muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26447, Karar No: 2013/20032, Tarih: 24.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/26447 E.  ,  2013/20032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-03/11/2010 tarihli bilirkişi raporunda bahse konu inşaatın belediye mücavir alanı içerisinde, özel imar rejimine tabi yerde olduğunun, 13/09/2010 tarihli belediye yazısında ise inşaatın belediye mücavir alanı içerisinde bulunduğunun belirtilmesi karşısında, TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması nedeniyle, suça konu yapının belediye mücavir alanında veya özel imar rejimine tabi yerde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sabıkasız olan sanığa yükletilen kendi arsasına bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, katılan veya kamunun uğradığı maddi (somut) bir zarar bulunmadığı ve TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/1930, Karar No: 2015/21387, Tarih: 18.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1930 E.  ,  2015/21387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/271793

MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/497 (E) ve 2013/327 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ve katılan sanığın kavga sırasında mağdur Ertem'e ait lokantanın eşyalarını kırdıkları ve üzerlerine atılı mala zarar verme suçunu ve sanık Fatih'in mağdur Hamdi'ye yönelik kasten yaralama suçunu kasten işlenmiş olmalarına karşın sanıklar ve katılan sanık hakkında TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, sanık Fatih hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı işlenmesine karşın TCK'nin 43. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

1) Sanıklar ve katılan sanık hakkında mala zarar verme, sanık Fatih hakkında Hamdi'ye yönelik kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ve katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık Şahin ve Fatih hakkında katılan Selahattin'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık Fatih'in katılana yönelik kasten yaralama suçunu işlediğine dair mahkemenin kabulünde herhangi bir tespite yer verilmemesine karşın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

aa) Kabule göre; sanıkların kavga sırasında katılana kasten vurmuş olmalarına rağmen koşulları oluşmadığı halde haklarında TCK'nin 21/2. maddesine göre olası kast hükümlerinin uygulanması,

Esas No : 2015/1930

Karar No : 2015/21387

Tebliğname No : 5 - 2013/271793

bb) Sanıkların eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesine göre silahtan sayılan cam bardak ve porselen tabak ile vurarak gerçekleştirdiklerinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanıkların cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10071, Karar No: 2015/3211, Tarih: 02.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10071 E.  ,  2015/3211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAKALE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2011/289-2013/187

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesi ile; davacı Hadi'nin, 06/07/2011 tarihinde engel, korkuluk, ikaz levhası bulunmayan direğe, elektrik kesintisi meydana geldiğini iddia ederek; onarmak için çıktığını, akıma kapıldığını, vücudunda yanıklar oluştuğunu; olayın, davalının önlem almaması nedeniyle, meydana geldiğini iddia ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacı Hadi için 50.000.00 TL manevi, 1.000.00 TL maddi (iş göremezlik), eşi davacı Şemse için 20.000.00 TL ve çocukları olan diğer davacılar için 5.000.00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, cevap dilekçesi ile; olayın, davacının kusurundan kaynaklandığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kendi kusuruna dayanarak hak iddia etmenin iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil edeceği gerekçesi ile, davacı tarafın maddi ve manevi tazminata ilişkin tüm talepleri reddedilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava konusu olay nedeni ile yapılan bilirkişi incelemeleri ve alınan raporlardan davacının %60, davalının %40 oranında kusurlu olduğu belirlenmişsede, yerel mahkeme, asli kusurun davacıda olduğu ve davacının kusuru olmasaydı somut olayın meydana gelmeyeceği gerekçesi ile davayı reddetmiştir. Anılan gerekçe kendi içinde çelişik olup, davacı tarafın asli kusurlu olması diğer tarafın tali kusurunu ortadan kaldırmayacağı gibi, davacı tarafın kusuru illiyet bağını koparacak düzeye ulaşmadığından, davacının kusuru olmasa idi somut olayın meydana gelmeyeceğinin kabulü de hatalıdır. Şu durumda yerel mahkemece de kabul gören kusur oranlarına göre davacının kusuru dışında meydana gelen zarardan, davalının sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak davanın reddi usul ve yasaya aykırıdır.

Ayrıca, yerel mahkemece; Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan rapora dayalı olarak davacının maluliyeti bulunmadığı hususu maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine gerekçe yapılmıştır. Ne var ki, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 16/II-c bendi uyarınca Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu “meslekte kazanma gücü kaybı” hususunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemeye bildirmekle görevli kılınmıştır. Anılan bu hükme göre, davacının yaşı ve meslek grubu dikkate alınarak maluliyet raporu İstanbul Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulundan alınmalıdır.

Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu’ndan alınacak rapor ile davacının iş göremezlik oranı belirlenerek, iş göremezlik zararının buna göre saptanması gerekir. Mahkemece, usulüne uygun biçimde hazırlanmayan maluliyet raporuna itibar edilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak, davacının maddi (işgöremezlik) tazminat talebinin değerlendirilmesi ve varılacak uygun sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

Ayrıca, bedensel zarar nedeniyle tazminat isteminde bulunma hakkı zarar görene aittir. (BK. m.47). Kişilik hakları zarara uğrayanların da tazminat talep etme hakkı vardır. (BK.m.49). BK’nun 49. maddesi hükmü genel bir düzenleme olup; öngördüğü koşullar gerçekleştiğinde, ruhsal uyum ve dengesi sarsılanın, kişilik değerlerine saldırı nedeniyle manevi tazminat isteyebilme olanağı vardır. Mahkemece davacı H.. Y..'ın ekonomik sosyal durumu da araştırılarak olay nedeni ile maruz kaldığı elem ve üzüntünün hafiflemesi için uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçeler ile manevi tazminat talebinin de reddedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20005, Karar No: 2010/21269, Tarih: 16.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/20005 E.  ,  2010/21269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kale Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.07.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların 19.06.2007 tarihinde evlendikleri, boşanma davasının 17.09.2008 tarihinde açıldığı görülmektedir. Davalının yapılan jinekolojik muayenesinde, cinsel birleşmeye engel bir hal görülmediği, halen bakire olduğu 28.01.2009 tarihli doktor raporunda bildirilmiş, psikiyatri uzmanı da davalıda "vaginismus" düşünülmediğini ifade etmiştir. Toplanan delillerden, taraflar arasında cinsel ilişki kurulamadığı anlaşılmaktadır. Davalının cinsel ilişkiden ve tedaviden kaçındığına ilişkin bir delil getirilmemiştir. Dinlenen davacı tanıklarının beyanları, davalının kusurlu olduğunu kabule yeterli değildir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davanın kabulü doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.12.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/10733, Karar No: 2023/1357, Tarih: 09.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/10733 E.  ,  2023/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1384 E., 2019/1460 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 10 yıl içinde açılan orman kadastrosuna itiraz ve mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, ... ili, ... ilçesi, ... Köyünde bulunan dava konusu 254 ada 1 parselin orman vasfıyla Hazine adına tescil edildiğini ancak dava konusu taşınmazın 2014 yılında mera olarak tespit ve tahdit edildiğini belirterek, dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki orman vasfının iptal edilerek, mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İdaresi vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk olarak İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve taraf vekillerinin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince usulüne uygun orman ve mera araştırması yapılması gereğine değinilerek kararın kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, dosyada kaldırma kararı öncesi ve sonrası alınan raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, dava konusu taşınmazda ağaçlandırma projesi yapılmasının ve birkaç yıllık ağaçların olmasının taşınmazı ormana dönüştürmeyeceğini, dava konusu taşınmazın kadim mera olduğunu açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un Ek-5 inci maddesine göre yapılan sınırlandırmanın usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığı ve taşınmazın mera niteliğinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1 inci maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6021, Karar No: 2013/15411, Tarih: 22.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6021 E.  ,  2013/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de ;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senet1erine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu icra mahkemesine başvurarak, iflas erteleme davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin durdurulmasını  talep etmiş, mahkemece, davanın kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Yalova 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2012/693  E. sayılı dosyasında, borçlu tarafça iflasın ertelenmesi davası açıldığı, bu dosyada mahkemece 10.12.2012  tarihinde;  "davacı şirket hakkında yapılan ve yapılacak ( İİK'nun  206.maddesi 1.sırasında yazılı alacaklara ilişkin  olanlar hariç olmak üzere 6183  Sayılı Amme Alacaklarının  Tahsili Usulü Hakkında Kanuna dayalı  olanları da kapsar şekilde ) hangi sebebe dayanırsa dayansın  icra takipleri ile ilgili ihtiyati haciz ve  tedbir uygulamalarının takas mahsup ve temlik uygulamalarının, ayrıca İİK'nun 89/1.maddesindeki  ihbarnamelerin tedbiren    durdurulmasına..." yönelik  tedbir ara kararı verildiği, bu karardan sonra 19.12.2012   tarihinde takip yapıldığı görülmüştür.

Somut olayda, Yalova 2. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2012/693  E.   sayılı dosyasında ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra, alacaklı tarafca   borçlu hakkında 19.12.2012  tarihinde icra takibi başlatılmış ise de; ihtiyati tedbir kararında icra takiplerinin yapılmamasına veya yapılacak takiplerin iptaline şeklinde bir karar verilmediği, icra takiplerinin durdurulması yönünde karar verildiği  ,bu haliyle  mahkemece  ihtiyati tedbir kararına aykırı şekilde  takibin iptaline   karar verilmesi doğru olmadığı  gibi,  borçlu şirket tarafından takibin iptali istemi olmadığı halde HMK'nun 26. maddesine aykırılık teşkil edecek şekilde talep aşılarak  hüküm tesisi de  isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenlerle  bozulması gerekir ise de,  anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Antalya 2.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 31/12/2012  tarih ve 2012/1233 E. - 2012/1266  K. sayılı kararının hüküm bölümünün (1) numaralı bendindeki "iptaline" kelimesinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine "durdurulmasına" kelimesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.04.2013  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2746, Karar No: 2014/5309, Tarih: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2746 E.  ,  2014/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.01.2013 gün ve 2012/253 Esas, 2013/10 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25.09.2013 gün ve 2013/4123 Esas, 2013/9644 Karar sayılı ilamı ile beden veya ruh sağlını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2014 gün ve 2013/79356 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 25.09.2013 gün 2013/4123 - 2013/9644 sayılı beden veya ruh sağlını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin kararın 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanığın, yurttan kaçan mağdureyi aracıyla ormanlık bir alana götürürek çocuğun basit cinsel istismarı suçu kapsamında eylemleri gerçekleştirmesinden sonra sabahleyin mağdureyi bırakması şeklindeki olayın akabinde mağdurenin ... isimli şahsın cinsel istismarına maruz kaldığının iddia edilmesine ve buna ilişkin olarak adı geçen hakkında kamu davası açıldığı ve Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/211 Esas sayılı dosya üzerinden yargılamanın yapılmakta olduğu, ayrıca mağdurenin kolluk ve savcılık beyanlarında, sanık ve Harun isimli şahısların eylemlerinden yaklaşık altı ay önce tanımadığı bir şahsın cinsel istismar içerikli fiillerine maruz kaldığını ifade ettiği, nitekim buna ilişkin olarak soruşturma sırasında yetkisizlik kararı verildiği ayrıca mağdurenin savcılık beyanında da 7-8 yaşlarında iken İsmail enişte diye ifade ettiği şahsın, penisini, vajinasına sürtünmesi suretiyle cinsel istismarına maruz kaldığını ifade ettiği, nitekim soruşturma sırasında mağdurenin beyanında geçen bu şahsın kimlik bilgilerinin tespit edildiği ancak, savcılık tarafından ... isimli şahsın halen yakalanamaması nedeniyle soruşturma evrakının tefrik edildiği, öte yandan TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına esas alınan ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalının 25.12.2012 tarihli raporunda; "..... Kişinin yaşadığı iddia edilen cinsel istismarlarının her birinin travmatik sürecin bir parçası olduğunun, kişinin iddia edilen travmatik olaylar esnasında ve olaylar sonrası erken dönemde sergilediği ruhsal belirtilerin iddia edilen travmatik süreçlerle ilişkili olduğu, ruhsal bulguların travma sonrası stres bozukluğu ve major depresif bozukluk denilen ruhsal bozuklukların tanı ölçütlerini karşıladığı...." denilerek mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun ifade edildiği, anılan raporda hafif derecede zekâ geriliği de bulunan mağdurenin olaylar öncesi içinde bulunduğu ailevi durum ve sosyal çevre de irdelenip hangi eyleme bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu veya her bir eylem nedeniyle ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında bir açıklık bulunmadığının anlaşılması karşısında Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/211 Esas sayılı dosyası üzerinden ... isimli şahıs hakkında yürütülen dosyanın ve mağdurenin beyanlarında geçip soruşturma aşamasında evrakları tefrik edilip yetkisizlik kararı verilen soruşturma dosyalarının akıbetlerinin araştırılarak tüm dosyaların getirtilmesinden sonra ...Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan, hangi eyleme bağlı olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu veya her bir eylem nedeniyle ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken mevcut raporla yetinilmek suretiyle eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Dairemizce verilen 25.09.2013 gün ve 2013/4123 Esas, 2013/9644 Karar sayılı ilamdaki sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin bölümün AYNEN MUHAFAZASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.