muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/26987, Karar No: 2013/2513, Tarih: 15.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26987 E.  ,  2013/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında, "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

13/05/2009 tarih, 2009/1322/22 ve 23 sayılı vergi tekniği ve vergi suçu raporlarına göre; 16/09/1999 tarihli yoklamada işyerinin 20m² olduğu, firma bünyesinde 1 çalışan olup demirbaş olarak 2 koltuk, 2 masa ve muhtelif ses kayıt cihazlarının bulunduğu, 09/10/2008 tarihli yoklamada adresini terk ettiği, sanığın Kozyatağı ve Çınarcık adreslerinde de bulunamadığı, Netvork 21 Pazarlama ve Tanıtım Ltd. Şti'nin Ba formuna göre 2005 takvim yılında sanıktan toplam 152.925,00 TL mal ve hizmet alımı yapmasına karşın, sanığın toplam 137.106,28 TL KDV matrahı beyan ettiği, aynı şirketin Ba formuna göre 2006 takvim yılında toplam 331.967,00 TL mal ve hizmet alımı yapıldığı halde toplam 176.400,89 TL KDV matrahı beyan edildiği, sanığın 2005/12 döneminde KDV beyan etmediği halde, Netvork 21 Şirketinin kayıtlarında sanığa ait 13.585,75 TL ve 2.445,08 liralık faturaların olduğu, faaliyetleri ile ilgili olarak vermesi gereken tüm beyannameleri vermediği, verdiği beyannamelerin de gerçek durumu yansıtmadığı, cihetle sanığın yüklenen sahte fatura düzenlemek suçunu işlediğinin anlaşıldığı VUK.nun 367. maddesinin son fıkrasına göre Vergi Mahkemesi kararlarının ceza hakimini bağlamayacağı da nazara alınarak sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1620, Karar No: 2011/16895, Tarih: 27.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1620 E.  ,  2011/16895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre; belediye vergi ve resimleri ile belediyenin kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 Sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde "fiilen" kullanılması gerekli olup kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, icra mahkemesince gerek borçlu belediye başkanlığına, gerekse Ziraat Bankası Bolayır Şubesine müzekkere yazılarak belediyenin banka nezdindeki paralarının kaynağı, niteliği ve ne amaçla kullanıldığının bildirilmesi istenmiştir.  İcra mahkemesine gönderilen cevabi yazı ekindeki hesap ekstresi ve belgelerin incelenmesinde; hesaptaki paraların, İller Bankasınca gönderilen bir kısım vergi gelirleri, işgal harcı, ecrimisil ve kira gelirleri, su gelirleri v.s olduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece, belediyenin defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, haczedilen hesapta bulunan paraların niteliği tek tek belirlenip, 5393 Sayılı Kanun'un 15/son maddesi gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizidir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4745, Karar No: 2023/11524, Tarih: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4745 E.  ,  2023/11524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/247 Esas, 2023/508 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/120 Esas, 2022/571 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Arnavutköy ilçesi, ... Mahallesi 149 ada 51 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalının cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranı ile objektif değer artış oranının yüksek uygulandığını, böylece taşınmaz için belirlenen kamulaştırma bedelinin fazla hesaplandığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu kabul edilerek değerinin emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle belirlenmesini, aksi kabul edildiği takdirde objektif değer artış oranının en az %500 oranında uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu kabul edilerek değerinin emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle belirlenmesini, aksi kabul edildiği takdirde objektif değer artış oranının en az %500 oranında uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faizi ile objektif değer artış oranlarının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, değerlendirmeye alınan ürün verilerinin resmi veriler ile uyumlu olduğu, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Arazi niteliğindeki İstanbul ili, Arnavutköy ilçesi, ... Mahallesi 149 ada 51 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Buna karşın; ilk kararla üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedelin son kararla derhal ödenmesine hükmedilmişse de, biriken nemalarının davalıya ödenmesine ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.

4. Faiz bitiş tarihinin son karar tarihi yerine, kararın kesinleşme tarihi olarak gösterilmesi bozmayı gerektirir.

3. Buna karşın; ilk kararla üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedelin son kararla derhal ödenmesine hükmedilmişse de, biriken nemalarının davalıya ödenmesine ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.

4. Faiz bitiş tarihinin son karar tarihi yerine, kararın kesinleşme tarihi olarak gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, taraf vekillerinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde yer alan "davalıya" kelimesinden sonra "derhal" kelimesinden önce gelmek üzere "biriken nemaları ile birlikte" ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan "kararın kesinleşme" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "son karar tarihi olan 23.09.2022" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11205, Karar No: 2012/13478, Tarih: 25.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11205 E.  ,  2012/13478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat Medine Kabaçam tarafından, davalılar ... Tar. Or. Top. Ür. San. Tur. Hay. Gıda Paz. Tic. Ltd. Şti. vdl. aleyhine 07/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirketin sahibi olduğu Milas isimli yerel gazetenin 28.03.2009 günlü sayısında “ 1 numaralı tanıktan çarpıcı iddialar” başlığı ile verilen haberin hakkında tamamen asılsız iddialar içermekte olup iftira boyutunda saldırı teşkil eder nitelikte olduğunu bildirerek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu edilen haberin kamu oyunda akrep operasyonu olarak bilinen operasyonun gizli tanığının gazeteye faks yoluyla gönderdiği el yazılı metinlerinin yayınlanmasından ibaret olduğunu, tanığın aynı zamanda Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağını bildirdiğini, davacının siyasi bir kimliği olup geçmişi ile de kamu oyunun ilgisini çektiğinden bu yönde çıkan haberlere katlanması gerektiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dava konusu edilen haberin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesi ile istem reddedilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haberde, 2006 yılında yapılan akrep operasyonunda açığa çıkartılan suç örgütünün siyasi kanadının şemasının açıklandığı, haber kaynağı olarak operasyonun gizli tanığının gösterildiği anlaşılmaktadır. Yayın tarihi itibari ile haber yapılan konu ile ilgili adli bir soruşturma bulunmadığı, tanığın aynı zamanda suç duyurusunda bulunacağından bahsedildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, yayında bahsi geçen 2006 yılında yapılmış bulunan akrep operasyonunda davacının isminin yer alıp almadığı, varsa ne sıfat ve biçimde olduğu araştırılmalı, bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek haberin hukuka uygunluk kriterlerini taşıyıp taşımadığı incelenerek sonuca uygun bir karar verilmelidir. Yerel mahkemece, açıklanan biçimde araştırma yapılmadan davacının çete lideri olduğu biçiminde verilen haberin kişilik haklarına saldırı oluşturmadığının kabulü doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52055, Karar No: 2014/198, Tarih: 13.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52055 E.  ,  2014/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, asgari geçim inridimi alacağı ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme;

1-Davalı ... Temizlik ve Destek Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. Hakkında açılan dava ile ilgili olarak, davanın konusuz kalması nedeniyle dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermiştir.

2-Diğer iki davalı hakkında açılan davalarla ilgili olarak ise davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel mahkeme, davacının alacaklarının dava açıldıktan sonra davalı ... Temizlik ve Destek Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. tarafından ödendiği ve davalı ... Temizlik ve Destek Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. dışındaki diğer iki davalının davacının alacaklarından sorumlu olmayacağı gerekçeleriyle, davalı ... Temizlik ve Destek Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın konusu kalmadığından bu davalı aleyhine açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer iki davalı aleyhine açılan davanın ise reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Her ne kadar mahkemece, davalı ...'nin davacının alacaklarından sorumlu olmadığı gerekçesiyle bu davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmişse de dosyanın incelenmesinde davalı ...'nin güvenlik işini dava dışı bir şirkete verdiği, dava dışı bu şirketinde aldığı güvenlik işini davalı ... Temizlik ve Destek Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'ne verdiği bu durumda ...'nin asıl işveren, davalı ... Temizlik ve Destek Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'nin ise alt işveren olduğu, davacının alacaklarından bu iki davalı şirketinde müteselsilen sorumlu oldukları, bu nedenle bu iki davalı şirket hakkında açılan davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, sadece davalı ... Temizlik ve Destek Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair, davalı ... hakkında açılan davanın ise bu davalının davacının alacaklarından sorumlu olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK' nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

1- Gerekçeli kararın hüküm sonucunda yer alan "Davalı ... TEMİZLİK VE DESTEK HİZM.TİC LTD. ŞTİ ile ilgili davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına..." şeklindeki paragrafın hüküm hüküm sonucundan çıkartılarak yerine;

"Davalılar ... Temizlik ve Destek Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. ile ... hakkında açılan davanın konusu kalmadığından, davanın esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına," paragrafının yazılmasına,

2- Gerekçeli kararın hüküm sonucunda yer alan; "Avukatın emek ve mesaisi avukatlık ücret tarifeside nazara alınarak 550,00 şer TL ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile kendisini vekille temsil ettiren diğer davalılara verilmesine," şeklindeki paragrafın hüküm sonucundan tamamen çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.