muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5861, Karar No: 2013/3640, Tarih: 11.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/5861 E.  ,  2013/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 10.09.2009 tarihinde Ardahan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede mağdur ...'a yönelik yaralama eyleminin “ ...elindeki cep telefonunu fırlattığı, ancak mağdurun başını çektiği, cep telefonunu mağdurun başına isabet ettiremediği, sanığın mağdurun oturduğu kanepeyi kendisi ile birlikte ters çevirdiği, mağdurun oturduğu koltuğun kenarının mağdurun başına değdiği..” biçiminde tanımlanması karşısında, sanığın mağdur ...'a yönelik eylemlerinin aynı zaman aralığında ve aynı tartışma esnasında meydana gelmesi nedeniyle bir bütün halinde yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, mağdur ...'a yönelik yaralamaya teşebbüs eylemi neticesinde verilen hükmün temyizi mümkün olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, karar yerinde gösterilen, değerlendirilen delillere, oluşa, mahkemenin yargılama sonucunda ulaştığı inanç ve takdire göre, tebliğnamedeki mağdurlar ... ve ...'a karşı yaralama suçu ile mağdur ...'a karşı tehdit suçuna yönelik tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

1-Sanığa yükletilen mağdurlar ... ve ...'a yönelik yaralama, mağdur ...'a yönelik tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Mağdur ...'a yönelik yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Mağdur ...'a yönelik yaralama ve yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

10.09.2009 tarihinde Ardahan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede mağdur ...'a yönelik yaralama eyleminin “ ...elindeki cep telefonunu fırlattığı, ancak mağdurun başını çektiği, cep telefonunu mağdurun başına isabet ettiremediği, şüphelinin mağdurun oturduğu kanepeyi kendisi ile birlikte ters çevirdiği, mağdurun oturduğu kolluğun kenarının mağdurun başına değdiği..” biçiminde tanımlanması karşısında; sanığın mağdur ...'a yönelik eylemlerinin aynı zaman aralığında ve aynı tartışma esnasında meydana gelmesi nedeniyle bir bütün halinde yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden hem yaralamaya teşebbüs hem de yaralama suçundan cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4352, Karar No: 2012/5611, Tarih: 16.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4352 E.  ,  2012/5611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2001 yılı için; aynı olay ve kişi ile ilgili kamu davası olduğundan CMK.nun 223/7. maddesi gereğince reddine. 2002, 2003, 2004 yılları için; Beraat

I-Katılan vekilinin "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen kamu davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında aynı eylemler nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin "2002-2003-2004" takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002-2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3877, Karar No: 2021/7607, Tarih: 06.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3877 E.  ,  2021/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun şikayetçi ...’ın işlettiği tuvalete gece hırsızlık amacıyla girmesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2 maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12426, Karar No: 2011/24051, Tarih: 26.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/12426 E.  ,  2011/24051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat.

4008 ve 4369 sayılı Yasalarla değişik 213 sayılı Kanunun ek 11. maddesi hükmüne göre, 1.1.1995-1.1.1999 tarihleri arasında kaçakçılık cezalı tarhiyat yapılmasını gerektiren tespitler nedeniyle salınacak vergi ve cezalarda tarhiyat öncesi uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının mümkün bulunmadığı, 14.8.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4444 Sayılı Yasanın 7/2. geçici 23. maddeleri ile Vergi Usul Kanunun 280 sayılı genel tebliğ içeriği birlikte değerlendirildiğinde de aynı sonuca varılacağından, sağlanan tarhiyat öncesi uzlaşmanın cezai yönden hukuki sonuç doğurmayacağı cihetle, sanığın yapmış olduğu nakliyecilik ve komisyonculuk faaliyetine ilişkin olarak istenen 2004-2005 yıllarına ait fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzlarını bulamadığını beyan ederek yasal süresi içerisinde ibraz edemediğinin anlaşılması karşısında, 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesindeki suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde tarhiyat öncesi uzlaşma sağlandığından bahisle beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2226, Karar No: 2024/6701, Tarih: 14.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2226 E.  ,  2024/6701 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/382 E., 2019/518 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2018 tarihli ve 2018/162 Esas, 2018/302 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanunun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2019/382 Esas, 2019/518 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve esas açısından hatalı olduğuna,

2- Bank Asya hesap hareketlerinin örgüt talimatıyla ilişkili olmadığına,

3- Çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ve bu nedenle okul taksitlerini ödemek amacıyla Bank Asya da hesap açtırması şeklinde gelişen eylemlerinde suç kastı bulunmadığına,

4- Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

5- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanığın savunmasının aksine örgütle iltisaklı Bank Asya isimli bankada bulunan hesabına örgüt liderinin talimatı doğrultusunda silahlı terör örgütüne yardım kastıyla para yatırdığına ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2019/382 Esas, 2019/518 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15686, Karar No: 2006/16254, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15686 E.  ,  2006/16254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları

soyutlamak mümkün değildir.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

soyutlamak mümkün değildir.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1519, Karar No: 2014/14281, Tarih: 21.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1519 E.  ,  2014/14281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın imar durumuna ilişkin ... Belediye Başkanlığının 05.11.2012 ve 11.06.2013 tarihli yazıları arasında çelişki bulunduğundan,

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.10.2012 gününde 1/5000 ölçekli Nazım İmar Plan veya 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı araştırılarak, plan içinde değil ise; belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, en yakın yerleşim alanına mesafesi, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-... otoyolu yapımı nedeniyle ... iline bağlı ... ilçesi dahilinde kamulaştırılan tüm taşınmazları ve dava konusu taşınmazı da gösterir kamulaştırma paftaları davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2355, Karar No: 2006/5556, Tarih: 13.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2355 E.  ,  2006/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 2002 fındık kesim işi için davalı ile ortak olduklarını,davacıya ait fındık makinasının ekipman ve bakımını davalının karşılayacağında anlaştıklarını ancak davalının payına düşen 4 000 000 000 TL kar ile 1 000 000 000 TL mazot ve bakım bedeli toplamı 5 000 000 000 TL yi ödemediğini ileri sürerek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacıyla dünür olduklarını ancak 6 yıldır konuşmadıklarını böyle bir ortaklığın olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ,507,08 YTL kazanç,948,19 YTL yakıt,250 YTL tamir bedeli toplamı 1705,27 YTL nin dava tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Davacı davalı ile aralarında fındık kırma işinden dolayı ortaklık olduğunu ileri sürerek kar payı ve yaptığı masrafların tahsili talebiyle bu davayı açmıştır.Davalı tarafından ortaklık ilişkisi inkar edilmiştir.Öyle olunca davacı iddiasını yazılı delillerle ispat etmek zorundadır.Taraflar arasında HUMK. 293. maddesinde belirtilen akrabalık ilişkisi bulunmamaktadır.Ayrıca davacının tanık dinlenmesine açık muvafakatı olmadığı gibi miktar itibarı ile de HUMK 288 maddesi hükmü gereği olayda tanık dinlenemez ve tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamaz.Davacı iddiasını yazılı delil ile ispat edememiştir.Ancak davacı dava dilekçesinde sair delil demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Davacıya aralarında adi ortaklığın varlığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Davacı dava dilekçesinde faiz talebinde bulunmamış olup,yakıt ve malzeme bedeli olarak da 1 000 000 000 Tl nin tahsilini istemiştir.Mahkemece HUMK 74. maddesi uyarınca talebin aşılması suretiyle faize ve 198,19 YTL fazla yakıt ve tamir bedeline hükmedilmiş olması da bozma nedenidir.

3- Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmense yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bendlerde açıklanan nedenlerlerden dolayı temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA,3. bend gereği davacının temyiz talebinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına,tarafların peşin harcının istek halinde iadesine 13.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.