muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14713, Karar No: 2016/4097, Tarih: 24.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/14713 E.  ,  2016/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 05.08.1990-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2.193x0,25=548gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, çalışılan sigorta primi ödenmiş günlerin tamamının sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davacının davasının kabulü ile; davacının, 05.08.1990-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2.193x0,25=548 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ..Gen. Müd.'den alınmasına, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/50234, Karar No: 2014/130, Tarih: 13.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/50234 E.  ,  2014/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2010/904-2011/722

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, maaş alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmaması gerekçesiyle iş sözleşmesini 13/10/2010 tarihinde haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile maaş, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının 12,13,14/10/2010 tarihlerinde devamsızlık yapması nedeniyle haklı nedenle sözleşmenin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ücret alacağı ve fazla çalışma ücret alacağı olduğu bu nedenle iş akdini sonlandırdığı anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı alacaklısı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük

çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, fazla çalışma hesabında tanık beyanları doğrultusunda davacının, Mayıs-Ekim ayları arasında hafta içlerinde 08.30-19.00, Cumartesi 08.30-15.00 saatleri ile kış döneminde hafta içi 08.30-17.30, Cumartesi günleri 08.30-15.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek günlük yarım saat ara dinlenmesi yapılarak hesaplama yapılmış isede, yukarıdaki yasal düzenlemeler ve ilke kararı doğrultusunda ara dinlenmesinin 1 saat yerine yarım saat olarak düşülmesi hatalıdır.

Fazla çalışma süresi 1 saat ara dinlenme düşülerek yapılmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14197, Karar No: 2024/16146, Tarih: 16.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14197 E.  ,  2024/16146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde alçı-boyacı-teknisyen olarak çalıştığını, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ve ...ve Sosyal Hizmet İşçileri (...) ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalandığını, toplu iş sözleşmesinin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinin (1) inci bendinde “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştığını ve toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bugüne kadar işverenin hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini ileri sürerek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının İdareden herhangi bir alacağının bulunmadığnı, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük ... ...Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinde hizmet zammına ilişkin düzenlemeye yer verildiğini, cevap dilekçesi ekinde yer alan Uyuşmazlıkların Çözüm Kurulu Kararına göre teknik elemanı kavramına hangi işçilerin girdiğinin belirlendiğini, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu (657 sayılı Kanun) ve anılan Kanun'a dayanılarak yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Zam ve Tazminat Ödenmesine İlişkin 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin konuya ilişkin emsal kararları değerlendirildiğinde; personele teknik hizmet zammı ödenebilmesi için “teknik eleman” olarak belirlenmiş alanlarda istihdam edilmiş olması, fiilî olarak görev yapması, ayrıca en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul mezunu olma şartlarını sağlaması gerektiğini, davacıya öğretim durumu itibarıyla gerekli şartı taşımadığından ödeme yapılmadığını, davacı tarafından talep edilen faiz türüne ve başlangıç tarihine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli kararıyla; davacının... Sendikası ile ... arasında talep konusu dönemde işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanması gerektiği, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesi ile Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/16174 Esas, 2023/1709 Karar sayılı kararında belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.03.2024 tarihli kararıyla; davacının davalı Bakanlık bünyesindeki hastane işyerinde inşaat boyacısı olarak istihdam edildiği, lise mezunu olup istihdam edildiği alanda ustalık belgesinin de mevcut olduğu, dolayısıyla davacının hizmet zammına hak kazandığının sabit olduğu, davacının talebi 10.08.2020 tarihinde imzalanan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük ...-...Sendikası ile ... arasındaki toplu iş sözleşmesine dayandığından ilgili alacağa en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alacağa uygulanan faizin başlangıç tarihi ile alacağın net miktar üzerinden hüküm altına alınmasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 20.05.2024 tarihli kararıyla; davacının davalı Bakanlık bünyesindeki hastane işyerinde 07.04.2020 tarihinden itibaren boyacı olarak çalıştığı, dosya kapsamındaki belgelerden, davacının 27.05.1987 tarihinde ... 27 Mayıs İlkokulundan mezun olduğu, mezuniyetine ilişkin başkaca herhangi bir belgenin dosya kapsamında bulunmadığı, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, hizmet zammına hak kazanabilmek için emsali memur personele atıf yapılmış olup davacının, 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı uyarınca davalıya ait işyerinde boyacı olarak istihdam edilen davacının ilkokul mezunu olduğu, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesi uyarınca davacının hizmet zammı alacağına hak kazanmak için gerekli olan 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının işyerine inşaat teknikeri olarak çalıştığını, davacı ve davacı gibi bu işi yapan diğer işçilerin fiilen teknik personel olarak çalışmalarının eğitim durumuna bakılmaksızın hizmet zammı alacağına hak kazanılması hususunda yeterli kabul edilmesi gerektiğini, aynı konuda açılan davaların büyük bir kısmında davanın kabulüne karar verildiğini ve bu kararların Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ile (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin ilâmları ile onanarak kesinleştiğini ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının dava tarihi itibarıyla hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 657 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının dava tarihi itibarıyla hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 657 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi.

3. 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33053, Karar No: 2017/1024, Tarih: 15.02.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/33053 E.  ,  2017/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yakıt taşımacılık işi yapan ve şoför olarak çalışan sanığın, ticari mahiyette olan çekicinin deposuna akaryakıt yerine ikame edilmek üzere madeni yağ koyarken suçüstü yakalanması cihetiyle, olayın oluş şekli dikkate alındığında, akaryakıt yerine ikame edilen madeni yağın ticari amaca yönelik kullanıldığının kabulüyle eylemin sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9040, Karar No: 2014/22158, Tarih: 11.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9040 E.  ,  2014/22158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında yakınan Sefa’ya yönelik 26.07.2007 tarihinden 1ay kadar önce nitelikli yağma ve yakınan Hakan’a yönelik 26.07.2007 tarihinden 2-3 hafta önceki nitelikli yağma eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği değerlendirildiğinde,

Oluş, dosya kapsamı, yakınanların mahkemede de kabul ettiği ve olaya yakın olan soruşturma beyanına ve mahkemenin bu yöndeki kabülüne göre; Hakan'a yönelik düğün aracından atılan kapalı zarflardaki paraların yağmalanması olayında sanığın zarfların içindeki para miktarını bilemeyecek durumda olması ve bu bağlamda kastını herhangi bir miktara özgülediğinden bahsedilemeyeceği, mağdurun cebindeki tüm zarfları da aldığı dikkate alındığında 5237 sayılı Yasanın 150.maddesinin uygulanması kanuna aykırı ise de karşı temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında yakınan Sefa’ya yönelik ikinci yağma eylemi, yakınan Hakan’a yönelik 26.07.2014 tarihinden 1-2 hafta önceki yağma eylemi, yakınan Burak’a yönelik yağma eylemi ve yakınan Murat’a yönelik teşebbüs aşamasında kalan nitelikli yağma eylemleri hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yakınan Murat ile karşılaştığında miktar belirtmeden para istediği olumsuz cevap alınca da jilet çekip elini yakınanın cebine sokmak istediği ancak yakınanın karşı koyup kaçtığı olayda, 5237 sayılı Yasanın 150.maddesinin suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda uygulanma olanağı bulduğu da gözönüne alındığını, kastını herhangi bir değere özgülemeyen ve mağdurun cebindeki tüm parayı ele geçirmeye yönelik başlayan ve kalkışma aşamasında kalan eylemde sanık hakkında anılan madde uyarınca cezasında indirim yapılması,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kütahya 2.Sulh Ceza Mahkemesince verilen 04.04.2005 tarihinde kesinleşmiş 01.03.2005 gün ve 2004/109-2005/83 sayılı ilamına konu hükümlülüğünün 2253 sayılı Yasanın 38. maddesine göre ertelendiği; erteleme süresince her hangi bir tedbire hükmedilmediği ve dosya içeriğinde çektirilmesine ilişkin bir bilginin yer almadığı, anılan kararın üzerinden geçen süre de dikkate alındığında bu cezanın tüm sonuçları ile ortadan kalktığının anlaşılması karşısında; hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumu değerlendirilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1518, Karar No: 2014/5560, Tarih: 12.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1518 E.  ,  2014/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/298-2013/276

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete verdiği temizlik hizmeti karşılığında davalıdan 4.902,00 TL alacaklı olduğunu, davalının borcunu ödememesi üzerine başlatılan ilamsız icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile % 20'den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkete ait şirket binasının temizliği hususunda davacı ile anlaşma yapıldığını ancak davacı şirketin temizlik hizmetini anlaşma çerçevesinde yerine getirmediğini, temizliğin hiç bir özen gösterilmeden yapıldığını, binada bulunan lekelerin ve pisliğin hiç temizlik yapılmamış gibi çıkmamış olduğunu, dış doğramalardaki kağıtların sökülmemiş olduğunu farkettiklerinden önceden kesilen fatura bedelini ödemediklerini, takibin haksız olduğunu savunarak, davanın reddi ile kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ticari defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, dava konusu faturanın davacının ticari defterlerinde kayıtlı bulunduğu ve defterlere göre davacının takip tarihi itibariyle davalıdan 4.902,00 TL alacaklı olduğu, davalı tarafın hizmetin ayıplı olduğu hususunda süresinde yapmış olduğu bir ihbar bulunmadığı gibi, mahkemece yapılmış bir delil tespiti de olmadığı, sunulan fotoğrafların dava konusu yere ait olup olmadığının anlaşılamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının 4.902,00 TL yönünden yaptığı itirazının iptali ile takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.