muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2495, Karar No: 2018/7940, Tarih: 17.12.2018

Davalı vekili, davacının sözleşme kapsamında devraldığı mali hak ve yetkileri dört yıl gibi uzun bir süre kullanmadığnı ve sözleşmede yazılı borç ve yükümlüküklerini ifa etmediğini, davacının müvekkili eserleri ile ilgili olarak Birleşik Kırallık'ta hiçbir çalışma yapmadığını, eserleri pazarlamadığını satış ve lisanslama yapmadığını, Birleşik Kırallık'tan müvekkili için tek bir kuruş dahi telif hakkı ücreti tahsil etmediğini, taleplerin yersiz olduğunu ve cayma nedeniyle açılan davanın 4 haftalık süre içerisinde açılmaması nedeniyle davanın reddinin gerektiğini, yine cayma hakkının haklı nedenle kullanılması nedeniyle de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dayanak sözleşme süresinin 4 yıl olduğu, davalının sözleşmenin sona ermesi gereken tarihten bir aydan önceki 26/05/2011 tarihinde sözleşmenin 04/07/2011 tarihinde uzatılmayacağına ve yenilenmeyeceğine dair ihtarnameyi davacıya keşide ettiği, davacının 01/06/2011 tarihli ihtarname ile yayımcının süreyi 4 yıllık ek bir süre için uzatmaya yönelik opsiyona sahip olduğunu belirterek, sözleşme gereği ödenen avansın tahsil edilebilir hale geleceğini bildirdiği, dayanak sözleşmenin 2/a maddesinde sözleşmenin süresinin dört yıl olduğu belirtildikten sonra yayımcının süreyi sona ermeden en geç bir ay önce söz yazarına bildirmesi halinde ek dört yıllık bir süre ile uzatmaya yönelik opsiyona sahip olduğu, opsiyonun kullanılmaması halinde fesih ile ilgili işlemin gerçekleşmesi için belirtilen sair sürelerin başlayacağı, sözleşmenin feshedilmediği düşünülse de, davalının sözleşmeyi fesih iradesinden sonra yayımcının cevabi ihtarname ile opsiyon kullandığını bildirmekle, fesih iradesinin daha önceye dayalı olması nedeniyle taraflar arasındaki sözleşmenin sonlandığı, istenilen iade avans bedeli ise sözleşmede belirtilen 4 yıllık süre için yayımcı davacının davalıya söz yazarlığı sebebiyle ödediği miktar olup, sözleşme düzenlendikten sonra 4 yıllık süre yürürlükte ve geçerli olduğundan, bu bedelin tahsil edilip edilmediği de sabit değil ise de, davacı yan ... dışı tahsilatları ile ... içi tahsilatlarını net olarak bildirmediğinden, sözleşmeye konu eserler sebebiyle tahsilatlar miktarı net belirlenemediği, davadaki iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14459, Karar No: 2022/14396, Tarih: 07.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14459 E.  ,  2022/14396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı Kanun) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ... sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.03.2022 tarihli kararı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacı tarafından ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik ödendiği gerekçesiyle arabulucuya başvurulduğu ve anlaşamama nedeniyle tutulan son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açıldığı, Mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporunda, ikramiye ve ilave tediye fark alacakları 2020 yılının Temmuz ayına kadar hesaplanmış ise de ücret farkı alacağının dava dilekçesindeki talep doğrultusunda 31.10.2020 tarihi esas alınarak hesaplandığı, arabuluculuk faaliyetinin ise tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirildiği, dolayısıyla ücret farkı alacağı talebinde son tutanak tarihi ile 31.10.2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihi ile 31.10.2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını, hesaplamaların hatalı olduğunu, davacının ücret bordrolarına itirazda bulunmadan ödemeleri aldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk anlaşamama tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki döneme ilişkin ücret farkı alacağı talebi yönünden davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilip verilmediği hususunda toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bo

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25357, Karar No: 2013/1730, Tarih: 06.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25357 E.  ,  2013/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kadıköy 3.Ascm)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359-b-1, 765 sayılı Kanunun 80, 59, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri uyarınca , 17 Ay 15 gün Hapis, 213 sayılı Kanunun 359-b-1, 765 sayılı Kanunun 80, 59. maddeleri uyarınca 17 Ay 15 gün Hapis, 647 SK m 6

1- Sanığın, "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanığın, "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanığın, suçlamayı kabul etmeyerek, kendisinin okuryazar olmadığını evlerde temizlikçi olarak çalıştığını beyan ederek, masaları temizleyip toparlamak ve çaycı olarak çalışmak amacıyla verilen ilan üzerine işyerine gittiğinde işe alındığını, kendisinden nüfus cüzdanı ile evraklarını istemeleri üzerine bunları verdiğini ve bir yere imza attığını, adına ticari işletme veya şirket kurulduğundan haberinin olmadığını, çalıştığı sürece kendisinin sahte fatura düzenlemediği, böyle bir şeyden de şüphelenmediğini savunmasına, vergi suçu ve ekindeki vergi tekniği raporuna göre de 2005 yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememesi

nedeniyle tarih ve numaralarının tespit edilemediği, tarh dosyasına göre sanık adına olan firmanın defter tasdiki ile fatura basımına ait bilgi bulunmadığı, sanığın sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlediği belirlenen birçok şirkette ortak olarak gözükmesine karşın tarh dosyasında mevcut imza beyannamesi ile mükellef tarafından verildiği bildirilen beyannamelerdeki imzaların hiçbir ilgisinin bulunmadığı, hatta imza beyannamesinde yer alan imzanın okuryazar birine ait olmadığının bildirilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanığın fiili sorumluluğunun tespiti bakımından; 2005 takvim yılında düzenlenen faturalar bulunup bulunmadığı, tarh dosyasındaki beyannamelerin kim veya kimler tarafından ne suretle verildiği araştırılıp, düzenlendiği iddia olunan sahte faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya aktarılıp, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığı sorulup, sanığın ortak olarak gözüktüğü diğer ticari işletmelerdeki şirket çalışanları tespit edilerek dinlenmek suretiyle sanığın savunmasının geçerliliği de saptanarak, gerektiğinde imza beyannameleri üzerinde imza incelemesi de yaptırılarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4049, Karar No: 2013/9859, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4049 E.  ,  2013/9859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2011 gün ve 2011/35 Esas, 2011/56 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 28.04.2011 tarihli raporda eylem nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının ancak olayın üzerinden uzun zaman geçmemiş olması ve yaş dönemi özellikleri nedeni ile ilerleyen zamanlarda ruh sağlığının bozulma ihtimalinin mevcut olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında kalabileceği yargılama ve delilleri takdir görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu nazara alınarak bu suç ve bununla bağlantılı tehdit suçundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35, Karar No: 2013/21982, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/35 E.  ,  2013/21982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ZK
Yargıtay — Esas No: 2021/36214, Karar No: 2024/10571, Tarih: 18.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/36214 E.  ,  2024/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3518 E., 2019/3798 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan ve vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanığın hakaret suçundan beraatine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ve vekilinin temyiz isteklerinin özetle, sanığın sözlerinin kaba hitap, ağır eleştiri, sızlanma ve nezaketsiz sözler olma sınırını aştığına, sanığın dilekçesinin bütün olarak değerlendirilmediğine, eksik inceleme yapıldığına, sanığın ifadelerinin hakaret içerikli ve kasıtlı olduğuna, hakim ve Cumhuriyet Savcısına söylenebilecek en ağır sözler olduğuna, sözlerin Anayasa Mahkemesi ve A.İ.H.M. kararlarına göre de hakaret olduğuna, dilekçenin savunma hakkının kullanılması ile alakası olmayıp hakaret kastı ile verildiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılan Ve Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede,

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36 ncı maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçunu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın sunduğu dilekçesindeki sözler bir bütün olarak ele alındığında; katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sair sebeplerin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılan ve vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.