muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16173, Karar No: 2014/19092, Tarih: 12.06.2014

Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.

Sağlık Bakanlığı nezdinde Türkiye'deki hastanelerde statü hukuku dışında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vs. olarak çalışanlar, haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından, sadece tuttukları nöbetlerle sınırlı olarak fazla çalışma yapmış olmaktadırlar. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında 15 saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler 24 saat sürmekte, işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 4 saat ara dinlenme indirildiğinde 20 saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır. Ancak, bu durumlarda fazla çalışmalar, tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmaması nedeniyle, normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka getirtilmelidir. İşçi, nöbetin ertesi günü nöbet izni kullandığında, ertesi gün (8 saat normal mesai süresi kadar) çalışmadığından hafta içi nöbette (12-8=) 4 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır. Hafta sonu nöbette ise, Cumartesi ve Pazar günü normal tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden, ertesi gün çalışılmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde de ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu doğrultudadır (Yargıtay 9. H.D. 2007/40834 E, 2009/7566 K sayılı ilamı).

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Somut olayda davacının davalı işyerinde 18.00 -08:00 saatleri arasında çalıştığı işverenden sadır belgelerden anlaşılmakta olup bu durumda iki saatlik ara dinlenmesi düşülse dahi günlük fiili çalışma 12 saat, günlük fazla çalışma süresi 4.5 saat, haftalık fazla çalışma süresi 27 saat olarak hesaplanmaktadır.

Mahkemece 07.03.2011 tarihli bilirikişi raporuna değer verildiği belirtilerek sonuca gidilmiş ise de bu gerekçe ile bilirkişi raporu arasında da uyuşmazlık söz konusudur.

Somut olayda davacının davalı işyerinde 18.00 -08:00 saatleri arasında çalıştığı işverenden sadır belgelerden anlaşılmakta olup bu durumda iki saatlik ara dinlenmesi düşülse dahi günlük fiili çalışma 12 saat, günlük fazla çalışma süresi 4.5 saat, haftalık fazla çalışma süresi 27 saat olarak hesaplanmaktadır.

Mahkemece 07.03.2011 tarihli bilirikişi raporuna değer verildiği belirtilerek sonuca gidilmiş ise de bu gerekçe ile bilirkişi raporu arasında da uyuşmazlık söz konusudur.

Yapılacak iş, belirlenen haftalık çalışma süresinden Mahkemece yapıldığı kabul edilen ödemeler açıkça gösterilmek suretiyle düşülerek varsa bakiye alacakları hüküm altına almaktan ibarettir.Denetime elverişsiz şekilde hüküm kurulması ve yanılgılı değerlendirme ile hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13432, Karar No: 2012/1510, Tarih: 06.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/13432 E.  ,  2012/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında 01.10.2008 tarihi öncesi itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının davalı işveren yanında 23.09.2001-01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümündeki çalışmalarının varlığı karşısında, mahkemece, mevcut deliller çerçevesinde davanın kabulüne karar verildiği halde, hüküm fıkrasında, maddi yazım hatası sonucu, “23.09.2011-01.10.2008 tarihleri arasında prim ödenmiş günleri x 0,25 formülü ile bulunan sürenin itibari hizmet süresi olarak tespiti”ne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. -

SONUÇ:Hüküm fıkrasının 1. bendindeki “23.09.2011” rakamlarının silinerek, yerine, “23.09.2001” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19905, Karar No: 2013/17356, Tarih: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/19905 E.  ,  2013/17356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak, yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara maktuen değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazların bir dekarından alınabilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden bu masrafların daha fazla alınması sureti ile taşınmazın bedelinin düşük hesaplanması,

2) Dava konusu parseller 248 ve 284 nolu taşınmazlar olup, acele el koyma dosyasında bu parseller dışında 249 parselinde kamulaştırma bedeli belirlenmiştir.

Dava konusu 248 ve 284 parselin kamulaştırma bedelinden acele el koyma dosyasında hesaplanan ve davaya konu olmayan 249 parsel bedeli de indirilmek suretiyle aza hükmedilmesi,

3) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

4) 30.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamadığı anlaşılmakla tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...ye irad kaydedilmesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9088, Karar No: 2022/5526, Tarih: 12.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9088 E.  ,  2022/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8155, Karar No: 2012/11420, Tarih: 15.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/8155 E.  ,  2012/11420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ...'nın yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiği adreste sanığa daha önce tebligat yapılmamış olması nedeniyle 7201 ... Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usül ve yasaya aykırı olması karşısında sanığın temyiz başvurusunun öğrenme tarihinden itibaren süresinde yapıldığı kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesi, nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden sanık ...'nın temyiz isteğinin reddine ilişkin KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede "...sanık ...'nın bıçağı mağdur ...'a salladığı, yere düşen bıçağı alan diğer sanık ...'nın mağdurların üzerine yürüyüp kovaladığı" biçiminde tarif edilen silahla yaralamaya kalkışma suçundan kamu davası açılmasına karşın tehdit suçundan hüküm kurulmak suretiyle; "hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilir" ilkesini düzenleyen CYY'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı sanıklar ... ve ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, sanık ...'nın infazının durdurulması için C. Başsavcılığına yazı yazılmasına, 15/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5314, Karar No: 2014/16450, Tarih: 02.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5314 E.  ,  2014/16450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili ... tarafından, davalılar ... aleyhine 26/03/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın bir kısım davalılar yönünden kabulüne dair verilen 11/10/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de .... ile Özsoy İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/12/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı Pal-Gaz Doğalgaz Dağıtım San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat Özgür Süzer ile karşı taraftan davacı vekili Avukat Göksun Çölüoğlu Ünal geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bir kısım davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; karar davacı ve davalılardan Pal-Gaz Doğalgaz Dağıtım San. ve Tic. A.Ş. ile Hece İnş. Tic. Ltd. Şti. ve Özsoy İnşaat San.ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı şirket, fabrikasında elyaf üretimi yaptığını, yakıt olarak doğalgaz kullandığını, doğalgazı davalı Pal-Gaz Doğalgaz Dağıtım San. ve Tic. A.Ş.'den satın aldığını, diğer davalı şirketlerin davalı İzmit Su ve Kanalizasyon İşleri Genel Müdürlüğü'nden ihale ile aldığı Aşiroğlu Deresi ıslah işini yaparken fabrikasına gelen doğalgaz boru hattını deldiklerini, doğalgazın kesilmesi nedeni ile üretimde aksamalar olduğunu ve ikame yakıt kullanımından dolayı da zarar meydana geldiğini beyan ederek uğradığı zararın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, ayrı ayrı kusur ve sorumlulukları olmadığını savunarak davanın kendileri yönünden reddini istemişlerdir.

-/-

-2-

2014/5314-2014/16450

Davalılar, ayrı ayrı kusur ve sorumlulukları olmadığını savunarak davanın kendileri yönünden reddini istemişlerdir.

-/-

-2-

2014/5314-2014/16450

Mahkemece, benimsenen bilirkişi kurulu raporu uyarınca davacıya ait fabrika binasına giden doğalgaz boru hattının delinmesi olayında davalılar İzmit Su ve Kanalizasyon İşleri Genel Müdürlüğü ile G.. Ö..'e kusur izafe edilemeyecek olması nedeni ile bu davalılar yönünden istemin reddine, birlikte kusurları ile davacının zarar görmesine neden oldukları belirlenen Pal-Gaz Doğalgaz Dağıtım San. ve Tic. A.Ş., Hece İnş. Tic. Ltd. Şti., Özsoy İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden istemin kabulü ile olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir.

Davacı, talep sonucunu artırdığı 03/05/2010 günlü ıslah dilekçesi ile uğradığı zarar tutarının olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece gerekçe gösterilmeksizin istemin yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir. Oysa taraflar tacir olup TTK 3. maddesine göre bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün muamele ve fiiller ticari işlerdendir. 3095 sayılı Yasa'nın 4089 sayılı Yasa ile değişik 2. maddesinin 2. fıkrasında “Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir.” biçimindeki düzenlemeye göre somut olayda istem gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi bozmayı gerektirir ise de anılan yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan “…yasal faizi...” sözcüklerinin silinmesine, yerlerine “…avans faizi….” sözcüklerinin eklenmesine, davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı Pal-Gaz Doğalgaz Dağıtım San. ve Tic. A.Ş.'ye, aşağıda yazılı onama harcının da temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

Şerife Öztürk Sadık Demircioğlu Selma Bellek Bilâl Köseoğlu Hüseyin Kulaç

HARÇ

9.362,00 TL. OH.

Karşılaştırıldı. HAS
Yargıtay — Esas No: 2015/13076, Karar No: 2015/12902, Tarih: 12.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13076 E.  ,  2015/12902 K.**

* BOZMA KARARI TARAFLARA TEBLİĞ EDİLMEDEN HÜKÜM TESİSİ

* ARAÇ MÜLKİYETİNİN TESBİTİ TESCİL İSTEMİ

* HİZMET KUSURU

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 73

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 27

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. B.. vekili Avukat G.. tarafından, davalı N.. B.. aleyhine 09/07/2014 gününde verilen dilekçe ile araç mülkiyetinin tespiti ve tescili istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair verilen 03/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, araç mülkiyetinin tespiti ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma kararı doğrultusunda görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hukuki menfaat yokluğu nedeniyle davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 28/05/2015 gün 2015/6806 esas, 2015/6944 karar sayılı ilamı ile “...İstemin ileri sürülüş biçimine ve davalının sıfatına göre davacı belediye; açıkça davalı Nazilli Belediyesi'nin hizmet kusuruna dayanmıştır. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan uyuşmazlıklarda idari yargı görevlidir. Mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir...” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararı üzerine dosyanın esasa kaydının yapılarak, bozma ilamı taraflara tebliğ edilmeden dosya üzerinden görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 27. maddesi (1086 sayılı HUMK 73. maddesi) uyarınca “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” hükmünü düzenlemektedir.

Mahkemece, Dairemizin 28/05/2015 gün 2015/6806 esas, 2015/6944 karar sayılı bozma ilamı tebliğ edilmeden, bozma kararına karşı davacının karar düzeltme yoluna başvurma hakkı ve bozmaya karşı diyeceklerini bildirme imkanı verilmeden davacının yasal iddia ve savunma hakkı kısıtlanarak görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5571, Karar No: 2011/7599, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5571 E.  ,  2011/7599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı M...’in maliki olduğu 23 parsel sayılı taşınmazdaki 2, 4 ve 6 nolu bağımsız bölümlerin, murisin ehliyetsiz olduğu dönemde, yaşlı ve hasta olmasından faydalanılarak davalı P... Adına tescilinin sağlandığını, temlikin ayrıca mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tüm mirasçılar adına tescil, olmadığı takdirde payı oranında tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar P... Ve M... A... Vekili, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, davalı B... Taşınmazların mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istediğini belirtmiştir.

Mahkemece, TMK’nun 6. maddesi uyarınca taraflardan her birinin hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlü olduğu gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılardan B... Vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı vekilinin vekaletten çekildiğine ilişkin telgraf gönderdiği, ondan sonra bu hususu teyit eden dilekçe göndermemiş ise de, daha sonraki oturumlara katılmadığı, bir kısım davalıların davaya devam etmek istediklerini belirttiği görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.4.1990 gün ve 1990/1-152-1990/236 sayılı kararında da vurgulandığı üzere davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin bir arada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.4.1990 gün ve 1990/1-152-1990/236 sayılı kararında da vurgulandığı üzere davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin bir arada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur.

Bilindiği üzere, davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanunun “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir” biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç ( yükümlülük ) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış. 10. maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin ( reşit ) olmayı kabul ederek “ayırt etme gücüne sahip ve  kısıtlı  olmayan  bir  ergin  kişinin fiil ehliyeti vardır.” hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü” eylem ve işlev ehliyeti olarak tarif edilerek aynı yasanın 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki; Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21)