muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16494, Karar No: 2022/5509, Tarih: 31.03.2022

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2236, Karar No: 2014/6094, Tarih: 28.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2236 E.  ,  2014/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada rilen 19/09/2012 gün ve 2009/100-2012/311 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/10/2013 gün ve ayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, davalı firmanın 1996 yılında 965 tescil numaralı tasarımlarından 2 numaralı tasarımı tescil ettirmiş olması ve müvekkili firma hakkında, bu tescilli tasarımın aynısını üretiyor olmasından bahsederek mahkemenin 2009/31 esas sayılı dosyası ile 554 sayılı aykırılık davası açtığını, bu nedenle işbu hükümsüzlük davasını açmakta müvekkilinin menfaati bulunduğunu, davalının koruma talep ettiği tasarımın gerek yenilik gerekse ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığını, hükümsüzlük davasına konu olabilecek tasarımlardan bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin965 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin 2 nolu tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş; açılan birleşik dosyayla aynı tasarımdaki 1 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescilli tasarımlarının yeni ve ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalıya ait tescilli tasarımların ve davalıya ait tabak ürünleri ve diğer ürünlerin, yeni, özgün ve ayırt edici unsurları haiz olmadığı, tescilli tasarımların tümünün anonim olduğu gerekçesiyle, ana dava dosyası ve ana dava dosyasıyla birleştirilensayılı dosyaları üzerinden açılan davaların kabulüne, davalı şirket adına kayıtlı 965 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin 1 ve 2 nolu sırasında yer alan endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarakgelir kaydedilmesine, 28/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/536, Karar No: 2010/7552, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/536 E.  ,  2010/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 tarih ve 2006/382 - 2008/283 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 13/02/1997 tarihinde Gemsan Tersaneleri önünde DİTAŞ’a ait T.P.A.O. Petrol tankerinde meydana gelen yangın nedeniyle alınan ihbar ve kurulan kriz masası emirlerine uyarak T.D.İ.’ye ait birçok gemi, römorkör ve botların olay yerine gönderildiğini, yangının 22/02/1997 tarihinde tamamen söndürüldüğünü, müvekkili kuruluşun T.D.İ. bünyesinde yer almakta iken Bakanlar Kurulu Kararı ile ayrılarak kamu iktisadi kuruluşu haline dönüştüğünü, dava konusu alacağın takibinin devralınmış olduğunu ileri sürerek, yangın söndürme nedeniyle yapılan masraflar ile meydana gelen zararlar toplamı olan 235.155,60 USD’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen yangına TDİ tarafından müdahale edildiğini ve 22/02/1997 tarihinde söndürüldüğünü, davacı şirketin olay tarihinden 4 ay sonra TDİ’den tamamen ayrıldığını için masrafları talep edemeyeceğini, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, Ana Statünün 1. maddesinde Kamu İktisadi Kuruluşunun sermayesinin tamamının devlete ait olduğunun belirtildiğini, sermayesinin tamamı devlete ait olan bir şirketin yapmış olduğu giderlerin devlet sermayesinden yapıldığını, devletin şirkete ayrıca bir tazminat ödemekle yükümlü olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı ... Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğünün 12/05/2007 tarihli ve bunda deği- şiklik yapılan 07/07/1997 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş.’nin bünyesinden ayrılarak bu konudaki hizmetleri tekel olarak üreten kamu iktisadi kuruluşu haline dönüştürüldüğü, alacakların da T.D.İ.’den devralındığı, 13/02/1997 tarihinde T.P.A.O. petrol tankerinde meydana gelen yangın nedeniyle davaya konu yangın sön dürme masraflarının T.P.A.O. petrol tankeri donatanından tahsili için davacı tarafından açılan davanın İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 09/03/2004 tarihli 2004/117 esas, 2004/173 sayılı kararı ile reddedildiği ve Yargıtay tarafından kararın onandığı, davacı kuruluş tarafından başka bir olay ile ilgili yangın sebebiyle yapılan hizmetlerin gemi donatanı ve hazineden tahsili için mahkemenin 2007/393 esasına kayden görülen dava sonunda, “TTK'nun 1223. maddesi gereğince yapılan hizmetler neticesiz kalmış olursa, kurtarma- yardım hizmeti istenemez” şeklindeki yasal düzenleme ve “kurtarma ve yardımın semeresiz kalması, davacının müdahalesinin geminin kurtarılmasını sağlamayarak yangın sonucu tam ziya uğraması nedeniyle, davanın reddine karar verilmesi gerektiğine” dair Yargıtay içtihadı göz önüne alınarak geminin tamir kabul etmez duruma gelmesi ve sicilden terkin edilmesi nedeniyle yardım semeresiz kaldığından, davalıya karşı doğmuş bir alacaktan ve alacağın devralınmasından bahsedilemeyeceği, ayrıca T.D.İ’nin yapmış olduğu yangın söndürme masraflarının davalı hazineden tahsil edilebilmesi için bu masrafların Maliye Hazinesine münhasıran Maliye Hazinesi menfaatine yapılmış olması gerektiği, davaya konu masrafların T.D.İ’nin görev alanına giren faaliyetlerin icap ettirdiği masraflar olduğu ve bu masrafların davalıdan istenebileceğini gösteren bir düzenleme olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, her ne kadar davacının yetkili makamlarca verilen emir ve talimat üzerine dava dışı T.P.A.O. Petrol tankerinde meydana gelen yangını söndürme faaliyetine katılarak yapmış olduğu masrafları isteyebilmesi için bu masrafların münhasıran Maliye Hazinesi menfaatine yapılmış olması gerektiği kabul edilmişse de, müdahale konusunda emir ve talimat veren hazinenin genel olarak bu çalışmanın kamu yararına sonuç doğurması halinde sorumluluğu söz konusudur. Bu nedenle yapılan söndürme faaliyetinde münhasıran hazine menfaati değil, genel olarak kamu yararının varlığının mevcut olup olmadığının belirlenerek sonuca varılması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/566, Karar No: 2011/4504, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/566 E.  ,  2011/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçunun reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münesebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu ve diğer atılı suçtan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2005 gün ve 2005/241 Esas, 2005/234 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmü 01.12.2005 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden katılanlar vekilinin, sanık hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen zamanaşımı nedeni ile davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin hükmü de temyiz ettiği, ancak bu suç hakkında tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğneme düzenlenerek bu noksanlığın tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2951, Karar No: 2021/1175, Tarih: 07.10.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2951 E.  ,  2021/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Denizli 1. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; beyin damarlarındaki tıkanıklık nedeniyle Hacettepe Üniversitesi Hastanesi beyin cerrahisi bölümünde tedavi gören müvekkilinin tedavi için gerekli olan hayati önemdeki tıbbi malzemeler hastanede bulunmadığından bunları kendisinin temin ettiğini, bu kapsamda 12.04.2005 tarihli reçeteye istinaden 15.04.2005 tarihli fatura ile temin edilen tıbbi malzeme karşılığı Biyotem Limited Şirketine 233TL; 27.04.2005 tarihli reçeteye konu malzemelerin temin edildiği Genç Medikal Limited Şirketine ise 14.799,24TL ödendiğini, davalı tarafından sözü edilen tıbbi malzeme bedelinden sadece 4.671TL’nin ödendiğini ileri sürerek Kurumca karşılanmayan tıbbi malzeme bedeli olan 10.361TL’nin 29.12.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

5. Davacının yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle davaya mirasçıları tarafından devam edilmiştir.

Davalı Cevabı:

6. Davalı (Kapatılan) Bağ-Kur Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; Kurum sigortalıları ve hak sahiplerinin tedavileri sırasında kullanılması gerekli görülen ortez-protez ve iyileştirme vasıta bedellerinin T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü ile protokolü bulunan firmaların protokol dahili malzeme bedelleri esas alınarak karşılandığını, protokol yapılmamış malzeme bedelleri yönünden ise protokolü bulunan firmaların protokol dahili malzemelerinin en ucuz muadilinin tespit edilerek ödeme yapıldığını, bu kapsamda Genel Müdürlüğün 22.11.2005 tarihli ve 3718 sayılı cevabi yazısı doğrultusunda davacıya 233TL tutarındaki fatura nedeniyle 162,92TL, 14.799,24TL tutarlı fatura nedeniyle 4.671TL ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

7. Denizli 1. İş Mahkemesinin 27.07.2010 tarihli ve 2006/173 E., 2010/413 K. sayılı kararı ile; davacının tedavisinde kullanılan ve hayatını etkileyecek önemde bulunan faturalara konu tıbbi malzeme bedelinin fatura tarihi itibariyle uygun olup olmadığının Ankara Ticaret Odasından sorulduğu, cevabi yazıda fatura bedellerinin uygun olduğunun bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.361TL’nin 29.12.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

8. Denizli 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı (Kapatılan) Bağ-Kur Genel Müdürlüğüne izafeten (Devredilen) Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

9. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 01.03.2012 tarihli ve 2010/13048 E., 2012/3630 K. sayılı kararı ile; faturalara konu tıbbi malzeme fiyatlarının rayice uygun olup olmadığı noktasında iki farklı bilirkişi raporu bulunduğu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği, ayrıca anılan malzemelerin bedelinin denetlenip, faturalardaki hâliyle ödenecek nitelikte olup olmadığı hususunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı, bu nedenle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 63. maddesindeki düzenleme gözetilerek malzemenin satın alındığı tarihteki rayiç bedelinin ne olduğu konusunda Sağlık Bakanlığı, Sosyal Güvenlik Kurumu ve Ticaret Odasından, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlardan emsal fiyat araştırması yapılarak bu araştırmalardan sonra konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişilerden, muadil cihazların piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemenin İkinci Kararı:

