muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1827, Karar No: 2023/3521, Tarih: 30.03.2023

II. CEVAP

1.Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 2007-2018 tarihleri arasında müvekkiline ait işyerinde bir fiil çalıştığını iddia ettiğini, müvekkilinin işyerini 14.06.2012 tarihinde açtığını, davacının 22.05.2015 tarihinde işe başladığını, davacının işe giriş işlemlerinin işe başladığı gün yapıldığını ve çalıştığı süre boyunca sigorta primlerinin eksiksiz bir şekilde yatırıldığını, davacının daha önce çalıştığı işyerindeki hizmetlerinin müvekkilini bağlamayacağını, hizmet tespiti davalarında hak düşürücü sürenin 5 yıl olduğunu fakat davacı tarafın 11 yıl önce hak ettiğini iddia ettiği hizmete ilişkin dava açtığını, dolayısıyla zamanaşımı itirazlarının olduğunu, bu nedenle davanın zamanaşımından reddini talep ettiklerini, sigorta ayrılış ve giriş bildirgelerinden de anlaşılacağı üzere çeşitli sebeplerle sürekli işe giriş ve çıkış yaptığını, davacının müvekkilinden sık sık izin aldığını hatta işe bazen gelmediğinin dahi olduğunu, müvekkilinin, davacının tutarsız iş anlayışına rağmen yine de iyi niyetli davranarak davacıyı işten çıkarmadığını, davacının son olarak müvekkilinden üç günlüğüne izin istediğini müvekkilinin de izin verdiğini, fakat aradan iki hafta gibi uzun süre geçmesine rağmen müvekkiline haber dahi vermediğini, iki haftanın sonunda davacının iş yerine gelerek işten ayrılmak istediğini beyan ettiğini ve işten ayrıldığını, davacının sabah saat 09:00 da çalışmaya başlayıp akşam 17:00-17:30 gibi işten ayrıldığını, davacının dava dilekçesinde yaz kış sabah 08:00'den gece 23:00-24:00'e kadar çalıştığını iddia ettiği bu iddiasının yersiz olduğunu, Kırşehir gibi küçük bir yerde pastane işleten bir işyerinde bir kişinin günlük 16 saat aralıksız çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,bu nedenlerle işbu haksız hukuka aykırı davanın ve davacının tüm taleplerinin reddine,yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri Müdahil SGK vekili duruşmadaki beyanlarında özetle; asıl davanın ve birleşen davanın ayrı ayrı reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Asıl dava ile birleşen davanın birlikte değerlendirilmek suretiyle

1-Davacının davasının kısmen kabulü ile

2-Davacının 30.06.2007-13.06.2012 tarihleri arasındaki çalışmasından davalılardan ... Gıda ve İhtiyaç Maddeleri İnşaat ve Malzemeleri Taşımacılık Elektronik İletişim Tarım ve Hayvancılık Otomotiv Temizlik ve Tekstil Ticaret San. Limited Tekstil Limited Şirketinde ... adresindeki iş yerinde hizmet akdi ve asgari ücret ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine,

3-Davacının 14.06.2012-21.05.2015 tarihleri arasında davalı ...'ya ait ... adresinde... Pastanesi isimli iş yerinde hizmet akdi ve asgari ücret ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

3-Davacının 14.06.2012-21.05.2015 tarihleri arasında davalı ...'ya ait ... adresinde... Pastanesi isimli iş yerinde hizmet akdi ve asgari ücret ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ve fer'i müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Feri müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, tanık beyanlarının çelişkili ve çalışma olgusunu kuşkuya yer vermeyecek kadar inandırıcı ve ispat edici nitelikte olmadığı, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yeniden yargılama yapılması gerektiği, Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, Yerel mahkemece tüm hususların göz ardı edilerek müvekkil aleyhine hüküm kurulduğu, Mahkemece itirazlar değerlendirilmeden hüküm kurulduğu, Müvekkili şirket aleyhine usul ve yasaya aykırı hüküm kurulduğu, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı taraf 05.04.2007-31.07.2018 tarihleri arası davalı nezdinde kesintisiz çalıştığını talep ettiği, davacı adına davalı tarafından 22.05.2015 ve 17.11.2017 tarihli işe giriş bildirgelerinin verildiği ve 22.05.2015-31.07.2018 tarihleri arası bildirimlerin yapıldığı, işyerinin daha önce davalı şirket adına kayıtlı iken 15/06/2012 tarihinde davalı ... tarafından devralındğı, davalı şirketin Kasım/1997 tarihinde tescil edildiği, işyerinin faaliyette bulunduğu taşınmazın 01.03.2007 tarihinde kiralandığı, ruhsat tarihinin 2010 olup pasta imalatı için alındığı, davalı şirket adına kanun kapsamına alınmış 4 farklı işyeri ( 1002150 40, 1003629 40, 1009252 40 ve 1009471 40) bulunduğu, dinlenen tanıkların hemen hemen tamamı davacının çalıştığı yönünde beyanda bulundukları ancak işe başlama tarihi yönünden net bir tarih belirtmedikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, fiili çalışmayı doğrulayan bordro tanıklarının beyanları ve devir işlemleri dikkate alınarak verilen karar yerinde olmuştur.

Bu nedenlerle dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı" gerekçelerine dayalı olarak "Davalılar ve feri müdahil kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi nin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine, " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 79/10 uncu maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verild

...
Yargıtay — Esas No: 2019/4207, Karar No: 2019/5966, Tarih: 09.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4207 E.  ,  2019/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.08.2018 tarih ve 2018/167 - 2018/324 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin ve Zaman gazetesi aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ‘07.02.2018’ yerine ‘2016’ olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5210, Karar No: 2019/15102, Tarih: 23.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5210 E.  ,  2019/15102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay yakalama tutanağı içeriğine göre; çevrede gerçekleşen hırsızlık olayları sebebiyle olaydan 3 gün sonra ihbar üzerine yakalanan sanıkların üzerinde ele geçen telefonları, müştekinin ikametinden çaldıklarını sanık ...'in samimi olarak ikrar ederek yer göstermesi yapıp müştekiye iadesi sağlanmış olması karşısında, müştekinin ikametinden çalınan diğer eşyaların ele geçmemiş olması da dikkate alınarak iadenin kısmi olması sebebiyle müştekiye TCK'nın 168/4. maddesi gereğince kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceğinin tespitinden sonra, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ...'in konut dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,

hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 23.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12017, Karar No: 2023/436, Tarih: 06.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12017 E.  ,  2023/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2016/50 E., 2019/4 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasından dolayı İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; davalı ... İdaresi vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ... ilçesi çalışma alanında bulunan 162 ada 2 parsel sayılı 449,51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden, tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... İdaresi 20.09.2007 havale tarihli dava dilekçesinde; ... ilçesi 162 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamının kesinleşen orman kadastro sınır hattı içinde (O.S 266-O.S 267) kaldığından bahisle, kadastro tespitinin iptali ile bitişiğindeki 260 ada 1 parsel sayılı Karakuz Devlet Ormanı ile birleştirilerek (tek parsel halinde) orman vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2014 tarih ve 2007/162 Esas, 2014/95 Karar sayılı önceki kararıyla, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 10.06.2014 tarih ve 2007/162 Esas, 2014/95 Karar sayılı önceki kararı, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2015/3552 Esas, 2016/1035 Karar sayılı ilamıyla; "hükme esas alınan raporlar arasında çelişki bulunmasının isabetsizliğine" değinilerek, ilk derece mahkemesi kararır bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... İdaresi vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiş, davalı ...’ın süresinde temyiz harcını yatırmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince 12.06.2019 tarihli ek kararla, temyiz başvurusu yapmamış sayılmasına karar verilmiş ve bu ek karar davalı ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde davalı tarafından ek karar temyiz edilmemiştir.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... İdaresi vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiş, davalı ...’ın süresinde temyiz harcını yatırmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesince 12.06.2019 tarihli ek kararla, temyiz başvurusu yapmamış sayılmasına karar verilmiş ve bu ek karar davalı ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde davalı tarafından ek karar temyiz edilmemiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın tamamının devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerler olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 sayılı Orman Kanunu,

3. Değerlendirme

1. Davalı Hazinenin temyiz talebinin incelenmesinde; Kural olarak hüküm temyiz etme yetkisi, davanın taraflarına ve verilen karardan hukuken etkilenen üçüncü kişilere aittir.

Eldeki dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, bu davanın tespit malikine yönültilerek açılması gerekir. Somut olayda, çekişmeli 162 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit maliki davalı ... olup dava, genel mahkemelerden aktarılan dava olmadığına ve Hazine tarafından yöntemine uygun şekilde açılan bir dava ve katılma talebi de bulunmadığına göre, davalı Hazinenin taraf sıfatı bulunmamaktadır.

Öte yandan, verilen hükümle davalı Hazine aleyhine hukuki bir durum da yaratılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan davalı Hazinenin, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davacı ... İdaresinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davacı ... İdaresinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden ve 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3, Karar No: 2025/3337, Tarih: 08.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3 E.  ,  2025/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1848 E., 2023/2852 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/412 E., 2022/161 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından her iki dava ve fer'îleri yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 08.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tarafların gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5905, Karar No: 2014/21292, Tarih: 16.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5905 E.  ,  2014/21292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/139103

MAHKEMESİ : Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2010

NUMARASI : 2008/728 (E) ve 2010/782 (K)

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu 22. Madde uyarınca sanığın 18 yaşından küçük kızına tebliğ yapılması nedeni ile tebliğin usule uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Mersin ilinden JP-8 yakıtı yükleyen ve aracı mühürlenen sanığın Habur'a ulaştığında gümrükte yapılan kontrolde yükte 430kg eksik bulunduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın eksilttiği kabul edilen 430 kg. JP-8 yükünün aracından nasıl boşalttığının belirlenmesi, mühürlerde oynama yapılıp yapılmadığı, aracın rafineriden yola çıkarken yakıt tanklarında ne kadar akaryakıt bulunduğu hususlarının araştırılarak, bu miktarın rafinerideki ölçümde dikkate alınıp alınmadığının belirlenmesi, Rafineri ile Habur Gümrük Kapısı arasındaki yolda tüketilen mazot miktarının tespiti, aracın ağırlığındaki eksilmenin normal olup olmadığının araştırılması, katılan firma yetkilisinin olaya ilişkin ayrıntılı beyanına başvurulup, ilgili belgeler de temin edilerek Irak'a gönderilen motorinin suç sonrası alıcıya teslim edilip edilmediği, edildi ise hangi miktarda teslim edildiği, teslim edilen kısmın kaçak olayı tespit tutanağında belirtilen miktar ile örtüşüp örtüşmediğinin sorulması, varsa buna ilişkin belgelerin dosya içerisine konulması, keşif yapılarak alanında uzman bilirkişi tarafından rapor tanzim eidlmesi suretiyle araçta kaçak sııntı olup olmadığının araştırılması, sanığın yükleme yaptığı tesiste başka hangi araçlara aynı gün yükleme yapıldığı tespit edilerek, bu araçların Habur Gümrük Kapısından çıkış yapıp yapmadıkları araştırılarak Habur Gümrük Kapısında alınan kantar tartım sonuçları da soruşturulup araçların tümünde motorin yükü eksikliği olup olmadığının sorulmasından sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.