muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1960, Karar No: 2024/1057, Tarih: 08.02.2024

4. Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekili sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin dosyadaki delillerle sabit olduğu ve hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yaşı küçük mağdurenin yanına giderek mağdureye karşı çocuğun basit nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği ve bu süreç içerisinde ayrıca mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.01.2022 tarihli ve 2021/1995 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararı ile sanığın söz konusu eyleminin çocuğun basit nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ancak sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı eylemi işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanını ortadan kaldırmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdur vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1. Mağdurenin okulunun çevresinde oynadığı sırada sanığın mağdurenin yanına geldiği ve mağdurenin cinsel bölgelerine dokunmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlemiş olduğu olayda sanığın mağdurenin hareket kabiliyetini cinsel istismar fiilini işlediği sırada ve eylemle sınırlı süre ile sınırlı olarak ortadan kaldırdığı buna karşın olayda sanığın mağdurenin hareket kabiliyetini ortadan kaldıran başkaca bir eyleminin bulunmadığı anlaşılmakla kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetiden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının oluşturmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, mağdur vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/67 Esas, 2022/78 Karar sayılı kararında mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4422, Karar No: 2009/8431, Tarih: 30.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4422 E.  ,  2009/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/40176, Karar No: 2014/10473, Tarih: 02.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/40176 E.  ,  2014/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret, yasak bıçak taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen yaralama, hakaret ve yasak bıçak taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık ...’nun müşteki ...'a yönelttiği yaralama suçunda TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 2 ay 24 gün hapis cezası yerine maddi hata sonucu 1 ay 24 gün olarak eksik ceza tayin edilmiş ve sanık ...'ın, müşteki ...'a yönelttiği hakaret suçunda tahrik yönünden TCK'nın 129. maddesi yerine 29. maddesi uygulanmış ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanıklar ... ve ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2421, Karar No: 2014/6669, Tarih: 27.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2421 E.  ,  2014/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın gece vakti Orman işletme Müdürlüğüne ait ağaçları adet gereği bırakılmış oldukları yerden çaldıkları ve kesintisiz takip olmadan devriye görevi yapan jandarma görevlileri tarafından kamyonette ağaçların görülmesi üzerine yakalandıklarının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki 1,2 ve 3 nolu bentlerdeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların çaldıkları suç konusu kesilmiş ağaçların bilirkişi raporuna göre 144 TL olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 54/3 maddesindeki ''suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir'' şeklinde yasal düzenleme gözetilerek, iddianamede talep edilmiş olmasına rağmen ... plaka sayılı aracın ruhsat sahibine iadesi yerine, TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş olması,

2-Sanıklar hakkında ortak yargılama gideri olan katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''müsadereye'' ilişkin bölümün çıkarılarak yerine ''suçta kullanılan ... plakalı aracın müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı anlaşıldığından sahibine iadesine'' cümlesinin eklenmesi ve “katılan vekil ile temsil olunmakla hüküm tarihinde geçerli olan Avukatlık

Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesine göre 1.000TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınıp katılana verilmesine,” cümlesine "eşit olarak" sözcüğü eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10999, Karar No: 2016/5452, Tarih: 12.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10999 E.  ,  2016/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2015

NUMARASI : 2010/162-2015/97

Taraflar arasında görülen davada....... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2015 tarih ve 2010/162-2015/97 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.05.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı .... R.... Ajansı Ltd. Şti. vekili Av. P... Y..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 25 yıl TRT'de kadrolu çello sanatçısı olarak görev yaptığını, kendi alanında tanınmış ünlü bir sanatçı olduğunu, davalı M.... K......’nın müvekkiline "......" adlı film için film müziği yapmak üzere teklif sunduğunu, M.... K.....'nın (3) şarkısının yer aldığı filmin ilk halini bu filme uygun yeni bir film yapmak üzere M.... K......'dan teslim aldığını, müvekkilinin filmi izledikten sonra filmdeki M....K.....'nın şarkıları müvekkili tarafından yapılan müziğe uymadığı için, onun şarkılarının da müvekkili tarafından yapılan müziğe uygun hale gelmesi için müvekkili tarafından yeniden düzenlendiğini, M..... K.......'nın şarkılarının film müziğinin içine ve müvekkilinin uygun gördüğü yerlere yerleştirildikten sonra CD olarak M..... K....’ya teslim edildiğini, M.... K....'nın müvekkili ile yaptığı bir telefon görüşmesinde, ödediği 1.500 TL avansa ek olarak ödemesi gereken 5.000 TL'yi Eylül veya Kasım aylarında ödeyeceğini, filmin A... P...... Film Festivaline katılacağından bahsettiğini, bu festivalin ödül töreninin .... kanalında yayınlandığını, filmin A.... P......l film müziği dalında ödül aldığını öğrendiğini, M..... K.....'nın törende yapmış olduğu konuşmasıyla film müziğini kendisine mal ederek müvekkilinin prestijini zedelediğini ileri sürerek, "......... "adlı film müziğinin müvekkili tarafından yapıldığının tespiti ile izinsiz kullanılmasının durdurulmasını, müvekkilinin uğradığı maddi zarara karşılık olarak şimdilik 5.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile istemini artırmıştır.

