muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23226, Karar No: 2018/12914, Tarih: 07.06.2018

Mahkeme tarafından hafta tatili ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin usulüne uygun dava bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Öncelikle dava dilekçesinde davacı vekilinin iddia ettiği gibi bir muğlaklık yoktur. Mahkeme neticei taleple bağlıdır. Mahkemenin talepleri dava dilekçesindeki açıklamalara göre değil neticei talebe göre değerlendirmesi ıslaha kadar doğrudur.

Ayrıca bilirkişinin yetki ve görevini aşarak talep edilmeyen alacak kalemleri hakkında hesaplama yapması hatalıdır. Bu hataya dava dilekçesindeki yazım neden olmuştur. Bilirkişi Mahkemenin ön inceleme tutanağında belirlediği ihtilaf konuları ile bağlıdır.

Ancak, Dairemiz uygulamasında ıslah ile aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan başka bir alacak kaleminin istenmesi usul ekonomisi dikkate alınarak geçerli kabul edilmektedir.

Buna göre dosyada mevcut bilirkişi raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak ve özellikle hafta tatili ücretinin çalışılmadan ödenmesi gereken 1 yevmiyesi aylık ücret içinde ödendiğinden hafta tatili ücreti 1,5 yevmiye üzerinden hesaplanarak ve ulusal bayram genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretinde puantaja dayalı belirleme yapıldığından takdiri indirim yapılmadan karar verilmelidir.

Islah ile istenilen alaraklarda faiz ıslah harcının yatırıldığı tarihten başlatılmalıdır.

3-Fazla mesai ücreti her ne kadar puantaja göre hesaplanmış ise de puantajlarda gün belirlenmiş, çalışma saatleri ise belirlenmemiştir. Dolayısı ile fazla mesai ücretinde hakkın özünü zedelemeyecek bir oranda takdiri indirime gidilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerden davacıya iadesine 07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5832, Karar No: 2014/11628, Tarih: 29.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5832 E.  ,  2014/11628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/05/2013

Numarası : 2012/109-2013/504

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait işyerinde aşçıbaşı olarak çalıştığını iş sözleşmesini işverenin haksız olarak feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 . maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda mahkemece iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız suretle feshedildiği belirtilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacı Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne verdiği dilekçede işi kendisinin bıraktığını belirtmiştir. Bu durumda davacının haklı olarak iş sözleşmesini feshedip kıdem tazminatına hak kazandığının kabulü yerindeyse de iş akdini kendisi fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanamayacağı göz önüne alınarak ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14887, Karar No: 2012/12616, Tarih: 08.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/14887 E.  ,  2012/12616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiaları ile açılan tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4109, Karar No: 2024/1191, Tarih: 25.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4109 E.  ,  2024/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/24 E., 2015/583 K.

SUÇLAR : Silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit, mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, 6136 sayılı

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, yasak niteliğe haiz olduğu ve taşıması bizatihi suç teşkil eden tüfek, 11 (on bir) adet boş kovan ve 4 (dört) adet fişeği ile ilgili olarak verilen müsadere kararı temyiz kapsamı dışında bırakılarak yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ... ve ...’a yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a-c, 3, 151/1. maddelerine, sanık ...’a yüklenen 5237 sayılı Yasa'nın 170/1-c. maddesi ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun’un 13/1. maddesine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı yasanın 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 24.11.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... ve sanık ...’ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle, Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar haklarında açılan kamu davalarının dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12490, Karar No: 2019/2009, Tarih: 21.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12490 E.  ,  2019/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli ... köyü 135 ada 3 parsele komşu olan 210 ada 1, 135 ada 1 ve 2 nolu parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin getirtilmesi,

2-3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi,

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı ve arazi kadastrosu sırasında bu taşınmazların ne gibi işleme tabi tutulduğunun kadastro müdürlüğünden sorulması, ayrıca komşularını da gösterir şekilde ilk tesis kadastro paftaları ile hali hazır durumu gösterir güncel kadastro paftalarının fotokopi örneğinin kadastro müdürlüğünden istenmesi,

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı ve arazi kadastrosu sırasında bu taşınmazların ne gibi işleme tabi tutulduğunun kadastro müdürlüğünden sorulması, ayrıca komşularını da gösterir şekilde ilk tesis kadastro paftaları ile hali hazır durumu gösterir güncel kadastro paftalarının fotokopi örneğinin kadastro müdürlüğünden istenmesi,

4-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritasları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınması, alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10498, Karar No: 2021/12088, Tarih: 22.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10498 E.  ,  2021/12088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Katılan ... ve eşi katılan ...’in aşamalarda değişmeyen anlatımı, tanık ...’in beyanlarında katılan sanık ...’un ve suça sürüklenen çocuk ...’nın taş atarak katılanların ikametinin penceresinin camını kırdığını beyan ettikleri anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’nın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği sabit görülerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 08/12/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Katılan ... ve eşi katılan ...’in aşamalarda değişmeyen anlatımı, tanık ...’in beyanlarında katılan sanık ...’un ve suça sürüklenen çocuk ...’nın taş atarak katılanların ikametinin penceresinin camını kırdığını beyan ettikleri ile anlaşılması karşısında sanığın mahkumiyeti yerine delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3000, Karar No: 2014/14905, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/3000 E.  ,  2014/14905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ... A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalı ... Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ... ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından ...'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini, davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hesaplamalara esas alınan çalışma süresinin doğru olup olmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.Öte yandan, davacının çalışmaları Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmemiştir. Mahkemece, hesaplamalara esas alınan çalışma süresi, davacının iddia ettiği tarihler arasında kesintisiz olarak kabul edilmiş ise de, yurda giriş çıkış kayıtlarında, ilk yurttan çıkış ve son yurda giriş tarihlerinin, kabul edilen çalışma süresinin başlangıç ve bitiş tarihlerinden farklı olduğu, ayrıca çalışma iddia edilen tarihlerde birden fazla yurda giriş ve çıkış yapıldığıda görülmektedir. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyası getirtilmemiş, getirtilenlerde ise başka işyeri çalışmaları olduğu dikkate alınmamıştır. Bu durumda, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyası getirtilerek, varsa başka işyeri çalışma süreleri dışlanmalı, işe başlama ve işten çıkış tarihleri yurda giriş-çıkış kayıtlarına göre belirlenmeli, ayrıca, çalışma süresi içinde yurda giriş-çıkış tarihleri arasındaki sürelerdede çalışma olmadığı kabul edilmeli, çalışma süresi bu ölçütlere göre belirlendikten sonra alacak hesabı yapılmalıdır. Mahkemece bu hukuki ve fiili olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1292, Karar No: 2019/5426, Tarih: 19.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1292 E.  ,  2019/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2018 tarih ve..... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53, 58/6-9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin İstinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriği ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerekyapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında sadece TCK'nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrür uygulamasına dair kısmından “maddesi delaletiyle TCK'nin 58/6.” ibaresinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11487, Karar No: 2018/9093, Tarih: 14.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11487 E.  ,  2018/9093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, katılan ... vekilinin yüzüne karşı 25.02.2016 tarihinde tefhim olunan hükmü, bir haftalık yasal süresinden sonra 07.03.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmış ise de; temyiz dilekçesine ekli rapordan sağlık mazereti nedeniyle kusuru olmaksızın süreyi geçirdiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteminin kabulüyle temyizinin süresinde olduğuna karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının kesici en son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 15.02.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.11.2018 tarihinde oy birliğiyle ile karar verildi.