10. Denizli 1. İş Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2012/228 E., 2016/73 K. sayılı kararı ile; uyulan bozma kararı doğrultusunda gerekli araştırmalar yapılarak alınan ek rapora göre davacıların murisinin tedavisi için kullanılan ilaç ve tedavi gideri bedelinden 8.106,45TL’nin davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

11. Denizli 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresinde davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

11. Denizli 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresinde davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

12. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 06.12.2016 tarihli ve 2016/9080 E., 2016/14635 K. sayılı kararı ile; “…Mahkemece uyulan bozma ilamımızda, ilgili yerlerden emsal fiyat araştırması yapılması ile konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişilerden, muadil cihazların piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınması belirtilmiş, mahkemece, bozma sonrası, Sağlık Bakanlığı, Sosyal Güvenlik Kurumu, Ticaret Odası, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu ile serbest piyasa da benzer ürünleri satan bir şirketten araştırma yapılarak alınan bilirkişi raporunda, herhangi bir teknik ve mali bilgiye yer verilmeksizin, Ankara Ticaret Odasınca verilen değerler nazarında rapor düzenlendiği ve mahkemece bu rapor dikkate alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; söz konusu hüküm eksik araştırmaya dayalıdır. Zira, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Davaya konu tıbbi malzemeleri (muadil cihazları) satan işyerleri yeterince araştırılmamıştır. Ticaret odasından söz konusu malzemeleri satabilecek işyerlerinin tespiti ile bulunduğu takdirde bu firmalardan emsal fiyat araştırması yapılmalıdır. Öte yandan, bu konuda teknik ve mali bilgileri bulunan bilirkişilerden (bu bilgilere dayanak bilgi ve belgelerde ikmal edilmek suretiyle) rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

13. Denizli 1. İş Mahkemesinin 25.04.2017 tarihli ve 2017/41 E., 2017/77 K. sayılı kararı ile; birinci bozma kararı doğrultusunda Sağlık Bakanlığı dahil resmî kurumlardan gerekli araştırmaların yapıldığı, Ankara Ticaret Odası tarafından da dava konusu faturalardaki malzeme bedellerinin incelenerek uygun bulunan fiyatların liste hâlinde gönderildiği, Ankara Ticaret Odasının belirli araştırmalar sonunda elde edilen depolanmış verilere dayanarak mahkemeye bilgi verdiğinin düşünüldüğü, Berka Sağlık Hizmetleri Limited Şirketinin de fatura bedellerinin uygun olduğuna dair görüş bildirdiği, faturaların düzenlendiği tarihlerde faturalara konu tıbbi malzemelerin Sağlık Bakanlığı ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödenmediği dikkate alındığında bu malzemelerin sözü edilen tarihteki rayiç bedellerine ulaşmaktaki güçlük de gözetilerek mevcut deliller kapsamında hazırlanan rapora göre karar verildiği, kullanılan tıbbi malzemenin alındığı tarihte ödeme kapsamında olmayışından kaynaklanan sonucun primlerini ödeyen sigortalıya yükletilemeyeceği, benzer ödemeleri sürekli yapan Kurumun bu malzemelerin rayiç bedelini araştırmakla da yükümlü olduğu, bu mahiyette emsal-rayiç araştırması yapıldığına ilişkin dosyaya delil ibraz edilmediği, davalı Kurumun bu tür konularda gerekli araştırmaları yaparak öncelikle üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmesi gerektiği gerekçesiyle önceki hükümde direnilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

14. Direnme kararı süresinde davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

15. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; tedavide kullanılan tıbbi malzeme bedelinin davalı Kurumca karşılanmayan kısmının tahsili istemine ilişkin eldeki davada, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

16. Öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelere kısaca değinilmelidir.

17. Davacının 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu’na (1479 sayılı Kanun) tabi olarak hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı alması ve bu Kanun kapsamında sağlık hizmetlerinden yararlanması nedeniyle davanın yasal dayanağı tedavinin gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 1479 sayılı Kanun’un Ek 11 ila 18. maddeleridir.

18. 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu’nun Ek 11. maddesinde sağlık sigortasından kimlerin yararlanacağı konusunda düzenleme yapılmış olup ölüm aylığı alanlar da bu kapsamda sayılmıştır. 1479 sayılı Kanun’un 13. maddesindeki;

“Sağlık sigortası yardımları, hastalık ve iş kazası hallerini kapsar.

18. 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu’nun Ek 11. maddesinde sağlık sigortasından kimlerin yararlanacağı konusunda düzenleme yapılmış olup ölüm aylığı alanlar da bu kapsamda sayılmıştır. 1479 sayılı Kanun’un 13. maddesindeki;

“Sağlık sigortası yardımları, hastalık ve iş kazası hallerini kapsar.

Sağlık yardımları, hastanın;

a) Hekime muayene ettirilmesi, hekimin göstereceği lüzum üzerine teşhis için gereken klinik ve laboratuvar tetkiklerinin yaptırılması ve tedavisinin sağlanması,

b) Teşhis ve tedavi için gerekirse sağlık müessesesine yatırılması,

c) (Değişik: KHK/619 - 24.8.2000) Tedavi süresince sadece teşhis edilen hastalık için gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması hallerini kapsar" yönündeki düzenleme ile tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlık yardımları kapsamında sağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

19. 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu’nun “Sağlık hizmetleri giderlerinin karşılanması” başlıklı Ek 17. maddesine göre;

“Yatarak ve ayakta yapılan tedavilerin fiyatlandırılması, Kurumca karşılanacak ilaçların, ortez, protez ve iyileştirme vasıtalarının cins ve miktarı ile ödenecek bedellerinin tespitine ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.

Sağlık hizmetlerinin gerektirdiği giderler Sağlık Bakanlığının yataklı tedavi kurumlan için belirlediği fiyat tarifesini geçemez”. Bu madde ile yatarak ve ayakta yapılan tedavilerin fiyatlandırılması, Kurumca karşılanacak ilaçların, ortez, protez ve iyileştirme vasıtalarının cins ve miktarı ile ödenecek bedellerinin tespiti yetkisi Kuruma verilmiştir.

Sağlık hizmetlerinin gerektirdiği giderler Sağlık Bakanlığının yataklı tedavi kurumlan için belirlediği fiyat tarifesini geçemez”. Bu madde ile yatarak ve ayakta yapılan tedavilerin fiyatlandırılması, Kurumca karşılanacak ilaçların, ortez, protez ve iyileştirme vasıtalarının cins ve miktarı ile ödenecek bedellerinin tespiti yetkisi Kuruma verilmiştir.

20. 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu’nun Ek 18. maddesinde ise, diğer hususların yanı sıra gözlük, işitme cihazı, ortez, protez ve iyileştirme vasıtaları ve benzeri yardımların yapılması ile bunların cinsi, evsafı, miktarı, kullanma süresi ve Kurumca ödenecek bedele ilişkin esasların yönetmelikle düzenleneceği hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince 03.08.2005 tarihli ve 25895 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 25.08.1986 yürürlük tarihli yönetmeliği ilga eden Bağ-Kur Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinin (Yönetmelik) 22. maddesinin 1. fıkrasında; "Sağlık hizmetlerinin gerektirdiği giderler, Sağlık Bakanlığı Tedavi Kurumları Muayene-Tetkik-Tahlil-Müdahale-Ameliyat ve Tedavilere ait Fiyat Tarifesi (Mali Yıl Bütçe Uygulama Talimatı Resmi Sağlık Kurumları Fiyat Tarifesi) esas alınarak ödenir.” düzenlemesi yapılmış ise de, 22.05.2007 tarihli ve 26529 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Bağ-Kur Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3. maddesi ile Yönetmeliğin 22. maddesinin 1. fıkrasındaki "Sağlık Bakanlığı Tedavi Kurumları Muayene-Tetkik-Tahlil-Müdahale-Ameliyat ve Tedavilere ait Fiyat Tarifesi (Mali Yıl Bütçe Uygulama Talimatı Resmi Sağlık Kurumları Fiyat Tarifesi)" ibaresi, "Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği" olarak değiştirilmiştir.

21. Öte yandan uyuşmazlık konusu fatura ve Kurumca yapılan ödeme tarihlerinde yürürlükte bulunan 9 Şubat 2005 tarihli ve 25722 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 2005 yılı Mali Bütçe Uygulama Talimatı’nın (Sıra No:4 Tedavi Yardımı) “Sağlık Kurumları Tarafından Temini Zorunlu Tıbbi Sarf Malzemeleri” başlıklı 20.2. maddesinde ise;

“…Bu liste dışında kalan ve reçete edilmek suretiyle hasta tarafından hastane dışından temin edilen tıbbi malzeme (ortopedi sarf malzemeleri hariç) bedelleri de, sağlık kurulu raporu ile belgelendirilmek kaydıyla sosyal güvenlik kuruluşlarınca belirlenen protokol fiyatı üzerinden, protokol fiyatı yok ise yapılacak piyasa araştırması sonucu bulunacak en düşük bedel üzerinden ödenir.” hükmüne yer verilmiştir.

22. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun (5510 sayılı Kanun) “Finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri ve süresi” başlıklı 63. maddesinin 1. fıkrasında;