muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3396, Karar No: 2013/7773, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3396 E.  ,  2013/7773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2012 gün ve 2011/141 Esas, 2012/351 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık, müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekillerinin sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizlere gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetine infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetine infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Katılan-mağdurlara CMK.nın 234. maddesi uyarınca yaşları nedeniyle zorunlu olarak vekil tayin edildiği gözetilmeden hükmolunan vekâlet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlara verilmesine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık, müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ve vekÂlet ücreti tayin edilmesine ilişkin bölümler hükümlerden çıkartılarak yerlerine "sanığın TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklarından mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki haklarından yalnız kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ve “Hüküm tarihinde yürürlüktke bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesap edilen 2.400,00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan Sosyal Hizmetler ve ...'na (SHÇEK) verilmesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/3867, Karar No: 2018/12556, Tarih: 20.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3867 E.  ,  2018/12556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... plakalı aracın ...nezdinde, Trafik Sigorta Poliçesi ile davalı ... adına sigortalı olduğunu, sigortalı aracın 20/07/2013 tarihinde maliki olan davalı ... tarafından alkollü olarak kullanımı esnasında ... plakalı araca çarparak yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiğini, meydana gelen kaza sonucu ... plakalı aracın hasarı için davacıya yapılan müracaat nedeniyle, ekspertiz raporu ile tespit edilen 9.600,00 TL hasar tazminat bedelinin 20/12/2013 tarihinde Güneş Sigorta tarafından ödendiğini, alkol raporunda görüldüğü üzere kazadan 20 dakika sonra aracın sürücüsü ...'nun "0,52 promil" (52mg/dl) alkollü olduğunun tespit edildiğini, yasal sınırın üzerinde çıkan alkol oranının, kaza sırasında daha yüksek olduğu da gözönünde bulundurularak, kazanın meydana gelmesinde münhasıran etkisi olduğunu, mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmasını, meydana gelen kazada zarar gören ... plakalı aracın hasar tazminat bedelini ödeyen davalı ...Ş., Trafik Sigortası Genel Şartlarının B.4/d maddesi ve KTK hükümleri uyarınca ödediği tazminatı, sigorta sözleşmesinin karşı akidi olan davalı sigortalısından rücu etme hakkına sahip olduğunu, bu nedenlerle tahsil edilemeyen 9.600,00 TL hasar tazminat bedelinin 20/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın sübut bulmayan davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23272, Karar No: 2012/3384, Tarih: 21.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/23272 E.  ,  2012/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.07.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.02.2012 günü temyiz eden davacı K. C.. vekili Av. G. Ş.. geldi. Karşı taraf davalılar ile vekilleri gelmedi. Gelmeyen davalı vekili Av. G. Y..'ın kararın onanmasını isteyen mazeret dilekçesi verdiği anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazine’ye; ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar olunur (TMK.d.301/3).

Yukarıda açıklanan kural çerçevesinde Cumhuriyet Savcısı ve Hazine’ye dava ihbar edilmeden (HUMK.md.49, HMK.md.61), katılmalarına imkan hazırlamadan, gösterdikleri takdirde delilleri de toplanmadan eksik tahkikatla hüküm verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/12120, Karar No: 2014/9634, Tarih: 10.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12120 E.  ,  2014/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/439-2013/153

Davacı N.. A.. vekili Avukat S. K .. tarafından, davalı M.. A.. aleyhine 07/08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olay tarihi ve olayın gelişimi ile yukarıda gösterilen ilkeler gözönünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13092, Karar No: 2012/147, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13092 E.  ,  2012/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 5410 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5777, Karar No: 2019/2097, Tarih: 14.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5777 E.  ,  2019/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira sözleşmesindeki cezai şartın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taraflar arasında ihale sonucu düzenlenen 15/04/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 15/04/2013 tarihinde sona erdiğini, 2013 yılında yapılan ihaleye, ihale bedeli yüksek olduğundan girilmediğini, davalının, sözleşmenin 14. maddesine göre cezai şart bedeli talep ettiğini, kira sözleşmesinin 14. maddesinin TBK'nun 20 vd.maddelerine göre hükümsüz olduğunu belirterek; cezai şartı düzenleyen 14. maddenin sözleşmede yazılmamış sayılmasına veya cezai şarttan hakkaniyet oranında indirime gidilerek cari yıl kira bedelinin 1 güne tekabül eden miktarı baz alınarak 369 gün için hesaplanacak bedelin cezai şart olarak karar altına alınmasına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacı kiracının sözleşmenin bitiş tarihini bilmesine rağmen ihaleye katılmadığını, sözleşme süresi bitmesine rağmen taşınmazı kullanmaya devam ettiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kira sözleşmesinin 14. maddesindeki cezai şartın kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 15/04/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin, 2886 sayılı yasa gereği ihale ile yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmenin 14. maddesinde; ''Kira süresinin sona ermesi veya sözleşmenin feshi halinde, taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için, cari yıl kira bedelinin %1'i oranında ceza, itirazsız olarak ödenir '' hükmü bulunmaktadır.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “Kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde ile tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına alındığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Somut olayda, kira sözleşmesi sona erdiği halde kiracı taşınmazı tahliye etmemiştir. Kira sözleşmesinin 14. maddesindeki hüküm, T.B.K'nın 179 ve devamı maddelerinde düzenlenen cezai şart niteliğindedir. Cezai şart geçerli bir borcun yerine getirilmemesi veya eksik yerine getirilmesi ya da belli bir yerde belirli bir zamanda yerine getirilmemesi durumunda, borçlunun ödemesi gereken bir edimdir. Tarafların serbest iradesi ile kararlaştırılan bu cezai şart geçerli olup tarafları bağlar. TBK'nın 346. maddesinde, kiracıya, kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirelemeyeceği, özelikle, kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olacağı düzenlenmiş ise de; kiracı fuzuli şagil olmakla kira sözleşmesinin 14. maddesi hükmünün bu kapsamda değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu durumda mahkemece kira sözleşmesinin 14. maddesinin iptaline ilişkin talebin reddi gerekmektedir.

Bu takdirde, kira sözleşmesinin 2886 sayılı Yasa'nın 75. maddesi gereğince süre bitimi itibariyle sona erdiği ve sözleşmenin 14. maddesinde yer alan taşınmazın idareye teslim edilmeksizin geçen her gün için cari yıl kira bedelinin %1'i oranında cezanın uygulanacağına ilişkin hükmün geçerli olduğu gözetilerek alacak miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1321, Karar No: 2015/21185, Tarih: 23.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/1321 E.  ,  2015/21185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık Nail'in, sınır komşusu olan katılan ...'a ait tarladaki 6 adet hurma ağacını, kendisine ait fındık ağaçlarına gölge yaptığı gerekçesiyle motorlu testere ile kök kısımlarına yakın yerden kestiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3765, Karar No: 2022/16551, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3765 E.  ,  2022/16551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/7549 Esas sayılı iddianamesi ile tüm sanıklar hakkında 2006,2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı ancak sanık ... hakkında 2010 takvim yılı, sanık ... hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yılları yönünden hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. - ...
Yargıtay — Esas No: 2008/2511, Karar No: 2009/5006, Tarih: 19.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/2511 E.  ,  2009/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/22245, Karar No: 2014/6457, Tarih: 03.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22245 E.  ,  2014/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 1-Sahte fatura kullanmak suçundan;213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddelerince 15 ay hapis cezasının TCK.nun 51/1. maddelerince ertelenmesine. Ayrıca TCK.nun 53/1. maddesi (her yıl için ayrı ayrı uygulanmak üzere 3 defa)

2-Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan;213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı TCK.nun 62/1 ve 50/1-a maddelerince 3.000 TL apc (her yıl için ayrı ayrı uygulanmak üzere 3 defa)

2006-2007 ve 2008 Takvim yıllarında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura kullanan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişen ve suç tarihinde yürürlükte olan 359/b-1 maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl yerine 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-"2006-2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan hükme ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-"Defter ve belge ibraz etmemek" suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 03.03.2009 tarih VDENY-2009-970/44 sayılı yazının 16.03.2009 tarihinde ...'a tebliğ edilerek 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerin istendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin tek suç oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde 3 kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve Uygulamaya göre de;

2-Suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik VUK.nun 359/a-2 maddesindeki suçun cezasının 1 yıl olduğunun gözetilmemesi,