muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/676, Karar No: 2015/2534, Tarih: 06.11.2015

Somut olayda; davacının davasını açtığı 25.06.2012 tarihinde ve öncesinde, taşınmazda bulunan 207/15360 payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı yerin bulunduğu ve bu yerin 7743,27 m² miktarında olduğu, 02.11.2012 tarihinde taşınmaz başında yapılan keşif sonucu alınan 06.11.2012 Hâkim havale tarihli kadastro teknisyeni bilirkişiler Rıza Öztürk ve Özlem Alpan tarafından düzenlenen rapordan anlaşıldığından, bu gerekçe ile davanın reddi gerekirken, hatalı gerekçe ile kurulan yerel mahkeme kararının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında bir kısım üyelerce işin esasına girilmeden önce, nisbi harca tabi bulunan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davalarında, Harçlar Kanunu'nun 28/a maddesi uyarınca karar ve ilam harcının dörtte birinin peşin ödeneceği ve aynı Kanun'un 32. maddesine göre de, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe, müteakip işlemlerin yapılamayacağı, bu nedenle yerel mahkeme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüşse de; Kurul çoğunluğunca bu görüş ilke olarak doğru kabul edilse de somut olayda davanın reddine dair verilen kararın sonucu itibariyle doğru olduğu ve davanın reddinde maktu harç alınması gerektiğinden, salt bu hususa ilişkin yapılacak bozmanın neticeye tesirinin bulunmadığı kanaatine varılmıştır.

O halde, yukarıda açıklandığı üzere, sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme direnme kararının, davacının payına karşılık ihtilafsız kullandığı taşınmaz bölümünün bulunması nedeniyle davanın dinlenme olanağı bulunmadığından reddinin, bu değişik gerekçe ile usul ve yasaya uygun olup, onanması gerekir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının reddi ile, sonucu itibariyle doğru olan direnme kararının yukarıda açıklanan değişik nedenlerden dolayı ONANMASINA , gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.11.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, çaplı taşınmazda paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Bu davada, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16/2. maddesine göre dava değeri, el atılan taşınmazın zemin değeridir.

Dava dilekçesinde dava değeri 50.000,00 TL olarak gösterilmiş, peşin harç ise 50,00 TL üzerinden alınmıştır. Harçlar Kanunu’nun 28/a maddesine göre, karar ve ilam harcının dörtte biri peşin ödenir. Aynı Kanun'un 32. maddesine göre ise, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe, müteakip işlemler yapılamaz.

Bu durumda, mahkemece dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden hesaplanacak eksik peşin harç tamamlattırıldıktan sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken, dava değerine göre harç ikmal edilmeden yargılama yapılıp hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu nedenle yerel mahkeme kararının esasa girilmeden, öncelikle bu yönden bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2009/9386, Karar No: 2010/5732, Tarih: 11.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9386 E.  ,  2010/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (Hastanesi) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. A.Ş ve diğerleri aleyhine 19/08/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 09/02/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/05/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, Aksiyon dergisinin 11/08/2008 günlü sayısında “Haberal’ın yükselişi Hazine raporlarında gizli” başlığıyla yayınlanan davacı üniversiteye ait hastane ve yerleşke projeleri için kullandırılan kredilerde hiçbir kamu kuruluşuna tanınmayan kredi faizi imkanlarının sağladığı, Başkent Üniversitesi yetkililerinin kredi almak için düzenlediği belgelerin sahte olduğu biçimindeki gerçek dışı haberle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, yayının Hazine Müsteşarlığı’nın 26/07/2005 gün ve 71-8 sayılı inceleme raporuna dayandığını, görünür gerçeğe uygun olan yayının davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yanının görünür gerçeğe uygun olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Davacılar, davalılardan ... ile ...'un dava konusu yayın nedeniyle Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/764 Esas sayılı dava dosyasında sanık olarak yargılandıklarını belirtmişlerdir.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacılar yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5093, Karar No: 2012/7961, Tarih: 07.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5093 E.  ,  2012/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacı, aktifhaber.com adlı internet sitesinde 22.02.2010 gününde yayınlanan "HSYK kararına sauna etkisi" başlıklı haber içeriğinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur

Davacı, aktifhaber.com adlı internet sitesinde 22.02.2010 günlü haberinde davalılardan Alaeddin ... tarafından yazılan "HSYK kararına sauna etkisi" başlıklı köşe yazısında eleştiri sınırının aşıldığını, iftira ve hakaret edildiğini ileri sürerek, kişilik haklarına saldırı nedeni ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise; basın özgürlüğü çerçevesinde eleştiri ve ifade hakkının kullanıldığını, yapılan haber-yorumun Yargıtay İçtihatlarında da yer alan gerçeklik, güncellik, kamu yararı ve toplumsal ilgi, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık temel prensiplerine uygun olduğunu, yorumun yayınlandığı günlerde Erzurum özel yetkili savcılarının görevden el çektirildiğini ve manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dava konusu yazıda özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu ve eleştiri sınırının aşıldığı ve yazıdaki ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle, istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davaya konu haber sitesinde yayınlanan yazının, yayımlandığı gündeki ülkenin gündemine ilişkin bulunduğu, yazı bir bütün olarak incelendiğinde konunun kamuya yansıyış biçimi de gözönünde tutulduğunda kişilik haklarına saldırının bulunmadığı ve eleştiri içerikli olduğu, kullanılan dil ile yazının özünün birbirine uyumlu olduğu hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2655, Karar No: 2017/8278, Tarih: 04.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2655 E.  ,  2017/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.07.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/5785, Karar No: 2014/10186, Tarih: 08.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5785 E.  ,  2014/10186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/12/2013

Numarası : 2012/278-2013/610

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı Belediye vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Belediyenin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı belediye nezdinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak işveren tarafından sonlandırıldığını belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, ihale makamı olduklarını, davacının şirket çalışanı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 05.08.2009 tarihinde ihale süresinin bittiği, 11.09.2009-31.08.2009 tarihleri arasında davalı şirkette çalışma kaydının bulunduğunu ve ayrıca 14.08.2009 tarihinde davalı belediyeden temizlik ihalesini alan dava dışı Bemak Turizm Şirketinde ve devam eden sürelerde dava dışı şirketler bünyesinde asıl işverene bağlı çalışmasının devam ettiğinin hizmet döküm cetvelinden anlaşıldığı, bu nedenle, davacının asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışmaya devam ettiği , alt işverence bir fesih bildirimi yapılmadığı, bu nedenle feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının koşulları oluşmadığından reddine , diğer işçilik alacaklarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında fesih olgusu ve buna bağlı alacaklar konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

Taraflar arasında fesih olgusu ve buna bağlı alacaklar konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı, 05.08.2009 tarihinde şirketin ihalesinin bitmesi nedeniyle iş akdinin feshedildiğini ancak feshe bağlı alacaklarının ödenmediğini belirtmiştir. Mahkemece davacının çalışmasının kesintiye uğramadığı belirterek feshe bağlı alacaklarının reddine karar verilmiştir. Ancak davalı belediyenin dosyaya sunmuş olduğu yazıya göre 05-14.08.2009 tarihleri arası belediyenin temizlik işlerinin taşeron işçileri tarafından değil belediyenin temizlik işçileri tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Buna yazıya göre davacının 05-14.08.2009 tarihleri arasında işyerinde çalışmadığı sabittir. Bu nedenle, davacı işçinin 05.08.2009-14.08.2009 tarihleri arasındaki dönemde asıl işveren Antalya Büyükşehir Belediyesindeki aynı işyerindeki çalışmasını sürdürmediği, bu dönemde yeşil alanların bakım Hizmeti işinde herhangi bir çalışma yapılmadığı, yapılması gereken rutin temizlik işlerinin Belediyenin Temizlik İşçileri Müdürlüğünden personel kaydırılarak, gerçekleştirildiği, davacının ihaleyi alan şirkette çalışmaya başlamasının yeni bir iş sözleşmesi niteliğinde olduğu ve bu nedenle 05.09.2009 tarihinde davacı işçinin iş akdinin feshedildiğinin kabulü ile kıdem , ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı talebinin hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 08.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12656, Karar No: 2023/5048, Tarih: 13.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12656 E.  ,  2023/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 Tarihli Ve 2017/165 Esas, 2018/167 Karar Sayılı Kararıyla

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin

birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 39 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 Tarihli Ve 2018/4226 Esas, 2019/2523 Karar Sayılı Kararıyla

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının sanık ...'in eylemine 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin uygulanması gerektiği eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar müdafii Av. ...’nin temyiz istemi; sübuta, suç vasfının silahla tehdit suçu olduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, olası kast hükümlerinin tartışılması gerektiğinde, mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen raporların çelişkili olduğu, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...’nin olay yerinde olduğuna dair delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Sanıklar müdafii Av. ...’nin temyiz istemi; sübuta, suç vasfının silahla tehdit suçu olduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, olası kast hükümlerinin tartışılması gerektiğinde, mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen raporların çelişkili olduğu, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ...’nin olay yerinde olduğuna dair delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ile sanıklar ... ve ...'nin babaları olan ... arasında eskiye dayalı alacak verecek ilişkisinden kaynaklanan husumet bulunduğu, mağdurun alacaklarına mahsuben sanıkların babalarına ait eve icra yoluyla haciz koydurduğu ve aralarındaki husumetin büyüdüğü, mağdur ve ...'nin aile bireyleri arasında, bu husumetten kaynaklanan birçok adlî olayın mevcut olduğu, olay tarihinde sanık ...'nin kullandığı ... plaka sayılı araç ile yanında sanık ... olduğu halde Kadirli İlçe merkezinde bulunan mağdurun iş yeri önünden geçtikleri, daha sonra aynı araçla sanıkların tekrar mağdurun iş yeri önüne gelip mağdurla görüşmek istedikleri, mağdurun "Konuşacak bir şey yok" diyerek iş yerine girmesinden sonra olay yerinden ayrıldıkları, mağdurun iş yerinde tanıklar.... ve .... ile sohbet ettikleri sırada, sanık ...'nin kullandığı araç ile sanıkların mağdurun iş yeri önüne tekrar geldikleri, sanık ...'nin aracın ön yolcu koltuğunda bulunduğu, ....'nin mağdura hitaben "Bak yine geldiler" diyerek mağduru uyardığı sırada sanık ...'nin araç içerisinden av tüfeği ile 7-8 metre mesafeden hedef gözeterek mağdurun bulunduğu yere doğru peş peşe 3 el ateş ettiği, mağdur ve tanıkların sanıkları görür görmez yere yattıkları, bu nedenle mağdurun ve tanıkların tüfek atışları nedeniyle yaralanmadıkları ancak

mağdurun kırılan cam parçaları nedeniyle gözünde sklerada kesi meydana gelecek şekilde yaralandığı, sanıkların olay yerinden araçla hızla uzaklaştıkları anlaşılmıştır.

Sanıklar ile mağdur arasında dosyaya yansıdığı gibi esaslı şekilde önceye dayalı husumetin bulunması, sanıkların olayda kullandığı silahın ve aradaki mesafenin bilirkişi raporu ile de doğrulandığı üzere öldürmeye elverişli olması, mağdura karşı birden fazla kez üst üste ateş etmeleri, tanık ....'nin uyarması üzerine mağdurun kendini yere atarak isabet almaktan kurtulması, hedef seçme imkanı bulunması, sanıkların suçta kullandığı tüfekten çıkan saçma tanelerinin, mağdurun iş yerinin, olay anında ayakta beklediği yer olan giriş kapısının metal direk kısmına, ortalama bir insan boyunun baş kısmının bulunduğu bölge olarak değerlendirilebilecek yere yoğun şekilde isabet etmesi nedeni ile sanıkların havaya, yere veya iş yerinin değişik yerlerine ateş imkanı varken doğrudan mağduru hedef alarak ateş etmeleri hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu ancak ellerinde olmayan nedenlerle eylemin tamamlanamadığı kabul edilmiştir.