muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5366, Karar No: 2013/8420, Tarih: 14.05.2013

Davada, 01.07.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ve 30.12.2009 tarihli protokole dayanılmıştır. Sözleşmeyi davalılardan ... Mağazacılık A.Ş. kiracı sıfatıyla imzalamıştır. Protokol ise her iki davalı tarafından birlikte imzalanmıştır. Davalılar çıkarılan isticvap davetiyesine uymadıklarından protokol ve sözleşme hükümleri davalılar açısında bağlayıcı kabul edilmiştir. Beş yıl süreli kira sözleşmenin 4.maddesinde; kiracının hazırlayacağı proje kapsamında kiralanan yerdeki inşaat ve dekorasyon işyerinin kiralayan tarafından gerçekleştirileceği belirtilmiştir. Davacı vekili sözleşme kapsamında tadilat ve dekorasyon işlerinin yapılarak taşınmazın kullanıma hazır bir şekilde kiracıya teslim edilmesine rağmen işyerinin 01.04.2009 tarihinde faaliyete geçirilmediğini belirterek tadilat ve dekorasyon bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir. Taraflar arasında imzalanan 30.12.2009 tarihli protokolde işyerinin 01.04.2010 tarihinde faaliyete geçirilmemesi durumunda sözleşmenin kiralayan tarafından tek yanlı feshedilerek dekorasyon bedelinin kiracıdan istenebileceği hükme bağlanmıştır. İşyerinin 01.04.2010 tarihi itibariyle faaliyete geçirilmediği bu nedenle

sözleşmenin davacı kiralayan tarafından haklı nedenle feshedildiği mahkemenin kabulündedir. Sözleşme davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğine göre feshin hukuki sonuçlarını öngören sözleşme ve protokol hükümlerinin olaya uygulanarak uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması zorunludur. Kiralananın 01.04.2010 tarihi itibariyle faaliyete geçirilmemesi durumunda tadilat ve dekorasyon bedelinin talep edilebileceği protokolde apaçık kararlaştırılmıştır. Sözleşme hukukuna egemen olan prensiplerden birisi de sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesidir. Buna göre sözleşme yapıldığı andaki gibi uygulanmalı ve hükümlerine riayet olunmalıdır. Davalılar sözleşmede kararlaştırılan tarihte işyerini faaliyete geçirmedikleri takdirde davacı tarafından gerçekleştirilen dekorasyon bedelini ödemeyi üstlenmişlerdir. Bu durumda davalı kiracının borca aykırılık durumunda ödemeyi taahhüt ettiği dekorasyon bedelinin tahsiline karar verilmelidir. O halde mahkemece sözleşmenin 4.maddesi uyarınca davalı kiracı tarafından hazırlanacağı bildirilen dekorasyon projesi kapsamında gerçekleştirilen tadilat ve dekorasyon bedelinin tespiti ile tespit edilen bu tutara hükmedilmesi gerekirken somut olayın özelliğine uygun düşmeyen ve sözleşme sorumluluğu ile bağdaşmayan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 990.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 14/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5487, Karar No: 2025/559, Tarih: 21.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/5487 E.  ,  2025/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/59 E., 2023/418 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/319 E., 2022/523 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen tarafların gelmediği ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/49287, Karar No: 2013/9210, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/49287 E.  ,  2013/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin davalı işverene sözleşmede kararlaştırılan cezai şart hükmünün geçersiz olması nedeni ile borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren ile davacı arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını ve fiilen uygulandığını, sözleşmenin 10.maddesinde işveren ve davacı için eşit ve karşılıklı olmak üzere iş süresinin bitmesinden önce sözleşmenin feshine ilişkin olarak cezai şart ödenmesi ve miktarının kararlaştırıldığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, sözleşme ile kararlaştırılıp olan cezai şart tutarının işverence davacıdan yazılı olarak talep edilerek muaccel hale getirildiğini, ancak cezai şart düzenleyen hükmün geçersiz olduğunu belirterek, davacının davalıya cezai şart borcunun bulunmadığının tespitine bu talep kabul edilmez ise öngörülen ceza şart miktarının önemli derecede tenziline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin asgari süreli iş sözleşmesi olup yerleşik Yargıtay Kararlarına göre, asgari süreli iş sözleşmesi gereği kararlaştırılan cezai şartın hukuken geçerli ve talep edilebilir nitelikte olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ile davalı arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede cezai şartın karşılıklı olarak düzenlendiği ve geçerli olduğu gerekçesi ile öngörülen cezai şart miktarı çalışılan ve çalışılmayan süreye göre oranlanarak ve takdiri yapılan indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

4857 Sayılı İş Yasasında cezai şarta ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Cezai Şart, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 158-161, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun179-180 maddelerinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK.’un 420. Maddesinde de hizmet sözleşmelerine sadece işçi aleyhine konulan ceza koşulunun geçersiz olduğu belirtilmiştir. Genel hüküm niteliğinde olması sebebiyle Borçlar Kanunu dışındaki uyuşmazlıklar bakımında da bu hükümler uygulanmamaktadır. İşçi lehinde tek taraflı ceza koşulu içeren sözleşme hükümleri geçerlidir. Bunun yanında ceza koşulunun özellikle işveren lehine geçerli olabilmesi için karşılıklı olması ve eşit koşulları taşıması, denk olması gerekir.

Somut uyumazlıkta hükme esas alınan taraflar arasındaki ceza koşulunu içeren sözleşmenin 10. Maddesi ve taahhütname incelendiğinde, işçi açısından iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde, işveren açısından ise aynı kanunun 25/II maddesindeki nedenler yanında 18. Maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde cezai şart ödenmesi öngörülmüştür. Kurala göre işverenin cezai şart tazminatı ödemesi nedenleri geçerli nedenler de içerisine alınarak sınırlandırılmış ve işveren lehine, işçi aleyhine fesih nedenleri yönünde bir düzenleme getirilmiştir. Cezai şartın işveren lehine ve işçi aleyhine olması nedeni ile geçersiz olduğu kabul edilmelidir. Nitekim aynı gerekçe ile ... 3. İş Mahkemesi tarafından cezai şartın davacı işçi açısından geçersizliğine ve davacının borçlu olmadığına dair verilen 16.02.2012 gün ve 2011/659 Esas, 2012/59 Karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2012/6347-27583 sayılı ilamı ile onanmış ve kesinleşmiştir. Taraflar arasında sözleşmede düzenlenen cezai şart davacı açısından geçersiz olduğundan davanın tamamen kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/895, Karar No: 2011/4904, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/895 E.  ,  2011/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli cinsel saldırı ve fuhuş suçlarından sanıklar ... ve ...'ın, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarından sanık ... ile fuhuş suçundan sanık ...’in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ...’ın üzerlerine atılı nitelikli cinsel saldırı eylemlerinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine, sanıklar ... ve ...’ın atılı suçlardan ve ... ile ...’ın fuhuş ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine dair Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2005 gün ve 2005/323 Esas, 2005/403 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdureden beş yaştan daha büyük olan sanıkların reşit olmayan ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eylemlerinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanunun 104/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu, hükümden sonra 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Kanunun 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanıkların eyleminin aynı Kanunun 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kalacağı, bu suç şikâyete tabi olup zarar gören şikâyetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nın 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu, 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK.nın 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, lehe kanun ve müktesep hak hükümleri nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılması, uzlaştırma işleminin sonuçsuz kalması durumunda sanık ... hakkında ayrıca; hükümden sonra 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23, 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562 ve 6008 sayılı Kanunun 7. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında; koşulların varlığı halinde mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre aynı Kanunun 53/1. maddesinin uygulanması sırasında, madde metninin (a), (b), (d) bendlerinde sayılan hak yoksunluklarına hükmedildiği halde (c) ve (e) bendlerindeki hak yoksunluklarının karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ve katılan vekilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15104, Karar No: 2012/20539, Tarih: 12.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15104 E.  ,  2012/20539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2011 tarih ve 2010/287-2011/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, iflasına karar verilen, halen hakkında 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1 sayılı iflas takibi bulunan müvekkilinin 19.07.2008 tarihinde yapılan 2007 yılı Olağan Genel Kurulu'nda "sermayesinin 1.250.000 TL’den 2.500.000 TL’ye çıkarılmasına" karar verildiğini, kararın Ticaret Sicil Gazetesi'nin 19.08.2008 tarihli sayısında ilan edildiğini, artırılan 1.237.500 TL’lik kısmın ortaklarca ödenmediğini, davalının, ödenmeyen 25.000 TL sermaye borcu bulunduğunu, bu amaçla başlattıkları takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve davacı yararına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırımının ana sözleşmeye ve TTK'nun 391 ve devamı maddelerinde gösterilen mevzuata uygun yapılmadığını, bu nedenle mutlak butlanla batıl olduğunu, müvekkilinin ödemekle yükümlü olduğu sermaye artırım borcunun bulunmadığını, hazirun cetvelinde müvekkilinin vekille temsil edildiği gösterilmiş ise de, müvekkilinin böyle bir vekil tayin etmediğini, bu hususta vekaletname de düzenlemediğini, davacı şirketin usulüne uygun bir vekaletname olmaksızın müvekkilini toplantıda temsil ettirdiğini, bu konuda suç duyurusunda bulunacaklarını savunarak, davanın reddine ve davalı yararına %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Ticaret Sicil Memurluğu’ndan gönderilen belgeler incelendiğinde; davacı müflis şirketin, davalının da asaleten katıldığı 19.07.2008 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında, genel kurul tutanaklarının imzalanması için divan heyetine oy birliği ile yetki verildiği, söz konusu toplantıda, şirketin ana sözleşmesinin 6.maddesinin değiştirilmesine oy birliği ile karar verildiği, 6.maddenin değişik yeni metninin “Şirketin sermayesi 2.500.000 TL’si kıymetindedir. Bu sermaye her biri 25 TL kıymetinde 100.000 hisseye ayrılmıştır. Önceki sermayeyi teşkil eden 1.250.000,00 TL nakden ödenmiştir. Bu defa artırılan 1.250.000 TL muvazaadan ari olarak ve tamamen nakit olarak taahhüt edilmiştir. Artırılan şirket sermayesinin ¼’ü tescil tarihinden itibaren 7 gün içinde peşin olarak, kalan ¾’ü ise 4 eşit taksitte ve 365 gün içinde ödenecektir. Sermaye taahhüt borçları, Yönetim Kurulu’nun alacağı kararlar dairesinde ve tüm ortakların yazılı olarak olurları alınmak sureti ile belirlenen tarihten önce de istenebilir. Hisse senetleri nama yazılıdır. Hisse senetleri 25 TL’lik kupürler halinde bastırılabilir. Sermayenin tamamı ödenmedikçe hamiline yazılı hisse senedi çıkarılamaz. Bu husustaki ilanlar, ana sözleşmenin ilan maddesi uyarınca yapılır.” şeklinde olduğu, sermaye artırımı kararının alındığı toplantıya ait hazirun cetvelinde davalının "vekaleten" temsil edildiğinin gösterildiği, sermaye artırımına ilişkin bu kararın tescil edilerek, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi’nin 19.08.2008 tarihli sayısında ilan edildiği, sermaye artırım kararının alındığı toplantıya davalının, vekili vasıtası ile katıldığının ispatlanamadığı, katılmadığı toplantıda alınan sermaye artırım kararının ve sermaye artırım taahhüdünün davalıyı bağlamayacağı, davalının sermaye artırım taahhüdünün ve buna bağlı olarak icra takibine konu borcunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; anonim şirket genel kurulu tarafından alınan sermaye artırımı kararı sonrasında payların veya pay senetlerinin satın alınması için ortaklıkça yapılan ilan veya çağrının kural olarak icaba davet niteliğinde bulunmasına, sermaye artırımına katılan ortakların iştirak taahhütnamesinde yazılı hususlar ile ana sözleşme içeriğine vakıf olduklarını bildiren ve imzası noterce onanmış bir mektupla ortaklığa yapacakları bir başvurunun katılma taahhütnamesi hükmünde olmasına, pay sahiplerinin bir hak olarak yeni pay alma hakkını kullanıp kullanmamakta özgür olmalarına ve davaya konu uyuşmazlıkta yasanın aradığı şekilde gerçekleştirilmiş bir sermaye taahhütnamesinin bulunmamasına göre, mahkemece dayanılan karar gerekçesi yerinde olmamakla birlikte, sonucu itibari ile doğru olan hükmün işbu gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca yukarıda belirtilen değişik gerekçe ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8916, Karar No: 2011/10980, Tarih: 27.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8916 E.  ,  2011/10980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 708 ada 9 ve 711 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarına komşu davalının dikmiş olduğu ağaçların gölge yapmasından dolayı zarar gördüğünü, ayrıca davalının mevcut su arkını bozması nedeniyle duvarının yıkılması tehlikesiyle karşı karşıya kaldığını, yine davalının duvar yapmak suretiyle yola müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemiş, keşif sırasında da ağaçların kesilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne dair önceden verilen kararın Dairece;" ... davalının kendi taşınmazına dikmiş olduğu meyve ağaçlarının dollarının budanmak ve yükseltisinin alçaltılmak veya seyrekleştirilmek suretiyle davacı zararının giderilebileceğini öngörülen bilirkişi raporu gözardı edilerek ekonomik değere sahip bir tür ağaçların kökten kesilmesi yönünde yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetli değildir..." gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve zararın giderilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan davacının çekişme konusu 708 ada 9 ve 711 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarını Daire bozma kararından sonra 11.10.2010 tarihinde dava dışı ...’e temlik etmiş olduğu görülmektedir.

Bilindiği üzere, dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş 1086 Sayılı HUMK.nun l86.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usulü işlemler düzenlenmiştir.Söz konusu madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 125. maddesi de:

“(1) Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

“(1) Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2)Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder” şeklinde düzenlemeler getirmiştir.

O halde, 1086 sayılı Yasanın 6100 sayılı Yasa ile iptal edildiğine göre 6100 sayılı HMK'nun 125/2. maddesi hükmü uyarınca işlem yapılmak üzere karar bozulmalıdır.

Davalının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.