muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7500, Karar No: 2023/14153, Tarih: 11.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7500 E.  ,  2023/14153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/497 E., 2023/394 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2022/268 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri (...) Sendikasının üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulunun 17.11.2016 tarihli ve 2016/1265 Esas, 2016/1395 Karar sayılı kararıyla 01.04.2016-31.03.2018 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek gece çalışması, ücret farkı, ikramiye, gece çalışması, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, hafta tatili ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... Şirketinin (...) ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından bu şirketlerin sorumlu olduğunu, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, dava konusu alacaklar nedeniyle müvekkili Kuruma 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yöneltilmesine imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından diğer şirketlerin sorumlu olduğunu, davacının personeli olarak çalıştığı alt işveren ... Enerji Tur. Tem. Mad. İth. ve İhr. Ltd. Şti.ne ibraname verdiğini, davalı Teşeküllün toplu ... sözleşmesi ile bağlı olmayacağını, toplu ... sözleşmesinden asıl işverenlerin sorumlu tutulabilmesi için 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre yapılması gerektiğini, faiz yönünden dava konusu alacaklara işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda belirlenen ve Mahkemece hükmedilen miktarların fazla olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle davalı ... tarafından, hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında yapılmasına, başka bir anlatımla aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında yapılmadığının belirtilmesine göre davalının dava konusu alacaklardan asıl işveren sıfatı ile sorumlu olduğunun anlaşıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalarda ve alacaklara uygulanan faiz türünde hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vâkıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 2, 32, 41, 44, 46, 47, 63, 68 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yüksek Hakem Kurulunun 17.11.2016 tarihli ve 2016/1265 Esas, 2016/1395 Karar sayılı kararıyla 01.04.2016-31.03.2018 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin 32 nci maddesinde; "Çalışılan bu hafta tatili günü için toplam iki yevmiye ödenir." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

3. Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ücretinin iki yevmiye üzerinden hesaplandığı görülmektedir. Ancak toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmüne göre çalışılan hafta tatili günü için toplam iki yevmiye ödeneceği belirlenmiş olup davacıya çalışma karşılığı olmayan bir yevmiye tutarındaki hafta tatili ücretinin aylık ücretin içinde ödenmiş olması karşısında, hafta tatili ücretinin bir yevmiye üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece iki yevmiye üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/680, Karar No: 2015/2886, Tarih: 09.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/680 E.  ,  2015/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "istihkak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.09.2010 gün ve 2010/275 E.- 2010/1131 K sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ve davalı 3. kişi ... vekili tarafından istenilmesi üzerine Dairece bozulmuş, karar düzeltme incelemesi sonunda bozma kararı ortadan kaldırılarak mahkeme kararı onanmış olup, bu kez de davacı vekili tarafından maddi hataya dayalı inceleme talebi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12.07.2013 gün ve 2013/423-11251 E. K. sayılı ilamı maddi hata incelenmesi sonucu ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar; Özel Dairece bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, davalı 3. kişi vekili tarafından yerel mahkemenin 22.05.2012 gün E:2010/275- K:2012/1131 sayılı ek kararına karşı yapılan temyiz isteminin Hukuk Genel Kurulu tarafından mı, yoksa Özel Daire tarafından mı incelenmesi gerektiği hususu, ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Bilindiği üzere; 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) temyize ilişkin yürürlükteki (madde 427 ilâ 444 arası) hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

HUMK'nun 427. maddesi uyarınca verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Dâvada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla hükmü temyiz edebilir.

Bilindiği üzere; 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) temyize ilişkin yürürlükteki (madde 427 ilâ 444 arası) hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

HUMK'nun 427. maddesi uyarınca verilen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Dâvada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla hükmü temyiz edebilir.

Somut olayda ise; davacı vekili tarafından, 10.02.2010 tarihinde yapılan haciz esnasında haczedilen mallar ile ilgili olarak üçüncü kişinin istihkak iddiasında bulunduğu ve davacı vekilince İİK'nun 99. maddesi uyarınca istihkak iddiasının reddi istemiyle dava açıldığı, mahkemece davanın reddine dair karar verildiği ve davacı vekili ile davalı 3. kişi vekilinin temyiz istemi üzerine Özel Dairece hükmün bozulduğu, davalı 3. kişi vekili tarafından Özel Daire kararının düzeltilmesi istemi sonucunda, Özel Dairece bozma kararı ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararının onandığı, Özel Dairenin bu kararına karşı davacı vekili tarafından maddi hata yapıldığı gerekçesiyle yeniden inceleme isteminde bulunulduğu, aynı zamanda davalı 3. kişi vekili tarafından da kararın kesinleştirilmesi için yerel mahkemeye başvuruda bulunulduğu ve istemin reddine dair ek karar verildiği, bu ek karara yönelik temyiz isteminin, davacı vekilinin maddi hata nedeniyle yeniden incelenme yönündeki dilekçesi ile birlikte Özel Daireye gönderildiği, Özel Dairece maddi hataya yönelik yeniden inceleme yapıldığı halde, davalı 3. kişi vekili tarafından ek karara yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemenin hükmün kesinleştirilmesine dair isteme yönelik verdiği ek karara karşı HUMK'nun 427. maddesi uyarınca davalı 3. kişinin hukuki yararı bulunduğundan, ek kararın temyizen incelenip değerlendirilmesi gerekir.

Yerel mahkeme ek kararının temyizen incelenmesi görevi ise, Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir. Bu nedenle, ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3. kişi vekilinin, yerel mahkemenin 22.05.2012 gün 2010/275 E. - 2010/1131 K. sayılı ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 17. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, şimdilik diğer hususların incelenmesine yer olmadığına 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3832, Karar No: 2018/5036, Tarih: 28.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3832 E.  ,  2018/5036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53; 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 2014/315- 2014/392 E-K. sayılı hükmün, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.02.2017 tarih 2016/4159-2017/1164 E-K. sayılı kararıyla; "Sanığın evin bahçesine saklanarak mağduru beklemeye başladığı, akabinde mağdurun gelmesiyle birlikte saklandığı yerden çıkıp, aniden karın bölgesine bıçakla kuvvetlice vurduğu mağduru, ince bağırsaklarının vücuttan çıkmasına, damar yaralanmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, yaralanan mağdurun kaçmaya başladığı, sanığın bıçak ile mağduru kovalamaya devam ettiği olayda suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, yaranın niteliği, sanığın fiilden önceki söz ve davranışları dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi" ve diğer gerekçelerle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyularak verilen mahkumiyet hükmüyle ilgili olarak temyiz inceleme görevi, ilk incelemeyi yapan Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye GÖNDERİLMESİNE, 28/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1272, Karar No: 2024/9385, Tarih: 25.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1272 E.  ,  2024/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/926 Esas, 2023/1961 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü (Yeniden esas hakkında hüküm tesis edilmek suretiyle)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/937 E., 2022/151 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/937 E., 2022/151 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin davalı şirkete ait Bursa/İnegöl’de faaliyet gösteren işletmeyi devralıp akabinde davalıyla bir bayilik ilişkisi kurmak için işletmenin devri, kiracılık ilişkisinin kurulması, bayilik şartları, vergi yükümlülükleri, işletme çalışanlarının iş akitleri hususlarının taraflar arasında sözlü olarak görüşülerek anlaşmaya varıldığını, ancak yazılı olarak herhangi bir sözleşme hazırlanmadığını, sadece 09.10.2021 tarihinde taraflar arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını, bu tarihte tarafların işletmenin devir bedeli olarak 1.125.000,00 TL, mal bedeli olarak ise 400.000,00 TL kararlaştırdığını, davalı şirkete ödenecek meblağın toplam 1.525.000 TL olduğunu, müvekkili tarafından bu bedelin davalı şirkete 09.10.2021 tarihinde makbuz karşılığında peşin olarak 125.000,00 TL nakit, 11.10.2021 tarihinde banka aracılığı ile 400.000,00 TL nakit, 09.10.2021 tarihinde çek teslim makbuzu karşılığında 6 adedi 100.000,00 TL'lik, 1 tanesi ise 400.000,00 TL'lik çek olarak ödendiğini, süreç içinde davalının alt kira ilişkisi kurarak müvekkiline kiralayacağı işletmede alt kira hakkı olmadığının anlaşıldığını, kira bedelinde anlaşmazlık olduğunu, ödenen bedeller için davalının fatura keşide etmekten dahi imtina ettiğini, güven kırıcı birçok eylem gerçekleştiğini, nitekim davalının işletmeyi müvekkiline devretmediğini ve sözleşmenin askıda bırakıldığını, nihayetinde müvekkilince davalıyla aralarındaki ilişkinin devamı mümkün görülmediğinden işletme devri ve bayilik sözleşmesinin feshedilip verilen nakit ve çeklerin iadesinin istendiğini, ödenmemesi üzerine 8 gün boyunca işletmeden kazanılan tahsilat düşünce bakiye kalan 439.000,00 TL'nin tahsili için icra takibi de başlatıldığını ileri sürerek taraflar arasındaki işletmenin devri ve bayilik sözleşmesinin hukuka aykırı ifa nedeniyle kurulmadığının tespitine, taraflar arasındaki kurulmaya çalışılan işletmenin devri sözleşmesi neticesinde müvekkili şirket