muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4952, Karar No: 2019/2958, Tarih: 25.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4952 E.  ,  2019/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile; ... ili, ... mahallesi, 985 ada 133 parselde bulunan 3 bloktan C Blok K: 3 D: 8'in muris...'ye ait olduğunu, davacıların...'nin mirasçıları olduklarını, projede mevcut olan asansörün çalıştırılması yönünde Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince hakim müdahalesi ile bu yönde yapılacak tüm masraflara kat maliklerinin arsa payları oranında katılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ve dahili davalılardan ... ve...yönünden kat maliki olmamaları sebebiyle davanın reddine ilişkin verilen hüküm Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 15/01/2015 tarih ve 2014/12335 E. - 2015/473 K. sayılı kararı ile "Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Anataşınmazın korunması, onarımı ve bakımının, bu bağlamda yapının eski haline getirilmesinin Kat Mülkiyeti Kanununun 35. maddesinin (d) bendi uyarınca yöneticinin görevleri arasında olduğu ve yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak; mahkemece anataşınmazın onaylı mimari projesinde mevcut asansörlerin çalıştırılması için bilirkişi tarafından saptanan yapılması gereken işlemlerin hüküm fıkrasında tek tek belirtilerek, bu işlemlerin maliyetinin davacılar da dahil tüm kat maliklerinden Kanunun 20/B maddesi uyarınca arsa payları oranında avans olarak toplanması, yapım masraflarının fazla olması durumunda ise kalan kısmın da kat maliklerinden alınmak suretiyle yapılacak onarımlar için öncelikle yöneticinin görevlendirilmesi, yöneticinin bu görevleri yerine getirmemesi halinde de davacıların yetkili kılınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kabule göre de;

Davalılardan ... dava konusu anataşınmazda kat maliki olup, açılan davada pasif husumet ehliyeti bulunmasına rağmen adı geçen yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi, doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulması sonrasında mahkemece davanın kabulüne, davacıların kat malikleri olduğu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 985 ada 133 parsel sayılı taşınmazda onaylı mimari projedeki duruma göre asansörün faaliyete geçirilmesi için gerekli olan;

-Anabeslenme panosunun yenilenmesi,

-Kumanda panosunun yenilenmesi,

-4 Adet kapı kilitlerinin yenilenmesi,

-Regülatör alt ve üst takımının yenilenmesi,

-Kabin askı halatları ve regülatör halatlarının yenilenmesi,

-İç - dış kaset (butonları) yenilenmesi,

-Makine dairesi ve kuyu aydınlatması çekilmesi,

-Fileksibl kablo çekilmesi,

-Revizyon seti yapılması,

-Anabeslenme panosunun yenilenmesi,

-Kumanda panosunun yenilenmesi,

-4 Adet kapı kilitlerinin yenilenmesi,

-Regülatör alt ve üst takımının yenilenmesi,

-Kabin askı halatları ve regülatör halatlarının yenilenmesi,

-İç - dış kaset (butonları) yenilenmesi,

-Makine dairesi ve kuyu aydınlatması çekilmesi,

-Fileksibl kablo çekilmesi,

-Revizyon seti yapılması,

-Makine-motorun çift hızlı olarak değiştirilmesi,

-Kabin ve ağırlık tamponu yapılması,

-Ağırlı ray yapılması,

-Asansör sistemi için avam proje ve uygulama projelerinin yapılması ve bunların yapılması için gereki olan malzeme masrafı ve işçilik bedeli ile proje için gerekli masrafların kat maliklerinden Kanunun 20/B maddesi uyarınca arsa payları oranında avans olarak toplanması, masraf ve bedellerin fazla olması durumunda ise kalan kısmın da kat maliklerinden alınmak suretiyle yapılacak onarımlar ve yapılması gerekli işlemler için yöneticinin görevlendirilmesine, yöneticiye kararın kesinleşmesinden itibaren 60 gün süre verilmesine,

2- Yöneticinin bu görevleri yerine getirmemesi halinde davacılar tarafından yerine getirilmesine, davacılara yöneticiye verilen 60 günlük sürenin bitmesini müteakip 60 gün süre verilmesine,

3- Davalılardan ...'nin dava konusu taşınmazda kat maliki olmadığı anlaşıldığından pasif dava ehliyeti bulunmadığından bu davalı hakkındaki davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık hakim müdahalesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 25/04/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3001, Karar No: 2023/2996, Tarih: 16.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/3001 E.  ,  2023/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/24 Esas, 2020/244 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının “lavabo dolabı, dolaplı ayna ve boy dolabı” konulu tasarım tescil başvurusunda bulunduğunu, işleme alınan başvurunun yayınına davalı şirket tarafından tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığı iddiasıyla itiraz edildiğini, TPMK YİDK tarafından başvuru konusu tasarımlarının 1 ve 5 numaralı tasarımlarının iptaline karar verildiğini, davacının dava konusu tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu, karşılaştırılan tasarımların birbirine benzemediğini ileri sürerek TPMK YİDK’in 2016/T-241/1 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; davalı Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2017 tarih, 2016/445 E. ve 2017/386 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.11.2018 tarih, 2018/508 E. ve 2018/1217 K. sayılı kararıyla; davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.11.2019 tarih, 2019/580 E. ve 2019/7330 K. sayılı kararıyla dava konusu 1 ve 5 numaraları tasarımların ayırt edicilikleri bulunmadığı halde hatalı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 19.11.2019 tarih, 2019/580 E. ve 2019/7330 K. sayılı kararıyla dava konusu 1 ve 5 numaraları tasarımların ayırt edicilikleri bulunmadığı halde hatalı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı dikkate alınarak dava konusu tasarımın bir bütün olarak ayırt ediciliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıya ait tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu, bu hususun alanında uzman kişilerce hazırlanan bilirkişi raporunda da açıklandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tasarım başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.554 sayılı Endüstriyel Tasarımın Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname' nin (554 sayılı KHK) 6 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13612, Karar No: 2012/1696, Tarih: 08.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13612 E.  ,  2012/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 17/11/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’ın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; yazının niteliği, kullanılan ifadeler, konunun aktarılış biçimi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalı ...’ın tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5575, Karar No: 2012/17722, Tarih: 30.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/5575 E.  ,  2012/17722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Dava konusu edilen oto teypleriyle ilgili ithalat belgeleri getirtildikten sonra faturaların eşyayı temsil edip etmediğinin araştırılması, faturaların eşyayı temsil etmediğinin saptanması halinde gümrük idaresine beyan edilen GTİP numarası ile eşyanın gerçek GTİP numarasının aynı olup olmadığı ve aynı değilse beyan edilen GTİP numarasının hangi eşyaya ilişkin olduğunun tespiti sonucunda eşyanın gerçek GTİP numarası ile aralarında gümrük vergileri açısından kayıp olup olmadığından belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

II- Kabule göre de; 27/09/2007 tarihli iddianame ile, 109 adet oto teybi ve 42 adet krank milinin kaçak olduğu iddiasıyla dava açıldığına göre, kaçak olmadığı anlaşılan 42 adet krank milinin iadesi ile yetinilmesi gerekirken, suç vasfının bölünmezliği kuralı gözardı edilerek bu eşya yönünden ayrıca beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/05/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6131, Karar No: 2021/2551, Tarih: 22.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/6131 E.  ,  2021/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamındaki tebligat evraklarının incelenmesinde, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e gerekçeli kararın Tebligat Kanunu' nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak davalı ..., ... ve ... adına çıkartılan tebliğ evraklarında muhatapların adreste bulunmama sebebinin yazılmadığı, davalı ..., ... ve ... adına çıkartılan tebliğ evraklarında ise en yakın komşu olarak kime haber verildiği yazılmadan tebliğ evraklarının doğrudan muhtara teslim edildiği, bu haliyle söz konusu tebligatların usulüne uygun olmadığı anlaşmış olup; anılan davalılar ..., ..., ..., ..., ...ve ...’e gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklenilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7589, Karar No: 2012/11038, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7589 E.  ,  2012/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelerle bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazda bulunan tek katlı kerpiç yapının yüzölçümü 119,9 m² ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca yayımlanan yapı yaklaşık birim fiyat listesine göre 1.sınıf A grubuna dahil olduğunun kabul edilerek hesaplama yapıldığı, bu hususta herhangi bir bozma bulunmadığı halde bozmadan sonra hükme esas alınan bilirkişi kurulu ek raporunda sözü edilen yapının yüzölçümünün 132 m² ve sınıfının 1-B grubu olarak alınması suretiyle hesaplama yapılması ve mahkemece de davacı idare yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeden kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olması,

2-Bozmadan önceki ilk karara esas alınan raporda dava konusu taşınmazda bulunan ağaçlara da değer verilmek suretiyle bedel belirlenmiştir. Dairece hükme esas alınan bilirkişi raporunda zemin üzerindeki ağaçların bulunan değerinden enkaz bedelinin düşülmesi için kararın bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde verilen yeni kararda bu defa davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakka aykırı olarak zemin üzerindeki ağaçlar için hiç bir bedelin hesaplanmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18041, Karar No: 2014/20842, Tarih: 25.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18041 E.  ,  2014/20842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/345820

MAHKEMESİ : Adilcevaz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2010/192 (E) ve 2012/84 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında dava konusu taşınmazın Aydınlar Beldesinde (köünde) Hazine'ye ait mera niteliğinde.. no'lu parsel olduğunun anlaşılması karşısında; dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde kalıp kalmadığı, köy iken belediye sınırları içine hangi tarihte alındığı kesin biçimde saptanarak, belediye sınırları içinde kalması halinde belediye teşkilatı bulunan yerlerdeki kamuya ait taşınmazlara tecavüzün 5841 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK.nun 154. maddesindeki suçu oluşturmayaca- ğı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm ku- rulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17616, Karar No: 2019/12723, Tarih: 30.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/17616 E.  ,  2019/12723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının alt işveren işçisi olarak davalı şirkette 26.06.2008 tarihinden itibaren dozer ve silindir operatörü olarak çalışmaya başladığını, 30.03.2014 tarihinde, yerel seçimlerden sonra işten çıkartıldığını, alt işverenler değişse bile davacının kesintisiz olarak çalıştığını, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve sosyal yardım alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Belediyesi vekili özetle; davacının müvekkili belediye çalışanı olmadığını, husumet itirazlarının bulunduğunu, feshin haklı nedene dayandığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. Med. Oto. Gıda Teks. Dek. Tur. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. vekili özetle; davacının çalıştığı süre içinde yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını, yapılan kanun değişikliklerinden sonra kıdem tazminatının tamamından asıl işveren kamu kurum ve kuruluşlarının sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını ancak karşılığı ücretin ödenmediğini iddia etmekte, davalı işverenler ise işyerinde fazla mesai yapılmadığını haftalık 45 saati aşan bir çalışma bulunmadığını savunmaktadır. Öncelikle davalı işyerinde haftanın 5 günü 1 saat ara dinlenme ile 45 saat çalışıldığı uyuşmazlık dışıdır. Mahkemecede kabul edilen fazla mesai iddiasının esasını, normalde akşam 17:00 da biten mesainin kış ayları olan Aralık, Ocak ve Şubat aylarında saat 20:00’ye kadar uzadığı iddiası teşkil etmektedir.

Dairemizde incelemesi aynı gün yapılan aynı davalılara ait çok sayıda emsal dosyadan da anlaşıldığı üzere, davalı işyerinde mesai sabah 07:00 akşam 17:00 saatleri arasında olup, bazı aylar çalışmanın akşam 17:00 den sonrada devam ettiği şeklindeki iddia usulünce kanıtlanmış değildir. Açıklanan nedenlerle ispatlanamayan fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Dairemizde incelemesi aynı gün yapılan aynı davalılara ait çok sayıda emsal dosyadan da anlaşıldığı üzere, davalı işyerinde mesai sabah 07:00 akşam 17:00 saatleri arasında olup, bazı aylar çalışmanın akşam 17:00 den sonrada devam ettiği şeklindeki iddia usulünce kanıtlanmış değildir. Açıklanan nedenlerle ispatlanamayan fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine, kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.