muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15304, Karar No: 2015/41649, Tarih: 17.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/15304 E.  ,  2015/41649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/305449

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2010/161 (E) ve 2011/118 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın aşamalardaki ısrarlı anlatımlarında; 14.07.2006 günü saat 07:00 sularında kendisine ait akaryakıt istasyonundaki inşaatı denetim için geldiği sırada bulunduğu yere gelen sanığın belinden ekmek bıçağı çıkartıp doğrultarak öldüreceği yönünde tehditle yaklaşık 500 TL parasını aldığını beyan ettiği, 19.08.2008 tarihli kolluk ifadesinde ise; bu olay nedeniyle polislerin kaçamadan sanığı yakalayıp, ... Polis Merkezine götürdüklerini, sanıktan suçta kullandığı bıçağın ve zorla aldığı 500 TL'nin zapt edilerek tutanağa bağlandığını söylediği ve bahsi geçen yakalama ve zaptetme tutanaklarının dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından, ilgili kolluk birimlerinden sorulup araştırılarak, varsa bu tutanaklar ile birlikte eksik olan diğer soruşturma evrakının dosyaya getirtilip incelendikten, tanık ...'nün 14.07.2006 ve 02.10.2006 tarihli soruşturma ifadeleri ile 28.01.2011 günlü oturumdaki beyanı arasında oluşan açık aykırılıklar giderildikten sonra, deliller bütün halinde değerlendirilerek, sanığın yağma eyleminin tamamlanıp tamamlanmadığı konusunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2062, Karar No: 2017/3547, Tarih: 25.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2062 E.  ,  2017/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 29, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'un annesi olan maktul ...'u kasten öldürdüğü iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 2. ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9560, Karar No: 2009/13230, Tarih: 16.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9560 E.  ,  2009/13230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 18/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M.Ö..'in 15 parça taşınmazını kendilerinin miras hakkını ortadan kaldırmak için muvazaalı olarak davalı kızlarına intikal ettirmek üzere önce yabancı kişilere satış göstererek devrettiğini, onlardan da davalıların satın alma yoluyla edindiklerini ileri sürüp, tapu kayıtlarının iptali ile terekeye iadesini, olmazsa tenkis istemişler, yargılama sırasında taleplerini 6 parça taşınmaza hasretmişlerdir.

Davalılar, babalarının yabancılara sattıkları taşınmazların bir kısmını bedellerini ödeyerek satın aldıklarını, bazı taşınmazların kendileri ile ilgisi bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle  davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası  hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın 53 ada 1 parsel, 149 ada 2 parsel, 31135 ada 1 parsel, 31212 ada 5 parsel ve 31204 ada 11 parsel sayılı taşınmazlarını 03.02.1995 tarihinde vekili M.. G.. aracılığı ile dava dışı E.. Y..'ye 158 ada 6 parsel, 149 ada 1 parsel, 31152 ada 4 parsel, 31210 ada 2 parsel  ve 31198 ada 3 parsel sayılı taşınmazlarını 03.02.1995 tarihinde dava dışı K.. Ö..'e, 31197 ada 6 parsel, 148 ada 1 parsel, 212 parsel, 31210 ada 3 parsel ve 31210 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarını 03.02.1995 tarihinde yine aynı vekil aracılığı ile dava dışı B. G..e satış yoluyla, ara malik E.Y..'nin 31135 ada 1 parsel, 31204 ada 11 parsel sayılı taşınmazları 11.09.1997 tarihinde miras bırakan M. Ö..'in kızı davalı F..'ya satışla, ara malik K. Ö..'ün 149 ada 1 parsel, 31198 ada 3 parsel, 31152 ada 4 parsel, 31210 ada 2 parsel sayılı taşınmazları 25.12.1997 tarihinde miras bırakanın kızı davalı E..'ye, E. Y.'nin 53 ada 1 parsel, 149 ada 2 parsel  ve 31212 ada 5 parsel sayılı taşınmazları 20.11.1998 tarihinde davalı F..'ya satış yoluyla, yine bir kısım taşınmazların da ara malikler tarafından dava dışı kişilere satış yoluyla temlik edildiği, bir kısmının ise halen ara malikler üzerinde bulunduğu görülmektedir.

Davacılar, sözü edilen temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 31152 ada 4 parsel, 31198 ada 3 parsel, 31210 ada 2 parsel, 149 ada 1 parsel, 31204 ada 11 parsel, 31212 ada 5 parsel, 149 ada 2 parsel, 31135 ada 1 parsel, 31197 ada 6 parsel, 31210 ada 3 parsel, 53 ada 1 parsel, 148 ada 1 parsel, 158 ada 6 parsel, 209 ada 3 parsel ve 31210 ada 1 parseller bakımından tapu kayıtlarının iptali ile terekeye iadesi, olmazsa tenkis isteği ile eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında 31152 ada 4 parsel, 31198 ada 3 parsel, 31210 ada 2 parsel, 31204 ada 11 parsel, 31212 ada 5 parsel ve 149 ada 2 parsel olmak üzere toplam 6 parça taşınmaz dışındaki davalarını atiye bırakmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; murisin ekonomik durumunun iyi olduğu, mal satmaya ihtiyacı bulunmadığı, miras  bırakanın sağlığında bir kısım taşınmazlarını kızlarına verdiğini çevresindeki insanlara söylediği, temliklerin bozulmasını önlenmek düşüncesi ile aracı kişiler kullanmak suretiyle taşınmazların kızlarına devrini sağladığı, davalıların alım güçlerinin bulunmadığı, keza 2.el konumundaki kayıt maliklerininde Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacakları anlaşılmaktadır. Bu belirleme ve olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın temlik yapmasındaki amacının terekeden mal kaçırmaya yönelik olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3346, Karar No: 2014/9446, Tarih: 10.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3346 E.  ,  2014/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 18.06.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelendi, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdure hakkında Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 26.03.2013 günlü raporda, eylem nedeniyle ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğu, 05.11.2013 tarihli raporda ise, mağdurenin

babası tarafından gerçekleştirilen eylemler ve sanık ...'in eylemleri değerlendirilerek "her iki olayın da birbirinden bağımsız travmatize edici etkisinin olduğu ve her ikisinin de ruh sağlığının bozulmasında katkısının olduğunun" belirtilmesi ve yerleşik adli tıp uygulamalarına göre de ruh sağlığının farklı sanıkların eylemleri nedeniyle birden fazla kez bozulabileceği hususu gözetilmeden, mahkemece ruh sağlığının bir kez bozulacağından bahisle sanığın cezasının TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1009, Karar No: 2014/6863, Tarih: 10.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/1009 E.  ,  2014/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...’a yönelik eylemde, 5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, yakınanın çantası içinde bulunan ve tamamı 5 TL olan paranın alınması biçiminde gerçekleşen somut olayda, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8431, Karar No: 2021/978, Tarih: 02.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8431 E.  ,  2021/978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddia edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği ancak sanık hakkında düzenlenen 11/04/2012 tarih ve VDM-2012-44/3265 sayılı vergi suçu raporunda; sanığın, sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi raporları bulunan 2 ayrı mükellefin faturalarını kayıtlarına işleyip KDV indiriminde kullandığı ve bu faturaların toplam maliyetin %57,5'ini oluşturduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; düzenleyici şirket yetkililerinin tanıklıktan çekinme hakları da hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak, düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21071, Karar No: 2013/18712, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21071 E.  ,  2013/18712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, sit alanına müdahalede bulunmak, izinsiz kazı yapmak

Hüküm : 1- Sit alanına müdahale bulunmak suçundan; 2863 sayılı

Kanunun 65/b; TCK'nın 62/1, 51/1-2-3-7. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme,

2- İzinsiz kazı yapmak suçundan; Beraat

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanığın mahkumiyetine ve beraatine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında izinsiz kazı yapmak suretiyle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamından, sanığa ait, İzmir 1. Nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 01.06.1990 tarih ve 1946 sayılı kararı 1.derecede arkeolojik sit alanı olarak tescillenen bölgede bulunan Manisa ili, Salihli İlçesi, Tekeli Köyü, Bintepeler mevkii, Çingençeşmesi civarındaki 539 nolu parsel sayılı toplam alanı 139.500 m2 miktarındaki zeytin bahçesi olarak kullanılan tapulu taşınmaz içerisindeki tümülüste 1 yıl kadar önce yaklaşık 3 x 2.5 m. ölçülerinde ve yaklaşık 2.5 m. derinliğe sahip çukur kazıldığı, kuzeyden çukura inişi sağlayan 0.50 m. genişliğinde 0.60 m. derinliğinde bir kanal açıldığı, çukurun çökmesini önlemek amacıyla batı bölümünün kuru duvar ile sağlamlaştırıldığı, ana çukur olarak adlandırabilecek bu çukurun içerisinde, güneye doğru yaklaşık 1 m. uzunluğunda, batıya doğru yaklaşık 3 m. uzunluğunda, doğuya doğru da yaklaşık 0.80 m. uzunlukta bir tünel kazıldığı, tekeli köyü koruma bekçisi tanık ...'nın zeytin bahçesinin sanığa ait olduğunu, bahçedeki kazıyı kimin yaptığını bilmediğini, görmediğini, sanığın hem Salihli ilçe merkezinde hem de köyde evi bulunduğunu, sanığın bazen köye ve bahçesine geldiğini, ancak bahçede herhangi bir kazı yaptığını görmediğini beyan ettiği, sanığın aşamalarda alınan işlerinin yoğunluğu nedeniyle araziye en son 1-2 yıl önce geldiği, kazı yapılıp yapılmadığını bilmediği, araziyi korumak için telle çevirdiğini ancak telleri aşmanın mümkün olduğu, atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil mevcut olmaması karşısında, mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine hazine aleyhine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine hazine aleyhine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükme “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu 1.100-TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında sit alanına müdahalede bulunmak suretiyle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

2- Sanık hakkında sit alanına müdahalede bulunmak suretiyle 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

1.derece arkeolojik sit alanı olduğundan kuşku bulunmayan suçun işlendiği yerde 13.04.2009 günü yapılan keşif sonrası alınan 05.10.2009 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda, taşınmazdaki tümülüs yığmasının bulunduğu alanın sürülü olmadığı ve üzerine zeytin dikilmediği, taşınmaza dikilen zeytin ağaçları ve kullanma eylemi sırasında tümülüse herhangi bir fiziki müdahalede bulunulmadığı ve zarar verilmediğinin, 19.04.2010 günü yapılan keşif sonrası alınan 28.04.2010 tarihli ziraat mühendisi bilirkişi raporunda da; taşınmazın tamamında sofralık zeytin tesisi bulunduğu, zeytin ağaçlarının ortalama 6-7 yaşında olduğu, bir kısım zeytin ağaçlarının ise yeni dikildiği, bu fidanların 2-3 yaşında olduğu, taşınmaz üzerinde zeytin tesisi yapıldıktan sonra yıllar itibari ile tutmayan ve kuruyan ağaçların yerine zamanla yenilerinin dikildiğinin belirlenmesi, Manisa İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Müze Müdürlüğünün 03.06.2008 tarihli yazısı ile, sanığa arazide zeytin ağacı dikmesi için izin verilmediğinin bildirilmesi karşısında, eylemin 1.derece arkeolojik sit alanı olarak tescillenen “Bintepeler Nekropolü” içerisinde kalan ve 2863 sayılı Yasanın 6.maddesinde yer alan korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarından olan “Tümülüs”ün bulunduğu arazide gerçekleştirilmiş olması, somut olayın özellikleri, sanığın araziyi korumak istediği ancak bekçi kulubesi dahi yapılmasına izin verilmediği, zeytinleri diktikten sonra arazinin tarihi yer olduğu şeklindeki savunma içeriklerinden de anlaşılacağı üzere zeytin dikilen yerin tümülüs olduğunun ve 1.derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığının sanık ve herkes tarafından haricen bilinebilecek durumda olduğu anlaşıldığından tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, sit alanına yapılan müdahalenin devam etmesi, zararın giderilmemesi karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair, sanık müdafinin fiziki müdahalede bulunmaktan dava bulunmadığı, zamanaşımına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 2863 sayılı Kanunun 57/9 maddesine göre, koruma amaçlı imar planı onaylanmış sit alanlarında, taşınmaz kültür varlığının bulunduğu parseller dışındaki inşai ve fiziki müdahalelerin, koruma amaçlı imar planı hükümleri doğrultusunda, bünyesinde Koruma, Uygulama ve Denetim Büroları kurulmuş idarelerin izin ve denetimi ile yapılacağı, eğer idarenin bünyesinde Koruma, Uygulama ve Denetim Bürosu kurulmamış ise, sözü edilen iznin Kültür ve Tabiat Varlıklarını