muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/509, Karar No: 2022/5123, Tarih: 31.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/509 E.  ,  2022/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.09.2019 gün ve 2018/233 Esas, 2019/297 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 10.01.2020 gün ve 2019/3052 Esas, 2020/25 Karar sayılı hükmünün sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 15.06.2021 gün ve 2020/4137 Esas, 2021/4296 sayılı bozma yönündeki kararına ilk derece mahkemesince direnilerek kurulan 17.11.2021 gün ve 2021/416 Esas, 2021/439 Karar sayılı ilamın sanık müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Dairemize gönderilen dosya 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 15.06.2021 gün ve 2020/4137 Esas, 2021/4296 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 17.11.2021 gün ve 2021/416 Esas, 2021/439 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2022 tarihinde üyeler ... ile ...’ın karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 15.06.2021 gün ve 2020/4137 Esas, 2021/4296 sayılı ilamında yer alan karşı oyumuzda da belirtildiği üzere;

Mağdurenin babası olan sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan mahkumiyetine yönelik 16.09.2019 gün ve 2018/233 Esas, 2019/297 sayılı karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince verilen 10.01.2020 gün ve 2019/3052 Esas, 2020/25 Karar sayılı hükmünün temyiz edilmesi üzerine gerçekleştirilen inceleme neticesinde; verilen hükümlerin onanmasına karar verilmesi gerektiği görüşüyle hükmün bozulmasına yönünde oluşan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

Sayın daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı çocuğun cinsel istismarı suçunun subut bulup bulmadığı konusunda toplanmaktadır. Suç tarihinde 15 yaşından küçük mağdurenin 2015 yılı yaz aylarından başlayıp intikalin gerçekleştiği 29/05/2017 tarihine kadar öz babası olan sanık ... tarafından özellikle gece saatlerinde odasına gelerek istismarda bulunduğu,

Mağdurenin annesi ...'in de eşi olan sanığın bir kısım hareketlerinden şüphelenmesi üzerine mağdureye babasının geceleri odasına gelip gelmediğini sorması üzerine mağdurenin olayları anlatabildiği ve intikalin bu şekilde sağlandığı,

Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulunun 22/05/2018 günlü raporuna göre mağdureye travma sonrası stres bozukluğu, depresif bozukluk ve major depresyon tanıları konulduğu, ayrıca maruz kaldığı cinsel istismar eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği,

Mağdurenin eylemlerin devam ettiği süreçte babası ile yalnız kalmak istemediği, buna ilişkin olarak annesine kardeşini kursa kendisinin değil babasının götürmesini istediği, yine 2017 yılı şubat ayında tatil için geldikleri Ankara'da babası ile aynı evde kaldığında eylemlerin sürmesi üzerine sonraki gecelerde babaannesinin evinde değil halasının evinde kalmak istediğini söylediği,

Mağdurenin okuduğu okullarda başarılı bir öğrenci olup, maruz kaldığı istismar nedeniyle geleceğe yönelik ideallerini değiştirerek hukuk fakültesinde okumaya başladığı, 15/08/2018 günü yapılan duruşmadaki ifadesinde ve yapılan gözleminden de belirlendiği üzere olayın ciddiyetinin bilincinde olduğu,

Mağdur beyanlarının tüm aşamalarda özü itibariyle tutarlı ve istikrarlı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde kurulan mahkumiyet hükmünün yerinde olduğu düşünce ve kanaati ile sayın çoğunluğun kararına iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/7863, Karar No: 2024/6688, Tarih: 04.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/7863 E.  ,  2024/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/365 Esas, 2021/699 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun (3628 sayılı Kanun) 17 ve 18 inci maddelerine göre ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Gümüşhane İl Özel İdaresinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada adı geçen kurumun duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında;

Evvela davanın ve hükmün Gümüşhane İl Özel İdaresine bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden,

Keza Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan vekiline 14.06.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden,

Hükmün temyiz edilmesi ve/veya temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra,

İade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5678, Karar No: 2024/5952, Tarih: 25.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5678 E.  ,  2024/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.01.2023

EK KARAR SAYISI : 2021/1840 E., 2022/3238 K.

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Kasten Yaralama

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından verilen 24.01.2023 tarihli ve 2021/1840 Esas, 2022/3238 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2021 tarih ve 2021/25 Esas, 2021/346 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/1840 Esas, 2022/3238 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ...'nın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2021/1840 Esas, 2022/3238 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'nın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği ''temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz istemi; temyizin reddine ilişkin ek kararın usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2021/1840 Esas, 2022/3238 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'nın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği ''temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz istemi; temyizin reddine ilişkin ek kararın usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2021/1840 Esas, 2022/3238 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12154, Karar No: 2021/15516, Tarih: 21.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12154 E.  ,  2021/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Müşteki ... ve arkadaşları vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Ağaç kesme suçu bakımından, suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekilerin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, müştekiler vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 317. maddesi gereğince, isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Ağaç Kesme Suçuna yönelik katılan ... İdaresi vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Dairemizce temyiz incelemesi 6831 sayılı sayılı Kanuna aykırılık suçuyla sınırlı olarak incelendiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12992, Karar No: 2020/6370, Tarih: 22.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12992 E.  ,  2020/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında katılan ...’ya karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...’ya karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında katılan ...’ya karşı hırsızlık, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında şikayetçi ...’ a karşı hırsızlık ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...’ya karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk ...'nin, şikayetçi ...’a yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,143 ve 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu nazara alınarak dava zamanaşımının geçmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların, şikayetçi ...’un sorumlu müdür olduğu ... Market adlı işyerinin dışında, naylon pencelerinde klips bulunan naylon branda ile çevrili kilitsiz işyeri eklentisi niteliğindeki manav reyonundan suça konu meyveleri çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin , 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesi gereğince, "bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme" seçenek yaptırımına çevrilirken, seçenek yaptırımın uygulanma süresinin açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda duraksamaya neden olacak şekilde sürenin “en az 2 yıl” olarak öngörülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraflarında yer alan “ en az” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30576, Karar No: 2011/2740, Tarih: 16.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/30576 E.  ,  2011/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık hakkında duruşmasız, diğer sanık hakkında duruşmalı olarak yapılan incelemede başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... bakımından duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen dava konusu yağma eyleminin yasada öngörülen yağma suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre, belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Kovuşturma aşamasında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezanın doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... ile savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanının ayrıca duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmalarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi ONANMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 16/03/2011 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'un katıldığı oturumda, sanık ... savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/26950, Karar No: 2016/4515, Tarih: 14.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/26950 E.  ,  2016/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklardan ... adına kayıtlı olup, sanık ... fiilen çalıştırdığı internet cafede 17 adet bilgisayar bulunduğu, suç tarihinde bu bilgisayarlardan birinden şikayetçinin banka hesabına internet yoluyla erişim sağlanarak 1440 TL paranın sanık ...' ın hesabına havale yapıldığı, sanık ...'ın banka kartını kaybettiğini bankaya bildirdiğini savunduğu bankadan gelen yazı cevabında 29/12/2005 tarihinde sanık ...'ın kayıp ihbarında bulunması üzerine kartın iptal edildiğinin bildirildiği anlaşılmakla; havale işleminin herkesin internete girebildiği halka açık internet cafeden yapılmasının tek başına sanıklar ... ve ...'nın atılı suçu işlediğinin kesin kanıtı olmadığı ayrıca sanık ....'ın banka kartını kaybettiğinin de banka cevabi yazısı ile doğrulanması karşısında, bu sanık yönünden de kuşku oluştuğu gözetildiğinde dosya kapsamında sanıkların cezalandırılmalarına yeter derecede delillerin neler olduğu açıklanıp gösterilmeden yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; sanıkların, katılanın banka hesabına internet yoluyla erişim sağlayarak, hesaptaki parasını kendi hesaplarına veya başka bir hesaba havale etmeleri biimindeki eylemin, TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 244/4 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8592, Karar No: 2018/4439, Tarih: 14.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/8592 E.  ,  2018/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Oluşa ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun, katılanın kendisine bıçak çekmesi nedeniyle onunla boğuşmaya başladığını ve bu boğuşma esnasında katılanın elindeki bıçağı almaya çalıştığı sırada yaralandığını, katılanı bıçaklamadığını savunması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 210/1. maddesi gereğince olayın tek tanığı olan ve olay esnasında tarafların yanında olduğu anlaşılan ...'in açık kimlik ve adres bilgilerinin katılan, suça sürüklenen çocuk ve tanığın ... Köyü'nde ikamet eden halasının oğlu ...'tan ayrıntılı şekilde sorulup tespit edilerek tanık sıfatı ile beyanı alındıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Suça sürüklenen çocuğun lehe olan hükümlerin uygulanması isteminde bulunduğu ve bu istemin 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesindeki erteleme hükümlerini de kapsadığı dikkate alınarak, adli sicil kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.