muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11757, Karar No: 2022/5714, Tarih: 18.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11757 E.  ,  2022/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm incelendiğinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı CMK'ın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından suça sürüklenen çocuğun bu konudaki temyiz isteminin reddiyle dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazı inceleyecek merciye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm incelendiğinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; Aynı yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen, 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin hüküm tarihi olan 15/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14316, Karar No: 2019/7963, Tarih: 14.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/14316 E.  ,  2019/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği nazara alınarak, Gümrük İdaresince hesaplanacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan 3.056,10 TL'nin kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanığa CİF, vergiler toplamı ve gümrüklenmiş değer toplamı olan 7.984,20 TL'nin kamu zararı olduğu bildirilerek kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. Uzun süreli ve erteli hapis cezasından dolayı sanık hakkında TCK'nun 53. maddesindeki kısıtlılık hükümlerinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7180, Karar No: 2022/2412, Tarih: 24.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/7180 E.  ,  2022/2412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden davanın reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan annesi ... ...'nın 10509 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 12 numaralı bağımsız bölümdeki 1/2 payının tamamını 08/02/2008 tarihinde satış göstermek suretiyle kızı olan davalı ...'ye devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın taşınmazını satma ihtiyacı bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, mirasbırakanın tüm ihtiyaçları ile ilgilendiğini, bakımı karşılığında duyduğu minnet nedeniyle taşınmazı kendisine devrettiğini, mal kaçırma amacı bulunmadığını, tenkis talebi bakımından ise hakdüşürücü sürenin geçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07/07/2020 tarihli ve 2018/517 E., 2020/103 K. sayılı kararıyla; taşınmazın mal kaçırma kastıyla ve muvazaalı olarak devredildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün eksik incelemeye dayalı, usul ve yasaya aykırı olduğunu, hukuki dinlenme hakkının ellerinden alındığını, tebligatların usulsüz olduğunu, tanıklarının dinlenilmesi ve delillerinin toplanması gerektiğini, kararın gerekçesinin sadece davacı tanıklarına dayandığını, satışın gerçek olduğunu, saklı pay üzerinden karar verilmesi gerekirken tüm miras payı üzerinden karar verildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25/05/2021 tarihli ve 2020/1541 E., 2021/801 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın davacıdan mal kaçırmasını gerektirir bir durum bulunmadığı, davacının mal kaçırma iradesini ispat edemediği, temlikin muvazaalı ve gizli bağış niteliğinde olmadığı, tenkis talebi yönünden ise 1 yıllık hakdüşürücü sürenin geçtiği, ayrıca mirasbırakanın temliki saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacıyla yapmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, yeniden hüküm tesisi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu, ilk derece mahkemesi hükmünün ve dosya kapsamının yeterli ölçüde değerlendirilmediğini, taşınmazın muvazaalı olarak devrinden haberdar olunduğu tarihten itibaren vakit kaybetmeksizin hak düşürücü süre içerisinde işbu dava açıldığını, taşınmaz ile ilgili kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı dönemde davacının muvazaalı satıştan haberi olmadığını, kardeşleri ile sözleşmeyi imzalamak için farklı zamanlarda notere gittiklerini, kararın yerinde olmadığını bildirerek ve önceki beyanları tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, kararın (IV./3.) no.lu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına, 24/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1813, Karar No: 2022/16625, Tarih: 20.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1813 E.  ,  2022/16625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

1)2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelemesinde;

Sanığa yüklenen "2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.11.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y. ...
Yargıtay — Esas No: 2013/22483, Karar No: 2014/3678, Tarih: 12.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22483 E.  ,  2014/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/05/2013

Numarası : 2012/292-2013/270

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yaz saati uygulandığı dönemde 08:00-19:30, kış saati uygulamasına göre 08:00-18:30 saatleri arasında çalıştığını, 30 dakika öğle yemeği molası verildiğini, Cumartesi günleri 08:00-14:30, ayda bir pazar günü 10:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, senede 4 kez 2'şer gün ilaç sayımı nedeniyle fazla mesai yapıldığını, dini bayramlarda bir gün çalıştığını, resmi bayramlarda sürekli çalıştığını, son brüt ücretin 830,00 TL olduğunu belirterek ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının fazla çalışma alacaklarını aldığının imzalı ücret bordroları ile sabit olduğunu, her gün değil nöbetçi olduğu günlerde fazla mesai yaptığını, ayrıca her türlü alacağını aldığına ilişkin ibraname verdiğini, alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz saatinin uygulandığı Nisan-Ekim döneminde 08:00-19:30 saatleri arasında 11,5 saat çalışıp 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı, diğer dönemde ise 08:00-18:30 saatleri arasında 10,5 saat çalışıp 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. .../..

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz saatinin uygulandığı Nisan-Ekim döneminde 08:00-19:30 saatleri arasında 11,5 saat çalışıp 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı, diğer dönemde ise 08:00-18:30 saatleri arasında 10,5 saat çalışıp 1,5 saat ara dinlenme ile haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. .../..

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Bu itibarla davacının 10,5 saat çalıştığı dönem için ara dinlenmenin 1 saat yerine 1,5 saat olarak alınması sureti ile fazla mesai süresinin ve ücretinin hesaplanması hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/26, Karar No: 2024/1367, Tarih: 25.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/26 E.  ,  2024/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/363 E., 2023/502 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin asıl işveren olan davalı ... AŞ bünyesinde ... Efes Construction alt işvereni nezdinde Cezayir'de bulunan muhtelif şantiyelerde çalıştığını, ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, hafta tatili, fazla çalışma ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacı ile müvekkili arasında ... ilişkisi bulunmadığını, davacının ihbar olunan dava dışı Şirket işçisi olduğunu, müvekkili Şirket ile bağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.....2022 tarihli kararıyla; davalı Şirketin Cezayir'de kurduğu bağlı Şirketi ile dava dışı ihbar olunan arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi ile inşaat ve mimari işler konusunda hizmet alımı yapıldığı, bu şekilde taraflar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin kurulduğu, sözleşmenin tarafı olan Cezayir'deki Şirketin davalı Şirketin bağlı Şirketi olması ve aralarında organik bağ bulunması sebebiyle davalı Şirketin dava konusu edilen alacaklardan sorumlu olduğu, davacının ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı, davacının aylık ücretinin 2.200,00 USD olduğu, tanık beyanları ile davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatillerinde çalıştığı, ... ... ve genel tatil günlerinde çalışmasına devam ettiği hususlarının ispatlandığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 08.12.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesince belirtilen gerekçelerle birlikte giydirilmiş brüt ücretin tespitinde hata bulunmadığı belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 18.05.2023 tarihli ilâmı ile; davacının fiilen davalı ... AŞ'de çalışması olduğuna veya birlikte istihdamın bulunduğuna yahut davalı ... AŞ'nin davacının alacaklarından sorumluluğunu gerektirir bir başka hukuki ilişkinin varlığına dair dosyada delil bulunmadığından, davalı ... AŞ hakkında açılan davanın ispat yokluğu nedeniyle husumetten reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilâmı doğrultusunda davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Gama ... Sistemleri AŞ ve davalının internet sitelerine bakıldığında projenin her iki Şirketin internet sitesinde de yer aldığı, her iki Şirketin aynı adreste faaliyet gösterdiğini, kurucuları ve bir kısım ortaklarının aynı olduğu, imzalanan ikale sözleşmesi incelendiğinde Şirket adına imzalayan kişinin Linkedn hesabında davalı Şirket bünyesinde çalıştığının görüleceği, emsal dosyalarda davalının aynı çalışma döneminde sorumluluğuna karar verildiği, tüzel kişilik perdesinin kaldırılması hâlinde davalının dava konusu alacaklardan sorumlu tutulması gerekeceğinin sabit olduğu, aralarında güçlü organik bağ bulunan hâllerde ... bir ekonomik ünitenin varlığının kabulünün gerektiği, seri olarak açılan dosyaların bir kısmının Bölge Adliye Mahkemelerince davalının sorumluluğuna karar verildiği ve kararların kesinleştiği, üç seri dosyada ise husumetten red kararı verilmesinin hukuki güvenirlik ilkesine aykırı olduğu ve davanın husumetten reddine karar verilmesi hâlinde maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalının dava konusu alacaklardan sorumlu olup olmadığı ile vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk