muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9357, Karar No: 2014/12276, Tarih: 25.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9357 E.  ,  2014/12276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/01/2014

NUMARASI : 2012/386-2014/5

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine yürütülen ilamsız icra takibinde; borçlunun İİK'nun 82/ 1. maddesinin 4. ve 12. bentleri uyarınca haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu mahkemece; şikayete konu 120 ada 9 parsel sayılı taşınmaz yönünden şikayetin kabulü ile bu taşınmazdaki haczin kaldırılmasına diğer taşınamzlar yönünden şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 26.06.2012 tarih 2012/ 3970 E., 2012/ 22412 K. sayılı bozma ilamında; “Asıl işi çiftçilik olan borçlunun yan gelir elde etmek amacıyla yan işler yapmasının çiftçilik sıfatını ortadan kaldırmayacağı, buna göre mahkemece borçlunun tüm delillerinin sorularak toplanması ve mahallinde keşif yapılıp fiili durumun tespit edilmesi ile borçlunun asıl uğraşının çiftçilik olup olmadığı belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği, halde eksik inceleme ile hüküm tesisinin isabetsiz olduğu” belirtilmiştir.

İİK'nun 82/1. maddesinin 4. bendi gereğince borçlu çiftçi ise kendisinin ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazi ve çift hayvanları ve nakil vasıtaları ve diğer eklenti ve ziraat aletleri haczedilemez. Borçlunun bu maddeden yararlanabilmesi için asıl uğraşısının çiftçilik olması gerekir. Yani geçimini çiftçilik ile temin etmelidir. Bunun için borçlunun bizzat kendisinin ziraat yapması zorunlu olmayıp tarım arazisini ortakçıya(yarıcıya) vermek suretiyle işletmesi halinde de bu madde uyarınca haczedilmezlik şikâyetinde bulunabilir. Asıl işi çiftçilik olan borçlunun yan gelir elde etmek amacıyla yan işler yapması çiftçilik sıfatını ortadan kaldırmadığı gibi örneğin çiftçi olan borçlunun, emekli maaşı alması da çiftçilik vasfını ortadan kaldırmaz. Böyle bir durumda borçlunun kendisi ve ailesinin geçimi için zaruri olan arazinin miktarı haczedilen haczedilmeyen tüm taşınmazları keşif ve bilirkişi incelemesi ile belirlenmeli ve borçlunun elde ettiği ek gelirler de dikkate alınarak hesaplama yapılmalıdır.

Somut olayda mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, mahallinde yapılan keşif neticesinde düzenlenen 25.09.2013 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak 120 ada 9 parsel sayılı taşınmazdan borçlunun yıllık en fazla 450,28 TL gelir elde edebileceği ve bu gelir durumuna göre tarlanın davacının eşiyle birlikte geçimini sağlamaya yetmeyeceği gerekçesi ile bu taşınmaz yönünden haczedilmezlik şikayeti kabul edilmiştir.

Somut olayda mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, mahallinde yapılan keşif neticesinde düzenlenen 25.09.2013 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak 120 ada 9 parsel sayılı taşınmazdan borçlunun yıllık en fazla 450,28 TL gelir elde edebileceği ve bu gelir durumuna göre tarlanın davacının eşiyle birlikte geçimini sağlamaya yetmeyeceği gerekçesi ile bu taşınmaz yönünden haczedilmezlik şikayeti kabul edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut borçlunun sosyal ve ekonomik durumunun araştırılmasına ilişikin 29.09.2011 tarihli tutanakta borçlunun bağ-kur emeklisi olduğu, emekli aylığı aldığı, kışın balık sattığı, yazın meyva sebze sattığı aynı zamanda besicilik yaptığı bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece Dairemizin 26.06.2012 tarih 2012/ 3970 E., 2012/ 22412 K. sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiğine göre çiftçi olan borçlunun elde ettiği ek gelirler tam olarak belirlenerek bu gelirlerde dikkate alınmak suretiyle hesap yapılması ve alınacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5086, Karar No: 2022/10392, Tarih: 18.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5086 E.  ,  2022/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/09/2020 tarihli ve 2020/63571 soruşturma, 2020/65316 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/02/2021 tarihli ve 2021/888 değişik ... sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/01/2022 gün ve 2022/2072 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki içeriği şüpheli ...'nun kendi hesabından paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin ... 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "mesleğinin ... ...'te optisyen olduğu, .../...'da yaşadığı, evli olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenilmesi, ilgili kurumlarla ( ... Nüfus Müdürlüğü, ... Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ... Birleşik Devletleri adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... Birleşik Devletleri adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... Birleşik Devletleri yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/02/2021 tarihli ve 2021/888 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/02/2021 tarihli ve 2021/888 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2887, Karar No: 2011/1755, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2887 E.  ,  2011/1755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi dışında davalı ... vekili ve süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’e ait aracın, davacı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçe süresi bitmeden aracın ...’ya satıldığını, satışı sigorta şirketine bildirilmediğini, aracın karıştığı kaza sonucu zarar gören kişilere poliçe limiti dahilinde tazminat ödendiğini, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olarak kaza yapmış olması nedeniyle rücu hakkının doğduğunu belirterek 18.962 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... aracı kazadan önce sattığını husumet yöneltilemeyeceğini davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,18.962 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme hükmü davalı ... vekiline,21.1.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesinin, H.U.M.K.nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 10.2.2009 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve

harcı yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden ; Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır.Bu tür davalarda sigortacı 2918 sayılı karayolları trafik yasasının 95/2. maddesi ve zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartlarının B-4 .maddesi gereğince tazminat yükümlülüğünün azaltılması veya kaldırılmasına ilişkin halleri üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden zarar görene ödeme yaptıktan sonra sigorta sözleşmesine ve bu sözleşemeye ilişkin kanun hükümlerine göre kendi sigorta ettirenine rücu edebilir.

Dosya kapsamına göre, ZMSS poliçesi, davacı ile davalı ... arasında 01.04.2005 tarihinde bir yıl için düzenlenmiş olup, 6.11.2005 olay tarihinden önce 31.10.2005 tarihinde araç davalı ... tarafından noter satışı ile satın alınmıştır.

Dosya kapsamına göre, ZMSS poliçesi, davacı ile davalı ... arasında 01.04.2005 tarihinde bir yıl için düzenlenmiş olup, 6.11.2005 olay tarihinden önce 31.10.2005 tarihinde araç davalı ... tarafından noter satışı ile satın alınmıştır.

2918 sayılı KTK.nun 94.maddesi uyarınca, sigorta ettiren araç işleteninin devri, 15 gün içinde sigortacıya bildirmesi gerekmekte olup, sigortacının da yeni işletenle sigorta sözleşmesini devam ettirip, ettirmeme hususunda takdir hakkı bulunmaktadır. Somut olayda, davalı sigortalı aracın devredildiğini davacı sigortaya bildirdiğini de iddia etmemiştir. Dolayısıyla, davalı ... olay tarihine kadar, davalı ...’in in sigortacı ile yaptığı poliçe ile aracı trafiğe çıkarmış, bir zeyilname düzenlettirerek davacı ile sigorta sözleşmesi yapma yolunu tercih etmemiştir. Bu durumda, davalı ...’in olay tarihi itibariyle işleten sıfatı kalmasa da davacı ... ile olan sigorta ilişkisinin devam ettiğinin kabulü gerekir.

Bu hale göre davalı ... ile sigorta şirketi arasındaki sigorta sözleşmesi gereğince sürücünün ağır kusuru veya alkollü olması sonucu zarara neden olduğu takdirde sigortacı kendi akidine rücu hakkına sahiptir.Davalı ... olay tarihi itibariyle işleten sıfatı bulunsa da sigorta sözleşmesinin tarafı olmadığından hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'ya geri verilmesine 1.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35287, Karar No: 2013/6386, Tarih: 19.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/35287 E.  ,  2013/6386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 42/1. fıkrasın uyarınca sanığın temyiz dilekçesi ile birlikte bulunduğu eski hale getirme istemi hakkında temyizi esastan incelemeye yetkili Yargıtay tarafından karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın istemi eski hale getirme niteliğinde görülerek kabulü ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine ilişkin 01/06/2009 tarihli ek kararın hukuki geçirliliğinin bulunmadığı belirlenerek, gerekçeli kararın tebliğinin Tebligat Kanununun 21. maddesine aykırı olarak yapılması nedeniyle, katılan sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Dosya kapsamına, katılan sanıklar ile müşteki sanık ...'in anlatımlarına göre; olay tarihinde, sanıklar ... ve ... hayvanlarını otlatmaya götürdükleri sırada, traktörü ile bahçesine gitmekte olan sanık ... ile karşılaştıkları, yoldan geçiş konusunda aralarında çıkan tartışma sırasında, ... üzerinden çıkardığı bıçak ile ... beş ayrı yerinden yaraladığı, bu sırada elinden düşen bıçağı alan sanık ...'in de ... göğsünden iki kez yaraladığının anlaşılması karşısında; sanık ...'in eylemini, ... haksız fiilinin meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında gerçekleştirmesi nedeni ile, hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca "haksız tahrik" hükümlerinin uygulanması gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK 321. maddesi uyarınca hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21194, Karar No: 2012/21366, Tarih: 10.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21194 E.  ,  2012/21366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70, 765 sayılı TCK'nın 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.05.2005 tarihli ihbar tutanağına göre, jandarmayı telefonla arayan ve ismini vermeyen bir kişinin, sanıklar ... ve ...'in ellerinde tarihi eser olduğunu ve bunu satmak için müşteri aradıklarının bildirilmesi üzerine, 20.02.2005 tarihli olay yeri tespit tutanağına göre, ihbarın değerlendirilmesi neticesinde sanıklar, ... ve ... ile ( X ) haber elemanı vasıtasıyla irtibata geçildiği, sanıkların ellerinde çok değerli tarihi insan heykelinin olduğunu söylemeleri üzerine yapılan görüşmeler sonucu alıcı kılığında 5.000 (beş bin) TL karşılığında pazarlık yapıldığı, bunun üzerine ...'ın evine giderek kadın başı heykeliyle geri döndüğü, önceden seri numaralarını tespit ettikleri paraların sanık ... tarafından sayıldığı esnada, ekiplerin operasyon yapıldığını söyleyerek sanıkları yakalamaları üzerine Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın arama izni ile sanıkların evlerinde arama yapıldığı, sanık ...'in evinde her hangi bir suç unsuruna rastlanmadığı, sanık ...'ın evinde ise, Roma dönemine ait 2 adet pişmiş toprak ağırşak, Roma dönemine ait bir adet kurşun ağırşak, Roma dönemine ait 2 adet pişmiş toprak unguentarium (göz yaşı şişesi), 1 adet Roma dönemine ait kireç taşı tabak parçası, 1 adet Roma dönemine ait pişmiş toprak Oinokhoe ağzının ele geçirildiği, evinde ele geçen bu eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında tescil ve tasnife tabi ve müzelerde korunması gereken kültür varlıkları olduğu, 1 adet kurşun kadın başının ise, imitasyon olması nedeniyle kanun kapsamına dahil olmadığının bildirildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıkların eylemlerinin suç tarihi itibariyle lehe olan 5728 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesine temas eden “kültür varlığı ticareti” suçunu oluşturduğu anlaşılmasına rağmen bulundurma kabul edilerek aynı Kanunun 70. maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen 13.12.2005 tarih, 2005/155 esas, 2005/164 sayılı kararına göre, suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 TL’yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen 13.12.2005 tarih, 2005/155 esas, 2005/164 sayılı kararına göre, suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 TL’yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.