muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8591, Karar No: 2021/12374, Tarih: 16.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8591 E.  ,  2021/12374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulurken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3- Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu evrakı tefrik olunan faili meçhul şüpheli ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında,iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, kamuya yararlı işte çalışma yaptırımına ve hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine,16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10025, Karar No: 2019/7712, Tarih: 28.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10025 E.  ,  2019/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonunda, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.04.2013 gün ve 2010/409 Esas, 2013/96 Karar sayılı hükümlerin suça sürüklenen çocuk müdafisi, katılan mağdur vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi, üzerine, Dairemizin 27.09.2018 gün ve 2018/4706 Esas, 2018/5572 Karar sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2018 günlü, 14-2013/213491 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 27.09.2018 gün ve 2018/4706 Esas, 2018/5572 Karar sayılı bozma ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26924, Karar No: 2013/8141, Tarih: 01.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26924 E.  ,  2013/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında eşinin ailesi ile aralarında suç tarihinden önce meydana gelen kavga olayı nedeniyle ayrı bir soruşturma yürütüldüğü, suç tarihinde ise sanığın bizzat emniyete müracaatla, eşya taşıdığı sırada, evinde porselen tabak içerisinde, 67 adet çeşitli dönemlere ait kültür varlığı bulduğunu bildirerek eserleri kolluk kuvvetlerine teslim ettiği, sanığın suça konu varlıkların kendisine ait olmadığına ve bu varlıklardan bilgisinin bulunmadığına dair savunmasının, tutanak tanıkları ve eşya taşıma sırasında yanında bulunan arkadaşı ...'ün beyanları ile de doğrulandığı, tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sübuta erdiği, bu itibarla mahkemece beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin unsurlarının oluşmadığı, sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik araştırma sonucu beraat karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1852, Karar No: 2014/10286, Tarih: 02.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1852 E.  ,  2014/10286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2011/419-2013/509

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/10/2013 tarih ve 2011/419-2013/509 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya hafriyat işi yaptığını, alacağını alamadığını, davalı hakkında Eskişehir 5.İcra Müdürlüğü’nün 2011/4615 sayılı dosyasında icra takibi başlattığını, borca itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve davacı yararına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında ticari bir ilişkinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu faturanın davacı defterlerinde kayıtlı olduğu, davalının ihtara rağmen 2011 yılına ilişkin defterlerini sunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, taşıma akdine dayalı olarak tanzim edilen fatura bedelinin tahsiline ilişkindir. Davalı, davacı ile ticari ilişkisi bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur. Taraflar arasında tanzim edilen yazılı bir sözleşme de dosyaya sunulmamıştır. Bu durumda, davalı akdi ilişkiyi inkar ettiğine göre ispat külfeti davacıya düşmektedir. Davacının tek yanlı olarak düzenlediği fatura ve davacının kendi ticari kayıtları akdi ilişki ve alacağın varlığının kabulü için yeterli bulunmamaktadır. Davacı aynı zamanda davalının da ticari defterlerine delil olarak dayanmış, davalı faturanın defterinde kayıtlı olmadığını, faturanın davacı tarafından dosya ibrazının da bu hususu teyit ettiğini bildirmiş ve 2011 yılına ait mizan ibraz etmiştir. Bu mizanda da davacının iddia ettiği alacağın kaydı bulunmamaktadır. Bu durumda, davacının davalının defterlerine de delil olarak dayandığı gözetilerek davalı tarafından ibraz edilen mizanı kabul etmediği takdirde davalının 2011 yılına ait defterleri de incelenerek ve davalının defterlerinin incelenmesi için yazılan talimat sonucu çıkartılan davetiyenin akıbeti de araştırılarak oluşacak sonuç çerçevesinde karar vermek gerekirken, alacağın ispatına yeterli olmayan delillerle karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19010, Karar No: 2019/8366, Tarih: 23.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19010 E.  ,  2019/8366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...'ye velayeten ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; ... plakalı aracın ehliyetsiz 15 yaşındaki ...'nin yönetimindeyken, davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, sigorta şirketince müvekkiline ödenen 18.383,82 TL'nin ihtirazi kayıtla kabul edildiğini, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıların tümünden ve 20.000,00 TL manevi tazminatın ... ile ...'dan faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 22.727,33 TL'nin (davalı ... şirketinin bakiye poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere) dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat yönünden davanın ... ve ... yönünden kısmen kabulü ile 5.000,00 TL tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının fazla isteminin reddine dair karar verilmiş; hüküm davalı ...'ye velayeten ... tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle BK'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ...'ye velayeten ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

2-Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı ...'nun yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle de maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacı hakkında düzenlenen ve hükme esas alınan rapora göre davacı ...'un %7.2 oranında sürekli maluliyeti olduğu, iyileşme süresinin 3 ay olduğu tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından ... için kaza tarihinden itibaren 3 ay için geçici işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacı bakımından geçici işgöremezlik döneminde daha fazla efor sarf edeceği dikkate alınarak 2.630,00 TL tazminata hükmedilmiştir. Davacı ... kaza tarihinde polis memuru olup geçici iş göremezlik döneminde devlet memurlarının maaşlarını tam olarak almaları sebebiyle kazanç kaybı oluşmayacağı göz önüne alınıp, geçici işgöremez olduğu dönemdeki zararının belirlenmesi için mahrum kaldığı ek ödemeleri olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı ... tarafından yargılamadan önce davacıya %8 malullük oranına göre 18.383,82 TL ödemenin 23.07.2013 tarihinde yapıldığına ve davalı küçüğün velisi ...'nin sigorta şirketinin yaptığı ödemeyi kendisine rücu ettiğine dair beyanı karşısında; mahkemece, davalı ... tarafından yapılan bir ödeme olup olmadığı araştırılmalı, yapılan ödeme var ise bilirkişi tarafından hesaplanan tazminattan güncellenme yapılarak mahsup edilmedir.

Davalı ... tarafından yapılan ödemeyi tazminat hesabı yapılmadan önce alan davacı, hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldığı paranın yasal faizi kadar kazanım da elde etmiş olup zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacıya yapılan ödemenin, ödeme günü ile tazminatın hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizi ile birlikte hesaplanan tazminattan indirilmesi gerekir.

Bu durumda, mahkemece, yapılan ödemenin güncellenerek mahsubu için hesap bilirkişisinden rapor aldırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'ye velayeten ...'nin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ye velayeten ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... 'ye velayeten ...'ye geri verilmesine, 23.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1638, Karar No: 2020/1750, Tarih: 13.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/1638 E.  ,  2020/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/02/2018 tarihli ve 2017/7743 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Uşak 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/05/2018 tarihli ve 2018/1370 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan soruşturma evresi sonunda Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/03/2019 tarihli ve 2017/7743 ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin Uşak 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/04/2019 tarihli ve 2019/1468 değişik iş sayılı kararına müteakip Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/05/2019 tarihli ve 2017/7743 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Uşak 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 12/07/2019 tarihli ve 2019/2323 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 31/12/2019 gün ve 94660652-105-64-20857-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/01/2020 gün ve 2020-2540 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre;

1-Uşak 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/05/2018 tarihli ve 2018/1370 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Uşak 1.Sulh Ceza Hâkimliğince, soruşturma konusu olaya ilişkin soruşturmanın genişletilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2-Uşak 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/04/2019 tarihli ve 2019/1468 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2-Uşak 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/04/2019 tarihli ve 2019/1468 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Uşak 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/05/2018 tarihli ve 2018/1370 değişik iş sayılı kararının yukarıda alınan gerekçe dikkate alındığında soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda 06/03/2019 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiş ise de, Cumhuriyet savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki Uşak 1.Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/05/2018 tarihli ve 2018/1370 değişik iş sayılı kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

3-Uşak 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/07/2019 tarihli ve 2019/2323 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Uşak 1.Sulh Ceza Hâkimliğince, soruşturma konusu olaya ilişkin şüphelinin suçu işlediğine dair yeterli delil bulunamadığından bahisle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması için yapılan itirazının reddine karar verilmiş ise de; Uşak 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/05/2018 tarihli ve 2018/1370 değişik iş sayılı kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın esastan reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Uşak 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/05/2018 tarihli ve 2018/1370 değişik iş sayılı kararı, Uşak 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/04/2019 tarihli ve 2019/1468 değişik iş sayılı kararı ve Uşak 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 12/07/2019 tarihli ve 2019/2323 değişik iş sayıl D.İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 13/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7360, Karar No: 2023/7468, Tarih: 14.06.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7360 E.  ,  2023/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/353 Esas, 2016/223 Karar

SUÇLAR : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2015 tarihli ve 2014/83470 Soruşturma, 2015/19041 Esas, 2015/14608 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası, sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçuna azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 37 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, tüm sanıklar hakkında 53 üncü maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/353 Esas, 2016/223 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri, sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanmaya azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 38 inci, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

31.05.2016 havale tarihli dilekçe ile; sanığın suç kastının olmadığı, sanık ile ... arasında azmettirme ilişkisinin bulunmadığı, özellikle yaz aylarında artan iş yükü ve yeterli sayıda kalem personeli bulunmaması nedeniyle olayın beşeri hatadan kaynaklandığı, sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiği sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri

27.05.2016 havale tarihli dilekçesi ile; suçun asıl muhataplarının memur olan sanıklar olduğunu, memur sanıkların işlemin nasıl yapılması gerektiğini bildiklerini ikrar ettiklerini, diğer sanıkların hata yapmış olmalarının sanık ...'in azmettirdiği anlamına gelmeyeceğini, azmettirdiğine ilişkin delilin bulunmadığını bildirerek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.