ayrıca dava konusu taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu, DSİ VII. Bölge Müdürlüğü’nün yazısına göre taşınmazın kuru toprak vasfında olduğu ve 100 dönümü geçmediği, nizasız ve fasılasız yirmi yılı aşkın süredir fındık bahçesi olarak davalılar ve murislerinin kullanımında olduğu ve dava konusu 148 ada 36 parsel sayılı taşınmazın, davacı tarafça sunulan 1952 tarih ve 131 sayılı tapu kaydı kapsamında kalmaması aksine 05/02/1953 tarih, C:56, S:19, Sıra: 20 numaralı tapu kaydı sınırları içinde kalması nedeniyle kadastro tespit tutanağındaki hususların 3402 s. Kadastro Kanunu'nun 13 m. gereği doğru olduğu..'' gerekçesiyle asıl ve birleşen dosyaların reddi ile tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm; asıl ve birleşen dosya davacısı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15145, Karar No: 2021/22155, Tarih: 06.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/15145 E.  ,  2021/22155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında mağdur çocuklar ... ile ...'in Edirne Çocuk Mahkemesinin 2012/22 Değişik İş sayılı kararı ile koruma altına alınmalarına karar verildiği, 5237 sayılı TCK'nın 234/1. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun suçun konusu, dosya kapsamında ilgili devlet kurumunun ise suçun mağduru olduğu, ilgili kurumun yokluğunda verilen hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve hükmü temyiz etmediği, mağdur çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 06.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3528, Karar No: 2020/3176, Tarih: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3528 E.  ,  2020/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

II- Sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı gözetilerek; sanıklar hakkında, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan davada, Dairemizin 07.06.2018 tarihli 2016/6563 Esas 2018/5446 Karar sayılı ilamı ile faturaların sanıklar tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi gerektiğinden bahisle yapılan bozmaya uyulmasına rağmen, faturaların bulunamadığı belirtilerek beraat hükümleri kurulmuş ise de; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından; sanık ...’in savunmasında adı geçen ve şirket işleri ile ilgilendiği beyan edilen ... ’in tanık sıfatıyla dinlenmesi, faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları ya da tanık Ali Rıza Öner’i tanıyıp tanımadıklarının, faturaların verilip alınmasına sanıkların ya da tanığın iştirakinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,

16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14738, Karar No: 2012/934, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14738 E.  ,  2012/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 2082 parsel numarası ile çay mecrası vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.