muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18270, Karar No: 2014/3405, Tarih: 20.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18270 E.  ,  2014/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.06.2013

No : 2011/42-2013/277

Davacı : N.. B.. adına Av. U.. U..

Davalılar : 1-S.. K.. Başkanlığı adına Av. H.. U..

2-M.. Ö.. adına Av. Ç.. Y..

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulune karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. Maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. Maddesi ile 5510 sayılı Kanununun 86. maddesi olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.04.1993-06.11.2010 tarihleri arasında aralıksız çalıştığının tespitini talep etmiş; mahkemece, 01.03.1999-15.06.2011 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyanın tetkikinde; Dinlenen tanıkların bir kısmı, davacının kış aylarında daha yoğun olarak siteye geldiğini, yaz aylarında 15-20 günde bir gelip gittiğini belirtmiş, diğer tanıklar ise davacının aralıksız çalıştığını belirtmişlerdir. Dinlenen tanık beyanları ve mevcut belgeler nazarında davacının çalışma süresi ve sürekli olup olmadığı net olarak belirlenememesine karşılık, mahkemece, komşu apartmanda çalışan apartman görevlisi C.. Ç..’nun çalıştığı süreler esas alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda anlatılanlar ışığında, mahkemece, çalışma süreleri ve çalışmanın sürekliliği net olarak tespit edilmeli, bu bakımdan, davalı işverenin ikamet ettiğiapartmanın, yöneticisi, görevlisi ile apartmandaki komşuların bilgilerine başvurulmalı, güvenliği olan bir apartman olması nedeniyle, varsa, diğer güvenlikçiler dinlenilmeli, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, taleple bağlılık ilkesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan M.. Ö..'e iadesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13948, Karar No: 2013/337, Tarih: 16.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2011/13948 E.  ,  2013/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 10/10/2003 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalılar temyiz etmişlerdir.

Davacı, aynı zamanda amca çocukları olan davalılarca kendisine hakaret edilmesi nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminat istemiştir. Yerel mahkeme, davacı yararına 4.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın gelişim biçimi olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3495, Karar No: 2025/3679, Tarih: 22.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/3495 E.  ,  2025/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/391 E., 2025/8 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23. maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilere de uygulanacağının hüküm altına alındığını, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesine göre davacıya her ay brüt asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden günlük olarak ödeme yapılması gerektiğinin düzenlendiğini, ayrıca davacının ücretine toplu iş sözleşmesi uyarınca 6 aylık dönemlerde %4 oranında zam yapılması gerektiğini ancak davalı tarafça iş sözleşmesi dikkate alınmaksızın ücretlerin ödendiğini iddia ederek fark ücret, fark ikramiye, fark ilave tediye, fark fazla çalışma ücreti ile fark ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirilmiş olduğunu, 01.01.2019 tarihinden itibaren ücretlerin Bakanlıktan alınan görüş yazıları doğrultusunda 31.12.2018 tarihinde almakta oldukları ücretlerinin %4 zamlı hâli ile ödendiğini, davacının herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını, ikramiye ve ilave tediye ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oranı dikkate alınarak ödeneceğinin düzenlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında kadroya geçiş aşamasında imzalanan iş sözleşmesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası ile ödeneceğinin kararlaştırıldığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, 03.10.2023 tarihli ilâm ile; toplu iş sözleşmesinde öngörülen son ücret zammına (%4 oranındaki) göre belirlenen Temmuz 2020 ücretinin 01.01.2021 tarihine kadar korunacağı dikkate alınması gerektiği, 01.01.2021 tarihine kadar hak kazanılan fark alacaklarının hesabında bu ücret miktarı esas alınması gerektiği, 01.01.2021 tarihi ile arabuluculuk anlaşamama son tutanak tarihi olan 14.06.2021 tarihi arasındaki alacaklarının hesabında ise davacının 2021 yılı asgari ücretinin belli oranda fazlası üzerinden belirlenecek yeni ücret miktarı dikkate alınması gerektiği, bu şekilde belirlenecek ücrete, sona eren toplu iş sözleşmesinde öngörülen %4 zammın ilave edilmesi mümkün olmadığı, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23. madde kapsamında kamuda sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin ücretlerinin tespitinde uygulanacak kurallar belirlenmiş olup burada söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu iş sözleşmesinin davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir toplu iş sözleşmesi olmadığı, söz konusu toplu iş sözleşmesinde sürekli işçi kadrosuna geçen işçilere ocak ve temmuz aylarında beşer günlük ücret tutarında ikramiye ödenmesi öngörülmüş olup 31.10.2020 tarihinde sona eren toplu iş sözleşmesinin art etkisi söz konusu olmadığı, buna göre 2021 yılı Ocak ayı için ikramiye alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının 31.12.2018 tarihli ücretinin korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, ücretinde herhangi bir indirime gidilmediğini,

2. İş sözleşmesinde kastedilenin 2018 yılı asgari ücreti olduğunu, aksi kabulün her yıl hem asgari ücrete iş sözleşmesinde belirtilen zammın yapılması hem de toplu iş sözleşmesinde belirlenen oranların eklenmesi sonucunu doğuracağını ve ücretlerin fahiş hâl alacağını,

3. Davacının hak kazandığı bütün ödemelerin yapıldığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı, varsa alacakların hesabına ilişkindir.

3. Davacının hak kazandığı bütün ödemelerin yapıldığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı, varsa alacakların hesabına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç yüklenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6030, Karar No: 2011/7292, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6030 E.  ,  2011/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 197 parsel sayılı taşınmazın 1985 tarihli kadastro tespit çalışmaları sırasında zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı lehine oluşmadığından bahisle hazine adına tespit ve tescil edildiğini ancak; davalının 17.01.1996 tarihinde yaptığı itiraz üzerine karar tarihi itibariyle zilyetlik koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle tespitin iptal edildiğini, kadastro çalışmaları sırasında tapu tahrir kayıtlarının dikkate alınmadığını, bu taşınmazların mütegayyip eşhastan kalan taşınmazlar olduğunu, zamanaşımı ile iktisabının mümkün olmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazı 45 yıldır malik sıfatı ile nizasız fasılasız kullandığını, tarım arazisi niteliğinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı lehine gerçekleştiği gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 3402 Sayılı Yasanın 14. Maddesinde öngörülen mülk edinme koşullarının davalı taraf yararına gerçekleştiği ve taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kaldığı saptanmadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1966, Karar No: 2011/2353, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1966 E.  ,  2011/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin ortağı oldukları davalı kooperatifin 28.05.2006 tarihli genel kurulunda alınan kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, yönetim kurulunun kooperatif ve ortaklar zararına yaptığı işlemlere karşı çıkan müvekkillerinin keyfi işlemlere maruz bırakmak ve fazla aidat almak için kararlar alındığını, müvekkillerinin kooperatif ortaklığından çıkarılmaları için ihtarnameler gönderildiğini, denetim kurulu raporunun denetçi olmayan ... isimli kişi tarafından hazırlanarak genel kurulda okunduğunu, yönetim kurulu üyeliğine seçilen ... ile denetim kurulu üyeliğine seçilen ...' ın kooperatifle ticari ilişki içinde bulunduklarından bu kişilerin yönetim ve denetim kurulu üyeliğine seçilemeyeceğini, yönetim kurulunun asli görevi olan stopaj ve sigorta borçlarının ödenmesi hususunda yönetim kurulunun sorumluluktan kurtarılması için karar alınmasının hatalı olduğu gibi genel kurulca belirlenen aidat miktarının da fahiş olduğunu, mahkeme kararıyla iptal edilen önceki genel kurulda alınan kararların yeniden görüşülerek aynı maddelerin karar altına alınmasının hatalı olduğunu, tüm konutların inşaatı bitmeden dairelerin geçici maliyetlerinin tespiti için komisyon kurulamayacağını, geçmişe yönelik aidat kararı alınamayacağını, kim olduğu belirtilmeyen ve fazla ödeme yapan bir kısım ortakların ödemelerinin diğerlerinin ödemelerine eşitlenene kadar aidat alınmaması kararının ortaklar arasındaki eşitliği zedeleyeceğini, müvekkillerince gündeme alınması istenen konular hakkında yönetim kurulunca yeterli açıklama yapılmadığını ileri sürerek, anılan genel kurulda alınan tüm kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, denetim kurulu raporunun denetçi olmayan ... ile denetçi... tarafından düzenlenmesine rağmen genel kurulda denetçi olmayan ... tarafından okunduğu, denetim kurulu üyelerinin tümünün birlikte rapor hazırlamalarının zorunlu olmadığı, raporda denetçi imzası eksikliğinin veya rapordaki imzanın denetçiye ait olmadığına ilişkin genel kurulda ihtirazi kayıt ileri sürülerek konunun genel kurulda tartışılmadığından denetim kurulu raporunun denetçi olmayan...tarafından okunmasının iptal nedeni olmadığı, yönetim ve denetim kurulu üyeliğine seçilen kişilerin kooperatifle ticari ilişkide bulunduğuna ilişkin kanıt bulunmadığı, stopaj ve sigorta borçlarının ödenmesinin yönetim kurulu üyelerinin görevi olduğu ve yöneticilerin borçları süresinde ödememe konusunda ihmali bulunması halinde durumun sorumluluk davasına konu edilebileceği, konutların maliyetlerini hesaplanması ve itiraz usulünün anasözleşmesinin 61.maddesinde gösterildiğinden buna ilişkin kararın iptal nedeni bulunmadığı, genel kurulun aidat miktarını belirleme ve denkleştirme konusunda yetkili olduğu, belirlenen aidatlarla ortaklar arasında eşitliğin bozulmadığı, önceki genel kurulun iptal nedeninin azınlık tarafından verilen gündeme madde ilavesinin dikkate alınmaması olduğundan mahkemece iptal edilen genel kuruldaki kararların yeniden karara bağlanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, kooperatife ait daire ve dükkanlarda başkalarının oturtulduğu ve gayri resmi gelir elde edildiği iddiasının genel kurul kararlarının iptalini gerektirecek nedenlerden olmayıp, yöneticilerin sorumluluğuna ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19536, Karar No: 2016/9793, Tarih: 12.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19536 E.  ,  2016/9793 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 14/05/2015

NUMARASI : 2014/713-2015/549

Taraflar arasındaki muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın D.. M.. yönünden reddine, Hazine yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, M.. H.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın D.. M.. yönünden reddine, Hazine yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın Hazine arazisi olduğu tesbit tutanağının davacı adına düzenlendiği ve davacının ağaç dikmek ve sebze tarımı yapmak suretiyle taşınmazı kullandığı, tanık anlatımları ile de anlaşıldığına göre ağaç bedelleri hesaplanırken zeminin tarla sebzeciliği yerine, kuru tarım arazisi kabul edilmesi suretiyle hesap yapan bilirkişi raporuna göre fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8728, Karar No: 2013/5886, Tarih: 09.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/8728 E.  ,  2013/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Şikayetçinin katılma talebinin kabulüne karar verildiği duruşmada hazır bulunan sanığın katılma kararına karşı herhangi bir itirazda bulunmaması karşısında tebliğnamedeki karşı düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Katılan vekilinin 2005-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 16.04.2004 ve 16.04.2005 olarak tespit edilen suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.