muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11036, Karar No: 2014/6711, Tarih: 28.04.2014

Davaya konu olayda; davacının yerel Demokrat Kocaeli gazetesinde yayınlanan “... belsa esnafı basiretsiz ve kalitesiz, esnaflık yapmayı bilmiyorlar...” şeklindeki beyanları, olay tarihi ve davalının beyanlarının niteliği birlikte değerlendirildiğinde davalı aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın BOZULMASI gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/936, Karar No: 2013/16667, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/936 E.  ,  2013/16667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık İddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... ’nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/09/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... ’nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/09/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5138, Karar No: 2023/2252, Tarih: 12.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5138 E.  ,  2023/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil - bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan annesi...'in 1062 ada 34 parseldeki 3 no.lu bağımsız bölümünü davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiğini, ...'in de taşınmazı diğer davalı ...'e devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında iptal - tescile, mümkün olmazsa bedele karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ..., davaya konu bağımsız bölümün arsa payını 1995 yılında 300.000.000,00 Liraya satın aldığını, satış bedelini mirasbırakan annesine elden ödendiğini, ancak aralarındaki güven nedeniyle resmi olarak satın alma işlemini ileriye bıraktıklarını, bağımsız bölümün tamamını kendisinin inşa ettirdiğini, daha sonra bedeli karşılığında diğer davalı ...'ye devrettiğini, temliklerde muvazaanın bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ..., taşınmazı emlakçı aracılığıyla 3.500.000.000,00 Lira bedelle satın aldığını, eşi ile birlikte yaklaşık 19 yıldır dava konusu taşınmazda yaşadıklarını, tapu siciline güvenerek işlem yapan iyiniyetli 3. kişi konumunda olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18/06/2019 tarihli ve 2017/650 Esas, 2019/374 Karar sayılı kararıyla; muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dosya kapsamı ile muvazaa iddialarının sabit olduğunu, ancak Mahkemece sadece davalıların delillerinin ve tanıklarının beyanlarının dikkate alındığını, davalının taşınmazın bedelini ödediğini ispatlayamadığını, terditli bedel isteklerinin dikkate alınmadığını, davalılar aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin fahiş ve haksız olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı vekili, dosya kapsamı ile muvazaa iddialarının sabit olduğunu, ancak Mahkemece sadece davalıların delillerinin ve tanıklarının beyanlarının dikkate alındığını, davalının taşınmazın bedelini ödediğini ispatlayamadığını, terditli bedel isteklerinin dikkate alınmadığını, davalılar aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin fahiş ve haksız olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2019/2527 Esas, 2022/795 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa bedel isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., ... Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1936 doğumlu mirasbırakan...'in 03.10.2014 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak çocukları olan davacı ... ile davalı ...'in kaldığı, mirasbırakanın 1062 ada 34 parseldeki 3 no.lu bağımsız bölümünü (mesken) 03.03.1998 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, ...'in de 15.05.1998 tarihinde diğer davalı ...'ye devrettiği anlaşılmaktadır.

2. Somut olayda, mirasbırakanın 1062 ada 34 parseldeki dava dışı 1 ve 2 no.lu meskenlerini de 20.03.2017 tarihinde davalı ...'e devrettiği sabit olup, diğer yandan davalının mirasbırakan ile birlikte yaşadığı, sosyal ekonomik durumu dikkate alındığında taşınmazı satın alabilecek ekonomik durumunun olmadığı anlaşılmakla, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacının olup olmadığının, temlik tarihinde başkaca taşınmazının bulunup bulunmadığının araştırılması, tarafların sosyal ekonomik durumu gözetilerek mirasbırakanın temlikteki kastının tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, temlikin muvazaalı olduğu kanaatine varılır ise son kayıt maliki olan davalı ...'nin ediniminin iyiniyetli olup olmadığının, 4721 sayılı TMK'nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanıp yararlanamayacağının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3204, Karar No: 2022/12699, Tarih: 16.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3204 E.  ,  2022/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak kamu davalarının düşmesine, bu şekilde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1555, Karar No: 2011/3919, Tarih: 12.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1555 E.  ,  2011/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cebir ve tehdit kullanarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; istismar eyleminin ruh sağlığını bozacak şekilde cebir ve tehdit kullanarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, diğer eyleminin ise cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçlardan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.07.2010 gün ve 2008/320 Esas, 2010/225 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve cinsel istismar suçundan kurulan hüküm re'sen de temyize tabi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2011 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

... Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla, sanık ...’nun işlediği sabit olan "çocuğun nitelikli cinsel istismarı" suçundan “SUÇUN İŞLENİŞ BİÇİMİ, SUÇUN İŞLENDİĞİ ZAMAN VE YER, SUÇ KONUSUNUN ÖNEM VE DEĞERİ” gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK.nun 103/2. maddesi gereğince maddede yazılı 8 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası alt sınır 1/4 oranında artırılarak temel ceza 10 yıl olarak belirlenmiş; sanığın işlediği sabit olan “kişiyi nitelikli

hürriyetinden yoksun kılma” suçundan “SUÇUN İŞLENİŞ BİÇİMİ, SUÇUN İŞLENDİĞİ ZAMAN VE YER, SUÇ KONUSUNUN ÖNEM VE DEĞERİ” gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK.nun 109/2. maddesi gereğince, maddede yazılı 2 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası alt sınır bir kat artırılarak temel ceza 4 yıl olarak belirlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2009/8-124 Esas, 2009/224 Karar sayılı ve 06.10.2009 tarihli kararında; 5237 sayılı TCK.nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2009/8-124 Esas, 2009/224 Karar sayılı ve 06.10.2009 tarihli kararında; 5237 sayılı TCK.nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Yasa koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hakime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hakimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçenin TCY.nın 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır.”

Yerel mahkemece; olay tarihinde 18 yaşını doldurmuş olan sanığın, okul bahçesinde top oynamakta olan 12 yaşını sürmekte olan mağdur ...’ın yanına geldiği ve birlikte top oynadıkları, oyun bitiminde eve gitmekte olan mağdurun yanına gelerek birlikte havuza yüzmeye gitmeyi teklif ettiği, mağdurun kabul etmemesine rağmen kolundan tutup çekiştirerek ana yoldan 200-250 metre mesafede bulunan “Hazine Deresi” mevkiine götürdüğü, tehdit ederek anal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu sabit kabul edilen somut olayda; "suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suçun işlendiği zaman ve yer" şeklinde kullanılan gerekçenin TCK.nun 61. maddesi anlamında yasal, yeterli ve dosya içeriğine uygun ve buna bağlı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin doğru bir uygulama olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Ancak sanığın işlediği ve daha ağır cezayı gerektiren nitelikli cinsel istismar suçunda alt sınır 1/4 oranında artırılarak temel ceza belirlenmesine rağmen, aynı gerekçelerle kişiyi

nitelikli hürriyetinden yoksun kılma suçunda alt sınır bir kat artırılmak suretiyle temel cezanın belirlenmiş olması ve bu suretle sanığa fazla ceza tayini, 5237 sayılı TCK.nun 3/1. maddesinde düzenlenen “orantılılık” ilkesiyle bağdaşmamaktadır.

Bu gerekçeyle sanık hakkında “kişiyi nitelikli hürriyetinden yoksun kılma" suçundan verilen mahkümiyet hükmünün bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun ONAMA yönündeki düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/1897, Karar No: 2006/3683, Tarih: 07.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1897 E.  ,  2006/3683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının mal satışı için açtığı ihaleyi kazandığını, satışın başka bir şirkete yapılmasına karşın geçici teminat mektubunun nakde çevrildiği, alacağın tahsili için yapılan icra takibinin haksız itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya emtiaları çekme hakkını 15 gün içinde kullanmasının bildirildiği, ancak davalının aradan uzun süre geçtiği ve piyasada dalgalanmalar olduğu şeklinde mazeretlerini ihtarname ile bildirerek emtia çekme hakkından vazgeçtiğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacıya sözleşmede, satış şartnamesinde ve ilanda öngörülmeyen edimlerin yüklendiğini, bu durumda verilen ek süre sonuna kadar davacının teklifi ile bağlı olduğunun kabul edilemeyeceği, teminat mektubunun nakde çevrilmesinin sözleşmeye ve şartnameye aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının iptaline, asıl alacak 35.000.00.YTL’ye 10.11.2004 takip tarihinden itibaren %28 oranında yasal faiz uygulanarak takibin devamına, %40 icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 7.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.