muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1858, Karar No: 2007/807, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1858 E.  ,  2007/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davada, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye ... bedeli alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ... ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... cevabında; davacı ile arasında bir akdî ilişki bulunmadığını, akdî ilişkinin kendisi ile diğer davalı ... arasında olduğunu, ... ile yapılan 23.06.1999 tarihli sözleşmeye göre de odunların kesimi ve yükleme yerine kadar taşınması yükümlülüğünün bu davalıya ait bulunduğunu savunarak davacı ile olan akdî ilişkiyi inkâr etmiştir. Akdî ilişkinin varlığını ıspat yükü davacı yükleniciye aittir. HUMK.nun 288.maddesine göre, maddede öngörülen miktarın üzerindeki hukuki işlemlerin ıspatı ancak senetle (yazılı delille) mümkündür. Aynı Kanunun 289.maddesi uyarınca, tanık dinlenmesi de ancak karşı tarafın açıkça muvafakat etmesi halinde mümkündür. Davacı akdî ilişkinin varlığına dair yazılı delil ibraz etmemiştir. Davalının açık muvafakatı bulunmadığından tanık ifadelerinin hukuki değeri de yoktur. HUMK.nun 354.maddesine göre, yemin dışındaki delillerle davasını ıspat edemeyen taraf, iddialarını ıspat bakımından yemin teklifinde bulunabilir. Davacı, dava dilekçesinin “kanıtlar” bölümünde ve 02.02.2001 tarihli delil listesinde yemin deliline dayanmış olduğundan mahkemece davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna göre akdî ilişki kanıtlanırsa dava şimdiki gibi kısmen kabul edilmeli, kanıtlanamaz ise husumetten reddedilmelidir. Değinilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulü doğru olmamıştır.

2-Davalı ... davaya cevaplarını sunduğu 14.09.2001 tarihli dilekçesinde davayı kabul etmiştir. HUMK.nun 92.maddesine göre kabul, iki taraftan birinin diğerinin neticei talebine muvafakat etmesidir. Aynı Kanunun 95.maddesine göre de kabul, kati bir hükmün hukuki neticelerini hasıl eder. Davanın kabulü halinde hakimin yapacağı ..., davanın esasına yönelik herhangi bir inceleme yapmaksızın davada talep edilen alacak kalemlerini aynen hüküm altına almaktan ibarettir. Mahkemece davanın, HUMK.nun kabul hükümleri doğrultusunda sonuçlandırılması ve 2.800.000.000 lira alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, usul hükümleri gözardı edilerek davanın esasının incelenmesi ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hüküm yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalı ... Hatundağ, 2.bentte yazılı nedenlerle davacı ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ... ’a geri verilmesine, 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30256, Karar No: 2014/16361, Tarih: 13.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30256 E.  ,  2014/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

I- Katılan vekilinin “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanıkların beraatine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların en son Aralık 2004 KDV beyanında kullanılması nedeniyle suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Katılan vekilinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından sanıkların beraatine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

... Tekstil İnş. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.nin ortağı ve müdürü olan sanıkların, fatura içeriklerindeki malları başka kişi ve şirketlerden almalarına rağmen hakkında 2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemekten 17.09.2009 tarih ve VDENR-2008/52/70 sayılı Vergi Tekniği raporu ve 17.09.2008/VDENR-2008/52/91 sayılı vergi suçu raporu düzenlenen ... Tekstil Konf. Malz. Kumaş Hazır Giyim İml. ve Satış İnş. Elektrik San. ve Tic. Ltd. Şti.den 2005 yılında 60 adet toplam bedelleri 84.672,38 TL, 2006 yılında ise 83 adet toplam bedelleri 141.654,91 TL olan faturaları alıp ilgili dönem KDV indirimlerinde kullandıklarının iddia olunması, sanıklar tarafından fatura bedellerinin ... Bankası A.Ş. ve Türk Ekonomi Bankası A.Ş.'ye ait çekler ile ...Tekstil Konf. Malz. Kumaş Hazır Giyim İml. ve Satış İnş. Elektrik San. ve Tic. Şti'ye ödendiği iddia

edilip buna dair çek, hesap ekstreleri ve fatura sahibi şirket tarafından düzenlenen tahsilat makbuzu suretlerini ibraz etmeleri, ...Tekstil Konf. Malz. Kumaş Hazır Giyim İml. ve Satış İnş. Elektrik San. ve Tic. Ltd. Şti'nin 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahibi ve yetkilileri olan ... ve ...'ın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2011 tarih 2010/864 Esas ve 2011/1210 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetlerine karar verilmiş olması, Türk ... Bankası A.Ş.'ye ait çeklerin bir çoğunun...Tekstil Konf. Malz. Kumaş Hazır Giyim İml. ve Satış İnş. Elektrik San. ve Tic. Ltd. Şti tarafından ...'na ciro edilmesi ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun sadece sanıkların yetkilisi oldukları şirkete ait defter ve belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2011 tarih 2010/864 Esas ve 2011/1210 Karar sayılı dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örnekleri alınarak dosyaya konulması, faturaları düzenleyen şirkete ait defter ve belgeler temin edilip sanıkların yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgeler ile birlikte yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim- tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ve faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25184, Karar No: 2019/20751, Tarih: 11.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25184 E.  ,  2019/20751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak 17.12.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, 20.02.2014 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, 15.06.2004 tarihinde ...sendikasına üye olduğunu, sendikaya üyelikten önce günlük ücreti 31,00 TL iken, sendikaya üye olduktan sonra 24,00 TL'ye indirildiğini, buna bağlı olarak aylık normal çalışma ücretleri, ikramiye, yıllık ücreti izin ücreti, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücretleri, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma ücreti eksik ödendiğini, yapılan bu işlem 4857 sayılı Kanunun 62. Maddesine aykırı olduğunu belirterek 23.09.2009-20.02.2014 tarihleri arası dönem için eksik ödenen fark ücret alacağından 7.000,00 TL, fark kıdem tazminatından 5.000,00 TL, fark ihbar tazminatından 1.000,00 TL, fark izin ücretinden 500,00 TL, fark ikramiye alacağından 1.000,00 TL, fark fazla mesai ücretinden 3.000,00 TL, fark ulusal bayram ve genel tarih ücretinden 1.000,00 TL olmak üzere toplam 18.500,00 TL işten alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret ve ikramiye alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.02.2017 tarihli ve 2015/9-61 esas, 2017/269 sayılı kararında ifade edildiği üzere: toplu iş sözleşmeleri iş hukukuna özgü kaynaklardandır. Toplu iş sözleşmesi, işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında, iş sözleşmesinin (hizmet akdinin) yapılması, muhtevası ve sona ermesi ile ilgili hükümleri düzenlemek için yapılan, tarafların karşılıklı hak ve borçlarını, toplu iş sözleşmesinin uygulanması ve denetimi ile uyuşmazlıkların çözüm yollarına ilişkin hükümleri de içerebilen yazılı bir sözleşmedir (Çelik N.: İş Hukuku Dersleri, 22. b, İstanbul 2009, s.504).Buna göre, toplu iş sözleşmesi düzeninde, işyerindeki çalışma koşullarından birçoğu toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılabilmekte, toplu iş sözleşmesinin tarafları emredici kurallar koyabilmektedir.

Toplu iş sözleşmesinin emredici hükümleri, iş sözleşmesi taraflarına tanınan sözleşme serbestisini sınırlayan ve çalışma koşullarını belirleyen önemli bir hukuk kaynağıdır. Bunun yanında, değişen ekonomik durumların, genel ya da sektörel krizlerin çalışma koşullarını ve bu arada toplu iş sözleşmelerini etkileyebileceği açıktır. Bu nedenle, çalışma koşullarının işçi lehine olarak değiştirilebileceği ve bunun hizmet akti hükmü olarak geçerli olduğu dava tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 6. maddesinde öngörülmüştür. Ancak 2822 sayılı Kanun'un 6/2. maddesine göre, toplu iş sözleşmesi düzeninin geçerli olduğu bir işyerinde, çalışma koşullarında işçi aleyhine olarak yapılacak değişiklik, işçi ve işverenin ortak iradeleri ile dahi mümkün olmayacaktır. Toplu iş sözleşmesinin taraflarının değişen ekonomik durumlar karşısında, sözleşmede değişiklik yapmak ve sözleşmeyi yeni koşullara uyarlamak amacıyla toplu iş sözleşmesi hükümlerini değiştirmeleri olanaklıdır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesinin son fıkrasında yazılı olan "taraflar aralarında anlaşarak çalışma koşullarını her zaman değiştirebilirler" kuralından, toplu iş sözleşmeleri yönünden iş ilişkisinin tarafları yerine, toplu iş sözleşmesinin taraflarını anlamak lazım gelir. Gerçekten, toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi olan kişilerin bu yetkileri devam ettiği sürece toplu iş sözleşmesi hükümlerinde değişiklik yapmaları kural olarak mümkündür (Hukuk Genel Kurulu, 15.05.2013 gün ve 2013/22-540 esas, 2013/727 karar.).

