muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3272, Karar No: 2011/2132, Tarih: 28.02.2011

Dava konusu olayın gelişimi, kullanılan sözlerin niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle; hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ilk paragrafında yer alan “...5.000,00...” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “...2.000,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin üçüncü paragrafının silinerek yerine üçüncü paragraf olarak “Alınması gereken 108,00 TL nispi karar harcının davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına, peşin alınan 135,00 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10385, Karar No: 2023/8554, Tarih: 21.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10385 E.  ,  2023/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itibari hizmet süresi tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, diğer davalı işverene ait işyerinde rafineri bölümünde çalıştığını, bildirilen hizmetlerine itibari hizmet süresi verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının diğer davalı işverene ait işyerinden davacı hakkında normal işler kodu ile bildirim yapıldığını, kamu düzenini ilgilendiren davada iddianın açık ve net ispatı gerektiği, davaya sebebiyet verilmediğini belirterek reddini istemiştir.

Davalı işveren vekili davacının çalışmalarına uygun bildirimlerin yapıldığını, işyerinde sağlıksız koşulların bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının 03.11.1998-09.12.2007 tarihleri arasında davalı Şeker Fabrikası işyerlerinde çalıştığı dönemlerde Kuruma bildirilen 1060 gün hizmet süresi üzerinden hesaplanan 265 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun tespiti ile bu sürenin hizmet süresine eklenmesi gerektiğine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili, cevap dilekçesindeki hususları tekrar ederek, kampanya dönemi dışında sağlıksız çalışma koşullarının bulunmadığını, itibari hizmet süresi zammından yararlanmak için yasanın aradığı koşulların bulunmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının davasının hukuki dayanaktan yoksun ve haksız olduğunu, belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Davalı Kurum vekili, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının davasının hukuki dayanaktan yoksun ve haksız olduğunu, belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Somut olayda, davacının 02.11.1998 ile 01.10.2008 tarihleri arasında Burdur Şeker Fabrikasında rafireneri bölümünde çalıştığı, emsal dosyada söz konusu fabrikalarda yapılan keşifler sonucunda alınan bilirkişi raporunun dosya arasında bulunduğu, bu raporda fabrikada çalışan işçilerin işin yapılması esnasında aynı çatı altında birbirine bağlantılı olarak çalıştıklarının ve 506 sayılı Kanun Ek 5 inci maddesinde belirlenen fiziksel koşulların oluştuğunun belirlendiği, mahkemece sadece kampanya dönemindeki çalışmalar ile sınırlı hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre itibari hizmet süresi belirlenmişse de; istinaf edenin sıfatına göre inceleme yapılması karşısında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı..." gerekçesi ile davalı Kurum vekilinin ve davalı Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının diğer davalı işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilen hizmet akdine dayalı çalışmalarının 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamında itibari hizmet süresi kapsamında olup olmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile,

2. 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi olup, madde de;

"506 sayılı Kanun'a göre sigortalı sayılanların aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir." denildikten sonra, tablonun IV numaralı sırasında " fabrika, atölye, havuz ve depolarda trafo binalarında çalışanlar" ın " 1 inci çelik, demir ve tunç, 2 nci zehirli, boğucu, yakıcı öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde 3 üncü patlayıcı maddeler yapılmasında, 4 üncü kaynak işlerinde çalışanlar" ın çalıştıkları her yıl için "90 gün" itibari hizmet süresi verilmesi gerektiğini,

"Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır." düzenlemesi ile de bu sürenin nasıl hesaplanacağı düzenlenmiştir.

"Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır." düzenlemesi ile de bu sürenin nasıl hesaplanacağı düzenlenmiştir.

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

Anılan maddeye göre, sigortalının itibari hizmetten yararlanabilmesi için, yapılan işin, tablonun ilgili bendinde belirtilen iş yerinde ve alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarından herhangi birisi ile birlikte yani iki koşulu beraber taşıması gerekir.

3. Değerlendirme

1. İnceleme konusu davada, davacının itibari hizmet süresi verilmesini istediği 02.11.1998-30.09.2008 tarihleri arasındaki çalışmalarının Burdur Şeker Fabrikasında geçtiği, Mahkemesince Yozgat ve Kırşehir Şeker Fabrikalarında yapılan keşifler sonucu belirlenen tespitlerin esas alınarak Burdur Şeker Fabrikasının kampanya dönemlerine göre hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

2. İtibari hizmet süresinin verilebilmesi için, yapılan iş nedeniyle Ek 5 inci maddede sayılan zararlı ve olumsuz koşullarda çalışılmış olduğunun tespiti gerektiğinden, Mahkemesince dava konusu işyerinde keşif yapılarak, çalışmanın geçtiği bölümün çalışma koşulları tespit edilmeli, yukarıda belirtilen ek 5 inci maddenin II numaralı bendinin a-f bentlerinde sayılan zarar yada zararlara maruziyet bulunup bulunmadığı belirlenmeli ve bozma sonrası yapılacak yargılama sonucu verilecek kararda hükmü temyiz etmeyen davacı bakımından davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek sadece kampanya dönemleri esas alınarak bir karar verilmelidir.

3. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA

İlk Derece Mahkemesi Kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5494, Karar No: 2024/3145, Tarih: 17.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5494 E.  ,  2024/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1306 E., 2023/1308 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 37. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/32 E., 2023/36 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi bulunduğunu, davalı Kurum tarafından 11.08.2017 tarihli soruşturma raporuna istinaden sağlık hizmeti sunulmadığı halde kuruma fatura edildiği ve faturanın veya faturaya dayanak oluşturan belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlendiği gerekçeleriyle müvekkili şirket hakkında 4.300.528,21 TL cezai işlem uygulanacağının 06.12.2018 tarihli yazı ile bildirildiğini; bu cezai işlemin ölçüsüz, faaliyetleri ve özgürlükleri yok eden, Anayasa’ya aykırı bir işlem olduğunu, ceza miktarının müvekkili şirketin iflasına neden olabilecek miktarda bulunduğunu ve hesaplanmasında fahiş hata yapıldığını ileri sürerek, davalı Kurumun 06.12.2018 tarihli işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava değerinin 4.300.528,21 TL olduğunu ve öncelikle davacı tarafça peşin harcın bu değer üzerinden tamamlanması gerektiğini; Kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine ve mevzuata uygun olup, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; dava değerinin 4.300.528,21 TL olduğunu ve öncelikle davacı tarafça peşin harcın bu değer üzerinden tamamlanması gerektiğini; Kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine ve mevzuata uygun olup, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafın hazır bulunduğu 08.06.2022 tarihli duruşmada, dava değeri 4.300.528,21 TL'nin binde 68,31'inin 1/4'ü olan peşin karar ve ilam harcı 73.442,27 TL'den başlangıçta yatırılan 80,70 TL'nin mahsubu ile bakiye 73.361,57 TL noksan harcı ikmal etmek üzere 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun (492 sayılı Kanun) 16, 30 ve 32 nci maddeleri uyarınca bir aylık kesin süre verildiğinin ve verilen süre içerisinde harcın tamamlanmaması halinde dosyanın işlemden kaldırılacağının ihtar edilmiş olmasına rağmen, bir sonraki duruşma tarihi olan 17.10.2022 tarihine kadar yatırılması gereken peşin harcın yatırılmadığı; davacı vekilinin 17.10.2022 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi sunduğu, ancak ekinde herhangi bir belge sunmadığı ve duruşmada hazır bulunan davalı tarafça da davanın takip edilmeyeceğinin belirtildiği, bunun üzerine belgesiz ve soyut mazeret dilekçesi sunulması nedeniyle mazeretin reddi ile harç ikmal edilmediğinden ve dava taraflarca takip edilmediğinden harç ikmal edilip dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, tarafların üç aylık yasal süre içerisinde yenileme talebinde bulunmadığı ve yatırılması gerekli olan harcın da yatırılmadığı gerekçesiyle, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 28/a maddesine atıfta bulunarak, Mahkemenin başvurana mali bir sorumluluk yüklemiş olduğu ve böylece karara erişimin ve kararın uygulanmasının engellendiğini belirten kararının mevcut olduğunu, Yargıtayın da davalının harçtan muaf olduğu hallerde, davacıdan harç alınmasının 492 sayılı Kanun’a aykırı bulunduğuna yönelik emsal kararlarının bulunduğunu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/10-550 E. 2010/561 K. sayılı ilamının iddialarını destekler mahiyette olduğunu, davalı Kurumun harçtan muaf olduğu gözetildiğinde, dava açılırken davacı tarafından yatırılan harcın zaten davacıya iade edileceğini; ortada davacı lehine bir alacak söz konusu olmadığını, davanın davalı Kurumca haksız uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkin olup, bunun da idari bir işlem niteliği taşıdığını, haksız olarak uygulanan fahiş cezanın iptali amacıyla hak arama hürriyeti çerçevesinde açılan işbu davada, davacının nispi harç ödemesiyle karşı karşıya kalmasının mağduriyetini daha da arttıracağını, bu kadar yüksek miktarda harç ödemelerinin mümkün olmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, davacı tarafından sözleşmeye aykırı olarak tahakkuk ettirilen cezai şart miktarından dolayı borçlu olunmadığının tespitinin talep edildiği, dava kabul edilecek olur ise kabul edilecek dava değeri nispetince borçlu olunmadığının tespit edileceği ve bu miktar üzerinden mahsupla mahrum kaldığı alacağına kavuşacak olan davacının, değeri para ile ölçülebilir mahiyetteki davada 492 sayılı Kanun’un 28 inci maddesinin 1/a bendi gereğince dava değeri üzerinden hesaplanacak karar ve ilâm harcının dörtte birini peşin olarak ödemesinin gerektiği, bu yükümlülük yerine getirilmediğinden aynı Kanun’un 32 nci maddesi gereğince Mahkeme tarafından herhangi bir işlem yapılamayacağı (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.06.2018 tarihli ve 2017/13-1984 Esas 2018/1172 Karar sayılı ilamı) gerekçe gösterilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflar arasında imzalanan sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 492 sayılı Kanun'un 15 ve 30 uncu maddeleri,

