muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5375, Karar No: 2009/5466, Tarih: 15.09.2009

16. Hukuk Dairesi 2009/5375 E., 2009/5466 K.

**16. Hukuk Dairesi 2009/5375 E., 2009/5466 K.**

**- DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASI

- KADASTRO TESPİTİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü\*

Kadastro sırasında 287 ada 71 ve 75 parsel sayılı 977.74 ve 1293.85 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Salih, yasal süresi içerisinde taşınmazların ortak muristen geldiği ve taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına ve çekişmeli 287 ada 71 ve 75 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Salih tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, taşınmazların ortak muristen geldiği ve taksim edilmediği iddiasına dayanmış, dava dilekçesinde delil olarak tanık beyanı, nüfus kayıtları ve veraset ilamını göstermiştir. Davalı ise cevap dilekçesinde, 23.05.1988 tarihli hibe senedini mahkemeye ibraz etmiştir. Mahkemece davacının ilk oturuma gelmediği gibi adına çıkartılan duruşma gün ve saatini bildirir meşruhatlı davetiyeye rağmen ilk oturuma kadar delillerini bildirmediği kabul edilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 28/2. maddesinde "davacı gerçek ve tüzel kişiler dava sebep ve delillerini dilekçelerinde bildirmek zorundadır. Dilekçede bu husus bildirilmemişse hakim gönderilecek davetiye ile dava sebep ve delillerini bildirmesini davacıya tebliğ eder, davacı ilk duruşma oturumuna kadar dava sebep ve delillerini dilekçesiyle veya ilk oturuma gelmek suretiyle bildirmez ise hakim davanın açılmamış sayılmasına ve tespit gibi tescile karar verir. Bu hüküm davetiyede açıkça belirtilir." hükmü yer almaktadır. Somut olayda davacı taraf dava dilekçesinde taşınmazların babası Cemal'den İntikal ettiğini ileri sürerek dava sebebini göstermiş ve dilekçenin deliller bölümünde ise tanık beyanları, eski tapu kayıtları, veraset ilamı vs. yasal deliller demek suretiyle delillerini de bildirmiş olduğuna göre, mahkemece işin esasına girilerek, davacıya delillerini hasretmesi için yeterli önel verilmesi, tarafların hasrettikleri deliller toplandıktan sonra, çekişmeli taşınmazların başında keşif yapılmak suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken 3402 sayılı Yasa'nın 28/2. maddesine ve dosya kapsamına yanlış anlam verilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması isabetsiz temyiz olup, itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 15.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7311, Karar No: 2015/17590, Tarih: 25.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/7311 E.  ,  2015/17590 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...’nın, anılan Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 52/2 ve 54/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 Yeni Türk lirası adlı para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-8. maddelerine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarihli ve 2008/655 esas, 2008/699 sayılı kararını müteakiben 5 yıllık dene- tim süresinde herhangi bir kasıtlı suç işlenmediği ve sanık hakkında herhangi bir yargılama ve mahkumiyet kararı bulunmadığından bahisle adli emanetin 2008/668 sırasında kayıtlı Yavuz 16 Tuğra Marka, T 6368-06C 00277 seri nolu 9 mm çaplı tabanca, 2 adet şarjör ve 30 adet 9 mm. çapında merminin sanık Yaşar Akca’ya iadesine dair Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2014 tarihli 2008/655 esas, 2008/699 sayılı ek kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a dayanılarak çıkarılan 91/1779 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 16. maddesinde, ateşli silahla iş enen cürümlerden hükümlü bulunanların verilmiş izinlerin iptal edileceği belirtilmiş; aynı maddenin devamında, bu maddede belirtilen mahkûmiyetin, kesinleşmiş mahkûmiyet olduğu, madde hükümlerinin uygulanmasında, mahkemelerce verilen hürriyeti bağlayıcı cezalar paraya çevrilmiş olsa dahi, hürriyeti bağlayıcı cezanın esas alınacağı, madde kapsamında sayılan fiillerden dolayı yargılanması devam eden şahısların ruhsat verilme ve yenileme işlemlerinin, yargı kararı kesinleşinceye kadar durdurulacağı ve yargılama sonucuna kadar silahın ilgili birimce emanete alınacağı, Anılan Yönetmeliğin 3. maddesinde, taşıma ve bulundurma ruhsatlarının onay tarihinden itibaren beş yıl için geçerli olup, yenileme harcı alınmak şartıyla, her beş yılda bir yenileneceği, sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemler başlatılacağı, zabıtaca doğrudan veya 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılacak yazılı tebligattan itibaren altı ay içinde ruhsatlarını mevcut durumlarına göre taşıma veya bulundurma ruhsatı olarak yeniletmeyenlerin o silaha ait ruhsatının iptal edilerek, bu Yönetmelik hüküm- lerine göre devri sağlanacağı, bu şekilde ruhsatı iptal edilen silahın, hiçbir şekilde aynı şahıs adına yeniden ruhsata bağlanamayacağı düzenlemesine yer verilmiştir. Dava konu-

su tabancanın sanık adına 11.09.2012 tarihine kadar geçerli olan bulundurma ruhsatlı olduğu, sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanu- nu'nun 231/5 ve devamı maddeleri uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresinin geçmesi üzerine adlî emanette bulunan tabancanın sahibine iadesine hükmedildiği, sanık hakkın- da kesin hükümle sonuçlanmış bir mahkumiyet kararının bulunmadığı, hükmün açıklan- masının geri bırakılmasına dair kararın açıklanmasının gerektiği hâllerde sanığın beraatine karar verilmesi olasılığının bulunduğu ve silahın iadesine karar verildiği 17.01.2014 tarihi itibari ile 5 yıllık denetim süresinin dolduğu ve denetim süresinde suç işlenmediği gözetildiğinde, sözkonusu silahın gerekli işlemlerin yapılması için idareye teslimine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığa iadesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.02.2015 gün ve 13098 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2015 gün ve KYB/2015-73095 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Meskende bulundurma ruhsatlı tabancasını taşıdığı iddiasıyla sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde, 25.12.2008 tarihinde, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün CMK.nun 231/5 ve devamı maddeleri uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesinin ardından sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlememesi nedeniyle adli emanette bulunan tabancanın sahibine iadesine hükmedildiği anlaşılmış olup, sanık hakkında kesin hükümle sonuçlanmış bir mahkumiyet kararının bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanmasının gerektiği hallerde sanığın beraatine karar verilmesi olasılığının bulunduğu ve silahın iadesine karar verildiği 17.01.2014 tarihi itibariyle 5 yıllık denetim süresi ile silah ruhsatı geçerlilik süresinin dolduğu gözetildiğinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinin ardından, denetim süresinde suç işlenmediğinin anlaşılması karşısında, talebe konu bulundurma ruhsatlı silahın gerekli işlemlerin yapılması için idareye teslimi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi yerinde görülmediğinden,

Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2014 gün, 2008/655 esas, 2008/699 karar sayılı ek kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), kararda yer alan “sanık..'ya iadesine” ibarelerinin çıkarılarak yerine “Adli emanetin 2008/668 sırasında kayıtlı tabanca ve eklerinin Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 3. ve 17. maddeleri uyarınca işlem yapılmak üzere idare- ye teslimine” ibarelerinin yazılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31846, Karar No: 2020/16625, Tarih: 24.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31846 E.  ,  2020/16625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmiş ve davalı ... Teknik Grup-... Teknik ve Sosyal Hizmetler Turizm Dağıtım Organizasyon Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.2013- 15.10.2014 tarihine kadar belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, askere gideceğinden dolayı iş akdini İstanbul 9.Noterliği 13.10.2014 tarihli ve 11813 yevmiye no’lu ihtar ve asker sevk belgesi ile haklı nedenle feshettiğini, mutfak kısmında çalıştığını, çalışma saatlerinin 07:30-16:45 olduğunu, kış aylarında 07:45-17:00 arası çalıştığını, bazı günler 21:00-22:00-23:00 gibi geç saatlere kadar çalıştığını, cumartesi çalışması olacak ise cuma normal çalışma saatine tabi olduğunu, cumartesi çalışması olmaması halinde ise cuma 19:30’dan önce işten çıkmadığını, cumartesi çalışmasının ortalama ayda iki defa olduğunu, pazar çalışması olmadığını, yapılan fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, davacı sürekli çalışmış olmasına rağmen işe giriş çıkışlarının yapıldığını, net 1.380,00 TL ücret aldığını, öğle yemeğinin işveren tarafından verildiğini, yol ücreti hususunda anlaşıldığını ancak ödenmediğini, asgari geçim indirimi ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Teknik Grup-... Teknik ve Sosyal Hizmetler Tur. Dağıtım Organizasyon Tic. Ltd. Şti vekili; 6552 sayılı torba Yasa ile taşeron işçilerinin işçilik hak ve alacakları konusunda birçok değişiklik yapılmış olmasına rağmen davacının taleplerinin bu hususlar dikkate alınmadan hazırlandığını, 6552 (3) nolu maddesi ile idarelerin taşeron firmaların işçilerin ücretlerinin ödenip ödenmediğini kontrol ederek ve varsa ödemeyen ücretleri taşeron firmaların hak edişlerinden keserek işçilerin banka hesabına yatırmakla yükümlü tutulduğunu, madde 6 uyarınca izin sürelerinin işçilerin daha önceki çalışmaları dikkate alınarak hesaplanacağını ve idarenin izinlerin kullanıp/kullanılmadığını kontrol ile sorumlu olduğunu, kıdem tazminat sorumluluğunun idareye yüklenmiş olduğunu, bu nedenle Şirketleri yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, davalı Şirketin alacakların ödenmesinden sorumlu olmadığını, davacının ihale makamının işçisi olduğunu, davacı ile taşeron şirketler arasındaki sözleşmenin muvazaaya dayandığını, davacının puantaj kayıtları uyarınca fazla mesai yapmadığını, her ihale döneminde işe giriş çıkışının tekraren yapılıyor olmasının kamu ihale mevzuatı kapsamında bir zorunluluktan kaynaklandığını, davacının işbu durumu bilerek ve kabul ederek işe devam ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü vekili; Bakanlığa karşı dava yöneltilemeyeceğini, davacı ile Genel Müdürlük arasında hizmet akdi sözleşmesi olmadığını, davalı ve diğer dava dışı yüklenici firmaların alacaklardan sorumlu olduğunu, ücret vs ödemelerin ihale yapılmak suretiyle yüklenici şirketler tarafından yapıldığını, davacının 2013 yılı diğer davalı Şirket ve 2014 yılı Kent Sosyal-... Teknik İş Ortaklığı bünyesinde çalıştığından davaya dahil edilmesini, davalı Bakanlığın ihale makamı konumunda olduğunu, asıl işveren olmadığını, husumet yönünden davanın reddi gerektiğini, davacının kendisinin iş akdini sonlandırdığından tazminat talebinde bulunamayacağını, faiz başlangıç tarihi ve faiz miktarına da itiraz edildiğini, asgari geçim indirimi için vergi indirimine esas belgelerin işverene verilmiş olması gerektiğini, davacının asgari geçim indirimi alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak işçinin muvazzaf askerlik sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için feshin askerlik nedenine dayanması gerekmekte olup, işçinin muvazzaf askerlik celp döneminden makul bir süre önce ayrılması da yerleşik Yargıtay içtihatları uyarınca mümkün olduğu, işçinin muvazzaf askerlik sebebiyle iş sözleşmesini feshinde ihbar öneli tanınmasına da gerek bulunmadığı, davacının Kasım 2015 de askere gitmesi nedeniyle 15.10.2015 tarihinde iş akdini sona erdirdiği dikkate alınarak iş akdinin muvazzaf askerlik nedeniyle sona erdirdiğinin kabulü ile davacının kıdem tazminatına hak kazandığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacıya asgari geçim indirimi ödenip ödenmediği hususu uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesinde, "Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddî veya hukukî açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir" kuralına yer verilmiştir. Bu kapsamda taraf dilekçesinde vakıadan bahsetmiş, bazı açıklamalarda bulunmuş olabilir. Ancak bu vakıalar, açıklamalar ve bulunulan talepler açık olmayabilir. Hakimin önüne gelen uyuşmazlığı çözmesi ve doğru karar verebilmesi için, tarafların ne dediklerini tam olarak öğrenip bilmesi gerekir. İddia ve savunmanın belirsiz veya çelişkili olması durumunda hâkime verilen bu yetki, hâkim (mahkeme) bakımından aynı zamanda bir ödevdir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili dava dilekçesinde aynen “müvekkilin kendisine hiçbir şekilde asgari geçim indirimi ödenmemiştir.” açıklamasıyla asgari geçim indirimi alacağını talep etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan 04.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda, dosyaya mübrez 2014/Ekim ve 2013/Mart bordrolarındaki tahakkuklar dışlanarak asgari geçim indirimi hesaplanmış ise de; bilahare davalıların bu rapora karşı itirazları üzerine alınan ek raporda ise, ilk rapordan sonra sunulan bordroların incelenmesi ve davacının bordro ücretlerinin ödenmediği iddiasının bulunmaması karşısında bordro tahakkukları dikkate alındığında asgari geçim indirimi alacağının bulunmadığı yönünde değerlendirme yapıldığı görülmüştür.

Buna karşın Mahkemenin aynı bilirkişiden alınan ve asgari geçim indirimi yönünden farklı tespitleri içeren hesap raporlarına rağmen bu olguyu aydınlatacak bir araştırma yapmadan veya gerekçeye yer verilmeden bu alacağın kabulü yerinde değildir.

Buna karşın Mahkemenin aynı bilirkişiden alınan ve asgari geçim indirimi yönünden farklı tespitleri içeren hesap raporlarına rağmen bu olguyu aydınlatacak bir araştırma yapmadan veya gerekçeye yer verilmeden bu alacağın kabulü yerinde değildir.

Bu durumda Mahkemece yapılması gereken iş; bordro tahakkuklarının davacıdan sorulması ve gerekirse banka kayıtlarının da celbiyle uyuşmazlığın çözülmesi ile temyiz denetimini mümkün kılan bir gerekçeyle sonuca gidilmesinden ibarettir.

Netice itibariyle; hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğün gözetilmeden eksik araştırma ve yeterli olmayan bir gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 24.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1475, Karar No: 2025/7246, Tarih: 30.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1475 E.  ,  2025/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/68 E., 2024/715 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda verilen karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre toplam Kurum zararı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9899, Karar No: 2012/23071, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9899 E.  ,  2012/23071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki kadastro tutanağı ile Belediye Başkanlığının yazısından, suça konu taşınmazın mera vasfı ile belediye sınırları içerisinde olduğu anlaşılmakla; Sarıveliler Belediye Başkanlığı'na yokluğunda verilen hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan temsilcisinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7085, Karar No: 2013/251, Tarih: 15.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/7085 E.  ,  2013/251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... ve müşterekleri ve dahili davalılar ... vs. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.07.2011 gün ve 27/458 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 1154 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılara usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen oturumlara katılmamış ve yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan kısmının tapusunun iptaline dair karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin14.10.2009 gün 2009/6715 - 10173 Karar sayılı kararı ile “…çekişme konusu 1154 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın ¼’er paylarla..., ..., ... ve ... adlarına kayıtlı olduğu, kayıt maliklerinden.., .. ve ...in dava tarihinden önce ölmüş olmaları nedeniyle mirasçılarının davada taraf gösterildikleri görülmektedir. Ne var ki, ... mirasçısı ... ile.. mirasçısı.. hakkında açılmış bir dava bulunmamaktadır. Bilindiği üzere, bir taşınmazın bir kısım paylarının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden sayılması ve sicil kaydının kütükten terkini, öbür yandan başka bir pay itibariyle özel mülke konu teşkil etmesi hukuken mümkün değildir. Böyle bir sonuç, devletin doğru sicil oluşturma ilkesine de aykırı düşer. Bu nedenle, tüm paydaşlar ve onların mirasçıları arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Dava dışı,... oğlu...ve... oğlu.. isimli kişilerin davaya dahil edilmeleri ve onların huzuruyla işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, ... oğlu ...ve ... oğlu ..davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece, 5841 sayılı Yasanın 2. maddesi ile Değişik 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesi gereği 10 yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddine, 19.06.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16 ve 17.maddeleri doğrultusunda yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş ; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Mahkemece yapılan keşif sonucu üç jeoloji, bir Harita Mühendisi ve bir Fen Kontrol Memurundan oluşan Uzman Bilirkişi

Heyetince verilen raporlarda taşınmazın 48,21 m2 kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenmiştir.

Mahkemece, 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.