muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/201, Karar No: 2021/328, Tarih: 23.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/201 E.  ,  2021/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “muvazaalı işlemin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Davalı ... vekilinin direnme kararına yönelik temyiz istemi Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı, miktar itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 346/1. maddesi uyarınca reddedilmiştir.

4. Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. ÖN SORUN

6. Davacı vekilince, davalı borçlunun bankaya olan borcu nedeniyle icra takibi başlatılmadan önce davalıların mal kaçırmak amacıyla kendi aralarında düzenlemiş olduğu 70.000TL bedelli bononun tahsiline yönelik olarak icra takibi başlatıldığını, bu takipten ötürü borçlunun maaşında birinci sırada maaş haciz uygulandığını ileri sürerek muvazaalı takibin iptalini, takip dosyalarının birinci sıraya alınmasını talep ettiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli kararı ile HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin olmak üzere karar verildiği, kararın davalı ... vekilince süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile temyiz talebinin HMK’nın 366. maddesi yollaması ile 346/1. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bu ek kararın davalı ... vekilince “…Bölge Adliye Mahkemesi' nin direnme kararına itirazımız yoktur. Ancak ,direnme kararının kesin olarak tesis edilmesinin isabetli olmadığı kanaatindeyiz. Direnme kararının ,kesin olarak verilmesi ,öncelikli olarak ;usuli kazanılmış hak ilkesine aykırılık teşkil etmektedir…” gerekçesiyle temyiz edildiği, eldeki dava dosyasında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyiz kesinlik sınırında kalıp kalmadığı, temyiz edilebileceğinin kabulü hâlinde ise temyiz dilekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde direnme kararının temyizen incelenip incelenemeyeceği hususu ön sorun olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

II. GEREKÇE

7. HMK'nın 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi (02.07.2020) itibari ile 72.070TL'dir.

II. GEREKÇE

7. HMK'nın 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi (02.07.2020) itibari ile 72.070TL'dir.

8. Somut olayda muvazaalı olduğu belirtilen icra takibinin dayanağı 70.000TL bedelli bono olarak gösterilmiş, davada bu muvazaalı takibin iptali talep edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabulü ile düzelterek esas hakkında karar verilmek üzere Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.02.2017 tarihli ve 2015/1203 E., 2017/83 K. sayılı kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda 02.07.2020 tarihli direnme kararı miktar itibariyle kesin niteliktedir.

9. Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı, miktar itibariyle kesin olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz talebinin HMK’nın 366. maddesi yollaması ile 346/1. maddesi uyarınca reddine dair ek karar yerindedir.

10. Bu nedenle temyiz isteminin miktar itibariyle reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 13.07.2020 tarihli ve 2020/768 E., 2020/766 K. sayılı ek kararı onanmalıdır.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin miktar yönünden reddine dair verilen 13.07.2020 tarihli ve 2020/768 E., 2020/766 K. sayılı ek kararın ONANMASINA,

Gerekli ilam harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3326, Karar No: 2024/4851, Tarih: 12.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3326 E.  ,  2024/4851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Soma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Manisa ili Soma ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 153 ada 67 parsel sayılı 21.600,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili; Manisa ili Soma ilçesi ... Mahallesi 153 ada 67 parsel sayılı taşınmazın koordinatları belirtilen bölümünün orman tahdit hattı içerisinde kaldığını, orman vasfı nedeniyle özel mülkiyete konu yapılamayacağını, zilyetlik ve zamanaşımı yoluyla kazanılamayacağını, dava konusu yerin eski tarihli memleket haritalarında ve amenajman planlarında orman olarak görüldüğünü, fiili durumu itibariyle de orman olduğunu belirterek; dava konusu 153 ada 67 parselin koordinatlarıyla belirtilen kısmı dikkate alınarak, taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalan kısmının tespiti ile bu kısmın tapusunun iptali ve orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline, taşınmaz üzerinde üçüncü kişiler lehine bulunan şerhlerin ve irtifak haklarının terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; 1990 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında dava konusu taşınmazda herhangi bir orman kaydına rastlanmadığından 153 ada 67 parsel olarak davalı adına tescil edildiğini ve yapılan kadastro tespitinin herhangi bir itiraza uğramadan 1991 yılında kesinleştiğini, genel olarak taşınmazda 41 yaşında zeytin ağaçları bulunduğunu, taşınmazın etrafında ise kesim ihtiyacını karşılamak üzere bakıma tabi tutulan kızılçam ağaçlarının yetiştirildiğini, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... ... Bankası A.Ş. vekili; davalı ...'nin 2005 yılında kullandığı kredi nedeniyle taşınmaza ipotek konulduğunu, borcun 2013 tarihinde kapatıldığını, ancak talep olmadığı ve fek ücreti ödenmediği için ipoteğin kaldırılmadığını, daha sonra ipoteğin 29.04.2014 tarihinde fek edildiğini, taraf sıfatlarının kalmadığını savunarak davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... ... Bankası A.Ş. vekili; davalı ...'nin 2005 yılında kullandığı kredi nedeniyle taşınmaza ipotek konulduğunu, borcun 2013 tarihinde kapatıldığını, ancak talep olmadığı ve fek ücreti ödenmediği için ipoteğin kaldırılmadığını, daha sonra ipoteğin 29.04.2014 tarihinde fek edildiğini, taraf sıfatlarının kalmadığını savunarak davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "dava dilekçesine ekli krokide (B) harfi ile gösterilen kısmın 1958 yılı basımı en eski tarihli, 1978 yılı basımı ve 2000 yılı basımı haritalarda üzerinde çalılık rumuzu bulunan yeşil renkli alanlar içerisinde olduğunun belirlendiği, anılan kısımda amenajman planlarında verimli kızılçam ağaçlarının, hava fotoğraflarında ise kısmen kızılçam kısmen genç fidan ağaçlarının bulunduğunun tespit edildiği; ekli krokide kırmızı renkle (B) harfi ile gösterilen 9.557,13 m2'lik kısmın 4785 sayılı Kanun kapsamına girdiği, 5658 sayılı Kanuna göre iadeye tabi ormanlarla ilgisinin bulunmadığı ve 3116, 5653, 6831, 4999 sayılı Kanunlardaki orman tanımına uygun olduğu, (A) harfi ile gösterilen kısmın orman sayılmayan yerlerden olduğu, taşınmaz üzerindeki ipoteğin dava açıldıktan sonra terkin edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Manisa ili Soma ilçesi ... Mahallesi ... mevkii 153 ada 67 parselde davalı adına kayıtlı olan taşınmazın 09.11.2020 tarihli bilirkişi raporunun ekinde kadastro teknisyeni İ.S. tarafından hazırlanan krokide (B) harfiyle gösterilen 9.557,13 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline; davalı ... A.Ş. hakkında açılan davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, "Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk defa 1991 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na (3402 sayılı Kanun) göre arazi ve orman kadastrosu yapıldığı, dava konusu 153 ada 67 parselin orman sınırları dışında kaldığı ve davalı ... adına zeytinlik vasfı ile tespit gördüğü, çalışmalara ilişkin kadastro tutanaklarının 12.03.1991-10.04.1991 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleştiği, dava konusu Manisa ili Soma ilçesi ... Mahallesi 153 ada 67 parsel sayılı taşınmazın davacı vekilinin dava konusu ettiği dava dilekçesine ekli koordinat değerlerinin zeminde ve sayısal harita üzerinde uygulandığı, buna göre davacının dava konusu ettiği yerin rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilen alan olduğu, (A) harfi ile gösterilen alanın davacı tarafça dava konusu edilmediği, kaldı ki krokide (A) harfi ile gösterilen dava dışı alanın eğiminin % 8-10 oranında olduğu, üzerinde 28-33 yaşlarında bakımlı zeytin ağaçları bulunduğu, mevcut durumu itibari ile uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığı, zeytin ağaçlarının yaşlarından en az 33 yıldır zeytinlik olarak kullanıldığının tespit edildiği, 1958, 1978 ve 2000 yılı basımı memleket haritalarında, bu alanın orman sayılmayan beyaz renkli, orman olmayan geniş yapraklı ağaç rumuzu ile gösterilen alanda kaldığı, 1953, 1970 ve 1995 tarihli hava fotoğraflarında aynı alanın açıklık tarla halinde göründüğü ve üzerinde 1995 yılında zeytin ağaçlarının bulunduğu, amenajman planında (Z) harfiyle gösterilen ... alanı içerisinde kaldığı, kadim ... arazisi olduğu, sonuç itibariyle bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 12.048,44 m2 yüzölçümündeki dava konusu edilmeyen alanın 4785 sayılı Kanun kapsamına girmediği, 5658 sayılı Kanuna göre iadeye tabi ormanlarla ilgisinin bulunmadığı, 3116, 5653, 6831, 4999 sayılı Kanunların orman tanımı gereğince orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığından, bu yönüyle davanın kabulüne dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tesciline dair mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına, temyiz edenin sıfatına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6282, Karar No: 2011/9956, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6282 E.  ,  2011/9956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, patates, silajlık mısır ve kavunun sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, dekar başına üretim gideri ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/299, Karar No: 2007/308, Tarih: 30.05.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/13-299 E.  ,  2007/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara,bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 30.5.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9882, Karar No: 2023/8968, Tarih: 28.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9882 E.  ,  2023/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum ve davalı Olay Radyo ve Tv Yayıncılık A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işverene ait işyerinde 1998-2008 yılları arasında tam zamanlı olarak çalışan davacının evlilik nedeni ile işyerinden ayrılmasına rağmen yaptığı programın dinlenilme oranının yüksekliğinden dolayı 2008 yılı Ağustos ayından itibaren 2015 yılı Ağustos ayına kadar 18.00-21.00 saatleri arasında çalışmasına devam ettiğini beliterek; hizmet tespitine dair karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacının 08.07.2008 tarihinde evlendiğini ve 15.07.2008 tarihinde iş yerinden ayrıldığını, bu tarihten sonra işyerinde çalışmadığını belirtmiştir.

2.Kurum vekili cevap dilekçesi ile davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2020/420-2021/272 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2021/1164-2022/1058 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkeme kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... eldeki dava irdelendiğinde; dosya kapsamında davacının talep konusu dönemi içerir 5510 4/ 1- b madde kapsamında sigortalılık varlığının anlaşılması karşısında; işaret edilen yasal mevzuat kapsamında çakışan sigortalılık hükümleri tartışılarak; hangi çalışmaya üstünlük tanınması gerekiyorsa o sigortalılığın geçerli olacağının dikkate alınması gereğinin yerine getirilmemesi usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir. . ..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum ve davalı Olay Radyo ve Tv Yayıncılık A.Ş. vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde, verilen kararın eksik incelemeye, çelişkili tanık anlatımlarına dayalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, aynı hususları belirterek davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 nci maddesi uyarınca 506 sayılı Kanun'un 79/10 ncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; fer'i müdahil Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Fer'i müdahil Kurum ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5010, Karar No: 2016/7022, Tarih: 22.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5010 E.  ,  2016/7022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanıklar ... ve ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

2005 ve 2006 takvim yıllarının Aralık ayı dahil matrahlı KDV beyannamesi verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihi ve zamanaşımı süresini kesen tarihler gözetildiğinde sanıklara yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden, zamanaşımının tespitinde yanılgı ile 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerindeki zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi, yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 13.11.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.