muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11890, Karar No: 2023/11685, Tarih: 11.09.2023

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.11.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ncü madde kapsamında söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesinin yürürlük süresinin 31.10.2020 tarihi itibarıyla sona erdiği, bu toplu ... sözleşmesinin art etkisinin bulunmadığı ve davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığından bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu 31.10.2020 tarihinden sonrası için hesaplanmasının ve 2021 yılı Ocak ayı için hüküm altına alınmasının isabetsiz olduğu, davacının fark ikramiye alacağına taleple de bağlı kalınarak en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının yerinde olmadığı, ödeme için tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade söz konusu olmadığından kendiliğinden temerrüdün gerçekleşmeyeceği, dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerektiği, dolayısıyla hüküm altına alınan fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği şeklindeki gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda bozma gerekleri yerine getirilmiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda bozma gerekleri yerine getirilmiş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin alacaklarına ilişkin 2021 yılı ile ilgili olarak arabuluculuk son tutanak tarihine kadar olan süreç için 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük tarihli toplu ... sözleşmesinin art etkisi de dikkate alınarak hesap yapılması gerekirken, 2021 yılı ikramiye alacağı tümüyle dışlanarak eksik miktarla hüküm kurulduğunu, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin seri davalarla ilgili 22 nci maddesiyle ilgili olarak Resmî Gazete'de 11.04.2023 tarihinde 32160 sayısı ile yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren değişiklik nedeniyle toplamda elli dosyaya kadar açılan seri davalarda, “ilk on dosyadan sonra gelen” dosyalarda vekâlet ücretinin yarısına hükmedileceğini, ilk 10 dosyada ise tam vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, karar tarihinin de 27.04.2023 olması karşısında söz konusu seri dosyaların ilk 10 dosyası içerisindeki işbu dosyada da tam vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekliliği ortadayken yarı yarıya miktarla hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, kısmen ret kararı nedeniyle davacı aleyhine vekâlet ücreti ve arabuluculuk gideri dâhil yargılama giderine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde, işçilerin kadroya geçirilmeden önceki ... ... sözleşmelerinin yanı sıra alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alındığını, davalı İdare tarafından bu düzenlemelere uygun bir şekilde ücretin belirlendiğini ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fark ikramiye alacağının hesap dönemi, faiz türü, hüküm altına alınan alacakların faiz başlangıcı ve davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin miktarı ile yargılama giderinin belirlenmesi hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

2. Karar tarihi olan 27.04.2023 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 nci maddesi ile ilgili olarak Resmî Gazetede 11.04.2023 tarihinde 32160 sayı ile yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tarife hükümleri şöyledir:

"MADDE 1- 3/9/2022 tarihli ve 31942 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 22 nci maddesinde yer alan “toplamda elli dosyaya kadar açılan seri davalarda” ibaresinden sonra gelmek üzere “ilk on dosyadan sonra gelen” ibaresi, “toplamda yüz dosyaya kadar açılan seri davalarda” ibaresinden sonra gelmek üzere “ilk elli dosyadan sonra gelen” ibaresi, “toplamda yüzden fazla açılan seri davalarda” ibaresinden sonra gelmek üzere “ilk yüz dosyadan sonra gelen” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 2- Bu Tarife yayımı tarihinde yürürlüğe girer."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. İlâmın İlgili Hukuk bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan Tarife değişikliği doğrultusunda seri dava olarak açılan ve ilk 10 dosya içerisinde yer alan huzurdaki dosyada kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretinin tam vekâlet ücreti olması gerekirken ilgili Tarife'ye aykırı olarak yarı oranda vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkin paragrafında yer alan "4.600,00" rakamları hükümden çıkartılarak yerine "9.200,00" rakamlarının yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16460, Karar No: 2014/18774, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16460 E.  ,  2014/18774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikâhlı evli iken, vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 25.02.2000 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14, Karar No: 2016/1296, Tarih: 15.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/14 E.  ,  2016/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Spor alanlarında taşkınlık yapılması ve tesislere zarar vermek

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince 4000 TL adli para cezası, 10 eşit taksitte tahsiline

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun Adana 5 Ocak Stadyumunda Kozan Belediye Spor ve Yenibey Gücü Spor takımları arasında oynanan maça izleyici olarak gittiği, maç esnasında kale arkası tribününde bulunan plastik koltuğu kırmak suretiyle 6222 Sayılı Kanun'un 17/1 maddesi delaletiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; ikrar, görüntü kayıtları, cd inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18886, Karar No: 2020/15845, Tarih: 11.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18886 E.  ,  2020/15845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde işçi olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca temizlik işleri yerine hastanenin asıl işlerinde çalıştığını, müvekkiline hastane idaresi tarafından temizlikten daha çok hasta bakıcılık yaptırıldığını, emir ve talimatları hastane idaresinden aldığını, çalışma şart ve koşullarının dahi hastane idaresince belirlendiğini, davalı idare ile taşeron firmalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu belirterek, müvekkilinin davalının asıl işçisi olması nedeniyle en düşük Kamu/Devlet işçisinin aldığı ücret ve sosyal hakları alması gerektiğinden bahisle ilave tediye ücreti ve ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; ilave tediye ücretinin idarede kadrolu olarak çalışan bir takım işçilere verilmekte olduğunu; taşeron firma çalışanı olan davacının bu ücrete hak kazanamayacağını; ayrıca ihalenin her yıl yenilendiğini; ihale alan her firmada çalışmaya devam etmiş olmasının davacıyı kamu işçisi yapmayacağını; bu nedenle salt muvazaa iddiasıyla değişen taşeron firmalarda yardımcı iş mahiyetindeki işlerde çalıştırılan davacının ücret talebinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak ilave tediye alacağının kabulüne, ücret farkı alacağının reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçi davalı Bakanlığa ait iş yerinde temizlik işini alan alt işverenlerin işçisi olarak çalışmış, açmış olduğu bu davada muvazaa iddiasını ileri sürerek ilave tediye ile ücret farkı talebinde bulunmuştur. Mahkemece ilave tediye alacağının kabulüne, ücret farkı alacağının reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçi davalı Bakanlığa ait iş yerinde temizlik işini alan alt işverenlerin işçisi olarak çalışmış, açmış olduğu bu davada muvazaa iddiasını ileri sürerek ilave tediye ile ücret farkı talebinde bulunmuştur. Mahkemece ilave tediye alacağının kabulüne, ücret farkı alacağının reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının temizlik işini alan alt işveren işçisi olarak çalıştığı hususu tartışmasız olup alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırıldığı yöntemince somut biçimde ispatlanamamıştır. Davacı işçinin zaman zaman temizlik işlerine benzer işlerde çalıştırılması asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti için yeterli değildir. Davacının çalıştırıldığı temizlik hizmeti ihalelerinin muvazaalı olduğu ispatlanamamıştır. Diğer yandan dinlenilen tanıkların beyanları davacının temizlik hizmeti dışında başka işlerde çalıştırıldığını kabule yeterli değildir. Ayrıca davacı tarafından aynı dönem için açılan kıdem ve ihbar tazminatı istemli davada davacının taşeron şirketler nezdinde yardımcı iş niteliğinde olan temizlik işinde çalıştığı tespit edilmiş olup söz konusu karar kesinleşmiştir. Davacının bu nedenlerle baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve davalının ilave tediye alacağından sorumlu tutulması mümkün değildir. İlave tediye alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20033, Karar No: 2014/11250, Tarih: 05.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20033 E.  ,  2014/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıklar ..., ... ve ... ile temyiz incelemesine konu olmayan sanık ...’ün, suç tarihinde katılanlar ... Ünal ve ...’nın birlikte işlettikleri ... Restorant isimli iş yerine saat 23:00 sıralarında gelerek alkol aldıkları, daha sonra garson olan katılan ...’ı yanlarına çağırarak masalarına sanatçı getirmesini ve sanatçının masaya oturmasını istedikleri, katılan ...’ın sanatçının masaya oturmasının yasak olduğunu söyleyerek arkasını dönüp giderken sanıklar ..., ... ve ...’ın katılanın arkasından saldırarak ellerine aldıkları bardak, tabak, şişe gibi sert cisimlerle vurdukları ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, restaurantta bulunan eşyalara zarar verdikleri anlaşılmakla, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, alt sınırdan uzaklaşılmasına dair gerekçelerin TCK 61. maddeye uygun olarak karar yerinde denetime elverişli bir şekilde gösterildiği ve belirlenen ceza miktarının hak ve nesafet ölçülerini aşmayacak şekilde hakimin takdir hakkı kapsamında olduğu belirlenerek, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6093, Karar No: 2012/5290, Tarih: 08.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6093 E.  ,  2012/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.