muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15818, Karar No: 2023/19126, Tarih: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15818 E.  ,  2023/19126 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1792 E., 2023/1974 K.

DAVA TARİHİ : 03.03.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 23. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/266 E., 2023/121 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji, Su ve Gaz İşçileri (Tes İş) Sendikasının

üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulu kararıyla yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fark ücret, ikramiye ve sosyal yardım alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Mahkemenin yetkisiz olduğunu, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (TEİAŞ) ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü işçilik alacaklarından bu Şirketlerin sorumlu olduğunu, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre davalı İdarenin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davalının ihale makamı olduğunu, davacının her türlü işçilik alacaklarından yüklenici Şirketlerin sorumlu olduğunu, davalının asıl işveren olduğundan söz etmenin mümkün olmadığını, davacı ihbar edilen Şirket ve kişilerin işçisi olduğundan davanın davalı yönünden husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini, davalı ile davacı arasında iş ilişkisi olmadığını, davalı Kurumun bahsi geçen toplu iş sözleşmelerinin tarafı olmadığını, davacı ile davalı Kurum arasında hukuki bir bağlantı bulunmadığını, hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında yapıldığını, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında yapılmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerlerinde davalıdan ihale ile iş alan yüklenici firmalar nezdinde işletme mesul teknisyeni olarak çalıştığı, davacının dava tarihi itibarıyla davalıya ait işyerlerinde çalışmasına devam ettiği, davalı TEİAŞ tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının somut olayda uygulanması gereken toplu iş sözleşmesi karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğundan 6356 sayılı Sendikalara ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi uyarınca toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yararlanması gerektiği, davacıya anılan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile iş alan yüklenici firmalar (gerçek ve/veya tüzel kişiler) arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrası gereğince davacının alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplama usulü ve miktarı yönünden hata bulunmadığı, davacılar lehine tam vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu, ancak bu hususta istinaf talebi bulunmadığından ve kamu düzenine ilişkin olmadığından eleştirmekle yetinildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 2 ve 32 nci maddeleri, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1611, Karar No: 2014/20287, Tarih: 27.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1611 E.  ,  2014/20287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/284474

MAHKEMESİ : Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2010

NUMARASI : 2008/931 (E) ve 2010/214 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- "Defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçunda, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; sanığa 15.04.2008 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği, bu nedenle suç tarihinin 01.05.2008 olup 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle yapılan değişiklik ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde yazılı cezanın alt sınırının 1 yıla çıkarıldığı gözetilmeden anılan madde ve fıkranın 5728 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki halinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin belirlenmemesi,

3- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu nedeniyle düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, özel usulsüzlük cezasına hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi cezasının defter ve belgeleri ibraz etmemek eyleminden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, zararın giderilmediğinden bahisle diğer koşullar değerlendirilmeksizin CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10918, Karar No: 2010/13618, Tarih: 04.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10918 E.  ,  2010/13618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6948, Karar No: 2023/9212, Tarih: 04.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/6948 E.  ,  2023/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2617 E., 2022/1023 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yenice (Karabük) Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/105 E., 2021/38 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı belediyede kepçe operatörü olarak çalışırken 25.03.2011 tarihinde iş kazası geçirmesi nedeniyle çalışma gücünün büyük bir kısmını kaybederek malul kaldığını ve uzun süre istirahatli kalmak sureti ile maddi ve manevi zarara uğradığını, davacının hemzemin geçidinde tren yolunda temizlik çalışması yaparken tren çarpması sonucu kazanın meydana geldiğini, olayda davalıların kusurlu olduğunu belirterek, manevi tazminat taleplerine ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10 TL'lik maddi zararın davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Belediye Başkanlığı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, olayda belediyenin kusuru olmadığını, kazanın olduğu alanda ...'nin talebi üzerine davacının görevlendirildiğini, söz konusu iş yerinde alınması gereken güvenlik önlemlerin tamamının diğer davalı olan ...'nin görev ve sorumluluğunda olduğunu, kazanın ...'nin kusurundan kaynaklandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; işverenin sadece iş yerinde meydana gelen iş kazalardan değil fakat işçiye vermiş olduğu talimat sebebi ile işçinin bu talimat ile hareket ederken ki meydana gelen kazalardan da kusurlu olduğunu, İş Güvenliği ve İşçi Sağlığı Kanunu ile bu hususun açıkça belirtilmiş olduğunu, davacının, Belediyede işçi olup, Belediyeden almış olduğu talimatın gereğini yerine getirmiş olduğunu, kendisi özel kepçesi ve kendi inisiyatifi ile çalışma yapmış olsa ve söz konusu kaza meydana gelse burada kusurun %100’ün ... olduğu kabul edilebileceğini, fakat davacının tercih hakkı bulunmadığını, davalı Belediye tarafından, çalışma yapmış olduğu işten bambaşka; daha önce hiç eğitimini almadığı, işaret levhalarını bilmediği, işe özel tanımlara yabancı bir işte davalı tarafından görevlendirilmiş olduğunu, Yenice İlçesinde bulunan ... görevlilerinin, kontrol memurlarının niteliklerini, iş deneyimlerini, teknik bilgilerini bilmeden, müvekkilini öylesine görevlendirmiş olduğunu, İş Güvenliği ve İşçi Sağlığı Kanunu gereği kendisinin işçinin gözetim, bakım sorumluluğuna da aykırı davranmış olduğunu, işçiye talimatı ile başka bir işte görevlendirmesi halinde karşılaşacağı riskler hakkında eğitim vermemiş olduğunu, iş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını etkin olarak denetim ve gözetim mekanizması oluşturmayan, yapılan çalışmaları işçinin ve bir başka işverenin inisiyatifine bırakan ve işçilerin bu tür hatalı davranışlarda bulunmaması için davranış değişikliği oluşturmayan davalı Belediye Başkanlığı kusurlu olduğunu, 31.01.2020 tarihli kusur raporunda en azından mevzuata atıf varken itiraz etmiş oldukları 26.10.2020 ve 24.01.2021 tarihli raporlarda bu atıfların da bulunmadığını, 4857 sayılı Kanun'un 77 nci maddesine atıf yapılmış olup bu maddenin 6331 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğunu, SGK müfettiş raporlarının ise idari tahkikat mahiyetinde olup, bağlanan gelirin SGK tarafından rücusunda kusur tespiti, bazen işçinin gelirinin düşürülmesi amacı ile yapılmakta olduğunu, bu yargılamada İş Güvenliği ve İşçi Sağlığı hükümlerine göre tespit yapılması gerektiğini, davalı Belediyenin müvekkilinden görev tanımında yer almayan, eğitimini almadığı işi yapmasını isteyerek iş güvenliği ve işçi sağlığı hükümlerine aykırı davranmış olduğunu, demir yolundaki haberleşmenin farklılığı, diğer demir yolu işçilerinden farklı bir eğitim alması, işaretlerin, sinyalizasyonun farklılığı gözetilmemiş olduğunu, bu sebeplerle davalı Belediye Başkanlığının kusurlu olduğunu beyanla kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, "...24.01.2021 tarihli bilirkişiler raporunda; ... Genel Müdürlüğünün; yapılan çalışmalar sırasında tren hareketlerinin yeterince düzenlenmemesi, hemzemin geçitte bulunan tren geçişi sırasında kapanan sinyalizasyon yani bariyer kollarının arızalı olması, yol bakım onarım memurunun trafik kontrolörü ile haberleşmesini sağlayan direk prizinin arızalı olması, tren yolu üzerinde yapılan bakım çalışmasına ilişkin yeterli ikaz uyarı işaretlemesi yapılmaması, çalışma yapılan bölgeden geçecek makinistlerin hız sınırlarına riayet etmelerinin sağlanmaması, işyerinde etkin bir kontrol ve gözetim sisteminin oluşturulmaması, iş güvenliğinin çalışanların inisiyatifine bırakılması sebebiyle olayın meydana gelmesinde etkili olduğunu, Şahin Ekmekçi’nin, çalışma yapılan bölgeden geçecek trenlerle ilgili araştırmaların yapılmaması, çalışma yapılan bölgeden geçecek olan trenlerin makinistlerinin önceden uyarılması, bilgilendirilmesi için yeterli çalışma yapılmaması (bayrakçı görevlendirilmesi vb.), yeterince dikkatli ve tedbirli davranmaması sebebiyle olayın meydana gelmesinde az miktarda şahsi anlamda etkisi/ihmali olduğunu, kazalı ...’ın kazanın oluşumunda illiyet bağı tesis edecek şekilde etkisinin/ihmalinin bulunmadığını, davalı ... Belediye Başkanlığı'nın ihmalinin/etkisinin/sorumluluğu bulunmadığının belirtildiği, SGK müfettişleri tarafından hazırlanan raporlarda, davalı belediyeye herhangi bir kusur izafe edilmediği, mahkemece aldırılan 26.10.2020 ve 24.01.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporlarının olayın oluş şekline uygun olup birbirini teyit ettiği, dava konusu olayın meydana gelmesinde davalı belediyenin kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla, meydana gelen kaza nedeniyle tazminat sorumluluğunun olmadığı, mahkemece davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmıştır..." gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş kazasına dayalı olarak tazminat isteminin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 49 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş kazasına dayalı olarak tazminat isteminin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 49 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15873, Karar No: 2012/20126, Tarih: 13.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/15873 E.  ,  2012/20126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınanın cep telefonunun yağmalandığı somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.