muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9901, Karar No: 2011/12211, Tarih: 22.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9901 E.  ,  2011/12211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı S.S ... Koop. ve diğeri aleyhine 18/06/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan S.S ... Oto. Koop. vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazasında yaralanma nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dosya içerisinde mevcut Düzce Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalından alınan raporda; davacı ...'deki yaralanmanın basit tıbbi müdahaleyle giderilemiyeceği duyu ve organlarının birinin sürekli işlevinin kaybına neden olduğu, konuşmasında sürekli zorluk bulunduğu, yaşamını tehlikeye soktuğu iyileşmesi olanağı olmayan bir hastalığa neden olduğu belirtilmiş, Düzce Atatürk Hastanesinden verilen raporda ise ; % 83 oranında özürlü olduğu bildirilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut Düzce Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalından alınan raporda; davacı ...'deki yaralanmanın basit tıbbi müdahaleyle giderilemiyeceği duyu ve organlarının birinin sürekli işlevinin kaybına neden olduğu, konuşmasında sürekli zorluk bulunduğu, yaşamını tehlikeye soktuğu iyileşmesi olanağı olmayan bir hastalığa neden olduğu belirtilmiş, Düzce Atatürk Hastanesinden verilen raporda ise ; % 83 oranında özürlü olduğu bildirilmiştir.

Davacının yaralanma derecesi ve yukarıda belirtilen ilkeler gözönüne alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ,davalının tüm davacının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5892, Karar No: 2016/608, Tarih: 19.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5892 E.  ,  2016/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1a, 52/2. maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 169 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine sanığa alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2319, Karar No: 2023/8695, Tarih: 11.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2319 E.  ,  2023/8695 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/138 E., 2021/314 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/138 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2013/117 Esas, 2013/173 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 14.01.2014 tarihinde kesinleştiği; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2021/138 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verdiği dilekçe ile temyiz isteminde bulunması üzerine dosyanın Yargıtaya gönderildiğinin anlaşılması karşısında;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1 maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği,

Hakkında temyiz kanun yolu talebinde bulunulan hükmün daha önce Yargıtay denetiminden geçmediği dikkate alındığında, hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24, Karar No: 2015/1606, Tarih: 08.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/24 E.  ,  2015/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ithal etmek

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık .. müdafiinin isteği üzerine duruşmalı. sanık ... müdafii duruşmaya gelmediğinden, herhangi bir mazeret de bildirilmediğinden bu sanık ve diğer sanık ... hakkında duruşmasız olarak incelendi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Kıiminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddeden alman şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi.

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan. CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alınan şahit numunenin" ibaresinin eklenmesi suretiyle. hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza ile tutuklu kalınan süreye göre sanıklar hakkındaki salıverilme isteklerinin reddine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 08.06.2015 tarihinde saat: 09:30'da verilen bu karar Yargıtay

Cumhuriyet savcısı ....’un katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 18.06.2015 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/4249, Karar No: 2018/14460, Tarih: 22.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4249 E.  ,  2018/14460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın inkar içerikli savunmasında şikayetçinin marketine yakın yerde çalıştığını öğle aralarında bu markete gittiklerini bu sebeple kırılan cam parçaları üzerinde kendisine ait parmak izinin çıkmış olabileceğini ifade etmiş olması karşısında öncelikle savunmada belirtilen işyeri ayırt edice şekilde sanığa sorulduktan sonra doğruluğunun kolluk vasıtası ile araştırılması ve belirtildiği şekilde şikayetçiye ait işyerine gelip gitmediği hususunda şikayetçinin beyanın alınmasından sonra sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 22.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1046, Karar No: 2014/7068, Tarih: 27.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1046 E.  ,  2014/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFYONKARAHİSAR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/341-2013/289

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu P.. Mahallesi çalışma alanında bulunan 397 ada 22 parsel sayılı 47.228,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Ş.. A. adına tespit ve tescil edilmiştir. Çekişmeli taşınmaz, 01.06.2009 tarihinde yapılan satış işlemi nedeniyle M.. A..'a intikal etmiştir. Davacılar S.. Ç.., H.. A.. ve K.. A.., satış senedinin geçersiz olduğu, çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 397 ada 22 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile tarafların ortak murisi A.. A.. mirasçıları adına ve miras payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın öncesinin tapusuz olduğu, taşınmazın satış sonrasında zilyetliğinin devredilmemesi nedeniyle satışın geçersiz olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacılar, çekişmeli taşınmazın ortak muristen geldiği ve taksim edilmediği iddiasına, davalı ise çekişmeli taşınmazın 4.5.1995 tarihli senet ile muris Abdullah'tan satın alındığı ve zilyetliğin kendisine devredildiği iddiasına dayanmıştır. Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Kadastro Mahkemesinin 2008/30 Esas sayılı dava dosyasında, 4.5.1995 tarihli senet kapsamında olan dava dışı 430 ada 2 parsel sayılı taşınmazın muris Abdullah tarafından davalıya satıldığı ve zilyetliğin devredildiği kabul edildiği gibi, davalı dayanağı 4.5.1995 tarihli senet kapsamında kaldığı tartışmasız olan dava konusu taşınmazın muris tarafından davalıya satılıp, taşınmazın zilyetliğinin davalıya devredildiği temyize konu iş bu dosyada dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından da anlaşılmaktadır. Kadastro Mahkemesinin 2008/30 Esas sayılı dava dosyası, senet kapsamında olan dava dışı 430 ada 2 parsel sayılı taşınmazın muris Abdullah tarafından davalıya satılıp, taşınmazın zilyetliğin devredildiğinin kabul edilmesi nedeniyle, senet kapsamında kalan taşınmazlar yönünden davalı yararına gerçekleşen güçlü delilin de aksi davacılar tarafından kanıtlanamamıştır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar vermek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15519, Karar No: 2015/30187, Tarih: 28.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15519 E.  ,  2015/30187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/146756

MAHKEMESİ : İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2014/111 (E) ve 2014/344 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Şikayetçi M.. B..'ın yaralanmasına ilişkin düzenlenen İzmir Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 09/07/2013 tarihli raporunun 4 ve 5 numaralı fıkralarında “Yüzde sabit iz tayini için olay tarihinden 6 ay sonra tekrar muayenesi gerektiği ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hakkında rapor düzenlenebilmesi için olay tarihinden 18 ay sonra yaptırılacak Plastik ve Çene Cerrahi muayeneleri sonrasında çene fonksiyonlarında ve çiğneme fonksiyonların kayıp olup olmadığı var ise derecelerini bildirir raporların tarafımıza gönderilmesi gerektiği” hususlarına yer verildiği halde, mağdurun belirtilen hususlarda raporu aldırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

2) Sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indirimi yapılırken indirim oranının kararda belirtilmemesi,

3) Sanık hakkında yapılan haksız tahrik indiriminin 1/3 oranında yapıldığının kabul edilmesi halinde, hükümde TCK'nin 62. maddesine göre yapılan indirim sırasında hataya düşülerek sonuç cezanın “8 ay 26 gün hapis cezası” yerine “8 ay 6 gün hapis cezası” olarak hesaplanması sonuç para cezasının ise 5320 TL yerine 4920 TL olarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile isteme aykırı BOZULMASINA, 28/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15674, Karar No: 2023/2721, Tarih: 16.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15674 E.  ,  2023/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/120 E., 2022/418 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Serik Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2013 tarihli ve 2013/1106 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında katılanın tarlasındaki 38 adet nar ağacını kökünden sökerek zarar vermesi şeklindeki eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c, 53. maddeleri uyarınca kamu davasının açıldığı,

2.Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2014 tarihli ve 2013/323 Esas, 2014/402 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c, 167/2, 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildiği,

3.Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.02.2022 tarihli ve 2020/24859 Esas, 2022/957 Karar sayılı kararı ile 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği,

4.Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/120 Esas, 2022/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-c, 167/2, 62/1, 50/1-a maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii suçun sanık tarafından işlenmediğine ilişkin süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli kararın tebliği üzerine gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ile sanığın aynı konutta beraber yaşamayan kardeş oldukları, olay tarihinde katılanın kullanımında bulunan bahçedeki 38 adet nar ağacının sanığın traktörle devirmek suretiyle katılanı zarara uğrattığı kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii suçun sanık tarafından işlenmediğine ilişkin süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli kararın tebliği üzerine gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ile sanığın aynı konutta beraber yaşamayan kardeş oldukları, olay tarihinde katılanın kullanımında bulunan bahçedeki 38 adet nar ağacının sanığın traktörle devirmek suretiyle katılanı zarara uğrattığı kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı etmiş, katılanın da soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanıklar A.A. ve B.A.'nın iddiayı doğrulayan, tanık Z.A.'nın savunmayı doğrulayan beyanları ve kolluk güçleri tarafından tanzim olunan, 10.06.2013 tarihli Olay Yeri Araştırma, Görgü ve Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Tanıklar A.A. ve B.A.'nın alınan beyanlarında sanığın traktör ile katılanın kullanımında bulunan bahçedeki ağaçlara zarar verdiklerini gördüklerini beyan ettikleri, kolluk görevlilerince düzenlenen

Olay Yeri Araştırma, Görgü ve Tespit Tutanağında 38 adet ağacın kökünden söküldüğünün tespit edildiği, nar ağaçlarının doğu istikametinde Fiat marka traktörün ön kapağının bulunduğunun tespit edildiği, sanığın evinin önünde bulunan Fiat marka traktör üzerinde yapılan incelemede ön kapağının yerinde olmadığı, üst kaportasında da bükülme, ayaklık olarak bilinen basamak kısmında da eğilme olduğunun tespit edildiği nazara alındığında sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/120 Esas, 2022/418 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12649, Karar No: 2012/9982, Tarih: 25.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12649 E.  ,  2012/9982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,25.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.