muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/52076, Karar No: 2014/1635, Tarih: 27.01.2014

işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırk beş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırk beş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmi beş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat on beş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Somut olayda davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede diğer davalı şirketin işçisi ve temizlik görevlisi sıfatıyla 13.05.2003-31.01.2010 arasında çalışmıştır.

Davacı, ayda yedi kez hafta içinde ve dört kez de hafta sonunda nöbet tutarak çalıştığını iddia ederek, fazla çalışma alacağının ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, son iki yıla ait nöbet çizelgeleri ve tanık beyanları dikkate alınarak davacının, haftada bir gün 24 saat, bir gün de 16 saat nöbet tutarak çalıştığı, 24 saatlik nöbet gününde 4 saat ara dinlenmesi düşülüp 11 saati geçen dokuz saatin, 16 saatlik mesaide ise 3 saat ara dinlenmesi düşülmesi sonucunda günlük 11 saati geçen 2 saatin fazla çalışma olduğu kabul edilerek davacının haftada toplam 11 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Yargıtay HGK.nun ve dairemizin yerleşik kararlarında, 24 saat çalışılıp, ertesi gün dinlenme şeklindeki çalışma sisteminde 10 saati ara dinlenmesi olup, kalan 14 saatlik fiili çalışmadan 11 saati geçen 3 saat ise fazla çalışma kabul edilmektedir.

Mahkemece, davacının fazla çalışma alacağını, 24 saatlik çalışmalarda 4 saat ara dinlenmesi düşerek hesaplayan bilirkişi raporuna göre sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18853, Karar No: 2023/1416, Tarih: 25.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18853 E.  ,  2023/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/222 E., 2022/650 K.

DAVA TARİHİ : 11.09.2020

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçişlerin yapıldığını, davacının sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiğini, ücret ödemelerinde bir eksiklik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.....2021 tarihli ve 2020/1129 Esas, 2021/591 Karar sayılı kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/2820 Esas, 2021/2804 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.03.2022 tarihli ve 2022/2703 Esas, 2022/3694 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek son tutanak tarihi ile dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihinden sonrası için yapılan hesaplama dışlanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk anlaşamama tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki döneme ilişkin ücret farkı alacağı talebi yönünden davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddi hususunda toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2118, Karar No: 2019/9878, Tarih: 23.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2118 E.  ,  2019/9878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden ise aynı Kanun’da öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33810, Karar No: 2019/5447, Tarih: 12.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33810 E.  ,  2019/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK geçici 3. Madde 1. Fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2. Fıkrasına göre; Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK.’nun 434/3. Maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen(HUMK.432/4), temyiz defterine kaydı yapılmayan(HUMK. 434/2) veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan(HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

2

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Davalıya harçları yatırması için muhtıra 18/09/2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalının muhtıra da belirtilen temyiz harçlarını 1 haftalık süre geçtikten sonra 02/11/2015 tarihinde yatırdığı anlaşıldığından, davalının temyiz talebinin reddine ilişkin mahkemece verilen 16/10/2015 günlü karara yönelik temyiz isteminin reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7046, Karar No: 2009/7191, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7046 E.  ,  2009/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... Kooperatifi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, alçı, sıva, çevre düzeni, köşebent vb. işlerin yapımı konusunda davalıyla imzalanan sözleşmeler uyarınca ödenmeyen iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, daha sonra, sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan tüm zararların da davaya dahil edilmesi istenerek ıslah edilmiş, davalı haklı nedenlerle sözleşmeden dönüldüğünü belirterek davanın reddini savunmuş, birleşen davasında; sözleşmelerin feshine, fazla ödemenin tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemenin asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davada fesih isteminin kabulüyle sözleşmenin feshine, fazla istemin reddine dair kararı davalı ve birleşen davada davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen davanın davacısı kooperatifin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı kooperatif sözleşmeler uyarınca davacıya bir kısım ödemeleri elden yaptığını belirterek fazla ödemenin istirdadını istemiştir. Hükme dayanak bilirkişi raporunda, ödeme fişi ve çeklerle yapılan toplam ödemenin 103.860,00 TL olduğu, bazı çeklerin karşılığı olmadığından ödemeye katılmadığı belirtilmiştir. Davacı yüklenici elden yapıldığı iddia olunan ödemeleri kabul etmediğinden ve iş sahibince de yazılı belge sunulmadığından ödemelere dahil edilmemesi yerinde ise de, davalı bu konuda yemin deliline de dayanmış olduğundan yapılan elden ödemeler konusunda davalı yükleniciye yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bu husus gözetilmeden fazla ödeme bulunmadığından bahisle kooperatifin davasının reddi doğru olmamıştır.

Öte yandan hükme dayanak bilirkişi raporunda davacı yüklenicinin kâr kaybı alacağı hesaplanırken BK’nın 325. maddesi uyarınca inceleme yapılmadığından eksik inceleme ile kâr kaybı hesabı da usul ve yasaya aykırıdır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, kooperatifin elden yaptığı ödemelerle ilgili davacı yükleniciye yemin teklifi hakkının hatırlatılmasından ve bilirkişiden ek rapor alınarak, iş yapmadığından tasarruf ettiği yahut diğer bir iş ile kazandığı ve kazanmaktan kasden feragat eylediği şey saptanarak kâr kaybından mahsupla sonucuna uygun hüküm kurmaktan ibarettir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, kooperatifin elden yaptığı ödemelerle ilgili davacı yükleniciye yemin teklifi hakkının hatırlatılmasından ve bilirkişiden ek rapor alınarak, iş yapmadığından tasarruf ettiği yahut diğer bir iş ile kazandığı ve kazanmaktan kasden feragat eylediği şey saptanarak kâr kaybından mahsupla sonucuna uygun hüküm kurmaktan ibarettir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı kooperatifin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün kooperatif yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ... Kooperatifi’ne geri verilmesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5879, Karar No: 2019/1701, Tarih: 19.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5879 E.  ,  2019/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ...'nın ...'yi öldürmek suçundan TCK'nin 81/1, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasına dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/313 esas 2017/239 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi,

2- Amasya Ağır Ceza Mahkemesince 21/07/2017 tarih, 2015/313 esas ve 2017/239 karar sayılı sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan verilen hükmün CMK'nin 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına,

Sanıklar ... ve ... hakkında her ne kadar maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açılmış ise de, sanıkların atılı suçu işledikleri konusunda mahkumiyetlerine yetecek derecede kesin, inandırıcı, şüpheden uzak deliller elde edilemediğinden sanıkların atılı suçtan CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81. maddesi uyarınca Amasya Ağır Ceza Mahkemesince kurulan ve sanıkların müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf talepleri üzerine yapılan incelemede; sanık ... yönünden istinaf talebinin esastan reddine, sanıklar Sefer ve Sedat yönünden ise istinaf talebinin kabulüne ve duruşma açılarak yeniden kurulan hükümlerle sanıkların CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatlarına dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/01/2018 gün, 2017/1871 esas, 2018/121 karar sayılı kararında,

A- Sanıklar Sefer ve Sedat hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden katılanlar vekilinin sanıklar Sefer ve Sedat'ın suçlarının sübuta erdiğine yönelen temyiz itirazları yerinde görülerek yapılan incelemede,

A- Sanıklar Sefer ve Sedat hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden katılanlar vekilinin sanıklar Sefer ve Sedat'ın suçlarının sübuta erdiğine yönelen temyiz itirazları yerinde görülerek yapılan incelemede,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ... ile maktul ...'un sanık ...'ın işletmekte olduğu bara geldikleri, Yavuz tarafindan hesabın istendiği, garson olan sanık ...' ın getirdiği hesabın fazla bulunması nedeniyle aralarında tartışma çıkması üzerine, mağdur ve maktulün bardan çıkıp araçlarına gittikleri, Vedat'ın hesabı getirdiği tabağı Yavuz'un kırdığı, Yavuz'un tekrar içeri girerek kasa bölümüne gittiği, 70 TL para verdiği ve kredi kartlarını denediği ancak limitin yetersiz olduğu, bunun üzerine barda müzisyen olarak çalışan tanık Taner'in daha önceden mağdur ve maktulü tanıması nedeniyle hesabı üstlendiği, ancak mağdur ...'un küfür etmeye devam etmesi nedeni ile tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıklar Sefer, Sedat ve Vedat'ın sopalarla maktul ve mağdura vurdukları anlaşılan olayda, otopsi raporuna göre maktulde birden fazla yaranın bulunması, mağdur ...'un sıcağı sıcağına alınan ilk beyanına göre sanıkların üçünün de ellerindeki sopalarla kendisine ve maktule vurduklarını ifade etmesi, tanık anlatımlarına göre sanıkların üçünün de elinde sopa bulunduğunun sabit olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar Sefer ve Sedat'ın sanık ...' ın eylemine onun yanında yer alarak katılmak suretiyle maktul ...' a yönelik kasten öldürme suçunu işledikleri gözetilerek TCK'nin 37 ve 81. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi ve aksi kanıtlanamayan savunmalara göre sanıklar hakkında maktul ... tarafından söylenen hakaret içeren sözler nedeni ile TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

B-Sanık ... hakkında maktul ...'u kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden, sanık müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz itirazları yerinde görülerek yapılan incelemede,

Hesabın ödenmemesi nedeni ile çıkan tartışma sırasında maktul ... tarafından söylenen hakaret içeren sözler nedeni ile sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi, Yasaya aykırı olup katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 19/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.