muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17790, Karar No: 2023/745, Tarih: 20.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/17790 E.  ,  2023/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/640 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.11.2020 tarihli ve 14-2016/321736 onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık temyiz isteminde özetle; Mahkemenin savunma hakkını elinden aldığını, soyut delillere göre karar verdiğini, kararın bozulması gerektiğini savunmuştur.

2. Katılan ... temyiz isteminde; Sanığın üst sınırdan cezalandırılmasını, takdiri indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, sanığın işlediği suçun cinsel istismar olduğunu beyan etmiştir.

3. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminde; Sanık tarafından gerçekleştirilen eylemin cinsel istismar olduğunu, somut olayda cinsel taciz suçundan cezalandırılacağı kabul edilse dahi sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğini, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminde; Sanık tarafından gerçekleştirilen eylemin cinsel istismar olduğunu, somut olayda cinsel taciz suçundan cezalandırılacağı kabul edilse dahi sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğini, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure, Şehit ... Orta Okulunda öğrenci olarak bulunmakta olup, sanık ...'un aynı okulda özel güvenlik görevlisi olarak görev yaptığı, suç tarihinde saat 11:00 sıralarında mağdurenin arkadaşı olan tanık .... ile birlikte okulun bahçesinde dolaştıkları sırada sanığın adı geçen şahısların bulunduğu yere geldiği, mağdure ile bir süre konuştuktan sonra yanlarından ayrıldığı, okul ders zili çalmasından sonra mağdure ile tanık .... birlikte derse gitmek için okulun merdivenlerinden yürüdüğü sırada sanığın mağdurenin cebine adli emanette bulunan cinsel içerikli ifadelerin olduğu aşk mektubu koyduğu, sanığın özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı ortaokulda aralarında hizmet ilişkisi bulunmamasına rağmen suçtan zarar göreni koruma ve gözetim yükümlülüğü olduğu halde bu yükümlülüğe aykırı olarak suçtan zarar görene cinsel içerikli ifadeler yer alan mektup vermesi eyleminin işlenme biçimi, zamanı ve yeri ile verilen mektubun içeriği bir bütün halinde gözönüne alındığında sanığın eyleminin de mağdureyi cinsel amaçlı olarak taciz etmek suretiyle işlendiği kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın olay günü üzerinde koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunmayan mağdureye yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin uygulanması hukuka aykırıdır.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/640 Karar sayılı kararına yönelik sanık, katılan ..., katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10905, Karar No: 2016/6747, Tarih: 26.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10905 E.  ,  2016/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 688 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2012, 2013, 2014 yılları itibariyle kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34701, Karar No: 2014/25778, Tarih: 05.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34701 E.  ,  2014/25778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 01.06.2011 tarihli oturumda 5237 sayılı TCK'nın 58. Maddesinin uygulanması ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verildiği anlaşıldığından ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulurken uygulama maddesinin yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

5237 Sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasa'nın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2102, Karar No: 2016/4611, Tarih: 17.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2102 E.  ,  2016/4611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .. İli ... İlçesi ... Mahallesi 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki:

1-Kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 3.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak 4.fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir.

Bu emsalin satış fiyatına .... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu emsalin satış fiyatına .... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen belirlenecek emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalı ayrıca 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2009 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendiğirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal alınarak incelenen Demircikara Mahallesi 5365 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 17.07.1995 tarihli satışının esas alındığı, satış tarihinin çok eski olması sebebiyle seçiminin isabetli olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp, emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ile raporların incelenmesinden; fen bilirkişi raporu ve ekindeki krokide davacının bu parselde 167/6508 hissesinin(167 m²) bulunduğu, dava konusu taşınmazın imar planında semt spor alanı olarak belirlendiği, davacıların hissesine düşen 167 m² nin 41,44 m² sine Belediyece park yapılmak suretiyle el atıldığı, geriye kalan 125,56 m² lik kısmının ise .... tarafından kullanılmakta olan muhtesatlar alanında kaldığı tespit edilmiş olup, belediye tarafından bu kısma fiili bir el atma söz konusu değildir. Mahkemece, davacıların hissesine düşen 167 m² den Belediyece park yapılmak suretiyle el atılan kısım olan 41,44 m² nin bedeline hükmedilmesi doğru ise de, davacıların hissesinden arta kalan 125,56 m² ye belediyece fiilen el atılmadığından ve projede semt spor alanında kalan bu kısım yönünden proje bütünlüğü de oluşturmadığından davacının artan bu kısım yönünden mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın dava konusu taşınmazın genel ve düzenleyici bir işlem olan imar planıyla kamu hizmetine özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığının kabulü ile idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın Uyuşmazlık Mahkemesi kararı ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 10. fıkrasının "Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu'nda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır." hükmü uyarınca idari yargıda açılması gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca belediyece fiilen el atılmayan 125,56 m² lik kısma yönelik davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

3-Ayrıca, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, 2013/95 Esas ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçlarının nispi olarak uygulanması gerektiğinden, maktu harca hükmedilmesi nedeniyle de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3848, Karar No: 2006/4604, Tarih: 15.06.2006

**16. Hukuk Dairesi         2006/3848 E.  ,  2006/4604 K.**

* DEVLETIN HÜKÜM VE TASARRUFU ALTINDAKI TOPRAK

* KADASTRO TESPITI

* TAPU KAYDININ KAPSAMI BELIRLENIRKEN KROKININ UYGULANMAMASI

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 13

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 20

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 15

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Yargıtay — Esas No: 2013/11937, Karar No: 2014/7322, Tarih: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11937 E.  ,  2014/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Banaz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2004/235-2013/109

Davacı İ.. K.. vekili Avukat H.. U.. U.. tarafından, davalı A.. Ö.. aleyhine 20/05/2004 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlaline dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın oluş biçimi, özellikle olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14824, Karar No: 2013/14984, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14824 E.  ,  2013/14984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle verilen görevsizlik hükmünün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline işyerim paket poliçesi ile sigortalı işyerinin, meydana gelen sel felaketi nedeniyle hasar gördüğünü, hasar bedeli 180.050,64 TL'nin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, meydana gelen hasarda işyerinin içerisinde bulunduğu alışveriş merkezinin işleteni ve yapı maliki olan davalı şirketlerinde sorumlu olduğunu iddia ederek ödenen bedelin davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın Borçlar Kanunu'nda düzenlenen bina sahibinin sorumluluğuna dayalı olduğu, uyuşmazlığın genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde çözülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacıya işyerim paket poliçesi ile sigortalı işyeri sel baskını nedeniyle zarar görmüş olup davacı vekili bu zararın meydana gelmesinde işyerinin bulunduğu AVM'nin işleticisi ve yapı maliki olan davalı şirketlerin sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek sigortalıya ödenen tazminatı rücuan davalılardan talep etmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir. Dava konusu uyuşmazlık, halefiyet hakkına dayanan rücu davasıdır, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Buna göre, uyuşmazlık sigortalı şirket ile davalı şirketlerin ticari işletmelerine ilişkin olup bu itibarla davanın ticari olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8377, Karar No: 2024/3926, Tarih: 25.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8377 E.  ,  2024/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/597 E. 2021/77 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 Sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/3704 E. sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bendi, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/3743 E. sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bendi, 31 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

3. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2019 tarihli ve 2019/332 Esas 2019/352 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan dosyanın sanık hakkında açılan Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/388 Esasına kayıtlı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

4. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2020 tarihli ve 2019/388 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 Yıl 3 Ay 16 Gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tutuklulukta geçirilen sürelerin mahsubuna karar verilmiştir.

b. Suça sürüklenen çocuk ...'nun 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 3 Yıl 1 Ay 23 Gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tutuklulukta geçirilen sürelerin mahsubuna karar verilmiştir.