muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6948, Karar No: 2017/2091, Tarih: 01.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6948 E.  ,  2017/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında Adli Tıp Şube Müdürlüğün'nden alınan 03.11.2014 tarihli rapora göre; sol mandibula üzerinde ödem, yaklaşık 3 cm'lik kenarları düzensiz kesi, sol frontal bölgede kaş üstünde saçlı deriye kadar uzanan kenarları düzensiz yaklaşık 7 cm uzunluğunda içinde cilt artesini içine alacak şekilde, kafa içinde parietal bölgede yaklaşık 7 cm cilt altına geçmeyen kenarları düzenli kesi, sol lomber bölgede yaklaşık 3 cm'lik cilt, cilt altı ve kas içine kadar uzanan muhtemel batına nafiz kesi, sol gluteal bölge altında yaklaşık 1 cm'lik kenarları düzenli kesi olduğu, iç kanama, kalın ve ince barsak yaralanmasına neden olan batına nafiz kesici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, 25.11.2014 tarihli raporda ise, sol frontalde ve sol zigomada tespit edilen nebde dokularının yüzde kalıcı iz niteliğinde olduğunun bildirildiği, tanık ...'in alkollü olan sanıkla mağdurun aralarında itişme ve kakışmaya başladıklarını, bir anda sanık ...'ın bıçak ile mağdur ...'e doğru birden çok kez defalarca salladığını, ikisinin arasına girerek ayırmaya çalıştığını, şahısları ayırmak için defaten ittirdiği halde şahısların yine birbirlerine saldırdıklarını, tanık ...'ün sanığın bıçağı çıkartarak tartıştığı şahsa doğru 10-15 defa salladığını, beyan etmeleri karşısında, mağdurdaki bıçak yaralarının sayısı, yerleri ve meydana getirdiği tehlike ve sanığın eylemine kendiliğinden son vermediği dikkate alındığında, sanığın mağduru öldürme kastıyla hareket ettiği anlaşılmakla, sanığın öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; sanığın cezasında TCK’nin 29. maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası sonucu 4 yıl 6 ay hapis yerine 4 yıl 8 ay hapis, TCK’nin 62. maddesi gereğince indirim yapılırken 3 yıl 9 ay hapis yerine 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

3) Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son gereği ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA; 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8383, Karar No: 2012/1748, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8383 E.  ,  2012/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 1.733,60 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, olayda davalı şirkete trafik sigortalı aracın sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, davalı hakkında Beyoğlu 2.İcra Müdürlüğü'nün 2010/1042 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davaya konu trafik kazasının 18.11.2008 tarihinde saat 10.25'te meydana geldiğini ancak kaza tesbit tutanağında kaza saatinin 20.25 olarak değiştirildiğini, ZMSS poliçesinin saat 11.50'de düzenlendiğini, bu hasarın poliçe kapsamında kalmadığını ayrıca olayda 3.kişiye ait plakası alınamayan araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, TTK.nun 1301.maddesine dayanılarak itirazın iptali şeklinde açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı tarafın kazada %100 kusurlu olduğuna dayanarak eldeki davayı açmıştır. Sürücüler arasında düzenlenen maddi hasarlı trafik kazası tesbit tutanağında davalıya trafik sigortalı aracın sürücüsü, davacı aracı ile aynı istikamette yanyana seyrederken tali yoldan ani çıkış yapan plakası belirlenemeyen 3.kişiye ait kamyondan kaçmak için sağa direksiyon kırdığında yanında sağ tarafta seyreden davacı aracına çarptığını ifade etmiş; davacıya kasko sigortalı aracın sürücüsü de ana yolda seyrederken tali yoldan ani çıkış yapan kamyonet sebebiyle solundaki seyreden davalı aracının kamyonetten kaçmak için sağa direksiyon kırdığında kendi aracının sol arka çamurluğuna çarptığın beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kazanın tali yoldan gelen kamyonun sürücüsünün kavşağa dikkatsiz, tedbirsiz, Trafik Kanunu'nun 57 b.5 maddesine aykırı şekilde girerek sağından gelen davalı şirkete trafik sigortalı aracın önünü kesmesi sebebiyle meydana geldiğini, kazada bu aracın sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğunu, davalının soldaki tali yoldan beklenmedik şekilde ve ani olarak önüne çıkan kamyona karşı ani refleks gösterip sağına kaçmak istemesinin ve bu amaçla direksiyonu sağa kırmasının normal bir davranış olduğunu, davacı aracındaki hasarın, davalı sürücünün soldan ani olarak gelen tehlikeye karşı refleksle sağına direksiyon kırması sırasında sağında seyreden davacı şirkete sigortalı aracın arka sol yanına çarpması ile oluştuğundan davalı aracın sürücüsü ile davacıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlarının bulunmadığı belirtilmiş hasar yönünden yapılan incelemede 340 TL.lık 4.12.2008 tarihinde yapılan ödemede dikkate alınmamıştır.

Davaya konu trafik kazası şehir içinde, tali yol ana yol ayrımının bulunduğu kavşakta meydana gelmiş olup, sürücülerin kavşaklara yaklaşırken araçlarının hızlarını azaltmaları yavaşlamaları, hızını, hava, yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmaları, tali yoldan çıkabilecek araçların varlığını dikkate almaları, gerektiğinde fren tedbirine başvurmaları öngörülmektedir.

Bilirkişi raporu bu yönüyle eksik incelemeye dayalı olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, kusur ve hasar konusunda uzman ...'nden seçilecek bilirkişi kurulundan önceki bilirkişi raporuda irdelenerek tüm dosya kapsamına göre tarafların olaydaki kusur oranları ve davacıya sigortalı araçta meydana gelen hasar miktarının tesbiti hususlarında gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar ve-

rilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... Sigorta AŞ. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/876, Karar No: 2016/2666, Tarih: 15.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/876 E.  ,  2016/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında..... Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 1 parsel sayılı 2.744,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının .... oğlu ...'e ait olduğu belirtilmek suretiyle zeytinli tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davalı ... ve arkadaşlarının itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde ....... mirasçıları .....,.....,.....,......,.......... ve ...'in kullanıcı olarak adlarının yazılmasına karar verilmiştir. Davacı .......oğlu ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı ... Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ...'in davasının kabulüne, çekişmeli 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişi tarafından hazırlanan 10.03.2015 tarihli rapor ve eki krokide taşınmazın mükerrer olan kısmı düşüldükten sonra kalan 2.056,38 metrekare yüzölçümü ve zeytinli tarla vasfıyla davacı .... oğlu ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın adına tescil kararı verilen ... yönünden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazın niteliği ve taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi araştırılmamış, bu hususlarda hava fotoğraflarından yöntemince yararlanılmamıştır. Çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi için tespit tarihi olan 2013 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı tarihte çekilmiş hava fotoğrafları üzerinde jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi eliyle inceleme yapılması gerekirken tespit tarihinden öncesi 1995 ve 2002 yılına ait hava fotoğrafı üzerinde harita ve kadastro mühendisi, ziraat mühendisi ve orman yüksek mühendisi tarafından inceleme yapılmıştır

. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yönteminin hava fotoğrafları olduğu gözetilerek tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik çift hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar ile kadastro tespit tarihine en yakın ve en eski tarihte çekilmiş uydu fotoğrafları İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri, taraf tanıkları, fen bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanılıp kullanılmadığı, varsa taşınmaz üzerinde zilyetliğin hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsel dayanağı kayıt ve belgeler yerel bilirkişi ve tanıklar eliyle uygulanarak çekişmeli taşınmaz yönünü ne ve kimin yeri olarak okuduğu belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanaktaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi, bitki desenini açıklayan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenen fotoğrafları ile desteklenmiş ve önceki bilirkişinin raporunu irdeleyen ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu konusunda rapor düzenlettirilmeli, temin edilebilen gerek en eski gerekse kadastro tespit tarihine yakın tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalı, bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3364, Karar No: 2016/9866, Tarih: 29.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/3364 E.  ,  2016/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tazminat ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 26.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminatın tahsili ve birleştirilen davada ise ecrimisilin tahsili talep ve dava konusu edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin reddine, 855 parsel sayılı taşınmazın satış bedelinin davalılardan tahsiline, birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 11.06.2014 tarihli, 2013/16622 Esas, 2014/7843 Karar sayılı ilamıyla sair temyiz itirazlarının reddiyle, 854 parsel sayılı taşınmaz hakkında ikinci kademedeki tazminat istemi yönünden, davacı yemin deliline dayanmış olduğundan kendisine bu hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde tapu iptali ve tescil için açılan davanın reddine, dava konusu 855 parselin satış bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine dair karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hükmün hangi hususları kapsayacağı 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Ayrıca hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır, hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini ve ifa kabiliyetini yitirir.

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde davacının birleşen davasındaki ecrimisil talebiyle ilgili olarak hüküm kurmaması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. Bozmaya uyularak tesis edilen hükmün, tüm istekleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde davacının birleşen davasındaki ecrimisil talebiyle ilgili olarak hüküm kurmaması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16715, Karar No: 2014/18668, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16715 E.  ,  2014/18668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'un, resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 08.09.1997 tarihinde eşi diğer sanık ...'dan anlaşmalı olarak boşandığı, ancak; aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.