muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12087, Karar No: 2022/7651, Tarih: 24.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12087 E.  ,  2022/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçuna yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığnın ihlali suçuna yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/2. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 14.06.2016 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7362, Karar No: 2013/9516, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7362 E.  ,  2013/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-27.09.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 1718 parsel sayılı taşınmazın 27.09.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 5317, 5320, 1714, 1716 ve 2882 parsel sayılı taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan sırasıyla (11.12.2007, 11.12.2007, 02.09.2004, 02.09.2004 ve 24.03.2010) satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınan 5317-5320-1714-1716 ve 2882 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 5317 ve 5320 parsel sayılı taşınmazların değerlendirmeye esas alınan 11.12.2007 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12530, Karar No: 2012/10030, Tarih: 25.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12530 E.  ,  2012/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,25.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2465, Karar No: 2013/6352, Tarih: 30.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2465 E.  ,  2013/6352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, İcra Mahkemesine yaptığı başvuruda, ...2. İcra Müdürlüğü'nün ... esas sayılı dosyasında nafaka alacağından dolayı vekil edeni aleyhine ilamlı takibe başlandığını, nafaka borcuna mahsuben ödenen 8.345,00 TL'nin mahsup edilmediğini açıklayarak, 8.345,00 TL yönünden takibin iptaline, alacaklının toplam alacağın % 40'ından az olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Alacaklı vekili, yapılan ödemenin alacaklının muvafakati dışında müşterek çocukların okul taksiti için yapılan, nafakaya mahsuben yapıldığı açıkça belirtilmeyen, İİK'nun 33.maddesine göre itfa sayılmayan bir ödeme olduğunu belirterek, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayetin kabulüne, İİK'nun 33.madde uyarınca takibin 8.345,00 TL asıl alacak miktarınca geri bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin aynı yönde verdiği 07.10.2011 tarih 2011/858-1055 E.K sayılı önceki kararı Yargıtay 12.Hukuk Dairesi’nin 10.05.2012 tarih 2011/3218 E- 2012/16235 K. sayılı kararı ile “nafaka borcu için ödendiği açıklamasını içermeyen, alacaklının hesabına yatırılmayan, aylık nafaka miktarı ve bunun katları şeklinde olmayan ve takibin kesinleşmesinden önceki dönemde yapılan ödemelerin ahlaki ödeme olanak kabulü ile nafaka borcundan mahsup edilemeyeceği belirtilerek kesin nitelikte bu kararı ile bozulmuş, Mahkemece anılan karara uyulmasına karar verilmiştir. Mahkemece hükümleri yukarıda belirtilen bozma ilamına uyulduğu ve dosyaya yeni bir delil ibraz edilmediği halde bozma gereğinin yerine getirilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5644, Karar No: 2015/1915, Tarih: 23.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5644 E.  ,  2015/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/16-2013/504

Davacı Y.. T.. vekili Avukat Turgut tarafından, davalı H.. A... aleyhine 11/01/2013 gününde verilen dilekçe ile internet yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir kısmı kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı H.. A...'nin internet sitesinde yayınlanan haber nedeni ile kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan haberin gerçek olmadığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda,olayın oluş şekli, gelişim biçimi, davalı tarafından aynı gün yapılan haberin değiştirilmesi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda,olayın oluş şekli, gelişim biçimi, davalı tarafından aynı gün yapılan haberin değiştirilmesi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22775, Karar No: 2014/9433, Tarih: 15.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22775 E.  ,  2014/9433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM :1) Defter ve belgeleri gizlemek suçu nedeniyle :

CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine.

2) 2003 yılında sahte belge kullanmak suçu nedeniyle :

213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 43, 62, 51. maddeleri gereğince sanığın 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.Cezanın ertelenmesine.

3) 2004 yılında sahte belge kullanmak suçu nedeniyle :213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1 maddesi,

5237 sayılı TCK.nun 43, 62, 51. maddeleri gereğince sanığın 18 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına. Cezanın ertelenmesine.

Birleşen Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/63 esas sayılı dosyasındaki "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davası yönünden mahkemesince bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I- Sanık müdafiinin 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, her iki takvim yılında kullanılan sahte faturalar nedeniyle kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet verildiğinin iddia olunması nedeniyle suç tarihi olarak kabul edilen 16.03.2004 ve 16.03.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2

II- Katılan vekilinin "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- Sanık hakkında aynı eylem nedeniyle birleşen Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/63 esas sayılı dosyasına dayanak oluşturan 10.01.2008 gün ve 2008/421 esas sayılı iddianame ile dava açıldığı, ikinci kez 04.06.2008 tarihli iddianameyle mükerrer olarak açılan kamu davasının reddine, diğer birleşen dosyadaki dava hakkında ise hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hükmün hangi iddianame ile açılan davaya istinaden verildiği belirtilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması,

1- Sanık hakkında aynı eylem nedeniyle birleşen Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/63 esas sayılı dosyasına dayanak oluşturan 10.01.2008 gün ve 2008/421 esas sayılı iddianame ile dava açıldığı, ikinci kez 04.06.2008 tarihli iddianameyle mükerrer olarak açılan kamu davasının reddine, diğer birleşen dosyadaki dava hakkında ise hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden hükmün hangi iddianame ile açılan davaya istinaden verildiği belirtilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 2002, 2003 ve 2004 takvim yılına ait defter ve belgelerini tebligata rağmen ibraz etmeyen sanık ibraz edilmesi için yapılan tebligattan 12 gün sonra Kadıköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan bir alacak davası nedeniyle defter ve belgelerin mahkemede olduğunu savunmuş ise de, 28.09.2007 tarihli tutanak ile, sanığın ibraza zorunlu olduğu 3 yıla ait defteri kebir, 2004 yılına ait envanter defteri, bu yıllara ait kullanılan fatura, sevk irsaliyesi gibi belgelerin mahkemede de bulunmadığının tespit edilmesi karşısında, mevcut durum bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın vergi denetiminden kaçmak için iradi olarak bir kısım defter ve belgeleri ibraz etmediği anlaşılmakla, tüm unsurları itibariyle oluşan müsnet suçtan mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5346, Karar No: 2010/2544, Tarih: 08.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5346 E.  ,  2010/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : 765 SK 511/2-son, 72; 647 SK 4, 6 m. uyarınca 406 YTL apc.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın “Tasim” olan adının gerekçeli karar başlığına “Tahsim” olarak yanlış yazılması,

2- Kaybolmuş malda temellük iddiası suçunun şikâyete bağlı olması nedeniyle karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 5237 Sayılı TCK. nun 73/8, 5271 Sayılı CMK. nun 253 ve 254 maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kararın gerekçe bölümünde; 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan denetime olanak vermeyecek şekilde 765 sayılı Yasa hükümlerine göre mahkumiyete hükmolunması, yasaya aykırı,

4-5237 Sayılı TCK. nun 7/2 maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK. nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA , 08.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4930, Karar No: 2025/137, Tarih: 14.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/4930 E.  ,  2025/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1027 E., 2023/106 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahta 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/40 E., 2021/547 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tarafların gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1838, Karar No: 2013/5125, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1838 E.  ,  2013/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 20.12.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 20.12.2010 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen 5317 ve 5320 parsel sayılı taşınmazların ise sırasıyla 11.12.2007 ve 11.12.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 5317 ve 5320 parsel sayılı taşınmazların sırasıyla 11.12.2007 ve 11.12.2007 olan satış tarihli alıcısı, satıcısı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaza somut emsal alınan 5317 ve 5320 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri itibariyle rayiç değerlerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.