muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8857, Karar No: 2022/19224, Tarih: 17.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8857 E.  ,  2022/19224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemiz 2020/3921 Esas ve 2020/11308 Karar sayılı ilamı gereğince, müşteki kurumun vergili ve cezasız zararının bilirkişiye tespit ettirildiği, ancak sanığa çıkarılan ve bilirkişi raporunu içeren tebligatta ihtarat metninin yer almadığı anlaşılmakla; kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nun 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usuli işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nın 168/5. ve CMK’nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9809, Karar No: 2019/3946, Tarih: 02.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9809 E.  ,  2019/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 04.12.2013 tarihinde davacı ... idaresindeki davalıya trafik sigortalı aracın seyir halindeyken aracın sol ön lastiğinin kopması nedeni ile şoförün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucunda tek taraflı trafik kazası meydana geldiğini, araç içerisinde yolcu olarak seyahat etmekte olan davacının eşi ...'ın vefat ettiğini, soruşturma dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre kazanın tek taraflı olması da göz önüne alınarak davacı araç sürücüsünün tam kusurlu bulunduğunu, davacının ölen eşinin yolcu olması nedeni ile kazada kusurunun bulunmadığını beyanla şimdilik davacı ...'ın eşi, davacı ...'un annesinin ölümü nedeni ile davacılar için 500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı ...'a ait aracın davacı eş ...'ın sevk ve idaresindeyken davacının tam kusurlu olarak yapmış olduğu trafik kazası neticesinde vefat ettiğini, davacı sürücünün tek taraflı yaptığı kaza sonucu eşinin ölümü nedeni ile kendisinin destek tazminatı isteyemeyeceğini, kızları davacı ...'un annesinin ölümünden dolayı destekten yoksun kalma tazminatı

isteyebileceğini, aktüerya raporuna göre davacı ... için 12.792,04 TL destekten yoksun kalma tazminatı hesaplandığını, öncelikle 12.792,04 TL bakımından davayı kabul ettiklerini, davacı ...'ın destekten yoksun kalma tazminat talep hakkı bulunmadığından bu davacı yönünden açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ... hakkında açılan davanın reddine, davacı ... tarafından açılan davanın kabulü ile; 20.625,15 TL'nin davalı ... şirketinden dava tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, hükmedilen maddi tazminattan %10 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına, davalı ... şirketinin asıl alacak, faiz, yargılama giderleri ve tüm giderleri yönünden poliçe üst limitiyle sınırlı sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacı taraf, davacı sürücü Oktay için kazanın teknik arızadan meydana geldiğini beyanla araçta yolcu olan eşi ...'ın ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talep etmektedir. Mahkemece yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacı taraf, davacı sürücü Oktay için kazanın teknik arızadan meydana geldiğini beyanla araçta yolcu olan eşi ...'ın ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talep etmektedir. Mahkemece yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Araç işleteninin hukuki sorumluluğunun sınırları ile bu sorumluluğun kalkmasının şartlarını düzenleyen 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 vd. maddelerine göre, araç işleteninin sorumluluğunun temelinde kusursuz sorumluluğun bir türü olan tehlike sorumluluğu bulunmaktadır. Tehlike sorumluluğunun cari olduğu işletenin sorumluluğunun son bulması için de, anılan kanunun 86/1. maddesinde açıkça ifade edildiği üzere, illiyet bağını ortadan kaldıracak mahiyette 3. kişi kusuru- zarar görenin ağır kusuru- mücbir sebep hallerinden birinin bulunması gerekmektedir. Bu üç halden birinin bulunduğu durumda dahi işletenin sorumluluğunun son bulması için, araçtaki bozukluğun ya da işleten ile eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kusurunun kazaya etki etmemiş olması gerekmektedir. Bu itibarla, işletenin kusurlu eyleminin katıldığı ya da araçtaki teknik arızanın olaya etki ettiği durumlarda, işletenin sorumluluktan kurtulmasının mümkün olamayacağı izahtan varestedir.

