muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2913, Karar No: 2023/4769, Tarih: 06.07.2023

3. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2020/398 Esas, 2022/839 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; basit yargılama usulü uygulanmadan karar verilmesinin hatalı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın suç tarihinde evli oldukları, sanık ile hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kesinleşen Hacı ... ...'un aynı iş yerinde çalıştıkları, olay günü Hacı ... ...'un katılanın bulunmadığı bir sırada sanık ile katılanın ortak ikameti olan eve geldiği, sanık ile Hacı ... ...'un sohbet ettikleri esnada katılanın kapının zilini çaldığı, sanığın Hacı ... ...'u çocuk odasına saklayıp evin kapısını telaşlı bir şekilde açtığı, katılanın kapıyı açan ... ...'ın titremesinden şüphelenerek evi aradığı, çocuk odasına geldiğinde Hacı ... ...'u kapının arkasında gördüğü ve sanığın elindeki bıçağı Hacı ... ...'a verdiği, Hacı ... ...'un da katılanı bacağından bıçaklayarak yaraladığı iddiası ile açılan kamu davası sonucu sanığın aşamalarda tekrarladığı aksi sabit olmayan savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, savunmanın da aksi yönünde bir delilin bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak sanığın üzerine atılı kasten yaralamaya yardım etme suçunun sabit olmadığı kabul edilerek 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalardaki savunmaları inkara yöneliktir.

3. Hakkında verilen hüküm kesinleşen Hacı ... ...'un aşamalardaki savunmaları bıçağı sanığın vermediği şeklinde olup, bıçağı evin içerisinde aldığı yer hususunda çelişkiler barındırmaktadır.

4. Katılan beyanı, katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın, katılanın Hacı ... ... tarafından yaralanması eylemine bıçak temin ederek yardım ettiği hususunda katılanın soyut iddiası dışında mahkûmiyet hükmü kurmak için yeterli, kesin ve inandırıcı delil dosya kapsamından elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamış, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2020/398 Esas, 2022/839 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1633, Karar No: 2016/9542, Tarih: 27.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/1633 E.  ,  2016/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığına yükletilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10830, Karar No: 2014/7182, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10830 E.  ,  2014/7182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; borçlu davalının, müvekkilinin sigortalısına ödenen bedele istinaden davalı borçlunun kusuru oranında tahsili amacıyla yapmış oldukları icra takibine davalının haksız yere itiraz etmesi sonucu takibin durduğunu ileri sürerek davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline ve % 40'tan az olmamak üzere tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; hasarın tamamen sigortalı işyerinin kusurundan kaynaklandığını, boruların tıkanmadığını ve klima atık su tesisatının dolmasının binadan atılan yabancı bir madde nedeni ile donanım ve tedbirler alınmadığı için işyerine ait klima su tahliye borularının tıkandığını ve bunun da dükkan içerisine yayıldığını, ayrıca hasarın meydana geldiği tarih olan 27/05/2007 tarihinde dükkanın şirket tarafından kiralanmış olmasına rağmen boş olduğunu, bu nedenlerle iddia edildiği gibi dükkanın içerisinde işyeri demirbaş ve dekorasyonlarının olmadığını, bu nedenle sigorta şirketi tarafından müvekkiline rücuen talebinin haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, davacı aleyhine %40'dan kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hasarın projeye aykırı tesis edilen klima tesisatından meydana geldiği, bu tesisatın inşaasında diğer

bağımsız bölüm sahiplerinin rızasının alınmamış olması nedeniyle meydana gelen hasarın sorumluğunun sigortalı üzerinde kaldığı ve bu nedenle de sigorta şirketinin davalıya rücu hakkı olmadığı, olayda davacı sigortalısının %100 kusurunun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40958, Karar No: 2015/25442, Tarih: 16.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/40958 E.  ,  2015/25442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm taraflarca süresi içinde temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

1- Davacı temyizi yönünden; 6100 sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına göre; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK'nun 427/2.maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra(inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir.

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında “5521 sayılı Yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15.maddesindeki düzenleme gereği HUMK'nun 427.maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

2015 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 2.080,00 TL'sını geçmesi gerekir.

Somut olayda davacı reddedilen ihbar tazminatı yönünden kararı temyiz etmiş olup, temyize konu edilen miktar 933,52 TL olmakla karar tarihi itibariyle hüküm kesin nitelik taşıdığından davacının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2- Davalı temyizi yönünden; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

3-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdini davalı tarafından haksız ve geçersiz nedenle feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının Harran Üniversitesi Hastanesi ikmal inşaat işinin yapımı için istihdam edildiğini, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, kendilerinden kaynaklanmayan sebeplerle asıl işveren ile yaptıkları sözleşmenin son bulmasından dolayı davacı ile aralarındaki iş akdinin kendiliğinden son bulduğunu ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Davalı davacı tanıklarının husumetli olduğunu ve başka dosyalarda vermiş oldukları beyanlar ile mahkemede vermiş oldukları beyanlar arasında çelişki bulunduğunu, bu nedenle tanık beyanlarının hesaplamalarda dikkate alınamayacağını iddia etmiştir. Gerçektende davacının ve bazı işçilerin iş akitlerinin davalı tarafından feshedilmesi üzerine Şanlıurfa İş Mahkemelerinde bir çok dava açıldığı, bu dosyalarda dinlenilen davacı tanıklarının genelde aynı kişiler olduğu, davalı işyerinde çalıştıkları, davalıya karşı açmış oldukları davalarının bulunduğu ve bu tanıkların çalışma saatlerine ilişkin gerek aynı mahkemede farklı dosyalarda vermiş oldukları beyanlar gerekse başka mahkemelerde vermiş oldukları beyanların çelişkili oldukları, iş başlangıç ve bitiş saati hakkında farklı dosyalarda farklı beyanlar verdikleri, Dairemizce incelenen dosya içeriklerinden ve davalı vekili tarafından tanık beyanlarına karşı verilen dilekçelerden anlaşılmaktadır. O halde yapılacak iş, Harran Üniversitesi'ne müzekkere yazılarak davacının çalıştığı şantiyedeki çalışma saatleri sorulmalı ve davacı tanıkları tekrar dinlenerek yaz ve kış çalışma saatlerine ilişkin davalı vekilinin tanık beyanlarına karşı vermiş olduğu dilekçede belirtilen çelişkiler giderilmeli, tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre davacının fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin çelişkili tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın BOZULMASINA, davacının temyiz dilekçesinin reddine, peşin alınan temyiz harcının taraflara iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18781, Karar No: 2015/6633, Tarih: 22.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18781 E.  ,  2015/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... Köyü 109 ada 51 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan bağ/üzümün, 2014 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ... İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından ve yerindeliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43601, Karar No: 2022/6194, Tarih: 11.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43601 E.  ,  2022/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

Sanığa yüklenen “Vergi Usul Kanunu'na aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1346, Karar No: 2013/4148, Tarih: 25.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1346 E.  ,  2013/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/01/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle çekişmeli 286,892, 2939 ve 6369 parsellerde davacıların miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı M.. K..'nin sağlığında maliki olduğu 138 parsel sayılı taşınmazdaki 18/108 payını 06.05.1987 tarih ve 2043 sayılı işlemle satış suretiyle davalı oğlu C..'e temlik ettiği, aynı işlemle 286 parsel sayılı taşınmazdaki 19/40 payı ile 892 parselin tamamını ise yine satış yoluyla diğer oğlu davalı G..'ye temlik ettiği, çekişmeli taşınmazlardan 892 parsel ile 286 parselde muris tarafından temlik edilen 19/40 payın halen davalı G.. adına kayıtlı olduğu, 138 parselin ise ifraz sebebiyle kapatılıp, 2938 ve 2939 parsellerin oluştuğu, 2939 parselde davalı C. adına 380/2160 payın kayıtlı olduğu,2938 parselin ise 1001 parselle tevhidi sonucunda 6141 parselin oluştuğu, bu tevhit işleminin iptali için Hatay 1. İdare Mahkemesinin 2007/ 851 esasında açılan davanın reddedilmiş ise de verilen kararın henüz kesinleşmediği,bu arada 6141 parselin 17.05.2011 tarihinde imar uygulamasına tabi tutulması ile oluşan 6369 parsel sayılı taşınmazda 211/1200 payın davalı C.. adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilemeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Bu durumda, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler merciilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişilerden rapor alınması böylece yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.