muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2110, Karar No: 2014/17541, Tarih: 13.11.2014

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 20.000 TL'nin 30.11.1999 tarhinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalı ile fer'i müdahil TMSF vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ıncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararını ... Bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zaman aşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı .... vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden Yurtbank A.Ş'nin 22.12.1999 tarihinde TMSF’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise... A.Ş. ile devren birleştirildiği, yine TMSF ile .. A.Ş. (sonraki unvanı ING Bank) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefıyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından TMSF’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen Yurtbank A.Ş.’nin işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı .... vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı .... vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın talep halinde davacı tarafa iadesine," ibaresinin yazılmak sureti ile kararın davalı .... ile fer'i müdahil TMSF yararına bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'ye iadesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2030, Karar No: 2017/6219, Tarih: 24.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2030 E.  ,  2017/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... vekili avukat ... ... geldi. Karşı tarafdan gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: 15/8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde şimdilik yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14726, Karar No: 2011/21476, Tarih: 14.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/14726 E.  ,  2011/21476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 s. Y.nın 359/b-1 mad.ce 18 ay H.C.

Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenleyen sanık hakkında teselsül hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerine ilişkin karar örnekleri getirtilip incelenerek sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5515, Karar No: 2023/417, Tarih: 23.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5515 E.  ,  2023/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul Kısmen Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen tapu iptal ve tescil (Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiasına dayalı) davasında, verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili ... ... ...’ya açtığı davanın dava dilekçesinde, Kayseri ili, İncesu ilçesi, ... köyü mevkinde bulunan 242 ada 14 parsel ve 243 ada 52 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında ... ... adına tescil edildiğini, bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufundaki yerler olduğunu belirterek bahsi geçen taşınmazların ... adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde, babası ... ... ... adına tapu kaydı olmadığını, 242 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ... ... adına kayıtlı olduğunu, davanın yanlış açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili, 243 ada 52 parsel ilgili, aynı mahkemede 2017/133 Esas, 2018/73 Karar sayılı dosyada, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verildiğini, kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan taşınmaz için açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/665 Esas, 2015/115 Karar sayılı kararıyla; davalı ... ...'nun 2007 yılında vefat ettiği, davanın 2014 tarihinde açıldığından bahisle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 115/2. maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 13.02.2018 tarihli ve 2015/11962 Esas, 2018/863 Karar sayılı ilamıyla, ... ... ve ... ...’in aynı kişi olduğu, isim yanlışlığının düzeltilmesi ve davalı mirasçılarının davaya dahil edilmesi amacıyla davacı tarafa süre verilmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 13.02.2018 tarihli ve 2015/11962 Esas, 2018/863 Karar sayılı ilamıyla, ... ... ve ... ...’in aynı kişi olduğu, isim yanlışlığının düzeltilmesi ve davalı mirasçılarının davaya dahil edilmesi amacıyla davacı tarafa süre verilmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 03.07.2019 tarih ve 2018/89 Esas, 2019/178 Karar sayılı kararıyla, eski 242/14 yeni 1529/14 nolu parselin kadastro kesinleşme tarihinden geriye doğru 20 yıllık zaman zarfı içerisinde davalıların murisi ... ... ... ve sonrasında davalılar tarafından uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığı, imar ihyanın ve ekonomik amaca uygun zilyetlik şartlarının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 713 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında davalılar lehine gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine; eski 243/52 yeni 1530/52 nolu parselin ziraat bilirkişi raporunda ve ... fotoğraflarında tarım arazisi olarak kullanılmadığı yine mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarının da bu doğrultuda olduğu, keşif esnasındaki gözlemde bahsi geçen parsele ilişkin fotoğraflarda taşınmazda sabit taş ve kayaların bulunduğu, bu nedenle davalılar murisi lehine imar ihya ve ekonomik amaca uygun zilyetlik koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V.BOZMA KARARI SONRASI İLK DERECE MAHKEMESİ KARARINA KARŞI TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde, davanın reddine karar verilen parselle ilgili olarak, zilyetlik şartlarının oluşmadığını, hükmün bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil (Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiasına dayalı) istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. TMK’nın 713. maddesinin ilk fıkrasında; “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.”

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinin ilk fıkrasında; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15696, Karar No: 2012/2332, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15696 E.  ,  2012/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı mobilya ve beyaz eşya dükkanı sahibi olduğunu, davalının 3245,00 TL değerinde mobilya ve beyaz eşya satın aldığı halde satış bedelinden sadece 975,00 TL ödeme yaptığını, bakiye 2270 TL yi ödemediğini, 1.04.2002, 5.04.2002,15.04.2002 tarihli faturalardan kaynaklanan 2270 TL alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının dükkanından toplam 2270 TL değerinde mal satın aldığını,borcunun tamamını davalıya ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ,davalının icra takip dosyasındaki itirazının kısmen iptali ile takibin takip tarihi itibariyle 2270,00 TL asıl alacak üzerinden devamına ,asıl alacağın % 40 ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazla talebin reddine karar verilmiş ,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının satın aldığı malların bedelinin 3245 TL olduğunu,satış bedelinden 975 TL nin davalı tarafından ödendiğini,bakiye bedelin ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.Davalı ,davacıdan 2270 TL değerinde mal aldığını bununda bedelini ödediğini savunduğundan ,davalının bu savunması akdi ilişkideki miktarı 2011/15696 2012/2332

inkara yönelik olduğundan davacının iddiasını yasal delillerle ispat etmesi zorunludur.Davacı tarafından tek taraflı düzenlenip altında davalının imzası bulunmayan faturaların delil değeri yoktur ve davalıyı bağlamaz.HUMK.nun 289. maddesi anlamında davalının acık muvafakatı bulunmadığından olayda miktar itibariyle tanıkta dinlenemez ve dinlenilen tanıkların beyanlarına itibar olunamaz. Toplanan delillerden davacının iddiasını yasal delillerle ispat edemedigı anlaşılmıştır. Ne varki davacı, delil listesinin 7. sırasında yemin deliline dayanmış bulunduğundan davacının sattığı malların toplam değerinin 3245 TL olduğu ve yine davalı tarafından sadece 975 TL ödendiğine dair davalıya yemin hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8104, Karar No: 2012/9281, Tarih: 05.07.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8104 E.  ,  2012/9281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.06.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin ... Mescitli Köyü 294 parsel sayılı taşınmazına giden yolun davalı tarafından sürülerek kapatıldığını, yoldan geçişini engelleyecek şekilde zeytin fidanlarının dikildiğini belirterek davalının yola yapmış olduğu elatmanın önlenmesine, yolun eski hale getirilmesine, yola engel olabilecek ağaçların kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalının, yola vaki 245,51 m2'lik alana elatmasının önlenmesine, davalıya ait 328 parselin batı hududunda bulunan yol kenarındaki 8 adet zeytin fidanının bulundukları yerden sökülerek yola en az 2,5 m mesafe ile dikilmesi için davalıya 30 gün süre verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, köy yoluna elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yargılama aşamasında davalının dava konusu yola haksız elatmasını sonlandırdığı, bu hususun davacı kabulünde olduğu da anlaşıldığına göre yola

elatmanın önlenmesi istemi yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Ayrıca, davalıya ait 328 parsel ile yol sınırına dikilen 8 adet zeytin fidanının kaldırılması talebine gelince, ziraat bilirkişisi raporu ile fidanların yola taşkın olmadığı, ancak ağaçların kök ve gövde gelişimi ilerledikçe dalların da büyüyerek yoldan geçişi engelleyeceği tespit edilmiş olup; rapora göre 328 parsel sayılı taşınmaz sınırındaki zeytin fidanları nedeniyle henüz köy yoluna bir elatma bulunmamaktadır. Bu nedenle henüz gerçekleşmiş bir zarar da mevcut olmadığından muhtemel zarar nedeniyle ağaçların kal'ine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazların reddine, (2.) ve (3.) bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 05.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15151, Karar No: 2019/1842, Tarih: 11.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/15151 E.  ,  2019/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik 12.07.2017 tarihli ek karar olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu, adına tahakkuk ettirilen fatura bedellerine haksız ve hukuka aykırı olarak son on yıl içinde kayıp-kaçak bedeli adı altında toplam 31.769,88 TL tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, bilirkişi marifetiyle tespit edilecek olan kayıp-kaçak bedelinden şimdilik 31.769,88 TL nin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, mahkemenin görevsiz ve yetkisiz olup, görevli ve yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, EPDK kararlarına uymakla yükümlü olduklarını ve kurul kararları çerçevesinde bahse konu bedellerin tahsil edildiğini, fatura içeriğine süresinde itiraz etmeyen davacının fatura içeriğini kabul etmiş sayılacağını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların tacir olması veya tacir olmasa dahi kanundan dolayı tacir sayılması ve işin her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bulunması, TTK'nın 4. maddesinin 1. fıkrasına göre davanın, ticari dava olarak kabul edilmesi gerektiği, aynı yasanın 5. maddesi gereği ticari davalara ticaret mahkemelerinde bakılacağı gerekçesiyle, mahkemenin görevsiz olması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 31.05.2017 tarih ve 2016/18204 E.- 2017/8668 K. Sayılı ilamı ile karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere onanmasına karar verilmiştir.

Söz konusu Onama kararı üzerine mahkemece; 12/07/2017 tarihli ek karar ile görevsizlik kararının 06/01/2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde taraflarca dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle, davanın HMK' nın 20. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş; iş bu hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.