muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14363, Karar No: 2013/13326, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14363 E.  ,  2013/13326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hale getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddi varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilan yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, müştekinin bir adet ceviz ağacını kestiği şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda ağacı kestiğine dair katılanın somut iddialarına dayalı beyanlarından başka bir delil elde edilemediğinden mala zarar verme suçunu işlediğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2501, Karar No: 2019/3081, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2501 E.  ,  2019/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden önce 11.01.2012 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18511, Karar No: 2016/14343, Tarih: 02.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/18511 E.  ,  2016/14343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, kusur belirlemesi, tedbir nafakasının kaldırılması, manevi ve maddi tazminat miktarı, ziynetin kısmen reddi yönünden; davalı tarafından ise, kusur belirlmesi, kadın lehine hükmolunan tazminatlar, iştirak nafakası ve ziynetin kabul edilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hakim, tarafların talepleriyle bağlı olup talepten fazlasına hükmedemez (HMK m.26). Davacı kadın ortak çocuk için için 300 TL iştirak nafakası talep ettiği halde, mahkemece ortak çocuk yararına 350 TL iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Somut olayda, davacı kadın, 12 adet 15'er gram bilezik, 56 adet çeyrek ve 1 adet 30 gram set takımı talebinde bulunmuş, mahkemece kadının işbu talebi kısmen kabul edilerek, 6 adet 15 gram 22 ayar bilezik, 4 adet 10 gram 22 ayar bilezik, 1 adet 30 gram 14 ayar set ve 15 adet çeyrek altına hükmolunmuştur. Davacı kadın dava dilekçesinde belirttiği ziynetlerin kabul olunmayan kısmı 2 adet bilezik, 41 adet çeyrek miktarı yönünden mevcut delillere göre ispat edememiştir. Davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve ziynetlerin talep ettiği miktar kadar olduğunu iddia eden davacı kadına, ziynet eşyalarının miktarına ilişkin olarak diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmcsi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.10.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6755, Karar No: 2014/2903, Tarih: 24.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6755 E.  ,  2014/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2011/306-2012/392

Davacı R.. O.. vekili Avukat B.U..tarafından, davalı D.. K.. aleyhine 19/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız fiil nedeniyle kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine yönelik otel eşyalarını eve götürdüğünü ima eder nitelikteki sözleri nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, soruşturma dosyasındaki ve mahkemedeki tanık beyanları kapsamında davanın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve davalının ekonomik durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve davalının ekonomik durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5883, Karar No: 2010/2118, Tarih: 06.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5883 E.  ,  2010/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/106525

MAHKEMESİ : (CEYHAN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :30/01/2009 - 200/36

SUÇ : Kastla öldürmekten, yaralama

F.. N..'nu olası kastla öldürmekten, F.. N..'nu da yaralamaktan sanıklar Ö.. D.. ile A.. Y.., işbu suçlara iştirakten sanıklar M.. Y.. ile C.. D..'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, sanıklar Ö.. D.., A.. Y.. ile M.. Y..'in yaralamaktan beraatlerine ilişkin (CEYHAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/01/2009 gün ve 200/36 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık A.. Y.. duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık A.. Y.. hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile müdahilin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanık Mehmet hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-)Oluşa ve dosya içeriğine göre; olayda, maktulden kaynaklanan sanıklara yönelik tahrik oluşturacak herhangi bir haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, olayın başlangıcına hangi tarafın neden olduğunun dosya kapsamından tespit edilememesi nedeniyle sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği yönüyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Celal'in mağdur Faiz'i yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış,savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Ali ve Mehmet müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde (sanık Ali yönünden ayrıca duruşmalı inclemede) eksik incelemeye, sübuta, suçların vasıflarına ve haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine; sanıklar Celal ve Ömer müdafiinin eksik incelemeye ve sübuta; katılan vekilinin sanıklar Mehmet

ve Celal'in asli maddi fail olarak eyleme katıldıklarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-)Sanıklar Ali, Ömer, Mehmet ve Celal haklarında olası kasıtla öldürme ve bu suça iştirak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

ve Celal'in asli maddi fail olarak eyleme katıldıklarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a-)Sanıklar Ali, Ömer, Mehmet ve Celal haklarında olası kasıtla öldürme ve bu suça iştirak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanık Mehmet ile tanık Kübra için yapılan kına töreninin sonuna doğru, erkek tarafı ile kız tarafı arasında halay çekme sırasında başlayan tartışmanın daha sonra kimin başlattığı tespit olunamayan kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık Mehmet ile ağabeyi sanık Ali'nin orada bulunan arkadaşlarına araçtaki bıçakları getirmelerini söylemeleri üzerine kardeş olan sanıklar Celal ve Ömer'in yakınındaki sanık Ali'ye ait araçta bulunan bıçakları aldıkları, sanık Celal'in bıçakla mağdur Faiz'in sol uyluğuna bir kez vurarak basit nitelikte yaraladıktan sonra diğerlerinin yanına geldiği ve kavga ortamında sanık Ömer'in bıçakla maktule bir kez vurduğu ve kendisi yere düşmesi üzerine elindeki bıçağı arkadaşı sanık Ali'nin alarak onun da maktule bir kez vurduğu, maktulün aldığı yaraların etkisiyle yere düşmesi üzerine, sonucu aldıklarını düşünen sanıkların oradaki üçüncü kişilerin müdahalesi ile eylemlerine son vermek zorunda kaldıkları, sol uyluk orta iç yan ile suprapudik bölgelerden iki ayrı darbe alan maktulün sol uyluk bölgesindeki yaranın oluşturduğu sol femoral arter ve vende tam kat kesi nedeniyle büyük damar yaralanmasından gelişen dış kanama sonucu öldüğü olayda;

