muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1518, Karar No: 2012/1388, Tarih: 26.12.2012

Bu durumda 5473 sayılı Kanundan kaynaklanan ek ödemeye hak kazanılıp kazanılmadığı yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, art etkisi nedeniyle ileriye dönük sonuç doğuracağından bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizi olanaklı bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle öncelikle Yerel Mahkemenin davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 26.09.2012 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına ve davalı vekilinin direnme kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine geçilmesine oybirliğiyle karar verilmiş ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

II-Davalı vekilinin mahkemenin direnme kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Uyuşmazlık, 5473 sayılı Kanuna dayalı olarak denge tazminatından kaynaklanan fark ücret alacağının belirlenmesi yönünden yapılan araştırmanın yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu’nda yapılan görüşmeler sırasında 5473 sayılı Kanuna dayalı olarak denge tazminatından kaynaklanan fark ücret alacağına ilişkin davalarda adli yargı mahkemelerinin görevli olup olmadığı hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin yasal mevzuatın ve davalı Türk Telekomünikasyon AŞ'nin ve bu kuruluşta çalışan personelin özelleştirme öncesi ve sonrasındaki hukuki statüsünün açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Bilindiği üzere, Türk Telekomünikasyon Anonim Şirketi, 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun, 18.06.1994 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 4000 sayılı Yasa'yla değiştirilen 1. maddesi uyarınca, Posta işletmesi Genel Müdürlüğü'nce yürütülen telekomünikasyon hizmetlerinin sermayesinin tamamı kamu kesimine ait olacak bir anonim şirket şeklinde yapılandırılması suretiyle kurulmuş ve 233 ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelere tabi bir kamu iktisadi kuruluşu statüsü verilmiştir

29.01.2000 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve Telekom AŞ'nin özelleştirilmesi amacıyla yapısının yeniden düzenlenmesine yönelik kurallar getiren 4502 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile, 406 sayılı Yasa'nın 1. maddesine eklenen dokuzuncu fıkrada, Telekom'un, bu Kanun ve özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirket olduğu, Kamu İktisadi Teşebbüslerinin kuruluş, teşkilât ve faaliyetleri ile ilgili mevzuatın Telekom'a uygulanmayacağı kuralına yer verilmiş; anılan kural, 23.05.2001 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4673 sayılı Yasa'nın 1 maddesi ile değiştirilmiş ve Telekom'un, bu Kanun ve özel hukuk hükümlerine tabi bir anonim şirket olduğu, bu Kanun hükümleri saklı kalmak üzere, kamu iktisâdi teşebbüsleri de dahil, sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan kamu kurum, kuruluş ve ortaklıklarına uygulanan mevzuatın Telekom'a uygulanmayacağı belirtilmiştir.

Ayrıca, Türk Telekom AŞ 4502 sayılı Yasa'nın Geçici 3. maddesi ile 233 sayılı KHK'nin ekindeki "B-Kamu İktisadi Kuruluşları (KİK)" bölümünde yer alan kuruluşlar listesinden çıkarılmıştır.

Ayrıca, Türk Telekom AŞ 4502 sayılı Yasa'nın Geçici 3. maddesi ile 233 sayılı KHK'nin ekindeki "B-Kamu İktisadi Kuruluşları (KİK)" bölümünde yer alan kuruluşlar listesinden çıkarılmıştır.

4502 ve 4673 sayılı Yasa'lar ile yapısı yeniden düzenlenen Türk Telekom'da çalışan personelin hukuki statüsü de, 406 sayılı Yasaya 4502 sayılı Yasa ile eklenen Ek 22. madde ile yeniden düzenlenmiş ve anılan maddede Türk Telekom'daki kamu payı %50'nin altına düşünceye kadar, Türk Telekom Yönetim Kurulu üyeliklerine atanacaklar dışında kalan personelin iş mevzuatı uyarınca istihdam edileceği, iş mevzuatına göre istihdam edilenlere ilişkin kayıt ve şartların Yönetim Kurulu tarafından tayin olunacağı kurallarına yer verilmiş, ayrıca, aynı Yasanın Geçici 4. maddesinde, 4502 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihte Türk Telekom'da 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışmakta olanlardan isteyenlerin iş mevzuatına tabi personel statüsüne geçirileceği, iş mevzuatına tâbi personel statüsüne geçmek istemeyenlerin mevcut statü, sosyal ve özlük haklarıyla istihdamlarına devam olunacağı kurala bağlanarak, iş mevzuatına geçmek istemeyenlerin mevcut statü, sosyal ve özlük hakları korunmuştur.

Hisselerin fiilen devredildiği ve Telekomünikasyon Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin İmtiyaz Sözleşmesi'nin imzalandığı 14.11.2005 tarihinden sonra, hisselerinin yüzde elliden fazlası özel hukuk tüzel kişisine geçen Türk Telekom kamu kuruluşu niteliğini kaybetmiştir.

Ancak, 406 sayılı Yasa'nın Ek 29. maddesinin, 5398 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik birinci fıkrasında, özelleştirme tarihi itibarıyla Türk Telekom'da çalışmakta olan personelin haklarının korunması amacıyla, hukuki statülerini ve kamu kurumlarına nakil olanaklarını belirleyen bazı özel düzenlemelere yer verilmiştir. Buna göre Türk Telekom hisselerinin devri sonucu kamu payının yüzde ellinin altına düşmesi durumunda; Türk Telekom'da, Ek 22. maddenin (a) bendinin bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri uyarınca belirlenen aslî ve sürekli görevlerde çalışmakta olanlar ile 399 sayılı KHK'ye tâbi olarak kadrolu veya sözleşmeli personel statüsünde çalışanlar ve kapsam dışı personel, kamu görevlerinden yüz seksen gün aylıksız izinli sayılacaktır. Aynı maddeye göre, bu personel belirtilen süre içinde Türk Telekom'da çalışmaya devam edecek malî ve özlük hakları Türk Telekom tarafından karşılanacak, belirtilen süre içinde nakle tâbi personelden Türk Telekom tarafından hizmetine ihtiyaç duyulmayanlar tespit edildikleri tarihten, kendi isteği ile nakil talep edenler ise talep tarihinden itibaren en geç doksan gün içinde nakil için Türk Telekom tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirileceklerdir.

Anılan yasal düzenlemeler karşısında Telekom AŞ.'nin özelleştirilmesi sonucunda, işlevsel görevlerde bulunan ve ikamesi kısa sürede imkansız personelin isteklerine bağlı olarak makul bir süre kamu görevlerinden aylıksız izinli sayılarak özel hukuk tüzel kişisinde çalışmalarına olanak sağlandığı anlaşılmaktadır Buna göre, söz konusu personelin, aylıksız izinli olarak geçen sürede kamu personeli statüleri devam etmektedir.

Diğer yandan, İmtiyaz Sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmek hakkını elde eden davalı şirkete, devir sonrasında yetişmiş personel yetersizliği nedeniyle doğabilecek aksaklıkların önüne geçilebilmesi için, 406 sayılı Yasa hükümleri ile tanınan ayrıcalıkların sonucu olarak da, bünyesinde belli süre ile çalışmaya devam eden söz konusu personelin kamu kurumlarına naklen atanmasının sağlanması amacıyla kimi görevler yüklenmiştir.

Bu görevler kapsamında 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirket tarafından, hak sahibi personelinin Devlet Personel Başkanlığı'na bildirmesi, bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi, personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler bulunmaktadır.

Sayılan işlemler, idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurmakta ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlemekte esas alınmaktadır.

Belirtilen nitelikleriyle, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davalı şirketin belirtilen statüsü ve özel yasa hükümleri gereğince bazı kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere sahip olması nedeniyle herhangi bir özel hukuk tüzel kişisinden farklı bir hukuki statü içinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı bir ilişkisi bulunan tüzel kişilerin bazı işlemlerinin, nitelikleri esas alınmak suretiyle de idari işlem niteliğindedir.

O halde, imtiyaz sözleşmesi ile bir kamu hizmetini yürütmekle görevli ve yetkili kılınması nedeniyle, diğer özel hukuk tüzel kişilerinden farklı olarak kimi kamusal ayrıcalıklara ve yükümlülüklere tabi olan, 406 sayılı Yasa hükümleri ile kamu kurumlarına nakil hakkı bulunan diğer bir ifade ile kapsam dışı nakle tabi personeli ile ilgili olarak bazı kamusal görevler yüklenen davalı şirketin, belirtilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğu kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta özelleştirmeden önce statü hukuku hükümlerine tabi davacı niteliğindeki personel, özelleştirme sonrası belirli bir süreliğine davalı ile özel hukuk hükümlerine tabi olarak iş sözleşmesi kapsamında çalıştırılmakta, nakledildiğinde tekrar statü hukuku kapsamına girmektedir. Davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde, davalı şirkete davacının ücreti konusunda “artış oranının, kamudaki memur maaş artış oranında” olacağı yönünde yükümlülük getirildiği gibi 406 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davalı şirkete, hak sahibi personeli Devlet Personel Başkanlığına bildirmesi; bildirim ile beraber personelin nakledileceği kamu kurumunda yararlanacağı parasal haklara esas olmak üzere memur maaş nakil ilmühaberi düzenlenmesi; personelin ilişiğinin kesilmesi gibi işlemler yaptırıldığı görülmektedir. Bu işlemlerin idare hukuku alanında hukuki sonuçlar doğurduğu ve ilgili personelin nakledilecekleri kurumdaki statülerini, özlük ve parasal haklarını belirlediği, söz konusu işlemlerin kamu personeli hakkında ve idare hukuku alanında tesis edilmiş birer idari işlem niteliğinde oldukları açık olup, idari işlemlerle ilgili uyuşmazlığın ise adli yargı yerinde değil, idari yargı yerinde çözümlenmesi ve 5473 sayılı Kanundan kaynaklanan ek ödeme alacağının tahsili istemiyle, anılan İdareye karşı açılan davalarda, idari yargı yerinin görevli olduğu kabul edilmelidir.

Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 07.04.2011 gün 2011/55 E. 2011/205 K. sayılı kararında da kamusal görevler yüklenen davalı şirketin bu görevleri kapsamında, 5473 sayılı Kanun gereği tesis ettiği işlemlerin idari işlem niteliğinde olduğu ve bu işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargının görevinde bulunduğuna karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece; somut uyuşmazlıkta idari yargı mahkemelerinin görevli olduğunun kabulü ile bu doğrultuda karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Direnme kararı ön sorunun kabulü ile yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,

1-Yukarıda (I) nolu bentte yer alan nedenlerle Yerel Mahkemenin 26.09.2012 günlü Ek Kararının Bozularak kaldırılmasına oybirliği ile,

2-Yukarıda (II) nolu bentte açıklanan değişik nedenlerle, direnme kararının 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı Kanunun 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11044, Karar No: 2021/7172, Tarih: 08.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11044 E.  ,  2021/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın türü ve miktarına göre, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 50/5 ve CMUK'un 305. maddeleri uyarınca temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Karar tarihinde başka suçtan Aydın E Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumu'nda tutuklu bulunan ve duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulmayı talep etmeyen ve bu hususta karar verilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının korunmasına, 08.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5147, Karar No: 2009/6657, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5147 E.  ,  2009/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "Çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilerek taşınmaz başında yerel bilirkişiler katılımı ile yeniden keşif yapılmak suretiyle davacı Hazine ve davalının dayandığı tapu kaydı hudutlarının uygulanıp hudutlarının zeminde gösterilmesi, dayanılan vergi kaydının kapsamının belirlenmesi, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın geçmişte ne durumda olduğu, kim tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, tarafların dayandığı kayıtların değişebilir hudutlu olup olmadığı ve hudutların taşıdığı özelliğin etraflıca sorulup saptanması, yapılan uygulama sonunda tarafların dayandığı tapu kayıtlarının çakıştığının belirlenmesi halinde, eski tarihli ve sahih esasa dayanan kayda değer verilmesi gerektiğinin nazara alınması, Hazine tapusunun taşınmazı kapsamadığı davalı tapu ve vergi kaydının taşınmaza ait olduğunun belirlenmesi halinde kayıtlardaki hudutların sabit olması halinde hudutlara değer verilmesi, aksi halde kayıt miktar fazlasının iktisabı yönünden 3402 sayılı Yasa'nın 14.maddesinde yazılı sınırlamanın nazara alınması gerektiği belirtilerek kabule göre de davacının ecrimisil talebi yönünden görevsizlik kararı verilmemiş olmasının isabetsiz bulunduğuna" değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 73 sayılı parselin ...., mirasçıları adına payları oranında tesciline, davacının ecrimisil talebi yönünden Mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Göynücek Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı Hazine’nin dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığı, davalı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının taşınmaza uyduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozmaya uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi zorunludur. Davacı Hazine, Temmuz 939 tarih ve 23 sıra numaralı, 295800 metrekare yüzölçümlü, davalı taraf ise, T.Evvel 1942 tarih ve 19 sıra numaralı 55140 metrekare yüzölçümlü tapu kaydı ile 1938 tarih ve 19 tahrir numaralı 53000 metrekare yüzölçümlü vergi kaydına dayanmışlardır. Hazine tapusu doğuda “... ...” olarak davalı tapu malikini okumaktadır. Mahkemece taşınmazın etrafını çevreleyen tüm komşu parsellerin tutanakları ve dayanakları kayıtlar getirtilmemiş, taraf tapuları uygulanarak kapsamları tam olarak tespit edilmemiş, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından faydalanılmamıştır. Taşınmazın kuzeyindeki yoldan sonra gelen 98 ve 99 sayılı parsellerin hükmen kesinleşmesine neden olan dava dosyasındaki teknik bilirkişi krokisinde, tapu hududunda geçen “Varay yolu” gösterildiği halde Varay yolunun tespiti için bu krokiden faydalanılmamıştır. Mahkemece taşınmaz başında yapılan keşifte yerel bilirkişiler davalı tapu kaydının mevkiini ve üç hududunu bilememişler, sadece Varay yolu hududunu göstermişlerdir. Oysa Hazine tapu kaydının mevkisinin uyduğu belirtilerek hudutları gösterilmiş ve teknik bilirkişi de raporunda gösterdiği hudutlar ile Hazine tapusunun zemine uyduğunu belirtmiştir. Buna göre, mahkemenin Hazine tapusunun uymadığı, davalı tapusunun taşınmaza uyduğu yönündeki kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Zira bir kaydın taşınmaza aidiyeti için mevkisi ve en az iki hududunun taşınmaza uyması gerekmektedir. Kaldı ki; kabule göre, Hazine tapusunun nereye uyduğu da belirtilememiştir. Davacı Hazine tapusu doğuda davalı dayanağı tapu kaydı malikini okuduğundan davalı tapusunun ihtiva ettiği taşınmazın davacı Hazine tapusunun doğusunda bulunduğu düşünülmemiştir. Böylesine eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle çekişmeli taşınmazı dıştan çevreleyen tüm komşu parseller, bu arada komşu ...Köyü arazisinde kalan parsellerin de kadastro tespit tutanakları ve dayanağını oluşturan kayıtlar ile taşınmazın bulunduğu yere ait askeri haritalar ve varsa Hazinenin dayanağı tapu kaydına ait harita getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, taşınmaz başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır

. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle çekişmeli taşınmazı dıştan çevreleyen tüm komşu parseller, bu arada komşu ...Köyü arazisinde kalan parsellerin de kadastro tespit tutanakları ve dayanağını oluşturan kayıtlar ile taşınmazın bulunduğu yere ait askeri haritalar ve varsa Hazinenin dayanağı tapu kaydına ait harita getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, taşınmaz başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte tarafların dayandığı tapu kayıtları ve vergi kaydı mevkisi ve tüm hudutları ile uygulanarak zeminde tek tek gösterilmeli, gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı tanınmalı, yerel bilirkişilerce gösterilen hudutlar teknik bilirkişi haritasında işaret ettirilmeli, Hazine tapusunun dayanağı harita varsa, uygulanarak; kapsamı haritasına göre belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği ve kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı etraflıca sorularak maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, beyanların doğruluğu komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, davalı tapusunun kapsadığı yeri Hazine tapusunun doğusunda aramak gerektiği düşünülmeli, davacı Hazine tapusunun kuzeyinde geçen yol ile davalı tapusunun hududundaki "Varay" yolu ve vergi kaydındaki "odun yolu" askeri haritalardan ve komşu 98 ve 99 sayılı parsellerin dava dosyasındaki keşif sonucu ibraz edilen krokili rapordan faydalanılarak kesin olarak tespit edilmeli, vergi kaydının batısında geçen Milli Emlak hududunun kuzeydeki yoldan sondaki 71 sayılı parsele uygulanan vergi kaydının maliki olduğu değerlendirilmeli, davalı şahsın tapu kaydı ve vergi kaydı yönünden bir kaydın bir yere aidiyetinin kabulü için mevki ve en az birbiri ile kesişen iki hududunun uyması gerektiği düşünülmeli, davalı tapu kaydındaki "...", "... ..." ve "..." hudutları da kesin olarak tespit edilerek tapu kapsamı belirlenmeli, kayıtların kapsamı saptanırken Hazine tapusunun hudutlarının zeminde mevcut olduğu ve doğuda davalı tapu malikini okuduğu üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7425, Karar No: 2017/4187, Tarih: 11.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7425 E.  ,  2017/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 21/10/2015 tarih ve 2014/471-2015/493 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 17/03/2009 tarihinde bireysel adı altında 40.000,000 TL kredi kullandığını, sözleşmenin matbu sözleşme olduğunu, sözleşme akdedilirken bir taraf aleyhine olacak maddenin sağlayıcılığının olmadığını, kredi sözleşmesinde dosya masrafı ve kesintilere taraf olan tüketiciyi bilgilendirmek zorunda olduğunu, kesintilerin haksız olduğunu ileri sürerek 3.150,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kullandırılan kredi sözleşmesinde hüküm altına alınmış bulunan ücret, masraf ve komisyon haksız şart teşkil etmediğini, göre haksız şart olarak değerlendirilmesi için sözleşmeye tüketici ile müzakere edilmeden tek taraflı olarak konulması, tarafların hak ve yükümlülüklerinde tüketici aleyhine bir dengesizlik yaratılması ve bu şartların iyi niyet kurallarına aykırı olması gerektiğini, ücret, masraf ve komisyonun sözleşmede haksız şart teşkil edilebilmesi için her üç unsurunda birlikte bulunması gerektiğini, bu şartlardan birinin dahi bulunmamasının sözleşme şartlarının haksız şart olarak nitelendirilmesi mümkün olmayacağını savunarak haksız ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava kredi sözleşmesine istinaden davalı bankanın masraf adı altında almış olduğu kesintilerin iadesi istemine ilişkin olduğu, taraflar arasında 16/03/2009 tarihinde Genel Kredi ve Teminat sözleşmesi tanzim edildiği, davalı bankanın en başından ticari bir müşteri kabul ederek davacı tarafa gerçek kişilerin ticari işletmeler hesabı açtığı, kredi giriş ve çıkışlarını bu hesap üzerinden geçirdiği, kredi verirken ticari müşterilere has " Genel Kredi ve Teminat Sözleşmesi" imzalatıldığı, kredi sözleşmelerinin icari kredi sözleşmesi olduğu, alınan bilirkişi raporuna göre davacının 17/03/2009 tarihinde 15.000,00 TL, 10.000,00 TL ve 15.000,00 TL' lik kredi kullandığı, kredi kullanımı sırasında banka tarafından davacıdan 17/03/2009 tarihinde 3.000,00 TL kredi tahsis değerlendirme ücreti ve 150,00 TL toplamda 3.150,00 TL masraf kesintisi yapıldığı, ticari kredilerde tarafların serbestçe sözleşme yapıp özgür iradeleri ile sözleşmenin konusunu ve koşullarını seçebilecekleri, dolayısıyla davacıdan yapılan kesintilerin haksız şart olarak nitelendirilemeyeceği, bankaların genel teamüllerine göre ticari kredilerden bu şekilde masraf