muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/861, Karar No: 2008/1119, Tarih: 07.02.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/861 E.  ,  2008/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çermik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.5.1991

Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamış (2828 s. K. m.22/1), görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğunu göstermemiştir. Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

9.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.1.2003 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise; görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi ya da özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır. 3.7.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.7.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerine vermiş (5395 s. K. m.7/7), bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 24.12.2006 ve 26386) “Mahkemenin”, müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir. (Yönetmelik m.4/e)

Yukarda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi, sonradan yürürlüğe giren yukarda bahsedilen kanunlarla değiştiğine göre,dava, aile mahkemesi sıfatıyla bakmak üzere Asliye Hukuk mahkemesi görevine girmektedir. O halde, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir.

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

2828 sayılı Yasa uyarınca alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek, korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle de ilgilidir. Bu nedenle, davanın; hakkında korunma kararı alınmış olan çocuğa, çocuk ergin değilse yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, sözü edilen yasanın 24. ve müteakip maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerekir. Olayda, korunma kararı, davalı kurumun başvurusu üzerine evrak üzerinde yapılan inceleme ile kaldırılmış, çocuğun yasal temsilcisine husumet yöneltilmediği gibi, karar da bunlara tebliğ edilmemiştir. Koruma altına alınmış olan çocuk daha sonra ergin olduğuna göre, o’na husumet yöneltilmeden gösterdiği taktirde delilleri toplanmadan karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.02.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2029, Karar No: 2014/9494, Tarih: 12.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2029 E.  ,  2014/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YEŞİLOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/05/2013

NUMARASI : 2011/84-2013/85

Taraflar arasında görülen menfi tespit-alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı T.. S.. ve M.. A.. isimli şahıslar ile birlikte G.. Kasabasında hayvancılık yapmak üzere Yeşilova Noterliğinin 14/12/2009 tarih ve 02015 yevmiye numarası ile adi ortaklık sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmeye göre 30 adet büyükbaş hayvan alınacağını, sözleşme süresi bitmeden ortaklardan birinin ayrılması durumunda kendisine düşen 10 hayvanın rayiç bedelini diğer iki ortağa ödeyeceğini, her bir ortağın payının 1/3 olduğunu, müvekkili ve ortakları ile birlikte 30 adet büyükbaş hayvan alındığını, besihane için gerekli alt yapının sağlandığını, davacı adına Ziraat Bankası Y.. Şubesine banka kredisi için müracaat edilerek 114.000,00 TL kredi kullanıldığını, Ziraat Bankası ile düzenlenen 04/12/2009 tarihli 334 sayılı kredi sözleşmesine göre müvekkilinin ortaklar ile müşterek müteselsil kefil sıfatı ile sorumlu tutulduklarını, kredinin asıl borçlusunun S.. A.. ise de esasen borcun tamamının Adi Ortaklık borcu olduğu, noter sözleşmesi ve banka kredisi doğrultusunda her bir ortağın 10 büyükbaş hayvanı olduğunu, hayvan pasaportlarının müvekkilinin adına olması, kredi sözleşmesinde ise davalıların müteselsil kefil ve borçlu sıfatı ile yer alması nedenleri ile davalı dava dışı M.. A.. kendi risklerini güvence altına almak adına müvekkilinden 10 adet hayvan karşılığı kadar teminat senedi düzenlemesini istediklerini, davacının davalılara ayrı ayrı 35.000 TL'lik iki adet bono düzenlediğini, ortaklığın istenilen şekilde yürümemesi nedeni ile çiftlikte bulunan hayvanların satıldığını elde edilen para ile kredi olarak çekilen 110.000,00 TL'nin bankaya ödendiğini, davacının teminat senedini davalıdan geri istediğini, teminat senedinin davalı tarafından iade edilmeyip, adi ortaklık anlaşması nedeniyle davalıya verilen 35.000.00 TL'lik senet bedelinin tahsili amacıyla müvekkili aleyhine Yeşilova İcra Müdürlüğünün 2010/102 esas sayılı icra takibi başlattığını, ayrıca davalıdan adi ortaklık işlerinden dolayı alacaklı olduğunu öne sürerek, müvekkilinin davalıya 35.000,00 TL borcunun olmadığının tespitine ve dava tarihi itibariyle 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmişlerdir.

Davalı vekili, müvekkilinin adi ortaklığa ilişkin birçok harcama bedelini kendisinin ödediğini, adi ortaklığın kâr etmediği için dağılmak zorunda kaldığını, kötü niyetli olarak dava açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin adi ortaklığa ilişkin birçok harcama bedelini kendisinin ödediğini, adi ortaklığın kâr etmediği için dağılmak zorunda kaldığını, kötü niyetli olarak dava açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

818 sayılı önceki BK'nun 534.maddesi;” Şirketin iktisap ettiği veya şirkete devredilen şeyler, alacaklar ve ayni haklar şirket mukavelesi dairesinde müştereken şeriklere ait olur. Şirket mukavelesinde diğer bir hüküm bulunmadıkça bir şerikin alacaklıları haklarını ancak o şerikin tasfiyedeki hissesi üzerinde kullanabilirler. Hilafı mukavele edilmiş olmadıkça, şerikler, birlikte yahut bir mümessil vasıtasiyle üçüncü şahsa karşı deruhde etmiş oldukları borçlardan müteselsilen mes'ul olurlar. “ hükmünü içermekte olup; aynı husus yeni yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK'nun 638.maddesinde de ” Ortaklık için edinilen veya ortaklığa devredilen şeyler, alacaklar ve ayni haklar, ortaklık sözleşmesi çerçevesinde elbirliği hâlinde bütün ortaklara ait olur. Ortaklık sözleşmesinde aksine bir hüküm bulunmadıkça, bir ortağın alacaklıları, haklarını ancak o ortağın tasfiyedeki payı üzerinde kullanabilirler. Ortaklar, birlikte veya bir temsilci aracılığı ile, bir üçüncü kişiye karşı, ortaklık ilişkisi çerçevesinde üstlendikleri borçlardan, aksi kararlaştırılmamışsa müteselsilen sorumlu olurlar.” şeklinde ve önceki kanun hükümlerine paralel şekilde düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesi, davalı savunması ve tüm dosya kapsamından davacı ve davalı ile dava dışı M.. A.. arasında adi ortalık kurulduğu anlaşılmaktadır. Adi ortaklığın tüzel kişiliği bulunmadığından bu tür davalarda dava açılırken husumet tüm ortaklara karşı yöneltilir. Dava dışı M.. A...'da kurulan adi ortaklığın bir ortağıdır. Öyle olunca mahkemece dava dışı ortak M.. A..'nun da davaya taraf olarak katılımı sağlanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlamadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. Bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11308, Karar No: 2011/19988, Tarih: 07.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11308 E.  ,  2011/19988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 72.416 TL maddi tazminat bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı; davaya konu taşınmazda davalı ile veraset yolu ile hissedar olduklarını, söz konusu taşınmazın uzun süredir davalı tarafından konfeksiyon ve satış mağazası olarak işletilmek suretiyle kullanıldığını, davalının buraya yönelik hisselerine düşen kira bedellerini şifahi görüşmelere rağmen ödemediğini iddia ederek 2004- 2008 yıllarına ait ecrimisil bedeli olarak toplam 72.416 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, ecrimisile konu taşınmazda taraflar iştirak halinde malik olup, bu yönüyle paydaştırlar. Paydaşlar kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulu dava şartı ise de, bazı hallerde bu şart gerçekleşmiş kabul edilmektedir.Muris tarafından kurulan veya fabrika, otel, fırın gibi hasılat getiren ticari amaçlı ortak yerler için ise intifadan men koşulu aranmaz. Somut olayda; dava konusu taşınmazın davalı tarafından konfeksiyon ve satış mağazası olarak kullanıldığı beyan edilmiştir. Birinci uyuşmazlık ticari amaçlı ortak yerin niteliği ile işletmenin kimin tarafından tesis edildiği hususu üzerindedir. Ancak davalının muristen bu yeri işletme halinde mi aldığı yoksa kendisinin mi işletme haline getirdiği belli değildir.İkinci uyuşmazlık ise davaya konu yerin, konfeksiyon ve satış mağazası olarak kurulup kurulmadığı saptanması ve muris tarafından kurulup davalı tarafından işletildiğinin anlaşılması halinde intifadan men şartı aranmaksızın ecrimisile hükmedilmesi gereklidir. Aksi halde intifadan men şartının varlığı aranır.İntifadan men olgusu ise her türlü delille ispatlanabilir. Davacı taraf dava dilekçesinde her türlü yasal delil demekle yemin deliline de dayanmış bulunmakta olduğundan, gerekirse intifadan men koşulu ile ilgili olarak davalı tarafa yemin teklif etme hakları olduğu da hatırlatılarak, sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken bu yönden de eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup kararın HUMK.nun 428.maddesi gererince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/479, Karar No: 2011/1382, Tarih: 25.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/479 E.  ,  2011/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırıya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; cinsel saldırı eyleminin ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2010 gün ve 2009/189 Esas, 2010/123 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kaydı uyap ortamından temin edildiğinden tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, ... Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesinin 24/04/2009 tarih ve 6886 sayılı adli raporu ile yetinilip 5237 sayılı Yasanın 102/5. maddesinin uygulanması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16638, Karar No: 2017/17638, Tarih: 14.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16638 E.  ,  2017/17638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile aralarında imzalanan gayrimenkul satış sözleşmesi gereği davalıya 30/12/2005 tarihinde 15.000 GBP ve 03/03/2006 tarihinde ise 23.000 GBP olmak üzere toplam 38.000 GBP yolladığını, buna rağmen tapunun kendisine devredilmediğini, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2013/8417 Esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını ancak davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; sözleşmeyi şirket adına imzaladığını, takibin şirkete karşı yapılması gerektiğini belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile davalının ... 3.İcra Dairesinin 2013/8417 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına, asıl alacak miktarının % 20'si oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) 6100 sayılı HMK'nın "Tahkikatın sona ermesi" başlıklı 184. maddesi "(1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder." hükmünü; "Sözlü yargılama" başlıklı 186. maddesi ise "(1) mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatle mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün

ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." hükmünü amirdir.

Somut olayda, davalı vekilinin mazeret dilekçesi göndererek katılmadığı 05.02.2015 tarihli duruşmada, araştırılması gerekli başka bir husus kalmadığı anlaşıldığından yargılamaya son verilmiş, aynı celsede dava sonuçlandırılmıştır.

ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (2) Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." hükmünü amirdir.

Somut olayda, davalı vekilinin mazeret dilekçesi göndererek katılmadığı 05.02.2015 tarihli duruşmada, araştırılması gerekli başka bir husus kalmadığı anlaşıldığından yargılamaya son verilmiş, aynı celsede dava sonuçlandırılmıştır.

Mahkemece, 186/1. maddesi uyarınca sözlü yargılama için gün tayin edilmemiştir. Tahkikat aşaması sona erdiğine göre tarafların 6100 sayılı HMK'nın 186. maddesi uyarınca sözlü yargılama duruşmasına davet edilmesi zorunludur. 6100 sayılı HMK'nın 186/1. maddesine göre; mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. Bu yasal zorunluluğun gereği yapılıp mazereti kabul edilen davalının sözlü yargılama duruşmasına katılması imkânı sağlanmadan davanın esası hakkında hüküm kurulması Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre, sair hususların bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle sair hususların incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7033, Karar No: 2013/10173, Tarih: 29.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/7033 E.  ,  2013/10173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... .... Bankası Şubesi vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü aleyhine 07/01/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rehinli araç satışından dolayı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kredi sözleşmesi ile rehinli bulunan dava dışı şirkete ait 16 VM 975 plakalı aracın davalı tarafından vergi borcu nedeniyle satışının yapıldığını, davalı idarenin davacı bankaya herhangi bir ödemenin yapılmayacağına ilişkin usul ve yasaya aykırı işlemi nedeniyle zarara uğradıklarını belirterek, sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca vergi borcu dışındaki tüm satış bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu uyarınca, davacı bankanın, geri dönen iki adet çek için ödeme yapmış olması nedeniyle 1.003,90-TL'nin doğrudan kendisine ödenmesini talep hakkı bulunduğu, geri dönemeyen ancak nakti risk oluşturma ihtimali bulunan 19 adet çek için bankanın ileride ödeme yapma zorunluluğu doğabileceğinden, bu çekler için garanti tutarından yapmak zorunda olduğu ödeme dikkate alınarak 9.933,90-TL'nin davacı adına vadeli bir hesaba depo edilmesi gerektiği şeklindeki gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı banka lehine rehinli bulunan dava dışı şirkete ait aracın vergi borcundan dolayı 15.000,00-TL bedelle ihale usulü ile satışının yapıldığı, aracın aynından doğan vergi borcu nedeniyle 2.196,51-TL'nin tahsil edildiği, bakiye miktarın davacı banka tarafından aracın rehinli bulunması nedeniyle kendisine ödenmesini istediği, davalı idarece, rehin haczine ilişkin bir borcun bulunmaması nedeniyle bakiye miktarın dava dışı şirketin kamu alacağı borcuna mahsup edildiğinin bildirdiği ve davacıya herhangi bir ödemede bulunmadığı, davacının da dava dilekçesinde bu işlemin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek alacak isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesinden de anlaşılacağı üzere, uyuşmazlığın aslı, davalı idarenin satış sonucu elde edilen bedelin bakiye miktarının dava dışı şirketin kamu alacağına mahsup edilerek davacının ödeme talebini reddedilmesi işlemidir. Şu durumda, uyuşmazlığın davalı idarenin idari işleminden kaynaklandığı ve çözüm yerinin idari yargı yolu olduğu anlaşılmakla dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin işin esasının incelenmiş olması kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 29/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.