2. 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflar arasında imzalanan sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 492 sayılı Kanun'un 15 ve 30 uncu maddeleri,

2. 6100 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta davanın, davalı Kurum tarafından tesis edilen 4.300.528,21 TL'lik cezai işlemin iptaline ilişkin olduğu; davanın nispi harca tabi olup, yargılama sırasında başlangıçta alınması gereken nispi harcın eksik yatırıldığının tespiti halinde yalnız o celse için muhakemeye devam olunacağı, takip eden celseye kadar noksan yatırılan peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesince davacı tarafa bir sonraki celseye kadar süre verildiği halde eksik harcın tamamlanmadığı ve dosyanın işlemden kaldırıldığı, işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içerisinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinde usul ve kanuna bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19225, Karar No: 2014/26157, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19225 E.  ,  2014/26157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/190-2014/305

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35026, Karar No: 2013/32159, Tarih: 24.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/35026 E.  ,  2013/32159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Müşteki ... ...'ın yaralanması hakkında Adli Tıp kurumu Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 12.09.2007 tarihli rapor içeriğinde belirtilen bulgularla Eskişehir Devlet Hastanesinin 11.09.2007 tarihli geçici raporundaki mevcut bulguların birbiriyle uyumlu olmadıkları ve Adli Tıp kurumu Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10.11.2008 tarihli raporundaki değerlendirmenin ise sadece müştekinin gözünde meydana gelen lezyonlar hakkında tanzim edildiği anlaşıldığından müştekide meydana gelen yaralanmanın mahiyeti hakkında yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi lüzumu,

2)Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/741 E, 2004/704 K, sayılı ceza kararnamesi şeklindeki ilamının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8879, Karar No: 2010/162, Tarih: 19.01.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/8879 E.  ,  2010/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ...-... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taraf teşkilinde, dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran yükümlülükleri ile birlikte satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine, hüküm kısmında 2008 / 158 olan dosya esas numarasının 2008 /258 olarak gösterilmesinin yazım hatasından kaynaklandığının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 19.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.