muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3922, Karar No: 2023/5168, Tarih: 11.09.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri, öldürme kastının bulunmadığına, ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine , meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının varlığına ilişkindir.

2.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri, haksız tahrik şartlarının oluşmadığına, suç tasarlanarak işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın kardeşi ...'un eşi ile anlaşmazlık yaşadığı ve ayrı yaşadıkları, suç tarihinde ...'un bu evlilikten olan 4 aylık müşterek çocuklarını eşinin kaldığı evden alarak vakit geçirdiği, bir müddet sonra çocuğu annesine teslim etmek için kendisine ait araçla seyir halinde iken; maktul ... ile yol meselesi nedeniyle münakaşa yaşadığı, münakaşa sırasında maktulün, ...'un ensesine vurduğu, kucağında çocuk olduğunu belirten ...'a da ''senin de çocuğunun da'' demek suretiyle hakarette bulunduğu, ...'un olay yerinden ayrılması ile tartışma son bulmuş ise de; dönüş yolunda yeniden ... ve arkadaşlarıyla karşılaştığı, maktulün yolunu kesmeye çalışması üzerine direksiyonu kırıp maktulün ayağına aracın tekerini temas edecek şekilde geçtiği, ...'un ikametine döndüğünde olanları çocukluk arkadaşı ...'a açıklaması üzerine tanık ...'ın da maktulü tanıdığını bildiği ağabeyi ...'a durumu aktardığı, tanık ...'ın da ...'un ikametine gelmesinin ardından hep birlikte olayın geçtiği yere gitmişler ise de; maktule rastlayamadıkları, eve dönmelerinden kısa süre sonra maktulün açık kasa bir kamyonetle yanında arkadaşları olduğu halde ...'un ikametine gelip bağırarak küfürler ettiği, ...'un aracına tekme atmak maksatlı hamle yaptığı, tanık ...'ın maktule engel olmaya çalıştığı esnada ...'un annesi ve kız kardeşinin polise haber verdikleri, maktul ve arkadaşlarının polisler olay yerine intikal etmeden ikametten ayrıldıkları, ...'un karşısında bulunan evde ikamet eden sanık ...'ın polisleri görüp anne babası ile kardeşi ...'un oturduğu eve geldiği, tanık ...'ın ... ile konuştuğunu, kendisinin sarhoş olduğunu, olayın kapanacağını söyleyerek ikametten ayrılmasının akabinde maktulün tek başına ikinci kez ikamete geldiği, kendisini yatıştırmaya çalışan ...'u aracın içine doğru çekmeye çalıştığı, tehdit ve hakarette bulunduğu, sanık ...'a ''karını sinkaf edeceğim'' demesi üzerine sanığın da kapıldığı tahrikin etkisi ile pompalı tüfeği 3 kez maktule doğru ateşleyerek otopsi raporuna göre ateşli silah metalik cisim yaralanmasına bağlı kafa kaide kemiğinde ve sağ skapulada kırık ile beyincik ve beyin sapı zarları arasında kanama ve büyük damar hasarı neticesinde ölümüne neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, otopsi raporu, güncel nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, otopsi raporu, güncel nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre haksız tahrik yönünden belirlenen indirim oranının isabetli olduğu , eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

İlk haksız hareketin sanığın evinin önüne gelerek sinkaflı sözlerle hakarette bulunan maktulden kaynaklanması karşısında, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, makul bir süre geçmediği, bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/126 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32522, Karar No: 2017/10957, Tarih: 20.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/32522 E.  ,  2017/10957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverene ait inşaat şantiyelerinde çalıştığını, davalı Şirketin işlerin bitmesini sebep göstererek işine son verdiğini, fazla çalışma ve tatil çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediğinden zam farkı alacaklarının olduğunu, çalıştığı süre zarfında yıllık izinlerini kullanmadığını, asgari geçim indiriminin ödenmediğini iddia ederek ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalıya ait inşaat işlerinde taşeron firma işçisi olarak çalışmış olduğunu, davalı şirketin çalışanı olmadığını, inşaat işlerinin niteliği gereği sürekli bir çalışmasının bulunmadığını, dönem dönem çalışmasının olduğunu, davacının devamlılık arz eden bir çalışması olmadığından, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, talep edebileceği diğer işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir..

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının iş aktinin davalı işverence işlerin bitimi nedeniyle feshedilmiş olmakla, bu feshin haklı neden olarak kabul edilemeyeceği, kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği de ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerektiği, her ne kadar davacı tanıkları diğer seri dosyalarımızın davacıları olup, davalı işverenle husumet halinde bulunduğu ve davalı işverenle davaları bulunan çalışanların birbirlerine tanıklık yaptıkları anlaşılmış ise de; dinlenen davalı tanıkları davacının iddialarını ve davacı tanıklarının beyanlarını doğrulamış olduğundan ve bilirkişi tarafından yapılan hesaplama davalı tanıklarının anlatımlarına uygun olmakla, davacının fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili çalışması alacaklarının bulunduğunun ispatlandığı kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücreti ve hafta tatili alacaklarının hesabı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde sözkonusu çalışma karşılıklarının zamlı ödenmediği, bu nedenle zam farkından kaynaklanan alacakları olduğundan bahisle talep de bulunmuştur.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda fazla çalışma ve hafta tatili hesabında saat ücretinin %50 yerine %150 zam oranına göre hesaplandığı görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre hakim tarafların talebiyle bağlı olup ondan fazlasına hükmedilemeyeceği amir hüküm olarak düzenlenmiştir.

Bu meyanda, Mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacı işçinin asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Yargılama safhasında alınan ilk raporda işverence ödendiği ispatlanmadığından bu alacağın hesaplanması üzerine davalı tarafça bankaya ödeme savunması yapılarak kayıtların celbinin talep edildiği ve Mahkemece davacıdan ödeme belgelerinin gönderilip bankalardan bunların celbi hususunda ara karar verilerek usulî işlemlerin yapılıp sonuca gidildiği görülmüştür.

Kural olarak işçilik alacaklarının ödendiğinin ispatı işveren üzerindedir. Parayı bankaya yatırdığını savunan işveren hangi bankaya, hangi hesaba para yatırdığını açıklamak zorundadır. Bu nedenle ödeme belgeleri ile celbedilecek banka adı, hesap nosunun işverenden sorulup temin edilmesi gereklidir.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işverene verilecek kesin süre içinde bu konudaki bilgi ve belgelerin celbi sağlanmalı ve sonucuna göre bir değerlendirme yapılmalıdır.

4-Mahkemece takdiri indirim nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş ise de; yargılama safhasında alınan ilk bilirkişi raporunu müteakiben davacı %30 takdiri indirime göre ıslahını yapmış, davalının ıslaha karşı zamanaşımı defi üzerine alınan ek rapor ile alacaklar yeniden hesaplanmıştır ve Mahkemece de bu rapor hükme esas alınmıştır. Dolayısıyla zamanaşımı nedeniyle reddedilen tutar olmakla aksi yöndeki gerekçe yerinde değildir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1172, Karar No: 2019/12098, Tarih: 17.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/1172 E.  ,  2019/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacı ...'ın eşi, diğer davacılar ... ve ...'ın annesi olan ...'ın, 29.12.2009 günü bölünmüş yolda karşıdan karşıya geçmek isterken, davalı ...'ın kullanımındaki ve davalı ...'ya ait ... plakalı kamyonetin çarpması sonucu vefat ettiğini, davacıların eş ve annelerini kayıp etmeleri nedeni ile onun desteğinden yoksun kaldıklarını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere her bir davacı için 50,00 'şer TL destekten yoksun kalma tazminatının, aracın zorunlu mali mesuliyet sorumluluk sigortasını yapan davalı ... dahil olmak üzere tüm davalılardan, olay tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini, davacıların yaşadıkları kayıp nedeni ile davacı ... bakımından 40.000,00 TL, ... ve ... için ise 30.000,00'er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan, olay tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacı taraf davasını 20.01.2017 tarihinde bilirkişi raporuna uygun olarak artırarak, davacı ... için 216,04 TL, davacı ... için 484,96 TL ve davacı ... için 1.804,39 TL tazminat ödenmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı ...'ın maddi tazminat talebinin kabulü ile; kaza tarihinde geçerli sigorta poliçesi limiti ile sınırlı olmak üzere; 216,04 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 15.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 29.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ...'ın maddi tazminat talebinin kabulü ile; kaza tarihinde geçerli sigorta poliçesi limiti ile sınırlı olmak üzere; 484,96 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine,davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 29.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ...'ın maddi tazminat talebinin kabulü ile; kaza tarihinde geçerli sigorta poliçesi limiti ile sınırlı olmak üzere; 1.804,39 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 29.12.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, karar verilmiş, davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk dairesince davalının istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1.b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2017 yılı için 41.530,00-TL'dir. Davacılar yönünden kabul edilen maddi tazminat, miktarı itibariyle temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacılar vekilinin maddi tazminata ilişkin verdiği temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacıların manevi tazminatın kısmen kabulüne dair temyiz sebebleri yönünden ise, manevi tazminatın TBK'nun 56. maddesindeki (818 sayılı BK'nun 47. md.) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde belirlenmiş olmasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacıların manevi tazminatın kısmen kabulüne dair temyiz sebebleri yönünden ise, manevi tazminatın TBK'nun 56. maddesindeki (818 sayılı BK'nun 47. md.) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde belirlenmiş olmasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin (dilekçesinin) REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen manevi tazminata ilişkin kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 8,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15653, Karar No: 2018/3068, Tarih: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15653 E.  ,  2018/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayet dilekçesinde sanık adına Finike Tapu Müdürlüğünde kayıtlı .... ada 1212 sayfa 13 cilt sayılı A Blok 2 Nolu, 1213 sayfa 13 cilt sayılı A Blok 3 Nolu ve 1214 sayfa 13 cilt sayılı A Blok 3 Nolu bağımsız bölümlerin 15.11.2012 tarih ve 17737 yevmiye sayılı satış işlemi ile ....'a alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla devrettiği iddiasıyla şikayette bulunulduğu anlaşılmakla; mahkemenin gerekçesinde aynı taşınmazın aynı sanık tarafından daha önce Yasemin Aydos'a 26.07.2012 tarihindeki satış işlemi gerekçe gösterilerek mahkumiyet kararı verildiği bu devre ilişkin bir şikayet olmadığı gibi şikayetin İİK'nın 347. maddesindeki bir yıllık süreden sonra olduğu bu nedenle, 15.11.2012 tarihli ....'a yapılan devirle ilgili olarak şikayet dilekçesi kapsamında işin esası incelenip deliller toplanarak, satışların gerçek değeri üzerinden ve başka borçların ödenmesi amacıyla yapılıp yapılmadığı, sanık ile satın alan kişiler arasında arkadaşlık ya da akrabalık ilişkisi olup olmadığı ve satın alan kişi dinlenilmek suretiyle araştırılarak, bu satış işleminin alacaklıyı zarara uğratma kastıyla yapılıp yapılmadığı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1)2.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinde gösterilen ölçütler değerlendirilmeden, hürriyeti bağlayıcı cezanın şikayetten vazgeçme ve ödeme halinde tümden düşeceğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile hapis cezasının paraya çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3)Suç tarihi taşınmazların satışı tarihi olan 15.11.2012 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 07.11.2013 olarak gösterilmesi,

4)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/879, Karar No: 2013/4331, Tarih: 25.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/879 E.  ,  2013/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava konusu 112 ada 22 parsele uzak ve yakın komşu bulunan 101 ada 7, 8 ve 9, 110 ada 6 ve 39, 112 ada 21, 23, 24, 25, 26, 28, 29, 30, 31, 33, 41, 42 ve 45, 113 ada 1, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15 ve 32, 128 ada 15, 16, 17, 18, 19, 20 ve 21 parsel sayılı taşınmazların tutanak örnekleri ile itiraza uğramaksızın kesinleşmiş iseler kadastro sonrası oluşan tapu kayıtlarının, itiraza uğramış ve kesinleşmiş ise mahkeme kararları ile Yargıtay İlamlarının ve kesinleşme sonucu oluşan tapu kayıtlarının, dava konusu iseler dava dosyalarının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.