muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10664, Karar No: 2007/13575, Tarih: 01.11.2007

O halde; Mahkemece, Orman Yönetimi tarafından ... Köyünde aynı iddia ile açılan aynı ada da yer alan çekişmeli taşınmazlara ilişkin dava dosyaları belirlenerek bu dosyalarda aynı gün evvelce görev almış bilirkişiler dışında yeniden seçilecek üç kişilik orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir ... elemanı huzuruyla yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafı çekişmeli taşınmaz ile çevredeki komşu taşınmazlardaki araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin ada bazında bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsleri, yaşları dağılımları hususunda uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınmalı, fenni bilirkişiden ağaçların dağılımlarını gösteren kroki düzenlemesi istenmeli, kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde ada bazında birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, uygulama yapılmalı memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yerler belirlenerek işaret ettirilmeli, memleket haritası üzerindeki rumuzlar ve taşınmazların eylemli durumları değerlendirilmeli, keşfi ve uygulamayı izlemeye ve denetlemeye elverişli birleşik haritalı rapor alınmalıdır.

Ayrıca, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi hükmüne göre: Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ..., inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda ... ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dünüşüp, ... ve inşaata açıldığında orman bütünlüğününbozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Ayrıca, bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan ... kazanımından söz edilemez.

Açıklanan konular gözönünde bulundurularak çekişmeli taşınmazın çevresindeki taşınmazların niteliğine göre, etrafı ormanla çevrili ise mülkiyet belgesi, tapu kaydı olmadığı takdirde bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 17/1-2 maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülmeli, bütün bu konuları kapsayacak, duraksamaya yer vermeyen ortak imzalı rapor ve kroki alınmalı, böylece taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 01/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27342, Karar No: 2014/36016, Tarih: 18.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27342 E.  ,  2014/36016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2010/70-2013/179

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan M. Ç. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait fırın iş yerinde 10.10.2000 tarihinden itibaren işçi olarak çalışmakta iken 15.02.2010 tarihinde B. Köyüne ekmeği zamanında götürmediği iddia edilerek dövüldüğünü ve iş sözleşmesinin feshedildiğini, sözleşmenin feshinden sonra hizmet döküm cetvelini incelediğinde 20.06.2008 tarihinden itibaren davalı M. Ç. iş yerinde çalışmış gibi gösterildiğini, ayrıca iş yerinde çalışmaya başladığı günden itibaren fazla mesai yapmasına, tatillerde çalışmasına karşın ücretinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı M.Ç. vekili; davacının müvekkiline ait iş yerinde çalışan işçi olduğunu ve 22.02.2010 tarihinde işe dönmesi amacı ile ihtar gönderilmesine rağmen iş yerine mazeretsiz dönmediğini, davacıya hiçbir zaman şiddet uygulanmadığını, haberi olmaksızın müvekkilinin yanında çalıştırıldığı iddiasının asılsız olduğunu, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili; davacının müvekkiline ait ekmek fabrikasında 10.10.2000 tarihinde çalışmaya başladığını ve 19.06.2008 tarihinde ibralaşmak suretiyle kendi isteği ile işten ayrıldığını, bilgisi dışında başka işyerinde çalışmış gibi gösterildiğine ilişkin iddianın gerçekle ilgisinin olmadığını, kendisinin tüm haklarını aldığına dair ibraname imzaladığını, şirketle iş sözleşmesinin sona erdiği 19.06.2008 tarihinden sonra hiçbir ilişkisi kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalılardan M.Ç.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalılardan M. Ç. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında olan uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı, fazla mesai yapmış ise bu çalışmalarına ilişin ücretlerin ödenip ödenmediği yönlerine ilişkindir.

Karar, davacı vekili ile davalılardan M.Ç.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalılardan M. Ç. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında olan uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı, fazla mesai yapmış ise bu çalışmalarına ilişin ücretlerin ödenip ödenmediği yönlerine ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece tanık beyanlarına itibarla, davacı işçinin tüm çalışma süresi boyunca yaz aylarında günde beş saat, kış aylarında günde üç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, dosya kapsamına, yapılan işin niteliğine, taraf tanıklarının beyanlarına ve dosya kapsamına göre davacının çalıştığı sürede haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekmektedir. Belirtilen husus dikkate alınmadan fazla mesai ücretinin kabulüne verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4290, Karar No: 2018/1527, Tarih: 14.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/4290 E.  ,  2018/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2911 sayılı Yasaya aykırılık ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : Sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan hükümlülük, 2911 sayılı Yasaya aykırılık suçundan yürütülen kovuşturmanın ertelenmesine,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanık hakkında, 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında, 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararına yönelik, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici Madde 1 uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanığın itirazı yönünden Ağır Ceza Mahkemesincede karar verildiğinden dosyanın incelenmeksizin iadesine,

2-) Sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3486, Karar No: 2023/6103, Tarih: 11.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3486 E.  ,  2023/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 25.02.2022

EK KARAR SAYISI : 2009/829 E., 2010/172 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Suçta kullanılan eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2009/829 Esas, 2010/172 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2010 tarihli ve 2009/829 Esas, 2010/172 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve Adli Emanet'in 2007/616 sırasında kayıtlı bir adet mühürlü kahverengi pirinç saplı bıçağın suçta kullanılması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verildiği ve kararın 18.04.2010 tarihinde kesinleştiği gözetilmeden, aynı mahkemenin 25.02.2022 tarihli ek kararı ile tekrar Adli Emanet'in 2007/616 sırasında kayıtlı bir adet mühürlü kahverengi pirinç saplı bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar vermesi yok hükmünde olduğundan sanık müdafiinin temyiz istemi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, dava dosyasının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1598, Karar No: 2019/5590, Tarih: 26.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/1598 E.  ,  2019/5590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 21/10/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/06/2016 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/11/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı ...’ün sevk ve idaresindeki aracın kontrolünü kaybederek yaya olan müvekkili ...’e çarptığını, kaza neticesinde adı geçen müvekkilinin ağır yaralandığını, diğer davacıların ise yaralananın eş ve çocukları olduğunu, davalı ... Demirci’nin aracın işleteni, diğer davalı ...’nin ise davalı ...’un işvereni olduklarını, olay nedeniyle ceza mahkemesinde yargılanan davalı sürücünün cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek oluşan maddi ve manevi zararların tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; tedavi giderlerine ilişkin maddi tazminat istemi atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacılar ... ve ... yönünden manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, diğer davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

1-Davacıların temyiz itirazları yönünden;

a-Davacılar ... ve ...’in temyiz itirazlarını incelenmesinde;

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; tedavi giderlerine ilişkin maddi tazminat istemi atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacılar ... ve ... yönünden manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, diğer davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

1-Davacıların temyiz itirazları yönünden;

a-Davacılar ... ve ...’in temyiz itirazlarını incelenmesinde;

6098 sayılı TBK’nın 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, olay tarihi, olayın gelişimi, davacı ...’in yaralanma derecesi, davalının meydana gelen olaydaki kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacılar ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar ... ve ... yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Kararın açıklanan nedenle davacılar ... ve ... yararına bozulması gerekmiştir.

b-Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Kural olarak bedensel zarar nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunma hakkı zarar görene aittir. (TBK m.56/1). Fakat 6098 sayılı TBK'nun 56/2. maddesi ile; Ağır bedensel zarar hâlinde, zarar görenin yakınlarının da manevi tazminat isteyebileceği düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden, meydana gelen trafik kazası sonucunda davacı ...’in hayati tehlike geçirdiği, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kazaya bağlı kemik kırıkları meydana geldiği, bu kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin 6. derecede (ağır) olduğu anlaşılmaktadır.

Şu halde, davacıların babaları olan ...’in meydana gelen trafik kazasından dolayı ağır bedensel zarara uğradığı sabit olup davacı çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ... yararına da uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle adı geçen davacıların manevi tazminat istemlerinin tümden reddedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

2- Davalıların temyiz itirazları yönünden;

Şu halde, davacıların babaları olan ...’in meydana gelen trafik kazasından dolayı ağır bedensel zarara uğradığı sabit olup davacı çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ... yararına da uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle adı geçen davacıların manevi tazminat istemlerinin tümden reddedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

2- Davalıların temyiz itirazları yönünden;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve ...’ın tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

b-Davalı ...’nin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davalı ..., meydana gelen trafik kazasında davalı ...’ün işvereni olmasından dolayı sorumlu tutulmuştur.

Somut olayda çözülmesi gereken sorun; davalı ...’nin yaralamalı trafik kazası nedeniyle doğan zarardan adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu tutulup tutulmayacağı noktasındadır.

Adam çalıştıranın sorumluluğu olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 66. maddesinde; ''Adam çalıştıran, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür.'' şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre; adam çalıştıran ile zarar veren kimse arasında bir çalıştırma ilişkisi bulunması halinde TBK'nun 66.maddesi uyarınca sorumluluk söz konusu olacaktır. Bilindiği gibi adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu değil, olağan sebep sorumluluğudur. Burada yasa adam çalıştırana genel nitelikte objektif bir özen yükümlülüğü, bir gözetim ödevi yüklenmiştir. Adam çalıştıranın sorumluluğu kendisinin kusurdan bağımsız olarak doğmaktadır. Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlaliyle meydana gelen zarar arasında, uygun illiyet bağının bulunması yeterli kabul edilmiştir.

Adam çalışanın sorumluluğunu düzenleyen TBK madde 66 düzenlemesinin lafzından da anlaşılacağı üzere çalışan kendisine verilen işin yürütülmesi sırasında, 3.kişilere verdiği zararlardan, istihdam eden kusursuz olarak sorumludur.

Bir başka ifadeyle; adam çalıştıranın sorumluluğu için:

-Zararın çalışanın kendisine verilen işin görülmesi sırasında doğmuş olması,

-Üçüncü kişinin zararı ile çalışanın yaptığı iş arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

Dava konusu olay incelendiğinde; davalı ...'ün, olay günü çalışmış olduğu asansör firmasının sahibi diğer davalı ...'den alışverişe gitmek üzere emaneten almış olduğu 16 E 7671 plaka sayılı kamyonet ile Ertuğrul Caddesi istikametinden geçip Pusula Caddesi'ne girdiği, Yunuslar sitesi a blok yan tarafına geldiğinde aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek önce sol tarafta bulunan kaldırıma, sonrasında ise aracın savrulması sonucu yolun sağında yürüyen davacı ... Seven'e çarptığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, olayın davalı ...’ün şahsi ihtiyaçlarını karşılamak için iş yeri dışında olduğu sırada meydana geldiği, bir başka deyişle olayın çalışanın kendisine verilen işle ilgisi olmadığı gibi işin görülmesi sırasında da meydana gelmediği anlaşıldığından yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca davalı ... Demir’in adama çalıştıran sıfatıyla sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

Yerel mahkemece, yukarıdaki açıklanan hususlar gözetilerek davalı ... yönünden davanın husumetten reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1-a-b) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına, (2-b) nolu bentte gösterilen nedenle ise davalı ... yararına BOZULMASINA, (2-a) nolu bentte gösterilen nedenlerle de davalılar ... ve ...’ın tüm temyiz itirazlarının reddine ve davalılardan ... yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, davacılar ile davalı ...'den peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 26/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.