muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7658, Karar No: 2015/191, Tarih: 13.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/7658 E.  ,  2015/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalının ... C.Başsavcılığı'na verdiği şikayet dilekçesinde hem senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığı hem de düzenlediği 2.000-TL’lik senedin ilave suretiyle tahrif edildiği yönündeki birbiri ile çelişen beyanlarına, davacının resmi belgede sahtecilik nedeniyle açılan ceza davasında beraat etmesine ve kararın temyiz edilmeden kesinleşmesine, 02.04.2013 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda tespit edilen “3” rakamının altındaki çok hafif bir silinti ya da kalem izinin senet metninde yazı ile yazılan “ot” ibaresine ilişkin olmamasına, senet metninde yeniden inceleme yapılmasının sonucu değiştirmeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.639,42 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1234, Karar No: 2015/3317, Tarih: 27.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1234 E.  ,  2015/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP :

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Kanunun 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Sulh Ceza Mahkemesinin 16.01.2013 tarihli ve 2012/253 esas, 2013/10 sayılı kararıyla ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/7. maddesinde "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dolayı yapılan yargılaması sonucunda Sulh Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 tarihli ve 2012/897 esas, 2012/990 sayılı karar ile 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olması ve söz konusu kararın 06.11.2012 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında, sanığın aynı eylemi sebebiyle Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2012 tarihli ve 2012/1177 soruşturma, 2012/352 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanunun 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, Yüksek Adalet Bakanlığının 30.12.2014 tarih ve 2014-23491/78208 sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2015 tarih ve 2015/10026 sayılı tebliğnamesiyle bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü.

I) Olay:

a) Sulh Ceza Mahkemesi 23.10.2012 tarih 2012/897 esas ve 2012/990 sayılı kararıyla hükümlü ...'ın, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan TCK'nın 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verdiği, temyiz edilmeyen bu hükmün 06.11.2012 tarihinde kesinleştiği,

b) Aynı olay nedeniyle (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 16.01.2013 tarih 2012/253 esas ve 2013/10 sayılı kararıyla, hükümlü ... hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan TCK'nın 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına, TCK'nın 58. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmedildiği, temyiz edilmeyen hükmün 19.02.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Aynı olay nedeniyle hükümlü ... hakkında mükerrer dava bulunup bulunmadığına ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 223. maddenin 7. fıkrasında; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" hükmüne yer verilmektedir.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Aynı olay nedeniyle hükümlü ... hakkında mükerrer dava bulunup bulunmadığına ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 223. maddenin 7. fıkrasında; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" hükmüne yer verilmektedir.

İncelenen dosyada; E Tipi Kapalı ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün Açık Bölümünde başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ...'ın, beş günlük özel izin alarak 18.08.2012 tarihinde kurumdan ayrıldığı, iznin bitmesinin üzerinden 48 saat geçmesine rağmen ceza infaz kurumuna dönmediği, bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümlü ... hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 2012/12334 numaralı dosya kapsamında yapılan soruşturma sonucunda 05.09.2012 tarih ve 2012/4262 esas sayılı iddianame ile dava açıldığı, 10.09.2012 tarihinde iddianamenin kabulüne karar veren Sulh Ceza Mahkemesi 23.10.2012 tarih 2012/897 esas ve 2012/990 sayılı kararıyla hükümlü ...'ın, mahkumiyetine hükmettiği,

Aynı olay nedeniyle yapılan suç duyurusu üzerine Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/14112 numaralı dosya kapsamında başlattığı soruşturmada 27.09.2012 tarihli yetkisizlik kararıyla soruşturma evrakını Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümlü ... hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 2012/1177 numaralı dosya kapsamında yürütülen soruşturmada 30.11.2012 tarih ve 2012/352 esas sayılı iddianame ile dava açıldığı, 03.12.2012 tarihinde iddianamenin kabulüne karar veren (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi 16.01.2013 tarih 2012/253 esas ve 2013/10 sayılı kararıyla, hükümlünün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verdiği,

Aynı fiil nedeniyle hükümlü ... hakkında daha önceden verilmiş bir hüküm bulunduğundan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, açılan mükerrer davanın reddine karar vermesi yerine yargılamaya devamla mahkumiyete karar vermesi kanuna aykırılık teşkil etmektedir.

Bu itibarla haklı sebeplere dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

IV) Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi 16.01.2013 tarih 2012/253 esas ve 2013/10 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-a maddesi kapsamında bozma nedeni davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin olduğundan müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11371, Karar No: 2014/15363, Tarih: 17.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/11371 E.  ,  2014/15363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2012/648-2014/25

Davacı E.. A.. vekili Avukat S.. S.. tarafından, davalı O.. Y.. aleyhine 19/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itrazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, yaralama ve hakaret nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi ve yaralanma derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

b)Davacı dava dilekçesinde; tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece, kısmen kabul edilen manevi tazminat talebi bakımından faize hükmedilmemiştir. Olay haksız eylemden kaynaklandığına, davacı tarafça faiz talebinde bulunulduğuna göre tazminata olay tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.

b)Davacı dava dilekçesinde; tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece, kısmen kabul edilen manevi tazminat talebi bakımından faize hükmedilmemiştir. Olay haksız eylemden kaynaklandığına, davacı tarafça faiz talebinde bulunulduğuna göre tazminata olay tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2-a-b) sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1343, Karar No: 2019/7000, Tarih: 16.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/1343 E.  ,  2019/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mağdur ... vekilinin 09.01.2012 tarihli şikayet dilekçesi, mağdurun 27.01.2012 tarihinde kollukta verdiği şikayetçi olduğuna ilişkin beyanın içeriği nedeniyle, mahkeme tarafından 4 nolu tensip ara kararı ile “mağdurun sanıklar hakkında başka şikayet için başvurup başvurmadığının, şikayetçi olup olmadığının” tespiti için Kadirli İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne müzekkere yazılması üzerine kolluk tarafından 18.01.2014 tarihinde beyanı alınan mağdur ..., daha önce poliste verdiği ifadesinde sanıklardan davacı ve şikayetçi olmuş ise bu kişiler hakkında dava ve şikayetinden vazgeçtiğini, şikayetçi olmadığını, davaya ve temyize konu Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/113 soruşturma nolu dosyası haricinde sanıklar hakkında şikayet için herhangi bir adli merciye başvurmadığını ve şikayetçi olmadığını beyan etmesi, kovuşturma aşamasında usulüne uygun davetiyeye rağmen duruşmaya katılmaması, zorla getirmeye rağmen hazır edilememesi, mağdur vekilinin de hiç bir duruşmaya katılamayarak verdiği mazeret dilekçelerinde, şikayet ve katılma talebini içerir bir beyanının olmaması karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz edenin yöntemince kamu davasına katılmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4370, Karar No: 2019/12535, Tarih: 12.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4370 E.  ,  2019/12535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın eşi olan müştekiye karşı 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f hükmü kapsamında silahtan sayılan bıçak ile eylemini gerçekleştirmiş olduğu olayda, sanık hakkında kurulan hükümde, birden fazla nitelikli halin ( TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddeleri) bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 86/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken teşdit uygulanması gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayin edilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2) Müştekinin yaralanması ile ilgili düzenlenen geçici raporda sol scapula alt dış tarafta 3 cm lik derinliğinde 1 cm lik kesi oluştuğu, sistem muayenelerinde patoloji saptanmadığının belirtildiği, göğüs cerrahi uzmanı tarafından verilen kesin raporda ise hayati tehlike geçirmiş olduğunun belirtilmesine rağmen, denetime elverişli şekilde hangi yönlerden hayati tehlike geçirdiği hususunda görüş bildirilmediği, raporun bu yönlerden yetersiz olduğu anlaşılmakla, müştekinin tüm tedavi evrakları ile en yakın adli tıp kurumundan TCK'nin 86 ve 87 maddeleri kapsamında rapor alınarak sonucuna göre hüküm tesisi,

3) Müştekinin yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği ve sanığın eylemini eşine karşı TCK'nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiği olayda, TCK'nin 87/1-d-son maddesinin uygulanmaması ve cezanın 5 yıla çıkarılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Müştekinin, müşterek çocukları olan Oğuzhan'a fizik tedavi hareketleri yaptırdığı esnada sanık ile tartıştığı, sanığın müştekinin evden gitmesine engel olup önce elleriyle vurmak suretiyle darp ettiği, ardından da bıçakla yaralamak suretiyle eylemini gerçekleştirdiği, bu haliyle müştekiden kaynaklanan ve haksız eylem teşkil edecek bir durum tespit edilemeyen olayda, usul ve yasaya aykırı hatalı gerekçe ile TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/2) oranında üst seviyeden tahrik indirim yapılarak, sanık hakkında eksik ceza tayini,

5) 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesindeki "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, mahkum olunan ceza süresinden daha az denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın sonuç ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına 12.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3746, Karar No: 2018/9835, Tarih: 20.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3746 E.  ,  2018/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, köpeğini kaybeden ve internet sitesine kayıp ilanı veren katılanı arayarak kendisini .... olarak tanıtıp, katılanın köpeğini bulduğunu, kafes ve kargo bedeli göndermesi halinde köpeği göndereceğini belirttiği, katılanın da 150 TL parayı, PTT aracılığıyla sanığın verdiği ... isimli kişinin adına gönderdiğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre taraflar arasında uzlaştırma yönünde verilen bozma sonucu uzlaştırma sağlanamadığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/480 esas, 2011/206 karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16429, Karar No: 2013/20372, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/16429 E.  ,  2013/20372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri sebebiyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.