muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3945, Karar No: 2018/5249, Tarih: 17.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/3945 E.  ,  2018/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 103/2. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan fazla olması nedeniyle, 03.10.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 676 sayılı ve 24.12.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 696 sayılı kanun hükmünde kararnameler ile yapılan değişiklikler de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 151 ve 188/1. maddeleri gereğince sanık müdafiinin, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi veya duruşmayı terk etmesi halleri saklı kalmak kaydıyla duruşmada hazır bulunma zorunluluğunun olduğu, bu nedenle 06.03.2014 ve 08.04.2014 tarihli duruşmalarda mazeret talepleri kabul edilen sanık müdafiine daha sonraki duruşma gün ve saatlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiği nazara alınmadan, yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2224, Karar No: 2011/2388, Tarih: 21.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/2224 E.  ,  2011/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Saydam Döviz ve Altın Tic.A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.04.2010 günlü ve 2009/513 E.-2010/275 K.sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 04.11.2010 günlü ve 2010/13584 E.- 2010/18232 K.sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HUMK.nun 440/III-3 md. gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18331, Karar No: 2015/22394, Tarih: 16.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18331 E.  ,  2015/22394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde teknik servis elemanı olarak çalışırken iş akdini geniş anlamıyla ücret alacaklarının düzenli olarak ödenmemesi ve düşük ücret verilmesi nedeniyle haklı olarak feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş akdinin istifa ettiğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının istifa ederek ayrıldığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine diğer taleplerin kabulüne dair kısmen kabul kararı verilmiştir.

İşçinin ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanununun 32 nci maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır. 5953 sayılı Basın İş Kanununun 14 üncü maddesinin aksine, 4857 sayılı Yasada ücretin peşin ödeneceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Buna göre, aksi bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılmadığı sürece işçinin ücreti bir ay çalışıldıktan sora ödenmelidir.

Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür.

1475 sayılı Yasa döneminde, toplu olarak hareket etmemek ve kanun dışı grev kapsamında sayılmamak kaydıyla 818 Sayılı Borçlar Kanununun 81 inci maddesi uyarınca ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini ifa etmekten, yani çalışmaktan kaçınabileceği kabul edilmekteydi. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 97 inci maddesinde de benzer bir düzenleme yer almaktadır. 4857 sayılı İş Kanununda ise ücret daha fazla güvence altına alınmış ve işçi ücretinin yirmi gün içinde ödenmemesi durumunda, işçinin iş görme edimini yerine getirmekten kaçınabileceği açıkça düzenlenmiş, toplu bir nitelik kazanması halinde dahi bunun kanun dışı grev sayılamayacağı kurala bağlanmıştır.

Ücreti ödenmeyen işçinin alacağı konusunda takibe geçmesi ya da ücreti ödeninceye kadar iş görme edimini yerine getirmekten kaçınması, iş ilişkisinin devamında bazı sorunlara yol açabilir. Bu bakımdan, işverenle bir çekişme içine girmek istemeyen işçinin, haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır. Ücretin hiç ya da bir kısmının ödenmemiş olması bu konuda önemsizdir.

Ücretin ödenmediğinden söz edebilmek için işçinin yasa ya da sözleşme ile belirlenen ücret ödenme döneminin gelmiş olması ve işçinin bu ücrete hak kazanması gerekir

Ücretin ödenmediğinden söz edebilmek için işçinin yasa ya da sözleşme ile belirlenen ücret ödenme döneminin gelmiş olması ve işçinin bu ücrete hak kazanması gerekir

4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır

İşçinin ücretinin işverenin içine düştüğü ödeme güçlüğü nedeniyle ödenememiş olmasının sonuca bir etkisi yoktur. İşçinin, ücretinin bir kısmını Yasanın 33 üncü maddesinde öngörülen ücret garanti fonundan alabilecek olması da işçinin fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

Bireysel veya toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan aynî yardımların yerine getirilmemesi de (erzak ve kömür yardımı gibi) bu madde kapsamında değerlendirilmeli ve işçinin “haklı fesih” hakkı bulunduğu kabul edilmelidir.

İşçinin sigorta primlerinin hiç yatırılmaması veya eksik bildirilmesi, sosyal güvenlik hakkını ilgilendiren bir durum olsa da Dairemizin 1475 sayılı Yasa döneminde istikrar kazanmış olan görüşü, 4857 sayılı İş Kanunu döneminde de devam etmekte olup, sigorta primlerinin hiç yatırılmaması, eksik yatırılması veya düşük ücretten yatırılması hallerinde de işçinin haklı fesih imkânı vardır

Somut olayda davacı, dava dilekçesinde iş akdini geniş anlamıyla ücret alacaklarının düzenli olarak ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ve diğer alacaklarını talep etmiş; daha sonra duruşmada alınan beyanında, iş akdini düşük ücret alması nedeniyle zam istediği ancak işverence kabul edilmemesi üzerine 15 gün süre vererek feshettiğini bildirmiştir. Mahkemece davacının duruşmada alınan beyanı esas alınarak “iş akdinin zam talebinin kabul edilmemesi nedeniyle haklı neden olmadan işçi tarafından feshedildiği” gerekçesiyle kıdem tazminatı talebi reddedilmiştir. Ne var ki, yapılan yargılama sonunda sabit olduğu üzere, davacının fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının düzenli olarak ödenmediği ve bu nedenle de dava dilekçesinde beyan ettiği üzere haklı fesih nedeninin bulunduğu gerçeği gözden kaçırılmıştır. Mahkemece, alacakları düzenli olarak ödenmeyen işçinin, daha iyi bir ücretle iş bulması durumunda iş akdini feshetmesinin haklı fesih nedeninin varlığını ortadan kaldırmayacağı hususu göz önünde tutularak, davacının iş akdini haklı nedenle feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi hatalı olup karar bozulmalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı taraf, davalı işyerinde teknik servis elemanı olarak çalışırken fazla çalışma ücretleri ve buna benzer ilave ücretlerinin ödenmemesi ve iş koşullarından kaynaklanan nedenlerden dolayı işten ayrılmak zorunda kaldığını, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücretinin ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının istifa ederek ayrıldığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine diğer taleplerin kabulüne dair kısmen kabul kararı verilmiştir.

4857 sayılı Yasanın 24/II.maddesi kapsamında haklı bir neden yok ise, işçinin feshinde kıdem tazminatı hakkı doğmaz.

Davacı asil 16.04.2013 tarihli oturumda "Ben davalı işyerinde 2006 yılının 5. veya 6. ayında işe girdim. Diğer işyerinde serviste teknisyen olarak çalışan arkadaşlarımızın daha fazla ücret aldığını öğrendim. Bende ücret düşük olduğu için zam istedim ancak zam verilmedi. Şuanda çalışmış olduğum ... servisi ile görüştüm. İşverenimiz olan ... 15 gün içerisinde kendisine eleman bulmasını benim işten ayrılacağımı söyledim. 10 gün kadar bu şekilde işe devam ettim. Daha sonra bana işe gelmememi söyledi. Bunun üzerine bende işe gitmedim. " demiştir .Davacı asilin 16.04.2013 tarihli oturumundaki bu beyanından bir kısım çalışanların kendisinden daha fazla ücret aldığını öğrenmesi üzerine davalıdan ücretine zam istediği davalının talebi reddetmesi üzerine davacının bir başka işyeri ile görüştüğü ve tüm bu süreç sonucunda iş aktini haklı bir neden olmaksızın feshettiği anlaşılmış olup davacının kıdem tazminatı talebinin reddine dair mahkeme kararı yerinde olduğundan, Sayın Çoğunluğun "...davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi" yönünde oluşan görüşüne katılmıyoruz. 16.11.2015
Yargıtay — Esas No: 2015/10345, Karar No: 2015/15080, Tarih: 23.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10345 E.  ,  2015/15080 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki kasten öldürme nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı ek kararın; Dairemizin 26/05/2015 gün ve 2014/9931-2015/6699 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten öldürme nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vasisi tarafından yetkilendirilen vekilce temyiz edilmiş, mahkemece 16/05/2014 tarihinde verilen ek karar ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, ek kararın davalı vekilince süresi içinde temyizi üzerine Dairemizin 26/05/2015 gün ve 2014/9931 esas, 2015/6699 karar sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına hükmedilmiş, Dairemizin ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içerisinde karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Davacılar, yakınlarının davalı tarafından kasten öldürülmesi nedeni maddi ve manevi zararlarının giderilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, olayın meşru savunma sınırları içinde kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacılardan ...'un eşi, ......babaları, ...'un ise oğlu olan ...'un, davalı tarafından 19/10/2009 tarihinde kasten öldürülmesi nedeni ile ....2010/36-301 sayılı ilamı ile davalının haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına 12/10/2010 tarihinde karar verildiği, kararın Yargıytay 1. Ceza Dairesinin 13/06/2012 tarihli, 2011/3732 esas, 2012/4890 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, bu tarih itibari ile TMK'nın 407. maddesi uyarınca davalının hükümlü hale geldiği, davalıyı yargılama aşamasında Avukat ...'in temsil ettiği, eldeki davada 15/11/2012 tarihinde verilen kararın, davalıyı temsilen Avukat ...'e 13/02/2013 tarihinde tebliğ edildiği, adı geçen avukat tarafından dosyaya temyiz dilekçesi sunulmadığı, .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 12/11/2013 tarih ve 2013/657-860 sayılı ilamı ile davalıya....vasi olarak atandığı, vesayet kararının 12/03/2014 tarihinde kesinleştiği, vasi tarafından Avukat ...'ın 14/03/2014 tarihli vekaletname ile

-/-

-2-

2015/10345-2015/15080

-/-

-2-

2015/10345-2015/15080

vekil olarak yetkilendirildiği, adı geçen davalı vekili tarafından 13/05/2014 tarihli temyiz dilekçesi ile kararın temyiz edildiği, mahkemece 16/05/2014 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz isteminin onbeş günlük sürenin geçirilmiş olduğundan bahisle reddine karar verildiği, ek kararın davalı vekiline 02/06/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilince 11/06/2014 tarihli temyiz dilekçesi ile ek kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 26/05/2015 gün ve 2014/9931 esas, 2015/6699 karar sayılı ilam ile ek kararın onanmasına hükmedildiği ve davalı vekilinin süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

Ceza mahkemesi kararının kesinleşme tarihi olan 13/06/2012 itibari ile davalı ...'nın hükümlü hale geldiği, bu nedenle davalıyı temsil eden Avukat ...'in vekalet görevinin bu tarih itibari ile sona erdiği anlaşıldığından, eldeki tazminat davası sona erdikten sonra, davalıya atanan vasi Nazif Ünlü tarafından usulüne uygun bir şekilde davalı vekili olarak yetkilendirilen Avukat ...'ın 13/05/2014 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilmelidir. Ne var ki Dairemizce 26/05/2015 gün ve 2014/9931 esas, 2015/6699 karar sayılı ilamı ile yerel mahkemenin 16/05/2014 tarihli ek kararının sehven onanmasına hükmedilmiştir.

Bu itibarla davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 26/05/2015 gün ve 2014/9931 esas, 2015/6699 karar sayılı onama ilamı ile yerel mahkemenin 16/05/2014 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan 15/11/2012 tarihli yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442 maddeleri gereğince karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemiz'in 26/05/2015 gün ve 2014/9931 esas, 2015/6699 karar sayılı onama ilamı ile yerel mahkemenin 16/05/2014 tarihli ek kararının kaldırılarak yerel mahkemenin 15/11/2012 tarihli kararının ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine ve tashihi karar talep eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/20091, Karar No: 2014/4809, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20091 E.  ,  2014/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS., özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 21/05/2008 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'ten boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8543, Karar No: 2016/1579, Tarih: 07.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/8543 E.  ,  2016/1579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 16/10/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilere, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ..., ... ... ve ... ... hakkında kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ... ve ... ... savunmanları ile sanık ... ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;

Mağdurun evinde hırsızlık yapıldığını anlamasının ardından sanık ...'yı evde görerek dışarıdan kapıyı kilitlediği; mağdur ve tanık ... ...'in Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2012 tarihli duruşma ifadelerinde, sanık ...'nın içinde mağdura ait eşyaların bulunduğu çantası elindeyken tanık ....'e kaçmak için bıçakla saldırdığını beyan etmeleri karşısında; sanığın hırsızlık suçunu tamamlayamadan suça konu mallar elindeyken bıçakla tehdit ederek kaçmaya çalışmasının yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şeklide hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.