muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9856, Karar No: 2012/4276, Tarih: 06.03.2012

Bu nedenle; davalı Kurum tarafından 6183 sayılı Kanun kapsamında yapılan kıymet takdirine ilişkin işlemin iptali istemli davada uygulama yeri bulunmayan İcra ve İflas Kanununun 128/a maddesinden bahisle, verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle, davacı şirket avukatının temyizinin reddine ilişkin 24.05.2010 tarihli ek kararın BOZULMASINA,

2- İşin esası yönünden yapılan incelemede;

Öncelikle belirtilmelidir ki; arsa niteliğindeki taşınmazlara, banka alımları, açıkça muvazaalı satışlar, artık parsel satışları ve kamulaştırma alanlarındaki satışlar gibi özel amacı olanlar dışındaki satışlar, değerlendirme tarihinden öncesine ait olmaları şartıyla emsal alınmak suretiyle kıymet takdir edilmektedir. 08.12.2000 tarih 2000/1734 sayılı haciz bildirisi ile haczedilen 172 ada 24 parselde bulunan dava konusu taşınmaz, ... mevkiinde bulunan 28.735,98 m² yüzölçümlü arsa ile üzerine inşa edilen fabrika binası, bekçi evi ve deposu ile muhtelif yaş ve çeşitte ağaç ve bina müştemilatından ibarettir. Davalı Kurum komisyonu tarafından düzenlenen 28.07.2009 tarihli kıymet takdir raporunda, taşınmaz değeri 380.000 TL olarak belirlenmişken, mahkemece hükme esas alınan ve 2010 yılında düzenlenen bilirkişi raporunda söz konusu değer 1.407,259 TL olarak belirlenmiştir. Her iki raporda da denetime elverişli emsal değerlendirmesi yapılmadığı ve takdir edilen değerler arasında beş kata yakın fark olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zamanda yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için uygun süre verilmeli, bu arada re’sen emsal celbi yoluna gidilmeli ve aynı bölgede benzer nitelikte mülk sahibi olan birinin de mülk bilirkişisi olarak katılımı sağlanarak inşaat mühendisi ile mimarlardan oluşturulacak bilirkişi kuruluyla yapılacak keşif sonrasında, emsal satışlarla davaya konu taşınmaz nitelikleri karşılaştırılarak arsa bedeli, “... Maliyet Bedelleri”, elektrik tesisatı, trafo ve enerji nakil hattı ve makinelerin değeri esas alınarak ve yıpranma payı da gözetilerek, anılan taşınmazın değeri tespit edilmek üzere bilirkişi kurulundan rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı şirket avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7841, Karar No: 2016/8868, Tarih: 09.11.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7841 E.  ,  2016/8868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/04/2015 tarihli ve 2015/21600 soruşturma, 2015/12296 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin ... 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/07/2015 tarihli ve 2015/1832 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda adı geçen şüpheliler hakkında aynı şikayet nedeni ile daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve olayın idari nitelikte olduğu gerekçeleri ile hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de, şüpheliler hakkında daha önce verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın incelenmesinde, bu kararın ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2013 tarihli ve 2012/33626 soruşturma, 2013/9534 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı olduğu ve müştekiye tebliğine ilişkin tebligat parçasının dosya kapsamında bulunmadığı, söz konusu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda, müşteki ...’ın üyesi olduğu ... Konut Yapı Kooperatifi’nin haberi olmadan tasfiye olduğu gerekçesi ile kooperatifin ihyası için dava açtığı ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 18/10/2011 tarihli ve 2011/154-467 sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmesini müteakip, tasfiye memuru olan şüphelilerin kararın gereğini yerine getirmeyip ihya işlemlerini yapmadıkları gerekçesi ile şikayette bulunulduğu ancak yapılan soruşturma sonucunda anılan mahkeme kararının şüphelilere daha yeni tebliğ edildiği ve kararın yerine getirilmesi için henüz süreleri bulunduğu, ayrıca şikayet konusu eylemin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 33/2. maddesi gereğince süresinde tescil işlemi yaptırmamak olduğu ve müeyyidesinin idari para cezası olduğu gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla, söz konusu önceki kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekiye tebliğ edilmeyip, itiraz hakkını kullanamadığı gibi, daha sonraki süreçte şüpheliler mahkeme kararını yerine getirmeleri için kendilerine tanınan süre geçtiği halde, halen karar gereğince bir işlem yapmadıkları, ayrıca mahkeme kararı gereği kooperatifin ihya işlemlerini yapmak için müştekiden 28/03/2014 tarihinde şüpheli ...’un 3.500,00 Türk lirası para aldığına dair belge ibraz edildiği cihetle, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 62/3. maddesinde yer alan

“Yönetim Kurulu üyeleri ve kooperatif memurları, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunların suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme karşısında şüpheliler hakkında soruşturmaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/06/2016 gün ve 94660652-105-42-1109-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 14/07/2015 tarihli ve 2015/1832 Değişik İş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8402, Karar No: 2024/7974, Tarih: 30.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8402 E.  ,  2024/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1362 E., 2023/1301 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/75 E., 2023/160 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ile 19.05.2016 tarihinde evlendiklerini, bu evlilikten ortak çocuklarının olmadığını, evlendikten hemen sonra anlaşmazlıkların ortaya çıktığını ve anlaşamayacaklarını fark ettiklerini bu nedenle dava dilekçesine ekli protokol dahilinde anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın davayı kabul ettiğini, aralarında protokol düzenlediklerini bildirerek, protokol doğrultusunda boşanmalarına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin İlk Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2022 tarihli kararı ile özetle; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 05.09.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin İlk Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2022 tarihli kararı ile özetle; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 05.09.2019 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 09.01.2023 tarihli kararı ile özetle; anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmadığı; bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" olarak görülmesi gerektiği gerekçesiyle, davalının istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, Mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip, ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; kaldırma kararı sonrasında tensip zaptının davacı vekiline 25.02.2023 tarihinde tebliğ edildiği; iki haftalık süre sonunda davacı vekilinin çekişmeli boşanma davasına ilişkin vakıalarını ve bu vakıaların hangi delillerle ispat edileceğine ilişkin delillerini bildirir şekilde çekişmeli boşanma dava dilekçesini sunmadığının görüldüğü gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ek kararı ile harçların yatırılmaması nedeniyle istinaf başvurusundan vazgeçmiş sayılmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ek karara ve asıl karara karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; ek kararın hatalı olduğunu, asıl kararda ise tarafların evlilik birliğinin davalının duygusal, sosyal, cinsel, psikolojik ve ekonomik şiddet sebebiyle sona erdiğini, davalının eylem ve davranışları sonucunda evlilik birliğinin devamına olanak kalmadığını, çekişmeli boşanma davasına ilişkin ihtaratın tebliğinin usulsüz olduğunu bildirerek, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak talepleri gibi karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ek kararın ihtaratın usulsüz olması nedeniyle kaldırılmasına, asıl karara yönelik istinaf başvurusuna gelince; davacıya 09.02.2023 tarihli tensip zaptının 2. maddesi ile "4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki anlaşmalı boşanma şartları bulunmadığından çekişmeli boşanma davasına ilişkin vakıalarını ve bu vakıaların hangi delillerle ispat edeceğine ilişkin delillerini bildirmek üzere" iki haftalık kesin süre verildiği, kesin sürenin yasal sonuçlarının ihtar edildiği, tensip zaptının usulüne uygun şekilde davacı tarafa tebliğ edildiği, kesin sürede istenen hususların davacı tarafça yerine getirilmediği, İlk Derece Mahkemesince 17.03.2023 tarihli "davanın açılmamış sayılmasına" dair verilen kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; ihtarata ilişkin tebliğin usulsüz olduğunu belirterek açılmamış sayılma kararı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılma kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9849, Karar No: 2017/3394, Tarih: 29.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/9849 E.  ,  2017/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Medya Pazarlama ve Dış Tic. A.Ş. ve diğerleri aleyhine 05/03/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... Medya Pazarlama ve Dış Tic. A.Ş. aleyhine açılan davanın husumetten reddine, ... Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş. ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş. ve ... vekili tarafından incelenmesi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ... Medya Pazarlama ve Dış Tic. A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş. ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, ... Gazetesi’nin 10/01/2014 tarihli nüshasında yer alan “... Adliyesi’nde Paralel Ortaklık” başlıklı haberin gerçek olmadığını ve kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan ifadeler kullanıldığını ileri sürerek, manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haber ile davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle, haberin yayınlandığı gazetenin imtiyaz hakkı sahibi davalı ... Medya Yatırım San. ve Tic. A.Ş. ile bu şirketin yönetim kurulu başkanı olan ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalı şirketin gazetenin yayımcısı olduğu iddia edilmiş ise de ispatlanamadığından davalı ... Medya Pazarlama ve Dış Tic. A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu olan haber güncel olup, haberin verilmesinde de kamu yararı bulunmaktadır. Keza haber içerisinde kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir ifade de bulunmamaktadır. Bu itibarla, davanın tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile kısmen kabulü ve kınama kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2010, Karar No: 2014/8550, Tarih: 06.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/2010 E.  ,  2014/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 tarih ve 2011/76-2012/220 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06/05/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin oğlunun davalı şirkete ait LPG tüpünün takılı olduğu Arçelik marka şofbenin kullanıldığı banyoda banyo yaparken karbonmonoksit zehirlenmesinden öldüğünü, davalı ... şirketinin davalı şirketin tüpgaz sorumluluk sigortacısı olduğunu, ölüme davalı şirkete ait lpg tüpünün neden olduğunu ileri sürerek, 20.000,00 TL destek ve 20.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ölümünün karbonmonoksit zehirlenmesi neticesi meydana geldiğini, bunun da tüpten kaynaklı olmadığını, ölüm olayı ile tüp arasında illiyet bağının bulunmadığını, ölümün şofben arızasından meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ölümün karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu meydana geldiği, LPG tüp içinde sıvı halinde bulunan propan ve bütan karışımının buharlaşarak ortama yayılması halinde ortamdaki havanın yerini alarak boğucu bir etki gösterdiği, karbonmonoksit zehirlenmesine neden olmadığı, dolayısı ile davacının oğlunun ölümüne davalıya ait tüpün neden olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.