muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8825, Karar No: 2022/9091, Tarih: 14.09.2022

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Mahkemece Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 22 nci maddesine aykırı bir şekilde tam vekâlet ücretine hükmedildiğini, enerji nakil hatlarının bakım ve onarım işi ihalesinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında imzalanan ihale sözleşmesiyle alt işverenlere verildiğini, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından bu şirketlerin sorumlu olduğunu, ihale makamı olan davalının ilgisinin bulunmadığını, dava konusu alacakların asıl sorumlusunun bünyesinde çalıştığı yüklenici şirketler olduğunu, davalı Kuruma 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yöneltilemeyeceğini, taraflar arasında yapılan toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin ve Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığı olmadığını, faiz türünün de hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dava, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan fark alacaklara ilişkindir, davalının asıl işveren olarak davacının alacak taleplerinden sorumlu olduğu, cevap dilekçesinde de belirtildiği üzere davacının çalıştığı şirketlerin aldığı için davalı vekilinin ileri sürdüğü istisna ihalelerden olmadığı, talep edilen alacaklar toplu ... sözleşmesinden kaynaklandığından uygulanan faiz türünde hata olmadığı, inceleme aşamasında ilgili Mahkeme'den davalı vekilinin davacı lehine Avukatlık Ücret Tarifesi'nin 22.maddesine göre vekalet ücreti taktir edilmesi ile ilgili istinaf sebebinin değerlendirilmesi için yazılan yazıya ... 5.... Mahkemesi'nin 21.02.2022 tarihli cevabında, inceleme konusu karara ilişkin dosyanın karara çıktığı gün karar verilen, tüm duruşmaları aynı gün olan aynı davalı aleyhine açılan dava dosya sayısının 2 olduğunun bildirildiği, davacı lehine taktir edilen vekalet ücretinde de hata olmadığı, istinaf sebebine göre davanın kabulüne ilişkin Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun 'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler incelendiğinde; davacının davalının işyerinde alt işverenler nezdinde çalıştığı, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının, Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar gereğince yürürlüğe konulan toplu ... sözleşmesinden faydalandırılmadığı, asıl işveren olan davalının 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası gereğince davacının alacaklarından sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1607, Karar No: 2021/3370, Tarih: 24.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1607 E.  ,  2021/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, poşet içerisinde bally denen uyuşturucu maddeyi çekmekte olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın, mağdurun önünü kesip durdurdukları, para istedikleri, mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine, suça sürüklenen çocuk ...’ın mağdura tokat atıp yumruk vurduğu, mağdura hitaben “parayı çıkar lan seni öldürürüz” dedikleri, mağdurun tekrar parasının olmadığını söylediği, suça sürüklenen çocukların mağdura sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, suça sürüklenen çocuk ...’ın belinden çıkardığı bıçağı mağdura doğrultarak “çıkart lan parayı” demesi üzerine korkan mağdurun cebinde bulunan 6,5 TL yi suça sürüklenen çocuk ...’a verdikten sonra olay yerinden kaçarak polis merkezine gelerek müracaatta bulunduğu şeklinde gerçekleşen olayda; özgüledikleri kastlarına göre suça sürüklenen çocukların, mağdura yönelik eylemleri nedeniyle haklarında TCK'nın 149/1-a-c-h maddesine uyan nitelikli yağma suçundan mahkumiyet hükmü verilmiştir. Herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da -suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilâveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hakim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, suç tarihi, 18.05.2013, suç konusu yalnızca 6,5 Türk lirasıdır. Esasen suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar, madde bağımlısı olmaları nedeniyle tedaviye muhtaçtırlar. Bütün bu hususlar paranın satın alma gücü ve ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuklara verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

Olay tarihinde bıçak tehdidiyle ve darp ettikleri mağdurun 6,5 TL parasını yağmalayan suça sürüklenen çocuklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 150/2 maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafisi ile suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 307/5 maddesi (1412 sayılı CMUK'un 326/son) gereği suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.02.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafisi ile suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 307/5 maddesi (1412 sayılı CMUK'un 326/son) gereği suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.02.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda poşet içerisinde bally denen uyuşturucu maddeyi çekmekte olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın, mağdurun önünü kesip

durdurdukları, para istedikleri, mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine, suça sürüklenen çocuk ...’ın mağdura tokat atıp yumruk vurduğu, mağdura hitaben “parayı çıkar lan seni öldürürüz” dedikleri, mağdurun tekrar parasının olmadığını söylediği, suça sürüklenen çocukların mağdura sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, suça sürüklenen çocuk ...’ın belinden çıkardığı bıçağı mağdura doğrultarak “çıkart lan parayı” demesi üzerine korkan mağdurun cebinde bulunan 6,5 TL'yi suça sürüklenen çocuk ...’a verdikten sonra olay yerinden kaçarak polis merkezine gelerek müracaatta bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların özgülenen kastının mağdurun üzerindeki tüm parasını almaya yönelik olduğu, nitekim önceki bozma ilamında bu hususun bozma sebebi de yapılmadığı nazara alındığında TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/7470, Karar No: 2019/19794, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7470 E.  ,  2019/19794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’a soruşturma sırasında atanan zorunlu müdafiinin görevi devam ettiğinden 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.” hükmü uyarınca, yokluğunda kurulan 30/04/2015 tarihli mahkumiyet hükmünün, suça sürüklenen çocuk müdafii Avukat ...’e tebliğ edildiğine dair bilgi ve belgeye dosyada rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebliğ tebellüğ belgesinin eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli kararın adı geçen suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliği yapılarak, verildiği takdirde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2998, Karar No: 2017/4550, Tarih: 21.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/2998 E.  ,  2017/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları dava konusu 496 ada 3 parsel sayılı taşınmaza komşu 4 parsel maliki davalılar tarafından duvar yapmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerinde bulunmuşlardır.

Davalılardan ... ve ..., müdahalenin imar uygulaması sonucunda meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, imar uygulaması sonucu dava konusu taşınmaza müdahale meydana geldiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesine, toplam 1.600.00. TL muhdesat bedelinin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili (katılma yoluyla) ile bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacılar ve bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 31.40.-TL. bakiye maktu onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/432, Karar No: 2013/21492, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/432 E.  ,  2013/21492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 27.09.1989-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı Yasanın ek 5. maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 2447 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 612 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 27.09.1989-01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2447x0.25=612 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirketten alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15266, Karar No: 2012/1038, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15266 E.  ,  2012/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazlardan birinin 5411 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, diğer taşınmaz olan 704 parselin ise belde sınırları içinde mera vasfında olması, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre her iki taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1 maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMA- SINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3600, Karar No: 2012/14158, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3600 E.  ,  2012/14158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ve davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı ... Uygulama ve Araştırma Hastanesi işyerinde ... Tem. Gıda ve .... A.Ş. firmasına bağlı hasta bakıcı olarak çalıştığını, feshin geçerli sebebe dayanmadığını belirterek davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının üniversitenin Balcalı Hastanesi temizlik işlerini 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu uyarınca yapılan hizmet alım ihalesi ile üstlenen yüklenici firma ... Tem. A.Ş.'nin işçisi olduğunu, üniversite ile davacı arasında işçi işveren ilişkisi olmadığını belirterek davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı ... Tem. A.Ş. vekili şirketin davacı işçinin işten çıkışını iş bitimi nedeni ile 30/06/2011 tarihinde verilmiş olsa da ihaleyi yeni alan firma işçilerin işe girişlerini 01/07/2011 tarihinde yaptığını, bu sürelerde işçilerin çalışmaya devam ettiğini, davacının 01/07/2011 tarihi itibarı ile işe girişi yapıldığını, şirketin ihale makamı olan ... ile imzalamış olduğu ve belirli süreli ihaleye ilişkin temizlik işi sözleşmesinin sona ermesi nedeni ile ihale başka bir şirkete verildiğini, ancak davacı işçinin çalışmasının ihaleyi alan firmaya geçtiğini belirterek davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmişitr.

Mahkemece, davalılar arasındaki iş ilişkisinin muvazaalı olduğu kabul edilerek, davalı ... Temizlik Gıda ve .... A.Ş. yönünden husumet nedeni ile reddine karar verilmiş ve red nedeni ile davalı ... Temizlik Gıda ve .... A.Ş. lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davanın asıl ve gerçek işveren davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalı ... Temizlik Gıda ve .... A.Ş. işverenlik sıfatı bulunmadığından bu davalı yönünden husumet nedeni ile reddine karar verilmesi yerindedir.

Ancak, işverenlik sıfatı bulunmayan ... Temizlik Gıda ve .... A.Ş.'nin muvazaalı işlemin tarafı olması ve dava açılmasına neden olması nedeni ile lehine vekalet ücretine karar verilmemesi gerekir. Bu nedenle kararda adı geçen davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi hatalı ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Ancak, işverenlik sıfatı bulunmayan ... Temizlik Gıda ve .... A.Ş.'nin muvazaalı işlemin tarafı olması ve dava açılmasına neden olması nedeni ile lehine vekalet ücretine karar verilmemesi gerekir. Bu nedenle kararda adı geçen davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesi hatalı ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının "7" numaralı bendinde yer alan “Davalı ... vekili için husumetten red nedeni ile karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre ölçümlenen 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak adı geçen davalıya verilmesine, ” rakam ve sözcüklerinin silinmesine ve kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.