muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8781, Karar No: 2016/352, Tarih: 25.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8781 E.  ,  2016/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacıya ait 267 parsel nolu taşınmazın 29.681 m2 lik kısmının dinlenme ve sosyal amaçlı(lokanta-çaybahçesi-çocuk bahçesi ve park alanı) olarak ... alım satım ihale yönetmeliği esaslarına göre yapılan ihale sonucu davalıya 28.12.2007 tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, sözleşmenin bitim tarihi olan 28.12.2012 tarihinden önce 11.10.2012 tarihli yazı ile sözleşmenin yenilenmeyeceği ve süre bitiminde davacıya tesliminin gerektiğinin bildirildiğini,ancak tahliye edilmediğini belirterek davalının tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile 818 Sayılı Borçlar Kanunu ve 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, bu Kanunlardaki kira ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflara ilişkin düzenlemeler, Kanunun dördüncü bölümünde sıralanmıştır. Kiralanan yerin gayri musakkaf vasıfta olması halinde 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299. maddesi ve devamı maddelerinde düzenlenen genel hükümlere tabi yerlere ilişkin kira sözleşmesi hükümleri, kiralanan yerin musakkaf vasıfta olması halinde ise aynı kanunun 339. ve devamı maddelerinde düzenlenen konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerine ilişkin kanun maddeleri uygulanacaktır.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 327. maddesinde yer alan düzenlemeye göre genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi belli ise kira sözleşmesinde sürenin dolması ile kira sözleşmesi kendiliğinden sona erer. Kiraya veren sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir ay içinde dava açarak süre bitimi nedeniyle tahliye talep edebilir. Belirli süreli kira sözleşmelerinde belirlenen sürenin dolması halinde taraflar arasında açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisi sürdürülürse kira sözleşmesi süresiz olarak uzar. Genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde belirli süreli kira sözleşmesinin süresiz hale gelmemesi için kiraya veren kira süresi bitmeden veya dava açma süresi içinde kira sözleşmesini yenilemeyeceğine dair ihtarname tebliğ ettirirse kira sözleşmesi yenilenmeyeceği gibi süresiz hale de gelmez. Bu durumda her zaman süre bitimi nedeniyle tahliye davası açılabilir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 347. maddesinde yer alan düzenlemeye göre ise konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az on beş gün önce bildirimde bulunmadıkça sözleşme aynı koşullarla bir yıl uzamış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, her hangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 28/12/2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacıya ait Devlet İhale Kanunu kapsamına girmeyen, 267 parsel nolu taşınmazın 29.681 m2 lik kısmının dinlenme ve sosyal amaçlı(lokanta-çaybahçesi-çocuk bahçesi ve park alanı) olarak TİGEM alım satım ihale yönetmeliği esaslarına göre yapılan ihale sonucu davalıya kiralandığı anlaşılmaktadır.

Bozma sonrası yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu ile dosya arasına giren fotoğraf çekimlerine göre kiralananın kapalı alanlarının toplamının 563,5m2 olduğu , bu haliyle hakim vasfının çatısız olduğu ve Türk Borçlar Kanununun genel hükümlerine tabi bulunduğu anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 5/j maddesi ile de kiracının talep etmesi ve ... yönetim kurulunun uygun görmesi halinde kira sözleşmesinin aynı şartlarda 5 yıl daha uzatılabileceği kararlaştırılmış ise de bu hüküm tarafların ortak iradesine bağlanmış olup davacı taraf, kiracının 26.09.2012 tarihli dilekçesindeki uzatma talebini 11.10.2012 tarihli yazısı ile reddetmiştir .Bu durumda kira sözleşmesi 5 yıl olan sürenin geçmesi ile TBK 'nın 327 maddesi gereği sona ermiştir. Kira sözleşmesinin bitim tarihi olan 28.12.2012 tarihinden itibaren bir ay içinde 24.01.2013 tarihinde açılan dava süresinde olduğundan tahliye kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8207, Karar No: 2022/8040, Tarih: 10.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8207 E.  ,  2022/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.01.2021 tarih ve 2019/787 E. - 2021/22 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nce verilen 19.04.2021 tarih ve 2021/733 E. - 2021/805 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın 2016/499226 İhale Kayıt Numaralı ihale kapsamında davalı döner sermaye işletmesine sattığı tıbbi sarf malzemelerinden doğan, vadesi gelmiş alacağının tahsili için takip başlatıldığını, takibe konu faturalar muaccel olmasına rağmen davalı tarafından süresi içinde vade itirazında bulunulduğundan takibin durdurulduğunu, davaya konu olayda, ihale şartnamesinde ve sözleşmede 365 günlük vade kararlaştırıldığını ve bu vadenin dolmuş olduğunu, her iki alacağın muaccel hale geldiğini, mal bedelinin akdedilen sözleşme gereği döner sermaye işletmesi tarafından ödeneceğini, döner sermaye işletmesinin tüzel kişiliğinin bulunmaması sebebiyle dava, dava takip yetkisine sahip olan Rektörlüğe karşı yöneltildiğini, belirterek takibe yapılan vadeye ilişkin haksız itirazın iptalini vade tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte takibin devamına karar verilmesini, davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazinatına mahkum edilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, 7104 sayılı Kanun ile Yüksek Öğretim Kanunu'na eklenen geçici 75. maddesinde "döner sermaye işletmelerinin 31/12/2017 tarihi itibariyle muhasebe kayıtlarında yer alan bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih ve itibarıyla ödenmemiş ilaç ve tıbbi malzeme alımlarına ilişkin borçları şartların gerçekleşmesi halinde Maliye Bakanlığı bütçesinden işletmeye verilen borç karşılığında ilgili döner sermaye muhasebe birimi tarafından defaten ödenir." düzenlemesi gereği kapsama dahil icra takibine konu alacak için Maliye Bakanlığınca belirlenen oranlardaki tutardan feragat edilmek suretiyle alacağın tamamının tek seferde tahsili talebinde bulunma hakkı davacı şirkete tanındığını, söz konusu sürecin 2018 yılı haziran ayının sonu itibari ile sona erdiğini, davacı firma tarafından yasal süresi içerisinde başvuruda bulunulmadığından 2018 yılı mal ve hizmet almalarına ilişkin ödemelerin yapılmaya başlandığını ve üçer aylık dönemler halinde de 31/12/2017 öncesine ait tıbbi malzeme ve ilaç alımlarının ödemeleri muhasebe kayıt sırasına göre yapılmaya başlandığını, müvekkil tarafından icra dosyasına sunulan beyanın borç inkarı anlamına gelmediğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş, dilekçe ekinde davaya konu sözleşmenin suretini ibraz ettiği görülmüştür.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 7104 sayılı Yasa hükümlerinin iş bu davada uygulama imkanı bulunmadığı, davacının alacağının ve ödenmediğinin sabit olduğu, sözleşmenin ödeme yeri ve şartları başlıklı 12.2.3 maddesine göre malın teslimine binaen kesilecek faturanın tahakkuka bağlanmasından sonra nakit durumu müsait olması halinde 365 gün içinde ödeme yapılacağının anlaşıldığı, dosyadaki fatura örneği ve bilirkişi raporundan 26/07/2017 tarih ve 342458 seri nolu faturanın 28/07/2017 tarihinde tahakkukunun yapıldığı, 25/09/2017 tarih 344375 seri nolu faturanın ise tahakkukunun yapılmasına rağmen ödeme tarihin tespit edilemediği, maddeden anlaşılacağı üzere ödeme için öncelikle malın teslimi, faturanın tahakkuka bağlanması ve Üniversite Döner Sermaye İşletmesinin nakit durumunun müsait olması gerektiği, malın teslimi konusunda ihtilaf bulunmadığı, ancak faturaların ne zaman tahakkuk edeceği ve davalının nakit durumunun ne zaman müsait olacağı hususları belirli olmayıp ödeme bu şartlara bağlı olduğuna göre, sözleşmenin bu maddesinin belirsiz vadeyi kapsadığı ve ifa zamanının koşula bağlanması niteliğinde olduğunun kabulü gerektiği, bu halde ise temerrüt için ihtar gerekmekte olup, dosya kapsamından takip tarihi öncesi davalıya herhangi bir temerrüt ihtarının çekilmediği, bu hususun ihtilaflı olmadığı, dolayısıyla takip öncesi temerrüdün gerçekleşmediği, takip öncesi temerrüdün gerçekleşmediğinin kabulü ile faturalar toplamı 494.505,30 TL asıl alacak yönünden itirazın iptali ile takibin devamına karar vermek gerektiği, alacak faturaya dayalı olup taraflarca inkar edilmediğinden likit yani hesap edilebilir kabul edilerek %20 oranında icra inkar tazminatına hükmetmek gerektiği, dava tarihinden sonra davalı tarafından 211.930,84 TL ödeme yapılmış olup, bu ödemenin ise infaz aşamasında nazara alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Taraf vekilleri, kararı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Taraf vekilleri, kararı temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8626, Karar No: 2013/9860, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8626 E.  ,  2013/9860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkillerin murisi ve desteği ... ...'nun davalı trafik sigortası ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek, birleşik kasko poliçesi ile manevi tazminat teminat altına alındığından davacı çocuk ... için 60.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş, hüküm; davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir ... verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın 09.10.2010 tarihinde meydana gelmiş olması, desteğin meydana gelen kazada bir kusurunun bulunmaması ve davacının yakınlık derecesi göz önünde bulundurulduğunda, davacı için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2)nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11587, Karar No: 2014/3488, Tarih: 18.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11587 E.  ,  2014/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur...’e karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, mağdur ....’a karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur ...’a karşı işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık hakkında bozmadan önce hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyizin bulunmadığı ve bu cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanığın mağdur ...’a yönelik eyleminden belirlenen 4 yıl 2 ay hapis olan cezadan sonra gelmek üzere "CMUK.nın 321-326. maddeleri gereğince sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı nazara alınarak cezanın 2 yıl 6 ay olarak infazına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18980, Karar No: 2013/4422, Tarih: 04.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/18980 E.  ,  2013/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan iddianame ile açılan kamu davasında hüküm kurulmamasına karşın; zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık ...'nin 18 yaşından küçük olduğu düşünülmeden bir kısım duruşmaların kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı davranılması, giderilme olanağı olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesinde faillik, TCK'nın 38. maddesinde yardım etme ve TCK'nın 38. maddesinde ise azmettirmeye yer verilmiştir.

Azmettirme belli bir suç işleme hususunda henüz bir düşüncesi olmayan kişide bir başkası tarafından suç işleme kararının oluşmasının sağlanmasıdır. Eğer kişi daha önce suç işleme kararı vermiş ise bu halde artık arzettirmeden değil TCK'nın 39/2 maddesindeki manevi yardımdan bahsedilebilinir. Azmettiren konumundaki kişinin kasden hareket etmesi ve suç işleme konusunda karar oluşturmayı suçun bu kişi tarafından işlenmesi hususu azmettirenin suçun kanuni tanımındaki unsurları kapsaması gerekir. Yani azmettirme varlığı için sanığın olaydan sonraki davranışlarından çok olaydan önceki davranışları göz önüne alınmalıdır.

Somut olaya gelince; 19.03.2010 tarihli oturumda sanık ...'nin savunması tespit edildikten sonra Cumhuriyet Savcısının cep telefonlarına ne yaptığı yönündeki sorusu üzerine sanık ...'nin kendisini kullanan adama verdiğini, sanık ...'ın kendisini kandırdığını, esrar içirdiğini, sonra kendisine git şu telefonu al bunu yap dediğini, beyan etmiş, tanık olarak dinlenen sanık ...'nin babası olan ... ... 19/03/2010 tarihli oturumdaki ifadesinde özetle; bir gün oğlunun eve geldiğini, peşinden de ...'ın yanında bir bayan ile birlikte evlerine geldiğini, ...'ın kendisine senin oğlunu çalıştıracağız bizim otogarın karşısında iş yerimiz var dediğini ve oğlu ...'yi götürdüğünü, oğlunun eve gece gelmediğini, ertesi gün ...'ı gördüğünü oğlunun gece eve neden gelmediğini sorduğunu, ...'ın kendisine çalıştıkları yerin evlerine uzak olduğunu söylediğini, bir sonraki gün ise polislerin kendisini aradıklarını, oğlunu yakaladıklarını öğrendiğini beyan etmiş, tanık 28/10/2011 tarihli oturumda ise önceki oturumda verdiği ifadesinin doğru olduğunu, ancak oğluna yargılandığı eylemleri yaptıran kişinin sanık ... olup olmadığını bilmediğini, vicdan azabı çekmemek için şikayetçi olmadığını, sanığın oğlunu alıp götürdükten 3-4 gün sonra evlerine gelerek oğlunun oto yıkama dükkanını kapattığını, anahtarıda üzerine aldığını, işe gelmediğini, işyerinin kapalı kaldığını söyleyerek oğlunun nerede olduğunu sorduğunu beyan etmiş, sanık ... mahkeme aşamasındaki savunmasında özetle; kendisinin Beşyol oto yıkama isimli işyerinde çalıştığını, sanık ...'nin işyerine gelerek çalışmak istediğini söylediğini, işyeri sahibi ...'un sanık ...'yi işe aldığını, 1 hafta kadar çalıştığını, gündüzleri geç geldiğini, bir keresinde işyerinin anahtarını alıp götürdüğünü, işyerinin anahtarını almak için patronunun kendisini sanık ...'nin evine gönderdiğini, sanık ... ...'nin babasının sanığın gece eve gelmediğini söylediğini bu sırada sanık ...'nin bir arkadaşının işyerinin anahtarını eve getirdiğini, sanık ...'nin işyerine bir daha gelmediğini, sanık ... ...'nin kullandığı bir telefon olup olmadığını hatırlamadığını, kendisini herhangi bir telefon ile aramadığını, kendisinin kullandığı numarayı bildiğini, kendisine çağrı attıysa kendisininde geri aramış olabileceğini, ancak sanık ... ... ile katılanların bahsettiği şekilde konuşup konuşmadığını hatırlamadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanıkların aynı işyerinde çalışıp çalışmadıklarının tespiti ile hts raporlarından katılanlardan alınan telefonların sanık ... tarafından kullanılıp kullanılmadığı, söz konusu telefonların bir yere satılıp satılmadığı, kimler tarafından kullanıldığı ve kimden elde edildiği hususları araştırılıp kanıtların bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun takdiri gerekirken; sanık ...'ın henüz suç işleme düşüncesi bulunmayan küçük sanık ..

... tarafından kullanılıp kullanılmadığı, söz konusu telefonların bir yere satılıp satılmadığı, kimler tarafından kullanıldığı ve kimden elde edildiği hususları araştırılıp kanıtların bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun takdiri gerekirken; sanık ...'ın henüz suç işleme düşüncesi bulunmayan küçük sanık ...'de ne şekilde bu fikri oluşturduğu her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıtlar gösterilip açıklanmadan eksik inceleme ile yetinilip sanıklar ... ve ... hakkında yazılı şekilde karar verilmesi;