muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/38709, Karar No: 2025/5691, Tarih: 07.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/38709 E.  ,  2025/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1463 E., 2021/292 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2017 tarihli kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak sanık hakkında 2 yıl 1 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24.06.2020 tarihli kararı ile hükmün uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma kararı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak sanık hakkında 2 yıl 1 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, suç işleme kast ve bilincinin olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanmaması ve tüm indirimlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir

III. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı suçun CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, suç işleme kast ve bilincinin olmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanmaması ve tüm indirimlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir

III. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı suçun CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve zarar da giderilmediğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4536, Karar No: 2012/11208, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4536 E.  ,  2012/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Un ... işlettiğini, davalılardan muhtelif tarihlerde 918 çuval un, 17.865 kg buğday alacağı olmasına rağmen davalıların ödeme yapmadıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL asıl alacağın ve asıl alacağa işleyecek yasal faizlerin veresiye teslim tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, ödeme tarihi olmayan alacağın ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle dava değerini 31.550,00 TL olarak arttırmıştır.

Davalı ..., kantar fişlerinden de anlaşılacağı üzere davacının un alacaklarına karşılık buğday verildiğini, aralarındaki anlaşmaya göre 1 çuval una karşılık 71 kg buğday verildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, veresiye satış ve teslim fişlerine göre bilirkişi tarafından belirlenen un bedelleri göz önüne alındığında davalının un bedellerinin ödendiğini senetle ispat etmesi gerektiği, kantar tartım fişlerinin senet olarak kabul edilemeyeceği, yazılı delil başlangıcı olması nedeniyle dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında davalının davacıya un bedellerini buğday olarak ödediğine dair kanaat oluşmadığı gerekçesiyle, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

2012/4536-11208

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı, taraflar arasında yapılan anlaşmaya göre davacının un alacaklarına karşılık buğday verildiğini savunmuş, mahkemece davalı tarafından sunulan kantar fişlerine ve tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle hüküm kurulmuştur. Davalı vekili dilekçesinde 'kabili mümkün sair deliller' demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan; davalı tarafa, davacının verdiği unların karşılığında davalının buğday verdiğine dair davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenle davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no.lu bentte açıklanan nedenle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22816, Karar No: 2012/17826, Tarih: 27.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22816 E.  ,  2012/17826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı koca tarafından; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar ile kendisinin reddedilen manevi tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4500, Karar No: 2019/1169, Tarih: 21.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/4500 E.  ,  2019/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 190 ada 3 parsel sayılı taşınmazın aslının 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun uyarınca zeytinlik amacıyla dağıtıma tabi tutulan taşınmazlardan olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında ilgili yasa çerçevesinde yükümlülüklerini yerine getirip getirmedikleri araştırılarak vasfı zeytinlik olan taşınmazlar zilyedi adına, vasfı zeytinlik olmayanların ... adına tespit edildiğini aşılanmak üzere verilen yerlerin niteliğinin değiştirilemeyeceğini, değiştirildiği takdirde taşınmazların Hazinece geri alınacağını çekişme konusu 190 ada 3 nolu parselin incirlik niteliği ile davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın dedesinden miras yoluyla annesine kaldığını, annesinin de kendisine bağışladığını, taşınmazın vasfının değiştirilmediğini, zeytinlerin durduğunu boş olan yerlere dedesi zamanında incir ağacı dikildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar 8. Hukuk Dairesince “Dosyadaki bilgi ve belgelere göre taşınmazın tahsis amacına uygun olarak işlemleri tamamlandığına ve bu husus resmi belgelerle sabit olduğuna, tespit tarihine kadar davalı lehine zilyetlik edinme koşulları gerçekleştiği belirlenerek tapu kaydına istinaden adına tescil edildiğine, taşınmaz başında yapılan keşif sırasında düzenlenen ziraat bilirkişi raporuna göre de taşınmaz üzerinde bulunan incir ağaçlarının yaşları itibariyle mevcut zeytin ağaçlarından fazla olduğu belirlendiğine göre, mahkemece kazanılmış hak ilkeleri ihlal edilerek yazılı şekilde tahsis amacına uyulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2181, Karar No: 2024/3640, Tarih: 27.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/2181 E.  ,  2024/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/120 E., 2023/828 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçtiğini ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (375 sayılı KHK) geçici 23 üncü maddesi uyarınca Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilere de uygulanacağının hüküm altına alındığını, taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinde her ay brüt asgari ücretin belirli bir oran fazlası üzerinden günlük olarak ödeme yapılması gerektiğinin düzenlendiğini, İdare tarafından gerçekleştirilen hatalı uygulama sonucunda fark alacaklarının doğduğunu ve daha önce açılan dava ile bir kısım fark ücret alacağının hüküm altına alındığını ile sürerek hesaplanmayan dönemler yönünden ücret fark alacağı ile ilk açtığı davada talep etmediği ikramiye farkı, ilave tediye farkı ve fazla çalışma fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının davalı nezdinde sürekli işçi kadrosuna 696 sayılı KHK ile değişik 375 sayılı KHK'nın geçici 23 üncü maddesi uyarınca geçirildiğini, toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre her altı aylık dönem için ayrı ayrı %4 oranında zam belirlendiğini ve buna göre davacıya yapılan ödemelerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.07.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında kadroya geçiş sırasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli oranda fazlası olarak belirlendiği tespit edildiği gerekçesiyle bilirkişi raporundaki hesaplamalara itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 22.09.2022 tarihli kararı ile; davacı işçinin sürekli işçi kadrosuna geçtiği aşamada taraflar arasında imzalanan 02.04.2018 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinde ücretinin sözleşme süresince asgari ücretin belli oranda fazlası üzerinden ödeneceğinin kararlaştırıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.12.2022 tarihli kararı ile; 31.10.2020 tarihinde sona eren toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunmaması karşısında, 31.10.2020 tarihinden sonraki dönem için bu toplu iş sözleşmesinde mevcut ikramiyeye ilişkin düzenlemeler göz önüne alınarak fark ikramiye alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyulduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, ücretin düşürülmediğini, hükmedilen alacakların faiz oranlarına, faiz türlerine ve başlangıç tarihlerine de itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11774, Karar No: 2014/1870, Tarih: 18.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11774 E.  ,  2014/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen cezada TCK.nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 20 yıl 5 ay yerine, 20 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen de re'sen temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince:

Sanığın mağdureyi kasten yaralamaya yönelik bir eyleminin bulunmadığı, cinsel ilişkiye girerken “vajina yan duvarında 3 cm lik 2 adet yırtık” oluşması ve kanama meydana gelmesi nedeniyle, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralanması ise cinsel istismar eylemi sonucunda oluştuğundan TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve nitelikli cinsel istismar suçundan hüküm kurulurken cezada bu madde uyarınca artırım yapıldığından kasten yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/480, Karar No: 2011/4014, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/480 E.  ,  2011/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Mihalgazi Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2005 gün ve 2004/48 Esas, 2005/94 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin mahkeme safahatındaki beyanında sanığın eylemlerini zorla gerçekleştirdiğini iddia etmesi karşısında, delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak 5235 sayılı Kanunun 10 ve 11. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.