muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10894, Karar No: 2014/1531, Tarih: 12.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10894 E.  ,  2014/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure Rabia'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Hatice'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delilere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre; sanığın kızı olan mağdure ...'ye 17 yaşından başlayarak 28.05.2011 tarihine kadarki zaman aralığında vücudunun çeşitli yerlerini özellikle göğüs ve cinsel organını elleme şeklindeki eylemleri bir bütün olarak zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdureye yönelik 18 yaşını doldurduktan sonraki aynı nitelikteki eylemlerinin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğunun kabulüyle, ayrıca bu suçtan da mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3070, Karar No: 2024/3198, Tarih: 21.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3070 E.  ,  2024/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/66 E., 2024/205 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 50.000,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince daha önce davanın reddine yönelik verilen kararın, davacı tarafça istinaf edilesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından başvurunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar Dairemizce davacı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa 50.000,00 TL alacak yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı tarafın kararı temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve bu defa 50.000,00 TL alacak yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı tarafın kararı temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (Osman Çelik, Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. Maddesinde hangi nitelikteki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2022 yılı itibariyle miktar veya değeri 28.250,00 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum. 21.10.2024
Yargıtay — Esas No: 2016/15426, Karar No: 2020/2199, Tarih: 24.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15426 E.  ,  2020/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; " ...davacı, dava konusu taşınmazın atalarından kalan yer olduğunu belirttiğinden dava konusu taşınmaz, satış, bağış veya paylaşım sonucu davacıya kalan bir yer değil ise bir veya birkaç mirasçının tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma konusunda hukuki ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi, satış, bağış veya paylaşım sonucu davacıya düşmüş ise, davanın bulunduğu şekli ile yürütülmesi, komşu taşınmazların kadastro tutanağında vergi kayıtlarına dayalı olarak tespit yapıldığı anlaşıldığından vergi kayıtlarının getirtilmesi, dava tarihinden 20 yıl öncesine ait iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğraflarının getirtilmesi, jeodezi ve fotoğrametri uzmanı, yerel bilirkişler ve tanıklar aracılığıyla vergi kayıtları ile hava fotoğraflarının uygulanması, komşu vergi kayıtlarının taşınmaz yönünü ne gösterdiği üzerinde durulması, uzman bilirkişiden gerekçeli rapor alınması, ondan sonra toplanacak tüm deliler birlikte değerlendirilerek sonucuna karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 26.11.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 26.104,81 metrekarelik kısım, (B) harfi ile gösterilen 12.035,25 metrekarelik kısım ve (C) harfi ile gösterilen 1.290,24 metrekarelik kısım olmak üzere toplam 39.430,30 metrekarelik kısmın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/806, Karar No: 2009/7227, Tarih: 16.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/806 E.  ,  2009/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 22/11/2007

Nosu : 597/503

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız davalı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Necdet Saydam’ın keşidecisi MeDe Gıda Turizm Ltd.Şti.’nin kefili bulunan K.Levent Burç emrine düzenlenen ve Levent Tokaç’a ciro edilen 20.02.2003 tanzim 15.01.2004 vadeli 14.440 Euroluk bonoya istinaden hamil Levent Tokaç tarafından 24.03.2004 tarihinde keşideci ve kefil hakkında icra takibi yapılmıştır. Keşideci Necdet Saydam Kemer İcra Mahkemesinde takibin iptali için dava açmış, İcra Mahkemesi 14.10.2004 tarihli kararı ile davayı red etmiştir. Karar önce Yargıtay 12.Hukuk Dairesi tarafından onanmış, karar düzeltme aşamasında ise bozulmuştur. İcra mahkemesi Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyarak takibin iptaline karar vermiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin temellük eden sıfatı ile asıl alacaklının haklarına sahip olduğunu, icra mahkemesinin kararın bozulmasından sonra tahsil olunan paranın muhtıra ile geri istendiğini, 29.930.97 YTL’nin icra dosyasına iade edildiğini, davalı borçlunun parayı iade aldıktan sonra bu kere 16.354.78 YTL faiz tahakkuk ettirecek bu bedelinde icra dosyasına yatırılmasını istediğini, müvekkilinin alacaklı iken borçlu duruma düşürüldüğünü belirterek davalıya faizi ile birlikte ödenen paranın davalıdan tahsiline haksız olarak talep olunan 16.354.78 TL faiz ödemesinin durdurulmasını ödenmek zorunda kalınırsa 16.354.78 YTL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Yargılama sırasında 16.354.78 YTL icra yolu ile 18.869.81 YTL olarak davacıdan tahsil edilmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağın temliki ile ilgili belge ibraz edemediğini, müvekkilinin market işletmeciliği devir sözleşmesini marketin 5 yıllığına kendisine tahsis edileceği inancı ile imzaladığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Yargılama sırasında 16.354.78 YTL icra yolu ile 18.869.81 YTL olarak davacıdan tahsil edilmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağın temliki ile ilgili belge ibraz edemediğini, müvekkilinin market işletmeciliği devir sözleşmesini marketin 5 yıllığına kendisine tahsis edileceği inancı ile imzaladığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda bonodaki keşideci imzasının davalıya ait olduğu konusunda ihtilaf bulunmadığını, imzaların market işletmeciliği devri sözleşmesinde market tahsis sözleşmesinin 5 yıl süre ile yenilenmesi halinde bono bedelinin ödeneceği konusunda açıklık bulunmadığını, bu nedenle davalının sözleşme ile kararlaştırılan bono bedelini ödemek zorunda olduğunun çoğun içinde azı vardır kuralı gereğince dava ve takibin dayanağı olan bono bedeli 14.440.00 Euronun davalının icra takibi ile temerrüde düştüğünün kabulü kamu bankalarını Euro mevduatına uyguladığı en yüksek faizi ile fiili ödeme günündeki efektif satış kuru üzerinden YTL karşılığının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; mahkemece davacının bono ile alacaklı olduğu kabul edildiğine göre davacının davalıya ödediği, faizinde davalıdan tahsiline hükmedilmesi gerekirken bu yöne ilişkin istemin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19153, Karar No: 2015/7421, Tarih: 14.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19153 E.  ,  2015/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.04.2015 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. Merve Delibalta geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı ... ile vekilleri gelmedi. Davacı vekili Av. ...'nun başka mahkemelerde duruşması olduğundan duruşmaya katılamayacağını bildiren mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Davacı vekili Av. ...'nun tevkil yetkisi bulunduğu anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.04.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/8194, Karar No: 2010/3941, Tarih: 08.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/8194 E.  ,  2010/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın yakınan ...’a yönelik somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3421, Karar No: 2024/9250, Tarih: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3421 E.  ,  2024/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 143. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 1 yıl 2 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmolunması, sonraki uygulamalar sebebiyle sonuç ceza doğru hesaplandığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-İddianamede iş yerini dokunulmazlığının ihlâli suçuyla ilgili olarak sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin yer almadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında söz konusu maddenin uygulanmasından önce 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

1-İddianamede iş yerini dokunulmazlığının ihlâli suçuyla ilgili olarak sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin yer almadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında söz konusu maddenin uygulanmasından önce 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.06.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk tarafından lehe temyiz edilen 03.06.2016 tarihli ilk kararda, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 3 ay 10 gün hapis cezasının 2.000,00 TL adli para cezasına çevrildiği, bozma sonrası aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, mahkemece suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hak gereği önce 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, yine devamında TCK’nın 50/1-a. maddesi uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası tayin edilerek cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13036, Karar No: 2016/2453, Tarih: 10.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/13036 E.  ,  2016/2453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, müşteki vekilinin katılma talebi hakkında bir karar verilmediği anlaşılmakla; CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki Ankara Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün katılan, vekilinin katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

08.06.2010 tarihinde 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun ek 1/a maddesine dayanılarak Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmelik uygulamaya konularak kabul edilmiştir.

Bahsi geçen bu Yönetmeliğin 4/b maddesinde toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar belirlenmiştir.

2010 tarihli Yönetmelik ise“Tanımlar” kenar başlıklı 4. maddenin;

A- 4/(b) bendindeki düzenleme ile 05.07.2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan sınıflardaki maddeleri,

B- 4/(n) bendindeki düzenleme ile kendi ekindeki Ek-1 listesinde yer verilen maddeleri,

C- 4/(z/ğğ) bendindeki düzenleme ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek IV listesinde (A) ve (M) ile işaretlenmiş atıklarla, Ek-III/B’de yer alan eşik konsantrasyonu üzerinde değere sahip olan atıkları,

D- 4/(z/hh) bendindeki düzenleme ile Tehlikeli Maddelerin ve Müstahzarların Sınıflandırılması, Ambalajlanması ve Etiketlenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (II) bendinde tanımlanan tehlikeli maddeler ve müstahzarlar ile Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 3. maddesinde yer alan tehlikeli maddeler tanımına giren tüm maddeleri,

Toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali olan atık olarak kabul etmiş, (u) bendindeki düzenleme ile de kendi eklerinden olan Ek-2 Tablo 2’de yer alan faaliyetleri potansiyel kirletici faaliyetler olarak belirlemiştir. Ayrıca 2010 tarihli bu Yönetmeliğin 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın; (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1'de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması ve (z/ğğ) bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya (z/hh) bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması gerekmektedir.