muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17195, Karar No: 2013/15214, Tarih: 23.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/17195 E.  ,  2013/15214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının dayanağı olan 18.09.2008 tarihli VDENR-2008-1225/72 sayılı Vergi suçu (kaçakçılık) raporunun '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak' suçlarına ilişkin olduğu ve mütalaanın da sözkonusu Vergi suçu (kaçakçılık) raporu ilgi tutulmak suretiyle verilmesi karşısında, tebliğnamedeki sahte fatura kullanmak suçundan mütalaa bulunmadığı düşüncesine iştirak olunmamış, sanık hakkında 14.01.2009 tarihli iddianame ile "2004 yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, anılan suçtan mahallinde hüküm kurulması ve vergi tekniği raporunda isnat olunan 2005 ve 2006 takvim yılları içersinde sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarına ilişkin zamanaşımı süresi içersinde dava açılması mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE , 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12633, Karar No: 2013/14335, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12633 E.  ,  2013/14335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararında bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, yerfıstığı ve mısırın (dane) 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekara ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulması istenilmiş olduğu halde, veri listesinin Çine Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulduğu, geri çevirme kararının eksik olarak yerine getirildiği anlaşılmış olup, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, yerfıstığı ve mısırın (dane) 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekara ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin Karpuzlu Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4755, Karar No: 2023/7641, Tarih: 20.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/4755 E.  ,  2023/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/171 E., 2023/449 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alaca Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/76 E., 2022/219 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali- tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili ; Çorum ili, Alaca ilçesi, ... köyünde 1979 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında sehven paftasına, ölçü krokisine aykırı bir şekilde tersimat yapıldığından Çorum ili, Alaca ilçesi, ... köyü 123 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalıların mirasbırakanı ... adına kayıt edilmesi gerekirken davacı ... adına tescil edildiğini, yine davalıların mirasbırakanı ... adına kayıtlı Çorum ili, Alaca ilçesi, İmat köyü, 123 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise davacı ... adına tescil edilmesi gerekirken davalılar adına kayıt edildiğini, davacının bu durumu öğrendikten hemen sonra Çorum Kadastro İl Müdürlüğü'ne 18.11.2020 tarihli dilekçe ile başvuruda bulunduğunu, Çorum Kadastro İl Müdürlüğü 15.02.2021 tarihli cevap dilekçesi ile ” tapuda pafta ve parsel numara ve maliklerinde sehven yanlışlık yapıldığını” kabul ettiğini, bu durumun yargı yolu ile düzeltilmesi konusunda davacıya yazılı cevap verdiklerini, yine davacının 18.12.2020 tarihinde kadastro teknisyeni, köy muhtarı bilirkişiler ve tanıklar huzurunda tutanak tutturarak bu yanlışlığı tutanak altına aldırıp imzalattırdığını, davacının 84 yaşında olup kendisi adına tescil edilmeyen Çorum ili, Alaca ilçesi, İmat köyü 123 ada, 2 parselde bulunan taşınmazın yüz yıla yakın süredir davacının ailesi tarafından kullandığını ve davacının taşınmaz üzerinde evi bulunduğunu, davacının kadastro sırasında yapılan yanlış tespiti yeni öğrendiğini belirterek davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptal edilerek 123 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davacı adına, 123 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise davalılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... temsilcisi; açılan davanın kadastro davası olup zamanaşımının 10 yıl olduğunu ve bu süre geçtiğinden davanın red edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... temsilcisi; açılan davanın kadastro davası olup zamanaşımının 10 yıl olduğunu ve bu süre geçtiğinden davanın red edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili; bölgede kadastral ölçümlerin, davacı tarafın dava dilekçesinde de belirtildiği üzere 1979 yılında yapıldığını, aradan 42 yıl geçtiğini, 42 yıldır davacı tarafça hiçbir girişimde bulunulmayıp idareye başvurulmadığı ve herhangi bir dava da açılmadığını, bu durumda eldeki davanın açılmasının kötü niyet göstergesi olduğunu, tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamayacağını ve dava açılamayacağını, 10 yıllık sürenin hak düşürücü sürenin olduğunu, Hâkim tarafından re’sen dikkate alınması gerektiğini, hak düşürücü süre olduğu için kesilmesi ve durmasının da söz konusu olmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2022 tarihli ve 2021/76 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararıyla; ...'ne ve dava açılmadan önce ölen mirasbırakan ...'a husumet yöneltilmesi doğru olmadığı gibi, davanın 2011 yılında yapılan sayısallaştırma çalışmalarına yönelik olmayıp kadastro öncesi nedene dayalı tapu kayıtlarının iptali ve tescil isteğine ilişkin olmakla dava konusu taşınmazlara ilişkin kadastro tutanaklarının 29.01.1980 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 24.03.2021 tarihinde açılmış olduğunun anlaşılması karşısında davacının taşınmazlarda hatalı tespit yapıldığına ilişkin iddialarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12 nci maddesinde belirtilen hususlar içerisinde kaldığı, davanın 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ve yargılama aşamasında ileri sürdüğü hususları tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.04.2023 tarihli ve 2023/171 Esas, 2023/449 Karar sayılı kararıyla; ... ve mirasbırakan ...'ın tapu maliki olmamaları nedeniyle davada taraf sıfatlarının bulunmamasına, davacının çekişmeli taşınmazlarda mülkiyet iddiasıyla Kadastro Kanununun 12 nci maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süreden sonra kadastro öncesi nedene dayalı olarak dava açmış olmasına göre İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu′nun 12/3 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Dava konusu Çorum ili, Alaca ilçesi, İmat köyü çalışma alanında bulunan 123 ada 2 parsel (eski 3193 parsel) ve 123 ada 1 parsel (eski 3192 parsel ) sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespitlerinin kesinleşme tarihinin 29.01.1980 olduğu, davanın ise Kadastro Kanunu'nun 12 nci maddesi 3 üncü fıkrasında düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 24.03.2021 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR :

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA;

Aşağıda yazılı bakiye 89,95 TL temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11133, Karar No: 2015/12891, Tarih: 10.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11133 E.  ,  2015/12891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/3-2014/163

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar ve dahili davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ............. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 61544 ada 6 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmazın davalılar tarafından gecekondu yapmak ve ağaç dikmek suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile bina ve ağaçların yıkımına karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında taşınmaz N.. D..’e temlik edilmiş, yeni malik davacı sıfatı ile yargılamaya devam etmiştir.

Davalı Sırma, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve tek çatı altında kullanılan 42 ve 44 nolu bina ve ağaçların kendisine ait olduğunu, eşinin babasının 2981 sayılı yasadan faydalanmak amacıyla Belediye'ye başvurduğunu, babasının vefatı üzerine diğer varislerin paylarını İsmail ve K....... A.....’ya sattıklarını, 18.10.1994 tarihinde Yenimahalle Belediyesi’ne 6.965,00 TL bedel ödenmek suretiyle tapuda devir yapıldığını, dava konusu taşınmazın 2981 sayılı yasadan yararlanılarak ve bedeli ödenmek sureti ile satın alındığını, binanın yaklaşık 40 yıldan beri aynı yerde bulunduğunu, davayı kabul etmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı Ayşe, davaya konu taşınmaz üzerinde bulunan ve tek çatı altında kullanılan 10 ve 10/A nolu bina ve ağaçların eşi adına kayıtlı olduğunu, 2981 sayılı Yasadan faydalanmak amacıyla Belediye'ye yapılan başvuru sonucu 12.12.1994 tarihinde, 5.600,00 TL bedel ödenmek suretiyle tapuda devir yapıldığını, eşi öldükten sonra bilmediği bir nedenle Belediye tarafından tapunun iptal edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu ve belirlenen muhdesat bedelinin davacı tarafça depo edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar ve dahili davalı tarafından temyiz edilmiştir.

./..

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 61544 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davacı İsmail adına kayıtlı iken yargılama sırasında N.. D..’e satış suretiyle devredildiği gözetilerek, HMK 125. maddesi gereğince yeni malikin davacı sıfatıyla yargılamaya kabulü ile davaya devam edilmesi, mahkemece davalılar Sırma ve Ayşe’nin çekişme konusu taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın elattığı saptanmak suretiyle bu davalılar hakkında elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar Sırma ve Ayşe’nin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, dava 02/01/2013 tarihinde açılmış ve keşif sırasında taşınmaz üzerinde dava dışı Yusuf’a ait yapı tespit edildiğinden bahisle davacı vekili 21/10/2013 tarihli dilekçesi ile Yusuf’un davaya dahil edilmesini istemiş, mahkemece istek kabul edilerek bu kişi davaya dahil edilmiştir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK ve sonradan yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK dahili davaya imkan tanıyorsa da; mecburi dava arkadaşlığının söz konusu olmadığı hallerde dahili dava yoluyla da olsa bir kimseye taraf sıfatı verilemez. Bir kimseye dahili dava yoluyla taraf sıfatı verilmesine yasal olanak bulunmadığı gibi kendisinin lehinde veya aleyhinde bir hüküm kurulması da mümkün değildir. Somut olayda Yusuf’un çok uzun süre önce taşınmazı kullanmaya başladığı, davacının da basit bir araştırma ile kullananı saptayabileceği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, dahili davalı Yusuf hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere bu kişi hakkında da kabul kararı verilmiş olması doğru değildir.

Ayrıca, davalıların mirasbırakanlarına 2981 sayılı yasa uyarınca verilen tapuların başvuru evraklarının vefat eden kişi adına verildiğinin tespiti üzerine iptal edildiği, davalıların kayden ve irsen çekişme konusu taşınmaz üzerinde hakları bulunmadığı halde, mahkemece yapılar ve ağaçların kaim bedelinin davalılara ödenmesi suretiyle elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmişse de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dahili davalı Yusuf’un temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22091, Karar No: 2013/18218, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22091 E.  ,  2013/18218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 25.07.2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.