muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28332, Karar No: 2017/17920, Tarih: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/28332 E.  ,  2017/17920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun geçici 4.maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre arazi niteliğindeki taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kesiminde tespit edilen değer kayıp oranının uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece; bozma kararına karşı önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/307, Karar No: 2023/1869, Tarih: 30.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/307 E.  ,  2023/1869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.10.2014 tarihli ve 2014/5554 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çoçuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çoçuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.06.2022 tarihli ve 2021/4689 Esas, 2022/6201 Karar sayılı kararı ile "...Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddelerine muhalefet edilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/442 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çoçuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyete ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin Temyiz İsteği

4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/442 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çoçuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyete ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin Temyiz İsteği

Suçun kesin olarak ispatlanamadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın beyanından başkaca bir delil bulunmadığına, çelişkili beyanlar olduğuna, şikayet öncesi ve şikayet sonrası katılan mağdure ve annenin tutarsız davranışları olduğuna, sanığın eylem veya eylemlerinin kuşku sınırlarında kaldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, kuşku sınırlarını aşan, kesin ve inandırıcı kanıtlar da elde edilemediği ortadayken, katılan mağdurenin çelişkili beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasının bozmayı gerektirdiğine, kararın bozulması talebine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan mağdure vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; sanığın hakkında verilen kararda indirim yapıldığına, haksız, usul ve kanuna aykırı kararın müvekkilli üzerinde büyük bir psikolojik çöküntüye yol açtığına, yerel mahkemece tüm takdir hakları sanık lehine değerlendirilip gerekçeli mahkeme kararında takdir haklarının kullanılma gerekçelerine yer verilmediğine, verilen cezanın alt sınırdan oluşu ve indirim uygulanmasıyla caydırıcı olma özelliğini yitirdiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinde öngörülen şartlar oluşmadığından verilen kararın kanuna aykırı olduğuna, zincirleme suç hükümleri uygulanırken arttırımın alt sınırdan uzaklaşılmadan yapıldığına ve 3/4 oranında arttırım yapılması gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan mağdurenin babası olan sanığın, birden fazla kez ve farklı tarihlerde, katılan mağdurenin göğsüne ve vücudunun muhtelif yerlerine cinsel maksatla dokunup dudağından öpmesi, cinsel organını katılan mağdureye tutturması şeklinde kabul edilen eylemlerinde çoçuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan mağdurenin babası olan sanığın, birden fazla kez ve farklı tarihlerde, katılan mağdurenin göğsüne ve vücudunun muhtelif yerlerine cinsel maksatla dokunup dudağından öpmesi, cinsel organını katılan mağdureye tutturması şeklinde kabul edilen eylemlerinde çoçuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Tüm dosya kapsamına göre dosya içerisindeki mesaj içeriklerinin baba kız ilişkisinin ötesinde bir hissiyatla atıldığının anlaşıldığının kabulüyle katılan mağdurenin mahkemede önceki beyanlarını doğrular nitelikte beyanlarda bulunduğu, katılan mağdurenin aralarında herhangi husumetin varlığına ilişkin iddia ve delilin bulunmayan babası sanığa gerçeğe aykırı şekilde bu denli ağır bir isnatta bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı, katılan mağdurenin yaşadıklarını ilk zamanlar babasından korktuğu veya ispatlayamayacağını ve kendisine inanılmayacağını düşündüğü için kimselere söyleyemediğine dair beyanının olayın aile içi olması hususu da değerlendirilerek kabul edilebilir bulunduğu, dava konusu olayda olayın ortaya çıkış şekli ile kurgusal olmadığı değerlendirilerek tanıklar ..., ... ve ...'in beyanlarına tanıkların kardeşleri olan sanığı suçtan ve cezadan kurtarmaya dönük açıklamalarda bulundukları kanaatiyle itibar edilmeyip aşamalarda istikrar kazanan katılan mağdure ve anne ...'nun anlatımlarına üstünlük tanınmak suretiyle lehe kanun uygulaması yapılarak hüküm kurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/442 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4090, Karar No: 2010/7746, Tarih: 26.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/4090 E.  ,  2010/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoymak ve cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; cinsel ilişkide bulunmak suçundan açılan kamu davasının düşmesine, alıkoyma suçundan beraetine dair, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2006 gün ve 2005/57 Esas, 2006/114 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davasının düşmesine ve beraete dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, HSYK.nun 16.02.2007 gün ve 308 sayılı kararı gereği ... Adliyesi kapatıldığından dosyanın yargı çevresinin bağlandığı ... 18. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10499, Karar No: 2017/1119, Tarih: 06.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/10499 E.  ,  2017/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2005 takvim yılına ait son fatura tarihinin 30.12.2005 olması karşında tebliğnamedeki zamanaşımının gerçekleştiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 25.03.2009 tarihli iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 03.03.2009 gün ve VDENR-2009-011/18 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre; sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura düzenlemek suçları bakımından her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her dönem içinde birden fazla fatura düzenlemesi halinde ise teselsül hükümlerinin uygulanacağı, buna göre 2004, 2005 yılları ayrı ayrı değerlendirilip, 2004 yılı itibariyle zamanaşımı hususu da gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulması yerine hangi yılda işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin ve sahte fatura düzenleme ile kullanma eylemlerinin birbirinden farklı suçları oluşturduğu da nazara alınmadan “sanığın atılı suç tarihi itibariyle gerçek satışları göstermeyen çok sayıda sahte fatura düzenleyerek defter kayıt ve belgeleri yok edip başka defter yaprakları koymak veya hiç koymamak ve belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyip bu belgeleri kullandığı” denilmek suretiyle yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nun 326. maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7199, Karar No: 2011/6978, Tarih: 15.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7199 E.  ,  2011/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... tarafından, davalı ... vd.leri aleyhine 17/12/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'in tüm, diğer davalılar ... ile ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı ... ile ...'in diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalıların etkili eylemine maruz kalan davacıların tazminat talebinden ibaret olup, maddi tazminat talebinin reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olay nedeni ile açılan ceza davasında mahkeme, davacı ...'ı yüzünde yüzeysel morluklar sıyrıklar oluşacak derecede yaralayan davalıların, cezalandırılmalarına karar vermiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davacılardan ...'ın yaralanma derecesi, olay tarihi ile yukarıda yazılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davacı ... lehine hükmolunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı ... lehine daha az miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davacılardan ...'ın yaralanma derecesi, olay tarihi ile yukarıda yazılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde davacı ... lehine hükmolunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı ... lehine daha az miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ile ... yararına BOZULMASINA, davalılar ...'in tüm, davalılar ... ile ...'in öteki temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan Zekeriya ve ...'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29786, Karar No: 2014/42269, Tarih: 18.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29786 E.  ,  2014/42269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/76680

MAHKEMESİ : İvrindi(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

NUMARASI : 2012/109 (E) ve 2012/175 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı kapsamına ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre suça konu yerde ağaç kesilerek açma yapıldığının anlaşılmasına; 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 93. maddesinde ayni Kanunun 91. madde hükümlerinin saklı tutulmasına göre sanık hakkında ağaç kesme eylemi yönünden de bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Müsaderesine karar verilen çitin değeri üzerinden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti de tayin edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8020, Karar No: 2013/22799, Tarih: 13.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8020 E.  ,  2013/22799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.03.2013 tarih ve 2012/381-213/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı sigorta şirketine tarım sigortası ile sigortalı bulunan müvekkiline ait 2 adet ayva bahçesinde 16-17 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don olayı sebebiyle ürünlerin hasar gördüğünü, hasarın meyve döneminde gerçekleştiğini ileri sürerek, 10.290,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don olayı çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden dava konusu hasarın teminat kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, don olayının meyve oluşumu döneminde meydana geldiği, taraflar arasında düzenlenen poliçe hükümlerine göre son hasat tarihi nazara alındığında faiz başlangıç tarihinin 30.11.2007 tarihi olduğu, davalı tarafça hasarın teminat dışında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında poliçe iptali düzenlenip prim iadesi yapıldığı iddia edilmiş ise de bu iddiaya davacı tarafça muvafakat edilmediği, poliçe iptalinin davalı tarafça tek taraflı olarak gerçekleştirildiği, yatırılan primin davacı hesabına aktarıldığının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.290,00 TL'nin 30.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 549,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9008, Karar No: 2019/11292, Tarih: 26.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9008 E.  ,  2019/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 5 yıl hapis cezası yerine, 4 yıl 12 ay hapis cezasına, daha sonra aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine, 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25961, Karar No: 2017/4148, Tarih: 11.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25961 E.  ,  2017/4148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2017 (Salı)