muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7625, Karar No: 2023/10915, Tarih: 09.11.2023

Yine mevcut olup ele geçirilemeyen, dosyada bulunmayan ya da dosyada bulunmakla birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delillerin "yeni delil" olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Somut soruşturma dosyasında, suç tarihinde Demirköy Belediye Başkanlığını yürüten ... ve diğer ihbar edilenler hakkında belediye adına kiralanan gayrimenkulün kiralanmasına ilişkin işlemlerde usulsüzlük yapıldığı ve uzun süre atıl kalmasından dolayı kamunun zarara uğratıldığı iddiası ile Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulmasını müteakip, ... hakkında İçişleri Bakanlığından soruşturma izni talep edildiği, anılan Bakanlık tarafından 27.08.2021 tarihli yazı ile, ön araştırma raporunun düzenlenmesi ve vali görüşü şeklinde Bakanlığa bildirilmek üzere Kırklareli Valiliğine bildirimde bulunulduğu, Kırklareli Valiliği İdare ve Denetim Müdürlüğünce yapılan araştırma sonucunda, ...'un yapmış olduğu işlemlerde kamunun herhangi bir zararının oluşmadığına dair 21.03.2022 tarihli ve E-21248052-250-18364 sayılı yazının Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, bu yazı gerekçe gösterilerek ... ve diğer ihbar edilenler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği, bu kararın kesinleşmesini müteakip, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Kontrolörlüğünün 62/15 sayılı ön inceleme raporu esas alınarak İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünün 25.04.2022 tarihli ve 2022/84 sayılı kararı ile ... ve ilgili belediye meclis üyeleri ile inşaat mühendisi Semih Ulaş hakkında soruşturma izni verildiği, ancak anılan kararın Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesinden sonra 26.10.2022 tarihli yazı Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığına bildirildiği anlaşılmakla, inceleme konusu soruşturma dosyasında İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Kontrolörlüğü tarafından düzenlenen 62/15 sayılı ön inceleme raporu ile soruşturma izni verilmesine ilişkin kararın, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar öncesi dosya içerisinde bulunmadığı ve değerlendirilmeye tabi tutulmadığı ve Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerekli şekilde incelenip değerlendirilmediği, ön inceleme raporu ile bahsi geçen kararın yeni delil olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, talebin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Şüpheliler hakkında görevi kötüye kullanma suçunu işlediklerine ilişkin şikayet üzerine, suç tarihinde kamu görevlisi olan şüpheli Muhlis'e isnat edilen suçun görev sebebiyle işlenmesinden dolayı 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkındaki Kanun hükümlerine göre merciinden izin alınmak suretiyle soruşturma yapılması gerektiğinden Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2021 tarihli yazısı ile İçişleri Bakanlığından soruşturma izni istenmiş, anılan Bakanlıkça 27.08.2021 tarihinde ön araştırma raporunun düzenlenmesi için Kırklareli Valiliğine bildirimde bulunulmuş, Valilikçe şikayete konu işlemler sebebiyle kamu zararı oluşmadığına dair tanzim edilen 07.10.2021 tarihli araştırma raporu 26.05.2022 tarihli ve 2021/211 Soruşturma, 2022/124 sayılı yazı ekinde Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir. Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve 2021/211 Soruşturma, 2022/124 sayılı Kararı ile şüphelilerden Muhlis hakkında Kırklareli Valiliğinin 21.03.2022 tarihli ve 18364 sayılı yazısında soruşturma izni verilmediği belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinin ardından İçişleri Bakanlığının 26.10.2022 tarihli yazısı ile şüpheli ve diğer görevliler hakkında soruşturma izni verildiğine ilişkin kararın tebliğ amacıyla bildirilmesi üzerine anılan Başsavcılıkça merci Kırklareli Sulh Ceza Hakimliğinden kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talep edilmiş, merciince 02.12.2022 tarihli ve 2022/4616 Değişik iş sayılı Karar ile İçişleri Bakanlığınca gönderilen belgenin yeni delil mahiyetinde kabul edilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

2.4483 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinde Kanun'un amacının memurlar ve diğer kamu görevlilerinin görevleri sebebiyle işledikleri suçlardan dolayı yargılanabilmeleri için izin vermeye yetkili mercileri belirlemek ve izlenecek usûlü düzenlemek olduğu, 3 üncü maddesinde, soruşturma iznine ilişkin yetkinin idari amirlere ait olduğu, 5 inci ve 6 ncı maddelerinde suç işlediği iddia edilen memurlar ve diğer kamu görevlileri hakkında soruşturma izni vermeye yetkili merciin yapılacak ön inceleme sonucunda soruşturma izni verilmesi veya verilmemesi konusunda karar vermesi gerektiği, 9 uncu maddesinde soruşturma izni verilmesine ilişkin karara karşı hakkında inceleme yapılan memur veya diğer kamu görevlisinin soruşturma izni verilmemesine ilişkin karara karşı ise Cumhuriyet başsavcılığı veya şikayetçinin itiraz yoluna gidebileceği, itiraz süresinin 10 gün olduğu ve itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğu; 11 inci maddesinde ise soruşturma izninin itiraz edilmeden veya itirazın reddi sonunda kesinleşmesi ya da soruşturma izni verilmemesine ilişkin karara karşı yapılan itirazın kabulü üzerine dosyanın derhâl yetkili ve görevli Cumhuriyet başsavcılığına gönderileceği düzenlenmiştir.

3.5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında “(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir..." ,"Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz" hükümleri yer almaktadır.

4.Bu açıklamalar ışığında; Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26.05.2022 tarihli ve 2021/211 Soruşturma, 2022/124 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair Kararın, Kırklareli Valiliği İdare ve Denetim Müdürlüğünün 21.03.2022 tarihli müzekkeresi ekinde gönderilen araştırma raporu dayanak alınarak 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma izni verilmediğine ilişkin hatalı kabul üzerine verildiği, bir an için kararın verildiği tarihte şüpheliler hakkında soruşturma izni verilmediğine ilikin kesinleşmiş bir kararın varlığı kabul edilse dahi 4483 sayılı Kanun gereğince işleme koymama kararı verilmesi yerine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verilmiş olduğu gibi karara itiraz hakkı olan Belediyeye tebligat yapılmadığından bu kararın henüz kesinleşmediği, öte yandan yeni delil olarak kabulü talep edilen belgenin İçişleri Bakanlığınca 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine ilişkin kararın kesinleşmesi amacıyla gönderilen tebliğ tebellüğ işlemlerine dair olduğu, tebliğ işleminden sonra karara itiraz hakkı olanların itiraz edip etmediklerinin de dosya kapsamından anlaşılamadığı, öte yandan soruşturma iznine ilişkin kararın kesinleşmesi halinde ön inceleme raporu ekindeki belgelerin kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturduğu kanaatine varılırsa sulh ceza hâkimliğinden karar verilmesinin istenebileceği hususları birlikte değerlendirildiğinde merciince verilen kararın sonucu itibarıyla doğru olduğu anlaşıldığından kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlenen ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2.Soruşturma dosyasının, Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14246, Karar No: 2016/7783, Tarih: 18.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14246 E.  ,  2016/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin elektrik abonesi olduğunu faturalara yansıtılan kayıp/kaçak bedelinin haksız olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, bilahare ıslah ile talebini 22.188,00 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 22.188,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 29.05.2015 tarihli dilekçesinin ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan ''... 22.188,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ifadesinin karar metninden çıkartılarak yerine “...1.000 TL alacağın 09.12.2014 dava tarihinden itibaren, 21.188,00 TL alacağın ise 29.05.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2876, Karar No: 2014/13066, Tarih: 11.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2876 E.  ,  2014/13066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.10.2013

NUMARASI :Esas no:2012/97 Karar no:2013/794

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yesizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.06.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2980, Karar No: 2014/14885, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2980 E.  ,  2014/14885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ...Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ... A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalı ... Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ... ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından...'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini, davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hesaplamalara esas alınan çalışma süresinin doğru olup olmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.Öte yandan, davacının çalışmaları Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmemiştir. Mahkemece, hesaplamalara esas alınan çalışma süresi, davacının iddia ettiği tarihler arasında kesintisiz olarak kabul edilmiş ise de, yurda giriş çıkış kayıtlarında, ilk yurttan çıkış ve son yurda giriş tarihlerinin, kabul edilen çalışma süresinin başlangıç ve bitiş tarihlerinden farklı olduğu, ayrıca çalışma iddia edilen tarihlerde birden fazla yurda giriş ve çıkış yapıldığıda görülmektedir. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyası getirtilmemiş, getirtilenlerde ise başka işyeri çalışmaları olduğu dikkate alınmamıştır. Bu durumda, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyası getirtilerek, varsa başka işyeri çalışma süreleri dışlanmalı, işe başlama ve işten çıkış tarihleri yurda giriş-çıkış kayıtlarına göre belirlenmeli, ayrıca, çalışma süresi içinde yurda giriş-çıkış tarihleri arasındaki sürelerdede çalışma olmadığı kabul edilmeli, çalışma süresi bu ölçütlere göre belirlendikten sonra alacak hesabı yapılmalıdır. Mahkemece bu hukuki ve fiili olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15279, Karar No: 2024/16126, Tarih: 02.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/15279 E.  ,  2024/16126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/428 E., 2023/393 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkmesi

SAYISI : 2020/381 E., 2023/6 K.

SUÇ : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... yönünden; atlı suçu işledikleri sabit olmadığı gerekçesi ile CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi, Sanık ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan TCK’nın 309/1, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ve ... hakkında "Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik, katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılanın suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin; İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan kurulan mahkumiyet ve sanıklar ... ile ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-HUKUKİ AÇIKLAMALAR

Ayrıntıları Dairemizin 22.03.2019 tarih 2018/7103 Esas, 2019/1953 sayılı kararında açıklandığı üzere;

5237 sayılı TCK’nın 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçunun maddi unsuru/tipik eylem, cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye elverişli vasıtalarla teşebbüs etmektir.

I-HUKUKİ AÇIKLAMALAR

Ayrıntıları Dairemizin 22.03.2019 tarih 2018/7103 Esas, 2019/1953 sayılı kararında açıklandığı üzere;

5237 sayılı TCK’nın 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçunun maddi unsuru/tipik eylem, cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye elverişli vasıtalarla teşebbüs etmektir.

Suçun bu amaçla kurulmuş bir örgüt faaliyeti kapsamında işlenmesi, korunan amaçlara matuf fiillerin elverişliliğinin değerlendirilmesi bakımından önem taşımakta ise de, bu husus suçun unsuru değildir.

Suç, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmak, bu düzen yerine başka bir düzen getirmek veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemek amacına matuf doğrudan genel kast ile işlenebilen bir suçtur.

Suç tanımında belirtilen amaçları gerçekleştirmeye yönelik bir fiil işlenmesi hususunda iştirak iradeleri bulunan sanıklar hakkında TCK’nın 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçu yönünden iştirakin her şeklinin uygulanması mümkündür.

Suça iştirakten söz edebilmek için amaca yönelik bir fiil işleme hususunda iştirak iradelerini ortaya koyan kişilerin hepsinin bu amaçla kurulmuş bir örgütün üyesi olması da gerekmez.

15 Temmuz 2016 günü, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Anayasal düzeninin değiştirilmesi amacıyla, Türk Silahlı Kuvvetlerine sızmış FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olan ve/veya bu örgütsel faaliyeti destekleyen 8.000’in üzerinde askeri personel tarafından savaş uçakları dahil 35 uçağın, 3 geminin, 37 helikopterin, 74’ü tank olmak üzere 246 zırhlı aracın ve 4.000’e yakın hafif silahın kullanılarak; Cumhurbaşkanına suikasta teşebbüs edilmiş, TBMM ve ... Külliyesi başta olmak üzere birçok stratejik merkez bombalanmış, Başbakanın konvoyuna silahlı saldırı gerçekleştirilmiş, kalkışmaya karşı koyan güvenlik görevlileri ile sokaklara çıkan sivillere devletin silahlı kuvvetlerine ait uçak, helikopter, tank ve silahlarla saldırılarak 4’ü asker, 63’ü polis ve 183’ü sivil olmak üzere toplam 250’den fazla kişi şehit edilmiş, 23’ü asker, 154’ü polis ve 2.558’i sivil olmak üzere toplam 2.735 kişi de yaralanmıştır.