muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5240, Karar No: 2012/9005, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5240 E.  ,  2012/9005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında  Arpaçbahşiş Köyü çalışma alanı içerisinde bulunan 345 ada 10 parsel sayılı 3618,52 metrekare yüzölçümündeki tarla niteliğindeki taşınmaz,  beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi  gereğince   orman sınırları dışına çıkarıldığı  ve taşınmaz ve üzerindeki meyve ağaçlarının ... kızı ...'ın kullanımında olduğu şerhi verilerek   davalı Hazine  adına  tespit ve tescil  edilmiştir. Davacı ... beyanlar hanesindeki şerhte "..." olan baba isminin "Halil" olarak düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır.  Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne,  çekişmeli  taşınmazın  beyanlar hanesinin 2. nolu bendinde yer alan şerhin iptaline, beyanlar hanesinin 2. bendinde, parsel ve üzerindeki meyve ağaçlarının davacı "Halil kızı ...'ın kullanımında" olduğunun şerhedilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13026, Karar No: 2018/11796, Tarih: 14.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13026 E.  ,  2018/11796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı- Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, müvekkil şirketin davalı-karşı davacı arasında akdedilen hizmet akdi ile davalının 11.09.2011 tarihinden davalının iş akdini feshettiği 26.05.2014 tarihine kadar toplam 2 yıl 8 ay 12 gün çalıştığını, davalının günlük brüt ücretinin 81,49-TL olduğunu ayrıca müvekkil şirket tarafından davalıya tahsis edilen araç ile işe geliş-gidişini sağladığını ve her gün öğle yemeği verildiğini, servise çıkılması halinde ise dışarıdaki yemek ihtiyaçlarının da müvekkil şirket tarafından sağlandığını, davalı-karşı davacı ve diğer işçiler ... ve ...’in ....Noterliğinin 29.05.2014 tarih, 12940 yevmiyeli ihbarnamelerinde ihbar süresi içinde çalışmaya hazır olduklarını bildirdiklerini, bunun üzerine....Noterliğinin 02.06.2014 tarih, 11409 yevmiyeli ihbarının tebliğinden itibaren 2 işgünü içinde işe başlamalarının bildirildiğini ve ihtarnamenin davalı-karşı davacıya 03.06.2014 tarihinde tebliğ edildiğini, iş sözleşmesinin 26.05.2014 tarihinde ihbar önellerine uyulmaksızın, haklı ve geçerli bir neden gösterilmeksizin davalı-karşı davacı tarafından feshedildiğini, ihbar süresinde çalışmadığı, ihtara rağmen işe başlamadığı ve ihbar tazminatını da ödemediğini beyanla ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı- Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davalı- Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davalı-karşı davacı, müvekkilin davalı şirkette 01.09.2011 tarihinden itibaren usta sıfatı ile 26.05.2014 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, davalı-karşı davacının 2 arkadaşı ile birlikte 26.05.2014 tarihinde ayrılmak istediklerini şirket yetkilisi ve ortağı Hüseyin Kaya’ya beyan etmesi üzerine istifa edin diyerek evrakları getirttiğini ve davalı ile arkadaşlarından istifa dilekçeleri ve ibranamelerin alındığını, (bu ibranameyi kesinlikle kabul etmediklerini) davacı ve arkadaşlarının ertesi gün işyerine geldiklerini işbaşı yaptırılmadıklarını ve 26.05.2014 tarihinde düzenlenen evrakları imzalayarak işyerinden ayrıldıklarını, Bornova 1.Noterliğinden 29.05.2014 tarih, 12940 yevmiyeli ihtarnamede istifa ettirilmek suretiyle işten ayrıldıklarını ve ihbar süresi içerisinde de çalışabileceklerini ancak şirketin işten ayrılanı ihbar süresi içinde çalıştırmama yönündeki prensip kararı bulunduğunu bildirmesi üzerine bu taleplerinin kabul edilmeyerek iş bıraktırıldıklarını beyan ettiklerini, daha önceki yaşadıklarından tecrübe edinen davacı ve arkadaşlarının kötüniyetli olarak kendilerine gönderilen ve ihbar süresi içinde çalışmalarını talep eden ihtarnameye icabet etmediklerini, davacının normal günlerde 08:00-18:30 saatleri arasında çalıştığını, günde bir saat yemek ve en az 15 dakika çay molası kullanması gerekirken bu sürede de çalışmaya zorlandığını, işyeri dışındaki çalışmalarda iş bitmeden kesinlikle dönülmemesi yönündeki talimat gereği gece geç saatlere kadar çalışmak zorunda kaldığını, cumartesi günleri akşam 18:00-19:00’a kadar, dışarıda ise gece yarılarına kadar çalışmasına rağmen bu çalışmalara ilişkin herhangi bir ücret ödenmediğini, Asgari geçim indiriminin aylık ücretin içerisine eklenerek ödendiğini, yıl ortası ve sonu zamlarının düzenli olarak yapılmadığını, yıllık izinlerin düzenli kullandırılmadığını ve 1-2 saatlik izinlerde dahi tam gün izin kullanmış gibi evrak tanzim edildiğini, şehir dışı işlerde en geç saat 08:00’de orada olmak için sabah erken saatlerde yola çıkmak zorunda kaldığını, yolda geçen süreler çalışma süresinden sayılmasına rağmen buna ilişkin fazla mesai ücreti ödemesi yapılmadığını, şirket ortağının oğlu ve servis müdürü olarak görev yapan Muhammet Kaya’nın müvekkil ve çalışanlara ağır şekilde hakaret ettiğini, çalışanlar üzerinde baskı kurduğunu, sürekli huzursuzluk yarattığını ve tehdit dahi ettiğini, bu duruma artık dayanamayarak şirket yetkilisi ve ortağı olan Hüseyin Kaya’ya ilettiklerini, normal bir şekilde ayrılacaklarını düşünen müvekkil aleyhine kötüniyetli olarak dava açıldığını iddia ile müvekkil aleyhine açılan davanın reddi ile karşı davada talep olunan kıdem,ihbar tazminatı, agi, fazla mesai alacağının kabulü talebinde bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı-karşı davalı Fores Makine A.Ş.'nin davasının reddine, davalı-karşı davacı ...'ın kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai alacaklarının kabulü ile asgari geçim indirimi talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı-karşı davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacının 14.09.2011-26.05.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde teknisyen olarak çalışması uyuşmazlık dışıdır. Davacının günlük çalışma süresi davacı ile birlikte işten çıkarılan, davalı işveren aleyhine dava açan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınarak, davacının imzasını içeren servis fişi bulunmayan günlerde 08:30-18:00 saatleri arasında olduğu kabulü ile belirlenmiştir. Fazla çalışma konusunda öncelikle işyeri kayıtları, bu olmadığı takdirde tarafsız tanık beyanları ve davalı tanık anlatımları dikkate alınmalıdır. Davacının fazla çalışma ücreti alacağının husumetli tanık beyanlarına göre tespit edilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında asgari geçim indiriminin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi kanun ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır.

3-Taraflar arasında asgari geçim indiriminin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.

İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi kanun ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır.

Davacı taraf asgari geçim indirimlerinin ödenmediğini davalı taraf ise davacıya tüm ücret alacaklarının ödendiğini, bu durumun davacının bordroları ile sabit olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda ise davacıya ait asgari geçim indiriminin ödenmiş olması nedeniyle talebin tamamıyla reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinden davacının asgari geçim indiriminin tüm çalışma dönemi için ödenmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davacının ücret bordroları da dosya arasına alınmalı, asgari geçim indiriminin 5615 Sayılı Kanun gereği ödenmesi zorunlu olduğu da gözetilerek kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ödenip ödenmediği araştırılmalı ve oluşacak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14355, Karar No: 2018/10297, Tarih: 31.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14355 E.  ,  2018/10297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın eşini tabak fırlatmak suretiyle yaraladığı işlediği olayda; birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak asgari hadden ayrılmak suretiyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a-e maddeleri uyarınca ceza tayin edilmesi gerekirken,yazılı şekilde alt hadden ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20389, Karar No: 2014/2383, Tarih: 13.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20389 E.  ,  2014/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümün iptal terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/442, Karar No: 2014/196, Tarih: 22.04.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/442 E.  ,  2014/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : KARTAL (İSTANBUL Anadolu) 1. Ağır Ceza

Günü : 27.10.2010

Sayısı : 402-229

Kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nun 82/1-d, 35, 29, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin, Kartal (İstanbul Anadolu) 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.10.2010 gün ve 402-229 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 28.12.2012 gün ve 5434-10149 sayı ile;

“Sanığın bıçakla mağduru biri batına nafiz olmak üzere toplamda üç bıçak darbesiyle mide ve karaciğerde lezyona ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde, cezanın alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyet gereğince makul düzeyde belirlenmesi yerine alt sınırdan 13 yıl olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır” eleştirisiyle ve teşebbüs nedeniyle yapılan indirim sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi isabetsizliği yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.01.2013 gün ve 85376 sayı ile;

“…Cumhuriyet savcısı tarafından hükmün sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi nedeni ile eksik ceza tayini isabetsizliğinden aleyhe bozulması da istenildiğinden eleştiri sebebi kabul edilen hususun da bozma konusu yapılması gerektiği” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 27.05.2013 gün ve 424-3973 sayı ile, itiraz nedenlerinin oyçokluğuyla yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Cumhuriyet savcısının aynı başvurusunda bir hükümle ilgili olarak hem sanık lehine hem de sanık aleyhine temyize gelip gelemeyeceğinin ve buna bağlı olarak da somut olayda aleyhe temyiz bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Cumhuriyet savcısının aynı başvurusunda bir hükümle ilgili olarak hem sanık lehine hem de sanık aleyhine temyize gelip gelemeyeceğinin ve buna bağlı olarak da somut olayda aleyhe temyiz bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ile mağdurun karı-koca oldukları, aralarında geçimsizlik bulunduğu, olay günü sanığın, mağdurenin başka erkeklerle cep telefonundan mesajlaştığını görmesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında mağdurenin sanığa sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, sanığın mutfaktan bir ekmek bıçağını alıp "seni öldüreceğim, sen mezara gireceksin ben de cezaevine gideceğim, benden başka kimseyi sevemezsin, aldatamazsın" diyerek mağdura saldırdığı, mağduru biri batına nafiz toplam üç bıçak darbesiyle mide ve karaciğerde lezyona ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, mağdurenin evden dışarı kaçtığı, sanığın bıçakla arkasından takip ettiği, ev sahipleri olan tanık Murat Tarakçı'nın mağdureyi yaralı halde ve sanığı da elinde bıçakla görmesi üzerine sanığın bıçağı bahçeye atarak mağdureyi yaralı halde bırakıp olay yerinden kaçtığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın eşe karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsten mahkûmiyetine karar verildiği, teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngörülen TCK’nun 35. maddesi uygulanırken cezanın alt sınırdan 13 yıl olarak belirlendiği, hükmün sanık müdafi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, Cumhuriyet savcısının; sanığın eyleminin yaralama olarak kabulü gerektiği görüşüyle lehe ve mağdureye birden çok bıçak darbesi vurması karşısında TCK'nun 35. maddesinin uygulanmasında asgari hadden uzaklaşılması gerektiği görüşüyle de aleyhe hükmü temyiz ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Cezayı aleyhe değiştirememe yasağı öğreti ve uygulamada; "temyiz davası yalnızca sanık veya müdafii ya da sanık lehine Cumhuriyet savcısı veya sanığın eşi ya da yasal temsilcisi tarafından açıldığında hükümde yaptırımın türü ve ağırlığı bakımından sonucu sanığın aleyhine ağırlaştırıcı, diğer bir anlatımla aleyhe sonuç verici düzeltmelerin yapılamaması veya kurulacak yeni hükümdeki cezanın sanığın aleyhine olarak ilk hükümden daha ağır olamaması" şeklinde tanımlanmaktadır.

Anılan kural, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326. maddesinin 4. fıkrasında; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklinde kanuni düzenlemeye dönüştürülmüştür.

Anılan kural, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326. maddesinin 4. fıkrasında; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklinde kanuni düzenlemeye dönüştürülmüştür.

Ayrıca bu kuralla ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 307/4. maddesinde ise; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262. maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" düzenlemesine yer verilmiştir.

5271 sayılı CMK’nun 260. maddesinde Cumhuriyet savcısının hâkim ve mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu, sanık lehine olarak da kanun yollarına başvurabileceği, 265. maddesinde Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhine kanun yoluna gidilen kararın sanık lehine de bozulabileceği veya değiştirilebileceği, Cumhuriyet savcısının sanık lehine kanun yoluna başvurduğunda, yeniden verilen hüküm önceki hükümde tayin edilmiş olan cezadan daha ağır bir cezayı içeremeyeceği, 266. maddesinde Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine yapılan başvurudan onun rızası olmaksızın vazgeçilemeyeceği, bölge adliye mahkemeleri faaliyetlerine başlamadığı için henüz uygulanma yeteneği kazanamayan 295. maddesinde ise Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın lehinde veya aleyhinde olduğunu açıkça belirtmesi gerektiği düzenlenmiştir.

