muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12755, Karar No: 2019/3727, Tarih: 02.07.2019

Mahkemece, davalıların ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/82 esas ve 2015/566 karar sayılı dosyasında ihbar olunanlar sıfatıyla yargılandıkları, asli davalı olarak bu dosyada davaya dahil edilmedikleri bu sıfatla aleyhlerine kurulmuş icrası kabil bir karar bulunmadığı haklarında yapılan takibin hukuki dayanaktan yoksun ve yersiz olduğu gerekçesiyle takibe vaki itirazın iptali isteminin reddine karar verilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava dışı gözlük firması yetkilileri hakkında açılan tazminat davasında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/82 esas ve 2015/566 karar sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda dosyamız davalılarının da sorumlu olması gerektiğine dair görüş bildirilince, davanın kendilerine ihbar edildiği, mahkemece aleyhlerine de hüküm kurulduğu ancak bu hükmün Dairemizin 28/03/2019 gün, 2018/4705 esas ve 2019/1852 karar sayılı ilamıyla ihbar olunanlar davanın tarafı sıfatını kazanamayacağından haklarında hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.

Somut davanın dayanağı ise belirtilen ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/82 esas ve 2015/566 karar sayılı ilamı olmayıp ondan bağımsız olarak ... 4. İcra Dairesinin 2015/105156 esas sayılı takip dosyasında başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. İcra dosyası incelendiğinde de alacaklı Sağlık Bakanlığı tarafından borçlu davalılara yönelik olarak başlatılan takipte ... 4. İcra Dairesi tarafından borçlulara (örnek 7) ilamsız takiplerde ödeme emri gönderildiği ve süresinde yapılan itirazlar üzerine takibin durması üzerine alacaklı tarafından itirazın iptali davası açıldığı anlaşılmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinde takip talebine itiraz edilen alacaklının, mahkemeye başvurarak, genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava edebileceği düzenlenmiştir. İtirazın iptali davası genel hükümlere yönelik bir eda davası olduğu için ispat da genel ispat kurallarına göre yapılabilir. Öte yandan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (818 sayılı BK'nın 53. maddesi) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp hem ilmi, hem de kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hakimini bağlayacağı kabul edilmektedir. Davaya konu işlemleri nedeniyle davalılar hakkında ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/387 esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı da gözetildiğinde bu ceza davasının kesinleşmesi beklenmelidir.Şu halde; mahkemece, açılan davanın davacının alacaklı sıfatıyla başlattığı ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptaline dair olduğu ve genel hükümler kapsamında ispat hakkı bulunduğu da gözetilerek; ceza dosyası, teftiş raporu, bilirkişi incelemesi ve diğer tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre, davalıların sorumlu olduğu kanaatine varılırsa diğer takip dosyası ve hükümle tahsilde tekerrür oluşturmamak üzere, bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi usul ve yasaya uygun olmamış bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davacı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine 02/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21713, Karar No: 2025/1284, Tarih: 18.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/21713 E.  ,  2025/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/7098 D.İş

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli, 2019/266 Esas, 2020/93 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/1009 Esas, 2020/2166 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek, kararın 13.10.2020 tarihinde kesinleştiği,

Kararın kesinleşmesini müteakip, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosuna gönderildiği, savcılık tarafından, atılı suçun seri muhakeme kapsamına alınması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında, seri yargılama usulünün uygulanabilmesi için infazın durdurulması ve uyarlama yargılaması yapılması talebinde bulunulduğu,

Talebin; ilgili Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, 31.08.2022 tarihli ve 2019/266 Esas, 2020/93 Karar sayılı ek karar ile reddine karar verilmiş ise de; hükümlü müdafinin itirazı üzerine, Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 27.09.2022 tarihli, 2022/579 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verilerek, dosyanın Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Bürosu'na gönderilmesine karar verildiği,

Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı, 10.11.2022 tarihli, 2022/13295 soruşturma, 2022/7193 Karar sayılı kararı ile "Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ve seri muhakeme usulünün uygulanmasına imkan bulunmadığından" bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği,

Karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliği tarafından, 26.04.2023 tarihli, 2022/7098 Değişik İş sayılı karar ile "Basit yargılama usulü yönünden değerlendirmede bulunulması gerektiği" belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığı hususları anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarih ve 94660652-105-71-15634-2023-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57751 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57751 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarih ve 94660652-105-71-15634-2023-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57751 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57751 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde yer alan "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir." şeklindeki hüküm dikkate alındığında,

Mahkemesince seri muhakeme usulü işlemlerinin yapılması için dosyanın gönderildiği Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10.11.2022 tarihli seri muhakeme usulünün uygulanamayacağına ilişkin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara konu soruşturma dosyasında anılan karara itiraz eden şüpheli ...'ın mağdur, müşteki veya suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı, şüpheli konumunda olduğu, bu kapsamda karara itiraz hakkının bulunmadığının anlaşılması karşısında, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğince itirazın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esastan inceleme yapılmak suretiyle itirazın kabulü ile anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi"

Kabule göre de,

5271 sayılı Kanun'un 251/6. maddesinde yer alan, "Mahkemece gerekli görülmesi hâlinde bu madde uyarınca hüküm verilinceye kadar her aşamada duruşma açmak suretiyle genel hükümler uyarınca yargılamaya devam edilebilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, seri muhakeme işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın gönderildiği Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca seri muhakeme usulünün uygulanamayacağından bahisle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz edilmesi üzerine Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğince basit yargılama usulü yönünden değerlendirmede bulunulması gerektiğinden bahisle anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, basit yargılama usulünün uygulanmasının tamamen hakimin takdir hakkına ilişkin

bir konu olduğu, Cumhuriyet savcısı tarafından değerlendirmede bulunamayacağı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi"

Hususlarının isabetli olmadığı şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesi; "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Hususlarının isabetli olmadığı şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesi; "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Ayrıca aynı kanunun 251. maddesine göre basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verme ve uygulama konusunda görevli mercinin mahkemeler olduğu açıktır.

Bu hususlar dikkate alındığında;

Hükümlü ... müdafinin, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10.11.2022 tarihli, 2022/13295 soruşturma, 2022/7193 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz etme hakkı bulunmadığı gibi, savcılık makamının da basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı konusunda değerlendirme yapma yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğince, itirazın usul yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, esastan inceleme yapılmak suretiyle itirazın kabulü ile anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliği'nin, 26.04.2023 tarihli, 2022/7098 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un, 309/3. maddesi gereğince oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/351, Karar No: 2011/386, Tarih: 08.06.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/17-351 E.  ,  2011/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

Taraflar arasındaki “İbranamenin İptali ve Tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;İzmir 10.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.07.2009 gün ve 2008/13 E., 2009/269 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  17.Hukuk Dairesinin 29.03.2010 gün ve 2009/8561 E., 2010/2838 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı vekili, müvekkillerinin desteği Y. Z..’ın yolcu olarak bulunduğu, davalıya trafik sigortalı araç ile dava dışı aracın karıştığı trafik kazası sonucu Y... Z... vefat ettiğini, davalının 30.11.2006 tarihinde destekten yoksun kalma tazminatı olarak 23.461.00 TL ödeme yaptığını, diğer aracın trafik sigortası olmaması nedeniyle Garanti Fonu aleyhine açılan davada ise, her iki araç sürücüsü 4/8’er oranında kusurlu bulunarak, kusur indirimi yapıldıktan sonra müvekkilleri lehine toplam 44.504.83 TL destek tazminatı hesaplanarak hükmedildiğini belirterek,  müvekkili R.... için 14.638.85.00 TL, ıslahla arttırılmış olarak Volkan için 4.220.63 TL, Nesibe için 4.372.88 TL eksik ödenen destek tazminatının, 30.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, bağımsız aktüer tarafından yapılan hesaplamaya göre, 30.11.2006 tarihinde davacılara 23.461.34 TL ödeme yapılarak ibraname alındığını, kesin ibranın her türlü dava hakkını ortadan kaldırdığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile, davacı Rukiye için 9.683.80 TL, Volkan için 4.220.63 TL, Nesibe  için   4.372.83 TL  olmak   üzere toplam 18.277.31 TL  tazminatın, 30.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile bu davacılara verilmesine, davacı Rukiye’nin fazla isteğinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Beden tamlığına karşı işlenen haksız eylemlerde zararın gerçek miktar ve kapsamı zamanla daha iyi anlaşılabileceğinden, mümkün olduğu kadar geç bir tarihin esas alınması gerekmektedir. Nitekim, BK.’nun 46/2. maddesinden, cismani zararın hüküm tarihindeki duruma göre hesaplanması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Yine aynı kanunun 45. maddesi uyarınca asgari ücret, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece, re’sen  gözönünde tutulması zorunludur.

O halde mahkemece, artan asgari ücret miktarları gözetilerek, hüküm tarihine en yakın tarihteki asgari ücret üzerinden destek tazminatı hesaplanması yönünden bilirkişiden  ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,  yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...)

O halde mahkemece, artan asgari ücret miktarları gözetilerek, hüküm tarihine en yakın tarihteki asgari ücret üzerinden destek tazminatı hesaplanması yönünden bilirkişiden  ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,  yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatının eksik ödenen bölümünün ödenmesi istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar; Özel Dairece  yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuştur.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, somut olayda kazadan kısa süre sonra davalı tarafından davacılara 23.461,00 TL ödeme yapılmış ve davacılar davalıyı ibra ettikleri yönünde belge vermişlerse de, bu belge, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun sorumluluğa ilişkin anlaşmaları düzenleyen 111.maddesinde yer alan “Bu Kanunla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup da, yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir.” hükmü çerçevesinde değerlendirildiğinde, davalı tarafından davacıya ödenen paranın avans niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Böylece bu ödeme ile borçlunun borcundan kurtulduğu, borcun söndüğü kabul edilemez. Davacıların eksik ödenen tazminatı talebe hakları bulunmaktadır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; tazminatın hesabında hüküm tarihine en yakın tarihteki asgari ücret miktarının mı, yoksa ödemenin yapıldığı ve avans niteliğindeki ödemeye ilişkin bulunduğu kabul edilen belgenin düzenlendiği tarihteki asgari ücret miktarının mı esas alınması gerektiği, sonuçta tazminatın hangi miktar üzerinden hesaplanacağı, noktasında toplanmaktadır.

Vurgulamakta yarar vardır ki, haksız eylemin beden tamlığına karşı işlenmesi durumunda zararın gerçek kapsam ve miktarı zamanla daha iyi belirlenebileceğinden, zararın tespitinde ve yapılacak hesaplamada en uygun tarihin esas alınması gerekir.

Konuya ilişkin 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK)’nun “Cismani Zarar Halinde Lazımgelen Zarar Ve Ziyan” başlıklı  46.maddesinde aynen;

“Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmağa muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir.

Eğer hükmün suduru esnasında, kafi derecede kanaat ile cismani zararın neticelerini tayin etmek mümkün değil ise; hükmün tefhimi tarihinden itibaren iki sene zarfında hakimin, tetkik salahiyetini muhafaza etmeğe hakkı vardır.”

hükmü yer almakta;

“Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmağa muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir.

Eğer hükmün suduru esnasında, kafi derecede kanaat ile cismani zararın neticelerini tayin etmek mümkün değil ise; hükmün tefhimi tarihinden itibaren iki sene zarfında hakimin, tetkik salahiyetini muhafaza etmeğe hakkı vardır.”

hükmü yer almakta;

Aynı Kanunun “Ölüm Takdirinde Zarar Ve Ziyan” başlıklı 45.maddesinde de:

“Bir adam öldüğü takdirde zarar ve ziyan, bilhassa defin masraflarını da ihtiva eder. Ölüm, derhal vukubulmamış ise zarar ve ziyan tedavi masraflarını ve çalışmağa muktedir olamamaktan mütevellit zararı ihtiva eder.

Ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazımgelir.”

düzenlemesi bulunmaktadır.

Bu düzenlemeler göstermektedir ki, mahkemece hüküm tarihindeki duruma göre zarar hesaplanmalı ve buna göre de hüküm tarihine en yakın tarihteki asgari ücret destek hesabında nazara alınmalıdır.

Mahkemece yapılan hesaplama ve varılan sonuç ise bu belirlemeye uygun değildir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; hüküm tarihine en yakın tarihteki asgari ücretin tespiti ile destek tazminatının hesaplanması yönünden bilirkişiden ek rapor alınıp, sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Bu nedenle, aynı hususlara işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen, Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın geri verilmesine, 08.06.2011 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3961, Karar No: 2014/7080, Tarih: 10.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3961 E.  ,  2014/7080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davaya konu çekin ... (... Plastik) tarafından borcuna karşılık müvekkiline verildiğini, ancak çekin müvekkilinde iken çekin kaybolduğunu ve/veya çalındığını, konuyla ilgili suç duyurusunda bulundukları gibi zayi nedeniyle çek iptali davası da açtıklarını, bu arada çekin davalı tarafından takibe konulduğunu, çek bedelinin çekin keşidecisi tarafından icra dosyasına ödendiğini belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının ve dava konusu çekin meşru hamilinin müvekkili olduğunun tespitine, yapılan ödemenin istirdatına, takibin iptaline ve müvekkili lehine %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacının önceden beri tanıştıklarını, davacının müvekkilinden aldığı borca karşılık dava konusu çeki müvekkiline verdiğini, müvekkilinin meşru hamil olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının çekte sıfatının bulunmadığı, davacı aleyhine bir takibin de bulunmadığı, davacının kayıp ya da çalıntı iddialarını da ispatlayamadığı, çek iptali davasının da retle sonuçlandığı gerekçeleriyle davanın, koşulları bulunmadığı gerekçesiyle de davalının tazminat isteminin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11503, Karar No: 2018/1088, Tarih: 12.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11503 E.  ,  2018/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan düzenlenen 22.03.2012 tarih, 2012-A-1320/6 sayılı Vergi Tekniği raporunda “mükellefin sahte fatura kullanarak aldığı malzemelerin kendi iştigal konusu ile ilgili olduğu, beyanının aksine bir husus tespit edilemediği, faturalardaki alışların gerçek olduğu, sahte faturaları bilmeden kullandığının” bildirildiği bunun üzerine Marmara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 22.05.2012 tarihli mütalaasının “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mütalaa düzenlenmediği anlaşılmış ise de sanık hakkında bu suçtan derhal beraat kararı verilmesi gerektiği ve CMK'nın 223/9 maddesine göre durma ya da düşme kararı verilemeyeceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500 TL vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.