muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15661, Karar No: 2020/10392, Tarih: 12.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15661 E.  ,  2020/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 168/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 420,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya Çocuk Mahkemesinin 12/07/2018 tarihli ve 2018/213 Esas, 2018/396 sayılı Karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/04/2020 gün ve 19887-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2020 gün ve 2020/44077 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan nitlikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçlarının istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/3009 esas, 2019/1134 sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümler yönünden "...suça sürüklenen çocuk ...'nın suçu ... ile birlikte işlediklerine dair, hukuka uygun elde edilmiş başka bulgular ile desteklenmeyen soyut nitelikte kalan beyanları dışında, suça sürüklenen çocuk ...'ın atılı suçlardan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...'ın atılı suçlardan beraati yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,...suça sürüklenen çocuk ...'ın atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediğinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatine karar verilmek sureti ile hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine..." şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun kesin nitelikte olması nedeniyle yasal imkansızlık nedeniyle istinaf incelemesine konu olamayan mala zarar verme suçu yönünden de üzerine atılı suçu işlediği ispat edilemediği, mahkumiyetine karar verilmesine ilişkin yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Malatya Çocuk Mahkemesinin 12/07/2018 tarihli ve 2018/213 Esas - 2018/396 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, bu mahkumiyet hükümlerinin suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/3009 Esas, 2019/1134 Karar sayılı kararı ile anılan mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun -anılan hüküm kesin nitelikte olduğundan- reddine; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin ise bozulmasına ve bununla birlikte suça sürüklenen çocuk ...’ın atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği sabit olmadığından atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmek suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verildiği anlaşılmış ise de; kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından, (MALATYA) Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 12/07/2018 tarihli ve 2018/213 Esas - 2018/396 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 12/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6749, Karar No: 2022/11733, Tarih: 04.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/6749 E.  ,  2022/11733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

No :

Dava tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davalılar vekilinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesince verilen karar davalılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyası her ne kadar temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de;

1- Hakkında velayeten dava açılan ...’ın yargılamanın devamı sırasında 18 yaşını ikmal ederek dava ehliyetini kazandığı dikkate alınarak, bu tarih itibariyle vekili olarak görev yapan avukatı görevlendirdiğine ilişkin vekâletnamenin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla, iş bu davacı ...’a ait vekaletin HMK 77.maddesi gereğince temin edilerek dosyaya eklenmesi, vekaletin temin edilememesi halinde ise ilk derece mahkemesi kararı ile temyiz eden davalı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin asile tebliğ edilerek tebligat parçasının dosyaya eklenmesi,

2- Davaya konu olayla irtibatı olduğu tespit edilmesi için Çatalca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/263 Esas sayılı dava dosyasının aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince onaylanmış dizi sırasına bağlanmış örneğinin mahkemesinden temin edilerek dosyaya eklenmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19960, Karar No: 2014/10439, Tarih: 26.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/19960 E.  ,  2014/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme, tefecilik, hakaret, hürriyeti tahdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-) Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, bu suçtan zarar gören Hazine'nin kovuşturma aşamasında CMUK'nun 234/b maddesinde belirtilen davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine veya temyiz hakkını kullanabilmesi için gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanmadığı anlaşılmakla, varsa tebliğ belgelerinin dosyaya eklenmesi aksi takdirde anılan kararın Hazineye usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek,

2-) Yokluğunda verilen ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24/12/2009 gün ve 2007/127-2009/226 sayılı hükmünün, katılan ...'a tebliğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından varsa eklenmesi, yoksa 5271 sayılı CMK.nın 35/2, 234/2-b.6, 260/1. maddeleri uyarınca tebliğ edilerek, Buna ilişkin belgeler ile sunarlarsa temyiz dilekçeleri ve bu konuda ek tebliğnamede düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11096, Karar No: 2013/11476, Tarih: 06.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11096 E.  ,  2013/11476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, sahibi olduğu ... Okulları Anadolu Meslek Lisesi bilgisayar bölümünde eğitim gören, davalının velisi olduğu oğlu ... ...’e ait 2008-2009 öğrenim yılına ait okul ve yemek ücretleriyle 2009-2010 öğretim yılına ait okul ücretinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine ... 18’ncı İcra Müdürlüğü’nün 2010/2809 esas sayılı takip dosyası ile yapılan ilamsız takibe itiraz edildiğini bildirerek itirazının iptali ile inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.05.2012 tarihli kararı ile; “...tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına” karar verilmiiş,mahkemece bozma ilamına uyularak mahkemenin görevsizliğine,1.200,00 Tl vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş,bu kez davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331/2. maddesindeki “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder...” hükmü gereğince yargılama giderlerinden olan vekalet ücretine davaya bakacak mahkemenin karar vermesi gerektiği halde mahkemece davalı yararına 1.200,00 TL vekalet ücreti hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın “Hüküm” başlıklı bölümünün beşinci fıkrasının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Vekalet ücretinin görevli mahkemece dikkate alınmasına” sözlerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 24.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 6.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2208, Karar No: 2011/3010, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/2208 E.  ,  2011/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

3167 sayılı Kanunun 4814 sayılı Kanunla değişik 3. maddesinin 2. fıkrası ile 5. maddesinin 1 ve 2. fıkralarına, ayrıca Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nca hazırlanarak 09.04.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2003/1 sayılı Tebliğin Geçici 2. maddesine göre; 4814 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.03.2003 tarihinden önce veya sözü edilen Tebliğin yayımını izleyen üçüncü ayın sonu olan 31.07.2003 tarihine kadar düzenlenmiş çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olmasının "çekin geçerliliğini etkilemeyeceği", 31.07.2003 tarihinden sonra düzenlenen çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olması durumunda ise "çekin geçerli olmayacağı" kabul edildiğinden; keşide tarihi 14.10.2005 olan ve üzerinde vergi kimlik numarası bulunmayan suça konu çekin, belirtilen dönemde ileri tarihli olarak düzenlenip düzenlenmediği ve muhatap banka tarafından hesap sahibi şirkete ait çek defterinin yenisi ile değiştirilip değiştirilmediği araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4161, Karar No: 2014/8263, Tarih: 15.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4161 E.  ,  2014/8263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 09/01/2014

Numarası : 2013/523-2014/26

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ç.. R.. ile dava dışı T.. Temizlik Ltd. Şirketi arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca davalı Üniversite'ye ait Tıp Fakültesi Hastanesinde çalıştığını, iş müfettişliğince davalıya bağlı Balcalı Hastanesi işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin itiraz edilmemesi nedeni ile kesinleştiğini, bu hali ile davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008-31.12.2010, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı iş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, T.. T..Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirimesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, T.. Turz. T.. Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, T.. Turizm T.. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerinin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı iş yerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için işe alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı kanunla kamu kurumu iş yerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, dosya içindeki muvazaa tespitine ilişkin iş müfettişi raporuna ve 22.Hukuk Dairesi'nin bir temizlik işçisinin açtığı davada mahkemece davanın kabulüne dair verdiği kararı onayan 10.09.2012 tarih ve 2012/14679 esas 2012/17614 Karar sayılı kararının da bu yönde emsal niteliğinde olmasına göre davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2010/8933, Karar No: 2010/9618, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8933 E.  ,  2010/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Beldesi ... Mahalle 237 ada 422 parsel sayılı 8253 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1968 tarih 28 ve 29 numaralı tapu kaydı ile tarla olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftada (8) numaralı bölümün orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davacı Orman Yönetimi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07/ 04/ 2009 tarih, 2009/ 3604- 5937 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Sözü geçen bozma ilamında “ İncelenen dosya kapsamına, mahkemece yapılan keşif ve alınan orman bilirkişi kurulu raporuna göre davanın reddi ile taşınmazın tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş olmasının yerinde olmadığı, Dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2008/100, 102, 84, 209, 210 ve 211 (Dairenin 2009/3594, 3596, 3597, 3598, 3603 ve 3604) Esas sayılı dava dosyalarının benzer mahiyette olduğu, taşınmazların birbirine yakın ve aynı bilirkişi raporları bulunduğu, alınan uzman orman mühendisi bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın bir bölümünün ... fotoğrafında koyu renkli alanda işaretlendiği ve memleket haritasında üzerinde çalılık işareti bulunan alanda gösterildiği, buna rağmen taşınmazın memleket haritasında, amenajman planı ve ... fotoğraflarında tamamının açık alanda ve orman sayılmayan yer olduğunun açıklandığı, bu hali ile raporun kendi içinde çelişkili olduğu ve mahkemece de bu çelişki üzerinde durulup giderilmediği ve kendi içinde çelişkili rapora dayalı olarak hüküm kurulduğu açıklandıktan sonra mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; birbirine yakın parseller hakkında ortak keşif yapılarak aynı uzman bilirkişiden rapor alınması, ... fotoğrafındaki koyu ve açık renk olarak gösterilen bölümlerin açıklığa kavuşturulması, 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumunun saptanması; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğunun düşünülmesi; ..