muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11967, Karar No: 2015/4661, Tarih: 12.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11967 E.  ,  2015/4661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,62,50/4-1a,52/2-4.maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağından, yeniden kurulan hüküm de önceden verilen hükmün infazını sağlamaya yöneliktir. Yeniden hüküm verilmesi ise yalnızca sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilememesi" halinde mümkündür. Bu şart gerçekleştiğinde, sanığa yeni bir imkan sağlamayı düşünen yasa koyucu, yükümlülüğün yerine getirilememesi haline münhasır olarak mahkemeye, sanığın durumunun değerlendirilmesi suretiyle, cezanın kısmen infazına yada önceki hükümde yasal zorunluluk nedeniyle tartışılamayan erteleme veya seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının değerlendirilmesi suretiyle yeniden hüküm kurması imkanını sağlamıştır. Bu son halde dahi mahkeme, sübut ve nitelendirmenin değiştirilmesi veya önceki uygulamadan dönme yönünden bir imkâna sahip olmamakta, yalnızca önceki hükmün varlığı kabul edilerek, belirli bir kısmının infaz edilmemesi ya da önceki hükümde değerlendirilemeyen TCK’nın 50 veya 51. maddelerinin uygulanması yetkisine sahip olabilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, taksirle öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 85/1, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair...Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2009 tarih, 2008/6 esas, 2009/150 karar sayılı kararını müteakip denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin aynı Mahkemenin 18.12.2013 tarih, 2013/166 esas, 2013/302 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

CMK'nın 231/11. maddesi gereğince, sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan 02.04.2009 tarihli hükümde 1 yıl 8 ay hapis cezasının açıklanması ile yetinilmesi yerine, TCK'nın 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi ve olay tarihinde Belediye tarafından çocuk parkının etrafına taş duvar örülmesi işinin sanık ...'ye işin verildiği, bu işin bitme aşamasında belediye fen işleri müdürünün park yanındaki trafo binasının dış cephesinin boyanması istemesi üzerine sanığın bu işi serbest boyacı olarak çalışan ölen ... ve babası ...' verdiği, olay günü ...'ün trafo binasına gelerek demir iskeleyi kurup çalışmaya başladığı, elindeki metal saplı boya rulosunu enerjili iletkenlere yaklaştırdığında yüksek gerilime kapılarak öldüğü olayda; trafoya gelen elektriğin kesilmesi için belediyeye ve Tedaş'a başvurmayan, tehlikeli ortamda boya işini yaptıran asli kusurlu sanık hakkında kusur durumu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince hükmedilen adli para cezasına ilişkin TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ihtarat da yapılmasına rağmen TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanması,

İsabetsiz olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,hükmün 6 no'lu bendinin çıkarılması suretiyle eleştiler dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7795, Karar No: 2013/13361, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7795 E.  ,  2013/13361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama ve müstehcenlik suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama ve müstehcenlik suçlarından mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2012 gün ve 2011/67 Esas, 2012/351 Karar sayılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından verilen ceza miktarları itibariyle re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından verilen ceza miktarları itibarıyla re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26453, Karar No: 2022/2719, Tarih: 16.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26453 E.  ,  2022/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 21/04/2020 tarih 2020/İHK-8827 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıya sigortalı aracın 12/03/2018 tarihinde karıştığı trafik kazası neticesinde müvekkilinin yaralandığını ve maluliyetinin bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; 20/01/2020 tarihli dilekçesi ile talebini 62.453,32 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, başvurunun kabulü ile 62.453,32 TL’nin 04/01/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekçeye, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 15/01/2020 tarihli aktüer bilirkişi raporunda; kaza tarihinde 52 yaşında olan davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresi belirlenmeden, davacının 99 yaşına kadar yaşama ihtimali olduğu kabul edilerek ve bu yaş baz alınarak "irat yöntemi" ile işleyecek/ bilinmeyen devre hesabının yapılmış olduğu, işleyecek aktif dönem ile işleyecek pasif dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin de açık bir şekilde yazılmadığı anlaşılmış olup bu yönüyle raporun denetime elverişli olmadığı görülmüştür.

Bu durumda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür süresi belirlenerek, aktif ve pasif dönem başlangıç bitiş tarihleri ve süreleri gösterilmek suretiyle daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak

suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3-Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince kendini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş, İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3-Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince kendini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş, İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmeliğin 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde (AAÜT) yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17.maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekâlet ücretine hükmederken Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23624, Karar No: 2017/18239, Tarih: 12.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23624 E.  ,  2017/18239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalılar vekilinin tüm davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından bozma ilamı doğrultusunda taşınmazın kamulaştırılan kısmı ile arta kalan 3671 m2 ve 61,54 m2 kısımlarının hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılan kısmından arta kalan 3086,07 m2 bölümü için bozma öncesi raporda%3 değer kaybı hesaplanmadığı ve bu husus Dairemiz bozma ilamında bozmaya konu edilmediği halde bozma kararının davacı idare yönünden usuli müktesep hak niteliğinde olduğu gözetilmeden, bozma sonrası düzenlenen ve hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, arta kalan bu kısımda % 15 değer kaybı bedelinin kamulaştırma bedeline eklenmesi suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporu ile bozma lamı öncesinde düzenlenen raporlarda ve bozma ilamı sonrası alınan ek bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde ağaç bulundupuna dair bir tespit bulunmadığı ve ağaç bedeline hükmedilmesinin bozma ilamına konu edilmediği, bozma kararının bu yönden davacı idare yararına usuli müktesep hak niteliğinde olduğu gözetilmeden bozma sonrası ağaç bedeline hükmedilerek yazılı şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4122, Karar No: 2024/685, Tarih: 19.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4122 E.  ,  2024/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/316 E., 2023/28 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı ile imzalanan 01.10.1998 tarihli sözleşme ile davalı idarenin anlaşmalı hastanesi statüsünde olduklarını, davalı idare tarafından düzenlenen 31.12.2002 tarihli genelge ile verilen tıbbı hizmetlerin karşılığı ücretlerin eksik ödeneceğinin kararlaştırıldığını, haksız uygulama sonucunda yapılan tıbbi işlem ücreti alacaklarının 617.950,00 TL olduğunu belirterek, şimdilik 10.000,00 TL'nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 264.042,27 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı, faturalarda kesintiye gidildiği eksik ödendiği iddialarının yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 2012/384 E., 2017/86 K. sayılı kararı ile; kardiyoloji uzmanı bilirkişi tarafından "hastane işlemlerinde tıbbi hata bulunmadığı, yapılan işlemlerin hayati öneme haiz olduğu" şeklinde görüş bildirildiği, davalı kurum tarafından 215 hasta yönünden 264.042,27 TL kesinti yapıldığı, davalı kurumun bu kesintiyi yapmakta haksız olduğu, davacının bu miktarı davalının temerrüde düşürmediğinden dava ve ıslah tarihinden itibaren talep edebileceği, kesinti tarihleri, dava tarihi ve Borçlar Kanunundaki düzenleme dikkate alındığında talebin zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 28.11.2018 tarihli ve 2017/5561 E., 2018/11480 K. sayılı kararıyla; görevsizlik kararının 21.03.2012 tarihli ilamla bozulduğu, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, dava dosyasının 27.01.2011 ve 01.11.2022 tarihlerinde işlemden kaldırıldığını ve süresi içerisinde yenilenmediğini, son olarak davacı tarafça 09.02.2023 tarihinde davanın takip edilmediği gerekçesiyle 6100 sayılı Kanun'un 150/6 ncı maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, dava dosyasının 27.01.2011 ve 01.11.2022 tarihlerinde işlemden kaldırıldığını ve süresi içerisinde yenilenmediğini, son olarak davacı tarafça 09.02.2023 tarihinde davanın takip edilmediği gerekçesiyle 6100 sayılı Kanun'un 150/6 ncı maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, 09.02.2023 tarihinde dosyaya mazeret dilekçesi sunmalarına rağmen işlemden kaldırılarak davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, pandemi süreci ve davayı İstanbul'dan takip ettikleri dikkate alınmayarak dava dosyasının işlemden kaldırılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, verilen tıbbi hizmet bedelinin eksik ödenmesi nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 150/6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda, dava dosyasının 27.01.2011 ve 01.11.2022 tarihlerinde işlemden kaldırıldığı ve süresi içerisinde yenilenmediği, son olarak da davacı tarafça 09.02.2023 tarihinde davanın zamanında takip edilmediği, duruşmadan sonra Mahkemeye intikal eden mazeret dilekçesinin dikkate alınamayacağının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2677, Karar No: 2016/8233, Tarih: 08.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2677 E.  ,  2016/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Defter ve belgeleri gizlemek suçundan sanıkların beraatlerine Sahte belge düzenlemek suçundan; suç duyurusunda bulunulmasına

I – Sanıklar hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

22.08.2008 tarihli iddianamede 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin anlatım bulunduğu nazara alındığında mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

22.10.2008 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve defter belge ibraz etmeme" suçlarından kamu davası açıldığı, 22.10.2010 tarihli hükümde defter belge ibraz etmeme suçundan sanıkların beraatine karar verildiği ancak, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan iddianamede anlatım bulunmadığından bahisle hüküm kurulmadığı ve bu suçlar yönünden suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmış olup, bu kararın hüküm niteliğinde olmadığı ve temyiz yeteneği bulunmadığı cihetle katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında defter belge ibraz etmeme suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’in, defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmesi istemini içerir tebligatın yapıldığı tarihte şirketin ortağı olmanın ötesinde şirketi temsil ve ilzama yetkisinin olmaması, temsil ve ilzam yetkisinin sanık ...’a ait olması karşısında, yüklenen suçun yasal unsurlarının bulunmadığı, mahkemece suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle verilen beraat kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanıklar hakkında defter belge ibraz etmeme suçu nedeniyle verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ... adına, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın Mehmet Irkın’a 25.04.2008 tarihinde yapılmasına rağmen sanığın süresi içinde defter belgeleri ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın duruşmada, kendisine yapılan tebligattan haberdar olmadığını savunması ve dosya içerisinde defter belge inceleme yazısının bulunmadığının anlaşılması karşısında; 07/04/2008 gün ve 2008/1622/36 sayılı “defter ve belge isteme yazısının” aslının veya onaylı örneğinin getirtilip incelenerek, tebligat tarihi itibariyle sanık ve Mehmet Irkın’ın aynı konuta birlikte ikamet edip etmediği sorulup, yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.