muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24820, Karar No: 2013/10102, Tarih: 13.05.2013

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü

sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 03/10/1990-02/05/2006 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2490x0,25=623 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davasının KABULÜ ile; Rafineri bölümünde geçen; 03/10/1990-20/02/1991 arası 137 gün 15/08/1991-24/02/1992 arası 190 gün 04/09/1992-19/02/1993 arası 165 gün 01/09/1993-13/02/1994 arası 162 gün 12/09/1994-07/02/1995 arası 145 gün 04/09/1995-04/02/1996 arası 150 gün 02/09/1996-26/02/1997 arası 174 gün 01/09/1997-22/02/1998 arası 171 gün 04/09/1998-22/03/1999 arası 196 gün 27/08/1999-15/03/2000 arası 197 gün 02/09/2000-15/03/2001 arası 191 gün 14/09/2001-24/01/2002 arası 130 gün 03/06/2002-22/03/2003 arası 287 gün 17/09/2003-26/01/2004 arası 129 gün 25/03/2004-07/04/2004 arası 12 gün 01/09/2005-08/02/2006 arası 157 gün 21/04/2006-02/05/2006 arası 11 gün olmak üzere toplam 2604 günlük çalışmasının itibari hizmetten sayılması gerektiğinin TESPİTİNE” karar verilmesi;

4-Mahkemece bozmaya uyulması sonucu artık bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda“usulü kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamakta ise de, bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.1989 gün 541-534, 21.2.1990 gün 10-117; 7.10.1990 gün 439-562; 19.2.1992 gün 635-82; 23.2.1994 gün 936-94; 03.03.2010 gün ve 2010/12-81-118; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E. 2006/573 K; 15.10.2008 gün ve 2008/19-624 E. 2008/632 K ile 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E. 2010/87 K. sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.1989 gün 541-534, 21.2.1990 gün 10-117; 7.10.1990 gün 439-562; 19.2.1992 gün 635-82; 23.2.1994 gün 936-94; 03.03.2010 gün ve 2010/12-81-118; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E. 2006/573 K; 15.10.2008 gün ve 2008/19-624 E. 2008/632 K ile 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E. 2010/87 K. sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Mahkemece tarafların beyanlarının alınıp bozmaya uyulmasına da karar verildikten sonra yapılacak iş; bozma gereklerinin yerine getirilmesi olmalıdır. Zira, mahkemece bozmaya uyulması yönünde oluşturulan karar, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine neden olur.

Somut olayda, maktu vekalet ücretinin hukuka uygun olmadığı, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündeki bozmaya uyulmuş olmakla, davalılar yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Olayda, usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da bulunmadığına göre, artık uyma

yönünde verilen karardan dönülerek önceki kararın tekrar edilmesi usulen olanaklı değildir. Bu ilke, Kamu düzeni ile ilgili olup Yargıtay’ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, eldeki dava yönünden dilekçe yazım ücreti yerine maktu avukatlık ücretinin hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. paragrafının silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 03/10/1990-02/05/2006 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2490x0,25=623 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına, davacı lehine avukatlık ücretinin düzenlendiği 3. paragrafın silinerek, yerine “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 220,00 TL. dilekçe yazım ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21829, Karar No: 2014/3135, Tarih: 26.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/21829 E.  ,  2014/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapatılan Şalpazarı Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/06/2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içinde bulunan ... Barosunun 13.02.2006 gün, 2006/272 sayılı görevlendirme belgesine göre; Av....'ın sanıklar savunmanı olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın ...ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. Maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği gözetilmeden, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 168/4. (koşulları bulunması halinde), 62/1, 116/1-4, 119/1-c, 62, 151/1, 62. maddeleri ile uygulama yapıldığında, mahkemece 765 sayılı Yasanın 493/1, 81/2-3, 59.maddelerine göre kurulan hükmün sonuçta sanık lehine olduğunun anlaşıldığı ve bu nedenle belirtilen hususun karar yerinde değerlendirilmemesi sonuca etkili olmadığından,

Sanığın, suç arkadaşı ... ile civardan buldukları kalası yerden yüksekliği 5 metre olan 2.kata dayayıp kalasın bulunduğu yer ile açık olan tuvalet penceresi arasındaki 150 cm'lik mesafeden şahsi çeviklikle içeri girip muhkem nitelikteki alt katın kapısını kazma ile kırıp içeriden hırsızlık eylemi; 765 sayılı TCK'nın 493/son maddesine uyduğu halde, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından,

Bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanığın katılana ödeyeceyeği 450.00 TL vekalet ücreti ile yargılama giderinden sebebiyet verdiği oranda ayrı sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin "müteselsilen tahsiline" cümlesinin çıkarılarak yerine, “Sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderleri oranından ayrı sorumlu tutulmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1- 5237 sayılı TCK'nın ...ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu gözetilip; 5237 sayılı Yasa uyarınca sanığa verilmesi gerekli ceza miktarı, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu kabul edilip; oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın suç arkadaşı ... ile civardan buldukları kalası yerden yüksekliği 5 metre olan 2.kata dayayıp kalasın bulunduğu yer ile açık olan tuvalet penceresi arasındaki 150 cm'lik mesafeden şahsi çeviklikle içeri girip muhkem nitelikteki alt katın kapısını kazma ile kırıp içeriden normal değerdeki yakınana ait eşyayı alıp gece vakti 21.00 sıralarında evden ayrılmalarından sonra başka suçtan yakalandıklarında suçlarını itiraf edip uzlaşmak istemeyen katılanın teyp, elektrik süpürgesi, tabaklar ve bir takım eşyasını geri vererek zararının %20'sini karşıladıklarının anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık suçu açısından eyleminin, 142/1-b, 143. maddelerine uyup, kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 168/4. maddesinin uygulama koşulları araştırılıp, cezadan indirim yapılıp yapılmayacağı tartışılmadan yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/son, 59. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 168. (koşullarının varlığı halinde), 62, 116/1-4, 119/1-c, 62, 151/1, 62.maddeleri kapsamında olup, 5237 sayılı Yasada her suç bağımsızlığını koruyacağından, suç tarihinde sabıkası olmayan sanıkla ilgili olarak; suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre. hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-Sanığın eylemi 765 sayılı TCK'nın 493/son maddesine uyduğu halde, aynı Yasa'nın 493/1.maddesi ile hüküm kurulması,

4-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanığın katılana ödeyeceyeği 450.00 TL vekalet ücreti ile yargılama giderinden sebebiyet verdiği oranda ayrı sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Kabule göre de;

a)Lehe Yasa karşılaştırması sırasında; 5237 sayılı TCK'nın 143, 168, (koşulların varlığı araştırılılıp sonucuna göre), 119/1-c ve 53.maddeleri ile uygulama yapılmaması,

4-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanığın katılana ödeyeceyeği 450.00 TL vekalet ücreti ile yargılama giderinden sebebiyet verdiği oranda ayrı sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Kabule göre de;

a)Lehe Yasa karşılaştırması sırasında; 5237 sayılı TCK'nın 143, 168, (koşulların varlığı araştırılılıp sonucuna göre), 119/1-c ve 53.maddeleri ile uygulama yapılmaması,

b)Sanık savunmanının esas hakkındaki savunmasında, lehe hükümlerin uygulanması isteğinin; 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51.maddelerini de kapsadığı gözetilip, lehe Yasa karşılaştırması sırasında belirlenen ceza miktarları ve uygulama koşullarına göre, anılan Yasa'nın 50 ve 51.maddeleri ile ilgili olumlu veya olumsuz karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/8454, Karar No: 2013/11862, Tarih: 19.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8454 E.  ,  2013/11862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... vd tarafından, davalı ... aleyhine 26/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil ve haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Pankobirlik yönetim kurulu başkanı olduğunu, davalının Konya Şeker A.Ş'nin eski çalışanı olup şirketten ayrıldıktan sonra, kooperatif başkanlığına aday olarak kendisine rakip olduğunu, gıyabında seçimlerde hile yaptığını, hakkında soruşturmalar olduğu ve yolsuzluk yaptığı yönünde beyanlarda bulunduğunu belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davacı ile seçim yarışına girdiklerini, seçimden önce elindeki birtakım bilgileri ilgili yerlere verdiğini ve davacı hakkında soruşturma yapıldığını, bu nedenle kendisine karşı suç isnat edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; tarafların yapılan seçimde karşı karşıya geldikleri, seçimden sonra davalının ilçeye giderek kahvehanede tanıklar huzurunda davacının şeref ve saygınlığını zedeleyecek şekilde beyanlarda bulunduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın

takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4932, Karar No: 2012/20982, Tarih: 19.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/4932 E.  ,  2012/20982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Aracın kilitli kapısının çakı bıçağının anahtar gibi kullanılarak açılıp düzkontak yapılmak suretiyle aracın çalınması biçimindeki eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların üzerlerine atılı suça katılmadıklarına ilişkin savunmalarının aksine, sanık ...'ın suç atma niteliğindeki hazırlık anlatımları dışında hükümlülüklerine yeter, inandırıcı, kesin, somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Aracın kilitli kapısının çakı bıçağının anahtar gibi kullanılarak açılıp düzkontak yapılmak suretiyle aracın çalınması biçimindeki eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden,yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9842, Karar No: 2018/6156, Tarih: 01.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/9842 E.  ,  2018/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait olup çekişmeli taşınmazı gösteren ve kadastro tespitinden 20 yıl öncesine kadar (1987 tarihi) olan hava fotoğraflarının ve bu fotoğraflardan üretilen memleket haritalarının tamamı (1975 tarihli hava fotoğrafı ve 1997 tarihli memleket haritası dosyada ve mahkemede bulunmaktadır) ile yine 1987 tarihine kadar olan ortofoto haritalar Harita Genel Komutanlığından sorularak varsa bu haritaların tamamı dosyaya getirtildikten sonra dava dosyası keşifte dinlenen ve raporları hükme dayanak yapılan fen, orman ve ziraat bilirkişilerine verilerek, getirtilen belgelerin ölçekleri kadastro paftası ölçeğine yine kadastro paftası ölçeğinin de getirtilen hava fotoğrafı ve memleket haritası ve varsa ortofoto haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı ve memleket haritası üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların, hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü,

1.1- Taşınmazın niteliği;

1.2- Üzerinde bulunan bitki örtüsü;

1.3- Varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı,

1.4- Belirtilen tarihlerde taşınmaz üzerinde kullanım olup olmadığı,

1.5- Kullanım varsa şekli, türü,

1.6- Kullanım varsa tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı,

1.7- Komşu parsellerle bütünlük arz edip etmediği, hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması, yine orman bilirkişisi raporunda taşınmazın güney tarafında 400 adet ağaç olduğu belirtildiğinden cinsinin ve yerinin açıklatılması,

1.4- Belirtilen tarihlerde taşınmaz üzerinde kullanım olup olmadığı,

1.5- Kullanım varsa şekli, türü,

1.6- Kullanım varsa tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı,

1.7- Komşu parsellerle bütünlük arz edip etmediği, hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması, yine orman bilirkişisi raporunda taşınmazın güney tarafında 400 adet ağaç olduğu belirtildiğinden cinsinin ve yerinin açıklatılması,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu kadastro çalışma alanı içerisinde davacı ... ya da taşınmazın devralındığı bildirilen ..., ... ve ... adına kayıtsız ve belgesizden taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü, kadastro müdürlüğü ve hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak tespiti, varsa tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin tapu müdürlüğünden, tescil dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilmesi, 2016/9842 - 2018/6156 Çekişmeli taşınmazın uzak komşusu olan 110 ada 9, 10, 12, 13 ve sınır komşusu 50, 48, 55 ve 56 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanakları ve varsa dayanakları ile davalı iseler dava dosyaları, kadastro tespiti kesinleşmiş ise güncel tapu kayıtlarının dosya arasına alınması Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 01/10/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.