muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8354, Karar No: 2023/4667, Tarih: 13.06.2023

2. Sanık savunmalarında, mağdurun kendi rızasıyla evlerine geldiğini, aralarında herhangi bir cinsel ilişki yaşanmadığını, mağdura cinsel ilişki teklifinden bulunmadığını beyan ederek kısmi ikrarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dosyada mevcut nüfus kaydına göre, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurun herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın velayeti altında bulunduğu ailesine haber vermeden olay günü sanığın evine gittiği, burada sanığın mağdura cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunduğu, mağdurun bu teklifi kabul etmeyerek evden ayrıldığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas, 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/307 Esas, 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurun kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak suça sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/77 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3956, Karar No: 2015/1851, Tarih: 06.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3956 E.  ,  2015/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

TCK'nın 145. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda katılanın bir zararının bulunmaması da gözününe alındığında suç tarihinde sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

b) Suça sürüklenen çocuğun payına düşen yargılama giderinin, CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun anlaşıldığı halde suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararının hükmü temyiz etmeyen diğer suça sürüklenen çocuk ...'e sirayetine, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22812, Karar No: 2018/12844, Tarih: 17.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/22812 E.  ,  2018/12844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne, ek karar ile de davalı ... vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen 7536 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 3 katlı binanın mülkiyetinin vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu taşınmazın üzerindeki ev ile davalı kuruma hibe edildiğini, davalılar ... ve ... vekili davaya konu binanın taşınmazın mütemmim cüzü olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7536 ada 10 parsel üzerinde bulunan 3 katlı yarı kargir yarı betonarme binanın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalı ... vekili Av. ...'nın uyap sistemi üzerinden göndermiş olduğu 10.07.2015 havale tarihli temyiz başvurusu süresinde olmadığı gerekçesiyle 13.07.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, davalı vekiline yapılan tebligat parçası incelendiğinde, tebligatın; dosya arasında mevcut 11.05. 2015 havale tarihli dilekçe ile vekalet sözleşmesinin sona erdiğini, tüm tebligatların asıla yapılmasını bildiren Av.... tarafından yetkilendirilen Av. ...'ye yapıldığı, davalı ... tarafından 13.05.2015 havale tarihli vekaletname ile vekilinin Av. ... olduğu bildirildiği halde karar başlığında yetkisi sona ermiş olan vekilin isminin yer aldığı, davalı kuruma yapılan tebligatın, Tebligat Kanunun 11. maddesi gereğince temsile yetkili vekile yapılmadığı anlaşılmakla, davalı ... vekili Av. ...'nın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek, mahkemenin 13.07.2015 gün ve 2013/514 Esas - 2015/ 152 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak esasa ilişkin yapılan incelemede; -//-

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın mülkiyetinin aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere göre dava konusu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın mülkiyetinin davacıya aidiyetine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrası (1) nolu bentteki "...binanın mülkiyetinin davacıya olduğunun tespitine ..." ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "... binanın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine..." ibaresinin yazılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nun 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası) gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3282, Karar No: 2010/2153, Tarih: 16.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/3282 E.  ,  2010/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; açılan kamu davasının düşürülmesine dair, Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/447 Esas, 2007/879 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören mağdure ... ve vekilinin 27.12.2005 günlü oturumda sanıktan şikayetçi olup, cezalandırılmasını istemiş bulunmaları karşısında; davaya katılmak isteyip istemedikleri sorularak, katılmak istemeleri halinde bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK.nun 238/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11801, Karar No: 2015/8779, Tarih: 29.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11801 E.  ,  2015/8779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/05/2007 gününde verilen dilekçe ile cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, cismani zarar nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının eylemi nedeni ile yaralandıklarını, hayati tehlike geçirdiklerini,ayrıca yanlarında çalışan işçilerin önünde zor duruma düştüklerini belirterek uğramış oldukları manevi zararın tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacılara karşı kasten yaralama eylemi nedeni ile ayrı ayrı istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, olayın oluş şekli, olay tarihi, davacıların yaralanma dereceleri ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dosya kapsamından, olayın oluş şekli, olay tarihi, davacıların yaralanma dereceleri ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1024, Karar No: 2020/2535, Tarih: 26.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1024 E.  ,  2020/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2018 gün ve 2018/74 esas, 2018/389 karar sayılı,

TCK'nin 81, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün kaldırılmasına; TCK'nin 81, 29, 53. maddeleri uyarınca18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktul ...’a yönelik olarak sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan maktulün babası ...’ın 24/05/2018 tarihli duruşmada bildirmiş olduğu davaya katılma talebi ve maktulün annesi ... vekilinin 21/11/2017 tarihli katılma talebi mahiyetindeki dilekçesi ile ilgili olarak herhangi bir karar verilmediği, ancak; müştekiler vekilinin hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca müştekiler ... ve ...’ı katılan olarak kamu davasına KABULÜNE karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yasal süre içindeki temyiz talebinin 5217 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği ve gerekçeli kararın tebliğinden sonraki yasal süre içerisinde de temyiz dilekçesi verilmediği anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz talebinin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Heyetimizden Sayın ... ve ...’in kararın temyiz nedenine bağlı olmaksızın incelenmesi gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile; maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının kabulüne ve yeniden kurulan hükümle, sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 29. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.02.2019 gün ve 2018/3476 esas, 2019/622 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; katılanlar vekilinin, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünce gibi, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2020 gününde, Heyetimizden Sayın ...’in, olayda sanık lehine TCK’nin 29. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinin BAM kararını temyiz iradesini gösterdiği ve yeterli olduğunu düşündüğümüzden sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde sebep bildirmediğinden bahisle temyiz talebinin reddine dair Dairemizin çoğunluk görüşüne usul yönünden katılmıyoruz.

Şöyle ki;

5271 sayılı CMK'da olağan kanun yolları başlığı altında yer alan 294/1. md: Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, 295. md: Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir, 298. md: Yargıtay...... ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa temyiz istemini reddeder, 301. md: Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında inceleme yapar şeklinde düzenlemeler yapılmakla Bölge Adliye Mahkemelerinden geçerek Yargıtay incelemesine tabi olan dosyalarda temyizin ancak temyiz dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabileceğini düzenlemiştir.

Yine 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları başlığı altında 5271 sayılı CMK.nin 308. maddesinde Yargıtay Cumhuriyet başsavcısının itiraz yetkisini düzenlemiştir.

CMK.nin 308. md: Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir. Şeklinde düzenlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulumuzun kendisine itirazen gelen bir dosyada sadece itiraz sebepleriyle sınırlı kalmayıp dosyada bulunan yasaya aykırılıkların tamamını re'sen inceleyip bu hususlarda kararlar verdiği bilinmektedir.

Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Görüldüğü üzere aynı Yasada olağan kanun yollarından temyiz yolunda temyiz davasını açan sanık veya katılan tarafın veya müdafilerinin dilekçesinde sebep bildirme zorunluluğu getirilmiş (CMK 294/1) sebepten yoksun sadece kendi aleyhine verilen karara karşı temyiz hakkının kullandığını yasal süreleri içerisinde yargı merciine bildiren ve kararı davaya temyiz ediyorum diyen tarafın talebinin ise temyiz sebebi içermemesi nedeniyle reddolunacağını yasa koyucu hüküm altına almıştır. (CMK 298. md.)

Yürürlükte olan mevzuat göz önüne alındığında herhangi bir hukuk eğitimi almayan ve ceza davasına taraf olan kişinin veya ilgili tarafın avukatının istinaf mahkemelerinden aleyhine çıktığını düşündüğü kararı sebep bildirmeksizin süresinde temyiz etse dahi bu temyizin Yargıtay Dairesince reddolunacağı, ancak; Yargıtay Cumhuriyet savcısının ilgili Yargıtay Dairesinin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna itiraz etme hakkını kullanırken hiçbir sebep bildirmek zorunda olmadığı, bunun da vatandaşın aleyhine olarak 1982 Anayasasının 10,11, 36, 90 md. ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ve 10. maddelerinde karşılıklarını bulan kanun önünde eşitlik ve silahların eşitliği ilkelerine aykırılık teşkil ettiğini, yasal düzenlemelerin millet adına TBMM tarafından yapıldığını, ancak; bunların ilahi metinler olmayıp uygulayıcılar tarafından eksik, yanlış veya hakkaniyete aykırı olanlar var ise bunların belirlenip düzeltilmesinin de yasalarda düzenlendiği, usuli bir düzenlemeyi bilemediği için yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesini sebep bildirmeden veren davanın tarafı veya taraf avukatının temyiz talebinin usul hükmü gereği sebep bildirilmediği düşüncesi ile reddolunmasının hukuki ve vicdani olmadığını sadece kanuni olduğunu ancak hakimin görevinin kanunu değil hukuku uygulamak olduğunu düşündüğümden Ceza Muhakemesinin odak noktası sayılan maddi gerçeğin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyetteki bu usul hükümlerinin davaya konu olaya uygulanması yerine öncelikle bu hükümlerin 1982 Anayasasına aykırılığı düşüncesi ile Anayasa mahkemesine iptal talebi ile gidilmesi bu kabul edilmeyecek ise Yargıtay Dairemiz tarafından CMK da sanık lehine kıyasın yasak olmadığı dikkate alınarak CMK.nin 294/1. madde hükmündeki sebeple bağlılık kuralının CMK.nin 308. maddesindeki sebep bildirmenin zorunlu olmadığı şeklinde yorumlanması gerektiği ve sebep bildirilmese ve hatta taraf müdafii tarafından verilse dahi temyizen incelenme iradesinin belirlenebildiği dosyaların usule aykırılık nedeniyle reddedilip toplumun adalete, devlete, hukuka olan inancının sarsılmasını önlemek ve ihkakı hak yolunun açılmasının önüne de geçmek gerektiği düşüncesi ve gerekçesi ile çoğunluğun kanaatine usul yönünden muhalifiz.

KARŞI OY:

Sanık ...’in maktulü kasten öldürdüğü sübuta eren dosyada sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiği kanaatiyle Dairemizin sanık hakkında asgari oranda tahrik indirimi yapan kararını onaylayan görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;