Davalı A.... R...... Ajansı Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin yapımcı olduğunu, diğer davalı M..... K...... ile 5846 sayılı FSEK hükümlerine uygun bir sözleşme yaptığını, M.... K......'nın verdiği bilgiler çerçevesinde jenerikte davacı U.. I..'a da gerektiği gibi yer verildiğini, FSEK.nun 8/III maddesine göre, sinema eserlerinde, eser sahibi olarak yönetmen, özgün müzik bestecisi, senarist ve diyalog yazan eserin birlikte sahibidir" hükmü gereğince M.... K..... ile muhatap olunduğunu, iştirak halinde ve müşterek eser sahipliğinin yasada düzenlendiğini, müvekkilinin taraflar arasındaki ilişkinin dışında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı M.... K....... vekili, müvekkilinin "......." adlı filmin müzik çalışmalarına 2008 yılı kış aylarında başladığını, bu amaçla filmin yönetmeni S..... G..... ve A.... F.... adına N..... G..... tarafından görevlendirildiğini, yapımcı firma ile sözleşme imzaladığını, kayıtların A..... C..... K...... tarafından yapıldığını ve ABD'de mikslendiğini, daha sonra S.....'e, R.... M.... gönderilip trompet çaldırıldığını, davacının ise çello çaldığını, O.... K...... tarafından mastiringe tabi tutulduğunu, film için özel olarak kaydedilmiş bir diğer parçanın "Karşı Korkut İlahisi" olduğunu, C.... P.... ve O.... Ç...... tarafından müvekkilinin kontrolünde kaydedildiğini, R..... M....'e trompet çaldınldığını, son anda filmin sound bütünlüğünün sağlanması bakımından davacının da dahil edildiğini, eserlerin müvekkili taralından yaratılmış orijinal eserler olduğunu ve adına eser işletme belgeleri bulunduğunu, filmin fragmanında da duyulan parça Mircanishi (mircanın ninnisi), filmin yönetmeni S.... G..... tarafından önceden belirlendiğini, bu parçanın İngiltere'de caz grubu L...... ile kaydettiği .... albümünden müvekkiline ait orijinal bir beste olduğunu, K.... B.... filminin 47. A..... A.... P.... Film Festivalinde en iyi film müziği dalında ödül alınca davacının kendisine mesaj gönderdiğini, davacının buradan kendine maddi çıkar sağlamaya çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, FSEK kapsamında bir fikri ürünün eser olarak korunması için sahibinin hususiyetini taşıması ve bu hususiyeti yansıtacak düzeyde şekillenmiş olması, kanunda sayılan eser türlerinden birine girmesinin gerektiği, dava konusu film müziklerinin FSEK'nin 3. maddesinde korunan müzik eseri olduğu, davaya konu olan K.... B....... adlı film müziğinin FSEK'nin 11. maddesi uyarınca ortak eser ve davacı ile davalı Mircan Kaya'nın ortak eser sahibi olduğu, davacının eserde %60 oranındaki katkısının ve sahipliğinin bulunduğu, FSEK'nin 14.ve 16. maddeleri kapsamındaki manevi hak ihlalinin gerçekleştiği, zamanaşımı def’inin yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.062,66 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı S. M..... K......'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 516,83 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3049, Karar No: 2024/1785, Tarih: 19.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3049 E.  ,  2024/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/19 E., 2022/976 K

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme

HÜKÜMLER: Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2013/408 Esas, 2014/875 Karar sayılı kararı ile 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2009-2010 takvim yıllarında defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme suçlarından, sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

2. Katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyizleri üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.11.2020 tarihli ve 2017/2034 Esas, 2020/6605 Karar sayılı kararı ile hükümlerin, mütalaa eksikliği ve eksik araştırma gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2021/19 Esas, 2022/976 Karar sayılı kararı ile 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma ve 2009 ile 2010 takvim yıllarında defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme suçlarından, sanık ... hakkında 06.03.2014 tarihli sorgudan itibaren, sanık ... hakkında 25.12.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren olağan zamanaşımı sürelerinin dolduğundan bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; atılı suçlardan dava zamanaşımı dolmadığı halde, hatalı değerlendirme sonucu düşme hükümleri kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; atılı suçlardan dava zamanaşımı dolmadığı halde, hatalı değerlendirme sonucu düşme hükümleri kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların üzerine atılı 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden suç tarihinin, en son 30.06.2010 tarihli faturanın KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 25.07.2010; 2009 ve 2010 takvim yıllarında defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetme suçu yönünden suç tarihinin son kayıt tarihi olan 04.03.2010 olduğu belirlenerek ve dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları iştirak halinde işlediklerinin iddia olunması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi de dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının birinci bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; dosya kapsamına göre, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar olağanüstü zamanaşımı süreleri daha önce gerçekleştiği halde, olağan zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiş ise de; düşme hükümleri sonucu itibarıyla doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2021/19 Esas, 2022/976 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21584, Karar No: 2013/24178, Tarih: 12.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/21584 E.  ,  2013/24178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/69-2013/127

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu 01.11.1992 tarihinden itibaren %28 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının, iş göremezlik oranının 01.03.2002 tarihinden itibaren artma ile %32,87’ye yükselmesi sebebiyle, fark %4,87 oranındaki iş göremezlik derecesine ilişkin ilk peşin değerli gelir ve masrafın davalı işverenden 506 sayılı Yasanın 26.maddesine dayalı olarak rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı uyarınca anılan fark iş göremezlik derecesine ait ilk peşin değerli gelir 42.423,42 TL alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu gibi, Dairemizin bozma kararının gereği de yerine getirilmemiştir.

Dairemizin 27.10.2011 günlü bozma kararı ve 27.06.2013 günlü geri çevirme kararları üzerine gönderilen ve ibraz edilen kurum kayıtlarına göre;

-01.11.1992 gelire girme tarihi itibarıyla geçerli bulunan peşin sermaye değeri hesap verileri gözetilerek, %32,87 sürekli iş göremezlik oranı

üzerinden ilk peşin sermaye değerli gelir 114,70 TL olarak bildirilirken; ilk peşin değerli sosyal yardım zammının ise bildirilmediği,

-01.11.1992 gelire girme tarihinden, sürekli iş göremezlik derecesinin yükseldiği 01.03.2002 tarihine kadarki %28 iş göremezlik oranı üzerinden yapılan fiili ödeme tutarının 6.049,40 TL, bu tutarın, düşük iş göremezlik oranıyla artan oran arasındaki fark iş göremezlik oranına (%4,87) karşılık gelen miktarının ise 294,60 TL olarak bildirildiği,

-Kesinleşen ilk rücu davasıyla hüküm altına alınan ilk peşin değerli tutarın 6,76 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik oranındaki artışa bağlı olarak değişime uğrayan gelir, düşük iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki değişim karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

-Kesinleşen ilk rücu davasıyla hüküm altına alınan ilk peşin değerli tutarın 6,76 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik oranındaki artışa bağlı olarak değişime uğrayan gelir, düşük iş göremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan iş göremezlik oranındaki değişim karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen iş göremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibarıyla,artan iş göremezlik oranına(%32,87) göre belirlenmesi, yeni oran üzerinden belirlenmiş olan bu peşin sermaye değerli gelirden, gelir başlangıç(01.11.1992) tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin yükseldiği(01.03.2002) tarihe kadar ödenen gelirin, düşük iş göremezlik oranı ile artan iş göremezlik oranı arasındaki fark iş göremezlik oranına(%4,87) karşılık gelen miktarının mahsubu gerekecektir.Bu açıklamalar çerçevesinde bulunacak ilk peşin değerli tutara,ilk rücu ile kesinleşen kusur uygulanmak ve ayrıca ilk rücu ile hükmedilen ilk peşin değerli tutar mahsup edilmek suretiyle kurum alacağı saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde yapılması gereken iş; Dairemizin bozma ve geri çevirme kararları sonrası ibraz edilen kurum kayıtlarından elde edilen ve yukarıda ifade edilen belirlemeler ile, 01.11.1992 gelire girme tarihi itibarıyla geçerli bulunan peşin sermaye değeri hesap verileri gözetilerek, %32,87 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden ilk peşin değerli sosyal yardım zammı da davalı Kurumdan sorulup saptanarak, yeniden yapılacak değerlendirme ve inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.