muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1430, Karar No: 2022/20914, Tarih: 22.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/1430 E.  ,  2022/20914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ..., katılan vekili ve ...

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Ret, onama

I-Sanık ...'ın annesi ...'ın temyizinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 262/1. maddesi uyarınca, hakkında kısıtlama kararı bulunmayan ve reşit olan sanık ...'ın annesinin sanık hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, sanığın annesi ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında "2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...'in temyizinin incelenmesine gelince;

A)Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2015 tarih ve 2015/1594 Esas iddianamesi ile sanık ... hakkında "2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, 01.10.2014 tarih ve 1 nolu rapor değerlendirme komisyonu mütalaası ve vergi suçu raporunun ise, "2011 takvim yılı sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, 2012 takvim yılı sahte fatura düzenleme" suçu yönünden sanık ... hakkında verilmiş bir mütalaanın bulunmadığı anlaşılmakla, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalanının verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B)Vergi mükellefi olan ... 1 İnş. Dan. Kırt. Rek. Tas. Tem. San. Tic. Ltd. Şti.nin belirli dönemlerde ortağı ve yetkilisi olan sanıklar hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, sanık ...'in savunmasında, suçlamayı kabul etmeyerek ... ... isimli şahısla tanıştığını, kendisini işe yerleştireceğini söylediğini, kendisinden bir takım belgeler ve kimliğini istediğini, işe gireceğini düşünerek imzaladığını, daha sonra bu işlerin başına geldiğini, adına kurulmuş şirketlerle bir ilgisinin bulunmadığını ifade etmesi, sanık ...'un ise beyanında, bir arkadaşının tavsiyesi ile ...'le bir ay aynı evde kaldıklarını ve bu evin adresini ikamet olarak gösterdiklerini, 2011 yılında kimliğini kaybettiğini, adına şirket kurulup düzenlediğinden haberinin olmadığı, sanık ...'ı tanımadığını, diğer sanıkların sahte fatura düzenleyip düzenlemediğini bilmediğini beyan etmesi, sanık ...'ın ise, adına kayıtlı dört şirket bulunduğunu, daha sonra vekaletname ile sekiz ayrı şirketin daha kurulduğunu, haberi olmadan faturalar düzenlendiğini, olaylardan haberinin olmadığını, kesinlikle sahte fatura düzenlemediğini savunması karşında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1-Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle getirtilip, yine şirketin kuruluş işlemleri sırasında imzalanan belgeler ile yoklama fişi, matbaa basım formu vb. evrakların temin edilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ... ...'a ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar ve belgeler gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ...'ın da faturalarda ve diğer belgelerde yer alan yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da adı geçen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları ve adı geçen kişileri tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

b)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları ve adı geçen kişileri tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Şirket adına KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin araştırılması, muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması halinde açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilip duruşmaya çağrılarak CMK’nin 46 ve 48. maddeleri gereğince çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanıkları tanıyıp tanımadığı, suça konu faturaların kim tarafından getirildiğinin sorulması,

5-Sanıkların çok sayıda şirkette ortaklık ve yöneticilik vasıflarının bulunduğu, tesis edilen farklı mükellefiyetler nedeniyle haklarında çok sayıda sahte fatura düzenleme suçundan vergi tekniği raporlarının düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların savunmasının araştırılması ve suç kastının varlığının tespiti bakımından, sanıkların adına tesis edilen tüm mükellefiyetlerin ne şekilde oluşturulduğu, tek bir vekaletnameye istinaden mi bu işlemlerin gerçekleştirildiği, yoksa değişik tarihlerde hisse devri yoluyla bizzat noter huzurunda katılımları ile mi gerçekleştirildiğinin araştırılması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği; suçların sübutu halinde ise, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

III- Sanık ... hakkında "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesine gelince:

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, belirtilen nedenlerle beraat hükümleri ile sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün ve diğer yönleri incelenmeyen mahkumiyet hükümlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2593, Karar No: 2024/3871, Tarih: 16.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2593 E.  ,  2024/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/231 E., 2024/443 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 25.12.2015 tarihli ve 50761 yevmiye numaralı resmi senetle 3123 ada 22 parsel sayılı taşınmazda müvekkili adına kayıtlı hissede, davalı şirket lehine 580.000,00 TL bedelli ipotek tesis edildiğini, bu tesis işleminin yapılmış olmasına karşın müvekkilinin davalı şirkete borcu bulunmadığını, davalı şirketten bu tutarda para veya malın da alınmadığını, davalı şirket tarafından müvekkili aleyhine Bursa 16. İcra Dairesinin 2017/1039 Esas sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını ileri sürerek, müvekkilinin söz konusu ipotek nedeniyle davalı şirkete borçlu olmadığının tespiti ile davalının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ipotek belgesinde davacı tarafın borcu ikrar ettiğini, bunun aksinin yazılı belge ile ispatlanmasının gerektiğini, ticari defter ve kayıtlarla ipotek belgesindeki yer alan beyanın aksinin ispatlanamayacağını, dava dışı ... ... ile davacının anne-oğul olduklarını ve dava dışı ... adına kayıtlı iş yerinin fiilen davacı tarafından işletildiğini, ... ile davalı şirket arasındaki ticari faaliyetler nedeniyle ...'ın müvekkiline borçlu olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.02.2018 tarihli ve 2017/1402 Esas, 2018/166 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bendinde belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2019/1659 Esas, 2021/1354 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV.2) numaralı bendinde belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2019/1659 Esas, 2021/1354 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV.2) numaralı bendinde belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 21.11.2023 tarihli ve 2023/4442 Esas, 2023/5370 Karar sayılı ilamıyla; "..ipotek senedinin içeriği taraflarca belirlenecek olup, ipotek sözleşmesinde hukukî ilişkiye işaret edilmesinin ipoteğin tesisi için yeterli olacağı...davacının, dava dışı oğlunun borçlarının teminatını teşkil etmek üzere davalı lehine... akit tablosunun düzenlendiği yönünde bir ipotek akdi bulunmayıp aksine, davacının davalıdan aldığı borcun teminatı olarak ipoteğin tesis edildiğinin anlaşıldığı... davacının davaya konu ipotek nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesinin yerinde görülmediği..." gerekçesiyle "...İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine..." karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli ve 2024/231 Esas, 2024/443 Karar sayılı kararı ile "...davanın kabulüne ..." karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (V.B) numaralı bendinde belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının oğlu olan dava dışı ...'ın müvekkil şirketten ve açık hesaptan kumaş alımı yaptığını ve ödeme için verdiği çeklerin karşılıksız çıktığını, somut olayda üst sınır değil, kati borç ipoteği bulunduğunu, incelemenin bu niteliğe bağlı olarak yapılması gerektiğini, davacının yasal sürede Bölge Adliye Mahkemesine başvurmadığını, bu nedenle istinaf başvurusunun esastan incelenmesinin de hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 881 ilâ 891 inci maddeleri,

3. 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun (2644 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi,

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 504 üncü maddesi,

5. 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 89 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 881 ilâ 891 inci maddeleri,

3. 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun (2644 sayılı Kanun) 26 ncı maddesi,

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 504 üncü maddesi,

5. 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 89 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçelesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6912, Karar No: 2016/6220, Tarih: 05.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6912 E.  ,  2016/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 09/06/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar ile komşu olduklarını, başlangıçta iyi olan ilişikilerinin davalıların olumsuz tavırları nedeniyle bozulduğunu, son olarak davalılar tarafından hakarete uğrayıp darp edildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, davacının kendilerine hakaret ettiğini ve davalılardan ...'yu yaraladığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların, davacıya karşı haksız eylemde bulundukları belirtilerek, manevi tazminat istemi kısmen kabul edilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi (6098 s. TBK m. 56) gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, yaralanma derecesi ve olayın gelişim şekli ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları fazladır. Davacı yararına daha az seviyede manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20483, Karar No: 2012/21244, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/20483 E.  ,  2012/21244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 06/12/1986-31/12/1988 tarihleri arasında ... sigortalısı olduğunun tespitiyle, aylıkların iptali işleminin iptalini ve biriken aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, oda kaydının usulsüz olması nedeniyle ... hizmetinin ve dolayısıyla yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptalini ve ödenmeyen aylıkların ödenmesi gereken tarihten itibaren kanuni faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile, davacının 6.12.1986 - 31.12.1988 tarihleri arasında ... sigortalısı olduğunun tespitine, Kurumun aylıkların iptali işleminin iptali ile, ödenmeyen aylıkların ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Kanunun 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Kanun, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece kanunun temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Kanun, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Öte yandan; 7.6.2005 tarih ve 5362 sayılı "Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu" nun 56. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 507 sayılı Esnaf Ve Küçük Sanatkarlar Kanununun 2. maddesinde "İster gezici olsun, ister bir dükkanda veya bir sokağın belli yerinde sabit bulunsunlar, ticareti sermayesi ile birlikte vücut çalışmalarına dayanan ve geliri o yer gelenek ve teamülüne nazaran tacir niteliğini kazanmasını icabettirmiyecek miktarda sınırlı olan ve bu bakımdan ticaret sicili ve dolayısiyle ticaret ve sanayi odasına kayıtları gerekmiyen, aynı niteliğe (Sermaye unsuru olsun, olmasın) sahibolmakla beraber, ayrıca çalıştığı sanat, meslek ve hizmet kolunda bilgi, görgü ve ihtisasını değerlendiren hizmet, meslek ve küçük sanat sahipleriyle bunların yanlarında çalışanlar ve geçimini sınırlı olarak kamyonculuk, otomobilcilik ve şoförlükle temin eden kimselerin birinci maddede belirtilen amaçlarla kuracakları derneklerin bu kanun hükümlerine tabi olduğu" 14.2.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3153 sayılı Kanun ile değişik 5. maddesinde; "Esnaf ve Sanatkar Siciline kayıtlı esnaf ve küçük sanatkarların çalışma bölgesi içindeki ilgili derneğe kayıt olmak zorunda oldukları, kayıt zorunluluğunu bir ay içinde yerine getirmeyenlerin, sicile kayıt tarihinden geçerli olmak üzere doğrudan doğruya kaydedileceği," 119. maddesinin 3. fıkrasında da; "esnaf ve küçük sanatkarların mesleki faaliyette bulunabilmeleri ve ilgili derneğe kaydedilmeleri için, sicile kayıtlarının şart olduğu" belirtilmiştir.