muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10254, Karar No: 2019/8962, Tarih: 17.04.2019

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; T.C. Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü ... Sevgi Evleri Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu Personeli tarafından düzenlenen 08.03.2016 tarihli tutanak içeriğinin incelenmesinde; ... isimli temizlik personelinin tarihini tam hatırlayamadığı bir günde 08.00- 16.00 vardiyasında davacı işçi ...’a, Küçük Erkek evinde kalan çocuklardan B. S. K.’nın masaj yaptığı, çocuğun masaj yaparken güldüğü, ...’ın çocuğun gülmesini diğer personele anlatırken “ şerefsizin hoşuna gidiyor her halde” dediğinin kayıt altına alındığı, ...’in ... Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde tutanak içeriğini aynen teyit ettiği, ... Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından başlatılan soruşturma kapsamında; öğrenci B. S. K.’nın vücut fonksiyonlarını %65 kaybetmiş olması ve konuşamaması nedeniyle beyanına başvurmanın mümkün olmadığı, beyanına başvurulan öğrenci ...’nin “ ... anneye B. Masaj yaptı, ama ... annenin pantolonunu yukarı çekip çekmediğini hatırlamıyorum” dediği, her ne kadar İstinaf Dairesi’nce “... C. Başsavcılığının 2016/ 5047 soruşturma sayılı dosyasından davacı hakkında fesih konusu iddialara ilişkin yapılan soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla davacının iş sözleşmesinin haklı-geçerli nedenle feshedildiği kanıtlanamadığı” kabul edilmiş ise de; dosyada yer alan 08.03.2016 tarihli tutanak, devamında yapılan ... Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü soruşturma raporu, savcılık kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, feshe konu olayın tutarlı ve çelişkili olmayan beyanlar doğrultusunda gerçekleşmiş olduğu, davacı ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2016/ 5047 nolu soruşturmada verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın İş Hukuku açısından bağlayıcı olmadığı, davalı işverenlik açısından haklı feshin koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- İlk derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 44,40 TL. karar- ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 13,20 TL. karar- ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı Bakanlığın yaptığı 352 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalı Bakanlığa ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı Bakanlığa verilmesine,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'’ne gönderilmesine,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı Bakanlığın yaptığı 352 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalı Bakanlığa ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı Bakanlığa verilmesine,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'’ne gönderilmesine,

Kesin olarak 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4019, Karar No: 2024/5875, Tarih: 03.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4019 E.  ,  2024/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/763 Esas, 2023/565 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/109 E., 2022/259 K.

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/118845 sayılı "kale center" ibareli marka tescil başvurusunun, davalı şirketin "kale" esas unsurlu markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazı sonucunda, TÜRKPATENT 2022-M-9 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilinin marka başvurusu ile davalı şirketin itiraza mesnet markalarının karıştırılma ihtimaline yol açacak derecede benzer olmadığını ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının isabetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin "kale" esas unsurlu markalarıyla benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iptali istenen 2022-M-9 sayılı YİDK kararının davacının marka vekiline 18.01.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 92 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bu tarihte başlayan iki aylık hak düşürücü sürenin 18.03.2022 tarihinde Cuma günü dolduğu, davanın iki aylık hak düşürücü süre dolduktan sonra, 21.03.2022 tarihinde Salı günü açıldığı, anılan sürenin 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmünde ifadesini bulan, diğer kanunlarda yer alan ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 172 nci maddesi ile 5000 sayılı Patent ve Marka Vekilliği İle Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun'a (5000 sayılı Kanun) eklenen 15/C maddesi ile belirlenen dava şartı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu 17.01.2022 tarihli 2022-M-9 sayılı YİDK kararının davacı şirket marka vekili olan Nilgin Dinkçi Taşçı'ya elektronik ortamda tebliğ edildiğini, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) "Elektronik Tebligat" hükümlerini düzenleyen 7/a maddesinin 28.02.2018 tarihli son haline göre; "Elektronik yolla tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağını", dolayısıyla 17.01.2022 tarihli 2022-M-9 sayılı YİDK'nın tebliğ tarihinin 18.01.2022 değil, bu tarihe 5 gün eklenmesi suretiyle bulunan 23.01.2022 tarihi olduğunu, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin E. 2021/14722 K. 2021/14804 T. 22.9.2021 kararının da bu yönde bulunduğunu, 6769 sayılı Kanun'un kabul tarihinin 22 Aralık 2016, R.G.'de ilân tarihinin 10 Ocak 2017 olduğunu, dolayısıyla anılan Kanunun 160 ıncı maddesinin altıncı fıkrası hükmünün, ... Kanun olan Tebligat Kanunu'nun emredici hükümlerine ve Yargıtay'ın kararlarına aykırılık teşkil ettiğinden geçerli sayılmamasının gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığı hususunda toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ve aynı Kanun'un 92 inci ve 114 üncü maddeleri

2. 6769 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinin altıncı fıkrası

3. 7201 sayılı Kanun'un 7/a maddesi

4. 5000 sayılı Kanun'un 15/c maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15237, Karar No: 2013/14878, Tarih: 03.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/15237 E.  ,  2013/14878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas daha ağır cezayı içeren başkaca mahkûmiyeti bulunmasına karşın daha az cezayı içeren mahkûmiyeti tekerrüre esas alınarak hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi sonuca etkili olmadığından ve sanıkta ele geçen kalem şeklindeki bıçağın 6136 sayılı Kanunun 15. maddesi kapsamında kalıp kalmadığına yönelik bilirkişi incelemesi veya ekspertiz raporu da alınmadan eksik araştırma ile sanık hakkında TCK'nın 297/1. maddesinin son cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, hüküm kurulurken TCK'nın 53/1. maddesi uygulanmamış olması da madde ile düzenlenen hak yoksunluğu kazanılmış hak teşkil etmeyip, güvenlik tedbiri niteliğinde bulunduğundan ve hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkta ele geçen bıçağın müsaderesine karar verilirken uygulanan kanun ve maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında müsadereye ilişkin bendin başına "TCK'nın 54. maddesi gereğince" ibaresi eklenerek, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5851, Karar No: 2011/10173, Tarih: 04.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5851 E.  ,  2011/10173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkı nedeniyle payın iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 99 ada 22 parseldeki davalı adına kayıtlı 5/34 payın iptaline, aynı parseldeki 212/255 paya yönelik açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin paydaşı olduğu 99 ada 2 sayılı parseldeki 212/255 payın paydaş Süleyman Miçoğulları tarafından davalıya ait 661 sayılı parselle davacının şufa hakkını kullanmasını engellemek amacıyla 25.09.2008 tarihinde trampa edildiğini, trampanın muvazaalı bir temlik olduğunu, payın aslında satıldığını, bu işlemden sonra davalının aynı parselde 14.11.2008 tarihinde başka hissedarlardan 5/34 payı satın aldığını belirterek, davalı adına kayıtlı her iki payın iptali ile davacı adına tescilini istemiştir. Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazda trampaya konu edilen payla birlikte paydaş olduğunu, işlemde muvazaası bulunmadığını belirterek trampaya konu pay için önalım hakkının kullanılamayacağından, satışa konu pay içinde paydaşa karşı önalım davası açılamayacağından davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, karar yerinde açıklanan gerekçeye göre davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince; davacı tapuda 25.09.2008 tarihinde 212/259 paya ilişkin olarak yapılan işlemin gerçekte trampa olmayıp, satış olduğunu ileri sürerek işlemde muvazaa iddiasına dayanmıştır. Davacı yapılan bu işlemin tarafı olmadığından üçüncü şahıs durumunda olup, bu iddiasını tanık dahil her türlü delille ispat edebilir. Davacının dinletmiş olduğu tanıkların beyanlarından işlemin satış olduğu kanıtlanamadığına göre 14.11.2008 tarihinde yapılan pay satışı paydaşa yapılan bir satış niteliğinde olduğundan bu satışla ilgili olarak önalım hakkı kullanılamaz. Mahkemece 14.11.2008 tarihinde satışı yapılan 5/34 paya karşı açılan davanın da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile satışa konu paya ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/103, Karar No: 2010/160, Tarih: 17.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/3-103 E.  ,  2010/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   : Hopa Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ   : 21/07/2009

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Hopa Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine, dair verilen 14.10.2008 ve 2008/166-224 sayılı kararın incelenmesi davacı temsilcisince istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 20.04.2009 gün ve 2009/4453-7054 sayılı ilamı ile;

(...Dava, ormandan ağaç kesilmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ağaçların tapulu araziden kesilmesi nedeniyle orman emvali sayılmayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Olaya ilişkin ceza dosyası içeriğinden; davalının dayandığı Temmuz 1296 tarih 107 nolu sicilden gelen Ekim 1961 tarih 6 nolu 5514 m2 yüzölçümlü tapu kaydının yörede yapılan kadastro sırasında herhangi bir parsele uygulanmadığı, 3402 sayılı kadastro yasasının 12/4 maddesindeki “kadastrosu tamamlanan çalışma alanı içerisinde kalan eski tapu kayıtları, işleme tabi kayıt niteliğini kaybederler” hükmü gereğince dayanılan kaydın yasal değerinin bulunmadığı, bu konunun Tapu Sicil Müdürlüğünce de belirtildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca uzman orman bilirkişi raporuna göre de, dava konusu yer ve etrafının orman sayılan yerlerden olduğu, bu nedenle tapu kaydı bu yere ait olsa bile 13.7.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı yasa karşısında dahi geçersiz olduğu hususları gözönünde bulundurularak davacı idarenin talebi incelenerek bir karar verilmesi gerekirken ağaçların tapulu araziden kesilmesi nedeniyle orman emvali sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddedilmiş olması bozma nedenidir…)

gerekçesiyle oybirliğiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı temsilcisi

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ormandan ağaç kesilmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davacı idare, davalı hakkında orman kanununa muhalefet suçundan dolayı 13.06.2007 tarihinde suç tutanağı tanzim edildiğini, Hopa Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/108 esasından açılan kamu davasının idare lehine sonuçlandığını, 6831 Sayılı Yasanın 113.maddesine göre hesaplanan 620,17 YTL tazminat ve 114.maddesine göre 649,00 YTL  ağaçlandırma gideri olmak üzere toplam 1.269,17 YTL idare zararının suç tarihi olan 13.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı, duruşmalara katılmamış, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davalının kendi tapulu arazisinden ağaç kestiği, tapulu araziden kesilen emvalin orman emvali kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı, davacının eylemden zarar görmediği, gerekçesi ile davanın reddine karar  verilmiştir.

Davalı, duruşmalara katılmamış, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davalının kendi tapulu arazisinden ağaç kestiği, tapulu araziden kesilen emvalin orman emvali kabul edilmesinin mümkün bulunmadığı, davacının eylemden zarar görmediği, gerekçesi ile davanın reddine karar  verilmiştir.

Özel Dairece metni yukarıda bulunan ilamla, yerel mahkeme kararı bozulmuş; Mahkemece önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiştir.

Hükmü temyize davacı temsilcisi getirmektedir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden evvel; direnme kararının temyiz edilebilirlik sınırı altında kalıp kalmadığı ön sorun olarak ele alınmıştır.

Direnme kararları da dahil olmak üzere, Yerel Mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu’nca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte olan Kanun hükmü esas alınmalıdır.

21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra Yerel Mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL. olarak değiştirmiştir.

Sonraki yıllarda 5219 ve 5236 sayılı Kanunlarda öngörülen katsayılar çerçevesinde miktarlar giderek artmıştır. Buna göre, 01.01.2009 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar katsayı artışı sonucu uygulanması gereken kesinlik (temyiz edilebilirlik sınırı) "1.400 TL"dir.

Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 21.07.2009 tarihinde, 5219 ve 5236 Sayılı Kanunlar gereği temyiz(kesinlik) sınırını 1.400,00 TL olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna ve müddeabbih 1.269,00 TL olup, kesin  olduğuna göre, anılan karara karşı temyiz yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı temsilcisinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine 17.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7695, Karar No: 2014/12800, Tarih: 17.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/7695 E.  ,  2014/12800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, 18 yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az 6 ay, erişkinlerde ise en az 12 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 06.07.2009 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair ..... Hastanesinden söz konusu 12 aylık süreden önce 16.09.2009 tarihinde düzenlenen ve bünyesinde adli tıp uzmanı bulunmayan rapora dayanılarak TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.