muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8717, Karar No: 2021/8724, Tarih: 24.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8717 E.  ,  2021/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen ilk derece mahkemesince verine karar, Dairemizin 03.04.2018 tarihli, 2016/15256 Esas, 2018/4484 Karar sayılı ilamı ile onanmış, bu onama kararına karşı davalı karar düzeltme talebinde bulunmuş, Dairemizin 17.04.2019 tarihli 2018/4482 Esas, 2019/4839 Karar sayılı ilamı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, davalı erkeğin 15.01.2019 tarihinde vefat etmesi sebebiyle, karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere ilk derece mahkemesince tekrar dosya Dairemize gönderilmiştir. Dairemizce, işbu dava dosyası ile ilgili temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin yapıldığı, tarafların işbu dava dosyasına dair herhangi bir taleplerinin olmadığı, ilk derece mahkemesince dosyanın hangi amaçla Dairemize gönderildiğinin anlaşılamadığı, işbu dava dosyasına dair Dairemizce yapılacak bir işlem olmadığından, dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi.24.11.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/12920, Karar No: 2019/8151, Tarih: 11.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/12920 E.  ,  2019/8151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 62/1, 52/2, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekiye ait bakır tabak ve kazanları kalaylamak amacıyla anlaşmaya vararak temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte teslim alan sanığın, diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içinde hareket etmek suretiyle kalaylamak amacıyla aldıkları eşyaları müştekiye teslim etmedikleri, bu eşyaları alarak Tarsus İlçesine getirdikleri ve Tarsus'ta hurdacılar sitesinde kimliği tespit edilemeyen şahsa satmak suretiyle atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;

Temyiz eden sanıklardan ...’nun ikrara yönelik savunması, müşteki ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından mahkemece adı geçen sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4481, Karar No: 2018/11186, Tarih: 11.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4481 E.  ,  2018/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın olay günü caddede yürüyen 83 yaşındaki şikayetçiyi takip ederek şikayetçinin anahtarla apartmanın kapısını açmaya çalıştığı sırada elinde bulunan el çantasını çekip alarak kaçması şeklinde gerçekleşen eyleminde; 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b ve son maddesinde düzenlenen suçun beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan kimseye karşı işlenmesi gerektiğinin düzenlendiği, mağdurun yaşlı olmasının tek başına bu maddenin uygulanması için yeterli olmadığı, dosya kapsamında ise şikayetçinin yaşının dışında, beden veya ruh bakımından kendini savunmayacak durumunda olduğuna ilişkin delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçinin beden veya ruh bakımından kendisini savunmayacak durumda bulunup bulunmadığının tespitine yönelik doktor raporu alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, şikayetçinin beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olduğunu gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan ve herhangi bir gerekçe gösterilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b ve son maddesi uyarınca yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12687, Karar No: 2013/4981, Tarih: 26.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12687 E.  ,  2013/4981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. (Şişli 1.) sliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak 2003-2004 ve 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle, her bir takvim yılı için sahte fatura düzenlemek fiilinin birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturacağı gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da gösterilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; 2005 takvim yılına ilişkin düzenlenmiş somut bir faturaya ulaşılamaması, anılan yıla ilişkin KDV beyannamelerinden en son Mayıs ayına ilişkin olanının matrahlı olarak düzenlenmiş bulunması karşısında; 2005 yılı için suç tarihinin en aleyhe kabul ile 31.05.2005 olarak kabul edilmesi gerektiği cihetle;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/902, Karar No: 2018/6648, Tarih: 31.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/902 E.  ,  2018/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-) İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-) Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3-) Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-) Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında;

4-) Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında;

Öncelikle sanığın suç tarihi itibariyle şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı borçlu şirketin kayıtlı olduğu Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorulup, şirketin sicile kayıtlı adresinde zabıta araştırması yaptırılıp, devamla kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri ile re'sen terk edilip edilmediği de incelenmek suretiyle delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- İİK’nın 354. maddesi uyarınca şikayetçinin şikayetinden vazgeçmesi halinde ceza ve davanın tüm sonuçları ile birlikte düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11113, Karar No: 2005/14025, Tarih: 12.10.2005

2. Hukuk Dairesi 2005/11113 E., 2005/14025 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/11113 E., 2005/14025 K.**

**- TÜRK VATANDAŞLIĞINDAN ÇIKMA İZNİ

- VERASET İLAMI**- 4722 S. TÜRK MEDENİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜĞÜ VE UYGULAMA ŞEK... [ Madde 17 ]

- 403 S. TÜRK VATANDAŞLIĞI KANUNU(MÜLGA) [ Madde 29 ]

- 2675 S. MİLLETLERARASI ÖZEL HUKUK VE USUL HUKUKU HAKKIN... [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, mirasçılık belgesi verilmesine ilişkindir.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 s.K. md.17)

2675 sayılı Kanunun 22. maddesi uyarınca "miras ölenin milli hukukuna tabidir. Türkiye'deJ>

>ulunan taşınmaz mallar hakkında Türk Hukuku uygulanır."

Miras bırakan Kanber 20.4.2003 tarihinde ölmüştür. Muris, eşi Nuran, kızlan Dila ve Ecem Sue Alman vatandaşıdır. Murise ve eşine vatandaşlıktan çıkma izni verilmiş, çıkma belgesini aldıktan 21.6.1999 tarihinde Türk Vatandaşlığını kaybetmişlerdir. Küçük Dila'nın İse 403 sayılı Vatandaşlık Kanununun 32. maddesi uyarınca babasına bağlı olarak vatandaşlıktan çıkmasına izin verilmiştir. Küçük Cem-Sue İse ana ve babanın vatandaşlıktan çıktığı tarihten sonra 17.9.2000 günü doğmuştur.

Konumuzla ilgili yasa ve yönetmelik hükümleri şöyledir:

403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu madde 29 (değişik-7.6.1995-4412/2 md.) Bu kanun gereğince Türk Vatandaşlığını kaybeden kişiler, kayıp tarihinden başlayarak yabancı muamelesine tabi tutulur. Ancak, doğumla Türk Vatandaşlığını kazanmış olup da sonradan İçişleri Bakanlığından çıkma izni almak suretiyle yabancı bir devlet vatandaşlığını kazanan kişiler ve bunların kanuni mirasçıları, Türkiye Cumhuriyetinin milli güvenliği ve kamu düzenine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla ülkede ikamet, seyahat, çalışma, miras, taşınır ve taşınmaz mal iktisabı ile ferağ gibi konularda Türk Vatandaşlarına tanınan haklardan aynen yararlanmaya devam ederler. 33 ve 35. maddeler hükümleri saklıdır.

Madde 29: (değişik: 29.6.2004-5203/1 md.) Bu kanun gereğince Türk Vatandaşlığı kaybeden kişiler, kayıp tarihinden başlayarak yabancı muamelesine tabi tutulur. Ancak doğumla Türk Vatandaşı olup da, İçişleri Bakanlığından vatandaşlıktan çıkma izni alanlar ve bunların vatandaşlıktan çıkma belgesinde kayıtlı reşit olmayan çocukları; Türkiye Cumhuriyeti'nin milli güvenliğine ve kamu düzenine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla, askerlik hizmetini yapma yükümlülüğü ve seçme-seçilme, kamu görevlerine girme ve muafen araç veya ev eşyası ithal etme hakları dışında, sosyal güvenliğe ilişkin kazanılmış hakları saklı kalmak ve bu hakların kullanımında ilgili kanunlardaki hükümlere tabi olmak şartıyla Türk Vatandaşlarına tanınan haklardan aynen yararlanmaya devam ederler. Kanunun 33 ve 35. madde hükümleri saklıdır.

403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik Madde 31: Vatandaşlıktan çıkma, bir Türk Vatandaşına içişleri Bakanlığı karan ile başka bir devlet uyruğuna geçmek İçin verilen özel İzin mahiyetindedir...

Madde 42/2. fıkra: Ancak, doğumla Türk Vatandaşlığını kazanmış olup da sonradan İçişleri Bakanlığından çıkma izni almak suretiyle yabancı bir devlet vatandaşlığını kazanan kişiler ve bunların kanuni mirasçıları, Türkiye Cumhuriyeti'nin Milli Güvenliği ve kamu düzenine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla, Türkiye'de ikamet, seyahat, çalışma, yatırım, ticari faaliyet, miras, taşınır-taşınmaz mal satın alma, ferağı, kiralama gibi konularda, Türk Vatandaşlanna tanınan haklardan aynen yararlanmaya devam ederler.

Madde 42/4. fıkra: Bu şekilde hakları saklı tutulan kişinin ölümü halinde, kanuni mirasçıları veraset ilamı ile belirlenir,

403 sayılı Yasanın 29. maddesinin amacı; yaşadıkları ülkelerde sosyal ve siyasal haklardan yararlanmak için Türk Vatandaşlığından çıkma izni alan kişilerin, ülkemiz sınırları içerisinde, kanunda belirtilen haklardan aynen Türk Vatandaşları gibi yararlanmalarını sağlamaktadır. Yukanda değinilen yasa ve yönetmelik hükümleri nazara alınmaksızın "murisin ve tüm mirasçılarının Alman Vatandaşı oldukları gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.10.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8450, Karar No: 2007/9976, Tarih: 20.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8450 E.  ,  2007/9976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... ili merkezinde ve ... ilçesinde yetiştirilen bodur, golden ve starking cinsi elmanın 2004 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatının tespiti için ... Erciyes Üniversitesi Ziraat Fakültesinin ilgili birimince bir çalışma yapılıp yapılmadığının yapılmış ise buna ait bilimsel verilerin adı geçen Üniversiteden getirtilip dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14630, Karar No: 2010/17150, Tarih: 30.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14630 E.  ,  2010/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2000/6331-7108 sayılı 25.09.2000 günlü bozma kararında özetle: “dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma işleminin yapıldığı 1986 yılı ile davanın açıldığı 06.10.1995 tarihleri arasında 20 yıllık yasal edinme süresi dolmadığından davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Bozma sonrası Hazine, 01.03.2005 günlü duruşmada Medeni Yasanın 713/6. maddesi gereği taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra Hazinenin tescil talebinin kabulü ile 17.02.1999 günlü ... bilirkişinin rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 40699,03 m² ile (C) ile gösterilen 1258,49 m² olmak üzere toplam 41957,52 m²’lik yerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davacıların davalarının reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medeni Yasanın 639. maddesi hükmü uyarınca tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1986 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında taşınmaz tescil harici bırakılmıştır. Bölgede orman kadastrosu yapılmamıştır.

Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uygun karar verilmişse de; bozma kararından sonra 01.03.2005 günlü duruşma da Hazine, Medeni Yasanın 713/6. maddesi gereği karşı dava açarak dava konusu yerin Hazine adına tescilini istediği halde, mahkemece gerekleri araştırmalar yapılarak taşınmazın niteliği belirlenmemiş, raporu hükme esas alınan orman bilirkişi çekişmeli yeri memleket haritası üzerinde elle boyayarak aplike ettiğinden mahkemece eski ve ... ... fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları ile topoğrafik fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği getirtilerek uygulanıp taşınmazın niteliği ile konumu ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı saptanmamıştır.

Bu nedenle mahkemece; dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğrafları ile M.Y.’nın 713. maddesine dayanılarak açılan davalarda dava tarihinden, kadastro tespitine itiraz davalarında ise tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik ... fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler Ziraat Fakültelerinin ... bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir Harita-Kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisi ile (bir) yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, ... fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan ... (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, ... fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın veya yakın çevresinin arazi kadastro ekiplerince kadastro paftası üzerinde orman nitelemesi yapılarak tesbit ve tescil harici bırakılması (H.G.K.nun 21.01.2004 gün 2004/8-15-7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242-292 ve 12/03/2008 gün ve 2008/20-214-241 sayılı kararları), halinde bu tür yerlerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı gözetilerek başka bir araştırmaya gerek kalmadan Hazine davasının kabulü ile dava konusu taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi düşünülmeli, (H.G.K.’nun 15/03/2006 gün 2006/8-106-68 sayılı kararı) bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; yasal hasım olan davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.