muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7672, Karar No: 2013/11276, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7672 E.  ,  2013/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine, sanık ...'in ise atılı suçlardan beraatine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2013 gün ve 2012/303 Esas, 2013/20 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

07.02.2013 tarihli kararın katılan vekilinin yüzüne karşı verildiği, katılan vekilinin kararı 1412 sayılı CMUK.nın 310/2. maddesinde belirtilen yasal 1 haftalık süreden sonra 14.05.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinde yapılmayan temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşmada göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağduredeki ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, 18 yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 10.06.2012 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Hacettepe Üniversitesi Hastanesinde söz konusu 12 aylık süreden önce 15.10.2012 ve 17.10.2012 günlerinde yapılan muayenelere istinaden 16.11.2012 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesiyle artırıma tâbi tutulması suretiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7781, Karar No: 2025/4100, Tarih: 06.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/7781 E.  ,  2025/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/78 E., 2022/1940 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın şikâyetçinin banka hesabından 2.270,00 TL parayı kendi hesabına havale ettiğinden bahisle dava açıldığı, sanığın istikrarlı savunmalarında atılı suçu işlemediğini, maddi durumunun çok iyi olduğunu, şirketin giderlerinin karşılanacağı hesap kartının bir süredir kayıp olduğunu ancak içinde para olmadığı için de şikâyetçi olmadığını savunduğu, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 28.10.2013 tarihli ve 2012/19734 Esas, 2013/30445 Karar sayılı bozma kararı üzerine Vakıfbank'ın 04.12.2014 tarihli cevabi yazısında para çekme işlemlerine ilişkin ATM görüntülerine ve POS harcama işlemlerine ilişkin slip asıllarına ulaşılamadığının belirtildiği anlaşılmakla; sanığın savunmasının aksine yüklenen suçtan mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35291, Karar No: 2015/9619, Tarih: 16.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/35291 E.  ,  2015/9619 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırı davranmaktan kabahatliler ..., ... ve ... hakkında, aynı Kanun’un 3/9, 4/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 439.513,72 Yeni Türk lirası İdarî para cezası ile cezalandırılmalarına dair... Cumhuriyet Başsavcılığının 21/08/2007 tarihli ve 2007/865 kabahat, 2007/850 sayılı İdarî yaptırım kararma yapılan itirazın reddine dair.... Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2008 tarihli ve 2007/1464 müteferrik sayılı kararına itirazın reddine ilişkin .... Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2008 tarihli ve 2008/569-641 değişik sayılı kararı aleyhine Yüksek ... verilen 24.02.2014 gün ve 363913 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/09/2012 gün ve KYB. 2013/363913 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/01/2012 tarihli ve 2010/9833 esas, 2012/10 sayılı ilamında belirtildiği üzere, .. Gümrük Müdürlüğünce tescilli 2005/D1-00505 sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamına ithalatçı firma olan.. Tekstil San. ve Ticaret Limited Şirketince ithali yapılan 276.961.7 metre kumaş cinsi eşyanın tekrar ihraç edilmesi amacıyla ... Birleşik Sanayi Dış Ticaret adlı aracı firmaya satışına ilişkin 30/04/2007 tarihli ve EX051402 sayılı ihracat beyannamesini, söz konusu firma adına serbest gümrük müşaviri olarak sunduğu hizmet kapsamında düzenlediği anlaşılan ...’a, Türkiye'ye gelen eşyaların süre bitiminde yurt dışına çıkarılıp çıkarılmadığını ya da söz konusu eşyanın ithalatçı firma tarafından serbest dolaşıma sokulup sokulmadığını kontrol etme yükümlüğünün yüklenemeyeceği. bu nedenle süresi içinde yurt dışı edilmeyen eşyalardan dolayı sorumluluğunun bulunmadığı ve 4458 sayılı Kanun'un 229/2.maddesinin uygulanmayacağı gözetilmeksizin, bozma ilâmında yeniden uygulama yapılarak yazılı şekilde 4 TL posta masrafının kabahatliler ...’dan ve ...’dan tahsiline cümlesinin eklenmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

..... unvanlı firma olan 2005/D1-02197 sayılı Dahilde İşleme İzin Belgesi kapsamında 10.06.2005/28107 tarih ve sayılı beyanname ile ithalatı yapılan 90.897,8 metre kumaş cinsi eşya yönünden ... Gümrük Müdürlüğünce tescilli

..... unvanlı firma olan 2005/D1-02197 sayılı Dahilde İşleme İzin Belgesi kapsamında 10.06.2005/28107 tarih ve sayılı beyanname ile ithalatı yapılan 90.897,8 metre kumaş cinsi eşya yönünden ... Gümrük Müdürlüğünce tescilli

03.05.2007752887 tarih ve sayılı ihracat beyannamesini, söz konusu firma adına serbest gümrük müşaviri olarak sunduğu hizmet kapsamında düzenlediği anlaşılan ...'a, Türkiye'ye gelen eşyaların süre bitiminde yurt dışına çıkarılıp çıkarılmadığını ya da söz konusu eşyanın ithalatçı firma tarafından serbest dolaşıma sokulup sokulmadığını kontrol etme yükümlüğünün yüklenip yüklenemeyeceği, bu nedenle süresi içinde yurt dışı edilmeyen eşyalardan dolayı sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunda kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için ...ı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının ... talebi ile birlikte değerlendirilmesine, 16/02/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5313, Karar No: 2019/2986, Tarih: 12.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/5313 E.  ,  2019/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan ...’a ait işyerinde 26.08.2001 tarihinden itibaren şoför olarak çalıştığını, 26.12.2002 tarihinden sonra ise çalışmasını diğer davalı şirkete ait işyerinde sürdürdüğünü, sigorta başlangıcının geç yapıldığını ve çalışmalarının Kuruma bildirilmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının 26.08.2001 tarihinde çalışmaya başladığı yönündeki iddiasının yerinde olmadığını, davalı ... aleyhine açılan davanın davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, ayrıca esas yönünden de haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, yasal süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacının davası kısmi dava olarak açtığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı davasını 23/03/2012 tarihinde ıslah etmiş ise de, dosyada ıslah dilekçesinin davalıya yöntemince tebliğ edildiğine dair bilgi veya belge bulunmamaktadır. Duruşma tutanaklarında davanın ıslah edildiği belirtilmesine rağmen, anılan dilekçenin davalılara tebliğ edildiğine dair bir ifadeye yer verilmemiştir. Davalı taraf ise, hizmet tespiti ile işçilik alacağına ilişkin davaların tefrik edilmesinden sonra 07.05.2015 tarihli dilekçesi ile ıslaha karşı zamanaşımı def’i ileri sürmüştür. Mahkemece zamanaşımı savunması ile ilgili olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır. Bu itibarla, ıslah dilekçesinin davalılar vekiline hangi tarihte tebliğ edildiği hususu araştırılarak, sonucuna göre zamanaşımı savunmasına değer verilip verilmeyeceği belirlenmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık anlatımları doğrultusunda davacının haftada altı gün 08.30-18.00 saatleri arasında günde yarım saat ara dinlenme süresi kullanarak çalıştığı, böylece haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 68. maddesinde, günde yedi buçuk saati geçen çalışmalarda ara dinlenme süresi bir saat olarak düzenlenmiştir. Mahkemece bu yön gözetilmeden yarım saat ara dinlenmesi kullanıldığı kabul edilerek sonuca gidilmesi isabetli değildir.

Ayrıca, tanık anlatımları esas alınarak 26/11/2002-20/08/2009 dönemine ilişkin olarak fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Ne var ki, tanıkların davacı ile birlikte çalıştıklarının sürenin sınırlı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece tanıkların davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olarak değerlendirme yapılması gerekirken, bu süre aşılarak tüm çalışma dönemi yönünden fazla çalışma alacağı hesaplanması yerinde görülmemiştir.

