muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8400, Karar No: 2023/2447, Tarih: 26.04.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sözleşmenin ifa edilirken EPDK'nın 20.03.2014 tarihli kararı ile herhangi bir somut gerekçe göstermeden iki ay süre ile rafineri çıkış fiyatı, akaryakıt dağıtım tavan fiyatı ve bayi tavan fiyatı belirleme esaslarını uyguladığını, ülkede rafineri, dağıtım ve bayi fiyatları bakımından tavan fiyat uygulaması başladığını, motorin ve benzin için dağıtıcı şirket kar payı ile bayi kar payı toplamının litrede 37 kuruş olarak sınırlandırıldığını, dava konusu sözleşme uyarınca her bir ürün teslimi için güncel fiyatın belirlenmesinde uygulanan fiyat farkı formulüne birinci derecede etkili olan bayi satış fiyatlarının oluşumundaki dağıtıcı şirket ve bayi kar marjlarının önemli oranda daraltıldığını, sözleşme kapsamında nakliye bedelinin de müvekkili şirkete ait olması sebebiyle bu zararın daha da arttığını, bu durumun müvekkili şirketin beher metreküp motorinde 64,00 TL gayri safi kar elde etmek üzere yaptığı sözleşmede beher metreküpte 68,00 TL zarar eder hale gelmesi demek olduğunu, bu durumun ticari olarak sürdürülebilir olmadığını, EPDK'nın kararı neticesinde, taraflar arasındaki sözleşmede sözleşmenin yapıldığı tarihte karşılıklı edimler arasında dengenin bozulduğunu, işlem temelinin müvekkili aleyhine çöktüğünü, aşırı bir ifa güçlüğü başgösterdiğini, şartların değişmesinde müvekkilinin herhangi bir kusuru bulunmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin 6 ncı, 14 üncü vs maddelerindeki fiyat belirleme esaslarının yerine fiyatlandırma esasının ya da mahkemece uygun görülecek adli fiyatlandırma esaslarının getirilmesi suretiyle sözleşmenin 21.03.2014 tarihinden geçerli olmak üzere koşullara uyarlanmasını aksi takdirde 6098 sayılı Kanun'un 138 inci maddesi gereğince sözleşmenin feshine karar verilmesinin talep edildiğini, yerel mahkemece ileri sürülen gerekçelerin yerinde olmadığını, davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, yerel mahkemece deliller toplanmadan eksik tahkikatla hüküm kurulduğunu, bilirkişi kurulunca hukuki konularda ve hatalı değerlendirmeler ile rapor düzenlendiğini, yerel mahkemenin eksik hatalı ve denetime elverişsiz raporla yetinilerek hüküm kurulması sonucu müvekkilinin hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini beyan ederek istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön olmadığı, EPDK’nın 5015 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi uyarınca fiyat uygulaması yoluna gittiği, 6098 sayılı Kanun'un 138 inci maddesi uyarınca sözleşmenin uyarlanması talebinin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözleşmenin uyarlanma koşullarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6098 sayılı Kanun'un 138 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10858, Karar No: 2014/12388, Tarih: 09.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10858 E.  ,  2014/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/288611

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2011/259 Esas, 2012/198 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Savunma içeriği, mağdur ve tanık A.. B..’ın beyanları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, olay günü saat 18.00 sıralarında alkollü vaziyette Bolu İzzet Baysal Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine gelen sanığın, tedavi olma isteğinin sağlık memuru mağdur K.. Y.. tarafından nöbetçi doktora iletildiği, nöbetçi doktorun, sanığın alkollü olması nedeniyle ertesi gün gelmesi gerektiğine dair söyleminin yine mağdur Kayhan tarafından sanığa bildirildiği, ancak sanığın tedavi edilmek zorunda olduğunu belirterek hastaneden ayrılmamak hususunda ısrar ettiği, bu sırada sağ kolu içinde sakladığı emanetin 2011/308 sırasında kayıtlı bıçağın tanık A.. B.. tarafından görülmesi üzerine hastane güvenlik görevlisi olan mağdurlar M.. İ.. ve Ü.. A..'ya bildirdiği onların da herhangi bir olumsuz durumun yaşanmaması ve hastane güvenliğinin temini için bıçağı almak istemeleri esnasında bir arbede yaşandığı ve bu sırada sanığın “sizi doğrayacağım” şeklinde sarfettiği tehdit sözleri ile görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığı halde oluşa uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12437, Karar No: 2007/661, Tarih: 29.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12437 E.  ,  2007/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kırıkkale Aile Mahkemesi

TARİHİ        :10.05.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/785, Karar No: 2013/1823, Tarih: 11.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/785 E.  ,  2013/1823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dava dosyasına konu olayda, mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Mahkemece, keşif esnasında dinlenen komşu iş yeri tanığı davacının askerlik dönemi hariç 3-4 yıl kadar davalı işveren yanında çalıştığını bildirmesi, başkaca komşu iş yeri tanığı bulunamayıp davalı işyerinden Kurum kayıtlarına intikal eden dönem bordrolarının da mevcut olmaması karşısında, öncelikle davacının askerlik yaptığı dönem belirlenip, anılan tanık celp edilerek, davacının işe başlangıç ve bitiş tarihleri ayrıntılı olarak sorularak, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği de nazara alınarak, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5726, Karar No: 2015/23597, Tarih: 07.07.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/5726 E.  ,  2015/23597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nun gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının isteği üzerine kendisine muhtelif tarih ve miktarlarda toplamda 75.000 dolar borç para gönderdiğini, davalının aldıklarını geri ödememesi üzerine alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlattığını davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, gönderilen paraların borç olarak gönderilmediğini, bu paraların davacının talimatı üzerine dava dışı şahıslara ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davalının savunmasının vasıflı bileşik ikrar olduğu, kendisine paranın gönderildiğini ikrar ettiği dolayısı ile davacının davalıya böyle bir bedel gönderdiğini ispat etmiş, davalının ise başka birine bu parayı davacının talimatı doğrultusunda verdiğine ilişkin herhangi bir belge sunamayarak ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya banka havalesi ile 70.000 Dolar ödünç verdiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı gönderilen paranın davacının talimatı doğrultusunda dava dışı şahıslara ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Davalının bu savunması gerekçeli inkar niteliğindedir. Bu durumda davacının ödünç ilişkisini yasal delillerle ispat etmesi gereklidir. Davacı tarafından dosyaya sunulan farklı tarih ve miktarları içeren banka havale makbuzlarında paranın borç olarak verildiğine ilişkin herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Davalının açık muvafakati olmadığından yine taraflar arasında HUMK’nun 293/1. (HMK’nun 203/1.) maddesinde sayılan akrabalık ilişkisi de bulunmadığından, HUMK’nun 288. (HMK’nun 200.) maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenemez. Davacı, davalıya ödünç verdiğini yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki dava dilekçesinde “sair her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 2428,45 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1360, Karar No: 2012/21157, Tarih: 09.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1360 E.  ,  2012/21157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK.'nın 89/1, 2-b, 52/2-4, 53/6. maddelerince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık dolmuş şoförünün gündüz meskun yerde önünde giden bir başka minibüse yakın takip sonucu arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı ve kusur tespiti mahkemece normatif olarak belirleneceğinden keşif tutanağındaki imza eksikliğinin sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10071, Karar No: 2014/34, Tarih: 13.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10071 E.  ,  2014/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına sürüklenen çocuk ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Batman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2010 gün ve 2010/43 Esas, 2010/92 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, rapor alındıktan sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesinde tek psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 20.10.2010 tarihli, mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair rapora dayanılarak eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8092, Karar No: 2019/3080, Tarih: 18.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8092 E.  ,  2019/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 01.05.2009 tarihinde, davalıların işleten ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu olarak müvekkillerinin yaya olan babalarına çarptığını, 09.05.2009 tarihinde desteğin vefat ettiğini belirterek, davacılar için fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00'er TL maddi, 100,00'er TL destekten yoksun kalma ve 12.000,00'er TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 55.256,60 TL destekten yoksun kalma tazminatı takdiri ile tazminatın 100,00 TL'si için dava tarihinden, 55.156,00 TL'si için ıslah tarihi olan 28.12.2015 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve mütcselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ... için 46.166,55 TL destekten yoksun kalma tazminatı takdiri ile tazminatın 100,00 TL'si için dava tarihinden 46.066,55 TL'si için ıslah tarihi olan 28.12.2015 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, sair maddi tazminat talebinin reddine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kabulü ile davacılar için ayrı ayrı 12.000,00'er TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna, yetkisizlik kararı ile ilgili olarak Kanunda öngörülen iki haftalık sürenin, tarafların dosyanın gönderilmesini talep edebilecekleri son tarihi göstermekte olduğu, kararın henüz kesinleşmediği bir aşamada dosyanın görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmesinin mümkün bulunduğu, dolayısıyla davacılar tarafından dosya gönderme başvurusunun süresinde yapıldığının anlaşılmasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2-Mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda; kaza tarihinde 23 yaşında olan davacı ... ile 21 yaşında olan davacı ...'ın her ikisinin de yüksek lisans programına kayıtlı oldukları belirtilerek, 25 yaşlarını doldurdukları tarihten sonraki tarihler (... için 31.12.2015 ve Memed Sarp için 01.03.2015 tarihlerinde yüksek lisans öğrenimlerini tamamlayacakları varsayılarak) esas alınarak hesaplama yapılmıştır.

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; çocuklar için destekten yoksun kalacakları sürenin belirlenmesinde yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar ayrı ayrı değerlendirilmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, 25 yaşının doldurulmasına kadar; yüksek öğrenim yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabul edilerek hesaplama yapılması gerekmektedir. Buna göre olay tarihinde yüksek öğrenim gördükleri anlaşılan davacıların, ölen babalarından destek almaya devam etmelerini gerektirir özel durumlarının bulunduğunun iddia ve ispat edilemediği dikkate alındığında, maddi tazminat istemlerinin 25 yaşlarının doldurulduğu tarihler esas alınmak suretiyle hesaplanması gerekirken yazılı olduğu şekilde maddi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11886, Karar No: 2017/22745, Tarih: 19.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11886 E.  ,  2017/22745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu ... Köyü 173 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının zeminde kapladığı alan belirlenerek, taşınmazın kapama fındık bahçesi niteliğinde kabulü ile net fındık geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra fındık ağaçlarının bedellerinin tespitinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, münavebe ürünü olarak değerlendirmeye alınan buğday, beyaz lahana, dane mısır ile fındık bahçesindeki fındık ağaçlarının dekara verimleri, üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının değerlendirme tarihi olan 2014 yılı İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü resmi verileri getirtilip rapor denetlendikten sonra değer biçilmesi gerekirken, 2013 yılı resmi verilerine göre değer belirleyen raporun hükme esas alınması,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra 1.325,06TL fark bedel için 20.06.2014 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerekirken infazda sorun oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.