muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17282, Karar No: 2023/16395, Tarih: 01.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2017 tarihli ve 2016/705 Esas, 2017/688 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2018/1278 Esas, 2020/2010 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.02.2021 tarihli ve 2020/8697 Esas, 2021/... Karar sayılı ilâmı ile davacının aylık ücret miktarının bordroda belirtildiği gibi 2.872,00 USD olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının sigortalılık durumu açıklığa kavuşturularak brüt ve net ücretin belirlenmesi gerektiği, imzasız bordrolarda görünen fazla çalışma ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücretinin davacıya ödendiğinin tespiti hâlinde ödenen ücret miktarının hesaplanan alacaklardan mahsup edilmek suretiyle sonuca gidilmesi gerektiği gerekçeleri ile kararın bozulmasına ve dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 27.04.2022 tarihli ve 2021/269 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2022/9592 Esas, 2022/16917 Karar sayılı ilâmı ile; bozma ilâmı sonrasında İlk Derece Mahkemesince davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilecek şekilde yemek ve barınma yardımının 150,00 USD olduğu kabul edilerek karar verilmesinin hatalı olduğu, davalı vekilinin sunduğu 2006 Mayıs ve 2007 Mart ayı imzasız ücret bordrolarının davalı işveren tarafından ... taraflı olarak düzenlendiği, işçinin imzasını taşımadığı ve yıllık izin talep formu gibi başkaca delillerle desteklenmediği dikkate alındığında yıllık izin ücreti hesabında ücret bordrolarındaki izin tahakkuklarına değer verilmesinin hatalı olduğu ve yeni kurulacak hükümde vekâlet ücreti ile yargılama giderlerinin yabancı para cinsinden alacaklarda yabancı paranın karar tarihindeki ... Cumhuriyeti Merkez Bankasınca belirlenen efektif satış kuru esas alınarak ... lirası karşılığı üzerinden hesaplanması gerektiğinin gözden kaçırılmaması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının giydirilmiş brüt ücretinin tespitinde yemek ve barınma yardımının 200,00 USD olarak kabul edildiği, buna göre kıdem ve ihbar tazminatlarının belirlendiği, 2006 Mayıs ve 2007 Mart ayı imzasız ücret bordrolarındaki yıllık izin tahakkuklarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili Şirket aleyhine verilen hükmün gerekçesinin yeterli olmadığını, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığını, davacının ... sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermediğini, hesaplamaya esas ücretin hatalı tespit edildiğini, yemek ve barınma ücretinin hatalı kabul edildiğini, yapılan ödemelerin bozma öncesindeki gibi hesaplamalardan mahsup edilerek yıllık izin ücreti talebinin reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacıya ödenen aylık giydirilmiş brüt ücretin tespiti ile yıllık izin ücreti alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32, 53, 57 ve 59 uncu maddeleri.

3. Dairemizin 29.....2022 tarihli ve 2022/7746 Esas, 2022/8494 Karar sayılı ilâmında usuli kazanılmış hak kavramına ilişkin yerleşik ilke şu şekilde vurgulanmıştır:

" ...

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda (keza mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda) "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Yargıtay İBK 9.5.1960 tarih 21/9, RG. 28.6.1960-10537) Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

..."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince hükmüne uyulan Dairemizin 14.12.2022 tarihli bozma ilâmında 2006 Mayıs ve 2007 Mart ayı imzasız ücret bordrolarında yer alan izin tahakkuklarına yıllık izin ücreti hesabında değer verilmemesi gerektiği belirtilmiştir. Bu bozma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince sözü edilen ücret bordrolarındaki izin tahakkuklarının yıllık izin ücretinden mahsup edilmemesi yerindedir. Ancak Dairemizin 16.02.2021 tarihli ilk bozma ilâmı öncesinde 2012 yılı ücret bordrolarında yıllık izin ücreti olarak ödenen 4.233,00 USD'lik tutar hesaplama sırasında mahsup edilerek yıllık izin ücreti hüküm altına alınmış, karar davacı tarafından temyiz edilmemiş, bu hususta davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. 14.12.2022 tarihli ikinci bozma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince, davalı tarafından yıllık izin ücreti olarak ödenen 4.233,00 USD'nin mahsubu yapılmaksızın yıllık izin ücreti hüküm altına alınarak davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal edilmiştir. O hâlde, Mahkemece yapılacak ...; dosyada mevcut 01.11.2021 ve 18.05.2023 tarihli bilirkişi raporlarında 6.159,67 USD olarak hesaplanan yıllık izin ücreti alacağından, ödenen 4.233,00 USD'yi mahsup ederek 1.926,67 USD yıllık izin ücretini hüküm altına almaktır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13057, Karar No: 2007/15686, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13057 E.  ,  2007/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/473, Karar No: 2017/8703, Tarih: 26.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/473 E.  ,  2017/8703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Doğan tarafından, davalılar ... Gazetecilik Basım Yayın San. ve Tic. A.Ş. ve diğerleri aleyhine 25/01/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 19/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ...’nun yönetim kurulu başkanı olduğu, davalı ... Gazetecilik Basım Yayın San. ve Tic. A.Ş.’ye ait Aydınlık gazetesinde yayınlanan 16/01/2013, 17/01/2013, 18/01/2013, 19/01/2013 ve 20/01/2013 tarihli yazılarda, davalı ...’un aksi ispatlanmış, gerçek dışı ve asılsız iddialarına yer verilmesi nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek oluşan manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24. ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya kapsamından; davalı ...’un 2010 yılındaki iddialarına dair aradan üç yılı aşkın bir süre geçtikten sonra yeniden davalı ile yapılan röportaja dayanılarak, davalı ...’nun yönetim kurulu başkanı olduğu, davalı ... Gazetecilik Basım Yayın San. ve Tic. A.Ş.’ye ait Aydınlık gazetesinde dava konusu yazıların yayınlandığı anlaşılmaktadır. Dava konusu yazılarda; davacıya ilişkin güncelliği bulunmayan olaylara ve iddialara yer verilmiş kişilik haklarına saldırı gerçekleşmiştir. Şu durumda, davalılar ... Gazetecilik Basım Yayın San. ve Tic. A.Ş. ve ...’nın tazminat sorumluluğu bulunduğu halde, yanılgılı ve yersiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4876, Karar No: 2015/13789, Tarih: 10.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4876 E.  ,  2015/13789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizlik nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 13/09/2013 tarihinde davacı kuruma ait araca davalı tarafa ait aracın çarpması sonucu maddi hasar meydana geldiğini, davacı kurumun aracın tamirini yetkili serviste yaptırdığını belirterek, 10.128,83-TL tazminatın kaza tarihi olan 13/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre; yetkisilik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nun genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda; kaza Kars ili yetki sınırları dahilinde gerçekleşmiştir. Ancak davacı, bölge komutanlığının bulunduğu ......'da dava açmıştır. Mahkemece, kesin yetki nedeniyle kazanın meydana geldiği yer olan Kars Mahkemelerini yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir. Yukarıda açıklandığı üzere yetki kesin değildir. Ayrıca davalı tarafın da yetki itirazı yoktur. Mahkemece, davaya devam edilmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2904, Karar No: 2022/5200, Tarih: 17.05.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/2904 E.  ,  2022/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak, görevi kötüye kullanmak ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2019 tarihli ve 2019/11211 soruşturma, 2019/1774 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan şüpheli ... hakkında suç yeri bakımından dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/07/2019 tarihli ve 2019/86011 soruşturma, 2019/9330 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Of Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/09/2019 tarihli ve 2019/9798 soruşturma, 2019/1536 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Of Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/09/2019 tarihli ve 2019/1553 soruşturma, 2019/126 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Of Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 tarihli ve 2019/1382 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 06/07/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/07/2019 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde oldukları gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/01/2022 gün ve 94660652-105-61-23367-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2019 tarihli ve 2019/9798 Soruşturma, 2019/1536 sayılı Kararının; 6723 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile değişik 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 21/2. maddesindeki "Ağır ceza mahkemesi ile özel kanunlarla kurulan diğer ceza mahkemelerinin yargı çevresinde yer alan Cumhuriyet başsavcılıkları, yetki alanları içerisinde yürüttükleri bu mahkemelerin görevine giren suçlarla ilgili soruşturmaları yapar ve ivedi, zorunlu işlerin tamamlanmasından sonra düşünce yazısına soruşturma evrakını ekleyip ağır ceza mahkemesi veya özel kanunlarla kurulan diğer ceza mahkemelerinin Cumhuriyet başsavcılığına gönderirler" hükmüne dayanılarak, Of Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/09/2019 tarihli ve 2019/1553 Soruşturma, 2019/126 sayılı Kararın ise; yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden bahisle verilmesi nedeniyle yetkisizlik kararı mahiyetinde olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Rize Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/11/2019 tarihli ve 2019/1382 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.