muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/245, Karar No: 2023/775, Tarih: 06.02.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı fer'i müdahil Kurum vekili; çalışma olgusunun yöntemince araştırılmadığını, kamu düzenine ilişkin eldeki davada resen inceleme ve araştırma yapılması gerektiğini, Kurum kayıtlarında davacının çalışmasını doğrulayan kayıt ve belge bulunmadığından tanık sözleriyle kanıtlanmasını kabul etmediklerini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı Kurum vekili; dava açılmadan önce Kuruma başvuru koşulunun yerine getirilmediğini, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, fiili çalışmanın yöntemince kanıtlanması gerektiğini, davanın reddinin gerekiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının 1029308.034 sicil sayılı davalı Vakıf adına işlem gören işyerindeki hizmetinin 01.10.1999 tarihinden itibaren 31.08.2020 tarihine kadar Kuruma bildirildiği ve 28.12.2017 tarihinde açılan eldeki davada hak düşürücü sürenin söz konusu olmadığı; davacının davalı işveren yanında Kuruma bildirilen süreler haricinde 01.09.1999-30.09.1999 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 3,12 TL kazançla hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının ... Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 11.01.2000 tarih ve 463 sayılı yazısı ile 31.08.1999 tanzim tarihli iş sözleşmesiyle kanıtlandığı; bordro tanıkları M.S. ve Y.H.B davacının 1999 yılı Eylül ayında fiilen çalışmaya başladığını söyledikleri anlaşılmakla, istinaf kanun yoluna başvuran taraf ve HMK'nın 355'inci maddesine göre istinaf sebepleri dikkate alınarak yapılan istinaf incelemesine göre, davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davalı Vakıf vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca oy birliğiyle esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil kurum vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.09.1999-30.09.1999 tarihleri arasında çalışıp çalışmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme

Fer'i müdahil kurum vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.09.1999-30.09.1999 tarihleri arasında çalışıp çalışmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde fer'i müdahil kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3669, Karar No: 2014/9124, Tarih: 28.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3669 E.  ,  2014/9124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 24/12/2013

Numarası : 2012/217-2013/749

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde taşeron elemanı olarak garaj amirliğinde değişik araçlarda şoför olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle açtıkları işe iade davasında davalı belediye ile taşeronlar arasındaki ilişkinin muvazaalı olması nedeniyle davalı Belediye’ye işe iadelerine karar verildiği ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, işe iade için süresi içinde başvurmalarına rağmen davalı belediyenin kendilerini işe başlatmadığını, bu nedenle belediye işçisi olarak TİS’den yararlanmaları gerektiğini bildirerek iş akdinin haksız feshi nedeniyle eksik ödenen kıdem ve ihbar tazminatı farkı ile TİS gereği ödenmesi gereken ama ödenmeyen ücret alacaklarının, belediye işçisi olarak almaları gereken ilave tediye alacağının ve bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendi işçisi olmadığını, tüm haklarının çalışmaları sırasında ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işe iade kararı ile davacı ve diğer işçilerin Belediye işçisi sayılmaları gerektiği anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının alacağa esas taban ücretinin belirlenmesi usulünde, fark ücret alacağına esas alınan taban ücretin tespiti ve davacının kıdeminin belirlenmesi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı belediyenin, değişik araçlar şoförü olarak çalıştırdığı işçilerin, aslında belediye işçisi sayılması gerektiği ve aradaki ilişkinin muvazaalı olduğu kabulü ile davacıların asıl işverene iade edilmeleri, davacının belediye işçisi sayılarak eksik ödenen haklarını talep etmiş olması nedeniyle yapılan bilirkişi incelemesinde bilirkişi, sendika üyesi olmayan davacının taban ücretini bulmak için belediyede TİS uygulaması olmayan dönemden emsal bordro istemiş ve hesaplamayı 1984 yılındaki bir bordroya dayanarak, bu ücretin asgari ücrete oranını bularak, bu oranı davacının ücretine yansıtarak hesaplama yapmıştır. Bu hesaplama usulü olaya ve dosya kapsamına uygun değildir.

Davacının, sendika üyesi olmadığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu nedenle sendikasız işçinin taban ücretini belirlenmesi gerekmektedir. Ancak bu ücretin, davacının yaptığı işi yapan ve kıdemi aynı olan halen çalışan belediye işçisinin, TİS gereği yapılan yardımlardan arındırılmış günlük yevmiyesi esas alınarak belirlenmelidir. Bu ücret baz alınarak varsa fark ücreti alacağı tespit edilmelidir. Bu ücret tespitinde özellikle emsal işçiye verilen ek ödemelerin fazla mesai ücretlerinin dikkate alınması, ücret alacağı hesabının giydirilmiş ücret üzerinden yapılması hatalıdır. Hesaplamanın çıplak ücret üzerinden yapılması gerekmektedir. Mahkemece bilirkişinin hatalı usulle belirlediği taban ücreti baz alarak yapılan hesaplama dikkate alınarak karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/448, Karar No: 2019/1372, Tarih: 26.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/448 E.  ,  2019/1372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsamı ve nedenlerine göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 26/09/2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı lehine 44.909,99 TL Maddi ve 10.000 TL Manevi tazminatın olay tarihi olan 26/09/2012'den itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bozmadan sonra açılan ve iş bu dav dosyasıyla birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının davalı şirkete ait işyerinde çalışrıken elini helezona kaptırması neticesinde yaralanarak %8 oranında malul kaldığı, iş kazasının gerçekleşmesinde davalının %80, davacının %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu, mahkemece verilen 24/02/2015 tarihli ilk karara esas 08/01/2015 tarihli raporda bilinen devrenin rapor tarihinden daha sonraki bir tarih olan 05/11/2016 tarihi esas alınarak hesap yapılmak suretiyle maddi tazminat alacağının 44.909,99 TL olarak belirlendiği, kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 03/03/2016 tarih ve 2015/11010 Esas - 2016/3473 Karar sayılı ilamıyla hesap raporundaki bu hataya işaretle bilinen devre hesabındaki hatanın usuli kazanılmış hak dikkate alınarak düzeltilmesi yönünden kararın bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında hesap bilirkişiden alınan 02/05/2017 tarihli raporunda ise bilinen devre sonunun 05/11/2017 tarihi esas alınmak suretiyle maddi tazminat alacağının 48.645,14 TL olarak belirlendiği, mahkemece bu hesabın hükme esas alındığı, ancak maddi tazminat miktarı yönünden davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu dikkate alınarak önceki kararda hükmedilen miktarla sınırlı 44.909,99 TL Maddi tazminata karar verildiği ve birleşen davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Uyulan bozma ilamında açıkça belirtildiği üzere maddi tazminat hesabı işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.3.2002 gün ve 1/119-135 sayılı kararında da belirtildiği üzere; bozma kararına uyması ile Mahkemenin bozma kararı doğrultusunda işlem yapma yükümlüğü doğar. Bu ilke Usul Kanunun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Yargıtayın bozma kararına uymuş olan Mahkemenin, bozma gereğince değerlendirme yaparak yeni hükmünü tesis etme zorunluluğu vardır.

O halde, uyulan bozma kararı doğrultusunda maddi tazminat hesabından bilinen aktif devre sonunun 08/01/2015 tarihi esas alınarak bu tarihten sonra bilinmeyen devre hesabı yapılması gerekirken; bozma kararına aykırı olacak şekilde yapılan hesabın hükme esas alınmak suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi hatalı olmuştur.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 26/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20132, Karar No: 2018/11259, Tarih: 26.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/20132 E.  ,  2018/11259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kullandığı araç ile davalıya ait hayvanlara çarparak telef olmalarına sebebiyet verdiği iddiasıyla müvekkili aleyhine başlatılan ... takibine konu alacak nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile ... takibin durdurulmasına ve davalı hakkında kötü niyet tazminatına hükmolunmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davaya konu kazaya ilişkin olarak görülen ceza davasında davacının trafik kazasında kusurlu olduğunun tespit edildiğini belirterek, davanın reddi ile davacı aleyhine inkar ve kötü niyet tazminatına hükmolunmasını savunmuştur.