Temyiz incelemesinin kapsamı ve bozmadan sonra kurulacak hükmün sınırlarının belirlenmesi bakımından Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz isteğinin sanığın lehinde mi yoksa aleyhinde mi olduğunun temyiz dilekçesinde açıkça belirtilmesi gereklidir. Bu açıklama süre tutum dilekçesinde yapılabileceği gibi sonradan verilecek gerekçeli temyiz dilekçesiyle de yapılabilecektir. Ancak 17.05.1939 gün ve 24-25 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, gerekçeli temyiz dilekçesi verilmemiş ve süre tutum dilekçesinde de bir açıklık yoksa beraat hükümlerine karşı verilen süre tutumlar hariç başvurunun sanık lehine olduğu kabul edilmelidir.

Cumhuriyet savcısının aynı davada bazı sanıkların lehine bazılarının ise aleyhine, aynı sanıkla ilgili olarak da bir suçtan kurulan hükümde lehine başka bir suçtan kurulan hükümde ise aleyhine kanun yoluna başvurabileceğinde tereddüt bulunmamaktadır. Uyuşmazlık sanık hakkında bir suçtan kurulan hükümle ilgili olarak hem sanık lehine hem de sanık aleyhine temyize gelip gelemeyeceği noktasındadır.

Cumhuriyet savcısının aynı davada bazı sanıkların lehine bazılarının ise aleyhine, aynı sanıkla ilgili olarak da bir suçtan kurulan hükümde lehine başka bir suçtan kurulan hükümde ise aleyhine kanun yoluna başvurabileceğinde tereddüt bulunmamaktadır. Uyuşmazlık sanık hakkında bir suçtan kurulan hükümle ilgili olarak hem sanık lehine hem de sanık aleyhine temyize gelip gelemeyeceği noktasındadır.

Maddi gerçeğe ulaşma amacında olan Cumhuriyet savcısının CMK’nun 160. maddesinde şüphelinin hem lehine hem de aleyhine olan delilleri toplayıp muhafaza altına alacağı ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu, 170. maddesinde iddianame düzenlerken iddianamenin sonuç kısmında şüphelinin sadece aleyhine olan hususları değil lehine olan hususları da ileri sürmesi gerektiği belirtilmiştir.

Buradan hareketle sanığın hem lehine hem de aleyhine olan delilleri toplama ve muhafaza etmekle görevli olan Cumhuriyet savcısının aynı şekilde sanık hakkında bir suçtan kurulan hükümle ilgili olarak hem sanık lehine hem de sanık aleyhine nedenlerle hükmü temyiz edebileceği kabul edilmelidir. Kaldı ki, Cumhuriyet savcısının sanık hakkında bir suçtan kurulan hükmü bazı yönlerden aleyhe bazı yönlerden ise lehe temyiz edemeyeceğine ilişkin herhangi bir kanuni düzenleme de bulunmamaktadır. Bu durumda, Yargıtayca hükmün sanık lehine bozulması mümkün olduğu gibi aleyhe bozulması da mümkündür.

Ceza Genel Kurulu'nun bir çok kararında vurgulandığı üzere; 1412 sayılı CMUK'nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 320 ve 321. maddeleri uyarınca Yargıtay temyiz nedenleriyle bağlı olmaksızın, temyiz dilekçesinde ileri sürülsün veya sürülmesin son karara etkili olan tüm kanuna aykırılıkları kendiliğinden inceleyip hükmü bozabilecektir. Bu nedenle Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilen bir hükmün Yargıtay tarafından temyiz dilekçesinde gösterilmeyen bir nedenden dolayı da aleyhe sonuç doğuracak şekilde bozulması imkan dahilindedir, örneğin; Cumhuriyet savcısının suç vasfını doğru kabul ederek sadece uygulama hatasından eksik ceza tayin edildiği veya noksan yargılama giderine hükmedildiği görüşüyle aleyhe temyiz ettiği bir hükmün, Yargıtayca suç vasfının hatalı belirlendiği gerekçesiyle aleyhe bozulması mümkündür. Başka bir anlatımla, böyle bir durumda Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik aleyhe temyizi olmadığından bahisle hükmün aleyhe bozulamayacağı söylenemeyecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları değerlendirildiğinde;