muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11957, Karar No: 2014/24047, Tarih: 27.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11957 E.  ,  2014/24047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından; ziynet alacağı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.11.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/11710, Karar No: 2009/1276, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/11710 E.  ,  2009/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişilerce münavebeye alınan buğday, pancar ve kavun ürünlerinin değerlendirme yılı (2007) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının ... İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesi konusunda adı geçen kuruma mahkemece yazılan müzekkere içeriği ile gelen veri cetvelleri incelenip birlikte değerlendirildiğinde bu ürünlere ilişkin verilerin ilçe geneline ilişkin değil salt dava konusu taşınmazın bulunduğu yere özgü (lokal) veriler olduğu izlenimi uyandırmaktadır.

Bu durumda mahkemece ... İlçe Tarım Müdürlüğüne müzekkere yazılarak sözü edilen buğday, pancar ve kavun ürünlerinin ilçe genelinde değerlendirme yılı (2007) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11245, Karar No: 2018/3096, Tarih: 13.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11245 E.  ,  2018/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili kurulan hüküm bakımından tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemine yönelik ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 13.03.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10510, Karar No: 2017/3186, Tarih: 23.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10510 E.  ,  2017/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 19/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı ...'un temyiz itirazları yönünden;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, müdürü olarak görev yaptığını, daha sonra olarak tayin olduğunu, bu tayinin ardından faaliyet gösteren kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia ederek, uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu haberde davacının kişilik haklarına saldırı amacı güdülmediğini, haberin toplumu bilgilendirme amacıyla yazıldığını ve eleştiri sınırlarında kaldığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, haber içeriğinde öz ile biçim arasındaki dengenin davacı aleyhine bozulmuş olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesinde süreli ve süresiz yayınlarda hukuki sorumlular düzenlenmiştir. Buna göre süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, yayın sahibi tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Davalı ... sorumlu yazı işleri müdürü olup, 5187 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre hukuken sorumluluğu bulunmamaktadır.

Şu durumda, davalı ... hakkındaki istemin taraf sıfatı yokluğundan reddi gerekirken işin esasının incelenmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence

altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu somut olayda; haber içeriğinin bir bütün olarak, idareci ve kamu görevlisi olan davacının göreviyle ilgili iş ve işlemlerin eleştirisi mahiyetinde olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca haberde kişilik haklarına saldırı bulunmadığından, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/590, Karar No: 2011/3818, Tarih: 07.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/590 E.  ,  2011/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

3167 sayılı Kanun'un 4814 sayılı Kanun'la değişik 3.maddesinin 2.fıkrası ile 5.maddesinin 1 ve 2. fıkralarında, ayrıca ... Bankası'nca hazırlanarak 09.04.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2003/1 sayılı tebliğin geçici 2.maddesine göre; 4814 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08.03.2003 tarihinden önce veya sözü edilen tebliğin yayımını izleyen üçüncü ayın sonu olan 31.07.2003 tarihine kadar düzenlenmiş çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olmasının "çekin geçerliliğini etkilemeyeceği", 31.07.2003 tarihinden sonra düzenlenen çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olması durumunda ise "çekin geçerli olmayacağı" kabul edildiğinden;

Somut olayda, keşide tarihi "13.12.2004" olan suça konu çekin, vergi kimlik numarası bulunmadığı görülmekteyse de; hesabın bulunduğu banka şubesinin dosya içerisinde bulunan cevabı yazısında çek defterinin 21/10/2002 tarihinde verildiğini ve yenisi ile değiştirilmediğini bildirmesi ve çekin ileri tarihli olarak keşide edildiği yönündeki iddia da dikkate alınarak, çekin ileri tarihli olarak tedavüle sürülüp sürülmediği araştırıldıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi yasaya aykırı bulunduğundan, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek, katılanın temyiz itirazları yerinde görülmekle, hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10832, Karar No: 2007/13180, Tarih: 26.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10832 E.  ,  2007/13180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi İİK.nun 135. maddesine göre tahliyesi hakkındaki memurluk işlemine karşı İcra Mahkemesi'ne başvurusunda ihale alıcısı olan M. E..Y. ile 15.06.2000 tarihinde düzenledikleri adi kira sözleşmesine dayanmıştır. Başvuru ile  kira sözleşmesine konu taşınmaza yönelik ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar uyarınca 01.02.2005 tarihli ihale ile taşınmazı satın alan ve aynı zamanda taşınmazın hissedarı olan davalının İİK.nun 135/2. maddesine göre çıkardığı tahliye emrinin iptali istenmektedir. Taraflar arasındaki sözleşme resmi nitelikte değil ise de, davalının şikayetçi aleyhinde Ankara 6. İcra Müdürlüğü'nün 2006/8631 ve 2006/2648 E. Sayılı dosyalarından sözü edilen 15.06.2000 tarihli kira sözleşmesine dayanılarak kira alacaklarının tahsili için örnek 13 no'lu tahliye ihtarlı ödeme emri gönderip tahliye takibi başlattığı, ayrıca Ankara 5. Noterliği'nin 03.04.2006 tarih ve 12690 yevmiye numaralı ihtari ile kira akdinin 15.06.2006 tarihinde sona erdiğini kira akdini yenilemeyeceklerini ve ihtiyaçları bulunduğunu beyan ederek tahliyeyi talep ettikleri ve sonrasında da Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'nda 2006/1278 E. dosya ile şikayetçi aleyhinde ihtiyaç sebebi ile tahliye davası açıldığı böylece, mahkeme önünde şikayetçinin tahliyesi istenen taşınmazda kiracı olduğunun kabul edildiği görülmektedir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, ortaklığın giderilmesi ilamına dayanılarak alıcısı üzerine ihalesi yapılan taşınmazın hissederlarından bir veya birkaçının doğruladığı kira sözleşmesine dayanılarak işgal edildiği anlaşıldığı taktirde ibraz edilen belgenin tarihine bakılmaksızın İİK.nun 135. maddesinde bahsedilen 3. kişiler hakkındaki hükmün uygulanması gerekir. Kiracıdan ayrıca İİK 135. madde de sayılan belgelerle kiracılığını ispatlaması istenemez. Az yukarıda  da belirtildiği üzere taşınmazda aynı zamanda hissedar olan alıcının, satış öncesinde şikayetçi ile kira sözleşmesi yaptığı kabul edildiğinden alıcının İİK. 135. maddesine dayalı tahliye talebi yasal olmayıp adı geçenin Borçlar Kanunu hükümlerine göre genel mahkemeden tahliye talebinde bulunması mümkündür. O halde mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8762, Karar No: 2024/1265, Tarih: 07.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8762 E.  ,  2024/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1800 Esas, 2023/558 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/691 Esas, 2020/331 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde; Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi 135 ada 52 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; kıymet takdir raporunda belirlenen kısmın derhal, fark bedelin ise üçer aylık vadeli hesaba bloke edilerek karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkeme kararının hüküm kısmının kıymet takdir komisyonu tarafından belirlenen bedelden bakiye kalan bedele, kararın kesinleşmesine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, söz konusu bedelin bankaya 3'er aylık vadeli olarak nemalandırılacak şekilde bloke edildiğini, Anayasanın ‘gerçek karşılıkları’ ibaresi kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davalarında mahkemelerce belirlenmektedir hükmü gereğince, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz bedelinin yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda %10 objektif değer artışı uygulamasının hatalı olduğunu, yine bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin verim ve birim miktarlarının yüksek alındığını, belirterek usul ve yasaya aykırı yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili ... istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemece tespit edilen taşınmaz kamulaştırma bedelini kabul etmediklerini, bilirkişi raporuna karşı itirazlarının mahkemece dikkate alınmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz niteliğinin vasfına uygun tespit yapılmadığını, sulama maliyetine ilişkin resmi veriler olmadan değerlendirme yapıldığını, kapitalizasyon faiz oranın yüksek belirlenmiş olduğunu, objektif değer artış miktarının %10 olarak düşük alınmış olup daha yüksek olması gerektiğini, münavebeye ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu, taşınmaz özelliklerinin doğru tespit edilmediğini, muhdesatların bedelinin doğru belirlenmediğini belirterek usul ve kanuna aykırı yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinin doğru olduğu, taşınmazın yerleşim yerlerine uzaklığı ve konumu değerlendirildiğinde belirlenen %10 objektif değer artışının isabetli olduğu, seçilen münavebe ürünlerinin aynı yöreden Yargıtay'a intikal eden dosyalar dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmediği; Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak ara karar verildiği de gözetilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, ... Mahallesi, 135 ada 52 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine temsilcisi ve davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3621, Karar No: 2010/2274, Tarih: 22.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3621 E.  ,  2010/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma ve reşit olmayan mağdurun ırzına geçme suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'un üzerine atılı ırza geçme suçu reşit olmayan mağdur ile cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek mahkümiyetine, diğer sanıkların üzerlerine atılı ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan beraetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2005 gün ve 2004/133 Esas, 2005/75 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

02.11.2004 tarihli oturumda sanıklar ... ve ... haklarında şikayetçi olmadığını bildiren 15 yaşından büyük mağdura, CMK.nun 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekilin, CMK.nun 237 ve devamı maddeleri uyarınca yasal olanak bulunmadığı halde, bu sanıklar hakkındaki kamu davasına katılımına karar verilmesi, hükmü temyize hak kazandırmayacağından, katılan vekilinin sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... müdafii ile katılan vekilinin sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyizi ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdur ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Yasanın 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında kaldığı, bu suç şikayete tabi olup, zarar gören gerçek kişi şikayetçi olduğundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu,