muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26768, Karar No: 2016/2837, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/26768 E.  ,  2016/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/295425

MAHKEMESİ : İstanbul ... Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2014/4 (E) ve 2014/34 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın mağduru bıçakla 4 kez karın-göbek bölgesinden bıçakladığı, bu bıçak darbelerinden "göbekten 4 cm yukardaki ve göbekten 4cm sol taraftaki kesici delici alet yaralarının" şeklindeki 2 adedinin batına nafiz olup hayati tehlike yarattığı, sanığın suçta kullandığı aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve yeri, yaralanmanın niteliği gözetildiğinde, sanığın fiiline bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12374, Karar No: 2023/20317, Tarih: 04.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12374 E.  ,  2023/20317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/32 E., 2015/472 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla sanık hakkında;

1. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca da hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası uyarınca, 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca da hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca da hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, eylemleri bilinçsizce alkol etkisi altında gerçekleştirdiğine, lehe hükümlerin uygulanması ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, iddianame ve mahkemenin kabulünde sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı direndiğinin kabul edilmesine rağmen verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince arttırım yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, eylemleri bilinçsizce alkol etkisi altında gerçekleştirdiğine, lehe hükümlerin uygulanması ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, iddianame ve mahkemenin kabulünde sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı direndiğinin kabul edilmesine rağmen verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince arttırım yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alkollü olan sanığın ailesi ile evlerinde yaşadığı tartışma nedeniyle olayın kolluk kuvvetlerine ihbar edildiği, şikâyetçi polis memurlarının olay yerine geldiklerinde sanığın "Siz o\*\*pu çocuğusunuz, size 2-3 paket sigara veren esrar torbacılarını, bonzai satanları bırakıyorsunuz, ey mahalleli bunlar şer\*\*siz.","Müdürünüz nerede karısını si\*\*edi mi sizi gönderdi, kendisi gelsin." şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği, şikâyetçilere evde bulunan bardak, tabak ve telefonu atmaya başladığı, kolluk görevlilerinin kendisine müdahale etmek istemeleri üzerine, eline aldığı eşyaları atarak eve girip müdahale etmelerine engel olduğu ve “Milas'ta bu kadar mı polis var aşağıya inersem hepinizi si\*\*rim, bu kadar mı geldiniz lan, beni alamazsınız, sizinle görüşeceğiz, aşağı inersem sizi keserim, tüpü açtım evi patlatırım.” diyerek tehdit ettiği, bıçakla kendisine zarar vermeye başlayarak görevi yaptırmamak için direndiği, elindeki çakmakla evde yangın çıkardığı, ev eşyalarının yandığı ve tüm odaların dumandan zarar gördüğü, başkalarının hayatı veya mal varlığı bakımından tehlike yaratacak şekilde yangın çıkarmak suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu işlediği, sanığın savunması, şikâyetçilerin beyanları, tanık anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret ve Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçlarından Kurulan Hükümler

Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, şikâyetçi ve tanıkların anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek ve Mahkemenin lehe hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin gerekçesinin de hukuka uygun olduğu anlaşılarak sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçundan kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince uygulama yapılmayarak birinci fıkrası uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza belirlendikten sonra üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle alt sınırdan ceza tayin edilmiş ise de, bu hususun aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eyleminin birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Hakaret ve Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14563, Karar No: 2012/17814, Tarih: 26.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14563 E.  ,  2012/17814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

M. DAVACILAR : ... vdl. vekili Avukat ...

Davacı ... vdl. vekili Avukat...tarafından, davalı .... Şti. aleyhine 06/05/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kum ocağı işleten davalı şirketin, davacının rızası hilafına taşınmazından kum ve toprak alması sonucu taşınmazın kullanılmaz hale gelmesinden dolayı davacının uğramış olduğu zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirketin kum ocağının dışına taşarak kendisine ait taşınmazın bir bölümünün zemininden kum ve toprak alıp taşınmazın bir bölümünü kullanılamaz hale getirdiğini ileri sürerek bu zararının tazminini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacı taşınmazında meydana gelen zararın, çayın debisinin kışın artmasına bağlı olarak toprağın bir kısmının suya dökülmesi sonucu meydana geldiğini, bunda derenin karşısındaki vatandaşın burun yapmasının da etkisinin olduğunu, suya düşen toprak parçasının iddia edildiği kadar olmadığını savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı şirketin, davacının rızası hilafına taşınmazından kum ve toprak aldığı kabul edilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasa’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi gereğince herkes, yasal yöntem ve yollardan faydalanarak yargı yerleri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 73. maddesi gereğince de yasada gösterilen ayrık durumlar dışında yargıç, tarafları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için yasaya uygun olarak çağırmadıkça karar veremez. 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde de "davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları, bu hakkın; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği" biçiminde düzenleme getirilmiştir. Yine aynı yasanın 177/2. maddesinde de ıslah dilekçesinin karşı tarafa bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

-/-

-2-

2011/14563-2012/17814

-/-

-2-

2011/14563-2012/17814

Dosya içeriğinden, taraflar kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise de, taraf vekillerinin yargılama esnasında vekillikten çekildikleri, bir kısım davacıların 26/05/2009 tarihli duruşmayı takip etmemesi üzerine dosyanın bu davacılar yönünden işlemden kaldırıldığı, yenileme talebinde bulunulması üzerine dosyanın yeniden işleme alındığı, ancak yenileme dilekçesi ile yeni duruşma gününün davalı şirkete hiçbir şekilde tebliğ edilmediği; keza davacının, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak uğradığı zararın bir bölümü hakkında istemde bulunduğu, daha sonra sunduğu ıslah dilekçesiyle istediği miktarı artırdığı, ıslah dilekçesinin daha önce vekillikten çekilen davalı şirket vekiline tebliğ edilmesi üzerine bu tebligatın vekil tarafından iade edildiği, bundan dolayı ıslah dilekçesinin asıl davalı şirkete tebliğe çıkarıldığı, ancak tebligatın muhatabın adreste tanınmadığından bahisle iade edildiği, bunun üzerine davalı şirkete Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ işleminin yapıldığının duruşma tutanağında belirtildiği, ancak dosyada tebliğ evrakının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece gerekirse davalının ticaret sicili memurluğunda kayıtlı yerleşim yeri adresi belirlenerek yenileme ve ıslah dilekçelerinin davalı şirkete usulüne uygun olarak tebliği ile taraf teşkilinin sağlanması ve tebliğinden itibaren esasa cevap süresinin işletilmesi, cevap süresi geçtikten sonra varılacak sonuca göre istem konusunda karar verilmesi gerekir. Yerel mahkemece, yukarıda açıklanan yönler ve mevzuat hükümleri gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4236, Karar No: 2017/196, Tarih: 10.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/4236 E.  ,  2017/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın bu eylemi, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6075, Karar No: 2012/8681, Tarih: 16.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/6075 E.  ,  2012/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (...) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldır nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; davacı, davalının resmi nikahlı eşi ile yaşadığı birliktelik sonucunda eşini aldattığı ve sadakat yükümünü ihlal ettiği gerekçesiyle hem kendi eşinden boşanmış, hem de davalının eşinden boşanmasına neden olmuştur. Davalı ise yaşadığı bu olumsuz olayların etkisiyle ve davacıyı çocuklarının yanında görmesi üzerine davacıya haksız tahrik altında kalarak hakaret etmiştir.

Yukarıda açıklanan somut olayın gelişim biçimi, tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı oldukça fazladır. Davacı yararına yararına daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan somut olayın gelişim biçimi, tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı oldukça fazladır. Davacı yararına yararına daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5792, Karar No: 2019/6724, Tarih: 19.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5792 E.  ,  2019/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 112 ada 1 parsel ve 259 ada 1 parsel numaralı taşınmazlara komşu 112 ada 2 ve 3 parsel ile 250 ada 1 parsel numaralı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının, varsa dayanak tapu kayıtlarının tüm geldi kayıtlarıyla, davalı ise dava dosyalarının, oluşmuş ise tapu kayıtlarının dosya arasına getirtilmesi,

2) Dava konusu 259 ada 1 parsel numaralı taşınmaza komşu 250 ada 1 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespit tutanağının, varsa dayanak tapu kayıtlarının tüm geldi kayıtlarıyla, davalı ise dava dosyasının, oluşmuş ise tapu kaydının dosya arasına getirtilmesi,

3) ....Mahkemesinin 2015/129 E. ve 2015/123 E. sayılı dava dosyalarının dosya arasına getirtilmesi,

4) En eski tarihli hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu tarihlerde dava konusu taşınmazda imar-ihya ve zilyetliğin devam edip etmediği belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, toprak yapısı, bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenmeli, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde keşfe katılan ... bilirkişisinden ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir ek rapor alınması, dosya arasına konulması,

5) 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 19/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.