muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2702, Karar No: 2016/874, Tarih: 29.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2702 E.  ,  2016/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : ... hakkında; beraat

... hakkında; TCK.nun 81/1, 62/1 maddeleri uyarınca 25 sene hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim hükmünün nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, eksik incelemeye, tahrikin varlığına, ceza miktarına, TCK'nun 25, 27, 28, 30. maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan re'sen de temyize tabi mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü sanık ...'ın apartman komşusu olan maktul ... ve ailesiyle bahçeye tabak fırlatılması meselesini konuştukları, bu hususu ...'dan öğrenen ve hakkındaki hüküm onanarak kesinleşen ...'nın hemen olay yerine geldiği ve doğrudan maktulün bulunduğunu düşündüğü bahçeye yönelerek önce ...'yı bıçakla yaraladığı, devamında katılan ... ile tanıklar ... ve ...'ın beyanlarıyla da sabit olduğu üzere sanık ...'ın ''o değil, diğeri'' şeklindeki yönlendirmesiyle bahçede bulunan maktul ...'i bıçaklayarak öldürdüğü anlaşılan olayda,

Sanığın maktul ...'in kasten öldürülmesi fiili üzerinde müşterek hakimiyet kurduğu ve TCK'nun 37/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 81, 62 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/02/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 03/03/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/14942, Karar No: 2013/13914, Tarih: 10.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/14942 E.  ,  2013/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av....tarafından, davalı ... aleyhine 28/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 26/01/2011 tarihli Bugün Gazetesinin 5. sayfasında ve www.bugün.com.tr adlı internet sitesinde davalı tarafından "Esra Ceyhan'a çok ağır suçlama" başlığı ile yazılan yazının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise; dava konusu yazıda, davacının kişilik haklarına herhangi bir saldırının söz konusu olmayıp, açıklamaların somut bilgi ve belgelere dayandığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; hukukçu bilirkişiden alınan rapora dayanılarak, dava konusu yazıda eleştiri sınırlarının aşılarak davacının şeref ve haysiyetinin rencide edildiği, kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

..

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

..

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davalı tarafından Bugün gazetesinin 26/01/2010 günlü sayısında “... çok ağır suçlama” başlığı altında yayımlanan dava konusu yazıda; davacı çalışanlarının davacıya karşı açtıkları hizmet tespiti ve alacak davası ile ilgili açıklamalara yer verilmiştir. Davacı hakkında çalışanları tarafından hizmet tespiti ve alacak davaları açılmış olup dava konusu yazının görünür gerçekliğe uygun olduğu, kamuoyu ilgisinin de bulunduğu, öz ile biçim dengesinin ve eleştiri sınırlarının aşılmadığı, yazının bu hali ile hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı, kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Diğer yandan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 266 ve devamı maddelerinde, çözümü hakim tarafından bilinmeyen özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurulacağı, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan hallerde bilirkişi dinlenemeyeceği belirtilmiştir. Somut olay, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilir niteliktedir. Mahkemenin HMK'nun 266. maddesinin emredici kuralına aykırı olarak bu konuda bilirkişiye başvurması da hatalı olmuştur.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3032, Karar No: 2016/6555, Tarih: 13.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/3032 E.  ,  2016/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Duruşmanın öne alınarak, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar görmüş bulunan müşteki ... .... vekilinin yokluğunda karar verilip bu nedenle davaya katılmak isteyip istemediği de sorulamamış ise de; 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeye hakkı bulunan müşteki kurum vekilinin temyiz dilekçesinden davaya katılma iradesinin bulunduğu anlaşılmakla davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-Hakkında kayıtsız olan sayaçtan elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın suça konu yerde ne kadar süredir ikamet ettiğinin ve dava konusu tutanak itibariyle suça konu sayacı kullanım süresinin belirlenmesinin ardından, evde kullanılan sayacın tüketimi eksik gösterip göstermediği veya tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için; sanığın suça konu evde halen ikamet ediyor olması durumunda; keşif yapılıp, söz konusu evdeki elektrikli aletlerin durumu itibariyle kurulu güç ve mümkün olduğu taktirde de faaliyet durumuna göre bu aletlerin çalışma süreleri belirlenip böylece söz konusu dönemde normal kullanıma göre tüketilebilinecek ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırıldıktan sonra bulunacak değerin suça konu sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığı ve tutanak öncesi tüketimlerle tutanak sonrası tüketimler arasında fark oluşup oluşmadığı; sanığın suça konu evde halen ikamet ediyor olmaması durumunda ise; tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre yine tespit tutanağında belirtilen endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınıp sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği bu suretle tespit edildikten sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde, 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanığı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanığa bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanacak olan cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz talebi yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12558, Karar No: 2006/15083, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12558 E.  ,  2006/15083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya ait taşınmaza iyi niyetle yaptığı duvar ve peyzaj amaçlı diktiği ağaçların bedelinin zemin değerinden fazla olduğunu 186,12 m2 kısmının adına tescilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, Mahkemece, dava kesin hüküm nedeniyle reddedilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunun 724. ve 729.maddelerine dayanılarak açılmış temliken tescil istemine ilişkindir.

