muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2602, Karar No: 2014/4526, Tarih: 24.03.2014

Ortaklar, tasfiye işlerini yürütmek üzere tasfiye görevlisi atayabilirler. Bu konuda anlaşamamaları hâlinde, ortaklardan her biri, tasfiye görevlisinin hâkim tarafından atanması isteminde bulunabilir.

Tasfiye görevlisine ödenecek ücret, sözleşmede buna ilişkin bir hüküm veya ortaklarca oybirliğiyle verilmiş bir karar yoksa tasfiyenin gerektirdiği emek ile ortaklık malvarlığının geliri gözönünde tutularak hâkim tarafından belirlenir ve ortaklık malvarlığından, buna imkân bulunamazsa, ortaklardan müteselsilen karşılanır. Tasfiye usulüne veya tasfiye sonucunda her bir ortağa dağıtılacak paya ilişkin olarak doğabilecek uyuşmazlıklar, ilgililerin istemi üzerine hâkim tarafından çözüme bağlanır.

Aynı yasanın kazanç ve zararın paylaşımı başlıklı 643. maddesi gereğince; ortaklığın borçları ödendikten, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yaptığı giderler ve koymuş olduğu katılım payı geri verildikten sonra bir şey artarsa, bu kazancın ortaklar arasında paylaştırılır. Ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse, zarar ortaklar arasında paylaşılır.

Katılım payı olarak bir şeyin mülkiyetini koyan ortak, ortaklığın sona ermesi üzerine yapılacak tasfiye sonucunda, o şeyi olduğu gibi geri alamaz; ancak koyduğu katılım payına ne değer biçilmişse, o değeri isteyebilir. Bu değer belirlenmemişse, geri alma, o şeyin katılım payı olarak konduğu zamandaki değeri üzerinden yapılır.( TBK' nun 642. md.)

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, her ortağın kazanç ve zarardaki payı, katılım payının değerine ve niteliğine bakılmaksızın eşittir. Sözleşmede ortakların kazanç veya zarara katılım paylarından biri belirlenmişse bu belirleme, diğerindeki payı da ifade eder. Bir ortağın zarara katılmaksızın yalnız kazanca katılacağına ilişkin anlaşma, ancak katılma payı olarak yalnızca emeğini koymuş olan ortak için geçerlidir.

Hal böyle olunca mahkemece; öncelikle ortaklık sözleşmesinde tasfiye hususunda hüküm bulunup bulunmadığına bakmak, hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılmasını sağlamak; böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise ortakların anlaşarak tasfiye memuru belirlemelerini istemek; bu konuda anlaşamamaları halinde tasfiye işlemini gerçekleştirecek, ortaklığın faaliyet alanına göre konusunda uzman bir kişiyi tasfiye memuru olarak resen atamak olmalıdır.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Bundan sonra ise, tasfiye işlemleri; hakim tarafından öngörülecek üçer aylık (uyuşmazlığın mahiyetine göre süreler uzatılıp kısaltılabilir) dönemlerde tasfiye memuru tarafından 3 aşamada gerçekleştirilmelidir.

Birinci aşamada; ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle ortaklığın tüm malvarlığı (aktif ve pasifi ile birlikte) belirlenmeli, yönetici ve idareci ortaktan ortaklık hesabını gösterir hesap istenmeli, verilen hesapta uyuşmazlık çıktığı takdirde, taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, tasfiye memurunun belirlediği malvarlığı bilançosu taraflara tebliğ edilmeli, bu husustaki itirazları da karşılanıp, toplanacak delillere göre değerlendirilmelidir.

İkinci aşamada; ortaklığın malvarlığına ilişkin satış ve nakte çevirme işlemi (TMK'nın 634. vd. maddelerinde düzenlenen resmi tasfiye işlemi kıyasen uygulanmak suretiyle) gerçekleştirilmeli, şayet bu mallar mevcut değilse değerleri bilirkişi marifetiyle saptanmalıdır.

Üçüncü ve son aşamada ise; yukarıdaki işlemler sonucu oluşan değerden, öncelikle ortaklığın borçları ödenmeli ve ortaklardan herbirinin, ortaklığa verdiği avanslar ile ortaklık için yaptığı giderler ve katılım payı geri verilmeli, bundan sonra bir şey artarsa, bu kazanç veya (ortaklığın, borçlar, giderler ve avanslar ödendikten sonra kalan varlığı, ortakların koydukları katılım paylarının geri verilmesine yetmezse) zarar da belirlenerek ortaklara paylaştırılmak üzere son bilanço düzenlenmelidir.

Bu aşamalardan sonra ise; tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim, (HMK'nun 297.maddesi uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp, tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm oluşturmalıdır.

O halde mahkemece; bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın; yukarıda açıklanan maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözüme kavuşturulması suretiyle hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken, bozmaya uyulmasına rağmen bozma ilâmı gereği yerine getirilmeyerek, eksik incelemeyle yazılı şekilde Mustafakemalpaşa İcra Müdürünün tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7431, Karar No: 2010/8416, Tarih: 10.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/7431 E.  ,  2010/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5000 lira manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik hakkına saldırılması nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Basın özgürlüğü , Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir. Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu edilen 16.11.2008 günlü ve "Bakü'den geliyorum" başlıklı köşeyazısında Bakü izlenimleri okuyucuya aktarılırken "...sonunda hörmet adı altında işleyen yasal rüşvetin yaygınlığını keşfettim. Prof.Dr. ...'ın profesörlük titrini aldığı ... Devlet Üniversitesinde diplomaların hörmet yoluyla kazanıldığına dair yaygın dedikoduyu öğrenince, Acaba bende buradan bir profesörlük kapabilirmiyim diye arayışa geçtim Ancak fiyatların yükseldiğini olayın bana biraz tuzluya mal olacağını öğrendim..." sözcüklerinin yazıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yazının bütünü gözetilerek üniversite hakkındaki olumsuz durumun ifade edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi, belge ve açıklamalar ile dava konusu köşe yazısı incelenip değerlendirildiğinde, üniversitedeki olumsuz durum hakkındaki şaibe ifade edilirken davacının ismi verilerek bu üniversiteden profesörlük ünvanı aldığı okucuya aktarılmak suretiyle davacının rüşvet karşılığı ünvan aldığı konusunda okuyucuda olumsuz bir intibaya sebebiyet verildiği, bu nedenle davacının kişilik hakkına saldırı bulunduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır. Şu durum karşısında takdir edilecek manevi tazminatla davalıların sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19638, Karar No: 2013/1557, Tarih: 04.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/19638 E.  ,  2013/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : a) 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

b) 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

I-Sanığın, "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanığın, "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Kabule göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında yasal şartları oluştuğu halde TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın suçlamayı kabul etmeyerek ve suç tarihlerinde cezaevinde olduğunu savunması, sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturalarınn ele geçirilememesi, şirketteki hissesinin % 10 olması, şirketin müdürünün diğer sanık ... olması, dosyadaki mevcut yazılardan savunmayı doğrular şekilde 07.12.2004 tarihinde Ümraniye E tipi cezaevinden Biga cezaevine nakledildiği ve 03.06.2005 tarihinde tahliye edildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin ve suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için öncelikle suça konu 2005 takvim yılına ait sahte olduğu iddia edilen faturaların araştırılarak dosya arasına alınmasından sonra faturaların sanık cezaevinde iken düzenlenip düzenlenmediği ve faturaların sanık tarafından alıp kullanan kişilere verildiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11421, Karar No: 2014/12728, Tarih: 15.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11421 E.  ,  2014/12728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Davalı idare tarafından dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakın ve herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı ... ve ... ile davacıdan,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kapama kayısıya ilişkin 2009 ve 2011 yılı itibarıyla sulu kuru şartlarda dekar başına (ağaç başına değil)asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydınının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

4-Dava dilekçesinde, davalı olarak gösterilen ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair evraka dosya içerisinde rastlanmamıştır. Adı geçen davalıya gerekçeli karar tebliğ edilmişse buna dair belgenin dosya içine konulması, tebliğ edilmemişse tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden,

Ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1316, Karar No: 2019/2223, Tarih: 06.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/1316 E.  ,  2019/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, temyiz edilen ilk derece mahkemesi kararının 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 06.03.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/10004, Karar No: 2013/10546, Tarih: 03.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/10004 E.  ,  2013/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı eşi ile evliliklerinin ilk günlerinden itibaren huzurlu ve mutlu bir hayat sürdürdüklerini, davalı tarafından kendisine dava dışı eşi ile arasında geçen uygunsuz telefon görüşme kayıtlarının gönderildiğini, eşi ile davalının birlikte olduklarını hatta birlikte kaçtıklarını, 18/06/2010 tarihinden itibaren davalının eylemleri ile evliliğinin bitmesine neden olduğunu, haysiyeti ve aile mahremiyetinin davalı tarafından ihlal edildiğini beyanla uğradığı manevi zararın davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davacının iddialarının tamamen gerçek dışı ve hayali bir takım soyut beyanlardan ibaret olduğunu, davacı ile eşi arasında huzurlu ve mutlu bir hayat sürdüğü iddiasının doğru olmadığını, evlilik boyunca eşler arasında şiddetli geçimsizlik ve uyumsuzluk olduğunun herkesçe bilindiğini, buna rağmen davacının mutlu ve huzurlu evliliğinin, sanki davalı yüzünden bozulmuş gibi lanse edilerek kendisini mağdurmuş gibi göstermesinin samimi ve inandırıcı olmadığını,davacının eşine şiddet uygulaması nedeniyle sadece amacının yardım etmek olduğunu bu iddiaların manevi tazminat iddiasını güçlendirmek için ileri sürüldüğünü beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacının eşi ile ilişkiye girdiği ve yine davacının eşi ile boşanmalarına davalının eylemlerinin sebep olduğu hususlarının ispatlanamadığı, davacının açtığı ilk boşanma davasının 28/07/2010 tarihinde feragatle sonuçlandığı, tarafların bilahare 21/10/2010 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, olayların gelişimine göre davalıya atfedilecek herhangi bir kusur veya fiil mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasının içerisinde bulunan ...1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/910 esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde, dava dışı eş ...'ın hazırlık aşamasında alınan beyanında, davacı eşi ...'a sinirlendiği için ... ile bir kez birlikte olduğunu eşine söylediği ve bunun üzerine eşinin kendisine tokat attığı yönünde beyanda bulunduğu, davalının da beyanında davacının eşi ile evli olmalarına rağmen

Dava dosyasının içerisinde bulunan ...1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/910 esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde, dava dışı eş ...'ın hazırlık aşamasında alınan beyanında, davacı eşi ...'a sinirlendiği için ... ile bir kez birlikte olduğunu eşine söylediği ve bunun üzerine eşinin kendisine tokat attığı yönünde beyanda bulunduğu, davalının da beyanında davacının eşi ile evli olmalarına rağmen

2006 yılından beri görüştükleri, 18/06/2010 tarihinde ...'nin eşi ile görüştüklerini öğrendiğini, davacı kendisini telefon ile aradığında önce ilişkileri olduğunu kabul ettiğini daha sonra ise ...'ye zarar vereceği düşüncesi ile ilişkilerinin olmadığını söylediği yönünde beyanlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı, davacının eşi ile ilişkisinin olmadığı sadece yardım etmek amaçlı yanında olduğu şeklinde beyanlarda bulunmuş ise de,dosya kapsamı ile davalının davacının eşi ile ilişki içinde oldukları ve uzun süredir görüştükleri anlaşılmaktadır.

Eşler evlilik birliğini kurmakla birbirlerine sadakat borcu altına girdikleri gibi,mensubu oldukları aile birliğine karşı da sorumluluk altına girerler. Davacının eşinin evli olmasına rağmen bir başkası ile birliktelik yaşaması evlilik sözleşmesi ile bağlandığı, sadakat borcu altına girdiği eşine karşı haksız eylem niteliğindedir. Davalı ...'da evli olduğunu bilerek davacının eşi ile gayri resmi ilişkiye girmek suretiyle haksız bir davranış içine girmiştir. Evli bir kimsenin evlilik dışı birlikteliği davacı eşin sosyal kişilik değerlerine saldırı niteliğinde olduğu gibi bu eyleme katılan kişinin eylemi de bundan ayrı düşünülemez.

Sonuç itibariyle;davalının davacının eşi ile evli olduğunu bilerek birliktelik yaşadığı dosya kapsamı ile anlaşıldığına göre davalının sorumluluğu haksız fiilden kaynaklanmakta, dava da yasal dayanağının haksız fiile ilişkin hükümlerden almaktadır. Açıklanan nedenlerle,davalının eylemi ile davacının manen zarar göreceği kabul edilerek davacının kişilik değerlerinin haksız biçimde ihlal olunduğunun kabulü ile davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle manevi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 03/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2011/13267, Karar No: 2012/142, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13267 E.  ,  2012/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu belediye sınırları içindeki taşınmazın 263 ada 1 parsel nu- marası ile arsa vasfında sanık ve hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bil- gi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut ka- nıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1 madde- sinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.