muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32927, Karar No: 2015/7087, Tarih: 24.02.2015

Somut olayda, mahkemece, davacı şahitlerinin anlatımlarına itibar edilerek, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları hüküm altına alınmış ise de, davacı şahitlerinin işyerinde çalışmaları bulunmadığından çalışma düzenini bilmeleri beklenemez.

Davalı şahitlerinin ortalama beyanlarından, davacının haftanın altı günü olmak üzere, kış aylarında 08:00-14:00 saatleri arasında, diğer aylarda ise 08:00-16:00 saatleri arasında ./..

Çalıştığı anlaşılmaktadır. Ara dinlenme süreleri de nazara alındığında, söz konusu çalışma düzenine göre, haftalık çalışma süresi kırkbeş saati aşmamakta ve hafta tatili izni kullandırılmaktadır. Bir davalı şahidince, saat 16:00'dan sonra, düğün veya et kesme sebebiyle çalışma olabildiği beyan edilmiş ise de, anılan çalışmanın arıziliği ve uzayan saatler hususunda şahit anlatımındaki muğlaklık nazara alındığında, fazla çalışma değerlendirmesinde söz konusu beyanla sonuca ulaşılması mümkün değildir. Kaldı ki aynı şahit beyanında, saat 16:00'dan sonra çalışıldığı takdirde, fazla çalışma ücretinin ödendiğini de ifade edilmiştir.

Fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir işyeri kaydı dosyaya sunulmamıştır.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da nazara alınarak, dosya kapsamının ve özellikle çalışma düzeni bakımından bilgi sahibi olmaları muhtemel şahit beyanlarının birlikte değerlendirilmesi neticesinde, davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yaptığı hususundaki iddiasını kanıtlayamadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarına yönelik taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı tarafça, işverene karşı keşide edilen ihtarnamede, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesi ihtar edilmiş ve ödeme için üç günlük süre verilmiştir. İhtarname, 22.06.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Mahkemece, temerrüt tarihinin 25.06.2012 olduğu nazara alınmayarak, ihbar tazminatı bakımından temerrüt tarihinin 22.06.2012 olduğunun kabul edilmesiyle bu tarihten itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi hatalı olmuştur. İhbar tazminatı alacağına, temerrüt tarihi olan 25.06.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmelidir.

Mahkemece, temerrüt tarihinin 25.06.2012 olduğu nazara alınmayarak, ihbar tazminatı bakımından temerrüt tarihinin 22.06.2012 olduğunun kabul edilmesiyle bu tarihten itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi hatalı olmuştur. İhbar tazminatı alacağına, temerrüt tarihi olan 25.06.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmelidir.

Yıllık izin, aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından ise, fesih tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi hatalıdır. Yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına, temerrüt tarihi olan 25.06.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmelidir. Aylık ücret alacağı bakımından, temerrüt ihtarnamesinde bu alacağa yönelik bir ifade yer almadığından, aylık ücret alacağında temerrüt gerçekleşmemiştir. Hüküm altına alınan aylık ücret alacağının miktarının, dava dilekçesinde talep edilenden az olduğu nazara alındığında, aylık ücret alacağı bakımından dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmelidir.

Kabule göre de, fazla çalışma ücreti alacağı bakımından fesih tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2769, Karar No: 2022/9146, Tarih: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2769 E.  ,  2022/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarnda sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden Başkan Vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 18.05.2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına (2007, 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 18.05.2022
Yargıtay — Esas No: 2011/15204, Karar No: 2012/9236, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15204 E.  ,  2012/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ...ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava 08.04.2007 tarihli satın alma teklif formundan kaynaklanan gayrimenkul tellallık alacağının tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı ile 08.04.2007 tarihli satın alma teklif formu imzaladıktan sonra davalının ortağı olduğu şirket ile gayrimenkul maliki arasında Emlak Alım Satım Sözleşmesi imzalandığı 30.04.2007 tarihinde de davalının ortağı olduğu şirket ile dava dışı Finansal Kiralama Şirketi arasında Finansal Kiralama sözleşmesi yapılarak 03.05.2007 tarihinde gayrimenkulün Finansal Kiralama Şirketine satıldığını, böylece müvekkilinin alacağının doğduğunu belirterek davalının husumete ve borca itirazının yerinde olmadığından itirazın iptalini ve tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili söz konusu gayrimenkulün malikinin dava dilekçesinde de belirtildiği gibi dava dışı Siemens Finansal kiralama A.Ş. olduğunu, müvekkili tarafından satın alınıp kiralanmadığını, bu nedenle davanın husumetten reddi gerektirdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu ve yapılan yargılama sonucunda 08.04.2007 tarihli sözleşmenin geçerli bir sözleşme olduğu, gayrimenkulün Finansal Kiralama sözleşmesi ile davalının ortağı ve Yönetim Kurulu Başkanı olduğu şirketin kullanımına sunulduğu sanki satın alma gibi kullanım hakkına kavuştuğunun 46.673,18 TL üzerinden itirazın iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine, fazla istemin reddine %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında 08.04.2007 tarihinde 11.04.2007 tarihine kadar yürürlükte kalacak şekilde satın alma teklif formu imzalanmış davacıda tellallık ücretinin dayanağı olarak bu sözleşmeye dayanmıştır. Tellallık ücretine konu olan gayrimenkul belirlenen süre içerisinde davalıya satılmayıp 04.05.2007 tarihinde Siemens Finansal Kiralama A.Ş’ne satılmıştır. Finansal Kiralama Şirketi ile Kiracı ... Makine ve Otomosyon Sistemleri San.Tic....arasında Finansal Kiralama sözleşmesi imzalanarak gayrimenkul anılan şirkete kiralanmıştır.

Şahsen taraf olmadığı bir sözleşmeden davalının sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Şahsen taraf olmadığı bir sözleşmeden davalının sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7730, Karar No: 2011/16171, Tarih: 24.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/7730 E.  ,  2011/16171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya elatmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davacıların sahibi olduğu tapulu taşınmazların yakınından orman arazisi içinden çıkan suyla, davacıların önceden beri arazilerini ve ağaçlarını suladığını, davalının bu suyu borular vasıyatısıyla müdahale ederek uzak bir yere taşıyarak yol kenarında yaptığı dinlenme tesisine götürdüğünü, davacıların tarla ve ağaçlarını sulayamaz hale geldiğini ve ağaçların kurumaya başladığını, bu suya ihtiyaçlarının olduğu ileri sürülerek suya vaki müdahalenin önlenmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dava konusu suyun orman arazisinden çıktığını, suyun çıktığı yer itibariyle (engebeli vs.) herkes tarafından kullanımının mümkün olmadığını, davalı tarafından bu suyun verimi de artırılarak borular vasıtasıyla, yol kenarına getirilip, dinlenme yeri ve mescit, ayrıca üç adet çeşme yapılmak suretiyle herkesin kullanımına sunulduğunu, böylece bu sudan herkesin daha rahat faydalandığını, sözkonusu suyun çıktığı yere yakın Karıncalı Deresinde de 0,25 lt/sn debili suyun bulunduğunu, bu sudan davacıların yararlandıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Genel sulardan kadim (öncelik) hakkına göre herkes faydalı ihtiyacı kadarını kullanabilir.

Somut olayda, dava konusu su orman arazisi içerisinden çıkmakta olup, genel sulardandır. Bu durumda öncelikle davacıların kadim hakkı bulunup bulunmadığı, kadim hakkına göre dava konusu suyun ve karıncalı deredeki suyun davacıların ihtiyaçlarını karşılayıp karşılayamayacağı, ihtiyaç fazlası bir su bulunup bulunmadığı, buna göre bir su rejimi kurulması gerekip gerekmediği araştırılıp, değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15078, Karar No: 2024/12946, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/15078 E.  ,  2024/12946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/180 E., 2024/315 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/59 E., 2020/142 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2023 tarihli ve 2020/1417 E., 2023/1147 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, "...talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek, davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 03.03.2020 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine..." dair bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, dava dilekçesinde talep gibi borçlanmanın yapıldığı tarih itibariyle geçerli olduğunun tespiti ile davanın kabulü gerektiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, dava dilekçesinde talep gibi borçlanmanın yapıldığı tarih itibariyle geçerli olduğunun tespiti ile davanın kabulü gerektiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34196, Karar No: 2017/1064, Tarih: 13.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/34196 E.  ,  2017/1064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 06.04.2016 tarihli, 2015/33364 Esas ve 2016/14676 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, kolluk tarafından spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbiri uygulanmasında ve sanığın, yurt içinde bulunduğu takdirde, yasaklama kararının sebebini oluşturan fiilin işlendiği müsabakanın tarafı olan ve taraftarı olduğu takımın katıldığı spor müsabakasının başlangıç saatinde ve bundan bir saat sonra bulunduğu yere en yakın genel kolluk birimine başvurmasında hukuka aykırılık bulunmadığı cihetle, 10/03/2013 tarihinde....–... futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında sanığın stadyum içerisinde 6222 sayılı Kanun'un 14/1. maddesi kapsamında hakaret içeren tezahürat eylemi sonrası başlatılan soruşturma gereğince derhal uygulamaya konulan spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin gereklerine uymayan sanığın eyleminin anılan Kanun'un 18/9. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek, UYAP'tan yapılan araştırmada sanığın yasaklama kararının sebebini oluşturan eylemine ilişkin sabıka kaydının bulunmaması ve sanığın soruşturma evresinde, hakaret içeren tezahürat eyleminden dolayı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini savunması karşısında; mahkemece, ... taraftarı olan sanık hakkında koruma tedbirinin uygulanmasına neden olan dosyanın getirtilip, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğinin tespiti halinde, anılan Kanun'un 18/5-b maddesinde yer alan "koruma tedbiri olarak uygulanan spor müsabakalarını seyirden yasaklanma tedbiri; kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi, halinde derhal kaldırılır." ve aynı Kanun'un 18/6. maddesinin son cümlesinde bulunan "... önödeme halinde ise, önödemede bulunulduğu tarihten itibaren, bir yıl süreyle spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin uygulanmasına devam edilir." hükümler de dikkate alınmak suretiyle önödeme nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi durumunda, önödemede bulunulduğu tarih veya diğer bir sebeple kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi durumunda ise, verilme tarihi tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.