muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6339, Karar No: 2023/10913, Tarih: 26.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6339 E.  ,  2023/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.06.2021

EK KARAR SAYISI : 2020/943 E., 2021/360 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı

reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesi tarafından verilen 15.06.2021 tarihli ve 2020/943 Esas, 2021/360 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2018/618 Esas, 2019/150 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f,son) bentleri, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/943 Esas, 2021/360 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun dosya üzerinden incelenmesi neticesinde, önceden doğan borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç, kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi gerekçesiyle, hüküm fıkrasından mahkumiyete ilişkin bölümün çıkartılarak "....nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/943 Esas, 2021/360 Karar sayılı ek kararı ile katılanlar vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmaması nedeniyle reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/943 Esas, 2021/360 Karar sayılı ek kararı ile katılanlar vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmaması nedeniyle reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikayetçiler vekilinin temyiz istemi; suçtan doğrudan zarar gördüklerinin kabul edilerek, temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına, yapılacak temyiz incelemesi ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm gereğince; sanığa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçilerin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/943 Esas, 2021/360 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/943 Esas, 2021/360 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6772, Karar No: 2007/11192, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6772 E.  ,  2007/11192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, Büyük Çavuşlu Beldesi 411 parsel sayılı taşınmazın tamamının öncesinin orman olduğunu, yörede 13.04.1999 tarihinde ilan edilen ve kesinleşen 2/B uygulaması sınırları içinde kaldığını, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalı adına olan tapusunun iptali ile çevre orman parselleri ile birlikte ORMAN niteliğinde Hazine adına tesciline, tapunun beyanlar hanesinde 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığının şerh verilmesine, davanın açılmasına davalı sebep olmadığından ve dava konusu taşınmaz OTS içine alındıktan sonra davalının tapusu oluştuğundan davacı lehine vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, aynı nedenle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava; parselin tamamının öncesinin orman olduğu, kesinleşen 2/B uygulaması sınırları içinde kaldığı iddiası ile açılan tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 Sayılı Yasaya göre 21.05.1948 tarihinde yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ile 13.04.1999 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik olmamakla birlikte, kararda kavram karmaşası sözkonusudur. Bir yerin orman sayılan yer olması ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi ile orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olması farklı kavramlardır. Orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilen bir yerin tapu kaydı üzerine 2/B madde uygulaması ile ilgili şerh verilmesi olası olmadığı gibi, 2/B maddenin şartlarını taşıyan yer de orman niteliğini kaybetmiş olduğundan orman niteliği ile tescil edilemez. Kaldı ki; kısa kararda taşınmazın 2/B maddesi gereğince Hazine adına, gerekçeli kararda ise, ORMAN niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Tüm bunlardan ayrı olarak; yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılması ve lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru değildir. H.Y.U.Y.'nın 94. maddesinde davayı kabul eden tarafın da mahkum olmuş gibi mahkeme masraflarını ödemeye mecbur olduğu açıklandıktan sonra aleyhine hüküm kurulan tarafın hal ve vaziyeti ile aleyhine dava

Tüm bunlardan ayrı olarak; yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılması ve lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru değildir. H.Y.U.Y.'nın 94. maddesinde davayı kabul eden tarafın da mahkum olmuş gibi mahkeme masraflarını ödemeye mecbur olduğu açıklandıktan sonra aleyhine hüküm kurulan tarafın hal ve vaziyeti ile aleyhine dava

açılmasına sebebiyet vermemiş olması ve ilk oturumda davayı kabul etmiş olması halinde mahkeme masraflarından sorumlu tutulamayacağı belirtilmiştir. Anılan yasa hükmü bir istisna maddesi olup, davanın kabulü durumunda ve belirtilen şartların oluşması halinde uygulanabilir. Temyize konu davada davanın kabulü gibi bir durum söz konusu değildir. Değinilen yönlerin gözardı edilmesi suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine ve davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde gerçek kişiye iadesine 25/09/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4162, Karar No: 2018/4882, Tarih: 23.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4162 E.  ,  2018/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

I-... Sulama Birliği vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte birlik üyelik belgesi ile ilçe seçim kuruluna başvuran sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen... Sulama Birliğinin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının ise hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği cihetle; şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

26.05.2005 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanun'un 22. maddesi ile bu Kanun'da hüküm bulunmayan hallerde Belediye Kanunu'nun uygulanacağının hüküm altına alınması; 657 sayılı Kanunun geçici 15. maddesindeki ''Bu kanunda geçen "Devlet Memuru" deyimi, belediyeler ve il özel idareleri ile bunların kurdukları birlikler memurlarını da kapsar'' hükmü karşısında; somut olayda, sanığın... Sulama Birliği Meclis Üyelik Seçimlerine adaylık başvurusunda bulunmak için Şanlıurfa 1.Merkez İlçe Seçim Kurulu Başkanlığına ibraz ettiği birlik üyesi olduğuna dair belgenin sahte olduğu iddiası ile açılan davada; oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın Birlik tarafından kendisine verilen belgedeki birliğe üye olduğu tarihi değiştirerek sahte oluşturup, bu belgeyi İlçe Seçim Kuruluna sunarak kullanmak suretiyle gerçekleşen eyleminde resmi belgede sahtecilik suçununun unsurlarının oluştuğu; birliğe üye olunan tarih değiştirilerek İlçe Seçim Kuruluna ibraz edilen evrak ile sanığın seçimde yönetime adaylık başvurusu için yeterli süreyi elde edip başvuruda bulunduğu, sanığın gerçekte de 2009 yılında birliğe üye olduğunu ve tahrif edilmiş evraktaki tarihin doğru olduğunu savunduğu dikkate alındığında suça konu belgede birliğe üye olduğu tarihin değiştirilerek kullanılmasında sanığın menfaati bulunduğu, bu şekilde üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet yerine suça konu belgenin sanık tarafından kullanıldığına dair delil bulunmadığı gerekçesi ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

A) Tartışmanın Konusu:

Tartışmanın konusu, onaysız fotokopi üzerinde yapılan değişikliğin sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağıdır.

B) İddia:

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

A) Tartışmanın Konusu:

Tartışmanın konusu, onaysız fotokopi üzerinde yapılan değişikliğin sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağıdır.

B) İddia:

Sanığın,... Sulama Birliği Meclis Üyeliği seçimine adaylık başvurusunda bulunmak için, Birlik tarafından kendisine verilen belgedeki birliğe üye olduğu tarihi değiştirerek, bu belgeyi İlçe Seçim Kurulu'na verdiği, böylece resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

C) Savunma:

Sanık savunmasında,... Sulama Birliği'nden aldığı belgeyi üzerinde hiçbir değişiklik yapmadan seçim kuruluna verdiğini söylemiştir.

D) Yargılama Süreci:

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen 09.11.2012 tarihli ekspertiz raporunda; suç konusu belgenin tamamının renkli fotokopiyle oluşturulduğu, belge içiriğindeki "27.07.2009" tarih rakamlarının bu satırdaki diğer ibarelerle aynı hizada olmadığı, tarih rakamlarının sağ bölümünde silik vaziyette dikine bir çizginin bulunduğu; belirtilen bulgulara atfen, belge aslının metin kısmındaki tarihin silinerek veya kapatılarak "27.07.2009" tarihinin oluşturulduğu ve belge aslının bu şekilde renkli fotokopi makinasında kopya edilerek tetkike konu belgenin sahte olarak elde edildiği, fotokopi belgenin aldatma kabiliyetini haiz olduğu; sulama birliği tarafından gönderilen belge aslı ile suç konusu fotokopi belgedeki imzaların ...'nın (Sulama Birliği Başkanı) eli ürünü olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

Mahkeme tarafından, "savunmasının aksini gösterir, üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği" gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş; hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Konunun Değerlendirilmesi:

Doktrinde, onaysız suret ve fotokopilerin sahtecilik suçuna konu olamayacağı kabul edilmektedir.

"Onaysız suret, belgenin güvence ve ispat işlevlerini karşılamadığı için, suret üzerinde gerçekleştirilen sahtecilikler bu suçu oluşturmaz" (Durmuş Tezcan/ Mustafa Ruhan Erdem/ R. Murat Önok: Teori ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 15. Baskı, Ankara Ekim 2017, s. 894).

"Belgenin fotokopisi belge olarak nitelendirilemez" (Mahmut Koca/ İlhan Üzülmez: Türk Ceza Kanunu Özel Hükümler, 3. Baskı, Ankara 2016, s. 676, 677).

"Onaysız suret, belgenin güvence ve ispat işlevlerini karşılamadığı için, suret üzerinde gerçekleştirilen sahtecilikler bu suçu oluşturmaz" (Durmuş Tezcan/ Mustafa Ruhan Erdem/ R. Murat Önok: Teori ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 15. Baskı, Ankara Ekim 2017, s. 894).

"Belgenin fotokopisi belge olarak nitelendirilemez" (Mahmut Koca/ İlhan Üzülmez: Türk Ceza Kanunu Özel Hükümler, 3. Baskı, Ankara 2016, s. 676, 677).

"Gerçek bir belgeden fotokopisi çekilip, bu fotokopi üzerindeki metin değiştirilir ve değiştirilmiş olan fotokopiden, tahrifatın fark edilmemesi için tekrar fotokopisi çekilirse, gerçek bir belgeden söz edilemez. Çünkü bu şekilde fotokopi olarak oluşturulmuş metin, kural olarak belge niteliği taşımaz" (M. Emin Artuk/ Ahmet Gökcen/ Caner Yenidünya: Ceza Hukuku Özel Hükümler, 15. Baskı, Ankara 2015, s. 580).

"Onaysız olan suret belge hiçbir hukuki sonuç doğurmaz" (Nurullah Tekin: TAAD, Yıl 5, Sayı 19, Ekim 2014, s. 913).

Ceza Genel Kurulu'nun 25.02.2014 tarihli 2013/148- 2014/87 sayılı kararında da "onaysız belge üzerinde gerçekleştirilen eylemin sahtecilik suçunu oluşturmayacağı" belirtilmiştir.

Somut olayda; sulama birliği tarafından gönderilen belgenin aslı ile suç konusu onaysız fotokopi belge karşılaştırıldığında, düzenleyen yetkilinin imzasının ve mühür izinin yerleşiminin farklı olduğu görülmektedir. Buna göre, yetkili tarafından belgenin iki nüsha olarak düzenlendiği, birinin birlikte kaldığı, diğerinin sanığa verildiği anlaşılmaktadır. Sanığa verilen belgenin aslı ele geçirilememiştir.

Sanık, ya kendisine verilen belge üzerinde değişiklik yaptıktan sonra renkli fotokopisini çekerek kullanmıştır ya da kendisine verilen belgenin renkli fotokopisini çektikten sonra, fotokopi üzerinde değişiklik yapıp tekrar renkli fotokopisini çekerek kullanmıştır.

Sanığa verilen belge aslı ele geçirilemediğine göre, sanığın bu belgenin renkli fotokopisi üzerinde değişiklik yaptıktan sonra tekrar fotokopisini çekip kulandığının kabul edilmesi gerekir. Bu durumda değişiklik onaysız fotokopi üzerinde yapıldığından, sahtecilik suçu oluşmaz. Suç konusu onaysız fotokopinin renkli veya siyah beyaz olması sonucu değiştirmez.

F) Sonuç:

Sanığa yüklenen sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı, sonucu itibarıyla doğru olan yerel mahkemenin beraat hükmünün onanması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyorum. 23.05.2018

KARŞI OY YAZISI

Dairemizin 23/05/2018 tarih 2016/4162 Es, 2018/4882 Kr. sayılı kararına aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum.

OLAY :

Sanık ...'nın... Sulama Birliği Meclis Üyeliği seçimine adaylık başvurusu yaptığı sırada kullandığı, yine birlik tarafından kendisine verilen üyelik belgesinin tarihini değiştirmek suretiyle (renkli fotokopisini) İlçe Seçim Kuruluna vermesi üzerine resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1. maddesi sevkiyle ile cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış olup yerel mahkemece beraat kararı verilmiştir.

ÇOĞUNLUK GÖRÜŞÜ:

OLAY :

Sanık ...'nın... Sulama Birliği Meclis Üyeliği seçimine adaylık başvurusu yaptığı sırada kullandığı, yine birlik tarafından kendisine verilen üyelik belgesinin tarihini değiştirmek suretiyle (renkli fotokopisini) İlçe Seçim Kuruluna vermesi üzerine resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1. maddesi sevkiyle ile cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış olup yerel mahkemece beraat kararı verilmiştir.

ÇOĞUNLUK GÖRÜŞÜ:

Dairemizin çoğunluk görüşü sanığın birlik tarafından kendisine verilen belgedeki (birliğe üye olduğu tarihi değiştirerek) sahteleştirdiği ve bu haliyle İlçe Seçim Kuruluna sunarak kullandığı, böylece üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluştuğu yönündedir.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Yargılama konusu olayda renkli fotokopi atılı suçun hem konusu hem de delilidir. Dosya kapsamında... Sulama Birliğinden alınan 28.06.2012 tarih 619 sayılı yazıda sanık ...'nın 30.04.2012 tarihinden itibaren birlik üyesi olduğunun belirtildiği, buna karşılık İlçe Seçim Kurulu Başkanlığına ibraz edilen 28.06.2012 tarih, 619 sayılı (renkli fotokopide) üyelik tarihinin 27.07.2009 tarihinde itibaren birlik üyesi olduğunun gösterildiği anlaşılmaktadır.

Atılı suçun konusu resmi belgenin aslı olmalıdır. Oysa dosyadaki belge aslından renkli fotokopi ile oluşturulmuş kopyadır. Muhtemeldir ki sanık birlikten kendisine verilen üyelik belgesinin renkli fotokopisini oluşturmuş, üzerindeki üyelik tarihinde geçmişe yönelik olarak değiştirmiş ve bunun tekrar renkli fotokopisini çektirerek İlçe Seçim Kuruluna ibraz etmiştir.

Dolayısıyla birlikten verilen üyelik belgesinin aslı üzerinde herhangi bir değişiklik yapılmış değildir. Renkli fotokopi metnin ibraz edildiği kişi ve kurumları fiilen aldatmış olması da suçun oluşması için yeterli değildir. Çünkü bir belgenin basit bir şekilde kopyalanan sureti veya fotokopisi (fotokopinin renkli veya siyah beyaz olması sonuca etkili olmayıp) niteliği itibariyle içeriğindeki yazılı beyanın belli bir kişiye izafe edilmesine elverişli değildir. Bu sebeple belge olarak nitelendirilmesi de mümkün değildir.1

Yargılama konusu olaydaki renkli fotokopi herhangi bir onay işlemine tabi tutulmadığından hiçbir şekilde resmi belge niteliğini kazanması mümkün değildir. Onay işlemi olmadığı içindir ki orjinal belgeyi temsil eden fotokopi metinler (renkli olsa dahi) gerçek belge gibi ispatlama gücüne de sahip değildir.2 Bu yüzden suça konu nesnenin fotokopi olması durumunda sahtecilik suçunun gerçekleşmesi de mümkün değildir.3

Renkli fotokopilerin baskı kalitesi itibariyle fiili olarak aldatma niteliğinin yüksek olduğu kuşkusuzdur. Ancak bu şekilde belgelerin sahtecilik suçuna konu olabilmesi için bir yasal düzenlemeye ihtiyaç olduğu da düşünülebilir. Yasal düzenlemenin olmadığı durumda yorum yoluyla yeni bir suç tipi yaratılması mümkün değildir.

Renkli fotokopilerin baskı kalitesi itibariyle fiili olarak aldatma niteliğinin yüksek olduğu kuşkusuzdur. Ancak bu şekilde belgelerin sahtecilik suçuna konu olabilmesi için bir yasal düzenlemeye ihtiyaç olduğu da düşünülebilir. Yasal düzenlemenin olmadığı durumda yorum yoluyla yeni bir suç tipi yaratılması mümkün değildir.

Bu sebeple onaysız renkli fotokopiden ibaret belgenin kullanılması durumunda sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, buna göre yerel mahkemenin beraat hükmünün onanması görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 23.05.2018

Muhalif Üye

1- KOCA, Mahmut/ÜZÜLMEZ, İlhan. Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Sayfa 676-677, Adalet Yayınevi Ankara -2017, 4. Baskı

2-TAŞDEMİR,Kubilay. Belgelerde Sahtecilik Suçları, Sayfa 98-99, Ütopya Grafik 2013 Ankara

3-GÖKCEN, Ahmet. Belgede Sahtecilik Suçları, Sayfa 146-147, Adalet Yayınevi 2016 Ankara, 4. Baskı
Yargıtay — Esas No: 2011/5704, Karar No: 2012/7867, Tarih: 03.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5704 E.  ,  2012/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ...'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/12/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılarıın tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizine gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; yaralanma derecesi, özellikle olay tarihi ve kusur durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde uygun manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacıların tüm,davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.