muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18303, Karar No: 2017/27921, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18303 E.  ,  2017/27921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... beldesi, .... Mahallesi 102 ada 42 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz.... Beldesi, Merkez Mahallesinde bulunmasına rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3963, Karar No: 2012/31273, Tarih: 20.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/3963 E.  ,  2012/31273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...'ün kişiyi hürriyetten yoksun kılma eylemine ve yükletilen suça yönelik temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Mağdurların ilk ifadelerinde sanıkların kendilerini bıçakla tehdit ettiklerini belirttikleri halde, mahkemedeki sonraki ifadelerinde açıkça bıçaktan bahsetmemeleri ve sanıkların tehdit etmediklerini söylemeleri karşısında, mağdurların neden önceki beyanlarına üstünlük tanındığı açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

b) Kabule göre de;

Cumhuriyet Savcısı duruşmaya katılmadığı halde, gerekçeli karara başka bir hükme ait Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünün maddi hata olarak eklenmesi, yine sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesinin reddiyle, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8399, Karar No: 2019/1710, Tarih: 14.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8399 E.  ,  2019/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı CMK'nun 231/7. maddesi gözetilerek tebliğnamedeki 3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozma ilamına, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde geceleyin 20.30 sıralarında mağdura ait iş yerine girip mağdur diğer müşteriler ile ilgilendiği esnada para kasası çekmecesini açıp 80 TL para aldığı ancak mağdurun olayı görmesi üzerine suça sürüklenen çocuğu henüz iş yeri içerisinde yakalayıp montunun cebine koyduğu parayı geri alması biçiminde gerçekleşen eylem nedeniyle, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden tamamlanmış suç hükümlerince suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun atılı eylemi geceleyin işlediği halde cezasından 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hüküm fıkrasında, suça sürüklenen çocuğun mağazadan tişört çalmak sureti ile hırsızlık suçu işlediğinin belirtilmesi sureti ile gerekçe ile çelişki oluşturacak biçimde dava konusu olmayan eylem hakkında karar verilmesi,

4-Yargılama giderleri konusunda karar verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nun 324/2. maddesine aykırı davranılması,

5-Hüküm fıkrasında kanun yolları ve başvuru süresi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9917, Karar No: 2016/6631, Tarih: 27.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9917 E.  ,  2016/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın vazgeçme nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı şirketin müvekkilinden haksız ve hukuka aykırı olarak 10 yıl geriye dönük olmak üzere tahsil ettiği, şimdilik 1.000 TL kayıp kaçak bedeli, 500 TL perakende satış hizmet bedeli, 500 TL iletim bedeli, 500 TL dağıtım bedeli ve 500 TL sayaç okuma bedeli olmak üzere toplam 3.000TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece; davacının davasının vazgeçme sebebiyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından davacı lehine hükmedilen 500TL vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL'ye çıkarılmıştır.

Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27804, Karar No: 2014/1321, Tarih: 26.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/27804 E.  ,  2014/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç konusu net 33695,488 gr. eroin ve 6- MAM'ın miktarına bağlı olarak önemi, değeri ve oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 3/1. ve 61/1. maddeleri uyarınca temel cezanın üst sınır veya üst sınıra yakın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30789, Karar No: 2016/16278, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30789 E.  ,  2016/16278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1134, Karar No: 2023/6479, Tarih: 18.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1134 E.  ,  2023/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/57 E., 2022/119 K.

DAVA TARİHİ : 07.09.2015

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki görülen ve istinaf incelemesinden geçen uygulama kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 335 parsel ... 3.160,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 106 ada 9 parsel numarasıyla ve 2.818,38 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

2.Davacı ... vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ileri sürerek, eski hale getirilmesiniistemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2015/43 Esas, 2017/4 Karar ... kararıyla uygulama kadastrosunun yerinde olduğu eksikliğin tesis kadastrosundaki teknik eksiklikten kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.11.2018 tarihli ve 2018/539 Esas, 2018/709 Karar ... kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 10.01.2022 tarihli ve 2021/6345 Esas, 2022/153 Karar ... kararı ile uygulama kadastrosunun yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının belirlenmesi gereğine değinilerek Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın hava fotoğraflarından da anlaşılacağı üzere tesis kadastrosundaki sınırlara uygun olarak uygulama kadastrosuna tabi tutulduğu aradaki farkın teknolojik gelişmeden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın hava fotoğraflarından da anlaşılacağı üzere tesis kadastrosundaki sınırlara uygun olarak uygulama kadastrosuna tabi tutulduğu aradaki farkın teknolojik gelişmeden kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunun hükme elverişli olmadığını, bilirkişi raporunun dava dışı dosya da alınan rapor ile çeliştiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3402 ... Kanun'un 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu’nun (3402 ... Kanun) 22/a maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 89,95 TL'nin temyiz eden davacı ... Fındıkoğlun'dan alınmasına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/12129, Karar No: 2013/14507, Tarih: 15.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/12129 E.  ,  2013/14507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1.1.2003-2.2.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde kapıcı olarak çalıştığını, iş akdine haksız olarak son verildiğini, haftanın 7 günü 05.00-24.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili çalışma karşılıklarının ödenmediğini, işi bırakması için ailesine ve kendisine mobbing-psikolojik şiddet uygulandığını, izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil, hafta tatili alacağı ve manevi tazminat alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerindeki dairelerin kombi- kaloriferli olduğunu, davacının görevlerinin çöpleri dökmek, haftada 2 kere apartmanı temizlemek ve otomatik fıskiyeli olan bahçeyi sulamak olduğunu, davacının sık sık işlerini aksatması nedeniyle kendisine uyarı ve ihtarlarda bulunulduğunu ve izinsiz olarak işyerini terk etmesi nedeniyle 02.02.2009 tarihinde iş akdine son verildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacıının iş akdinin haklı neden olmadan davalı tarafından feshedildiği, davacı ile yapılan sözleşme gereği yapılacak işlerin belirlendiği, bu işlerin günlük 7,5 ve haftalık 45 saatlik çalışma süresi içerisinde yapılabilecek işler olduğu, tanıkların davacının pazar günleri çalışmadığını belirttiği, işyerinin merkezi kaloriferli olduğu da gözetilerek davacının haftada bir gün izinli olduğu yine tanık beyanları doğrultusunda davacının dini bayram günleri çalışmayıp milli bayram günleri çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yönünden dosya içersinde mevcut kapıcının yaz ve kış aylarına ait çalışma saatlerini gösterir çizelgenin değerlendirilerek bu taleplerin hüküm altına alınması gerekirken bu hususun gözardı edilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11138, Karar No: 2011/12818, Tarih: 30.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11138 E.  ,  2011/12818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/02/2009 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/05/2010 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; davalı tarafından kullanılan ifadeler, olayın oluş biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.