Mahkemece, taraflarca takip edilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve davacı vekilinin vekillikten çekilme dilekçesi ile duruşma gününün davacıya usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın davacının 11.03.2016 tarihli duruşmaya mazeret göstermeksizin katılmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 26/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16995, Karar No: 2017/8461, Tarih: 12.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16995 E.  ,  2017/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi sonucu katılanın kemik kırığı ve hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaraladığına dair iddia ve kabul karşısında; yaralanmaların niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek sanık hakkında temel cezanın tayininde TCK'nin 61. maddesi gereğince asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7750, Karar No: 2014/11218, Tarih: 24.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7750 E.  ,  2014/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan karpuz, domates ve taze fasulyenin 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/953, Karar No: 2022/2030, Tarih: 16.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/953 E.  ,  2022/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2020/330-2021/1624

İlk Derece

Mahkemesi : ... 18. İş Mahkemesi

No : 2017/329-2019/333

Dava, Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 08/04/1988 - 31/12/1989, 18/05/1993 - 27/10/1993 ve 20/01/2003 –(devam) tarihleri arasında Halkalı Vergi Dairesine, 29/11/1996 - 30/07/1997 ile 12/03/1998 - 30/06/2002 tarihleri arasında ise ... Yenişehir Vergi Dairesine kayıtlı vergi mükellefiyet sürelerinin bulunduğunu, ancak bu sürelerin kurum kayıtlarında görünmediğini belirterek, müvekkilinin bu sürelerde bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı kurum cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini zaman aşımı süresinin dolduğunu, davacının yasal şartları taşımadığını ve kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

Mahkemece açılan davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“…Davacının 15.09.2003 tarihinde 4956 sayılı Kanun'un 47. maddesiyle 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18.maddesine göre 6 aylık sürede kuruma yazılı olarak başvurusu bulunmasına rağmen, 08.04.1988 - 04.10.2000 tarihleri sürelere ilişkin olarak 49 uncu ve ek 15 inci maddelere göre hesaplanan prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde ödememiştir. 4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddesine göre 04.10.2000 öncesi dönemin sigortalılık hizmetinden sayılabilmesini iki şartın bir arada yerine getirilmesine bağlamıştır. Bunlardan birincisi Kanunun yürürlük tarihinden başlayacak 6 aylık sürede yapılandırma talebi ile başvuru yapılması ikinci olarak yerine getirilmesi gereken husus ise hesaplanacak prim borçlarının tebliğden itibaren 1 yıl içinde ödenmiş olmasıdır. Davacı mevzuatta düzenlenen bu iki şartı birlikte yerine getirmemiştir…

…Davacının sigortalılık tescili için 1479 sayılı Kanun'a eklenen geçici 18.maddedeki yasal sürede kuruma yaptığı başvurusuna rağmen, yasa ile getirilen 1 yıllık sürede prim borçlarını ödemediği, 04.10.2000 tarihinden öncesine ait tescil başvurusunun bulunmadığı, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra ise SGK' na ilgili hükümlerden yararlanmak için müracaat ettiğine ve borçlanma iradesini ortaya koyacak şekilde herhangi bir prim ödemesi yaptığına ilişkin iddia ve delilleri de dosya kapsamına ibraz etmemiş olduğu anlaşıldığından, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 08.04.1988 olarak tespiti ile vergi mükellefi olarak geçen sürelerin zorunlu bağ-kur sigortalısı olarak tespiti talebinin mevzuata ve Yargıtay kararlarına uygun olmadığı sonucuna varılmıştır…” gerekçesiyle, mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, süresi içerisinde yatırılan primlerin karşıladığı sürelerin dikkate alınması gerektiğini, Kurumun re’sen tescil yükümlülüğü, hususları belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir. etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1479 sayılı Yasa’nın Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982 - 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Dosya kapsamı incelendiğinde, dava dilekçesinde belirtilen vergi kayıtlarına dayalı olarak Bağ-Kur sigortalılık tespiti için açılan işbu davada, davacının 15.09.2003 tarihli borçlanma iradesinin bulunduğu, 25.09.2003, 30.10.2003 ve 20.11.2003 tarihlerinde bir kısım prim ödemelerinin gerçekleştiği belirgindir. Mahkemece, belirtilen tarihlerde ödenmiş olan primlerin karşıladığı sürenin araştırılıp elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.