muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8858, Karar No: 2014/9336, Tarih: 12.05.2014

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06/03/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13102, Karar No: 2021/782, Tarih: 25.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13102 E.  ,  2021/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 01/12/2015 tarihli dilekçesiyle temyizi üzerine düzenlenen 10/02/2020 tarihli ve 2016/69919 sayılı tebliğnamenin Dairemize tevdi edilmesinden sonra, suça sürüklenen çocuk ...’nın 21/05/2020 tarihli dilekçesiyle hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz istemiyle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize iade edilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8929, Karar No: 2016/539, Tarih: 19.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8929 E.  ,  2016/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sandıklı ......... hükümlü olarak bulunan sanığın, akşam yemeği verildiği sırada melamin tabir edilen ve kuruma ait olan 3 adet yemek tabağını duvarda bulunan elektrik prizine atmak suretiyle, tabakları ve elektrik prizini kırdığı iddia edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suç işleme kastı olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 152/1-a maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl hapis cezasından, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, 10 ay hapis cezası yerine 6 ay hapis cezası belirlenmesi ve bu cezanın aynı kanunun 50/1-a maddesi gereğince 180 gün adli para cezasına çevrilerek günlük 20 TL'den hesaplanıp 3.600 TL olarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından “6 ay hapis”, “180 gün” ve “3.600 TL” ibarelerinin çıkarılarak, yerlerine sırasıyla “10 ay hapis”, “300 gün” ve “6.000 TL” ibarelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9102, Karar No: 2022/10107, Tarih: 21.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/9102 E.  ,  2022/10107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-)Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma ile bıcak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede ise;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de, sadece suça konu tabancayı taşıma olarak kabulü gereken eylemin karşılığı olan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde tanımlanan temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması gerekirken, ayrıca aynı Kanun'un 15/1. maddesi kapsamında bulunan suça konu bıçak nedeniyle yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7183, Karar No: 2020/1517, Tarih: 26.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7183 E.  ,  2020/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanıklar ...)

HÜKÜM : Zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizin 04.11.2013 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar veren mahkemece mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda aldırılan yeni rapora göre sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi tatbik edilmiş ise de, bozma sonrası alınan 13.05.2014 tarihli raporu düzenleyen heyette de konunun uzmanı çocuk psikiyatristinin bulunmaması nedeniyle anılan raporun usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan veya anılan ihtisas Kurulu ölçütlerine göre Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ve asgari beş kişiden oluşacak bir heyetten olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, bozulmuş ise sanıklardan hangisinin eylemine bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu veya her bir sanığın farklı tarihlerdeki eylemleri sebebiyle ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanıklara söz konusu maddenin uygulanıp uygulanmayacağına dair karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9737, Karar No: 2015/5463, Tarih: 04.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9737 E.  ,  2015/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/07/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları rededilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; özünde hak arama kapsamında olan dava konusu eylemde, kullanılan sözler itibariyle düşünsel bağlılığın korunmaması ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha alt düzeyde takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7432, Karar No: 2023/1658, Tarih: 21.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7432 E.  ,  2023/1658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi yapılan tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline dava konusu 4737 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin 12.10.1988 tarih ve 6190 yevmiye numaralı tapu tahsis belgesi verildiğini, müvekkilinin tahsis bedelini ödediğini, davalının dava konusu taşınmazın öncesinin mera olması nedeniyle taşınmazın tapusunu müvekkiline devretmediğini belirterek, dava konusu taşınmazda davalının hissesinin müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın kendileri yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

2. Davalı Hazine vekili duruşmadaki beyanında; dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2020 tarih ve 2018/33 Esas, 2020/144 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2020 tarihli ve 2020/578 Esas, 2020/733 Karar sayılı kararıyla; davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.02.2022 tarih ve 2021/2001 Esas, 2022/1340 Karar sayılı kararıyla dava konusu taşınmaz üzerinde keşif yapılmadan karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.02.2022 tarih ve 2021/2001 Esas, 2022/1340 Karar sayılı kararıyla dava konusu taşınmaz üzerinde keşif yapılmadan karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil talep etme koşullarının oluştuğu, mera vasfı değiştirilerek arsa vasfıyla davalı adına tescil edilen taşınmazın öncesinin mera olmasının, davacının tapu tahsis belgesine dayalı olarak hak sahibi olmasına engel olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; eksik incelemeyle karar verildiğini beyan ederek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.12.1996 tarih ve 1996/14-763 Esas ve 1996/864 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9989, Karar No: 2023/18604, Tarih: 18.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9989 E.  ,  2023/18604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'un temyizinin; sanığın olay günü kendisine hakaret ettiği, sanığın savunmasının doğru olmadığı, sanığın annesinin tanık olarak verdiği beyanın taraflı olduğu, duruşmada bildirdiği tanığın mahkemece dinlenilmediği, sanığın olay sırasında kendisine yönelik kasten yaralama suçunu da işlediği, bu suçlardan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin haksız olduğu, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın, olay günü işyerinin önünde tenteyi kış mevsiminde sabitlemek için takılıp sökülebilecek şekilde düzenek yaptırdığı sırada zabıta görevlisi olan katılanın olay yerine geldiği, aralarında çıkan tartışma sırasında, sanık ...'ın, katılan ...'a hitaben "Siz kim oluyorsunuz lan, kimin bo..sunuz, üzerinizdeki üniformayı çıkarıp öyle gelin." diyerek hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut deliller olmadığı, hakaret suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre; sanığın aşamalardaki anlatımlarında üzerine atılı suçu kabul etmediğini söylemesi, dinlenen tanık F.T.'nin beyanın da sanık savunmasıyla uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3943, Karar No: 2011/3451, Tarih: 30.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3943 E.  ,  2011/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanun ile değişen Yargıtay Yasası’nın 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 30/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6991, Karar No: 2016/9437, Tarih: 05.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/6991 E.  ,  2016/9437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı .. aleyhine .. gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine dair verilen .. günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı idare tarafından taşınmazının ve taşınmazını su baskınlarından koruyan hendeğin molozla doldurulduğunu, üzerinde yer alana ağaçlara zarar verildiğini belirterek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia edilen eylemin idarenin kamu hizmeti gördüğü sırada gerçekleştiği, hizmet kusuru niteliğinde olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından dava reddedilmiştir.

Bir kamu kurumu tarafından bir tesisin yaptırılması sırasında devlet malı olmayan yerlerden toprak veya kum alınması, yahut böyle yerlere toprak, kum veya moloz yığılması neticesinde doğan zararların ödetilmesi istekleri, başkasının malına kamu kurumunun dilediği gibi el atma hakkı bulunmadığı ve plan veya projelere ve şartnamelere başkasının malına ihtiyaca göre el atılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağı nedeniyle haksız eylemden doğan tazminat davası sayılır. Aynı kural ağaç kesilmesi durumunda da söz konusudur. Bu bakımdan dava haksız eylemden doğan ve adli yargı yerinde görülüp çözülmesi gereken bir tazminat davası olarak kabul edilir.

Davaya konu edilen olayda; davacı, davalı idare tarafından taşınmazına moloz döküldüğünü ve üzerindeki ağaçlara zarar verildiğini belirterek uğradığı zararın ödetilmesini istediğine göre yukarıda yazılı esasları belirten .. günlü ve .. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının III. bendi göz önünde bulundurulmaksızın dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .. gününde oybirliğiyle karar verildi.