Somut olayda; kaza tespit tutanağındaki belirlemelere göre davacı sürücü tek taraflı kazaya karıştığı aracı dava dışı aracın işleteninden kiralamıştır. Mahkemece hükme esas

alınan 27.02.2013 tarihli trafik bilirkişi raporunda; aracın sol ön dingilinin yerinden kopmuş olması geçmiş zaman içinde yeterli bakım ve kontrollerinin yapılmamış olduğunu, kullanım ve işletmede olan eksikliğin hata ve bozukluğun varlığını gösterdiğini, teknik arızanın meydana gelen kazada etkisinin %75, destek Derya'nın araçtan fırlaması nedeniyle emniyet kemeri takmamış olduğundan %25 kusurlu olduğu tespitinde bulunmuş, mahkemece; emniyet kemeri takmamanın kazanın meydana gelmesinde etken olmadığı ve zararı artırıcı etken olduğu değerlendirilerek bilirkişi raporunda kazanın teknik arıza nedeniyle meydana geldiği belirtilmesine rağmen davacı sürücü ...'ın %100 kusurlu olması nedeniyle ilgili davacı yönünden destekten yoksun kalma tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm verilemez.

O halde, mahkemece, dava konusu aracın periyodik bakım ve tamirlerine ilişkin tüm belgelerin bulunduğu yerlerden getirtilmesinden sonra, dosyanın ... ya da Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kuruluşlardan seçilecek bilirkişi heyetine tevdii ile kaza tespit tutanağı ve kazanın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı itibariyle, müterafik kusurun kazanın meydana gelmesinde etken olmadığı ve zararın artmasında etken olduğu gözetilerek dışlanmak suretiyle; davacı sürücünün kazanın meydana gelmesinde kusurlu olup olmadığı, dava konusu kazanın aracın teknik bakımsızlığı veya lastiğinin kopması gibi teknik arızadan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, aracın yapılması gereken periyodik servis bakımlarının zamanında ve eksiksiz olarak yapılıp yapılmadığı, buna göre, aracın işletilmesiyle ilgili olarak bakımsızlıktan (teknik arızadan) kaynaklanan öngörülebilir işletme kusurunun bulunup bulunmadığı, işletme kusuru varsa bu olgunun kazaya etkisi hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık ve çelişkileri giderir şekilde rapor alınarak sonucuna göre davacı ...'ın destekten yoksun kalma tazminatı talebi hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile davacı sürücünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi için alınan bilirkişi raporunda CSO 1980 yaşam tablosu ve %1.3 teknik faiz esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre; desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas

alınmalıdır. Ayrıca, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Bu maddi ve hukuksal olgulara göre dosya kapsamında alınan raporun açıklanan hesaplama tarzına uygun olmadığı ve belirtilen yönteme uygun olarak yapılmayan hesaplamayı içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesine (818 sayılı BK 44) göre zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.

Davalı taraf, davacı ...'un emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu savunmuştur. Mahkemece; müterafik kusurunun kabulü doğru ise de bu nedenle %10 oranında düşük oranda indirim yapılması doğru olmayıp Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre %20 müterafik kusur indirimi yapılması için hükmün bozulması gerekmiştir.

Davalı taraf, davacı ...'un emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu savunmuştur. Mahkemece; müterafik kusurunun kabulü doğru ise de bu nedenle %10 oranında düşük oranda indirim yapılması doğru olmayıp Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre %20 müterafik kusur indirimi yapılması için hükmün bozulması gerekmiştir.

4- Davalı ... vekili, cevap dilekçesinde davacı ... yönünden davayı 12.792,04 TL bakımından kabul ettiğini beyan etmiş olmasına göre yargılama giderinin paylaştrılmasında kabul edilen miktarın da değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 02/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/966, Karar No: 2015/5491, Tarih: 20.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/966 E.  ,  2015/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... (Kapatılan) 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/01/2013 tarih ve 2012/259-2013/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 14 adet kullanılmamış fatura ile 12 adet adisyonun kayıp olduğunu, tüm aramalara rağmen bulunamadığını, bu durumun 20.09.2012 tarihinde farkedildiğini ve anılan belgelerin hükümsüz olduğunun 21.09.2012 tarihli gazetede ilan edildiğini ileri sürerek bahse konu ticari evraklar hakkında zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu fatura ve adisyonların ne şekilde kaybolduğunun bilinmemesi nedeniyle TTK'nın 82/7. maddesinde öngörülen şartların oluşmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9748, Karar No: 2014/16055, Tarih: 13.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9748 E.  ,  2014/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, tütün ve fiğ'in 2012 yılı itibariyle kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1687, Karar No: 2016/5539, Tarih: 23.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1687 E.  ,  2016/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Vergi denetmenince düzenlenen vergi tekniği raporlarında sanığın kullandığı faturaların sahte olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; anılan raporlarla ilgili olarak faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket ile sanığa ait ticari defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanığın 2005 takvim yılında mal alışlarını belgelendirmek amacıyla sahte fatura ticareti yapan kişilerden temin ettiği faturaları yasal defterlerine kaydederek farklı dönemlerde kullandığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında zincirleme olarak sahte fatura kullanmak suçundan hüküm tesisi yerine, uygulama yeri olmayan aynı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

3- Kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 23.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4334, Karar No: 2018/10483, Tarih: 17.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4334 E.  ,  2018/10483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri eşyayı kaybetmek suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/11/2017 tarihli ve 2017/173418 soruşturma, 2017/85521 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2018 tarihli ve 2018/598 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/06/2018 gün ve 94660652-105-06-2488-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2018 gün ve 2018/54492 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, şüpheli ... hakkında birliğinde askerlik hizmetini ifa ettiği sırada FETÖ/PDY terör örgütü mesubu teröristlerce gerçekleştirilen 15 Temmuz başarısız darbe girişimine fiilen iştirak ettiğinden bahisle Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/107 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı, bununla birlikte şüphelinin 15/07/2016 gecesi elinde silah olduğu halde kışla dışarısına çıktığı ve o günden sonra silahın bir daha bulunamadığı gerekçesi ile askeri eşyayı kaybetmek suçundan yürütülen soruşturma sonunda ise, şüphelinin kasten iradi bir fiili olmadığından suçun yasal unsurları oluşmadığı, şüpheli hakkında anayasayı ihlal suçundan kamu davası açıldığı, silahın amacı dışında kullanılmasının bu suçun ağırlaştırıcı unsurlarından olduğu ve ikinci kez cezalandırılmayacağı gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği görülmekle; 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 130. maddesinde düzenlenen askeri eşyayı özürsüz kaybetmek" suçunun oluşabilmesi için failin gerekli dikkat ve özeni göstermeden üzerine zimmetli askeri eşyayı bir şekilde kaybetmesi gerektiği, suçun manevi unsurunun taksir aşamasında kaldığı ve kasten işlenen suçlardan olmadığı, diğer taraftan şüphelinin Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasında cezalandırılmasına dair henüz bir karar da bulunmadığı ve bu aşamada ikinci kez cezalandırılmasından da söz edilemeyeceği, dolayısıyla soruşturma dosyası kapsamına göre mevcut delillerin şüpheliye atılı suçtan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirilmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/01/2018 tarihli ve 2018/598 değişik iş sayılı kararının CMK’nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8834, Karar No: 2024/11187, Tarih: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8834 E.  ,  2024/11187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/108 E., 2024/241 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tespit ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, kıdem tazminatına hak kazandığını, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve prim ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği alacaklara hak kazanmadığını, ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.07.2017 tarihli kararı ile; davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ödenmeyen alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul, kanun ve dosya içeriğine uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 25.01.2021 tarihli ilâmı ile; davalının diğer itirazlarının reddi ile davacının prim alacağının dosyadaki mevcut prim modelini gösterir belgeye göre ve denetime elverişli şekilde belirlenmesi, davacının kullandığı yıllık izinleri gösterir belgenin yapılan fazla çalışma alacağı hesabında dikkate alınması gerektiği, ulusal ... ve genel tatil günlerinin fazla çalışma alacağı hesabında dikkate alınıp alınmadığının denetlenemediği, bu hususlar gözetilerek yapılan hesaplama ile karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar