muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1962, Karar No: 2010/4905, Tarih: 19.10.2010

Dava, kök muris ...’in ara miras bırakan ...’e haricen yapmış olduğu satışın geçersizliği, ara malik ...’in davalı ...’e yapmış olduğu satışın muvazaalı olduğu iddialarına dayalı olarak açılmış tapu iptali tescil ve tenkis isteklerine yöneliktir. Davacılar, ilk dava dilekçesinde murisin tüm mirasçıları adına iptal ve tescil talep etmiş iseler de keşifte isteklerini miras payları oranında iptal ve tescil olarak özgülemişlerdir.

Bilindiği üzere ve kural olarak; tapusuz taşınmazların satışı herhangi bir şekil şartına bağlı değildir. Bu nedenle, kök miras bırakan ...’in ara malik ...’e 20.02.1989 tarihinde yapmış olduğu satış işleminin geçerli olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin iptal ve tescil isteğini reddetmesinde hukuka aykırılık yoktur. Ancak, talepler arasında tenkis ve muris muvazaası iddiaları da bulunmaktadır. Esasen, muris muvazaası isteği geniş kapsamlıdır. Dar kapsamlı olan tenkis isteğinin ayrı bir dava halinde ileri sürülmesi mümkün olduğu gibi aynı davada terditli olarak da ileri sürülmesi mümkündür. Somut olayda, tenkis isteğine ilişkin dava ayrı açılmış ise de muvazaa istekli dosya ile birleştirilmiştir. Ne var ki, tenkis isteğiyle ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

Bundan ayrı, uygulamada muris muvazaası olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak, mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış ya da ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından; gizli bağış sözleşmesi ise Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanununun 213 ve Tapu Kanununun 26.maddelerinde öngörülen şekil şartlarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak tapuda düzenlenen resmi satış sözleşmesinin muvazaa iddiası ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini istemeleri mümkündür. Açıklanan yasa maddeleri ve tevhidi içtihat kapsamına göre bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalı tarafa yapılan temlikin gerçek yönünün bir başka anlatımla, miras bırakanın asıl irade ve gerçek amacının tereddüte yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması gerekir. Bunun için ülkenin ve tarafların yaşadıkları yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, somut olayla ilgili olarak olayların olağan akışı, miras bırakanın böyle bir sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir sebebinin olup olmadığı, davalı tarafın satın alma gücünün bulunup bulunmadığı, tapudaki resmi sözleşme tarihinden bu taşınmazın gerçek değeri ile akitte yazılı olan değerler arasındaki fark taraflarla miras bırakanın beşeri ilişkileri gibi olguların araştırılıp birlikte değerlendirilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince: Taşınmazın ilk maliki ...’dir. Bu kişi davanın taraflarının babasıdır. ... dosyada mevcut hasımsız veraset belgesine göre 11.02.1990 tarihinde ölmüştür. Tapuda muvazaalı işlemi yaptığı ileri sürülen ... kök muris Galip’in dul kalan eşidir. ... 03.05.2007 tarihli veraset belgesine göre 17.03.2007 tarihinde ölmüştür. Mirasçısı olarak davacılar ile davalı ve dava dışı çocukları kalmıştır.

Somut olaya gelince: Taşınmazın ilk maliki ...’dir. Bu kişi davanın taraflarının babasıdır. ... dosyada mevcut hasımsız veraset belgesine göre 11.02.1990 tarihinde ölmüştür. Tapuda muvazaalı işlemi yaptığı ileri sürülen ... kök muris Galip’in dul kalan eşidir. ... 03.05.2007 tarihli veraset belgesine göre 17.03.2007 tarihinde ölmüştür. Mirasçısı olarak davacılar ile davalı ve dava dışı çocukları kalmıştır.

Dava konusu taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. 127 ada 42 parsel sayılı taşınmazın 614,49 m2 olarak, iki katlı kargir ev ve arsası niteliğiyle, 05.08.2003 tarihinde, harici satış ve zilyetlik dikkate alınarak tam mülkiyet olarak ... adına tesbit görmüş ve itirazsız olarak 20.06.2004 tarihinde kesinleşmiştir. Kayıt maliki ...’in davalı Muharrem Aytekin’e temlikiyle ilgili resmi sözleşme fotokopisi getirilmiştir. Yapılan incelemede: ...’in 02.03.2006 tarihinde 127 ada 42 nolu parselin tamamını 12.000 Türk Lirası bedelle davalı oğluna temlik ettiği görülmüştür. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık, ...’in davalıya tapu memuru huzurunda yapmış olduğu devir işleminin muvazaalı olup olmadığında ve tenkise tabi tutulup tutulmayacağında odaklanmaktadır. Yerel mahkeme tenkisle ilgili olarak herhangi bir araştırma ve inceleme yapmamış ve bu istekle ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar vermemiştir. Ancak, dar kapsamlı tenkisten önce daha geniş kapsamlı olan muris muvazaasına dayalı davanın yukarıda belirtilen tevhidi içtihat ve ilkeler göz önünde bulundurularak araştırılması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Bunun için murisin yaşı, başkaca taşınmazının olup olmadığı, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan maaş alıp almadığı, bu taşınmazı satmasında çok önemli bir nedenin bulunup bulunmadığı, davalının satın alma gücü, akit tarihine göre taşınmazın gerçek bedeli, öteki mirasçılara benzer temlikler yapıp yapmadığı gibi unsurların araştırılması gerekmektedir. Böyle bir araştırma ve incelemeyi içermeyen noksan soruşturmaya dayalı yerel mahkeme kararının bozulması gerekir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4394, Karar No: 2006/7661, Tarih: 11.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4394 E.  ,  2006/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi belediye vekili, belediyenin Z. B ve V, Bankası'nın A merkez ve ilçelerinde bulunan şubelerindeki hesapları ile iki adet taşınmazına haciz konduğunu, oysa bu taşınmazlar ile banka hesaplarının kamu hizmetine tahsis edildiğini ileri sürerek hacizlerin iptalini icra mahkemesinden talep etmiştir.

Haciz tarihleri olan 13.03.2002 ile 03.04.2002 esas alındığında olaya 1580 sayılı Belediyeler Kanunu'nun 19/7. maddesi ile 277 sayılı Gelirler Kanunu'nun 1. maddesi hükümleri uygulanmalıdır.

Şikayete dayanak olup Dairemizin 21.05.2003 tarihli bozma ilamında belirtilen Ç. Belediye meclisinin 30.10.2001 tarihli ve 2 no'lu kamuya tahsis kararının Antalya II. İdare Mahkemesi'nin 02.07.2003 tarih 2002/662 E. 2003/1117 K. sayılı kararı ile iptal edildiği görülmektedir. Aynı şekilde Ç, Belediye meclisinin 05.02.2001 tarih ve 38 no'lu kamuya tahsis kararı Antalya İl İdare kurulunun 15.10.2002 tarihli 1-c/3476 no'lu kararı ile iptal edildiği için Antalya 1. İdare Mahkemesi'nin 14.04.2004 tarih 2002/1290 E., 2004/527 K. sayılı kararı ile tahsis kararının iptal isteminin konusu kalmadığından bahisle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda haczedilen banka hesaplarında bulunan paraların kendiliğinden kamuya tahsisli olup olmadığının tespiti için banka şubelerinden hesap hareketlerini gösteren listeler dosyaya getirtilmiştir. Ayrıca, haczedilen 2304 ada 1 ve 2 no'lu parsellere ait tapu kayıtları da celbedilmiştir. Belediye hesaplarının bir kısmında kendiliğinden kamuya tahsisli vergi gelirleri ile İller Bankasının payının da olduğu görülmektedir. Mahkeme, belediye hesaplarının niteliklerini, hacizli taşınmazların da fiilen kamuya tahsis edilip edilmediklerini inceleyip sonucuna göre karar vermesi gerekirken hacizden çok sonra alınan ve sonuca etkisi olmayan Ç. Belediye meclisinin 08.10.2003 tarih 64 sayılı kamuya tahsis kararını esas alarak hacizlerin kaldırılması yönünde hüküm tesis etmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7398, Karar No: 2021/394, Tarih: 25.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7398 E.  ,  2021/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYBASTI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tesbit davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar ... ve ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...'ın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davacılar ... ve ... vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmesi üzerine; miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, 434 ada 15 parsel sayılı taşınmazın harici satışına teminat olması için davalıya verilen 50.000,00 TL tutarlı senedinin davalı tarafından tahsil amacıyla takibe konulduğunu, oysaki harici satıştan bir süre sonra taşınmazın tapu devrinin gerçekleştirildiğini bu suretle davalıya karşı satıştan kaynaklı edimin ifa edildiğini ileri sürerek; Aybastı İcra Müdürlüğü'nün 2016/98 sayılı dosyasında takibe konu edilen senet nedeniyle davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir .

Davalı, davacı ...'a ait olan taşınmazın 50.000,00 TL karşılığında satın alınıp, bedelinin 22.01.2012 tarihinde nakten ödendiğini, ancak tapuda tescil işlemi yapılmadığı için, davaya konu 50.000,00 TL bedelli senet üzerine ''arsaya karşılık aldım senedi'' şeklinde not düştüğünü, arsa üzerine yaptığı inşaatın bitme aşamasına geldiğini, bilahare kendisi ve davacı ... aleyhine açılan tapu iptal tescil istekli dava ile aslında kendisine tapu devri yapılan taşınmazın daha önce gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile bir başka kişiye satışının yapıldığını öğrendiğini, hakkında açılan ve konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilen bu dava nedeniyle zarara uğradığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu senedin teminat amaçlı olarak verildiği, davalının dava konusu 434 ada 15 sayılı parselin satışından dolayı zarara uğradığını ispatlayamadığı gerekçesi ile keşideci davalı ... yönünden davanın kabulüne, takip nedeniyle bu davalının borçlu olmadığının tespitine, senette imzaları bulunan ve avalist

konumunda oldukları saptanan diğer davalılar yönünden ise TTK'nın 702/2 maddesine atıf yapılarak haklarındaki davanın reddine karar verilmiş; davacı ... ve ... vekili ile davalı ... vekilinin istinaf talebini inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacıların istinaf talebinin reddine, davalının ise vekalet ücretine yönelik talebinin kabulü ile hükmün bu yön itibariyle düzeltilmesine karar verilmiş; davacılar ... ve ... vekili kararın temyizen incelenerek bozulması talebinde bulunmuşlardır.

Dava, teminat amaçlı verilen senetten kaynaklı başlatılan takip nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti isteğine ilişkin olup, dava konusu yapılan 10.07.2015 vade tarihli ve 50.000,00 TL tutarlı senetin ön yüzünde " Arsaya karşılık aldım senedi " ibaresi yazılı olup, senedin teminat amacıyla tanzim edildiği anlaşılmaktadır. Esasen bu husus İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin de kabulünde olup, çözülmesi gereken ihtilaf senet ön yüzündeki imzalarıyla avalist konumunda bulunan davacıların, senedi takibe koyan ve lehtar olduğu anlaşılan davalıya karşı sorumlu tutulup tutulamayacakları noktasında toplanmaktadır. Bilindiği üzere, aval, bir tür kefalet olmakla beraber, Borçlar Kanunundaki kefaletten farklı sonuçlar içerir. Senet üzerine yazılan tek taraflı ve bağımsız bir kambiyo taahhüdür. Aval veren, poliçe nedeniyle sorumludur ve sorumluluğu fer'i değil, aval verdiği kişiyle aynı seviyededir. Aval verme, bir teminat niteliğinde olduğundan, avalist, lehine aval verdiği kişi hangi şartlarda senetten sorumlu ise, kendisi de borçtan o şekil ve kapsamda sorumlu olur. Sorumluluğu tali bir sorumluluk olmayıp, müteselsil sorumluluktur. Kimin için verildiği belirtilmemişse aval, düzenleyici için verilmiş sayılır. Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönülecek olursa, takip konusu senedin teminat senedi olduğu ve keşideci konumunda olan davacı ...'in senedin verilme nedenine yönelik taşınmazı devir borcunu yerine getirdiği, dolayısıyla senedin bedelsiz kaldığı ve senet nedeniyle sorumlu tutulamayacağı belirlendikten sonra, TTK 702/1 maddesindeki " Aval veren kişi, kimin için taahhüt altına girmişse aynen onun gibi sorumlu olur. " şeklindeki düzenlemeye ve yukarıdaki açıklamalara aykırılık oluşturacak şekilde senet üzerinde imzaları bulunan davacıların senetten dolayı sorumlu oldukları kabullenilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22198, Karar No: 2022/9199, Tarih: 18.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/22198 E.  ,  2022/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure hakkında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden alınan 13.02.2013 tarihli raporun içeriği itibarıyla yetersiz olması karşısında, mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilip suç tarihi itibarıyla mağdurede akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, tespit edilen zeka durumunun kendisine yönelik cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı eyleme beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, eylem sebebiyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında yeniden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/855, Karar No: 2020/93, Tarih: 27.01.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/855 E.  ,  2020/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda;ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kararda yazılı nedenlerden dolayı esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin sevk ve idaresindeki araçla, davalı nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan ...’in sevk ve idaresindeki aracın 13/07/2015 tarihinde karıştıkları çift taraflı trafik kazası sonucunda müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, şimdilik 200,00 TL geçici ve daimi iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili talebini 23/10/2017 tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda 54.951,71 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 03.11.2017 tarih ve 2017/238 Esas, 2017/568 Karar sayılı ilamı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 54.951,71 TL'nin dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal

faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, dair verilen karar davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

30.07.2015 tarihinde çift taraflı trafik kazası gerçekleştiği, kazaya karışan araçlardan birinin sürücüsü olan davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/50193 sayılı soruşturma dosyasında, savcılık tarafından, Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırma faaliyetlerinde bulunulmuş, kazadaki yaralanma nedeniyle şüpheli ...’in kazada yaralanan davacıya meydana gelen kazadan kaynaklı olarak işe gidememiş olması nedeni ile uğramış olduğu zararın bir kısmı olan 2.000,00 TL’nin ödenmesi durumunda şikayetinden vazgeçebileceği konusunda tarafların uzlaştıklarına dair 13.10.2015 tarihli uzlaştırma teklif formu düzenlenmiştir. Davacının uzlaştırma teklifini kabul etmek suretiyle formun altını imzaladığı, Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup,anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma raporunu düzenlenmekle davalının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde

olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir. Tüm bu nedenlerle uzlaşma raporu ilam mahiyetinde olduğundan ve uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın kabulüne karar verilmesi, Bölge Adliye Mahkemesi’nce bu hususa yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi’nin, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına; aynı Kanun'un 373/1 maddesi uyarınca, dosyanın ilk derece mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6653, Karar No: 2013/29517, Tarih: 13.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6653 E.  ,  2013/29517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.01.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.12.2013 günü temyiz eden davacı R. Y.. ile vekili ve karşı taraf davalı M.Y.. ile vekili gelmediler. Davacı R. Y... vekili Av. N.T..'in mazeret isteği olduğu duruşmanın başka güne ertelenmesini istediği anlaşıldı. Vekaletnamesinde tevkil yetkisi olduğu görülmekle isteği yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacıdan kaynaklanan davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.12.2013 (Cuma)