muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5080, Karar No: 2014/33314, Tarih: 10.11.2014

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı A..r şirketi ile dahili davalı K. A.Ş. arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, hizmetin dahili davalı K..l AŞ'ce verilmiş bulunması nedeniyle davacının taleplerinden bu şirketin de sorumlu bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği, davacının iş akdinin 31/10/2005 tarihinde

feshedildiği, davalı işverenin iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmayacak şekilde haklı feshedildiği yönündeki ispat yükümlülüğünü yerine getiremediği, bu nedenle davacının iş akdinin haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı dahili davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Hem davanın açıldığı 1086 Sayılı HUMK., hemde karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK.da zorunlu dava arkadaşlığı dışında görülmekte olan davaya dahili dava yolu ile davalı ithali mümkün değildir

Somut olayda davalı Şirket ile davaya dahil edilmek istenilen Şirket arasındaki ilişki asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup, bu Şirketler arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur. Bu nedenle usule aykırı biçimde davaya dahil edilen ve davada davalı sıfatı bulunmayan Kültürel Sosyal ve Sağlık Tesisleri İnşa ve İşletme A.Ş. aleyhine yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6081, Karar No: 2020/7171, Tarih: 30.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6081 E.  ,  2020/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda 06.09.2012 tarihinde meydana gelen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 19.08.2012 tarihinde işlediği kasten yaralama ve mala zarar verme suçları bakımından hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şeklide hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11900, Karar No: 2023/11715, Tarih: 11.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11900 E.  ,  2023/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/44 E., 2023/306 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 30. ... Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.11.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ncü madde kapsamında söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesinin yürürlük süresinin 31.10.2020 tarihi itibarıyla sona erdiği, bu toplu ... sözleşmesinin art etkisinin bulunmadığı ve davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığından bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu 31.10.2020 tarihinden sonrası için hesaplanmasının ve 2021 yılı Ocak ayı için hüküm altına alınmasının isabetsiz olduğu, davacının fark ikramiye alacağına taleple de bağlı kalınarak en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının yerinde olmadığı, ödeme için tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade söz konusu olmadığından kendiliğinden temerrüdün gerçekleşmeyeceği, dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerektiği, dolayısıyla hüküm altına alınan fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği şeklindeki gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda resen hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde, işçilerin kadroya geçirilmeden önceki ... ... sözleşmelerinin yanı sıra alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alındığını, davalı İdare tarafından bu düzenlemelere uygun bir şekilde ücretin belirlendiğini ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fark ikramiye alacağının hesap dönemi, faiz türü ve hüküm altına alınan alacakların faiz başlangıcı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4895, Karar No: 2016/4285, Tarih: 31.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4895 E.  ,  2016/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 08/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi olduğu ve günlük olarak yayınlanan .. tarihli sayısında davacı hakkında gerçeğe aykırı olarak “ .. ” başlıklı haber yaptığını, yapılan bu haberle davacı tarafından kaçak ve ruhsata aykırı olarak inşaat yapıldığı ve kamu gücünü kendi menfaati için kullandığı şeklinde kamuoyunda algı oluşturmaya çalışıldığını, davacının .. almış olduğu arsayı görev süresi dolduktan sonra kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile müteahhide verdiğini, yapılan anlaşmaya göre 12 daire üzerine inşa edilen bu yerden davacının 4 adet daire aldığını, binanın ruhsatının olmadığı veya kaba inşaatı bittikten sonra ruhsat alındığı iddialarının ise asılsız olduğunu, haksız ve kötü niyetle haber yapıldığını belirterek uğramış olduğu manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalı vekili, haberin, binanın inşaatının ruhsat alınmadan başladığına ilişkin olduğunu, ruhsat, sözleşme ve tapu tarihlerine bakıldığında bunun doğru olduğunun görüleceğini, ayrıca tapu kayıtlarına göre davacının apartmanda daha fazla dairesinin olduğunu, karalamak amacıyla haber yapılmadığını, kamuoyunun bilmesi gereken bir haber olması nedeniyle basın özgürlüğü çerçevesinde kaleme alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; haberin sunuluş biçimi, özellikle haberi yapan gazetenin davacının görev yaptığı sırada, davacının .. aykırı işlem yaptığını ileri sürerek davacıyı itham altında bırakması, bu konuda resmi makamlarca inşaata ilişkin herhangi bir usulsüzlük olmadığının tespitine rağmen, haberi yapan gazetenin davacının sosyal konumunu ve itibarını karalama amacı taşıdığı, özellikle basın özgürlüğü ve ifade özgürlüğünde aranan ölçülük ilkesine aykırı davranıldığı, davalı gazetenin haber içeriğine göre toplumda ve kamuoyunda bilgilendirme ve aydınlatma görevi dışında davacıya ucu açık ithamlarda bulunarak davacının kişilik haklarının zedelenmesine yol açtığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu " .. " başlığı altında verilen haberde, .. olarak görev yapan davacının .. görev yaptığı süre içerisinde yaptırdığı altı katlı apartmanın ruhsatının İmar Kanunu'na aykırı biçimde, inşaya başlandıktan sonra alındığının iddia edildiği, bu iddianın .. kamuoyunda tepki topladığı, savcının apartmandaki 12 dairenin 10 tanesinin sahibi olduğu, binanın inşaat ruhsatının yapının kaba bölümü tamamlandıktan sonra .. tarihinde alındığı, imar uzmanlarınca bunun İmar Kanununa göre yasal olmadığı ve suç teşkil ettiği görüşünün savunulduğu belirtildikten sonra “ .. " dedi. .. kamuoyu, inşaat sürecinde sorumlu olan yetkililerin iddialara açıklık getirmesini beklerken, binanın üzerinde yükseldiği arsanın hangi tarihte kimden satın alındığı da vatandaşlarca merak edilen konular arasında ver alıyor.” ifadelerine yer verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; söz konusu apartmanın kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 20/04/2012 tarihinde imzalandığı, binanın ruhsat tarihinin 26/07/2012 ve tapuda edinme tarihinin ise 24/08/2012 olduğu, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde 4 adet dairenin davacıya ait olacağı belirtilmiş olmasına rağmen, dosyada mevcut tapu kayıtları ve UYAP üzerinden alınan .. kayıtlarından haberin yapıldığı tarih itibariyle davacının adına kayıtlı 10 adet dairenin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda, dava konusu haber yapıldığı tarihte görünürdeki gerçeğe uygun olup özle biçim arasındaki denge bozulmamıştır. Basının somut gerçeği araştırması beklenemez. Yayın tarihinde görünür gerçeğe uygun olan, okuyucunun ilgisini çekmek için çarpıcı başlık kullanılan dava konusu haberde hukuka uygunluk sınırlarının aşıldığından söz edilemez. Haber içeriğinde kullanılan ifadelerin de kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinden söz edilememez. Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15026, Karar No: 2012/977, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15026 E.  ,  2012/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 4 parsel numarası ile arsa vasfında hazine ve sanık adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9760, Karar No: 2017/4617, Tarih: 06.07.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/9760 E.  ,  2017/4617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... arafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 01/06/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflarca süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, tarihli nüshasının 1. ve 11 sayfalarında ''Slogan uydurup idam verdiler'' başlıklı yayın ile 9. sayfasında '' başlıklı yayın içeriğinde, kendisi hakkında slogan uydurmak sureti ile sanıklara idam cezası verdirdiğinin iddia edildiğini, aynı yazıda üç ayrı sayfaya fotoğrafının konularak kimi kişi ve terör örgütlerine hedef gösterildiğini, dava dışı adı geçen gazeteye hitaben yazdığı mektupta gerçeği tersine çevirerek yargıyı ve kamuoyunu etkilemeye çalıştığını belirterek kişilik haklarına saldırıda bulunulduğundan bahisle uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davaya konu haberin hazırlanırken gerçekliği ve kamu yararı konusunda herhangi bir inceleme ve değerlendirilme yapılmadığı, haberin objektif olmadığı, haberde davacının isminin açıkça zikredilerek fotoğrafının yayınlandığı, haber içeriğinde davacının suç vasfının değiştirilmesini sağladığı ve mahkeme ile Yüksek yargıyı etkilediğinin belirtildiği ve dava konusu haberin davacının kişilik haklarını ihlal edici nitelikte olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya içeriğinden; davaya konu haber içeriğinde davası sanıklarından dava dışı gönderdiği iddia olunan mektuptan alıntılara yer verildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece bahsi geçen mektup veya yazı ile davacının avukat sıfatıyla kamu oyunda davası olarak bilinen sayılı ceza dosyasına sunduğu iddia edilen ve mektupta sözü edilen dilekçe veya eklerinin dosya içine alınması gerekmektedir. Bu inceleme neticesinde basının haber verme özgürlüğü sınırlarını aşıp aşmadığı, tüm dosya kapsamıyla birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.