muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2705, Karar No: 2023/8807, Tarih: 11.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; masrafların çok düşük alındığını, verim değerlerinin yüksek alındığını, ürün fiyatlarının market fiyatları olarak esas alındığını, çok yıllık bitkilere göre değil tek yıllık bitkilere göre hesaplama yapıldığını, kapitalizasyon faiz oranınır düşük alındığını ve objektif değer artışı uygulanmasının hatalı olduğunu, fen bilirkişi raporunda belirtilmediği hâlde, ziraat bilirkişilerinin arazinin ana yola sıfır mesafede olduğunu belirtmesinin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz kuru arazi olarak değerlendirilip, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu niteliğine uygun olarak buğday, buğday samanı ve bostan (karpuz, kavun) münavebesi alınarak, net gelir yöntemine göre değer biçilip kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak uygulanarak, davaya konu taşınmazın konumu, niteliği dikkate alınarak %30 oranında objektif değer artışı da eklenmek suretiyle metrekare birim değerinin tespit edilmesinin kanuna uygun olduğu; ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı gereğince fark bedelin nemalarıyla birlikte davalıya hisseleri oranında derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; idarenin harçtan muaf olduğunu, dava konusu taşınmazın kamulaştırma değerinin yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda kullanılan verim miktarları, maliyetler ve ürün satış fiyatları gerçek dışı olup, verim miktarının tarım il ve ilçe ortalamaları ile uyuşmadığını, masrafların düşük gösterildiğini, verim değerlerinin o bölgede uygulanan resmi ve bilimsel verilerden daha yüksek alındığını, kapitalizasyon faiz oranının düşük ve objektif değer artışının yüksek alındığını ileri sürerek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12482, Karar No: 2016/10122, Tarih: 27.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12482 E.  ,  2016/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 92 ada 32 ve 49 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, t.fasulye ve domatesin 2014 yılına ait kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15226, Karar No: 2014/18840, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15226 E.  ,  2014/18840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına İşlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden annesinden kalan sigorta maaşını alabilmek için 02.05.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşanmış olduğu eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK“dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3565, Karar No: 2008/4729, Tarih: 20.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3565 E.  ,  2008/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalının maliki olduğu aracın çarpması, nedeni ile hasarlandığını sigortalısına ödenen 5.750 YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıya duruşma davetiyesi tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece on günlük kesin süre içinde davacı tarafından tebligat gideri yatırılmadığı için davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

05.02.2008 tarihli oturumdaki ara kararında, davacı vekilinin mazeretinin kabul edildiği, tebligat masrafını yatırması için davacıya on günlük kesin süre verildiği ve ara kararının bir sureti tebligata eklendiği anlaşılmaktadır.

HUMK'nun 163. maddesi gereğince, hakim kesin süre verirken, aynı kararda kesin süreye uyulmaması sonuçlarının neler olacağını açıkça bildirmesi gerekir. Somut olayda, davacıya kesin süre bildirildiği halde, kesin süreye uyulmamasının sonuçları neler olacağı açıklanmamış ve bildirilmemiştir. Bu durumda, mahkemece davacıya verilen kesin süre usul hükümlerine uygun olmadığından yazılı biçimde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin

alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6000, Karar No: 2017/11739, Tarih: 26.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6000 E.  ,  2017/11739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.10.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/15565, Karar No: 2012/336, Tarih: 17.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15565 E.  ,  2012/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapuda isim düzeltilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 05.10.2011 gün ve 2011/10677-11493 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı idare vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nun 440.maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren, 203,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7608, Karar No: 2016/7121, Tarih: 28.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7608 E.  ,  2016/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suça konu sahte belgenin katılan kuruma ibraz edilerek kullanıldığı ve katılan kurumun suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın kollukta alınan ve mahkemede de aynen tekrar ettiğini belirttiği ''...... Müdürlüğü’ne hitaben yazılan dilekçe altındaki imzanın kendisine ait olmadığı, suça konu kayıp diploma belgesi ile ........ ... olarak çalışmak üzere müracaatta bulunduğuna'' dair savunması, suça konu 28.07.2009 tarihli belge aslının dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından, öncelikle sanık tarafından yazıldığı iddia edilen dilekçe ve suça konu belge aslının mevcut olup olmadığının....... Müdürlüğü ve sanığın bir sene çalıştığını söylediği .......den sorulması, aslı elde edilmediği takdirde onaysız fotokopiden ibaret olan belgeler hukuki sonuç doğurmayacağı cihetle; sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı; belge aslının elde edilmesi halinde ise, sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olduğundan, duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri tutanağa geçirilerek yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı hususları değerlendirilerek iğfal kabiliyetinin bulunduğunun anlaşılması halinde, sanığın yeteri kadar imza örnekleri alınıp, daha evvel atılmış samimi imza örneklerini içerir belge asıllarının da temini ile belgelerdeki imzalardan sanığın eli ürünü olanın olup olmadığı yönünden usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19133, Karar No: 2018/2791, Tarih: 07.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/19133 E.  ,  2018/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... Gıda...Ltd.Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketlerle imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davalı şirketle nezdinde çalışan dava dışı işçi ... tarafından İş Mahkemesinde açılan davada aleyhlerine hükmedilen bedelin tahsili amacıyla başlatılan icra takibi sonucu 3.376,53 TL ödeme yapıldığını, dava dışı işçiye ödenen bedelin davalı yüklenicilerin sorumluluğunda olduğunu ileri sürerek 3.376,53 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, cevap dilekçesi vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1.940,42 TL'nın ... Gıda Maddeleri ve Yemekhane Hizmetleri Ltd. Şti. ve ... Gıda Maddeleri Turizm İnşaat Taahhüt Temizlik Yemekhane ve Güvenlik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.’den (Yeni ünvanı - ... Gıda Maddeleri Turizm İnşaat Taahhüt Temizlik Yemekhane ve Güvenlik Hiz. Tic. Ltd. Şti.) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, 1.436,11 TL'nın ... Gıda Maddeleri Turizm İnşaat Nakliyat Taahhüt Temizlik Yemekhane ve Güvenlik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'den 22.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, karar verilmiş: hüküm, davalı ... Gıda Maddeleri Turizm İnşaat Taahhüt Temizlik Yemekhane ve Güvenlik Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... Gıda Maddeleri Turizm İnşaat Taahhüt Temizlik Yemekhane ve Güvenlik Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde; şirketin eski ünvanının ... Maddeleri Turizm İnşaat Taahhüt Temizlik Yemekhane ve Güvenlik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. olduğunu ve Hızır Bey Vergi Dairesi’nin 9780396615 vergi numaralı şirket olduğunu, ihale dosyasında adı yazılı olan... Gıda Temizlik Yemek ve Güvenlik Hiz. Tic. Ltd. Şti’nin kendi şirketleri ile bir bağlantısı olmadığını, vergi numaralarının farklı olduğunu, dolayısıyla davacı şirket ile imzalanan sözleşmeninde tarafı olmadıklarını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı tarafından ileri sürülen bu husus yönünden inceleme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3491, Karar No: 2012/4357, Tarih: 21.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/3491 E.  ,  2012/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 129 ada 3 parsel sayılı 596.27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceği iddiası ile Hazine adına tapuya tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 129 ada 3 sayılı parselin ham toprak vasfıyla davacı Hazine adına tesciline, taşınmaz içerisindeki kargir ev ile 7-8 yaşlarında 4 adet kiraz ağacı ve 8 adet çeşitli meyve ağaçlarının davalı ...'a ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın öncesi yayla olup temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.