muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26658, Karar No: 2019/24566, Tarih: 26.12.2019

Davacı davalı işyerinde haftalık 6 saat fazla mesai yapıldığını, ayrıca dini bayramlarda ve yılbaşı öncesi 3 gün boyunca ve yine bayramların ikinci ve üçüncü gününde fazladan günlük 3 saat fazla çalıştığını bu durumun iş müfettişlerince yapılan teftişte de tespit edildiğini belirtmiştir. Dosya kapsamında dinlenilen taraf tanıkları aynı mahiyette anlatımlarda bulunmuşlar ve davacının iki vardiyalı çalışma sisteminde; birinci vardiyada 08:30-19:00 arası, ikinci vardiyada 11:30-21:30 saatleri arasında çalıştığını, dini bayramlardan önceki 2 veya 3 gün ise full diye tabir ettikleri ve saat 08:30-21:30-22:00 arası gerçekleştirilen çalışma sistemine göre çalıştığını ifade etmişlerdir. Davalı tanıklarının beyanlarından dahi, davacının davalı işyerinde yasal çalışma saatlerinin üzerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı taraf her ne kadar delil olarak ... 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 2015/170 D.iş sayılı dosyasın dayanmış ise de kararın incelenmesinde, itirazın idari para cezasına ilişkin olduğu, iş müfettişi raporunun iptaline dair herhangi bir hüküm bulunmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki davalının iş müfettiş raporuna karşı, hükümden düşürmek veya iptal ettirmek için yetkili İş Mahkemesi’nde dava açması gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, imzalı ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuku bulunan ayların dışlandığı belirtilmiş ise de, dosya kapsamına göre bilirkişi raporundaki tespitin isabetli olmayıp kabule yeterli olmadığı görülmektedir. Nitekim davacı ve arkadaşlarının şikayeti üzerine iş müfettişi tarafından yapılan inceleme sırasında düzenlenen belgelerde, fazla mesai sürelerinin tespit edildiği görülmektedir. Davalı, iş müfettişi raporunun aksini yöntemince ispatlayamadığı gibi, davalı tanık beyanları dahi teftiş raporunda belirtilen haftalık fazla çalışma saatlerini doğrulanmaktadır. İş müfettişinin işyerinde yapılan teftiş neticesi işin niteliğine uygun bulunan tespitlerine itibar edilmelidir. Bu durumda, davacının fazla mesai alacağının, çalışma şekline ve çalışma düzenine uygun bulunan iş müfettişi raporunda yer alan tespit dönemi ile sınırlı olarak ve raporadaki tespitler esas alınarak hesaplanıp belirlenmesi, ücret bordrolarında tahakkuku yapılan fazla mesai ücretine ilişkin ödemelerin ise mahsup edilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. Karar bu nedenlerle bozmayı gerektirmektedir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgililere iadesine, 26.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12406, Karar No: 2008/15650, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12406 E.  ,  2008/15650 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.12.2007 gün ve 342-394 sayılı hükmün Dairemizin 24.6.2008 tarih ve 2780-8784 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, mülkiyeti hazineye ait taşınmaz üzerindeki okul kantininin işletme hakkının 26.11.2006 tarihli sözleşme ile davalıya verildiğini, sözleşmenin 7. maddesi gereği elektrik, su, doğalgaz ve ısıtma tesisatının teknik açıdan mümkünse müstakil hale getirilmesi, değilse bu giderler karşılığı olarak Defterdarlık veya okul müdürlüklerince tespit edilecek bedelin davalı yanca ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının bildirdiği tüketim miktarlarının gerçeği yansıtmadığı düşüncesi ile yapılan incelemede ... tüketim tespit edilip, elektrik ve su tesisatının ayrılmasının mümkün olduğunun belirlendiğini ileri sürerek fazlasını saklı tutarak 10.773,00 YTL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sadece kantini 1.3.2005 tarihinde kiraya verebildiklerini, kiracının 30.6.2005 tarihinde zarar ettiği gerekçesi ile işletmeciliği bıraktığını, bunu davacıya bildirdiklerini davacının kiraya verilmeyen yerleri de göstererek talepte bulunduğunu, zarar olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, 1.220,59 YTL nin faizi ile tahsiline karar verilmiş; davacının temyizi sonucu hüküm Dairemizin 24.6.2008 gün 2008/2780-8784 sayılı ilamı ile Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliğinin bulunmadığı gözetilerek bozulmuş, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, 1.220,59 YTL nin faizi ile tahsiline karar verilmiş; davacının temyizi sonucu hüküm Dairemizin 24.6.2008 gün 2008/2780-8784 sayılı ilamı ile Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliğinin bulunmadığı gözetilerek bozulmuş, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı ..., davalı ise Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliğinin bulunmaması nedeniyle aslında Milli Eğitim Bakanlığıdır. Davacı her ne kadar temsilcide hata yapmış ise de, davalı olarak Milli Eğitim Bakanlığına husumet yöneltildiğinin kabul edilmesi ile tarafların mecburi tahkime tabi olma durumu ortaya çıkmaktadır. Bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak taraflara bu maddi vakıaları nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak yorumlanıp uygulamak da hakimin görevidir. 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1. maddesi gereğince umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle, sermayenin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, Adliye Mahkemelerinin Vazifesi dahilinde bulunanlar 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Tarafların 3533 sayılı yasanın 1. maddesinde sayılan kamu kurumlarından olması nedeniyle yargılamanın da mecburi tahkim usulüne göre yapılması gerekirken bu hususun temyiz incelemesinde zuhulen gözden kaçırılmış olduğu anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin 2780 E., 8784 K.Sayılı, 24.6.2008 tarihli bozma ilamında belirtilen sebebe ilaveten mahkeme kararının bu gerekçe de eklenmek sureti ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, dairemizin 2780 E., 8784 K.Sayılı, 24.6.2008 tarilli bozma ilamına 2 nolu bent olarak ilaveten mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçede eklenmek sureti ile BOZULMASINA, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7758, Karar No: 2016/5828, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7758 E.  ,  2016/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- TCK'nın 204/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis.

2- TCK'nın 158/1-j-son, 62, 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapsine ve 11.500,00 TL adli para cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın iş yerlerinde bir dönem çalışmış olan katılanın kimlik bilgilerini kullanarak nüfus cüzdanı kayıp değiştirme belgesi ile katılan adına sahte olarak düzenlenmiş kimlik belgesini çıkarttıktan sonra, bu sahte kimlik belgesi ile katılan bankadan 7.500 TL tutarında kredi verilmesini sağladığı, bu bu suretle sanığın tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 158/1-f-son maddesi uyarınca adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1874, Karar No: 2018/9024, Tarih: 13.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1874 E.  ,  2018/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/225 esas ve 2010/913 karar sayılı ilamı ile 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet kararının Dairemizin 23.04.2014 tarih ve 2012/9316 Esas sayılı ilamı ile düzeltilerek onandığı; aynı takvim yılı içinde farklı şirketlere ait olsa da birden fazla sahte fatura kullanma eylemlerinin ayrı ayrı suçları değil kendi içinde zincirleme şekilde işlenmiş tek bir sahte fatura kullanmak suçunu oluşturacağı cihetle; söz konusu dosyanın ve başkaca dosyanın tespit edilmesi halinde bu dosyaların da getirtilerek incelenmesi ve 2008 takvim yılı için zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunun oluşup oluşmadığının tespit edilmesinden sonra zincirleme suç olduğunu kabulü halinde tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12447, Karar No: 2013/15550, Tarih: 07.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12447 E.  ,  2013/15550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elektrik aboneliği tesisi talebi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu, dava konusu binada İmar Kanunu'nun geçici 11.maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik işlemini yapmadığını belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 sayılı Yasanın 25.maddesiyle eklenen geçici 11.madde hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

.... ./..

-2-

.... ./..

-2-

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; davacının ikamet ettiği bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı (inşaat) ruhsatının 24.03.2010 tarihinde alındığı, dolayısıyla İmar Kanununun geçici 11.maddesinde ifade edilen istisnai halin, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19055, Karar No: 2015/10, Tarih: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19055 E.  ,  2015/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken suç yolunda katedilen mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9783, Karar No: 2007/12704, Tarih: 23.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9783 E.  ,  2007/12704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4383, Karar No: 2009/7241, Tarih: 15.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/4383 E.  ,  2009/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 23.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2023/294, Karar No: 2023/5123, Tarih: 13.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/294 E.  ,  2023/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/226 E., 2022/250 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/26 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/26 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14.Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarihli ve 2020/5752 Esas, 2021/3419 Karar sayılı kararı ile mağdurenin nüfusa bir yaş küçük yazdırıldığına dair beyanı ve 24.11.2014 tarihli kemik yaşı raporuna göre on dokuz yaşında olduğunun belirtilmesi karşısında, olay tarihinde on sekiz yaşını tamamladığı anlaşılan mağdurenin yaşının tashihiyle sanığın eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturacağı gözetilerek usulüne uygun bir şekilde ruh sağlığı raporu da alındıktan sonra belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/226 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin suç tarihi itibarıyla on sekiz yaşını tamamlamadığına, suç vasfının yanlış tayin edildiğine, bir hayvan müdahalesi sonucunda sanığın eylemine son verdiğine, bu durumun da çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna vücut vereceğine, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun aşikar olduğuna, ruh sağlığının etkilendiği sonucunun kabul edilemeyeceğine ilişkindir.

B. Sanık ile Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin suç tarihi itibarıyla on sekiz yaşını tamamlamadığına, suç vasfının yanlış tayin edildiğine, bir hayvan müdahalesi sonucunda sanığın eylemine son verdiğine, bu durumun da çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna vücut vereceğine, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun aşikar olduğuna, ruh sağlığının etkilendiği sonucunun kabul edilemeyeceğine ilişkindir.

B. Sanık ile Müdafiinin Temyiz İstemi

Tanıkların beyanlarına göre bir bağrışma yaşanmadığının ispat edildiğine, mağdurenin vücudundaki izlerin sanık tarafından yapıldığına dair kesin delilin bulunmadığına, dolayısıyla beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "...Olay tutanağı, Yargıtay bozma ilamı, Antalya Eğitim Araştırma Hastanesinin 24/11/2014 tarihli Sağlık Kurul Raporu, katılana ilişkin darp raporu, tanık beyanları, sanık savunması, katılanın aşama beyanları, adli tıp raporu ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, katılanın suç tarihinde 18 yaşını tamamlamış olduğu ve evli olduğu Diyarbakır İlinde eşiyle birlikte ikamet ettiği, sanığın ise uzaktan katılan ile akraba olduğu ve Ergani İlçesinde oturduğu ,sanığın olay günü Diyarbakır İl merkezine geldiği katılanla görüşmek için katılanın rızası dahilinde ikametine gittiği bu sırada sanığın katılana yönelik cinsel içerikli sözler söylediği,katılanın bu sözlerden rahatsız olup odaya geçerek üstünü değiştirdiği, sanığın ise katılanın peşinden giderek katılan üstünün giydiği sırada katılana karşı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlemek kastıyla katılanı yatağa atmaya çalıştığı,katılanın buna karşı koyduğu ve katılanın kedisinin sanığın üzerine atladığı ve sanığın eylemi sebebiyle katılanın darp raporunda belirtildiği şekilde kollarından ve ellerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı katılanın karşı koymasından sonra sanığın eylemini tamamlamaktan vazgeçerek ikametten çıkarak aşağı indiği bu sırada katılanın polisi aradığı, sanığın bir süre sonra katılanın tekrar katılanın ikamet kapısının önüne geldiği ve katılanla kapı kapalı iken konuşup ikna etmeye çalıştığı, her ne kadar duruşmada dinlenen bina sakinleri olayı görmedikleri şeklinde beyanlarda bulunmuşlarsa da sanığın da kabülünde olduğu şekliyle bina sakinlerinden bir kadının sanığa katılanı neden rahatsız ediyorsun dediği sanığın ise katılanın kendisinin teyzesi olduğunu ve onunla yalnış anlamayı düzeltmek için konuştuğunu söylediği bu kadının ise duruma tepki gösterdiği bu sırada polisin geldiği olay tutanağı ve dinlenen tutanak tanıklarının beyanlarından anlaşıldığı üzere sanığın bu sırada ikametin kapısının önünde beklediği ve kolluk görevlileri tarafından gözaltına alındığı anlaşılmaktadır..." şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında suç adının cinsel saldırı yerine çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.