muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13832, Karar No: 2016/1589, Tarih: 23.02.2016

1- Şüpheli..... hakkında "tehdit" suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine ilişkin mercii kararı yönünden yapılan incelemede;

.... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2014 gün ve 2014/83461 soruşturma, 2014/143209 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına, 12.12.2014 havale tarihli dilekçesi ile itiraz eden müşteki.....'nın, itiraz dilekçesinde; "Savcılığınızca müşteki olduğum resmi evrakta sahtecilik suçlamasında takipsizlik kararı verilmiştir. Karara imza incelemesinin yetkin grafolog bilirkişice yapılmaması, raporun yetersizliği ve imza örneklerinin değiştirilme olasılığından ötürü itiraz ediyorum." denilmesi karşısında, şüpheli .... hakkında "tehdit" suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz söz konusu olmadığı cihetle, itiraz merciinin bu suç yönünden de inceleme yaparak itirazı reddetmesinin hukuki değerden yoksun ve hükümsüz olduğunun tespine ve hükümsüzlüğü tespit edilen kararın kanun yararına bozma yasa yolu ile incelenmesi mümkün olmadığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki, şüpheli..... hakkında "tehdit" suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine ilişkin mercii kararının bozulması isteminin açıklanan nedenlerle REDDİNE,

2- Şüpheliler ..... ve ..... hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına itirazın reddine ilişkin mercii kararı yönünden yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden,..... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.11.2014 gün ve 2014/83461 soruşturma, 2014/143209 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii .... . Sulh Ceza Hakimliğinin 06.04.2015 gün ve 2014/3063 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3621, Karar No: 2014/11201, Tarih: 24.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3621 E.  ,  2014/11201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza el atma tarihinin (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-Fiili el atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın fiili el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9165, Karar No: 2013/168, Tarih: 23.01.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/9165 E.  ,  2013/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne; duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 135 ada 1 parsel sayılı 7959 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece, dosyada bulunan idari tahkikat tutanağında çekişmeli taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kaldığının yazılı olduğu, yerel bilirkişilerce de taşınmazın bulunduğu ... Mevkiinin tümüyle ermenilerden kaldığının ifade edildiği gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmişse de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; dosyaya getirtilen pafta örneğinden çekişmeli taşınmazın sınırında 101 ada 1 parsel numaralı orman parseli bulunduğu halde mahkemece yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kesinleşip kesinleşmediği araştırılmamış ve bu ihtimallerin olup olmamasına göre uzman bilirkişi tarafından taşınmazların orman ile ilişkisi belirlenmeden karar verilmiştir.Bunun yanısıra ziraat bilirkişi tarafından taşınmazların 10 - 15 yıldır kullanılmadığı ifade edilmişse de, davacı bu kullanmamanın iradi olmadığını, 1993 yılında köyde çıkan çatışmada aynı aşiretten birinin öldürülmesi nedeniyle köyü terk etmek zorunda kaldıklarını ifade etmesine rağmen mahkemece zilyedliğin terkinin iradi olup olmadığı tam olarak araştırılmamıştır. Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kaldığı iddiasıyla dosyaya bir takım tapu kayıtları ve bunlara ait krokiler sunmuşsa da bu tapuların taşınmaza uymadığı belirlenmiştir. Hazine aynı mevkideki bir çok taşınmaza aynı iddia ile dava açmıştır. Komşu parsellerin durumu, sözü edilen davalara konu olup olmadığı, davaların sonuçlanıp sonuçlanmadığı da araştırılmamıştır. Hazinenin dayandığı tapu kaydı uymasa dahi, taşınmazların zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı, kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, zilyedlik terk edilmişse bunun zorunlu mu yoksa iradi mi olduğu ve terk zamanına kadar 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17. maddesinde öngörülen şartların oluşup oluşmadığı konuları bu davanın çözümünde önemli olduğu halde, bu konularda yapılan araştırmalar yeterli değildir.

O  halde;  mahkemece, öncelikle yörede yapılmış bir orman kadastro çalışması varsa bununla ilgili harita ve tutanaklar getirtilmeli, kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli,yine taşınmazlara komşu parsellerin kadastro tespit tutanakları ile varsa dayanağı kayıt ve belgeler getirtilmeli,komşu parsellerin davalı olup olmadığı, davalı iseler sonuçlarının ne olduğu araştırılmalı, ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita - kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile bir yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, varsa orman kadastro haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek, sağlıklı biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıkta en az 5 ya da 6 orman sınır noktası gösterilecek biçimde, çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu belirlenmeli,orman kadastrosu hiç yapılmamış ya da kesinleşmemişse dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce çekilmiş steroskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar steroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli ,dava konusu taşınmazların orman ya da 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi anlamında orman içi açıklık niteliğinde olup olmadıkları saptanmalı ,orman değillerse, taşınmazların öncesinin ne olduğu, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, zilyedlik terkedilmişse terkin iradi olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, ziraat uzmanından bu konularda bilimsel verilere dayalı, doyurucu rapor alınmalı, komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve yasaya uygun olmayan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23.01.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28685, Karar No: 2013/23560, Tarih: 23.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/28685 E.  ,  2013/23560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, emekli olan davacıya ödenmeyen ilave tediye, ikramiye ve vergi iadesi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davalı işyerinde emekli olan davacı ödenmeyen ikramiye, ilave tediye ve vergi iadesi alacaklarının tahsilini talep etmiş, davalı ise davacının ödenmeyen ikramiye ve vergi iadesi alacak miktarlarını bildirmiş, bunun dışında dosyaya bordro sunmuş ve banka kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davalının kabul ettiği miktarlardan fazlası hüküm altına alınmıştır. Ancak hükme esas bilirkişi raporunda bordrolar ile davacının banka kayıtları karşılaştırılmadığından denetime elverişli bulunmamakta ve eksik kalmaktadır. Bu nedenle davacının banka hesap hareketlerini gösteren kayıtlar ilgili bankadan getirtilerek, dosyaya sunulan bordrolar ile karşılaştırılmalı ve varsa ödenen alacaklar hesaplanan alacaklardan mahsup edilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3. Mahkemece 28.02.2006 tarihine kadar imzalanan Toplu İş Sözleşmelerinde alacağın geç ödenmesi halinde aylık % 3 gecikme faizi uygulanması gerektiği belirtilerek, bu tarihe kadar gerçekleşen ikramiye alacağının bu faiz oranı ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması gereği bu tür gecikme faizleri cezai şart niteliğinde olup, ayrıca açıkça miktar belirtilerek ve harcı yatırılarak talep edilmesi gerekir. Davacı tarafın cezai şart niteliğindeki faiz oranını miktar belirterek talep etmediğinden, ikramiye alacağının anılan faiz oranı ile davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetsizdir.

4. Dava açıldığında ve karar tarihinde yürürlükte olan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74.maddesine göre; "Hakim, talepten fazla veya başkasına hükmedemez." Paralel düzenlemeye şu an yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26/1 maddesinde yer verilmiş ve açıkça hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu ve ondan fazlasına karar vermeyeceği belirtilmiştir. Davacı vekili ıslah sureti ile arttırdığı miktarla için ıslah dilekçesinde açıkça alacaklara faiz uygulanmasını talep etmediğinden, talep dışında çıkılarak, ıslahla arttırılan miktarlara da faiz yürütülmesi ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8873, Karar No: 2013/8139, Tarih: 06.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/8873 E.  ,  2013/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... vd. tarafından, davalılar .... Otobüs İşletmesi ... vd. aleyhine 29/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda;

Olay tarihi, davalının yaralanma derecesi, dava konusu kazanın meydana geliş şekli ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12120, Karar No: 2013/14988, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12120 E.  ,  2013/14988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, şeker pancarı ve sılajlık mısır ürünlerinin 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden (Çavdarhisar) getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5583, Karar No: 2024/7165, Tarih: 18.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5583 E.  ,  2024/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının fark alacaklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca arabuluculuk başvuru tarihi gözetilerek yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca arabuluculuk başvuru tarihi gözetilerek yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ilgili maddesinde ücretin ileriye etkili olacak şekilde asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirlendiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 31.05.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, arabuluculuk başvuru tarihi ile dava tarihi dikkate alındığında 08.09.2021 imza tarihli 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi henüz imzalanmadığından bu toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesinin isabetsiz olduğu ve alt işverene ait işyerinde herhangi bir toplu iş sözleşmesinden yararlanmayan işçiler yönünden sürekli işçi kadrosuna geçirildikleri tarihten sonra 02.04.2018 -31.10.2020 tarihleri arasındaki dönemde 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 23. Maddesi Uyarınca İdarelerce Sürekli İşçi Kadrolarına Geçirilen İşçilerin Ücret ile Diğer Mali ve Sosyal Haklarının Belirlenmesinde Esas Alınacak Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağı, bu tarihten sonraki dönem yönünden ise söz konusu toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunmadığı, işçinin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden en erken yararlanabileceği tarihin ise 01.11.2020 tarihi olduğu, bu tarih itibarıyla yeni toplu iş sözleşmesinden yararlanmanın ise ancak 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 39 uncu maddesinde öngörülen esaslar çerçevesinde mümkün olduğu, bu açıklamalara göre somut olayda davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarının mevcut olup olmadığı bakımından bir değerlendirme yapılarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.