muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17819, Karar No: 2012/26670, Tarih: 13.12.2012

3) Arsa niteliğindeki taşınmazın bir kısmı üzerinde kapama şeklinde fındık ağaçları bulunduğundan taşınmazın bu kısmının kapama fındıklık olarak bulunacak net gelirine kapitalizasyon faizi de uygulanmak suretiyle belirlenen bedelinden, arazi olarak bulunan net gelirine göre aynı yöntemle belirlenen bedel indirilmek suretiyle ağaçların bedellerinin tespit edilmesi ve arazi olarak değerlendirilen bölümünde bulunan ağaçlara ise Gıda, Hayvancılık ve Tarım Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre birim fiyatlarını gösteren resmi veriler getirtilerek bilirkişi raporunda belirlenen ağaç bedelleri denetlendikten sonra karar verilmesi gerekirken bu yönteme uygun olmayan rapora göre hüküm kurulması,

4) Kamulaştırılan taşınmaz Baraj Rezervuar alanında kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, ... adına tescil edilmesi,

5) DSİ Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K. uyarınca DSİ Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunda yapılan değişiklikle; genel bütçeli idareler arasında çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alındığından, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığı halde, bağışık kabul edilerek harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 900,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 900,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1543, Karar No: 2012/8481, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1543 E.  ,  2012/8481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/06/2009 tarih ve 2007/5-2009/368 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 2003 Model JCB marka yükleyici kepçesinin davalı tarafından makine kırılmasına karşı sigortalandığını, hasarın meydana gelmesinden sonra davalının ödemede bulunmadığını, hasarın giderilmesi için müvekkilinin 5.860,13 TL harcama yaptığını, ancak davalının sigorta bedelinin poliçe muafiyet bedeli altında kalması sebebiyle ödeme yapılmayacağını bildirdiğini ileri sürerek 3.800,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 20.10.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kepçenin müvekkili sigorta şirketine 75.000,00 TL üzerinden sigortalandığını, poliçeye yazılan not gereği her bir makina için hasara %10, minimum l.000 Euro tenzili muafiyet uygulanacağını, ekspertiz raporunda makinada meydana gelen hasarın eksik sigorta ve muafiyet uygulaması sonucu l.000 Euro’luk muafiyetin altında kaldığının anlaşıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı vekili her ne kadar müvekkilinin eksik sigorta ödemesinin olmadığını, hasar bedelinin poliçe muafiyet bedelinin altında kalmadığını ileri sürmüş isede, davaya konu iş makinasında meydana gelen 2.068,99 TL hasar tutarının, 2.129,20 TL’lik tenzili muafiyet sınırı altında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/60, Karar No: 2021/354, Tarih: 13.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/60 E.  ,  2021/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.05.2016 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.07.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının paydaşı olduğu ... ili, Merkez ilçesi, 1045 ada 4 parsel sayılı taşınmazda bulunan dükkanın 3/8 payının dava dışı ... tarafından 21.07.2014 tarihinde davalıya satışının yapıldığı iddiası ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ile tescil talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18/07/2018 tarih ve... sayılı kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" başlıklı 141. maddesinde "(1)Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez.

(2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." düzenlemesi bulunmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, iddia ve savunmanın genişletilmesi ya da değiştirilmesi yasağı dilekçe değişiminin bitmesinden sonra başlayacaktır. Davacının cevaba cevap dilekçesini vermesinden sonra onun bakımından iddianın genişletilmesi ya da değiştirilmesi yasağı başlayacaktır. Keza davalı bakımından savunmanın genişletilmesi yasağı ikinci cevap dilekçesinin verilmesinden sonra başlayacaktır. Ancak davalı cevap dilekçesi vermezse onun bakımından cevap süresinin sona ermesinden sonra yasak başlayacaktır. Bu durumda davacı bakımından da cevaba cevap dilekçesi veremeyeceği için yasak "cevap süresinin sona ermesinden sonra " başlayacaktır. (Pekcanıtez, Pekcanıtez usul cilt II s. 1268-1269)

Somut olaya gelince; davacı vekili dava dilekçesinde bedelde muvazaa iddiasında bulunmamış, 01.07.2016 havale tarihli dilekçesi ile bedelde muvazaa olduğunu belirterek iddiasını genişletmiştir. Dava dilekçesi 06.06.2016 tarihinde davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı cevap dilekçesi vermemiştir. Davalı cevap dilekçesi vermediğinden davacı taraf için iddianın genişletilmesi yasağı davalının davaya cevap verme süresinin son günü olan 20.06.2016 tarihinden itibaren başlayacaktır. Davacının iddiasını genişletmesine davalının muvafakati bulunmamaktadır. Davacının usule uygun iddianın genişletilmesi isteminin bulunmadığı ve davalının iddianın genişletilmesi talebine açık muvafakatinin olmadığı anlaşıldığından mahkemece davacının bedelde muvazaa iddiasına itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve HMK'nın 373/1. maddesi gereğince davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, temyiz nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karardan bir örneğin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 13.09.2021 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13825, Karar No: 2013/12696, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13825 E.  ,  2013/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi,gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin trafik kazası neticesi ağır yaralandığını ve kısmi olarak sakat kaldığını, kazanın davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı araç sürücüsünün kusuru ile meydana geldiğini, kaza sonucu davacının maluliyetinin tespiti ile bu kalıcı kayıplar nedeniyle fazlaya dair her türlü hakları saklı kalmak kaydı ile dava dilekçesi ile 8.000,00 TL ve ıslah dilekçesi ile 58.455,00 TL olmak üzere toplam 66,455,00 TL maluliyet kaynaklı maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olduklarını, poliçe limiti ile sorumlu tutulmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ıslah edilen miktar ile beraber toplam 66.455,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 27/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

2012/13825

2013/12696

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.552,54 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6495, Karar No: 2020/7804, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/6495 E.  ,  2020/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Ret, beraat

Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği cihetle; dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, sanığın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.12.2011 tarih ve 2011/61369 Esas sayılı iddianamesi üzerine açılan Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/59 Esas sayılı kamu davasındaki eyleminin Güngören Vergi dairesinin 0840071627 vergi kimlik numaralı mükellefiyetine ilişkin olduğu, temyize konu dava dosyasında ise Güngören Vergi Dairesinin 0840776523 vergi kimlik numaralı mükelefiyetinde düzenlenen faturaların dava konusu yapıldığı, 2006 takvim yılı yönünden mükerrer kabul edilen dosya ile iş bu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, 2006 takvim yılı yönünden yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun kabul edilmesi karşısında;

Sanığa yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10483, Karar No: 2014/940, Tarih: 27.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10483 E.  ,  2014/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/310860

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık M.. A..'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.08.2013 gün ve 2012/325 Esas, 2013/279 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olayın tek tanığının mağdure olduğu, duruşmada mağdurenin beyanının alınmadığı ve daha önce bu hususta yapılan bir kamera kaydı ve görüntülerinin de mahkeme tarafından izlendiğine dair işlem yapılmadığı anlaşılmakla, olayın tek tanığı olan mağdurenin, maddi gerçeğin ortaya çıkarılması açısından 5271 sayılı CMK.nın 210/1 ve 236/2. maddeleri gereğince, tanık sıfatıyla duruşmada dinlenilmesinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mağdurenin beyanı alınmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hacettepe Üniversitesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Hastalıkları Ana Bilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 02.07.2013 tarihli raporda, yaşadığı cinsel istismar sonucunda mağdurede tramva sonrası stres bozukluğu geliştiği ve olayın üzerinden geçen zamana karşın bazı belirtilerinin halen devam ettiği, dolayısıyla ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, raporda geçen muğlak ifadelerin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda tereddüt oluşturmuş olması nazara alındığında, ilgili kuruldan, mağdure ve dava dosyası yeniden değerlendirilip, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dayanak oluşturacak belirtilerin nelerden ibaret olduğu hususunda açıklayıcı bir ek rapor alınması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik araştrma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33578, Karar No: 2016/10650, Tarih: 18.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/33578 E.  ,  2016/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı spor kulübü ile Profesyonel Futbolcu sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre; 05.09.2013 tarihinde ödenecek 130.000 TL garanti ücret ile sözleşmesini haklı fesih tarihi kadar olan 5 aylık aylık ücret toplamı 15.000 TL, yine fesih tarihine kadar maç başı ücreti olan 21.174 TL olmak üzere toplam 166.174 TL alacağının doğduğunu, ayrıca sözleşmenin feshinden sonra mahrum kaldığı 5 aylık ücreti olan 15.000 TL ile fesih sonrası oynayamadığı 17 maça ilişkin maç başı ücreti olan 59.993 TL maç başı ücreti olmak üzere toplam 74.993 TL mahrum kalınan zararı bulunduğunu ileri sürerek; 61.000 TL garanti ücret, 21.174 TL maç başı ücreti ve 37.127 TL fesih tazminatı olmak üzere 119.301 TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, sözleşmeden kaynaklı davacı alacaklarının ödendiğini ve sözleşmenin feshinin haklı sebebe dayanmadığını ayrıca davacı hakkında verilen para cezalarının davacı alacağından mahsup edildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 61.000 TL garanti ücret, 21.174 TL maç başı ücret ile 33.116 TL fesih tazminatı olmak üzere toplam 115.290 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ile yapılan Profesyonel futbolcu sözleşmesi kapsamında hizmet verdiğini, davalının sözleşmede kararlaştırılan hizmet bedelini süresinde ödememesi nedeniyle yapılan ihtara dayalı olarak sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, fesih nedeniyle mahrum kaldığı 5 aylık ücret ile oynayamadığı 17 maça ilişkin maç başı ücreti nedeniyle uğradığı zarar karşılığı tazminatın davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davacı, sözleşmeye göre muaccel hale gelen alacaklarını tahsiline dönük olarak PFSTT 28. maddesinde belirlenen usule uyulmak suretiyle davalıya 20.11.2013 tarihli alacak ihtarnamesi gönderdiği, bu ihtarnamede tanınan 30 günlük süreye rağmen davalının ödeme yapmaması üzerine davacı tarafından 24.12.2013 tarihli İhtarname İle sözleşmenin feshedildiği anlaşılmakla, bu fesih işleminin sözleşme ve talimat hükümlerine uygun olması itibariyle haklı olduğunun kabulü gerekir.

Davacı, sözleşmeye göre muaccel hale gelen alacaklarını tahsiline dönük olarak PFSTT 28. maddesinde belirlenen usule uyulmak suretiyle davalıya 20.11.2013 tarihli alacak ihtarnamesi gönderdiği, bu ihtarnamede tanınan 30 günlük süreye rağmen davalının ödeme yapmaması üzerine davacı tarafından 24.12.2013 tarihli İhtarname İle sözleşmenin feshedildiği anlaşılmakla, bu fesih işleminin sözleşme ve talimat hükümlerine uygun olması itibariyle haklı olduğunun kabulü gerekir.

Taraflar arasındaki hukuki ilişki genel hizmet sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, buna ilişkin TBK 408 maddesinde; "işveren, işgörme ediminin yerine getirilmesini kusuruyla engellerse veya edimi kabulde temerrüde düşerse, işçiye ücretini ödemekle yükümlü olup, işçiden bu edimini daha sonra yerine getirmesini isteyemez. Ancak, işçinin bu engelleme sebebiyle yapmaktan kurtulduğu giderler ile başka bir iş yaparak kazandığı veya kazanmaktan bilerek kaçındığı yararlar ücretinden indirilir." Aynı yasanın 437. maddesinde "Haklı fesih sebepleri, taraflardan birinin sözleşmeye uymamasından doğmuşsa o taraf, sebep olduğu zararı, hizmet ilişkisine dayanan bütün haklar göz önünde tutularak, tamamen gidermekle yükümlüdür. Diğer durumlarda hâkim, bütün durum ve koşulları göz önünde tutarak haklı sebeple feshin maddi sonuçlarını serbestçe değerlendirir." şeklinde yasal düzenlemelere yer verilmiş olup, bu yasal düzenlemeler kapsamında kural olarak, hizmet akdinin tarafı olan işçi sözleşmenin haklı feshi halinde dönem sonuna kadar olan ücretini isteyebilir

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut uyuşmazlık değerlendirildiğinde; Dava dilekçesinde sözleşmenin haklı nedenle feshine dayalı olarak mahrum kalınan maç başı ücretinden kaynaklanan zarar talep edilmiştir. Maç başı ücretleri genel olarak sözleşmelerde kararlaştırıldığı üzere davacı futbolcunun lig maçlarında oynaması veya kadroda yer alması halinde ödenen bir ücret olup, Oynanacak müsabakalarda hangi futbolcunun kadroya dahil edileceği ve ilk onbirde yer alacağı, tamamen teknik nedenlere dayalı olarak, futbolcunun yeteneği, beceri ve genel performansına dayalı form durumu, takımdaki diğer futbolcuların performansı ile rakip takımın durumu gibi değişken hususlar değerlendirilmek suretiyle maçlarda futbolcunun oynayıp oynamayacağı hususunda takdir yetkisi tamamen davalı kulübe aittir. Buna göre davacı futbolcunun fesih tarihinden sonra oynanacak maçlarda görevlendirilmesinin kesin olmadığı, dolayısıyla davacı futbolcunun maçlarda oynama şartına bağlı belirsiz alacağa ilişkin tazminat talep edemeyeceği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece maç başı ücretinden kaynaklanan fesih tazminatı istemine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.970,00 TL harcın istek halinde iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19139, Karar No: 2021/4628, Tarih: 08.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19139 E.  ,  2021/4628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı verilen adli para cezasına yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4. madde yerine aynı Yasa'nın 116/4. maddesi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.