muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16453, Karar No: 2014/18526, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16453 E.  ,  2014/18526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08.01.2002 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11115, Karar No: 2014/6832, Tarih: 30.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11115 E.  ,  2014/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/483-2013/42

Davacı S.. A.. vekili Avukat Y. Ö. tarafından, davalı H.. G.. aleyhine 30/03/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, dava dışı eşin aldatma eylemine iştirak ile hakaret ve tehdit eylemlerine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26972, Karar No: 2014/16434, Tarih: 11.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26972 E.  ,  2014/16434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/179976

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2011/41 (E) ve 2011/796 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması konusunda bir karar verilmemiş ise de, sanığın kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak infazda nazara alınması mümkün görülmüş.

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları ile O yer Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Şikayetçinin ifadesinde halk pazarında giyim eşyası satarken, içerisinde toplam 300 kadar bayan giyim eşyası olan iki çuvaldan birisini sanık Engin’in diğer çuvalı da sanığın arkadaşı olan ve yaşı küçük olduğu için soruşturma evrakı ayrılan E Ç. isimli şahsın alarak kaçtıklarını beyan etmesine göre, 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceği, söz konusu olayda ise 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17117, Karar No: 2013/19079, Tarih: 12.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17117 E.  ,  2013/19079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı VUK'na muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/a-2. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 62, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 6.000,00 TL adli para cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 02.07.2009 günlü iddianameyle, vergi mükellefi olan sanıktan vergi incelemesine esas olmak üzere, 2007 takvim yılındaki defter ve belgelerini ibraz etmesi için 21.11.2008 tarihinde, 2006 takvim yılındaki defter ve belgelerini ise ibraz etmesi için ise 26.02.2009 tarihinde yapılan tebligatlara rağmen yasal süre içerisinde defter ve belgeleri ibraz etmeyerek 213 sayılı Kanunun 359/a-2. maddesine iki kez muhalefet suçunu işlediği iddiasıyla kamu davasının açıldığı, aynı vergi mükellefiyetiyle ilgili farklı takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerin farklı zamanlarda incelenmek üzere ibrazının istenmesi durumunda defter ve belgelerin ibraz edilmemesinin ayrı suçları oluşturacağı gözetilip her eylem için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken tek ceza tayini,

2- Kabule göre de; sanığın adli sicil kaydında yer alan tecilli ilamın adli sicilden silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılıp sonucuna göre hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi gereğince sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/884, Karar No: 2018/2038, Tarih: 01.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/884 E.  ,  2018/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı Kurum vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

2- Dava, davacının davalılar nezdinde Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na bildirilmeyen 13/09/2004 – 31/05/2010 tarihleri arasındaki çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi davanın kısmen kabulü ile “Davacının davalı ...- ....San.Tic.Ltd.Şti'ne ait ... sicil numaralı iş yerinde 17/09/2008- 20/02/2009 tarihleri arasında 154 günlük çalışmasından, ... na bildirilen haricinde, 23 günlük çalışmasının olduğunun ve bu günlerde de sigortalı sayılmasının tespitine, Fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... eğitime açılan davanın husumetten reddine” şeklinde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından biri 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; Dairemiz bozma ilamından sonra devam eden yargılama sırasında duruşmalarda kamu tanıklarının dinlenildiği ve dinlenilen tanık beyanlarının hüküm kurmak için yetersiz olduğu anlaşılmakla Mahkemece ihtilaf konusu 01/10/2006 tarihi öncesi dönemi kapsayan sürelerde gerçek ve fiili çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde tespit edilemediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, tanık beyanlarının yetersiz olması nedeniyle ihtilaf konusu 13/09/2004-01/10/2006 tarihleri arası dönem yönünden okulda çalışmış olan öğretmen ve diğer personel tespit edilerek çalışmanın niteliği, gerçek bir çalışma olup olmadığı, nizalı dönemdeki yaz ve kış tatili (sömestr tatili) tarihlerinde de davacının çalışıp çalışmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, gerektiğinde davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırmayı genişletmek, bu şekilde gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı olarak ve 506 sayılı Yasa’nın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra Mahkemece sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 01.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18949, Karar No: 2014/15140, Tarih: 13.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18949 E.  ,  2014/15140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/172-2013/417

Davacı Tuskon-Türkiye İşadamları ve Sanayiciler Konfederasyonu vekili Avukat F.. Ö.. tarafından, davalı M.. S.. vd aleyhine 29/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu haber, Aydınlık Gazetesi'nin 17/03/2011 tarihli nüshasında "Fethullahçıların Devlet üzerinden Rusya hamlesi" başlığı altında yayımlanmıştır.

Basın özgürlüğü , Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır.Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Davacı T.. (Türkiye .... Adamları ve Sanayicileri Konfederasyonu) Türkiye'deki iş adamlarının oluşturduğu bir kuruluş olup, dava konusu yazıda; Türkiye ile Rusya Federasyonu arasında yapılan Yüksek Düzeyli İstişare Konseyi toplantısının Moskova'da yapıldığı, Bu çerçevede Başbakan Erdoğan'ın da katıldığı bir iş forumunun düzenlendiği, iş forumunu düzenleyenler arasında Türkiye ...adamları ve Sanayiciler Konfederasyonu'nun da bulunduğu belirtilmiş, T..'un Fethullahçılara yakınlığı ile bilindiği şeklinde çeşitli yorumlar yapılmıştır. T.. Türkiye'de önemli konuma sahip bir işveren topluluğudur. Her işverenin bağımsız ticari itibarı sözkonusudur. Ticari itibarı sarsılan işverenlerin dava hakları saklıdır. Ancak işverenlerin çatı kuruluşunun ticari itibarının zarara uğradığı dosya içeriğine göre kanıtlanmamıştır. Bununla beraber yazı-yorum-haber yöntem bakımından nezaket kurallarıyla bağdaşmamaktadır. Ne var ki nezakete uymayan davranışlar tazminat yükümlülüğü getirmez. Bu haliyle tazminat sorumluluğu doğmamaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, dava konusu yazı bütün olarak değerlendirildiğinde kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı kabul edilerek istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14488, Karar No: 2015/33394, Tarih: 24.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14488 E.  ,  2015/33394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/414819

MAHKEMESİ : Bakırköy 53. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2014/18 (E) ve 2014/575 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık hakkında basit kasten yaralama suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesinde belirlenen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/2 maddesine aykırı şekilde adli para cezasına çevrilmesi ve eylemini silahtan sayılan porselen tabakla gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.