muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10959, Karar No: 2019/5066, Tarih: 18.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10959 E.  ,  2019/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl ve birleşen dava ile davalı ... şirketine sigortalı araç sürücüsünün kusuru ile sebebiyet verdiği trafik kazasında yaralanan müvekkilinin malul kaldığını belirterek 10.000,00 TL işgörememezlik tazminatının tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında 09.03.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 56.390.20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın ve birleşen davanın kabulü ile 51.278,40 TL kalıcı iş görememezlik tazminatının esas dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, 5.111,80 TL geçiçi iş görememezlik tazminının birleşen dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu

belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda yargılama aşamasında mahkemece Adli Tıp Kurumundan aldırılan raporda davacının yaralanmaya bağlı olarak maluliyetinin bulunmadığı bildirilmiş, ardından davacının muayene edilmesi suretiyle Gaziantep Üniversitesi Adli Tıp Ana bilim dalından SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğü yeni adıyla Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre %16 oranında tüm vücut fonksiyon kaybı olduğu bildirilmiştir. Kaza tarihi 24.07.2013 kaza tarihi itibari ile Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Tespit İşlemleri Yönetmeliği yürürlükte olup, bilirkişi tarafından ilgili yönetmeliğin mi, yoksa tüzüğün mü rapora esas alındığı açık olmadığından rapor denetime elverişli değildir. Mahkemece yapılacak iş Gaziantep Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalından davacının maluliyet durumuna ilişkin kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken hüküm kurulması doğru görülmemiştir.(HGK’nın 2013/17-2423, 2015/1661 sayılı ilamı da bu yöndedir.)

2- Kabule göre de; Mahkemece zararın belirlenmesi için bilirkişiden alınan raporda, TRH 2010 yaşam tablosu ve %5 iskonto oranı esas alınmış, pasif dönem hesabında gelir asgari geçim indirimi dahil edilerek hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, tazminat hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar). Yine Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücret, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin

sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif dönem (devre) zararının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı açıktır. Zira asgari geçim indirimi ücretin eki olmadığından, tazminat alacaklarının hesaplanmasında esas ücrete dâhil edilemez.

Bu maddi ve hukuksal olgulara göre dosya kapsamında alınan raporun açıklanan hesaplama tarzına uygun olmadığı ve belirtilen yönteme uygun olarak yapılmayan hesaplamayı içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/57, Karar No: 2021/7043, Tarih: 26.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/57 E.  ,  2021/7043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine dair karar verilmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının 26.09.1991 - 24.09.1993 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 04.10.2000 tarihinden önce ilgili mevzuat uyarınca herhangi bir tescil başvurusu olmadığından... sigortalılığının başlatılamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Yerel mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V-TEMYİZ NEDENLERİ:

Davacı vekili, emsal Yargıtay kararları nazarında davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Davacı vekili, davacının 26.09.1991 - 24.09.1993 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğunu belirterek bu süreler arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tespitini istemiş, mahkemece davacının 02.08.2003 tarihine kadar kuruma müracaat etmemesi gerekçe gösterilerek verilen red kararı ilgili bölge adliye mahkemesince de yerinde görülmüş ise de, hükmün eksik araştırma ve incelemeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Davacı vekili, davacının 26.09.1991 - 24.09.1993 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğunu belirterek bu süreler arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığının tespitini istemiş, mahkemece davacının 02.08.2003 tarihine kadar kuruma müracaat etmemesi gerekçe gösterilerek verilen red kararı ilgili bölge adliye mahkemesince de yerinde görülmüş ise de, hükmün eksik araştırma ve incelemeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı düzenlemelerden, 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasaya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir. 4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, Dairemizin eksiklik talep yazısı üzerine ... İş Mahkemesi’nin 20.04.2021 tarih ve 2018/262 sayılı yazısı ekinde (uyap sistemi üzerinden gönderilmiştir) gönderilen evrakların incelenmesinde, davacıya ait...’a giriş bildirgesinin 24.04.2001 tarihinde davalı Kurum’a intikal ettiği anlaşılmakla, mahkemece bu hususun irdelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmaya dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14758, Karar No: 2018/3254, Tarih: 26.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14758 E.  ,  2018/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından konut sigorta poliçesi ile sigortalı konutun, davalı tarafından fan coil sistemini devreye alma ve test sürecinde drenaj eğiminin kusurlu olması sebebi ile su sızmasından dolayı 02/10/2010 tarihinde hasarlandığını, müvekkili tarafından sigortalının hasarının karşılandığını, tesisat yapım işlerinin davalı tarafından yapıldığını ve zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4.564,63 USD (7.136,54 TL)’nın fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden TL karşılığının 20/10/2011 ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, müvekkilinin kış bahçesi soğutma işi tamamlanmadan işverenin tavan bölümünde konvektör yerine fan coil kullanmak istemesi üzerine montajı yapılan konvektörlerden 8 adedinin sökülerek geri alındığını ve ünitelerin bedelini de geri aldığını, daha sonra işveren tarafından dava dışı firmaya fan coil tesisatı yaptırıldığını, hasar sebebinin fan coil cihazından kaynaklandığını, müvekkilinin kullandığı konvektörlerle ilgisi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, Daire’mizin 03/02/2014 tarih ve 2013/3405 esas 2014/891 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, meydana gelen hasardan dolayı davalının herhangi bir kusuru bulunmadığı ve meydana gelen hasar ile davalı arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, konut sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, konut sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre davalı tarafça 800,00 TL yargılama gideri yapılmıştır. Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş davalı tarafından yapılan yargılama giderleri hakkında bir karar verilmemiş olması; usul ve yasaya uygun değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasına son bent olarak "Davalı tarafça yapılan 800,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" bendinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13891, Karar No: 2013/1169, Tarih: 04.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13891 E.  ,  2013/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar, miras bırakanlarından intikal eden çekişme konusu taşınmazdaki paylarını davalı N.ile diğer davalı G.'a alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla devrettiklerini ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, mahkemece de taraflar arasındaki ilişkinin taraf muvazaası olduğu ve yazılı bir belge ibraz edilemediği gerekçe yapılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılardan G.açılan davayı kabul etmiştir. Bilindiği üzere kabul,davaya son veren taraf işlemlerinden olup, kesin hükmün hukuki neticelerini doğurur.

