muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14195, Karar No: 2017/1028, Tarih: 21.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/14195 E.  ,  2017/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 115 ada 16, 21, 121 ada 12, 15, 19 parsel sayılı sırasıyla 351.36, 363.67, 3.324.89, 6.414.69 ve 830,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanaklarının beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldıkları ve 115 ada 16, 121 ada 15 ve 19 parsel sayılı taşınmazların ..., 115 ada 21 ve 121 ada 12 parsellerin ... 'nın fiili kullanımında bulunduğu, üzerlerindeki fındık ağaçlarının kendilerine ait olduğu; 115 ada 16 parsel üzerindeki evin ...'ya, 21 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evin ...'ya ait olduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve tüm mirasçıların hak sahibi olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne 121 ada 10 ve 115 ada 15 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline; 115 ada 16 ve 21 parsel sayılı parseller ile 121 ada 12, 15 ve 19 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin 2/b kullanım kadastrosu tutanaklarının beyanlar hanesinin 2 numaralı bendindeki kullanım tespitinin iptali ile; 121 ada 12, 19 ve 121 ada 15 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesinin bu kısımlarına "... oğulları ..., ..., ... ve ... kızları ..., ... ve ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki fındık ağaçları adı geçenlere aittir." ibaresinin eklenmesine, 115 ada 16 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tutanağın bu kısmına "... oğulları ..., ..., ... ve ... kızları ... ve ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki fındık ağaçları adı geçenlere aittir, 1 adet ahşap ev ...'ya aittir." ibaresinin eklenmesine, 115 ada 21 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tutanağın bu kısmına "... oğulları ..., ..., ... ve ... kızları ... ve ...'ın kullanımındadır ve üzerindeki fındık ağaçları adı geçenlere aittir, 1 adet betonarme ev ...'ya aittir." ibaresinin eklenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi, doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde ve çekişmeli taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli bir karar vermek zorundadır. Mahkemece, itiraz edilmiş olması nedeniyle tutanakların kesinleşmediği göz önüne alınarak sicil oluşabilmesi bakımından temyiz konusu 121 ada 12, 15, 19, 115 ada 16, 21 parsel sayılı taşınmazlar hakkında tescil kararı da verilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz ise de; hükmün infazının tereddütsüz sağlanabilmesi kamu düzeninden olup, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 2 numaralı fıkrasının ikinci satırında yer alan “sayılı” kelimesinden sonra gelmek üzere "taşınmazların tarla vasfı ile Hazine adına tesciline, taşınmazların tapu kayıtlarının beyanlar hanesine; 6831 sayılı Yasa'nın 2B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhinin yazılmasına" kelimelerinin eklenerek hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16760, Karar No: 2020/1429, Tarih: 02.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16760 E.  ,  2020/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

DAVADA DAVACI : ...

ASIL DAVADA DAVALI : ...

BİRLEŞTİRİLEN

DAVADA DAVALI : ...

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil - tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacı, mirasbırakan babası ...’un 108 ve 109 parsel sayılı taşınmazlarını mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak oğlu ...’a temlik ettiğini, mirasbırakanın maddi durumunun iyi olduğunu, devrin bağış amacıyla yapıldığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemiş, birleştirilen davada ise mirasbırakan annesi ...’un 150 parsel sayılı taşınmazını mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak oğlu Vehbi’ye temlik ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemiş,

Asıl davada davalı, zamanaşımının geçtiğini, mirasbırakanın mal kaçırma kastının olmadığını, mirasbırakan babası ...’in sürekli tedavi gördüğünü ve ihtiyaçlarının fazla olduğunu, mirasbırakanın eşi olan annelerinin de çeşitli hastalıkları olduğunu ve ona özel bakım uygulandığını, SGK tarafından karşılanan tedavi masraflarının yeterli olmadığını, onlarla kendisinin ilgilendiğini belirtmiş; birleştirilen davada davalı, mirasbırakan annesinin eşinin borçları nedeniyle dava konusu taşınmazı sattığını, davacının da durumu bildiğini ve itiraz etmediğini, davacının ...’a olan kızgınlığı nedeniyle eldeki davayı açtığını, annesi ve babasının her türlü ihtiyacı ile ilgilendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’un 22.09.2011 tarihinde 108 ve 109 parsel sayılı taşınmazlarının 1/2 intifa hakkını kendi üzerinde bırakarak 1/2 intifa hakkını eşi ...’a, çıplak mülkiyetini ise oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakan ...’un da 150 parsel sayılı taşınmazını 29.05.2012 tarihinde oğlu Vehbi’ye satış suretiyle devrettiği, Abdülkadir’in 16.08.2012, Hanife’nin ise 07.08.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları Sıddıka, Tunçay ve Vehbi’nin kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Ayrıca, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarında dava değerinin, çekişme konusu taşınmazların tümünün değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras paylarına isabet eden toplam değer olduğu kuşkusuzdur. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 30. maddesinde; “Muhakeme sırasında tesbit olunan değerin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa, yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409 uncu maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması, noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır.” düzenlemesine, 6100 sayılı HMK’nin 150/4. fıkrasında ( HUMK’nun 409. maddesi); “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir...” ve 5. fıkrasında ise; “ İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece, eldeki asıl ve birleştirilen davada çekişme konusu taşınmazların keşfen saptanan değeri üzerinden davacının payına isabet eden değer üzerinden harç tamamlattırılmamış olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, öncelikle asıl ve birleştirilen davada eksik harç tespit edilerek Harçlar Kanununun 30. ve 32. maddeleri uyarınca harcın tamamlattırılması, harcın tamamlanması halinde ise yukarıdaki ilkeler çerçevesinde delillerin değerlendirilmesi ile hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabule göre de asıl ve birleştirilen davada davalılar adına da tescil hükmü kurulmuş olması ile kamu düzenini ilgilendirmeyen ve tanıkla ispatı gereken bir hususta Hukuk Muhakemeleri Kanunun 25. maddesinde düzenlenen taraflarca getirilme ilkesine aykırı olarak davanın taraflarınca tanık olarak ismi bildirilmeyen kişilerin mahalli bilirkişi olarak bilgisine itibar edilip hükme dayanak gösterilmesi de doğru değildir.

Asıl ve birleştirilen davada davacı vekili ve asıl davada davalı Tuncay vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1656, Karar No: 2011/3542, Tarih: 24.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1656 E.  ,  2011/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkamesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Üretim ve montaj hatası nedeniyle test edilirken kalorifer kazanının patlaması ile meydana gelen olayda, sanığın kazanın imal ve montajına ilişkin sorumluluğu bulunmadığı, sanığa ait şirket etiketinin diğer sanık ... İnce tarafından kazana yapıştırılması ile meydana gelen olay arasında illiyet bağı bulunmadığı gibi, Orhan İnce'nin sanığa ait olan Gazi Isı Şirketinin muvafakatini alarak Gazi Isı Şirketi etiketini hatıra binaen kazana yapıştırdığına ilişkin beyanları dışında delil olmadığından, sanığın beraati yerine sanık yönünden oluşa uygun bulunmayan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargılama giderinin sanıklardan sebebiyet verdikleri miktarın tahsili yerine, "kusurları oranında" tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6820, Karar No: 2014/14266, Tarih: 10.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6820 E.  ,  2014/14266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının reddine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bitlis Emniyet Müdürlüğü'nce yürütülen bir soruşturma kapsamında şüphelilerden olan ...'ün Kemalpaşa ilçesinde ikamet etmesi nedeniyle, İzmir Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Müdürlüğü ile ortaklaşa yürütülen operasyon kapsamında, Kemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesinden alınan 2012/970 değişik iş numaralı arama kararına binaen sanık ...'ün ikametinde ve iş yerinde aramanın yapıldığı ve suça konu, Bizans döneminden kalma, 4 parçadan oluşan cam kasenin ele geçirildiği ve el koyma işlemlerinin yapıldığı, sanığın ifadesinde suça konu kaseyi bir tanıdığından aldığını, iş yerinde muhafaza ettiğini ve atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, her ne kadar sanık hakkında Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesine aykırılık suçundan dava açılmış ise de, 74/1. maddesinde “izinsiz kazı yapma” suçunun düzenlendiği ve sanığın suça konu eseri yaptığı izinsiz kazı sonucu bulduğunun delillerinin olmadığı, sanıktan ele geçirilen eser nedeniyle hakkında Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 2863 sayılı Kanunda düzenlenen “kültür varlığı ticareti” suçundan davanın açıldığı ve davanın Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olduğu, böylece sanık hakkında mükerrer davanın açıldığı ve mahkemece sanık ... hakkında Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca açılan davanın CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan davanın, aynı eylem nedeniyle önceden açılmış bir dava mevcut olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, davanın reddine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14570, Karar No: 2018/6046, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14570 E.  ,  2018/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmüne göre, duruşma davetiyesi tebligatının doğrudan sanığın mernis adresine yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin şikayet tarihi itibarıyle yetkilisinin ticaret sicil müdürlüğünden sorularak yetkilisinin sanık olduğunun belirtilmesi durumunda, dosya kapsamında yer alan borçlunun kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünün 20/03/2015 tarihli cevabi yazısına göre şirketin şikayet tarihi itibariyle faaliyetine devam ettiği ve şikayet tarihinden sonrası için KDV beyannamesini verdiği, 09/10/2015 tarihli cevabi yazısına göre ise 31/08/2015 tarihi itibarıyle resen terk ettirildiğinin belirtilmesi ve resen terk tarihinin şikayet tarihinden 7 ay sonra olduğunun anlaşılması karşısında, şikayet tarihini de kapsayan en son beyanname örnekleri getirtildikten sonra, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN,5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3277, Karar No: 2017/10441, Tarih: 03.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/3277 E.  ,  2017/10441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-İştirak Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından, ...'nin velayeti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.10.2017 günü temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı erkek tarafından velayetlerin değiştirilmesi, davalı-davacı kadın tarafından ise çocuklar yararına birleşen nafaka davası ikame edilmiş, mahkemece her iki tarafında davası kısmen kabul edilerek, çocuklardan ...’nin velayeti davacı-davalı babaya verilmiş, diğer çocuk ...'nin velayeti anne de bırakılmış, kadının ortak çocuk ... için istediği tedbir nafakasının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden; davacı ile davalının evlilik dışı ilişkilerinden 05.04.2006 tarihinde....ve 26.03.2010 tarihinde ise .... isimli ortak çocuklarının dünyaya geldiği, babanın çocukları tanıma yoluyla nüfusuna kaydettirdiği, tarafların bir müddet birlikte yaşadıkları, bir süre sonra tarafların ayrıldıkları, tarafların ayrılığından sonra davalı-davacı annenin bir süre kendi ailesi yanında kaldığı ancak buradan da ayrılarak erkek kardeşiyle birlikte çocuk yetiştirmeye elverişli olmayan bir evde yaşamaya başladığı, işi nedeniyle ...’nin beslenme ve temizlik gibi temel ihtiyacıyla yeterince ilgilenemediği, tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere düzenli bir hayat kuramadığı, dosya arasındaki mevcut icra dosyalarının da dikkate alındığında babanın çocuğuyla düzenli bir şekilde kişisel ilişki kurulmasının anneden kaynaklanan nedenlerle aksadığı ayrıca kardeşlerin birbirinden ayrılmasını gerektirecek bir olayın da mevcut olmadığı gibi babanın velayet görevini yerine getiremeyeceğine engel bir halinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, ortak çocuk .... yönünden de velayetin değiştirilmesi koşulları oluştuğundan, Türk Medeni Kanununun 183. ve 349. maddeleri gereğince müşterek çocuk ...'nin velayet hakkının da davalı-davacı anneden alınıp davacı-davalı babaya verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, duruşma için taktir olunan 1.480,00 TL. vekalet ücretinin...'den alınıp....'a verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.