muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16156, Karar No: 2012/778, Tarih: 24.01.2012

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, ”müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15810, Karar No: 2014/18692, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15810 E.  ,  2014/18692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 28/12/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7731, Karar No: 2019/4284, Tarih: 08.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7731 E.  ,  2019/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vs. adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, bu bedellerin tahsilinin yasal zorunluluk olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bozma sonrası konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, bozma öncesi davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü bakımından davanın husumet yokluğundan reddine ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan ve bu kısım temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nün temyiz talebinin REDDİNE,

Davalı Çamlıbel EDAŞ bakımından, dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 8,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8642, Karar No: 2014/16844, Tarih: 18.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8642 E.  ,  2014/16844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, ... Köyünde ikamet etmekte ve hayvancılık işi ile uğraştığını; 23/11/2012 tarihinde, davalı tarafın sorumluluğundaki elektrik tellerinin koparak müvekkiline ait ineklerin üzerine düşmesi sonucu, 6 adet ineğin elektrik akımına kapılarak telef olduğunu; davalının zararını, ödemediğini; müvekkilinin, ineklerinin ölümü nedeniyle alamadığı anaç desteği, yavru desteği ve üretemediği süt nedeniyle, bilirkişi marifetiyle tespit edilecek zararın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiş; davacı vekili, 09/01/2014 tarihli dilekçesi ile de talep ettiği alacak miktarını ıslah ederek, 22437,00TLnin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, meydana gelen olayda hiç bir kusurunun bulunmadığını, davanın haksız ve yersiz olduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalının, elektrik üretimi ve dağıtımı işi ile uğraşıyor olması ve faaliyet alanı itibariyle işletmenin tehlike arz eden bir niteliğe sahip olduğu, elektrik nakil hattındaki tellerin kopmasının uzman bir kişiden beklenen tüm özen gösterilse dahi sıkça ve ağır zararlar doğurmaya elverişli olması sebebiyle; davalının, somut olayda kusursuz sorumluluğunun bulunduğu; meydana gelen olayda fiil ile netice arasındaki nedensellik bağının koptuğunu yöntemince ispat edemediği; işletmesi kapsamındaki enerji nakil hattındaki tellerin kopması ve hayvanların üzerine düşmesi sonucu, davacıya ait 2 ile 9 yaşları arasındaki büyükbaş hayvanların elektrik akımına kapılarak telef olduğu; itibar edilen bilirkişi raporuna göre, yıllık üretimden elde edilecek süt gelirinin telef olan hayvanlar ile yavrularının maliyetlerini karşılayacağı; dolayısıyla, davacının, hayvanlardan süt geliri elde edemeyeceği; oluşan maddi zararın, telef olan hayvanlar ve alınan anaç hayvan desteklemesi toplamı 22.437,00 TL olduğundan bahisle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik nakil hattındaki tellerin kopması sonucu, akıma kapılarak ölen inekler nedeniyle, uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Aynı ilkeler HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde de düzenlenmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Aynı ilkeler HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde de düzenlenmiştir.

Her ne kadar dava kusursuz sorumluluk esasına göre meydana gelen zararın tazmini istemine ilişkinse de, hiçkimse kendi kusurundan yararlanamayacağından davacı tarafın zararın meydana gelmesi veya artması nedeniyle kusurlu olup olmadığının belirlenmesi ve bu kusur oranı düşürülerek davalının sorumlu olacağı miktar belirlenmek gerekir. Bu nedenle mevcut zarar nedeniyle kusurunun varlığı ve derecesi ile meydana gelen zararın miktarı hakkında, bu konuda teknik bilgiye sahip konusunda uzman bilirkişiler refakate alınarak, olay yerinde keşif yapılmalı; elektrik bilirkişisinden kusur raporu alınmalı, toplanan deliller değerlendirilerek; oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm tesisi yoluna gidilmelidir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; zararın tespitine yönelik, veteriner ve ziraat mühendisi bilirkişi raporunda; 23.11.2013 günü düzenlenen jandarma tutanağı ve veteriner hekim, ziraat mühendisi ve üye bilirkişiler tarafından oluşturulan kıymet takdir komisyonu tarafından aynı gün düzenlenen rapordaki değerler dikkate alınarak hesaplama yapıldığı ve söz konusu raporun hükme esas alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda, konusunda uzman bilirkişiler refakate alınarak, olay yerinde keşif yapılmadan ve elektrik bilirkişisinden kusur raporu alınmadan; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24623, Karar No: 2018/1752, Tarih: 14.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/24623 E.  ,  2018/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu ... mahallesi 19 ada 120 parsel sayılı taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen ... mahallesi 40 ada 45 parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı ile 2014, 2013 ve 2012 yıllarına ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m² değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2)Dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın 2015, 2014, 2013 ve 2012 yıllarına ait emlak vergisi bildirimlerine ilişkin gerçekleşmiş ödeme belgeleri ve beyanname örneklerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5512, Karar No: 2024/2818, Tarih: 15.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5512 E.  ,  2024/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/304 Esas, 2023/427 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2019 tarih, 2016/520 E. ve 2019/194 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2021 tarih, 2019/1542 E. ve 2021/1208 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.02.2023 tarih, 2022/363 E. ve 2023/939 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötüniyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10019, Karar No: 2019/8414, Tarih: 10.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10019 E.  ,  2019/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... 3. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar avukatları istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi davalılar avukatlarının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 21/01/2015-21/02/2017 tarihleri arasında davalı ... Otomotiv A.Ş de müteahhit olarak hizmet vermekte olan diğer davalı nezdinde çalıştığını, müvekkiline davalı işverence 23.02.2017 tarihinde ihtarname keşide edilerek 03.02.2017-11.02.2017-15.02.2017 ve 18.02.2017 tarihlerinde işe izinsiz ve mazeretsiz olarak gelmediği, mazeretini bildirmesi aksi halde iş akdinin feshedileceğinin bildirildiğini, mazeretsiz olarak işe gelmediği iddia edilen günlerde işe gelemeyeceğini, vardiyada çalışan arkadaşları vasıtası ile amirlerine bildirdiğini, işe gelemeyeceğinden amirlerinin haberi olduğunu, işe geldiğinden izin belgelerini imzalatmak istediğini ancak imzalanmadığını, kendisinin işten çıkışının yapılabilmesi için bu şekilde davranıldığını, müvekkilinin işyerinden izin aldığı günler nedeniyle rapor almadığını ancak hastanede tedavi olduğunu, 20.02.2017 ve 21.02.2017 tarihlerinde işine giderek çalıştığını, 22.02.2017 tarihinde işverenin kendisini çağırarak kendisi ile çalışmak istemediklerini söylediğini, davalı işveren tarafından yapılan feshin haksız olduğunu, iddia ederek, müvekkilinin işe iadesini ve işe iadenin mali sonuçlarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Federal Şirketi vekili, davacının iş akdinin izinsiz ve mazeretsiz işe gelmediğinden İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince haklı nedenle fesih edildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili, davacının amirlerinden izin almaksızın işe gelmediğinden dolayı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince haklı olarak iş akdinin fesih edildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf Başvurusunda Bulunan:

Davalılar vekilleri süresinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi' nin Kararının Özeti:

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi, davalıların istinaf başvurusunun reddine karar vermiştir.

E) Temyiz: