muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7792, Karar No: 2023/5653, Tarih: 27.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7792 E.  ,  2023/5653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/133 E., 2015/117 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.06.2014 tarihli ve 2014/30001 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/133 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri; özetle kararın hukuka aykırı olduğuna, mahkemenin suçun maddede yer alan nitelikli hali ve ağırlaştırıcı nedeninin karşılığı olan süreleri toplayarak ve daha sonra toplam süre üzerinden zincirleme suç hükümlerini uygulayarak sanığın fazla ceza almasına sebep olduğuna, kabul anlamına gelmemekle yerleşik içtihatlar uyarınca suçun temel şeklinin zincirleme şekilde gerçekleştiği hallerde zincirleme suç hükümlerinin suçun kanuni tanımında yer alan maddenin temel şekline uygulanması ve eylem sonucu mağdurun ruh sağlığının bozulması sonucu doğmuşsa, neticesi sebebiyle ağırlaşmış halinde belirlenen ceza ile toplanması gerektiğine, mahkemenin kanun uygulamasının yanlış olduğuna, mağdurun ruh veya beden sağlığının bozulmasının artırım nedeni olabilmesi için kalıcı bir hasarın varlığının gerektiğine, mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulduğu hususunda düzenlenen raporun karara esas olarak kabul edilemeyeceğine, Adli Tıp 6. İhtisas Kurumunca düzenlenen rapor içeriğine göre mağdurenin yaşadığı ruh halinin gerçek sebebinin tam olarak belirlenememiş olduğuna, mağdurenin ruh sağlığının etkilenmesi ile ruh sağlığının bozulmasının aynı anlama gelmeyeceğine, eksik ve yetersiz adli tıp raporuna dayanılarak ceza belirlenmesinin kanuna aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası sebebiyle ceza verilmemesi gerektiğine ve bu nedenle sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, kararın bozulması taleplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın on beş yaşından küçük mağdureyle birden fazla cinsel ilişkiye girdiği ve mağdurenin gebe kaldığı olayda, sanığın savunmasında mağdureyle arkadaş olup rızasıyla cinsel ilişkiye girdikleri ile mağdurenin on sekiz yaşından büyük olduğunu bildiği beyanı karşında sanığın mağdureyi yedi yıldır tanıdığı yönündeki önceki savunması ve sanığın mağdurenin teyzesinin kocasının kardeşi olması nedeniyle mağdurenin yaşının küçük olduğunu bilmediği yönündeki suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibar edilmeyerek, mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulduğu gerekçesiyle sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak sanık hakkında kurulan hüküm aşağıda sayılan nedenlerle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak sanık hakkında kurulan hüküm aşağıda sayılan nedenlerle hukuka aykırı bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uygulama yapılması gerekirken önce 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ardından 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.12.2014 tarihli raporda, mağdurede depresyon ve anksiyete bozukluğu tespit edildiği, tespit edilen bu psikiyatrik tablonun ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olduğu, bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği; ancak bu psikiyatrik tablonun hile, şiddet veya zorlama olmaksızın mağdurun erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmesi karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbiki suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

4. 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbiki suretiyle lehe kanun değerlendirmesi yapıldığının anlaşılması karşısında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60 ve 61 inci maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105 inci maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un yedinci maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Kabul ve uygulamaya göre;

Kabul ve uygulamaya göre;

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanığın zincirleme biçimde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları dikkate alınarak, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenecek ceza üzerinden aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin tatbikiyle yapılacak artırım sonucunda bulunacak miktarın aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile tespit edilecek cezaya ilavesi suretiyle yapılması gerekirken anılan madde işlevsiz bırakılarak yazılı şekilde hüküm kurulması sonucunda fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

6. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

7. Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli karar başlığında suç adının "çocuğun nitelikli cinsel istismarı" ve "02.05.2014 öncesi" olan suç tarihinin "02.05.2014" gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/133 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7930, Karar No: 2022/14016, Tarih: 02.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7930 E.  ,  2022/14016 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/01/2021 tarihli ve 2020/170083 soruşturma, 2021/7989 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/06/2021 tarihli ve 2021/4576 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15/04/2022 gün ve 2022/27713 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; " 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “..." şeklindeki paylaşımla müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi...hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "... Üniversitesi'nde okuduğu, ...'te çalıştığı" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 13/10/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı ..., paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (....Nüfus Müdürlüğü, .... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 24/12/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabının kullanıcısının tespit edilmesi için Asayiş Şube Müdürlüğü’ne yazılan müzekkereye verilen cevapta ... isimli kullanıcının açık kimlik bilgilerinin tespitinin yapılamadığının belirtildiği ve şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların ... numaralarının tespiti için ise ... Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/06/2021 tarihli ve 2021/4576 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15972, Karar No: 2023/2169, Tarih: 11.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15972 E.  ,  2023/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2013/208 Esas, 2014/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü madde uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b) Hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından da ceza tayin edilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bu suçlar yönünden karar kesinleşmiştir.

2. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2013/208 Esas, 2014/190 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/2808 Esas, 2022/3177 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Beraat kararı gereği sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Beraat kararı gereği sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

...'ın ...Büjiteri isimli iş yerini çalıştırdığı, ...'ın işleri olması nedeniyle dükkanda bulunmadığı zamanlarda da mağdure ...'ın adı geçen iş yerine baktığı, suç tarihinden yaklaşık bir ay kadar önce sanık ...'ın, ...'ın işyerinde olmadığı bir günde büjiteri dükkanına geldiği, iç yeri sorma bahanesi ile mağdureye cinsel amaçlı olarak vücuduna dokunmaya çalıştığı ancak mağdurenin buna müsade etmediği, yine ...'ın iş yerinde olmadığı bir günde sanık ...'ın iş yerine geldiği, yine iç çamaşırı sorduğu ve bu esnada mağdurenin kolunu tuttuğu, mağdurenin ise sanığa karşı "Ne yapıyorsun" diye tepki gösterdiği, sanığın farklı günlerde mağdureyi takip ettiği, mağdurenin öğrenim gördüğü okulun çevresinde gezdiği ve mağdureyi gözetlediği, bu durumdan mağdurenin rahatsız olduğu ancak başta olayı kimseye anlatmadığı ancak sonra babasına anlattığı, 23.05.2013 tarihinde sanık ..., annesi ..., babası ... ve kardeşleri olan ... ve ... birlikte ...'ın iş yerinin önünden geçtikleri sırada aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ve tehdit ettikleri, darp ettikleri, hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından ceza tayin edilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, çocuğun cinsel istismarı suçun beraat kararı verildiği ve karar niteliğine göre sanık lehine vekalet ücretine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat beraat kararı verildiği halde vekalet ücretine hükmedilmediğinden bahisle sanık müdafiince temyiz talebinde bulunulmuş ise de sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmayıp, bu kapsamda sanığın aynı davada yargılandığı kişilere karşı hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine karar verilmesinden dolayı lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşıldığından mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/137 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.