muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1724, Karar No: 2013/16630, Tarih: 04.11.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...’ın, 2001 yılında vefat eden babasının maaşını alabilmek için eşi ...’dan 27.10.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, hukuken geçerli bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,

dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8250, Karar No: 2025/3528, Tarih: 17.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8250 E.  ,  2025/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/411 Esas, 2024/663 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/108 Esas, 2023/552 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili, baraj göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 129 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescilini, baraj gölü alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmın derhal ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılara ödenmesine, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen fark bedelin ise yine dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılara ödenmesine, fazla yatırılan bedelin davacı idareye iadesine ve taşınmazın göl sahası içinde kalması nedeniyle tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedel belirlenirken İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine bağlı kalınmadığını, kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini, verim miktarlarının yüksek alındığını, masrafların düşük alındığını, kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza uygun olmayan münavebe ürünlerinin kullanıldığını, münavebe sistemi ile yapılan hesaplamanın yanlış olduğunu, bilirkişi raporunda ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin kullanılmadığını, kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, objektif değer artışı oranının hatalı olduğunu, inşaat bedelinin eksik hesaplandığını, yasal faizin davacıdan alınmasına ilişkin karar verilmediğini, kamulaştırma bedelinin çok düşük olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğu ancak faizin dava tarihinin dört ay sonrasından itibaren işletilmesi gerektiği, fazla yatırılan kısmın davacı idareye iade edilmesi gerektiği ve davacı idareye tüm harcın iade edilmesinin doğru olmadığı gerekçeleriyle başvurunun kısmen kabulü ile kararın düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim masraflarının değerlerlendirmeye alındığı anlaşılmıştır.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim masraflarının değerlerlendirmeye alındığı anlaşılmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2017, Karar No: 2023/10506, Tarih: 29.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2017 E.  ,  2023/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/312 E., 2020/474 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KABAHAT : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol

Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, idari para cezası, mülkiyetin

kamuya geçirilmesi

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu yönünden Gümrük İdaresi'nin, 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine dair Kanun'da (4733 sayılı Kanun) düzenlenen kabahat eylemi yönünden ...'nın doğrudan zarar gören oldukları, kamu davasından haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette zarar gören ...'nın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyize hakkı bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin

hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2016 tarihli ve 2016/4824 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 06.12.2015 tarihinde iş yerinde ele geçen sigara, kıyılmış tütün, nargile tütünü, sigara sarma makinesi, tabaka, sigara kağıdı, çakmak yakıtı ve nargile setine ilişkin olarak kaçakçılık suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Açılan kamu davasının İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/312 Esas sırasına kaydının yapıldığı ve 21.04.2016 tarihli ara karar ile dava konusu eşyalardan kıyılmış tütünler yönünden evrakın tefrikine karar verildiği, dava konusu diğer eşyalar için yargılamaya aynı esas numarası üzerinden devam olunduğu anlaşılmıştır.

3.İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

3.İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca dosya, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2020/312 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararı ile sanığın sigara, nargile tütünü, sigara sarma makinesi, tabaka, sigara kağıdı, çakmak yakıtı ve nargile seti yönünden kaçakçılık suçundan 1 yıl 3 ... hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, eşya müsaderesine, kıyılmış tütün yönünden 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin beşinci fıkrasının (o) bendi uyarınca 338,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına, kıyılmış tütünlerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen belirlenecek sebeplere ilişkindir.

B. ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davaya katılma imkanı tanınmadan karar verildiğine ve re'sen belirlenecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığa ait H.... Tütün adlı iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığı ihbarı üzerine İstanbul 1. Sulh Ceza

Hâkimliğinin 28.12.2015 tarihli ve 2015/4490 Değişik İş sayılı arama kararı ile bahse konu iş yerinde yapılan aramada 592 paket sigara, 15.8 kilogram kıyılmış tütün, 45 adet tabaka, 5175 gram nargile tütünü, 1 adet sigara sarma makinesi, 90 adet sigara kağıdı, 12 adet nargile seti ve 18 adet çakmak yakıtı ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında; dava konusu eşyaları satmak için bulundurduğunu, nargile takımları ve kıyılmış tütünlerin yerli, diğer eşyaların ise kaçak olduğunu belirterek nargile takımları ve kıyılmış tütünlere ilişkin suç tarihinden 24 gün sonra düzenlenmiş faturaları ibraz ettiği anlaşılmıştır.

3.Gümrük müşaviri bilirkişi tarafından düzenlenen 04.04.2016 tarihli rapor, Tütün Teknoloji Mühendisi / Eksper tarafından düzenlenen 18.04.2016 tarihli rapor ve 21.12.2020 tarihli ek rapor dosya arasında bulunmaktadır.

3.Gümrük müşaviri bilirkişi tarafından düzenlenen 04.04.2016 tarihli rapor, Tütün Teknoloji Mühendisi / Eksper tarafından düzenlenen 18.04.2016 tarihli rapor ve 21.12.2020 tarihli ek rapor dosya arasında bulunmaktadır.

4.Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan incelemede; 21.04.2016 tarihli ara karar doğrultusunda kıyılmış tütünler yönüyle evrakın tefrik edilerek mahkemenin 2016/186 Esas sırasına kaydının yapıldığı ve 25.04.2016 tarihli ve 2016/183 Karar sayılı karar ile dosyanın görevsizlik kararı ile Kağıthane Kaymakamlığına gönderilmesine hükmedildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Bilirkişi raporları ve sanığın savunmasının birlikte değerlendirilmesinde; tefrik kararına konu edilen kıyılmış tütünler dışında kalan dava konusu eşyaların tamamının yabancı menşeili olduğu, sanık tarafından nargile takımları için sunulan faturanın düzenleme tarihi itibarıyla eşyayı temsil etmemesi ve sanığın diğer eşyalara yönelik ikrarı karşısında atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği anlaşılmış hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Kıyılmış tütünler hakkındaki evrakın tefrik edildiği gözetilmeden kıyılmış tütünlerle ilgili olarak idari yaptırım ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine hükmedilmesi,

3.Kaçakçılık suçu yönünden; 04.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda tefrik kararına konu kıyılmış tütünler dahil eşyaların gümrüklenmiş değerinin 12.366,52 TL, vergiler toplamının 9.683,47 TL olarak belirtildiği, 21.12.2020 tarihli ek bilirkişi raporunda ise yalnızca nargile tütünlerinin gümrüklenmiş değerinin 3.729,76 TL, vergiler toplamının 1.322,20 TL olarak belirtildiği ve iki rapor arasında nargile tütünlerinin cif değerlerinin de farklı hesaplandığı, buna göre her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilerek tefrik kararına konu kıyılmış tütünler hesaba katılmaksızın eşyaların gümrüklenmiş değerinin ve vergiler toplamının belirlenerek sanığa etkin pişmanlık ihtaratının yapılması, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden kamu zararının bildirilmesi ve belirlenecek gümrüklenmiş değer yönünden 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin 23 üncü maddesinin değerlendirilmesi gerekirken anılan bilirkişi raporlarında belirtilen değerler toplanarak sanığa ihtarda bulunulması ve 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin 23 üncü maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin hafif kabul edilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 2020/312 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekili ile Tarım ve Orman

Bakanlığı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4168, Karar No: 2015/8606, Tarih: 04.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/4168 E.  ,  2015/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dava dosyasının incelenmesinde, davacı 01.04.2005-20.12.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığından bahisle 20.04.2005-01.11.2005 tarihleri arası kuruma yapılan “52” günlük çalışma bildirimi haricindeki çalışmalarının tespitini talep etmiş, mahkemece davacının talebi doğrultusunda tespitini istediği dönem zarfında bildirimde bulunulan süreler dışlanarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir. Oysa taraflar arasında imzalanan ve usule uygun bir biçimde kuruma verilen 19.04.2005 tarihli belirli süreli iş sözleşmesinin varlığı ve tüm dosya kapsamında davacının sözleşmede belirlenen gündelik çalışma süresinden fazla çalıştığının aksi ispat edilemediği göz önüne alındığında, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14356, Karar No: 2012/816, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14356 E.  ,  2012/816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 717 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde ya- zılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMA- SINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.