muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10176, Karar No: 2014/13480, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10176 E.  ,  2014/13480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2010/955-2013/172

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve T.C. Milli Eğitim Bakanlığı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 02/09/1996-12/06/2009 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının 16/09/1996-15/06/2002 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Karar başlığında İ.. O.. davalı olarak gösterilmiş ve okul harçtan sorumlu tutulmuş ise de eldeki davada Milli Eğitim Bakanlığı hasım olup söz konusu hata mahallinde düzeltilebilceğinden bu yön bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak Milli Eğitim Bakanlığı harçtan muaf olup bakiye harç miktarının davalı okuldan tahsiline karar verilmesi ve davacı tarafından yatırılan peşin harcın davalı okuldan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendi ve 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davalı S.. B.. ve Milli Eğitim Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 12/06/2014 gününde oy birliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34974, Karar No: 2019/9153, Tarih: 09.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/34974 E.  ,  2019/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin davacı idare vekilinin isteminin esastan reddine, davalı istemi yönünden ise ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmasına ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09/05/2019 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalılar bakımından ise kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5 Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Taşınmazın değeri belirlenirken öncelikle dava konusu taşınmazın arsa mı, arazi mi olduğunun belirlenmesi gerektiğinden taşınmazın değerlendirme tarihi olan 22/02/2016 gününde 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde keşif yapılarak;

a-Taşınmazın arsa olduğunun belirlenmesi durumunda;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

a-Taşınmazın arsa olduğunun belirlenmesi durumunda;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değer belirlenerek,

b-Arazi niteliğinde olduğunun tespiti durumunda ise;

Sulu arazi niteliğinde olduğu anlaşılan taşınmaz üzerine ekilebilecek mutad münavebe ürünleri İl Tarım ve ... Müdürlüğünden sorularak bu ürünlerin gelirine göre belirlenecek bedele dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, % 200 oranında objektif değer artırıcı unsuru ilave edilmek suretiyle değer biçilerek,

Hüküm kurulması gerekirken, bu yönteme uyulmadan, eksik inceleme ile değer takdiri,

2-Kabule göre de; toplam 555.700,17 TL bloke edildiği ve 549.141.57 TL'ye hükmedildiği halde fazla yatırılan bedele ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmediği gibi,

3-28.04.2018 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince davacı idare harçtan muaf olup, aleyhine harca hükmedilmemesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11100, Karar No: 2010/14958, Tarih: 23.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/11100 E.  ,  2010/14958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.142,03 TL alacak için itirazın iptali, inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, bono sebep gösterilerek davalı hakkında başlatılan takibe vaki haksız itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatının tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı mirasçılar, dava günü murisin ölmüş olması nedeniyle ölü şahıs hakkında dava açılamayacağından, ayrıca lehdar ismi çizilerek davacı ismi yazılmışsa da bu hususu borçlu imzalamadığından, senet kambiyo senedi vasfını kaybettiği gibi, takipte sunulmayan bu senet dava sırasında ibraz edilmiş olmakla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, bu dava sırasında davacı vekilinin delil olarak sunduğu ve açık bono olduğunu ileri sürdüğü bonoda lehtar ismi olarak borçlunun isminin yazılı olduğu ve davacı tarafından çizilerek kendi isminin yazıldığı ve boş olan diğer kısımların da davacı tarafından doldurulduğu değişikliğin borçlu tarafından imza ile doğrulanmadığı anlaşılmaktadır.

Bono bu şekli ile kambiyo senedi vasfını kaybetmiş ise de, imza borçluya ait olmakla yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilebilir. Davacı vekili verilen sürede asıl hukuki ilişkiyi belirterek ispat için başkaca bir delil ileri sürmemiş, "takibe konu senet, takip dosyası ve sair delile" dayanmıştır. O halde, davacının asıl hukuki ilişkiyi açıklayarak, ödenmeyen alacak için davalılara yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kabulü usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Kaldı ki, geçerli bir kambiyo senedine dayanılmadığı için ilamsız takip usulüne göre takip başlatıldığı gözetilmeden, yasal faiz yerine yıllık % 27 olarak istenen avans faizi talebinin de kabulü usulsüzdür.

