muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6040, Karar No: 2020/9103, Tarih: 24.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/6040 E.  ,  2020/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 18/06/2011 tarihinde dava dışı sigortalı ... Kanepe Mobilya San. Ltd. Şti. unvanlı işyerinin bulunduğu binaya ait atık su hattında meydana gelen tıkanma sonucu işyerinin pis su gider tesisatından suların geri teptiği, sızan suların giriş kat zeminine yayıldığı ayrıca bodrum kat sıva üstünden geçen bina atık su borusunun kısmen parçalanması üzerine suların bu bölümden sızdığı ve bodrum kat zeminine yayıldığını beyanla, şirket tarafından sigortalıya ödenen 7.234,54 TL'nin ödeme tarihi olan

22/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kat maliklerinin her biri için arsa ve mülkiyet payları nispetinde hesaplanacak şekilde ayrı ayrı rücuen tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava işyeri sigortalısına yapılan hasar ödemesinin rücuen tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava işyeri sigortalısına yapılan hasar ödemesinin rücuen tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Eksper raporunda olayın meydana gelişi ve mevcut durum; sigortalı işyerinin bodrum kat dahilinde binaya ait ana atık su hattı sıva üzerinden geçtiği, ayrıca işyeri zemin katta iptal edilen lavaboya bağlı pis su gider hattı bulunduğu, sigortalı işyeri yetkilisinin beyanlarına göre, 17.06.2011 tarihinde 18.06.2011 tarihinde işyerlerini açtıklarında yerin 3 cm yüksekliğinde ve bodrum kat dahilinde 8 cm su ile karşılaştıklarını, sigortalı işyerinin bulunduğu binaya ait atık su hattında meydana gelen tıkanma sonucu işyerinin iptal edilen lavaboya ait pis su giderinden suların geri teptiği sızan suların giriş kat zemine yayıldığı, ayrıca bodrum kat sıva üstünden geçen bina atık su borusunda kısmen parçalanması üzerine suların bu bölümden sızdığı ve bodrum kata yayıldığı, hasarın oluş şekli açısından Turan apartmanı isimli bina sorumluluğunda olan bina atık su tesisat borusunun tıkanması sonucu meydana geldiği şeklinde belirtilmiştir. Dosya kapsamında alınan 05.12.2013 tarihli inşaat mühendisi raporu ile; bodrumda kırılarak sızıntıya sebebiyet verdiği iddia edilen binanın sığınak kısmındaki boruların yenilendiğinin tespit edildiğini, fakat olay tarihiyle keşif tarihi arasında iki yıl üç ay gibi uzun bir zaman geçmesi ve iddia edilen bulguların hiç birisinin şu an olmaması zararın nereden kaynaklandığının tespit etmeyi mümkün kılmadığını belirtilmiş, mahkemece de söz konusu rapor hükme esas alınarak; dava konusu hasara sebebiyet veren atık su borularının patlamasının hangi daireden ve kimin kullanımından kaynaklandığının tespit edilemediği, dava dışı sigortalının hatalı kullanımından kaynaklanma olasılığının yanı sıra iş yerinin üzerinde yer alan herhangi bir dairenin yanlış kullanımından da kaynaklanmış olabileceği, gerçek

sorumlu ve kusurlunun tespitinin mümkün olmaması nedeniyle tüm apartman sakinlerine kusurları ispat edilmeden bu yönde bir sorumluluk yüklemenin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm vermek için yeterli değildir.

sorumlu ve kusurlunun tespitinin mümkün olmaması nedeniyle tüm apartman sakinlerine kusurları ispat edilmeden bu yönde bir sorumluluk yüklemenin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme, hüküm vermek için yeterli değildir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 22/17. maddesinde "...eksperler tarafından düzenlenen raporlar delil niteliğindedir" düzenlemesi yapılmış olup, davacının delil olarak dayandığı 16.09.2011 tarihli eksper raporundaki tespitler, dosya kapsamındaki fotoğraflar ile konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan rapor alınarak dosya kapsamındaki belge ve beyanlara göre hasarın meydana geliş sebebi ve gerçek zararın belirlenmesi hususlarında denetlenebilir gerekçeli bir rapor düzenlenmesi; binadaki su borularının durumu, bir takım tamiratların yapıldığı ortak alandan kaynaklanan zarardan davalıların bina maliki olarak kusursuz sorumluluğu kiracı davacının müterafik kusuru olup olmadığı bunun kusursuz sorumluluğun etkisi üzerinde durularak ve kat mülkiyet yasası da gözönüne alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6833, Karar No: 2016/22784, Tarih: 22.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6833 E.  ,  2016/22784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ; davacının davalı şirkette 19.06.2003 tarihinde göz bölümü lazer teknisyeni olarak işe başladığını 20.09.2010 tarihindeki haklı istifasının akabinde 28.10.2010 tarihinde çıkış işlemi yapılana kadar çalıştığını, çalıştığı 7 yıl boyunca psikolojik baskılara maruz kaldığını, çok ağır şartlarda günde 10 saat ve eleman eksikliği nedeniyle yoğun çalıştığını, günlük molaları dahi kullanamadığını, cep telefonu çekmediğinden hastanenin sabit hattını kullandığında ise belli bir miktardan sonra maaşından kesinti yapıldığını, internet kullanmasının, açık alanda sigara içmesinin, tutanak tutulup işten attırılma baskısıyla engellendiğini, her akşam işten çıkan personelin çantalarının arandığını, eşantiyon ilaçlar bulunduğunda dahi hırsızlık muamelesi ile karşılaştığını, işten erken çıkışta firar ediyormuş gibi güvenlik görevlilerinin hesap sorduğunu, üzerindeki baskı ve yıldırmaya daha fazla dayanamayan davacının 20.09.2010 tarihli yazısıyla istifa etmek durumunda kaldığını, çıkış işlemlerinin yapıldığı 28.10.2010 tarihinde ayrıldığını, maaşının 1.750,00 TL olduğunu, sabah servisle 07.30 da hastanede olduğunu akşam 18.30 da işten ayrıldığını, öğlenleri 30 dakika ve ikişer defa 15 dakikalık çay molası olduğunu, günde 10 saat hafta içinde toplam 40 saat çalıştığını, hafta içi bu 5 saat fazla mesainin kendisine ödenmediğini, Pazar günleri çalışılmadığını, Cumartesi 2’ye kadar ya da 6’ya kadar çalıştığını, ayda en az 24 saat fazla çalıştığını, Cumartesi çalışmalarının ödenmediğini, ayrıca resmi ve dini bayramlarda tatil hakkı kullandırılmadığını ve ücretinin de ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette 14.03.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, 05.01.2012 tarihinde istifa dilekçesi vererek iş akdini feshettiğini, bunun sigorta giriş çıkış bildirgeleri ile sabit olduğunu, davacının gönderdiği ihtarnamede de işe giriş tarihini 14.03.2005 ve iş akdinin feshi tarihini 03.01.2012 olarak belirttiğini, bu nedenle belirtilen işe giriş çıkış tarihlerinin doğru olmadığını, yapılan fesih protokolü doğrultusunda davacının hakkettiği kıdem tazminatı ve tüm yasal haklarının hesaplandığını ve 3 taksitte ödenmesi konusunda mutabakata varıldığını, buna uygun olarak kendisine ödendiğini, davacının fazla mesai gibi sair tüm ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığını, ... listeleri ile belirlenen vardiya sisteminde 08.00-18.00 arası ... olduğunu ve bu listelerin haftalık 45 saate göre ayarlandığını, hafta tatili ve bayram tatili fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, davacı ile imzalanan hizmet sözleşmesinin VIII. maddesi f bendi ile fazla çalışmayı, pazar günleri ile genel tatil günlerinde çalışmayı davacının kabul ettiğini, g bendi ile görev verilen vardiyada çalışmayı kabul ettiğini, Ücret başlıklı IV. maddede “... bu ücrete fazla mesai ücretleri de dahildir” maddesi gereğince ücretin fazla ... süresi dikkate alınarak belirlendiğini, davacının yılda 270 saatten fazla ... yapmadığını, herhangi bir genel tatil ücreti alacağının da olmadığını, sözleşmenin ücret başlıklı 2. Md 2.2 bendinde “ aylık ücretlere hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil ve fazla mesai ücreti dahildir...” hükmü gereği bu alacakların reddi gerektiğini, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının 18/06/2003-28/10/2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, her ne kadar davacı tarafından işveren baskısı olarak nitelendirilen cep telefonu ile konuşamaması, sigara içmesinin engellenmesi ve güvenlik tedbirlerinde şahsına özel uygulamalarda bulunulduğu ileri sürülmüş ise de, bu fiil ve eylemlerin ispatına ilişkin herhangi bir somut delilin bulunmamasının yanı sıra ifade edilenlerin işyeri kuralı niteliğinde olup bu yönüyle haklı feshe gerekçe oluşturmayacağı, ancak davacının fazla mesai ve genel tatil günlerindeki çalışmalarına ilişkin ücretlerin ödenmemesi ile onayına başvurulmadan işyerinin değiştirilmesi eylemlerinin davacı feshine haklı gerekçe sayılacağı, davacının iş akdini haklı nedenle kıdem tazminatı almayı hakedecek şekilde sonlandırmış olduğu, yapıldığı ispatlanan haftalık 45 saati aşan fazla ... ile genel tatil günlerindeki çalışmalara ait ücretlerin ödendiği davalı tarafından davacı imzasını taşır yazılı belge veya eşdeğer ödeme makbuzu/dekont ile ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Fazla ... ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş Kanunu'nun 41 inci maddesi ve Fazla ... Yönetmeliğinin 3 üncü maddesi uyarınca, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırk beş saati aşan ..., fazla ... sayılır. Fazla çalışmanın, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınarak kural olarak haftalık 45 saat esasına göre belirlenmesi gerekir. İşçinin normal ... ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle ...” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde ... halinde ücret, normal ... saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı İş Kanunu uyarınca, işçiye, kural olarak bir yılda 270 saatten daha uzun süreli fazla ... yaptırılamaz. Yine işçinin yasağa rağmen yılda 270 saatten fazla çalıştırılması hâlinde de fazla ... ücretinin tamamının işçiye ödenmesi gerekir. Bireysel iş sözleşmesinde, fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödeneceğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması hâlinde, yıllık 270 saatlik fazla ... süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. Ayrıca fazla mesai ücretinin ücret içinde kararlaştırılması halinde, işyerinde haftalık 40 saat ... yapılıyor ise kararlaştırılan ücretin 45 saate kadar olan fazla sürelerle ücret ile yıllık 270 saat fazla çalışmayı da kapadığı kabul edilmelidir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğinden, 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22,5 saat, her ay için, haftalık ise 5,2 saat kanıtlanan fazla ... süresinden indirilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını ve karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir. İddiasını ispat amacıyla tanık deliline başvuran davacının, işyerinde hafta içi 08:00-18:00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 08:00-14:00 saatleri arasında ve haftalık toplam 50.5 saat çalıştığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasında ki sözleşmeye göre yıllık 270 saatlik fazla mesai ücreti aylık ücrete dahil olduğundan, yıllık 270 saatin haftalık karşılığının bu 50.5 saatlik ... süresinden dışlanması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır. Sonucuna göre davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı değerlendirilmeli iken, maddi hata içeren bilirkişi raporu doğrultusunda bu talebin hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin HMK‘nun 297. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin HMK‘nun 297. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13783, Karar No: 2009/16451, Tarih: 01.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/13783 E.  ,  2009/16451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.04.2008
Yargıtay — Esas No: 2008/9037, Karar No: 2010/7093, Tarih: 01.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/9037 E.  ,  2010/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimse ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; beraetine dair, Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2006 gün ve 2005/332 Esas, 2006/961 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 237, 238 ve 260. maddeleri gereğince suçtan zarar gören, 12.12.2004 tarihinde kollukta alınan beyanında şikâyetçi olduğunu beyan eden müşteki ... ...'ın (...) kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu nazara alınarak yokluğunda verilen hükmün anılan kişiye tebliğinin gerektiği, ancak dosyada tebligat yapıldığında dair bilgi ve belgeye rastlanmadığından varsa eklenmesi, aksi takdirde anılan tebligat noksanlığı giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3967, Karar No: 2018/5986, Tarih: 28.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3967 E.  ,  2018/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan yargılamada; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçunun, 213 sayılı VUK'nın 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre geçerli olan, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2004 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün görüldüğünden, sanık hakkındaki anılan suça ilişkin kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmü yönünden katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan yargılamada; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçunun, 213 sayılı VUK'nın 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 28.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9957, Karar No: 2012/12506, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9957 E.  ,  2012/12506 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...'ün bozma sonrası yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2011 gün ve 2011/74 Esas, 2011/70 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve ayrıca mağdure ... 'a yönelik beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hüküm re'sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mağdure ... 'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hüküm yönünden re'sen temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/15627, Karar No: 2013/19667, Tarih: 10.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/15627 E.  ,  2013/19667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirkete sipariş fişleri ile mal satıldığını, sipariş fişlerini davalı şirket tarafından yetkili kılınan diğer davalı ...'nın imzaladığını, borcun ödenmemesi üzerine yapılan icra takibine davalı şirketin itiraz ettiğini, davalı ...'nın ise icra dairesi yerine İcra mahkemesine yaptığı itirazın red edildiğini belirterek itirazın iptaline ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, taraflar arasındaki siparişlerin her zaman fatura ile olduğunu, sipariş fişi düzenlenmediğini, kesilen faturaların ödendiğini, sipariş fişlerinde şirketi bağlayan imzanın bulunmadığını, malların satın alınmadığını, davalı ...'nın imzaladığı fişlerin sonradan ekleme yapılarak şişirildiğini, davalı ... ve davacının anlaşarak böyle bir belge düzenleme imkanlarının olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, icra takibine itiraz edilmemesi nedeniyle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin davalı şirketin sigortalı işçisi olduğunu, teslim alınan malları davalı şirket adına teslim aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davalı ...'ün icra takibinde geçerli itirazının bulunmaması nedeniyle bu davalı yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddine, dava konusu sipariş fişlerinin davalıda kayıtlı olmadığı, davacının teklifi üzerine davalı şirket yetkilisinin sipariş fişleri karşılığında herhangi bir borçlarının bulunmadığına dair yemin ettiği, davacının davalı şirkete sipariş fişleri ile mal sattığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı icra takibinde davalı şirket adına teslim alan kısımlarında ... ve ... imzaları bulunan sipariş fişlerine dayanmıştır. Mahkemeye sunulan 02/03/2006 tarihli ... Holding AŞ ... Sanayi İşletme Müdürlüğü'ne yazılan yazıda ...'ün davalı şirketin işlerini takipte yetkili olduğu bildirilmiştir. Buna göre imzaların ...'e ait olduğu belirlendiğinden ... ve ...'in davalı şirket adına mal teslim almaya yetkili olup olmadığı konusunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konu yeterince araştırılmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.