muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4952, Karar No: 2011/3183, Tarih: 09.05.2011

eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz ya da ekonomik yönden aynı parasal değerde menkul mal isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı göz önünde tutulmalı, bir ya da bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, kural olarak ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra tüm mirasçılarının bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının kendi payına düşeni aldıktan sonra, terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi koşuluna bağlı olduğu gibi, paylaşılmayan terekedeki mallar üzerindeki mirasçıların zilyetliğinin tereke adına izafeten olduğu, mirasçılardan birinin veya birkaç kişinin terekedeki taşınmazlar üzerindeki zilyetliğinin diğer mirasçılar aleyhine hüküm ifade etmeyeceği hususları dikkate alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde davacı ...’ya iadesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14393, Karar No: 2018/7497, Tarih: 07.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14393 E.  ,  2018/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılarak itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun Türk Telekom binasının eklenti niteliğindeki depoda bulunan hurda kabloları çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması, her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının, TCK’nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4587, Karar No: 2013/6697, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4587 E.  ,  2013/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği anlaşıldı.

1-Davalı ... 'e davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilmemiştir. Davalıya davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip cevap süresinin beklenmesinden,

2-Dava konusu taşınmazlardan 375 ada 39 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 02.11.2009 gününden önce kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 375 ada 39 ve 375 ada 40 parsel nolu taşınmazların 02.11.2009 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen Yüzüncüyıl Mahallesi 1078/99 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 06.04.1999 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz (375 ada 39 ve 375 ada 40 parsel) ile somut emsal alınan (1078/99 parsel sayılı) taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve belgelerin hakimlikçe bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1137, Karar No: 2020/1136, Tarih: 22.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1137 E.  ,  2020/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik Yapmak

Hüküm : CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında müştekiye borç olarak faiz karşılığı altın verip tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla yürütülen kovuşturma neticesinde sanığın suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiş ise de, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi amacıyla;

Müştekinin 14.12.2012 tarihli şikayetinde yaklaşık 3 yıl önce sanıktan borcunu ödemek için 2 bilezik 1 altın set aldığını iddia etmesi, ifade sahibinin eşi ...'nun da aynı şekilde soruşturmada beyanda bulunmuş olduğu; sanığın soruşturmadaki 30.12.2012 tarihli ifadesinde iddia edilen borcu 2 yıl önce verdiğini iddia ettiği halde suç tarihinin açıkça belirlenmeyip kararda şikayet tarihinin suç tarih olarak yazılması,

Sanığın soruşturmada müşteki ...’ye verdiği 2 altın bilezik ve 1 set karşılığı müştekiden ifade verdiği tarihe kadar eline geçen paradan her ay ödeme yaparak 5.000 TL verdiğini, kendisinden 4.000 TL alacağı kaldığını beyan ettiği, Kovuşturma aşamasında ise müştekinin aldığı borcu dava tarihinden sonra altın olarak geri ödediğini savunduğu anlaşılmasına karşın ifadeler arasında mevcut çelişki giderilmeden soruşturmada alınan beyanının kovuşturmadaki beyanı ile benzer olduğunun belirtilmesi,

Soruşturma aşamasında bilgi veren olarak dinlenilen müştekinin eşi ...’nun kovuşturmada tanık olarak dinlenilmeden karar verilmesi,

Katılan Hazine vekilinin 1. celsede "Vergi incelemesi yaptırmaktayız" şeklinde beyanda bulunduğu, aynı katılan Hazine vekilinin 2. Celsede "vergi incelemesi sonucunu mahkemenize bildireceğiz" şeklinde beyanda bulunduğu halde bu beyanları uyarınca vergi incelemesi sonucunun Hazine vekilinden sorulmaması,

Müştekinin kovuşturmadaki ifadesinde sanığın komşusu olup faizle piyasaya para verdiğini iddia etmesi karşısında bu ifadesi açıklattırılarak sanığın faizle para verdiği başka kişilerin isimlerini bilip bilmediğinin sorulmaması

Sanık hakkında tefeciliğe ilişkin kolluk araştırmasının yaptırılmayıp sosyal ekonomik durum araştırması yapılması ile yetinilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1019, Karar No: 2015/8220, Tarih: 04.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1019 E.  ,  2015/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında aracın sürücüsü olan ... 'ın vefat ettiğini, müvekkillerinin eşi ve babaları olan müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar için ayrı ayrı 250,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili; zamanaşımı süresinin dolduğunu, zararın teminat kapsamında olmadığını, ... ödemelerinin tenzilinin gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; iki yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı ...'nın 109/I. maddesinde “Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar” hükmüne, yine aynı kanunun 109/II. maddesinde ise, “dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre

maddi tazminat talepleri için de geçerlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı fiil bazen, hem sorumluluğu gerektiren hem de ceza kanunlarına göre cezayı gerektiren bir fiil olabilir. Bu fiile göre Ceza Kanununun daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörüldüğü hallerde, tazminat davasının daha önce zamanaşımına uğraması tutarlı bir çözüm oluşturmaz. Zira cezalandırma, müeyyide olarak tazminattan daha ağırdır. Bu sebeple, kanun koyucu uyum sağlamak amacıyla ceza davası için öngörülen zamanaşımı süresince tazminat davasının da devamını temin bakımından genel olarak BK 60/II (6098 sayılı TBK m. 72/I), özel olarak da ... 109/II. maddesinde düzenleme yapmıştır.

Burada üzerinde durulması gereken, 2918 sayılı ...'nın 109. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen, ceza kanununda öngörülen daha uzun zamanaşımı süresinin, tazminat talebi ile açılacak davalar için de geçerli olabilmesinin, sadece fiilin Ceza Kanununa göre cezayı gerektiren bir fiil olmasının yeterli olması koşuluna bağlanmış bulunmasıdır. Söz konusu yasa hükmü, ceza zamanaşımının uygulanabilmesi için sadece fiilin cezayı gerektiren bir eylem olmasını yeterli görmekte; bunun dışında, eylemi gerçekleştiren fail hakkında soruşturma yapılmasını, ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararıyla sonuçlanmış bir ceza davasının varlığı koşulu aranmamaktadır. Dahası, söz konusu hükümde, ceza zamanaşımının uygulanması bakımından sürücü ve diğer sorumlular (örneğin işleten veya Güvence Hesabı) arasında bir ayrım da yapılmamış, böylece kuralın bunların tümü için geçerli olduğu, hepsi için aynı zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür (HGK'nın 10.10.2001 gün 2001/19-652-705 ve HGK'nın 16.04.2008 gün, 2008/4-326-325 sayılı kararları ile uzamış ceza zamanaşımı benimsenmiştir).

Ayrıca ceza zamanaşımının uygulanması yönünden hukuk hakiminin tazminat davasını görürken, ceza hukuku kurallarıyla ve özellikle ceza mahkemesinin fail hakkında vermiş olduğu beraat veya mahkumiyet kararıyla bağlı olup olmadığı BK 53. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddede hukuk hakiminin ceza hukuku kurallarıyla bağlı olmadığı hükme bağlandığı gibi ceza mahkemesi kararlarıyla da bağlı olmadığı düzenlenmiştir. Bununla birlikte suçun işlendiğine veya işlenmediğine ilişkin ceza mahkemesinin kesin kararı varsa, hukuk hakimi bu kararla bağlıdır. Görüldüğü gibi ceza mahkemesince haksız eylemin suç niteliği saptanmamış ise hukuk hakimine bunu kendiliğinden ve özgürce araştırma ve sonucuna göre karar verme yetkisi tanınmıştır.

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; dava konusu tek taraflı trafik kazası 16.07.2009 tarihinde meydana gelmiş olup kaza sonucu davacıların desteği olan sürücü ... vefat etmiştir. Dava ise 22.05.2012 tarihinde açılmıştır.

Açıklanan ilkeler ışığında somut olay incelenecek olursa; dava konusu tek taraflı trafik kazası 16.07.2009 tarihinde meydana gelmiş olup kaza sonucu davacıların desteği olan sürücü ... vefat etmiştir. Dava ise 22.05.2012 tarihinde açılmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere ...'nın 109/II. maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için kamu davasının açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş bulunması aranmamakta olup cezayı gerektiren fiilin varlığı yeterlidir. Bir kişinin ölümü ile sonuçlanan söz konusu trafik kazası da bu anlamda cezayı gerektiren bir fiil niteliğindedir ve sürücü davacılar desteğinin vefat etmiş olması sonuca etkili değildir. Yasa koyucunun amacı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tehlike sorumluluğunu doğuran olaylarda sorumlulara karşı daha uzun zamanaşımı süresi içerisinde yönelmeyi sağlamaktır. ...'nın 109. maddesinin 2. fıkrasındaki “cezayı gerektiren fiil” ifadesinin seçilmesi zamanaşımı yönünden yukarıda da açıklandığı gibi soruşturma veya kovuşturma yapılması koşullarının aranmadığı sonucunu doğurmaktadır. Buna göre eylem için kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen ceza zamanaşımı süresi dikkate alındığında dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece davalı tarafın zamanaşımı def'inin reddine karar verilerek işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11253, Karar No: 2024/15849, Tarih: 05.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11253 E.  ,  2024/15849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 48. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı... Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı... Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eskişehir 1 inci ... Fabrika Müdürlüğünde Kalite Güvence Başkanlığı işyerinde ... Mühendisi meslek kodunda çalıştığını, aynı zamanda ... Sendikası (Sendika) üyesi olarak işletme toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, davalı işyerinde yapılan işlerden birinin uçakların tahribatsız kontrol (...) için uygulama metodu seçtiğini, davacının fiilen yaptığı işlerin 16.07.2013 tarihli ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ö) bendinin (1) inci alt bendi kapsamında olmasına rağmen günde 8,5 saat çalıştırıldığını, 24.03.2000 tarihli ve 23999 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... Güvenliği Yönetmeliği'nde yıllık ... sınırlarının 5 yıl ortalamasının 20 mSv, herhangi bir yılda 50 mSv'yi geçemeyeceğini, anılan nedenlerle sürekli olarak denetimli alanlarda veya ... kaynaklarıyla çalışan ve belirlenen ... limitinin üstünde radyasyona maruz kalma olasılığı olan kişinin ... görevlisi olarak sayıldığını, davacının da ... görevlisi olarak çalıştığını ve sürekli bu maruziyetini ölçmek için dozimetre kullandığını, sırf dozimetre kullanmasının dahi davacının tehlikeli ortamda bulunduğu ve radyasyona maruz kaldığını gösterdiğini, 10.11.2020 tarihli Kurum ... sonuç raporu incelendiğinde de davacının tehlikeli ve sağlığına risk oluşturan bir ortamda çalıştığının açıkça görüldüğünü, toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (ç) bendine göre Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiilî çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğini, davacının yarım saat fazla çalışmasının mevcut olduğunu ve ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek davalı Kurum ile Sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin 61 inci maddesinin (a) bendine göre davacıya şua izni verilmesi gerektiğinin ve Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti ile davacının 25, 26 ve 27. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'ne göre kısa çalışma prim alacağı ile fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 07.09.1985 tarihli ve 18861 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... Güvenlik Tüzüğü'nün 2 nci maddesinin (K) bendinde ... görevlisinin, denetimli alanlarda veya ... kaynaklarıyla çalışan kişi olduğunu, geçici olarak veya ara sıra çalışan kişilerin ... görevlisi sayılamayacağını, ..., Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname'nin (Nizamname) 24 üncü maddesindeki düzenlemenin tıp alanını ilgilendirdiğini, davacının çalıştığı Bakanlığa bağlı uçakların revize edildiği 1 inci ... Fabrika Müdürlüğünde bu Nizamname'nin uygulanmasının söz konusu olmadığını, işyerinde radyasyonik işlem teknisyeni ünvanıyla çalışanların ... atölyesinde doğrudan ve sürekli işlem yapanlar olduğunu, bu personelin gerekli eğitimleri alıp başarıyla bitirdikten sonra dozimetre kullanarak 7,5 saat çalıştığını ve kısa çalışma primi ile şua iznini hak ettiklerini, Sendika tarafından 7,5 saat çalışılan atölyelerde tezgah, bakım ve onarım, bobinaj, klima, uçak tahribatsız kontrol alanında çalışanların durumlarının değerlendirilmesinin İdareden istendiğini, İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü (...) ölçüm raporları neticesinde çalışanların çalışma saatleri belirlendiğinden ... sonuçlarının işyerine ulaşmasını müteakip gerekli değerlendirmelerin yapılacağının sendikaya bildirildiğini, davacının görev tanım formlarında belirtilen işleri yaptığını, bahsi geçen mevzuat hükümlerine göre ... ve ... yayan işlerdeki çalışmalarının süreklilik arz etmediğini, İdarenin yapmış olduğu işlem ve eylemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında keşif yapıldıktan sonra düzenlenen 09.05.2022 tarihli bilirkişi raporu ile davacının yapacağı işe özel sertifikasyon şartı içeren eğitimler aldığı, bu eğitimlerdeki bilgi ve yetkinliğini kullanarak görev tanımı kapsamındaki işleri icra ettiği, işyerinde yapılan personel dozimetre ölçüm ve değerlendirme yapıldığı, çalıştığı bölümde yaptığı işlerden dolayı radyasyona maruz kaldığı ve çalıştığı işin kapsamının günde azami yedi buçuk saat çalışılabilecek işler kapsamında olduğunun tespit edilidiği, 1 inci ... Fabrika Müdürlüğü İş Sağlığı ve Güvenliği Kurulunun (...) Mayıs-Haziran 2021 Toplantı Tutanağının (ç) bendinde yer alan "Talep.1" ksımında, Uçak Bakım ... Atölyesi ve Kalite Güvence Plan ve Vasıflandırma Şube Müdürlüğü personelinin maruz kaldığı ... limitlerinin ... Güvenliği Yönetmeliği'nin yıllık ... sınırları başlıklı 10 uncu maddesinin (b) bendindeki limitlerin üzerinde olduğunun gözlemlendiğinin belirtildiği ve Yönetmelik kapsamına alınmasına karar verildiği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar