muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26117, Karar No: 2024/4046, Tarih: 27.03.2024

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Maddi uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın katılana yönelik sözlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalmadığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan beyanı, 03.06.2015 tarihli duruşma tutanağı ile tüm dosya kapsamıyla, hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluştuğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3988, Karar No: 2020/698, Tarih: 04.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/3988 E.  ,  2020/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında TCK'nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek uygulama maddesi olarak TCK'nın 58/6. maddesinin de yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili fıkrasındaki "maddesi delaletiyle TCK'nın 58/6.” ibarelerinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5874, Karar No: 2019/18692, Tarih: 23.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5874 E.  ,  2019/18692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından verilen 18.06.2019 havale tarihli dilekçede, Dairemizin 22/05/2019 tarihli ve 2016/30082 E.- 2019/11771 K. sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemiz emsal dava dosyaları ile çelişki yaratacak şekilde delillerin takdirinde belirgin bir hata yapıldığı gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalının asıl işveren olduğu İşyerinde (Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi) 15.09.2008 - 31.03.2014 arası hizmet akdiyle garson olarak çalıştığını, 31.03.2014 tarihide işten çıkarıldığını, en son ücretinin 846,00 TL civarında olduğunu, işyerinde yemek ve 234,00TL yol parası verildiğini, yol parasının 2014 yılında 131,00 TL’ye indirildiğini, aradaki farkı talep ettiklerini, müvekkilinden her ay belli bir miktar tabak parası adı altında para kesildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, eksik ödenen yol ücreti, maaşından kesilen tabak parası alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili; davacının aralıksız olarak 15.09.2008 tarihinden bugüne kadar Dr. Siyami Ersek Göğüs, Kalp ve Damar Cerrahisi Eğt. ve Araştırma Hastanesi’nde yemek pişirme ve dağıtım ihalesini alan, Merdan Tic. A.Ş. bünyesinde şubat 2008-31.12.2013, Osmanlı A.Ş. bünyesinde 01.01.2014 - 31.03.2014, Kölemenoğlu Ltd. Şti. bünyesinde 01,04.2014’ten itibaren çalışmaya devam ettiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğması için haklı gerekçe olmadan iş akdinin sonlandırılması gerektiğini, kurumun kıdem ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü olmadığını, Yargıtay içtihatlarına göre ihaleyi alan firmalar arasında işyeri devri bulunduğunu, davacı 2014 yılında yol ücretlerinin düşürüldüğünü iddia etse de gerçeği yansıtmadığını, 2008 -2013 arası İdari Şartnamenin md. 25.3.2. "'Yemek, yol ve giyecek giderleri işçilerin yol gideri nakdi olarak karşılanacak olup, her personele yol gideri olarak günlük brüt 9,77 TL ödenecektir. Ödemeler aylık 26 günden hesaplanacak olup, ücret bordrolarında gösterilecek ve maaşlarla birlikte işçi hesaplarına yatırılacaktır.” hükmüne göre verilmiş olup, 2014 yılında İdari Şartnamenin md. 25.3.2. “Yemek, yol ve giyecek giderleri: Çalıştırılacak personelin aylık yol bedeli İETT ...aylık dolum Mavi Kart üzerinden ayni olarak karşılanacaktır. Personelin yol gideri teklif fiyata dahildir. ” hükmüne göre firma tarafından işçilere yol parası ödendiğini, ihaleyi alan yüklenici firmaya Hastane tarafından işin başlangıç tarihinde demirbaşların teslim edildiğini, süre sonunda eksiksiz geri alındığını, sorumluluğun yüklenici firmaya ait olup Hastane tarafından tabak parası adı altında herhangi bir ücret tahsil edilmediğini, taleple ilgili Bakanlığın hiçbir sorumluluğu ve kusuru olmadığını, davacının belirttiği alacağın zamanaşımına uğradığını, alacaklar için istediği faize, faiz türüne ve başlangıç tarihine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının ihbar olunanlar Merdan Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlme Otom. Gıda. Tem. Tur. San. ve Dış Tic. A.Ş. 'nin işçisi sıfatıyla 27/09/2008 - 31/12/2013 tarihleri arasında, Osmanlı Sosyal Hizmetleri Medikal Sağlık Yemek Org. A.Ş. 'nin işçisi sıfatıyla 01/01/2014 - 31/03/2014 tarihleri arasında sağlık bakanlığına bağlı Dr. Siyami ersek hastanesi yemekhanesinde dağıtım elemanı olarak çalıştığı, davalı Bakanlığın asıl işveren, ihbar olunan şirketlerin ise alt işveren oldukları, davacının 15/04/2014 tarihinden itibaren başka bir alt işveren işçisi sıfatıyla asıl işveren davalı Bakanlığa ait Dr. Siyami Ersek Hastanesinde aynı sıfatla çalışmaya devam ettiği, iş sözleşmesinin devamlılığının zedelenmediği, yol parası yerine aylık akbil uygulamasına geçildiği, davacının maaşından tabak parası kesildiğinin davacı tarafça bordrolarıyla veya başka bir yazılı belgeyle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava dışı alt işverenlerin kırılan tabakların paralarını kıran işçiden tahsil ettiği izlenimi edinilmiş ise de, bu uygulamanın hangi alt işverenlikçe ne kadar süre ile yapıldığı, ayrıca kesildiği iddia edilen bu miktarın ya da miktarı belirleyebilecek ölçütlerinin hesap edilebilir şekilde ispatlanamadığının anlaşılmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta taraflar arasındaki iş ilişkisinin sona erip ermediği, şayet sona ermiş ise tazminatı gerektirir bir şekilde olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Davacı, davalının asıl işveren olduğu işyerindeki çalışmasına 31.03.2014 tarihinde son verildiğini iddia etmiş, davalı Bakanlık ise davacının yeni taşeron şirkette çalışmaya devam ettiği, iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuştur.

Dosya içeriği ile birlikte Dairemizce temyiz incelemesi yapılan emsal 2015/14487, 2015/34038, 2016/18751, 2016/32577, 2016/4490, 2019/3932, E. sayılı dosyalardaki bilgi ve belgelerden, davacının çalıştığı son alt işverenin ihale süresinin bitmesi nedeniyle 31.03.2014 tarihinde yanında çalışan işçilerin işine son verdiği ve bu süreçte yeni başlayacak alt işverenin de önceki taşeron işçileri yerine kendi işçileri ile bu işyerinde çalışmaya başlayacağı söylenerek fiilen fesih tarihinden sonra da bu işyerinde çalıştırılmadıkları anlaşılmaktadır. Davacı işine son verilmesinden 15 gün sonra aynı asıl işverenin işyerindeki işine yeni alt işverenin daveti üzerine fiilen çalışmaya başlamıştır. Kayıtlar da davacı iddiasını doğrulamaktadır.

Bu meyanda, davacının iş akdinin fiilen ve hukuken 31.03.2014 tarihinde sona erdiğinin ve bu tarihten sonraki başka bir alt işverenlik yanındaki çalışmasının da yeni bir sözleşme olduğunun kabulü gereklidir. Mevcut delil durumuna göre işyeri devri kurallarının somut olaya uygulanması beklenilemez.

Açıklanan nedenlerle, kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu meyanda, davacının iş akdinin fiilen ve hukuken 31.03.2014 tarihinde sona erdiğinin ve bu tarihten sonraki başka bir alt işverenlik yanındaki çalışmasının da yeni bir sözleşme olduğunun kabulü gereklidir. Mevcut delil durumuna göre işyeri devri kurallarının somut olaya uygulanması beklenilemez.

Açıklanan nedenlerle, kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı vekili davacıya 234,00 TL. yol parası ödendiğini, ancak 2014 yılında yol parası ücretinin 131,00 TL. ye indirildiğini iddia ederken davalı vekili ise 2014 yılında yol ücretlerinin düşürüldüğü iddiasının gerçeği yansıtmadığını, 2008 -2013 arası İdari Şartnamenin md. 25.3.2. "'Yemek, yol ve giyecek giderleri işçilerin yol gideri nakdi olarak karşılanacak olup, her personele yol gideri olarak günlük brüt 9,77 TL ödenecektir. Ödemeler aylık 26 günden hesaplanacak olup, ücret bordrolarında gösterilecek ve maaşlarla birlikte işçi hesaplarına yatırılacaktır.” hükmüne göre verildiğini, 2014 yılında ise İdari Şartnamenin md. 25.3.2. “Yemek, yol ve giyecek giderleri: Çalıştırılacak personelin aylık yol bedeli İETT ...aylık dolum Mavi Kart üzerinden ayni olarak karşılanacaktır. Personelin yol gideri teklif fiyata dahildir. ” hükmüne göre işçilere yol parası ödendiğini savunmuştur.

Yargılama safhasında alınan 16.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda ise; davalı Bakanlık ve dava dışı alt işveren Merdan Şirketi vekillerince sunulan bordrolardan davacıya 2013 yılında 254,02 TL. brüt yol ücreti ödemesine karşın 2014 yılında ise İdari Şartnamenin md. 25.3.2. “Yemek, yol ve giyecek giderleri: Çalıştırılacak personelin aylık yol bedeli İETT ...aylık dolum Mavi Kart üzerinden ayni olarak karşılanacaktır. Personelin yol gideri teklif fiyata dahildir. ” düzenlemesine göre 2014 Ocak ve Şubat aylarında aylık akbil aldığı, ancak Mart ayında almadığı, buna göre davacı işçinin rızasının alınmadan 2014 yılında yol ücretinde indirime gidildiği değerlendirilerek Ocak ve Şubat ayında eksik ödenen ve Mart ayında ödendiği ispatlanamayan toplam 234,80 TL. net yol parasının hesaplandığı görülmüştür.

Buna karşın, dosya içeriğine göre davacının eksik yol parasına ilişkin davacı iddiasının ispatlanmasına rağmen Mahkemenin yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle bu alacağın reddine karar vermesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5986, Karar No: 2016/4204, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5986 E.  ,  2016/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3014, Karar No: 2008/6269, Tarih: 07.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3014 E.  ,  2008/6269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Erdemli Bel. Baş. Su İşlt. Müd. vekili avukat ... ile 1-.... Talit Sit. Yön. Kur. Baş. vekili avukat ... 2-... aralarındaki dava hakkında Erdemli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.3.2007 tarih ve 181-62 sayılı hükmün Dairenin 18.12.2007 tarih ve 11745-15348 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı .... Tatil Sit. Yön. Kur. Baş. avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmiş) YTL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 28,90 YTL. red harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 7.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11527, Karar No: 2015/11419, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11527 E.  ,  2015/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Manyas Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2010/14-2013/24

DAVACI : A.. Ö..

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi - Ö.. Köyü Tüzel Kişiliği

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı A.. Ö.., dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Ö.. köyünde bulunan 20.000 m2 taşınmazın kendisine atalarından kaldığını, eklemeli zilyetlik süresinin 30 yılı aştığını belirterek Türk Medenî Kanunun 713. maddesi uyarınca babası olan M.. Ö.. varisleri adına tescilini talep ve dava etmiş, 28.01.2009 tarihli duruşmada ise, her ne kadar dava dilekçesinde babası mirasçılarına tescil talep etmişse de, taşınmazın kendi adına tescilini istediğini belirtmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile 25.05.2009 ve 20.09.2012 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 15862,12 m2 taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Türk Medenî Kanununun 713. maddesi uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 29.06.1995 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Arazi kadastrosu 26/01/1987 tarihinde kesinleşmiş, dava konusu taşınmaz tescil harici bırakılmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur. Şöyle ki, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapılan arazi kadastrosunda taşınmazın hangi vasıfla tescil harici bırakıldığı araştırılmamış, orijinal kadastro paftası dosya arasına getirtilmemiş, taşınmazın en eski ve dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ilişkin memleket haritası ve yapımlarına esas hava fotoğrafı üzerindeki konumu yakın komşu parselleri ile birlikte gösterilmemiş, taşınmazın o tarihlerde kullanılıp kullanılmadığı, taşınmaz üzerinde bulunan bitki örtüsünün niteliği hususunda bilirkişilerden rapor alınmamış, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklardan davacının zilyetliğine ilişkin yeterli beyan alınmamış, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde imar planı yapılıp yapılmadığı, yapılmış ve kesinleşmiş bir imar planı var ise, taşınmazın bu imar planı içinde kalıp kalmadığı araştırılmamıştır.

O halde mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri yakın komşu parselleri ile birlikte gösterir orijinal kadastro paftası dosya arasına getirtilmeli, taşınmazın arazi kadastrosu sırasında hangi vasıfla tescil harici bırakıldığı araştırılmalı, en eski ve dava tarihinden 15-20 yıl(1985-1990'lı yıllara ait) öncesine ait memleket haritaları ve yapımlarına esas hava fotoğrafları ile dava konusu taşınmaza yakın komşu parsellere ait tespit tutanakları, tapu kayıtları, davalı olanlar var ise dava dosyaları getirtilmeli, orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın sınırında yazan kişi tarlaları olarak belirtilen taşınmazların davalı olup olmadıkları ya da tapu da kayıtlı iseler tapu kayıtları ve tespitlerine esas alınan belgeler dosya arasına getirtildikten sonra; yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve önceki bilirkişiler dışında ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita-kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile bir orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla yapılacak keşifte, getirtilen belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemiş ise dava konusu taşınmazların 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak ve klizimetre (eğimölçer) aletiyle ölçülmek ve memleket haritasındaki münhaniler de dikkate alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazların kesin ve gerçek eğimini gösterir rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması veya kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ya da orman ve arazi kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmesi o yerin kişiler adına tescili için yeterli olamayacağından, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, taşınmazın kimden kime kaldığı, davacının taşınmazı ne zamandan beri kullandığı, davacı taşınmazın kendisine babasından kaldığını belirttiğine göre kardeşleri ile davacı arasında taşınmazın taksim edilip edilmediği, taşınmazın öncesi itibariyle

tarih ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmesi o yerin kişiler adına tescili için yeterli olamayacağından, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, taşınmazın kimden kime kaldığı, davacının taşınmazı ne zamandan beri kullandığı, davacı taşınmazın kendisine babasından kaldığını belirttiğine göre kardeşleri ile davacı arasında taşınmazın taksim edilip edilmediği, taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, yerel bilirkişinin imar ve ihya ile zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları, taşınmazın değişik bölümlerinden yeterli derinlikten toprak örnekleri alınıp incelenerek, taşınmazın imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, edildi ise tarihi ve ne kadar süreyle ne şekilde zilyet edildiği, 1985-1990’li yıllara ait hava fotoğrafları ve memleket haritasında taşınmazın o yıllarda ziraat alanı olarak kullanılıp kullanılmadığı, yine fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasında zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, çekişmeli taşınmazın fiilî durumunu da belirtir şekilde rapor alınmalı ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 19/11/2015 günü oy birliği ile karar verildi.