muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2259, Karar No: 2014/4092, Tarih: 27.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2259 E.  ,  2014/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Varto Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2013/84-2013/193

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.03.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın önlenmesi kal suretiyle giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın elatmanın önlenmesi ve kal suretiyle giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı davalıya ait trafo binasının maliki olduğu 9.. ada .. parsel sayılı taşınmazına tecavüzlü olduğunu, can ve mal güvenliğini tehdit ettiğini, kışın çatısında biriken karların binasına zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait trafo binasının kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 18.10.2012 tarihli inşaat bilirkişi raporunda dava konusu komşu 9..ada 1.. parsel sayılı taşınmazdaki davalıya ait 2 katlı ruhsatsız trafo binasının çekme mesafesine uyulmayarak sınıra yapıldığı, davacıya ait 9.. ada .. parsel sayılı taşınmazdaki imara uygun olarak yapılmış 2 katlı binanın penceresinin görüş alanını daralttığı, güneş enerjisinden yararlanmayı engellediği, trafo binasının çatısında biriken karların da davacıya ait taşınmazın üst kat merdivenlerine düşeceği ve can güvenliği açısından tehlike yaratacağı belirtilmiş ancak bilirkişi raporunda komşuluk hukukuna aykırılığın ne şekilde giderileceği hususu açıklanmamıştır.

Bu durumda mahkemece gerektiği takdirde mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden komşuluk hukukuna aykırılığın ne şekilde

giderilebileceğine ilişkin ek rapor alınarak tarafların yarar ve zarar dengeleri de gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4477, Karar No: 2024/556, Tarih: 11.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4477 E.  ,  2024/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2340 E., 2020/1713 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları'nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık hakkında bu suç yönünden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/6 Esas, 2019/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d), (h) bentleri, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/2340 Esas, 2020/1713 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'in olay günü gece saat 03.55 sıralarında yanında oğlu ile birlikte katılan ...'a ait ... unlu mamulleri isimli işyerine geldiği, bu sırada iş yerinde çalışan katılan ...'ın bulunduğu, sanığın katılan ...'den değeri 15,00 TL'ye karşılık simit ve poğaça istediği, katılan ... tarafından kendisine verilen yirmi tane simit ve poğaça poşetini oğluna veren sanığın, katılan ...'nin aldığı ürünlerin parasını istemesi üzerine "bunları ...'ın hesabına yaz" dediğini, ...’nin de "poğaçaları ... almadı ki niye onun hesabına yazayım" diye cevap verdiği, alınan ürünlerin parasının isteme noktasında ...’nin ısrarı üzerine "a.. na koyayım, ananı avranıdı sinkaf ederim poğaça vermeyeni asarım, keserim, a..na koyarım" şeklinde tehdit ettiği, akabinde dağıtırım buraları diyerek masa üzerinde bulunan tabakları dağıtarak zarar verdiği, başka kişilerin araya girmesi ile olayın son bulduğu maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kısmen kabul ettiği anlaşılmıştır.

3.Katılan ...'ın aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

4.Tanıklar R.Ş., E.Ö., H.Ö. ve Ü.Ç.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5.Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen DVD izleme tutanağı ve görgü tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında yer alan (A) bendinde belirtildiği şekilde gerçekleşen olayda, katılanlar ve tanıkların beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı ve dosya içerisinde mevcut diğer tutanak ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği kabul edilmekle, sanık ve müdafiince ileri sürülen temyiz nedenleri bakımından kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçu Yönünden

Ön inceleme bölümünün (A) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ...'in temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçu Yönünden

Ön inceleme bölümünün (A) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ...'in temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 14.10.2020 tarihli ve 2019/2340 Esas, 2020/1713 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21851, Karar No: 2014/9679, Tarih: 13.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/21851 E.  ,  2014/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, özgürlüğü kısıtlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı ve katılanlar

vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2013 tarihli kenar yazısı ile dosya Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Katılanların duruşma isteme hakkı bulunmadığından, katılanlar ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I-Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde :

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; katılanlar ... ve ... vekili ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanıklar hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3 ve 225/1.maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı halde, ek iddianame düzenlettirilmeden, ek savunmayla yetinilerek bu suçtan da hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekili ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4628, Karar No: 2013/5642, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/4628 E.  ,  2013/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2011 gün ve 2009/462 Esas, 2011/102 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen Dairemizin 16.05.2012 gün ve 2012/1908 Esas, 2012/5566 Karar sayılı ilamı ile sanık haklarındaki hükümlerin onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2013 gün ve 2013/5548 sayılı itiraznamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile ilgili olarak olay tarihi üzerinden 6 ay geçmeden ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan aldırılan 14.05.2010 tarihli mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna dair rapora istinaden sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 16.05.2013 gün ve 2012/1908 Esas, 2012/5566 Karar sayılı ilamı ile sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına ilişkin kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az altı aylık bir sürenin

geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık mahkemece hükme esas alınan ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.05.2010 günlü, 1112 sayılı raporunun suç tarihi olan 05.10.2009'dan 7 ay 9 gün sonra alınmış olmasına karşılık rapora esas kurul muayene tarihinin 26.02.2010 olup suç tarihinden 4 ay 21 gün sonra yapılmış olması karşısında yetersiz rapora istinaden sanıklar haklarında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanması,

geçmesi koşulunun arandığı, buna karşılık mahkemece hükme esas alınan ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.05.2010 günlü, 1112 sayılı raporunun suç tarihi olan 05.10.2009'dan 7 ay 9 gün sonra alınmış olmasına karşılık rapora esas kurul muayene tarihinin 26.02.2010 olup suç tarihinden 4 ay 21 gün sonra yapılmış olması karşısında yetersiz rapora istinaden sanıklar haklarında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma kararının, bozma nedenine göre sanık ...'la aynı hukukî durum içinde bulunan ve hakkındaki hüküm önceden kesinleştirilmiş olan diğer sanık ...'ya CMUK.nın 325. maddesi gereğince TEŞMİLİNE, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6183, Karar No: 2022/7532, Tarih: 29.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/6183 E.  ,  2022/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 22.09.2022

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu'na dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı ile hazırlanan, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/87, Karar No: 2014/3226, Tarih: 22.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/87 E.  ,  2014/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/77599

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/02/2013, 2012/524 (E) ve 2013/66 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Niyazi'nin mağdure Habibe'ye yönelik suçunun sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla haksız tahrik sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıkla evli olan mağdurenin suç tarihinden önce boşanma davası açtığı, suç tarihinde de bu konuda görüşmek üzere biraraya geldikleri, misafirlerini uğurlayıp birlikte eve girdikleri sırada sanığın, mağdurenin sırtına bıçakla bir kez vurup onu, sağ hemotoraksa, akciğer parankiminde yaralanmaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıktan sonra engel bir hal olmadığı halde eylemine devam etmeyerek kaçtığı olayda;

1) Eyleme bağlı kastın bıçakla kasten yaralamaya yönelik olduğu ve bu suçtan, TCK'nın 61. maddesi gözetilerek makul bir ceza belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığı halde, suç vasfında hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2) Mağdureden kaynaklanan haksız tahrik oluşturacak herhangi bir davranış olmadığı halde sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 22/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6795, Karar No: 2013/6021, Tarih: 09.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6795 E.  ,  2013/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde bahçevan ve temizlikçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile diğer kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile özetle kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabule göre de dava ve ıslaha karşı yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretinden hakkaniyet indirimi yapılmaması nedenleri ile bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkeme tarafından başka bir bilirkişiden zamanaşımı def'ini de kapsayacak şekilde rapor alındıktan sonra 29/05/2012 tarihinde fazla mesai, hafta tatili ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı hakkında ise bozma kararı dışında kalıp kesinleşmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/09/2012 tarihli kararı ile özetle "...Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda bütün talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken “Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmesi hatalı olduğu " gerekçesi ile yeniden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.