muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5142, Karar No: 2022/14255, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5142 E.  ,  2022/14255 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/12/2020 tarihli ve 2020/95206 soruşturma, 2020/109155 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/1997 değişik ... sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26/01/2022 gün ve 2022/3051 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı şüpheli ... hesabından paylaşarak hakaret suçunu işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; memleketinin ... olduğu, ...'da yaşadığı, önceden 5. ABÖ Komutanlığında çalıştığı, helikopter teknisyeni olduğu, Emre isminde oğlu olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 16/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 28/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, Amerika Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise Amerika Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/03/2021 tarihli ve 2021/1997 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2812, Karar No: 2016/9269, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2812 E.  ,  2016/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

B A Ş L I K

Davacı ... vekili 23/09/2013 havale tarihli dilekçesiyle; müvekkilinin maliki olduğu 677 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının 2003 yılında kesinleşen mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zarardan TMK’nın 1007. maddesi uyarınca Hazinenin sorumlu olduğunu belirterek şimdilik 50.000,00.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi isteğiyle dava açmıştır. Daha sonra 21/10/2014 tarihli eksik harçlı ıslah dilekçesiyle tazminat isteğini toplamda 746.000,00.-TL’ye yükseltmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, zararın tapu iptal kararının kesinleştiği 09/05/2003 tarihinde doğduğu ve bu tarihten dava tarihine kadar 6098 sayılı BK'nın 146. maddesinde öngörülen 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteğine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tazminat isteğine dayanak 677 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğiyle ve 746,00 m² yüzölçümüyle davacı ... adına tapuda kayıtlı iken, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/10/2002 gün ve 2002/272 – 2002/636 sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydı iptal edilerek tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 09/05/2003 tarihinde kesinleşmiş olduğuna ve davacı vekili tarafından 23.09.2013 tarihinde (10 yıllık zamanaşımı süresinden sonra) dava açıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19367, Karar No: 2015/29434, Tarih: 21.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19367 E.  ,  2015/29434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, kalan bakiye ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... ve...lmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... 28.10.1996 tarihinde işçi olarak çalışmaya başladığını, emekli olduğu tarihe kadar işyerinde çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin emekli olması üzerine iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ve işçilik alacaklarının verilmediğini, davalıların tüm davalıların işçilik haklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve bayram tatili ücreti ile bakiye ücret alacaklarının faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin ...bakım hizmetlerini ihale ile üstlendiğini, davacının şirkette çalışmaya 2005/Eylül ayı itibariyle başladığını, halen çalışmaya devam ettiğini, iş sözleşmesi feshedilmediği için davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, yıllık izinlerini kullandığını, çalışmalarının haftalık kırkbeş saati geçmediğini, müvekkilinden prim, yemek ve benzeri alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı... temizlik işlerini 01.04.2004-31.12.2004 tarihlerinde üstlendiklerini, davacının bu tarihlerde dokuz ay süre ile çalıştığını, sözleşmenin 31.12.2004 tarihinde bitmesinden sonra aynı kurumun işinde, işine ara vermeksizin çalışmasına devam ettiğini, şirkette bir yıldan az çalıştığı için tazminat talebinde bulunamayacağını, davacının 07.30-16.00 saatleri arasında çalıştırıldığını, hafta sonu tatilini pazar günü kullandığını belirtmiştir.

Davalı ......yıllarında ... temizlik ve bakım işlerinin ihalesini üstlendiğini, davacının vakfın iktisadi işletmesinde 23.02.2001-30.04.2002 tarihlerinde çalıştığını, vakfın işi bırakması sebebiyle davacının iş sözleşmesinin 30.04.2002 tarihinde feshedildiğini, kıdem tazminatı olarak 414,46 TL 'nin davacıya ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davacının ... hizmet alımı yoluyla çalıştırıldığını, 06.10.2009 tarihinde ...'nde çalışmakta iken emekli olduğunu, halen aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, davacının işçilik alacaklarının bulunmadığını, alacağın varlığı tespit edilse dahi bundan hizmet alım ihalesini son olarak alan ...nin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı idare vekili, davacının ... hizmet alımı yoluyla çalıştırıldığını, 06.10.2009 tarihinde ...'nde çalışmakta iken emekli olduğunu, halen aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, davacının işçilik alacaklarının bulunmadığını, alacağın varlığı tespit edilse dahi bundan hizmet alım ihalesini son olarak alan ...nin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin haklı nedenle feshi ispatlayamadığı için davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... ile davalı ... Şirketi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yıllık izin ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 28.10.1996-31.12.2004 tarihleri arasında yıllık izinlerini kullanmadığı tespit edilerek davacının 8 yıllık kıdemi karşılığı 8x20=160 gün yıllık izin ücreti alacağı olduğu belirlenmiştir. Oysa yıllık izin ücretinin hesabında esas alınan izin süresi o yıl hak kazanılan izin süresi olup, son izin süresi üzerinden yıllık izin ücretinin hesaplanması doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş davacının çalıştığı süre içinde her yıl hak kazandığı izin süresini tabi olduğu mülga 1475 ya da 4857 sayılı İş Kanunlarına göre tespit ettikten sonra davacının toplam kullanılmayan yıllık izinlerini belirlemek ve davacının son ücreti üzerinden yıllık izin ücretini hesaplamak ya da bilirkişiye hesaplattırmaktır. Bunun yapılmaması ise bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davalı tarafından bozma sonrası dosyaya sunulan itiraz mahiyetinde yıllık izin belgelerinin de dikkate alınmaması isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararan yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/19027, Karar No: 2025/3648, Tarih: 07.05.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/19027 E.  ,  2025/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2784 E., 2024/444 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a-b, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 20 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 56.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 28.02.2024 tarihli ve 2023/2784 Esas, 2024/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar alınmadığından bu yöntemle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın 16.09.2020 tarihinde gizli soruşturmacıya sentetik kannabinoid sattığı, 27.02.2018 tarihinde ise hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık M.A'ya 5237 sayılı Kanun'un 188/4.b. maddesinde sayılan yerlere iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde sentetik kannabinoid sattığı iddiasına ilişkin olarak;

1-16.09.2020 tarihli suç açısından, Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Yapılan soruşturma işlemleri, kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Dosya içerisinde 5271 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve 5271 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca usulüne uygun bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı anlaşılmakla;

Dosyada mevcut olan tutanaklar ve tanık olarak dinlenen gizli soruşturmacı beyanlarına göre sanığın kimlik tespitinin alınan görüntü kaydına dayanılarak mı yoksa bu görüntüler kullanılmadan mı yapıldığının anlaşılamaması nedeniyle somut olayda gizli soruşturmacılardan sorumlu kolluk görevlileri olarak tayin edildikleri ve kimlik tespitini yaptıkları tespit edilen NSKG314 ve NSKG353 kod nolu kolluk görevlilerinin, 5271 sayılı Kanun'un 139/3., 180/5. ve 181/1. maddelerinde belirtilen usule uygun şekilde, sanık ve müdafiinin hazır olduğu celsede, SEGBİS yoluyla ses ve görüntüleri değiştirilerek olaya ilişkin tanıklık beyanlarının alınması, sanık ve müdafiine gizli soruşturmacılara soru sorma olanağının tanınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Kanun'un 188/4.b. maddesinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, 27.02.2021 tarihli kolluk tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, alıcı M.A'nın, ikametinin önünde bulunan sanığın yanına giderek uyuşturucu maddeyi aldığı, sanık ve tanığın uyuşturucu madde alışverişinin evin bahçesinde gerçekleştiği beyan ettikleri, bilirkişi raporundaki mesafenin sanığın ikameti ile cami arasındaki mesafenin ölçülmesi sonucunda bulunduğu, tutanak tanığı beyanlarından ve tutanaktan uyuşturucu madde satışı yapılan yerin ikamet bahçesinde mi yoksa sokak üzerinde mi yapıldığının anlaşılamadığı, evin bahçesinin 5237 sayılı Kanun'un 188/4.b maddesinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı anlaşılmakla, satış yapılan yerin evin bahçesi içerisinde olup olmadığının keşif yapılmak suretiyle tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 28.02.2024 tarihli ve 2023/2784 Esas, 2024/444 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 28.02.2024 tarihli ve 2023/2784 Esas, 2024/444 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.