Toplu iş sözleşmesi yetkisi olan yanlar, aralarında yapacakları bir ek protokolle gelecekteki haklarda artışı ve hatta bir azalmayı kararlaştırabilirler (Tunçomağ K./Centel T.: İş Hukukunun Esasları, İstanbul 2008, s.369).Ne var ki, toplu iş sözleşmesinde yapılacak olan değişiklikler kural olarak geçmişe etkili olamayacaktır. Toplu iş sözleşmesinin tarafları arasında yapılan bu değişiklikler yapıldıkları tarihten ileriye dönük olarak sonuçlarını doğurur. Ayrıca, toplu iş sözleşmelerinin özerkliği ilkesi gereğince, her toplu iş sözleşmesi kendi içinde bağımsızdır.07.11.2012 tarih ve 28460 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18.10.2012 tarih ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 36. maddesine göre, toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe iş sözleşmeleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. İş sözleşmelerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Toplu iş sözleşmesinde iş sözleşmelerine aykırı hükümlerin bulunması hâlinde ise iş sözleşmesinin işçi yararına olan hükümleri geçerlidir.Somut olayda; davacının işe başladığı 11.12.2004 tarihinde günlük brüt ücreti 29,20 TL' dir. Davacının sendikaya üyelik başvurusu 17.02.2005 tarihinde kabul edilmiştir. Davacının günlük ücreti sendika üyeliği sonrasında, işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi gereğince günlük 24,10 TL olarak belirlendiği taraflarca kabul edilmiştir. Davacının toplu iş sözleşmesinin hükümlerinden faydalanmaya başladığında ücretinin 24,10 TL olarak belirlenmesinde, davalı ve davacı adına hareket eden sendika ile işveren arasında imzalanan protokol hükümlerinin esas alındığı açıktır. Bu bakımdan ücretin düşürülmesi iddiasının sözleşme dayanağının bulunmadığı yönündeki davacı iddialarına katılmak mümkün değildir. Davacıya yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Davacı sendika ile davalı işveren arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinden yararlanmak amacıyla kendi isteği ile toplu iş sözleşmesi kapsamına girmiştir. Davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte toplu iş sözleşmesinin işçiler yararına getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye vs. gibi) de yararlanmakta olup böylelikle davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Kaldı ki davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi imzalanırken günlük brüt ücreti 29,20 TL olarak belirlenmiş ve toplu iş sözleşmesinden yararlanma durumunda ücretin toplu iş sözleşmesi ile yeniden belirleneceği hususu düzenlenmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, toplu iş sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem toplu iş sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi olanaklı değildir

. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, toplu iş sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem toplu iş sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi olanaklı değildir. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6446, Karar No: 2024/8927, Tarih: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6446 E.  ,  2024/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/693 E., 2021/502 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, motorlu testereyle ağaç kesildiğinin anlaşılması üzerine yapılan araştırmada kesilen orman emvallerini orman yoluna çıkarırken sanığın görüldüğü ve ihtiyacı için kestiğini beyan etmesi üzerine suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, motorlu testereyle ihtiyacı için ağaç kestiğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, dikiliden yakacak emval veren ağaçların motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12345, Karar No: 2017/13617, Tarih: 13.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/12345 E.  ,  2017/13617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de; hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

25/09/2010 tarihli olay yakalama, muhafaza altına alma ve yer gösterme tutanağından, suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde saat 07.20 sıralarında bir araç içinde uyudukları ihbarı üzerine olay yerine giden görevlilere, müştekinin iş yerinden hırsızlık yaptıklarını söyleyerek laptop ve çantasını yasal müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatinin olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.