muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/36643, Karar No: 2017/18598, Tarih: 20.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36643 E.  ,  2017/18598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı kurumca sözlü olarak feshedildiğini, yazılı fesih bildirimi yapılmadığını ve fesih sebebinin kesin ve açık bir şekilde belirtilmediğini, dolayısıyla feshin usule uygun yapılmadığını ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, müvekkil idare ile davacı arasında yapılmış bir hizmet sözleşmesinin bulunmadığını, davacının müvekkil davalı idare tarafından yapılan ihale sonucu yüklenici ile imzalanan sözleşme kapsamında yüklenici firma bünyesinde çalıştığını, ve müvekkili davalı idarenin ihale makamı olması dolayısıyla iş bu davanın ilgili kuruma yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı şirket vekili, müvekkili şirketin davalı ... ile yaptığı hizmet sözleşmesine bağlı olarak, müvekkili şirketten daha önce bu işi üstlenen başka yüklenicilerde çalışan bir kısım işçinin deneme süreli olarak işi başlatıldığını, davacının bu kapsamda iki ay deneme süreli olarak işe başladığını, aralarında belirli süreli iş sözlemesi yapıldığını, işe iade davasından ancak süresiz sözleşmeyle çalışanların faydalanabileceğini, sözleşme süresi boyunca davacının tüm işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini ve sözleşmede belirlenen tarihte iş sözleşmesinin sonlandığını bu sebeple müvekkil şirket yönünden işe iade isteminin yasal şartlarının oluşmamış olduğundan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Derece Mahkemesince, yükleniciler ile davalı ... arasında alt işveren asıl işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, çalışanların işe ilk girişlerinden itibaren davalı kurumun işçisi olduğu, davacının davalı kurumun işçisi olduğu, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini ispat yükü davalı işverenlikte olup, sözleşme belirsiz süreli olduğundan sürenin bitmesinin geçerli fesih nedeni olmadığı, yazılı şekilde geçerli neden de gösterilmediğinden iş akdinin asıl işveren Karayolları tarafından sözlü olarak ve geçersiz feshedildiği, davanın ... yönünden kabulü ile yapılan feshin geçersizliğine ve muvaazanın tespiti nedeniyle davacının baştan itibaren davalı ... işçisi olması sebebiyle Karayoları Genel Müdürlüğü'ndeki işine iadesine, dahili davalı şirket yönünden davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İstinaf başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı kurum vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ve dahili davalı arasındaki ilişkide muvazaa bulunmadığının açık olduğu, davalı vekilinin muvazaa ve husumete ilişkin istinaf sebeplerinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ve dahili davalı arasındaki ilişkide muvazaa bulunmadığı yönündeki karar yerindedir, ancak husumetten ret kararı hatalıdır. Dosya içeriğine göre de iş sözleşmesinin geçerli sebebe dayanmaksızın feshedildiği sabittir. Hal böyle olunca davacı, dahili davalı olan altişveren şirkete iade edilmeli, mali sonuçlardan ise davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmelidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE VE DAVACININ DAHİLİ DAVALI ... LİMİTED ŞİRKETİNDEKİ İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1,980,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacının yatırdığı 55,40 TL harcın dahili davalıdan alınarak davacıya verilmesine

8-Davacı tarafından yapılan 362,80 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 20/09/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28421, Karar No: 2019/12482, Tarih: 20.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28421 E.  ,  2019/12482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat (her iki sanık için ayrı ayrı)

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, kiracısı aleyhine icra takibi başlattığı, devamında açılan tahliye davası sonucunda takibe konu taşınmazın tahliyesine karar verildiği, karar gereğince restoran olarak faaliyet gösteren mecurun 24/02/2012 tarihinde tahliye edildiği ve içeride bulunan eşyaların sanıklar tarafından işletilen emanet eşya deposuna teslim edildiği, akabinde anılan eşyaların akıbeti sanıklardan sorulduğunda sanıkların eşyaları katılanın vekiline gösteremedikleri ve ifadelerinde eşyaların tabak çanak türü kırılacak eşyalar olması münasebeti ile kırılıp zayi olduklarını belirttikleri, ancak icra tutanağında yer alan malların niteliklerinin sanıkların anlatımlarını teyit etmediği, bu suretle sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda; sanıklardan ...’ın yeddiemin deposu çalışanı olup ilgili icra müdürlüğü tarafından tutulan 05/09/2012 ve 19/10/2012 tarihli tespit tutanaklarını yeddiemin sıfatıyla ve eşyaların çalınmış olması nedeniyle her türlü zararı karşılamaya hazır olduğunu beyan ederek imzalaması, dosya kapsamından sanıkların teslim edilen eşyaların depoda olmaması sebebiyle bu durumun ortaya çıkmasını engellemek için ihalelere katılarak satışa konu eşyaların değerinin üzerinde pey sürdükleri yönündeki beyanlar da değerlendirilerek sanıklara atılı eylemin TCK’nın 289. maddesinde düzenlenen muhafaza görevini kötüye kullanma suçunu oluşturacağı kabul edilip anılan madde gereğince mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12353, Karar No: 2014/29110, Tarih: 02.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12353 E.  ,  2014/29110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/1434-2014/50

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının Ocak 2003-23.05.2013 tarihleri arasında turizm ve otelcilik alanında faaliyet gösteren işyerinde bulaşıkçı olarak çalıştığını, işten çıkarılma tarihinin 30.05.2013 tarihi olarak göründüğünü, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, davacının yıllarca en ağır bulaşıkçılık işinde çalıştırıldığını, davacının iş sözleşmesine 23.05.2013 tarihinde davalı işverenliğin Şile’deki tatil köyünde işine son verildiğini, 28.05.2013 tarihinde ise müvekkilinin telefonla aranarak hakkında tutanak tutulduğunu ve imzalaması gerektiği bildirilerek bulunduğu şartlardan ve kişisel özelliklerinden yararlanılarak işe gelmediğine dair tutanağa ve bir kısım belgelere imzasının alındığını, 28.05.2013 tarihli savunma yazısı tebliğ edilip 3 gün içinde savunma vermesinin istendiğini ancak çıkışının 30.05.2013 tarihinde yapıldığını fesihte son çareye uyulmadığını belirterek davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Üniversite vekili, davacının iş sözleşmesinin İş Kanunu m.25/II-g uyarınca feshedildiğini, davacının 24.05.2013-25.05.2013-26.05.2013 ve 27.05.2013 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini bu durumun tutanak altına alındığını, davacının izin almaksızın ve bilgi vermeksizin belirtilen günlerde işe gelmemesi nedeniyle 28.05.2013 tarihinde davacının savunmasının istendiğini, davacının 29.05.2013 tarihli dilekçesinde kabul edilebilir bir mazeret bildirmeden sadece ailevi nedenlerle 3 gün işe gelmediği için özür dilediğini belirttiğini, davacının iş sözleşmesinin 30.05.2013 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının istifa ederek iş akdini sonlandırdığı istifa dilekçesinin baskıyla veya muvazaayla alındığına ilişkin yeterli delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının istifa ederek iş akdini sonlandırdığı istifa dilekçesinin baskıyla veya muvazaayla alındığına ilişkin yeterli delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin haksız olarak sonlandırıldığını iddia etmiş, davalı ise davacının 24-25-26-27.05.2013 tarihlerinde işe mazeret bildirmeksizin gelmediği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle 30.05.2013 tarihi itibariyle feshedildiğini savunmuştur.

Dosyada davacıdan sadır bir istifa dilekçesi olmamasına rağmen, mahkemece davacının istifa ederek iş akdini sonlandırdığı istifa dilekçesinin baskıyla veya muvazaayla alındığına ilişkin yeterli delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Tarafların iddia ve savunmalarının yukarıda anlatıldığı şekilde tartışılmadığı dosyada bulunmayan bir belge tartışılarak karar verildiği, buna göre kararın gerekçesiz olduğu, kararın denetlenmesinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9760, Karar No: 2015/9992, Tarih: 10.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/9760 E.  ,  2015/9992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin Türk Medeni Kanunu'nun1007 maddesine göre tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 20. Hukuk Dairesinindir. Ancak 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6644 sayılı Kanun ile değiştirilen 60. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/654, Karar No: 2015/2105, Tarih: 07.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/654 E.  ,  2015/2105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/219806

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/04/2012, 2010/466 (E) ve 2012/130 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, yaralama

1- Dosya kapsamına göre sanık karşı eylemi işlediği kabul edilen fikir ve irade birliği içinde hareket ettikleri yönünde delil bulunmadığı, mahkemenin bu yöndeki kabulü ile gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Katılanlar vekilinin sanık hakkında verilen hükümlere, sanık müdafiinin ise sadece mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulundukları kabul edilerek yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA),

B-Sanık hakkında mağdur kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanığın halasının oğlu mağdur tokat attığı,daha sonra ve abisi mağdur ve arkadaşı bulunduğu yere geldikleri, her iki mağdura biber gazı sıktığı, bıçakla yaraladığı,bu sırada sanık kavgaya müdahale ederek, bıçakla mağdur kosto-poterior, kosto- stemal ve inguinal bölgelerine birer kez vurarak hemopnömotoraksa, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, yere düşen burada bulduğu bıçakla vurmak sureti ile kolundan yaralayarak kendini korumaya ve darbelerine engel olmaya çalıştığı anlaşılan olayda; Hedef alınan vücut bölgeleri, kullanılan aletin elverişliliği ve engel durumun varlığı dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi, 5271 sayılı CMK'nun 150. 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10040, Karar No: 2014/4030, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10040 E.  ,  2014/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

08.06.2011 olan karar tarihinin, gerekçeli karar başlığında 09.06.2011 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilmesi mümkün hata olarak kabul edilmiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; mağdur ...'in yanına gelerek kendisini komiser olarak tanıtan sanığın, 1.000 TL bağış yapması durumunda kendisine emniyetten ihale alacağını söylediği ve mağduru alarak birlikte emniyete gittikleri, emniyette çok sıra olduğu için sanığın mağdurdan 600 lira para aldığı ve kayıplara karıştığı, sonrasında yine kendisini komiser olarak tanıtıp bu sefer mağdur ...'nin yanına gelen sanığın, emniyetten kendisine 2 ton kömür yardımı yapıldığını, ucuza satacağını söyleyerek mağdurdan 300 TL para aldığı ve yine ortadan kaybolduğu sabit olmakla her iki mağdura yönelik ayrı ayrı dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24923, Karar No: 2014/27648, Tarih: 23.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/24923 E.  ,  2014/27648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/645-2013/939

DAVA :Davacı, davalı Bakanlığın 30.12.2010 tarih ve 27801 sayılı Resmi

Gazetede yayımlanan 2010-102 sayılı işkolu tespit kararının "Genel İşler"koluna dair

tespitinin iptaline, anılan işyerinde Fatih Devlet Hastenesinde işkolu tespiti yapılmasına,

bu işyerinin Sağlık İş Koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı Sendika, Bakanlığın 30.12.2010 tarih ve 27801 sayılı Resmi Gazete yayımlanan 2010/102 sayılı işkolu tespit kararı ile şirkete ait Fatih Devlet Hastanesi hizmet alım işi işyerinin "Genel İşler" işkoluna girdiğine ilişkin tespitinin iptaline, anılan işyerinde tespit yapılarak bu işyerinin “Sağlık” iş koluna girdiğinin belirlenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık G.. G.. Doğalgaz Temizlik İlaçlama Bilgisayar Ağaçlandırma Sanayi Taahhüt Ticaret Ltd.Şti.'nin aralarında Trabzon Fatih Devlet Hastanesi de bulunan işyerlerinde yürüttüğü işlerin niteliği itibariyle iş kolları tüzüğünün 28 sıra numaralı “Genel işler” işkoluna girdiğinin tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Dahili Davalı Sağlık Bakanlığı vekili 27.05.2013 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davalı idare hastanenin temizlik, yemek, güvenlik vs. işinin yerine getirilmesini kanunlar uyarınca ihale yoluyla ihaleyi kazanan gerçek /tüzel kişiler yoluyla sağlandığını, G.. G.. Doğalgaz....Şti firması ile Fatih Devlet Hastanesi 2010-2011 yılları için malzelemeli temizlik hizmet alımı sözleşmesi imzalandığını, şirket işçileri Teknik Şartnamenin işin mahiyeti başlığı altındaki 2. madde de belirtildiği üzere ''Klinik, poliklinik, teşhis ve tedavi odaları, morg, idari ofisler, ameliyathane, idari binanın temizliği ile hastane bahçesi ve çevre temizliği, çöp toplanması ve geri kazandırılması v.b. işlerde'' hastanenin muhtelif servislerinde ve idari birimlerinde temizlik işçisi olarak çalıştırıldıklarını, İş Kolları Tüzüğü 24 sıra nolu Sağlık İşkolu tanımlamasında; '' Hastaneler, sanatoryumlar, bakım ve dinlenme evleri, doğum ve çocuk bakım evleri, kreşler doktor muayeneaneleri klinikler gibi sağlık kuruluşları, diş klinikleri, röntgen muayenehaneleri ve benzeri ile hayvan bakım evlerinde yapılan her türlü sağlık işleri '' dendiğini, adı geçen şirket elemanlarının yaptığı işin niteliği göz önünde bulundurulduğunda iş kolları tüzüğü 28 sıra nolu genel işler işkoluna girdiğine şüphe duyulmaması gerektiğini beyanla, usul ve yasaya aykırı, hukuki dayanaktan yoksun olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili Davalı H.. İş Sendikası vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından açılan iş bu davada yetki itirazında bulunduklarını, iş kolu tespitine konu iş yerleri için ayrı ayrı dava açılması gerektiğini, Ç.. B../ Çalışma Genel Müdürlüğünün, dava konusu G.. G.. Doğalgaz Temizlik İlaçlama Şirketine bağlı işyerlerinde yapılan işlerin girdiği işkolunun tespitine ilişkin işkolu tespit kararının 30.12.2010 tarihli ve 27801 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığını, 6356 sayılı Sendikalar Yasasına göre işçi olan kişiler tarafından yapılan bir işin hangi işkoluna gireceği hususu belirlenirken, genel olarak işyerinde fiilen yürütülen işin niteliği ''asıl iş'' ve ''yardımcı iş'' ayrımı yapılması gerektiğini, yeni İş Kolları Yönetmeliğinin 3. maddesi gereği işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerde, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayıldığını beyanla, 30.12.2010 tarihli ve 27801 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2010/102 Karar nolu iş kolu tespit kararının '' Genel İşler'' iş koluna girdiğine dair kısmının iptalini de talep etmiş bulunduğundan, yetki itirazında bulunduklarını, İş bu davanın, Trabzon İş Mahkemeleri yetkisi dışında kalan iş yerleri için Ankara-Elazığ-Diyarbakır iş Mahkemeleri yetkili olduğundan mahkemenin dışında kalan işyerleri yönünden davanın tefrik edilmesini taleple davanın reddini savunmuştur.

Dahili Davalı B.. İş Sendikası vekili cevap dilekçesinde özetle; G.. G.. Doğalgaz...Şti'nin yaptığı işin belli ve genel işler işkoluna girdiğini, bu hususun ihale şartnamesinde açıkça belirlendiğini, İş Müfettişleri tarafından iş kolu tespitinde; şirkette ayrıntılı incelemede bulunulduğunu ve ihale alan şirketin yapmakta olduğu işin '' Genel İşler İşkolu'' kapsamında kaldığı rapor edildiği, iş ve şirket ile yapılan ihale şartnamelerinin kapsamının belli olduğunu, davalı şirketin faaliyet alanı genel işler işkoluna girdiği tereddüde yer vermeyecek kadar açık olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Diğer dahili davalılara tebligat yapılmış ise de, davaya karşı cevap dilekçesi sunmadıkları görülmüştür.