muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3771, Karar No: 2023/14362, Tarih: 20.11.2023

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Uyuşturucu madde etkisi altında olduğundan sanığın suç işleme kastının olmadığına,

2. Tehdit suçunun silahla işlenmediğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, yolda karşılaştığı katılana hitaben "Ben ... çocuğuyum, adamın a... koyarım, adamı öldürürüm" diyerek arkasından koşup bıçağı katılana doğru salladığı ve kasık bölgesinden yaraladığı, böylelikle kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın ifadesi, sanık savunması, Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığının 02.06.2016 tarih ve 2016/6374 sayılı raporu ile tüm dosya kapsamından, sanığın sonuç almaya elverişli bıçağı katılana salladığında, çok daha ağır bir yara meydana getirmesi mümkün olduğu halde, cilt-cilt altında 1 cm.'lik kesi olacak şekilde yaraladığı, katılanı öldürme kastı olsaydı yanında bulunan ve kimliği tespit edilemeyen diğer iki kişi ve elindeki bıçakla kolaylıkla eylemini tamamlamasının mümkün olduğu, sanık ile katılan arasında öldürmeye neden olacak bir husumet bulunmadığı, katılanda meydana gelen yaranın mahiyeti, sanığın uyuşturucu maddenin etkisiyle anlık bir öfkeyle hareket ettiği ve ciddi engel olmadığı halde eylemini sürdürmediği göz önüne alındığında, kastının kasten yaralama ve tehdit olduğu kabul edilerek, bu suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın soruşturma aşamasında, uyuşturucu madde etkisi altındayken, daha öncesinden tanımadığı katılanı öldürme kastıyla karın boşluğuna doğru bıçak salladığını ancak katılanın müdahalesi nedeniyle kasığına denk geldiğini beyan etmesi, kovuşturma aşamasında da yine uyuşturucu madde etkisi altında öldürme kastıyla hareket ettiğini belirtmesi, olay sırasında kullandığı "Seni öldüreceğim" şeklindeki sözleri ve önce katılanı etkisiz hale getirmesi, ardından da olaya müdahale eden polis memurlarınca eyleminin sonlanması bir arada değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçuna vücut vereceği gözetilmeksizin, tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2016/302 Esas, 2016/305 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5243, Karar No: 2021/305, Tarih: 20.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5243 E.  ,  2021/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Sanığın suçlamayı kabul etmediği gibi yüklenen suçu işlediğine ilişkin, suça sürüklenen çocuk ...'in atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3119, Karar No: 2012/6101, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3119 E.  ,  2012/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez), nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve eziyet suçlarından sanık ...'ün; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna iştirak suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın nitelikli cinsel saldırı eylemi zincirleme şeklinde ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (1 kez) ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan mahkûmiyetine, üzerine atılı eziyet suçundan beraatine, sanıklar Cennet, Muhammet Hanifi ve Songül'ün ise atılı suçlardan beraatine dair Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2011 gün ve 2007/251 Esas, 2011/137 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ..., ile müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin 25.11.2011 tarihinde hükümleri temyiz ettikten sonra sanık ...'ın sunduğu 07.06.2011 tarihli temyiz dilekçesinin ek temyiz dilekçesi niteliğinde olduğu, ek temyiz dilekçelerinde süre koşulunun aranmayacağı nedeniyle tebliğnemedeki sanık ...'ın temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında mahkemenin 2007/251 Esas ve birleşen 2007/370 Esas sayılı dava dosyalarına ait iddianamelerde iki defa kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmış olmasına rağmen sanık hakkında sadece bu suçtan bir defa hüküm kurulduğu, diğer kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan herhangi bir hüküm kurulmadığı, yine mahkeme gerekçesinden sanık ... hakkında mahkemenin 2007/251 Esas sayılı dava dosyasına ait iddianame ile sanık ... hakkında açılan zincirleme şekilde nitelikli cinsel saldırı suçu, ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu kabul edilerek hüküm kurulduğu, ancak mahkemenin birleşen 2007/370 Esas sayılı dava dosyalarına ait iddianamede talep edilen zincirleme şekilde ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığı sadece gerekçede ... ile cinsel ilişkinin başladığı tarihte mağdurenin 15 yaşından büyük olduğunun belirtilmesi ile yetinildiği anlaşıldığından, haklarında hüküm kurulmayan zincirleme şekilde ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile ilgili zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan konut dokunulmazlığını ihlal etme fiillinin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ile .... ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ile hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile aynı sanık hakkında eziyet suçlarından verilen beraat hükmü ve sanıklar...,... ve ... hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına iştirak suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde,

Mağdurenin 07.02.2008 tarihli duruşma beyanı ve bu beyanları destekler nitelikteki sanık ...'ün Cumhuriyet Savcısına verdiği 05.06.2007 tarihli ifadesi ve mahkemedeki 24.01.2008 tarihli beyanları ile soruşturma sırasında ölen sanık ...'ın babası şüpheli ...'ün Cumhuriyet Savcısına verdiği 06.06.2007 tarihli beyanları ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın, onaylı nüfus kaydı içeriğine göre 14 yaşını tamamlamamış mağdure ile 2005 yılı Mart veya Nisan aylarında mağdurenin rızası dahilinde otomobil ile boş bir tarlaya gittikleri, orada sanığın mefruz cebirle mağdurenin ırzına geçtiği, daha sonra 2005 yılı Haziran ayında sanık ...'ın, mağdurenin rızasına dayalı olarak onu kaçırdıktan sonra birlikte karı koca hayatı yaşamaya başladıkları, bu birliktelikleri sırasında defalarca cinsel ilişkiye girdikleri, bu eylemlerin mağdurenin nüfus kaydı içeriğine göre 15 yaşını tamamladıktan sonra da devam ettiği, birlikte yaşarken sanığın süreklilik arzedecek şekilde mağdurenin vücudunda sigara söndürmeye ve onu darp etmeye başlayarak eziyet ettiği, bundan bunalan mağdurenin komşusunun camına kestane atmak suretiyle polise bildirmesi için komşusundan yardım istediği, komşusunun polise ihbarda bulunması üzerine, polisin 04.02.2007 tarihinde müdahalesi ile sanık ...'ın evin balkonundan kaçtığı, mağdurenin bu tarihten sonra annesinin evine geri döndüğü, böylece eylemler arasında kesinti meydana geldikten yaklaşık 5 ay sonra 13.07.2007 günü gece saat 04.00 sıralarında sanık ...'ın bu defa havalandırma boşluğundan mağdurenin annesinin evinin balkonuna tırmanmak suretiyle mağdurenin yattığı odaya geldiği, bu sırada mağdurenin kardeşi olan tanık ...'un da odada bulunduğu, sanığın gelmediği takdirde mağdureyi ve kardeşini öldüreceğini beyan ederek bıçakla ölüm tehdidi ile mağdureyi yanına alarak teyzesi tanık ...'in evine götürdüğü, burada mağdurenin rızası hilafına iki defa ırzına geçtiği, sabah 14.07.2007 tarihinde mağdurenin tanık ...'e zorla kaçırıldığını beyan ederek yardım istediği ve Jandarmaya ihbarda bulunduğu, Jandarmanın olay yerine gelmesi ile mağdurenin sanığın elinden kurtulduğu şeklinde gerçekleşen eylemlerde sanık ... hakkında eylemlerin kesintiye uğraması ve ayrı suç oluşturdukları nedeniyle iki defa kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 2005 ila 04.02.2007 tarihli eylemler açısından zincirleme şeklinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, 13.07.2007 tarihli eylemler için zincirleme şeklinde nitelikli cinsel saldırı suçundan dava açılmasına rağmen hüküm başlığında "Birleşen mahkememizin 2007/370-2008/136 Esas ve Karar sayılı dosyaları ile birlikte" denmesine rağmen sadece bir defa ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve bir defa kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulmak suretiyle olayların karıştırılması,

Mahkemenin, birleştirilen 2007/370 Esas sayılı dava dosyasında sanık ...'ın mağdurenin ırzına geçtiği ve rızasıyla kaçırıp alıkoyduğu suç tarihinin 2005 yılı Mart veya Nisan ayı, birlikte karı koca gibi yaşamaya başladıkları tarihin ise 2005 yılı Haziran ayı olmasına rağmen suçun başlangıç tarihinin 2006 yılı Ocak ayı sonu kabul edilmesi,

Mağdurenin aşamalardaki samimi beyanlarında sanık ...'la yaşamaya başladıktan sonra sanığın sürekli kendisini döverek vücudunda sigara söndürdüğünü beyan etmesi, bu eylemlerin süreklilik arzetmesi ve Malatya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.02.2007 tarih ve 437 sayılı raporunda mağdurenin vücudunda çok sayıda ekimoz ve sigara yanığı tespit edilmesi karşısında, sanık ...'ın üzerine atılı eziyet etme suçunun sabit olduğu halde yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,Sanık ... hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi yerine 102/6. maddesinin yazılması,

Suçların oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından dosyada bulunan nüfus kayıt örneğine göre, 19.04.1991 doğumlu olup doğumdan yaklaşık 5 ay sonra 02.09.1991 tarihinde nüfusa kaydedildiği anlaşılan mağdurenin merciinden doğum tutanağının onaylı sureti getirtilip, resmi bir kurumda doğmadığının saptanması halinde, yaşını belirlemeye yönelik kemik grafileri çektirilerek, radyoloji uzmanının da mevcut olduğu tam teşekküllü bir hastaneden sağlık kurulu raporunun aldırılması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş sorulup, suç tarihlerindeki gerçek yaşı belirlendikten sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği, ayrıca alınacak rapor neticesinde mağdurenin nüfusa kayıtlı yaşının düzeltilmesini gerektirecek nedenlerin bulunması ve düzeltmeye kanuni engel olmaması halinde nüfus idaresi temsilcisinin katılımı ile mağdurenin doğum tarihinin de düzeltilmesi gerektiği düşünülmeden, düzenleyenler arasında radyoloji uzmanı bulunmayan Malatya Devlet Hastanesinin 01.03.2007 tarih ve 829 sayılı raporuna itibar edilerek eksik inceleme ile hükümlerin kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... ile müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet etmek, sanıklar ...ve ... hakkında ise ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına iştirak suçlarından kurulan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6106, Karar No: 2016/7162, Tarih: 17.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6106 E.  ,  2016/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, annesi vefat eden ve babası cezaevinde bulunan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 28/10/2015 tarih ve 2015/19418 sayılı yazılarıyla yapılan araştırmada küçük ...'ın "..." adresinde ikamet etmediği, ... ilçesinde açık adresi tespit edilemeyen bir yurtta kaldığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” ve 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır. Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı ve dava dilekçesi ve adres araştırma formundan, küçüğün bakım kurumuna konulmadan önce dedesi ile birlikte "..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15182, Karar No: 2010/12707, Tarih: 09.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/15182 E.  ,  2010/12707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Sigorta AŞ aleyhine 02/09/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 5.000,00 TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 8.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "…5.000…" biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "…8.000,00…" sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 6 nolu bendinde yer alan "…270.00…" ve "…258,80…" biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…432,00…" ve "…420,80…" sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.