O halde, mahkemece kabul eden davalı bakımından davacıların davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek davalı G. bakımından da davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan, yanlar arasındaki ilişkinin taraf muvazaası olduğu sabittir. Hemen belirtilmelidir ki, böyle bir iddia ile açılan davaların 05.02.1947 gün ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı bir belge ile kanıtlanması zorunludur. Yazılı belgesi bulunmayan kimsenin son müracaat edeceği kanıtın ise yemin olacağında kuşku yoktur. Davacı taraf davayı kabul etmeyen davalı N. yönünden her ne kadar bir belge ibraz etmemiş ise de, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmışlardır. O halde, davacı tarafa davalı N.'a yemin teklif etme haklarının varlığı hatırlatılmalı,davalı N.'ın yemini eda etmesi halinde davacıların davasının reddine karar verilmeli, ancak teklif edilen yeminin eda edilmemesi halinde ise davacıların davasını N.'a karşı ispat ettikleri kabul edilmelidir. Bu durumda ise, yargılama devam ederken taşınmazı edinen ve ikinci el konumunda olan Ş.yönünden edinmesinde iyiniyetli olup olmadığı, bir başka ifade ile ediniminin korunup korunmayacağı bakımından tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda deliler toplanarak, TMKnun 1023. maddesi hükmü gereğince değerlendirme yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9924, Karar No: 2015/21435, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9924 E.  ,  2015/21435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2014/170-2015/39

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.06.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın konumu şehir hali hazır haritası üzerinde ve Osmanlı Stadının konumları ile taşınmazın Osmanlı Stadı ve Yenikayı Mahalle merkezine ve en yakın mesken alana olan mesafesinin fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2261, Karar No: 2021/2206, Tarih: 09.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2261 E.  ,  2021/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Çay Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29.01.2019 tarih ve 2017/149 E- 2019/43 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.05.2019 tarih ve 2019/504 E- 2019/531 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 25.10.2014 günü davalı sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otobüsün Afyon ili Çay ilçesinde seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yaralamalı trafik kazasının meydana geldiğini, yolcu olan müvekkili ...'ın yaralandığını, 25.10.2014 tarihli kaza tespit tutanağı ve Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/44 Esas sayılı dosyasına sunulan 06.02.2015 tarihli Adli Tıp kusur bilirkişi raporunda ... plakalı araç sürücüsü ...'in %100 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kaza nedeniyle müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, kaza ve kalıcı sakatlığın yaşattığı ruhsal ve yaşamsal olumsuzluklar nedeniyle davalıların kusur durumu gözetilerek davalılardan trafik kazasında beden gücü kaybına uğrayan davacı için toplam 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek faizi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraflara dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğ edildiği ancak cevap dilekçesi sunulmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 25.10.2014 tarihinde davalı ...’ın sahibi olduğu davalı ...’in sevk ve idaresinde ... plakalı araç ile meydana gelen tek taraflı, ölümlü ve yaralamalı trafik kazasında davacının yaralandığı, kaza nedeniyle maluliyetinin % 9.2 olduğunun tespit edildiği, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu, davalı ... ise araç maliki olması nedeniyle kaza nedeniyle kusursuz sorumluluk ilkesine göre sorumlu olduğu, TBK'nın 54/3-4. bentlerine göre davalının çalışma gücünün azalması ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplara ilişkin dosya kapsamındaki raporların olayın akışına uygun olduğu, davacının askerlik görevini yerine getirebilecek durumda olduğu ve kaza sonrasında 08.05.2017 tarihi itibariyle de askerlik görevini yerine getirdiği gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle; 15.000.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.