Kullanılan aletlerin elverişliliği, yaraların yeri ve niteliği, engel halin varlığı hususları dikkate alındığında, doğrudan kasıtla hareket eden sanıklar Ömer ve Ali'nin kasten öldürme, diğer sanıklar Mehmet ve Celal'in ise kasten öldürmeye yardım etme suçlarından cezalandırılmaları yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayacak şekilde eylemlerin olası kasıtla işlendiğinin kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi;

b-)Sanık Celal hakkında mağdur Faiz'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümde;

Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 12/05/2008 tarih ve 2008/3666 sayılı raporunda mağdurun sol uyluk 1/3 üst arka yüzdeki kesici ve delici alet yarası nedeniyle hayati tehlike geçirmediği ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığının belirtilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi yerine 86/1 maddesi uyarınca yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

c-)Kabule göre de; olası kasıtla öldürme ve buna yardım etme suçlarından hüküm kurulurken, denetimine olanak vermesi bakımından önce 5237 sayılı TCK.nun 81 maddesi uyarınca temel ceza tayin edilip, daha sonra bu cezadan aynı Yasanın 21/2 maddesi uyarınca indirim yapılması yerine, doğrudan 5237 sayılı TCK.nun 21/2,37/1 (21/2,39/1) maddeleri yollamasıyla 81/1 maddesi gereğince yazılı şekilde karar verilmesi,

c-)Kabule göre de; olası kasıtla öldürme ve buna yardım etme suçlarından hüküm kurulurken, denetimine olanak vermesi bakımından önce 5237 sayılı TCK.nun 81 maddesi uyarınca temel ceza tayin edilip, daha sonra bu cezadan aynı Yasanın 21/2 maddesi uyarınca indirim yapılması yerine, doğrudan 5237 sayılı TCK.nun 21/2,37/1 (21/2,39/1) maddeleri yollamasıyla 81/1 maddesi gereğince yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 06/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

07/04/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. Y.. müdafii yokluğunda 08/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/2549, Karar No: 2020/1356, Tarih: 27.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2549 E.  ,  2020/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önce 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/2. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye gönderilmek suretiyle, sanığın yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. Fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

4) Hükümden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmü gereğince, somut olayda ısrar koşulunun oluşup oluşmadığı hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

5) Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 27/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6715, Karar No: 2018/678, Tarih: 25.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/6715 E.  ,  2018/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı üçüncü kişinin davalı yükleniciden satın aldığı taşınmazı 2012 yılında satın aldığını, dairenin kış ayında rutubetlenme yapması nedeniyle küflenme meydana gediğini, zamanla meydana gelen bu küflenmesinin eşyalarda çürümeye yol açtığı gibi sağlık sorunlarına da neden olduğunu, ayrıca duvarlarda oluşan kabarmalar sonucunda dökülmelerde oluştuğu gibi ısı kaybına da neden olduğunu, mevcut ayıpların tespiti amacıyla ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/265 D.İş sayılı dosyası ile delil tespiti yapıldığını ileri sürerek ayıplı mal nedeniyle, öncelikle taşınmazın ayıpsız misli ile değiştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde sözleşmeden dönülerek ilk malikle yapılan satış sözleşmesi gereği ödenen 150.000,00 TL’nin tahsili ile taşınmazın iadesine, bu mümkün olmadığı takdirde ayıbın tekrarlanmayacak şekilde taşınmazın tadilatının sağlanmasına bu da mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmazda oluşan 11.400,00 TL değer kaybının ve muhtemel zararın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla değer kaybı yönünden talep sonucunu 18.750,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu ileri sürmüş, süresinde ayıp ihbarınında yapılmadığına yönelik beyanda bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının ihbar yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispat edemediğinden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu ileri sürmüş, süresinde ayıp ihbarınında yapılmadığına yönelik beyanda bulunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının ihbar yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispat edemediğinden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, taşınmazı satın aldığı dava dışı üçüncü kişinin halefi olduğunu ileri sürerek satın alınan taşınmazda meydana gelen ayıp nedeniyle oluşan zararlarının davalı yükleniciden tazmini amacıyla eldeki davayı açmış; davalı ise zamanaşımı süresinin dolduğunu, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını savunmuştur. Mahkemece, çelişki oluşturacak şekilde öncelikle davacı tarafından ileri sürülen hususların alınan bilirkişi raporu doğrultusunda imalat hatasından kaynaklandığı belirtilmiş, açık ayıp gizli ayıp ayrımı yapılmadan, açık ayıp niteliğinde ise, taşınmazın teslim alındığı tarihten itibaren 30 gün içerisinde, gizli ayıp niteliğinde ise ayıbın ortaya çıktığı tarihten itibaren ayıp ihbarının derhal yerine getirildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle zamanaşımından davanın reddine karar verilmiştir. Oysaki, açılmış bir davada usulden red nedeni var ise esasa ilişkin bir inceleme yapılmadan öncelikle usulden davanın reddine karar verilmesi gerekli olup, ayrıca esastan red gerekçesi oluşturulması olanaklı değildir. Bu itibarla eldeki davada mahkemece var ise öncelikle usulü nedenle davanın reddine karar verilmesi, esas hakkında herhangi bir inceleme yapılmaması gerekir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek usulden ve esastan red gerekçesi yazılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.