muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/25403, Karar No: 2022/4683, Tarih: 15.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25403 E.  ,  2022/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin 03/10/2013 tarihli şikayeti içeriğine göre bu tarihten 1 ay kadar önce kendisine ait bahçe içerisindeki fındık ocaklarının sanık tarafından kesilmiş olduğu iddiası ile yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmişse de tanık ...’ın anlatımına göre sanığı katılana ait bahçeden yola atlarken gördüğünü, bahçeyi kontrol ettiğinde ağaçların kesilmiş olduğunu gördüğünü ancak bizzat sanığı keserken görmediğini belirttiği, sanığı gördüğünde elinde herhangi bir kesici alet olup olmadığına dair bilgi veremediği, ağaçların kesildiğine ilişkin görgü ve tespitin eylemin gerçekleştiği iddia edilen tarihten 1 ay kadar sonra yapılmış olması, yine katılanın şikayet tarihinin eylemin gerçekleştiği iddia edilen tarihten 1 ay kadar sonra olması ve sanığın savunması birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun sanık tarafından işlendiğini ispata yarar her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı başkaca bir delil bulunmadığı dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15000, Karar No: 2014/21380, Tarih: 16.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/15000 E.  ,  2014/21380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/288404

MAHKEMESİ : Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2010/273 (E) ve 2011/108 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu olan Alman kurdu cinsi köpekle ilgili olarak, gerek sanık gerekse müşteki tarafından dosyaya sunulan aşı karnelerinde belirtilen özellikler gözönüne alınarak, konusunda uzman bilirkişi yardımıyla, kartların hangisinin davaya konu köpeğe ait olduğu belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. K..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7060, Karar No: 2016/11231, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7060 E.  ,  2016/11231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6241, Karar No: 2019/17305, Tarih: 28.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/6241 E.  ,  2019/17305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın 14.04.2015 tarihli duruşmada olay nedeniyle 400 TL zararı olduğunu, parasının tamamını istediğini beyan ettiği, aynı tarihli duruşmada sanığın zararı karşılamak için süre talep etmesi nedeniyle, mahkemece sanığa süre verilerek duruşmanın ertelendiği, bu aşamaya kadar zararı gidermeyen sanığın karar duruşmasında kabul edilebilir nitelikte bir mazeret göstermeksizin zararı gidermek üzere tekrar süre talep ettiği, katılanın ise zararının giderilmesini istemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde şartları oluşmadığı halde soyut ve yasal dayanaktan yoksun gerekçelerle sanık hakkında TCK’nın 168/2’nci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3991, Karar No: 2020/120, Tarih: 17.03.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3991 E.  ,  2020/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 257/2, 62, 50/1-a, 52/1-2.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Vakıf Gureba Hastanesinde doktor olarak görev yapan sanığın 18.03.2008 tarihinde katılanın bir şikayeti ile ilgili ameliyatını yaptığı sırada katılanın batında cerrahi mala unutulması ve daha sonra katılanın şikayetleri üzerine yeniden ameliyat olmasına sebebiyet vermesi şeklindeki eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/03/2020 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(MUHALİF)

MUHALEFET ŞERHİ:

Yukarıda esas numarası yazılı dosya için çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum. Şöyle ki:

Çözdürülmesi gereken hukuki sorun cerrahi doktor olarak görev yapan sanığın ameliyat sonrasında mağdurun vücudunda "cerrahi mala" olarak tabir edilen cerrahi ekipmanın vücutta kalmasıyla sonuçlanan eylemdeki sorunluluğunun kast ile mi taksir ile mi tanımlanacağı noktasında toplanmaktadır.

Bu aşamada öncelikli husus suç olduğu yolunda duraksama olmayan eylemin oluşum sürecinin bilinmesi olacaktır.

Sağlık Bakanlığı Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği (13.01.1983 tarihli ve 17927 mükerrer Resmi Gazete) yataklı tedavi kurumlarında çeşitli hizmetlerin uygulama esaslarını personelin görev ve yetkilerini ve sorumluluğunu belirler. Yönetmeliğin 8. maddesi hekimlere bu konuda bir sorumluluk vermektedir. Özellikle 16. madde ameliyathane hizmetlerini genel olarak tanımlar.

16/I madde ameliyathanelerin yönetimi hizmete hazır bulunması alet ve malzemelerin sağlanması burada çalışan personelin yönetimi ve eğitimlerinin yapılmasıyla genel cerrahi uzmanını görevlendirmiş olup bu cerrah baş tabipliğe karşı doğrudan sorumludur. 16/I-son fıkra sorumlu uzmanın emrinde çalışmak üzere gerekli görülen personelin görevlendirildiğini bildirmektedir.

