muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13915, Karar No: 2012/17646, Tarih: 22.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13915 E.  ,  2012/17646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-.... 2-İmtiyaz Sahibi ve Yönetim Kurulu Başkanı ... 3-... vekili Avukat ...

Davacı Yargıçlar ve Savcılar Birliği (Yarsav) vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... vdl. aleyhine 25/08/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/4747, Karar No: 2023/15272, Tarih: 14.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4747 E.  ,  2023/15272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/75 E., 2016/232 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a muhalefet etme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2016 tarihli ve 2015/13183 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında; silahla tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet suçlarından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2016/75 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Hükmü temyiz etme iradesine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğe haiz sustalı bıçak ile annesi olan mağdura "seni öldüreceğim, seni geberteceğim" dediği anlaşılmıştır.

2. Kolluk tarafından düzenlenen, "..şüphelinin sağ elinde bıçak olduğunun görüldüğü ve rızası ile alındığının" belirtildiği 14.10.2015 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

3. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen, bıçağın 6136 Sayılı Yasa'nın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğine haiz sustalı çakılardan olduğunun tespit edildiği 15.10.2015 tarihli ekspertiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Kolluk tarafından düzenlenen, "..şüphelinin sağ elinde bıçak olduğunun görüldüğü ve rızası ile alındığının" belirtildiği 14.10.2015 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

3. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen, bıçağın 6136 Sayılı Yasa'nın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliğine haiz sustalı çakılardan olduğunun tespit edildiği 15.10.2015 tarihli ekspertiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillere birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Yapılan İncelemede,

Suç tarihi, 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin onbirinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olmakla;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan ''...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...'' ibaresinin ''...seri muhakeme usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri yargılama usulüne tabi olması ve mağdurun kamu hukuku olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Silahla Tehdit Suçu Yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2016/75 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet SuçuYönünden,

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2016/75 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet SuçuYönünden,

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2016/75 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3358, Karar No: 2008/6494, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3358 E.  ,  2008/6494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 20 parsel sayılı 15780.74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, memleket haritasında "M" rumuzu ile gösterilen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin orman bilirkişi krokisinde yeşil renkle boyalı kırmızı ile taralı 11380.74 m2 alanın orman niteliği ile Hazine adına, sarı ile boyalı 4400 m2 alanın davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14317, Karar No: 2012/871, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14317 E.  ,  2012/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 5 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7449, Karar No: 2024/1231, Tarih: 12.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/7449 E.  ,  2024/1231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/108 Değişik İş

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28.11.2020 tarihli ve 2020/991 Soruşturma, 2020/704 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, Şarköy Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.03.2022 tarihli ve 2022/108 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.02.2023 tarihli ve 94660652-105-59-25421-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/29803 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/29803 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan adı geçen şüpheliler hakkında yürütülen soruşturma sonunda, kamu davası açmak için yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesini takiben, atılı suçla ilgili yapılan araştırma neticesinde elde edilen yeni delillerin bahse konu soruşturma dosyasında dışında başka soruşturma evraklarına kaydedildiğinden bahisle şüpheliler hakkındaki kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına yönelik Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin Şarköy Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/03/2022 tarihli kararı ile reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde, "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz" şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31/10/2017 tarihli ve 2017/15-186 esas, 2017/450 karar sayılı ilamında, "...01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nun 172. maddesinin ikinci fıkrasıyla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, yeni bir delil meydana çıkmadan Cumhuriyet savcısınca kendiliğinden kamu davası açılamayacağı hüküm altına alınmış, ancak 06.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 680 sayılı KHK ile ayrıca, elde edilen yeni delilin kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak nitelikte olması ve sulh ceza hakimliğince bu konuda bir karar verilmesi şartlarına bağlanmıştır." şeklinde,

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/06/2015 tarihli ve 2013/7-700 esas, 2015/241 karar sayılı ilamında, "... CMK'nun 172/2. maddesinde yer alan "yeni delil" kavramından ne anlaşılması gerektiğine gelince; kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan önce mevcut olan, ancak ele geçirilemeyen, dosyada bulunan ancak Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delil, yeni delildir. Yeni bir soruşturmanın başlatılabilmesi için, delilin yeni olmasının yanında, tek başına veya diğer delillerle birlikte bir suçun işlendiğini kuvvetle ispatlama gücüne sahip olması gerekir. Dava açmaya yetecek kadar güçlü elverişlilikte veya kovuşturmama kararının nedenini ortadan kaldırıcı ve ayrıca davanın da açılmasını sağlayacak kuvvette, suç şüphesini kuvvetlendirici nitelikte bulunması gerekir. Bu nitelikte yeni bir delil ortaya çıktığında, Cumhuriyet savcısı işe tekrar el atarak, iddianame düzenleyebilecek, kabulü halinde kamu davası açılmış olacaktır." şeklinde belirtildiği üzere,

Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından yürütülen soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip söz konusu kararın kesinleşmesinden sonra, yeni delil ortaya çıkmadıkça ve bu hususta ilgili hâkimlikçe bir karar verilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılmasının mümkün olmadığı,

Yine mevcut olup ele geçirilemeyen, dosyada bulunmayan ya da dosyada bulunmakla birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delillerin "yeni delil" olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Yine mevcut olup ele geçirilemeyen, dosyada bulunmayan ya da dosyada bulunmakla birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delillerin "yeni delil" olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Somut soruşturma dosyasında, adı geçen şüpheliler ile birlikte diğer şüpheliler ...,.....,.....,.....,......,....., ... ve ... haklarında da aynı dosya üzerinden soruşturma yürütüldüğü, Şarköy Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/08/2020 tarihli ve 2020/274 değişik iş sayılı kararıyla tüm şüphelilerin iş yerlerinde suça konu malların tespiti amacıyla arama ve el koyma kararı verildiği, yapılan arama neticesinde şüpheliler .......,.....,.....,.....,'un adreslerinde herhangi bir suç unsuru tespit edilmediği, diğer şüpheliler...'ın adreslerinde yapılan aramada ise suça konu mallar tespit edilerek el koyma işleminin yapıldığı, ancak kolluk tarafından inceleme konusu şüpheliler hakkında düzenlenen tahkikat evrakının aynı Başsavcılığın başka soruşturma numaralarına kaydedilen farklı dosyalara gönderildiği, dolayısıyla inceleme konusu soruşturma dosyasında adı geçen ve haklarında kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturan somut delillerin bahse konu soruşturma dosyasına girmediğinden Şarköy Başsavcılığınca sehven tüm şüpheliler haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, dolayısıyla inceleme konusu soruşturma dosyasında dosya içerisine alınmayan ve değerlendirilmeye tabi tutulmadıkları anlaşılan delillerin kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar öncesi dosya arasında bulunmadığı ve bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerekli şekilde incelenip değerlendirilmediği açıkça ortada olan bahsi geçen delillerin yeni delil olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, talebin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir..” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İhbarnamede belirtilen eksiklikler ikmal edilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında; belirtilen eksikliklerin ikmal edilerek toplanacak tüm delillere göre şüpheli/ şüpheliler hakkında kamu davası açılıp açılmayacağının taktiri gerekirken, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine bu hususlar gözetilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Şarköy Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.03.2022 tarihli ve 2022/108 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yapılması için dava dosyasının, Batman Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17178, Karar No: 2017/263, Tarih: 17.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/17178 E.  ,  2017/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 17.01.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...'nin tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan dedeleri ...'nun maliki olduğu 1093 ada 9 parsel sayılı taşınmazını 03.11.1980 tarihinde birlikte yaşadığı oğlu davalı ...'a satış suretiyle devrettiğini, davalı ...'ın da bağış suretiyle taşınmazı çocukları olan davalılar Ümit ve Fatma'ya temlik ettiğini, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi davalı ...'ın da alım gücünün bulunmadığını, anılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmazsa taşınmazın rayiç değerin yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazın bedeli karşılığında davalı ...'a devredildiğini, iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

./..

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...'nun dava konusu 1093 ada 9 parsel sayılı taşınmazı 03.11.1980 tarihinde satış suretiyle oğlu olan davalı ...'a, Vasıf'ın da 18.10.1995 tarihinde bağış suretiyle çocukları olan diğer davalılara 1/2'şer payla temlik ettiği, davalılardan Vasıf'ın yargılama sırasında 28.05.2013 tarihinde öldüğü, 1908 doğumlu muris ... mirasçı olarak kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan mirasbırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Böylesi bir durumda, mirasbırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

../...

Somut olayda, her ne kadar davacı tarafın bildirdiği tanıkların beyanları da dikkate alınarak muvazaa olgusunun sabit olması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece dosyaya ibraz edilen 18.08.2011 tarihli mukavale başlıklı belge ile murisin mirasçıları arasında yapıldığı iddia olunan 11.01.1985 tarihli anlaşmadır başlıklı belge üzerinde herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmiştir.