muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19645, Karar No: 2023/3551, Tarih: 29.05.2023

Olay tarihi olan Kasım 2013'te mağdurenin on beş yaşını doldurmadığı, 4 senelik arkadaşlıktan sonra suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşında yanılmasının söz konusu olamayacağı, okuduğu okullardan dahi gerçek yaşı konusunda fikir edinmiş olması gerektiği dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından cezalandırılmasına kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin gebeliğinin tespiti sonrasında başlatılan soruşturmada suça sürüklenen çocuk ile rızası dahilinde bir defa vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadıklarını iddia ettiği, suça sürüklenen çocuğun alkollü olması nedeniyle cinsel ilişkiye girip girmediklerini hatırlamadığını beyan ederek atılı suçlamayı reddettiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde her ne kadar mağdurenin hastane doğumlu olduğu tespit edilmiş ise de suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on altı yaşında olduğunu bildiğine dair hata savunması, mağdurenin yaş hususundaki çelişkili beyanları, suç tarihinde 14 yaş 9 ay 13 günlük olması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun mağdurenin on beş yaşından büyük olduğunu düşünmesinin olanaklı olduğu ve hata savunmasının aksine mağdurenin gerçek yaşını bildiğine dair delil bulunmadığı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, bu suçun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi suçlardan olduğu ve mağdurenin gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında şikayetçi olmadığı anlaşıldığından reşit olmayanla cinsel ilişki suçu ile mağdurenin kanuni temsilcisi olan annesi ...'in kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında hata hükümlerinin uygulanması suretiyle kurulan düşme hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan vekili ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdure ...'e yönelik evi terk eden çocuğun ailesini ve yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından TCK'nın 103/2, 234/3, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan davada yapılan yargılama sonucunda cinsel istismar eyleminden TCK'nın 30. maddesi delaletiyle TCK'nın 104/1. maddesi kapsamında görülerek şikayet yokluğu nedeniyle davanın düşürülmesine, yine evi terk eden çocuğun ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan da şikayetten vazgeçme nedeniyle, davaların ayrı ayrı düşürülmelerine karar verildiği, yerel Cumhuriyet savcısı tarafından dosyaların temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan incelemede her iki suçtan verilen düşme kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığından, hükümlerin onanmasına karar verilmiş olup, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 30. maddesinin uygulanamayacağı ve TCK'nın 234. maddesinden verilen kararın da yerinde olmadığı, düşme kararlarının bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.

Şöyle ki;

Suça sürüklenen çocuk ... ile mağdure ...'in olaydan önce yaklaşık 3-4 yıl önceden beri tanışıklıklarının olup, olay tarihinden yaklaşık 7 ay önce de duygusal ilişkilerinin başladığı kabul edilmiştir. Suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin beyanlarına göre; suç tarihinde mağdure 15 yaşından küçük, suça sürüklenen çocuk da 18 yaşından küçüktür. Mağdurenin regl olmayınca bu durumu annesine söylemesi ve yapılan kontrolllerden sonra hamile olduğu anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuğun bu konuya ilişkin savunmasında; çok sarhoştuk, öpüştük sonrasını hatırlamıyorum, ilişkiye girmiş olabiliriz şeklinde savunmuştur.

Mağdure hamile olduğunu anladıktan sonra bebeğini kendisi düşürmüştür.

Mağdure hastane doğumludur. Bu durum MERNİS doğum tutanağıyla sabittir.

Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında ve Cumhuriyet savcılığında mağdurenin yaşını büyük bildiğine ve hataya ilişkin herhangi bir savunması yoktur. Kovuşturma aşamasında kendisine sorulan soru üzerine, mağdurenin yaşını 16 olarak bildiğini belirtmiştir. Yine mağdurenin nüfus cüzdanını gördüğünü ancak olaydan önce mi sonra mı gördüğünü hatırlamadığını beyan etmiştir. Mağdure de suça sürüklenen çocuk için önce gerçek yaşını bildiğini belirtmiş, nüfus cüzdanını gördüğünü söylemiş, daha sonra ki beyanlarında da suça sürüklenen çocuğa yaşını 16 olarak söylediğini nüfusa bir yaş küçük yazıldığını beyan etmiştir.

Yargılama sırasında duruşmada Cumhuriyet savcısının mağdureye, suça sürüklenen çocuğa neden 16 yaşında olduğunu söyleme gereği hissettiği sorusu sorulduğunda, kendisinin 1998 doğumlu olduğunu, 1 yaş küçük yazıldığını söylemiştir. Yine Cumhuriyet savcısı mağdureye sorduğunda, suça sürüklenen çocuk ile olaydan önce 4 yıllık arkadaşlıkları olduğunu beyan etmiş, yine Cumhuriyet savcısı sorusu üzerine neden bir yaş küçük yazıldığı hususunda mağdure beyanda bulunurken, mağdurenin annesi ile mağdurenin bu konuda tartıştıkları hususunun duruşma tutanağına yazıldığı görülmüştür.

Mağdurenin annesi, mağdurenin nüfusa bir yaş küçük yazıldığı hususunu kabul etmemiştir.

Yerel Mahkeme mağdurenin yaşı hususundaki çelişkili beyanları suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında, mağdurenin yaşı konusunda kendisine soru sorulduğunda, 16 yaşında olduğunu bildiğine yönelik savunması, mağdurenin suç tarihinde 14 yaş 10 aylık olması, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşının 15 yaşından büyük olduğunu düşünmesinin olanaklı olduğu, bütün bunlar değerlendirilerek; hata hükümlerinin uygulanmasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek, şikayet yokluğu nedeniyle davanın düşmesine karar verilmiştir.

Yine 15 yaşından küçük mağdure hakkında alıkonulma suçundan açılan dava, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu olan TCK'nın 234. maddesinden açıldığı, suç tarihinde mağdurenin yaşının 15 yaşından küçük olduğu, mağdurenin evden kaçmasının olmadığı gibi, annesinin evden çıktığını bildiğine yönelik de beyanda bulunduğu, kaçmaya ilişkin dosyaya yansıyan bir durumun olmadığı, davanın Yerel Mahkemece TCK'nın 234. maddesinden açılan bu davada da şikayet yokluğu nedeniyle davanın düşürülmesine karar verildiği görülmüştür.

Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde görülen yargılamada Cumhuriyet savcısı mütalaasında, hata hükümlerinin suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağı, suça sürüklenen çocuğun 15 yaşını doldurmamış mağdureye yönelik nitelikli cinsel istismar ve hürriyeti tahdit suçlarından cezalandırılmasına yönelik mütalaada bulundugu, Yerel Mahkemenin hata hükümlerini uygulaması sonucu verilen kararı suça sürüklenen çocuk aleyhine TCK'nın 103/2 ve 109. maddelerinden cezalandırılması gerektiği yönünde temyiz ettiği görülmüştür.

Bu temyiz üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamede de "suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin olaydan önce 4 yıl süren arkadaşlıklarının suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin anlatımıyla sabit olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün bulunmadığı, her iki suçtan da mahkumiyeti yerine şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir" şeklinde tebliğname düzenlenmiştir.

Bu temyiz üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamede de "suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin olaydan önce 4 yıl süren arkadaşlıklarının suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin anlatımıyla sabit olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşı konusunda hataya düşmesinin mümkün bulunmadığı, her iki suçtan da mahkumiyeti yerine şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir" şeklinde tebliğname düzenlenmiştir.

Cinsel suçlarda hata hükümlerinin uygulama olanağı, sanığın mağdurenin yaşı konusunda "esaslı hata"ya düşmesi durumunda gerçekleşecektir. Sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması durumunda 15 yaşından küçük mağdurelere yönelik rıza açıklama noktasında yetkileri bulunmadığından, bu suçlar açısından hata hükümlerinin uygulanması halinde, sosyal devletin bir gereği olan çocukların korunması ilkesiyle çelişip kamu vicdanınını zedeleyeceği gibi, yaşı daha küçük mağdurlara yönelik işlenmesi halinde de bunların örnek gösterileceği, daha mühim sonuçlar doğuracağı da açıktır.

Tüm bu açıklamalar karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında hem suça sürüklenen çocuğun hem de mağdurenin beyanlarıyla 3-4 yıldan beri devam eden bir arkadaşlık ve olaydan önce yaklaşık 7 aylık bir duygusal birliktelik olan suça sürüklenen çocuk ve mağdure arasındaki ilişkide, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını bilmediği düşünülemez. Dolayısıyla suça sürüklenen çocuk hakkında bu olayda hata hükümlerinin uygulanmaması gerekir. TCK'nın 30. maddesi uygulanarak TCK 103/2. maddesinden açılan davada TCK'nın 104/1. maddesinin uygulanması burada da şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi adalete, hakka, hukuka ve vicdana uygun değildir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdure ...'e yönelik nitelikli cinsel istismar suçundan TCK'nın 103/2. maddesi gereğince ayrıca hürriyeti tahdit suçundan da TCK'nın 109/1. maddesinden cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hata hükümlerinin uygulanması sonucu her iki suçtan da şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 29.05.2023

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2023/2410, Karar No: 2023/3355, Tarih: 14.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/2410 E.  ,  2023/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece, Mahkemesi kararı taraf vekillerince istenilmiş, mahkemece 14.02.2023 tarihli ek kararla yasal süresi içinde harç ve masrafların tamamlanmadığı gerekçesiyle kararın davacı tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı şirketin müvekkilinin maliki olduğu taşınmazlarda fuzuli şagil olduğunu, taraflar arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmaksızın tecavüzün devam ettiğini belirterek davalının el atmasının önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir .

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince: “…davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, dava konusu taşınmazların davacı adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında bir kira ilişkisi bulunmadığı, dava konusu taşınmazlardan 61 parsel sayılı taşınmazda bir adet depo olduğu, 65 parsel sayılı taşınmazda ise bir adet tek katlı ve bir adet iki katlı bina bulunduğu, davacının 01.04.2009 tarihinde keşide edilen ihtarname ile 2007 yılı Mart ayından itibaren taşınmazda işgalci olduğunu belirterek davalıdan ecrimisil talebinde bulunduğu, davacı tarafça Nisan 2009 tarihli ihtarnamede, davalı tarafın 2007 yılının Mart ayından bu yana işgalci olduğu belirtilerek ecrimisil talep edilmesine karşın Mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler de dikkate alınarak ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere ecrimisile hükmedilmesi gerekirken 2006 yılının 7 aylık dönemi için ve 2007 yılının tamamı için belirlenen ecrimisile, talep aşılmak suretiyle karar verilmesinin doğru olmadığı…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkemece 14.02.2023 tarihli ek kararla yasal süresi içerisinde harç ve masrafların tamamlanmadığı gerekçesiyle kararın davacı tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ecrimisilin düşük heseplandığını, lehlerine tek vekalet de ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu savunmuştur.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; fuzuli şagil değil alt kiracı olunduğunu, boş arsa olarak ecrimisil hesabı yapılması gerektiğini, taşınmazdaki binayı müvekkilinin yaptığını savunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

2. Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

3. Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

3. Değerlendirme

1. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesinin 14.02.2023 tarihli, davacı tarafından kararın temyiz edilmemiş sayılmasına yönelik ek kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozma ilamında belirtildiği şekilde talep konusu dönemler baz alınarak ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak verilen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

(1) No.lu bentte açıklanan sebeplerle 14.02.2023 tarihli ek kararın onanmasına, (2) No.lu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

(1) No.lu bentte açıklanan sebeplerle 14.02.2023 tarihli ek kararın onanmasına, (2) No.lu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz hacının istek halinde davalıya iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5303, Karar No: 2014/16057, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5303 E.  ,  2014/16057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/306-2012/556

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiği gibi, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal alınan 374 ada 74 parselin dava konusu taşınmazla aynı değerde, emsal 149 ada 57 parselin ise dava konusu taşınmazdan 1,57 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan 374 ada 74 parsel sayıılı taşınmazın dava konusu taşınmazdan 5,1

kat, 149 ada 57 parselin ise 5,9 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

kat, 149 ada 57 parselin ise 5,9 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmaz kapama meyve bahçesi olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.