muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13282, Karar No: 2014/17523, Tarih: 28.10.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ....... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi Erol Başdaş'dan 01/03/2006 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunu’nun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6386, Karar No: 2012/13335, Tarih: 04.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/6386 E.  ,  2012/13335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ..., ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanları Av.... ve Av.... ...'in duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız, diğer sanıklar ... ve ... hakkında duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ... ve ... yönünden yağma suçunda duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen dava konusu yağma ve dolaşım özgürlüğünü kısıtlama eylemlerinin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Kovuşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal artırıcı nedenin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ve ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanıklar ... ve ... savunmanları Av....'nın duruşmada ileri sürdükleri itiraz ve savunmaların reddiyle, tebliğnameye uygun olarak sanıklar ... ve ... yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 04/07/2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Tezcan'ın katıldığı oturumda sanıklar savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/13239, Karar No: 2012/179, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13239 E.  ,  2012/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 202 ada 2 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13777, Karar No: 2025/3767, Tarih: 08.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13777 E.  ,  2025/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2702 Esas 2019/956 Karar

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Yerel mahkeme kararı kaldırılarak kurulan beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Aybastı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.04.2018 tarihli ve 2018/97 Esas, 2018/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 62, 53, 58.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında mükerrirlere özgü hükümlerin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.04.2019 tarihli ve 2018/2702 Esas, 2019/956 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile, yerel mahkeme kararı kaldırılarak sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesi Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın katılanın kolunu tutarak ve sıkarak onu "Basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek" şekilde yaralayarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kasten yaralama suçunu işlediği, tartışmanın devamında yere düşen sanığın ayağa kalktıktan sonra üzerindeki bıçağı sanığa çekerek ve sallayarak "seni yaşatmayacağım" diyerek sarf ettiği sözlerin yaralama kastını pekiştirmeye yönelik sözler olduğunun kabul edilmesi durumunda, olay bütünlüğü dikkate alındığında sanığın önce katılanın kolunu tutarak ve sıkarak kasten yaralama suçunu tamamladıktan sonra hukuki kesinti olmaksızın akabinde katılana bıçak sallaması eyleminin bir bütün halinde tek eylem olarak kabul edilip, sanık hakkında tamamlanmış silahla kasten yaralama suçundan ceza verilmesi gerekirken, silahla tehdit suçundan kasıt yokluğu nedeniyle beraat kararı verilip, silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulmaması, bu şekilde bıçak sallama eyleminin yaptırımsız kalması, sanığa eksik ceza tayini usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık ile katılan arasında tartışma yaşandığı, sanığın katılanın kolunu tuttuğu, katılanın ise kendisini bırakması için sanığı ittiği ve sanığın yere düştüğü sırada bıçak çekerek katılana "seni yaşatmayacağım" dediği, araya giren tanıklar tarafından tarafların ayrıldığı, sanığın kasten yaralama suçundan kesin nitelikte adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi karşısında, sanığın yaralama kastı ile hareket ettiği ve sarf ettiği cümlelerinde kasten yaralama kastını pekiştirmeye yönelik sözler olması karşısında Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aybastı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3398, Karar No: 2022/13493, Tarih: 28.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3398 E.  ,  2022/13493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi gereğince düşürülmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1957, Karar No: 2024/4180, Tarih: 05.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1957 E.  ,  2024/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1 E., 2023/253 K.

SUÇLAR : Nitelikli şekilde kasten öldürme, Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412

sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/3161 Esas 2020/2724 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/324 Esas 2021/269 Karar sayılı ilamı ile;

a)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b-d-e, 31/2, 32/2, 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b)Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında katılan ...'ya yönelik cinsel istismar suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/5, 43/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/324 Esas 2021/269 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili, katılan suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/8862 Esas 2022/8705 Karar sayılı kararı ile; katılan suç sürüklenen çocuk ...'nın yaşının düzeltilmesi için nüfus müdürlüğü temsilcisinin duruşmada hazır edilerek 5271 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak yaşının düzeltilmesi konusunda bir karar verildikten sonra suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değelendirilmesinin gerektiği yönündeki önceki bozma ilamı kısmen etkisiz kılınacak şekilde Nüfus Müdürlüğü temsilcisi 09.03.2021 ve 03.06.2021 tarihli celselerde yer almasına rağmen bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılamaması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/1 Esas 2023/253 Karar sayılı kararı ile;

a)Katılan suça sürüklenen çocuk ...'nın yaşı düzeltilerek hakkında nitelikli öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b-d-e, 31/2, 32/2, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay 5 gün hapis cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/1 Esas 2023/253 Karar sayılı kararı ile;

a)Katılan suça sürüklenen çocuk ...'nın yaşı düzeltilerek hakkında nitelikli öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b-d-e, 31/2, 32/2, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay 5 gün hapis cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b)Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında katılan ...'ya yönelik cinsel istismar suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/5, 43/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi özetle; suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen cezaların yetersiz olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının yersiz olduğuna, ilişkindir.

