muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11404, Karar No: 2020/1081, Tarih: 19.02.2020

Davalılar, satışların gerçek olduğunu, dava konusu taşınmazların edinilmesinde katkılarının bulunduğunu, davalı ...’un 14 yaşından beri muris babasının yanında çalıştığını, bu katkılar nedeniyle bedeli karşılığında devirler yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, 1924 doğumlu mirasbırakan ...’in 01.12.2010 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı çocukları ... ve ... ile davalı çocukları ... ve ... ile dava dışı eşi ... ve dava dışı torunları ...,... ve ...’ı (kendisinden önce ölen kızı ...’nin çocukları ) bıraktığı, mirasbırakanın dava konusu 345 ada 10 parsel sayılı taşınmazını davalı ...’a, 343 ada 16 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payını davalı ...’e, 1311 ada 168 parseldeki 3 nolu bağımsız bölümü ise davalılar ... ve ...’a eşit paylarla satışlar yoluyla temlik ettiği, 3 nolu bağımsız bölümün ise davalılar tarafından dava dışı ...’a satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, ecrimisil isteği yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacıların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; toplanan delillerden, davalıların mirasbırakanla çocukluktan beridir birlikte çalıştıkları, kazançlarının ortak olduğu, çekişme konusu 3 nolu bağımsız bölüm satın alınırken bedelinin büyük bir kısmının davalılar tarafından ödendiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, muris muvazaasına dayalı davalarda mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekmektedir. Davacı taraf, 6100 sayılı HMK’nin 190. ve 4721 sayılı TMK’nin 6. maddeleri uyarınca mirasbırakanın mal kaçırma iradesi ile hareket ettiğini kanıtlamalıdır.

Ne var ki, eldeki davada mirasbırakanın dava konusu temlikler ile mirastan mal kaçırdığını söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki; mirasbırakanın mal kaçırma amacı ile hareket etmesi halinde mirasçılarına herhangi bir şey bırakmama eğilimi ile hareket edeceği, ne var ki eldeki davada mirasbırakanın bu şekilde hareket etmediği, geride değişik vasıflarda birçok malvarlığı bıraktığı görülmektedir. Mirasbırakanın mal kaçırmak gibi bir niyeti olsa idi, bu taşınmazların tamamını ya da birçoğunu da davalılara devredebilecekken, böyle bir tasarrufta bulunulmamıştır. Ayrıca, mirasbırakanın davacılardan mal kaçırmasını gerektirir somut bir bilginin de dosyaya yansımadığı anlaşılmaktadır.

Murisin gerçek irade ve amacı tespit edilirken, bir çok hususun birlikte değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ve tespit edilen olgular bir bütün halinde değerlendirildiğinde, çekişme konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından çalışmalarının karşılığı olarak davalılara temlik edildiği, mirasbırakanın yaptığı temlikler ile mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla hareket etmediği, davacı tarafın iddiasını ispat edemediği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden taraflardan gelen davalılar vekili için 2.037.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı 25.20. TL bakiye onama harcının da temyiz eden davacılardan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz eden davalılara geri verilmesine, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12648, Karar No: 2015/1144, Tarih: 02.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12648 E.  ,  2015/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan bezelye, bamya (taze) ve ıspanağın 2011 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin Armutlu Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden,

2-Dava konusu taşınmazın idarece yapılan kıymet takdirine ilişkin kıymet takdir raporunun davacı idareden ,

3- Davaya konu taşınmazın kamulaştırma bedelinin davalılar adına bankaya depo edildiğine dair ödeme belgesinin davalı idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13338, Karar No: 2012/12492, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13338 E.  ,  2012/12492 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve yağma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve yağmaya teşebbüs suçlarından mahkûmiyetine dair Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2011 gün ve 2009/187 Esas, 2011/113 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümlerde TCK.nın 53/3-1. cümlesinin uygulanmasına karar verildiğinden, tebliğnamede bu hususta düzelterek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken, sanık mağdurenin üçüncü derece kayın hısımı olduğu halde, TCK.nın 102/3-c maddesinin uygulanmaması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan vekili, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/13, Karar No: 2013/21972, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13 E.  ,  2013/21972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3448, Karar No: 2010/7467, Tarih: 24.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3448 E.  ,  2010/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 34 gün hariç 1.1.1996 tarihinden işine son verildiği 2.8.2007 tarihine kadar çalışmış olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı şirkete ait çiftlik ve tarlalarda meyve ve sebze toplama işinde 01.01.1996-02.08.2007 tarihleri arasında geçen ve SGK’na bildirilmeyen çalışmalarının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile, davacının 01.01.1996-13.06.2005; 02.07.2005-31.05.2006 ve 11.07.2006-02.08.2007 tarihleri arasında SGK'na bildirilen süreler dışında çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; işyerinin meyve-sebze paketleme, yıkama, ayıklama şoklama, buzhaneden mal alıp verme işi olduğu, 05.06.1993 tarihinden bu yana 506 sayılı Yasa kapsamında olduğu, dinlenen davacı tanıkları kesintisiz çalışmayı doğruluyor ise de, davalı bordro tanıklarının da işyerinin mevsimlik olduğunu ve kesintisiz çalışılmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda; işyerinin meyve-sebze paketleme, yıkama, ayıklama şoklama, buzhaneden mal alıp verme işi olduğu, 05.06.1993 tarihinden bu yana 506 sayılı Yasa kapsamında olduğu, dinlenen davacı tanıkları kesintisiz çalışmayı doğruluyor ise de, davalı bordro tanıklarının da işyerinin mevsimlik olduğunu ve kesintisiz çalışılmadığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli , kesintili, mevsimlik olup olmadığı, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı; işyerinin mevsimlik çalışan işyeri olup olmadığı, kapsam, kapasite ve niteliği ilgili kuruluşlardan araştırılarak tanık anlatımlarının doğruluğu bu verilerle kontrol edilmelidir. Gerekirse emniyet ve zabıta kanalı ile iş yerinin mevsimlik çalışıp çalışmadığı, kış aylarında kapanıp kapanmadığı saptanmalı, işyerinin müdür, amir, şef gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.6.1999 gün ve 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün ve 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün ve 2003/21-35-64 ile 10.11.2004 gün 2004/21-538 sayılı kararları da bu yöndedir.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla belirlenmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya konmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Gıda A.Ş. ye iadesine , 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8630, Karar No: 2018/15748, Tarih: 13.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8630 E.  ,  2018/15748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin, 13/10/2009 tarihinde davalı ... taşeron şirketlerine bağlı temizlik işçisi olarak 08/10/2013 tarihine kadar tek taraflı haklı nedenle iş akdini feshedene kadar aralıksız çalıştığını, müvekkilinin her ne kadar temizlik görevlisi sıfatıyla çalışmaya başlamışsa da çalışması boyunca davalı kurumun kadrolu personellerinin emir ve talimatları doğrultusunda kadrolu personellerle aynı görevlerde çalıştırıldığını, hiçbir zaman fiilen temizlik işi yapmadığını, zabıta görevlilerinin giydiği gibi bir üniforma giyip, davalı ... bünyesinde bulunan ... şubesinde gişe görevlisi olarak da çalıştırıldığını, Belediyenin resmi evraklarının dağıtımı gibi belediye personellerinin yapması gereken işlerde çalıştırıldığını, müvekkili tarafından yerine getirilen görevlerin, tamamen asıl iş mahiyetinde olduğunu, uzmanlık gerektirmediğinden alt işverene devredilebilecek nitelikte olmadığını, bu sebeple müvekkilinin ilk işe giriş tarihinden itibaren davalı ... işçisi sayılacak olup davalı belediyenin kamu idaresi olduğundan müvekkiline hak ettiği ilave tediye alacaklarının ödenmediğini, 2012 yılı Aralık ayında davalı ... ile taşeron şirket arasındaki sözleşmenin süresinin bitiminde davalı belediyenin yeni firma ile anlaşmasının 4 ay kadar geciktiğini, bu 4 aylık dönemde çalışanların işten çıkarıldığını fakat müvekkilinin 4 ay boyunca fiilen çalışmaya devam ettiğini, ancak ücretini alamadığını, müvekkilinin tüm çalışması boyunca hak kazandığı yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını, kullandırılmayan günlerin karşılığının da ödenmediğini, müvekkilinin yıllık izin taleplerinin kesin ve açık bir biçimde reddedildiğini, işverenin bu davranışlarının ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ve haklı fesih nedeni olduğunu, bu nedenlerle müvekkilinin iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini, bu nedenlerle şimdilik 10.000,00 TL toplam işçilik alacağından 4.000,00 TL olan kıdem tazminatı için iş akdinin fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile, 2.000,00 TL olan ücret alacağı ve 3.000,00 TL olan ilave tediye alacağı için dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile, 1.000,00 TL olan yıllık izin ücreti alacağı için de dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Belediyenin hizmetlerinin aksamaması için 15/07/2010 tarihinde 5,5 aylık hizmet alım ihalesi yapıldığını, ihaleyi ... İnş. Malz. San. Tic. Ltd. Şti.'nin kazandığını ve davacının da firmanın elamanı olarak Belediye hizmetlerinde çalıştırıldığını, daha sonra 21/01/2011 tarihinde yapılan 1 yıllık ihaleyi ise... ve Tic. Ltd. Şti. firmasının kazandığını, ve davacının bu firma ile çalışmaya devam ettiğini, 20/12/2011 tarihinde 1 yıllık ihaleyi ... San. Tic. Ltd. Şti.'nin kazandığını, davacının bu firma ile de çalışmaya devam ettiğini, en son 04/01/2013 tarihinde yapılan ihaleyi ... Mamülleri San. Tic. Ltd. Şti.'nin kazandığını ve davacının yine bu firma ile de çalışmaya devam ettiğini, davacının sözleşme süresi bitmeden kendi isteği ile işten ayrıldığını, belediyenin ilgili firmalara aylık olarak düzenledikleri hakedişlere istinaden fatura karşılığında ödeme yapmakta olduğunu, firmaların da çalıştırdıkları işçilerine ödeme yaptığını, davacının sosyal hakkı ile ilgili alacaklarını belediyelerinde çalışmadığı için hakkını çalıştığı firmalarda araması gerektiğini beyan etmiştir. Dava devam ederken Boyalıca Belediyesinin tüzel kişiliği sona ererek mahalle olarak ... Belediyesine bağlandığı için dava ... Belediye Başkanlığına yöneltilmiş ... vekili davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi alt işverene bırakılan işler dışında belediyenin asli ve sürekli işlerinde çalıştırıldığından davalı belediyenin gerçek işveren olduğu kabul edilmeli, buna göre talep doğrultusunda 6772 sayılı kanun kapsamında ilave tediye alacağı hüküm altına alınmalıdır.

Ödenmeyen ilave tediye alacağı sebebiyle davacı işçinin iş sözleşmesinin feshi İş Kanunu'nun 24/2-e maddesi uyarınca haklı olduğundan kıdem tazminatı isteğinin de kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4320, Karar No: 2010/10297, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4320 E.  ,  2010/10297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-..., ...,...

2- ...,...

DAHİLİ DAVALILAR: ...,...,...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan Mükremin eşi ...’a gerekçeli kararın Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine göre yapılan tebliğ en yakın komşusuna imzası alınarak haber verilmediği için usulüne uygun olmadığı gibi adı geçen davalıya, davacı tarafın temyiz dilekçesi de tebliğe çıkartılmamıştır. Bu nedenle mahkemece, gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin adı geçen davalı ...’a yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap süreleri de beklendikten sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.