muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28617, Karar No: 2013/15985, Tarih: 12.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28617 E.  ,  2013/15985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 51/1-3-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nun mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından, katılan sanık ...'un beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Sanık ... idaresindeki kamyonla gece vakti yerleşim yeri dışında aydınlatmanın olmadığı tek yönlü kullanıma açık biri güvenlik şeridi olan dört şeritli otoyolda güvenlik şeridinin yanındaki sağ şeritte giderken, ...'nin kullandığı araçla sanığın kamyonunun sol arka kısmına aracının sağ ön kısmı ile çarpması üzerine olay yerinde durdukları sanığın beyanına göre kendisinin aracının dörtlülerini yaktığı, ...'ye de yakmasını söylediği bu esnada katılan sanık ...'un idaresindeki arkasında dorse takılı çekici ile sağ şeritten giderken otoban içinde duran araçlara arkadan çarpması sonucu, çarpma anında aracının içinde olan...'nin ölümüne, kendisinin de vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, ilk kazanın meydana geliş şekli kazaya karışan araçların otoyoldaki konumları, ölen ve sanık ...'nun ilk kazadan sonra davranışları ilk kaza ile ikinci kazanın arasındaki süre, olayın meydana geldiği yer ve zaman gözetildiğinde Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesince tanzim edilmiş 11/01/2011 tarihli raporun olaya uygun düştüğü görülmekle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Katılan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda yüklenen suçta failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin kusur durumuna ve ceza uygulamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, katılan sanık ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15784, Karar No: 2014/18511, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15784 E.  ,  2014/18511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 15.02.2011 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eski eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9017, Karar No: 2015/4726, Tarih: 14.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9017 E.  ,  2015/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 13/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılar ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; 07/11/2011 tarihli ... Televizyonu'nda yayınlanan davalı ...'in sunduğu ... ve ...'nın konuşmacı olarak bulunduğu ... isimli programda, davacının Genel Yayın Yönetmenliği'ni yaptığı ... Gazetesinin 07/10/2011 tarihli nüshasında "Kadına şiddette son nokta" başlıklı haberde yayınlanan fotoğraf nedeni ile davacı hakkında yorumlarda bulunulduğu anlaşılmıştır. Olay tarihi, olayın gelişimi ile davalının eyleminin eleştiriye sebebiyet vermesi ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkamece,daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17084, Karar No: 2020/1914, Tarih: 27.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/17084 E.  ,  2020/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında 2008 şeklinde eksik yazılan suç tarihinin, 24.03.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller, gerekçeli kararda gösterilip, tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer

yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4734, Karar No: 2019/8143, Tarih: 06.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4734 E.  ,  2019/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

I.TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 tarih ve 2019/36396 sayılı yazısı ile; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13/12/2018 tarihli ve 2016/167076 soruşturma, 2018/59393 esas, 2018/15508 sayılı iddianamenin iadesine dair Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2018 tarihli ve 2018/612 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2019 tarihli ve 2019/41 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüphelinin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini beyan etmesi karşısında, bu doğrultuda yapılacak yargılama sonucunda şüphelinin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı ve gerek beyanlarında gerekse dilekçesinde ismi geçen kişilerin açık kimlikleri araştırılmadan; tespit edilecek kişilerin haklarında aynı nitelikteki suçtan soruşturma yapılıp yapılmadığı, soruşturma yapılmış ise savcılık ve mahkeme bilgileri tespit edilmeden, kimlikleri tespit edilecek kişilerin şüpheliye teşhis işlemi yaptırılmadan dava açıldığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170. maddesinde, iddianamede bulunması gereken hususların neler olacağının gösterildiği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, 5271 sayılı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, kaldı ki Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2017/11171 esas, 2017/4894 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, etkin pişmanlık hükmünün soruşturma evresi sona erinceye kadar kullanılması halinde sadece cezadan indirim sebebi olduğu, dava açılmasına engel bir durum teşkil etmediği, Cumhuriyet savcısının şüpheliye etkin pişmanlık hükmünden yararlanıp yararlanmayacağını sorması gibi bir zorunluluğunun bulunmadığı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 29/03/2019 gün ve 94660652-105-06-2376-2019-Kyb sayılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiştir.

