muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24170, Karar No: 2015/894, Tarih: 27.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24170 E.  ,  2015/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/119-2013/413

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.04.2014 günü temyiz eden davalı vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı idare vekili Av.Çağatay yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gleen dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Arsa Metekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca değerlendirme tarihi olan 2010 yılında resen belirlenen emlak vergi değerleri dikkate alındığında taşınmazın emsal satışın 1/94 oranında olduğu anlaşılmasına rağmen bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara değerlendirme tarihine yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerden emsal bildirmeleri için imkan tanıması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak rapor alınması ve emsallerin satışını gösterir tapu kaydı ile resmi senetler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilip, rapor da denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2-Taşınmazlar üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen (her bir ağaç için belirlenen bedel) değer biçilmesi, buna göre tespit edilen ağaç bedellerinin de İl ve İlçe Tarım Müdürlüğüklerinden resmi veriler getirtilerek denetlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesaplama yapan rapora göre bedel tesbiti,

3)Ağaçlara biçilen değerden enkaz ve taşıma bedeli düşülmek suretiyle az bedel tespiti,

4)Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bilirkişi kurulunca usulüne uygun değer biçildiği halde, mahkemece gerekçesi gösterilmeden, raporlarda belirlenen bedelden farklı değer biçilmesi,

3)Ağaçlara biçilen değerden enkaz ve taşıma bedeli düşülmek suretiyle az bedel tespiti,

4)Taşınmaz üzerinde bulunan yapılara bilirkişi kurulunca usulüne uygun değer biçildiği halde, mahkemece gerekçesi gösterilmeden, raporlarda belirlenen bedelden farklı değer biçilmesi,

5)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da gözetilerek, kamulaştırma bedeline yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

6)Mahkemece verilen hüküm bozma kararı ile ortadan kalktığından, kamulaştırılan taşınmazın tescili ve muhtesatların aidiyeti hususunda yeniden karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

7)Kabule göre de; bloke edilen fark bedelin davalıya derhal ödenmesine ilişkin karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12176, Karar No: 2019/527, Tarih: 07.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2015/12176 E.  ,  2019/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/04/2014 gününde verilen dilekçe ile evlilik birliği devam ederken üçüncü kişiyle birlikte olma iddiasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/04/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı eşin evli olduğunu bilmesine rağmen onunla birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, evlilik birliği devam ederken, eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiden diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunup bulunmayacağı hususundadır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06/07/2018 tarihli ve 2017/5 E. - 2018/7 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; TMK 185/3 maddesinde düzenlenen sadakat yükümlüğü, evlilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ihlal edilmesi durumunda yalnızca sözleşmenin taraflarının yani eşlerin birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri nisbi hak niteliğindedir. Yani mutlak bir hak mahiyetinde olmadığı için, herkese karşı ileri sürülemez.

Davacı, kişilik hakkı ihlallerini düzenleyen genel hükümlere yani TMK’nun 24-25 ve TBK’nun haksız fiil sorumluluğuna ilişkin temel düzenlemesi olan 49/1 (BK. 41/1) ve kişilik değerlerinin zedelenmesine ilişkin TBK 58. (BK 49.) maddelerine de dayanamaz. sözkonusu yasa maddeleri gereğince haksız fiil sorumluluğundan söz edilebilmesi için, diğer şartların yanında ayrıca zarara sebep olan fiilin hukuka aykırı olması yani emredici bir hukuk normuna aykırı olması gerekir. Somut olayda, eş olmayan davalı yönünden fiilin hukuka aykırılık şartı gerçekleşmemiştir.

Müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin de uygulanması mümkün değildir. Zira, TBK’nun 61. (BK 50.) maddesinde birden fazla kişinin ortak kusurlu davranışları nedeniyle bir zarara yol açmaları durumunda müteselsil sorumluluğun sözkonusu olacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda sorumluluğa gidilebilmesi için, aldatan eş ile birlikte olan davalının fiilinin de hukuka aykırı olması gerekir. Davalının dava dışı eş ile birlikteliği şeklindeki davranışı, aldatılan eş yönünden haksız fiil olarak nitelendirilemeyeceğinden, müteselsil sorumluluk esasına göre de sorumluluğuna gidilemez.

Aldatılan eş yansıma yoluyla zarara uğradığını da iddia edemez. Zira, üçüncü kişinin aldatan eşe karşı herhangi bir hukuka aykırı eylemi ve verdiği herhangi bir zarar bulunmadığından, yansıma yoluyla istenebilecek zarar da sözkonusu olamaz.

TBK’nun 49/2 (BK.41/2) maddeleri gereği, fiilin emredici bir norma değil de sadece ahlaka aykırı olması durumunda, sorumluluğa gidilebilmesi için, failin zarar görene zarar verme kastıyla yani somut olayda, davalının davacı aldatılan eşe bilerek ve isteyerek zarar vermeyi amaçlamış olması gerekir. Sadece birlikte olduğu eşin evli olduğunu bilmesi bu tür sorumluluk için yeterli değildir.

Şu durumda; açıklanan yasal düzenlemeler ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun yukarıda anılan kararı uyarınca yerel mahkemece, evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalıya karşı açılan davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14898, Karar No: 2022/11053, Tarih: 01.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14898 E.  ,  2022/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAYSERİ Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Kayseri 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/158 esas ve 2020/521 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

2- İstinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına gerektiren bir sebep bulunmadığından sanıklar müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteklerinin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu; 08.02.2020 tarihinde kullanıcı ...'a yapılan uyuşturucu madde satışının TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi kapsamında kalan mesafedeki araç içinde gerçekleştiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli 2020/327 esas ve 2021/145 sayılı kararı da gözetilerek; özel aracın, TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı, dolayısıyla

sanıklar hakkında TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından haklarında TCK'nın 188/4-b maddesi hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

sanıklar hakkında TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından haklarında TCK'nın 188/4-b maddesi hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararı hukuka aykırı bulunduğundan CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, tutuklu kalınan süre ve tutuklama koşullarında değişiklik olmamasına göre sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kayseri 5.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 01/11/2022 tarihinde üyeler ... ile ...'in karşı oylarıyla ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli, 2020/327 esas ve 2021/145 sayılı kararı gereğince özel araçların "umumi veya umuma açık yer" kapsamında olmadığı, bu sebeple dosyamızda TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı şeklindeki çoğunluk görüşüne; yasa koyucunun fıkrada belirtilen kurumların özelliğini ve burada verilen hizmetin niteliğini gözeterek söz konusu düzenlemeyi yapmış olması, sözü edilen kurumlara 200 metreden daha yakın mesafede aracın uyuşturucu satışı için tezgah gibi kullanılması halinde satıcının araca uyuşturucu almak için binip inecek şahısları denetleyerek ve aralarında ayrım da yapmayacak olması, aracın satış sırasında özel amaçla kullanılmıyor olması hususları nazara alındığında umumiyet hususunun da gerçekleştiği, bu nedenle TCK'nın 188/4-b maddesi ile artırım yapılmasının yasa koyucunun amacına uygun olduğu gerekçesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 01.11.2022
Yargıtay — Esas No: 2013/11302, Karar No: 2013/13039, Tarih: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11302 E.  ,  2013/13039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; belediyenin imar mevzuatından kaynaklanan tasarrufuna esas olmak üzere açtığı tespit istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 16.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,20.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9683, Karar No: 2024/5744, Tarih: 22.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9683 E.  ,  2024/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3070 E., 2021/2399 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Develi 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/199 E., 2021/152 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı iş yerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, 14.07.2016 günü sorumluluk alanına girmemesine rağmen akü takım işini yaparken akünün üzerine düşmesi sonucu müvekkilinin sol femur distal cisim kırığı, sağ medial malleol, talus kırığı olduğunu ve ayağının sürekli şiştiğini, bu olayda tüm kusur davalı işyerinin olduğunu, müvekkilinin Erciyes Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 14 ay tedavi gördüğünü, madden ve manen yıprandığını, müvekkiline SGK tarafından %54 maluliyet oranı belirlendiğini ve sürekli iş görmezlik ödeneği bağlandığını, vücut bütünlüğünün bozulduğunu, çalışma gücünün azaldığını, maddi zarara uğradığını tüm bu durumdan dolayı müvekkilinin yaşadığı elem ve ızdırabı hafifletmek için 60.000 TL manevi tazminatın ve şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 12.11.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 393.422,44 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

2.Davacı vekili 12.11.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 393.422,44 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, usule ilişkin olarak müvekkil şirketin Kayseri'de olduğunu, iş kazasından kaynaklı tazminat davasında da yetkili Mahkemenin Kayseri İş Mahkemeleri olduğunu bu sebeple yetkisizliğe karar verilmesini, şirket aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasını kabul etmemekle, kazazede işçi 20.07.2011 tarihinden itibaren müvekkil şirkette mekanik bakım bölümü elektrik teknik bakım işlerinde çalışmakta olduğunu yani akü ile çalışan forkliftler için biten akülerin şarj edilip doldurulan yeni akülerle değiştirilmesi işinde çalıştığını olay günü de bu işi yapmakta iken ... ... isimli şirket çalışanının forkliftindeki akü değişiminin yapıldığı anda kazazede işçi ...'ün diğer işçi ... ...'ya "geri gel" talimatının ... ... tarafından bir anlık ileri olarak anlaşılması akabinde aküyü yuvasına yerleştirmek isteyen kazazede işçinin akünün yerinden çıkarak ayağı üzerine düşmesi sonucu vahim kazanın meydana geldiğini, burada müvekkil şirketin bir kusur yahut ihmalinin bulunmadığını, işçilere iş güvenli ile ilgili eğitimlerin aldırıldığını, müvekkil şirkette İSG uzmanlarının her daim çalışma alanında işçileri kontrol halinde olduğunu, güvenlik ile ilgili tüm ekipmanların işçilere verildiğini, davacının ve tüm diğer işçilerin kullandığı makinalar ile ilgili eğitimleri aldıklarını ve makine kullanımı konusunda uzman kişi olduklarını, hakkında tecrübe sahibi olduklarını, müvekkil şirketin ihmalinin olmadığını, davacı işçi ve diğer işçi ... ...'nın ağır kusurları sebebi ile olayın meydana geldiğini, her ne kadar davacı dilekçesinde %54 maluliyet oranı bildirse de bu hususta yeniden bir bilirkişi raporu aldırılması gerektiğini, açılan davayı kabul etmemekle birlikte SGK tarafından davacıya bağlanan gelirin hesaplanarak tazminattan mahsubunun gerektiğini, meydana gelen kazada kusuru olmayan müvekkil şirketten talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, müvekkil şirketin Eureko Sigorta AŞ. bünyesinde 24721077 poliçe numarasında işveren mali mesuliyet sigortası ve 24718794 poliçe numarasında kaza sigortası ile sigortalı olduğunu davanın sigorta şirketine ihbar edilmesi gerektiğini, tüm bu nedenlerden ötürü davanın Eureko Sigorta A.Ş.'ye ihbarına, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davanın iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu, istinaf mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yapılan yargılamada belirtilen eksikler giderilmek üzere yeniden kusur raporu alındığı, önceki raporları da değerlendiren 19.03.2021 havale tarihli bu raporda davacıya %30, davalıya ise %70 kusur izafe edildiği, bu rapordaki kusur durumları esas alınarak düzenlenen hesap raporunda ise davacının 6.064,94 TL geçici iş göremezlik, 263.030,77 TL sürekli iş göremezlik zararının bulunduğunun belirtildiği, raporların denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, bu nedenle toplam 269.095,71 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Manevi tazminat bakımından yapılan incelemede ise; Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesine göre “Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir. Ağır bedensel zarar veya ölüm hâlinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebilir." maddesindeki düzenlemeden anlaşıldığı üzere davacının manevi tazminat talep etme ... mevcut olduğu, davacının geçirdiği kaza sonrası Adli Tıp Kurumu raporuna göre %54 oranında iş gücü kaybı yaşadığı, uğranılan manevi zararın boyutu, manevi tazminatın bir zenginleşme aracı ya da ceza olmadığı, tarafların bu olaydan ötürü yaşadıkları üzüntü, keder ve acıyı bir nebze gidermeye yönelik olduğu, günümüzün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü, davacının mağduriyetinin bundan sonraki hayatını da etkileyecek olduğu, yaşanan olayda davacının da %30 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği dikkate alınarak manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiği..." gerekçesiyle,

Davanın kısmen kabulü ile

1.269.095,71 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 14.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2. 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, belirlenen kusur oranlarını kabul etmediklerini, işçinin kusurlu olduğunu, maluliyeti kabul etmediklerin belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç