muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5184, Karar No: 2013/17670, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5184 E.  ,  2013/17670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. Maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...”nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22/04/2009 tarihinde muvazaalı olarak eşi diğer sanıktan boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19727, Karar No: 2024/13296, Tarih: 01.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19727 E.  ,  2024/13296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2865 E., 2018/1446 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanık müdafiinin 26.06.2018 tarihinde yüzüne karşı verilen hükme karşı temyiz süre tutum dilekçesi sunduğu, bu dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine tebliğini talep ettiği, ayrıca temyiz sebebini bildirmediği, gerekçeli kararın 22.11.2018 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, ancak tebligatta ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 nolu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanık müdafiinin 30.11.2018 tarihli gerekçeli ek dilekçesinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin olayın uzaktan yakından kendisi ile alakası olmadığına, aldığı cezayı hak etmediğini düşündüğüne ve ileride mağduriyetine sebep olmaması için dosyanın yeniden incelenerek adil bir karar verilmesini istediğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin hırsızlık suçuna konu kamyona hiç binmediğine, kamyona herhangi bir malzeme yüklemediğine, plaka boyama gibi bir eylemde bulunmadığına, yakın zamanda geçirmiş olduğu ameliyat nedeniyle böyle bir iş yapabilecek güce sahip olmadığına, ancak bu hususun araştırılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olayın ihbarı üzerine araştırma yapan kolluk görevlilerince suça konu kamyonun ve forkliftin hasarlı şekilde ele geçirildiği ve şikâyetçiye teslim edildiği, kovuşturma aşamasında ise araçlardaki hasarlardan kaynaklı zararın temyiz dışı sanık ...'un ailesi tarafından kovuşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden sadece kısmi iadede bulunan sanık ...'un yararlanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanık ... hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3809, Karar No: 2014/38950, Tarih: 19.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/3809 E.  ,  2014/38950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2011/29-2012/698

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, genel tatil, hafta tatili, ücret, ihtar masrafı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan T.C. M.. H.. avukatı ile U.. U.. tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ihtar masrafı ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili davalılardan T.C. M.. H.. avukatı ve U.. U.. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalılardan T.C. M.. H.. vekili ve davalı U.. U..'ın dosyadaki bilgi ve belgelerden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının kış aylarında ortalama 2,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşıldığından ek rapor alınarak, bu ölçüde hesaplanan fazla mesai ücretinden uygun bir oranda takdiri indirim yapılmak suretiyle bu alacağın kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır

3-Hazineye yapılan, ihtarname tebliği masraflarının yargılama giderleri içerisinde düşünülmemesi isabetsizdir.

4-Davacı dava dilekçesinde, ücret alacağı talebine temerrüt tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütülmesi talebinde bulunmuştur.Kararda hükmedilen ücret alacağında faiz başlangıç tarihinin belirtilmemesi isabetsizdir.

5-Islah harcı miktarı 189,85 TL olmasına rağmen, yargılama giderlerinin hesabında ıslah harcı olarak 139,05 TL üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır.

6-Alacakların Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 20/a maddesi uyarınca, kat maliklerinden eşit oranda tahsili gerekirken, payları oranında tahsili de yerinde değildir.

7-Yargılama sonunda davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin dökümünün HMK nun 332. maddesine uygun olarak yapılmaması ve bu nedenle yargılama giderleri hesabının denetime elverişli olmaması da ayrı bir bozma nedenidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1998, Karar No: 2007/4667, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1998 E.  ,  2007/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalının anataşınmazın su deposu ve hidroforunun bulunduğu ortak alana mermer döşemek ve bahçe düzenlemesi adı altında inşaat yapmak suretiyle gerçekleştirdiği ileri sürülen müdahalenin önlenmesi ile bu ortak yere bıraktığı inşaat malzemesi ve atıkların kaldırılması, karşı davada ise kat maliklerinin bahçe düzenlemesinin yapılmasına muvafakat etmiş sayılması ve bahçe düzenlemesi, ışıklı reklam panosu ile klima takılmasına izin verilmesi, kaçak demir kapının ve su deposu ile tesisatının bulunduğu yerden kaldırılması ve buradan sızan sular nedeni ile oluşan kabarma ve çatlakların giderilmesi ve masrafların karşılanması istenilmiştir. Mahkemece davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı ve karşı davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı ve davacı adına gelen olmadı. Dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Asıl dava yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz itirazlarının reddi ile yasaya ve yönteme uygun olan hükmün onanmasına,

B)Karşı dava açısından; dosyada toplan bilgi ve belgelere, özellikle yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor içeriğine ve yasal gerektirici nedenlere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava, anataşınmazdaki kat maliklerinin bahçe düzenlemesine muvafakat etmiş sayılmasına, bahçe düzenlemesi yapılmasına ve işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümlere ışıklı reklam panosu ile klima cihazı takılmasına izin verilmesi istemine ilişkin olup husumet aynı zamanda kat maliki olan yöneticiye yöneltilmiştir. Davanın özetlenen niteliği özellikle kat maliklerinin bahçe düzenlemesine muvafakat etmiş sayılmasına karar verilmesinin istenildiği gözönünde tutulduğunda davalı yönetici kat maliki; yanında anataşınmazdaki diğer kat maliklerinin de davaya yöntemince katılmalarının sağlanıp taraf teşkilinden sonra oluşacak sonuç dorultusunda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre işyeri niteliğindeki bağımsız bir bölümün dış duvarına o bağımsız bölümün sınırlarını aşmayacak ve diğer bağımsız bölüm maliklerinin haklarını kısıtlamayacak ve onlara rahatsızlık vermeyecek biçimde ışıklı reklam panosu asılabilmesi için ilgili kat malikinin diğer kat maliklerinden izin almasına gerek yoktur. Aynı şekilde klima cihazının da ilgili bağımsız bölümün penceresine ya da balkonunun iç kısmına monte edilmesi koşuluyla kat maliklerinin buna muvafakatı aranmamaktadır. Buna karşın anataşınmazın ortak bahçesinin düzenlenmesi başka bir anlatımla ortak yerlerde değişiklik yapılması genel kural olarak Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tüm kat maliklerinin rızası ile olanaklıdır. Ancak, bu ortak yerden yararlanmanın daha rahat ve kolay olması bu yerden elde edilecek faydanın çoğaltılması söz konusu ise buna anılan Yasanın 42. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğuyla karar vermeleri gerekir.

Somut olayda yukarıdaki ilke ve esaslar üzerinde durulup yeterli araştırma ve gerekli inceleme yapılmadan davada pano ve klimanın kaldırılmasına değil, bu cihazların takılmasına izin verilmesinin istenildiği de gözetilmeden davalının ışıklı reklam panosunun ve klima cihazının kaldırılmasına karar verilmesi; ayrıca mahkeme kararının gerekçe ve hüküm bölümünde bahçe düzenlenmesine ilişkin tadilat projesinin kat maliklerince onaylanmadığı belirtildiği halde (bu projenin geçerli bulunmadığı gözetilmeden) gerekçe ile çelişir biçimde bahçe düzenlemesine ilişkin davanın kabulüne ve dolayısıyla davalının özgür iradesi yerine geçip bahçe düzenlemesi işine izin vermiş sayılmasına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7222, Karar No: 2010/14427, Tarih: 28.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7222 E.  ,  2010/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8972, Karar No: 2021/12978, Tarih: 10.11.2021

Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaz ile yakın konumda bulunan 116 parsel sayılı taşınmaza ... Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/270 Esas 2017/165 K sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 185,00 TL/m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemizin denetiminden geçerek 2017/36389 E.-2019/12131 K sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmaza 125,00-TL m² birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere ve yukarıda sözü edilen taşınmaza göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ve yargılama sırasında payını idareye devreden davalılar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ve payını idareye devreden davalıların adlarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi ve davalılardan ... yönünden kamulaştırma bedelinin ödenmesine hükmedildiği halde, gerekçeli karar başlığında ... adının yazılmaması,

4- ... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmdığı gibi;

4- ... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmdığı gibi;

5- Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle HMK’nın 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.