muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8112, Karar No: 2022/19352, Tarih: 11.10.2022

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü’nün yazı ve eklerine göre şikayet konusu edilen ... profilinde görülen suç failinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin yapılamadığı ve şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan IP numarasının Amerika Birleşik Devletlerinde bulunan ... şirketinden temin edilmesi gerektiği ancak Amerika Birleşik Devletlerinin bu konudaki talepleri karşılamadığı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/03/2021 tarihli ve 2021/2388 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2610, Karar No: 2016/7165, Tarih: 13.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/2610 E.  ,  2016/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araca davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın asli kusurlu ve 0,9 promil alkollü olarak çarpması sonucu aracın pert olduğunu, sigortalısına 17/12/2012 tarihinde 169.000,00-TL hasar tazminatı ödendiğini, sovtaj için ihale yapıldığını ve aracın 92.207,00-TL' ye satıldığını, kalan 76.793,00-TL' den de davalı aracın dava dışı zorunlu trafik sigortacısının poliçe limiti dahilinde yaptığı 30.000 TL ödeme düşüldüğünde bakiye 46.793 TL hasar tazminatının ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru olmadığını, kazaya belediyenin yoldaki su çalışmasının neden olduğunu, araç bedelinin fahiş, sovtaj değerinin düşük belirlendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,kesinleşen ceza dosyası ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile 46.793,00 TL nin 17/12/2012 ödeme tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan makine mühendisinden aldırılan bilirkişi raporunda davacıya kasko sigortalı aracın ekspertiz raporuna göre pert olduğu, davacı ... şirketince sigortalısına 2. el hasarsız piyasa değeri olarak ödenen 169.000,00 TL'nin ve sovtaj ihalesi sonucu en yüksek fiyat verilen 92.200,00 TL'nin piyasa rayicine uygun olduğu, davalıya ait aracı sigortalayan dava dışı .. tarafından davacı şirkete limit dahilinde 30.000,00 TL ödeme yapıldığından bahisle bakiye zararın 46.793,00 TL olduğu belirtilmiş ise de, hasarlı parçalar ve hasar bedeli bakımından değerlendirme yapılmamıştır. Davalılar tarafından bilirkişi raporuna itiraz edilmiştir. Bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Bilirkişi raporundaki pert hesabına göre aracın 2. el hasarsız piyasa değeri 169.000,00 TL'den sovtaj değeri 92.200,00 TL çıkartıldığında zarar 76.800 TL olmaktadır. Oysa davacıya kasko sigortalı aracın hasar dosyasında hasar toplam 72.443,56 TL olarak hesaplanmış, aracın piyasa değeri 180.000 TL olarak belirlenerek aracın pert olduğu kabul edilmiş ise de, hasar ve rayiç değer arasındaki oran dikkate alındığında aracın pert sayılma koşulları oluşmamıştır. Bu durumda mahkemece, aynı bilirkişiden, aracın hasarlı parçaları kalem kalem belirlenip hasar bedeli hesaplanarak, temyiz eden davalılar lehine oluşan müktesep hak da gözetilerek, davacının gerçek zararının tespiti hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1293, Karar No: 2011/2473, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1293 E.  ,  2011/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 04.07.2006 gün ve 2005/10728-5139 sayılı kararı ile, harçlı dilekçe ile katılma isteminde bulunmayan ... değerler A.Ş. nin taraf sıfatı kazanamayacağından, temyiz dilekçesinin reddine, ...'nun hükmü temyiz etmemiş sayılmasına ilişkin mahkemenin EK kararının kaldırılmasına karar verilip, Davacı ve katılanlar ... A. Ş. ... ve arkadaşları vekillerinin temyiz itirazları ile ...’nun diğer temyiz itirazları kabul edilerek “çekişmeli ... köyü 64 sayıl parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbitine Mart 1290 tarih 9/18 aynı tarih 9/19, aynı tarih 9/20 defter-varak sayılı sicillerden gelen Ağustos 1326 tarih 1, 2 v 3 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanarak, tesbitin iptali ve adlarına tescilini istedikleri, mahkemece Medeni Yasanın yürürlüğe girdiği 1926 yılından geriyi doğru 10 yıldan fazla süredir davalı tarafın ve maliki evvellerinin zilyetliği bulunduğu Arazi Kanunnamesinin 20 ve 78. Maddeleri gereğince tapu kaydının hukuki kıymetini kayıp ettiği, kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verildiği, iddia ve savunma incelendiğinde, ... ... ile ... ...’nin aynı kişi ve ... Hanımın ... (...) ...’nin kızı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla davalıların ... Hanımın tapu maliki ... ...’nin kızı olmadığı, dolayısıyla zilyetliğe dayanan davacıların tapu malikinin mirasçısı sıfatını taşımadıkları yönündeki itirazları dosya kapsamına uygun düşmediği, Medeni Kanuna aykırı düşmeyen Arazi Kanunu hükümlerinin bu arada Arazi Kanunu’nun 20 ve 78. maddelerinin yürürlükte bulunduğunun kabulü ile olayda anılan yasa hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin araştırılıp tartışılması zorunlu olduğu, Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esasına3402 Sayılı Yasanın 20/B Maddesi gereğince kayıt ve belgelerdeki sınırlar mahlaline uygulanabiliyor ve ve sahibi taraından kullanılıyor ise kayıt ve belgelerin kapsamı sınırlarını değer verilerek belirleneceği hükmü karşısında 1996/11 esaslı dosyadaki belilemenin yasal olmadığı, zilyetliğe dayanan davalının kiracı olduğu yönündeki iddiayı doğrular delil elde edilemediği gibi zilyetliğin kiracılık sıfatıyla olduğunun da kanıtlanmadığı,arazi başında dinlenen tanıkların taşınmazın 40 yıldan azla süredir davalı tarafından zilyet edildiğini bildirişlerse de, bu sürenin tapu kaydının hukuki kıymetini kayıp etmesine yol açacak süre olmadığı, davalının zilyetliği tapu kaydının hukuki kıymetini kayıp etmesine yol açacak süreye ulaşmadığı, bu nedenle tapu kaydını kapsamının belirlenmesinde yarar bulunduğu, aynı tapu kaydına dayanılarak, İçmeler, ... ve ..

... ve ... Köylerinde bir çok taşınmaz için dava açıldığı anlaşıldığından, en azından köy bazında birleştirilerek yürütülmesinde yarar bulunduğu, öncelikle aynı çitlik tapusu kapsamında kalan parsellerle ilgili davaların birleştirilmesi, bu tapulara dayanılarak tapu malikleri yada onların halefleri adına tesbit edilen taşınmazların belirlenip ilgili kamulaştırma ve tapu kayıtlarının getirtilmesi, yetirince yaşlı ve tarafsız yerel bilirkişi isimleri belirlenerek yapılacak keşifte, ihdasından itibaren tüm tedavülleri ile birlikte uygulanarak, kayıtta yazılan sınırlar tek tek gösterilmesi, bilinmeyen sınırlar konusunda taraflara tanık dinletme olanağı verilmesi, gösterilen sınırların teknik bilirkişilerce haritalarında işaretlettirilmesi, taşınmazın niteliği, intikali ve tasarrufu sorulup, tesbitin aksine beyanların bulunması halinde tesbit bilirkişilerinin tanık sıatıyla dinlenmesi ve çelişkilerin giderilmesi, tapu kaydı değişebilir nitelikte sınır içerdiğinden, sabit sınırından başlanarak uygulanıp kayıtların miktarınca kapsadığı alan belirlenmesi, bu alan belirlenirken kamulaştırılan alanlar ve tapu sahipleri adına kesinleşen yerlerin miktarının gözetilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulmuş, bozmadan sonra Hazine 12.08.2009 tarihli dilekçesiyle taşınmazın 1. derece Arkeolojik sit alanı içinde kaldığı, tesbitinin iptali ve Hazine adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece diğer davların REDDİNE, Hazinenin davasını kabulüne, çekişmeli ... köyü 64 sayılı parselin tesbitinin iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın 1. Derece Arkeolojik sit alanı içinde kaldığının beyanlar hanesine yazılmasına katılan gerçek kişilerin davalarında görevsizliğe karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ve 1988 ila 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 Sayılı Yasalar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, mahkemece hükmüne uyulana bozma kararı gereğince yapılan araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli parselin orman kadastrosu sınıları dışında bırakılsa da % 40 eğimli, yer yer maki örtüsü ile kaplı üç yönden, sınırlaması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanına sınır eylemli orman alanı olduğu, İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları koruma kurulunun 14.2.1996 gün ve 5576 sayılı kararı ile tescil edilen 1. derece erkeolojik sit alanı olduğu belirlenip, bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesinin karşı kavramından ve 15/7/2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/p, 26/h ve j maddeleri gereğince orman sayılacağı ve orman sınırı dışında bırakılmış olsa dahi, aynı yönetmeliğin 26/2. maddesi hükmü gereği taşınmazın orman niteliğini ortadan kaldırmayacağı ancak, Orman Yönetiminin davası bulunmadığı gibi, kararı Hazinenin de temyiz etmediği, taşınmazın orman niteliğiyle kullanılmak üzere Hazine tarafından Orman Yönetimine tahsis edilebileceği gibi, yeniden yapılacak bir orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılabileceği, 2863 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1. derece Arkeolojik sit alanlarının zilyetlikle edinilemeyeceği gözetilerek, Hazinenin davasını kabulüne, diğer davaların reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. ancak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer alan dördüncü bent, ve altıncı bendin hükümden tamamen çıkartılarak, beş numaralı bendin dört numaralı bent olarak, altı numaralı bendin beş numaralı bent olarak, yeni numaalı bendin de altı numarlı bent olarak sayısının değiştirilmek suretiyle düzeltilmesine ve ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/03/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15219, Karar No: 2012/35162, Tarih: 21.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15219 E.  ,  2012/35162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme gelince;

a- Sanık müdafiinin 15.04.2009 tarihli celse için verdiği mazeret talebi kabul edildiği halde, duruşma gün ve saati tebliğ edilmeden yargılamaya devam olunarak yazılı biçimde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b- TCK.nun 50/5. maddesi gereğince, asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası olup 5275 sayılı Yasada sanığa sonuç olarak hükmolunan adli para cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16593, Karar No: 2008/16584, Tarih: 03.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/16593 E.  ,  2008/16584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 16.05.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından tazminatlar ve yoksulluk nafakası, davalı tarafından da tazminatlar ve iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davalı yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple manevi tazminat yönünden davacı yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.12.2008 (Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/8991, Karar No: 2023/7515, Tarih: 20.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8991 E.  ,  2023/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/484 E., 2015/313 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdure vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarihli ve 2014/484 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.04.2019 tarihli ve 14-2015/343398 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçun anlam ve sonuçlarını kavrayabilecek yaş ve olgunlukta olmamasından ötürü cezai ehliyeti bulunmadığından hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, DNA incelemesine dair Adli Tıp Kurumundan tekrar rapor alınması gerektiğine, katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair raporda 2013 yılında işlenen tüm nitelikli cinsel istismar eylemlerinin birlikte ruh sağlığının bozulmasına neden olduğunun belirtilmesi karşısında aleyhe olan bu durumun suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR