muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10461, Karar No: 2019/11784, Tarih: 01.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10461 E.  ,  2019/11784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca, "iş yeri dokunulmazlığını bozma'' suçu yönünden de suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, ''hırsızlık'' suçu nedeniyle alınan İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 12.11.2013 tarihli raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... ile 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporları aldırılmadan, başka dosya için alınmış fotokopiden ibaret raporların hükümlere esas alınarak yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32578, Karar No: 2015/20273, Tarih: 22.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/32578 E.  ,  2015/20273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/04/2015

Numarası : 2014/685-2015/266

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı Çukurova Üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde işçi olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının Üniversitenin işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

Sermayesi değişen kurumlar,

Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1. maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı iş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, .... Tem.Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, ... Turz. Tem Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, ... Turizm Tem. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerinin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı iş yerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda; öncelikle davacının yukarıda değinilen muvazaa tespiti yapılan dönemde muvazaa tespitinde adı geçen şirketlerde çalışması bulunduğu anlaşılmaktadır ki; bu dönemle ilgili olarak davacı tarafça açılan davada Mahkemece muvazaa tespiti yapılmakla ilave tediye alacağına hükmedilmiş ve söz konusu karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir. Bu tarihten sonra da davacı davalıya ait işyerinde benzer şekilde çalışmasını sürdürmüştür. Davacı tarafça anılan mahkeme kararından sonraki çalışma dönemine dair ilave tediye alacağı talep edilmektedir. Kesinleşmiş yargı kararı ile muvazaa olgusu ortaya konmuş ve davacı benzer şartlarda çalışmasına devam ediyor olmakla muvazaa tespitine dair karar Mahkemeyi bağlar. Davacının ne tutarda ilave tediyeye hak kazandığı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16796, Karar No: 2013/21209, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16796 E.  ,  2013/21209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının babasından dolayı aldığı yetim aylığının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı, muvazaalı olarak boşandığı gerekçesi ile kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile aylıkların yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının babasının 25.10.2001 tarihinde vefat ettiği, davacının 05.08.2003 tarihinde boşandığı, davacıya 01.09.2003 tarihinden itibaren aylık bağlandığı, Kurum'a gelen isimsiz bir şikayet dilekçesi üzerine, Kurum tarafından davacının kimlerle birlikte oturduğunun araştırılması için zabıtaya yazı yazıldığı, davacının kayıtlarda görünen ... İlçesi ... Mahallesi'nde bulunan adresinde yapılan araştırma sonucu 16.03.2011 tarihinde tutulan tutanakta; komşuların davacıyı hiç tanımadıklarını, son 1 yıldır evraklar bu adrese gelse de adresteki kişileri tanımadıklarından evrakların posta görevlisine iade edildiğini beyan ettiklerinin bildirildiği, davacının dava dilekçesine ekli vekaletteki adresinin de bu adres olduğu, yine Kurum tarafından talep edilmesi nedeni ile zabıta tarafından 29.03.2011 tarihinde ... İlçesi Fatih Beldesi ... Mahallesi'nde yapılan araştırmada ise; davacı ile eski eşinin yaklaşık 1 yıldır bu mahallede ikamet etmediklerinin, ikamet ettiklerinde birlikte yaşadıklarının, ancak halihazırda davacının ... Mahallesi'nde ikamet ettiğinin, eski eşin de ... Mahallesi'nde ikamet etmediğinin, eski eş inşaat işçisi olduğu için açık adresinin bilinemediğinin tespit edildiğinin bildirildiği, zabıta tarafından tutulan tutanaklar gerekçe gösterilerek kontrol memuru tarafından hazırlanan 25.04.2011 tarihli raporda; davacı ile eski eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiğinin bildirildiği, 29.03.2011 tarihinde ... Mahallesi'nde yapılan araştırma sonucu tutulan tutanakta isimleri bulunan muhtar ... ve aza ...'ın talimat ile alınan ifadelerinde davacı ile eski eşinin birlikte yaşayıp yaşamadıklarını bilmediklerini, tutanağı muhtarlık kayıtlarına göre imzaladıklarını beyan ettikleri, davacı tanıklarının davacının eski eşi ile yaşamadığını bildirdikleri, davacı hakkında “ Kamu Kurum Kuruluşları Zararına Dolandırıcılık ” suçundan açılan ceza davasında suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verildiği, eski eşin 13.04.2011 tarihinde Gürcü uyruklu bir kişi ile evlendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak " eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup, kanun koyuca tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı rahim kanseri olması nedeni ile eşinden boşandığını, boşandıktan sonra da birlikte yaşamadıklarını iddia etmekte ise de zabıta tarafından 16.03.2011 ve 29.03.2011 tarihinde tutulan tutanaklarda; davacının halihazırda kayıtlarda görünen adresinde tanınmaması, ... mahallesinde yapılan araştırmada, altında muhtar ve azanın imzası bulunan tutanakta son 1 yıl öncesine kadar davacının boşandığı eşi ile birlikte aynı ev içerisinde yaşadığının açıkça dile getirilerek tespit edilmesi, her ne kadar eski eşin boşanmadan sonra evlenmiş olması birlikte yaşamadıkları hususunda delil olarak ileri sürülmüş ise de eski eşin şikayet ve zabıta tahkikatlarının yapıldığı tarihten sonra Gürcü uyruklu bir kişi ile evlenmiş olması birlikte değerlendirildiğinde davacı ile boşandığı eşinin Yasa'da belirtilen “ fiilen birlikte yaşama ” koşulunu taşıdıkları anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşamadıklarının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28406, Karar No: 2015/32117, Tarih: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/28406 E.  ,  2015/32117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kütahya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/08/2015

NUMARASI : 2015/1238-2015/583

DAVA: Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, yargı yolu itirazı, husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunarak, davalı idarenin ihale makamı olduğunu, asıl işveren olmadığını, işçilik alacaklarından çalıştığı firmaların sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, Dairemizin 26.02.2015 tarihli ilamıyla, özetle, "...Somut olayda, Sağlık Bakanlığının birimi olan "T.. K.."nun tüzel kişiliği bulunmadığından taraf ehliyeti ve temsilci sıfatı yoktur. Mahkemece temsilde hata sebebiyle davacıya, davasını Sağlık Bakanlığına yöneltmesi için süre verilip yargılama yapılması gerekirken, tüzel kişiliği olmayan T.. K.. aleyhine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir." grekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada, davalı kurumun kuruluşuna dair kanuni mevzuata göre, davalı kurumun dava ve taraf ehliyeti olduğu, Dairemiz ve Yargıtayın diğer Dairelerinden geçen emsal dosyalarda, davalı kurumun taraf ehliyeti bulunmadığına dair bozma yapılmadığı gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararı süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'na 6352 sayılı Kanunu'nun 40. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca Dairemizin, direnme kararını öncelikle inceleme yetki ve görevi olduğu anlaşılmakla yapılan inceleme sonucunda, her ne kadar mahkeme kararı yazılı gerekçeyle Dairemizin 26.02.2015 tarihli kararıyla bozulmuş ise de, 02.11.2011 tarihli ve 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 29. maddesinin birinci fıkrasında,"Bakanlık politika ve hedeflerine uygun olarak, ikinci ve üçüncü basamak sağlık hizmetlerini vermek üzere hastanelerin, ağız ve diş sağlığı merkezlerinin ve benzeri sağlık kuruluşlarının açılması, işletilmesi, faaliyetlerinin izlenmesi, değerlendirilmesi ve denetlenmesi, bu hastanelerde her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerinin verilmesini sağlamakla görevli, bakanlığa bağlı T.. K.. kurulmuştur." Hükmü; aynı maddenin, kurumun görev ve yetkilerini belirleyen ikinci fıkrasının (g) bendinde "Kurum hizmetlerinin gerektirdiği her türlü satın alma, kiralama, bakım ve onarım, arşiv, idari ve mali hizmetleri yürütmek." hükmü mevcuttur. 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin, geçici 1. maddesinde, Bakanlık ve bağlı kuruluşlar teşkilat ve kadrolarını bu maddenin yayımı tarihinden itibaren en geç 1 yıl içinde bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun hale getirir. Kadrolar bu Kanun Hükmünde Kararnameye uygun hale getirilinceye kadar, bakanlık ve bağlı kuruluşlara verilen görevler daha önce bu görevleri yapmakta olan birimler ve personel tarafından; harcama ve ödemeler de ilgili bütçesinden yapılmaya devam edilir," hükmü, geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında da, "Bu Kanun Hükmünde Kararname ile yeniden yapılandırılan bakanlık, kaldırılan Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı ve Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğünün üçüncü kişilerle yapmış olduğu veya taraf olduğu her türlü taahhüt, sözleşme, hak, alacak ve borçları ile dava ve icra takipleri, teşkilatlarını bu Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun hale getirdikten sonra bakanlık ve ilgisine göre bağlı kuruluşlara devredilmiş sayılır” hükmü bulunmaktadır. T.. K..nun kuruluşuna ilişkin 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 02.11.2011 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Anılan mevzuat hükümlerine göre, 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Resmi Gazete’de yayım tarihinden itibare T.. K..nun dava ve taraf ehliyetinin var olduğu kabul edilmelidir. Dava, ilgili Kanun Hükmünde Kararname'nin yürürlük tarihinden sonra açılmıştır. Bu durumda, Dairemiz emsal kararlarında, davalı kurumun dava ve taraf ehliyeti bulunduğunun kabul edilmiş olması ve anılan ilgili kanuni mevzuat dikkate alındığında, bozma gerekçesinin yerinde olmadığı, direnme kararının bozma gerekçesine göre uygun olduğu anlaşılmakla, Dairemizin 26.02

.. K..nun dava ve taraf ehliyetinin var olduğu kabul edilmelidir. Dava, ilgili Kanun Hükmünde Kararname'nin yürürlük tarihinden sonra açılmıştır. Bu durumda, Dairemiz emsal kararlarında, davalı kurumun dava ve taraf ehliyeti bulunduğunun kabul edilmiş olması ve anılan ilgili kanuni mevzuat dikkate alındığında, bozma gerekçesinin yerinde olmadığı, direnme kararının bozma gerekçesine göre uygun olduğu anlaşılmakla, Dairemizin 26.02.2015 tarihli bozma ilamının ortadan kaldırarak; dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19279, Karar No: 2014/33881, Tarih: 23.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19279 E.  ,  2014/33881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/6818

MAHKEMESİ : Kalkandere(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/52 (E) ve 2012/111 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar gören konumunda olan orman idaresinin müdahilliği hakkında bir karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca orman idaresinin müdahil olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede ;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişinin raporunda, suça konu emvalin kesildiği yerin orman sayılan yerlerden olduğunun, sahada HES kapsamanıda yol inşası nedeniyle ağaçların kesildiğinin, köklerin yerinde olmamakla birlikte dosya kapsamı ve tanık beyanlarından emvalin yapraklı kızılağaç ve kayın olup keşif yerinin civarında ağırlıklı olarak bu ağaç türlerinin bulunması nedeniyle sanığın suça konu emvali bu yol güzergahında kesimine izin verilen ürünlerden temin etmiş olabileceği kanaatine varıldığının bildirilmesine ; sanığın savunması ile orman işletme şefi tarafından imzalı 12/7/2010 tarihli inceleme raporunun da bu doğrultuda olmasına; zabıt mümziilerinin yeminli ifadelerinde de suça konu emvalin gövde odunu olmayıp kesilmiş dal parçaları olduğunu beyan etmelerine göre bilirkişiden yol inşaatı nedeniyle kesilen ağaçların miktarı itibariyle kalan üretim artıklarından miktar olarak yakalanan emvalin temininin mümkün olup olmadığı hususunda ek rapor alınması; temininin mümkün olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de ;

2) Sanık hakkında temel cezanın tayininde takdiren aşağı hadden ceza tayin edileceğinin belirtilip hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesine karşılık gün adli para cezasının tayininde asgari haddin aşılması suretiyle çelişki yaratılması,

3) Yediemine alınan nakil vasıtası hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.