muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13186, Karar No: 2007/892, Tarih: 31.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13186 E.  ,  2007/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Denizli 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :13.4.2006

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.01.2007 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/5156, Karar No: 2014/7597, Tarih: 29.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5156 E.  ,  2014/7597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tesisat Müh. Isıtma Soğutma San. ve Tic. Ltd.Şti. ile davalı T.C. Sağlık Bakanlığı ... Hıfzısıhha Merkezi Başkanlığı... Bölge Hıfzısıhha Enstütisi Müdürlüğü, birleşen 2009/214 Esas sayılı davada davacı T.C. Sağlık Bakanlığı Refik Saydam Hıfzısıhha Merkezi Başkanlığı ... Bölge Hıfzısıhha Enstütisi Müdürlüğü ile davalı ... Tesisat Müh. Isıtma Soğutma San. ve Tic. Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 31.01.2013 gün ve 2012/229-2013/22 sayılı hükmü onayan Dairemizin 14.05.2014 gün ve 2013/3726-2014/3327 sayılı ilamı aleyhinde davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı-birleşen dosya davacısına yükletilmesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalı-birleşen dosya davacısından harç alınmasına yer olmadığına, 29.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6410, Karar No: 2014/7246, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6410 E.  ,  2014/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, eşi ile 05.03.2007 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5651, Karar No: 2012/1968, Tarih: 19.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5651 E.  ,  2012/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Arguvan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.06.2011 gün ve 65/87 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde; 365, 483, 815, 885, 1124, 1135, 1206 ve 1621 sayılı parsellerin davalı ... Yener adına tespit ve tescil edildiklerini açıklayarak anılan parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle yargılama sırasında alınacak olan veraset ilamları doğrultusunda yeni tapu kayıtları oluşturularak, yeni kayıt oranı doğrultusunda vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Yener, davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dayandığı köy senetlerinin HUMK.na uygun olarak düzenlenmediğini, azalardan birinin senedi imzalamadığını ve senedin gerçek olmadığını gerekçe göstererek davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önce kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Uyuşmazlık konusu 365, 483, 815, 885, 1124, 1135, 1206 ve 1621 sayılı parsellerin kadastro tespitleri 1987 yılında yapılmış olup, 483, 815, 885, 1124, 1135, 1206 ve 1621 sayılı parsellerin kadastro tutanakları 1988 ve 365 sayılı parselin kadastro tutanağı ise kadastro tutanağı 1991 (tescil tarihine göre 1990) yıllarında kesinleştikleri anlaşılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. fıkrasında; “tutanaklarda belirtilen hakların, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz” denilmiştir. Davacı kadastrodan önceki hukuki sebeplere ve haricen satın almaya ilişkin 1971 tarihli senede dayanmıştır. Kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten davanın açıldığı 30.5.2011 tarihine kadar 3402 sayılı Kanunun 12/3. fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş bulunduğuna göre davanın bu sebeple reddine karar verilmesi gerekirken, satış senedinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dava redle sonuçlanmış olup, hüküm sonucu itibariyle doğru bulunmaktadır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olmadığından reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 19.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38095, Karar No: 2015/32310, Tarih: 09.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/38095 E.  ,  2015/32310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/146-2014/318

