muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16308, Karar No: 2015/5132, Tarih: 14.12.2015

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/16308 E.  ,  2015/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLGİLİ BİLGİLER

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 15/09/2014 tarihinde 2014/185 esas ve 2014/456 karar sayı ile sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümler sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 12/10/2015 tarihinde 2015/4598 esas ve 2015/3974 karar sayı ile sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; somut olayda sanıkların araçla naklederken ele geçirilen suç konusu net 48000 gram esrar elde edilebilecek nitelikte net 120000 gram kenevir bitkisi parçalarının, hukuka uygun yöntemle elde edildiği, buna bağlı olarak hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı; hukuka aykırı yöntemle elde edildiği kabul edilse dahi, bu delilin "nisbi hukuka aykırı delil" niteliğinde olduğu ve sanıkların arama kararı ile arama işlemine, arama yapılırken haklarının ihlal edildiğine yönelik bir itiraz ve yakınmalarının bulunmaması karşısında, arama sonucunda elde edilen delillerin sıhhatini şüpheli hale getiren bir durumun söz konusu olmadığı, dolayısıyla bu delillerin hükme esas alınmalarında bir isabetsizlik bulunmadığı; suç konusu uyuşturucu maddelerin "mutlak hukuka aykırı delil" niteliğinde görülmeleri halinde bile, sanıkların istihbari bilgi ile uyumlu ve hayatın olağan akışına da uygun düşen özgür ve samimi ikrara yönelik mahkeme huzurundaki beyanları ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında, suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu itibarla Yüksek Yargıtay 20.Ceza Dairesi'nin bozma gerekçesi yerinde olmadığından, yerel mahkeme kararının itiraza konu mahkumiyet kararının bir kısım sanıklarla ilgili kısmının "onanması" ve diğer bir kısım sanıklarla ilgili kısmının "düzeltilerek onanması" için itiraz etmek gerekmiştir.

Arz edilen nedenlerle Daire kararının (B) kısmının kabule göre, başlığı altındaki gerekçe hariç olmak üzere bozma kararının kaldırılarak yerel mahkemenin... hakkındaki hükümlerinin onanması, Mehmet Ali ve İdris hakkındaki hükümlerin ise düzeltilerek onanması talep edilmektedir.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanun'un yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir yanlışlık bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR : Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2-5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8258, Karar No: 2019/7075, Tarih: 30.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8258 E.  ,  2019/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, Van ilinde meydana gelen depremlerden dolayı müvekkiline ait ... muhitinde yer alan 12 ada, K1 numaralı konutun bulunduğu binada meydana gelen hasar neticesinde müvekkilinin uğramış olduğu maddi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2527, Karar No: 2022/6523, Tarih: 18.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/2527 E.  ,  2022/6523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TOKAT 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : İzinsiz kenevir ekme

Hükümler : Mahkumiyet

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüne dair karara yönelik eski hale getirme ve temyiz isteğinin incelenmesinde:

08.01.2016 tarihinde sanığa tebliğ edilen hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinde belirtilen yasal temyiz süresinden sonra sanık tarafından temyiz edildiği ve eski hale getirme talebinde bulunulduğu ancak sanığın geçerli bir mazereti olmadan temyiz süresini geçirdiği anlaşıldığından sanık ...'nun eski hale getirme ve temyiz isteklerinin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararının ve 7242 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

18.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6904, Karar No: 2022/12290, Tarih: 12.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6904 E.  ,  2022/12290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce 1. İş Mahkemesi

Tarihi :

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .......... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı dava dilekçesinde özetle; kümesçilik faaliyetinden dolayı .......... Dairesi’ndeki vergi kaydına istinaden 24.01.1990 tarihinde zorunlu .......... sigortalılığı için başvurduğunu, 24.01.2004 tarihine kadar vergi mükellefiyetinin devam ettiğini, bu tarihte vergi kaydını kapatıp .......... şirketi ile çalışmaya başladığını, bu şirketten civcivleri alıp 45 gün bakıp büyüttükten sonra teslim ettiğini ve emeğinin karşılığında %18 vergi kesilerek kalanı ücret olarak aldığını, 24.01.1990-24.01.2004 tarihleri arasında .......... sigortalısı olarak primleri ödediğini, daha sonra da prim tutarlarını ödediğini, 9000 prim gün şartını yerine getirdiğini düşünerek 09.04.2012 tarihinde emekli müracaatında bulunduğunu, 24.01.2004 tarihinden sonra müracaat olmadan gelirinin ziraiye çevrildiğini öğrendiğini, 22 yıl 4 ay 7 günlük priminin heba edildiğini, ödediği primlerin sigortalı olarak kabul edilmesi gerektiğini beyanla kurumun 04.06.2012 tarih, .......... sayılı işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı 13/02/2018 tarihli duruşmada; "dava dilekçemde belirtmiş olduğum .......... Sigortalılığı ile ilgili talebim kabul edilmeyecek ise ben lehime olan 2926 sayılı Kanunda düzenlenen ve lehime olan zorunlu sigortalılıktan yararlanmak istiyorum " şeklinde beyanda bulunmuştur.

II-CEVAP

Davalı kurum vekili 11.09.2017 havale tarihli savunmasında özetle; davacının vergi kaydının zirai faaliyete dayanması nedeniyle yatırmış olduğu primleri iptal edilerek isteğe bağlı olarak değerlendirildiğini, dava dilekçesinde bahsetmiş olduğu 09.04.2012 tarihli dilekçenin 4/a primlerinin 4/b’ye aktarılmasına ilişkin olduğunu, 21.05.2012 tarihinde de ne zaman emekli olabileceğini kurumdan sormuş olduğunu, bu hususta kendisine 01.06.2012 tarihli yazı ile bilgi verildiğini, davacının 1840 gün 4/a, 4266 gün 4/b hizmeti bulunduğunu, emeklilik için gerekli 5400 gün ve 58 yaş koşulunu taşımadığını, 9000 prim ödeme gün sayısını ise doldurmamış olduğunu, bu nedenle kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davanın kısmen kabulü ile;

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davanın kısmen kabulü ile;

Davacının 24/01/1990 tarihinde başlatılan 1479 sayılı kanuna tabi bağkur sigortalığının 2926 sayılı Kanuna tabi sigortalılık olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline,

Davacının fazlaya dair tüm istemlerinin reddine, karar vermiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi, davacı ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, şeklinde karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacılar vekili davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1479 sayılı Kanunun 24/II-d maddesi hükmüne göre tarım işi yapanlar ve Kanun kapsamında zorunlu sigortalı sayılmazlar. 12.12.2005 tarihli Mudurnu Malmüdürlüğü yazısı ile, davacının 17.01.1982-01.06.1987 ile 23.03.1988 - 31.03.1989 tarihleri arasında “Tavuk Yetiştiricisi” faaliyetinden dolayı vergi mükellefiyeti bildirilmiş, bu faaliyetin zirai ya da ticari olup olmadığı hususunda bilgi verilmemiştir. Yine, Kuruma ibraz edilen İB formunda ve ..........’a giriş bildirgesindeki mesleğine ilişkin kısımda “tavuk üreticisi” olarak yazılmıştır.

Eldeki dosyada; davacının vergi kaydına istinaden 03.08.1994 tarihli işe giriş bildirgesi ile 24.01.1990 tarihinden başlatılan 1479 sayılı Yasaya tabi esnaf .......... sigortalılığının, daha sonra vergi kaydının zirai kazançtan kaynaklandığının anlaşılması üzerine Kurum tarafından iptal edilerek ödenen primlerin isteğe bağlı sigortalılığa aktarılmasından kaynaklanmaktadır.

Dosyaya sunulan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının kümes hayvanlarının yetiştirilmesi işi kapsamında 02.04.1990-30.05.2004 tarihleri arasında Düzce Vergi Dairesine kayıtlı gelir vergisi mükellefi olduğu, Kurumun 03.08.1994 tarihli işe giriş bildirgesinde de davacının mesleki faaliyetinin tavuk besiciliği olarak belirtildiği ancak işe giriş bildirgesinin ise 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-kur sigortalılığı olarak kaydedildiği görülmüştür.

Somut olayda; davacının 24.01.1990-30.05.2004 arası tarım sigortalısı sayılmasına ilişkin Mahkeme kararı yerinde ise de; 30.05.2004 sonrası için verilen karar eksik incelemeye dayalıdır. Dosya kapsamında, tavuk besiciliğinden gelen zirai kaydın 30.05.2004 tarihi itibariyle son bulması karşısında bu tarihten sonraki talep konusu dönem yönünden tarımsal faaliyetin varlığı araştırılıp irdelenmeli ve sonucuna göre karar verilmeli; davacının yaşlılık aylığı talebi olması hususu karşısında da tahsis koşulları iş bu faaliyet araştırmasının sonucuna göre belirlenip yeniden değerlendirilmesi gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3031, Karar No: 2020/6990, Tarih: 17.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/3031 E.  ,  2020/6990 K.**

**"İçtihat Metni"**

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun'a muhalefet eyleminden kabahatli ... hakkında, anılan Kanun'un 16-2. maddesi gereğince Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Edirne Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğü Kapıkule Yolcu Salonu Gümrük Müdürlüğünün 07/08/2017 tarihli ve 17220100CK001795 sayılı kararı ile uygulanan 147.940,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Edirne 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/11/2017 tarihli ve 2017/3284 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/11/2017 tarihli ve 2017/5096 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 07/03/2018 gün ve 2474 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/03/2018 gün ve KYB-2018-22075 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun’un 16. maddesinde yer alan, “(1) Türk parası, döviz veya bunlarla ödemeyi sağlayan belgeleri yurt dışına çıkaran veya yurda getiren yolcular, gümrük idaresinin talebi üzerine bunlarla ilgili olarak tam ve doğru açıklama yapmakla mükelleftir.

(2) Yetkililerce talep edildiği halde herhangi bir açıklama yapılmaması veya yanlış ya da yanıltıcı açıklama yapılması halinde, yolcu beraberindeki değerler gümrük idaresi tarafından muhafaza altına alınır. Gümrük idaresince, açıklamada bulunmayan yolculara taşıdıkları değerin, tutar konusunda gerçeğe aykırı açıklamada bulunan yolculara ise taşıdıkları değer ile açıkladıkları değer arasındaki farkın onda biri kadar idarî para cezası kesilir. Ayrıca durum şüpheli sayılarak Başkanlığa bildirilmekle birlikte ilgili diğer mercilere de intikal ettirilir. Binbeşyüz Yeni Türk Lirasına kadar olan farklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, yurtdışından ülkeye giriş yapan kabahatlinin anılan Kanun'un 16. maddesi kapsamında önceden beyanı alınmadan hakkında idarî para cezası düzenlendiği, yine idarî para cezası olarak uygulanan 147.940,00 Türk lirasının, niçin bu miktar üzerinden belirlendiği hususunda söz konusu tutanakta hiçbir açıklamanın yer almadığı anlaşılmakla itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde bulunan 03.08.2017 tarihli tutanak uyarınca muterizde ele geçen Euro, Dolar ve Sterlin cinsi dövizin, kabahat tarihindeki kur bilgilerinin, M.B. (Merkez Bankası) verilerinden alınarak döviz cinsi paranın, kabahat tarihi itibarı ile Türk Lirası karşılığının belirlendiği ve idari para cezası tutanağında yasal dayanak olarak 5549 sayılı Kanunun 16/2. maddesinin gösterildiğinden, tespit edilen paranın % 10' u oranına denk gelen 147.940,00 Türk Lirası idari para cezası bakımından; tutanakta idari para cezasının miktarının belirlenmesi konusunda açıklama bulunmadığına ilişkin kanun yararına bozma talebi yerinde değil ise de;

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun' un ''Gümrük idaresine yapılacak açıklama'' başlıklı 16. maddesinin,

''(1) Türk parası, döviz veya bunlarla ödemeyi sağlayan belgeleri yurt dışına çıkaran veya yurda getiren yolcular, gümrük idaresinin talebi üzerine bunlarla ilgili olarak tam ve doğru açıklama yapmakla mükelleftir.

(2) Yetkililerce talep edildiği halde herhangi bir açıklama yapılmaması veya yanlış ya da yanıltıcı açıklama yapılması halinde, yolcu beraberindeki değerler gümrük idaresi tarafından muhafaza altına alınır. Gümrük idaresince, açıklamada bulunmayan yolculara taşıdıkları değerin, tutar konusunda gerçeğe aykırı açıklamada bulunan yolculara ise taşıdıkları değer ile açıkladıkları değer arasındaki farkın onda biri kadar idarî para cezası kesilir. Ayrıca durum şüpheli sayılarak Başkanlığa bildirilmekle birlikte ilgili diğer mercilere de intikal ettirilir. Binbeşyüz Yeni Türk Lirasına kadar olan farklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz.'' hükümlerini amir olduğu,

Gümrük Ve Ticaret Bakanlığı Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü' nün ''Nakit Kontrolleri'' konulu ve 2016/1 sayılı genelgesinin ''5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun ve İlgili Mevzuat Kapsamında Uyulması Gereken Hususlar'' başlıklı 1.2. maddesinin

''Yurda girişte, 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun ve ilgili mevzuata göre yapılan işlemlerden ayrı olarak, 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun uyarınca aşağıda belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde, gümrük idaresi tarafından yolcudan, beraberindeki nakdin miktarını açıklaması istenebilir. Bu durumda, açıklama tam ve doğru yapılmak zorundadır.

1) Açıklama istenecek yolcular, idarece yapılan risk analizinin yanı sıra ilgili personelin değerlendirmelerine göre örnekleme yoluyla belirlenir. Kontrol edilecek yolcular belirlenirken, bu yolcuların beyanda bulunup bulunmadıklarına bakılmaz. Kaynağı itibariyle getirilmesi serbest olan bir nakdin beyan edilmesi halinde, bu yolcudan ayrıca 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun çerçevesinde üzerinde bulundurduğu nakdin miktarını açıklaması da istenebilir.

1) Açıklama istenecek yolcular, idarece yapılan risk analizinin yanı sıra ilgili personelin değerlendirmelerine göre örnekleme yoluyla belirlenir. Kontrol edilecek yolcular belirlenirken, bu yolcuların beyanda bulunup bulunmadıklarına bakılmaz. Kaynağı itibariyle getirilmesi serbest olan bir nakdin beyan edilmesi halinde, bu yolcudan ayrıca 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun çerçevesinde üzerinde bulundurduğu nakdin miktarını açıklaması da istenebilir.

2) Yolcu tarafından yapılan açıklamanın doğru olup olmadığı gümrük idaresince gerçekleştirilecek kontrol suretiyle tespit edilir. Gerekli kolaylığı sağlamayan yolcuların üst, eşya ve araçları Adli Önleme ve Arama Yönetmeliğine göre aranır.

3) Gümrük idaresinin yolcudan açıklama talep etmesini müteakip, EK-2’de yer alan “Nakit Açıklama Tutanağı” yolcunun sözlü açıklaması ve gümrük personelinin tespitlerine istinaden elektronik ortamda doldurulur ve dört nüsha olarak yazdırılır. Tutanaklar en az bir gümrük personeli ile açıklamada bulunan yolcu tarafından imzalanır. Talep edilmesi halinde bir nüshası yolcuya verilir.

4) Gümrük idaresince açıklama istenildiği halde, herhangi bir açıklama yapılmaması veya yanlış ya da yanıltıcı açıklama yapıldığının anlaşılması halinde, Nakit Açıklama Tutanağı düzenlenir. Nakit Açıklama Tutanağı en az iki memur ile açıklamada bulunan yolcu tarafından imzalanır. Tutanakların bir örneği Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı’na gönderilir. Ayrıca gümrük idaresi tarafından 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanunun 16 ncı maddesi gereğince; açıklanmayan miktarın %10’u tutarında idari para cezası uygulanarak yolcu beraberindeki tüm nakit muhafaza altına alınır. 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Cumhuriyet Savcılığına bildirilir ve alınacak talimata göre hareket edilir. 3.000 TL’ye kadar olan farklar için bu fıkra hükmü uygulanmaz.

'' yönünde düzenlemeler getirdiği, anılan tebliğin bir kısmı Gümrük Ve Ticaret Bakanlığı Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü' nün 24.07.2017 tarih, 2017/1 sayılı genelgesi ile değiştirilmiş ise de, belirtilen düzenleme bakımından bir değişikliğe gidilmediği,