muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1720, Karar No: 2013/8128, Tarih: 30.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1720 E.  ,  2013/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

NUMARASI : 2010/143-2011/487

DAVACI : H.. K.. vd. Vek.Av.Cüneyit Göğüş

DAVALI : TEİAŞ Genel Müdürlüğü Vek.Av.Osman Demirel

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, davacı vekilinin 22.07.2010, 02.11.2010 ve 23.12.2010 günlü oturumlara katılmadığı halde yargılamanın ertelendiği ve en son 31.03.2011 günlü oturumda davacı vekilinin yine duruşmaya katılmaması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacılar vekilinin, mazeret bildirmeden birden çok oturuma katılmadığı, yargılamanın bu nedenle uzadığı açıktır. Ancak; dosyanın işlemden kaldırılması HMK.nun 150. (HUMK.nun 409.) maddesinde belirlenen sürecin başladığının ihtarı niteliğinde olup, doğrudan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Bu nedenle dosyanın işlemden kaldırılması yerine, açılmamış sayılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1909, Karar No: 2023/3038, Tarih: 22.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1909 E.  ,  2023/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3070 E., 2022/2472 K.

...

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/238 E., 2022/398 K.

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 01.09.1991 tarihinde...'in sahibi olduğu, ... Diş Deposunda teknisyen olarak çalıştığını, bu tarihli sigorta sicil kartı aldığını, 20.09.2017 tarihinde emeklilik durumunu öğrenmek için kuruma başvurduğunu, kurumun 12/10/2017 tarihli cevabı ile hizmet süresinin eksik tespit edildiğini fark ettiğini, bölge onaylı bordro ile tekrar müracaatı halinde işlem yapılacağı şeklindeki yazısı uyarınca tekrar başvuru yaptığını, kurumun cevabında hizmet kaydının bulunmadığını, iddia edilen dönemlere ait isminin bulunduğu bölge onaylı bordrolarla tekrar müracaatı halinde işlem yapılacağını bildirerek talebini reddettiğini belirterek müvekkilinin sigorta başlangıç tarihinin 01.09.1991 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde, Kurumca tesis edilen işlemlerin kanuna ve mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... yapılan değerlendirmelere göre; dönem bordrolarının bulunmaması nedeniyle bordro tanıklarının dinlenemediği, 1991 yılı önceki ve sonraki döneme ilişkin dönem bordrolarının da olmadığı, kamu tanıklarının tespit edilemediği, işe giriş bildirgesi kişinin işe alınmış olduğunu gösterse de, fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli olmadığı, çalışma olgusunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde güçlü kanıtlarla kanıtlanamadığı anlaşılmış, davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile aşağıdaki hüküm oluşturulmuştur." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, müvekkili adına düzenlenmiş işe giriş bildirgesinin bulunduğunu ve bu bildirgenin sahte olduğuna dair bir kanıt bulunmadığını, Kurum tarafından bu belgenin aksinin ispat edilemediğini, iş yeri sahibi ... ile ilgili herhangi bir araştırma yapılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...02.08.1967 doğumlu davacının 01.09.1991 tarihinde ... Diş Deposu unvanlı ... sicil numaralı iş yerinde çalışmaya başladığına dair işe giriş bildirgesinin bulunduğu, iş yerinin 01.09.1991-30.09.1996 tarihleri arasında kanun kapsamında bulunduğu ancak işveren tarafından dönem bordrosunun verilmediği, yapılan araştırmalara rağmen komşu iş yeri tanığının tespit edilemediği, davacı tarafından da çalışmasını bilebilecek durumda olan tanıkların bildirilmediği anlaşıldığı..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 01.09.1991 tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 2 inci, 108 inci maddesi hükümleridir.

506 sayılı Kanunun 108 inci maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır. Bu nedenle hizmet tespiti davalarındaki kanıtlama yöntem ve ilkeleri benimsenip uygulanmalı, başka bir anlatımla, sigortalılıktan söz edilebilmesi için, çalışmanın varlığı, hizmet tespiti davaları yönünden kabul edilen yöntem ve ilkelere uygun biçimde saptanmalıdır. Hizmet tespitinin bir türü olan sigortalılık başlangıç tespiti davasında, dava konusu dönem yönünden hem çalışmaların geçtiği işyerinin varlığı hem de sigortalının çalışmalarının gerçek ve sigortalı çalışma olduğunun hiçbir teredüte yol açmayacak şekilde ispatlanması gerekmektedir. Bu tür davalar yalnızca bir günlük çalışmanın tespitinden ibaret olarak görülmemeli, bir günlük çalışmanın kabulü ile saptanacak sigortalılık başlangıcının sigortalıya sağlayacağı sigortalılık süresi ile birlikte kazandıracağı haklar dikkate alınmalı ve giriş bildirgesi ile birlikte eylemli çalışmanın bulunup bulunmadığı özellikle belirlenmelidir.

3. 6100 sayılı HMK m. 119/1-e gereğince davacının, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini bildirmek, m. 194 gereğince de taraflar, dayandıkları vakıaları, ispata elverişli şekilde somutlaştırma yükümlülüğü vardır. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur. Bir davada haklı çıkabilmek için soyut veya genel hatlarıyla bir iddiayı ortaya koymak yeterli değildir.

Aynı zamanda bu iddiaların, ispata elverişli hale getirilerek zaman, mekân ve içerik olarak somutlaştırılması gerekir. En azından iddianın araştırılabilmesine yönelik somut bilgi ve açıklamaların sunulması gerekir. İddia somutlaştırıldıktan sonra hâkim ve karşı taraf, bunun üzerinden savunma ve yargılama yapabilecektir. Soyut iddialar ve vakıalar üzerinden değerlendirme yapılması mümkün değildir.

Somutlaştırma yükü, genel anlamda tarafların açıklama ödevinin bir parçası ve layihalar teatisi aşamasındaki tezahür şeklidir. Somutlaştırma yükü, basit yargılama ve kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda da geçerlidir.

HMK m. 31 gereğince, Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir. Davaya konu talebin somutlaştırılmaması halinde önce hâkim, m. 31 ve 119/1-e gereğince davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini davacıdan istemeli, gerekirse tarafa açıklattırma yaptırmalı, bu eksiklik giderildikten sonra yargılamaya devam etmelidir.

4.Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.Eldeki davada, mahkemece verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Mahkemece davacıya çalışmalarını bilebilecek nitelikte çalıştığı işyerine komşu olan uyuşmazlık konusu dönemin kayıtlı işverenleri ve çalışanlarını Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31 inci maddesi kapsamında açıklatılmalı, davacının bildireceği komşu işverenler ve çalışanları ile mahkemece işyeri adresine talep konusu dönemdeki komşu iş yerleri, vergi dairesi, belediye ve SGK’dan yapılacak araştırma ile yöntemince tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı,eylemli çalışmanın var olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

2. Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/10184, Karar No: 2015/327, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10184 E.  ,  2015/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eylemini aynı gün içerisinde farklı zamanlarda birden fazla gerçekleştirdiği halde, 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması, Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 11.02.2013 ve 07.05.2014 tarihli raporlarında mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmiş olması nedeniyle Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinden, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, TCK.nın 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/671, Karar No: 2022/3968, Tarih: 18.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/671 E.  ,  2022/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: KARABÜK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptal-tescil,bedel,tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...’in 2, 7 ve 53 parsel sayılı taşınmazlarını davalı torunu Mehmet’e satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tesciline,olmadığı takdirde miras payı oranında bedele ve tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, temliklerin bedel karşılığı yapıldığını, ayrıca mirasbrakan tarafından davacıya da taşınmaz devredildiğini ve mirabırakanın başkaca taşınmazlarının bulunduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın temlik tarihinde taşınmazları satmaya ihtiyacının olmadığı, satış tarihinde mirasbırakanın 85 yaşında olup bu tarihten yaklaşık 6 ay sonra öldüğü, bu yaşta birinin askerden yeni gelmiş ve bir an önce evlendirmek istediği torununa dava konusu taşınmazları satış akti ile devretmesinde haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığı, davalı tarafça taşınmazın parası ödenmek suretiyle alındığı iddia edilmiş ise de ,mirasbırakanın davalıya yapmış olduğu satış tarihinde terekesinde parasal bir artış olmadığı, dava konusu taşınmazlardan 147 ada 53 parsel sayılı taşınmazın satış tarihinden sonra belediye mücavir alan sınırlarına alınarak imar planı içinde kaldığından değerlenmiş ise de resmi senetteki satış bedelleri ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasında yine de fahiş fark bulunduğu, mirasbırakanın ölümünden sonra bir kısım taşınmazların davacı ile mirasbırakanın diğer mirasçısı davalının babası ...'e intikal etmiş ise de, mirasbırakan tarafından torunu olan davalıya devredilen dava konusu taşınmazların terekenin en değerli taşınmazları olduğu, askerden yeni gelmiş davalının dava konusu taşınmazları satın alabilecek ekonomik gücünün olmadığı, mirasbırakanın satış akdini gerçekleştirmesindeki gayenin kız çocuğunu terekenin en değerli taşınmazlarından mahrum etmek olduğu, mirasbırakan tarafından yapılan devrin gerçek bir devir olmayıp, diğer mirasçılardan mal kaçırma kastıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davalının taşınmazları temlik tarihindeki rayiç bedel üzerinden satın aldığını,muvazaa iddiasının ispatlanamadığını, mirasbırakanın davacıya da taşınmazlar verdiğini, bu taşınmazların mahkemeye bildirilmesine rağmen mahkeme bu konuda araştırma yapılmadığını, mirasbırakanın taşınmazlarını çocukları arasında paylaştırdığını, mirasbırakandan kalan diğer taşınmazların değerinin tespit edilmediğini, mirasbırakanın davacıya da 133 ada 23 parsel, 153 ada 41 parsel, 153 ada 55 parsel, 153 ada 57 parsel, 152 ada 25 parsel, 147 ada 132 parsel sayılı taşınmazlarını verdiğini, davacıya yapılan devirlerden sonra mirasbırakanın dava konusu taşınmazlarını davalıya devrettiğini, ayrıca mirasbırakanın geride çok sayıda taşınmazının kaldığını, taşınmazların kıymetlenmesi nedeniyle bu davanın açıldığını, mirasbırakanın taşınmazları davalıya sattığını, mirasbırakanın tüm ihtiyaçlarının davalı ve babası tarafından karşılandığını, davalının askerden geldikten sonra çalıştığını, davalıya babasının da maddi yardımda bulunduğunu, mirasbırakanın minnet duygusu ile taşınmazları biraz düşük bedelden sattığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 24/09/2020 tarihli ve 2018/1437 Esas - 2020/977 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın 07/01/2003 tarihinde öldüğü, geriye davacı ve davalının babası İlyas Çetin'in kaldığı, 160 ada 2, 147 ada 53 parsel ve 148 ada 7 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan tarafından 14/05/2002 tarihinde davalı torununa 2.800.000,00 TL bedel ile satış suretiyle temlik edildiği, mirasbırakan tarafından tüm mirasçıları kapsayan bir paylaştırmanın bulunmadığı, minnet duygusunu gerektirecek bir ihtiyacın da olmadığı, davalı tarafından bedelin ödendiği iddiasının da ispatlanamadığı, yazılı şekilde mahkemece davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında iptal - tescil, olmadığı takdirde bedel ve tenkis isteklerine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında iptal - tescil, olmadığı takdirde bedel ve tenkis isteklerine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

(III.) ve (IV.3.) paragraflardaki gerekçeler yerinde bulunmakla, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve özellikle çekişmeli taşınmazların davalıya temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gözetildiğinde, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 47.828,73 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18/05/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.