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Mamak ilçesi Ş.. Mah. 33.. ada .. nolu parselde bulunan gecekondusunun işgal ettiği 145 m2'sine imar affından yararlanan Haydar Soyipek'ten enkaz satışı yolu ile devralarak zilyet olduğunu, davalı ile aralarında yapılan 5857 analiz nolu tapu tahsis belgeli konut sözleşmesi gereği 3.262,50 TL arsa bedelinin tahsis edildiğini, taahhüt edilen 100 m2 dairenin inşaat alanına tekabül eden eksik arsa payı için 30.727,50 TL borç tahakkuku yapıldığını, dava tarihi itibariyle 14.341,86 TL ödediğini, sözleşme gereği edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının 21.5.2013 tarihli işlemle yapının Boğaziçi Mah. Kadastro 3381 ada 20-21 nolu parselde kaldığını, bu parsellerin de şahıs mülkiyetinde olduğunu gerekçe göstererek sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ile bu yöndeki muarazanın önlenmesine, kıymet takdir raporuna göre ödenmesi gereken bakiye 7.907,00 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, olmadığı takdirde arsa bedelinin ödenmiş olduğu nazara alınarak 3381 ada 23 parselde tahsis edilen 145 m2 den düzenleme ortaklık payının düşülmesi sonucu kalan payın tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde tahsise konu 145 m2 arsadan DOP payı düşülerek kalan kısmın ağaç bedelleri nile birlikte kamulaştırmasız el atma kapsamında şimdilik 10.000,00 TL sının yasal faiziyle tahsiline, sözleşmenin feshi sebebiyle daire karşılığı borçlanma olarak dava tarihine kadar ödenmiş olan 14.341,86 TL nın ödeme tarihindeki alım gücünün hesaplanarak dava tarihindeki güncel bedelinin ödenmesine, davalıya devredilen yapının dava tarihindeki gerçek bedelinin kamulaştırmasız el atma kapsamında şimdilik 1.000,00 TL sının yasal faiziyle tahsiline, bunlar da olmadığı takdirde 02.07.1986 da arsa bedeli olarak ödediği 18.132,00 TL ile sözleşme gereği ödediği 3.262,50 TL tahsis bedelinin ve daire karşılığı eksik arsa payı karşılığı ödediği 14.341,86 TL nın ödeme tarihindeki alım gücünün hesaplanıp dava tarihine uyarlanarak tahsiline, bu bedele dava tarihinden itibaren yasal uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesini dilemiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi ile ilgili olarak davalı tarafından taahhüt edilen işlemlerin iptaline karar vermesi nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zarardan kaynaklandığı, davanın idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı idare ile imzalanan Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis karşılığı Konut sözleşmesi uyarınca edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının sözleşmeyi haksız yere feshettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasında düzenlenen 17.11.2008 tarihli sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmedir. Sözleşmenin, tarafların özgür iradesi ile düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca kişisel hakka dayanarak talepte bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargının değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamı)Bu nedenle mahkemece, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi zorunludur. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı edip yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3405, Karar No: 2011/7871, Tarih: 12.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3405 E.  ,  2011/7871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 12.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22624, Karar No: 2016/1650, Tarih: 26.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/22624 E.  ,  2016/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk ile mağdurun arkadaş olup olay öncesinde husumetlerinin bulunmadığı, olay günü suça sürüklenen çocuk ve abisi ... arasında çıkan kavgada, suça sürüklenen çocuğun abisine doğru savurduğu bıçağın kavgayı ayırmak için araya giren mağdura isabet ettiği ve yaralanmasına sebep olduğu olayda, suça sürüklenen çocuğun mağduru doğrudan kasıtla yaralaması için sebep bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi gereğince olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suça sürüklenen çocuğun, mağduru bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, eylemine uyan 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince verilecek cezanın 5 yıldan az olamayacağının ve diğer indirim maddelerinin bu ceza miktarı üzerinden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12498, Karar No: 2020/1698, Tarih: 10.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/12498 E.  ,  2020/1698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında :

a) TCK'nın 204/1, 62, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet ve CMK’nın 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

b) TCK’nın 158/1-d, 35/2, 62, 52, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet ve CMK’nın 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları şikayetçi vekili tarafından vekalet ücreti talebi ile sınırlı olmak üzere temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma evresinde usulüne uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın duruşmaya katılmayan, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, mazeret dilekçesinde davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan şikayetçi vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 23/06/2015 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeksizin, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5793, Karar No: 2023/16004, Tarih: 13.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/5793 E.  ,  2023/16004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddesi uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 7.760,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 8.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, aleniyet ögesinin oluşmadığına, cezalarda yetersiz gerekçeyle teşdit uygulandığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararların bozulması gerektiğine vesaire talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde 112 Acilde görevli olan şikayetçilerin, çağrı üzerine adrese gittikleri, olay yerinde rahatsızlanan kişiye müdahale etmek istedikleri, sanığın şikayetçi ...'e ''kimsin lan, şerefsiz, adi herif'' dediği, daha sonra aracın yanına gelen sanığın görevli acil tıp teknisyeni olan şikayetçi ...'e ''Kim bu o... onun adını verin.'' dediği, böylece atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden