muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10406, Karar No: 2008/11477, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10406 E.  ,  2008/11477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15.04.2008 gün ve 2007/16648 - 2008/5129 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik birliği içerisinde iken gerçekte kendi namına satın alınan ve bedeli de kendisi tarafından ödendiği halde sicilde 1/2 payı davalı eş adına kayıtlı taşınmazla ilgili tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise katkı payından ötürü tazminat talepleri ile açılmıştır.

Davalı, taşınmazın mülkiyetindeki 1/2 payının kendisi tarafından satın alındığını, bedelini de kendisinin ödediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının mülkiyet aktarımı istemi kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiş, Dairemizce yapılan inceleme sonucu karar bozulmuştur.

Davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Gerçekten, Dairemizin 15.04.2008 tarihli bozma ilamında vurgulandığı üzere 07.10.1953 tarih 7/8 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca sicilde eşlerden biri adına kayıtlı bulunan taşınmazın gerçekte kendi namına satın alındığını ve bedelini de kendisinin ödediğini ileri süren eşin bu iddiasını Türk Medeni Kanununun 706. maddesi gereğince resmi sözleşme ile kanıtlaması gerekir. Böyle bir sözleşme olmasa bile iddia eden taraf yemin deliline dayanabilir. Nitekim, davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış sonradan verdiği delil dilekçesinde de “vs. delil” demek suretiyle yemin deliline dayandığını tekrar etmiştir. O yüzden Dairemizin bozma ilamının ikinci

sayfasında “…delil dilekçesinde yemin deliline dayanılmadığından…” söz edilmesi maddi hataya dayalıdır. Mahkemece, davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılarak mülkiyet aktarımı isteminin bunun sonucuna göre değerlendirilmesi gerekir.

Diğer taraftan, davada mülkiyet aktarımı istemi dışında ikinci kademede 6000.00 YTL. katkı payından dolayı tazminat talebinde de bulunulmuştur. Davanın kademeli şekilde açılma olanağı bulunduğundan davacının tapu iptali ve tescil istemi reddolunsa dahi ikinci kademedeki isteminin de incelenip sonucuna uygun hükme bağlanması gerekir. Dairemiz bozma ilamında yanılgılı değerlendirme sonucu bu yöne de değinilmediği anlaşıldığından davacının karar düzeltme isteminin kabul edilerek hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile bozmaya ilişkin Dairemizin 15.04.2008 tarih 2007/16648 – 2008/5129 sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33, Karar No: 2022/297, Tarih: 17.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/33 E.  ,  2022/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davası sonunda İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/10/2020 tarih 2020/289 Esas 2020/335 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 17.01.2022 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan ... ...’ın, 2209 ada 22 parsel sayılı taşınmazını, mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğullarına satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile payları oranında mirasçılar adına tescil istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldıklarını, ancak örf ve adet gereği mirasbırakan adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerindeki binayı da kendilerinin yaptırdığını, mirasbırakanın 21.11.1988 tarihli taahhütname gereği taşınmazı devrettiğini, mal kaçırma amacının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacıların miras payları oranında iptal tescile karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 23/01/2020 tarih ve 2016/17392 E., 2020/402 K. sayılı kararıyla; “...Somut olayda, dinlenen davacı tanıkları temlikin muvazaalı olduğu yönünde bir beyanda bulunmadıkları gibi, davacılar tarafından, mirasbırakanın kendilerinden mal kaçırmasını gerektirir somut bir neden de ortaya konulamamıştır. Dolayısıyla, davacılar mevcut deliller ile temliklerin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlayamamışlardır. Hâl böyle olunca, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle karar bozulmuş; bozma kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmamıştır.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

Mahkemenin 09/10/2020 tarihli ve 2020/289 E., 2020/335 K. sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri Özetle

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen karar

Mahkemenin 09/10/2020 tarihli ve 2020/289 E., 2020/335 K. sayılı kararıyla; bozma ilamında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri Özetle

Dosya kapsamındaki delillere göre davanın kabulü gerekirken, eksik incelemeyle davanın reddine karar verildiğini, Dairenin bozma ilamında davacı tanıklarının beyanlarına ilişkin tespitin hatalı olduğunu, zira davacı tanıklarının, taşınmazı mirasbırakanın satın aldığını, davalılara yapılan satış işleminin gerçek olmadığını beyan ettiklerini, 89 yaşındaki mirasbırakanın hiçbir ihtiyacı yokken taşınmazı davalı oğullarına devretmesi için makul bir neden bulunmadığını ve temlikin muvazaalı olduğunu gösterdiğini, davalı tarafın dahi işlemin gerçek bir satış olmadığını, inançlı işlem olduğunu savunduklarını, satış bedelinin terekeden çıkmadığını, mirasbırakanın kız çocuklardan mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğinin sabit olduğunu, mirasçılardan Yüksel’in zorla dava hakkından vazgeçirildiğini belirterek ve re’sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

6.2.2. Öte yandan, muris muvazaası hukusal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

6.3. Değerlendirme

( IV/2. ) paragrafında yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalılar vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11559, Karar No: 2023/11658, Tarih: 22.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11559 E.  ,  2023/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/67 E., 2023/196 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ile davalılardan ... Loj...Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; aynı iş kazasına ilişkin olmak üzere ... Sigorta AŞ ile ... Loj...Ltd.Şti. arasında görüldüğü anlaşılan ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/423 E. Sayılı dava dosyasının ikmal edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/23599, Karar No: 2020/6873, Tarih: 10.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/23599 E.  ,  2020/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/01/2019 tarihli ve 2018/40998 soruşturma, 2019/4503 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/02/2019 tarihli ve 2019/1659 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin şikâyet dilekçesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, facebook, twitter, instagram gibi sosyal paylaşım siteleri ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerini Amerika Birleşik Devletleri adlî makamlarının cevaplamadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, twitter adlı sosyal paylaşım sitesindeki profil bilgilerinin ve diğer hususların araştırılarak şüpheli veya şüphelilerin kimlik bilgilerinin tespit edilmeye çalışılması, Amerika Birleşik Devletleri adlî makamları ile istinabe yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan

Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar ABD'nin hakaret suçlarına ilişkin istinabe taleplerine yanıt vermediğinden şüphelinin tespit edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, şüpheli tespit edilemediği takdirde ise dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul Anadolu 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/02/2019 tarihli ve 2019/1659 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1290, Karar No: 2019/10259, Tarih: 24.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1290 E.  ,  2019/10259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çardak Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, meslekte kazanma güç kaybı oranının saptanması ve gelir bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş kazası veya meslek hastalığı sonucu sigortalının sürekli iş göremezlik halinin ve gelir bağlanmasının koşullarını düzenleyen mülga 506 Sayılı Yasanın 19.Maddesi “Geçici iş göremezlik hali sonunda kuruma ait veya kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre , iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu kurumca tespit edilen sigortalı sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.” hükmünü içermektedir.

Mahkeme tarafından sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına yönelik talebin reddedilmesi isabetli ise de, kazanma gücü kaybına dair kurulan hüküm yerinde görülmemiştir.

Davacı tarafından davalı kuruma 1.7.2014 tarihinde yapılan meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespitine dair istem üzerine, İzmir Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 23.3.2015 tarihli Sağlık Kurulu Kararı ile davacının %3,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybının olduğu belirlenmiştir.

Yapılan yargılama sırasında alınan gerek Yüksek Sağlık Kurulu gerekse Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporlarında, davacının 07/07/2006 tarihinde maruz kaldığı iş kazasına bağlı yaralanması sebebiyle davacının %3,3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının bildirilmiş olması karşısında, davacının kurum tarafından önceden belirlenen kazanma gücü kayıp oranında değişiklik olmadığı anlaşıldığından işgöremezik derecesinin tespitine dair istemde hukuki yararının bulunmaması nedeniyle davanın reddi gerekirken kabul kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinmesi ile yerine;

“1-Davacının işgöremezlik oranının tespitine yönelik isteminin hukuki yararı bulunmaması nedeniyle reddine,

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinmesi ile yerine;

“1-Davacının işgöremezlik oranının tespitine yönelik isteminin hukuki yararı bulunmaması nedeniyle reddine,

2-Davacının 5510 sayılı Kanun madde 19/1 gereği, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanamadığı anlaşılmakla, davacının, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranına bağlı olarak, Kurumdan gelir bağlanması talebinin reddine,

3-Harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

4-Bu dava kapsamında; Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca hazırlanan 06/11/2017 tarihli rapora istinaden düzenlenen ... seri nolu fatura tutarı olan, 684,40 TL'nin davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

5-Bu dava kapsamında sarfedilen, 125,5 TL tebligat masrafı, 168,45 TL müzekkere masrafı, 27,70 TL Peşin Harç, 27,70 TL Başvuru Harcı, 684,40 TL Adli Tıp Gideri olmak üzere toplam 1033,75 TL'den ibaret yargılama giderinin davacının üzerinde bıraklımasına,

6-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.980 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine,

8-Dava açılırken davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilen gider avansından kullanılmayan kısmının kararın kesinleşmesi ile birlikte davacıya iadesine,

Dair, davacı ve davacı vekili ile davalı SGK vekilinin yüzüne karşı, davalı ... şirketi vekilinin yokluğunda verilen kararın tebliğinden itibaren iki (2) hafta içinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi nezdinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar, açıkça okunup usulen anlatıldı. hükmünün yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.