muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11773, Karar No: 2012/61, Tarih: 16.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11773 E.  ,  2012/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve tahliye istemli icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, taraflar arasında 15.02.2008 tarihli aylık 500,00 TL kira bedelli yazılı kira sözleşmesi olduğundan bahisle aylık 500,00 TL'den ödenmeyen 15.07.2009 tarihinden 15.08.2010 tarihine kadar 14 aylık kira parasının tahsili ve tahliye istemli icra takibinde bulunmuş, icra takip talebine dayanağı yazılı kira sözleşmesini eklememiştir.

Davalı yasal süresi içerisinde icra takibine itirazında, taşınmazda kiracı olduğunu, ancak alacaklı ile aralarında kira sözleşmesi olmadığını, kira borcunu da ...'na ödediğini beyan ederek borca itiraz etmiş, ayrıca yargılama sırasında, ...'na yapılan ödemelere ilişkin posta ödeme belgelerini dosyaya ibraz etmiştir.

Davacı itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde, takip dayanağı olan 15.02.2008 başlangıç tarihli ve aylık kira parasının 500,00 TL olduğunu beyan ettiği yazılı sözleşme yerine taraflar arasında imzalandığını iddia ettiği 01.02.2008 başlangıç tarihli bir yıl süreli, aylık 150,00 TL bedelli ve %20 artış oranı içeren sözleşmeye istinaden talepte bulunmuştur.

İİK'nun 58/3 maddesi gereğince alacaklı, takip talebinde alacak, belgeye dayanmakta ise belgenin aslını veya alacaklı yahut mümessili tarafından tasdik edilmiş, borçlu sayısından bir fazla örneğini takip talebi anında icra dairesine vermeye mecburdur. Zira İİK'nun 63. maddesi gereğince itiraz eden borçlunun, itirazının kaldırılması talebinde, itirazlarını değiştiremeyeceği ve genişletemeyeceği kabul edilmiştir. Somut olayda Alacaklı takip talepnamesinde 15.02.2008 tarihli yazılı olduğunu beyan ettiği, kira sözleşmesine dayanmış, davalı borçlu taraflar arasında olduğu beyan edilen kira sözleşmesine itiraz etmiştir. Bu durumda davacı alacaklı ancak takip talebinde dayandığı kira sözleşmesine dayanarak itirazın kaldırılmasını talep edebilir. Davacı takip talepnamesinde yazılı olmayan kira sözleşmesine dayanarak itirazın kaldırılmasını talep etmiş olmasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/984, Karar No: 2010/3537, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/984 E.  ,  2010/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Turizm Fuarcılık Festival Reklamcılık Yayıncılık ve Tanıtım Birimleri Ltd. Şti vekili avukat ... ile 1-... Beld. Başk. vekili avukat ... 2-... Büyükşehir Beld Başk vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 13.12.2007 tarih ve 630-805 sayılı hükmün Dairenin 29.1.2009 tarih ve 9985-834 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

1-Karar düzeltme talebinde bulunan, davalı ... Belediye Başkanlığına Yargıtay onama ilamı 26.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı 11.11.2009 tarihinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur. HUMK 440 maddesi gereğince Yargıtay kararlarına karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme talebinde bulunabilinir. Somut olayda davalıya Yargıtay ilamı 26.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiş 15 günlük süre geçtikten sonra 11.11.2009 tarihinde karar düzeltme talebinde bulunulduğundan ... Belediye Başkanlığının karar düzeltme talebininin reddi gerekmiştir.

2-Davacı ... Turizm Fuarcılık Festival Reklamcılık Yayıncılık ve Tanıtım Birimleri Hak. Şti ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının karar düzeltme istemlerinin incelemesinde;

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeblere göre Humuk 440 maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170.00 para cezasının karar düzeltme isteyen davacı ... Turizm, Fuarcılık, Festival Reklamcılık Yayımcılık ve Tanıtım Birimleri Ltd. Şti ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentle açıklanan nedenle, ... Belediye Başkanlığının (2) nolu bentle açıklanan nedenle, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının ve davacı ... Turizm Fuarcılık, Festival Reklamcılık, Yayıncılık ve Tanıtım Birimleri Ltd. Şti'nin karar düzeltme taleplerinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ... Beld. Başkanlığına iadesine, aşağıda dökümü yazılı 3.20 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 3.20 TL harcın ... Büyükşehir Beld. Başklığından alınmasına, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15012, Karar No: 2023/150, Tarih: 10.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/15012 E.  ,  2023/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı borçlu ... hakkında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun dava konusu taşınmazını 14.12.2012 tarihinde diğer davalı akrabalarına sattığını belirterek, tasarrufların iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ..., dava konusu taşınmazı çok önceden davalı ...'a sattığını, sonra üzerine ev yapıldığını, satışı davacının alacağını ödemek için yaptığını, ancak alacak miktarı artırınca ödeme yapamadığını, haksız açılan davanın reddini gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.05.2015 tarihli ve 2014/545 Esas, 2015/320 Karar sayılı kararıyla; aciz belgesi sunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi 02.03.2021 tarih ve 2019/845 Esas, 2021/2095 Karar sayılı ilamında; davacı vekili tarafından ibraz edilen 03.12.2018 tarihli haciz tutanağının İİK’nın 105. maddesi anlamında geçici aciz belgesi niteliğinde olduğu, dava şartı noksanlığı tamamlandığından, HMK'nın 115/3 maddesi gereğince artık davanın esası incelenerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken bu eksikliğin giderildiği gözetilmeden usulden red kararı verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davalıların birbirleri ile akraba olduklarından davalı 3. kişinin borçlunun mali durumunu bilebilecek şahıslardan olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Mahallinde keşif yapılmadan ve tanık dinlenmeden karar verildiğini

