muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6639, Karar No: 2012/26835, Tarih: 30.11.2012

Tebligat Kanunu’nun 35/son maddesi ile daha önce tebligat yapılamayan adrese de aynı madde uyarınca tebliğ yapılma olanağı getirilmiştir. Buna göre taraflar arasında yapılan, imzası resmi makamlar önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkarlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da 35. madde hükümlerin uygulanmalıdır.

Dosya içeriğinden, davalının, 2001 yılından itibaren hastanede ihale alan temizlik şirketlerinin isim ve adreslerinin belirlenerek, davanın bu şirketlere ihbarını istediği, davanın ihbarının şirketlerin hastane kayıtlarında belirtilen adreslerine yapıldığı, davanın ihbarının ... Güvenlik Sistemleri Endüsriyel Temizlik Ürünleri Kurye Dağıtım Taşımacılık İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine, ... Limited şirketine, ... Güvenlik Sistemleri İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited şirketine tebliğ edildiği,... Medikal Sanayi ve Ticaret Limited şirketine, ... Temizlik Güvenlik Hizmetleri Gıda Sanayi ve Ticaret Limited şirketine, ...Güvenlik Temizlik Nakliyat Yemek Üretim Hizmetleri Ticaret Limited şirketine ve Özer-Ay Temizlik Büro Kal. Güv. Mutfak Hiz. Tic. Ltd. Şirketi ile ...Güvenlik Temizlik Nakliyat Yemek Üretim Hizmetleri Ticaret Limited şirketi, ... Temizlik Gıda Güvenlik İnşaat Ticaret Limited şirketi ortak girişimine adresten taşındıkları ve yeni adreslerinin bilinmediği nedeniyle tebligatların iade edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; davalının, davanın ihbarını istediği şirketlerden tebligat yapılamayanların adreslerinin ilgili Ticaret Odalarından araştırılarak tebligat yapılmasını 19.01.2012 tarihli celsede talep ettiği, Mahkemece talebin reddine karar verildiği anlaşılmış olup, davanın ihbarının talep edildiği şirketlerin adreslerinin araştırılarak, tesbit edilen adreslerine tebliğ yapıldıktan sonra varsa bildirecekleri deliller de toplandıktan sonra karar verilmesi gerekirken davalının savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.11.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/13652, Karar No: 2017/25107, Tarih: 16.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13652 E.  ,  2017/25107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16/11/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Köyü 114 ada 31 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmaz taş ocağı olarak kullanılmak üzere kamulaştırıldığından davacı idare adına tescili yerine terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18444, Karar No: 2022/9822, Tarih: 03.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/18444 E.  ,  2022/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2017 tarih, 2016/355 esas ve 2017/117 sayılı kararı

2- İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak kurulan mahkûmiyet: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21/02/2018 tarih, 2017/1201 esas ve 2018/189

sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, 05/11/2016 tarihli yakalama, muhafaza altına alma tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın aracı içerisinde yakalandığı ve araç içinin TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden, hükmedilen temel ceza üzerinden TCK'nın 188/4-b maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21/02/2018 tarih. 2017/1201 esas ve 2018/189 sayılı kararının hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına,

1- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21/02/2018 tarih. 2017/1201 esas ve 2018/189 sayılı kararının hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına,

2- Buna bağlı olarak TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde yer alan "12 yıl 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası" ibaresinin çıkartılması ve yerine " 8 yıl 4 ay hapis ve 4 gün adli para cezası " ibaresinin yazılması ve aynı paragraftaki "100" ibaresinin çıkartılması ve yerine "80" ibaresinin yazılması,

Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2716, Karar No: 2019/4627, Tarih: 13.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2716 E.  ,  2019/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A)Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

... sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına“ ilişkin kararların, ... sayılı Yasa ile değişik ... sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının bu yönden merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

1-213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2012 tarihli ve 2012/18692 esas sayılı iddianamesi ile “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, hükmün gerekçe bölümünde sanığın sahte faturalar düzenlediğinin kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında farklı suçlar olan sahte fatura düzenleme ve kullanmak suçunu işlediği belirtilmek suretiyle hüküm kurulması,

2-Sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları kullanana ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilerek faturayı düzenleyen mükellef ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve ... sayılı resmi gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, ... sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,13.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14293, Karar No: 2014/536, Tarih: 16.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14293 E.  ,  2014/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın yol olarak terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan şeker pancarı, çekirdeklik ayçiçeği, buğday, buğday samanı, haşhaş (kabuk), haşhaş (dane) ürünlerinin 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, dekar başına üretim gideri (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ve kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2756, Karar No: 2007/4947, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2756 E.  ,  2007/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, dava konusu taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınarları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazının,

2-Emsal olarak değerlendirmeye esas alınan ... 3068 sayılı taşınmazın satış tarihi itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parsel olup olmadığını belirtir belgenin, Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Emsal olarak incelenin ... 3068 ve ... 8850 ada 12 parsel sayılı taşınmazların satış tarihi itibariyle alıcısını-satıcısını, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelmesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3531, Karar No: 2014/4548, Tarih: 16.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3531 E.  ,  2014/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35/2, 29, 62, 53, 54, 63 maddeleri gereğince; 7 yıl 6 ay hapis ile cezalandırılmasına. CMUK'nun 326/son maddesi gereğince; 3 yıl 9 ay hapse düşürülmesine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1 -) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanığın bıçakla bir tanesi batına nafiz olmak üzere toplam dört bıçak darbesiyle mağduru karaciğerde, safra kesesinde on iki parmak barsağında, pankreasta ve kaim barsakta yaralanmaya ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....'in mağdur ...'i öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrik indirim miktarının az olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15201, Karar No: 2025/2785, Tarih: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/15201 E.  ,  2025/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/376 E., 2022/48 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/376 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

02.04.2022 tarihinde bizzat tebliğ edildiği ancak UYAP'tan yapılan kontrolde suça sürüklenen çocuğun tebliğ tarihinde İzmir 2 No'lu T Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü olduğu görülmekle, Ceza İnfaz Kurumu ile yapılan yazışma yapılarak suça sürüklenen çocuğun gerekçeli kararın tebliğ tarihi olan 02.04.2022 tarihinde COVİD izninde olup olmadığı sorulup tespit edilerek, ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında infaz dosyasının da bu dosya içerisine konularak, incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6222, Karar No: 2018/2993, Tarih: 03.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/6222 E.  ,  2018/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Üsküdar 1.Ağır Ceza Mahkemesi)

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli yağmaya teşebbüs ve işyeri dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat, Tedavi denetimli serbestlik ve infazın ertelenmesine

Yerel Mahkemece verilen hüküm katılan sanık ... tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 17/02/2014 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Katılan sanık ...’ın duruşmalı inceleme isteminin, katılan (sanık) ... vekilinin sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın süresine göre katılan sanık ...’ın duruşmalı inceleme isteminin; katılan sanık ... savunmanının yüzüne karşı verilen kısmen beraat ve mahkumiyet hükümlerini içeren karara yönelik, 12.08.2011 tarihli süre tutum dilekçesi içeriğinde "temyiz eden olarak sanık sıfatı kullanılıp" gerekçeli kararın tebliği üzerine verilen 19.08.2011 tarihli temyiz dilekçesinde, hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü verilen sanık ... aleyhine hükmü temyiz ettiğini de belirttiği anlaşılmış ise de; müddeti muhafaza ile açılan temyiz davasının gerekçeli temyiz dilekçesi ile genişletilemeyeceği böyle bir yol ve yöntemle yeni temyiz davası açılamayacağı cihetle, 10.08.2011 tarihinde katılan sanık ... vekilinin yüzüne okunan hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal

süreden sonra 19.08.2011 tarihinde temyiz eden katılan (sanık) ... savunmanının anılan suç yönünden vaki temyiz isteminin; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317 ve 318. maddeleri gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet; sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen beraat; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan sanık ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı kanunun 7.maddesi ile değişik “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” başlıklı 191. maddesi;

(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi, bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçtan dolayı açılan davada mahkeme, birinci fıkraya göre hüküm vermeden önce uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi hakkında, tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine; kullanmamakla birlikte, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında, denetimli serbestlik tedbirine karar verebilir.

(3) Hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilen kişi, belirlenen kurumda uygulanan tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine

uygun davranmakla yükümlüdür. Hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen kişiye rehberlik edecek bir uzman görevlendirilir. Bu uzman, güvenlik tedbirinin uygulama süresince, kişiyi uyuşturucu veya uyarıcı maddenin kullanılmasının etki ve sonuçları hakkında bilgilendirir, kişiye sorumluluk bilincinin gelişmesine yönelik olarak öğütte bulunur ve yol gösterir; kişinin gelişimi ve davranışları hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek hakime verir.

(4) Tedavi süresince devam eden denetimli serbestlik tedbirine, tedavinin sona erdiği tarihten itibaren bir yıl süreyle devam olunur. Denetimli serbestlik tedbirinin uygulanma süresinin uzatılmasına karar verilebilir. Ancak, bu durumda süre üç yıldan fazla olamaz.

(5) Tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan kişi hakkında açılmış olan davanın düşmesine karar verilir. Aksi takdirde, davaya devam olunarak hüküm verilir.

(6) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı cezaya hükmedildikten sonra da iki ilâ dördüncü fıkralar hükümlerine göre tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulabilir. Bu durumda, hükmolunan cezanın infazı ertelenir. Ancak, bunun için kişi hakkında bu suç nedeniyle önceden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemiş olması gerekir.

(7) Kişinin mahkûm olduğu ceza, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde, infaz edilmiş sayılır; aksi takdirde, derhal infaz edilir." şeklinde düzenlenmiştir.