Katılan suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi özetle; suça sürüklenen çocuk sıfatıyla; suçun zamanaşımına uğradığına, atılı suçu işlediğine dair hiçbir maddi delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, fazla ceza verildiğine, lehine kanuni indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine, katılan sıfatıyla; suça sürüklenen çocuk ...'ye verilen cezanın az olduğuna, üst sınırdan ceza

verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, kemik yaşının daha küçük olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 103/5. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, fazla ceza verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, kemik yaşının daha küçük olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 103/5. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, fazla ceza verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocukların amca çocukları oldukları, aynı köyde ikamet ettikleri, 2013 yılının Ağustos ayı içerisinde ...'nin, ...'nın evine gittiği, evde ...'dan başka kimse olmadığını gören ...'nin, ...'ya cinsel birliktelik teklif ettiği, ...'nın sessiz kaldığı ancak daha sonra birlikte oldukları, yine 2013 yılının Ağustos ayının sonlarında ...'nın yalnız olduğu bir günde ...'nin tekrar ...'nın evine gittiği, ...'ya cinsel birliktelik teklif ettiği ve ... ve ...'nın birlikte olduğu, bu olaydan sonra ...'nın hamile kaldığı, ...'nın hamile olduğunu köy yeri ve küçük yer olması nedeniyle sakladığı, ... ile karşılaştığı zaman ...'nin, ...'ya adet görüp görmediğini sorduğu, ...'nın da adet görmediğini söylediği, daha sonra ... ile ...'nin görüşmediği, ...'nın rezil olmaktan korktuğu için kimseye durumu anlatmadığı, hamileliğini ailesinden ve başkalarından gizlediği, 18.04.2014 tarihinde ...'nın sancılarının olduğu, annesine adet sancılarının olduğunu ve okula gitmeyeceğini söylediği, bebeğin doğacağını anlayınca karyolanın üzerindeki battaniyenin üzerine uzandığı, bir süre sonra canlı bir kız bebeği dünyaya getirdiği, doğum esnasında çocuk ile kendisi arasında olan bağı eliyle zorla da olsa kopardığı, canlı kız bebeğini üzerinde bir poşete koyduğu, ...'nın doğum yaparken üzerinde bulunan elbiselerini ve canlı bebeğinin bulunduğu poşeti alarak Andırın yolu Yenigün köyü Ziyaret mevkiinde cami karşısında bulunan araziye canlı halde gömüp üzerini toprakla örterek olay yerinden ayrıldığı, olaydan yaklaşık 15-20 gün sonra tanık ...'in evinin balkonunda sobayı yaktığı esnada yaklaşık 100 metre ileride bulunan boş arazide bir köpeğin bir şey yediğini görerek kayın validesine haber verdiği, tanık ...'in cesedi görerek ihbarda bulunduğu, kimliği meçhul bebeğe ait cesedin DNA profili ile ... ve ...'nin kimliği meçhul bebek için biyolojik anneliğinin ve babalığının reddedilmediği, ileri derecede çürüme ve bozulma nedeniyle histopatolojik inceleme yapılamayan bebeğin ölüm sebebinin tespit edilemediği ancak ...'nın beyanından da anlaşılacağı üzere doğumdan sonra bebeğin nefes alıp verdiği ve ağladığı tespit edildiği, olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde ceza miktarı yönünden; suça sürüklenen çocuk ...'nın, nüfusta 15.10.1998 olan doğum tarihinin 20.05.1999 olarak düzeltilmiş olmasına göre suç tarihinde 14 yaş 10 ay 22 günlük olduğu anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle ağırlaştırılmış

müebbet hapis cezası yerine 12 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, yaşıyla uyumlu olacak şekilde üst sınırdan ceza tayini yerine alt sınıra yakın olacak şekilde 12 yıl 6 ay ceza tayin edilmesi suretiyle eksik ceza verilmesi,

4. Katılan Bakanlık vekili lehine vekalet ücreti yönünden; Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesindeki "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine, suça sürüklenen çocuklar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm İle Suça Sürüklenen Çocuk ... ... Hakkında Nitelikli Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (3) ve (4) numaralı bendlerinde açıklanan nedenlerle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2023 tarihli ve 2023/1 Esas 2023/253 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin ceza miktarı ve vekalet ücretine yönelen, katılan suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin ceza miktarına yönelen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5581, Karar No: 2016/3945, Tarih: 11.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5581 E.  ,  2016/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... çalışma alanında bulunan 302 ada 26 parsel sayılı 117,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle iki katlı kargir ev vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., kendi kullanımında bulunan avlu niteliğindeki taşınmaz bölümü ile kadimden beri yol olarak kullanılan taşınmaz bölümlerinin çekişmeli taşınmaz içerisinde tespit edildiği iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabul kısmen reddine, çekişmeli 302 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 21.11.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda mavi renkte ve (B) harfi ile gösterilen 18,56 metrekare yüzölçümündeki kısmın tapu kaydının iptali ile son parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, kırmızı renkte ve (A) harfi ile gösterilen 20,69 metrekare yüzölçümündeki kısmın yol olarak terkini ile haritasında yol olarak gösterilmesine ve fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısımlar dışındaki istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Ali Saydam tarafından yargılama giderine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davalının temyizi yargılama giderlerine ilişkin olup, ön inceleme duruşmasında davalı tarafından dava kabul edilmiştir. Diğer yandan davalı davanın açılmasına da sebebiyet vermediğinden 6100 sayılı HMK’nın 312/2. maddesindeki "davalı, davanın açılmasına kendi hal ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderlerini ödemeye mahkum edilmez" şeklindeki yasal düzenleme karşısında davalı aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi gerekirken, mahkemece aksi yönde karar verilmesi isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.