II. OLAY:

II. OLAY:

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca ByLock programını kullandığından FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu iddiası ile şüpheli sıfatı ile Faruk Kar hakkında başlatılan soruşturma kapsamında; ByLock kullanıldığı belirtilen GSM hattının şüpheli tarafından devlet hastanesinde eczacı olarak çalışan kızı tarafından kullanıldığının beyan edilmesi ve durumun tespiti üzerine soruşturmaya dahil edildiği anlaşılan şüpheli ... hakkındaki soruşturma dosyasının, 16.11.2016 tarihinde verilen yetkisizlik kararı ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine müteakip, her iki şüpheli hakkındaki soruşturmanın tefrikine karar verilerek yürütülen ancak; UYAP sisteminde kapalı kaydına rastlanılan ve elektronik imza ile imzalandığı anlaşılan fakat sistemden denetimi yapılamayan suretinin yer aldığı görülen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2017 tarih, 2017/8200 soruşturma ve 2017/86419 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile de Ankara 112 Acil Çağrı merkezine yapılan ihbar kapsamında başlatılan soruşturma sonunda hakkında FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatı tespit edilemediğinden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılan, süreçte verdiği ifadelerinde özetle; üniversite yıllarında belirtilen yapının evlerinde kaldığını, mezun olduktan sonra ilişiğini kestiğini, üniversitede eğitimi sırasında Sızıntı dergisine abone olduğunu ancak sonrasında aboneliğini devam ettirmediğini, evlerde kaldığı arkadaşlarını hatırlamadığını, belirtilen telefonu 2015 yılına kadar kullanıp kapattırdığını, ByLock kullanmadığını, değerlendirme tespit tutanağında yer alan mesajların kendisine ait olmadığını, hakkında örgüt üyeliğinden yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini beyan ettiği görülen fakat 04.10.2018 tarihinde sunduğu dilekçe ile de etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini de belirterek Cumhuriyet Başsavcılığına beyanda bulunduğu anlaşılan şüpheli ... hakkında; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/167076 soruşturma, 2018/59393 esas ve 2018/15508 numaralı iddianamesi ile 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 58/9, 53, 3713 sayılı TMK'nın 5. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile tanzim edilen iddianamede özetle; devlet hastanesinde eczacı olarak çalışan ve hakkında örgütle iltisakı nedeni ile idari bir tasarrufta bulunulmadığı bildirilen şüphelinin ByLock programını kullandığının, MASAK raporuna göre BankAsya'da hesabının bulunduğunun ve para transferlerinde bulunduğunun tespit edildiğinin belirtilerek etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini beyanla verdiği dilekçesine ve beyanlarına istinaden ismini verdiği kişiler hakkında soruşturmanın başlatıldığı ancak bu şahısların tespitinin uzun zaman alabilecek olması nedeni ile soruşturma sonucu beklenmeden iddianamenin düzenlendiği belirtilerek cezalandırılmasının istenildiği görülmüştür.

Ankara 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli 2018/612 iddianame değerlendirme numaralı kararı ile özetle; şüphelinin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması için verdiği bilgilerin doğruluğunun araştırılması gerektiği, beyanlarında isimlerini belirttiği kişilerin açık kimliklerinin araştırılmadığı, tespit edilecek kişilerin haklarında aynı nitelikteki suçtan soruşturma yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise savcılık ve mahkeme bilgilerinin tespit edilemediğinin, teşhis işlemi yaptırılmadığının, bu kapsamda lehe delillerin de gösterilmeden eksik soruşturma ile kamu davası açıldığı gerekçesi ile iddianamenin CMK'nın 170/4 ve 174/1-a, b maddeleri uyarınca iadesine karar verildiği anlaşılmıştır.

28.12.2018 tarihinde Cumhuriyet savcısınca özetle; 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi ve takdirin yapılması hususundaki yetkinin kovuşturma aşamasında mahkemeye ait olduğu, iddianamede şüphelinin suçunu ikrar ettiği ve örgüt üyesi bazı şahıslar hakkında bilgi verdiği için bu şahısların tespiti yönünden Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/224687 soruşturma sayılı dosyası üzerinden soruşturmanın başlatıldığı ancak bu soruşturmanın sonuçlanmasının uzun zaman alacağından, her ne kadar etkin pişmanlık hükümlerinin uygulaması açıkça istenilmemiş ise de, bu hususa da işaret edilip dikkat çekilmesi sureti ile hazırlanan iddianame kapsamında, kovuşturma aşamasında mahkemenin etkin pişmanlıkta ismi geçen şüphelilerle ilgili soruşturma dosyanın akıbeti hakkında Başsavcılıktan bilgi alabileceği, soruşturma dosyasını isteyerek inceleyip etkin pişmanlık koşullarının oluşup oluşmadığını değerlendirip uygulanmasına ya da uygulanmamasına karar verebilmesinin mümkün olduğu, bu hususun suçun sübutuna yönelik olmamakla kovuşturma aşamasında değerlendirilebileceği, ayrıca soruşturmanın sonuçlanmasının beklenilmesinin de soruşturmayı uzatarak adaleti geciktireceği ve soruşturma aşamasının gizli ve ivedi olduğu da gözetilerek benzer bir uyuşmazlıkta Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/378 D.İş sayılı kararı ile de iddianamenin iadesi kararının kaldırıldığından bahsedilerek yaptığı itirazın, Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli 2019/41 değişik iş sayılı kararı ile; " Söz konusu iddianamede şüphelinin Fetö terör örgüt üyesi olduğunu kabul ettiği, örgütle ne zaman tanıştığı, hangi faaliyetlere katıldığı, örgütün yapısı hakkında bilgiler verdiği, örgüt üyesi olduğunu beyan ettiği tarihlerde yine örgüt üyesi olarak bildiği şahısların isimlerini verdiği, şüphelinin ismini verdiği şahıslar hakkında araştırma yapılmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2018/224687 soruşturma sayılı dosyasında soruşturma başlatıldığı, bu şahısların tespitinin ve şüpheli ..