muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2928, Karar No: 2018/7931, Tarih: 19.04.2018

şikayetçiye 14/12/2017'de tebliğ edildiği, şikayetçi vekilinin anılan karara 26/12/2017 tarihinde itiraz ettiği, itiraz dilekçesinde olayın kamera kayıtlarıyla sabit olduğunun belirtildiği ve dilekçe ekinde kamera kaydı olduğu belirtilen bir adet CD'nin yer aldığı, itiraz üzerine Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin kesin nitelikteki 30/01/2018 tarihli ve 2018/1020 değişik iş sayılı kararıyla, "İkamette mevcut olan güvenlik kamera sisteminin kayıt yapıp yapmadığının tespit edilmediğine ilişkin 25/07/2017 tarihli tutanağı karşılık tetkik edilmediği anlaşıldığından" şeklindeki gerekçeyle itirazın kabülüne, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 06/12/2017 tarih ve 2017/59279 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır. Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir. Bu açıklamalar karşısında; soruşturmanın eksik yapılmış olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; öncelikle soruşturmanın genişletilmesi için dosyanın Cumhuriyet başsavcılığına gönderilmesi ve soruşturmanın tamamlanmasından sonra, itirazın kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmesi gerekirken, bu süreç işletilmeden doğrudan itirazın kabulüne ilişkin Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/01/2018 tarihli ve 2018/1020 değişik iş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/01/2018 tarihli ve 2018/1020 değişik iş sayılı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33398, Karar No: 2019/5724, Tarih: 14.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33398 E.  ,  2019/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 16.11.2012-15.03.2014 tarihleri arasında mikser operatörü olarak net 1.950,00 TL ücretle çalıştığını, işyerinde iki öğün yemek verildiğini, davalının işlerin azaldığını, işçi azaltmaya gideceklerini, kıdemi az olan işçilerin öncelikle çıkarılmasına karar verildiğini belirterek davacının işine son verildiğini, davacının tazminatlarını istediğini, tazminatın ödenmesi için 25.03.2014 tarihinde işten ayrılacağına ilişkin dilekçe vermesinin istendiğini, tazminatların da o tarihte ödeneceğinin söylendiğini, davacının denileni yaparak ayrılma dilekçesi verdiğini, 15.03.2014 tarihinde fiilen işten ayrıldığını, davalının sözünü tutmadığını, tazminatını ödemediğini, aldatıldığını anlayan davacının dava açmaya karar verdiğini, işyerinde haftanın 7 günü 07.30-23.00 arasında çalıştığını, Şubat ve Mart 2014 dönemine ilişkin elden ödenen ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını, ayda 2 gün tatil kullandırıldığını, ancak Yüksek Mahkemece haftada 1 gün kullandırılmayan tatilin hafta tatili sayılamayacağını, dini bayram dışındaki milli bayram ve tatillerde çalışıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının mikser şoförü olarak 25.03.2014 tarihine kadar çalıştığını, 10.03.2014 tarihinde kendi isteği ile 25.03.2014 tarihinde çıkacağına dair bildirimde bulunduğunu, 25.03.2014 tarihinde de işten ayrıldığını, son net ücretinin fazla mesailer dahil 1.192,60 TL olduğunu, 08.30-18.30 arasında çalışıldığını, 1 saat yemek molası olduğunu, nadiren fazla çalışma yapılması halinde ücretinin ödendiğini, kötü hava koşullarında işçilerin çalışamadığım, çalışılamayan bu sürenin yoğun kış günlerinde kesintisiz 1-2 haftayı bulduğunu, işyerinde haftanın 7 günü çalışıldığını, ancak her işçinin mutlaka haftada bir gün izin kullandığını, 2014 yılı Mart ayı ücretinin 24.03.2014 tarihinde bankadan gönderildiğini, yıllık izinlerini kullandığını, 2013 yıllık iznini kullandığına dair belge imzaladığını, dini bayramlarda çalışılmadığını, milli bayramlarda bazen çalışıldığını, ücretinin ödendiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş akdinin tazminatı gerektirmeyecek şekilde fesh edildiğinin ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu davalının bu yükümlülüğü yerine getiremediği, ayrıca dosya içeriği itibari ile davacının her ne kadar istifa ettiği anlaşılmış ise de davacının fazla mesai, bayram ve genel tatil, hafta tatili çalışmasının bulunduğu ve bunların ücretlerinin işveren tarafından ödenmediği, Yargıtay içtihatları gereğince ücretlerin ödenmemesinin işçiye haklı fesih hakkı verdiği böylece davacının kıdem tazminatı almaya hak kazandığı, ücretlerinin ödendiğinin ispat külfetinin davalıya ait olduğu, davalının bu yükümlülüğü yerine getiremediği ayrıca davacının bayram genel tatil çalışması, hafta tatili çalışması ve fazla mesai çalışması alacaklarının bulunduğu anlaşılmış davanın kısmen kabulü yönünde aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur. Bilirkişinin hesapladığı fazla mesai , bayram genel tatil ve hafta tatili alacağı miktar üzerinden hakimliğimizce 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı, davacı yıllık izin alacağı talebinde bulunmuş ise de dosya içeriği itibari ile de davacının yıllık izinlerini kullandığı anlaşılmakla bu yöndeki talebinin reddine karar verildiği, yine davacı ihbar tazminatı talebinde bulunmuş ise de iş akdinin davacının haklı nedenle kendisinin feshettiği anlaşılmakla ihbar tazminatının talebinin reddine karar verildiği gerekçesi ile ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, ihbar tazminatı bakımından;

Dosyadaki 10/03/2014 düzenleme tarihli el yazısı ile yazılmış istifa dilekçesinde davacının şahsi gerekçelerle 25/03/2014 tarihinde ayrılmak istediğinin belirtildiği, davacıya atfen imza bulunduğu görülmüştür.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, ihbar tazminatı bakımından;

Dosyadaki 10/03/2014 düzenleme tarihli el yazısı ile yazılmış istifa dilekçesinde davacının şahsi gerekçelerle 25/03/2014 tarihinde ayrılmak istediğinin belirtildiği, davacıya atfen imza bulunduğu görülmüştür.

Davacı vekili, istifa dilekçesi hakkında, iş aktini davacının sonlandırmadığı, davalının işler azaldığından önce kıdemi az işçilerden başlayarak işçi çıkartacağını belirterek davacıyı işten çıkardığı, davacının tazminatını istemesi üzerine 25/03/2014 tarihinde ayrılacağına dair dilekçe vermesini isteyerek tazminatlarının da 25/03/2014 tarihinde ödeneceğini belirttiği, davacının işten fiilen 15/03/2014 tarihinde ayrıldığı, davacının davalıya inandığı, davalı tarafından dikte ettirilen istifa dilekçesini yazarak bıraktığı, ancak tazminatının ödenmediği, yıllık izin kullandığına dair dilekçe bakımından, yıllık izin kullandığı tarihlerin yazılı olmamasının davacıya yıllık izin kullandırılmadığını gösterdiği, davalının bu yazıyı fesih sırasında istifa dilekçesi ile birlikte yıllık izin ücretinin ödenmesi için yazdırdığı, imzalattığı ancak ödeme yapmadığı, her 2 dilekçenin de aynı kalemle yazılmış olmasının da bu iddialarını desteklediği yönünde beyanda bulunmuştur.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının kendi isteği ile işten çıkacağına dair yazılı bildirim yaptığını savunmuştur.

Davacı ... Z.T., "ben işten ayrıldığımda davacı ... firmada çalışıyordu davacı işten çıktımı çıkartıldımı bilmiyorum", davacı ...G. "ben işten ayrıldığımda halen davalı firmada çalışıyordu davacının işten çıkarıldığını duydum ancak nedenini bilmiyorum" davalı ...T. "davacı 2013 yılının zannediyorum 10. ayında dilekçe vererek işten kendisi ayrıldı. Davacı dilekçesi ile bana geldi. Davacı bu şartlarda çalışamam 3000 tl maaş istedi. bizde o maaşı vermeyeceğimizi kendisine söyledik istersen dilekçe ver davacı işten ayrılma dilekçesinin 15 gün öncesinden verdi daha sonra işi bıraktı ve ayrıldı", davalı ... F.K. “davacı 2014 yılında işten kendisi dilekçe vererek ayrıldı. Davacı işverenden 3000 TL maaş istedi bu maaşın verilemeyeceği beyan edilince davacı kendi isteği ile istifa ederek işten ayrıldı.” yönünde beyanda bulunmuştur.

Davacının yukardaki delillere ve oluşa göre istifa dilekçesinin özgür irade ürünü olmadığı, iş aktini davalının feshettiği bu nedenle ihbar tazminatına da hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Fazla mesai ücreti bakımından;

Davacının yukardaki delillere ve oluşa göre istifa dilekçesinin özgür irade ürünü olmadığı, iş aktini davalının feshettiği bu nedenle ihbar tazminatına da hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Fazla mesai ücreti bakımından;

Davacı tanıklarının bilmediği dönemler için de fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Şöyle ki; davalı ... F.K.nın beyanına göre dahi fazla mesai bulunmaktadır. Ayrıca, davalı vekilinin cevap dilekçesinde "davalıdaki çalışmanın 08:30-18:30 saatleri arasında, 1 saat yemek molası ile olduğu ve çalışanlar her fırsatta çay içebildiği, bunun dışında fazla mesainin söz konusu olmadığı, nadiren fazla mesai yapmışlar ise ücretlerinin ödendiği" yönünde beyanı mevcuttur. Bordrolarda fazla mesai tahakkuku bulunmamaktadır.

Bu durumda, davacı tanıklarının bilmedikleri dönem bakımından davalı vekilinin cevap dilekçesindeki açıklamaları ile davalı ... F.K.nın beyanına göre fazla mesai ayrı ayrı hesaplanmalı, hangisi davacının lehine ise o hesaplamaya göre fazla mesai ücreti kabul edilmelidir. Davacı tanığının bildiği dönem bakımından fazla mesai hesaplaması, iş bu bozma kararındaki düzeltmeler yapıldıktan sonra diğer yönleri bakımından halihazırda olduğu gibi kabul edilmelidir. Böylece, davacı tanığının bilmediği dönem ile bildiği dönem bakımından yapılacak ayrı ayrı hesaplamalar toplanarak bulunacak fazla mesai ücreti hüküm altına alınmalıdır. Eldeki hükümde, 1/3 oranında takdiri indirim bulunduğundan ve davacı lehine bu durum bozma nedeni de yapılmamıştır. Bu nedenle, davacı ... ile davalı vekili beyanına / davalı ... beyanına göre yeniden yukarıda açıklandığı şekilde hesaplanacak toplam fazla mesai ücretine 1/ 3 oranındaki takdiri indirim yine uygulanmalıdır.

4-Fazla mesai ücretinin hesaplanması bakımından, bilirkişi raporunda kış için 15 saat haftalık fazla mesai, yaz için 18 saat haftalık fazla mesai hesaplandığı belirtilmiş ise de 2013 yılının ilk 7 ayı için 15 saat haftalık fazla mesai hesaplaması yapılması bilirkişi raporundaki bu açıklama ile çelişkilidir. Tanıklara göre Ocak-Şubat aylarında fazla mesai yapılmadığı kabul edilmelidir. 2013 yılının 3., 4., 5., 6., 7. aylarında haftalık 18 saat fazla mesai hesaplanmalı, 2013 yılının 8. ayına ilişkin hesaplama ise zaten 18 saat haftalık fazla mesai olarak hesaplandığından olduğu şekilde bırakılmalıdır.

Hafta tatillerinde yapılan çalışmalarda ara dinlenme düşüldükten sonra bulunan fiili çalışmada 7,5 saati aşan kısım fazla mesaiye eklenmelidir.

5-Yıllık izin ücreti bakımından;

Bilirkişi raporunda 2013 iznini kullandığına dair belge nedeni ile 1 yıllık olan hakkının tümünün kullanıldığı belirtilmiştir.

Dosyadaki yıllık ücretli izne dair belgede, davacının, “çalışmakta olduğum şirketinizde 2013 yılına ait senelik iznimi tam eksiksiz kullandım” yönünde beyan bulunulduğu görülmektedir. Davacı vekilinin belgeye karşı yukarıda özetlenen şekilde beyanları mevcuttur.

5-Yıllık izin ücreti bakımından;

Bilirkişi raporunda 2013 iznini kullandığına dair belge nedeni ile 1 yıllık olan hakkının tümünün kullanıldığı belirtilmiştir.

Dosyadaki yıllık ücretli izne dair belgede, davacının, “çalışmakta olduğum şirketinizde 2013 yılına ait senelik iznimi tam eksiksiz kullandım” yönünde beyan bulunulduğu görülmektedir. Davacı vekilinin belgeye karşı yukarıda özetlenen şekilde beyanları mevcuttur.

Yukarda açıklanan nedenler ile ve yıllık izin defteri şeklinde olmayan bu belgede tarihlerin yer almadığı, ibraname niteliklerine de uymadığı göz önüne alındığında yıllık izin ücreti talebinin bu belgeye göre reddi hatalıdır. Bu belge gözetilmeksizin yıllık izin ücreti talebi hakkında sonuca gidilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 14/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11596, Karar No: 2017/1349, Tarih: 23.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/11596 E.  ,  2017/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Zamanaşımı nedeniyle düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24/01/2014 tarihinde icra edilen keşif sonrası düzenlenen inşaat bilirkişi raporunda, beton ve sıva yaşının bilimsel olarak bilinememesinden dolayı gözlemsel olarak yapının büyük bir kısmının 10 yıl ve daha öncesinden yapıldığının belirtildiği, raporun, yapıda kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları gibi teknik verilerden yoksun olarak sadece gözleme dayandığı anlaşılmakla,

Mahkemece, inşaat mühendisi bilirkişiler marifetiyle keşif icra edilip, yukarıda açıklanan şekilde teknik verilere dayalı bilirkişi raporu alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/944, Karar No: 2024/2437, Tarih: 15.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/944 E.  ,  2024/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/307 E., 2023/727 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.....2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 27.12.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.03.2023 tarihli kararıyla; davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu ... sözleşmesinin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; önceki itirazlarını tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplama dönemi bakımından arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediği ve hüküm altına alınan fark alacakların hesap dönemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 ... Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 ... Kanunla 6212 ... Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 ... ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1502, Karar No: 2014/8979, Tarih: 15.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/1502 E.  ,  2014/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, ikinci ürün mısır, kırmızı biber ve pamuğa ait 2012 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ..., ... ilçe müdürlüğünden,

2-Davaya konu taşınmazın kamulaştırıldığına dair kamulaştırma evrakı ile kıymet taktir raporu ve ilgili tüm evrakın onaylı suretinin davacı idareden,

3-Mahkemece tesbit edilen kamulaştırma bedelinin davalı adına bankaya bloke edildiğine dair dekontun ilgili banka şubesinden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.