muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24449, Karar No: 2018/11087, Tarih: 16.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24449 E.  ,  2018/11087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve birleşen dava; evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı ( TMK m. 166/1) boşanma davası olup, mahkemece yapılan yargılama sonucunda her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Davalı-davacı erkek dilekçeler aşamasında usulünce tanık deliline dayanmış, süresinde sunduğu 28.09.2015 tarihli delil listesinde ise isim ve adresleri ile birlikte beş adet tanık bildirmiştir. Davalı erkeğin tanıklarından ..., ... ve ... isimli tanıkları dinlenmiş, diğer tanıklardan ...'ın hazır edilmesi halinde dinlenilmesine karar verilmiş, diğer tanık ...için ise bulunduğu yer mahkemesine talimat yazılmasına karar verilmiştir. Tanıklardan ...duruşmada hazır edilmediğinden dinlenilmemiş, diğer tanık ...için ise mahkemece talimat yazılması sehven unutulmuş, bu tanığın dinlenilmesi için yeniden talimat yazılmasına karar verilmesi yönündeki davalı-davacı erkek vekilinin talebi ise mahkemece 27.06.2016 tarihli celse ara kararı ile reddedilmiş, erkeğin tanıklarından ...ve ...dinlenilmeden hüküm kurulmuştur.

Davalı-davacı erkek tanıklarının dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Tanıkların dinlenilmesi usulü Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 243. maddesinde "tanık davetiye ile çağrılır. Ancak, davetiye gönderilmeden taraflarca hazır bulundurulan tanık da dinlenir. Şu kadar ki tanık listesi için kesin süre verildiği ve dinlenme gününün belirlendiği hallerde, liste verilmemiş olsa dahi taraf, o duruşmada hazır bulundurursa tanıklar dinlenir" hükmü yer almıştır. Görüldüğü üzere, kural olan tanığın davetiye ile çağrılmasıdır. Ancak, taraflarca hazır bulundurulan tanıkların da dinlenilmesi mümkündür. Mahkemece, yasal dayanağı bulunmadığı halde, taraflara tanıklarını duruşmada hazır bulundurma yükümlülüğü yüklenemeyeceği gibi, tanıkların hazır edilmesi konusunda süre de verilemez. Verilmiş olsa dahi sonuç doğurmaz.

Bu durumda, mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240/3. maddesi uyarınca davalı-davacı tarafın dinlenmeyen tanıklarından ...hakkında beyanının tespiti için bulunduğu yer mahkemesine talimat yazıldıktan, diğer tanık ...'ın ise usulüne uygun şekilde çağrılarak dinlenildikten ve neticeten tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirildikten sonra hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken açıklanan yönlerde işlem yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen kadının davasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/418, Karar No: 2012/4198, Tarih: 15.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/418 E.  ,  2012/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 24/01/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalılar temyiz etmişlerdir.

Davacılar, davalıların kendilerini yaralamaları nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemişlerdir. Davacılardan ..., %4 daimi işgücü kaybına neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle 15.000,00 TL manevi tazminat istemiş, yerel mahkeme 10.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, tarafların kusur durumu olayın 2001 yılında meydana gelmiş ve bu tarihten faize hükmolunması ile yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı ... yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın gelişim biçimi, tarafların kusur durumu olayın 2001 yılında meydana gelmiş ve bu tarihten faize hükmolunması ile yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı ... yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; davalıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20186, Karar No: 2010/4201, Tarih: 16.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20186 E.  ,  2010/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/138, Karar No: 2022/9593, Tarih: 27.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/138 E.  ,  2022/9593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 02.06.2020 günlü ilamıyla mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu belirten Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 13.10.2014 tarihli raporunu düzenleyen heyette çocuk psikiyatristi bulunmadığı gibi çocuğun cinsel istismarı suçuna dair bir değerlendirmenin de yapılmaması nedeniyle anılan raporun yetersiz olduğu anlaşıldığından, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenip, buna göre lehe kanunun belirlenmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine dosyanın gönderildiği mahkemece yapılan yargılamada olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususuna yönelik rapor aldırmak istememesi nedeni ile tespitinin yapılamadığı ve şüpheden sanık yaralanır ilkesi gereği mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilmesine karşın, lehe-aleyhe kanun değerlendirmesi yapılırken 6545 sayılı Kanunla değişiklik yapılmadan önceki TCK'nın 103/1. maddesinin sanığın lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mahkemece kurulan hükmün delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe kısmında sanık hakkında suç tarihindeki Kanun hükümleri gereğince ve üst hadden ceza tayin edildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında 6545 sayılı Kanunla değişik TCK hükümleri tatbik edilip alt sınırdan uygulama yapılmak suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafi ve katılan Bakanlık vekili ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20837, Karar No: 2017/11285, Tarih: 18.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/20837 E.  ,  2017/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Sanık hakkındaki kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmüş olmakla HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümdeki 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "b" ibaresinin çıkartılması suretiyle, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkındaki görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a) Sanık hakkında olayda bıçak kullanılması sebebiyle TCK. 265/4 maddesinin uygulandığı, sanığın suçlamaları kabul etmediği, üzerinde bulunan bıçağı atmak istediği sırada arkadan abisi tarafından tutulup engellendiğini savunması karşısında, tanık beyanları ile mağdur ve tanık polis memurlarının anlatımları arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi anlatıma neden itibar edildiği açıklanıp, olayda bıçağın ne şekilde kullanıldığı gerekçede tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

b) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31402, Karar No: 2014/6823, Tarih: 03.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/31402 E.  ,  2014/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/60505

MAHKEMESİ : Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2010

NUMARASI : 2009/815 (E) ve 2010/1171 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanıklar Ö. A.. ve H. T..'in beyanlarının katılanın anlatımlarını özü itibariyle doğrulaması ve tanık S. C.. 26/02/2010 tarihli duruşmadaki anlatımında katılan beyanlarını doğruladıktan sonra 31/03/2010 havale tarihli dilekçesinde olayla ilgili bilgi ve görgüsünün bulunmadığını belirtmiş ise de katılan vekilinin, tanık ifade verdikten sonra sanıkların, tanığın işyerine gidip konuşarak işten atılmasına neden olduklarını, tanığın baskı altında bu dilekçeyi verdiğini iddia etmesi, savunma tanığı İbrahim Bilicinin de apartman görevlisi olduğunu ve tabak kırıklarını süpürdüğünü belirtmesi karşısında, tanıklar Ö. A.., H. T..ve S. C..'nun anlatımlarının kendi içinde ve birbirleriyle olan çelişkilerinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde, hangi beyana üstünlük tanındığı açıklanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Z.. K.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10145, Karar No: 2022/9298, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10145 E.  ,  2022/9298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/396 Esas, 2021/66 Karar sayılı kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, sözü edilen kuralın her asgari ücret dönemi için işvereni bağlayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/2894 Esas, 2021/2770 Karar sayılı kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu ve asgari ücret her değiştiğinde davacının ücretinin de oransal olarak değişmesi gerektiği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.03.2022 tarihli ve 2022/2320 Esas, 2022/3264 Karar sayılı ilâmı ile Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı bu nedenle son tutanak tarihini aşan kısım yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuş ve dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin ise dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durum söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacağa hak kazanamayacağını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki döneme ilişkin alacaklar bakımından dava şartının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3607, Karar No: 2018/7164, Tarih: 28.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3607 E.  ,  2018/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : 3402 SY'NIN 41.MD.Sİ UYARINCA YAPILAN DÜZELTME

İŞLEMİNİN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... Müdürlüğünce, ... tespiti sırasında hatalı yüzölçüm yazımı nedeniyle 3402 sayılı ... Kanunu'nun 41. maddesi gereğince re'sen, ... Köyü çalışma alanında bulunan tapuda davalı... ve arkadaşları adına kayıtlı 219 parsel sayılı 22.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın yüzölçümü 298.551,51 metrekare olarak düzeltilmiştir. Davacı ..., çekişmeli parsel hakkında yapılan düzeltme işleminin iptali ve parseldeki miktar artışının ... adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca yapılan düzeltme işleminin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, dosyanın birden fazla takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle HMK’nın 316/1-a ve 320/4. maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına ilişkin hüküm kurulmuştur. Ne var ki, mahkemenin gerekçesinde de belirtildiği şekilde davacı ... vekilince duruşma saatinden önce mazeret dilekçesi verildiği halde, mahkemece, bu yön göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.