muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1486, Karar No: 2019/11324, Tarih: 16.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1486 E.  ,  2019/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 26.06.2006-19.04.2013 tarihleri arasında gece bekçisi olarak çalıştığını, kış sezonunda 17.00- 08.00 saatleri arasında, yaz sezonunda ise 18.30-08.00 saatleri arasında çalıştığını, resmi tatillerde de çalıştığını, en son aylık net ücretinin 875,00 TL olduğunu, işyerinde yemek verildiğini, davacının yıllık izinlerini kullanmadığını, annesinin yoğun bakımda olduğu dönemde iş yeri müdürü ... ’den izin alarak memleketinde 15 gün hasta annesine baktığını, geri döndüğünde 05.05.2013 günü işyeri müdürünün, kendisinin yerine işçi alındığını açıklayarak iş akdini feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 03.04.2006-26.02.2009 tarihleri arasında çalıştığını, 26.02.2009 tarihinde tüm hak ve alacaklarını alarak ve davalı şirketi ibra ederek emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini, bu tarihten sonra çalışmasının bulunmadığını, yıllık izin aldığını iddia ettiği tarihte davalı şirkette çalışmadığını, haftanın beş günü 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığını, davalı işyerinde çalışmaların bordroda gösterildiğini ve bankadan ödeme yapıldığını, davacının fazla mesai talebinin zamanaşımına uğradığını, dini ve milli bayramlarda çalışmadığını, çalışması halinde ödemelerin fazla mesai adı altında yapıldığını, asgari geçim indirimi alacağının bulunmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesine göre, davalı lehine 1.946,88 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.500,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın davalı lehine hükmedilen red vekalet ücretine ilişkin paragrafındaki “1.500,00” rakamının çıkarılarak, yerine “1.946,88” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17169, Karar No: 2017/9890, Tarih: 21.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/17169 E.  ,  2017/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayetçi vekilinin 11/02/2013 tarihli şikayet dilekçesinde İİK'nın 345/a. maddesinde tanımlanan sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan da cezalandırma talebi bulunulmasına rağmen bu konuda bir karar verilmemiş ise de, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müşteki(müştekilerin) zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; yapılan zabıta araştırmasında borçlu şirketin belirtilen adreste tabelasının asılı olduğu ancak işyerinin yaklaşık 3-4 aydır açılmadığı yönündeki tespitin tek başına ticareti terk anlamı taşımayacağı da nazara alınarak, borçlunun kayıtlı olduğu Kumluca Vergi Dairesi Müdürlüğünün 30/01/2014 tarih ve 661 sayılı yazısına göre şirketin halen faaliyetine devam ettiği bildirildiğinden, en son beyanname örnekleri getirtildikten sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9160, Karar No: 2021/21756, Tarih: 15.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/9160 E.  ,  2021/21756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli kararın 25/12/2015 günü tefhim edildiği, temyiz süresinin son günü olan 01/01/2016 tarihinin resmi tatil olduğu, ilk iş gününün 04/01/2016 pazartesi günü olduğu; suça sürüklenen çocuk müdafisinin de ilk iş günü temyiz talebinde bulunduğu ve talebin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile yeniden suç işlediği tarih arasındaki durma süresi çıkarıldığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, 15/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4516, Karar No: 2022/5175, Tarih: 25.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4516 E.  ,  2022/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 24. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 28. İş Mahkemesi

Davacı, kıdem tazminatı ücret, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi, davacı vekilinin temyiz başvurusunu 01.03.2022 tarihli ek kararda mevcut, "Dosyanın tetkikinde anılan kararın kesin olarak verildiği” şeklindeki gerekçe ile reddetmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin temyiz talebi, 01.03.2022 tarihli ek karar ile reddedilmiş ise de davacının alacak talepleri açılan hizmet tespit davasının sonucunun beklenilmesi nedeniyle tam olarak hesaplanmadığı anlaşıldığından, mahkemenin davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 14.01.2022 TARİHLİ EK KARARIN KALDIRILMASINA karar verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2001 yılının 4. Ayında davalı ... Plastikte çalışmaya başladığını, çalışmasına diğer davalı... şirketinde devam ettiğini, davalı şirketler arasında organik bağ olduğunu, 2012 yılının 8. Ayında maaşların geç ödenmesi ve sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden gösterilmesi nedeniyle davacının iş akdini haklı sebeple feshettiğini, davacının plastik enjeksiyon ustası olarak çalıştığını, son net ücretinin 1.750,00-TL olduğunu, işyerinde yemek verildiğini, yol ücretinin verildiğini, davacının kıdem tazminatının ödenmediğini, davalı işyerinde normal çalışma süresinin haftanın 5 günü 08:00-20:00 saatleri arası, Cumartesi günü ise 08:00-13:00 arası olduğunu, İşyerinde vardiya sisteminin olduğunu hafta içi 5 gün gece 20;00-08:00saatleri arasında çalışıldığını, müvekkilinin bu saatlerden fazla çalıştığında fazla mesaisinin ödendiğini, ancak bu saatler içindeki fazla mesailerinin ödenmediğini, davacının tüm resmi bayramlarda çalıştığını, dini bayramlarda ise 3 gün izin kullandığını, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ödenmediğini, davacının çalışma süresi boyunca bir kez 30 günlük yıllık izin kullandığını, ve 1 yıllık İzin bedelinin kendisine ödendiğini, geri kalan yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ve ücretinin ödenmediğini, davacının ödenmeyen 1.5 aylık ücret alacağının olduğunu, davacının asgari geçim indimi alacağının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı... Kalıp Makine Plastik San. Ve Tic. Ltd. Ştı. yetkilisi ...cevap dilekçesinde; taraf sıfatının olmadığını, davacının şirketiyle hiçbir bağlantısının olmadığını, yetkilisi olduğu davalı şirketin 2009 yılında kurulduğunu savunarak bu nedenle davanın reddini taiep etmiştir.

Diğer davalı ... imalat San, Ve Tic. Ltd. Şti yetkilisi Osman...cevap dilekçesinde; "Davacının muhtelif tarihlerde işe girip çıktığını, davacının çalışma süresinin SGK kayıtlarında belli olduğunu, davacının işten ayrıldığı zamanlarda başka işyerlerinde çalıştığı, daha iyi iş bulduğu dönemlerde işten ayrıldığını, davacının ödenmeyen hiçbir işçilik hakkının bulunmadığını, davacının işçi olarak çalıştığını, hiçbir zaman usta olmadığını, ücretinin asgari ücret olduğunu, bu durumun davacının oğlunun okuluna verdiği belgede görüldüğünü, İşyerinde yol ücreti verilmediğini, yemek verildiğini, davacının kıdem tazminatı alacağının olmadığını, her işe giriş çıkışında işçilik alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini, ücret alacakları açısından ise zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davalı İşyerinde çalışma süresinin hafta içi 08:00-15:00 arası, Cumartesi ise 03:00- 13:00 arası olduğunu, davacının fazla mesai yapmadığını, resmi ve dini bayramlarda çalışmanın olmadığını, davacının yıllık izin alacağının bulunmadığını, ödenmeyen ücret ve asgari geçim indirimi alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından açılan iş bu davanın 25/02/2020 tarihinde işlemden kaldırıldığı, 04/03/2020 tarihinde gönderilen yenileme dilekçesiyle dosyanın yeniden işleme konulduğu, 23/09/2021 tarihli duruşmasında davacının mazeret vermediği gibi davasını takip etmediği gerekçesiyle 23/09/2021 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece dosyanın açılmamış sayılmasına karar verildiği 23/09/2021 tarihli duruşmadan önceki duruşmanın 29/04/2021 tarihli olduğu, bu duruşmaya davacı vekili tarafından mazeret gönderildiği, mahkemece mazeret talebine ilişkin bir karar verilmeden davacı tarafından açılan hizmet tespit davasının sonucunun beklenmesine karar verildiği ancak bir sonraki duruşma gününün davacı vekiline tebliğine ilişkin bir ara karar verilmediği ve duruşmanın 23/09/2021 tarihine ertelendiğine ilişkin davacı vekiline usulüne uygun bir tebligat çıkarılmadığı anlaşılmakla davacının hukuki dinlenilme hakkının ihlaline yol açacak şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın sair yönler incelenmeksizin yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9603, Karar No: 2012/13160, Tarih: 11.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9603 E.  ,  2012/13160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15435, Karar No: 2022/4317, Tarih: 15.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15435 E.  ,  2022/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP'tan yapılan araştırmada; sanığın 2010 takvim yılında kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükelleflerden ..... Hır.ve.....Ltd.Şti.nin yetkili temsilcisi olan ..... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/686 Esas ve 2012/16 Karar sayılı ilamı ile ve .....Pet.Ür.İnş....Ltd.Şti. adına düzenlenen faturalarla ilgili olarak .... ve ..... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/987 Esas ve 2014/281 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde söz konusu dosyanın içeriğinden faturaları düzenleyen mükelleflerin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığının tespit edilmesi, kullanılan faturaların 4 ayrı mükelleften temin edilip çok sayıda ve yüksek tutarda olması ile tüm dosya kapsamından; sanığın suça konu sahte faturaları alıp kullandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2010 yılında sahte fatura kullanma” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, katılan vekili, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7769, Karar No: 2023/2820, Tarih: 04.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/7769 E.  ,  2023/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2020/410 Esas, 2021/373 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.05.2022 tarihli ve 9-2022/61903 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; sanığın indirim yapılmaksızın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; sanığın indirim yapılmaksızın alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine ve vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, mağdurenin soyut, tutarsız ve çelişkili beyanlarından başka delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü