muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18201, Karar No: 2014/19237, Tarih: 19.11.2014

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için muvazaalı olarak eşi ...'dan boşandığı, ancak sanık ile boşandığı eşinin aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa

İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5662, Karar No: 2024/2723, Tarih: 22.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5662 E.  ,  2024/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1346 E., 2023/93 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/782 E., 2020/316 K.

Taraflar arasındaki aile konutu tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkille vefat eden eşinin 30.10.1981 tarihinde evlenmiş olduklarını, müvekkilinin eşi ...'ın 29.05.2015 tarihinde vefat ettiğini, müteveffa'nın mirasçıları, eşi ..., ... ile Mütevefaa ...'ın ortak çocukları ... ile müteveffanın ilk eşinden olan kızı ... olduğunu, müvekkili ve mütevefanın, 30 yılı aşkın süre ve en son vefat tarihinde de ... Mahallesi, ... Sokak, ... Apartmanı No:22 D:8 .../İSTANBUL adresindeki dairelerinde ikamet etmiş olduklarını, müvekkilinin halen bu dairede oturmakta olduklarını, bu daire tapu kayıtlarında 11 nolu bağımsız bölüm olarak gösterilmekte olduğunu, ancak belediye numarataj kayıtlarında daire 8 olarak geçmekte olduğunu, bu durumun belediye tarafından dükkanlar veya birden fazla giriş çıkış olması nedeniyle oluşmuş olabileceği şeklinde açıklandığını, işbu davaya konu gayrimenkul tapu kayıtlarında İstanbul İli, ... İlçesi, 2903 Ada, 9 parsel, 289 paftada kayıtlı 11 nolu bağımsız olarak geçmekte olduğunu, müvekkili ile eşinin 34 yıl evli kalmış olduklarını, en son oturdukları dairede ise 30 yıl birlikte yaşamış olduklarını, bu bağlamda yasaların kendisine verdiği bir hak olan eşinden olan miras payına mahsuben evin mülkiyetinin kendisine verilmesini istemekte olduğunu, muris ... terekesine ait İstanbul İli, ... İlçesi, ... Mah, .... Mevkii, 2903 Ada, 9 Parsel, 289 Pafta da kayıtlı, 11 nolu bağımsız bölümdeki gayrimenkulün aile konu olarak tespitine, yargılama gideri ve ücreti vekâletin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; aile konutu, eşlerin bütün yaşam faaliyetlerini gerçekleştirdikleri, acı tatlı günlerini yaşadıkları, yaşam faaliyetlerini yoğunlaştırdıkları mekân olarak belirtilmekte olduğunu, bir yerin aile konutu olarak kabul edilmesi için, birkaç unsuru içindeki barındırması gerekmekte olduğunu, bu unsurlar, aile unsuru, yasal evlilik birliği, konutun eşlerin ortak iradesiyle aile konutu olarak tahsis edilmesi, tek olması, eşlerin sürekli kalma niyetiyle oturduğu bir yer olması ve aile yaşantısının odak noktası olması olduğunu, davacı yanın, müteveffanın ölümü öncesinde davaya konu taşınmazda 30 yıl boyunca yaşadıklarını, acık tatlı anılarını biriktirdiklerini iddia etmişse de, bu iddialar ispattan yoksun olduğunu, davacının evlilik birliğinin başladığı ve sona erdiği tarihe kadar ki yerleşim yeri bilgilerinin celbi halinde, davacının ... Köyü, No: 6/1 .../Giresun adresinde yaşadığı görüleceğini, bir yerin aile konutu olarak kabul edilebilmesi için gereken en önemli unsur, o yerin eşlerin ortak iradeleriyle ve sürekli olmak şartıyla ailenin yaşam merkezi haline gelmiş olması gerektiğini, davaya konu taşınmaz davacı ve müteveffanın aile yaşamlarının odağı olmamakla birlikte, mevsimsel ve dönemsel olarak kullanımlarında olan bir taşınmaz olduğunu, davacı ve müteveffa yaşamlarının büyük çoğunluğunu ve özellikle müteveffa ...'ın ölümünden önceki son 10 yılı ... Köyü, No: 6/1 .../Giresun adresinde geçirmişler, bu adreste bulunan taşınmazı aile konutu olarak kullanmış olduklarını, Giresun ilinin kış aylarının çok sert geçmesi nedeniyle yılın sadece 3 ayını İstanbul'da ve davaya konu adreste geçirmiş olan davacı ve müteveffa ...'ın yerleşim yeri bilgilerinin istenmesi halinde, ikamet adreslerinin ... Köyü, No: 6/1 .../Giresun adresi olduğu görüleceğini, haksız ve mesnetsiz davanın reddine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller ve tanık beyanları göz önüne alınarak davacı ve müteveffa ...'ın 29.05.2015 tarihine kadar ... Mahallesi, ... Sokak, ... Apartmanı No:20 Daire: 8 .../İSTANBUL adresinde birlikte yaşadıkları bu taşınmazın düzenli olarak kullandıkları, bu taşınmazın aile konutu olduğu, müteveffanın ölümünden sonra davacının halen bu taşınmazı kullandığı, aboneliği kendi üzerine aldığı anlaşılmakla davanın kabulü ile tapuda " İstanbul ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkii, 2903 Ada, 9 parsel nolu taşınmazın 11 nolu bağımsız bölüm" numarasına kayıtlı taşınmazın davacı ... ile ölen ...'ın son olarak birlikte yaşadıkları aile konutu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla kabul edilen dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ve müteveffanın yerleşim yeri bilgilerinin sorgulanmasında 09.03.2007 tarihinde dava konusu taşınmazın yerleşim yeri olduğu, 27.06.2014 tarihinde yerleşim yeri olarak ... Köyündeki adresin gösterildiği, 10.09.2015 tarihli bildirimle 01.09.2015 tarihinde ... Mahallesi ... . Sokak 15/2 Beyoğlu adresinin mernis adresi olarak gösterildiği, 09.10.2015 tarihli bildirimle ise 05.10.2015 tarihinde dava konusu konuta taşınıldığının bildirildiği, tarafların murisinin 29.05.2015 tarihinde vefat ettiği, eldeki davanın 23.10.2018 tarihinde açıldığı, tarafların murisinin Giresun'da vefat ettiği, murisin vefat tarihinde davacı ve müteveffanın yerleşim yerinin Suyurdu köyünde olduğu, ... ile davacının evlilik birliği ...'ın vefatı ile ölümle sona erdiği, 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinde düzenlenen Aile Konutunu koruyucu önlemlerin sona erdiği; davacı, eşinin ölümünden sonra ikametini dava konusu taşınmaza naklettiği, bu durumda dava konusu taşınmazın davacı ve müteveffa eşinin aile konutu olmadığı, davanın reddi gerekirken kabulünün doğru olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilmiş ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; reddedilen davası yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın mirasbırakanın ölüm tarihinde aile konutu olduğunun ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı, 193 üncü ve 194 üncü maddesi, 652 nci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Davacı vekili dava konusu taşınmazın miras hakkına mahsuben tarafına özgülenmesi için aile konutu olduğunun belirlenmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

3.Değerlendirme

1.Davacı vekili dava konusu taşınmazın miras hakkına mahsuben tarafına özgülenmesi için aile konutu olduğunun belirlenmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

2.4721 sayılı Kanun'un 652 nci maddesinde; eşlerden birinin ölümü halinde tereke malları arasında ev eşyası veya eşlerin birlikte yaşadıkları konut varsa sağ kalan eşin bunlar üzerinde kendisine miras hakkına mahsuben, mülkiyet hakkı tanınmasını isteyebileceğini hükme bağlamıştır. Davacının bu yasal hakkını kullanabilmesi için taşınmazın aile konutu olduğunun tespitini istemekte hukuki yararının olduğu açıktır. Toplanan delillerden sağ kalan eş ve müteveffa eşin uzun süreden bu yana dava konusu taşınmazda oturdukları, ortak çocuklarının bu taşınmazda büyüdüğü, zaman zaman tarafların Giresun'daki taşınmazda kalmaları o taşınmazı aile konutu haline getirmeyeceği, aile birlikteliğinin ağırlıklı olarak dava konusu edilen taşınmazda geçtiği, dava konusu taşınmaza ait aboneliklerin 1980'li yıllardan bu yana aktif olduğu gibi tanık beyanları ile de dava konusu taşınmazın müteveffanın ölümüne kadar aile konutu olduğu anlaşılmaktadır. O halde, dava konusu taşınmazın mirasbırakanın ölüm tarihinde aile konutu olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, bu hususta ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/617, Karar No: 2013/21310, Tarih: 25.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/617 E.  ,  2013/21310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA : ANKARA 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ 2011/81 ESAS

BİRLEŞEN DAVA : ANKARA 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ 2010/224 ESAS

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2012 tarih ve 2010/206-2012/198 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl dosya davacısı TKS Tosya Ağaç Kaplama ve Yonga Levha San. Tic. A.Ş. vekili ile birleşen dosyalar davacısı Çağ Orman Ürünleri ve Otomotiv San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı TKS Tosya Ağaç Kaplama ve Yonga Levha San. Tic. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin kapı kasası üretmekte olduğunu, davalı şirkete ait TR 2009/08083Y kod numarası ile TPE nezdinde tescilli bulunan faydalı modelin yenilik ve korunma koşullarını taşımadığını, 30 Eylül 2009 tarihli olarak TÜYAP Kongre ve Fuar Merkezi'nde yapılan fuarda dava konusu faydalı modelin müvekkilleri tarafından sergilendiğini, bu sırada davalı firma yetkilisi tarafından müvekkillerine ait ürünün fotoğraflarının çekilmek suretiyle faydalı model başvurusuna konu yapıldığını, dava konusu faydalı modelde yenilikmiş gibi bahsedilen pervaz kanalının herhangi bir kapıda zaten mevcut olduğunu, yine kasa üzerindeki kasa lambasının da piyasada kullanılan hemen her kapının kasasında bulunduğunu, ayrıca TPE nezdinde tescilli faydalı modelin resimlerinin dava dışı BEST firmasına ait olduğunu, ince papel plakaların aynı yönde lamine edilmesinin de zaten bilindiğini, bu nedenle hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek davalı adına tescilli bulunan faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2010/224 esas sayılı dosyada davacı Çağ Orman Ürünleri ve Otomotiv San. Tic. A.Ş. vekili; müvekkilinin kontrplak, MDF ve her türlü orman ürünü, ahşap malzeme imalat ve satışıyla uğraştığını, bu bağlamda TPE nezdinde 29.10.2009 tarihinden geçerli olmak üzere TR 2009/08083 Y numaralı faydalı model belgesinin sahibi olduğunu, davalının söz konusu faydalı model belgesiyle korunan ürünün aynısını taklit etmek suretiyle satışa arz ettiğinin öğrenildiğini, Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/41 D.İş sayılı dosyasıyla bu durumun tespit edildiğini belirterek müvekkili faydalı model haklarına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, men ve ref'ine 10.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2011/81 esas sayılı dosyada; davacı Çağ Orman Ürünleri ve Otomotiv San. Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin TPE nezdinde tescilli 2009/8083 Y numaralı "papellerle güçlendirilmiş kapı kasası" başlıklı faydalı model belgesinin sahibi olduğunu; davalının bu buluşla aynı istemleri taşıyan faydalı modeli 2009/9854 Y sayısı ile TPE'de tescil ettirdiğini; belirterek yeni olmayan bu tescilin 551 sayılı KHK'nin 165. md. uyarınca hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı şirket vekili, müvekkiline ait faydalı modelin yeni olduğunu, dava konusu faydalı model ile korunan kapı kasasının ilk piyasaya arz edenin müvekkili olduğunu, seri üretim ve montaj kolaylıklarının sağlandığını, bu sayede müvekkili firmanın satışının arttığını, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/41 D. İş sayılı dosyasnda hazırlanan bilirkişi raporu ile davacının müvekkilinin faydalı modelden doğan haklarına tecavüz edildiğinin tespit edildiğini, davacı tarafın müvekkillerine ait faydalı modelin başvuru tarihinden sonra 2009/09854 sayı ile faydalı model başvurusunda bulunduğunu, bu başvurunun tarifnamesinin ve resimlerinin müvekkilinin faydalı modelinin taklidi olduğunu, anılan başvurunun henüz tescil edilmemiş olması nedeniyle hükümsüzlük davasının açılmadığını ancak tescil edilince davanın açılacağını, davacının müvekkili ürünlerini taklit etmesi nedeniyle işbu davayı ikame etmesinin kötü niyetli olduğunu gösterdiğini, bu sayede tecavüz fiillerinin devamının amaçlandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı TPE vekili, tescil edilmiş bir faydalı modelin hükümsüzlüğü talepli davada müvekkiline husumet yönetilmesinin mümkün olmadığını, enstitünün faydalı model belgesinin tescil sürecindeki yetkisinin temel olarak başvuruları şekli şartlar açısından incelemek olduğunu, yenilik ve sanayiye uygulanabilirlik yönünden bir inceleme ve değerlendirme yapma görevinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2010/224 Esas ve 2011/81 Esas sayılı dosyalarda davalı vekili; müvekkilinin davacı faydalı modeli ile iltibas yaratmaya çalışmadığını, davacıdan daha önce piyasaya sunduğu ürünü pazarladığını, tam tersine davacının müvekkili ürününü kopya ettiğini, müvekkilinin bu ürününün de faydalı model koruması altında olduğunu, faydalı model belgesi alınması için 28.12.2009 tarihinde 2009/09854 numaralı "MDF-Lamine panel kompozit kapı kasası" faydalı model belge başvurusunda bulunduğunu, koruma altındaki bir ürünün iltibas yarattığından söz edilemeyeceğini, anılan faydalı modelin yeni olduğunu; hükümsüz kılınması nedenlerinin bulunmadığını belirterek, her iki davanın da reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tescil edilmiş bir faydalı modelin hükümsüzlüğü istemiyle açılan davada TPE'ye husumet düşmeyeceği gerekçesiyle asıl davada TPE aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, dava konusu 2009/08380 sayılı faydalı modelin hükümsüzlüğe dayanak 2005/4140 sayılı faydalı modelden farklılaştığı tek özelliğin 2005/4140 sayılı faydalı modeldeki ince MDF plakaların kullanılmaması olduğu, ancak dava konusu faydalı modelde bu mdf plakaların kullanılmamasının nedeni veya buluşa kazandırdığı teknik özelliklerin anlatılmadığı; her iki faydalı modelin tarifnamesi incelendiğinde çözümünü amaçladıkları teknik sorunların birbiri ile aynı olduğu; dava konusu faydalı modelde papellerle beraber MDF'nin kullanılmaması ile elde edilen teknik gelişmeden de bahsedilmediği; eksiltilen unsurun teknik bir katkısı olmadığı sürece ne şekilde yeni bir unsur olarak kabul edilmek gerektiğinin tarifnamede belirtilip ortaya konulmadıkça, sonraki davalı faydalı modeline yeni olma özelliği sağlamayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli TR 2009/08380 Y sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne,2011/81 esas sayılı dava ve 2009/09854 sayılı faydalı modelin hükümsüzlüğü talebiyle ilgili olarak asıl davaya konu ve daha önce TPE kayıtlarına giren TR 2009/08083 Y numaralı Faydalı Model Belgesi'nin, TR 2009/09854 Y numaralı Faydalı Model Belgesi'nin 1. isteminde açıklanan tüm unsurları kapsadığı zira; TR 2009 09854 Y numaralı Faydalı Model Belgesi'nin 1. isteminde (d) unsuru olarak belirtilen panel levhaların detay özelliklerine yer verilmediği, bu durumda yenilik değerlendirmesi yapılırken her türlü panel levhanın 1. istemin kapsamı içinde değerlendirilmesi gerektiği TR 2009 08083 Y numaralı Faydalı Model Belgesi'nin 1. isteminde kapı kasası MDF üst ve alt tabakalarının açıklandığı; aynı zamanda, TR 2009 080803 Y numaralı Faydalı Model Belgesi'nin 2. sayfasında papel plakaların lif yönlerinin birbirine paralel olarak lamine edildiğinin açıkça belirtildiği; resimlerde de kapı kasası, MDF üst tabaka, MDF alt tabaka, lif yönleri paralel lamine edilmiş panel levhalar görülebildiği; sonuç olarak TR 2009 09854 Y numaralı Faydalı Model Belgesi'nin gerek TR 2009 08083 Y numaralı Faydalı Model Belgesi ve 8083 sayılı faydalı Model Belgesi'nin yeniliğini ortadan kaldıran 4140 sayılı Faydalı Model Belgesi ve aynı nitelikteki Ege Ahşap Profil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti

. Şti. ve ait 2002 yılına ait katalogu karşısında yeni olmadığı hükümsüz kılınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne davalı TKS adına tescilli TR 2009/09854 Y sayılı Faydalı Model Belgesi'nin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, birleşen 2010/224 esas sayılı dosya yönünden ise; faydalı modele tecavüz vakıasına dayanan iddiaların temelini oluşturan 2009/8083 sayılı faydalı modelin hükümsüz kılınması nedeniyle, hükümsüzlük kararının sonuçlarının geçmişe etkili olacağı; bu nedenle hiç doğmamış sayılan bir tescile dayanılamayacağı; yeni olmayan bir buluş veya teknik uygulamanın rakipler tarafından uygulanmasının somut olayın koşullarının da dava ve olay tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 56 vd. hükümleri çerçevesinde haksız rekabet oluşturduğunun kabulüne imkan bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosya davacısı TKS Tosya Ağaç Kaplama ve Yonga Levha San. Tic. A.Ş. vekili ile birleşen dosyalar davacısı Çağ Orman Ürünleri ve Otomotiv San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl dosya davacısı TKS Tosya Ağaç Kaplama ve Yonga Levha San. Tic. A.Ş. vekili ile birleşen dosyalar davacısı Çağ Orman Ürünleri ve Otomotiv San. Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl dosya davacısı TKS Tosya Ağaç Kaplama ve Yonga Levha San. Tic. A.Ş. vekili ile birleşen dosyalar davacısı Çağ Orman Ürünleri ve Otomotiv San. Tic. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 51,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl dosya davacısı TKS Tosya Ağaç Kaplama ve Yonga Levha San. Tic. A.Ş. vekili ile birleşen dosyalar davacısı Çağ Orman Ürünleri ve Otomotiv San. Tic. A.Ş.'den ayrı ayrı alınmasına, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.