muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6225, Karar No: 2015/588, Tarih: 26.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6225 E.  ,  2015/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adana Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesinin 09.02.2009 tarihli raporu ile mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının olumsuz etkilendiğinin belirtildiği, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalının 05.05.2010 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının bildirildiği, Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 30.12.2011 tarihli raporunda ise olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu yönünde bilgi verilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak giderildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi

karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, TCK.nın 50/3. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasında düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu bulunduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10364, Karar No: 2021/426, Tarih: 25.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/10364 E.  ,  2021/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 09/10/2017

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli ve 2016/466 Esas, 2017/235 Karar sayılı kararıyla davanın kesin olarak reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Mahkemece 09.10.2017 tarihli ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından bu karara ilişkin istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce 20.12.2017 tarihli ve 2017/470 Esas, 2017/476 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, bu karara ilişkin davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce 19.02.2018 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu ek karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin ...ilçesi ... Mahallesinde bulunan tapusuz taşınmazın üzerindeki yapı ve müştemilat ile birlikte çeşitli ağaçların da maliki olduğunu, Karayolları tarafından alınan kamulaştırma kararı doğrultusunda vekil edeni ile uzlaşma görüşmeleri yapıldığını, uzlaşmazlık tutanağı tanzim edildiğini açıklayarak, ... İli, ...İlçesi, ... Mahallesi'nde tapulama harici bırakılan parsel üzerinde yer alan yapı ve müştemilatın alanının, evsafının, yaşının, ağaçların cins, tür, yaş ve sayısının tespiti ile vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesi’nce davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, miktar itibariyle kesin olmak üzere davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Mahkemece 09.10.2017 tarihli ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından ek karara ilişkin istinaf yoluna başvurulması üzerine İstinaf Mahkemesince istinaf başvurusunun kesin karara ilişkin yapılması nedeniyle istinaf başvurusu reddedilmiş olup, bu kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine 19.02.2018 tarihli ek karar ile, 20.12.2017 tarihli kararın dava değeri yönünden kesin olduğu gerekçesi ile HMK'nin 346/1. maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bu ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde dava değerinin 1.000,00 TL olduğunu belirtilerek tapulama harici bırakılan parsel üzerinde yer alan yapı ve müştemilatın alanının, evsafının, yaşının, ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi talep edilmiş, dosya kapsamında muhtesatların değerine ilişkin olarak keşif ve bu konuda bilirkişi incelemesi yapılmamış, kamulaştırmayı yapan kurum olan ... tarafından yapılan 28.09.2015 tarihli kamulaştırılacak taşınmazın kıymet takdirine ilişkin raporda, dava konusu muhtesatların toplam değerinin 24.807,64 TL olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 20.12.2017 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının değer yönünden kesin olduğu nedeniyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, 19.02.2018 tarihli ek karar ile de HMK'nin 346/1. maddesi gereğince davacının temyiz talebinin, 20.12.2017 tarihli kararın kesin olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de, davanın, dava dilekçesinde 1.000 TL değer gösterilmek suretiyle açılması, ancak yargılama sırasında Mahkemece keşif yapılarak dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmemesi, kamulaştırmayı yapan kurum olan ... tarafından yapılan 28.09.2015 tarihli kamulaştırılacak taşınmazın kıymet takdir raporunda dava konusu muhtesatların toplam değerinin 24.807,64 TL olarak tespit edilmesi, Mahkeme tarafından Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi gereği dava değerinin belirlenmemesi karşısında, Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkı gözetildiğinde, İstinaf Mahkemesi’nce dava dilekçesindeki talebe bakılarak talep edilen alacak miktarının kesin nitelikte olduğundan bahisle istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, karara karşı istinaf incelemesi yapılması gerektiği kabul edilerek, 19.02.2018 tarihli ek kararın kaldırılmasına, istinaf incelemesi yapılabilmesi bakımından 20.12.2017 tarihli kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 19.02.2018 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/(1)-a maddesi uyarınca 20.12.2017 tarihli kararının istinaf incelemesi yapılabilmesi bakımından BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/216, Karar No: 2024/12126, Tarih: 22.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/216 E.  ,  2024/12126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

213 sayılı Kanun'un Geçici 34/2. maddesi uyarınca 7394 sayılı Kanun'un yayım tarihi olan 15.04.2022 tarihi itibarıyla soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen indirim oranı uygulanacağından, sanığın eylemi nedeniyle tarh edilen vergi ve diğer kalemlerin ödenmesi nedeniyle cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden üçte bir oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29383, Karar No: 2015/12547, Tarih: 25.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/29383 E.  ,  2015/12547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna, savunma hak- kının kısıtlandığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hüküm- lerin (ONANMASINA), 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2914, Karar No: 2021/8741, Tarih: 29.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/2914 E.  ,  2021/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... tarafından da doğrulanan sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında; nakliye işi yaptığını, bahsi geçen işi züccaciye cinsi eşya taşıyacağının söylenmesi üzerine aracı vasıtasıyla kabul ettiğini, yükleme sırasında kolileri elle kontrol ettiğinde içlerinde tabak olduğunu gördüğünü, tabakların kaçak olduğunu ve bir kısım kolilerin içlerinde kaçak sigara olduğunu bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini söylemesi, eşya yüklemesi tamamlanmadan yakalama işleminin yapılması karşısında sanık ...'den eşyaya ilişkin irsaliye ibraz etmesinin beklenemeyeceği, kaçak sigaraların tabak kolilerinde gizlenmiş vaziyette olması, sanık ... tarafından dosyaya tabaklara ilişkin olduğundan bahisle faturalar ibraz edilmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in tabakların kaçak olduğunu ve bir kısım kolilerde ise kaçak sigara bulunduğunu anlaması ve bilmesinin mümkün olmaması ve dosya kapsamı birlikte dğerlendirildiğinde, sanık ...'in atılı suça iştirak ettiğine dair mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin her iki suçtan beraati ve nakil aracın iadesi yerine yerine yazılı şekilde hükümler tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Ele geçen cam tabaklara ilişkin olarak birleşen 2013/265 Esas sayılı dosyada 31/05/2013 tarih ve 2013/664 Esas sayılı iddianame ile 5607 sayılı Yasanın 3/5. madde ve fıkrasına muhalefet suçundan açılan kamu davası yönüyle 5271 sayılı CMK'nun 147 ve 191. maddeleri uyarınca sanığın usulüne uygun şekilde sorgusu yapılmadan, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle, yazılı şekilde 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1. Sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla sigaralar yönünden suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasanın 8/4., tabaklar yönünden ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmekte ise de, her iki eylemin TCK'nun 44. maddesi

Kabule göre de;

1. Sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla sigaralar yönünden suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasanın 8/4., tabaklar yönünden ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmekte ise de, her iki eylemin TCK'nun 44. maddesi

uyarınca, suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarih ve 28615 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Yasanın 6455 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi gereğince cezalandırılmasının gerekmesi ve yine hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasalar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 3/18. maddesi yollamasıyla 3/5-10. maddeleri gereğince cezalandırılmasının gerekmesi karşısında; ilgili yasa hükümleri ayrı ayrı somut olaya uygulanıp, hükmedilecek cezalar belirlenerek sonuçlarının karşılaştırılması ve sanık bakımından lehe olan yasa hükmü tespit edilmesi, ayrıca;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Ele geçen tabakların değerinin 2.942,05 tl olduğu ve 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiilinin, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde teşdidi gerektirmediği halde, 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönüyle hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde hapis ve adli para cezasının alt sınırından uzaklaşılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

4. İki sanığın da 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği halde katılan ... İdaresi lehine hükmolunan vekalet ücretinin "sanıktan alınarak gümrük idaresine verilmesine" yazılması suretiyle hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/92, Karar No: 2010/9303, Tarih: 14.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/92 E.  ,  2010/9303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ...'in yağma kastının ilk gün katılandan istediği paranın ertesi günü geri kalanını almaya ve bu şekilde tek amaca yönelik olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye benimsenmemiş; yağma suçunun ilk aşamasının konutta işlendiği ve bu nedenle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin ( a ),( c ) ve ( h ) bendlerinin yanı sıra ( d ) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aynı Yasanın 61. maddesinde öngörülen ölçütler dikkate alınarak ... cezalar uygulanırken alt sınırdan uzaklaşılmış olması karşısında, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre,Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19881, Karar No: 2014/7667, Tarih: 24.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19881 E.  ,  2014/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, yeşil soğan ve ıspanağın 2011 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4304, Karar No: 2023/3918, Tarih: 14.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4304 E.  ,  2023/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1518 E., 2022/1929 K.

Avukat ...

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TARİHİ : 20.10.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/431 E., 2022/195 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla işyerinde uygulanmak üzere toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını ancak toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, ihbar olunan yüklenici firma ile muhtelif trafo merkezlerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını, yükleniciye bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı talebi olamayacağını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI