muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17014, Karar No: 2011/18145, Tarih: 03.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/17014 E.  ,  2011/18145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.6.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece 15.04.2010 tarihli oturumda davacı vekiline delil ve tanıklarını bildirmek ve tanık davetiye ve talimat masraflarını yatırmak üzere 10 gün kesin süre verilip duruşma 01.06.2010 tarihine talik edilmiştir. Davacı vekili tarafından 01.06.2010 tarihli dilekçe ile tanıkların isim ve adresleri bildirilmiştir. Mahkemece 01.06.2010 tarihli oturumda davacı vekilinin mazereti kabul edilmiş oturum 10.06.2010 gününe ertelenmiştir. 10.06.2010 tarihli oturumda ise davacı vekili tanıklarının hazır olduğunu bildirerek dinlenilmelerini talep etmiş, mahkemece bu talep kesin süreye riayetsizlik nedeniyle reddedilmiş ise de taraflara verilen kesin süreye ilişkin oturumda tanıklara davetiye çıkarılması yönünde bir karar verilmemiş olmakla kesin süreden beklenen amaç gerçekleşmiş olup, tanıklarını da hazır eden davacı taraf celse talikine sebep olmamıştır. Hazır davacı tanıklarının dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.11.2011 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2023/1619, Karar No: 2025/860, Tarih: 10.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/1619 E.  ,  2025/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/370 E., 2022/989 K.

SUÇ : Olası kastla öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2020/239 Esas, 2021/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik olası kastla öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/370 Esas, 2022/989 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçeden yoksun olması, suç vasfında hataya düşülmesi ve eksik ceza tayini eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfında hataya düşüldüğüne, eylemin olası kastla yaralama suçunu oluşturabileceğine, sanık hakkında meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfında hataya düşüldüğüne, eylemin olası kastla yaralama suçunu oluşturabileceğine, sanık hakkında meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Dosya kapsamına göre, olay günü ilçede 31 Mart 2019 yerel seçimlerini kazanan siyasi parti adayının öğretmenevinde tebrikleri kabul ettiği sırada, seçimi kazanan adayın yakınları ile seçimi kaybeden adayın yakınlarının ilçe merkezinde kavga etmeye başladığı, olay yerinde bulunan kolluk görevlilerinin kalabalığı dağıtmak amacıyla havaya ateş ettiği, bu sırada seçimi kaybeden adayın özel koruması olan sanığın kalabalık içerisinde bulunan katılana yakın mesafeden tabanca ile ateş ederek sırt bölgesinden yaralayıp kaçtığı, olay yerinde bulunan kolluk görevlilerinin takibi sonrasında sanığın suçta kullandığı silahın ele geçirildiği, olay yerinde dört adet kovan bulunduğu, kriminal rapora göre dört kovanın tek bir tabancadan çıktığı, atış mesafesinin yakın atış niteliğinde olduğu, katılandaki yaralanmanın ... tehlikeye sebebiyet verdiği ve oluşan kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Ancak;

B. Dosya kapsamına göre,

1. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 223. maddelerine atıfta bulunularak İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçeden yoksun olduğuna ilişkin bir tespit yapılmış olmasına rağmen anılan kararın kaldırılıp duruşma açılarak yeniden yargılama yapılmaması,

2. Sanığın olayda kullandığı tabancanın öldürmeye elverişli olması, atışın yakın atış olması, olay yerinde tek bir tabancadan atıldığı belirlenen dört kovan bulunması, isabet ettiği bölge, katılandaki yaralanmanın niteliği, sanığın eylemden sonraki hareketleri dikkate alındığında katılanın isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğu ve bu nedenle doğrudan kastla öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği anlaşılan sanık hakkında suç vasfında hataya düşülerek olası kastla öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/370 Esas, 2022/989 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiye BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereği ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7665, Karar No: 2017/3116, Tarih: 23.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7665 E.  ,  2017/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ....'ın Metro firmasına ait.... plaka sayılı araçta seyahat etmekte iken bu aracın .... plakalı araç ile taş fırlatma meselesi yüzünden kapıştıklarını, her iki aracın şöförlerinin inerek yol ortasında kavgaya tutuştuklarını, bu kavgayı ayırmak için aralarında davacılar murisinin de bulunduğu bir takım yolcuların otobüsten indikleri ve müdahele ettikleri esnada karşı taraftan gelen ve...'un kullandığı...plakalı aracın davacılar murisine çarparak onun ölümüne neden olduğunu, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik ....'in eşi ... için 5.000 TL manevi, 1.000 TL maddi, ve çocukları .... ve .... için 1.500'er TL manevi, 500,00'er TL maddi tazminata davalı asiller için kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, davalı sigorta şirketi açısından ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hükmedilmesine, ayrıca davacılar murisinin .... plaka sayılı araçta yolcu olduğundan bahisle kaza tarihi itibarıyla aracın otobüs zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası sigortacısı olan sigorta şirketinin kusursuz sorumluluğu bulunduğundan kaza tarihinde geçerli olan poliçe limiti uyarınca davacılar lehine tazminata hükmedilmesine yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında telebini toplam limit dahilinde 150.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı .... (...ven) Sigorta AŞ vekili; şirketin.... plaka sayılı araca yaptığı sigorta paliçesinin otobüs zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasına ilişkin olmadığını,...plaka sayılı aracın kaza tarihi itibarıyla yaptırılan poliçesinin zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortası olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, daval...’nın sevk ve idaresinde bulunan .... plaka sayılı yolcu otobüsü ile ... İlçesi istikametinden .... İlçesi istikametine doğru seyir halinde olduğu, söz konusu otobüs içerisinde ...., ....,.... (muris), .... ile birlikte yaklaşık 20 kişinin yolculuk yaptığı, yine aynı istikamette seyir halinde olan ..’nin sevk ve idaresinde bulunan ...plaka sayılı, kamyonet cinsi aracı ile .... İlçesi istikametinden ... İlçesi yönüne doğru seyrederken ...’nın sevk ve idaresinde bulunan.... plaka sayılı otobüsünü geçtiği sırada karayolu üzerinde bulunan mucur içerisinden bir taşın aracın tekerinden fırlayarak yolcu otobüsünün şoför mahallindeki kelebek camını kırması üzerine, yolcu otobüsünün şoförü olan ...’nın bu duruma sinirlenip kamyonetin durması yönünde selektör yaparak ve korna çalarak ikazlarda bulunduğu halde, kamyonetin durmaması üzerine...’nın hızlanarak kamyonet cinsi aracın önüne kırmak suretiyle kamyonetin önünü kestiği....’nın araçtan inerek ...’nin sevk ve idaresinde bulunan kamyonetin şoför mahallinin bulunduğu tarafa giderek ... ile tartışmaya başladığı, bu sırada yolcu otobüsünde yolcu olarak bulunan..., İskan ..., ..., .... ile birlikte bir kısım yolcuların da araçtan inerek karayolu üzerinde dolaşmaya başladıkları, bu esnada yine Başkale İlçesi istikametinden ....pınar İlçesi istikametine doğru seyir halinde olan....k’ün karayolu üzerindeki kalabalığı görmesi üzerine sevk ve idaresinde bulunan....plaka sayılı kamyoneti ile karayolu kenarına durarak yanında yolcu olarak bulunan ... ile birlikte söz konusu kalabalığın yanına gittikleri, bir süre sonra ... İlçesi istikametinden ... İlçesi istikametine doğru .... plaka sayılı, Toyota marka, otomobil cinsi aracı ile seyir halinde olan sanık ....’un karayolu üzerinde bulunan insan kalabalığını fark etmeyerek aracı ile söz konusu kalabalığın içerisine daldığı ve karayolu üzerinde bulunan ..., ..., ....,..., ... ... ve....k’e çarptığı, çarpmanın etkisiyle şahısların ve araçtan kopan parçaların karayolu üzerine savrulduğu, Olay nedeni ile .... plaka sayılı otobüste yolcu olarak bulunan ... ve.... ile ....plaka sayılı, kamyonet cinsi araç içerisinde yolcu olarak bulunan...’un öldüğü, otobüste yolcu olarak bulunan... ile .... plaka kamyonetin sürücüsü olan....k’ün yaralandığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, .... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/330 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama neticesinde; meydana gelen trafik kazasında ölen davacılar murisi ...'ın, kendi can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde gece vakti uygun kıyafetler olmaksızın karşı yönden gelen araçlara ait kesime geçmek suretiyle kendi ölümüne sebebiyet verdiği, yani ölüm sonucunun davacılar murisinin gerekli tedbir önlemlerini almaksızın karşı yöne geçmesiyle meydana geldiği, bu nedenle de davalı sigorta şirketinin sigortalısı olan araç sürücüsünün olayda kusurunun bulunmadığı hususunun maddi olgu olarak saptandığı ve saptanan bu hususun mahkememizce yeniden tartışılamayacağı, böylelikle davalı sigorta şirketinin sigortalısının olayda kusursuz olduğunun anlaşıldığı, bu halde ise davacıların, sigortalısının kusuru oranında sorumlu olabilecek olan davalı sigorta şirketinden tazminat talep edemeyecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak davacıların murisi ...; davalıya zorunlu karayolu taşımacılık sigortası ile sigortalı olan, dava dışı...'nın sürücüsü olduğu otobüste yolcu olarak bulunmakta olup,.... plakalı otobüs yönünden 6102 sayılı TTK 'nun 850 vd maddelerinde düzenlenen taşıma kurallarına göre taşıyan olarak doğan zarardan sorumluluğunun tartışılması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken kesinleşen ceza dosyasındaki maddi vakıya işaret edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulmasıı gerekmiştir.

Öte yandan; somut olayda oluşa göre davacıların murisi ...'ın da aralarında bulunuduğu yolcuların bulundukları otobüsten kaza öncesinde inerek karşı şeride geçtikleri ve karşı şeride ait yol üzerinde dağınık şekilde durdukları sırada kendi şeridinde seyreden... idaresindeki aracın çarpmasına maruz kaldıkları anlaşılmıştır. Buna göre davacıların murisi ...'ın kazadaki kusur durumunun da tartışılarak ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bennte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14001, Karar No: 2013/27760, Tarih: 26.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14001 E.  ,  2013/27760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzincan Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.03.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, tamamı yönünden; davalı (kadın) tarafından ise, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; tarafların 2009 yılında İsviçre’de birlikte yaşadıkları dönemde, aralarındaki bir tartışma sonucu; davalı kadının kocasına “tabak bardak fırlatmak”, buna karşılık davacı kocanın da “elindeki bıçakla eşinin üzerine yürümek” suretiyle karşılıklı olarak birbirlerine fiziksel şiddet girişiminde bulundukları, bu olaydan sonra davalının Türkiye’ye döndüğü ve tarafların fiilen ayrı yaşamaya başladıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliği iki tarafın eşit kusurlu sayılması gereken davranışları sonucu temelinden sarsılmış; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir. O halde, davanın kabulüyle boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.11.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/2650, Karar No: 2021/2440, Tarih: 03.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2650 E.  ,  2021/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince başvurunun usulden reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 23.04.2020 tarih 2020/İHK-8484 sayılı itirazın kabulü ile başvurunun reddine dair kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda; 14.12.2012 tarihinde davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı kazada davacının malul kaldığını, ibraz edilen rapor ile davacının % 11 oranında malul kaldığının belirli olduğunu, bakiye tazminat için sigorta şirketine yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; 5.000,00 TL sürekli işgöremezlik ve 100,00 TL geçici işgöremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yapılan ödeme ile borcun sona erdiğini, aksi halde ödemenin başvurucunun zararını karşılayıp karşılamadığının tespit edilmesi gerektiğini, maluliyet raporu alınması ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakemince; başvurunun usulden reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti'nce; başvuru sahibi vekilinin itirazının kabulü ile, Uyuşmazlık Hakem Kararının kaldırılmasına, başvurunun esastan reddine karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Talep, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Talep, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) 253/17. maddesinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder." ve CMK'nın 253/19. maddesinde de "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükümleri yer almaktadır. Anılan düzenlemelere göre; taraflar arasında uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekmektedir.

Yukarıdaki düzenlemeler ve somut olayın değerlendirilmesinde; davaya konu kazayla ilgili olarak Gevye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/18 soruşturma sayılı dosyasında yürütülen soruşturmada, davacının zararının giderimi ile uzlaşma sağlandığına ilişkin uzlaşma raporu veya uzlaşma tutanağı bulunmayıp sadece davacıya uzlaşma teklif edildiğine dair 17.12.2012 tarihli uzlaşma teklif formu bulunduğu, ceza soruşturmasının ise şikayet yokluğu nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararla sonuçlandığı anlaşılmaktadır. Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, uzlaşmanın tamamlanması için uzlaşma teklif formunun dışında, ilam niteliğinde sayılan uzlaşma raporu veya belgesinin düzenlenmesi gerekmektedir. Somut olay bakımından, dosya içeriğinde tarafların uzlaştığına ilişkin onaylı uzlaşma raporu veya belgesi bulunmadığından uzlaşma ile ilgili prosedürün tamamlanmadığı ve CMK'nın 253/19. maddesinin uygulanma imkânının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, itiraz hakem heyetince dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile başvurunun esastan reddine karar verilmesi yerine davacı vekilinin sair itiraz sebepleri incelenerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.