muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35223, Karar No: 2014/35653, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/35223 E.  ,  2014/35653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veye taşıma veya bulundurma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 30 gün adli para, 1 yıl 4 ay hapis ve 2 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair .... Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2013 tarihli ve 2011/304 esas 2013/139 sayılı kararına karşı ... Bakanlığı'nın 04.09.2014 tarih ve 2013/16788 – 56970 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.09.2014 tarih ve 2014/313576 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 1) Fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan belirlenen hapis cezasının kısa süreli olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşım bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddeleri gereğince hükmedilen 30 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/1-2. maddeleri gereğince para cezasının miktarının belirlenmemesinde,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca hükmedilen cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddeleri gereğince indirim yapılması

karşısında hapis cezası ile birlikte hükmedilen adli para cezasından indirim yapılmamış olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre,Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümüne İlişkin Ortak Hükümler" kısmının 1 ve 4. maddeleri ile Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE; 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29473, Karar No: 2018/7663, Tarih: 26.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/29473 E.  ,  2018/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin hiçbir sebep gösterilmeden fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, ücretli yıllık izin haklarını istemesi üzerine 05.05.2013 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendi gereğince haklı nedenle yasal süresi içinde feshedildiğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının çalıştığı dönemde tüm ücretlerinin ödendiği beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere, bilirkişi raporuna ve talep miktarına göre hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı hususu uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin iş sözleşmesi işe devamsızlık yaptığı gerekçesiyle İş Kanunu'nun 25/II- g madde ve bendi gereğince feshedilmiştir.

Somut olayda; davacı taraf, iş sözleşmesinin 05.05.2013 pazar günü davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüştür. Davalı ise, devamsızlık haklı nedenine dayanmıştır. Bu nedenle, fesih işleminin davalı tarafından gerçekleştirildiği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı açık olup mahkemece davacının eylemli feshinin kabulü hatalıdır. Davalı feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda ise; davalı işverenlikçe düzenlenen devamsızlık tutanak içeriklerinin tutanak tanıklarınca doğrulanması, davacı tanıklarının ise fesih konusunda bilgi ve beyanlarının bulunmaması karşısında devamsızlık olgusu ispatlandığı görülmektedir. Bu itibarla, davalı işveren feshinin haklı sebebe dayalı olduğu anlaşılmakla, kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2559, Karar No: 2023/9276, Tarih: 14.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/2559 E.  ,  2023/9276 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemes

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/336 İddianame No'lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/568 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/568 Esas, 2016/279 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 07.10.2020 tarihli ve 2018/2200 Esas, 2020/3380 Karar sayılı kararı ile

"1- Sanıklar ... ve ...’in olay günü saat 16.00 sıralarında, katılan ...’ten önce bıçak zoru ile cüzdanını aldıkları, ancak içinde değerli bir şey bulunmayan cüzdanın hemen rızaen iade edildiği, devamla sanıkların katılandan içerisinde 2 adet bilekliği aldıkları, ancak bilekliklerin sanık ...’in yakalanması ile üst araması sonucu ele geçirildiği olayda; cüzdan yönünden kısmî iadenin oluştuğu, katılana kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edip etmediğinin sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- 5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nin 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "Değer azlığı"nın 5237 sayılı Yasa’ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yanlızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıklar ... ve ...’in, katılan ...’ten önce bıçak zoru ile cüzdanını aldıkları, ancak içinde değerli bir şey bulamayınca 2 adet bilekliği yağmaladıkları olayda, sanıkların kastlarını özgüledikleri esas şeyin 2 adet bileklik olmadığının anlaşılması karşısında; TCK'nin 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 149. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki suçu oluşturduğu ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla bendin ihlâl edilmesi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli ve 2020/470 Esas, 2021/375 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakları nedeniyle cezanın 2 yıl 9 ay 10 gün olarak belirlenmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,

C. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ... ve ...’in olay günü saat 16.00 sıralarında, katılan ...’ten önce bıçak zoru ile cüzdanını aldıkları, ancak içinde değerli bir şey bulunmayan cüzdanın hemen rızaen iade edildiği, devamla sanıkların katılandan içerisinde 2 adet bilekliği aldıkları anlaşılmaktadır.

2. Suça konu bileklerin suça sürüklenen çocuk ...’in yakalanması ile üst araması sonucu ele geçirilmiştir.

3. Katılanın aşamalarda tutarlı ve istikrarlı beyanlar verdikleri görülmektedir.

4. Tanıklar V.T. ve O.E.'nin beyanları vakıayı ve katılan beyanlarını desteklemektedir.

2. Suça konu bileklerin suça sürüklenen çocuk ...’in yakalanması ile üst araması sonucu ele geçirilmiştir.

3. Katılanın aşamalarda tutarlı ve istikrarlı beyanlar verdikleri görülmektedir.

4. Tanıklar V.T. ve O.E.'nin beyanları vakıayı ve katılan beyanlarını desteklemektedir.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli ve 2020/470 Esas, 2021/375 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin kesin delil olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine dair ortak temyiz sebepleri bakımından yapılan incelemede, uyulan bozma ilâmı da gözetilerek; katılanın eylemden hemen sonra öğretmenleri olan tanıklar V.T. ve O.E.'den yardım istemesi, bu sırada okul bahçesine giren suça sürüklenen çocukları teşhis etmesi, akabinde kolluk tarafından gerçekleştirilen yakalama sonucu suça konu bilekliklerin suça sürüklenen çocuk ...'in üstünden çıkması, suça sürüklenen çocukların çelişkili beyanlarda bulunması, katılanın anlatımlarının istikrarlı ve tanık beyanları ile tutarlı olması göz önüne alınarak itibar edilebilir olması nedenleriyle kurulan hükümlerde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2021 tarihli ve 2020/470 Esas, 2021/375 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/564, Karar No: 2024/3145, Tarih: 21.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/564 E.  ,  2024/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/1000 E., 2023/638 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/421 Esas, 2021/701 Karar ... kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesinin 24.....2022 tarihli ve 2022/388 Esas, 2022/1578 Karar ... kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesinin 24.....2022 tarihli ve 2022/388 Esas, 2022/1578 Karar ... kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.10.2022 tarihli ve 2022/11988 Esas, 2022/12178 Karar ... ilâmı ile; hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep konusu ücret farkı alacağı hesaplanırken aylık çıplak brüt ücrete, fazla çalışma ve genel tatil ücretleri ile bir kısım sosyal yardım alacaklarının da ilave edildiğinin görüldüğü, davacının talebinin ise çıplak brüt ücrete ilişkin alacak farkı olduğundan taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde hesaplama yapan hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu, davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin yargılama giderlerine harç eklenerek Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesinin de hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmında belirtildiği şekilde hesaplama yapılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; husumet itirazları bulunduğunu, talep konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının tüm ücretlerinin ödendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu ücret farkı alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 26 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3334, Karar No: 2020/9965, Tarih: 12.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3334 E.  ,  2020/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhtesatın bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve kamulaştırmasız el atılan muhtesatın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaz üzerindeki fıstık ağaçlarının zeminde kapladığı alan belirlenerek, taşınmazın kapama fıstık bahçesi niteliğinde kabulü ile net fıstık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra fıstık ağaçlarının bedellerinin tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.