muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4836, Karar No: 2025/483, Tarih: 20.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/4836 E.  ,  2025/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/655 E., 2023/459 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/250 E., 2022/30 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından davanın reddi yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen tarafların gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6916, Karar No: 2013/11292, Tarih: 12.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/6916 E.  ,  2013/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ..... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/01/2009 gününde verilen dava dilekçesiyle basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen ilk karar, uygun bir tazminata hükmedilmesi gerektiği yönünde bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının ...gazetesinde yayınlanan yazılarında, davacı ... ve ... tatlı mamülleri dolayısıyla davacı...şirketine karşı saldırı yapıldığını öne sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalı, yazılarında ....Kültür Merkezinin yıkımı kararıyla ilgili her eylemde davacının en önde yer almasını eleştirdiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulararak her iki davacı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

dava konusu olayda;

dava konusu olayda;

Köşe yazılarında geçen ifadelerin içeriği, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12346, Karar No: 2012/19722, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12346 E.  ,  2012/19722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(BEYOĞLU 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2011 tarih ve 2010/190-2011/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 02/03/2007 tarihinde Genel Kredi Sözleşmesi uyarınca kullandığı 100.000 TL tutarında krediye teminat olarak keşidecisi dava dışı Çizgi Etiket Ambalaj Elektronik Aletler San. ve Tic. Ltd. Şirketi olan 09/05/2008 keşide tarihli 6.800 TL bedelli çek, 25/06/2008 keşide tarihli 6.740 TL bedelli çek ve 07/08/2008 keşide tarihli 6.250 TL bedelli çeki ciro ederek verdiğini, söz konusu çeklerin karşılıksız çıktığını, davalının bu çeklerle ilgili yasal süresi içinde gerekli yasal işlemleri yapmadığını, tüm uyarılara rağmen çekleri iade etmediğini, dolayısıyla çeklerin kambiyo senedi olma vasfını yitirdiğini, bankaya olan kredi borcunun da tamamen ödendiğini belirterek teminat olarak verilen çeklerle ilgili olarak tahsil imkanlarının ortadan kalkması sebebi ile çek bedellerinin toplamı olan 19.790 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın, haksız fiilden kaynaklanan tazminat davası olup, zararın ödenmesi talebini içerir 01/04/2009 tarihli ihtarnamenin üzerinden 1 yılı aşkın zaman geçmekle açılmış ve zamanaşımına uğradığını, dava konusu çeklerin davacının kredi borcuna teminat olarak verildiğini, davacının kredi borcunun geri ödemesi bitmeden çeklerin bedellerini istemesinin hukuka aykırı olduğunu, çeklerin bedellerini bankaya ödemeden çeki iade alamayacağının da içtihatlarla sabit olduğunu, müvekkilinin çekleri süresi içinde bankalarına ibraz edildiğini ve karşılığının bulunmadığının tespit ettirildiğini, kredi borcunun ödenmemesi ihtimaline binaen yasal takip için elde bulundurulduğunu, müvekkilinin çekler üzerindeki bu tasarruf yetkisi nedeniyle davacının takip hakkı olmadığını, çekin keşidecisi ile davacı arasındaki temel ilişkiye dayanılarak çek bedellerinin tahsilinin mümkün olduğunu, bu yol tüketilmeden müvekkiline dava açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; davalının teminat olarak aldığı çeklerin karşılıksız olduğunu belirledikten sonra basiretli bir tacir gibi kendisinden beklenen, çeklerle ilgili icra takibi başlatmak, karşılıksız çek keşide etmek suçundan suç duyurusunda bulunmak veya kredi borçlusuna uygun şekilde ihtarda bulunarak çekleri iade ederek yeni teminatlar istemek gibi davranışlarından hiçbirini yapmayarak çeklerle ilgili karşılıksız çıkma konusunda hukuki yollara gitme olanağını ortadan kaldırmış ve zararın oluşmasında ağır kusurlu kabul edildiği, davacının da basiretli bir tacir gibi bu çeklerin akıbetini, karşılıksız çıkıp çıkmadıklarını araştırması, karşılıksız çıkmış ise yerine yeni teminatlar vererek bankadan çekleri geri alması, bu suretle tahsil ve şikayet gibi yollara gitmesi gerekirken bunları yapmadığından az da olsa kusurlu kabul edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

1- Dava, davacı tarafça da açıkça kabul edildiği üzere bankaya teminat amacıyla yani rehin cirosuyla ciro edilen çeklerin zamanaşımına uğratıldığı iddiası ile açılmış bulunan tazminat davasıdır. Çeklerde rehin cirosu caiz bulunmadığından ve davada yapılan ciro da, rehin cirosu mahiyetinde bulunduğundan, davalı Banka hiçbir zaman hukuken çeklerin yetkili hamili olmamıştır. Bu durumda çeklere istinaden takip yapması veya dava açması herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacaktır. Bu itibarla, çeklerin takibe konmaması ve çeklere istinaden takip yapılmaması davalı Banka bakımından kusur teşkil etmez. Ayrıca davacının ileri sürülen husus nedeni ile zarara uğradığından söz edilebilmesi için çeklerin bedelini gerek kambiyo ilişkisi ( Mülga 6762 sayılı T.T.K.'nun 644. maddesi) gerekse temel ilişkiye istinaden ilgililer hakkında yasal takip yapması ve çek bedelleri kadar tutarı tahsil edememiş olması ve ayrıca da davalı bankanın bir an için takip yetkisi kabul edilse bile, çek ilgililerinden tahsilat yapmasının mümkün bulunduğunun yani zarar ile isnat edilen kusur arasında illiyet bağının varlığının kanıtlanması gerekir. Mahkemece, iş bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin kusur oranına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının davalı taraf yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı ve davalı vekilinin kusur oranına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3006, Karar No: 2024/15591, Tarih: 16.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3006 E.  ,  2024/15591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

TARİHLERİ : 10.05.2023, 04.10.2023

SAYILARI : 2023/734 Değişik İş, 2023/3045 Değişik İş

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2023 tarihli ve 2022/18829 Soruşturma, 2023/757 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Aksaray 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.05.2023 tarihli ve 2023/734 Değişik İş sayılı kararını müteakip yeniden yürütülen soruşturma neticesinde Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.08.2023 tarihli ve 2023/8094 Soruşturma, 2023/6922 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Aksaray 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/3045 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihleri olan 10.05.2023 ve 04.10.2023 tarihlerinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 26.03.2024 tarihli ve 2023/25039 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/39014 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/39014 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre;

1) Aksaray 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/05/2023 tarihli ve 2023/734 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Aksaray 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, Cumhuriyet Savcılığınca yerine getirilmesi gereken eksik soruşturma işlemleri sayıldıktan sonra etkin soruşturma yürütülmediği gerekçesiyle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına ve itirazın kabulüne karar verilmesinde ,

2) Aksaray 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/10/2023 tarihli ve 2023/3045 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2) Aksaray 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/10/2023 tarihli ve 2023/3045 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenlemeler gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi halinde, Cumhuriyet savcılığınca belirtilen eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde Aksaray 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/05/2023 tarihli kararıyla itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasında isabet görülmediği, ancak anılan kararın gerekçesinden esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği ve eksikliklerin tamamlanmasını müteakip sulh ceza hakimliğince itirazla ilgili bir karar verileceği, kesin nitelikteki Aksaray 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/05/2023 tarihli kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki Roketsan San. ve Tic. A.ş. vekilinin müvekkil şirket tarafından şüpheli ...'nın sahibi ve yetkilisi olduğu Garb Hazır Materyalleri isimli firmaya ait deponun kiralandığı, kira sözleşmesinin taraflar arasında düzenlenen protokol ile 31/10/2022 tarihinde sonlandırıldığını, depo içerisinde bulunan araç ve gereçlerin tahliyesi sırasında şüpheliye ait şirket görevlileri tarafından istenen belgelerin müşteki şirket temin edilerek ibraz edilmesine rağmen malzemelerin tahliyesine imkan tanınması sebebiyle şikayetçi olduklarını beyan etmeleri üzerine yapılan soruşturma neticesinde, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklanan ve tarafların edimlerini yerine getirip getirmediklerinden kaynaklı olduğu özel hukuk uyuşmazlığı teşkil ettiğinden bahisle Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 17/08/2023 tarihli kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki şirket ile şüpheli arasından düzenlenen kira sözleşmesi gereğince söz konusu depoya müşteki şirket tarafından teslim edilmediği iddia edilen malzemelerin neler olduğunun açıkça belirlenerek hangi tarihlerde hangi malzemelerin kim tarafından teslim edildiğinin ve ilgili teslimatlara dair düzenlenen tutanak vb. belgelerin temini ile sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi halinde, Cumhuriyet savcısı Sulh Ceza Hakimliği tarafından belirtilen eksiklikleri giderdikten sonra bir karar verilmek üzere dosyayı tekrar aynı Sulh Ceza Hakimliğine gönderecek, bu hususta kendisi yeniden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar veremeyecektir.