muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23519, Karar No: 2015/26073, Tarih: 17.09.2015

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, her şeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür. 6098 sayılı TBK.’nun 396. Maddesi uyarınca “İşçi, yüklendiği işi özenle yapmak ve işverenin haklı menfaatinin korunmasında sadakatle davranmak zorundadır”.

4857 sayılı İş Kanunu’nun II. fıkrasının e bendi uyarınca, “işçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları”, kısaca sadakat borcunu ihlal eden davranışlarda bulunması işveren açısından haklı bir fesih nedeni oluşturur.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından şahsına ait sosyal paylaşım sitesi üzerinden çalıştığı şirketi karalama ve ürünlerini tüketmeme kampanyası yürüttüğü, bunun doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış olduğu gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı şirket, davacının üyesi olduğu sendika aleyhine kendi ürettiği Sütaş ürünlerinin tüketilmemesi yönündeki boykot çağrılarına karşı ihtiyati tedbir talebinde bulunulmuş ve bu istemi Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 25.09.2014 Gün 2014/833 Esas sayılı kararıyla kabul edilmiştir. Davacının işçi hukuka aykırılığı tedbir kararıyla da saptanan Sütaş ürünlerinin tüketilmemesi yönündeki boykot çağrısını, şahsına ait sosyal paylaşım sitesinde paylaşıp sayfasına koyduğu, ardından bir kısım işçilerin ise bu paylaşımı beğendikleri anlaşılmaktadır. Her ne kadar bir kısım boykot ilanlarında sendikal nedenle çıkarılan işçilerin geri alınması yönünde çağrının yapıldığı da saptanmış ise de, aynı ilanlarda ayrıca Sütaş ürünlerinin tüketilmemesi ve boykot edilmesi yönünde de çağrı da bulunulmuştur. Salt çıkarılan işçilerin geri alınması konusunda yapılmış bir çağrının paylaşılmasının fesih nedeni olamayacağı açıksa da, halen çalışmakta olan davacının ... ürünlerinin tüketilmemesi yönünde çağrıyı da içeren ilanı paylaşmasının sadakat borcuna aykırı olacağı açıktır. Davacının davranışının doğruluk ve bağlılığa uymadığı, bu nedenle feshin haklı nedene dayandığı kabul edilmelidir. Davacının sendikal nedenle feshedildiği iddiası ise, hükme gerekçe oluşturulan daha önceki fesihlerin iki yıl öncesine ilişkin olduğu, işyerinde halen çalışmaya devam eden sendikalı işçilerin bulunduğu, ayrıca davalının davacının somut davranışı üzerine iş sözleşmesini feshettiği gözetildiğinde sendikal nedenin kanıtlanmadığı ve feshin haklı nedene dayandığının kabulü gerekir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 360.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 360.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 17.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/512, Karar No: 2011/1421, Tarih: 14.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/512 E.  ,  2011/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 35 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan 487 m2’lik kısmın tapu kaydının iptali ve terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin Hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin önceden verilen karar, Dairece; “…harç, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulması” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, harç, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; 3621 Sayılı Kıyı Yasası’ndan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup yerel mahkemenin önceki kararı ile 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren ve kesin hüküm halini almamış eldeki davalara da uygulanması öngörülen 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12/3 maddesi hükmüne bazı ilave hükümler getiren 5841 Sayılı Yasa düzenlemeleri gözetilmek suretiyle davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin yerel mahkeme kararı benimsenmiş ve bu yönü itibariyle önceki karar kesinleşmiş ancak her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı ilkesi gözetilmek suretiyle yargılama giderleri ve 1957 tarih, 6/17 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu giderlerden sayılan avukatlık ücreti bakımından karar bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Gerçekten de bozma kararına uyulmuş olmakla tarafları yararına usulü kazanılmış hak oluştuğuna göre bozma ilamında değinilen hususlar gözetilerek gerekli karar ittihazı zorunlu hale gelir. Mahkemece de bu husus benimsenerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş ise de 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 36. maddesi (36/A md.) hükmüne ilave edilen 16. maddesi hükmünde kadastroya dayalı işlemlerden dolayı açılacak davalar neticesinde davalı taraf davayı kaybetse dahi yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı hükmü öngörülmüş, 17. maddesi ile de anılan hükmün uygulanma zamanı infaz aşamasına kadar uzatılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki; yürürlüğe giren Yasa hükmünün geçmişe şamil olarak uygulanması öngörüldüğünde anılan bu husus kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eder. Nitekim anılan 6099 Sayılı Yasanın eldeki davalara da uygulaması gerektiği gözetildiğinde somut olayda Hazine yararına usulen kazanılmış bir haktan söz etme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; 6099 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle bir değerlendirme yapılarak yargılama giderleri ve avukatlık ücreti konusunda bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Tarafların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  14.02.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15708, Karar No: 2013/18174, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15708 E.  ,  2013/18174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2012 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6332, Karar No: 2020/7268, Tarih: 30.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6332 E.  ,  2020/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26/11/2013 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 11/02/2014 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 10/10/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Müşteki ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma aşamasında usulüne uygun tebligat evrakı ile duruşmadan haberdar edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 237. ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılmayan şikayetçi kurumun suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun kararın verildiği 10/12/2015 tarihli celsede 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 10/12/2015 tarihinde duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3-Olayın meydana geldiği yer olan ...'e ait fabrikanın, ... A.Ş.’ye ait olduğunun belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,

3-Olayın meydana geldiği yer olan ...'e ait fabrikanın, ... A.Ş.’ye ait olduğunun belirtilmesi karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,

4-02.04.2013 tarihli kolluk tutanağı ve aynı tarihli tanık beyanlarına göre suça sürüklenen çocuğun olay günü saat 18.30 ile 19.00 arasında yakalandığının anlaşılması ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 20.04'de başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüzleyin işlendiği halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 143. ve 116/4. maddeleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3667, Karar No: 2020/6059, Tarih: 22.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/3667 E.  ,  2020/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketlerin elektrik abonesi olduğunu, ... numaralı aboneliklerden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geriye dönük 10 yıllık kayıp-kaçak bedeli, TRT payı, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve iletim bedellerinin tespiti suretiyle şimdilik 4.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; 6719 Sayılı Kanun ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda yapılan değişiklikler nedeniyle davaya konu bedellerin iadesinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına (davacı tarafça yapılan yargılama giderleri ile maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine) karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davalı ... Perakende Satış A.Ş yönünden açılan davada esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise dava şartı yokluğu (pasif husumet yokluğu) nedeniyle usulden reddine ve davalı ... lehine vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin husumete yönelik temyiz itirazlarına gelince; Her ne kadar bölge adliye mahkemesince ...'ın dağıtım, perakende hizmeti ifa etmeyip, ayrı tüzel kişiliğe haiz il elektrik dağıtım müessese müdürlüklerinin 2004 yılındaki özelleştirme programı kapsamında oluşturulan 21 ayrı elektrik dağıtım şirketi ile imzalanan 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi ve şirketlerin özelleştirilmesine ilişkin hisse satış sözleşmesi öncesini kapsayan dava konusu alacaklar bakımından ... ... EDM'nin abonelik tesis ettiği, ... ... İl Müessese Müdürlüğü'nün ... Genel Müdürlüğünden bağımsız tüzel kişiliğe sahip olduğu, diğer taraftan ...'ın dağıtım ve perakende lisansı bulunmadığı bu nedenle ... Genel Müdürlüğü'ne husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise dava şartı yokluğu (pasif husumet yokluğu) nedeniyle usulden reddine ve davalı ... lehine vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiş ise de; İl Müdürlüklerinin ... 'ın temsilcisi mahiyetinde olduğu, öte yandan davalılar arasındaki işletme hakkı devir sözleşmesinin 24/07/2006 tarihinde yapılmış olduğu ve 09/02/2015 tarihinde açılan davanın, dava tarihinden geriye doğru 10 yıllık haksız yere tahsil edilen kayıp-kaçak vs. bedelinin tahsiline ilişkin bulunduğu, bu itibarla işletme hakkı devir sözleşmesi tarihi öncesine ilişkin davalı ...'a husumet yöneltilebileceği nazara alındığında davalı ... hakkında pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile bölge adliye mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3950, Karar No: 2019/8367, Tarih: 01.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/3950 E.  ,  2019/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davacı Hazine vekili ile davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine Dairenin 30/05/2017 tarihli ve 2015/2162 Esas, 2017/7968 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili ile davalılar vekilleri tarafından süresinde ayrı ayrı kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davaya konu 15351, 15352, 15353, 15357 ve 15358 sayılı parsellerin, evveliyatında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle tescil harici bırakıldığını, davalı ... Belediye Başkanlığının 2004-2005 yıllarında yoldan ihdas iddiası ile belediye adına arsa oluşturan kararlar aldığını, davaya konu parsellerin de bu şekilde oluşturulduğunu, davalı belediyenin bu parsellerin bir kısmını başkalarına sattığını, ... İdare Mahkemesinde açılan davalar neticesinde Belediye Encümen kararlarının iptal edildiğini açıklayarak, davaya konu parsellerin tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı ve ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili, davalı Belediye Başkanlığı vekili, davalı ...vekili, davalılar ..., ... ve ... vekili ile davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş, Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiş, davacı Hazine vekili, davalı Belediye Başkanlığı vekili, davalı... Reklamcılık ve Turizm Ltd.Şti vekili, davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlere ilişkin tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davacı Hazine vekili, davalı Belediye Başkanlığı vekili, davalı... Reklamcılık ve Turizm Ltd. Şti. vekilinin tüm ve davalılar ..., ... ve ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalılar ..., ... ve ... vekilinin husumete yönelik karar düzeltme istemine gelince;

Kural olarak, tapu iptali davalarında dava kayıt malikine, kayıt maliki ölmüş ise saptanacak mirasçılarına yöneltilerek açılır. Davalılardan ...’nın dava tarihi itibariyle kayıt maliki olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalılardan ... hakkında da davanın pasif husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bu yönü ile de mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.