muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17610, Karar No: 2018/9227, Tarih: 17.10.2018

HMK 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı küçük Elif yaya olup plakası tespit edilemeyen bir aracın çarptığı iddiası ile tazminat talebinde bulunmuş olup, mahkemece kusur incelemesi yaptırılmadan plakası tespit edilemeyen araç tam kusurlu kabul edilerek hesaplama yapan aktüer bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, soruşturma dosyasının da akıbeti araştırılarak, alanında uzman bir bilirkişi heyetinden kusur hususunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre davalı ...'nın plakası tespit edilemeyen aracın kusur oranında sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi doğru değildir.

3-Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı küçük Elif'in yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle de maddi tazminat isteminde

bulunulmuştur. Davacı küçük kaza tarihinde 9 yaşında olup hükme esas alınan rapora göre davacı küçüğün % 3 oranında maluliyetinin olduğu iyileşme süresinin 6 ay olduğu tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından küçük Elif için kaza tarihinden itibaren 6 ay için geçici işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece davacı küçük Elif için 4.033,35 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir. Davacı küçük Elif kaza tarihinde henüz 9 yaşında olup gelir getiren bir işte çalıştığının iddia ve ispat edilemediği, tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığı gözönüne alındığında, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2909, Karar No: 2013/2529, Tarih: 14.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2909 E.  ,  2013/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../.../2010 tarih ve 2008/350-2010/1214 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’ün noter olarak görev yaptığı ... 5 nci Noterliği’nde düzenlenen araç satış sözleşmesi ile araç satın aldıktan sonra işlem sırasında aracı satan kişi tarafından sunulan ehliyetin sahte oluşu, araç ruhsatında bulunan rehin kısmının üstünün kapatılarak gizlenmiş olması nedeniyle dava dışı banka tarafından rehine dayalı olarak aracın satılmasından dolayı müvekkilin uğradığı zararın tazmini için davalılar aleyhine açılan davanın ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/592E. 2007/458 K.sayılı kararı ile kabulüne karar verilip Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, ancak bu davada sehven faiz talebinde bulunulmadığını, davalı noterin hatalı işlem yaptığı 06.11.2006 ve takip tarihi 18.01.2008 tarihleri arasında ....156 TL faiz işlediğini ileri sürerek, anılan meblağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... Sigorta A....vekili, BK’nun 60/1 maddesi gereğince 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı noterin hatalı işlemi sebebi ile uğranılan zararın tazmini davası ....2006 tarihinde açılmış olup noterlik işlemi suç teşkil etmediğinden alacak talebinin BK’nun 60.maddesinde belirtilen 1 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, davacının zararını öğrendiği tarihten itibaren 1 yıl içinde faiz için dava açmadığı gerekçesiyle davanın zamanaşımı sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, asıl davada talep edilmeyen faiz istemine ilişkindir. Mahkemece, noterlik işleminin suç teşkil etmediği, davacının BK’nun 60. maddesi uyarınca zararını öğrendiği tarihten itibaren 1 yıl içinde faiz için dava açmadığı gerekçesiyle zamanaşımı sebebi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, Noterlik Kanunu’nun 151. maddesi uyarınca noterler, geçici yetkili noter yardımcıları, noter vekilleri ile noter kâtipleri ve kâtip adayları

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, asıl davada talep edilmeyen faiz istemine ilişkindir. Mahkemece, noterlik işleminin suç teşkil etmediği, davacının BK’nun 60. maddesi uyarınca zararını öğrendiği tarihten itibaren 1 yıl içinde faiz için dava açmadığı gerekçesiyle zamanaşımı sebebi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, Noterlik Kanunu’nun 151. maddesi uyarınca noterler, geçici yetkili noter yardımcıları, noter vekilleri ile noter kâtipleri ve kâtip adayları

noterlikteki görevleri, Türkiye Noterler Birliği organlarında görev alan noterler ise ayrıca bu görevleri ile bağlantılı olarak işledikleri suçlardan dolayı Türk Ceza Kanunu’nun uygulanması bakımından kamu görevlisi sayılırlar. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60/.... maddesi gereğince zarara yol açan eylemin, aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir. Ceza zamanaşımı süresinin uygulanması için ceza davasının açılmış olması da gerekmez. Davacı taraf, davalı noterin 06.11.2006 tarihinde düzenlenen satış işlemi yapılırken ibraz edilen ve aracın satışına esas teşkil eden ruhsat aslının rehin hanesinin üzerinin beyaz saydam bir madde ile kapatılmış olması ve altında yazıların bulunduğunun açıkça görülmesine rağmen bu hususta üzerine düşen dikkat, özen ve denetim yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürmektedir. Davalı notere isnat edilen eylem, Noterlik Kanunu’nun 151 vd. maddeleri gözetildiğinde görevi ihmal suçu kapsamında değerlendirilmelidir. Bu itibarla, BK’nun 60/... maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak zamanaşımı konusunda karar vermesi gerekirken anılan hususlar nazara alınmadan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10448, Karar No: 2015/10005, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10448 E.  ,  2015/10005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2015

NUMARASI : 2015/6 D.İş Esas - 2015/6 Karar (Ek Karar)

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından 30.12.2014 tarihli dilekçe ile özetle; "...04.11.2014 tarihli duruşma öncesinde ibraz edilen 21.10.2014 tarihli dilekçe ile, aynı gün Kırklareli 1. Asliye Hukuk, Kırklareli İcra ve İstanbul 16. Aile Mahkemelerinde duruşmalarının olduğunu gösterir duruşma zabıt örnekleri ekli mazeret dilekçesi ve getirtilmesi istenen belge ve dosyaların bildirimine ilişkin ibraz olunan dilekçelerin, dosya arasına konulmadığı, duruşma zaptına işlenmediği, 06.11.2014 tarihinde tutanak düzenlenmesi talebiyle gidildiğinde durumun öğrenildiği, dilekçelerin UYAP bilişim sistemine de işlenmediği, belge ve dosyaların bildirildiği dilekçenin "tarandı" kaşesi vurulmuş olarak dosya arasına konulduğu halde, mazeret dilekçesinin bulunamadığı ve dosya arasına konulmadığından, hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen mercii tarafından reddi hâkim talebinin reddine ilişkin hâkimin mütalaası yerinde olduğundan onaylanmasına ve davalılar vekilinin istemi kötüniyetle yaptığı anlaşıldığından, HMK 42/4. maddesi uyarınca takdiren 1.000,00.-TL disiplin para cezasına hükmedilmesine ilişkin verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.04.2015 tarih ve 2015/3091-2639 karar sayılı ilâmı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; "Reddi hâkim istemine ilişkin olarak mercii tarafından yapılan inceleme sonucunda, HMK 42. maddesi uyarınca istemin reddi veya kabulü şeklinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde HMK 39. maddesi uyarınca istemin reddi yönünde bildirilen görüşün onaylanmasına karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olduğundan, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına” karar verilmiş, bozma ilâmı sonrasında, 03/06/2015 tarihli ek kararla, davalı vekilinin reddi hâkim taleplerinin reddine, davalılar vekilinin istemi kötü niyetle yaptığı anlaşıldığından, HMK 42/4. maddesi uyarınca takdiren 1.000,00.- TL disiplin para cezasına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler, HMK’nın 36. maddesinde sayılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle reddi hâkim isteminin reddi yolunda kurulan merci kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; reddi hâkim isteminin esastan reddedilmesi ve ret talebinde bulunan tarafın kötüniyetli olması halinde, red talebinde bulunan asil taraf hakkında disiplin para cezasına hükmedilecektir. Davalılar vekili, duruşmayı müvekkilleri namlarına ve hesaplarına takip ettiğine ve reddi hâkim talebini de müvekkilleri namlarına yaptığına göre, davalı asiller yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulması doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün ikinci bendinde yer alan; “Davalılar M.. C.., Samet Tahir Cengiz, A.. C.., C.. C.. vekili Av. E.. O..'un hâkimin reddi talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK 42/4 maddesi gereğince takdiren 1.000,00.-TL disiplin para cezasına hükmedilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine; “Hâkimin reddi talebinin kötü niyetle yapıldığı anlaşıldığından, red talebinde bulunan davalılar M.. C.., Samet Tahir Cengiz, A.. C.. ve C.. C..'in 1.000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmalarına” ibaresinin yazılmasına ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/10/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29529, Karar No: 2019/12677, Tarih: 14.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29529 E.  ,  2019/12677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Esastan Red (Temyiz İsteminin Reddi)

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince CMK'nin 296/1. maddesi gereği verilen "temyiz isteminin reddi" (ek) kararının sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, CMK'nin 296/2. maddesi gereği bu hususta bir karar verilmek üzere Dairemize gönderilen dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükmün ve sanığın üzerine atılı suçun düzenlendiği kanunda öngörülen cezanın türüne ve miktarına göre; Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin 296/1. maddesi gereği verdiği temyiz isteminin reddine dair karara karşı yapılan temyiz başvurusunun CMK 286/2-a maddesi gereği reddi ile ek kararın onanması gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nin, temyiz edilemeyecek kararları düzenleyen, 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararı ile iptal edilmeden önceki hali;

"...d) Adli para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin (Değişik ibare: 6545 - 18.6.2014 / m.78) “her türlü” bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." hükmünü amirken,

15.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmakla yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/71 E. 2018/118 K. sayılı kararıyla; CMK'nin 286. maddenin 2 fıkrası d bendi; Bölge Adliye Mahkemelerince ilk defa verilecek mahkumiyet kararlarına karşı üst derece yargı denetimi yolunun kapatılması ve maddenin Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olması gerekçeleriyle iptal edilmiştir.

İptal kararı üzerine, CMK'nin 286/2-d maddesinin 20.02.2019 tarihli 7165 sayılı Kanun'un 7. maddesiyle yeniden düzenlenen ve 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren son hali;

"...d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

... Temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

7165 sayılı Kanun'un ilgili maddesi yürürlüğe girmeden önce ve halen de yürürlükte bulunan CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

... Temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

7165 sayılı Kanun'un ilgili maddesi yürürlüğe girmeden önce ve halen de yürürlükte bulunan CMK'nin 286/2-e maddesi ise;

"...e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,...

Temyiz edilemez." hükmünü amirdir.

Buna göre; "ilgili Kanunda sadece adli para cezası öngörülen suçlardan dolayı" ilk derece mahkemesince verilen kararlara ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına karşı temyiz yolu kapalı iken, gerek Anayasa Mahkemesinin 15.02.2019 tarihinde yayımlanan iptal kararı, gerekse 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren yeni madde metni düzenlemesiyle, "ilgili Kanunda sadece adli para cezası öngörülen suçlardan dolayı" ilk derece mahkemesince verilen kararların kaldırılması üzerine ilk defa Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesince verilecek olan ve CMK'nin 272/3. maddesinde sayılı (ilk derece mahkemesince verilse dahi kesin nitelikte olduğu belirtilen) kararlar hariç, her türlü karara karşı temyiz yolu açılmış bulunmaktadır.

Ancak, somut uyuşmazlıkta; sanıklar hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince 05.03.2019 günü verilen 2018/3173 E. 2019/580 K. sayılı karar, ilk kez Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen bir mahkumiyet hükmü olmadığı gibi, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nin 286/2-e maddesi gereği verilen "istinaf başvurusunun esastan reddi" yönündeki bu hükmün ilk derece mahkemesi hükmüne ilişkin kesin nitelikte bir karar olduğu anlaşılmakla,

5271 sayılı CMK'nin 286/2-e maddesi uyarınca, yalnızca adli para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilememesi nedeniyle, CMK'nin 296/2. maddesi gereği yapılan incelemede, hükmün temyiz edilemez olduğu saptandığından, tebliğnameye aykırı olarak, 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi gereği TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8296, Karar No: 2013/1031, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8296 E.  ,  2013/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede 10.08.2009 günü yapılan genel arazi kadastro çalışmasında davacı adına tesbit gören 513 ada 15 sayılı parselin komşularını ve geniş çevresini gösterir kadastro paftasının dosya arasına konulduktan sonra;

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişisine verilerek; dava konusu olduğu belirtilen 1097,86 m² yüzölçümlü taşınmaz ile davacı adına tesbit gören 513 ada 15 parsel sayılı taşınmazı kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip denetime elverişli olarak gösterilecek şekilde imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17937, Karar No: 2024/4544, Tarih: 15.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/17937 E.  ,  2024/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/500 E., 2023/142 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin 'Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTMİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğnamey'e uygun olarak, oy çokluğuyla HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.

MUHELEFET ŞERHİ

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.

MUHELEFET ŞERHİ

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayımızda madde bağımlısı sanık ...'un elinde bıçak ile annesi ...'a saldırarak ona "senin karnını deşeyim mi, evini başına yıkarım, seni de delik deşik ederim" diyerek saldırdığı, kaçmak isteyen annesi ...'yi saçlarından tutarak bıçağı boğazına dayayıp ondan para istediği, önce cebinde bulunan tuşlu cep telefonunu aldığı, bunu satmakla uğraşmam diyerek cep telefonunu yere atıp kırdığı, ...'ye yumruk ve tokatla vurduğu, parayı isteyip onu ölüm ile tehdit etmeye devam ettiği, iki eli ile göğüs kısmının içerisinde bulunan cüzdanı muhafaza etmeye çalışan ...'nin ağzına bıçağı sokmaya çalıştığı, "cüzdanı bırak yoksa seni boğazlarım" demesi üzerine ...'nin cüzdanı bırakmak zorunda kaldığı, onun cüzdanının içerisinde bulunan 2 adet 50 TL, 1 adet 100 TL toplam 200 TL parayı aldığı, dışarı kaçmak isteyen ...'nin saçlarından yakalayarak onu odaya kilitlediği, olay sonucu ...'nin basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderilebilir şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında sanığın kastının mağdurun üzerinde ne varsa almaya yönelik olduğu, sanığın özgülediği kastı, olayın özelliği ve suçun işleniş biçimi nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığından aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/22646, Karar No: 2012/25092, Tarih: 04.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22646 E.  ,  2012/25092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ..., ... vd., ... vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılardan ..., ... vd., ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç alınmasına karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalılardan ..., ... vd., ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.