muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11677, Karar No: 2024/1235, Tarih: 14.02.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece Adli Tıp Kurumu faturalarının davacı tarafça ödenmesinden sonra ödenen miktarların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği anlaşılmakla davacı vekilinin bu açıdan istinaf talebinin yerinde olmadığı, dosya kapsamına göre temizlik işinin hizmet alımı ile alt işveren davalı şirkete verildiği 4857 sayılı Kanun 2/6 ncı madde kapsamında davalıların birlikte sorumluluğu bulunduğundan her iki davalı vekilinin bu açıdan istinafının yerinde olmadığı, dosya içeriğine göre davacının iş kazası geçirdiği,davacının maluliyet oranının çelişkiyi giderici şekilde Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan rapora göre %19,2 olarak belirlendiği anlaşılmakla, maluliyet oranına yönelik her iki davalı vekilinin istinaf talebinin yerinde olmadığı, yine dosya kapsamına göre kusura ilişkin bilirkişi heyet raporunda meydana gelen iş kazasında davacının %20, davalı davalı ... Ege Terminal...A.Ş. 'nin %10 ,davalı ...Ş.'nin %30, davalı ... Temizlik...A.Ş.'nin %40 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunun ve kusur dağılımının dosya kapsamına uygun uygulamayı yansıtır ve denetime açık şekilde oluşu nedeniyle davalı vekilinin bu açıdan istinaf talebinin yerinde olmadığı, SGK tarafından davacı işçiye bağlanan gelirin rücuya tabi kısmının, hesaplanan maddi tazminattan indirilmesi suretiyle yapılan hesaplamada hatalı yön bulunmadığından ve dolayısıyla karara esas alınan hesap bilirkişisi raporu Yargıtay yerleşik uygulamasına ve dosya kapsamına uygun ve denetime açık şekilde olduğundan davalıların bu açıdan da istinaf talebi yerinde görülmediği, tarafların kusur durumu, maluliyet oranına göre iş kazası geçiren işçi için mahkemece takdir olunan manevi tazminat miktarı düşük olmadığı gibi fahişde olmayıp hakkaniyete ve olayın özelliğine uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Ege Terminal....A.Ş. vekili, davalı ...Ş. vekili, davalı ... Temizlik...A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Ege Terminal....A.Ş. vekili, davalı ...Ş. vekili, davalı ... Temizlik...A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... Ege Terminal....A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili şirketin terminale ilişkin temizlik hizmetlerini yapılan ihale sonucunda ... Temizlik’e verdiğini, işin anahtar teslim ile verildiğini, müvekkili ile ... Temizlik şirketi arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, aralarındaki ilişkinin iş devri ilişkisi olduğunu, müvekkilinin teknik şartname uyarınca dava konusu taleplerden sorumluluğunun bulunmadığını, temizlik hizmetleri sözleşmesi hükümlerinin münhasırlık içermediğini,münhasırlık koşulunun oluşmaması nedeniyle müvekkil şirket'in asıl işveren pozisyonunda olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili şirketin, İş Kanunu ile İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu uyarınca kendisine yüklenen her türlü sorumluluğu yerine getirdiğini, iş kazasının meydana gelmesi açısından sorumluluğu bulunmadığını, müvekkiline %10 kusur yüklenmesinin neye göre belirlendiğinin izah edilmediğini, Sosyal Güvenlik Kurumu Müfettişlik Teşkilatınca hazırlanan raporda müvekkilinin kusurunun olmadığını,iş kazasının davacının ağır kusuru ile meydana geldiğini, Adli Tıp Kurumu ikinci üst kurulu tarafından tanzim olunan maluliyet raporunun kesin ve bağlayıcılığı niteliği bulunmadığını belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2..Davalı ...... A.Ş. temyiz dilekçesinde;teknik şartname ve sözleşme hükümleri uyarınca tüm sorumluluğun yüklenici sıfatıyla ... Temizlik Şirketinde ,müvekkili şirketin asıl işveren sıfatının bulunmadığını, müvekkili şirkete atfedilebilecek hiçbir kusur bulunmadığını, SGK raporunda %50 kusurun davacı işçide, %50 kusurun ... Temizlik Şirketinde olduğunun belirtildiğini, müvekkilinin niçin ve ne ne sıfatla %30 kusurlu bulunduğunun ve davacının neye dayanarak %20 kusurlu bulunduğunun belli olmadığını, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunda maluliyet oranının %2.3 olarak belirlenmişken Adli Tıp İkinci Üst Kurulu raporunda ise bu oranın %19.2 olarak belirlendiğini iki oran arasında bu kadar açık bir dengesizlik varken Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması ve çelişkinin giderilmesi gerektiğini belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... Temizlik...A.Ş. vekili temyiz dilekçesindekusur tesptine ilişkin incelemenin yetersiz olduğunu, müvekkil şirkete ve davacıya atfedilen kusur oranlarına göre verilen kararın hatalı olduğunu, kaza sırasında temizlenen sundurmaların başka bir şekilde temizlenmesinin mümkün olmadığını,temizlenen yerin fiziki özellikleri gereği üzerine çıkılarak temizlenmesi dışında bir temizlik yöntemi olmadığını,müvekkilinin davacının korunmasını sağlamak adına eğitim vermek ve uyarmak dışında yapabileceği başkaca başka alabileceği bir önlem bulunmadığını, müvekkili şirket tarafından alınabilecek gerekli tüm önlemlerin alındığını, yerden 4 metre yüksekte ve kenarları açık bir platformda olduğunu bilen ortalama hayat tecrübesine sahip bir insanın burada geri geri yürürken düşeceğini öngörmesi gerektiğini, asli kusurlunun davacı olduğunu,davacıya %20 işverenlere %80 kusur verilmesinin hatalı olduğunu, davacının maluliyetine ilişkin raporların ve belirlenen orana göre tespit edilen maddi zararın da kabulünün mümkün olmadığını, davacının meslekte kazanma gücü kaybının Adli Tıp Kurumu tarafından tespit edilen oranda olduğu kabul ediliyor ise SGK'ya başvuru yapılarak gelir bağlanmalı ve hesaplanacak tazminatta ödeme miktarının dikkate alınması gerektiğini, davacının bu talep ile açtığı İzmir 1. İş Mahkemesi'nin 2020/131 E. sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, davacı işçiye bağlanmış olan gelirin ilk PSD 21.03,91 TL ve davacıya ödenmiş olan geçici iş göremezlik ödeneği toplamı olan 24.783,12 TL'nin tamamının indirilmesi gerekirken %80'i olan tutarın hesaplanan zarardan indirilmesinin hatalı olduğunu, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 4 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

1.2.6100 sayılı HMKnun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

1.2.6100 sayılı HMKnun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

1.3.Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla davalı ... Temizlik...A.Ş vekilinin bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2.2 Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.3 Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükme esas alınan hesap raporundaki hesap ilkelerinin Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olması ve davalılar vekillerince temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin aynı zamanda istinaf sebebi olarak daha evvelce ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde açıklandığı şekilde incelenerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği bu yönle Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin de yerinde olduğu dikkate alındığında kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... Temizlik...A.Ş. vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2. Tüm davalılar vekillerinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililerden alınmasına,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7011, Karar No: 2012/13666, Tarih: 27.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7011 E.  ,  2012/13666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vasisi ... aleyhine 29/09/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacılar, kızları küçük Merve'ye, aynı zamanda öğretmeni olan davalının cinsel istismarda bulunması nedeniyle 20.000,00 TL manevi tazminat istemişlerdir. Yerel mahkeme, 2.500,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın niteliği, davalının sosyal durumu ve sıfatı ile yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı taraf yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın niteliği, davalının sosyal durumu ve sıfatı ile yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı taraf yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8695, Karar No: 2006/9287, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8695 E.  ,  2006/9287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine gönderilen ... Belediye Başkanlığının 10.08.2006 ve Büyükşehir Belediye Başkanlığının 22.9.2006 günlü yazılarında dava konusu taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi gelişme alanı içinde kalıp imar durumu ve alt yapı hizmetlerinin Organize Sanayi Müdürlüğünden sorulması gerektiği bildirilmiş olup, ... Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğünün 25.09.2006 günlü yazısında ise taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar paftası içinde ve imar planı revizyonuna ait paftanın 27.10.2005 tarihinde Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca onaylanarak yürürlüğe girdiği, alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı belirtilmekle, taşınmazın vasfının tayini yönünden gelen yazı cevapları yetersizdir. Taşınmazın değerlendirme tarihi (23.08.2005 olan dava tarihi) itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları, imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama) belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığı ve Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak cevap yazıların dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16440, Karar No: 2013/20379, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/16440 E.  ,  2013/20379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

4-Dosya kapsamı ve mahkeme kararından davanın kısmi dava olarak kabul edilip sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafın ıslah dilekçesine karşı süresinde gerçekleştirdiği zamanaşımı savunmasının dikkate alınarak talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken değerlendirme yapılmaması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.