muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6641, Karar No: 2024/6207, Tarih: 19.09.2024

II. CEVAP

Davalı taraf yasal süre içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

Osmaniye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli ve 2018/162 esas, 2018/399 karar sayılı ilamı ile; anne tarafından, küçük çocuğu ...'nün soy isminin değiştirilmesi için dava açılmış ise de, Bilgehan'ın babası olan ... ile davacı arasındaki boşanma davasının halen devam ettiği, küçük Bilgehan'ın velâyetinin mahkemece anneye verilmediği, velâyet yetkisinin anne ve baba tarafından beraberce kullanılması gerektiği, davacı annenin tek başına velâyet hakkını kullanarak çocuğun soy adını değiştirme yetkisi bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 17.04.2019 tarih ve 2019/392 Esas, 2019/444 Karar sayılı kararı ile; davanın, ergin kişinin haklı sebeple soyadının değiştirilmesi niteliğinde değil, evlilik içinde doğan çocuğun, doğumla kazandığı "aile soyadının" velâyet hakkı kapsamında değiştirilmesi talebine ilişkin bulunması ve buna ilişkin değerlendirmenin aile mahkemesi tarafından yapılması gerektiğinden görev yönünden davanın reddi gerekirken, isteğin esastan incelenerek reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Osmaniye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.09.2019 tarih ve 2019/38 esas, 2019/178 karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın Osmaniye Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile velâyet hakkı tevdi edilen annenin çocuğun soyadının kendi soyadı ile değiştirilmesi yönündeki talebinin velâyet hakkı kapsamındaki yetkilerin kullanımı ile ilgili olduğu, velâyet hakkı kapsamında çocuğun soyadını belirleme hakkının da yer aldığı, aynı hukuksal konumda olan erkeğe velâyet hakkı kapsamında tanınan çocuğun soyadını belirleme hakkının kadına tanınmamasının velâyet hakkının kullanılması bakımından cinsiyete dayalı farklı bir muamele teşkil edeceği, evlilik birliği içinde doğan çocuğun taşıdığı ailenin soyadını, evlilik birliğinin sona ermesi ile kendisine velâyet hakkı tevdi edilen annenin kendi soyadı ile değiştirmesini engelleyici yasal bir düzenlemenin bulunmadığı, somut olayda söz konusu değişikliğin çocuğun üstün yararına da aykırı bulunmadığı ve çocuğun soyadı değişmekle kişisel durumunun değişmeyeceği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların ortak çocuğu 02.03.2015 doğumlu ...'nün soyadının davacının hali hazırdaki soyadı olan Göktepe olarak değiştirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı anne ve davalı babanın 14.05.2015 tarihinde davacı kadın tarafından açılan İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesinin 2019/261 esas, 2020/269 karar sayılı 08.09.2020 tarihinde kesinleşen ilamı ile boşanmalarına, 02.03.2015 doğumlu ortak çocuk Bilgehan'nın velâyet hakkının anneye verilmesine karar verildiği, boşanma davası sonuçlanmadan davacı anne tarafından 14.06.2018 tarihinde istinafa konu kararın davası olan "çocuğun soyadının annenin kızlık soyadı ile değiştirilmesi" davasının açıldığı, anne tarafından açılan bu davada da dava hakkının anayasal bir hak olduğu, davacı anne tarafından bu hakka dayanılarak bu davanın açıldığı, davanın açıldığı tarihte davacı annenin, eşinin soyadı olan "..." soyadını kullandığı, her davanın davanın açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilmesinin gerektiği, dava tarihinde anne-babanın "..." soyadını kullandıkları dikkate alındığında, davaya konu ortak çocuğun babanın soyadını kullanmasında olumsuz yönde etkileneceği iddiasının varsayıma dayalı ve soyut nitelikte olduğu, açılan davada dava tarihi itibari ile ortak çocuğun üstün yararın zarar gördüğünün, annenin kızılık soyadını kullanmasın, ortak çocuğun üstün yararına olacağının, davanın açılış zamanına, dosyaya toplanan tam delil, bilgi ve belgelere uygun düşmediği, İlk Derece Mahkemesince yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, dava dosyasına uygun düşmeyen hatalı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesinin toplanan tüm delillere usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile davalı baba vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı anne vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuğun, annenin kızlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı anne vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuğun, annenin kızlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı, 27 nci, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 Esas, 2011/165 Karar sayılı iptal kararı. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1303, Karar No: 2013/3013, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1303 E.  ,  2013/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, susam, domates, marul ve hıyarın 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/794, Karar No: 2023/1812, Tarih: 06.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/794 E.  ,  2023/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli ve 2015/608 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h, 143, 116/2-4, 119/1 c, 31/3, maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Çocuk Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/221 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 145. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise, aynı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/2, 62 ve 50/3. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli ve 2020/14964 Esas, 2020/13677 Karar sayılı kararı ile;

"a-5271 sayılı CMK'nun 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK' nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun yakalama sureti ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla, mahkumiyetine karar verilmesi,

b- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2021/53 Esas, 2022/481 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 145. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-d maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise, aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/2, 62 ve 50/3. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi; mahkûmiyete yeterli delilin olmadığına, teşdiden hüküm verildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ile ...'in gece saat 02.00 sıralarında şikâyetçinin sorumlusu olduğu ... isimli fabrikanın içerisinde bulunan Alüminyum profillerden 4 adet çaldıkları, daha sonra at arabası ile kaçtıkları sırada saat 06.30 sıralarında yakalandıkları, olaya ilişkin suça sürüklenen çocuk her ne kadar bozma ilâmı sonrası alınan savunmasında üzerine atılı suçu inkâr etmiş ise de, bozma ilâmı öncesi alınan savunmasında malzemelerin hurda olduğunu düşünerek aldıklarını söylemek suretiyle üzerine atılı suçu ikrar ettiğinden, müsnet suçu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun, sosyal inceleme raporu ile Adli Tıp Kurumu'ndan alınan rapor dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil eden suç tarihinden önce işlediği kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin olması karşısında, anılan maddenin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4. ve 119/1-c maddeleri uyarınca verilen cezanın asgari hadden verildiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2021/53 Esas, 2022/481 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38527, Karar No: 2015/17896, Tarih: 29.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38527 E.  ,  2015/17896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içindeki meraya tecavüz suçundan dolayı, suçtan doğru- dan zarar görme olasılığı bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen ... Belediye Başkanlığının yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 13. fıkrasındaki "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü uyarınca Doğanşehir ilçe belediye başkanlığına CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edil- memesi halinde ise katılan Hazine vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28036, Karar No: 2015/36579, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28036 E.  ,  2015/36579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Şirket ile ...Başhekimliği arasında 27.01.2009 tarihinde hemşirelik hizmet alımına ilişkin sözleşme imzalandığını, davalı ...'ın davalı şirket bünyesinde görev yapan hemşirelerden biri olduğunu, 18/02/2009 tarihinde davalı ...'ın dava dışı ... müşterek çocukları ...'in elindeki damar yolunu çıkartırken sol el baş parmağını kestiğini, adı geçenlerin Bakanlıkları ve davalılardan ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde tazminat davası açtıklarını, yapılan yargılama sonunda 02/03/2011 tarih ve . .. sayılı karar ile davanın kabulüne kararı verildiğini, kararın Bakanlıkça temyiz edildiğinden henüz kesinleşmediğini, kabul ile sonuçlanan mahkeme kararına istinaden başlatılan icra takibi neticesinde hükmedilen tazminatın Bakanlıkları tarafından ödendiğini, davalı şirketin Hizmet İşleri Genel Şartnamesi hükümleri uyarınca bünyesinde çalışan davalı ...'ın eylemlerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek ödenen 85.870,92-TL tazminatın ödeme tarihi olan 09.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... cevap vermemiş, davalı Şirket, davacının dayanmış olduğu mahkeme kararının 20.09.2012 tarihinde ve bu dava açılmadan evvel ...Dairesince bozulduğunu, dolayısıyla davacının yapmış olduğu ödemenin gerekçesinin ortadan kalktığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının henüz kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadan ödeme yaptığı ve rücu koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile ödemiş olduğu 85.870,92 TL tazminatın davalılardan rücuen tahsilini talep etmiş, mahkemece ortada kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacının ödemiş olduğu tazminatın dayanağı olan ve Yargıtay ...Dairesinin temyiz incelemesinden geçen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... sayılı ilamı davalı ... yönünden temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. O halde Mahkemece davalı ... yönünden rücu şartlarının oluştuğunun kabulü ile adı geçen davalı hakkında karar verilmesi gerekirken bu davalı yönünden davanın aksi düşünceler ile reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4528, Karar No: 2015/23381, Tarih: 09.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4528 E.  ,  2015/23381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar. AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse .........aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AİHS,özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.