muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21576, Karar No: 2013/3170, Tarih: 28.01.2013

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek, Her ne kadar davalı ... ... İş. A.Ş. Asıl işveren ise de özelleştirme kapsamında taşıt muayene işini aldıktan sonra davalı ... Taşıt Muayene İst. Yap. Ve İşl. A.Ş. ile sözleşme imzalayarak ... ve ...'daki işleri bu davalıya devrettiği, işçilerin çalıştırılmasında doğrudan ya da dolaylı yetki sahibi olmadığı, taraf sıfatının bulunmadığı, davacının iş sözleşmesinin davalı ... şirketi tarafından görülen lüzum üzerine feshedildiği, davalının işlerinde azalma olmadığı, davacının iş akdinin feshinden kısa süre önce sendika üyesi olduğu, bu hususun davalı tarafça öğrenildiği, iş akdinin feshinden sonra işyerine işçi alınmak üzere gazetelere ilan verildiği ve işçi alındığı, işverenin ...'daki işyerinden 9 işçinin ...'daki işyerinden 2 işçinin sendikaya üye olduktan kısa süre sonra da işlerine haklı bir gerekçe gösterilmeksizin son verilmesi ve yerine işçi alınması iş akdinin sendikal nedenle ve haksız olarak feshedildiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın ... şirketi yönünden husumetten reddine, diğer davalı şirket yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından, işe ...’ün aldığı ve devrettiği, sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı ve ...’ün işe alma için ilan verdiği, asıl işveren olduğu ve işe iade sonuçlarından sorumlu olması gerektiği gerekçesi ile davalı ... şirket vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6 maddesinde yapılan tanıma göre, “bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işverene alt işveren denilir”. Bunlara ayrıca, taşeron, aracı, müteahhit, alt yüklenici gibi isimler de verilmektedir.

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; ... primlerini yatırır.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için; alt işveren, işçilerini asıl işverene ait işyerinde, asıl işverenden aldığı iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde çalıştırıyor olmalı ve asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde ya da asıl işin bir bölümünde çalıştırmalıdır. Bu anlamda verilen iş süreklilik arzetmeli, anahtar teslimi verilmiş olmamalıdır.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için; alt işveren, işçilerini asıl işverene ait işyerinde, asıl işverenden aldığı iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde çalıştırıyor olmalı ve asıl işverenin işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde ya da asıl işin bir bölümünde çalıştırmalıdır. Bu anlamda verilen iş süreklilik arzetmeli, anahtar teslimi verilmiş olmamalıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir.

Diğer taraftan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 35. maddesine göre “Araçların muayeneleri ... Bakanlığına ait muayene istasyonlarında veya bu Bakanlık tarafından işletme yetki belgesi ile yetki verilmesi halinde ise, yetki verilen gerçek veya tüzel

kişilere ait muayene istasyonlarında yapılır. Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler, bu yetkilerini ... Bakanlığının onayı ile alt işleticilere aynı standartları sağlamak koşulu ile devredebilirler. Bu devir, yetki verilen gerçek ve tüzel kişilerin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz”.

Dosya içeriğine göre davalı ... şirketi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 35. Maddesi uyarınca Araçları Muayenelerini yapmak ve istasyon açmak üzere ... Bakanlığı’ndan yetki almıştır. Davacı işçiyi de bu kapsamda adı geçen davalı tarafından işe alınmıştır. Ancak davacının çalıştığı işyeri davalı ... şirketi tarafından diğer davalı ... şirketine işçileri ile birlikte devredilmiştir.

Somut uyuşmalıkta, davacının iş sözleşmesi sendikaya üye olduktan sonra “görülen lüzum üzerine” feshedilmiş olup, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. Maddeis uyarınca fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmediğinden feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve keza sendikal nedenle fesih kanıtlanadığından, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesi isabetlidir. Bu nedenle davalının temyizi yerinde görülmemiştir.

Somut uyuşmalıkta, davacının iş sözleşmesi sendikaya üye olduktan sonra “görülen lüzum üzerine” feshedilmiş olup, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. Maddeis uyarınca fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmediğinden feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve keza sendikal nedenle fesih kanıtlanadığından, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesi isabetlidir. Bu nedenle davalının temyizi yerinde görülmemiştir.

Ancak davacı vekili temyizi nedeni ile diğer davalının asıl işveren olarak kabul edilmemesi ve davanın husumetten reddedilmesi hatalı bulunmuştur. Zira davalı ... asıl işini diğer davalıya devretmiştir. 2918 sayılı kanunun 35. Maddesi ile tanınan bir yetki olduğundan, davalının asıl işini bu şekilde vermesinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/5 maddesine aykırılık bulunmamaktadır. Ancak işe alan ve fesihten sonra aynı istasyona yerine işçi alımı için ilan veren davalı ... şirketidir. 2918 sayılı kanunun 35. Maddesi uyarınca sorumluluğu ortadan kalkmamaktadır. Asıl işveren olduğu ve işe iadenin sonuçlarından diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğu açıktır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ...... ve İşletme A.Ş. işyerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken ve davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları tazminat miktarının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. Maddesi uyarınca davacının takdiren 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE, Davacı işe başlatılırsa, peşin olarak ödenen bildirim süresine ait ücret ile kıdem tazminatının yapılacak bu ödemeden mahsubuna,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 527,60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 28.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32925, Karar No: 2016/6295, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/32925 E.  ,  2016/6295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak 01/02/2008-15/02/2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacıya daha düşük maaş ve primlerle çalışma teklif edildiğini, davacının bu teklifi kabul etmediğini, bu nedenle işten çıkarıldığını, davacı da dahil olmak üzere işyerinde bu teklifi kabil etmeyen personele mobbing uygulandığını, işi bırakması için baskı ve kötü muameleye maruz kaldığını, İstanbul'un en ücra ve en uzak yerlerinde çalıştırıldığını, davacının istifa etmemesi üzerine 15/02/2013 tarihinde işine haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini, davacının davalı işyerinde 01/02/2013 tarihi itibariyle 5 yıllık çalışmasını doldurduğunu ve 14 günlük ücretli izin hakkı kazandığını, davacının bu izinleri kullanmadığını buna ilişkin ücretin ödenmediğini, ayrıca davacının 01/02/2013 - 15/02/2013 tarihleri arasındaki çalışmasının karşılığı olan 15 günlük maaş, prim ve fazla mesai ücretlerinin de davacıya ödenmediğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacıyla yapılan iş sözleşmesinde davalı işyerinin davacının görev yerini muvafakat aranmaksızın değiştirebileceğini, davacının yeni görev yerinin davacıya 19/02/2013 tarihli ihtarname ile bildirildiğini, davacının bu ihtarname ile işe 22/03/2013 tarihinde başlaması gerektiğinin bildirildiğini, davacının ise 22/03/2013 - 28/03/2013 tarihleri arasında işe gelmediğini, herhangi bir mazeret ve gerekçe de bildirmediğini, bu ihtarnamenin davacının iş sözleşmesine aykırı olarak güncel adresini bildirmemesi nedeniyle iade edildiğini, bunun üzerine davacıya 08/03/2013 tarihinde tekrar ihtarname ile davacının yeni adresine proje değişikliği bildiriminin gönderildiğini , davacının yeni görev yerinde işe başlamadığını, herhangi bir mazeret ve rapor da sunmadığını, bunun üzerine davacının 20/03/2013 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, Davacının işten ayrılmasını sağlamak için uzak bir görev gönderildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, iş sözleşmesinin işverene Büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde görev yeri değişikliği yapma hakkı verdiğini, davalının yönetim hakkından kaynaklanan emir ve talimat alma hakkını kullandığını, davacının projelerdeki ihtiyaç doğrultusunda yeni yerinde görevlendirildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi gerektiğini, davacının kullanmadığını iddia ettiği yıllık izin talebinin hangi yıla ait olduğunu açıklaması gerektiğini, davacının bu talebinin reddi gerektiğini, davacının ücretinin düzenli olarak banka hesabına yatırılması gerektiğini, davacının böyle bir alacağının da olmadığını, davacının taleplerinin reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacıya davalı tarafından 22.02.2013 tarihinde çalışacağı yeni görev yerinin 19.02.2013 tarihli ..... Noterliği’ne ait..... yevmiye numaralı ihtarname ile bildirildiği davacının bu ihtarnameye itiraz etmediği, davacının 22.02.2013 tarihinden itibaren işe gitmediğine dair tutanak tutulduğu ve 08.03.2013 tarihinde işe gelmedii için ihtarname gönderildiği davacının bu ihtarnameyi tebliğ etmesine rağmen davacı tarafından bir cevap verilmediği davalı tarafından davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminat alacağının bulunmadığı, davacının toplam yıllık izin süresinin 70 gün olduğu yıllık izin belgelerinden 4 gün yıllık izin ve 6 gün yol izni kullandığı, ücret bordrolarından ise davacıya toplam 39 gün yıllık izin ücreti ödendiği anlaşıldığından yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığı kanaatine varıldığı, davacının 15 gün ücret alacağının ödendiğini banka hesap ekstresinden tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia eden işveren feshin haklı nedene dayandığını ispat etmelidir. Ayrıca işçi bir fesih tarihi bildirdiğinde feshin bu tarih itibariyle değerlendirilmesi gerekir. Bu tarihten sonra tutulan tutanaklara ve fesih nedenine itibar edilmemelidir.

Somut uyuşmazlıkta güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi kendisine bildirilen yeni görev yerinde işe başlamadığı ve herhangi bir mazeret ve rapor sunmadığı için 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi uyarınca feshedilmiştir. Mahkemece davacının iş sözleşmesinin işverence haklı nedenle feshedildiği kanaatiyle kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine karar verilmişse de;

Davacı 08.03.2013 harç tarihli dilekçesiyle iş sözleşmesinin 15.02.2013 tarihinde işverence haksız sonlandırıldığı gerekçesiyle dava açmıştır. Davalı şirketin Pfizer projesinde çalışan davacıya 19.02.2013 tarihli noter bildirimiyle .... AVM projesinde 22.02.2013 tarihinden itibaren çalışacağı ihtarı gönderilmiştir. Söz konusu ihtar davacıya dava açtığı tarihten sonra tebliğ edilmiş, dosyaya davalı tarafından sunulan devamsızlık tutanakları davacıya ihtar tebliğ edilmeden ..... AVM projesi için 22.02.2013 tarihinden itibaren tutulmuştur. Davacı tanıklarının davalı şirketin Pfizer ihalesini kaybettikten sonra işçileri düşük ücretle başka projelerde görevlendirdikleri davacının bunu kabul etmediği yönündeki beyanları da dikkate alındığında davacının iş sözleşmesinin haksız olarak 15.02.2013 tarihinde feshedildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı açık olup hatalı değerlendirmeyle söz konusu alacakların ret edilmesi hatalıdır.

3- Davacı davalı işyerinde 01/02/2013 tarihi itibariyle 5 yıllık çalışmasını doldurduğunu ve 14 günlük ücretli izin hakkı kazandığını, davacının bu izinleri kullanmadığını beyan ederek yıllık izin ücreti talep etmiştir. Dosyaya bir kısım izin belgeleri ve bordrolar sunulmuşsa da, söz konusu izin belgelerinin 5 yıllık kıdemini doldurmadan önceki dönemlere ait olduğu, bu nedenle davacının 5 yıllık kıdemini doldurduğunda hak kazandığı 14 günlük yıllık iznin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiğinin işverence kanıtlanmadığı gözetilmeksizin davacının yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

4- Davacı 2013 yılı şubat ayına ilişkin 15 günlük ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Mahkemece ücret alacağının ödendiğinden bahisle reddine karar verilmişse de, söz konusu alacak dava açıldıktan sonra ödendiğinden 6100 sayılı HMK’nın 331/1. maddesine göre konusuz kalıp hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmekle birlikte dava açılmasına sebebiyet veren davalı aleyhine davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1121, Karar No: 2014/11282, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1121 E.  ,  2014/11282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/379033

MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.09.2011

NUMARASI : 2010/81 Esas, 2011/244 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Mağduru bulunduğu suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafın düzenlenen 13.12.2010 tarihli raporun oyçokluğu ile karara bağlanmış olması ve muhalif kalan iki üyenin de, mağdurenin ruh sağlığının mağduru bulunduğu olaydan etkilendiğini ancak saptanan psikiyatrik belirtilerin ruh sağlığının bozulması olarak değerlendirilebilecek mahiyet ve derecede olmadığını belirtmeleri karşısında, Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/b maddesi uyarınca, öncelikle dosyanın, gerekmesi halinde ise dosya ile birlikte mağdurenin gönderilerek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan yeniden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmaya gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2067, Karar No: 2018/12291, Tarih: 25.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2067 E.  ,  2018/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuğun marketten bir miktar jilet ve sigara çaldıktan sonra müşterilerin giremeyeceği personel soyunma odasına girerek işçilerden birine ait cüzdanı da çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Her ne kadar iddianame ve temyiz dilekçesinde iki ayrı hırsızlık suçunun oluştuğu iddia edilmiş ise de suça sürüklenen çocuğun iş yerinin müşteri sirkülasyonu olan bölümündeki raflardan sigara ve jilet ile müşterilerin giremeyeceği soyunma odasından işçilerden birisine ait dolaptan cüzdanını aynı zamanda çaldığında kuşku bulunmadığından doğal olarak tek olmayan bu fiillerin hukuken tek bir fiil olarak kabul edilmesi ve nitelikli hırsızlık suçundan bir kez ceza verilmesi, ancak; bu tek fiilin birden fazla kişiye karşı işlenmesi nedeniyle verilecek cezanın TCK’nın 43/2 maddesinin yollamasıyla aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca arttırılması gerekir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun müşterilerin giremeyeceği personel soyunma odasına girerek personele ait cüzdanı çalması karşısında hırsızlık suçuna ilaveten iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun da oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20158, Karar No: 2014/26173, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20158 E.  ,  2014/26173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/239-2014/322

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret

alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.