muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2521, Karar No: 2024/7868, Tarih: 23.12.2024

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2341, Karar No: 2016/2845, Tarih: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2341 E.  ,  2016/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Elbistan Sulh Hukuk, Antalya 4. Sulh Hukuk ve Afşin Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı Kanunun 408. maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

Elbistan Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayına ait UYAP sisteminden alınan nufüs kaydına göre, adresinin “... Mah. ... Sok. No:... B İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi, kısıtlı adayının "... ... ... ... ... Mah. ... Cad. No:... ... Yolu Üzeri .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Afşin Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayının yapılan UYAP sorgusunda adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:.. .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

TMK m. 22 uyarınca bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önce adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1939, Karar No: 2021/2040, Tarih: 28.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/1939 E.  ,  2021/2040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik verilen hüküm asıl dosyada davalı-birleşen dosya davacısı vekilince duruşmalı, asıl dosyada davacı- birleşen dosyada davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili Avukat ... ile asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili Avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup asıl dava sözleşme kapsamı ve fazlası olarak yapılan imalat bedellerinden ödenmeyen kısmın tahsili, birleşen dava ise, eksik bırakılıp dava dışı 3. şahsa yaptırılan imalât bedellerinin tahsili istemlerine ilişkindir.Mahkemece verilen ilk kararda 2. bilirkişi heyetinin 27/07/2015 tarihli raporunu benimseyerek asıl davada davacının yaptığı imalaat bedelinin keşifle belirlenen 857.546,00 TL olduğu kabul edilerek bundan davalı tarafından yapılan toplam 654.044,00 TL ödemenin mahsubu ile 203.502,00 TL ye hükmedilmiş, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir. Kararı birleşen dosya davacısı iş sahibi vekili temyiz etmiştir.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; 2016/1785 esas, 2016/4403 karar sayılı, 27.10.2016 tarihli bozma ilamında yer alan “04.02.2013 tarihli e-mail ile ilgili tarafların beyanı alınıp yükleniciyi bağlayıp bağlamayacağı tartışılıp değerlendirildikten sonra, bağlayıcı olduğunun kabul edilmesi halinde saten alçının yüklenici tarafından yapılmayıp iş sahibince yapıldığı bu e-mail ile kabul edildiğinden hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibinin yaptırdığı bu işlerin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile bedeli hesaplattırılıp, asıl ve birleşen davada sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır. Öte yandan asıl davada oluşturulan hüküm fıkrasında dava tarihinden itibaren faiz uygulanacak alacak miktarı yazılmakla birlikte ıslahla artırılan kısımda, kabul edilen ve ıslah harcının yatırıldığı tarihten itibaren faiz uygulanacak alacak miktarının gösterilmemiş olması infazda tereddüt yaratacağından hükümde bu miktarların açık olarak gösterilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.” gerekçe ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; alınan 29.07.2019 tarihli 2. ek bilirkişi raporuna itibar edilerek asıl davanın 138.234,00 TL üzerinden kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, usulî kazanılmış hak ilkesi uyarınca bozma doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılıp karar verilmelidir. Nitekim 1086 sayılı HUMK’nın yürürlükte olduğu dönemde çıkarılan 09.05.1960 tarih, 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda; Yargıtay bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına usulî kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için de zorunluluk doğacağı, usulî kazanılmış hakka ilişkin açık kanun hükmü olmasa da temyiz sonucu verilecek bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan amacı ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar amacıyla kabul edilmiş olması bakımından usulî kazanılmış hak müessesesi usul hukukunun dayandığı ana esaslardan olup, kamu düzeniyle de ilgili olduğu belirtilmiştir. 6100 sayılı HMK’da da usulî kazanılmış hakka ilişkin açık bir düzenleme bulunmamakta ise de; bu ilkenin uygulanma gerekliliği HMK hükümleri karşısında da varlığını sürdürmektedir. Yargıtay’ın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak doğmuştur. Yargısal ve bilimsel içtihatlarda “usulî kazanılmış hak” ya da “Usulî müktesep hak” olarak adlandırılan bu ilke Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.02.1988 tarih, 1987/2-520 Esas, 1988/89 Karar sayılı ilamında “Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince işlem yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisinin lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durumdur ve buna usulî kazanılmış hak denilmektedir…” şeklinde tanımlanmaktadır. Usuli kazanılmış hakkın istisnaları ise dosya kapsamına göre bulunmamaktadır (Dairemizin 20.12.2017 tarih ve 2017/1909 Esas, 2017/4513 Karar; 26.02.2020 tarih ve 2019/3347 Esas, 2020/790 Karar sayılı ilâmları). Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın da reddine dair verilen ilk karar, az yukarda belirtildiği üzere Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda 2016/1785 esas, 2016/4403 karar sayılı, 27.10.2016 tarihli bozma ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamında 04.02.2013 tarihli e-mail ile saten alçının yüklenici tarafından yapılmayıp, iş sahibince yapıldığı kabul edildiğinden, bu işlerin yapıldığı tarihteki mahalli piyasa rayiçleri ile hesaplama yapılmasının gereğine işaret edilmiş olmasına rağmen hükme esas alınan raporda, mahalli piyasa rayiçleri yerine sözleşme fiyatları ile hesaplama yapıldığı gibi, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde servis asansörü içi ve önü imalatı bedeli olan 17.500,00 TL’nin de hesaplamaya katıldığı, bu sebeple bozmaya uygun şekilde hesaplama yapılmadığı anlaşılmıştır

.500,00 TL’nin de hesaplamaya katıldığı, bu sebeple bozmaya uygun şekilde hesaplama yapılmadığı anlaşılmıştır. Yukarıda belirtildiği gibi, mahkemece bozma ilamına uyulması sonucunda, bozma ilamı lehine olan taraf yönünden usulî kazanılmış hak doğacağından, uyulan bozma ilamına göre yargılamanın neticelendirilmesi gerekmektedir. Öte yandan mahkemece yaptırılan 18/12/2018 tarihli bilirkişi incelemesi sonucu saten alçı bedeli mahalli piyasa rayiçlerine göre 157.984,00TL olarak hesaplanmış olup, bu miktarın birleşen davada hüküm altına alınması gerekirken, saten alçı bedelinin sözleşme fiyatlarına göre hesaplanan bedeli olan 82.768,00TL asıl davadaki bedelden mahsup edilerek hüküm kurulmuştur. Her davada talepler ayrı ayrı değerlendirilip, dava açılan alacak kalemi bakımından mahsup yapılmadan, hüküm kurulması zorunludur. Ayrıca mahkemece esastan inceleme yapılarak yargılama yapılmış olup, asıl davada verilen kısmen kabul kısmen red kararında reddedilen miktar bakımından davada vekille temsil olunan davalı yararına, ve yine birleşen davada davanın esastan reddine karar verildiği halde nispi vekalet ücreti tayini yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi kabule göre doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, asıl davanın önceki gibi 203.502,00 TL üzerinden kabulüne, birleşen davanın ise bozmaya uygun şekilde mahalli piyasa rayici ile hesaplama yapan ilk rapora göre 157.984,00TL üzerinden kabulüne karar verilerek asıl ve birleşen davalarda kabul edilen ve reddedilen miktarlar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ne göre hesaplanacak vekalet ücretine hükmedilmesinden ibaret olmalıdır.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 3.050,00TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflara verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10074, Karar No: 2024/7351, Tarih: 15.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10074 E.  ,  2024/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/89 E., 2023/1433 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında

hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/179 E., 2020/361 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kabul edilen yönlerden kaldırılmasına ve bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davalı-davacı kadın vekilinin diğer yönlere ilişkin istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2009 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocukları olduğunu, kadının, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, baskıcı olduğunu, birlik görevlerini ihmal ettiğini iddia ederek davanın kabulü ile tarafların öncelikle zina hukuki sebebine dayalı olarak kabul edilmemesi halinde ise evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı erkek vekili birleşen davada sunduğu cevap dilekçesinde özetle; birleşen dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, baskıcı olduğunu, birlik görevlerini ihmal ettiğini iddia ederek asıl davanın fer'îleri ile birlikte kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı-davalı erkek vekili birleşen davada sunduğu cevap dilekçesinde özetle; birleşen dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, baskıcı olduğunu, birlik görevlerini ihmal ettiğini iddia ederek asıl davanın fer'îleri ile birlikte kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, erkeğin, ortak konutun eşyalarına zarar verdiğini, duygusal, psikolojik ve cinsel şiddet uyguladığını, birlik görevlerini ihmal ettiğini, ilgisiz olduğunu, kadının ailesine kötü davrandığını, hakaret ettiğini, ortak konutu terk ettiğini, erkeğin kadına ait telefonu kadına fiziksel şiddet uygulayarak aldığı ve hukuka aykırı delil olduğu, hükme esas alınamayacağını iddia ederek tarafların boşanmalarına karar verilmesini, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocukların her biri yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir nafakası, 500,00 TL iştirak nafakası, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî tazminat, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin, ortak konutun eşyalarına zarar verdiğini, duygusal, psikolojik ve cinsel şiddet uyguladığını, birlik görevlerini ihmal ettiğini, ilgisiz olduğunu, kadının ailesine kötü davrandığını, hakaret ettiğini, ortak konutu terk ettiğini, erkeğin kadına ait telefonu kadına fiziksel şiddet uygulayarak aldığı ve hukuka aykırı delil olduğu, hükme esas alınamayacağını iddia ederek birleşen davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocukların her biri yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir nafakası, 500,00 TL iştirak nafakası, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî tazminat, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, sinirli yapıda bir insan olduğu, evde çocuk sesine ve gürültüsüne katlanamadığı, sinirlendiğinde evdeki eşyaları kırıp döktüğü, nevresimleri parçaladığı, yemeği beğenmediğinde tabağı masaya vurduğu, kadına psikolojik şiddet uyguladığı, kadını, çocukları ve kadının annesini yazlıktan kovduğu, kadına karşı ilgisiz olduğu, kadının ise annesinin etkisinde kaldığı, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, kadının cinsel dürtülerini kontrol edemediği, farklı erkekler ile sosyal medya üzerinden görüntülü sohbet ettiği, onlara kendisine ait çıplak fotoğraf ve videolar gönderdiği, görüntülerin birinde kadının kucağında kızının da olduğu, kadının sosyal inceleme raporuna esas olmak üzere görevli psikoloğa verdiği beyanında internet ortamında tanıştığı Tokat'ta yaşayan ... ve Edirne'de yaşayan kendisini ... olarak tanıtan ... isimli kişilerle konuştuğu, bu kişilere kendisinin çıplak fotoğraf ve videolarını gönderdiği, yine internette tanıştığı ... isimli şahsa gönderdiği cinsel içerikli fotoğraf ve videolar nedeniyle bu şahsın görüntüleri internet ortamında yayacağı yönünden kendisine şantaj yapması üzerine bu şahsa iki kez para gönderdiği ve ayrıca yine internette tanıştığı ... isimli kişi ile öncelikle internet ortamında bir süre görüştüğü, ona da aynı şekilde çıplak fotoğraf ve videolarını gönderdiği ve cinsel birliktelik için Silivri'ye gidip bu kişiyle buluştuğu, bu kişiyle cinsel ilişkiye varmayan cinsel yakınlaşmasının olduğu ancak bu yakınlaşmanın cinsel birliktelik boyutunda olmadığı, çocukları aklına gelince cinsel ilişkiye girmediğini belirttiği, yargılama sırasında alınan beyanlarında da hatalarını kabul ettiği, yaptıklarından pişman olduğunu belirttiği, her ne kadar tüm dosya kapsamı ve hükme esas alınan sosyal inceleme raporunda kadının Silivri'de ... isimli şahısla olan buluşmasında cinsel ilişki yaşamadığını beyan etmiş ise de evli bir kadının otel odasında başka bir erkekle buluşmasının zina olarak kabulünün gerektiği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının erkeğe nazaran ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın zina hukuki sebebiyle, birleşen davanın ise evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle kabulü ile tarafların boşanmalarına, alınan sosyal inceleme raporu içeriği dikkate alındığında ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, ortak çocuklarla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, kadının çalıştığı, düzenli gelirinin olduğu dikkate alınarak tedbir nafakası talebinin reddine, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olan kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, kadın tarafından usulüne uygun olarak açılan mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davası bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, hükme esas alınan telefonun hukuka aykırı yollarla elde edildiği, yasak delil olduğu ve hükme esas alınamayacağı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu ve asıl davanın reddine karar verilmesi gerektiği, kadının tazminat talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, velâyet düzenlemesinin dosya kapsamına uygun olmadığı belirtilerek; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, velâyet yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya kapsamından, kadının başka erkeklerle cinsel içerikli mesajlaşmaları olduğu, bu mesajlarda çıplak fotoğraflarını gönderdiğini ispatlamak için dosyaya sunulan görüntülerin alındığı telefonun, kadının kişisel telefonu olduğu, erkek tarafından kadının rızası dışında alınarak delil elde edilmek istendiği, dosyaya sunulan mesajlar, fotograf ve video kayıtlarının yasal yoldan elde edilmediği ve delil olarak değerlendirilmesi ile hükme esas alınmasının hatalı olduğu, yine kadının, Silivri'de ... isimli erkekle buluşup otelde aynı odada kaldıklarına dair herhangi bir delil ibraz edilmediği gibi dosya içeriğinde de kadının başka bir erkekle aynı otel odasında kaldığına ilişkin herhangi bir kayıt olmadığı, kadının başka bir erkekle birlikte otelde aynı odada kaldığına ilişkin görgüye dayalı tanık beyanı da olmadığı zina eyleminin ispatlandığının kabulünün doğru olmadığı, fakat kadının bu eylemlerinin güven sarsıcı davranışlar olarak kabulü gerektiği, bu şartlar altında; İlk Derece Mahkemesince ispatlanmadığı halde zina hukuki nedenine dayalı davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, kadının başka erkeklerle cinsel içerikli mesajlaşması ve bu mesajlaşma sırasında uygunsuz görüntülerini gönderdiğine ilişkin fotoğraf ve mesajların yasal yolla elde edilmemesi nedeniyle delil olarak kullanımının usul ve yasaya aykırı olduğu, ancak kadının farklı isim ..