muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10618, Karar No: 2023/13418, Tarih: 25.12.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli 2019/442 Esas 2019/1584 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; 1479 sayılı Kanun'a 24 üncü maddesindeki 18 yaşını doldurmamış olanların anılan Kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmayacaklarına ilişkin düzenlemenin sadece 1479 sayılı Kanun'a tabi sigortalılık durumunda geçerli olduğu, eldeki davada ise, davacının 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılığından 18 yaşını doldurmadan önceki SSK sigortalılık süresinin de 2829 sayılı Kanun uyarınca birleştirilmesiyle ve 506 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin (G) fıkrasındaki 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edileceği yönündeki düzenleme gereği, davacının 18 yaşını doldurmadan önceki SSK sigortalılık süresinin, 1479 sayılı Kanun'un 35 ve devamı maddeleri ile Geçici 10 uncu maddesine göre ve ancak sadece prim gün sayısı hesabında dikkate alınarak, sigortalılık başlangıç süresini 18 yaş öncesine götüremeyeceği gözetilmeden hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli 2021/192 Esas 2021/407 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; 1479 sayılı Kanun'un Geçici 10 uncu maddesi uyarınca, davacının hangi tarihte yaşlılık aylığına hak kazanacağı hesaplanırken, 23.05.2002 tarihini takip eden aybaşına kadar ödenen prim gün sayısı dikkate alınacağından, bu tarihe kadar primi ödenen ve sigortalılık süresi olarak değerlendirilen tüm süreler tespit edilerek toplam primi ödenen gün sayısı hesaplanıp, davacının 25 tam yıl prim ödenme şartının tamamlanması için gerekli süre bulunarak, sigortalının hangi yaşta yaşlılık aylığına hak kazanacağı bu şekilde belirlenip tahsis koşullarının değerlendirilmesi gerektiği halde, önceki bozma ilamına yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli 2022/377 Esas 2022/5 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

E.Üçüncü Bozma Kararı

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli 2022/377 Esas 2022/5 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

E.Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; davacının 506 sayılı Kanun ve 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılıklarına ilişkin sigorta sicil dosyasının tamamının onaylı örneğini Kurumdan celbetmek, 01.06.2002 tarihi itibariyle hizmet süresini hesaplarken 18 yaş altındaki 506 sayılı Kanun kapsamında primi ödenen gün sayısını da dahil ederek aylık koşullarını buna göre belirlemek, davacının prim borcu olup olmadığını da araştırarak sonucuna göre karar vermek gereğine işaret ederek karar bozulmuştur.

F. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,davanın kabulü ile davalı SGK Başkanlığı'nın 05.04.2017 tarih ve 4.517.047 sayılı tahsis talebini red eden işleminin iptali ile 29.03.2017 tarihini takip eden aybaşı olan 01.04.2017 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, bugüne kadar ödenmeyen yaşlılık aylıklarının 5510 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi gereği her ay için ödenmesi gereken tarihlerden itibaren ayrı ayrı işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacının 01.11.1982-30.05.1995 tarihleri arasında toplam 3216 gün SSK hizmeti bulunduğu, ancak 01.11.1982-30.12.1986 tarihleri arasındaki 1090 gün SSK hizmetinin 18 yaş altından önceki çalışmalarına ait olması üzerine bu hizmetlerinin emeklilik yaş hesabına dahil edilmediği, davacının tahsis talebi değerlendirildiğinde 50 yaşını dolduracağı tarih olan 17.11.2018 tarihinde yeniden tahsis talebinde bulunması gerektiği, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 18 yaşını doldurmadan önceki SSK sigortalılık süresinin, 1479 sayılı Kanun'a göre yaşlılık aylığı koşullarının belirlenmesinde nazara alınıp alınmayacağı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 35 ve devamı maddeleri ile Geçici 10 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 35 ve devamı maddeleri ile Geçici 10 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19533, Karar No: 2014/5756, Tarih: 17.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19533 E.  ,  2014/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/84803

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

NUMARASI : 2011/489 (E) ve 2011/833 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur hakkında tanzim olunan 09.04.2011 tarihli raporda mağdurdaki ekimozların eski olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurun tüm tıbbi tedavi evraklarıyla beraber en yakın Adli Tıp Kuruma sevkinin sağlanarak, bulguların olay tarihi ile uyumlu olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4955, Karar No: 2013/9336, Tarih: 18.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4955 E.  ,  2013/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi

Hüküm : TCK'nın 62/2. maddesi uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel cezanın tayini, cezanın ertelenmesi ve denetim süresi belirlenmesi sırasında uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinin başına "TCK'nın 279/1. maddesi gereğince", 4. bendinin başına “TCK'nın 51/1. maddesi gereğince” ve 5. bendinin başına da “TCK'nın 51/3. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8756, Karar No: 2019/7134, Tarih: 01.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8756 E.  ,  2019/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... 1. Noterliğinin 28/02/2012 tarih ve 2327 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle iş akdini haklı sebeple feshettiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin mazeretsiz olarak işe gelmediğinden devamsızlık sebebi ile haklı nedenle feshedildiğini ve yıllık izin haklarını kullandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının hizmet sözleşmesinin; davacının izinsiz ve mazeretsiz devamsızlık yapması ve davacının eylemli bir feshi de olmaksızın, önce işveren tarafından haklı nedenle bildirim süresi beklenmeksizin feshedildiği gerekçesi ile kıdem tazminatının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş akdinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erip ermediği noktasındadır.İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.4857 sayılı İş Kanunu' nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır

Davacı işçi ücretlerinin düzensiz ödendiği ve hiç ödenmeyen ücret alacakları olduğu ayrıca primlerinin de eksik ücret üzerinden bildirildiği iddiası ile iş akdini 28.02.2012 tarihli ihtarnamesi ile feshetmiş olup kıdem tazminatı, yıllık izin ve bir kısım işçilik alacaklarını talep ederek açmış olduğu ilk davasında mahkemece kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin belirsiz alacak olarak açılamayacağı gerekçesi ile usulden reddine karar verildiği, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ise kabul edildiği ve kararın Dairemizin 2015/2454 esas sayılı ilamı ile onandığı görülmüştür. Davalının ise davacının 22.02.2012-27.02.2012 tarihleri arasında devamsızlık yaptığından bahisle tek bir tutanak tuttuğu ve 27.02.2012 tarihli noter ihtarı ile işe gelmediği günlere ilişkin mazeretini bildirmesini istediği, 05.03.2012 tarihinde çektiği 2. ihtarında ise 22.02.2012-27.02.2012 tarihleri arası işe gelmediğinden dolayı 27.02.2012 tarihinde ihtarname çekildiği ve davacı yanca şirkete ... aracılığı ile gönderilen raporların 01.03.2012 tarihinde alındığı ve aldığı raporların 27.02.2012 tarihinde bittiği ve buna rağmen yeni rapor ya da haklı ve kabul edilebilir bir mazeret bildirmediğinden 28.02.2012-05.03.2012 tarihleri arasındaki devamsızlıkları sebebi ile 05.03.2012 tarihi itibari ile davacının iş akdinin feshedildiğini bildirdiği görülmüştür.Yapılan açıklamalar karşısında davacının 28.02.2012 tarihine kadar raporlu olduğu ve bu tarih itibari ile çektiği ihtarnamesi ile iş akdini fesih iradesini ortaya koyduğundan artık bu tarihten sonra davacının devamsızlık yaptığından bahsedilemeyeceğinden davacının iş akdini 28.02.2012 tarihi itibari ile kendisinin feshettiği ve Dairemizce onanmak sureti ile kesinleşen aynı mahkemeye ait 2012/467 esas, 2014/643 karar sayılı dosyası ile fesih tarihinde ödenmeyen ücret alacaklarının olduğu sabit hale geldiğinden davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı sebeple feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, 01.04.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7002, Karar No: 2018/7804, Tarih: 27.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7002 E.  ,  2018/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında mahkemece çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen 04.10.2012 günlü asıl kararın aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve bu hususta mahallinde yapılan itirazın merciince incelenerek reddedildiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin anılan karara yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan 04.12.2012 tarihli Ek karara ilişkin sanık müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemece verilen 04.10.2012 günlü asıl kararda diğer suçlardan hüküm kurulurken sanığın, mağdur ...'ya yönelik işlediği iddia edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sehven hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece duruşma açılıp taraflar davet edilerek yargılamaya devamla hüküm kurulması yerine, dosya üzerinden ek kararla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5227, Karar No: 2024/8011, Tarih: 26.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5227 E.  ,  2024/8011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1636 E., 2023/1493 K.

DAVA TÜRÜ : Galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti

DAVA TARİHİ : 05.07.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/328 E., 2020/77 K.

Taraflar arasında İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'nin Mazbut Debbağ ... ... ibni esseyyid İbrahim bin Mehmed Vakfı'nın gallesinden yararlanan vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacının baba bir anne ayrı kardeşi Benal Ünverdi'nin dava konusu vakfın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğuna dair Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/335 Esas 2015/30 sayılı ilamının bulunduğu, davacının davaya konu vakıfla nesep bağının baba bir kardeşine ait Karşıyaka 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen kararı ile de kanıtladığı, davacının vakfı evladiyetinin babadan geldiği anlaşılmakla; davacının davasının kabulü ile davacının, "1241 H. ( 1825 M.) tarihli Debbağ ... ... " (Tabak ... ...) vakfının, vakfiyedeki şartlar dairesinde (şeriat hükümlerine göre kız evlada 1 erkek evlada 2 hisse olmak kaydıyla) gelir fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; bilirkişi tarafından düzenlenen 09.01.2020 tarihli raporda; davacının, "1241 H. ( 1825 M.) tarihli Debbağ ... ..." (Tabak ... ...) vakfının, vakfiyedeki şartlar dairesinde (şeriat hükümlerine göre kız evlada 1 erkek evlada 2 hisse olmak kaydıyla) gelir fazlasına müstehak evladı olduğunun tespitine karar verilebileceğinin belirtildiği, davacının davaya konu vakıfla nesep bağının baba bir kardeşine ait Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin incelenen ve kesinleşen kararı ile de kanıtladığı, dosyanın içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; İlk Derece Mahkemesince verilen karar usul ve Kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek istinaf taleplerinin reddedildiğini, kararın bir kez de Yargıtay tarafından incelenmesini talep ettiklerini, belirtilen ve resen gözetilecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı ... Müdürlüğünün diğer temyiz itirazları yönünden;

6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi gereği, Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Öte yandan Vakıflar Kanunu ve Vakıflar Yönetmeliğine göre, galle fazlası evlada şart kılınan mazbut ve mülhak vakıflarda vakfedenin soyundan gelen ve bu nedenle vakfın gelirinden (gallesinden) yararlanma hakkına sahip olan kişiler için öncelikle dava açılması ve bu haklarının dava ile tespit edilmesi aranmıştır.

13.02.2011 tarih 6111 sayılı Kanun ile değişik 5737 sayılı Vakıflar Kanun'un 7 nci maddesinde; "... İlgililerin vakfiye şartlarına göre intifa hakları saklıdır. İntifa haklarına ilişkin talepler galle fazlası almaya hak kazanıldığını gösteren mahkeme kararının kesinleştiği tarihten itibaren beş yıl geçmekle düşer." 75. maddesinde ise; "Mazbut ve mülhak vakıfların vakfiyelerindeki şartlar doğrultusunda, ilgililerin hakları saklıdır. Bu hakların kullanılmasına ilişkin usûl ve esaslar yönetmelikle düzenlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Galle fazlasının nasıl ödeneceğine dair dava tarihinde yürürlükte bulunan Vakıflar Yönetmeliğinin 54 üncü maddesinde vakıf gelirlerinden masraflar çıktıktan sonra kalacak fazlanın alacaklılara tahsis edileceği belirtildikten sonra, 55 inci maddesinde bu tahsisin ne şekilde yapılacağı düzenlenerek vakfiyesinde vakıf taşınmazların bakım ve onarım şartı bulunan vakıfların gayrisafi gelirlerinden her yıl %15 oranında ihtiyat akçesi ayrılarak taşınmazların bakım ve onarımlarının yapılacağı, bu oranın vakıfların malvarlığına göre Vakıflar Meclisi kararıyla artırılabileceği, vakıfların yıllık gayrisafi gelir tahsilatından yönetim ve temsil gideri karşılığı alınarak ... bütçesine gelir yazılacağı, bu vakıfların gerçekleşen yıllık gayrisafi gelir tahsilatından vakıf için yapılan giderler ve vakfiye şartı gereği yapılan her türlü harcamalar çıkarıldıktan sonra vakıf evlatlarına ve ilgililerine ödenecek intifa hakkının belirleneceği ve bunun doğduğu mali yılı izleyen ilk altı ay içinde vakıf evladı veya ilgilisi olduğunu mali yılın birinci ayında belgeleyenlere yıllık olarak ödeneceği, 53/2 nci maddesinde ise vakıf için belirlenen gelir fazlası (intifa hakları) vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğu ve galleye hak kazandığını kesinleşen mahkeme kararıyla ispat edenlere ve onların evladına vakıf mazbut ise ... mülhak ise mütevelli tarafından ödeneceği öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde; kesinleşmiş galle fazlasına müstahak vakıf evladı kararı olan kişilere, dava konusu vakfın mazbut olması nedeni ile ... tarafından vakfiyedeki şartlar kapsamında ödeme yapılacağının öngörülmesi ve davacının sadece galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitini de istemesi karşısında hem talep açılarak hem de uygulama ve infazda çelişki oluşturabileceği düşünülmeden galle fazlası için vakfiyedeki şartları içerecek şekilde bir hüküm kurulması doğru değil ise de bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 6100 sayılı Kanun'un 370/2 nci maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. a) Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yukarıda (2.) nolu bentte açıklanana nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararı hüküm fıkrasının (1) numaralı bendindeki "vakfiyedeki şartlar dairesinde (şeriat hükümlerine göre kız evladı 1 erkek evlada 2 hissi olmak kaydıyla) gelir" ibaresi çıkartılarak yerine yalnızca "galle" sözcüğü yazılmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370/2 nci maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA,