muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12952, Karar No: 2013/16808, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12952 E.  ,  2013/16808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri hesaplanırken; niteliği ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre kapitalizasyon faizinin % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken % 10 oranında alınarak aza hükmedilmesi,

2) Keşif sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre el atma tarihi itibariyle taşınmazın el atılan kısmı üzerinde 6 adet kayısı ağacı bulunduğu tespit edildiği ve 05/06/2010 tarihli ziraatçı bilirkişi raporunda ağaç bedelleri hesaplandığı halde, gerekçesi açıklanmadan tazminat hesabında ağaç bedellerinin dikkate alınmaması,

3) Dava konusu taşınmazdan daha önce geçirilmiş olan irtifakların bedele etki ve oranları yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan haciz ve ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru olmadığı gibi,

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11215, Karar No: 2010/4124, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11215 E.  ,  2010/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.10.2005 gün ve 2005/401 Esas, 2005/1179 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin görevsizliğine dair karar CMK.nun 5/2. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiin temyiz istemi CMK.nun 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip, gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, inceleme yapılmaksızın dosyanın mahalline iadesinin temini için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/12792, Karar No: 2017/15953, Tarih: 14.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12792 E.  ,  2017/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Tapu Müdürlüğünden dava konusu taşınmaza ilişkin güncel tapu kaydı istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 13.07.2015 tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/5000, 1/25000, Uygulama, nazım...) araştırılarak 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamına alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca incelenerek emsal alınan taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4-Bilirkişi kurulunca incelenerek emsal alınan taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

5-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas emsal kabul edilen taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

6-Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4455, Karar No: 2014/9239, Tarih: 26.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4455 E.  ,  2014/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan narın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin (tüm harcama kalemlerini açıklayan) veri listesinin öncelikle ..., ... ilçe müdürlüğünden istenilmesi, ilçe müdürlüğünde yoksa il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11365, Karar No: 2009/12757, Tarih: 09.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11365 E.  ,  2009/12757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptaline, üzerinde bulunan binanın kıyıda kalan kısmının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, duruşmaya katılmamış, yanıtda vermemiştir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.                              Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmaza ait sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkin olup henüz  kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanacağı öngörülen 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesine ilaveler getiren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacının Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, 28.11.2997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın bir bölümünün 3621 Sayalı Yasanın 4.maddesinde tarifi yapılan kıyıda kaldığı görülmektedir. O halde, bu belirlemeye göre davacı  Hazinenin dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu sabittir. Ne varki, sonradan yürürlüğe giren yasa uyarınca davanın reddine karar  verilmiş olması davalının harç ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmasını gerektirmez.

Hal böyle olunca, haklılık oranına göre paylaştırılacak yargılama giderleri, harç ve davada vekil ile temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretinin takdir ve tayin edilerek davalının sorumlu tutulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1400, Karar No: 2020/5902, Tarih: 15.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1400 E.  ,  2020/5902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : (KAPATILAN) 3. FİKRÎ VE

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.07.2016 gün ve 2011/181 - 2016/167 sayılı kararı onayan Daire'nin 17.12.2018 gün ve 2017/2495 - 2018/7940 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile BMG Music Publishing International Ltd. arasında 04.07.2007 tarihinde yayım sözleşmesi imzalandığını, bahsi geçen BMG şirketinin müvekkilinin eski unvanı olduğunu ve BMG'nin sahip olduğu tüm haklar ve yetkilerin müvekkiline ait olduğunu, davalı ile müvekkili arasında akdedilen yayım sözleşmesinin süre ile ilgili ikinci maddesinde davalının sözleşme süresini uzatmaya yönelik bir hakkı olmadığı gibi, davalının sözleşme ile yayımcıya tanınan opsiyon hakkının kullanılmasına izin vermeme gibi bir yetkisinin de olmadığını, oysa davalı tarafın sözleşme süresinin yenilenmeyeceğine ve bahsi geçen sözleşmenin süresinin 04.07.2011 tarihinde sona ereceğine dair müvekkiline noter aracılığı ile ihtar çektiğini, müvekkilinin bu ihtarı dikkate almadığını, sözleşmede öngörüldüğü üzere sürenin bitmesine bir ay kala opsiyon hakkını kullanarak sözleşme süresini uzattığını, davalının bu nedenle sözleşme uyarınca iki adet albüm yapma yükümlülüğünün devam ettiğini, davalıya müvekkili tarfından 20.06.2011 tarihinde noter vasıtasıyla ihtar gönderilerek sözleşme hükümlerinin yerine getirilmediğini, fesih iradesinden dönerek işbu ihtarnamenin kendisine tebliğinden itibaren 45 gün içerisinde yeni albüm çalışmalarına başlamasını, aksi taktirde sözleşmenin 15 c maddesi uyarınca kendisine işbu sözleşmenin 7. maddesi uyarınca avans ödemeleri kapsamında ödenmiş olan 150.000 USD'nin ihbarnamenin keşide tarihi itibariyle tazmin edilmemiş olan kısmının iade edilmesini, fesih iradesini geri almaması durumunda ve bu işlemlerin gerçekleştirilmemesi durumunda BK'nın 106. maddesi uyarınca tanınan seçimlik haklardan birini kullanacağına dair ihtarda bulunduğunu, ancak bu ihtarın gereklerinin yerine getirilmediğini, kendisine ödenen avansın da tazmin edilmemiş olan 88.387,00 USD'lik kısmının müvekkiline halen iade edilmediğini ileri sürerek, davalıya ödenen avansın tazmin edilmemiş olan 162.853,84 TL'lik kısmının, ihtar tarihinden itibaren faiziyle birlikte iadesini, gecikme tazminatının, zararın ve bunlar için ihtar tarihinden itibaren başlatılmak kaydıyla ticari faizin işletilerek taraflarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10787, Karar No: 2014/11091, Tarih: 04.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10787 E.  ,  2014/11091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolanırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan ... ile 05.08.2008 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/586, Karar No: 2022/6429, Tarih: 13.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/586 E.  ,  2022/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da dava açıldığı halde, bu suç yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla mahkemece her zaman bu suç yönünden hüküm verilmesi; gerekçeli karar başlığına sehven yazılan sanık ...'in isminin karar başlığından mahallinde çıkarılması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 31.12.2009 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 13.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7256, Karar No: 2013/10109, Tarih: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7256 E.  ,  2013/10109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kuluncak (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.01.2011 tarih ve 2008/17-2011/4 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.05.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kayısı bahçelerini don zararına karşı davalılara sigorta ettirdiğini, Kuluncak İlçesinde 24-25 Nisan tarihlerinde oluşan don nedeniyle çiçek döneminden meyve dönemine geçen kayısı ağaçlarının zarar gördüğünü, davalı tarafından zararın ağaçların çiçeklenme döneminde olduğu gerekçesiyle ödeme yapmadığını ileri sürerek, şimdilik zarar bedelinin %50’si olan 39.625 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu don olayının ağaçların meyve döneminde gerçekleştiği ve meyvelerde oluşan hasarın sigorta poliçesinin kapsamı içinde bulunduğu, davalı ... A.Ş. dışındaki davalılara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalılar Koç Allianz Sigorta A.Ş. ile ... Allianz Malatya Acenteliği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Tarım Sigortaları Havuz İşletmesi A.Ş. aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 23.058,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.294,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... A.Ş'den alınmasına, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.