muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22198, Karar No: 2015/311, Tarih: 15.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/22198 E.  ,  2015/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iptal ve tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1997 yılının Haziran ayında düzenlenen giriş bildirgesi üzerine, 1973 yılından itibaren başladığı bildirilen ...kaydına dayalı olarak davalı Kurumca 22.03.1985 tarihi itibarıyla 1479 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalı olarak tescili yapılan, ilk prim ödemesini 24.06.1997 günü gerçekleştiren davacıya, 22.03.1985 – 21.07.1998 dönemindeki sigortalılığı ve askerlik borçlanması üzerinden 01.08.1998 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davalı Kurum görevlilerince... ilinde gerçekleştirilen denetim ve soruşturmada aralarında davacının da yer aldığı çok sayıda sigortalının meslek kuruluşu kayıtlarının sahteliğinin belirlenmesi üzerine 2003 yılının Haziran ayında davacının sigortalılığı ve giderek aylığı iptal edilerek ilgililer hakkında yasal işlemlerin yapıldığı anlaşılmakta olup istem, Kurum işleminin iptali ile kesilme tarihi itibarıyla yaşlılık aylığının bağlanması gerektiğinin tespitine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanların zorunlu sigortalı kabul edilebilmesi için, esnaf ve sanatkârlar gibi ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar yönünden vergi kaydı, gelir vergisinden bağışık olanlar yönünden kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı bulunma koşulu getirilmiş, anılan madde 22.03.1985 günü yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla yeniden değiştirilip kapsam genişletilerek, gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar (vergi kaydı bulunanlar) veya esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı bulunanlar ya da

kanunla kurulu meslek kuruluşunda usulüne uygun kaydı olanlar zorunlu sigortalı olarak kabul edilmiş, anılan düzenleme 4956 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar geçerliliğini korumuştur. Kanunun Geçici 10. maddesinde de sigortalılara yaşlılık aylığı tahsisinde kademeli geçişe ilişkin koşullar sıralanmıştır.

kanunla kurulu meslek kuruluşunda usulüne uygun kaydı olanlar zorunlu sigortalı olarak kabul edilmiş, anılan düzenleme 4956 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar geçerliliğini korumuştur. Kanunun Geçici 10. maddesinde de sigortalılara yaşlılık aylığı tahsisinde kademeli geçişe ilişkin koşullar sıralanmıştır.

Buna göre vergi, kanunla kurulu meslek kuruluşu, esnaf ve sanatkârlar sicil memurluğu kayıtları zorunlu sigortalılığın dayanak belgeleri niteliğinde olup anılan kayıtlara sahip kişiler yönünden herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi durumunda zorunlu sigortalılık söz konusu olabilmektedir. Belirtilen kayıtların yokluğunda zorunlu sigortalılıktan söz edilemeyeceği gibi, anılan sigortalılık niteliğine sahip olunmadığı döneme/sürelere ait prim borçlarının daha sonraki tarihlerde Kurumca hatalı olarak geriye dönük tahsil edilmesi, ödemeler icra takibi sonucu gerçekleşmediği sürece ilgili yararına usulü kazanılmış hak olgusunu da oluşturmamaktadır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, Kurumca düzenlenen Soruşturma Raporu’nun, söz konusu meslek kuruluşuna ait üye kayıt defterinin sayfa numarası verilmemiş, önceden boş bulunan ve çizilerek iptal edilmiş başlangıç sayfasına davacının sonradan usulsüz olarak kaydedildiği, defterdeki diğer kayıt ve yazılar eski olup mürekkepleri silikleşmesine karşın davacıya ait kayda ilişkin kullanılan kalem ve el yazısının yeni ve yıpranmamış olduğu, el yazısının diğer yazılardan farklılık arz ettiği, mesleki faaliyeti terk tarihi olarak belirtilen tarihe ilişkin yönetim kurulu kararı bulunmadığı, ilgili oda toplantılarına ait hazirun cetvellerinin hiçbirinde davacının adının bulunmadığı, oda yetkililerince hazırlanıp 22.02.1980 tarihinde Kuruma gönderilen ve...’a gireceklerin bildirildiği listede davacının adının yer almadığı yönünde somut bulgu ve saptamaları içermesi, 09.10.2002 tarihinde Kurum görevlilerince alınan ifadesinde davacının, 1996 ve 1997 yılında bir gün oda başkanının gelerek kendisini söz konusu meslek odasına üye olarak kaydettiğini, ancak üyeliğinin hangi tarihten itibaren başlatıldığını bilmediğini belirtmiş olması, suç işlediği ileri sürülen ilgililer hakkında açılan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/262 Esas numaralı davasının yargılaması aşamasında ... tarafından düzenlenen 07.05.2007 tarihli Ekspertiz Raporu’nda, üye kayıt defterinin davacıya ait sayfalarında bulunan kayıtlar üzerinde yapılan tahrifatın teknik cihaz kullanmadan ilk bakışta kolaylıkla dikkat çekecek nitelikte olduğunun belirlenmiş bulunması, anılan davada inceleme yapan teknik bilirkişilerce düzenlenen 21.08.2009 tarihli raporda, üye kayıt defterinin, önceden boş olan ve çizilerek iptal edilen başlangıç sayfasına davacının farklı yazı ve mürekkeple geçmişe yönelik olarak kaydının yapıldığı, basit bir incelemeyle bu kaydın sonradan yapıldığının anlaşılabileceği görüşüne yer verilmiş bulunması karşısında, dosyada yer alan diğer bilgi ve belgeler de dikkate alındığında meslek kuruluşu kaydının yöntemince oluşturulmayıp gerçeğe aykırı olduğu, buna göre oda kaydı bulunmadığından zorunlu sigortalılıktan söz edilemeyeceği, prim ödemeleri 24.06.1997 gününden itibaren

başladığından bu primlerin söz konusu tarih öncesinde isteğe bağlı sigortalılık olarak da değerlendirilemeyeceği, sigortalılığı bulunmayan davacının aylığa da hak kazanamayacağı belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2783, Karar No: 2017/169, Tarih: 11.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/2783 E.  ,  2017/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 155/2,52/2-4,51,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... A.Ş. firması çalışanı olan şikayetçinin bilgisi-yönetimi dahilinde anılan şirketin ... A.Ş.'ye verdiği nakliye taahhüdü çerçevesinde sanığın sahibi olduğu ve sürücülüğünü de yaptığı kamyona yüklenen madeni yağı teslim yerine ulaştırmayıp mal edindiği ve bu şekilde nitelikli güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; mahkemenin sanığın mahkûmiyetine yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün ONANMASINA, 11.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2304, Karar No: 2024/1755, Tarih: 27.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2304 E.  ,  2024/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/647 E., 2022/375 K.

HÜKÜM/KARAR : Red

1- Mahkeme asıl dosyada ilk kararında, sıra cetveline şikayet isteminde şikayet olunan belediyenin alacağının taşınmazın aynından kaynaklanan vergi alacağı olduğu, şikayet olunan gümrük müdürlüğünün alacağının ise teşvik kapsamında ithal edilen mallara ilişkin gümrük vergisi alacağı olduğu, şikayet olunanların alacaklarının şikayetçinin ipotek alacağından önce ödenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, şikayetçi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin(kapatılan 23 Hukuk Dairesi) 28.03.2014 tarihli ve 2013/8763 E. ve 2014/2372 K. sayılı ilamıyla, yatırımı teşvik nedeniyle alınmayan vergilerin, mevzuata aykırı davranılması nedeniyle alınması gerekli hale gelmesi durumunda, bu vergi alacağı rehinli alacaklardan önce ödeneceği, ancak bunun için bedeli paylaşıma konu malın teşvik mevzuatı uyarınca gelen mallardan olması gerektiği, bu durumda icra mahkemesince, ... alacağı bakımından bedeli paylaşıma konu malların, teşvik belgesi kapsamında olup olmadığının net olarak saptanması gerektiği belirtilerek, bozulmuştur.

3. Mahkemece, bozmadan sonra eldeki şikayet davası ile Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/269 E. sayılı dosyasında görülen şikayet davasında verilen birleştirme kararı gereği dosyalar birleştirildikten sonra bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dosyada şikayet olunan belediyenin alacağına ilişkin şikayetin reddine, birleşen dosyada ...'nün alacağına ilişkin şikayetin reddine, ...'ne ayrılan pay yönünden bedeli paylaşıma konu malların teşvik belgesi kapsamında olduğu ve yatırım teşvik nedeniyle alınmayan vergilerin, mevzuata aykırı davranılması nedeniyle alınmasının gerekli hale geldiği ispatlanamadığından asıl ve birleşen dosyada ...'ne ayrılan pay yönünden şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, karar verilmiş bu karara karşı süresinde asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan Gümrük ve ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; ... alacağının yatırım teşvik nedeniyle alınmayan vergilerin, mevzuata aykırı davranılması nedeniyle alınmasının gerekli hale geldiği kesin ve net olarak ispatlanmadığından asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan Gümrük ve ... vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; ... alacağının yatırım teşvik nedeniyle alınmayan vergilerin, mevzuata aykırı davranılması nedeniyle alınmasının gerekli hale geldiği kesin ve net olarak ispatlanmadığından asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan Gümrük ve ... vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararına ilişkin asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan Gümrük ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden şikayet olunanlar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8073, Karar No: 2014/13928, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8073 E.  ,  2014/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, hakaret

HÜKÜM : Mâhkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 102. maddesinde yer alan cinsel saldırı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması lüzumu,

Uygulamaya göre de;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağduredeki ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, 18 yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 12.05.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin söz konusu 12 aylık süreden önce 16.12.2013 günü yapılan muayeneye istinaden 17.12.2013 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24589, Karar No: 2024/1825, Tarih: 19.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/24589 E.  ,  2024/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/685 E., 2019/269 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/685 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 6.000,00 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme sonucu hüküm verildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 04.09.2012 tarihinde katılanı cep telefonundan arayarak kendisini polis olarak tanıtıp, katılanı kredi kartından terör örgütüne para aktarıldığına ve telefon hattının terör örgütü tarafından kullanıldığına dair sözler söylemek suretiyle hile ile kandırarak ve yönlendirerek, katılanın, kendisine ait kredi kartına 1.000,00 Türk lirası ve bildirdiği T.C. kimlik numarasına 2.000,00 Türk lirası para yatırmasını sağladığı,

2. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak, sanığa yapılan tebligatın bila ikmal iade edildiği ve katılana usulüne uygun tebliğe rağmen üç gün içinde geri dönüş yapılmadığı tespit edildiğinden uzlaşmanın sağlanamadığı,

3. Mahkemece, sanığın eyleminin suç tarihine göre lehe kabulle basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, temyize kabul edilerek konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın atılı suçlamayı reddetmesi, kredi kartının suç tarihinde kayıp olduğunu, kredi kartını kaybetmesi nedeniyle Eyyübiye karakoluna müracaat ettiğini savunması, HTS kayıtlarında katılanı arayan telefon hattının farklı bir şahıs adına kayıtlı olması, katılan tarafından gönderilen paranın sanık tarafından çekildiğine veya paranın gönderildiği kredi kartıyla sanık tarafından harcama yapıldığına dair bir tespit yapılmamış olması karşısında, atılı suçu sanığın işleyip işlemediğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konabilmesi için;

A. Öncelikle sanığın kredi kartıyla ilgili kayıp başvurusunda bulunup bulunmadığının tespiti, kaybolduğunu savunduğu kredi kartının her türlü kullanımında şifre gerekip gerekmediği, katılan tarafından gönderilen paranın ATM’den mi çekildiği yoksa, kredi kartı ile harcama yapılırken mi kullanıldığı, internet üzerinden alışveriş yapılmış olması halinde sanığa alışverişle ilgili onay kodu gönderilip gönderilmediği hususlarının araştırılması,

B. Katılanın beyanında paranın bir kısmını sanığın bildirdiği T.C. kimlik numarasına gönderdiğini söylemesi, Yap Kredi Bankasının 05.09.2012 tarihli yazısında para yatırılan T.C. kimlik numarasının 40525059336 olduğunun belirtilmesi ve bu kimlik numarasının sanığın kimlik numarasıyla aynı olmaması karşısında, bahsedilen kimlik numarasının kime ait olduğunun tespit edilmesi ile gönderilen parayla ilgili CMK'nın 48 inci maddesi uyarınca tanık sıfatıyla beyanının alınması,

C. Suçta kullanıldığı anlaşılan ve başka bir şahıs adına kayıtlı olan 0536 ... .. .. numaralı cep telefonu hattı ile olay tarihinde sanık adına kayıtlı olan cep telefonu hattının, olay tarihinden önceki ve sonraki dönemleri kapsar şekilde HTS kayıtlarının getirtilerek sanık ile katılan arasında arama kaydı olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de; sonuç ceza olarak 6.000,00 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2018/685 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5153, Karar No: 2022/14251, Tarih: 07.06.2022

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında Mudanya/...'da yaşadığı, ... ... Bankası'ndan emekli olduğu, ... İktisadi ve Ticari İlimler akademi'nde ve ... Hoca ... ... ... Lisesi'nde ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 24/03/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak, resmi yada özel kurum ve şirketlerle yazışma yapılarak paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 28/07/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.
Yargıtay — Esas No: 2006/12075, Karar No: 2010/4524, Tarih: 10.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12075 E.  ,  2010/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 2004/503 Esas, 2005/724 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli, 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.