muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7057, Karar No: 2019/244, Tarih: 10.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7057 E.  ,  2019/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında tasfiye memuru olarak atandığı tasfiye halindeki .... Reklam ve Dekorasyon Sanayi ve Tic. Ltd. Şirketi’ne ait 2008 takvim yılı defter ve belgelerini süresi içerisinde vergi dairesine ibraz etmemesi nedeniyle “defter ve belge ibraz etmeme” suçundan açılan kamu davasında; 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin ibrazı için, Vergi Dairesi Başkanlığınca sanığa usulüne uygun bir tebligat yapılmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından CMK'nin 223. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 10.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11269, Karar No: 2017/1207, Tarih: 09.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/11269 E.  ,  2017/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık,resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma

HÜKÜM : Mahkumiyet

2297 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde "Ceza Dairelerinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2010 gün ve 2010/19913 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, katılan adına sahte nüfus cüzdanı tanzim edip bu nüfus cüzdanı ile .......... ve .............. İletişim Hizmetleri A.Ş.’den telefon hatları alıp kullanarak bu hatlara ilişkin borçları ödemediği, ayrıca yine katılan adına düzenlenmiş üzerine kendi fotoğrafını yapıştırdığı nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi ile Nüfus Müdürlüğünden yeni nüfus cüzdanı almaya çalışırken yakalandığında ismini ............ olarak beyan etmek şeklinde gerçekleşen olayda, dolandırıcılık suçunun işlenmesi sırasında Nüfus Müdürlüğünün maddi varlığı olan nüfus cüzdanının kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 158/1-d, 204/1. ve 206. maddelerinde öngörülen "nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçları tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek . Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 09.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3476, Karar No: 2010/6812, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/3476 E.  ,  2010/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 7.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11367, Karar No: 2009/12755, Tarih: 09.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11367 E.  ,  2009/12755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı taşınmazın bir  kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını  ileri sürüp, tapunun kıyıda kalan bölümünün iptali ile üzerindeki binanın yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmaza ait sicil kaydının kütükten terkini ve yıkım isteğine ilişkin olup henüz  kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanacağı öngörülen 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesine ilaveler getiren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacının Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın bir bölümünün 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tarifi yapılan kıyıda kaldığı görülmektedir. O halde, bu belirlemeye göre davacı  Hazinenin dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu sabittir. Ne varki, sonradan yürürlüğe giren yasa uyarınca davanın reddine karar  verilmiş olması davalının harç ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmamasını gerektirmez.

Hal böyle olunca, haklılık oranına göre paylaştırılacak yargılama giderleri, harç ve davada vekil ile temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretinin takdir ve tayin edilerek davalının sorumlu tutulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7725, Karar No: 2017/11026, Tarih: 18.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7725 E.  ,  2017/11026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındakikamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama elma bahçesi niteliğindeki ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 2553 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının yol olarak kamulaştırılması sonucu arta kalan kısımda hafriyat altında kalan ağaçların değerinin, kapama elma bedelinden sulu tarla bedelinin çıkartılması suretiyle ve net geliri esas alınarak ecrimisil bedelinin hesaplanmasında yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı ve vekilinin temyizine gelince;

1-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2-Bilirkişi raporuda dava konusu 2553 parselin ifrazı ile oluşan 4558 parsel sayılı taşınmazda A harfi ile gösterilen 952 m2 lik alan ile ifrazen oluşan 4560 parsel sayılı 2168 m2lik taşınmazda elma ağaçlarının bulunduğu alanın drenajı yapılmadığından, oluşan su birikintilerinin toprak işlemesini, ağaç bakımını ve topraktaki bitki besin maddesinin alınmasını olumsuz etkilediğinden bahisle taşınmazın veriminde %40 düşüş olduğu ve bu duruma idarenin sebebiyet verdiği belirlendiğinden bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Her dönem için belirlenen ecrimisil bedeline, dönem sonundan itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, toplam bedele dava tarihinden itibaren faize karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2464, Karar No: 2015/36, Tarih: 12.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/2464 E.  ,  2015/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2010/499-2013/312

Davacı R.. A.. vekili Avukat Özcan tarafından, davalı Z.. Ö.. aleyhine 07/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın meydana geliş biçimi, özellikle dava konusu ifadelerin davalının savunması sırasında söylenilmiş olması ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda takdir edilen manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15187, Karar No: 2013/3623, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15187 E.  ,  2013/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla ...M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4583, Karar No: 2024/4980, Tarih: 08.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4583 E.  ,  2024/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/162 E., 2023/394 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusu kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili ile davalılardan Elektrik Üretim Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı Kurum vekili ile davalılardan Elektrik Üretim Anonim Şirketi vekili tarafından temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekili ile davalılardan Elektrik Üretim Anonim Şirketi vekilinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12947, Karar No: 2010/13477, Tarih: 15.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12947 E.  ,  2010/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ECEABAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 16/12/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Eceabat Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 16.12.2009 gün ve 2002/28-2009/82 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 14.07.2010 gün ve 6890-8192 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3621 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Yerel mahkemenin kesin hükmün varlığından söz ederek davanın reddine ilişkin verdiği karar, Dairenin 14.07.2010 tarih, 2010/6890-8192 sayılı kararında özetle “... 1969/29-104 sayılı kararın kesin hüküm koşullarını taşımadığı, işin esasına girilerek 28.11.1997 gün ve 5/3 Sayılı İBK. çerçevesinde kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ...” vurgulanmak suretiyle bozulmuş; davalılar bozma ilamına karşı karar düzeltme isteğinde bulunmuşlardır.

Dosya içeriği ve toplanan deliller karşısında, davalıların öteki karar düzeltme itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, kesin hükmün varlığının mahkemece resen araştırılması zorunluluğu gözetilerek, daha önce değerlendirmesi yapılan 1969/29-104 sayılı karardan ayrı olarak karar düzeltme aşamasında bildirilen 1974/16, 1976/23 sayılı kararın da eldeki uyuşmazlık bakımından tarafları bağlayıcı nitelik taşıyıp taşımadığının değerlendirilmesi kaçınılmazdır.

Hal böyle olunca, Dairenin 14.07.2010 tarih 2010/6890-8192 sayılı bozma ilamında işaret edildiği üzere soruşturma yapılarak kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi, buna ilaveten 974/16 esas, 976/23 sayılı dava dosyası getirtilip krokisinin keşifte uygulanması suretiyle taraflar yönünden bağlayıcı sayılıp sayılmayacağının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddedilmesi isabetsizdir.

Davalıların karar düzeltme isteği değinilen nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11898, Karar No: 2021/13466, Tarih: 27.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11898 E.  ,  2021/13466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Gerekçeli karar başlığında "13.09.2006" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle kullanılan son fatura tarihine göre 21.10.2006 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davada her ne kadar "2006 yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmiş ise de; sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sonucu itibarıyla doğru olan hükmün ONANMASINA, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1727, Karar No: 2019/4737, Tarih: 06.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1727 E.  ,  2019/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme (Değişen suç vasfına göre nitelikli hırsızlık)

HÜKÜM : a-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; düşme

b-Sanık ... hakkında, TCK’nın 142/1-b, 145, 62, 61, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki düşme hükmü suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’un, katılanın tasarrufunda bulunan bahçedeki rüzgardan dolayı yere devrilmiş ağaçları kesip götürdükleri, bu şekilde nitelikli hırsızlık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararını temyizde hukuki bir yararı olmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz de bulunmadığından, bu konudaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, 6545 sayılı Kanun’la değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince cezalandırılabilmesine karar verebilmek için, hırsızlık yapılan yerin bina veya eklenti mahiyetinde olması gerektiği, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre, söz konusu ağaçların alınıp götürüldüğü yerin, bina veya eklenti mahiyetinde olmadığı, herkesin girip çıkabileceği bir yer niteliğinde olduğu ve söz konusu ağaçların adet ve kullanım gereği açıkta bırakılmış mahiyette olmadığı dikkate alınarak, sanığın uzlaşma kapsamında bulunan TCK’nın 141/1 maddesi kapsamında açıktan hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşmek suretiyle nitelikli hırsızlık suçunda hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5588, Karar No: 2017/4063, Tarih: 28.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5588 E.  ,  2017/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 07.11.2002-15.04.2013 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davalı işveren tarafından tüm haklarını aldığına dair belge imzalattırıldığını fakat yasal haklarının ödenmediğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücreti alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yıllık izni bitmesine rağmen işe dönmediğini, devamsızlık tutanakları tanzim edilip, ... 9. Noterliğinin 21.05.2013 tarih 10553 Yevmiye nolu ihtarı ile işe davet edildiğini, işe başlamaması üzerine aynı noterliğin 06.06.2013 tarih 11686 sayılı ihtarnamesi ile iş akdinin feshedildiğini, davacının hak ve alacağının kalmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin 15.04.2013 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının kıdem tazminatının ödenip ödenmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır,

Davalı taraf, temyiz aşamasında 31.01.2011 keşide tarihli, 6.163,48 TL bedelli çek sunarak, davacının kıdem tazminatının ödendiğini belirtmiştir. Buna göre, davalı tarafından sunulan çekin davacıya gösterilerek çek altındaki imzanın davacıya sorulması, T -Bank'a yazı yazılarak, çekin karşılığının olup olmadığı, çek karşılığında davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının sorulup ayrıca dosyada davacının imzasının bulunduğu 31.12.2010 tarihli ibranamede belirtilen tutarların davacıya ödenip ödenmediğinin de sorularak, tüm bu araştırmalar sonucunda davacıya ödeme yapıldığının anlaşılması halinde yapılan ödeme avans niteliğinde kabul edilerek faizi ile birlikte hesaplanan kıdem tazminatından mahsup edilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi hatalı olmuştur.

3- Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da davacının yıllık izin ücreti alacağına ilişkindir.