muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12882, Karar No: 2024/1316, Tarih: 15.02.2024

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin II bendidir.

2- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Ek 5 inci maddesi, 506 sayılı Kanun'a göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak ekleneceğini düzenledikten sonra II. bendinde, basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalıların,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan iş yerlerinde geçen her tam yıllık çalışma süresi için 90 gün itibari hizmet süresi verilmesini, kesirlerin hesaplanmasında tam yılın 360 gün olarak alınacağını, fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülünün uygulanması gerektiğini düzenler.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5021, Karar No: 2015/10049, Tarih: 02.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5021 E.  ,  2015/10049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/271706

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.04.2013

NUMARASI : 2013/54 Esas, 2013/128 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık E... müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık T... S... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık T... S... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık E... hakkında her iki suçtan, sanık T... S... hakkında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık E... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırılması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık E... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi uyarınca arttırılması,

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden ise, mağdurenin, dosyanın sanıkları dışında bir kısmı basit, bir kısmı da nitelikli olmak üzere yirmi yedi kişinin daha cinsel istismarına maruz kalıp her bir sanık için ayrı ayrı davalar açılmasının ardından tüm dosyalar birleştirilip (A... T... isimli kişinin dosyası hariç) maruz kaldığı eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ve bozulduğunun tespit edilmesi halinde de her bir sanığın eylemleri teker teker irdelenmek sureti ile hangi eylemlerden ötürü bozulduğunun tespit edilmesi istenilerek bütün sanıklar yönünden rapor alındığı, ancak Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.05.2012 tarihli raporunda, mağdurenin ruh sağlığının suça sürüklenen çocuk M... C... V... dışındaki diğer tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisiyle bozulduğu bildirildiği halde her bir sanığın farklı zamanlardaki eylemleri sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açık bir tespite yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, hükme esas alınan raporun içerik itibariyle açıklayıcı ve kanaat verici nitelikte bulunmadığı gözetilerek, öncelikle tüm sanıklar haklarındaki dava dosyaları ile gerekmesi halinde mağdurenin gönderilerek, her bir sanığın eylemi mağdurenin ruh sağlığının bozulmasına etkisi açısından incelenip değerlendirilmek suretiyle tıbben nitelendirilerek, 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi anlamında mağdurenin ruh sağlığının her bir suç yönünden ayrı ayrı bozulup bozulmadığına dair Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli bir rapor alınıp sonucuna göre, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde nazara alınarak, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken “mağdurenin ruh sağlığının tüm sanıkların eylemlerinin birlikte etkisi ile bozulduğu” şeklindeki raporla yetinilerek eksik araştırma ile sanıklar haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12484, Karar No: 2010/13544, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12484 E.  ,  2010/13544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi,...Köyü 327 sayılı parselin kendi mülkiyetinde olduğu halde, Orman Yönetimince Telsim A.Ş.'ne kiraya verileceğinden bahisle 26 adet ağacın işaretlendiğini bildirerek elatmanın önlenmesini istemiş, davalı-karşı davacı ... Yönetimi ise, taşınmazın bir bölümünün orman sayılan yerlerden olması nedeniyle tapu kaydının iptalini ve elatmanın önlenmesini istemiştir. Mahkemece, taşınmazın 11/01/2010 tarihli krokide (A4) ile işaretli 2087.79 m2 bölümün orman olduğu belirlenerek bu bölümün tapusunun iptaline, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın tapulu olması nedeniyle Orman Yönetiminin elatmanın önlenmesi istemli davasının reddine, kişinin elatmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmiş, hüküm ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1952 yılında kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın (A4) işaretli 2087.79 m2 bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek bu bölümün tapusunun iptaline, ancak taşınmazın tapulu olduğu gerekçesiyle davacı gerçek kişinin elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne, yönetimin taşınmaza el atmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Çekişmeli 327 parselin geldisi olan 95 parsel, 1952 yılında 37940 m2 yüzölçümüyle ve Mayıs 1317 Daimi 5 numaralı tapu kaydı esas alınarak tespit edilmiş olup sonradan 327, 328, 329 ve 330 parsellere ifraz edildiği anlaşılmaktadır.Ancak ifraza ilişkin belgeler getirtilmediği için ifraz nedeni dosya kapsamından belli dağildir. Bundan ayrı dosyada bulunan 2006/4 numaralı davacı tarafından Orman Yönetimine karşı açılan tespit dosyasında yeralan izin belgeleri incelendiğinde, Orman Genel Müdürlüğünün 25.10.2005 tarihli oluruyla Telsim A.Ş lehine baz istasyonu ve enerji nakil hattı tesis edilmek üzere 6831 Sayılı Yasanın 17/3. maddesine göre izin verildiği, izne konu olan yerin ekli Memleket Haritasında işaretlenerek 880 m2 olarak sınırlandırıldığı, buna karşılık temyize konu dosyada 2008 yılında yapılan keşifte orman olan yerin (A): 5227 m2 olarak; 2009 yılında yapılan keşifte (A4): 2087.79 m2 olarak ölçüldüğü böylece raporlar arasında çelişki olduğu halde mahkemece çelişki giderilmeden ve hangi rapora neden üstünlük tanındığı açıklanmadan 2087.79 m2 üzerinden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle 95 parselin ifrazına ilişkin belgeler; mahkeme kararı ile ifraz sözkonusu ise ilgili mahkeme dosyası getirtilmeli,mahkeme dosyası varsa Orman Yönetiminin taraf olup olmadığı incelenmeli, daha sonra önceki keşiflerde görev almamış üç orman bilirkişi ve bir ... elemanı aracılığıyla yapılacak keşifte eski tarihli Memleket Haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle taşınmazın orman sayılan kısımları belirlenmeli, memleket haritasındaki rumuzlar da gösterilmeli, yine aynı şekilde irtifak hakkına konu 880 m2 yerin neresi olduğu kroki üzerinde işaretlenmeli, yine davacının sözünü ettiği 26 adet ağacın yeri bilirkişiler tarafından işaretlenmeli,bunların fındık ağacı mı yoksa orman menşeli ağaçlar mı olduğu belirlenmeli, bu yerler memleket haritasında orman sayılan yerlerden ise tespite esas alınan tapu kaydının 4785 sayılı yasa karşısında yasal değerinin bulunmadığı düşünülerek, orman olan bölümün tapusunun iptaline ve aynı zamanda davalı gerçek kişinin elatmasının önlenmesine karar verilmeli, eğer davacının orman yönetiminin haksız yere el attığını belirttiği 26 adet ağacın bulunduğu yer orman sayılmayan fındıklık niteliğinde yerlerdense bu durumda da yönetimin elatmasının önlenmesine karar verilmeli, tapu iptali tescil istemi reddedilmelidir.

Çelişkili ve yetersiz araştırmaya göre karar verilmiş olması ve kabule göre de yerin orman olduğu belirlendiği ve tapusu iptal edildiği halde yönetimin elatmanın önlenmesi davasının reddedilip, aksine tapu kaydı bulunduğundan bahisle kişinin elatmanın önlenmesi davasının kabul edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; ... ve Orman Yönetiminin hükme yöneltilen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 03.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19042, Karar No: 2021/1509, Tarih: 03.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19042 E.  ,  2021/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11375, Karar No: 2006/12635, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11375 E.  ,  2006/12635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7990, Karar No: 2022/8480, Tarih: 26.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7990 E.  ,  2022/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... ili ...., ilçesi ...., Köyü / Mahallesi çalışma alanında bulunan 132 ada 7 parsel sayılı 7021,74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, davalıların murisi ... adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın ham toprak vasfında olduğunu ve kayıp yitik kişilerden kaldığını ileri sürerek, tespitin iptali ile taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, 132 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükme karşı davacı Hazinenin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16556, Karar No: 2012/9258, Tarih: 30.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/16556 E.  ,  2012/9258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : yaralama suçundan mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

12.02.2008 günü verilen ve usulünce tefhim edilen hükme karşı yasal süresinden sonra 13.03.3008 günü temyiz başvurusunda bulunan sanık ...'nın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü gece sayılan vakitte yanında bulunan diğer sanık ve kimlikleri tespit edilemeyen kişilerle birlikte daha önceden tanıdığı yakınana bıçak çekip zorla cep telefonunu ve 32 TL parasını aldıkları, ayrıca yakınanı sağ bacağından bıçakla yaraladıklarının anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.