muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/36117, Karar No: 2016/6895, Tarih: 23.03.2016

Verilen hükmün isabetli olup olmadığı, öncelikle mahkeme hakimi ve davanın taraflarınca, kararın temyiz edilmesi halinde de Yargıtay tarafından gerekçe sayesinde denetlenebilir. Yine gerekçe sayesinde, davanın tarafları haklı olup olmadıkları konusunda bir kanaate ulaşabilirler.

Karar ne kadar isabetli olursa olsun, gerekçesiz ise davanın taraflarını doyurmaz.

Hakim kararın gerekçesini hazırlarken Yargıtay kararlarından ve bilimsel görüşlerden yararlanır.

Kararın gerekçesiz olması mutlak bozma sebebidir. (Baki KURU, Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul Ocak 2001, 6. Baskı, s.3052-3053)

Öte yandan, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

10.04.1992 gün ve 1991/7  Esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrasının) çelişmesinin başlı başına bir bozma sebebi olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece yapılan yargılama sonunda; "Dinlenen tanık beyanları toplanan deliller, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre yapılan inceleme sonunda davacının ücretinin ödenmemesi sebebiyle dava açma hakkının varlığı kabul edilse de,ayrıca haksız olarak işten çıktığı davalılar tarafından ispatlanmadığından kıdem , ihbar vs. işçilik alacaklarına hak kazandığı kanaatine varılmıştır..." dair gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu gerekçenin HMK'na uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Öncelikle, yukarıda da izaha çalışıldığı üzere, mahkemece sabit görülen vakıalar açık, somut, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak bir şekilde gerekçede belirtilmemiştir. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin feshine yönelik tespit ve değerlendirme kendi içerisinde çelişkilidir. Bir yandan iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedilmesinin haklı nedenlere dayandığı belirtilmişken diğer yandan işverenin iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini ispat edemediğine dair bir değerlendirme yapılması açık bir çelişkidir.

Öte yandan, yargılama sonucunda sabit görülen maddi vakıaların hukuki niteliği, hükmün dayandığı hukuk kuralları ve bunların sebepleri gerekçede gösterilmemiştir.

Sonuç olarak, mahkemece verilen kararın gerekçesiz olduğu açıkça anlaşılmıştır. Bu, yukarıda da belirtildiği üzere mutlak bir bozma sebebidir. Kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Öte yandan, yargılama sonucunda sabit görülen maddi vakıaların hukuki niteliği, hükmün dayandığı hukuk kuralları ve bunların sebepleri gerekçede gösterilmemiştir.

Sonuç olarak, mahkemece verilen kararın gerekçesiz olduğu açıkça anlaşılmıştır. Bu, yukarıda da belirtildiği üzere mutlak bir bozma sebebidir. Kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24119, Karar No: 2023/9318, Tarih: 15.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24119 E.  ,  2023/9318 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/76203 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d, 53/1 maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2017 tarihli ve 2017/134 Esas, 2017/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.05.2018 tarihli ve 2018/307 Esas, 2018/870 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-d, 35/1-2, 62, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.11.2021 tarihli ve 2018/55369 sayılı, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın yağma suçunu işlemesinin mümkün olmadığı ve katılanın sanığa parayı rızası ile verdiği nedenleri ile sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

. Sanığın katılanın ölen eşinin arkadaşı olmasından dolayı katılan ile tanıştığı, katılanın eşinin yaklaşık 3 yıl önce ölmesi sonrasında aralarında duygusal bir yakınlık oluştuğu ve bu nedenle her ne kadar aynı evde ikamet etmeseler de özellikle cinsel anlamda karı koca gibi birlikte yaşadıkları, sanığın sürekli katılanın evine geldiği, katılanın dosya arasındaki ses kayıtlarının tamamının incelemesinden de anlaşılacağı üzere bir çok defa kendi rızası ile sanığa para verdiği, sanığın belirli ihtiyaçlarını karşıladığı, katılanın zaman zaman evden erken ayrılma yönünde beyanda bulunduğunda bu isteğinin katılan tarafından uygun bulunmadığı sanığın evden ayrılmaması için elinden geleni yaptığı sanıktan cinsel anlamda talepte bulunduğu, olayın olduğu günde de sanığın eve geldikten sonra hastaneye gideceğini randevusu olduğunu ısrarla belirtip evden ayrılmak istemesine rağmen katılanın onu evden göndermek istemediği, yine sanığın daha önceden de olduğu gibi ihtiyaç nedeniyle katılandan para istediği katılanın evde kalması halinde vereceğini belirtmesine rağmen sanığın acelesi olduğunu hastaneye gideceğini belirterek evden ayrılmak istediği, katılanın bu ısrarlarına dayanamayan sanığın en sonunda "İstemiyorum, paranı da istemiyorum" şeklinde beyanda bulunduğu, yine "Almayacağım, almayacağım, versen de almayacağım" şeklinde beyanları ile evden ayrılmak istemesine rağmen katılanın fiziken de evden ayrılmak isteyen sanığa engel olmaya çalıştığı, ısrarla "Sal beni" diyerek katılandan kurtulmaya çalıştığı ve sanığın katılandan kurtularak evden ayrıldığı sırada "Ben hastaneye gidiyorum, hastayım randevu aldım" şeklinde beyanlarda bulunduğu, konuşmalarından açıkça alkollü olduğu anlaşılan katılanın ise "Ölmüşüm ben zaten, beni niye öldürdün lan" diyerek ağlamaklı konuştuğu, şahısların kayıt içeriklerinden de anlaşılacağı üzere aynı odadan hiç ayrılmadıkları özellikle bıçak alınması ya da bıçak kullanılmasının konuşmalarda dahi geçmediği, katılanın ısrarla evden ayrılmak isteyen sanığa engel olmaya çalıştığı, sanığın ise evden ayrılırken "Sus, sus ben yine geleceğim, sen uyu, ben geleceğim, sus" şeklinde katılanı sakinleştirmeye çalıştığı, tüm konuşma içeriklerinden sanığın katılandan zorla özellikle doktor raporunda belirtilen şekilde bıçak kullanarak katılanı yaraladığı ve sonrasında parasını aldığına ilişkin herhangi bir beyan ya da konuşmanın bulunmadığı, taraflar arasında yalnızca "Öldürme beni, öldürme beni" şeklindeki beyanlardan sonra sanığın "Öldürmüyorum aşkım, öldürmüyorum" şeklindeki sözlerinin aralarındaki ilişkinin boyutu da düşünüldüğünde para alındığına ya da katılanın bıçaklandığına delil olarak kabul edilemeyeceği nitekim bu konuşmalardan sonra dahi aralarında normal bir çok konuşmanın devam ettiği ve katılanın ısrarla sanığın evden gitmesine engel olmaya çalıştığı, sanığında "Sus, sus yat tamam uyu" şeklindeki beyanları ile katılanı sakinleştirdiği dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılmasını gerektirir düzeyde herhangi

öldürmüyorum" şeklindeki sözlerinin aralarındaki ilişkinin boyutu da düşünüldüğünde para alındığına ya da katılanın bıçaklandığına delil olarak kabul edilemeyeceği nitekim bu konuşmalardan sonra dahi aralarında normal bir çok konuşmanın devam ettiği ve katılanın ısrarla sanığın evden gitmesine engel olmaya çalıştığı, sanığında "Sus, sus yat tamam uyu" şeklindeki beyanları ile katılanı sakinleştirdiği dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçtan dolayı cezalandırılmasını gerektirir düzeyde herhangi bir delil bulunmadığı, özellikle olay günü de alkollü olduğu açıkça konuşma içeriklerinden anlaşılan katılanın sanığın evden ayrılmasından sonra kendisine de zarar verme ihtimalinin kuvvetle muhtemel olduğu, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir

2. Katılanın beyanları dosya arasında mevcuttur.

3. Katılan tarafından dosyaya sunulan ses kayıtlarının ve videolarının çözümünün yapıldığı bilirkişi raporları dosya arasında mevcuttur.

4. ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Birimi tarafından düzenlenmiş olan 09.11.2016 tarihli rapor ile; 08.11.2016 tarihli adli muayene raporunda belirtilen katılanın vücudunda bulunan kesiler nedeniyle hayati tehlike geçirmediği ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu belirlenmiştir.

5. Olay yeri inceleme rapor içeriğine göre katılanın evinde bıçağın bulunduğu görülmüştür.

6. Dosya içerisinde mevcut 16.11.2016 tarihli uzmanlık raporunda, bıçak üzerinde yapılan incelemede vücut izine rastlanılmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ve katılanın olay tarihi öncesinde tanışarak yaklaşık 3 yıl süreyle arkadaşlık yaptıkları, bu süre içinde sanığında rızasıyla birden çok kez cinsel ilişkiye girdikleri, yine bu süre içinde katılanın sanığın talep ettiği miktarlarda parayı sanığa verdiği, olay günü sanığın saat 14.00 sıralarında katılanın evine gittiği ve katılandan bankaya olan borcunu ödemek için 4.000,00 TL para istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı, sanığın evden adli emanette kayıtlı bıçağı eline alarak katılana "Parayı vermezsen seni öldürürüm" şeklinde tehdit ettiği, katılanın karşı çıkması üzerine bıçakla katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayarak evden ayrıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, olayda şüphenin söz konusu olduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerekeceği şeklindeki genel ceza hukuku ilkeside gözetilerek beraati yerine sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.05.2018 tarihli ve 2018/307 Esas, 2018/870 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19697, Karar No: 2023/9650, Tarih: 21.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/19697 E.  ,  2023/9650 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHLERİ :

SAYISI : 2018/2477 E., 2018/2306 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak ... hüküm kurulması, temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/2477 Esas, 2018/2306 Karar sayılı kararının ve 06.12.2018-14.12.2018 tarihli, 2018/2477 Esas, 2018/2306 Karar sayılı ek kararlarının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I-Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın ve 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer ...; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 ve 14.12.2018 tarihli, 2018/2477 Esas, 2018/2306 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA,

II-Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” hükmünün bulunduğu, sanıkların 26.11.2018 ve 29.11.2018 tarihlerinde temyiz dilekçeleri sundukları, temyiz dilekçesinde temyiz sebebini bildirmedikleri, ancak tebligatlarda ve gerekçeli kararda "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratın bulunmaması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 08.03.2023 tarih, 2019/42687 nolu bireysel başvuru kararı da dikkate alınarak, sanıkların 12.12.2018 ve 24.12.2018 tarihlerinde sundukları ek kararlara ilişkin temyiz dilekçelerinin süresinde ve gerekçeli oldukları tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması ve savunmalarının müdafi huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

2- 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesinde yer ... “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, sanık ...'un yakalama kararı üzerine başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12548, Karar No: 2013/9261, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12548 E.  ,  2013/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.05.2009 gün ve 2008/228 Esas, 2009/144 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ... ’e karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...’e karşı işlediği eden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükmünün temyizine gelince,

Mağdurenin kendi ... ve namusunu ilgilendiren bir konuda, sanığa iftira atmasını gerektirir, sanık ile arasında eskiye dayalı herhangi bir husumetin bulunmamasına ve aşamalardaki tutarlı ve samimi görülen anlatımlarına, tanıklar ... ve ...’in beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın annesinin bakıma muhtaç olması nedeniyle mağdurenin sanığın annesinin evinde ücret karşılığında çalıştığı, sanığın bu evde bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda mağdureye dokunduğu, sarılmaya ve öpmeye çalıştığı, mağdurenin karşı çıkması üzerine davranışlarına son verme şeklindeki eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, öncelikle mağdurenin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığının Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınmak suretiyle tespit ettikten sonra sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5234, Karar No: 2016/20431, Tarih: 12.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5234 E.  ,  2016/20431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun haklarındaki kovuşturma yaş büyüklüğü nedeniyle ayrı yürütülen ... ve ... ile birlikte kendisini yaraladığını ve ...’un soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun da kavgaya karıştığını beyan etmesi karşısında, aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunan her iki dosyanın birleştirilmesi, bu olanaklı olmadığı takdirde ise ilgili dosyanın getirtilerek mevcut delil durumuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi yerine yargılamaya devamla eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.