Davalı tarafından davacının da içinde bulunduğu kişiler aleyhine Altınekin Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/29 E. 2004/17 K. dosyası ile açılan davada dava konusu 135 ada 1 parsel sayılı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal istenmiş, Mahkemece, elatmanın önlenmesine, tecavüzlü duvarın kal'ine karar verilmiştir.

Eldeki dava ise, davacı taşınmazda yaptığı duvar ve peyzaj amaçlı diktiği ağaçların bedelinin zemin değerinden fazla olduğundan taşınmazın 186,12 m2 kısmının Türk Medeni Kanununun 724.ve 729.maddeleri hükmünce tescili istemiyle açılmıştır.

Kesin hüküm, H.U.M.K.nun 237 maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükmü göre maddi anlamda kesin hükümden söz edebilmek için, davanın

taraflarının, davada dayanılan hukuki sebebin ve dava konusunun aynı olması gerekir. Somut olayda; Altınekin Asliye Hukuk Mahkemesi'nde elatmanın önlenmesi ve kal istenmiş; eldeki dava da ise, taşınmaza dikilen ağaçların ve o davada kal'ine karar verilen duvarın değerinin arzın değerinden fazla olması nedeniyle temliken tescil isteminde bulunmuştur. Kesin hüküm olgusunda aranması gereken dava sebepleri (dayanılan vakıalar) ilk dava ile sonradan açılan bu davada farklı olduğundan, kesin hüküm söz konusu değildir. Mahkemece işin esası incelenecek yerde, kesin hükümden söz edilmek suretiyle davanın reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın yatırana iadesine, 14.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18368, Karar No: 2019/32534, Tarih: 12.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/18368 E.  ,  2019/32534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerine engel hali bulunmayan sanığa gümrük vergileri toplamı yerine gümrüklenmiş değer olan 3.308,37-TL bildirilmek suretiyle yanıltıldığı anlaşılmakla; sanığa dava konusu eşyaların bilirkişi tarafından belirlenen CİF değer üzerinden Gümrük İdaresi'nce hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14784, Karar No: 2013/2935, Tarih: 21.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/14784 E.  ,  2013/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 12/04/2010 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacılar ile davalılardan ... temyiz etmişlerdir.

Davacılar, davalının aracıyla babaları ....'e çarparak ölümüne neden olduğundan 15.000,00'er TL manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkeme, her bir davacı yararına 7.000,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, davalının kusurunun ağırlığı ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararlarına daha üst düzeyde manevi tazminatlara hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın gelişim biçimi, davalının kusurunun ağırlığı ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararlarına daha üst düzeyde manevi tazminatlara hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17135, Karar No: 2015/16843, Tarih: 28.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/17135 E.  ,  2015/16843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; 2009 yılı 10. ayında davalı Şirkette işçi sıfatı ile çalıştığını, müvekkilinin işyerinde çalışırken 25.11.2011 tarihinde kaza geçirdiğini, bundan dolayı rapor aldığını, tedavisinin tamamlanmasının ardından işine başladığını ancak işveren tarafından dinlenmesi için izin verilmesine rağmen hakkında devamsızlık tutanağı düzenlenerek iş akdinin davalı tarafça haklı bir neden olmadan feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, resmi tatil ve yıllık izin ücreti alacağı ile ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin hangi tarafça feshedildiği, feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda; davacı taraf işyerinde iş kazası geçirdikten sonra rapor aldığını, rapor bitiminde işe başladığını ancak işverenin tam olarak iyileşinceye kadar izin kullan diyerek izin verdiğini, izinli olduğu halde hakkında devamsızlık tutanakları tutularak iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı işveren ise davacının rapor bitimi gelip işe başlamadığını, devamsızlık nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini savunmuştur.

Dosya içeriği ve tanık beyanlarına göre davacının rapor sonrası işe başlamayarak fiili olarak iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. Davacının fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmaktadır. Ancak haklı nedenle dahi olsa iş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatına hak kazanamayacağı düşünülmeden ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup, davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.