muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7280, Karar No: 2022/13583, Tarih: 30.05.2022

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda 5271 sayılı Kanun'un 172/1. maddesindeki kovuşturma olanağının bulunmaması halinin mevcut olmadığı, şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin hukuki durumun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeksizin, hiç bir araştırma yapılmaksızın, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda: Her ne kadar, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezi Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunduğu, ülkemizde sanal ortamda işlenen suçların büyük çoğunluğunun anılan yer sağlayıcılara ait internet siteleri kullanılarak işlendiği, bilişim suçlarında şüphelinin kimlik bilgilerine ulaşmak için elektronik işlemlerin ana servis sağlayıcıları üzerinde tutulan ve "... " olarak adlandırılan işlem dosyasına ulaşılarak burada işlem yapan bilgisayarların kimlik dosyaları niteliğinde ki IP (internet protokol) numaralarından mümkün olduğu ve bu suçların soruşturulması için gerekli olan trafik bilgileri ceza istinabe yoluyla ABD adli makamlarından istenildiği, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkileri Genel Müdürlüğü Ceza İstinabe ve Tebligat Bürosunun 20/01/2015 tarihli yazısında; Uluslararası Adli Yardımlaşma konusunda Amerika Birleşik Devletleri Hukuk Sisteminde ve uygulamasında "Önemli suç / hafif suç" ayrımı bulunduğu diğer devletlerden gelen ceza istinabe taleplerini de kategorize ederek hafif suçlarla ilgili talepleri yerine getirmediği Amerika Birleşik Devletleri ceza mevzuatına göre hakaret, söveme ve iftiranın suç sayılmadığı, bu nedenle istinabe taleplerinin yerine getirilmediği ayrıca 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca erişimin engellenmesi için Sulh Ceza Hakimliğine bizzat başvurabileceği gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2018 tarihli ve 2018/5239 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13980, Karar No: 2011/6725, Tarih: 02.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13980 E.  ,  2011/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.07.2009 tarih ve 2008/504 - 2009/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 31.03.2003 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin 2 yıl süre için seçildiklerini, bu kişilerin görev sürelerinin 31.03.2005 tarihinde sona ermesine rağmen yerlerine yeni yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin seçilmediğini, denetçi Gülşen Demirkol’un genel kurula çağrı başvurusunun İstanbul Sanayi Ticaret İl Müdürlüğü’nce reddedildiğini, müvekkilinin davalı şirketin 1/10 hissesine sahip bulunduğunu, TTK’nun 367. maddesi gereğince genel kurulu toplamaya çağrı için yetkili kılınmasını gerektirici sebeplerin mevcut olduğunu ileri sürerek, Genel Kurulu toplantıya çağırma konusunda izin ve yetki verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hisse sahibi olmadığını, müvekkili şirketin genel kurul toplantısının 11 Mart 2009 tarihinde yapılması için gerekli ilanların yapıldığını, azlık payına sahip olduğunu iddia eden davacının TTK’nun 366. ve 367. maddesi uyarınca olağanüstü genel kurul çağrısı yapabilmesi için öncelikle gerektirici sebepleri bildiren yazılı talepleri ile yönetim kurulu veya denetim kuruluna başvurması gerektiğini, davacının bu konuda başvurusuna dair belge bulunmadığını, yenileri seçilinceye kadar eski yönetim kurulu ve denetim kurulunun görevinin devam edeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, TTK’nun 366. maddesi uyarınca şirket sermayesinin en az 1/10 payına sahip ortağın yazılı talebi üzerine yönetim kurulunun şirket genel kurulunu toplantıya çağırmak zorunda olduğu, TTK’nun 367. maddesine göre de bu yöndeki talebin yönetim kurulunca ve TTK’nun 355. maddesi uyarınca yapılacak başvuru sonucu denetim kurulunca yerine getirilmez ise şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinden genel kurulun toplantıya çağrılmasına yetki verilmesinin istenebileceği, bu prosedürün işletilebilmesi için şirketin usulüne uygun seçilmiş, yetki ve görevi devam eden yönetim ve denetim organlarının bulunması gerektiği, TTK’nun 435 maddesine göre, şirketin yasal zorunlu organlarından birinin mevcut olmaması veya genel kurulun toplanamaması halinde ise paydaşlardan veya şirket alacaklılarından birinin veya Bakanlığın talebi üzerine mahkemece tanınacak uygun süre içerisinde durumun düzeltilmemesi halinde şirketin feshine karar verilebileceği, böyle bir talep değerlendirilirken mahkemece gerekli önlemlerin alınabileceği, bu önlemler arasında organsız kalan şirketi temsil etmek üzere kayyım atanması ve atanacak kayyımların eksiklikleri giderici önlemler almasının da bulunduğu, somut olayda şirketin zorunlu organlarının mevcut olmadığı nedenine dayanılarak TTK’nun 367. maddesine göre zorunlu organların oluşturulması için genel kurulu toplantıya çağrı izni istemiyle açılan davanın dinlenme olanağının bulunmadığı, AŞ’lerde görev süresi biten yönetim ve denetim kurulu üyelerinin bu sıfatlarının kendiliğinden düşeceğine dair bir hüküm bulunmaması nedeniyle yönetim kurulunun yeni yönetim seçilinceye kadar zorunlu görevlerine devam edeceklerinin kabulü gerektiği, yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin görev süresinin bitmesiyle şirketin kendiliğinden organsız kaldığından söz edilemeyeceği, yönetim kurulu ve denetim kurulunun görev süresi bitmiş olsa bile genel kurulu toplantıya davet edebileceği, yargılama sürecinde denetim kurulu üyesi Gülşen Demirkol’un şirketin genel kurulunu toplantıya çağırma girişimlerinin devam ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14192, Karar No: 2012/6409, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14192 E.  ,  2012/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro komisyon kararına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında ...köyü 208 ada 11 sayılı 6.298,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle zeytinlik niteliği ile ... ve ortakları adlarına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın 2863 sayılı Yasanın 11. maddesini değiştiren 5226 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 3. derecede arkeolojik sit alanı içinde kaldığından söz edilerek, kadastro tespitinin iptali ile beyanlar hanesine 3.derece arkeolojik sit alanı içinde kaldığı ve taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının 1/4'er pay itibariyle ...'a ait olduğu açıklamasının yazılarak, tarla niteliği ile Hazine adına tespitine karar verilmiştir.

Davacı ...; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine, dava konusu taşınmazın kadastro komisyon kararının iptal edilerek ham toprak niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesine, “Taşınmazın 3.derece arkeolojik sit alanı içinde kaldığı ve taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının 1/4'er pay itibariyle ...'a ait olduğu” açıklamasının yazılmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından beyanlar hanesindeki muhdesat şerhi (zeytin ağaçları) yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro komisyon kararına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapılıp kadastro tespit tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, Hazinenin taşınmazın beyanlar hanesindeki muhdesat şerhine yönelik açılmış davası bulunmadığına, davacı ... tarafından açılan davanında reddine karar verildiğinden, çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti ve beyanlar hanesindeki şerh değiştirilemeyeceğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 26/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1033, Karar No: 2021/5710, Tarih: 08.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1033 E.  ,  2021/5710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Mahkemenin 2013/619 esas sayılı dosyasına kayıtlı olarak açtığı davasında;

Başbakanlık ... ile ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş'yi davalı göstererek; 21.07.2009-26.11.2012 tarihleri arasında ... ... Sitesi'nde bina görevlisi olarak çalıştığını, aylığının gecikmeli ve eksik ödenmesi, oturduğu kapıcı dairesine doğalgaz aboneliği yaptırılmaması nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla, kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı 30/09/2013 tarihinde ... 1. İş Mahkemesi'nin 2013/1137 esas sayılı dosyasına kayıtlı olarak açtığı davasında ise; bu defa Başbakanlık ..., ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş ve ... ... Site Yönetimini davalı göstererek aynı gerekçelerle, aynı taleplerde bulunmak suretiyle iki davanın birleştirilmesini istemiştir. ... 1. İş Mahkemesi tarafından birleştirme kararı verilmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılamada davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 22.Hukuk Dairesi’nin 2017/12728 esas, 2018/10551 karar sayılı ilamı ile, Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu 297/2. maddesi gereğince asıl ve birleşen davalar bakımından ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle, birleşen davanın davalılar ... ve ... ... Konut Hizmet Yönetim İşletmeciliği ve Ticaret A.Ş bakımından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ı maddesi gereğince derdestlik nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne dair karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davacı vekili ile asıl dosya davalısı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ile asıl dosya davalısı ...’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle asıl dava ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davacı vekili ile asıl dosya davalısı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ile asıl dosya davalısı ...’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların Mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi sebeple o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Gerekçe - hüküm çelişkisi, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece, ... Konut Hizmet Yönetimi İşletmeciliği ve Tic A.Ş. yönünden taraf sıfatı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesine karşın gerekçede her üç davalının da davacı işçinin alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu kabulüne göre karar verildiği belirtilmiştir. Bu şekilde kendi içerisinde çelişkili şekilde oluşturulan karar hatalıdır. Konuyla ilgili gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağının bulunup bulunmadığı diğer bir uyuşmazlık konusudur.

3-Davacının fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağının bulunup bulunmadığı diğer bir uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı 02.01.2012-26.11.2012 tarihleri arasında fazla çalışma yaptığını ve hafta tatili gününde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ... vekili tüm sitenin kalorifer kazanlarının otomasyon sistemleriyle çalıştığını, insan müdahalesi olmadığını, kömür alımının ise günde 2-3 defa olduğunu davacının fazla çalışması bulunmadığını ileri sürmüştür.

Davacı tanığı ...; “Mesaimiz imza çizelgesine göre sabah 08.00’de başlayıp akşam 16:00’da sona eriyordu, ancak kış aylarında kazan yakılması nedeniyle mesai saatleri belli olmuyordu gece 24:00’e kadar çalışılıyordu, yaz aylarında bahçe sulaması gibi işler nedeniyle mesai akşam saat 20:00’ye kadar uzuyordu, hafta tatili yapmıyorduk, haftanın tüm günlerini belirttiğim şekilde çalışıyorduk,” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Karara dayanak alınan bilirkişi raporunda ise; günlük ya da haftalık çalışma süresine ilişkin bir belirlenme yapılmaksızın, varsayıma dayalı şekilde kış aylarında kalorifer için günlük 3 saat, yaz aylarında ise bahçe sulama için günlük 1 saat fazla çalışma yapıldığı ve hiç hafta tatili yapılmadığı kabulüyle hesaplama yapılmıştır.

Oysa, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi tarafından daha önce temyiz incelemesi yapılmış olan 2017/20783 esas sayılı dosyasında, davalı işyerinde bina görevlisi olarak çalışan dosya davacısının “kalorifer yakılmayan dönemde 08.00-17.00 saatleri arasında 1 saatlik dinleme süresi hariç günlük 8 saat ve haftanın 6 günü olmak üzere 48 saat çalışarak haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı, kaloriferlerin yakıldığı dönemde ise normal mesai dışında günlük 2 saatten haftanın 6 günü çalışılan haftalarda haftalık 12 saat, haftanın 7 günü çalışılan haftalarda ise haftalık 14 saat fazla mesai yaptığının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiş olduğu anlaşılmakla, davacının bozma ilamında belirtilen şekilde çalıştığı hususunun kabulü ile yapılacak hesaplamaya göre fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacaklarının yeniden belirlenmesi dosya kapsamına daha uygun olacağı değerlendirildiğinden, yazılı şekilde çalışma süreleri somutlaştırılmadan farazi değerlendirmeye dayalı bilirkişi raporuna göre verilen karar isabetsiz bulunup karar bu yönü ile de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.