tarafında davalı şirkete teslim ettiği bilgileri yazılı çekler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, müvekkili şirket tarafından davalı şirkete teslim edilen müvekkili şirket tarafından keşide edilen 7 adet çekin iadesine iadesi mümkün olmadığı takdirde çeklerin iptaline, çeklerin cebr-i icra yoluyla müvekkil şirket aleyhine takibe konulması halinde çeklerden kaynaklı bu ödemelerin istirdadına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın açılmasında müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını, davacının aralarındaki bayilik sözleşmesini haksız feshettiğini, fesih ihtarının taraflarına ulaşmasından sonra davacı yanla uzlaşmaya çalıştıklarını ancak davacının müvekkilinin haksız fesih nedeniyle oluşan zararını karşılamaktan imtina etmesi üzerine aralarında uzlaşı sağlanamadığını, bu süreçte müvekkilinin zararına karşılık olarak uhdesinde tuttuğu çekleri bir süre sonra aldığı nakit ödemelerin zararını karşılayacağının anlaşılması üzerine davacıya iade etmek istediğini, davacı tarafın defalarca sözlü ve nihayetinde 17.11.2021 tarih, 20584 yevmiye numaralı noterden düzenlenen yazılı ihtara rağmen dava konusu çekleri iade almadığını, sırf vekâlet ücretine hak kazanabilmek amacıyla bu davayı açtığını, davacıyla müzakere sürecinde daha önce ciro yoluyla piyasaya sürülen çeklerin ancak 6 tanesinin geri alındığını, geri alınamayan ve hamiline ödenen çek bedelinin ise 17.11.2021 tarihinde davacı hesabına müvekkilince ödendiğini, bu ödemenin dahi müvekkilinin iyi niyetini gösterdiğini, eldeki davadan ise ödemeden daha sonra 24.11.2021 tarihinde dava dilekçesinin tebliğiyle haberdar olduklarını, söz konusu çeklerin bayilik sözleşmesi kapsamında alındığını, ancak davacının sözleşmeyi haksız feshettiğini, davacının müvekkiline teslim edilen çeklerden kaynaklı borçlu olmadığı anlamına gelmeksizin alınan nakit 525.000 TL bedelin zararlarını karşılayacağına inandıkları için bu aşamada dava konusu çekleri mahkemeye teslim etmeyi uygun gördüklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafın sözleşmenin haksız feshedildiğini belirtmekle beraber çekleri iade etmeye hazır olduğunu, ancak davacının gelip çekleri almadığını, davanın açılmasına davacının sebep olduğu savunmasında bulunarak tevil yollu davayı kabul ettiği, taraflar arasındaki sözleşmenin feshi nedeniyle davaya konu çekleri elinde bulunduran davalının çekleri iade etmekle yükümlü olduğu, sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca ifa yerinin davacının ikameti olduğu, fesih ihtarnamesinin 01.11.2021 tarihinde davalıya tebliğ edildiği ve çeklerin iadesi için üç günlük mehil verildiği, dolayısıyla davalının 05.11.2021 tarihinde temerrüte düşerek çekleri iade etmediği, bunun üzerine davacı tarafından 12.11.2021 tarihinde işbu davanın açıldığı, kabul nedeniyle eldeki davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, davanın açılmasına davalı tarafın sebebiyet vermesi nedeniyle yapılan yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle keşidecisi ... Grup Teks. Tic. Ltd. Şti., lehtarı ... Kuruyemiş Gıda San. Tic. Ltd. Şti. keşide yeri Bozüyük olan; ... BANKASI/ Bozüyük Şubesi-6952041 Seri Numaralı 100.000,00 TL bedelli 15.12.2021 keşide tarihli çek; ... BANKASI/ Bozüyük Şubesi-6952042 Seri Numaralı 100.000,00 TL bedelli 15.01.2022 keşide tarihli çek; ... BANKASI/ Bozüyük Şubesi-6952043 Seri Numaralı 100.000,00 TL bedelli 28.02.2022 keşide tarihli çek; ... BANKASI/ Bozüyük Şubesi-6952044 Seri Numaralı 100.000,00 TL bedelli 30.03.2022 keşide tarihli çek ;... BANKASI/ Bozüyük Şubesi-6952045 Seri Numaralı 100.000,00 TL bedelli 30.04.2022 keşide tarihli çek; ... BANKASI/ Bozüyük Şubesi-6952046 Seri Numaralı 400.000,00 TL bedelli 30.12.2021 keşide tarihli çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile, bu çeklerin kararla beraber talep halinde davacı tarafa iadesine, ... BANKASI/Bozüyük Şubesi-6952040 Seri Numaralı 100.000,00 TL bedelli 15.11.2021 keşide tarihli çekin tahsil edilmiş olması nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile istirdat talebinin reddine, fazlaya ilişkin diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI