muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1546, Karar No: 2013/3036, Tarih: 04.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1546 E.  ,  2013/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ile terkini isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7856, Karar No: 2014/4023, Tarih: 10.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7856 E.  ,  2014/4023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2011/540-2013/58

Davacı Ş.. Ç.. vekili Avukat M.. S.. tarafından, davalılar S.. Y.. vd aleyhine 07/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı Şirket'e ait gazetenin 15.08.2011 tarihli nüshasının 3. sayfasında “Polisin suratını dağıtabilirdim” başlığı ile müvekkili hakkında yapılan asılsız ve gerçek dışı yalan haberin manşetten yayınlandığını, müvekkiline bu şekilde hakaret edildiğini iddia ederek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar vekili ise, haberin tanık V.. A..'nın açıklamalarına uygun olduğunu, haberin gazetenin özen yükümlülüğü çerçevesinde bizzat kaynağından öğrenilerek yazıldığını, haberde belirtilen iddiaların savcılık soruşturma dosyaları kapsamında yer alan içeriğe uygun olduğunu, dava konusu haberin toplumsal ilgiye haiz güncel bir konuda sadece kamu yararı gözetilmek suretiyle kaleme alındığını, özle biçim arasındaki dengenin titizlikle korunduğunu, kişilik haklarının ihlal edilmediğini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, istenen faiz türünün yersiz olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; tanık V.. A..'nın davalı gazete muhabiri S.. Y.. ile röportaj yaptığı, davacının fotoğrafının yayında kullanıldığı, ancak dosya kapsamı ve anılan tanığın beyanından tanığın sarf etmediği sözlerin yayında yer aldığı ve bu sözlerin davacının kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Mahkemece; tanık V.. A..'nın davalı gazete muhabiri S.. Y.. ile röportaj yaptığı, davacının fotoğrafının yayında kullanıldığı, ancak dosya kapsamı ve anılan tanığın beyanından tanığın sarf etmediği sözlerin yayında yer aldığı ve bu sözlerin davacının kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davalı şirkete ait Hürriyet gazetesinin 15.08.2011 günlü sayısında “Polisin suratını dağıtabilirdim” başlığı altında yayımlanan haberde davacı ve tanık arasında yapılan alım-satım ilişkisine yer verilmiştir.

Davalı şirkete ait Hürriyet gazetesinin 15.08.2011 günlü sayısında “Polisin suratını dağıtabilirdim” başlığı altında yayımlanan haberde davacı ve tanık arasında yapılan alım-satım ilişkisine yer verilmiştir.

Okuyucunun ilgisini artırmak amacıyla, habercilik tekniğine uygun olarak, özle biçim arasındaki denge korunarak kullanılan çarpıcı başlık kişilik haklarına saldırı oluşturmaz. Dava konusu haberde kullanılan başlık haberin içeriği ile birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, yargılamanın dayanağı olan belgelere dayanılarak yayımlanan haberin görünür gerçekliğe uygun olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4886, Karar No: 2011/8987, Tarih: 20.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/4886 E.  ,  2011/8987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna ilişkin, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;ancak,

Dosya içeriğine göre; 133 promil alkollü sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetiyle Aydın ili Nazilli ilçesi Şehitler Bulvarı istikametine doğru kavşaktan dönüş yaptığı sırada, seyrine göre sağ taraftaki Nazilli-Aydın tek yönlü devlet karayolunda Aydın istikametine seyir halinde bulunan katılanın sevk ve idaresindeki motorlu bisiklete çarparak katılanın sağ göz görme işlevinde sürekli kayıp, vücudunda ağır derecede kırık ve organ kaybı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği ve kazanın oluşumunda katılana geçiş önceliği vermemekle asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, sanığın gerçekleşen eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre:

Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halenuygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19200, Karar No: 2014/26132, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19200 E.  ,  2014/26132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/197-2014/225

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3584, Karar No: 2021/19036, Tarih: 08.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3584 E.  ,  2021/19036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçuından dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3092, Karar No: 2020/3279, Tarih: 14.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3092 E.  ,  2020/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırıya teşebbüs (sanıklar haklarında mağdure Nezahat’e yönelik); kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali (sanıklar haklarında katılan mağdureler ...’ye yönelik)

HÜKÜM : Sanık ...’nün beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırıya teşebbüs suçundan beraati ile diğer atılı suçlardan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ...’in kasten yaralama ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırıya teşebbüs eylemleri bütün halinde kasten yaralama kabul edilerek bu suç ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanıklar haklarında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından (katılan mağdureler Nezahat ile Kadriye'ye karşı ayrı ayrı) dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan mağdureler vekilinin anılan kararlara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi gereğince itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ...'nün hükümden sonra 01.06.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdureler vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12735, Karar No: 2012/11354, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12735 E.  ,  2012/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

...

...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 2.Sulh Hukuk Mahkemesi, Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesi ve Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, evlilik dışı çocuk olarak nüfusa kaydedilen...'nun annesi ...'nun çocuğun doğum tarihinde ergin olması nedeniyle küçüğün vesayet altına alınması istemine ilişkindir. TMK.nun 404. maddesi gereğince velayet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır. Yine aynı kanunun 411. maddesine göre " vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerlemiş yerindeki vesayet dairesine aittir."

Somut olayda Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi 8.12.2011 tarih ve 2011/1812-1892 sayılı ilamı ile 6.12.2011 tarihli adrese dayalı nüfus kaydına göre kısıtlı adayının ikamet adresinin ... adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Kahramanmaraş Sulh Hukuk Mahkemesi 8.3.2012 gün ve 2012/3153-464 sayılı ilamı ile 13.3.2012 tarihli nüfus kaydına göre kısıtlı adayının ikametgahının ... olduğundan bahisle yetkisizlik kararı vermiştir.

Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ise 13.9.2012 gün 2012/545-994 sayılı ilamı ile kolluk kuvvetlerince yapılan araştırma sonucu düzenlenen 19.6.2012 tarihli tutanağa göre

../...

-2-

2012/12735

2012/11354

kısıtlı adayının ikametgah adresinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamındaki kolluk kuvvetlerince düzenlenen 19.6.2012 tarihli tutanağa göre kısıtlı adayının ... adresinde annesi ... ve onun gayriresmi nikahlı eşi aynı zamanda kısıtlı adayı küçüğün babası ...ile birlikte ikamet ettiği Antalya'daki adresinin ...'nun babası ...'ya ait olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun 21.ve 22 maddeleri gereğince Ümraniye 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin Gaziantep 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4397, Karar No: 2013/5721, Tarih: 12.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4397 E.  ,  2013/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6540, Karar No: 2024/9515, Tarih: 10.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6540 E.  ,  2024/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/290 E., 2024/604 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/151 E., 2023/554 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye Enerji Su ve Gaz İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler bünyesinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, sendika ile dava dışı alt işveren arasında yürütülen toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan 16.12.2016 imza tarihli ve 15.04.2016-01.04.2018 yürürlük süreli, devamında 01.03.2019-31.01.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmelerinin imzalandığını, davacının toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, davalı ile dava dışı yüklenici Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğundan işçilik haklarından birlikte sorumluluğun söz konusu olduğunu ileri sürerek belirtilen toplu iş sözleşmeleri ve dosyaya intikal edecek başka sözleşmeler var ise onlar da dâhil olmak üzere davacının ödenmeyen ücret farkı, ikramiye ve toplu iş sözleşmesinden doğan sosyal haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP