muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15587, Karar No: 2017/17653, Tarih: 07.11.2017

Belirli süreli iş sözleşmesinde, feshin Borçlar Kanunun 117 nci maddesinde (6098 Sayılı TBK 136) sözü edilen ifa imkânsızlığına dayanması halinde bakiye süre ücreti ödenmesi gerekmez. İfa imkânsızlığı, edimin içeriği değişmeksizin borcun aynen yerine getirilmesinin olanaksız hale gelmesi olarak açıklanabilir.

İşçinin iş görme edimini ifa edememesinin, işverenin temerrüdünden kaynaklanması durumunda, sanki sözleşme devam ediyormuş gibi kalan süreye ait ücret ve diğer hakların ödemesi gerekecektir. İş Hukukunda ücret kural olarak çalışma karşılığı ödenir. Aksinin kanunda öngörülmesi ya da taraflarca açık biçimde kararlaştırılması gerekir. Bakiye süre ücreti eylemli bir çalışmanın karşılığı olmadığından, 4857 sayılı Yasanın 34 üncü maddesinde öngörülen özel faiz uygulanmaz ve bu ücretlere ilişkin olarak sigorta primi ödenmesi de gerekmez.

Borçlar Kanununun 325 inci maddesine (6098 Sayılı TBK 408) göre işçinin, sözleşme kapsamındaki işi yapmaması sebebiyle tasarruf ettiği miktar ile diğer bir işten elde ettiği gelirleri veya kazanmaktan kasten feragat ettiği şeyler kalan süreye ait ücretler toplamından indirilmelidir. Bu konuda gerekli araştırmaya gidilmeli, işçinin sözleşmenin feshinden sonraki dönem içinde başka bir işten gelir elde edip etmediği ya da iş arayıp aramadığı araştırılarak indirim yapılmalıdır.

İşçiye belirli süreli iş sözleşmesinin varlığına rağmen ihbar tazminatı ödenmişse bu tutarın, bakiye süre ücretinden gerekli indirimler yapıldıktan sonra kalan miktar üzerinden mahsup edilmesi gerekir. (Yargıtay 9. HD. 16.6.2008 gün 2007/16098 E, 2008/15750 K.).

Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalı ... arasında imzalanan hizmet sözleşmesinde çalışma süresi öngörülmediği gibi giriş ve çıkış takibinin davalı tarafından yapıldığı,... Belediye Tiyatro Müdürlüğü'nün yönetim kurulu kararı gereğince 2013-2014 Tiyatro Sezonu'nun 15 Mayıs 2014 tarihi ile sona ermesi nedeniyle özel hizmet sözlemesi ile görev yapan davacının iş akdinin 08.04.2014 tarihli fesih bildirimi ile feshedildiği anlaşıldığından yukarıda belirtilen Yargıtay ilke kararı gereğince de sözleşmenin belirli süreli olarak kabulü mümkün değildir.

Sözleşme belirsiz süreli olup, mahkemece davacının bakiye süre ücret alacağı talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.11.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11388, Karar No: 2013/4984, Tarih: 19.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11388 E.  ,  2013/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/11/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davaya konu, ...Gazetesinin 28/10/2010 günlü nüshasındaki davalı ...'nin kaleme aldığı "Az demişiz" başlıklı yazıda, hükümet tarafından yapılması planlanan İkizdere Vadisi'ndeki Hidroelektrik Barajları ile ilgili olarak ... Bakanlığı'nın eleştirildiği, ... Bakanı olarak görev yapan davacının Çevre Bakanı anlayışıyla değil "Çevre Düşmanlığı Bakanı" gibi görev yaptığının belirtildiği ve son cümlesinde de "Şimdi analarını bile satan işte o zihniyetin marifetlerini görüyoruz." ifadesi kullanılarak yazının bitirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, yazının şahsi haklarına tecavüz niteliğinde olduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, yazının kişilik haklarına saldırı niteliginde olmadığını, eleştiri niteliğinde olduğunu ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığını savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu yazıda geçen "Çevre Düşmanlığı Bakanı" ibaresinin davacının kişiliğine yönelik bir ifade olmadığı, "anasını satmak" deyiminin anlamı araştırıldığında Türk Dil Kurumu - Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü veri tabanında "önem vermemek, aldırmamak, umursamamak" anlamında olduğu ve bu ifadenin ... Bakanı olarak görev yapan davacının yaptığı işler ve görevi sebebiyle eleştiri kapsamında kaldığı, kişilik haklarına saldırı olmadığı, dolayısıyla yazının hukuka aykırılık yönünün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu edilen köşe yazısında davacının ismine yer verildiği görülmekle matufiyet koşulunun gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Yayında geçen "Şimdi analarını bile satan işte o zihniyetin marifetlerini görüyoruz." şeklindeki ifadelerin eleştiri hudutlarını aştığı ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu açıktır. Basın özgürlüğü ile kişilik hakları arasındaki çatışan yararlar dengesi, davacı aleyhine bozulmuş ve davalılar bakımından da hukuka uygunluk nedeni gerçekleşmemiştir. Davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekir.

Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3817, Karar No: 2022/1712, Tarih: 02.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3817 E.  ,  2022/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davacı ve dahili davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., Görele ilçesi Çavuşlu beldesi Şahali köyünde yapılan kadastro çalışmalarında kendisi ve kardeşi ...'e ait taşınmazın hatalı şekilde kıyı kenar çizgisine dahil edilerek kendi adlarına tespit görmediğini, oysa Görele ilçesi Şahali köyü Yolönü mevki sayfa no: 273, sıra no: 110 ve 12.06.1963 tarih ile yine sayfa no: 53, sıra no:161 ve 30.03.1965 tarihli tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza ait olduğunu, dava konusu taşınmazın 1996 yılında Karayolları tarafından kamulaştırıldığını, 53 parsel numarası verildiğini, kendilerinin kamulaştırma bedeli alamadığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın kendileri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı 01/05/2007 tarihli duruşmadaki beyanında, dava konusu taşınmaza bildirmiş olduğu tapu kaydının uygulanarak babasının mirasçıları adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiş, ......, ...... ve ... aynı nedenlerle davaya dahil edilmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Davacı 01/05/2007 tarihli duruşmadaki beyanında, dava konusu taşınmaza bildirmiş olduğu tapu kaydının uygulanarak babasının mirasçıları adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiş, ......, ...... ve ... aynı nedenlerle davaya dahil edilmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Görele Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı üzerine yargılama yapan görevli Görele Asliye Hukuk Mahkemesinin 25/11/2009 tarihli ve 2006/295 E., 2009/256 K. sayılı kararıyla; ilk keşifte uygulanan davacılara ait tapu kaydının dava konusu yere uyduğu ancak hudutlarının tam olarak gösterilemediği, tapu kaydında bir hududun lebiderya (deniz) olarak gösterildiği, Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin hazırlanan kıyı kenar çizgisini gösterir haritanın getirtildiği, taşınmaz sahiplerine tebliğ edilmediğinden kesinleşmediğinin anlaşıldığı, Mahkemece yapılan keşif ile uzman bilirkişi kurulundan dava konusu yere ilişkin kıyı kenar çizgisinin belirlenmesinin istendiği, bilirkişi kurulunca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre fen bilirkişilerince dava konusu yerde davacıların talep edebilecekleri miktarın belirlendiği ve hazırladıkları krokide bu yeri (A) harfi ile 156.68 m² ve (B) harfi ile 67.56 m² olarak gösterdikleri, uzman bilirkişi kurulu raporunun bilimsel, gerekçeli, denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişileri ...... ......'ın 19/10/2009 tarihli rapor ve krokilerinde (A) harfi ile gösterilen 156,68 m² 'lik yer ve (B) harfi ile gösterilen 67,56 m²lik yerin, yeni parsel numaraları verilerek, 5/20 hissesinin dahili davacı ..., 3/20 hissesinin dahili davacı ..., 3/20 hissesinin dahili davacı ..., 3/20 hissesinin davacı ... ..., 3/20 hissesinin dahili davacı ..., 3/20 hissesinin ... adına tapuya tesciline dair karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve dahili davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve dahili davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen karar Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 31/10/2012 tarihli ve 2012/7011 E., 2012/8479 K. sayılı ilamı ile; “... Davanın, tapu kaydına dayalı tescil istemine ilişkin olduğu, davacı tarafın dayandığı tapu kaydının, Şubat 1289 tarih ve 20 sıra numaralı sicilden ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/662-1964/86 Esas ve Karar sayılı ilamı ile yüzölçümü 4415 m2'ye çıkartılan 30 Nisan 1964 tarih ve 224 sıra numaralı tapu kaydından geldiği, dayanılan tapu kaydının kamulaştırma suretiyle 1964, 1968 ve 1996 yıllarında ifraz gördüğü, taşınmazın bir kısmının kamulaştıran idareye geçip bir kısmının davacı taraf uhdesinde kaldığı, ne var ki, Mahkemece kamulaştırma sonucu yapılan ifraza ilişkin harita getirtilip zemine uygulanmadığı gibi; keşif sırasında uygulanan 53 numaralı kamulaştırma parselinin davacıların dayandığı tapu kaydından ifrazen oluşan parsel olup olmadığının da belirlenmediği, doğru sonuca varılabilmesi için yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımı ile mahallinde yeniden keşif yapılması, 3402 sayılı Yasa'nın 20/A maddesine göre temyize konu taşınmaz bölümünün yani dosyadaki hükme dayanak yapılan bilirkişi krokisinde 53 numaralı parsel olarak (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümler dışında kalan bölümlerin tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

Görele 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/02/2019 tarihli ve 2013/15 E., 2019/182 K. sayılı kararıyla; keşif sırasında uygulanan 53 numaralı kamulaştırma parselinin A ve B harfleri dışında kalan C harfi ile gösterilen bölümün tapu kapsamında bulunduğu 24/07/2018 tarihli fen bilirkişileri raporunda ve ekli krokisinde gösterilmiş ise de C harfi ile gösterilen kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunduğu, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kamu malı niteliğinde yerlerden olduğu ve tescile tabi yerlerden olmadığı gerekçesiyle Giresun ili, Görele ilçesi, Çavuşlu beldesi, Şahali Mahallesinde kain 243 ada 1 parselin bitişiğine bulunan ve tespit dışı bırakılan fenni bilirkişiler ... tarafından düzenlenen 24/07/2018 tarihli rapora ekli krokilerinde (A) harfi ile gösterilen 156,68 m² 'lik yer ve (B) harfi ile gösterilen 67,56 m²lik yerin, yeni bir adada ayrı ayrı yeni parsel numaraları verilmek suretiyle, 5/20 hissesinin dahili davacı ..., 3/20 hissesinin dahili davacı ..., 3/20 hissesinin dahili davacı ..., 3/20 hissesinin davacı ... ..., 3/20 hissesinin dahili davacı ..., 3/20 hissesinin ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve dahili davacılar vekili ile davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı ve dahili davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle,mevcut tapu kayıtlarının halihazırda fen teknik bilirkişi raporunda işaret edilen ve A ile B harfleri ile gösterilen alanlardan çok daha fazlasını kapsadığı, bu alanların bir kısmının kamulaştırma yapılması nedeniyle taşınmazın toplam yüzölçümünde daralma meydana gelmiş ise de, kamulaştırılan alanlardan başka fen teknik bilirkişi raporunda C harfı ile gösterilen alanın da davacılara ait olduğunun dosya kapsamıyla sabit olduğu, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı Hazine temsilcisi, Mahkemece eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

6.2.Hukuki Nitelendirme

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun olağanüstü zamanaşımı başlıklı 713. maddesinin birinci fıkrasında "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3.Değerlendirme

6.3.1. (IV/2.) numaralı paragrafta yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; davacı ve dahili davacılar vekili ile kısmen kabule yönelik ilk hükmü temyiz etmeyen davalı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacı ve dahili davacılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4930, Karar No: 2022/7963, Tarih: 08.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4930 E.  ,  2022/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan annesi ...’nun dava konusu 13 parsel sayılı taşınmazını davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, anılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakandan davalı ...’a temlik edilen taşınmaz bulunmadığını, davalı ...’ın ise evlenmeyerek annesinin tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, mirasbırakanın mal kaçırma amacı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.06.2021 tarihli ve 2016/486 E., 2021/345 K. sayılı kararıyla; dava konusu 13 parsel sayılı taşınmazın, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tevhit edilmesiyle oluştuğu, 10 parsel sayılı taşınmazın 09.08.1996 tarihinde tahsis yoluyla davalı ... adına tescil edildiği, mirasbırakan tarafından temlik edilmediği, 11 parsel sayılı taşınmazın ise 06.12.1995 tarihinde mirasbırakan adına tescil edildiği, mirasbırakanın 22.04.2009 tarihinde davalı ...’a temlik ettiği, davalı ...’ın evlenmeyerek mirasbırakan ile yaşaması, hastane masraflarını, tüm bakım ve ihtiyaçlarını karşılaması nedeniyle mirasbırakanın minnet duygusu ile hareket ederek taşınmazı devrettiği, muvazaa ve mal kaçırma iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, davalıların birlikte hareket ederek dava konusu taşınmazda, kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile bağımsız bölümler edindiklerini, amaçlarının müvekkilini mirastan mahrum etmek olduğunu, davalı ...’ın mirasbırakana bakmak için evlenmediği yönündeki gerekçenin doğru olmadığını, mirasbırakanan ölümünden 5-6 ay kadar öncesine kadar tüm ihtiyaçlarını kendisinin gördüğünü, bakım ihtiyacı olmadığını, evladın anne baba ile ilgilenmesinin ahlaki ödev olduğunu, ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu belirterek, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 24.05.2022 tarihli 2021/1799 E., 2022/914 K., sayılı kararıyla; dava konusu 13 parsel sayılı taşınmazın, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tevhit edilmesiyle oluştuğu, davalı ... adına kayıtlı 10 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından temlik edilmediği, davalı ...’a yapılan temlikin bakıp gözetme karşılığı mirasbırakanın minnet duygusu ile yaptığı, mal kaçırma kastının davacı tarafından kanıtlanamadığı, mahkemece hükmedilen vekalet ücretinin doğru olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlere ek olarak; davalı ...’a yapılan temlikin tapuda satış olarak gerçekleştirildiğni, davalının devrin bağış amacıyla yapıldığını savunduğunu, tapuda gösterilen değer ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğunu, yargılamada alınan her üç bilirkişi raporunda da müvekkili lehine miras payı oranında tazminat hesaplandığını, ancak mahkemece bu durumun dikkate alınmadığını, tapuda yapılan işlem ile gerçek iradenin uyuşmadığını, tüm bu hususlar gözetildiğinde muvazaa ve mal kaçırma iddiasının ispatlandığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.