muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19408, Karar No: 2013/18350, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19408 E.  ,  2013/18350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların, resmi nikâhlı evli iken, Atiye’nin 1992 yılında vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 22.11.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17193, Karar No: 2012/34013, Tarih: 20.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17193 E.  ,  2012/34013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun 09.01.2012 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, 1971 yılından bu yana....da ikamet ettiğini, ödeme emri tebligatının çıkartıldığı adresin kendisi ile ilgisinin bulunmadığını, 06.01.2012 tarihinde Türkiye’ye giriş yaptığını ve bu tarihte tebligattan haberdar olduğunu, tebligatın usulsüz olduğunun tespiti ile tebliğ tarihinin 06.01.2012 olarak kabulünü talep ettiği, ayrıca, herhangi bir borcu olmadığını ileri sürerek takibin durdurulmasını istediği, dilekçesine, tebliğ tarihi itibariyle yurt dışında olduğunu ispata yönelik pasaport fotokopisini eklediği anlaşılmıştır.

İİK’nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirilmesi gerekir. İcra hakimi, gecikmiş itiraz nedenlerini inceledikten sonra gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre, takibin tatilini tensip edebilir. Mazeretin kabulü halinde icra takibi durur. Aynı celse de alacaklı itirazın kaldırılmasını sözlü olarak da isteyebilir. Bu takdirde tetkikata devam olunarak icra mahkemesinde gerekli karar verilebilir.

Usulsüz tebligatta ise, İİK.nun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır. Bu durumda icra hakimi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek ve aynı kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.

Somut olayda borçluya ödeme emrinin 29.12.2011 tarihinde "Aynı konutta birlikte daimi oturan evrakı almaya imza atmaya ehil ve yetkili yeğeni Necmi Akgül imzasına tebliğ edildi" şerhiyle yapıldığı tesbit edilmiştir. Tebligat şeklen 7201 Sayılı Kanunun 16.maddesine uygun ise de Hukuk Genel Kurulunun 07.04.1982 tarih 1979/10-1377 esas -1982/337 karar sayılı kararı gereğince, tebliğ belgesindeki kayıtların aksi her türlü delille kanıtlanabilir.

Somut olayda borçluya ödeme emrinin 29.12.2011 tarihinde "Aynı konutta birlikte daimi oturan evrakı almaya imza atmaya ehil ve yetkili yeğeni Necmi Akgül imzasına tebliğ edildi" şerhiyle yapıldığı tesbit edilmiştir. Tebligat şeklen 7201 Sayılı Kanunun 16.maddesine uygun ise de Hukuk Genel Kurulunun 07.04.1982 tarih 1979/10-1377 esas -1982/337 karar sayılı kararı gereğince, tebliğ belgesindeki kayıtların aksi her türlü delille kanıtlanabilir.

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda, tebliğ tarihi itibariyle yurt dışında olduğunu iddia etmiş ve bu iddiasına delil olarak da pasaport fotokopisi ibraz etmiştir. Diğer yandan söz konusu adresle kendisinin bir ilgisinin bulunmadığını ve tebliğ yapılan şahısla da aynı konutta ikamet etmediğini iddia ettiği gibi, temyiz dilekçesine eklediği nüfus kaydından da tebligatı alan ...'ün farklı bir adreste kaydının bulunduğu görülmüştür. Borçlunun

adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılmış olması tek başına tebligatı usulüne uygun hale getirmez.

Bu durumda mahkemece öncelikle, tebliğ tarihi itibariyle borçlunun yurt dışında bulunup bulunmadığı, ayrıca tebliğ yapılan şahısla birlikte ikamet edip etmediği yöntemince araştırılarak oluşacak sonuca göre tebligatın usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı belirlenmelidir. Tebliğ işleminin usulsüz olduğunun belirlenmesi halinde, HMK.nun 33.maddesinde yer alan hukuki nitelendirmenin hakime ait olduğu kuralı doğrultusunda başvuru İİK.nun 16. maddesine dayalı tebliğ işleminin usulsüzlüğü şikayeti olarak vasıflandırılarak (Hukuk Genel Kurulu’nun 05.06.2001 tarih ve 1991/12-258 esas 1991/344 karar sayılı kararı)., 7201 Sayılı Kanunu'nun 32. maddesi gereğince ödeme emri tebliğ tarihinin borçlunun bildirdiği öğrenme tarihi olarak düzeltilmesi ile yetinilmesi, aksi taktirde uyuşmazlığın İİK.nun 65. maddesinde koşulları belirlenen gecikmiş itiraz prosedürü çerçevesinde çözümlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8609, Karar No: 2013/3598, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8609 E.  ,  2013/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.12.2008 gün ve 2006/7 Esas, 2008/504 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5395 sayılı Kanunun 23 ve 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddeleri karşısında itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince itirazların değerlendirilip gerekli kararlar da verildiğinden, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Her ne kadar mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 24.04.2006 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulunmadığından, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunun düzenlediği rapora dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle tebliğnamede bozma istenmişse de, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 23.02.2006 tarih ve 68 sayılı raporda mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği ve bu raporunda ATK raporunda değerlendirildiği görülmekle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19634, Karar No: 2015/7851, Tarih: 15.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19634 E.  ,  2015/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki vekilinin temyiz isteminin sadece sanık ..... hakkında verilen hükme yönelik olduğu ve talimatla alınan 21.12.2010 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu bildiren müştekiye davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak, CMK'nın 238/2. maddesine aykırı davranılmış ise de, atılı suç nedeniyle suçtan zarar gören sıfatı bulunan ve sanıktan şikayetçi olduğunu bildiren müştekinin vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmekle katılma iradesini gösterdiği kabul edilip CMK'nın 237. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-01.08.2009 tarihli Suç yeri araştırma ve inceleme raporu içeriğinden “.....restaurant girişi önündeki balkon kısmında ahşap zemin üzerinde siyah renkli küçük boy sebze kasası içerisine yerleştirilmiş cam bardaklar, cam kül tablaları ve porselen tabaklar ile hemen yanında plastik tepsi içerisinde metal kül tablaları ve cam tabaklar olduğunun, metal kül tablaları üzerinden iki adet parmak izi tespit edildiğinin, otelin tahminen 50 metre yanında ...... plaka sayılı römorklu bir traktör ve römork içerisinde içi boş üç adet telis çuval ve bir adet içi boş küçük boy plastik sebze meyve kasası olduğunun” anlaşılması, .... Emniyet Müdürlüğü'nün Eleşkirt İlçe Emniyet Amirliğine yazdığı 03.08.2009 tarihli “parmak izi incelemesi” konulu yazıda “elde edilen iki adet parmak izinden bir adedinin mukayeseye elverişli olmadığının mukayeseye elverişli olan bir adet parmak izinin ise otomatik parmak izi teşhis sisteminde (AFİS) kayıtlı bulunan parmak izleriyle yapılan mukayesesinde herhangi bir benzerine rastlanmadığının” belirtilmesi karşısında; sanık .....ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk .....'in parmak izleri ile olay yerinde elde edilen parmak izleri arasında bir mukayese yapılmadığı anlaşıldığından sanık..... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ....'in usulüne uygun olarak parmak izleri alınmak suretiyle olay yerinde elde edilen parmak izlerinin sanık ....veya suça sürüklenen çocuk ......'e ait olup olmadığı da kesin olarak belirlendikten sonra sanık .....'nin hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükmün verildiği 20.11.2012 tarihli duruşma tutanağının başında, gizli yargılamaya devam olunduğunun belirtilmesine karşın hüküm fıkrasından önce açık yargılamaya son verildiğinin hükmün sonunda ise verilen kararın açıkca okunup anlatıldığının belirtilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan bu nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14297, Karar No: 2019/19442, Tarih: 16.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/14297 E.  ,  2019/19442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9189, Karar No: 2018/13028, Tarih: 08.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9189 E.  ,  2018/13028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; şikayetçinin kovuşturma aşamasındaki ifadesinde; saat 20.00 sıralarında arkadaşı...'la görüşerek buluşmaya karar verdiklerini, buluşmaya gittiğinde aracı parkettiği sırada arkadaşının sanık ile birlikte geldiğini, bir süre muhabbet ettikten sonra sanığın telefon görüşmesi yapacağını söyleyerek şikayetçiden telefonu istediğini ve kendisinin telefonu sanığa verdiğini, sanığın da telefonu konuşuyormuş gibi yaparak ara sokağa doğru hızlı adımlarla gittiğini ve olayın tanığı .... ise soruşturma aşamasında; şikayetçinin yanlarına saat 20.30 da geldiğini belirttiği ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 18.59 'da başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde; telefonu şikayetçiden konuşmak için aldığını, niyetinin telefonu çalmak olmadığını, telefonu daha sonra abisinin şikayetçiye götürdüğünü beyan ettiği, şikayetçinin ise kovuşturma aşamasındaki ifadesinde;telefonu daha sonra sanığın abisinin getirdiğini belirterek sanığın savunmasını doğrulamış ise de; bu iadenin soruşturma aşamasında mı yoksa kovuşturma aşamasında mı gerçekleştirildiğinin mahkeme tarafından araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulaması tartışılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesi uygulanarak yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7097, Karar No: 2014/10766, Tarih: 17.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7097 E.  ,  2014/10766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2013/34-2013/264

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler ve uygulanacak kapitalizasyon faizi yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış, bilirkişi raporunda kendi imkanları ile sulandığı belirtilerek sulanabilir arazi olduğu gerekçesiyle sulu arazilerde uygulanan kapitalizasyon faizi esas alınarak değer biçilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtilen sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir irtifak hakkı kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar da ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden, düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir.