muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6821, Karar No: 2023/12371, Tarih: 13.12.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü maliyet cetvelinin kullanılmaması gerektiğini, Bingöl ili ve çevre illerin resmi maliyet cetveli getirtilmek suretiyle değerlendirme yapılması gerektiğini, bilirkişilerin taşınmazın değerini yükseltmek için sebze ürününü münavebeye eklediklerini, kapitalizasyon faiz oranının % 6-7 oranında alınması gerektiğini, taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, yapının sınıfının ve aşınma payı oranının hatalı hesaplandığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile acele el koyma dosyasında mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın yöredeki taşınmazları sulayan mevcut kaynaklardan taşınmaza getirilen arklar ile sulanabildiği tespit edildiğinden sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir metodu uygulanarak değer biçilmesinin doğru olduğunu, yörede mutat olarak ekilen ürünlerin münavebesi ve taşınmazın özelliklerine göre uygulanan objektif değer artışı ile taşınmazın niteliğine uygun oranda kapitalizasyon faizi uygulanmasında ve m² birim bedelinin belirlenmesinde ve davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği; ancak 7139 ... Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar ... kararı ile iptal edildiğinden karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedeline Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihine kadar faiz işletilerek işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine ilişkin 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 ... Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bingöl ili, Solhan ilçesi, ... köyü, 281 ada 4 parsel ... taşınmaza 2942 ... Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda temyiz edenin sıfatına göre 2019 Solhan İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin uygulanması, dava konusu taşınmazın belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/836, Karar No: 2016/10740, Tarih: 28.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/836 E.  ,  2016/10740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı tarafından iş aktine haksız son verildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının fazla mesailerinin bordrolarda gösterilerek ödendiğini, bordrolar kapsamı dışında fazla mesaisinin olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı sitede çalıştığı süre boyunca sitedeki kapıcı dairesinde kaldığının anlaşıldığı, kıdem ve ihbar tazminatı hesabında sosyal hak olarak aylık 300.00 TL kira bedelinin konut yardımı olarak hesaplamaya dahil edilmesi gerektiği, davacının son 9 alık maaşının ödenmediğini iddia ettiği, davalının ise davacının 2011 yılı ağustos ayına kadar ücretini tam olarak aldığını, daha sonraki anlarda yapılan kısmi ödemelere ilişkin belge suretlerinin dosyaya sunulduğunu savunduğu, ...nün 27.07.2012 tarih 277127 sayılı yazısından davalı siteden davacının maaş ve kıdem tazminatı alacağının var olduğu ve davacıya ödeneceği hususunda site vekilinin beyanda bulunduğunun anlaşıldığı, kısmi ödemelere ilişkin tutanakların dosyada mevcut olup davacı tarafından imzalanmış olduğu, yapılan kısmi ödemelerin davacının hak ettiği ücret alacağından indirilmesi gerektiği, buna ilişkin olarak bilirkişi raporunda hesaplama yapıldığı ve davacının ödenmeyen ücret alacaklarına hak kazandığı, davacının site yönetimi tarafından kendisine sitede kapıcı istemediklerini söylenmesi üzerine işten çıkartıldığını iddia ettiği, davalının ise sitede kalorifer yakılmadığı için son bir yıl içerisinde yönetimin izni olmaksızın davacının başka apartmanlarda kalorifer yaktığı ve sitenin işleri ile görevinin gerektirdiği şekilde ilgilenmediği, bunun haklı nedenle fesih sebebi olduğu savunmasında bulunduğu, site yönetimine ait karar defterinin 10.04.2012 tarih ve 18 nolu kararından, site kaloriferlerinin yanmaması, site temizliğinin dışarından bir firmaya verilmesi, site çalışanı davacının para alamadığını ileri sürerek sitenin temizliğini yapmaması nedeniyle davacının 15.05.2012 tarihinde işine son verildiği ve 15.05.2012 tarihine kadar kendisine iş bakması için izin verildiği ve bu tarihe kadar maaşının ödeneceğinin oy birliği ile karara bağlandığı anlaşılmış olup, 4857 sayılı iş kanunun 34.maddesine göre " ücreti ödeme gününden itibaren 20 gün içinde mücbir bir neden dışında ödenmeyen işçi , iş görme borcunu yerine getirmekten kaçınabilir" düzenlemesi mevcut olup yine davacının şikayeti sonucu davalı ... yönetiminin ...ne vermiş olduğu beyanda davacının kıdem tazminatı alacağının var olduğu ve kendisine ödeneceği beyanın mevcut olması karşısında davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, her ne kadar davalı ... yönetimi davacıya iş akdinin fesih kararının 25.04

.maddesine göre " ücreti ödeme gününden itibaren 20 gün içinde mücbir bir neden dışında ödenmeyen işçi , iş görme borcunu yerine getirmekten kaçınabilir" düzenlemesi mevcut olup yine davacının şikayeti sonucu davalı ... yönetiminin ...ne vermiş olduğu beyanda davacının kıdem tazminatı alacağının var olduğu ve kendisine ödeneceği beyanın mevcut olması karşısında davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, her ne kadar davalı ... yönetimi davacıya iş akdinin fesih kararının 25.04.2012 tarihinde bildirdiğine dair tutanak düzenlemiş ise de tutanakta davacının imzasının bulunmadığı, ayrıca davacıya ihbar öneli bildirimi yapıldığına dair tebligatta bulunmadığı anlaşıldığından ihbar tazminatına davacının hak kazanacağı , dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından davacının çalıma saatleri tespit edilmiş haftada toplam 50 saat çalıştığı, haftalık 5 saat fazla çalışma yaptığı, her ne kadar site yönetimi yönetimi fazla çalışma ücretinin ödendiğini savunsa da ödemeyi yazılı delil ile ispat edemediği, fazla çalışma ücreti hesaplanacağı kış ayları için fazla çalışma tahakkuku yapılmadığı anlaşılmış olup, davacının çalışma süreside nazara alınarak fazla çalışma ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmamış dosya kapsamından davacının bir yıllık izne ak kazandığı bu itibarla 14 günlük yıllık izin hakkının bulunduğu , yıllık izninin verildiğine dair tutanağın davacı tarafından imzalandığı anlaşıldığından davacının yıllık izin ücreti alacağına hak kazanamadığı gerekçesi ile yıllık izin haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, kapıcı-kaloriferci olan davacının davalı işyerinde çöplerin uzaklaştırılması ile ilgilendiği davalı tanığı beyanlarından da anlaşılmakla birlikte, davacının çöplerle nasıl ilgilendiği, davalı işverenlikteki çöp toplama işinin nasıl yapıldığı net değildir. Buna bağlı olarak, davacının günde 2 saat çöp toplama işi ile ilgilendiği kabulünün somut duruma uygunluğunun denetlenmesi mümkün değildir.

Somut uyuşmazlıkta, kapıcı-kaloriferci olan davacının davalı işyerinde çöplerin uzaklaştırılması ile ilgilendiği davalı tanığı beyanlarından da anlaşılmakla birlikte, davacının çöplerle nasıl ilgilendiği, davalı işverenlikteki çöp toplama işinin nasıl yapıldığı net değildir. Buna bağlı olarak, davacının günde 2 saat çöp toplama işi ile ilgilendiği kabulünün somut duruma uygunluğunun denetlenmesi mümkün değildir.

Mahkeme tarafından yapılacak iş, davalı işverenlikteki çöp toplama sisteminin nasıl olduğunu, çöp vagonu ve sair ifadelerle tanıklar tarafından ortaya konan sistemin nasıl işlediğini, buna göre davacının günde kaç saatini bu işe ayırdığını taraf tanıkları yeniden dinlenerek netleştirerek sonuca gitmektir. Tanıklara, çöp toplama sisteminin eskiden beri mi bu şekilde olduğu yoksa zaman içinde değişikliğe mi uğradığı, değişikliğe uğramış ise hangi tarihler arasında nasıl bir sistem yürütüldüğü de açıklatılmalıdır. Diğer yandan, gerekirse mahallinde keşif yapılmalıdır. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Yargılama giderleri açısından, kabule göre, davacı lehine hükmedilen yargılama giderinin kabul ve reddedilen miktarlara göre hatalı hesaplandığı, davalı lehine kabul ve red oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken davalı lehine hiç yargılama giderine hükmedilmediği görülmektedir. Bu hususlar da hatalı olup, yeniden verilecek kararda yargılama giderleri tekrar ele alınmalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17635, Karar No: 2017/8653, Tarih: 13.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/17635 E.  ,  2017/8653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Gerekçeli karar başlığında mağdurun adı ve soyadının yazılmaması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur kardeşini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f,3 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayan sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mağdur kardeşini bıçakla yaralanması nedeniyle, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, uygulama maddesi olarak TCK'nin 86/3-a maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmasında TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık lkesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (2/4) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8263, Karar No: 2022/9710, Tarih: 21.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/8263 E.  ,  2022/9710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Davacı, ikametinde meydana gelen hırsızlık olayı nedeni ile uğradığı zararın davalı site yönetimi ile sigorta şirketinden tazmini isteminde bulunmuş olup; uyuşmazlık, davalı ... yönünden " yönetici sigorta sorumluluk sigortası" poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine 21/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6453, Karar No: 2008/3696, Tarih: 06.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/6453 E.  ,  2008/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2007

Dava davacının, 31.12.1979-11.2.1982 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi  Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 31.12.1979-11.2.1982 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi  Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı yasa, Bağ-Kur’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının vergi kaydının 31.12.1979-31.12.1982, 11.12.1984-1.7.1986, 1.7.1986-31.12.1987, 15.7.1988 ve devamı,  şoförler ve otomobilciler odasındaki kaydının 2.11.1981 ve devamı, sicil kaydının 20.12.1984 ve devamı şeklinde olduğu, 26.12.1985 tarihinde kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesi  ile 20.4.1982 tarihinde Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, prim  ödemelerine ilişkin belgelerin dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır .

1479 sayılı Bağ-Kur Yasası'nda, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 79/10. maddesinde öngörülen ve geçmiş çalışmaların sigortalı hizmet olarak sayılmasının tesbitine imkan veren hükümler doğrultusunda  herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Ayrıca davacının 1479  sayılı Yasa'nın ek geçici 13.maddesinin sağladığı olanaktan süresinde başvurmak suretiyle yararlanmadığı hal böyle olunca geçmiş hizmetlerin tesbitinin yasal olarak mümkün olmadığı halde mahkemece  davacının 31.12.1979-11.2.1982 tarihleri arasındaki isteminin reddi yerine yazılı şekilde  kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 6.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15855, Karar No: 2015/13537, Tarih: 15.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/15855 E.  ,  2015/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nun aşamalarda inkara yönelik savunması, tanık ...'ün .... elinde bulunan siyah bir poşetle eve girmesi ile hemen akabinde cam kırılması ve tabak çanak kırılması sesleri duyduğu ve tanık ......elinde poşetle evin içine girerek etrafa zarar vermeye başladığı, çoğunlukla da kendilerine ait olan eşyaları ve eve ait camları kırdığı, sanık...., eşi içeri girdiğinde kendisinin girmediği, dışarıda kendi eşiyle konuştuğu şeklindeki anlatımları karşısında, sanık ...'nun yüklenen suçları işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir nitelikte kesin, inandırıcı ve yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince açıklanmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

1-) Sanıkların, katılanın kira ücretini ödememesi nedeniyle görüştükleri sırada tartışma çıktığına yönelik anlatımları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durularak, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-) Sabıkasız olan sanıkların yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek haklarında takdiri indirim ve bir daha suç işlemeyecekleri konusunda vicdani kanı oluştuğundan erteleme hükümlerinin uygulanması, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan meydana gelen somut bir zararın olmaması karşısında, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

3-) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

4-) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-) Konut dokunulmazlığın ihlâli suçunun, “birden fazla kişi tarafından birlikte” işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5-) Konut dokunulmazlığın ihlâli suçunun, “birden fazla kişi tarafından birlikte” işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.