b. Alacaklının zamanında satış isteseydi, bu taşınmazı sattırabileceğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Mahallinde keşif yapılmadan ve tanık dinlenmeden karar verildiğini

b. Alacaklının zamanında satış isteseydi, bu taşınmazı sattırabileceğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanun'un 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali hükümleri

2. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Osmaniye 2.Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna , bozma ilamına uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine, gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13717, Karar No: 2012/35415, Tarih: 22.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13717 E.  ,  2012/35415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3091 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM :- Sanık ...'nın beraatine,

-Sanık ...'nın hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 10.9.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22.10.2009 günü temyiz eden sanık ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5494, Karar No: 2006/6781, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5494 E.  ,  2006/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 13.5.2005 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (13.5.2005), buna emsal alınan 1654 nolu parselinde satış tarihi (9.2.1996) itibariyle İmar Yasasının 18.maddesi uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığı, tabi tutulmuş ise ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğü ve taşınmazların imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3-Kamulaştırılan 2660 nolu parsel ile emsal alınan 1654 parsel sayılı taşınmazların, bulundukları cadde veya sokak bazında emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m2 değerlerinin 2005 yılı itibariyle Belediye Başkanlığından aynı şekilde sorularak alınacak cevapların dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/793, Karar No: 2019/8223, Tarih: 20.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/793 E.  ,  2019/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, Defter belge ibraz etme yükümlülüğüne aykırılık

HÜKÜM : Defter belge ibraz etme yükümlülüğüne aykırılık ve sahte fatura düzenlemek suçlarından: Ret

2004 yılında sahte fatura düzenleme ve defter belge ibraz etme yükümlülüğüne aykırılık suçlarından: Düşme

2005 yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

Sanıklar hakkında “defter belge ibraz etme yükümlülüğüne aykırılık“ suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin olmadığı anlaşılmakla diğer temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemede;

1- Sanıklar hakkındaki “defter ibraz etme yükümlülüğüne aykırılık“ suçundan verilen davanın reddi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelemesinde:

28.02.2011 tarihli iddianame ile Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan ve Düzce 1. Asliye Ceza mahkemesinde birleşen, mükerrer açıldığı için mahkemece reddedilen davada; 28.02.2011 iddianamede sevk maddelerinde ve anlatımda 2004 ve 2005 yılına ait defter belge gizleme suçundan söz edilmemesine rağmen hükmün 2 nolu bendinde “defter ibraz etme yükümlülüğüne aykırılık“ suçundan red kararı verilmiş ise de; bu suçtan açılmış bir dava bulunmadığı halde, dava varmış gibi verilen hükümler yok hükmünde olup, katılan vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar hakkındaki “sahte fatura düzenlemek“ suçundan verilen davanın reddi kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelemesinde:

Sanıklar hakkında atılı “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek“ suçundan birleşen dosya yönüyle davanın mükerrer açıldığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararı yönünden katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4- Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararı yönünden katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

4- Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararı yönünden katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan en aleyhe kabulle 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

5- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında defter belge ibraz etme yükümlülüğüne aykırılık suçundan verilen düşme kararı yönünden katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve defter belge ibraz etmek suçlarından açılan davada, defter belge ibraz etme yükümlülüğüne aykırılık suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanıklar hakkında dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda dava şartı yokluğundan düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12644, Karar No: 2022/580, Tarih: 19.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12644 E.  ,  2022/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 32. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin yurt dışındaki büyük boy inşaat projelerinde 2009-2016 yılları arasında elektrik işleri formeni (takım lideri) olarak en son 3.000,00-USD net ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından ihbar öneli verilmeden maktu onlarca kağıtlar imzalattırılıp haksız ve hukuka aykırı feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, davalı şirketin sadece Libya’daki inşaat şantiyesinde görev almak üzere istihdam ettirildiğini, 22.06.2009-25.01.2011 tarihleri arasında fasılalar halinde elektrik formeni olarak görev yaptığını, taraflar arası ilişkide yabancılık unsuru olduğunu, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olarak kurulduğunu, görevinin sona ermesi sonucunda iş sözleşmesinin sona erdiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilince ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, kamu düzenine aykırılık teşkil edecek bir durumun bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince delillerin değerlendirilmesi ve takdirinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 25. maddesi uyarınca hakim Kanunda öngörülen istisnalar dışında iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz. Bu düzenleme vakıa ile bağlılık ilkesi olarak kabul edilmektedir. Maddi vakıayla bağlılık kuralı gereğince hakim tarafların maddi vakıayla ilgili söylediği olguları dikkate almak zorundadır.