muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7749, Karar No: 2016/13230, Tarih: 04.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/7749 E.  ,  2016/13230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, ilave tediye, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, bayram yardımı, ücret farkı, hafta tatili, iş riski ve sorumluluk zammı, aile yardımı ile gece zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, işçi olarak davalı Belediyede çalışmaya başladığını, 14.10.2011 tarihinde 6111 sayılı Kanun ihtiyaç fazlası işçi kapsamında Milli Eğitim Bakanlığı bünyesine geçirildiğini, davalı Belediyede çalıştığı dönemlerde hak etmiş olmasına rağmen talep etmiş oldukları alacaklarını alamadıklarını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabında, davacının haklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ve gece zammı ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının haftalık yirmibir saat fazla mesai yaptığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıklarının davalı belediyeye karşı davaları bulunduğu ve bu sebeple husumetli olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının fazla mesai süresinin davalı tanık beyanlarına göre tespit edilerek hüküm altına alınması gerekli iken husumetli davacı tanık beyanlarına itibarla fazla mesai alacağının tespiti hatalıdır.

Gece zammı alacağı bakımından;

Gece zammı alacağı bakımından;

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçücü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktif'in 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin “Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Toplu iş sözleşmesinin 70. maddesinde saat 20:00 ile 06:00 saatleri arasında çalışanlara gece zammı ödeneceği belirtilmiştir. Fazla mesai alacağı bakımından yukarıda belirtilen bozma gerekçesine göre belirlenecek saatlere göre davacının ağırlık çalışmasının gece süresinde geçip geçmediği belirlenerek buna göre gece çalışma alacağının değerlendirilmesi gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6500, Karar No: 2022/16382, Tarih: 18.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6500 E.  ,  2022/16382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

A) “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 15.05.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2 maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/19151, Karar No: 2014/8888, Tarih: 24.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19151 E.  ,  2014/8888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/04/2013

Numarası : 2010/720-2013/151

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Antalya Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığına ait şehirlerarası terminalde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 26/01/2010 tarihinde 24.00-08.00 vardiyasında terminalin park alanındaki bir otobüse zarar verildiğini, otobüsün bulunduğu alanın davacının sorumluluk sahasında olmadığını, olayın görülmediğini, güvenlik kameralarınca tespit edilemediğini, iş akdinin bu olay nedeniyle işveren tarafından İş Kanununun 25/II-ı maddesi gereğince feshedildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı, davacının 01.01.2006-31.12.2010 tarihleri arasında ihale yoluyla davalı şirkete 5 yıl süre ile kiralandığını, davacı ile davalı idare arasında işçi işveren ilişkisi olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket, davacının güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının görevli olduğu 26.01.2010 tarihinde park halindeki bir otobüse ciddi miktarda maddi hasar verildiğini, söz konusu zararın verilmesi sırasında oluşan sesin duyulmamasının mümkün olmadığını, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının olay nedeniyle kusurlu olup olmadığı dahi araştırılmadan, savunması yeterli görülmeyerek fesih işleminin uygulandığı, gerek tanık beyanları ve gerekse fesih bildirimindeki açıklamalar kapsamında olayın davacının sorumlu olduğu görev bölgesi dışındaki bir bölgede meydana geldiği, iş sözleşmesinin işverenlikçe feshi geçerli nedene dayansa da haklı nedenle fesih olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının nöbeti sırasında meydana gelen ve davacının iş akdinin feshine konu davalı işyerinde park halindeki otobüse zarar verilmesi olayında davacının kusurlu olup olmadığı hususunda Mahkemece emniyetçi bilirkişi refakete alınarak keşif yapılması, davacının sorumlu olduğu alan ile olayın meydana geldiği alanın belirlenmesi, davacının olay nedeni ile kusurunun olup olmadığı belirlenerek davacının talepleri konusunda yapılacak kusur incelemesi sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Belediyeye iadesine, 24/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2306, Karar No: 2019/984, Tarih: 20.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/2306 E.  ,  2019/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yakınan ...’e yönelik yağma suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde;

Sanık ...’un farklı tarihlerde mağduru tehdit ederek ve cebir kullanarak para istediği, mağdurun da korkarak babasının cebinden aldığı paraları sanığa verdiği, son olayda ise sanığın bıçakla mağdur ...’i tehdit ederek para istemesi üzerine adı geçenin annesinin cebinden aldığı 110 lirayı sanığa teslim etmek için okula gittiğinde, annesinin durumu fark etmesi nedeniyle okula gidip oğluyla görüşmesinden sonra olayın ortaya çıktığının anlaşılması karşısında; sanığın mahkumiyeti yerine, sonradan değişen sanığı korumaya yönelik beyanlara itibar edilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17987, Karar No: 2017/76, Tarih: 23.01.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/17987 E.  ,  2017/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 2398 ada 45 parsel sayılı 191.83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerindeki evin ... ve ...'a ait olduğu şerhi yazılarak arsa vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı .... Belediye Başkanlığı vekili, taşınmazla ilgili güncelleme çalışmaları yapılırken Belediye'nin haberdar edilmediği iddiasıyla taşınmazın beyanlar hanesine Belediye adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4248, Karar No: 2010/7207, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4248 E.  ,  2010/7207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Taşınmazın zemini üzerinde yer alıp, kamulaştırma işlemi nedeniyle kesilen ağaçların, cins, yaş ve niteliklerine göre İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilecek olan rayiç değerler listesi üzerinden değerlendirilmeleri gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, kesilen ağaçlarla ilgili olarak bilirkişi kurulundan yukarıda açıklandığı üzere ek rapor alındıktan sonra, kazanılmış haklar korunarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5887, Karar No: 2012/10659, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5887 E.  ,  2012/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum yazısına güvenerek 12/05/2010 tarihi itibariyle emekli olacağı inancıyla işten ayrılmasına karşın 12/05/2012 tarihinde emekliliğe hak kazanacağının belirtildiği gerekçesiyle oluşan maddi ve manevi zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktanve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı Kurumun ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 12.05.2010 tarihinde başvurması halinde yaşlılık aylığına hak kazanacağını bildiren Kurum yazısına güvenerek işten ayrılmasına karşın yaşlılık aylığının 1.3.2012 tarihinden itibaren bağlanması nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararının giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 12.5.2010-12.5.2012 tarihleri arasındaki yaşlılık aylıklarının davacının maddi zararını oluşturduğu gerekçesiyle % 20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 19.800,00 TL maddi tazminatın ve 3.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan alınarak davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 12.5.2010-12.5.2012 tarihleri arasındaki yaşlılık aylıklarının davacının maddi zararını oluşturduğu gerekçesiyle % 20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 19.800,00 TL maddi tazminatın ve 3.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan alınarak davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelere göre, davacının işvereni olan Türk Telekomünikasyon AŞ emekliliğine 3 yıl ve daha az kalan işçilerini emekliliğe özendirmek amacıyla, emekli olmak üzere iş akdini fesheden işçilerine kıdem tazminatı yanında kıdem tazminatının % 30'u oranında ek menfaat ödemeye karar vermiş ve bu amaçla Kurumdan çalışanlarının emeklilik tarihini sormuştur. Kurum, 10.01.2005 tarihli yazı ile davacının 46 yaşını dolduracağı 12.5.2010 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazanacağını bildirmiş, davacı da dava dışı Türk Telekomünikasyon AŞ'ye bağlı ...Telekom Müdürlüğü Serdivan 121 Arıza Servisinde işçi (teknisyen yardımcısı) olarak çalışmaktayken 18.07.2007 tarihinde istifa ederek işten ayrılmıştır. Davacıya kendi isteği ile istifa etmesi nedeniyle hak ettiği kıdem tazminatı ile birlikte 108 günlük ek ödeme daha yapılmıştır. Davacının 13.5.2010 tarihli yazılı isteği üzerine Kurumca yapılan inceleme sonucunda sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı 1.6.1981 tarihinden sonra 12.5.1966 olan doğum tarihinin mahkeme kararı ile 12.5.1964 olarak düzeltilmesi nedeniyle 46 yaşını dolduracağı 12.5.2012 tarihinden sonra emekliliğe hak kazanacağı belirlenmiş ve davacının yaşlılık aylığı istemi reddedilmiştir. Davacının işten ayrılmasından sonra 18.01.2008-31.12.2009 tarihleri arasında emlakçılık mesleği nedeniyle vergi kaydı, 25.01.2008 tarihinden itibaren de ...Emlak Komisyoncuları Odası kaydı bulunmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının istifa ederek işten ayrılması ile oluşan zararı ile Kurumun hatalı bildirimi arasında uygun illiyet bağı olup olmadığı ve Kurumun davacının maddi zararını karşılamakla yükümlü olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 28 ve 30.maddesine göre sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için yaşlılık aylığına hak kazanması yanında 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalının çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunması şarttır.

Yaşlılık aylığı bağlanma tarihi yakın olan sigortalıların Kuruma başvurması halinde kendilerine yaşlılık aylığı bağlanacak tarih yazılı olarak bildirilmekte ve böylece sigortalıların yazılı istek tarihine kadar çalışmasına imkan verilerek ücret ve diğer işçilik alacakları bakımından zarara uğramalarının önüne geçilmektedir. Kurum, yaşlılık aylığına esas belge ve bilgilere sahip olduğu gibi her türlü araştırma ve incelemeyi yapma imkanına da sahip olduğundan Kurumun emeklilik tarihine ilişkin hatalı yazısına güvenerek işten ayrılan kişilerin maddi zararlarının haksız fiil hükümleri çerçevesinde giderilmesi Sosyal Hukuk Devletinin bir gereğidir.

Haksız fiil, hukuka aykırı bir eylemle başkasına zarar verilmesidir. Haksız fiilden söz edilebilmesi için, şu dört unsurun birlikte bulunması zorunludur: Öncelikle ortada hukuka aykırı bir fiil bulunmalıdır. İkinci unsur, fiili işleyenin kusurudur. Üçüncü olarak, kusurlu şekilde işlenen ve hukuka aykırı olan bu fiil nedeniyle bir zarar doğmalıdır. Nihayet, doğan zarar ile, hukuka aykırı fiil arasında nedensellik bağı bulunmalıdır. Bu unsurların tümünün bir arada bulunmadığı, bir veya birkaç unsurun eksik olduğu durumlarda, haksız fiilin varlığından söz edilemez.

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında, Kurumun zarardan sorumlu tutulabilmesi için oluşan zarar ile Kurumun hatalı bildirimi arasında uygun bir illiyet bağı bulunmalı, bu çerçevede bildirimin sigortalıya tebliği ile işten ayrılma tarihi arasında uzunca bir sürenin geçip geçmediği, Kurum yazısının yanıltıcı ya da başka bir deyişle hatalı olduğunun kolaylıkla anlaşılabilir olup olmadığı ve davacının gerçekten de yaşlılık aylığı almak amacıyla işten ayrılıp ayrılmadığı özenle araştırılmalıdır. Sigortalı, Kurumun yazısına güvenerek değil de başka nedenlerle işten ayrılmış ise oluşan zarar ile Kurum işlemi arasında uygun nedensellik bağının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Öte yandan, Borçlar Kanunu'nun 49.maddesine göre, şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir. Kurumun, yaşlılık aylığının bağlanma tarihine yönelik hatalı bildirimi nedeniyle sigortalının üzüntü ve maddi sıkıntı yaşadığı anlaşılsa dahi kural olarak bu nitelikteki Kurum hatasının sigortalının şahsiyet hakkını hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrattığı söylenemeyeceğinden bu hallerde manevi tazminata hükmedilemez.

Somut olayda, davacının istifa ederek işten ayrılması ile Kurumun bildirdiği emeklilik tarihi arasında yaklaşık 3 yıl olup davacının işvereni olan Türk Telekomünikasyon AŞ'nin emekliliğe teşvik amacıyla uygulamaya koyduğu "ek menfaat" den de yararlandığı açıktır. Davacının işten ayrıldığı tarihte yaşlılık aylığı koşullarına sahip olmadığının Kurumca bildirildiği ve davacının istifa dilekçesinde emeklilik hakkını kazanmadan istifa ettiğini açıkça belirttiği, davacının işten ayrılmasından sonra emlakçılık yaptığı, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı 1.6.1981 tarihinden sonra 12.5.1966 olan doğum tarihinin mahkeme kararı ile 12.5.1964 olarak düzeltilmesi nedeniyle 46 yaşını dolduracağı 12.5.2012 tarihinden sonra emekliliğe hak kazanacağı 5510 sayılı Yasa'nın 38.maddesi gereği olup Kurum yazısının bu haliyle hatalı ve 12.5.2010 tarihinde emekliliğe hak kazanmasının mümkün bulunmadığının açıkça belli olduğu ve böylece davacının başlı başına Kurumun hatalı işlemine güvenerek emekli olmak amacıyla işten ayrılmadığı, oluştuğu söylenen zarar ile Kurum işlemi arasında uygun nedensellik bağının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan, mahkemece "Kurumun bildirdiği tarihte davacının emekli olamamasının davacıyı sarstığı" gerekçesiyle manevi tazminata hükmedilmiş ise de olayda BK.unun 49.maddesinin uygulanma koşulları da bulunmamaktadır.

Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe doğrultusunda davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de,

a-Asıl istem olan 3.000,00 TL ye dava tarihi olan 28.6.2010 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karşın ıslahla arttırılan 16.800,00 TL ye ıslah tarihi yerine dava tarihinden de önceki 1.6.2010 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi,

b-Borcun doğumu haksız fiile bağlı olup BK.unun 60.maddesine göre tazminatın 1 ve 10 yıl içerisinde istenmesi gerektiği halde Kurumun 7.6.2010 tarihli red kararından sonra 28.6.2010 tarihinde asıl dava zamanaşımı süresinde açılmış ise de 01.11.2011 tarihli ıslahın zamanaşımına uğradığı gözetilmeden ıslah dilekçesi ile arttılan miktar da gözetilerek hüküm kurulması, doğru değildir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.