Ayrıca kabule göre; takip talebine eklenmeyen bono bu davada sunularak alacak ve miktarı yargılama sonunda ispat edildiği halde, alacak likit kabul edilerek davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12444, Karar No: 2013/6230, Tarih: 15.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12444 E.  ,  2013/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesine göre tuttuğu defter ve belgeleri ait olduğu yılı takip eden takvim yılı başından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmek zorunluluğu bulunan sanığa 2003 ve 2004 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri, ibrazı için usulüne uygun tebligatın yapıldığı, sanığın 2003 ve 2004 yıllarına ait defter ve belgelerinin kendisi cezaevinde bulunduğu esnada muhasebecisi tarafından işyerinin kapatılması nedeniyle annesi ...'na teslim edildiğini, annesinin ise kızgınlıkla defter ve belgelerini yakarak yok ettiğini savunması karşın, defter ve belgelerin yakılması olayını vergi dairesine bildirmediği gibi sanık tarafından hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması karşısında; soyut beyana dayanan bu durumun mücbir sebep ya da irade dışı zayi olmayı kanıtlayıcı kuvvet ve nitelikte olmadığı, bu nedenlerle savunmanın geçerli sayılamayacağı cihetle, sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2460, Karar No: 2010/6666, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2460 E.  ,  2010/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu taşınmazın arsa niteliğinin tespiti açısından, ... Belediye Başkanlığı'nın yazısının yeterli olmadığı yine davalı vekilinin cevabında belirttiği ... Belediye Başkanlığı'ndan ise bu konuda hiçbir araştırma yapılmamış olduğu görülmüştür.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 30.03.2009 itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazıları ve dayanağı belgelerinin dosyaya getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1643, Karar No: 2019/1927, Tarih: 11.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1643 E.  ,  2019/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.05.2017 tarih ve 2017/20907-33380 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçu bakımından kabulüne, dolandırıcılık suçu yönünden reddine ilişkin mercii İstanbul 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.09.2017 tarih ve 2017/3578 değişik iş sayılı kararını müteakip, yapılan soruşturma sonucunda şüpheliler ... ve ... haklarında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12.05.2018 tarih ve 2017/129502-2018/40299 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.06.2018 tarih ve 2018/2820 değişik iş sayılı kararları aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25.01.2019 gün ve 94660652-105-34-12878-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2019 gün ve 2019/10524 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1- İstanbul 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.09.2018 tarih ve 2017/3578 değişik iş sayılı kararının yapılan incelemesinde; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2017 tarih ve 2017/20907-33380 sayılı kovuşturmaya yapılmasına yer olmadığına kararına karşı yapılan itiraz üzerine İstanbul 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2017/3578 sayılı kararıyla dolandırıcılık suçu açısından yapılan itirazın esastan reddine, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçu yönünden ise kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde, suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içerisinde bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı yeri çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebileceğinin öngörülmüş olmasına rağmen, belirtilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 18.05.2017 günü müşteki vekiline tebliğ edildiği ve karara on beş günlük yasal süresinden sonra 18.07.2017 havale tarihli dilekçe ile itiraz edildiği anlaşıldığından, söz konusu karara karşı yapılan itirazın usûl yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.06.2018 tarih ve 2018/2820 değişik iş sayılı kararının yapılan incelemesinde; İstanbul 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.09.2017 tarih ve 2017/3578 sayılı kararının hatalı olması nedeniyle sonrasında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine mercii İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliğince, ilk kararın kaldırılması için başvuruda bulunulup, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2017 tarih ve 2017/20907-33380 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı şikayetçinin yasal süresinden sonra itirazda

bulunması dolayısıyla itirazın usul yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle İstanbul 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2017/3578 değişik iş sayılı kararının hukuka aykırı olması karşısında, ilgili mahkemece itirazın reddine karar verilmesinden sonra bu kararın kesin nitelikte bir karar olacağı ve yeni delil olmaksızın yeniden soruşturma yapılamayacağı da dikkate alınarak 2017/129502-2018/40299 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yok hükmünde olduğu belirlenmek suretiyle İstanbul 8. Sulh Ceza Hakimliğince karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, İstanbul 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.09.2017 tarih ve 2017/3578 değişik iş sayılı kararı ile İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.06.2018 gün ve 2018/2820 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mercilerince yerine getirilmesine, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/220, Karar No: 2018/11932, Tarih: 10.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/220 E.  ,  2018/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; dava konusu sigortalı meskende 12/09/2012 tarihi saat 18:11 sıralarında yangın çıktığını, ekspertiz raporu için bilirkişi tayin edildiğini, bilirkişi raporunda yangının elektrik iç tesisatında standart dışı kablo kullanılması nedeniyle meydana geldiği kanaatine varıldığının açıkça vurgulandığını, yangın çıkan dairenin tavan aydınlatma spotlarını davalının yaptığını, yangının meydana gelmesinden tamamen davalının sorumlu olduğunu, yangının meydana geldiği 11 nolu dairenin bina yapısında oluşan 17.250,00 TL'lik hasar bedelinin müvekkili Sigorta Şirketinin sigortalısı Oyak Genel Müdürlüğüne 16/11/2012 tarihinde banka aracılığı ve ... ile gönderilerek ödendiğini belirterek 17.250,00 TL tazminatın sigortalısına ödeme tarihi olan 16/11/2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ... elektriğin sahibi olan davalının ... Sitesinin tüm elektrik aksamı işini yaptığını, yangından hemen sonra ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/188 D.iş sayılı dosyasında tespit yapıldığını, bilirkişi raporu alındığını ve bilirkişi raporunda yangının çıkış yerinin dairenin yatak odasında bulunan klimadan kaynaklandığının belirlendiğini, müvekkilinin kusurunun olmadığını bildirerek haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulüne, 17.250,00-TL'nin 16/11/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 856,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5461, Karar No: 2014/10024, Tarih: 07.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5461 E.  ,  2014/10024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/12/2013

Numarası : 2013/598-2013/927

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ç.. R.. ile dava dışı T. Temizlik Ltd. Şirketi arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca davalı Üniversite'ye ait Tıp Fakültesi Hastanesinde çalıştığını, iş müfettişliğince davalıya bağlı Balcalı Hastanesi işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin itiraz edilmemesi nedeni ile kesinleştiğini, bu hali ile davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008-31.12.2010, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.