16/IV ameliyat sonrası aşamayı bildirmektedir. Sorumlu cerrah bu aşamada 24 saat ile sınırlı olarak yine sorumlu tutulmuştur.

Benzer sorumlulukta 1219 sayılı yasa 70. maddede de bildirilmektedir.

Tekrar yönetmeliğe dönülecek olursa 114/1-e bendi hem 1219 sayılı yasaya atıfta bulunmakta hem de dinen hekim olan cerrahı ameliyat konusunda sorumlu tutmaktadır. Bu yönetmeliğe göre elimizde olan önemli bir dayanakta ameliyatı yapan uzmanın ameliyat sonrasında tuttuğu yazılı belgedir. Bu belgenin niteliği yönetmeliğin ek 52 maddesinde form 11 olarak yer almaktadır. Ameliyatın tamamlanma aşamasını teyit eden resmi belge ameliyatı yapan doktor tarafından imzalanarak süreç tamamlanmaktadır.

Tekrar yönetmeliğe dönülecek olursa 114/1-e bendi hem 1219 sayılı yasaya atıfta bulunmakta hem de dinen hekim olan cerrahı ameliyat konusunda sorumlu tutmaktadır. Bu yönetmeliğe göre elimizde olan önemli bir dayanakta ameliyatı yapan uzmanın ameliyat sonrasında tuttuğu yazılı belgedir. Bu belgenin niteliği yönetmeliğin ek 52 maddesinde form 11 olarak yer almaktadır. Ameliyatın tamamlanma aşamasını teyit eden resmi belge ameliyatı yapan doktor tarafından imzalanarak süreç tamamlanmaktadır.

Yönetmelik 138. madde ameliyathane teknisyeninin görevini belirlerken aslında bunun sorumluluğununda uzman doktorun sorumluluğunun alt kademesinde yer alacağını belirtir.

Tüm yukarıdakilere ek olarak yönetmelik 119. maddenin uzmanlık eğitimi gören asistan doktorların uzmanlık tüzüğüne göre yetiştirileceğini bildirmektedir.

Bu anlamda uygulamada var olan dayanaklardan biri de tüm hastaneler tarafından kendi bünyesine uyarlanarak temel alınan Sağlık Bakanlığı tarafından 36 nolu yönerge şeklinde tanımlanmış "güvenli cerrahi kontrol listesidir". Her hastane bunu baz alarak kendi kontrol talimatnamesini oluşturmaktadır. Bu tür güvenli cerrahi kontrol listeleri operasyon sonunda ilgili cerrahın imzasıyla tamamlanır. (yönetmelik ek 12-13 nolu form)

Bu aşamalar irdelendiğinde operasyon aşamasında hem fiili olarak hem mevzuata göre ana idareci olan kontrol mekanizmasını elinde tutan kişi ameliyatı yapan uzman cerrahtır. İçeri alınan malzemenin sayımı ekip tarafından yapılmakta ve ameliyat sonrası sarf edilen malzeme yine ekip tarafından sayılmakta ise de neticede bunun sayılıp sayılmadığını kontrol etme yükümlülüğü ameliyatı tamamlayan belgede imzası bulunan cerraha aittir.

Sonuç itibariyle bu fiili durumun iyi irdelenmesi gerekir. Mevcut davada cerrahi malanın içeride bırakılması şeklindeki işlemde hem malzeme sayımı hem cerrahı asiste eden asistanın eylemine gözetim bakımından cerrah sanık tarafından kusurlu bir davranış vardır.

İlk tespitimiz budur.

İkinci olarak bu eylem sürecinde kusurlu olan hekimin bu kusurlunun kast mı yoksa taksir altında mı gerçekleştiği ceza yargılamasının asıl sorunudur. Sanık hakkında yargılama TCK 257/2 maddeden yapılmıştır. TCK 257. maddede korunan hukuki değer kamu idaresinin disiplinli, dürüst ve etkin şekilde hukuken belirlenen sınırlar çerçevesinde işlemesini sağlamak suretiyle kamu faaliyetlerinin gerek eşitlik gerek liyakat ilkeleri açısından adaletli şekilde yürütüldüğü hususunda toplum ve kamu idaresi arasındaki güven ve inancın korunmasıdır.

Mevcut davada sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası mevcuttur. Burada temel hareket noktası ihmali davranışın görevin gereğini yerine getirmeme şeklinde ortaya çıkmış olmaktadır. Yukarıda açıklanan mevzuat ve ameliyat aşamasındaki fiili uygulama dikkate alındığında sanık yürüttüğü görevle ilgili yasa, yönetmelik, talimatname gibi düzenleyici işlemlere ve kurallara uymamıştır. İşin teknik mecburiyetleri de fail tarafından yerine getirilmemiştir. Burada ihmal kavramını "kamu görevlisinin yerine getirmekle yükümlü olduğu işini yasal düzenlemelere göre ve işin tekniğine göre yapmamak" şeklinde anlamak ve tanımlamak gerekir.

Sayın çoğunluk sanık eyleminin TCK 89 madde çerçevesinde değerlendirilmesi yolunda bir görüş ortaya koymuştur. Burada 2 adet çekince mevcuttur. TCK 89. madde mevcut haliyle "meslek ve sanata acemiliktir" unsurunu taşımamaktadır. O halde bu ve benzeri davalarda kusur kavramını dar yorumlayarak TCK 89 maddenin zorunlu bir parçası olarak değerlendirmek hatalı olacaktır. Bu ve benzeri davalarda kusur kavramını failin kusurlu davranışının genel bir çerçevesi olarak tanımlamak kast ve taksir kavramını bu şemsiyenin altında görmek gerekir. İkinci çekince ise aslında kusur oluşturduğu söylenen eylemin hukuksal dayanaklarının (yönetmelik ve talimatnameler) bulunduğu ve eğer bu mevzuata doğru bir şekilde uyulsa idi işin teknik noktasında da hata yapılmayacağı hususunun

dikkate alınması gereğidir. Eğer sanık kendi söylediği gibi cerrahi malayı ameliyatı kapatma işlemini yapan asistanın içeride unuttuğunu söylüyor ise bu noktada iki ayrı alt başlıkta ihmal gösterdiği söylenecektir. Bunlardan birincisi, ameliyatın olma aşamasında asiste eden doktorun müstakilen sorumluluk almadığı ilgili tüzüğüne göre yetiştirilmek üzere orada bulunduğu ve onun davranış kontrolünün sanık tarafından yerine getirileceği noktasıdır. İkinci şey ise içeriye malzemeyi sayarak alan hemşire ya da teknisyenin ameliyat sonrası kullanılan malzeme hariç diğer malzemeyi sayması şeklindeki eylemin kontrolünde sanık tarafından yapılması gereğidir. Bu iki aşamayı da sanık doktor atlamıştır. Burada eylemin taksir kavramıyla açıklanma olanağı mevcut değildir.

Tüm yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde gerek sağlık mevzuatı gerek bir ameliyatın gerçekleştirilme süreci gerek TCK'daki kast ve taksir kavramları birlikte ele alındığında sanık eyleminin TCK 257/2 maddede yer alan ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarını oluşturduğunu düşünmekteyim. Bu nedenle sayın çoğunluğun eylemin TCK 89. madde çerçevesinde oluştuğu yolundaki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/332, Karar No: 2023/2863, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/332 E.  ,  2023/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2530 E., 2022/3401 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/672 E., 2022/220 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlendikten bir süre sonra erkeğin evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ortak konuta gelmediğini, alkol kullandığını, davacıya ve çocuklarına hakaretlerde bulunduğunu, müvekkiline aşağılayıcı ve hakaret içeren ithamlarda bulunduğunu yıllarca "çocukların hepsi benden değil DNA testi yaptıracağım" gibi kadınlık onurunu ayaklar altına alan asılsız ithamlarda bulunduğunu, fiziksel şiddet uyguladığını, davalı-davacı erkek hakkında adli ve idari işlemler yapıldığını, müvekkilinin pasta börek tarzı yiyecekler yapıp satarak kendisinin ve çocuklarının geçimini sağlamakta olduğunu, çocuklarıyla vakit geçirmesi için bir süreliğine çocukları davalı -davacı erkeğe verdiğini, davalı-davacı erkeğin çocuklarına sahip çıkmadığını, davalı erkeğin ve annesinin, ortak çocuk ...'e "sen bizdensin, diğerleri piç, annenin onları kimden kazandığı belli değil, sen bizimle kal diğerlerini anası alsın" gibi çirkin ifadeler kullandıklarını, telefonda annesine anlatan çocuğun annene neden anlatıyorsun diye şiddet uyguladığını, çocuğun bisikletini kırdığını, çocukların bakımsızlık ve pislik nedeniyle et yiyen bir bakteriye maruz kalmış olduklarını, müvekkilinin hastaneye götürerek çocuklarının ve kendisinin tedavisini yaptırdığını, davalı-davacı erkeğin ikinci telefonunun olduğunu, incelediklerinde internet üzerinden müstehcen içerikli aramalar yapıldığını, kadınlar ile uygulamalar üzerinden görüntülü görüşüldüğünü, kadınlarla yapmış olduğu görüşmelerin ses kayıtlarını tuttuğunu, randevu ayarlamaya çalıştığını beyan ederek evlilik birlikteliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davacıya bırakılmasına, ortak çocuklar yararına aylık ayrı ayrı 750,00 TL tedbir, iştirak nafakasına, müvekkili yararına 50.000,00TL maddî 100.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı- davalı kadın vekili karşı davaya cevap dilekçelerinde özetle; fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddete maruz kalmış olduğunu, davalı-karşı davalı erkeğin sadakatsiz ve ilgisiz tutumlarından dolayı müvekkili ve ortak çocukların derinden yaralanmış olduğunu, bu nedenlerle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasının tamamen erkeğin kusurundan kaynaklanmış olduğunu, karşı davanın, ortak çocukların velâyetinin erkeğe bırakılması ve ortak çocukların her biri için ayrı ayrı aylık 750,00 TL iştirak nafakası talebinin reddine karar verilmesini talep etme gereği doğduğunu beyanla asıl davanın ferileri ile birlikte kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı- davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçelerinde özetle; asıl dava dilekçesinde dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, hakaret ve evi terk etmekle tehdit ettiğini, ''ben seni istemiyorum ben ayrılmak istiyorum'' diyerek evden çekip gittiğini, birkaç gün sonra eve geri gelmiş olduğunu, gereksiz yere ortada hiçbir sebep yokken şikayet edildiğini ve uzaklaştırma kararı aldıklarını iddia ederek asıl davanın reddine, karşı dava olarak açmış bulundukları evlilik birliğinin temelden sarsılması nedeniyle boşanma davasının kabulüne, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocukların her biri için aylık ayrı ayrı 750,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı- davacı erkek vekili karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliği boyunca yaşanan olaylarda tüm kusurun kadında olduğunu, asıl davanın reddine karşı davanın ferileri ile birlikte kabulüne, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı- davacı erkek vekili karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliği boyunca yaşanan olaylarda tüm kusurun kadında olduğunu, asıl davanın reddine karşı davanın ferileri ile birlikte kabulüne, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, kadının arkadaşına kadınla arkadaşlık etmemesi gerektiğini, kadının başka erkeklerle görüştüğünü söylediği, eve alkollü vaziyette geldiği, küfür ettiği, çocuklara ve kadına hakaret ettiği ve şiddet uyguladığı, "çocuklar benden değil, DNA testi yaptıracağım" gibi sözler söylediği, evine ve çocuklarına karşı ilgisiz olduğu, evin ihtiyaçlarını karşılamadığı, evlilik birliğine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediği, gizli bir telefon daha kullandığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, kadına"bir tek sen yoksun, başka kadınlar da var" dediği, çocukları arabayla okula götürürken alkol kullandığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları hükmü uyarınca boşanmalarına, her ne kadar erkek tarafından kadına karşı evlilik birlikteliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanma davası açılmışsa da kadına kusur izafe edilmediği gerekçesiyle erkeğin açtığı karşı davanın reddine, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu dikkate alınarak kadın yararına 35.000,00 TL maddî tazminat, 40.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, sosyal inceleme raporu, idrak çağında olduğu tespit edilen Mert ve ...'ın beyanları ve uzman görüşü doğrultusunda, Mert, ... ve Poyraz'ın velâyetlerinin anneye verilmesine, her ne kadar Mert ve ... babalarıyla görüşmek istemediklerini beyan etmiş iseler de sosyal inceleme raporu dikkate alınarak, çocukların babaları ile aralarındaki bağın kopmaması için ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak ayrı ayrı aylık 400,00 TL tedbir ve 600,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı musallat olur diye kimsenin tanıklık yapmadığını, tanık isimlerini bildiremediklerini, karşı dava dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, bu hususa ilişkin sunulan fotoğrafların dikkate alınmadığını, delil listesinde dayanılan 31.12.2019 ve 11.01.2020 tarihlerinde müvekkiline açıkça hakaretlerde bulunduğunu gözetmeden karşı davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, kadının evlilik birlikteliğinin sona ermesinde kusurlu olduğunu beyan ederek tazminatların kabulü şatlarının oluşmadığını, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalı-davacı erkeğin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle karşı davanın reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların kabulü ve tazminatlar ile nafakaların miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulü kararlarının isabetli olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat şartlarının oluşup oluşmadığı, tazminat ve çocuklar yararına hükmedilen nafakaların hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme