muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7503, Karar No: 2021/5798, Tarih: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7503 E.  ,  2021/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/03/2015 tarih ve 2015/2247 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa, vergi suçu raporu ve eklerinin “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olarak düzenlendiği anlaşılmakla; "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak "2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini, faturaların sahte olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş olan karşıt inceleme raporlarının getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve açıldığının tespit edilmesi halinde dava dosyalarının duruşmaya getirtilerek incelenmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, gerektiğinde faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılmasından sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sanığın suça konu faturaları “farklı beyanname dönemlerinde” kullandığının anlaşılması karşısında, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre de;

a) Sanığın suça konu faturaları “farklı beyanname dönemlerinde” kullandığının anlaşılması karşısında, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4722, Karar No: 2014/13943, Tarih: 15.12.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/4722 E.  ,  2014/13943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağından dolayı tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye isteminin reddine, alacağa yönelik istemin kısmen kabulü ile 11.789,90 TL üzerinden davalı kiracının itirazının iptaline, bu miktar üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından tahliyeye yönelik olarak ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tahliye isteminin reddine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı vekili 01.12.2010 başlangıç ve Ağustos 2012 bitiş tarihli, yıllık 4.000 Euro bedelli kira sözleşmesine dayanarak 17.05.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile bir yıl, üç aylık kira bedeli karşılığı toplam 20.270 TL kira parası için icra takibi başlatmış, mahkemece yıllık 4.000 Euro kira bedeli üzerinden onbeş aylık kira parası karşılığı merkez bankasının takip tarihindeki efektif euro alış bedeline göre 11,789,90 TL olarak davalı kiracının itirazının iptaline karar verilmiş ise de; davalı kiracı savunmasında ve yargılamanın diğer aşamalarında davacı alacaklıyla, yıllık 7.000 TL kira parası karşılığı anlaştıklarını, bu bedeli de davacı alacaklıya ödediğini, davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını belirtmiş ancak savunmasını yazılı delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davalı kiracı delilleri arasında açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalı kiracıya yıllık kira bedeli ve ödeme konusunda yemin hakkı hatırlatılıp oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün tahliye isteminin reddine ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı kiracının alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/10917, Karar No: 2015/7539, Tarih: 08.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/10917 E.  ,  2015/7539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/05/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, kızları ...'a karşı davalının cinsel istismar suçunu gerçekleştirdiğini, kızlarının ruh sağlığının bozulduğunu, yaşadıkları yerin küçük bir yer olduğunu, olayın hemen duyulduğunu belirterek kızlarının uğramış olduğu manevi zararın tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece, küçük ...'ın ruh sağlığının bozulduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dosya kapsamından,olayın oluş şekli, olay tarihi, olay tarihinde davacı küçüğün yaşı ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dosya kapsamından,olayın oluş şekli, olay tarihi, olay tarihinde davacı küçüğün yaşı ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentde açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/50060, Karar No: 2013/8799, Tarih: 13.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/50060 E.  ,  2013/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/12/1997-02/11/2007 tarihleri arasında, yaz aylarında 08.00-18.00, kış aylarında 08.00-17.00 arasında aralıksız muhasebe elamanı olarak çalıştığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, 2007 yılı Eylül, Ekim maaşlarının da ödenmediğini, davacı maaş ve fazla mesai ücretlerini davalı şirket yetkilisi Turgut Şahinol'dan 02.11.2007 günü istediğinde, şu anda para ödeyecek durumda olmadığını, zaten işyerinin de çalışmadığını, işyerinde oturmaktan başka hiç bir iş yapmadığından bahisle ne parası istediğini, yarın gidip işe başlamasını, ancak para veremeyeceğini, diğer işçilerin hemen tamamını işten çıkarttığını, ancak kendisini çıkartmadığını söyleyerek aslında bilinçli olarak işçinin iş akdini kendisinin feshine zorladığının apaçık ortada olduğunu, davacının bunun üzerine işyeri yetkilisine yedi aydır ekonomik krizde olan ve 20-25 işçisinin tamamını işten kovan ve sadece 3 işçisi kalan servis ve öğle yemeği dahil tüm işyeri şartlarını işçi aleyhine değiştirip kaldıran işverene iki aylık maaşını ve fazla mesai ücreti ile diğer işçilik alacaklarını ödemediğinden dolayı iş sözleşmesini feshettiğini, artık işyerine gelmeyeceğini, hakkını Mahkemede arayacağını söyleyerek 10 yıldır tüm emeğini ve gücünü sarf ederek çalıştığı işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını, dava tarihine kadar her hangi bir ödeme yapılmadığını iddia ederek, 1500,00 TL kıdem tazminatının iş akdinin sona erme tarihi olan 02.11.2007 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi, 300,00 TL yıllık izin alacağı, 500,00 TL fazla çalışma alacağı, 100,00 TL dini ve ulusal bayramlar tatil alacağı ve 400,00 TL 2007 yılı Eylül ve Ekim ayı işçilik ücretinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının 01.11.2007 tarihinde işi bırakacağını söyleyerek terk ettiğini, haklı ve geçerli mazereti olmaksızın 01.11.2007-05.11.2007 arasında işe gelmediğini, kendi arzu ve isteği ile işi bıraktığından ihbar tazminatı da istemediğini, davacının iş akdinin şirketçe haksız feshedilmediğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının 01.11.2007 tarihinde işi bırakacağını söyleyerek terk ettiğini, haklı ve geçerli mazereti olmaksızın 01.11.2007-05.11.2007 arasında işe gelmediğini, kendi arzu ve isteği ile işi bıraktığından ihbar tazminatı da istemediğini, davacının iş akdinin şirketçe haksız feshedilmediğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

İş akdinin, davalı işveren tarafından 2 aylık maaşının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak davacı tarafından iş akdinin sonlandırıldığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında hesaplamaya esas alınacak ücret ihtilaflı olup, ücrete yönelik olarak davacı tarafından davalı şirket ve SGK aleyhine açılan tespit davasının retle sonuçlanmakla birlikte, henüz Yargıtay incelemesinde olduğu belgelerden ve UYAP sorgulamasından anlaşılmıştır.

Ücreti belirleme amacıyla açılan dava sonucunun bu davayı doğrudan doğruya etkileyeceği anlaşılmakla, mahkemece anılan dava sonucu beklenmeden hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/291, Karar No: 2019/4658, Tarih: 08.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/291 E.  ,  2019/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 5.953,48 TL maddi ve 12.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının nakliyecilik yaptığının belirtildiği ve davacı tarafça sunulan geçici vergi beyannamelerine göre de vergi kaydının bulunduğu dikkate alınarak, 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin olarak düzenlenen yıllık vergi beyannamelerinin onaylı birer sureti ilgili kurumdan temin edilip incelenerek maddi zararın belirlenmesi gerektiği, davacının gelirinin asgari ücret miktarından düşük olduğunun tespit edilmesi halinde ise tutuklu kalınan süreye ilişkin olarak 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılarak 5.099,21 TL’nin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2548, Karar No: 2013/16135, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/2548 E.  ,  2013/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından işyeri sigorta poliçesi ile sigortaladığı dava dışı Kar-Pol. İnş. Malz. San. ve Tic. AŞ.ne ait işyerindeki makinelerin, davalı ... müdürlüğünün su şebekesine çamurlu su karışmasına rağmen işletmelere su vermeye devam etmesi sonucu hasarlandığını, müvekkilinin zarar görenlere 17.885,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, bu tazminatın TTK'nun 1301 maddesi gereğince ödeme tarihi 06.03.2009 tarihinden itibaren işyelecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirket ile davacnın sigortalısı olan şirket arasında imzalanan Su Satış Sözleşmesinin 5.maddesine göre müdürlüğün vuku bulacak arızalardan sorumlu olmayacağının belirtildiği,böyle bir durumda sigortalının kendi deposundaku suyu kullanması gerektiğini belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre,dava dışı sigortalı firmanın makinelerinde meydana gelen hasardan davalının %100 oranında birici dereceden kusurlu olduğu ve 17.606,00 TL zararın oluştuğundan bu miktarın 06.03.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar vermiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından, temyiz edilmiştir.

Dava, İşyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1.Davacı ... şirketinin, temyize cevap dilekçesinde kararı temyiz ettiğini belirtmiş ise de temyiz dilekçesi temyiz esas defterine kaydedilmediği gibi temyiz harcı da yatırılamadığı, bu hali ile usule uygun bir temyiz dilekçesi olmadığından, temyiz dilekçesinin reddi gerkmiştir.

2. Davalının temyizine gelince:

Mahkemece, karara esas alınan ve iki makine mühendisi ve bir iktisat bölümü öğretim görevlisi tarafından dezenlenen bilirkişi raporunda, sigortalı ile davalı arasında imzalanan "Su Satış Sözleşmesi" gereği, davalının temiz su getirme yükümlülüğü bulunduğu, olay günü çamurlu suyun dava dışı sigortalıya ait arıtma tesisine gitmeden önce vanaları kapatması gerektiği, ancak bunu yapmayarak zararın meydana gelmesinde birinci dereceden %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

29.01.2009 tarihinde sağanak yağışın, döşemealtı yağmursuyu deşarj kanallarının taşmasına sebep olduğu, şebekeyi besleyen su kaynaklarının çamurla kaplanması ve çamurlu suyun sigortalı işyerinde kullanılması sırasında ön filtre ve mebranların zarar görmesine neden olduğu anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2012/14842, Karar No: 2012/16347, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14842 E.  ,  2012/16347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 11/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19757, Karar No: 2017/7005, Tarih: 05.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/19757 E.  ,  2017/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Düşme, beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 242/1 ve 260/1. maddelerinde, katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların temyiz yoluna başvurabileceği düzenlenmiş ise de; aynı Kanun’un 233/1. maddesine göre duruşmaya çağrı kağıdı ile çağrılan şikayetçinin CMK'nın 234/1-b maddesine göre kovuşturma evresinde kamu davasına katılma hakkının bulunduğu, kovuşturma evresinin iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi ifade etmiş olmasına rağmen, CMK'nın 237/1. maddesine göre kovuşturma evresinin her aşamasında ancak hüküm verilinceye kadar kamu davasına katılmanın mümkün olduğu, kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamayacağı, ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma isteklerinin, kanun yolu başvurusunda inceleneceği ve karara bağlanacağı, açıklanan yasal düzenlemeler göz önüne alınarak somut olay incelendiğinde, kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilen müşteki kurum vekilinin, mazeret dilekçesi ibraz edip oturumlara katılmadığı gibi katılma talebini havi dilekçe ve belgede sunmadığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmadığı ve bu nedenle katılan sıfatını almayan müşteki kurumun hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmadığından, müşteki kurum vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.