muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11553, Karar No: 2024/5172, Tarih: 30.04.2024

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi ile 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki... Mahallesi 521 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal kıyaslaması yapılarak, üzerinde bulunan ağaçlara ise kaim değer metoduna göre değer biçilmek suretiyle adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4. Bozma kararı öncesi Mahkemece verilen ilk kararda derhal ödenmesine karar verilen 130.578.00 TL bedele 23.06.2018 tarihinden ilk karar tarihi olan 28.09.2018 tarihine kadar, Mahkemece verilen son kararla ödenmesine karar verilen 1231.672.00 TL bedele ise 23.06.2018 tarihinden son karar tarihi 13.04.2023 tarihine kadar faiz uygulanması gerekirken tüm bedele son karar tarihine kadar faiz uygulanması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin İlk Derece Mahkemesine kararına yönelik temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine, '' Bozma kararı öncesi Mahkemece verilen ilk kararda derhal ödenmesine karar verilen 130.578.00 TL bedele 23.06.2018 tarihinden ilk karar tarihi 23.06.2018 tarihine kadar, 1.231.672.00 TL bedele ise 28.09.2018 tarihinden son karar tarihi 13.04.2023 tarihine kadar faiz uygulanmak suretiyle bedelin derhal ödenmesine '’cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, alınması gereken 2.107,80 TL. temyize başvurma harcından peşin alınan 738,00 TL. harcın mahsubu ile bakiye 1.369,80 TL harcın alınmasına,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25886, Karar No: 2013/2425, Tarih: 28.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/25886 E.  ,  2013/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tamamı borçlu M. D..adına kayıtlı olup, tapu kaydında İ. ili, Ö. ilçesi, Atatürk M. 774 ada 728 parselde 7 nolu mesken olduğu , yine borçlunun eşi ve iki çocuğu ile birlikte ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın değerinin 110.000 TL olduğu , borçlunun emekli banka müdürü olması ve otel işletme müdürlüğü yapmış olması nedeniyle haline münasip ev olduğu, borçlunun haline münasıp başka bir evi yine 110.000TL'ye satın alabileceğinin bildirildiği görülmüştür. Rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun görev ve sıfatı daha görkemli yerde oturulmasını gerektirmediği gibi borçlunun mutlaka meskeniyet şikayetinde bulunduğu yerde veya o yere yakın yerde meskeninin bulunması da zorunlu değildir. Bu nedenle borçlunun daha mütevazi niteliklere sahip semtlerde haline münasip meskeni edinebileceği miktarın belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklandığı üzere bilirkişilerden ek rapor aldırılarak borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısı da dikkate alınarak borçlunun Ödemiş ilçesinin daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değer belirlenerek, bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip evi alabileceği miktar,

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklandığı üzere bilirkişilerden ek rapor aldırılarak borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısı da dikkate alınarak borçlunun Ödemiş ilçesinin daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değer belirlenerek, bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip evi alabileceği miktar,

mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Diğer taraftan, HMK.nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereğince hükümde “ gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10032, Karar No: 2012/3282, Tarih: 23.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/10032 E.  ,  2012/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'nin dava konusu kaçak sigaraların müdürlüğünü yaptığı kargo şirketine kendi nezaretinde araca yüklendiğini, ancak eşyanın kaçak olduğunun bilmediğini beyan etmiş ise de,

1000 karton miktarındakin sigara eşyasının kargoya kabulünün titizlikle yapılmasının gerektiği, bu konuda sanık tarafından ileri sürülen mazeretin geçerli olamayacağı gözetilerek söz konusu eşyaların kargo şirketinde kimler tarafından teslim alındığının tespiti ve beyanlarının alınmasının gerekmesi,

2-Jandarma komutanlığı tarafından mahkemeye gönderilen eşyalarla ilgili kargo şirketinin düzenlendiği irsaliyeli fatura fotokopilerinin okunaklı suretleri getirtilerek;

a-) İrsaliyeli faturada ismi geçenlerin tespit edilip beyanları alınmamış olanların da beyanlarına başvurulması,

b-) Sözkonusu irsaliyelerin nakil aracının sürücüsüne kimler tarafından ve ne zaman teslim edildiğinin tespitiyle bu kişilerin de beyanlarının alınmasından sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20336, Karar No: 2020/13590, Tarih: 24.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20336 E.  ,  2020/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafii’nin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... ve birlikte suç işlediği suça sürüklenen çocuk ...’un, dosya kapsamında bulunan 29/04/2009 tarihli tutanağa göre, çalınan eşyalardan biri olan suça konu televizyonu sakladıkları yeri göstererek, müştekiye iadesini sağlamış olmaları karşısında; müştekiden kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK' nun 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9107, Karar No: 2014/9634, Tarih: 14.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9107 E.  ,  2014/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12.02.1998 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2253, Karar No: 2011/3009, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/2253 E.  ,  2011/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

3167 sayılı Kanunun 4814 sayılı Kanunla değişik 3.maddesinin 2.fıkrası ile 5.maddesinin 1 ve 2.fıkralarına, ayrıca Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nca hazırlanarak 09.04.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2003/1 sayılı Tebliğin Geçici 2.maddesine göre; 4814 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.03.2003 tarihinden önce veya sözü edilen Tebliğin yayımını izleyen üçüncü ayın sonu olan 31.07.2003 tarihine kadar düzenlenmiş çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olmasının "çekin geçerliliğini etkilemeyeceği", 31.07.2003 tarihinden sonra düzenlenen çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olması durumunda ise "çekin geçerli olmayacağı" kabul edildiğinden; keşide tarihi 28.12.2005 olan ve üzerinde vergi kimlik numarası bulunmayan suça konu çekin, belirtilen dönemde ileri tarihli olarak düzenlenip düzenlenmediği ve muhatap banka tarafından hesap sahibi şirkete ait çek defterinin yenisi ile değiştirilip değiştirilmediği araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/947, Karar No: 2023/1393, Tarih: 21.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/947 E.  ,  2023/1393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Katılan sanık hakkında mala zarar verme, hakaret ve yaralama suçlarından sırasıyla hükmolunan 2.000,00, 1.500,00 ve 2.240,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının, tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit ve hakaret, katılan sanık yönünden tehdit suçları yönünden kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.12.2014 tarihli ve 2014/5828 soruşturma numaralı iddianamesiyle katılan sanığın katılanın arabasının lastiğini bıçakla kesmesi sonrası olaya müdahale eden suça sürüklenen çocuğu bıçakla yaralaması ve katılana cep telefonu üzerinden hakaret ve tehdit içeren sözler söylemesi nedeniyle katılan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-4, 86/2-3-e, 106/1-1. cümle, 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı,

2. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2014 tarihli ve 2014/5657 soruşturma numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında katılan sanığa elindeki bıçakla "oruspu, senin kelleni alacağım" şeklinde sözler söylemesi ve katılan sanığın belini bıçakla yaralaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4, 86/2, 106/2-a ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması telebiyle kamu davasının açıldığı,

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2015 tarihli ve 2014/991 Esas, 2015/2 Karar sayılı kararıyla ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/10 Esas sayılı dosyasıyla birleştirmesine karar verildiği,

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2015 tarihli ve 2014/991 Esas, 2015/2 Karar sayılı kararıyla ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/10 Esas sayılı dosyasıyla birleştirmesine karar verildiği,

4. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,12.03.2015 tarihli ve 2015/10 Esas, 2015/290 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, katılan sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.500,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli hapis cezası ile cezalandırılmasına, yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.11.2017 ve 16.01.2023 tarihli, katılan sanık hakkında yaralama, mala zarar verme, hakaret suçlarından kesin nitelikli olduklarından reddine, suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükmün onanmasına, katılan sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün basit yargılama usûlü yönünden yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi nedeniyle bozulmasına ilişkin görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz istemi hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin kaldırılarak beraat kararının verilmesine ve suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit ve hakaret suçundan kurulan beraat kararının kaldırılarak hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR