muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2708, Karar No: 2013/6086, Tarih: 04.10.2013

Davalı ... San. Tic. Ltd. Şti vekili, müvekkili ile davacı arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığını, davacı ile diğer davalı arasında yapıldığı iddia edilen sözleşmede müvekkilinin taraf olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacının iddialarının yerinde olmadığını, kendi üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı yanın iddia ettiği 06.....2007 tarihli sözleşmenin davalı ... adına yetkisiz vekil tarafından imzalandığından geçersiz olduğu, davacı ile davalı ... arasında niteliği ve şartları belirlenemeyen dava konusu iki parsele ilişkin bir sözleşme yapıldığı, sözleşme gereğince ....'ın ... nolu parseldeki payını davacıya devrettiği, ... nolu parsele ilişkin olarak da sadece davalı ...'ın diğer davalı ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı, davacının ... nolu parseldeki payını davalı şirkete devretmesine karşın dava tarihine kadar davacı ile davalı şirket arasında sözleşme imzalanmadığı, taşınmazdaki paylarına göre ... parselde davacıya ...,... adet daire verilmesi gerektiği, davalı şirketle davacı arasında sözleşme ilişkisi bulunmaması nedeniyle anılan davalının davacıya karşı sorumlu olmadığı gerekçesiyle davalı şirkete yönelik davanın reddine, davalı ...'e yönelik davanın kısmen kabulü ile 1709 ada ... parsel ... nolu bağımsız bölümün tamamı ile ... nolu bağımsız bölümünün .../... payının tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davacı ... davalı ... vekilleri tarafından temyiz

edilmesi üzerine Dairemizin ........2012 gün, 5252 esas ve 7653 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

...)Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

...)Davalı şirket vekilinin karar düzeltme itirazına geline; davacı ile davalı ... vekillerinin temyiz incelemesi duruşmalı olarak yapıldığı, duruşmada davalı şirketin de vekille temsil edildiği halde, bu durum gözden kaçırılarak, Dairemizin anılan onama ilamında davalı şirket lehine duruşma vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmıştır.

SONUÇ:Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, (...) numaralı bent uyarınca davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine, davalı şirketin peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, davalı ...'ten alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ...'ten alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5479, Karar No: 2009/6741, Tarih: 20.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5479 E.  ,  2009/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ... Mevkii 143 ada 147 parsel sayılı 4466,92 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine Vekili dava dilekçesiyle; taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını bu nedenle yapılan tespitin iptaliyle parselin Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin krokide (B) ile işaretli 466,92 m²’lik kısmının parselden ifrazı ile 143 adaya ait en son parsel numarası ile aynı vasıfla Hazine adına tesciline, krokide (A) ile işaretli 4000,00 m²’lik kısmın ise yeniden tespit gibi aynı vasıfla davalı adına tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 2007 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve vergi kaydı lehe olduğ gibi aleyhe de delil oluşturacağı, davalıların dayandığı vergi kaydının taşınmaza uyduğunun kabul edildiği, vergi kaydının sınırlarında orman ve ham ... olarak tespiti yapılan 144 ve 148 nolu parseller olduğu bu nedenle vergi kayıt miktarına bağlı kalınarak 147 sayılı parselin (A) ile işaretli bölümünün davalı adına tesciline karar verilmesinde ve dava kısmen kabul edildiğinden yargılama giderlerinin buna göre hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3821, Karar No: 2025/1484, Tarih: 25.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3821 E.  ,  2025/1484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/216 E., 2023/539 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarih ve 2022/131 Esas ve 2022/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2, 52/4, 53, 58/6-7, 54/4. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarih ve 2023/216 Esas, 2023/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanık lehine olan durumların değerlendirilmediğine, soruşturma işlemlerinin yasaya uygun yapılmadığına, mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 5237 sayılı Kanunun 188/4-a hükmünün uygulanamayacağına, tanık beyanlarının doğru olmadığına, re'sen belirlenecek nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri; sanık lehine olan durumların değerlendirilmediğine, soruşturma işlemlerinin yasaya uygun yapılmadığına, mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 5237 sayılı Kanunun 188/4-a hükmünün uygulanamayacağına, tanık beyanlarının doğru olmadığına, re'sen belirlenecek nedenlerle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, Elbistan ilçesinde uyuşturucu kullanımı ve uyuşturucu ticaretinin önlenmesine yönelik yapılan çalışmalarda, Suriye uyruklu ... ve oğlu ... isimli şahısların birlikte uyuşturucu madde satışı yaptıkları yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, kolluk görevlilerince 08.02.2022 tarihinde sanık ...'in ikametinin giriş ve çıkışları görülecek şekilde gizlilik kurallarına riayet edilerek yapılan çalışmalarda saat 22.10 sıralarında ikamete tanık .... ve .... isimli şahısların geldikleri, sanığın ikametine yöneldikleri, daha sonra şahısların kesintisiz olarak takip edilerek ikametin ilerisinde durdurulduklarında .... isimli şahsın üzerinden çıkan uyuşturucu maddeleri kendi rızası ile kolluk görevlilerine verdiği, alınan beyanında bu maddeleri sanık ...'den aldığını söylediği ve sanık ...'in ikametinde 09.02.2022 tarihinde yapılan aramada ve 10.02.2022 tarihinde üzerinde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, sanığın kriminal raporlara göre metamfetamin, bonzai ve esrar maddesi satmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan olay, fiziki takip, yakalama, muhafaza altına alma, sanık hakları, tartı vezin ön ekspertiz tutanağı, ikamet arama tutanağı, Elbistan İlçe Emniyet Müdürlüğü ekspertiz raporu, Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporları, fotoğraf teşhis tutanağı, uyuşturucu maddelerin ele geçirilme şekli, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, mahkemenin, sanığın ele geçen uyuşturucu maddeleri satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, (2) numaralı bentte belirtilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. İlk derece mahkemesi hükmünde sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun' un 52/4. maddesi uyarınca 24 eşit aylık taksitlerle tahsiline karar verildikten sonra "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ihtarına yer verilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52/4-son cümlesine aykırı davranılmasının, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş ve bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarih ve 2023/216 Esas, 2023/539 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, B-4 bendinde yer alan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümüne "alınmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14764, Karar No: 2023/3952, Tarih: 24.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14764 E.  ,  2023/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescil ve tapudan yol olarak terkini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi ile resen gözetilen sebeplerle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 101 ada 117 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluşan 101 ada 117/A ve 117/A/1 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini ve yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, idarece belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürerek taşınmazın gerçek bedelinin tespit edilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili ve tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas bilirkişi raporunda hatalı değerlendirmeler yapılarak dava konusu taşınmaza piyasa değerinin çok üstünde değer biçildiğini, idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas bilirkişi raporunda hatalı değerlendirmeler yapılarak dava konusu taşınmaza piyasa değerinin çok üstünde değer biçildiğini, idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin doğru olduğunu; ancak 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhâl ödenmesi gerektiğinden düzeltilerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili ve yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesi doğrudur.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alındığında davacı idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4865, Karar No: 2019/14568, Tarih: 16.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4865 E.  ,  2019/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz talebi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, 03.07.2015 tarihli ek karara karşı yapılan itirazın CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suça sürüklenen çocuklar hakkında, farik mümeyyizlik raporu için ödenen 700 TL'nin harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "adli tıp raporu ve masraf gideri olarak hesaplanan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline" ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4489, Karar No: 2011/10672, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4489 E.  ,  2011/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 27.870,78 TL borcun 9.726,14 TL'lik kısmından sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan masraf çizelgesinde yer alan 1805,49 TL tutarındaki öğretim üyesi ek ders ücretinin Ankara 27. Noterliğince 12.09.2003 tarihinde 11365 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen “benzeri eğitim ve öğretim masrafları” içerisinde değerlendirilerek bu kalem masraflardan da davacının sorumlu olacağı dikkate alınmadan davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarları belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.