muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/434, Karar No: 2023/252, Tarih: 04.05.2023

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna subjektif unsur denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.).

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. Maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; "Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır" şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçu arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde, fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir. Konuları, olayları, gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir. Konuları, olayları, sanık sayısı, sanığın olay öncesi, olay sırasındaki ve olaydan sonraki davranışları, suçun icra biçimi bakımından her bir somut olayın özelliklerine göre değerlendirme yapılmalı; konusu, olayı ve icrası farklı, sanıkların bulunduğu bir olayı kısmen benzer de olsa başka bir olay ile kıyaslayıp sanığın cezai sorumluluğu hakkında da sağlıklı olmayan bu kıyasa dayanarak sonuç çıkarma gayretinin hatalı sonuçlara yol açabileceği gözden kaçırılmamalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde haksız tahrik; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan ağır – hafif tahrik ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sâdır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Kanun'da yer alan ağır – hafif tahrik ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlemediği önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun biri diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

B. Uyuşmazlık Konularına İlişkin Hukuki Nitelendirme

Sanık ...’in ...’da otomobil alım satımı, araç kiralama, oto yıkama ve korsan taksicilik gibi çeşitli işlerle uğraştığı, sanıklardan ...’in ...’ın amcasının oğlu, ...’ün ise ...’ın yanında çalışan işçisi olduğu, olay gecesi ...’in tanıklar ... ve ... ile bir barda alkol alıp eğlendikleri, buradan ayrılarak ...’ın sevk ve idaresindeki araçla ... istikametinden... Caddesi’ne kontrolsüz olarak çıktıkları, bu sırada ... istikametinden gelmekte olan tanık ...’in kullandığı aracın sanık ...’ın kullandığı araca çarptığı, sanığın kullandığı aracın her iki kapısının zarar gördüğü, tanık ... ile yanında bulunan arkadaşı tanık ...’ın araçtan inip kazayla ilgili konuşmak için sanığın yanına gittiklerinde sanık ...’ın ...’a tokat attığı, ... ve arkadaşı ...’ın saldırgan tavırlar sergileyen sanık ... ve yanındaki ...’ten korunmak için... Caddesi üzerindeki ... isimli bara kaçtıkları, sanık ... ve ...’in küfredip taşkınlık yaparak, barın kapısında duran görevlilerden kovalandıkları için içeri sığınan tanıklar ... ve ...’ı kendilerine teslim etmelerini istedikleri, barın kapısındaki görevlilerin olayı yatıştırmaya çalıştıkları, sanık ... ve tanık ...’i içeri sokmadıkları gibi tanıklar ... ve ...’ı da bardan dışarı çıkarmadıkları, bu duruma sinirlenen ve alkolün tesiri ile de iyice saldırganlaşan ...'in ... Bar’ın sahibine ait olan ve barın önünde park hâlindeki ... model aracın arka camını yumruklayarak parçaladığı, bar görevlilerinin kendisine müdahale etmeleri üzerine tişörtünü yırtıp olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, bar çalışanları ile tanışıklığı olan tanık ...'nin olayı yatıştırmaya çalıştığı, kırılan camın parasını ödeyeceklerini söylediği, bunun üzerine bar çalışanlarının aracın camının bedeli olarak sanık ...’dan 5.000 TL talep ettikleri, ...’ın cebinden çıkardığı 3.500 TL’yi görevlilere teslim ettiği, kalan 1.500 TL’nin de ödeneceğine ilişkin ...’nin çalışanlara güvence verdiği, kaza yapan ... ve ...’ın bar çalışanlarının aracılığıyla bardan çıkarak ... ve ...’nin de bulunduğu kaza yerine döndükleri, ...’ın alkollü olması nedeniyle polis çağrılmasını kabul etmediği, aracının torpido gözündeki tabancayı ... ve ...’a göstererek "Araçta silah vardı, ya o an çekip sizi vursaydım, kafana sıksaydım. Ben burayı tarayacağım, yarın bizi haberlerde görürsünüz, benim kuzenimi dövdüler, bu olayı burada bırakmam." dediği ve ...’tan aracın ruhsatını istediği, sanığın tavırlarından ve silahlı olmasından çekinen ...’ın aracın ruhsatını ve telefon numarasını sanık ...’a vererek arkadaşı ... ile birlikte olay yerinden ayrıldığı, sanık ...’ın yanında bulunan tanık ...’nin olay yerine arkadaşları ... ve ...’u çağırdığı, ...’ın kullandığı araca binen ... ve ...’ın olay yerinden ayrılarak sanık ...’ın evinin bulunduğu ...’na gittikleri, yolda ...’den telefonunu isteyen sanık ...’ın, çalışanı sanık ... ile kardeşi inceleme dışı firari sanık ...’i aradığı, ... ve ...’i evinin önüne çağırdığı, sanık ...’ın ...’ın evinin önüne suçta kullanılan ...marka araçla geldiği, ..

... ile birlikte olay yerinden ayrıldığı, sanık ...’ın yanında bulunan tanık ...’nin olay yerine arkadaşları ... ve ...’u çağırdığı, ...’ın kullandığı araca binen ... ve ...’ın olay yerinden ayrılarak sanık ...’ın evinin bulunduğu ...’na gittikleri, yolda ...’den telefonunu isteyen sanık ...’ın, çalışanı sanık ... ile kardeşi inceleme dışı firari sanık ...’i aradığı, ... ve ...’i evinin önüne çağırdığı, sanık ...’ın ...’ın evinin önüne suçta kullanılan ...marka araçla geldiği, ...’in ise evin önüne geldikten sonra suçta kullanılan 9 mm çapındaki tabancayı sanık ...’a verdiği ve ...’ın talimatıyla etraftaki bir araçtan söktüğü plakayı suçta kullanacakları ...marka araca taktığı, sanık ...’ın aracında bulunan 7,65 mm çapındaki tabancayı ise ...’a teslim ettiği, sanık ...’ın tanıklar ..., ... ve ...'a "Onlar görecekler, ben gidiyorum, silahınız varsa gelin, beni arkadan kollayın." dediği, ..., ... ve ...’un bu teklifi kabul etmedikleri, sanığa "Sarhoşsun, git, yat." dedikten sonra sanıklar ... ve ... ile inceleme dışı sanık ...’in yanından ayrıldıkları, inceleme dışı firari sanık ...'in ...marka aracın direksiyonuna geçtiği, aracın sol arkasına sanık ...'ın, sağ arkasına ise sanık ...'ın oturduğu, çağrılmaları üzerine inceleme dışı firari sanık ... ile sanık ...'in bir başka araçla gelerek, bu aracı takip etmek suretiyle iki araç hâlinde ... Bar isimli iş yerine gittikleri, birkaç kez barın önünden geçerek keşif yaptıkları ve saat 04.00 sıralarında sanık ...'in bulunduğu aracın yavaşlayarak trafiği kestiği, sanık ...’ın 9 mm çapındaki tabancası ile sanık ...’ın ise kendisine verilen 7,65 mm çapındaki tabanca ile ... Bar’ın önündeki görevliler ile eğlenmek için bara giren ve bardan çıkan kişiler olduğunu görmelerine karşın, bu insan grubunu hedef alarak ateş etmeye başladıkları, açılan ateş sonucu bara eğlenmek için gelen maktul ...’nin başına isabet eden merminin yol açtığı yaralanma sonucu olay yerinde hayatını kaybettiği, bar çalışanlarından mağdur ...’ın sağ bacağından, mağdur ...’ın ise sol kolundan basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte ateşli silahla yaralandıkları, olay yerinde iki ayrı tabancadan ateşlenmiş, 7 adet 9 mm çapında, 1 adet 7,65 mm çapında kovan bulunduğu, cadde üzerindeki araçlarda ve iş yerlerinde çok sayıda isabet izinin tespit edildiği anlaşılan olayda;

Sanıkların, ...’un yaya ve araç trafiği en yoğun caddelerinden olan ... Caddesi üzerindeki barın önünden birkaç kez geçip keşif yaptıktan sonra trafiği kesip mağdurları ve maktulü görmelerine karşın, etkili mesafeden, elverişli silahlarla, çok sayıda ateş etmeleri, ateş edilen yoğun insan grubundakilerin isabet almasının mutlak oluşu, nitekim isabet alan maktulün yaşamını yitirip mağdurların ağır şekilde yaralanmış olmaları hususları birlikte gözetildiğinde, sanıkların maktul ve mağdurlara yönelik eylemlerini doğrudan kastla işledikleri; mağdurlar ... ve ...'e yönelik eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçunu oluşturduğu; meydana gelen trafik kazasında kendisi hatalı olmasına karşın araç sürücüsü tanık ...'ı darbeden, bu saldırıdan kurtulmak için ...’in sığındığı barın önünde olay çıkarıp hakaretler eden ve yanındaki akrabası ...'in bar sahibinin aracının camını kırması üzerine meydana gelen zararın bir kısmını bar görevlilerine nakden teslim eden sanık ...’a yönelen ve mağdurlardan kaynaklanıp haksız fiil teşkil eden söz ve eylem bulunmaması karşısında, sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasına yer olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının tüm uyuşmazlık konuları yönünden reddine karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının tüm uyuşmazlık konuları yönünden REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde yapılan müzakerede tüm uyuşmazlık konuları yönünden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16159, Karar No: 2011/3920, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16159 E.  ,  2011/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 25.03.2008 tarihli harici satış sözleşmesi ile Tuzla organize sanayi bölgesinde bulunan maliki ... adına olan taşınmazın 10 milyon dolar bedelle satışına ilişkin anlaştıklarını, sözleşmede satışın geçerliliğinin kendisinin bankadan alacağı kredinin onaylanması taliki şartına bağlı tutulduğunu, satış bedeline mahsuben 100.000 dolar verdiğini, ilgili bankaya yaptığı kredi başvurusunun onaylanmaması nedeniyle sözleşmenin geçersiz olduğunu, davalının 100.000 doları geri ödememesi nedeniyle davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, ileri sürekek itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmede belirtildiği şekilde kendisine 22.500 dolar verildiğini,iddia edildiği şekilde 100.000 doların verilmediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece sözleşmedeki imzanın davalı tarafça inkar edilmediği ve sözleşmedeki taliki şartın yerine getirilmediği gerekçesiyle itirazın iptali davasına konu icra takip miktarında belirtilen asıl alacak üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraflar arasındaki tapulu taşınmazın satışına ilişkin 25.03.2008 tarihli harici sözleşmeye dayanarak davalıya 100.000 dolar kaparo verdiğini, sözleşmedeki taliki şartın yerine getirilmemesi nedeniyle 2010/16159-2011/3920

ödediği 100.000 doların tahsiline ilişkin yaptığı icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiş,davalı sözleşmeye göre kendisine 22.500 dolar ödeme yapıldığını, 77.500 doların ödenmediğini savunmuştur. Dosyada mevcut davacının dayandığı sözleşmede davalıya 22.500 doların nakit olarak verildiği yazılıdır. Ancak bakiye 77.500 dolar kaparonun davalıya ödendiğine dair bir açıklık yoktur. Davacı bu 77.500 dolarlık ödemeye ilişkin iddiasını yasal delillerle ispatlayamamıştır. Davacı, 77.500 dolarlık kısma ilişkin iddiasını yasal delillerle ispatlayamamışsa da dava dilekçesinde “sair delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, mahkemece davacıya bu konuda yemin yöneltme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.770,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14823, Karar No: 2012/966, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14823 E.  ,  2012/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 4 parsel numarası ile avlulu ahşap ev vasfında hazine ve sanık adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nede- niyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12003, Karar No: 2008/11145, Tarih: 23.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12003 E.  ,  2008/11145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sarıkaya Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/5335, Karar No: 2013/25557, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5335 E.  ,  2013/25557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :2012/136-2012/477

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 03.09.1997 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen 03/09/1997-01/10/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı Yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı Yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 03.09.1997 – 01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1.434 gün x 0.25 = 359 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.