muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21544, Karar No: 2018/9961, Tarih: 26.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21544 E.  ,  2018/9961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 1640 ve 1115 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/649 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, dava konusu 1640 parselin davacı tarafından muris ...’dan 20 yıl önce satın alındıktan sonra taşınmazdaki eski binayı yıkıp yerine 2 katlı yeni bina inşa ettiğini,ayrıca bina bitişiğine 2 adet büyükbaş hayvan beslemek için besihane yaptığını,yine 1115 parsel sayılı taşınmaza kavak ve muhtelif cins meyve ağaçları dikip yetiştirdiğini belirterek bu muhdesatların davacı tarafından yapıldığının ve yetiştirildiğinin tespitini ve taşınmazların beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, 1115 parsel sayılı taşınmazdaki kavak ve meyve ağaçlarının davalılardan ... tarafından taşınmaza su kuyusu vurulup su çıkartılmasından sonra muris tarafından dikildiğini, murisin vefat edene kadar ağaçlar ile bizzat ilgilenip onun vefatından sonra davacının ağaçların semerelerinden tek başına faydalandığını, kavak ve iğde gibi kendiliğinden yetişen ağaç ve filizler olduğunu,1640 parsel sayılı taşınmazda ise muris tarafından yapılmış bir taş ev olduğunu, davacının bu binayı yıkıp taş ve ahşap malzemelerini kullanıp kendisine bina yaptığını,davacının daha sonra besihane yaptığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Köyü, köy içi mevkiinde bulunan (eski 1640 parsel) yeni 146 ada 126 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 21/04/2015 havale tarihli Fen bilirkişisi Nail Uyanık'ın raporunda ve krokisinde belirtilen A harfiyle işaretli ve kırmızı renk ile boyalı 94,99 m² yüzölçümündeki iki katlı kerpiç ev, bu eve bitişik vaziyette krokide B harfiyle işaretli ve sarı renkle boyalı 62,52 m² yüz ölçümündeki ahır, krokide C harfiyle işaretli mavi renkle boyalı 17,31 m² yüzölçümündeki odunluğun ve aynı köy sarıtuzla mevkii, (eski 115 parsel) yeni 129 ada 25 parsel üzerinde bulunan 06/05/2015 havale tarihli Ziraat Bilirkişi raporu ve ekli krokisinde B ve C harfiyle gösterilen iki armut ağacının davacı tarafından yapıldığının tespitine, Karar kesinleştiğinde mülkiyet tespitinin bir nolu karar gereğince ... Tapu Sicil Müdürlüğünün parsellerin beyanlar hanesine işlenmesi için kararın, fen ve ziraat bilirkişi raporlarının ... Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Dava; muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “Beyanlar” başlıklı 1012/2, 3. maddesine göre, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususlar tüzükle belirlenir. Özel kanun hükümleri saklıdır. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60.maddesine göre de, kütüğün beyanlar sütununa, mevzuatın yazılmasını öngördüğü hususlar tarih ve yevmiye numarası belirtilerek yazılır. Söz konusu yasal düzenlemelere göre, her beyanın tapu kütüğünün beyanlar sütununda gösterebilmesi mümkün değildir. Bunun için, Türk Medeni Kanunu'nda ya da özel kanunlarda bu konuda bir hükme yer verilmiş olması veya Tapu Sicil Tüzüğü'nde bir düzenleme yapılmış olması gerekir. Mevzuatın yazılmasına izin vermediği bir belirtme kütüğün beyanlar sütununda gösterilemez.

Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen, taşınmazın heyelan bölgesinde kalması (710 m), geçit hakkı(748 m), toprağın iyileştirilmesi (755 m), eklentiler (1012/1 m) ile özel yasalar arasındaki 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 41.maddesi, 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun değişik 7. maddesi, 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 11. maddesi, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 12. maddesi, 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 22. maddesi, 2981 Sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemleri düzenleyen yasa uyarınca hak sahibine tahsis beyanları, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 15. maddesi, 2924 Sayılı Orman Köylüsünün Desteklenmesine Dair Kanunu'nun 7. maddesi ve 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/II. maddesi tapunun beyanlar sütununa şerh verilmesine imkan veren yasal düzenlemelerden bir kısmıdır.

Somut olayda, tapunun beyanlar sütununa tescile imkanı veren yasal düzenlemelerden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, Mahkemece, tespit hükmü verilmekle yetinilmesi gerekirken, tapu malik hanesine bu şekilde şerh düşülmesine karar verilmesi de doğru olmamıştır. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nın Ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda (2) bentte açıklanan nedenlerle haklı görüldüğünden; temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının ikinci bendindeki “Karar kesinleştiğinde mülkiyet tespitinin bir nolu karar gereğince ... Tapu Sicil Müdürlüğünün parsellerin beyanlar hanesine işlenmesi için kararın ve fen ve ziraat bilirkişi raporlarının ... Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine”, ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8183, Karar No: 2013/12426, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8183 E.  ,  2013/12426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olup davalının işleteni olduğu aracın 14.12.2010 tarihinde istiap haddi aşılmış şekilde kullanılması sırasında meydana gelen kaza sonucunda ölen kişinin yakınlarına ödenen 46.119 TL tazminatın tahsili için davalı hakkında başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, kazanın mühhasıran istiap haddi aşımından meydana gelmediği, rücu şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 17.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4398, Karar No: 2013/5722, Tarih: 12.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4398 E.  ,  2013/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2546, Karar No: 2024/481, Tarih: 06.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2546 E.  ,  2024/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1992 E., 2022/1708 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/255 E., 2022/306 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirketin Ereğli bayisinden 2018 yılı Haziran ayında Yağanoyem adlı yemden 120 adet süt pelet yemi ve 10 adet buzağı yemi aldığını, bu yemleri 07.07.2018 tarihinde ineklerine yedirdiğini ve ineklerinin yemi yedikten sonra fenalaştıklarını, hemen veteriner çağırdığını, tüm çabalara rağmen 6 adet inek ve 1 dana olmak üzere toplam 7 hayvanının öldüğünü, hayvanların ölüm sebebinin davalıdan satın aldığı yem olduğunu, bu hususun veteriner raporu ile de sabit olduğunu, yemlerin son kullanma tarihinin geçtiğini ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL maddi zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; şirketin hiç bir zaman tarihi geçmiş yem satmadığını, yemlerin üretim tarihinin 2018 yılı olduğunu, yemler üzerindeki 2010 yılı ibaresinin sehven kaldığını, dava konusu olaydan sonra davacı tarafından yine kendi yem firmalarından yeniden yem alındığını ve davacı tarafından tüketildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; uyuşmazlık konusu yemlerden alınmış numune mevcut olmadığından bilirkişi incelemesi yaptırılamadığı, davacının 7 büyükbaş hayvanının telef olmasının nedeninin davalı tarafından imal edilen yemden kaynaklandığı hususunun belirlenemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dava dilekçesini tekrar ederek hayvanların gıda zehirlenmesi geçirdiklerinin veteriner hekimin raporu ile de sabit olduğunu, söz konusu yemlerin hayvanlara yedirildiği ve hayvanların yemleri yedikten sonra zehirlendiği hususunun dinlenen görgü tanıkları ile sabit olduğunu, yem çuvallarının üzerindeki bilgi kağıdında yemlerin üretim tarihinin 21.06.2010 olarak belirtildiği, yemin depolama ömrü 3 ay olup 3 ay içerisinde tüketilmesi gerektiğini, bu yemlerin satış tarihinin ise 2018 Haziran ayı olduğunu, Mahkemece bilirkişi raporu aldırılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf nedenlerini tekrar ederek tanık beyanlarının da sabit olduğunu, eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini, bilirkişi incelemesi yaptırılmadığını, illiyet bağının bulunup bulunmadığının bilirkişi maarifeti ile araştırarak sonuca göre karar vermesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine ve özellikle toplanan deliller ile hayvanların ölüm sebebinin davalıdan satın alınan yemler olduğunun ispat edilemediğinin, yanlız zehirlenerek öldüklerinin değil bu zehirlenmenin davalıdan satın alınan yemlerin yedirilmesi neticesinde gerçekleştiğinin de ispat edilmesi gerektiği, bilirkişi raporu aldırılmasının dosya bakımından yararsız olduğu ve tanık beyanlarının iddiayı ispata yetersiz olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/584, Karar No: 2018/1332, Tarih: 19.09.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/584 E.  ,  2018/1332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.01.2014 gün ve 2012/35 E., 2014/13 K. sayılı karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 08.10.2015 gün ve 2014/14121 E., 2015/27893 K. sayılı kararı ile:

"... A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 08.01.2007-12.09.2011 tarihleri arasında usta oto boyacısı olarak 1.500,00 TL net ücret ile çalıştığını, ücretlerin bordrolara düşük yansıtıldığını, haftanın 5 günü 08:30-19:00, Cumartesi günleri ise 08:30-17:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını, son 7 aya ait asgari geçim indiriminin ödenmediğini, dini bayramlar dışındaki genel tatil günlerinde çalışmasına karşılık ödeme yapılmadığını, 2011 Temmuz, Ağustos ve Eylül ücretlerinin ödenmediğini, talep ve hak arama girişimlerinin tepki ile karşılandığını, işverence işyerini terk etmesi istenerek fiilen iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, genel tatil, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 22.03.2007 tarihinde Silivrikapı Şubesi'nde işe başladığını, 2008 yılı Şubat ayında Seyrantepe Şubesi'nde çalıştığını, bu şubenin 2009 yılında kapatılması üzerine işten çıkarıldığını ancak 01.02.2009 tarihinde yeniden işe alındığını, asgari ücret ile çalıştığını, davacının işten çıkarılmadığını, iş sözleşmesini 12.09.2011 tarihinde kendisinin feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini feshetmekte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece davalı vekili tarafından cevap dilekçesinde adresleri ile birlikte gösterilen iki tanığın dinlenmesi için davetiye çıkarıldığı, tanıkların belirtilen adreslerden ayrıldıkları gerekçesiyle davetiyelerin iade edildiği, davalı vekilinin 10/05/2013 tarihli oturumda ve sonraki oturumlarda tanıklarının dinlenmesini talep ettiği halde, HMK’nın 240/3 maddesi uyarınca davalı tarafa tanıkların tebligata yarar açık adreslerini bildirmesi için işin niteliğine uygun kesin bir süre verilmeden, dosyanın bilirkişiye tevdii ile rapor alındığı şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile tanık dinletme talebinin reddine karar verilerek hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkının ihlali olup, hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir...."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı işçi vekili, müvekkilinin davalı işyerinde usta oto boyacısı olarak aylık 1.500TL net ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları, asgari geçim indirimi, ücret, yıllık izin, genel tatil ve fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacı işçinin özel hayatına ilişkin olan ve işyerinde gerçekleşen davranışları nedeniyle uyarılması üzerine işe gelmediğini, akabinde noter aracılığı ile iş sözleşmesinin feshedildiğine dair ihtarname keşide edilmiş ise de işe gelmeyen ve devamsızlık yapanın bizzat davacı işçi olduğunu, diğer taleplerinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini davalı işverenin ispat edemediği, davacının talep konusu işçilik alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekilince temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçe ile bozulmuştur.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini davalı işverenin ispat edemediği, davacının talep konusu işçilik alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekilince temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçe ile bozulmuştur.

Mahkemece, davalı vekilinin 08/02/2012 tarihli cevap dilekçesi ile bildirdiği tanıkları adına 23/01/2013 tarihli duruşma için çıkarılan meşruhatlı davetiyelerin muhatapların işten ayrılmış olmaları gerekçe gösterilerek iade edildiği, davalı vekilinin 23/01/2013 tarihli duruşmaya katılmadığı, herhangi bir mazeret dilekçesi sunmadığı, bu duruşmada davacı tanıklarının dinlendiği, dosyada toplanacak başka delil bulunmadığından dosyanın bilirkişiye verilerek rapor alındığı, 10/05/2013 tarihli duruşmaya kadar davalı vekilinin tanıklarının dinlenmesi konusunda herhangi bir talepte bulunmadığı, tanıkların doğru adresini bildirmediği, 10/05/2013 tarihli duruşmada bilirkişi raporu davalı vekiline tebliğ edildikten sonra tanıklarının dinlenmesini talep ettiği, her ne kadar dosya Yargıtay'dan döndükten sonra yapılan kontrolde dosya içinde davalı vekilince sunulmuş 23/01/2013 tarihli bir mazeret dilekçesi bulunmuş ise de, dilekçede herhangi bir havale bulunmadığı ve dilekçenin UYAP’ta taranmamış olduğu, 23/01/2013 tarihli duruşma tutanağında davalı vekilinin mazeretinden bahsedilmediği, bu hâliyle söz konusu dilekçenin sonradan dosya içine bir şekilde eklenmiş olduğu, yasa maddesinde taraflarca bildirilen tanıkların adresinde bulunamaması hâlinde, duruşmada hazır bulunan taraf veya vekili kastedilerek tanığın doğru adresini bildirmek üzere işin niteliğine uygun kesin süre verileceğinin hüküm altına alındığı, duruşmada hazır bulunmayan veya mazeret bildirmeyen taraf vekiline tanıklarının doğru adreslerini bildirmek üzere kesin süre verilebilmesi için ihtarlı davetiye çıkarmak gerektiği, oysa davalı vekilinin herhangi bir mazeret dilekçesi sunmadığı dikkate alındığında davayı takip etmediği sonucu ortaya çıkmakta olup, davayı takip etmeyen tarafa böyle bir sürenin verilmesi zorunluluğundan bahsedilemeyeceği, kaldı ki dosya bilirkişiye tevdi edilerek rapor tebliğ edilinceye kadar tanıklarını dinletme ve adreslerini bildirme yönünde herhangi bir talepte bulunmayan davalı vekiline ihtarlı davetiye çıkarılarak tanıklarının doğru adresini bildirmek üzere süre verilmesinin yasanın amacı dışında bir hak tanınması olduğu ve davayı uzatmaya yönelik hareket eden tarafı korumaktan öte hukuki dinlenilme hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.