4-Davacı taraf, her iki davalı aleyhine aynı dava dilekçesi ile hem sigortalı hizmetlerinin tespiti hem de işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin dava açmış olup, mahkemece işçilik alacağı ile hizmet tespiti davasının tefrikine karar verilmiştir. Mahkemece 2012/189 esas ve 2013/259 karar sayılı hizmet tespiti davasında “Davacının davalı ... .... İnşaat Nakliyat Yakıt ... ve Tarım Sanayi Ticaret Limited Şirketi aleyhine açtığı davasının kabulü ile; davacının, davalı şirkette 26.12.2002 tarihi ile 20.08.2009 tarihleri arasında toplam 6 yıl 7 ay 25 günlük hizmet süresi olduğunun tespitine, Davanın davalı ...'a yönelik kısmının reddine” karar verildiği, anılan kararın ise Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2013/23108 esas, 2014/14113 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği tespit edilmektedir. Hizmet tespitine yönelik karar, işçilik alacağı davasında kesin delil niteliğindedir. Dosya kapsamında mevcut Sosyal Güvenlik kurumu kayıtlarına göre davacının, 26/12/2002-14/08/2007 tarihleri arasında davalı ... .... Şirketi bünyesinde sigortalı olarak çalıştığı uyuşmazlık dışıdır. Kesinleşen hizmet tespiti kararına göre de, yine aynı şirket bünyesinde 15/08/2007-20/08/2009 tarihleri arasında çalışması bulunduğu anlaşılmıştır. Davacı her ne kadar 26.08.2001-26.12.2002 tarihleri arasında ...’a ait işyerinde çalıştığını ileri sürmüş ise de, bu döneme ilişkin çalışma iddiasını ispat edemediği dosya kapsamı ile ve sonucu bekletici mesele yapılan hizmet tespiti dosyası ile sabittir. Hal böyle olunca kesinleşen hizmet tespiti dosyası ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak, anılan davalı yönünden davanın husumet sebebiyle reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

5-Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz talep ettiği halde, mahkemece talep gözetilmeksizin bu alacaklar yönünden de en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

5-Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz talep ettiği halde, mahkemece talep gözetilmeksizin bu alacaklar yönünden de en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

6-Somut uyuşmazlıkta, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti iki ayrı alacak kalemi olmasına rağmen davacı tarafça tek bir alacak kalemi olarak talep edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının hafta tatili ücretine hak kazanmadığı belirlendiği halde mahkemece bu husus ile ilgili olarak herhangi bir karar verilmeksizin fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiği görülmektedir. Hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti iki ayrı alacaktır. Bu itibarla davacının talebini somutlaştırması sağlanarak, bu iki ayrı alacak kalemi ile ilgili ayrı ayrı kabul ve ret oranı belirlenmeli, yargılama giderleri de buna göre paylaştırılmalıdır. Açıklanan yönler nazara alınmadan karar verilmesi bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6746, Karar No: 2020/6251, Tarih: 10.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/6746 E.  ,  2020/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, müsadere kararı verilen bıçağı çıkartarak katılandan arabasını istediği, bunun üzerine katılanın başka bir aracı ile sanığı gideceği yere bırakmayı teklif ettiği, bu şekilde katılanın aracı kullanarak yola devam ettikleri sırada sanığın elindeki bıçakla tekrar tehdit ederek aracı istediği, bu sefer katılanın araç kiralamasını teklif ettiği hatta araç kiralama şirketini aradığı ancak kiralık araç bulamadıkları, bunun üzerine yarı yolda sanığın araçtan indiği ve "ben işimi kendim hallederim, ama senin iki arabanı da yakacağım" diyerek tehditlerine devam ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6364, Karar No: 2021/914, Tarih: 10.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/6364 E.  ,  2021/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ancak;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında doğrudan TCK’nın 58/9.

maddesi uyarınca tekerrür uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, anılan maddenin atıf maddesi olarak belirtilmesiyle yazılı şekilde 5275 sayılı Kanunun 108/4. maddesi gereğince hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 303. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün tekerrür uygulamasına dair kısmından “5275 sayılı yasanın 108/4.maddesi gereğince” ibaresini çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14820, Karar No: 2012/951, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14820 E.  ,  2012/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 2 parsel numarası ile arsa vasfında hazine ve sanık adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19157, Karar No: 2014/26089, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19157 E.  ,  2014/26089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/225-2014/294

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.