muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1967, Karar No: 2021/3736, Tarih: 06.04.2021

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davacı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında davanın reddine dair kesin olarak karar verildiği, bu kez davacı vekilinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesinin 2017/1317 Esas, 2019/1745 Karar sayılı kararına karşı, ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz dilekçesinin kesin olan bir karara karşı verildiği gerekçe gösterilerek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu ret kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2907, Karar No: 2017/8559, Tarih: 03.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2907 E.  ,  2017/8559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlanması bakımından; dava konusu taşınmazda 01.06.2007 tarihinden sonra ve özellikle 30.06.2010 tarihinden itibaren kim veya kimlerin oturduğunun, yine davalı ...'in 30.06.2010 tarihinden sonra nerede ikamet ettiğinin tespitine yönelik kolluk gücü marifetiyle araştırma yapılarak buna ilişkin tutulacak tutunağın dosyasına eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16580, Karar No: 2022/12196, Tarih: 22.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16580 E.  ,  2022/12196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli mala zara verme ve hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, savunmasında katılana ait evin bulunduğu taşınmaz için 01.01.2004-31.12.2009 tarihleri arasında ecrimisil ödeyerek kullandığının tespit edildiği, sanığın savunmasında da Maliye’ye ecrimisil ödeyerek ve ağaç dikerek söz konusu araziyi kullandığı, ecrimisilin 5 yılda bir ödendiği, ilk ecrimisil bedelinin ödendiği, sonraki 5 yıl için bedelin ödenmemesinin suç değil hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, ayrıca dosyada dinlenen tanık beyanlarından sanığın katılana ait eve zarar verdiği ya da evin bulunduğu arazideki ağaçları kestiğine dair, katılanın soyut beyanı haricinde görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı anlaşıldığından, her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmaması nedeni ile sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.09.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10802, Karar No: 2020/6338, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10802 E.  ,  2020/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin sanığın annesi tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanık ...’ın temyiz tarihinde 18 yaşından büyük olduğu ve UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre de annesinin temyiz tarihi itibarıyla vasilik görevinin olmadığı dolasıyla CMK’nun 262. maddesi uyarınca kararı temyiz edebilecek yasal temsilci sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında; kararı temyize hakkı bulunmayan sanık ...’ın annesi Güneş Uzunay’ın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hükümlerin verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizleri olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

IV-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

IV-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nun 142/2-h,143,31/2 maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim uygulandığında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına karar verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk ..., iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken hangi ilamın tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi ve UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, sanığın tekerrüre esas ilamının da bulunmaması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine göre, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm fıkrasından "TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin tüm kısımların ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin” bölümlerin çıkartılması ile yerlerine “TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına cümlesinin eklenmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle,” eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

V-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuklar ve sanık ...; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun suça sürüklenen çocuklar; mala zarar verme suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan ...’in 10.11.2015 tarihli hakim havaleli dilekçesinde, tüm zararının sanık ... tarafından karşılanması sebebiyle şikayetçi olmadığını belirttiği halde, 10.11.2015 tarihli celsede zararının karşılanmadığını beyan etmiş olması nedeniyle, katılandan dilekçe içeriğinin doğru olup olmadığının, kendi özgür iradesi ile yazılıp yazılmadığının sorulması, katılanın dilekçe içeriğinin doğru ve herhangi bir yönlendirme etkisi ile yazılmadığını belirtmesi halinde, zararın hangi aşamada karşılandığı sorularak sonucuna göre sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme,suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. veya 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nun 142/2-h, 143, 31/2. maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim uygulandığında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına karar verilerek eksik ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri gereğince belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 31/3 ve 62. maddeler uyarınca 1/3 ve 1/6 oranında indirim uygulandığında 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına karar verilerek eksik ceza tayini,

4-Sanık hakkında TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezası verilmek sureti ile eksik cezaya hükmedilmesi,

4-Sanık hakkında TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezası verilmek sureti ile eksik cezaya hükmedilmesi,

5-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’un adli sicil kayıtlarında bilgilerin hükmün açıklanmasına ilişkin oldukları ve atılı suçların 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmek için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6-a maddesinde gösterilen "Kasıtlı suçtan mahkum olmama" nesnel koşulunun suça sürüklenen çocuklar açısından bulunduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından bağımsız olarak “Müstakil bir zararın” söz konusu olmadığı, öznel koşullar yönünden olaya bakıldığında, suça sürüklenen çocukların suçlarını ikrar ettikleri ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışlarının da bulunmadığının anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden suça sürüklenen çocuklar hakkında suç tarihinden önce hapis cezasına mahkumiyetlerinin bulunmaması ve yargılama sürecindeki davranışları itibarıyla suç işlemeyecekleri konusunda mahkemede olumlu kanaat oluştuğundan bahisle cezalarının ertelenmesine karar verildiği halde ''...Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulandığı, buna rağmen sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği anlaşıldığından...'' şeklinde yasal olmayan, yetersiz ve erteleme hükümlerinin uygulanması ile çelişen gerekçeler ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken hangi ilamın tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi ve UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, sanığın tekerrüre esas ilamının da bulunmaması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

7-Sanık hakkında T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

8-5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesine göre, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK'nun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

8-5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesine göre, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK'nun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafileri ile sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından hırsızlık suçu yönünden yeniden hükümler kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık ve suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1528, Karar No: 2012/1398, Tarih: 26.12.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/9-1528 E.  ,  2012/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2012

Taraflar arasındaki “denge tazminatından kaynaklanan fark ücret alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Diyarbakır 2. İş Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 16.12.2011 gün ve 2011/645 E. 2011/916 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 12.03.2012 gün ve 2012/8544 E. 2012/7964 K. sayılı ilamı ile;

(…A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 5473 sayılı Yasa ile değişik 375 sayılı KHK Ek 3.Maddenin 1.fıkrasında belli kamu görevlilerine her ay ek ödeme yapılabileceğinin belirtildiğini, 8.fıkrasında ise sözleşmeli personele 1.fıkrada belirlenen tutarı aşmamak üzere ücret ile ilişkilendirilmeksizin ek ödeme tutarını belirlemeye ücretleri YPK tarafından belirlenenler için YPK, diğerleri için Bakanlar Kurulunun yetkili olduğu, 375 sayılı KHK 3/8 fıkrası uyarınca 2006/1 sayılı Tebliğde YPK tarafından 01.01.2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere her ay 01.01.2006-30.06.2006 tarihleri arasında 40,00TL.,01.07.2006 tarihinden itibaren de 80,00 TL ek ödeme yapılmasına, ek ödemeden Damga Vergisi hariç kesinti yapılmamasına, ek ödemenin diğer ödemelerin hesabında dikkate alınmamasına karar verildiğini, 399 sayılı KHK Ek2 sayılı Cetvelde Posta Telgraf ve Telefon İşletmelerinin de yer aldığını, davacının bu kapsamda yer aldığını, 4046 sayılı Yasa 22.maddesi uyarınca Telekomda çalışmasının devam ettiğini, davacı ve arkadaşlarına ilk aylarda denge Tazminatı ödemesinin yapıldığını, daha sonra mahsup edilerek ödemesinin yapılmadığını, davacının işten çıkartılıp Personel Daire Başkanlığı’na bildirildiğinde ek ödemenin maaş nakil belgesinde yer almadığını, davacının ek ödemenin başlangıç tarihi 03.06.2006 tarihinden nakil tarihine kadar Diyarbakır Türk Telekom’da çalıştığını, bu tarihte ödenmeyen ek ödemeleri talep ettiklerini, araştırılması gerekenin ek ödemenin ödenip ödenmeyeceği, davalı kurumun bu ek ödemeyi ödeyip ödemediğinin olduğu, Maaş Nakil evrakından ödenmediğine davalı kurumun itirazının olmayacağını, ayrıca davacının ek ödemeyi hak edip edemeyeceği hususunun yargı kararı ile sabit olduğunu belirterek;

Belirtilen tarihler arasında ödenmeyen YPK kararından kaynaklı ek ödeme ücret alacağının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Belirtilen tarihler arasında ödenmeyen YPK kararından kaynaklı ek ödeme ücret alacağının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 15/04/2004 tarihinden yeni kurumunda görevine başladığı tarihe kadar olan kamu görevlilerine yapılmış tüm artışların fark tazminatına esas ücretinin tespitinde dikkate alındığını, müvekkil şirketin 5473 Sayılı Kanun kapsamında belirlenen kurumlar arasında yer almadığını, davacının İş Kanununa tabi işçi statüsünde görev yaptığını, 406 Sayılı Kanunun Ek-29. Maddesine istinaden İş Kanununa tabi kapsam dışı statüde çalışanların ücret, ikramiye, yardım gibi mali ve özlük haklarının Yönetim kurulu tarafından belirlendiğini, bu sebeple davacının müvekkil şirkette görev yaptığı süre içinde herhangi bir ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, Türk Telekom A.Ş. Diyarbakır Müdürlüğü’nde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi olarak görev yapmakta olan davacının istihdam fazlası personel olarak Devlet Personel Başkanlığı’na bildirildiği, akabinde 4046 sayılı Kanunun 22.maddesi gereğince kamu kurumu emrine atandığı dosyada mevcut Nakil Bildirim Belgesinde anlaşıldığı, 406 sayılı Kanun maddelerinden de anlaşılacağı üzere Türk Telekom’da 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi olarak çalışmakta iken Devlet Personel Başkanlığı’na istihdam fazlası personel olarak bildirilen personelin 15.01.2006 tarihi itibariyle almakta olduğu net ücret, Devlet Personel Başkanlığı’na bildirildiği tarihe kadar Türk Telekom tarafından, bu tarihten sonra ise yeni kurumuna atanıncaya kadar Hazine tarafından ödenmesi gerektiği, bu durumda olan personelin 15.01.2006 tarihindeki ücretinin nasıl hesaplanacağı yine madde metninde maddenin 3. fıkrasına atıf yapılmak suretiyle belirtilmiş, 3.fıkrada ise 4046 sayılı Kanunun 22.maddesinin 4 ve 5.fıkra hükümlerinin uygulanacağı, bu fıkra hükümleri uygulanırken de Devlet Personel Başkanlığı’na bildirildikleri tarihteki unvanlarının esas alınıp,15.04.2004 tarihi itibariyle bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına bu tarihten (15.04.2004) Devlet Personel Başkanlığı’na bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın,Devlet Personel Başkanlığı‘na bildirilecek net ücret olacağı belirtilmiştir.4046 sayılı Kanunun 22.maddesinin 5.fıkrasında ise kapsama dahil personelin Devlet Personel Başkanlığı’na bildirildikleri tarihteki sözleşme ücreti net tutarının,geçtiği kurumda emsallerinin almakta olduğu net tutardan eksik veya fazla olması durumunda yapılacak uygulamanın ne olduğu belirtilmiş;bu kurumlardan geçen personelin almakta olduğu ücretin, geçtiği kurumda bulunan emsallerinden fazla olması halinde aradaki farkın tazminat olarak ödenmeye devam edileceği, davacının YPK kararı ile belirlenen 2006/1 ve 3 nolu tebliğlerde belirtilen artışlardan faydalanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe: