muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4337, Karar No: 2018/1210, Tarih: 22.02.2018

. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine, basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.Somut olaya gelince; davacının fotoğrafı yayınlanmak suretiyle yapılan haberde, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde söz ve ifadelere de yer verildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle haberin veriliş şekline göre öz ile biçim arasındaki dengenin bozulduğu, yayının hukuka aykırı olduğu benimsenerek, olayın mahiyeti, gelişimi ve dosyada mevcut diğer deliller değerlendirilmek suretiyle davacı lehine uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Bu husus gözetilmeden istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1662, Karar No: 2021/5861, Tarih: 09.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1662 E.  ,  2021/5861 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1997 yılında davalı ... Belediyesinde temizlik görevlisi olarak işe başladığını, 2017 Haziran ayına kadar aralıksız çalıştığını, 12.06.2017 tarihinde çalışmak için gittiği işyerinde yetkililerce iş sözleşmesinin tek taraflı olarak sonlandırıldığının ifade edildiğini, asıl işveren ilişkisi nedeniyle davalı ... Belediyesinin sorumlu olduğunu, beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacını işe gelmediğini ve hakkında 11 adet tutanak tanzim edildiğini, bunun üzerine yüklenici şirket tarafından 02.06.2017 tarih ve 7998 yevmiye numaralı ihtarname ile geçerli mazeretin sorulduğunu ve belgelemesinin istendiğini haklı bîr mazeret olmadığından davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf dilekçelerinde bildirilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın kanuni gerektirici sebeplerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

1475 sayılı Yasanın 14/2 maddesi, işçinin aynı işverene bağlı olarak bir ya da değişik işyerlerinde çalıştığı sürelerin kıdem hesabı yönünden birleştirileceğini hükme bağlamıştır. O halde kıdem tazminatına hak kazanmaya dair bir yıllık sürenin hesabında, işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi, hizmet birleştirmesi için şarttır. İşçinin önceki çalışmaları sebebiyle kıdem tazminatı ödenmişse, aynı dönem için iki defa kıdem tazminatı ödenemeyeceğinden, tasfiye edilen dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması mümkün olmaz. Ancak aynı işverene ait bir ya da değişik işyerlerinde çalışılan süre için kıdem tazminatı ödenmemişse, bu süre aynı işverende geçen sonraki hizmet süresine eklenerek son ücret üzerinden kıdem tazminatı hesaplanmalıdır. Zamanaşımı definin ileri sürülmesi halinde, önceki çalışma sonrasında ara verilen dönem on yılı aşmışsa önceki hizmet bakımından kıdem tazminatı hesaplanması mümkün olmaz.

Somut olayda, davacı işçi davalı işyerinde 1997-2017 yılları arası kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise davacının iddialarını kabul etmemiştir. İlk Derece Mahkemesince davacının 07.05.1997-31.05.2017 tarihleri arası çalıştığı ve davalı işverenin devamsızlığın geçerli bir mazerete dayanıp dayanmadığı konusunda araştırma yapmadığını, davacının duruşmada gözlemlenen hal ve tavırları da dikkate alınarak 20 yıldan fazla çalışmış olduğu ve işyerinden tüm işçilik alacaklarından vazgeçerek ayrılmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne karar verilmiştir. Bu karara karşı davalının istinaf itirazında bulunması üzerine bölge adliye mahkemesince davalının istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Dosya kapsamına göre davacının, davalı Belediyenin hizmet alımı yaptığı dava dışı alt işverenler nezdinde 07.05.1997-18.07.2012 ve 18.08.2012-31.05.2017 tarihleri arası iki dönem halinde çalıştığı, davalı işverence her iki çalışma döneminin de haklı nedenle feshedildiğinin savunulması karşısında 07.05.1997-18.07.2012 tarihleri arası ilk döneme ilişkin olarak yapılan haklı feshe ilişkin savunmaların ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre kabulde isabetsizlik bulunmasada davacının 18.08.2012-31.05.2017 tarihleri arasındaki ikinci dönem çalışmasına dair dosya içerisinde bulunan devamsızlık tutanakları, davalı tarafından keşide edilen ve davacıya yaptığı devamsızlığa ilişkin geçerli mazeretini belgelemesini istediği 02/06/2017 tarih ve 7998 yevmiye numaralı ihtarname, davacının 01.06.2018 tarihli celsede isticvabı üzerine zapta geçen beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davalının ikinci çalışma dönemine dair haklı feshe gerekçe olarak ileri sürdüğü devamsızlık olgusunu içeriği davacının beyanları ile doğrulanan devamsızlık tutanakları ile ispatladığı anlaşılmaktadır. Hal böyle iken 18.08.2012-31.05.2017 tarihleri arasında geçen ikinci dönem çalışmasının davacının devamsızlığı üzerine davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği gözetilmeksizin dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12800, Karar No: 2013/281, Tarih: 15.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/12800 E.  ,  2013/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, fasulye, domates, kabak ve marulun 2008 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5821, Karar No: 2011/10658, Tarih: 11.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5821 E.  ,  2011/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.'şar-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7531, Karar No: 2021/2609, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7531 E.  ,  2021/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, uyulan bozma kararı sonrası verilen hüküm; davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Bozma kararına uyulmuşsa da; gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazın hisse satışı olduğu ve dava konusu Torbalı Mahallesi 50 ada 22 parsel sayılı taşınmazın ve içinde bulunduğu bölgenin ileride imar uygulamasına tabi tutulması halinde kesilmesi gereken düzenleme ortaklık payı oranının ve dava konusu taşınmazın çevresinde düzenleme görmüş parseller var ise bunlardan kesilen düzenleme ortaklık payı oranları ile bunlara ilişkin bilgi ve belgeler Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak alınacak cevaba göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından emsalden kesilen oranında düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmazlar ile somut emsal taşınmazın 2014 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hükme esas alınan rapor inandırıcı değildir.u durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a-Dava konusu taşınmazın bozma öncesi tespit edilen m2 birim fiyatının 936,00-TL olduğu, bu kararın davacı idare vekilinin temyizi üzerine bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeksizin bozma sonrası m2 bedelinin 960,00-TL olarak kabulü ile fazla bedele karar verilmesi,

b-Emsal olarak incelenen Torbalı Mahallesi 972 ada 4 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki m2 birim bedeli olan 929,23-TL’den, emsal taşınmazdan kesilen 0,2998841 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmesi halinde m2 birim bedelinin 650,56-TL olduğu ve dava konusu taşınmaz 1,3429 daha değerli kabul edilerek m2 birim bedelinin 873,64-TL olduğu anlaşıldığından, hesap hatası yapılarak m2 birim bedelinin 960,00-TL olarak tespiti,

c-Bozma öncesi 204.152,00-TL'ye hükmedilmiş ve davacı idarece depo edilen bedelin 211.652,49-TL olduğu dikkate alınmadan fark bedele hükmedilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın kıymet takdir raporunda 44,65m2'lik yapı olduğu ve 4 adet ağaç bulunduğu belirtildiği halde, dava dışı başka bir taşınmazın kıymet takdir raporundaki yapıların m2’si ile uyumlu olarak hesap yapan rapor doğrultusunda eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4545, Karar No: 2024/1563, Tarih: 07.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4545 E.  ,  2024/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/254 E., 2023/312 K.

DAVA TARİHİ : 12.10.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/78 E., 2022/715 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karşı davanın reddine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı-davacı kadının bir kısım delillerinini toplanmaması nedeniyle istinaf talebinin kabulü ile kadının sair, erkeğin tüm istinaf itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, İlk Derece Mahkemesince verilen kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ve cevap dilekçesinde özetle; kadının gece uzun saatler telefonda görüştüğünü, kadının birlikte olduğu Hakan isimli kişinin 1. evliliğinden olan oğlu ile sosyal medyadan irtibat kurduğunu ve kadın ile aralarındaki ilişkiyi anlattığını, kadın ile Hakan'ın uzun süredir birlikte olduklarını, otelde aynı odada kaldıklarını iddia ederek asıl davanın kabulü karşı davanın reddine, öncelikle zina nedeniyle, mahkeme aksi kanaatte ise evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, çocuk yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek yararına 450.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; Hakan'ın, davacı erkeğin yakın arkadaşı olduğunu, zina iddiasının kurgusal olduğunu, erkeğin ailesi ile geçirmesi gereken zamanı yurtdışında geçirdiği, yabancı sevgililerinin olduğunu iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin kadına verilmesine, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 5.000,00 TL tedbir nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 1.000.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 15.05.2019 tarih ve 2018/99 E 2019/441 K sayılı kararı ile; kadının, Hakan isimli kişi ile uzun süredir ilişkisinin olduğu, cep telefonu kayıtlarından günün her saatinde telefonla görüştükleri, 2013, 2014, 2015, 2016 yıllarında kadının Hakan ve ... isimli kişilerle otelde aynı odada geceledikleri anlaşıldığından erkeğin davasının kabulüne, zina nedeni ile tarafların boşanmalarına, çocuk ergin olduğundan velâyeti hususunda karar verilmesine yer olmadığına, erkek yararına 20.000,00 TL manevî tazminata, karşı davanın reddine, kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakasına, çocuk yararına dava tarihinde ergin olduğu tarihe kadar aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili, takdir edilen manevî tazminat miktarının az olduğu, kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmemesi gerektiği yönlerinden; davalı-davacı kadın vekili; delillerin eksik toplandığını, asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi ile yoksulluk nafakasının reddi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 23.12.2020 tarih ve 2019/2123 E 2020/1692 K sayılı kararı ile; kadının, taraflara ait yurt dışı giriş ve çıkışlarını gösterir emniyet müdürlüğü yazısı, erkeğe ait otel kayıtlarını gösterir emniyet müdürlüğü yazısı ve telefon kayıtlarını da delil olarak bildirildiği, ancak İlk Derece Mahkemesince bu delillerin toplanmadığı anlaşılmakla kadının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, erkeğin tüm, kadının sair istinaf itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı