muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3074, Karar No: 2021/4667, Tarih: 29.04.2021

Ek karar, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren HMK. nın 305/A maddesi kapsamında değerlendirildiğinde;

Temyize konu karar verildikten sonra HMK. ya 22.07.2020 gün ve 7251 sayılı Kanunun 27. maddesi ile " Hükmün tamamlanması " başlığı ile;

" MADDE 305/A- (Ek:22/7/2020-7251/27 md.)

(1) Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir. " maddesi getirilmiştir.

Ek karara konu karar Mahkemenin 08.12.2017 gün ve 2017/103 E. 2017/1034 K. sayılı kararı olup, 28.07.2020 tarihli Resmi Gazete' de yayınlanarak yürürlüğe giren HMK. nın 305/A maddesinin somut olayda uygulama yeri yoktur.

Bu tespitler ve açıklamalar karşısında Mahkemenin 30.06.2020 tarihli “ Ek karar “ adı altındaki kararı HMK. nun 305/2. maddesindeki “ hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. “ şeklindeki emredici düzenlemesine açıkça aykırı olan kararının bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17230, Karar No: 2012/19612, Tarih: 15.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17230 E.  ,  2012/19612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12175, Karar No: 2012/1547, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12175 E.  ,  2012/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 14.12.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 116 parsel numaralı taşınmazın 05.12.2004 günlü satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.12.2010 tarihinden, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 3352, 3347, 3384 ve 3388 parsel numaralı taşınmazların 22.01.2004, 116 parsel numaralı taşınmazın ise 05.12.2004 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının tapu müdürlüğü ve belediye imar müdürlüğünden ve sözü edilen taşınmazlar için 2010 yılı itibariyle bulundukları cadde ve sokaklara göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/375, Karar No: 2013/18774, Tarih: 09.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/375 E.  ,  2013/18774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1163 sayılı Kanun'un 45. maddesinde "Genel kurul olağan ve gerektiğinde olağanüstü olarak toplanır. Olağan toplantının her hesap devresi sonundan itibaren 6 ay içinde ve en az yılda bir defa yapılması zorunludur. Genel kurul, anasözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır."

Anılan Kanun'un Ek 2/2 madde fıkrasında ise "Genel kurulu olağan toplantıya çağırmayan yönetim kurulu üyeleri... cezalandırılır" hükmü öngörülmüş bulunmaktadır.

Şu hale göre; 2006 yılına ait olağan genel kurul toplantısının 2007 yılının ilk 6 ayı içinde yapılması zorunluluğu bulunduğu halde toplantının yasal ve geçerli bir mazeret olmadan öngörülen zamanda yapılmadığı, sanıkların 1991 ve 1995 yıllarından bu yana kooperatif yönetiminde bulundukları, yapılmayan toplantının bir yıldan fazla zaman geçtikten sonra yapıldığı nazara alınıp, sanıklara isnat edilen suçun ne şekilde oluşmadığı karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, mahalli Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12284, Karar No: 2006/12649, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12284 E.  ,  2006/12649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13697, Karar No: 2017/2222, Tarih: 07.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/13697 E.  ,  2017/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Müşteki 21.01.2014 tarihli celsede her ne kadar beyanını değiştirmiş ise de, müştekinin sıcağı sıcağına kollukta alınan beyanında saat 03.00 sıralarında sanığın arkadan saldırarak iteklediğini ve yere düştüğünü bu sırada sanığın elindeki poşetle birlikte 14.000 TL parayı alıp kaçtığını belirttiği gibi 06.11.2013 tarihli celsede açıkça sanığın arkasından vurup yere düşürdüğünü, elinde de bıçak olduğunu, bağırırsan seni öldürürüm diyerek elindeki torbayı bıçakla kesip paraları aldığını beyan ettiği, sanığın savunmasının aksine hakkında aynı suçtan beraat kararı verilen ...'ında kolluk ve sorgudaki beyanında sanığın müştekinin elindeki parayı çekip aldığı, ancak ittirip ittirmediğini görmediğini beyan ederek müştekinin iddialarını dolaylı olarak doğruladığı anlaşılmakla, müştekinin özellikle kolluk beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin TCK'nın 149/1-a,h, 168/3,4 maddesine göre yağma suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine 07.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5846, Karar No: 2013/3352, Tarih: 15.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/5846 E.  ,  2013/3352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla yağma suçundan suça sürüklenen çocuk ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesiyle Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 14/01/2013 gün ve 2013/5 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/5609, Karar No: 2020/4735, Tarih: 05.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/5609 E.  ,  2020/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan müdafisi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için buna ilişkin tespitin, on sekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise 12 ay geçtikten sonra yapılması gerektiğinden on sekiz yaşından büyük mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulup bozulmadığı hususunda olay tarihinden itibaren 12 aylık süre geçtikten sonra aldırılacak rapora göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesinin tatbiki gerekip gerekmediğinin belirlenmesi zorunlu ise de suç tarihi üzerinden geçen uzun süre nedeniyle ruh sağlığındaki bozulma ile olay arasında illiyet bağı kurmada yaşanacak zorluk dikkate alındığında oluşan tereddüt sanık lehine değerlendirilip mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde anılan maddenin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5379, Karar No: 2015/7650, Tarih: 15.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5379 E.  ,  2015/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 25.05.2010 günü gündüz saatlerinde müştekiye ait işyerine girerek önce 6 adet yemek tabağı ve 6 adet çay bardağını hırsızladığı, bu malzemeleri önceden tanıdığı işyerine bıraktıktan sonra tekrar müştekiye ait işyerine döndüğü aynı yöntemle 1 adet yüzey temizleyici, 1 adet bulaşık deterjanı, 4 adet parfümü alıp çantasına koyduğu, işyerinden çıkacağı sırada müşteki tarafından yakalanığı, kolluk görevlilerine teslim edildiği, sanığın yakalandıktan sonra daha önceden hırsızlamış olduğu 6 adet yemek tabağı ve 6 adet çay bardağının yerini göstererek eşi aracılığıyla müştekiye teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, müştekinin kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rızasının olup olmadığının sorulması ve sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17514, Karar No: 2014/3459, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17514 E.  ,  2014/3459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İmamoğlu Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü'nün, dosya içerisinde mevcut 07.11.2012 günlü 1202 sayılı yazısında dava konusu 306 ada 2 parselin uygulama ve nazım imar planı dışında, mücavir alanda olduğu, belediye yerleşim alanında olmayıp alt yapı hizmetlerinden de yararlanmadığı bildirilmiştir. Aynı belediyenin 14.11.2012 gün ve 1225 sayılı yazısında ise aynı taşınmazın nazım imar planı içerisinde, imar parselasyonunun yapılmış olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece her iki yazı eklenmek suretiyle, 05.07.2012 tarihi itibarıyla dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım uygulama) belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elekrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim yerine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

2-Emsal alınarak incelenen .... Mah. 313 ada 9 parselin bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerinin ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu .... Köyü 306 ada 2 parselin dava tarihi, emsal alınan .... Mah. 313 ada 9 parselin 01.03.2012 olan satış tarihi itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüşse oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4262, Karar No: 2011/2688, Tarih: 22.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4262 E.  ,  2011/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanun ile değişen Yargıtay Yasası’nın 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 22/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.