muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2905, Karar No: 2013/4062, Tarih: 19.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/2905 E.  ,  2013/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmaza yönelik tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4414, Karar No: 2017/10360, Tarih: 27.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/4414 E.  ,  2017/10360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 10.07.2014 VE 04.08.2014 tarihlerinde davalı üreticiden taksitli mobilya takımı satın aldığı ve taksitleri bittikten sonra fatura kesildiği, 1 adet televizyon ünitesi, 1 adet masa ve 6 adet sandalye için 1.880,00-TL, 1 adet yatak odası takımı, 1 adet oturma grubu takımı, 1 adet köşe takımı ve 1 adet yatak için 10.502,00-TL olmak üzere toplamda 12.390,00-TL ödediği, alınan mobilyalarda bir takım sorunlar çıktığı, defalarca ihbar olunan bayi ve davalının aranmasına rağmen sonuç alınamadığı, iki defa servis gelmesine rağmen problemlerin giderilmediği, yatak takımında çökme ve gıcırtı olduğu, yatak takımının dolabının fren sisteminin bozuk olduğu, koltuk takımının döşemelerinde tüylenmelerin meydana geldiği, köşe takımının üst tarafında eğrilik ve derisinde buruşma bulunduğu, köşe takımının makas sisteminin arızalı olduğu, 18.03.2015 tarihli ihtarname ile davalıya 30 günlük süre verilerek tamiratların yapılmasının talep edildiği, davalı şirketin söz konusu sürede tamiratları yapmadığı, davacının satın aldığı ürünlerin davalıya iadesi ile birlikte ödemiş olduğu 12.390,00-TL'nin ve kendisine gerçek dışı randevu tarihleri verilip tamirat için gelinmemesi sebebi ile 2.000-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiş; 02.09.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında ödenen bedelin iadesi talebini malların ayıpsız misli ile değiştirilmesi olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile malların ayıpsız misli ile değiştirilmesine, 2.000-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının, davacı ile aralarındaki satış sözleşmesine aykırı davranışı, tek başına TBK 58. maddesindeki manevi tazminatı isteme hakkı doğurmaz. Manevi tazminat talep edilebilmesi için davacının kişilik haklarına hukuka aykırı bir şekilde tecavüzün varlığından söz etmek gerekir. Somut olayda manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gözetilerek mahkemece manevi tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14734, Karar No: 2014/525, Tarih: 17.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/14734 E.  ,  2014/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/118219

MAHKEMESİ : Şarkışla Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2012

NUMARASI : 2011/544 Esas, 2012/82 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Şarkışla Belediyesinde işçi olarak çalışan sanıkların suç tarihinde Belediye Encümeni kararına istinaden ve Belediye Başkanı ile Fen İşleri Müdürünün talimatıyla katılanın duvarını yıkmak suretiyle görevlerini kötüye kullandıkları iddia edilmiş ise de, Belediye Başkanı H. C.. ile Belediye Fen İşleri Müdürü Soner Bostancı hakkında 31/05/2011 tarihinde Şarkışla Sulh Ceza Mahkemesine açılan kamu davası ile sanıkların eylemleri arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla; öncelikle söz konusu dosya derdest ise birleştirme hususunun değerlendirilmesi, karara çıkmış ve kesinleşmiş ise dosyanın tümüyle bu dosya içerisine alınıp verilen karar ve gerekçelerin değerlendirilmesinden sonra hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7385, Karar No: 2020/4130, Tarih: 19.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7385 E.  ,  2020/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile sanık ...'un çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine dair Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2019 gün ve 2018/111 Esas, 2019/30 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 21.11.2018 tarihli raporda, mağdurenin suç tarihlerinde mağduru bulunduğu olaylar nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilip hangi sanığın hangi eyleminden dolayı ruh sağlığının bozulduğu veya her bir eylem sebebiyle ayrı ayrı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında açıklık bulunmadığı gözetilerek ilk derece mahkemesince mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevkedilip ruh sağlığı yönünden belirtilen hususları da kapsar şekilde rapor aldırıldıktan sonra sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin tatbikinin gerekip gerekmediği belirlenip buna göre lehe kanunun eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Uygulamaya göre de;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-1. cümle ve 103/3-c maddelerinin tatbiki ile belirlenen 18 yıl hapis cezasında aynı Kanunun 43. maddesine göre 1/3 oranında arttırım yapıldığında 24 yıl yerine 27 yıl hapis cezasına hükmolunarak sonuç cezanın fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 09.04.2019 gün ve 2019/826 Esas, 2019/527 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7353, Karar No: 2011/18973, Tarih: 24.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7353 E.  ,  2011/18973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu edilen ağaçların, dava tarihi olan 2008 yılı esas alınarak belirlenen bedeline hükmedildiğinden faize de dava tarihinden itibaren hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava tarihi 02.06.2008 olduğu halde gerekçeli kararın başlığında bu tarih yerine 16.06.2010 tarihinin yazılması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının başlık kısmında (DAVA TARİHİ: 16/06/2010) kelime ve rakamlarının çıkartılmasına, yerine (DAVA TARİHİ: 02.06.2008) kelime ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39681, Karar No: 2013/9224, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/39681 E.  ,  2013/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalı işverene sözleşmede kararlaştırılan cezai şart hükmünün geçersiz olması nedeni ile borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren ile davacı arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını ve fiilen uygulandığını, sözleşmenin 10.maddesinde işveren ve davacı için eşit ve karşılıklı olmak üzere iş süresinin bitmesinden önce sözleşmenin feshine ilişkin olarak cezai şart ödenmesi ve miktarının kararlaştırıldığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, sözleşme ile kararlaştırılıp olan cezai şart tutarının işverence davacıdan yazılı olarak talep edilerek muaccel hale getirildiğini, ancak cezai şart düzenleyen hükmün geçersiz olduğunu belirterek, davacının davalıya cezai şart borcunun bulunmadığının tespitine bu talep kabul edilmez ise öngörülen ceza şart miktarının önemli derecede tenziline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin asgari süreli iş sözleşmesi olup yerleşik Yargıtay Kararlarına göre, asgari süreli iş sözleşmesi gereği kararlaştırılan cezai şartın hukuken geçerli ve talep edilebilir nitelikte olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ile davalı arasında asgari süreli iş sözleşmesi ve taahhütname imzalandığı, cezai şartın karşılıklı olarak düzenlendiği ve geçerli olduğu gerekçesi ile öngörülen cezai şart miktarı çalışılan ve çalışılmayan süreye göre oranlanarak ve takdiri yapılan indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

4857 Sayılı İş Yasasında cezai şarta ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Cezai Şart, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 158-161, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 179-180 maddelerinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK.’un

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

4857 Sayılı İş Yasasında cezai şarta ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Cezai Şart, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 158-161, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 179-180 maddelerinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK.’un

420. maddesinde de hizmet sözleşmelerine sadece işçi aleyhine konulan ceza koşulunun geçersiz olduğu belirtilmiştir. Genel hüküm niteliğinde olması sebebiyle Borçlar Kanunu dışındaki uyuşmazlıklar bakımında da bu hükümler uygulanmamaktadır. İşçi lehinde tek taraflı ceza koşulu içeren sözleşme hükümleri geçerlidir. Bunun yanında ceza koşulunun özellikle işveren lehine geçerli olabilmesi için karşılıklı olması ve eşit koşulları taşıması, denk olması gerekir.

