muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16516, Karar No: 2019/14122, Tarih: 26.06.2019

Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre de; ... Turizm Taş. ve Tem. Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ıslah dilekçesi ve bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi de hatalıdır.

3-Kabule göre de; ... Temizlik Hizmetleri İnş. Pey. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden ıslah dilekçesinde sadece kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunulduğunun dikkate alınmaması da hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14383, Karar No: 2012/17521, Tarih: 21.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14383 E.  ,  2012/17521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı İmtiyaz Sahibi ... Gazete Dergi Basım A.Ş. vd. aleyhine 21/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davacı ile davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı Şirket'e ait gazetenin 19.06.2010 tarihli nüshasında “İnce Taciz Savcılıkta” başlığı ile ve 21.06.2010 tarihli nüshasında “İnce ince kıvırıyor” başlığı ile yayımlanan haberlerle kişilik haklarına saldırı oluştuğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, olayın tarafı dava dışı F.B. nin röportajına dayanarak hazırlanan haberin görünür gerçekliğe ve hukuka uygun olduğunu belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu haber başlığının “İnce İnce Kıvırıyor” şeklinde verildiği, haberin başlığı ile içeriğinin uyumlu olmadığı, bu ibarenin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

-/-

-2-

2011/14383-2012/17521

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

-/-

-2-

2011/14383-2012/17521

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; davalı şirkete ait Sabah gazetesinin 21.06.2010 günlü sayısının Ankara ekinde “İnce İnce Kıvırıyor” başlığı altında yayımlanan haberde tacizin mağduru olduğu iddia edilen dava dışı F.B'nin "...'nin tacizi kapatmaya çalıştığı ..." biçimindeki anlatımlara yer verilmiştir.

Okuyucunun ilgisini artırmak amacıyla, habercilik tekniğine uygun olarak, özle biçim arasındaki denge korunarak kullanılan çarpıcı başlık kişilik haklarına saldırı oluşturmaz. Dava konusu haberde kullanılan başlık haberin içeriği ile birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, yargılamanın dayanağı olan belgelere dayanılarak yayımlanan haberin görünür gerçekliğe uygun olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4435, Karar No: 2018/5661, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4435 E.  ,  2018/5661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...... tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ...... 1. Sulh Hukuk ile ...... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ...... tayin edilmesi istemine ilişkindir.

...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün yerleşim yeri adresinin "...... Mah. ...... Sok. No:19/1 ...... ....../......" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; zabıtaca yapılan araştırmada çocuk ...'un halen annesi olan ...... ... ile birlikte kaldığı, bakım ve ihtiyaçları ile annesinin ilgilendiği, "...... Mah. ......... Cd. No: 34/2 ....../......" adresinde ikamet ettikleri bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil ......ı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, ...... ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

...... ...... Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda ...... tayini istenilen ...'un annesi ...... ... ile birlikte " ...... Mah. ......... Cd. No: 34/2 ....../......" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5939, Karar No: 2012/27378, Tarih: 14.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5939 E.  ,  2012/27378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına, hapis cezasının ertelenmemesine, paraya çevrilmemesine, katılan vekilinin ise bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan kazayı asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiğinin kabulü karşısında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7686, Karar No: 2013/21012, Tarih: 05.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7686 E.  ,  2013/21012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda bir muarazanın oluştuğu, bu muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun men'i talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11942, Karar No: 2010/4069, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11942 E.  ,  2010/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma, rızaen cinsi münasebette bulunma ve bu suçlara iştirakten sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, Şişli 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.07.2005 gün ve 2003/869 Esas, 2005/850 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ile sanıklar ...,... taraflarından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan vekilinin 06.09.2005 günlü dilekçesi içeriğine nazaran temyizinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olduğu, sanıklar ...,...’in mahkümiyet hükümleriyle ilgili bir temyizinin bulunmadığı ve bu sanıkların kendi temyizlerinin de olmadığı anlaşılmakla, incelemenin sanıklar ...,...,... haklarında kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında, suç tarihinde onbeş yaşından büyük olan mağdureyi rızasıyla kaçırıp, alıkoyan ve bu suça iştirak eden sanıkların aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışlarından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve Yasanın 7/1. maddesi de dikkate alınarak tüm sanıkların alıkoyma suçundan beraetlerine karar verilmesi yerine yazılı gerekçelerle mahkümiyet hükmü kurulması,

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK. nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdureden beş yaştan daha büyük olan sanık ...’ın işlediği kabul edilen reşit olmayanın rızasıyla cinsi münasebette bulunma eylemi ve buna bağlı olarak diğer sanıkların iştirak eylemleri hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesine uyan ve takibi şikayete tabi olmayan suçu oluşturduğundan ve aleyhe düzenleme içerdiğinden, 765 sayılı TCK.nun 416/son, .../...

Mağdureden beş yaştan daha büyük olan sanık ...’ın işlediği kabul edilen reşit olmayanın rızasıyla cinsi münasebette bulunma eylemi ve buna bağlı olarak diğer sanıkların iştirak eylemleri hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesine uyan ve takibi şikayete tabi olmayan suçu oluşturduğundan ve aleyhe düzenleme içerdiğinden, 765 sayılı TCK.nun 416/son, .../...

ve 65/3. maddeleri gereğince mahkümiyet kararı verilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103 Esas, 2005/89 Karar sayılı kararıyla l04. maddenin ikinci fıkrasının iptal edildiği, bunun sonucunda fiilin birinci fıkraya uyan suçu oluşturduğu ve takibinin şikayete bağlı olduğu, 5560 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla, öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunulması, sonuçsuz kalması halinde yargılamanın sürdürülmesi ve neticesine göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar ...,...’nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın; gerekçelerine nazaran aynı Yasanın 325. maddesi gereği hükmü temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...’ya TEŞMİLİNE, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/4868, Karar No: 2018/12298, Tarih: 04.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/4868 E.  ,  2018/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ...... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, taraflar arasında 01/01/2014 başlangıç tarihli, ......... 2.250 TL bedelle ...... sözleşmesi düzenlendiğini, davalının ...... süresi bitmeden ve davacıya bilgi vermeden taşınmazı tahliye ettiği, 01/01/2014 tarihinden dava tarihine kadar toplam 18.000 TL ...... bedelinin ödenmediğini, ayrıca ......ları zamanında ödemediği veya sözleşmeye uymadığı takdirde bir yıllık ...... ödemesini taahhüt ettiği, bu tutarın ise 27.000 TL olduğu, toplam 45.000 TL ......ları bulunduğunu belirterek 45.000 TL alacağın tahsili ile alacağa dava tarihi itibari ile yasal faiz yürütülmesini talep etmiştir.

Davalıya, dava dilekçesi tebliğ edilemediğinden yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, dava dilekçesinde davalının adresinin bildirilmediği,.........Odası tarafından Mahkemeye bildirilen adrese çıkartılan tebligatın iade edildiği, davacı vekiline HMK 119/2 maddesi gereğince davalının adresini bildirmek üzere 1 hafta kesin süre verildiğini bildirir ihtaratlı tebligatın çıktığı, tebligatın 31/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve davacı vekili verilen kesin süreye rağmen adres bildirmediği ve beyanda bulunmadığı gerekçesiyle davanın HMK 119/2 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı ...nın 119/1 maddesinde, dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmış, 119/1. maddesinin (b) bendinde ''davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri''nin bulunması gerektiği belirtilmiş, 119/2 maddesinde ise; 119/1 de sayılan bentlerden (a),(d),(e),(f),(g) bentleri dışında kalan hususlarda eksiklik bulunması halinde hakimin eksikliği tamamlaması için davacı tarafa bir haftalık kesin süre vereceği, bu süre içinde eksiklik tamamlanmadığı taktirde davanın açılmamış sayılacağı belirtilmiştir.

Bilindiği üzere, usul hükümleri yargılamayı kolaylaştırmak ve hızlandırmak amacıyla getirilen düzenlemeler olup, zorunluluk olmadıkça usuli eksiklik davanın reddi veya açılmamış sayılmasına gerekçe yapılmamalıdır.

Bilindiği üzere, usul hükümleri yargılamayı kolaylaştırmak ve hızlandırmak amacıyla getirilen düzenlemeler olup, zorunluluk olmadıkça usuli eksiklik davanın reddi veya açılmamış sayılmasına gerekçe yapılmamalıdır.

Somut olayda, davacı taraf dava dilekçesinde davalının adresini göstermemiş, ticaret odasından adresin sorulmasını istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin talebi gibi ilgili ticaret odasından, davalı şirketin adresinin bildirilmesi istenilmiş, bildirilen adrese çıkartılan davetiyenin tebliğ edilememesi üzerine, davacı vekiline yapılan tebligat ile, davalının adresinin bir haftalık kesin süre içerisinde bildirilmesi aksi halde HMK 119/2 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği ihtar edilmiş, davacı vekili, 02/04/2015 tarihli dilekçesi ile ticaret sicil odasından davalının yeni adresinin sorularak bildirilecek yeni adresi tebligat yapılması, aynı adres geldiği takdirde adres araştırması yapılarak tespit edilen adrese tebligat yapılması, adres araştırması neticesi adresi bulunamadığı takdirde ilanen tebligat yapılması talep edilmiştir. Dava dilekçesinde tarafların adresinin yazılması zorunluluğu usulünce ve sağlıklı bir tebligat yapılabilmesi amacına yöneliktir. Dava dilekçesinde davalının adresi bildirilmemiş ise de, davalı Ticaret şirketi olup ticaret sicilinde kayıtlı adresi belirlenmiş, bu şekilde dava dilekçesindeki eksiklik giderilmiştir. Bu durumda davalının ticaret sicilinde kayıtlı adresine Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve usul ekenomisine de uygun düşmeyen gerekçe ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.