muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12906, Karar No: 2006/13256, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12906 E.  ,  2006/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10291, Karar No: 2010/6304, Tarih: 27.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10291 E.  ,  2010/6304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... A.Ş ve diğerleri aleyhine 05/07/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davacı; 28.02.2007 günlü ... gazetesinde yayınlanan “...'nın tutumu tartışılıyor” başlıklı haberin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise, gerçekleri dile getiren haberin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, dava konusu yayının daha önce yayınlanan haberlere ve bilgi veren kişilerin iddialarına dayandığı, bundan davalıların sorumlu olmayacağı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü , Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir. Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yayında, ... olan davacının, ... hakkında soruşturma açtırdığı belirtildikten başka, 1988’de ... olarak görev yaptığı sırada soruşturma konusu olmuş ve sonuçlanmış iddialar tekrar gündeme getirilmiştir.

Davacının ...’da görev yaptığı gün ile yayının yapıldığı gün arasında geçen süre, soruşturması sonuçlanmış olduğundan güncelliği bulunmayan iddiaların yeniden gündeme getirilmiş olması ve yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu haberin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2565, Karar No: 2022/13342, Tarih: 27.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2565 E.  ,  2022/13342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan (düzenlenen bir adet faturanın tarihi) 03.05.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11318, Karar No: 2017/10840, Tarih: 19.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/11318 E.  ,  2017/10840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde eğitmen olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini, fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca gibi fazla çalışma, aylık ücret ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi bir kısım genel tatillerde de çalıştığını ileri sürüp alcak talep etmiş, davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı ve bir kısım genel tatillerde çalıştığı kabul edilip buna göre hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları sürelerde işyerindeki çalışma düzenini bile bileceğinden işyerindeki çalışma süreleri dikkate alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, zamanaşımı def'i nedeniyle hesaplama tarihine bakıldığında davacı tanıklarının hesap döneminde işyerinde çalışmadıkları anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı tanıklarının çalışma süresi göz önüne alınarak davalı tanık beyanlarına göre fazla çalışma ve genel tatil alacağı belirlenmesi gerekirken bu hususun gözden kaçırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8402, Karar No: 2013/12760, Tarih: 12.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8402 E.  ,  2013/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, hükümlü veya tutuklunun kaçması, iftira

HÜKÜM : 1- TCK'nun 292/1, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına ve anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesi

2- TCK'nun 267/1-2, 268, 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına ve anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine

3- TCK'nun 204/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine

I- Sanık hakkında tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

TCK'nun 292/1. maddesi gereğince belirlenen temel 6 ay hapis cezasından anılan Yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucunun 5 ay hapis cezası olacağı gözetilmeden yazılı şekilde 10 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden anılan suçtan kurulan hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümündeki “10 ay” ibaresi çıkarılıp yerine “5 ay” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

II- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Dosya kapsamı ile 09.10.2006 tarihli Yakalama ve Güvenlik Arama Tutanağına göre hakkında daha önceden yakalama emri bulunan, gerçek kimliğinin ... olup kardeşi ...'in kimliğini kullandığının ihbar edilmesi üzerine Emniyet Müdürlüğünün daveti sonucu 09.10.2006 günü saat 11:30 da kendiliğinden gelerek teslim olan sanığın başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği cihetle hakkında 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen iftira suçunun unsurlarının oluşmayacağı ancak kendisini kardeşi ... olarak tanıtıp bu isimle şüpheli ve sanık hakları formu, güvenlik arama tutanağı, adli muayene raporu düzenlettirip yapılan parmak izi incelemesi sonucunda gerçek kimliği tespit edilen sanığın eyleminin memura yalan beyanda bulunmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Köy muhtarından kardeşinin kimlik bilgileri ile gerçeğe aykırı nüfus cüzdanı kayıp ilmuhaberi düzenlettirip nüfus idaresinden aldığı kimliği kullanmaktan ibaret sanığın eylemi ile ilgili olarak; soruşturma aşamasında sahte nüfus cüzdanı kayıp ilmuhaberi almaktan sanık ile nüfus cüzdanı ve ilmuhaberi düzenleyen nüfus memuru ve muhtar hakkında evrakın tefrik edilerek hazırlığın 2007/859 sırasına kaydedildiği anlaşılmakla, suç vasfının ve sanık yönünden zincirleme suç hükümlerinin oluşup oluşmadığının tespiti veya mükerrer dava ve hüküm kurulmasının önlenmesi bakımından, soruşturma evrakının/evraklarının akıbeti araştırılıp açılmış olması halinde kamu davasının/davalarının birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi sağlanarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiininin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9192, Karar No: 2016/8053, Tarih: 22.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/9192 E.  ,  2016/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirkete ait ... plakalı tankerin; müvekkili Şirkete kasko sigortalı olan ve ...'nun sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobile arka sol kısımlarında çarpması sonucunda maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, davalı şirkete ait aracın asli kusurlu olduğunu, eksper aracılığıyla yapılan incelemede araçta toplam 5.977,00 TL hasar meydana geldiğini, müvekkili şirketin ardıl sıfatı ile davalıya rücu ederek toplam hasarın ödenmesini talep ettiğini, ancak davalının bu zararı ödememesi sonucu ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyası ile takibe başlandığını, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının % 40 inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili aleyhine açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, bahsi geçen kaza ile müvekkili şirketin hiçbir ilgisinin olmadığını, yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuş ve davacının en az %20 kötüniyet tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... plakalı araçta meydana gelen hasarın davalı şirkete ait ... plakalı aracın sebep olduğuna ilişkin dosya kapsamında ... plakalı araç sürücüsü ...'nun iddiası dışında yeterli delil bulunmadığı, davacının sigortalısının bu beyanlarını doğrulayıcı başkaca bir delil elde edilemediği, ayrıca kazadan sonra düzenlenen 25/02/2013 tarihinde kazaya karıştığı iddia edilen ... plaka sayılı aracın yapılan görgü tespit tutanağına göre, bahse konu aracın üzerinde herhangi bir kaza izine rastlanmadığı ve herhangi bir olumsuzluğun da bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 22.9.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.