muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11221, Karar No: 2022/3709, Tarih: 16.03.2022

İnceleme konusu dosyada; davacı 01/04/1993 - 26/12/1995 tarihleri arasında davalı apartmanda kapıcı ve kaloriferci olarak yaz-kış kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece; 01.04.1993 – 01.04.2001 tarihlerinde tam gün ve sürekli olarak ...2 Apartmanı Yöneticiliği ünvanlı işyeri nezdinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, bakiye talebin bu tarihlerde sigortalı olması nedeniyle hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davacının davalı işyerinden 02/04/2001-28/12/2015 tarihleri arasında sigortalı olarak bildirimlerinin 30 gün üzerinden yapıldığı, davacının 01/04/1993 tarihinde davalı işyerinde işe başladığına dair bildirgenin Kuruma verildiği, Kurumun 20/05/2004 tarihli Müfettiş raporunda 01/04/1993-31/12/1997 tarihleri arasında işyeri kayıt ve belgelerinin Kuruma geç intikal ettirilen aylık bildirgeler ile dönem bordrolarını teyit etmediğinden iş yeri kayıt ve belgelerinin geçersiz bulunduğunun değerlendirildiği, davalı işyerinin 20/11/1990 tarihinde kanun kapsamına alındığı, dosya içerisinde yer alan gider pusulalarına göre 15/02/1993-1993/12, 1994,1995,1996/2-12, 1997/9-12, 1998/1. aylarında davacıya kapıcılık ve kalorifercilik ücreti ödendiği, uyuşmazlık konusu dönemde zaman zaman yöneticilik yaptığı anlaşılan ...'in davacının 1993-2016 yılları arasında kapıcı olarak çalıştığını, 2000 yılına kadar her ay 20 gün üzerinden sigortalı bildirildiğini, sonrasında 30 gün üzerinden bildirildiğini, yapılan teftiş sırasında bu durum ortaya çıkınca eksik bildirgelerin düzenlenip verildiğini beyan ettiği, komşu işyeri tanıkları ve apartman sakinlerinin davacının tespitini talep ettiği tarihlerdeki çalışmayı doğrulamaları karşısında Mahkemece davacının 01.04.1993 – 01.04.2001 tarihlerinde tam gün ve sürekli olarak ... 2 Apartmanı Yöneticiliği ünvanlı işyeri nezdinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, karar verildiği anlaşılmış ise de verilen karar hatalıdır.

Mahkemece yapılması gereken iş; davacının davalı apartman yönetimindeki çalışmalarının kısmi süreli çalışma mı- tam çalışma mı olup olmadığı araştırılarak, davalı apartmanın hangi tarihler arasında kalorifer ile ısındığı, kaloriferin kömür yakımı suretiyle olup olmadığı, hangi tarihler arasında kalorifer yakımının gerçekleştiği, doğalgaza geçilip geçilmediği, geçilmiş ise ne zaman geçildiği hususları tespit edilerek; bunun yanında davacının apartmanda yapmış olduğu diğer kapıcılık faaliyetlerinin neler olduğu hususları tanıklardan sorularak elde edilecek tüm deliller bir arada değerlendirilmek suretiyle çalışmanın tam-kısmi süreli olup olmadığı net bir şekilde ortaya konulup karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular göz önünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, feri müdahil vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4769, Karar No: 2019/8394, Tarih: 16.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4769 E.  ,  2019/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince müşteki ...'da meydana gelen yaraların niteliğine ve atış sayısına göre sanığın TCK'nin 81/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasından sonra, TCK'nin 35/2. maddesine göre indirim yapılırken üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 11 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5517, Karar No: 2024/4581, Tarih: 01.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5517 E.  ,  2024/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/4434 Değişik iş

SUÇ : Kamu görevlileriyle ilişkisinin olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak dolandırıcılık

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.08.2022 tarihli ve 2022/14608 Soruşturma, 2022/8113 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Sakarya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/4434 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 22.09.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 2023/6386 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93900 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93900 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, şüpheliler hakkında Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/11840 soruşturma, 2022/3562 sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini müteakip, bu defa mükerrer soruşturma yapılamayacağı gerekçesiyle 11/08/2022 tarihinde bir kez daha kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; müşteki vekilinin 21/06/2022 tarihli dilekçesinde yer aldığı üzere, müşteki ... ile kardeşi Safiye arasındaki görüşmelerin çözümünün yaptırılarak, müştekilerin atadan kalma taşınmazlarının da dahil olduğu taşınmazlarının müşteki ...'in kardeşi diğer müşteki ...'ün kızı ...nin boşanma davası nedeniyle şüpheli ...'un kandırması sonucu şüpheli ...'e vekalet çıkarılarak diğer şüpheli ...'a devredildiği iddia olunmakla, şikayete konu tapu kayıtlarının getirtilerek incelenmesi, müştekiler tarafından çıkarılan vekaletname kapsamında inceleme yapılarak tapu devirlerinin bedelsiz olarak gerçekleşip gerçekleşmediğinin açıklığa kavuşturulması, müştekiler ile şüpheliler arasında tapu devirleri nedeniyle para alışverişlerini gösteren banka kayıtlarının ve şüphelilerin bu miktarda taşınmazı alım güçlerinin olup olmadığının araştırılması suretiyle, toplanacak diğer deliller ve yapılacak etkin soruşturma sonucuna göre değerlendirme yapılması ve eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." denilmektedir.

4. Şikâyetçilerin 24.06.2020 tarihli şikâyet dilekçeleri sonrası yürütülen soruşturma neticesinde, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 23.03.2022 tarihli ve 2020/11840 Soruşturma, 2022/3562 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, şikâyetçiler vekilinin bu karara yönelik itirazı üzerine, Sakarya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 25.05.2022 tarihli ve 2022/2763 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddedildiği; şikâyetçiler vekilinin 21.06.2022 tarihli dilekçesi ile yeni delil elde edildiğinde bahisle şüpheliler hakkında kamu davası açılması hususunda talepte bulunulduğu, ancak bu dilekçe yeniden soruşturmaya kaydedilerek, herhangi bir soruşturma işlemi yapılmaksızın, "şüphelilerin üzerilerine atılı eylemlerin suç vasfı taşımadığı" ve "şikâyet dilekçesinde yeni delil olarak tanımlanan hususların, yeni delil kurumunun şartlarını taşımadığı" gerekçeleri ile Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ikinci kez 11.08.2022 tarihli ve 2022/14608 Soruşturma, 2022/8113 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, şikâyetçiler vekilinin bu karara yönelik itirazı üzerine de, Sakarya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 22.09.2022 tarihli ve 2022/4434 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddedildiği anlaşılmıştır.

5. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; 5271 sayılı Kanun'un 172 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, daha önce verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine karar verilmesinden sonra, yeni delillerin varlığı nedeniyle şüpheliler hakkında kamu davası açılabilmesinin itirazın reddine karar veren merciin bu yönde karar vermesi şartına bağlı olduğu ve ilgili Sulh Ceza Hakimliği tarafından talepte gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınmasının gerekip gerekmediği yönünde bir karar verilmesi zorunlu olduğundan; şikâyetçiler vekilinin bu husustaki talebi üzerine, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından herhangi bir karar verilmeksizin dosyanın merciine gönderilmesi yerine, ikinci kez verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuki değerden yoksun olduğu tespit edilerek, yeni delil elde edildiği yönündeki talebe ilişkin değerlendirme yapılması gerekirken, "kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı" gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi belirtilen gerekçeyle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sakarya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/4434 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33576, Karar No: 2012/43925, Tarih: 17.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/33576 E.  ,  2012/43925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... hakkında 12.06.2007 ... 2007/78(E) - 2007/141 (K) sayılı hükmün temyiz edilmeyerek 31.05.2010 tarihinde kesinleşmiş olduğu ve sanıklar hakkında yeniden hüküm kurulması yoluna gidilmediği anlaşılmakla; sanıkların, katılan idare temsilcisinin temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Yedieminde mevcut ağaç kesme motorunun iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bendin çıkarılarak yerine “yedieminde mevcut bir adet ağaç kesme motorunun sanığa iadesine” bendinin eklenmesi suretiyle sanık ... hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8582, Karar No: 2024/6351, Tarih: 20.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8582 E.  ,  2024/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/85 E., 2016/380 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde tanımlanan nitelikli tehdit suçunun ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 11412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetin 2015/285 sırasında kayıtlı bir adet tabanca ve şarjörün 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, bir adet boş kovanın dosyada delil olarak saklanmasına, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/574, Karar No: 2024/5651, Tarih: 17.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/574 E.  ,  2024/5651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.10.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/2277 Esas, 2023/2448 Karar

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından sdolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.10.2023 tarihli ve 2023/2277 Esas, 2023/2448 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022 /183 Esas, 2023 /663 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri,

29 uncu maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ayrıca 5237 sayılı Kanunun 58 inci maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/2277 Esas, 2023/2448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin, katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2023/2277 Esas, 2023/2448 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2023/2277 Esas, 2023/2448 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2023/2277 Esas, 2023/2448 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.09.2024 tarihinde karar verildi.

BD./CAK./TH.(A.T.)
Yargıtay — Esas No: 2010/116, Karar No: 2010/5148, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/116 E.  ,  2010/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 29.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.