muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2529, Karar No: 2021/2313, Tarih: 15.03.2021

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve ka’l istemine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin, kal talebi yönünden verilen karara karşı temyiz itirazlarına gelince;

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; davacının devlet demiryolu ve varyant hattı vasıflı ... ilçesi 230 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın maliki, komşu 1024 ada 2 parsel sayılı arsa niteliğindeki taşınmazın ise davalı ...’na ait olduğu, bilirkişi kök ve ek raporlarında 1024 ada 1 parselde bulunan 118 m2 taban oturumlu, bodrum kat+ zemin kat + normal kat + teras kattan oluşan (3 kat + teras) betonarme olarak inşa edilmiş mesken vasıflı binanın da davacıya ait 230 ada 1 parsele 29,00 m2'lik kısmın tecavüzlü olduğu, davacının bu elatma nedeniyle talep edebileceği ecrimisil bedelinin 1.757,00 TL, elatılan kısmın zemin değerinin 3.480,00 TL, kal masraflarının 24.780,00 TL ve kal nedeniyle davalı tarafın uğrayacağı zarar miktarının da 140.069,00 TL, asgari levazım bedelinin 28.014,00 TL olduğu, tecavüzlü kısmın yıkılması durumunda yapının geri kalan kısmın tamamının kullanılamaz hale geleceği ve bu sebeple tamamının yıkılması gerektiğinin mütalaa edildiği anlaşılmaktadır.

Taşkın yapılarda, sosyal ve ekonomik bir değeri yok etmemek ve yapının bütünlüğünü korumak amacıyla Yasa Koyucu 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 722, 723, 724' ncü maddelerinde öngörülenlerden daha değişik ilkelere ihtiyaç duymuş, bu nedenle 725. madde hükmünü getirmek zorunda kalmıştır. Söz konusu madde; “ Bir yapının başkasına ait araziye taşırılan kısmı, eğer yapıyı yapan malik taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkına sahip bulunuyorsa, ona ait taşınmazın bütünleyici parçası olur.

Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyi niyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.” hükmünü ihtiva etmektedir.

Böyle bir irtifak hakkı yoksa, zarar gören malik taşmayı öğrendiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde itiraz etmediği, aynı zamanda durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde, taşkın yapıyı iyi niyetle yapan kimse, uygun bir bedel karşılığında taşan kısım için bir irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.” hükmünü ihtiva etmektedir.

Görüldüğü üzere taşkın yapının korunmasındaki bireysel ve kamusal yarar nedeniyle TMK'nin 684, 718, 722. maddelerinde kabul edilen “üst toprağa bağlıdır” kuralına ayrıcalık getirilmiş taşkın yapı malikinin komşu taşınmazda inşaat veya irtifak hakkı gibi ayni bir hakkının bulunması halinde taşan kısım, taşılan taşınmazın değil, ana yapının bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemmim cüz’ü) sayılmış, tecavüz edilen kısım üzerinde yapı maliki yararına irtifak hakkı tanınmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki taşkın yapıdan inşaat ve imalattan kasıt, taşınmaza sıkı ve devamlı surette bağlı olan esaslı yapılardır. Diğer bir söyleyişle taşan yapının tamamlayıcı parça (mütemmim cüz) niteliğinde olması gerekir. Onun, taşınmazın altında veya üstünde yapılması zeminde veya üstten sınırı aşması, arasında madde hükmünü uygulaması açısından hiç bir fark yoktur.

TMK'nin 725. maddesinin uygulanabilmesini haklı gösterecek en önemli koşul yapı malikinin iyiniyetli olmasıdır. Bu maddede iyiniyetin tanımı yapılmamışsa da aynı Kanun’un 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğundan kuşku yoktur. Yapı malikinin kendinden beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın, sınırı aştığını bilmesi veya bilecek durumda olmaması yahut sınırı aşmasında yasaca korunabilecek bir nedenin bulunması onun iyiniyetini gösterir. Yapı yapan kişinin iyi niyetli olmaması aşırı zarar bulunup bulunmadığına bakılmaksızın taşan kısmın yıkılması sonucunu doğuracağından iyi niyet üzerinde önemle durulmalı, olaylar, karineler, tüm taraf delilleri bir arada özenle değerlendirilmelidir. Kural olarak iyiniyetin ispatı 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca taşkın yapı malikine ait ise de iyiniyet sav ve savunması def'i olmayıp itiraz niteliği taşıdığından ve kamu düzeni ile ilgili bulunduğundan mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözönünde tutulmalıdır.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz 20.07.1967 tarihinde çapa bağlanmıştır. Kural olarak; çaplı taşınmazda da iyiniyet kabul edilmemektedir. Ancak çaplı taşınmaza taşkın yapı yapan, iyiniyet savunmasında bulunabilir. İyiniyetli olduğunun kabul edilebilmesi için de kendinden beklenen özeni göstermesi, Kadastro Müdürlüğüne veya Belediye İmar Müdürlüğüne resmi başvuruda bulunarak görevlendirilecek kadastro teknisyeni veya harita mühendisinin çap sınırlarını işaretleyip göstermesi, taşkın yapı sahibinin bu sınırlar içerisine yapısını yapması gerekir. Açıklanan yöntemle çap sınırlarını tespit edip resmi memurun gösterdiği sınırlar içerisine yapısını yapan kimse kendinden beklenen özeni göstermiş sayılır. O halde, çaplı yere yapısını taşıran iyiniyetini yukarıda açıklandığı şekilde ispat etmediği taktirde iyi niyetli kabul edilemeyeceği açıktır. Böylelikle taşkın yapı sahibi davalı ...’nun iyiniyetli olmaması nedeniyle Mahkemece davacının kal talebinin kabulüne ve yıkım masrafının davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davacı tarafın asgari levazım bedelini ödememesi nedeniyle kal talebinin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte sayılan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte belirtilen temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9539, Karar No: 2014/18557, Tarih: 18.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9539 E.  ,  2014/18557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, haşhaş, haşhaş (kapsül), arpa ve arpa samanının 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu edilen yolun bakım ve onarım yükümlülüğünün hangi idareye ait olduğunun davalı ... Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15308, Karar No: 2012/14685, Tarih: 11.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/15308 E.  ,  2012/14685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I-Sanıklar hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suç tarihinden iddianame tarihine kadar, yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun dava zamanaşımının ise suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıklar hakkında '2005-2006-2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların ortağı oldukları ... İletişim İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.'ne 09.03.2000 tarihinde anlaşmalı matbaa olan ...Matbaacılık tarafından 10 cilt fatura, 10 cilt sevk irsaliyesi ve 5 cilt gider pusulası bastırıldığı ve bilirkişi ... tarafından hazırlanan raporda bu belgeleri teslim alan kişinin matbaa bilgi formunda imzası bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakla; ...Matbaacılık sahibi ...'un belgelerin kim tarafından teslim alındığı hususunda tanık olarak dinlenmesi ve teslime ilişkin belgedeki imzanın sanıkların eli ürünü olup olmadığına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılması, Vedop Merkezi sorgulama sisteminden sanıkların sorumlusu olduğu şirketlere ait faturalara rastlanıp rastlanmadığının sorulması, faturalara rastlanması halinde bu faturaları kullanan şirket veya kişilerin tespit edilerek gerektiğinde sanıkların faaliyette bulunmadıklarına yönelik savunmaları doğrultusunda yetkililerinin tanık olarak dinlenmeleri ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı biçimde sanıkların beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17791, Karar No: 2016/6384, Tarih: 19.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/17791 E.  ,  2016/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçe içeriğinde sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasa ile 765 sayılı Yasa arasında karşılaştırma yapılırken 5237 sayılı Yasa’nın önce sanıklar aleyhine olduğu belirtilmesine karşın, gerekçenin son paragrafında 5237 sayılı Yasa’nın sanıklar lehine olduğu değerlendirilmiş ve hüküm fıkrasında 5237 sayılı Yasa’ya göre hüküm kurulmak suretiyle çelişkiye neden olunmuş ise de; lehe Yasa tespiti aşamasında açıklanan hususlar karşısında bu çelişkinin maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılması ve bu değerlendirme soncunda 5237 sayılı Yasa uygulanarak belirlenen cezaların açıkça sanıklar lehine olması sebebiyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I- Ahmet Haşhaş İlköğretim Okulu'nda gerçekleşen hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Mehmet Akdoğan İlköğretim Okulu'nda gerçekleşen hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında bozma öncesi kurulan ve aleyhe temyiz edilmeden sanıklar lehine bozulan 20.12.2005 tarihli, 2005/441-1333 sayılı hükümde, Mehmet Akdoğan İlköğretim Okulu’nda gerçekleştirilen hırsızlık eylemi sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a ve 143. maddeleri ile belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezasından 62. madde ile indirim yapılırken, hesap hatası nedeniyle “2 yıl 11 ay” yerine “2 yıl 9 ay” olarak belirlenen sonuç cezanın kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde Mehmet Akdoğan İlköğretim Okulu’nda gerçekleştirilen hırsızlık eylemi nedeniyle aynı maddelerin uygulanması sonucunda cezanın “2 yıl 11 ay” olarak belirlenmesi suretiyle 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine muhalefet edilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143, 62. maddeleri ile belirlenen "2 yıl 11 ay" hapis cezasından sonra gelmek üzere “CMUK 326/son maddesi gözetilerek 322. maddesi uyarınca, sonuç cezanın "2 yıl 9 ay" hapis cezası olarak belirlenmesine” cümlesinin yazılması sureti ile, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4982, Karar No: 2014/14414, Tarih: 04.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4982 E.  ,  2014/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BATI 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/4501-2013/508

Taraflar arasında görülen su aboneliği davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde; Ankara İli,.. ilçesi .. . sok... Sitesinde bulunan bağımsız bölümü için, bireysel su aboneliği başvurusunda bulunduğunu, davalı kurumca talebinin reddedildiğini; oysa, abonelik için, davalı kurumun yapı kullanım izin belgesini şart koşmasının yasalara aykırı olduğunu ileri sürerek; mağduriyetinin giderilmesi açısından, su abonelik sözlemesinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu konutun yapı ruhsat tarihinin 18.09.2009 tarihli olup, davacıya geçici abonelik verilmesinin mümkün olmadığını savunup; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "Dosya kapsamına göre, davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı(inşaat) ruhsatının 18.09.2009 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanunu'nun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulamayacağı anlaşıldığından; davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur, gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmadığı anlaşılmakla birlikte, ibraz edilen belgeden, yapı (inşaat) ruhsatının ilk defa 07.04.1999 tarihinde alındığı, 18.09.2009 tarihinde de yenilendiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar , mahkemece; binanın yapı (inşaat) ruhsatının 18.09.2009 tarihinde alındığı ifade edilerek, davacı talebi reddedilmiş ise de; yukarıda da işaret edildiği gibi, inşaatın başlama tarihi (ilk ruhsat tarihi) 07.04.1999 tarihidir. O halde, mahkemece; davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin, yasanın geçici 11.maddesindeki istisnai halden yararlandırılarak yapılmasının mümkün olduğu gözetilerek, bu çerçevede araştırma ve inceleme yapılıp, sonucu dairesinde hüküm kurulmalıdır. Yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hükam kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14923, Karar No: 2013/20393, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14923 E.  ,  2013/20393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı Par Temizlik Ltd. Şti. duruşma talep etmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri nedeniyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.