muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/50, Karar No: 2023/2753, Tarih: 30.05.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin şiddet uyguladığı, evden sürekli kovduğu, hakaret ettiği ve eşi ile ilgilenmediği, evliliğin mahremiyetini ihlal ettiği, ailesinin müdahalesine sessiz kaldığı tam kusurlu olduğunu, kadının kusurunun olmadığını, erkeğin davasının kabulünün ... olmadığını, tazminatların miktarının ve çocuk için hükmedilen nafakaların miktarının da yetersiz olduğunu belirterek kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, çocuk yararına hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur oranını kabul etmemekle birlikte, müvekkilim kusurlu olsa dahi, bahsi geçen miktarlarda tazminata hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, tedbir ve iştirak nafakası, karar tarihinde müvekkilin gelir durumu ile orantılı ve hakkaniyete uygun olup artırılmasının hukuka uygun olmadığı yine kadın için hükmedilen tedbir nafakasının da hukuka aykırı olduğu, kişisel ilişki süresinin azaltılmasının da ortak çocuğun ilerleyen yaşlarında okul döneminde iken tatillerde müvekkilim ile kişisel ilişkisinin kısıtlanmasına neden olacağını belirterek bu hükmün kaldırılması ve birinci derece mahkemesinin belirlemiş olduğu kişisel ilişki hükmünün uygulanması gerektiğini belirterek kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulünün gerekip gerekmediği, nafaka ve maddî- manevî tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, kişisel ilişki süresinin ana- babalık duygularını tatmin etmeye ve çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 ... maddesi, 182 nci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesi ve 51 ... maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 ... maddesi, 182 nci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesi ve 51 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı kadın vekilinin tüm, davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

Çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde çocuğun bedeni ve fikri gelişimi yanında ana ve/veya babalık duygularını tatmin de önemlidir. Çocuk ile babası arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı taktirde ... duygusunun oluşamayacağı açıktır. Çocuğun babası ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına engel somut bir olgu veya iddia bulunmamaktadır. Çocukla baba arasında tesis edilen kişisel ilişki süresi, babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini tatmasına da yeterli değildir. Bu sebeple çocuk ile baba arasında daha ... süreli olacak kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması ... bulunmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı-karşı davalı kadın vekilinin tüm, davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ... maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı-karşı davalı kadın vekilinin tüm, davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin kişisel ilişkinin süresine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına yerine "velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında çocuğun yaşı, eğitim durumu, seyahat kolaylığı gözetilerek her ayın 1 ... ve 3 üncü hafta sonu Cumartesi günü sabah saat 09:00'dan Pazar günü akşam saat 18:00'a kadar, dini bayramların 2 nci günü sabah saat 09:00'dan 3 üncü günü akşam saat 18:00'a kadar, her yıl Ağustos ayının 1 ... günü sabah saat 09:00'dan 31 ... günü akşam saat 17:00'a kadar, her yıl 15 günlük sömestr tatilinin ilk hafta Pazartesi günü saat 09:00'dan ertesi hafta Pazartesi saat 09:00'a kadar, yanına almak, görmek, gözetmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde yatıran Gökhan'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10124, Karar No: 2021/10730, Tarih: 01.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/10124 E.  ,  2021/10730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Soma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Soma 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İli ... İlçesi ...yükgüney Mahallesi çalışma alanında bulunan 277 ve 278 parsel sayılı sırasıyla 12.175,33 ve 1.425 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, eski tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak, dava dışı Safiye Zeybek ve müşterekleri adına tespit ve tescil edildikten sonra satış suretiyle davacı adına tescil edilmişlerdir.

Davacı ... vekili, orman kadastro çalışmasında müvekkili olan davacı adına kayıtlı bulunan taşınmazların orman sınırları içerisine alındığını ileri sürerek, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığının tespiti istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; kesin hüküm sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmekle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusu reddedilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen bu karar dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki; kesin hüküm teşkil ettiği kabul edilen Soma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/130 Esas, 2014/287 Karar sayılı ve aynı mahkemeye ait 2012/131 Esas, 2014/281 Karar sayılı dosyalarıyla Orman İdaresi, bölgede 22.02.2011 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmasında dava konusu taşınmazların orman sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle dava açmış ve yargılama neticesinde orman tahdit sınır uygulaması yapılarak dava konusu 277 ve 278 parsel sayılı taşınmazların orman sınırları içerisinde kaldığı belirlenerek taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Eldeki dava ise, davacı ... tarafından 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılan orman kadastrosuna itiraz davası olup, bu haliyle her iki davanın konusu/niteliği birbirinden farklı olduğundan kesin hükmün varlığından söz edilemez.

Öte yandan, eldeki davada, bölgede yapılan orman kadastro çalışması dava konusu edildiğinden çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığının eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası uygulaması yapılarak incelenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, yöreye ait “en eski” tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları hükmen oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ve varsa ilgili Yargıtay ilamlarının örnekleri ilgili yerlerden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişi kurulu, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte, getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişileri eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak temyize konu taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2

. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten, müşterek imzalı şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı ve çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 01.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14741, Karar No: 2021/15787, Tarih: 04.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14741 E.  ,  2021/15787 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 119/1-c, 31/2, 62, 50-1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair EDİRNE Çocuk Mahkemesinin 20/04/2011 tarihli ve 2010/233 esas, 2011/181 sayılı kararının 10/05/2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip, deneme süresi içerisinde 27/02/2013 tarihinde sanığın kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 119/1-c, 31/2, 62, 50-1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Edirne Çocuk Mahkemesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/262 esas, 2015/324 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/04/2021 gün ve 94660652-105-22- 20620-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/04/2021 gün ve 2021/47458 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık müdafii tarafından Edirne Çocuk Mahkemesince verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/11/2020 tarihli ve 2020/20811 esas, 2020/13473 sayılı ilamında da "...Müştekinin beyanına göre; hırsızlığın, müştekinin iş yerinin karşısında bulunan malzemelerini koyduğu depodan yapıldığının anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığının bozma suçunun yasal unsurları oluşmadığından, kanun yararına bozma yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür..." şeklinde belirtildiği üzere; dosya kapsamına göre, müştekiye ait işyerinin karşısında bulunan depoya girmek suretiyle müştekinin malzemelerinin çalındığı somut olayda, suça konu yerin işyeri vasfı taşımadığından, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiye ait depodan bir adet hiltiyi çalması nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; dosya kapsamına ve müştekinin beyanına göre, hırsızlığın yapıldığı yerin müştekinin iş yerinin karşısında bulunan malzemelerini koyduğu depo olduğunun ve bahse konu yerde herhangi bir ticari faaliyetin yapılmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun unsurları itibariyle oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili olarak (EDİRNE) Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 22.12.2015 tarihli ve 2015/262 E., 2015/324 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın BERAATİNE, tayin olunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, 04/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11221, Karar No: 2022/3709, Tarih: 16.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11221 E.  ,  2022/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : Hatay İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen karara karşı feri müdahil vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı Apartman yönetiminde 01/04/1993 - 26/12/2015 tarihleri arasında fiilen çalışmış olmasına rağmen sigortalı olarak kuruma bildirilmediğini, çalışmasının gerçeğe dayalı ve fiili olduğunu beyan ederek 01/04/1993 - 26/12/1995 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde sigortalı ve sürekli olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı İşveren vekili cevap dilekçesinde özetle; Davada, müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, davacının sigortalılık tespit davasını işveren konumunda olan ... 2 Apartman Yönetimine karşı açması gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Feri Müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtları incelendiğinde ... 2 apartmanından 01/04/1993 tarihinde davacıya ait işe giriş bildirgesinin verildiğini ancak 1993-1999 yılları arasında bordrolarda isminin yer almadığını, eylemli çalışmanın tespitinin gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile davacının 01.04.1993 – 01.04.2001 tarihlerinde tam gün ve sürekli olarak ... 2 Apartmanı Yöneticiliği ünvanlı işyeri nezdinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, bakiye talebin bu tarihlerde sigortalı olması nedeniyle hukuki yarar yokluğundan reddine," karar verilmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile davacının 01.04.1993 – 01.04.2001 tarihlerinde tam gün ve sürekli olarak ... 2 Apartmanı Yöneticiliği ünvanlı işyeri nezdinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, bakiye talebin bu tarihlerde sigortalı olması nedeniyle hukuki yarar yokluğundan reddine," karar verilmiştir.

Feri müdahil SGK vekili, Mahkemece davacının 01/04/1993-01/04/2001 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespitine karar verildiğini, dosyada davacının bu sürelerde çalıştığını gösterir delil bulunmadığını, ayrıca tespiti yapıldığı belirtilen hizmetlerin başlangıcı ve bitişi ile ilgili kanaate ilişkin gerekçenin kararda mevcut olmadığını, bu davanın hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren 5 yıl içinde açılması gerektiğini, bu nedenle davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, dosyada dinlenen bordro tanıkları ve işyeri komşu tanıklarının, davacının çalışmalarının başlangıç ve bitiş tarihini beyan edemediklerini , bu tarihlere ilişkin dosyada belgede bulunmadığını, Kurumlarında da davacının çalıştığına dair dosyada kanıtlayıcı belge olmadığını belirterek yerel mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep ederek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Adana Bölge Adliye Mahkemesi, Fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Feri müdahil vekili, kararın bozulmasını istemişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79. maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddesidir. 506 sayılı Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu dosyada; davacı 01/04/1993 - 26/12/1995 tarihleri arasında davalı apartmanda kapıcı ve kaloriferci olarak yaz-kış kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece; 01.04.1993 – 01.04.2001 tarihlerinde tam gün ve sürekli olarak ...2 Apartmanı Yöneticiliği ünvanlı işyeri nezdinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, bakiye talebin bu tarihlerde sigortalı olması nedeniyle hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.