muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10930, Karar No: 2013/5732, Tarih: 16.04.2013

2012/10930-2013/5732 -2-

bilirkişi raporunu doğrulayan orman tahdit, 2/B tutanak ve haritalarına göre çekişme konusu taşınmazın orman niteliğinde olmadığı belirlenmiş ise de, imar ve ihyaya ilişkin bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyleki; ziraatçi bilirkişi ... 02.11.2000 tarihli raporunda, A harfi ile gösterilen yerde 25-50 yaşlarında 100 adet, B harfi ile gösterilen yerde ise aynı yaşlarda 70 adet aşılı zeytin ağaçlarının bulunduğunu, Milli tınlı forma sahip arazinin %30 eğimli olduğunu belirttiği halde, dava tarihi itibariyle delicelerden aşılanan zeytin ağaçlarının aşı yaşlarını bildirmemiştir. Kararlılıkla uygulanan Dairemizin ve Yargıtay’ın uygulamalarına göre, bu tür arazilerin imar ihyalarının tamamlandığı tarih yabani ağaçların (delicelerin) aşılanma tarihidir. Bir başka anlatımla, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen imar ihya koşulu yabani ağaçların aşılandıkları tarihte tamamlanmış olur. Dava konusu taşınmazların mülkiyetlerinin kazanılabilmesi için imar ihyanın tamamlandığı aşı tarihinden itibaren aynı kanunun 14 ve TMK'nun 713. maddesine uygun olarak en az 20 yıllık ekonomik amaca uygun zilyetliğin dava tarihi itibariyle tamamlanması gerekir. Bu husus dosya arasından anlaşılmamaktadır. Açıklanan nedenlerle Mahkemece yeniden yerel, teknik ve ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmazların bulunduğu yerde keşif yapılarak, (HMK. m. 243, 244, 259 gözetilerek) zeytin ağaçlarının aşılanma tarihlerinin belirlenmesi, bundan sonra dosya arasında toplanmış diğer delillerle birlikte tartışılıp değerlendirilerek davanın açıldığı tarih itibariyle imar-ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının davacı lehine tamamlanıp tamamlanmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra hüküm kurulması gerekirken bu husus açıklığa kavuşturulmadan yetersiz ziraatçi bilirkişi raporu ile soyut nitelikli yerel bilirkişi ve tanık ifadelerine değer verilerek yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi usul, kanun ve dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK. m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2434, Karar No: 2012/8543, Tarih: 25.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2434 E.  ,  2012/8543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma eyleminin, silahtan sayılan cam şişe ile ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (h), bendi ile birlikte (a) bendinin uygulanmaması gösterilen gerekçe nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden ve 5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9014, Karar No: 2023/10768, Tarih: 16.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/9014 E.  ,  2023/10768 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1773 E., 2022/151 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/243 E., 2022/331 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 19.06.2020 tarihinde yaya olan müvekkiline davalı nezdinde ZMMS poliçesi bulunan ve dava dışı sürücü ...'ın çarpması sonucu oluşan trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri tazminatı, tedavi ve iyileşme gideri kapsamında 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ceza dosyası kapsamında taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığını, 5271 sayılı CMK'nın 253 üncü maddesinin 19 uncu fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ceza dosyası kapsamında taraflar arasında uzlaşmanın sağlandığını, 5271 sayılı CMK'nın 253 üncü maddesinin 19 uncu fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Dosya içerisinde toplanan deliller, trafik kazası tespit tutanağı, soruşturma dosyası içeriği, uzlaştırma raporu ve tüm dosya içeriğine göre; 19.06.2020 tarihinde davalı ... nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı... plakalı aracın Ankara İli Keçiören İlçesi Ayvalı Mahallesi Mini Sokakta yaya olan davacıya çarpması sonucu yaralanmalı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği, davacının, kaza neticesinden maluliyeti oluştuğundan bahisle sürekli ve geçici iş göremezlik ile bakıcı gideri tazminatından oluşan zararın tahsili için eldeki davayı açtığı, dava konusu olay nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2021/58862 sayılı dosyasında başlatılan soruşturmada; Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulduğu, şüpheli ...'ın kazada yaralanan davacıya meydana gelen kazadan kaynaklı olarak uğramış olduğu zarar için 4.500,00 TL ödemek suretiyle, tarafların uzlaştıklarına dair 05.04.2021 tarihli uzlaştırma teklif formu düzenlendiği, davacı vekilinin uzlaştırma teklifini kabul etmek suretiyle formun altını imzaladığı, Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmüştür. 5271 sayılı CMK'nun 253/17. Bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup, anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma raporunu düzenlenmekle davacının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir. Tüm bu nedenlerle uzlaşma raporu ilam mahiyetinde olduğundan ve uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, taraflar arasında uzlaşma sonucu alınmış cüzi miktarda edimin davalı ... tarafından ödeme yapılmasını engellemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Kaza 19/06/2020 tarihinde meydana gelmiş olup, kaza sonucu davacının yaralandığı, kazaya karışan aracın sürücüsü olan ... ile davacı arasında, uzlaştırmacı huzurunda uzlaşma müzakereleri yapıldığı, taraflara uzlaştırmacı tarafından uzlaşmanın tüm hukuki sonuçları anlatıldıktan sonra, davacı vekili ile araç sürücüsünün arasında ve uzlaştırmacı huzurunda gerçekleşen uzlaşmada tarafların “şikayetinden vazgeçerek, maddi ve/ veya manevi başkaca talepte bulunmayacaklarına” dair beyanda bulunarak anlaştıkları, uzlaştırma tutanağından anlaşılmaktadır. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/196066 soruşturma numaralı dosyasında CMK'nın 253. maddesi gereğince uzlaşma nedeniyle 07/04/2021 tarihinde Kovuşturmaya Yer Olmadığına karar verildiği, davacının uzlaşma tutanağındaki imzayı inkar etmediği anlaşılmaktadır. CMK'nın 253/19 maddesinin "Uzlaşma sonucunda şüphelinin edimini def’aten yerine getirmesi halinde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arz etmesi halinde, 171'inci maddedeki şartlar aranmaksızın, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilir. Erteleme süresince zamanaşımı işlemez. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, 171'inci maddenin dördüncü fıkrasındaki şart aranmaksızın, kamu davası açılır. Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." düzenlemesiyle şüpheli ile mağdur arasında uzlaşmanın gerçekleşmesi halinde tazminat davası açılmayacağı, açılmış davalardan ise feragat etmiş sayılacağı kabul edilerek, uzlaşmanın hukuk davaları açısından da sonuçları yasa ile açık şekilde belirlenmiştir. Uzlaşma kapsamında yapılan anlaşmaların da; TBK'nın 28. maddesi (aşırı yararlanma) yahut TBK'nın 30 ve devamı maddeleri gereğince irade bozukluklarına ilişkin hükümler çerçevesinde iptalinin talep edilmesi mümkün ise de, bu husus ancak anlaşmanın tarafına karşı açılabilecek dava ile ileri sürülebilir. Davacı, özgür iradesi ile uzlaşma tutanağını imzalamış olup, uzlaşma tutanağı CMK'nın 253/19. maddesi gereği ilam niteliğindedir. Öte yandan araç sürücüsü, işleteni ve trafik sigortası şirketi arasında kanundan kaynaklanan müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan, kendi aralarındaki iç ilişkide rücu şartları varsa zarar en son haksız fiil faili olan araç sürücüsü üzerinde kalır. (TBK'nın 162,163.vd mad.) TBK'nın 166

. Davacı, özgür iradesi ile uzlaşma tutanağını imzalamış olup, uzlaşma tutanağı CMK'nın 253/19. maddesi gereği ilam niteliğindedir. Öte yandan araç sürücüsü, işleteni ve trafik sigortası şirketi arasında kanundan kaynaklanan müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan, kendi aralarındaki iç ilişkide rücu şartları varsa zarar en son haksız fiil faili olan araç sürücüsü üzerinde kalır. (TBK'nın 162,163.vd mad.) TBK'nın 166. maddesi gereğince borçlulardan birinin ifa veya takasla borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmesi halinde, bu oranda diğer borçluların da borcundan kurtulacağı; borçlulardan biri, alacaklıya ifada bulunmaksızın borçtan kurtulmuşsa, diğer borçlular bundan, ancak durumun veya borcun niteliğinin elverdiği ölçüde yararlanabilirler şeklindeki düzenleme; yine aynı Kanun'un 168/2 fıkrası gereğince alacaklının diğerlerinin zararına olarak borçlulardan birinin durumunu iyileştirmesi halinde bunun sonuçlarına kendisinin katlanması gerekeceğine ilişkin düzenleme karşında, zarar görenin, sürücü ve/veya işleten ile yapacağı borcu sona erdiren anlaşmadan sigorta şirketi de istifade eder. Bu durumda, ZMSS şirketi araç işleteninin 3. kişilere olan hukuki sorumluluğunu sigortalısının kusuru ve azami poliçe limitine kadar üstlenmesi nedeniyle sürücü ile yapılan uzlaşmanın, davalı ... şirketine de sirayet etmesine ve mahkemenin gerekçesine göre yerel mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu..." gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, taraflar arasında uzlaşma sonucu alınmış cüzi miktarda edimin davalı ... tarafından ödeme yapılmasını engellemeyeceğini, müvekkili ile kusurlu sürücü arasında gerçekleşen uzlaştırma görüşmeleri neticesinde karşı taraftan alınan bedelin manevi tazminata ilişkin olduğunu, bu miktarın toplam hesaplanan tazminattan düşülerek karar verilmesi gerektiğini, zarar görenin bakiye zararını sigorta şirketinden talep edilebileceğini, kazada herhangi bir rücu durumunun söz konusu olmadığını, davalı ... şirketinin durumunu ağırlaştıran bir hal bulunmadığını, kazaya karışan taraflar arasında uzlaşma sağlanması hususunun davalı ... şirketinin sorumluluğuna bir etkisi bulunmadığını, uzlaşmanın müteselsil sorumluluğu devam etmekte olan sigorta şirketini sorumluluktan kurtarmayacağını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı, bakıcı gideri tazminatı, tedavi ve iyileşme gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, 5271 sayılı CMK’nın 253 üncü maddesinin 19 uncu fıkrası.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; özellikle davacı ile sigortalı aracın sürücüsü arasında ceza soruşturması kapsamında uzlaşmanın sağlandığı, uzlaşma nedeniyle şüpheli sigortalı aracın sürücüsü hakkında kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, 5271 sayılı CMK’nın 253 üncü maddesinin 19 uncu fıkrası gereğince uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağının anlaşılmasına göre davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5931, Karar No: 2016/3933, Tarih: 20.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/5931 E.  ,  2016/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanğın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1365, Karar No: 2012/5257, Tarih: 26.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1365 E.  ,  2012/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/393059

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/07/2011, 2009/376 (E) ve 2011/237 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik nedeninin varlığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan; müdahil vekilinin haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Dosya kapsamına göre, birbirlerini önceden tanıyan sanıkla maktulün bir birahanede ayrı masalarda alkol aldıkları, bir süre sonra maktulün sanığa hakaret etmesi ile aralarında tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesinin araya girenlerce engellendiği, ancak maktulün bu kez elinde bıçak olduğu halde sanığın masasına gelerek hareketlerine devam ettiği, ancak bıçakla saldırmadığı, akabinde de sanığın maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda,

12 ile 18 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, haksız tahrikin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde daha

vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan 12 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 26/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/12069, Karar No: 2012/158, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12069 E.  ,  2012/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazların 1031 ve 202 ada 2 parsel numarası ile tarla ve arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONAN- MASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5434, Karar No: 2009/8363, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5434 E.  ,  2009/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan. sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-ortadan kaldırma-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREGİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonucunda;

Sanıklara isnat edilen suç, İİK'nun 331. maddesinde altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile yaptırım altına alınmıştır. Yasada bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; suç tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar borçlu sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK' nun 102/4.maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımı süresine tabidir. Sanıklar ... ve ...'in sorgularının yapıldığı 30.12.2003, sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 29.3.2004 tarihlerinden inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmadığı ve 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeksizin hükmün İİK'nun 366.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 322/1 ve 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonucunda ise;

Müşteki vekilinin 10.06.2008 tarihli celse için verdiği mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar tesis edilmeden ve müşteki veya vekilinin yokluğunda mahkumiyete ya da beraate karar verilemeyeceği de gözetilmeden yargılamaya devamla sanıkların beraatlerine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.