Somut uyumazlıkta hükme esas alınan taraflar arasındaki ceza koşulunu içeren sözleşmenin 10. Maddesi ve taahhütname incelendiğinde, işçi açısından iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde, işveren açısından ise aynı kanunun 25/II maddesindeki nedenler yanında 18. Maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde cezai şart ödenmesi öngörülmüştür. Kurala göre işverenin cezai şart tazminatı ödemesi nedenleri geçerli nedenler de içerisine alınarak sınırlandırılmış ve işveren lehine, işçi aleyhine fesih nedenleri yönünde bir düzenleme getirilmiştir. Cezai şartın işveren lehine ve işçi aleyhine olması nedeni ile geçersiz olduğu kabul edilmelidir. Nitekim aynı gerekçe ile ... 3. İş Mahkemesi tarafından cezai şartın davacı işçi açısından geçersizliğine ve davacının borçlu olmadığına dair verilen 16.02.2012 gün ve 2011/659 Esas, 2012/59 Karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2012/6347-27583 sayılı ilamı ile onanmış ve kesinleşmiştir. Taraflar arasında sözleşmede düzenlenen cezai şart davacı açısından geçersiz olduğundan davanın tamamen kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34395, Karar No: 2016/17022, Tarih: 03.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34395 E.  ,  2016/17022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ... Belediye Başkanlığı’nın asıl işini dahi 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “ Gelecek yıllara yaygın hizmet yüklenmeleri” başlıklı 67. maddesindeki hizmet alım yolu ile temin edebileceği düzenlemesi ve uygulaması karşısında; dosyada yer alan bilgi, belgeler ve hizmet alım sözleşmelerinden davalı ... Belediye Başkanlığı’nın diğer davalı şirketten hizmet alımı yapmayıp, işçi temini yoluna gittiği ve davalılar arasındaki ilişkinin bu nedenle muvazaaya dayandığının anlaşılmasına göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun kararın değiştirilmiş bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12885, Karar No: 2024/1312, Tarih: 15.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12885 E.  ,  2024/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/246 E., 2023/293 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itibari hizmet süresi tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait ambalaj ve ... fabrikasında geçen ve bildirilen hizmetlerine itibari hizmet süresi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin usulüne uygun şekilde, süresinde ve tam olarak bildirildiğini, iş yeri koşullarının itibari hizmet süresi verilmesini gerektirecek ağır ve yıpratıcı koşullar taşımadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, müvekkili Kurumun dava öncesi başvurular üzerine gerekli incelemeleri yaptığını, işverenin bildirimlerine göre kayıtların tutulduğunu, davaya sebebiyet verilmediğini, aleyhe yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.02.2020 tarihli, E.2018/800, K.2020/49 sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacının davalı ... Ambalaj ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye ait işyerinde geçen hizmet sürelerinden 20.11.2000-30.09.2008 tarihleri arasında gerçekleşen 2830 günlük hizmetin yarısı olan (ay içinde yapılan bildirimin yarısı) 1415 günlük hizmetix0,25 formülüne göre hesaplanan 353,75 günlük itibari hizmet süresinin bulunduğunun ve bu sürenin 2098 sayılı Kanun'la eklenen ve 3395 sayılı Kanun'la ile değiştirilen 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamında davacının sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2021 tarih, E.2020/765, K.2021/1553 sayılı kararı taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2021 tarih, E.2020/765, K.2021/1553 sayılı kararı taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma ilamında, yapılan keşif ve bilirkişi raporu incelemesinden, bakım bölümde çalışanların üretim bölümünün alt katında yer aldığı anlaşılmakta olup Mahkemece, öncelikle, elektrik, mekanik ve tesisat teknisyenlerinin bulunduğu bakım onarım bölümünün üretim bölümü ile merdiven veya asansör ile bağlantısının olup olmadığı, bu iki bölüm arasında kapı olup-olmadığı, talep konusu dönemde bakım bölümünün üretim bölümünden etkilenip etkilenmediği araştırılmalı, bakım onarım teknisyenlerinin 3 vardiya çalıştığı, vardiyaların hangi saatler olduğu, davacının hangi vardiyada çalıştığı, bakım elemanlarının vardiyalarda dönüşümlü çalışıp çalışmadığı, rutin bakım ve arıza bakımlarının hangi vardiya saatinde yapıldığı, gece vardiyasında da bakım yapılıp yapılmadığı, teknik bakım elamanlarından hepsinin makinaların bakımında ve arızasında çalışıp çalışmadığı, mekanik teknisyenin dışında çalışan elektrik ve tesisat teknisyenlerinin makinaların bakımında ne gibi bir katkısının bulunduğu, aylık-yıllık-günlük bakım süresi, makinaların ortalama arzılanma durumları ile arıza giderilme süresi belirlenmeli, bakım bölümünde çalışanların vardiya durumları dikkate alınarak bakım onarım işçisi olan davacının hangi tarih aralığında nerede ne iş yaptığını işveren tarafından gönderilen belgeler ve tanık beyanları yardımıyla netleştirmek, ondan sonra bu tarih aralığında üretim bölümünde çalışmasını gerektirir işlerin neler olduğu, düzenli olarak günün yarısını üretim bölümünde geçirmesi gerektiğine dair yapılan işlerin net olarak belirlenip, davacının 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamındaki bölümlerde fiilen geçirdiği çalışma süresi belirlenerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine davacının davalı ... Ambalaj ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne ait işyerinde geçen hizmet sürelerinden 20.11.2000-30.09.2008 tarihleri arasında gerçekleşen 2830 günlük hizmetin yarısı olan (ay içinde yapılan bildirimin yarısı) 1415 günlük hizmetin x0,25 formülüne göre hesaplanan 353,75 günlük itibari hizmet süresinin bulunduğunun ve bu sürenin 2098 sayılı Kanun'la eklenen ve 3395 sayılı Kanun'la ile değiştirilen 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamında davacının sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.