muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18369, Karar No: 2023/932, Tarih: 18.01.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6746, Karar No: 2015/6989, Tarih: 28.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6746 E.  ,  2015/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/07/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları red edilmelidir.

2-) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince ;

Dava, yaralama eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluş şekli, olay tarihi, yaralanmanın niteliği ve tarafların ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha yüksek miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9524, Karar No: 2014/9482, Tarih: 13.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9524 E.  ,  2014/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için eşi ...'den 19/12/2005 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11547, Karar No: 2011/6136, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11547 E.  ,  2011/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yanca müvekkili aleyhine girişilen icra takibine konu senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığı gibi müvekkilinin davalıyı tanımadığını, senetten kaynaklı bir borcun bulunmadığını belirterek takibe konu senetten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu senedin alacağına karşılık dava dışı ... tarafından lehtar hanesi boş olarak verildiğini, davacı hakkındaki takibin kesinleştiğini, davacının iddialarının dayanaksız olduğunu belirterek, davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen kriminal raporuna göre, dava konusu senet üzerindeki keşideci imzasının davacının eli ürünü olduğu, davacı tarafından davalıya yemin teklifinde bulunulduğu, davalıya usulüne uygun yemin davetiyesi tebliğine rağmen mazeretsiz yemine icabet etmediği, HUMK.nun 347.maddesi hükmü gereğince davacı tarafından senet bedelinin ödendiğinin kabulü gerektiği gerekçeleriyle davanın kabulüne, takibe konu senet nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, koşulları bulunmayan kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, takibe konu senetteki imza inkarına ve senetten dolayı borcunun bulunmadığına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Davacı, hem imza inkarına hem de borcunun bulunmadığına dayanmıştır. Senetteki imzanın davacıya ait olduğu sabit ve kabul olunmakla davacı yanca senedin bedelsiz kaldığına dair davalı yana yemin teklifinde bulunulmuştur. Bu talep üzerine davalıya yemin davetiyesi tebliğ edilmiş ancak tebliğe rağmen davalı yemine icabet etmemiştir.

HUMK.nun 337/1.maddesi, “yemin için çağrılacak kimseye, geçerli bir özürü olmaksızın yemin için tayin olunan günde gelmediği takdirde yeminden kaçınmış ve yemin edeceği vakıaların sabit olmuş sayılacağına karar verileceği, çıkarılacak davetiyede yazılmak suretiyle bildirilir. Tayin edilen günde o kimse gelmezse yeminden kaçınmış ve yemin edeceği vakıaların da sabit olmuş sayılmasına karar verilir” hükmünü öngörmüştür. Bu durumda mahkemece yemin davetiyesinde yemin ihtarı bulunması gerektiği gözetilmeden yemine konu vakıaların yazılması ile yetinilerek ve anılan yasa hükmüne aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1353, Karar No: 2018/7943, Tarih: 19.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/1353 E.  ,  2018/7943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1989/593 Esas sayılı dava dosyası ile çekişmeli taşınmazlara komşu 97, 98, 100, 102, 501, 675, 676, 677, 678, 698, 699, 713, 714, 717, 718, 719, 806, 807, 808 ve 809 parsel sayılı taşınmazların ... tutanakları ile varsa dayanakları olan tapu ve vergi kayıtları ile oluşmuşsa tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının getirtilerek dosya içine konulması istenildiği halde; Mahkemece Dairemize hitaben yazılan 05.10.2018 tarihli yazı ile davaya konu 104 parselin ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1989/593 Esas sayılı dava dosyasında da davalı olduğu bildirilmesine rağmen 1989/593 Esas sayılı dava dosyası getirtilmemiş, çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazların tespitine esas tapu ve vergi kayıtları dosyasına konulmamış, 718 parsele ilişkin ... tespit tutanağı dosya arasına alınmamıştır. Bu nedenle;

1- ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1989/593 Esas ve 1990/97 Karar sayılı dava dosyasının,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 718 parsel sayılı taşınmazın ... tutanağı ile varsa dayanakları olan tapu ve vergi kayıtları ile oluşmuşsa tapu kaydının, davalı ise dava dosyasının getirtilerek dosya içine konulması,

3- Çekişmeli taşınmazlara komşu 97, 98, 100, 102, 501, 675, 676, 677, 678, 698, 699, 713, 714, 717, 719, 806, 807, 808 ve 809 parsel sayılı taşınmazların dayanakları olan tapu ve vergi kayıtları ile oluşmuşsa tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının eksiksiz olarak getirtilerek dosya içine konulması, geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmemesinde ihmali ya da kusuru bulunanlar hakkında yasal sorumluluğun doğacağı hususunun unutulmaması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16204, Karar No: 2013/19857, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16204 E.  ,  2013/19857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zarar gördüğü iddia olunan "..." isimli işyerinin kayden sahibi olan ..., kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmiş ise de; suça konu işyerini fiilen işletip soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu beyan eden ve kovuşturma aşamasında beyanı alınamadan vefat eden ...'in de şikayet hakkına sahip olduğu anlaşımakla; mahkemece yargılamaya devam edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3507, Karar No: 2015/1866, Tarih: 23.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3507 E.  ,  2015/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ...... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ..... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir."

Aynı Kanunun 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olan “Kale Mahallesi Atatürk Caddesi No:8 İç Kapı no:3 K.Maraş/Afşin” adresinin dernek adresi olduğu anlaşılmış olup, zabıta araştırması ve tüm dosya kapsamından kısıtlı adayının halen ve sürekli olarak “...... Mahallesi ..... Sokak ....... Sitesi Sağlık Merkezi Blok No:.... İç Kapı No:05 ...../......” adresinde bulunan ücreti Aile ve sosyal Politikalar İl Müdürlüğü tarafından ödenen ...... merkezinde kaldığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın...... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince ...... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4046, Karar No: 2012/11124, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4046 E.  ,  2012/11124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen yakıtmatik sözleşmesi kapsamında müvekkilince faturalar içeriğindeki akaryakıtın davalıya satılarak teslim edilmiş ise de bakiye borcun ödenmediğini, aleyhine girişilen takibe davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali, takibin devamı ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya olan borcunun takip tarihi itibariyle 13.811 TL olup, dava açılmadan önce 6.686 TL’lik kısmi bir ödemenin yapıldığı halde davacı yanca gözetilmediği gibi talep edilen faiz oranının da fahiş bulunduğundan bahisle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yanca talep edilen faiz oranının sözleşme hükümlerine uygun olduğu gibi benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda takip tarihi itibariyle davacının 13.712,90 TL asıl alacak, 144.11 TL faiz tutarı olmak üzere toplam 13.857,01 TL alacaklı olduğunun saptandığı takiple dava tarihi arasında davalı yanca yapılan kısmi ödemenin BK’nun 84.maddesi uyarınca infazda dikkate alınması gerektiği ve bu ödeme tutarının icra inkar tazminatı hesabında dikkate alınmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının 13.857,01 TL’ye yönelik itirazın iptaliyle takibin asıl alacak tutarı 13.712,90 TL’ye takip tarihinden itibaren %50 oranını aşmamak üzere sözleşme faizi uygulanmak suretiyle devamına, fazlaya dair istemin reddine, 7.026,90 TL üzerinden %40 icra inkar tazminatı tutarı 2.810,76 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu icra takibi kapsamında dava açılmadan önce 12.12.2006 tarihli dekont ile davalının 6686 TL tutarında ödeme yaptığı dosya içeriğinden anlaşılmakta ise de, davacı vekilinin bu ödemeyi mahsup etmeksizin icra takibine konu 15.173,29 TL üzerinden iş bu davayı açtığı görülmektedir. O halde mahkemece davadan önce yapılan ödememe tutarı gözetilerek davacı yanın anılan 6686 TL yönünden dava açmakta hukuki yararı bulunmaması nedeniyle bu bölüm bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.07.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.07.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine itiraz süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum.