muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7757, Karar No: 2025/3733, Tarih: 20.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7757 E.  ,  2025/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/365 Esas, 2024/982 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/259 Esas, 2016/741 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Van ili, ..., ... köyü 268 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırma bedelinin verilen süreler içerisinde depo edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin depo edildiğini belirterek usul ekonomisi gereği davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesi gereğince, herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kuralına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Davacı idare tarafından kamulaştırma bedeli verilen kesin süreden sonra yatırılmış ise de, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün üzerinden 7 yıldan fazla zaman geçtikten ve son yıllarda artan enflasyon nedeniyle ekonomik koşullar davalı ... aleyhine değiştikten sonra İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf edilmesi ve ilk Derece Mahkemesine depo edilen kamulaştırma bedelinin davalıya ödenmemiş olması da gözetilerek hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğundan, davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden davacı idarenin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin depo edildiğini gösteren banka dekontlarının dosyaya ibraz edildiğini, usul ekonomisi gereği davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı idare tarafından İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden sonra 25.10.2016 tarihinde depo kararının yerine getirildiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediği yönünde beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyayı İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1244, Karar No: 2012/1775, Tarih: 18.09.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/14-1244 E.  ,  2012/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2012/153398

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Cinsel saldırı suçundan sanık A. Ü..’ın eylemlerinin zincirleme suç kapsamında kaldığının kabulü ile 5237 sayılı TCY’nın 102/1, 102/3-c-d, 102/5 ve 43. maddeleri uyarınca 16 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.06.2011 gün ve 303-183 sayılı resen temyize tabi olan hükmün sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 19.12.2011 gün ve 19243-5206 sayı ile;

“Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı 19.10.2009 günlü iddianameyle kamu davası açılmasından sonra usulen sorgusu yapılıp savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının ihlal edilmesi,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 06.12.2010 tarihinde tanzim olunan ve 'Kronik Post Travmatik Stres Bozukluğu' tespitiyle mağdurenin ruh sağlığında meydana geldiği bildirilen bozulmanın, 18.09.2009 tarihli ilk iddianamede anlatılan olaydan mı, 19.10.2009 tarihli iddianamede anlatılan ikinci olaydan mı yoksa her iki olayın birleşmesinden mi kaynaklandığı konusunda bir açıklık bulunmadığı ve bu nedenle bu hususlarda sadece dosyanın gönderilerek Adli Tıp Kurumundan ek mütalaa alınması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması” isabetsizliklerinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

1 nolu bozma nedenine uyan Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 10.05.2012 gün ve 118-147 sayı ile;

“Yargıtay bozma ilamında mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın birinci olaydan mı, ikinci olaydan mı yoksa her iki olayın birleşmesinden mi kaynaklandığı konusunda yeniden rapor alınması gerektiği belirtilmiş ise de; önceki kararımızda mağdurenin her iki olay sırasında da 18 yaşını ikmal ettiği kabul edilerek sanık hakkında TCK 102. maddesinden hüküm kurulduğu, bu itibarla ruh sağlığındaki bozulmanın ayrı ayrı hangi olaydan meydana gelmiş olmasının suçun vasfı ve verilecek ceza miktarına etki etmeyeceği, bu tür suçlarda mağdurenin ruh sağlığındaki bozulma teselsül etmeyeceğinden TCK 43. maddenin uygulanmasının mümkün olmadığı, sonuç olarak mağdure yönünden ruh sağlığındaki bozulmanın hangi eylemden kaynaklandığı sorusuna aranacak cevabın sanığın hukuki durumunu değiştirmeyeceği gibi böyle bir tespitin de tıbben çok zor olduğu, dosya üzerinden ATK'nın böyle bir talep konusunda karar vermesinin sağlıklı da olamayacağı, sonucu değiştirmeyecek bir tespit için mağdurenin tekrar ATK'na gönderilmesinin de mağdureyi tekrar mağdur etme ve belki olayı tekrar yaşayıp ruh sağlığının daha da olumsuz yönde etkilenmesine sebebiyet verme sonucunu doğurabileceği ve nihayet gereksiz zaman ve masraf kaybına yol açacağı hususları bir arada değerlendirilerek bozma ilamının bu bölümüne uyulmamasına ve bu yönde direnilmesi gerektiği” gerekçesiyle 2 nolu bozma nedenine karşı direnerek, ilk hükümdeki gibi karar vermiştir.

Resen temyize tabi olan bu hükmün sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının “onama” istekli 27.06.2012 gün ve 153398 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ve yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden; sanık hakkında, katılana karşı 2007 yılı ve sonrasında gerçekleştirdiği iddia olunan nitelikli cinsel saldırı suçundan 18.05.2009 tarihli iddianame ile birinci kamu davasının açıldığı, 31.05.2009 tarihinde gerçekleştirdiği iddia olunan cinsel saldırı suçundan ise 19.10.2009 tarihli iddianame ile ikinci kamu davasının açıldığı, yerel mahkemece 19.10.2009 günlü ikinci iddianame ile açılan kamu davasının, ilk dava ile birleştirilmesine karar verilip yargılaması birlikte yapılarak, eylemler nedeniyle katılanın beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin rapor düzenlenmesinin talep edildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca 06.12.2010 gün ve 131 sayılı raporla katılanın 31.05.2009 tarihinde gerçekleşen eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği, yerel mahkemece sanığın iki ayrı iddianameye konu olan eylemlerinin zincirleme suç kapsamında kaldığının kabulü ile 5237 sayılı TCY’nın 102/1, 102/3-c-d, 102/5 ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCY’nın “Cinsel saldırı” başlıklı 102. maddesinin beşinci fıkrasının;

“Suçun sonucunda, mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, on yıldan az olmamak üzere, hapis cezasına hükmolunur” şeklindeki hükmü ile cinsel saldırı suçunun, neticesi sebebiyle ağırlaşmış hali düzenlenmiştir.

Bu fıkra kapsamındaki cinsel saldırı suçlarında, görünüşte neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç halinin söz konusu olduğu ve gerek uygulamada gerekse öğretide kabul edildiği üzere ortada bağımsız bir suç bulunmayıp, meydana gelen ağır neticeden dolayı cezanın ağırlaştırıldığı kabul edilmektedir. Mağdurun ruh sağlığının bozulması halinde, bağımsız ve müstakil ceza belirlenmesini gerektiren bir suç hali bulunmayıp, suçun temel şekline nazaran cezanın TCY'nın 102/5. maddesi uyarınca daha ağır belirlenmesini gerektiren bir artırım nedeni söz konusudur.

Ayrıntısına Ceza Genel Kurulunun 20.11.2007 gün 142-240 sayılı kararında yer verildiği üzere, cinsel saldırı suçunun temel şeklinin zincirleme şekilde gerçekleştirildiği hallerde, mağdurun ruh sağlığının bozulması halinde, bu bozulmanın bir kez gerçekleştiği nazara alınarak, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç haline zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Ayrıntısına Ceza Genel Kurulunun 20.11.2007 gün 142-240 sayılı kararında yer verildiği üzere, cinsel saldırı suçunun temel şeklinin zincirleme şekilde gerçekleştirildiği hallerde, mağdurun ruh sağlığının bozulması halinde, bu bozulmanın bir kez gerçekleştiği nazara alınarak, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç haline zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, Ceza Genel Kurulunun 12.03.1996 gün ve 24-34 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararı ile Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında belirtildiği üzere, mahkumiyet hükmü, şikayetten vazgeçme üzerine verilen düşme kararı ve af yasasında olduğu gibi iddianamenin düzenlenmesi de hukuki kesinti oluşturmaktadır. Mütemadi (sürekli) suçlarda hukuki kesintiden sonra fiile devam edilmesi, müteselsil suçlarda ise fiilin tekrarlanması yeni ve müstakil bir suçu oluşturmaktadır. Yargıtayın duraksamasız ve kararlılık gösteren içtihatları da bu doğrultudadır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında iki ayrı iddianame ile açılan kamu davalarının yerel mahkeme tarafından birleştirilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanmış olması, cinsel saldırı suçunun temel şeklinin zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin kabul edildiği hallerde, mağdurun ruh sağlığının bozulmasının ancak bir kez gerçekleşebileceğine nazaran, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç haline zincirleme suç hükümlerinin uygulanması olanağının bulunmadığının kabul edilmiş olması, 18.05.2009 tarihli iddianame ile hukuki kesinti oluştuktan sonra sanığın 19.10.2009 tarihli iddianameye konu suçu işlediği, dolayısıyla sanığın eylemleri iki ayrı suçu oluşturduğu halde, yerel mahkemenin zincirleme tek suç oluşturduğu yönündeki kabulünün karşı temyiz olmadığından, ancak eleştiri konusu yapılıp, bozma nedeni yapılamayacak olması karşısında; yerel mahkemece, mağdurun 31.05.2009 tarihinde gerçekleşen eylem nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunu belirten Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması isabetli olup, eksik araştırma ile hüküm kurulması söz konusu değildir.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmündeki direnme gerekçesinin isabetli olduğuna ve hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Ayrıca, 07.10.2009 tarihinden itibaren tutuklu olan, sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun ağır ceza mahkemesinin görevine giren işlerden olması ve 5271 sayılı CYY'nın 102/2. maddesi uyarınca tutuklukta geçecek süre, uzatma da dahil olmak üzere en çok 5 yıl olup, tutuklanma tarihlerinden itibaren bu süre dolmamış bulunması nedeniyle sanığın tahliye isteminin bu aşamada reddi ile tutukluluk halinin devamına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2012 gün ve 118-147 sayılı hükmündeki direnme gerekçelerinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Tutuklu sanık A. Ü..'ın 5271 sayılı CYY'nın 102/2. maddesi uyarınca tahliye edilmesine YER OLMADIĞINA ve TUTUKLULUK HALİNİN DEVAMINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2012 gün ve 118-147 sayılı hükmündeki direnme gerekçelerinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Tutuklu sanık A. Ü..'ın 5271 sayılı CYY'nın 102/2. maddesi uyarınca tahliye edilmesine YER OLMADIĞINA ve TUTUKLULUK HALİNİN DEVAMINA,

3- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13915, Karar No: 2012/4666, Tarih: 26.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13915 E.  ,  2012/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.07.2009 tarih ve 2008/172-2009/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin tasarım tescil başvurusunun 1 ve 2 sayılı tasarımlarına müvekkilinin yaptığı itirazın YİDK kararıyla “tasarımların genel izlenimleri itibariyle farklı oldukları” gerekçesiyle reddedildiği, müvekkilinin yıllardır ürettiği ve “Paşabahçe Porselen” katalogundaki tabak tasarımlarının davalının 1 ve 2 nolu tasarımları ile aynı olduğu, Rak Porcelain Firmasının web sitesindeki katalogdaki ürünlerle davalının 2 nolu tasarımı ile aynı olduğunu, tasarım konusu ürünlerin bilgilenmiş kullanıcılarının ev kadınları olduğu ve ürünlerin karıştırabileceğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, davalıya ait endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, farklılıkları sayarak tasarımlardaki bu farklılıkların bilgilenmiş kullanıcılar tarafından kolaylıkla ayırt edilebileceğini, ilgili sektörde tasarım geliştirme seçeneğinin sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, hükümsüzlüğü istenen tasarımının 25/05/2007 tarihinde davalı adına tescil edildiği, 1 ve 2 numaralı tasarımlar ile hükümsüzlüğü gerekçe gösterilen tasarımlar karşılaştırıldığında, ayırt edilmeyi sağlayacak ölçüde farklılıklar içerdiği, davalı tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11159, Karar No: 2008/15739, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11159 E.  ,  2008/15739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 17/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17927, Karar No: 2018/11460, Tarih: 29.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17927 E.  ,  2018/11460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın davacı yayaya çarpması sonucu yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tedavi giderleri ve bakım masrafları için 1.000,00 TL ve kalıcı iş görmezlik durumu nedeniyle uğradığı maddi kayıp için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminat, 60.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesiyle maddi tazminatı artırmıştır.

Davalı vekili,davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut olan belgelere istinaden, 6100 sayılı HMK'nun 336. maddesi uyarınca, davalı vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına, davacının maluliyetinin önceki rahatsızlıklarıyla illiyetinin bulunmaması doktor raporuyla tespit edilmesine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve davalının temyizi adli yardım talepli ise de HMK 339. maddesi gereğince temyizde haksız çıktığından aşağıda dökümü yazılı 2.311,81 TL onama harcının davalıdan alınmasına, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4438, Karar No: 2016/396, Tarih: 25.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4438 E.  ,  2016/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki birleşen dosya davalısı... Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinden dolayı borçlu bulunulmadığının ve fazladan ödeme yapıldığının tespiti; birleşen dava ise, bakiye iş bedelinin tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme ve araştırma neticesinde asıl davada karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dosyada açılan davanın kabulüne dair verilen karar birleşen dosyada verilen karar yönünden birleşen dosya davalısı .... Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahalli mahkemesince verilen 07.06.2012 Tarih, 2011/92 Esas ve 2012/276 Karar sayılı karar, birleşen dosyada davacı taşeron şirket tarafından yapılan işin bedelinin 07.12.2006 tarihli sözleşmede gösterilen esaslar dairesinde, sözleşme ekinde yer alan teklif birim fiyatları ile teklifte yer almayan imâlat kalemleri bakımından, o imalât grubuna yakın imalâtın Bayındırlık Bakanlığı birim fiyatlarına oranlanması ile bulunacak birim fiyatlar esas alınarak belirlenmesi, bu şekilde tespit edilecek iş bedelinden, yapılan ödemelerin mahsubuyla kalan bedele hükmedilmesi gerekliliği yönünden Dairemizin 25.11.2013 tarih, 2012/6767 Esas ve 2013/6195 Karar sayılı ilâmıyla birleşen dosyada davalı yüklenici şirket yararına bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilâmına uyularak, bilirkişiler kurulundan ek rapor alınmış ve rapora yönelen itirazlar konusunda ek rapor alınmaksızın, itirazlar gerekçeli kararda da tartışılmadan, birleşen dosyada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişiler kurulu raporu Dairemiz bozma ilâmında gösterilen eksiklik ve hataları karşılar nitelikte değildir. Bozma ilâmında, yukarıda bir kez