muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15266, Karar No: 2023/3484, Tarih: 05.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15266 E.  ,  2023/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 140 Ada 27 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; kıymet takdir raporunda belirlenen kısmın derhal, fark bedelin ise üçer aylık vadeli hesaba bloke edilerek karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bakiye kalan bedele kararın kesinleşmesine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesinin mükerrer faiz işletilmesine neden olduğunu, münavebeye alınan ürünlerin verim durumunun kamulaştırma bedeli hesabında dikkate alınmadığını, fahiş hesaplanan kamulaştırma bedelleri ile arazi sahipleri sebepsiz zenginleşirken, kamunun ve yatırımcının yararının göz ardı edildiğini, hükme esas raporda objektif değer artışı için sayılan özelliklerin Tufanbeyli ilçesinin iklim özelliklerini karşılamadığını, bu bölgedeki tarım arazilerinin Çukurova bölgesinden farklı olarak tarım arazileri kamulaştırma bedellerinin onda biri fiyatına satıldığını bu nedenle kamulaştırma bedelinin yeniden hesaplanması için kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporda sulama maliyetine ilişkin resmi veriler olmadan değerlendirme yapılmış olup taşınmazın niteliğine uygun tespit yapılmadığını, münavebeye ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu ve taşınmazın özelliklerinin doğru tespit edilmediğini, objektif değer artış payı çok daha yüksek iken kapitalizasyon faiz oranının düşük alınması gerektiğini bu haliyle bilirkişi raporunun hatalı ve eksik olduğunu belirterek kararı temyiz etmektedir

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sulu arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinin doğru olduğu, taşınmazın yerleşim yerlerine uzaklığı ve konumu değerlendirildiğinde belirlenen %10 objektif değer artışının isabetli olduğu, seçilen münavebe ürünlerinin aynı yöreden Yargıtay'a intikal eden dosyalar dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmediği; ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.072020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak ara karar verildiği gözetilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ...nlı Mahallesi, 140 ada 27 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ...nlı Mahallesi, 140 ada 27 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3.Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın Seyhan Nehrinin ana kollarından cazibeli olarak sulandığı anlaşıldığından, sulu arazi niteliğinde kabul edilerek uygulanan kapitalizasyon faiz oranı doğru olduğu gibi, tespit edilen bedel aynı kamulaştırma kapsamında kalan benzer özellikteki Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda tespit edilen metrekare birim fiyatı ile uyumludur.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge

Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3692, Karar No: 2021/2116, Tarih: 25.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/3692 E.  ,  2021/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili; Davacının, ... Devlet Hastanesinde temizlik işçisi ünvanı ile çalıştığını, taşeron firmalar ile davalı arasındaki sözleşmesinin muvazaalı olduğunu belirterek fark ücret alacağı, eşit işlem ilkesine aykırılık tazminatı, ücret alacağı, yıllık ücretli izin alacağı ve ilave tediye alacakları olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili; zamanaşımı def'inde bulunarak kurumun asli ve sürekli görevi olan sağlık hizmetleri dışındaki iş ve hizmetlerin ilgili mevzuata uygun olarak yapılan ihaleler neticesinde yükleniciler tarafından verildiğini, davacının bu kapsamda kamu hastaneleri kurumuna bağlı hastanelerde çalıştığını, muvazaa ilişkisinin bulunmadığı savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, davalı idarece dava dışı şirketlere destek hizmeti, veri girişi ve hazırlık hizmetleri gibi işlerin ihale edildiğini, teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerden olmadığı, davacının ihale sözleşmesi kapsamı dışında fiilen yardımcı personel - temizlik personeli - hasta bakıcı olarak hasta hazırlama, hasta taşıma, tıbbı malzeme getirme-götürme, hasta transferi, hastaların bakımı işlerini yaptığını, çalışma koşullarına idarenin karar verdiği, 696 sayılı Kanun hükmünde kararname kapsamında kadroya geçen temizlik personelinin hastanede aynı işleri yapmaya devam ettikleri, dava dışı şirketler ile davalı kurum arasındaki hizmet alım ihalelerinin muvazaalı olduğu belirtilerek, davacının başlangıçtan beri davalı idare işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğine karar verilmiştir.İstinaf Başvurusu :İlk Derece Mahkeme kararına karşı davacı ve davalı vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır.Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :Davalı idare ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu, davacının 6772 sayılı Yasa kapsamında ilave tediye talep hakkı olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:Karar süresinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Temyiz:Karar süresinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olup olmadığı ve davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Davacı, davalı idareye bağlı hastanede 01.01.2011 tarihinden itibaren temizlik işçisi olsa da temizlik işinden ziyade hasta karşılama, hasta ilaçlarını alma, alçı yapma, pansuman yapma, ameliyathanelerde kullanılan cerrahi malzemenin sterilizasyonu, cenazenin hazırlanması, hastaya randevu verme, kan numunesi taşıma gibi işleri yaptığını taşeron şirketler değişse de kendisinin aralıksız çalıştığının, yapılan ihale işlemlerinin muvazaalı olduğunu iddia ederek alacaklarını talep etmiştir.Davalı idare ise muvazaanın söz konusu olmadığını savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda ihale konusu temizlik personelinin sabit bir çalışma alanı olmadığı hastanenin hemen her bölümünde çalıştıkları, davacının hastanenin endoskopi bölümünde, servislerde, genel temizlikte çalıştığı, endoskopi bölümünde hastayı hazırlama, farklı birimlerde servisin temizliği, vakalarda doktorun yanında durdukları ve ne isterlerse verdikleri, diğer bölümlerde çalıştığı zaman kan ve idrar taşıma, hastaları röntgene, ameliyathaneye, ultrasona götürme, hastanın temizliğini yapma gibi işleri yaptığı, emir ve talimatların hastane tarafından verildiği, davalı idare ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu belirtilmiştir.Dosya kapsamında dinlenen davacı tanıkları, davacının genel temizlikte katlarda ve servislerde çalıştığını temizlik dışında farklı işler de yaptığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda; davacının temizlik işini alan alt işveren işçisi olarak çalıştığı hususu tartışmasız olup alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırıldığı yöntemince somut biçimde ispatlanamamıştır. Davacı işçinin zaman zaman temizlik işleri dışında benzer işlerde çalıştırılması asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti için yeterli değildir. Davacının çalıştırıldığı temizlik hizmeti ihalelerinin muvazaalı olduğu ispatlanamamıştır. Diğer yandan dinlenilen tanıkların beyanları davacının temizlik hizmeti dışında başka işlerde çalıştırıldığını kabule yeterli değildir. Davacının bu nedenlerle baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve davalının ilave tediye alacağından sorumlu tutulması mümkün değildir. Muvazaa iddiası ve İlave tediye alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/24554, Karar No: 2015/20812, Tarih: 21.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/24554 E.  ,  2015/20812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/174149

MAHKEMESİ : Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2011/947 (E) ve 2013/20 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut KEMTV varakası talimat evrakına eklenmeksizin talimat yoluyla alınan savunmasında; sanık A.. A.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğu sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK.nun 231/9 maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken; sanığa Gümrük İdaresi'nce tespit edilen önceki hale getirme masraflarının kamu zararı olarak bildirilmesi, sanığın kendisine bildirilmiş olan zararı da ödememiş olması karşısında sonuca etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın temyizine göre yapılan incelemede ;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3856, Karar No: 2011/4727, Tarih: 26.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3856 E.  ,  2011/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd ve ... İsviçre Sigorta AŞ aleyhine 25/03/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/07/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... ile ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/04/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ve ... vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ile ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davalı sürücünün kusurunun niteliği ve derecesi, olay günü ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davalı sürücünün kusurunun niteliği ve derecesi, olay günü ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ile ... yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16865, Karar No: 2022/17141, Tarih: 20.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/16865 E.  ,  2022/17141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının davalı Bakanlığa ait işyerinde 10.03.2003-31.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını, Kilis Yatılı Bölge Okulu bünyesinde hizmetli olarak görev yaptığını, 31.12.2014 tarihinde ihale alımını alt işveren şirketin kazanamaması üzerine davacının çalışmasına son verildiğini, davacının eğitim yılı içerisinde aralıksız olarak işine devam ettiğini, temizlik işçisi olmakla beraber Yatılı Bölge Okulunda elinden gelen her işi de yaptığını, yasal hak ve alacaklarının ödenmediğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı ile fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti

Davalı Alkın İnş. Tem. Med. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. cevabında, davacının Kilis Yatılı İlköğretim Bölge Okulunda hizmet alımı işinde 2011 yılı içerisinde 264 gün çalıştığını, 2012 yılında çalışmadığını, 2013 yılında 262 gün, 2014 yılında 300 gün çalıştığını, resmi tatillerde okulun kapalı olduğu dönemlerde çalışmadığını, kıdem tazminatı alacağından ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının sorumlu olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Gençay Med. Tem. İnş.Nak. Gıda Güv.Taah. San. Tic. Ltd. Şti. cevabında, davacının Kilis Yatılı İlköğretim Bölge Okulunda hizmet alımı işinde 2008 yılı içerisinde 226 gün çalıştığını, 2009 yılında 261 gün, 2010 yılında ise 244 gün çalıştığını, 2011 yılında şirketlerinde çalışmadığını 2012 yılında ise 241 gün çalıştığını, resmî tatillerde okulun kapalı olduğu dönemlerde çalışmadığını, kıdem tazminatı alacağından ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Bakanlığı vekili yargılama aşamasındaki beyanında davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece yapılan yargılamada 26.01.2016 tarihli ve 2015/43 Esas, 2016/8 Karar sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiş olup kararın davalı ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.07.2019 tarihli ve 2017/23282 Esas, 2019/14823 Karar sayılı kararı ile davacının alt işveren davalı Şirketler yönünden feragat beyanının haktan feragat mi yoksa davayı takipten feragat mi olduğunu açıklaması ve yine yıllık izin süresi konusunda davacı asılın beyanının alınması noktasında bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamada diğer davalılar aleyhine açılan davanın tefrikine karar verildikten sonra davalı ... Bakanlığı aleyhine açılan davanın yazılı gerekçelerle kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılamanın 03...2021 tarihli oturumunda; ek bilirkişi raporu alınmasına dair ara karar ile bilirkişi ücreti olarak tayin olunan 250,00 TL'nin davalı Bakanlıktan alınmasına karar verilmiş ve davalı ... Bakanlığınca 15...2021 tarihli, 2567 seri no.lu makbuzla 250,00 TL gider avansı ödenmiştir. Buna rağmen hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bendinde, bilirkişi ek ücretinin davacı tarafça karşılandığı gerekçesiyle bu miktarın davalı Bakanlıktan tahsili yönünde karar verilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin (3) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine aynı bent olarak; "Davacı tarafından bozma ilamı öncesinde yapılan 101,00 TL tebligat, 64,00 TL müzekkere gideri, 275,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 440,00 TL ve bozma ilamı sonrasında 688,7‬0 TL posta, tebligat ve müzekkere gideri olmak üzere toplamda 1.128,7‬0 TL yargılama giderinden davanın kabul(%71,27 kabul) ve ret oranı gözetilerek 804,43 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükme yeni bir bent olarak "Davalı tarafından yapılan 250,00 TL (bilirkişi ek ücreti tutarında) yargılama giderinden davanın kabul ve ret (%28,73 ret) oranı gözetilerek 71,83 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.