muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2684, Karar No: 2018/846, Tarih: 13.02.2018

.Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.Davaya konu somut olayda; ...Gazetesi’nde yayınlanan haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde, haberin görünür gerçeğe uygun, basın özgürlüğü kapsamında kamuyu bilgilendirmeye yönelik bir haber olduğu ve kamuoyunun haber alma hakkı kapsamında kaldığı anlaşıldığından davanın temyiz eden davalı ... yönünden tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile adı geçen davalının sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8924, Karar No: 2016/5549, Tarih: 04.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8924 E.  ,  2016/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1829 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan tritikale, saman, kavunun 2013 yılı itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Davaya konu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9457, Karar No: 2012/9083, Tarih: 12.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9457 E.  ,  2012/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

MK.nun 182. maddesinin 1. fıkrasında mahkeme boşanma ve ayrılığa karar verirken olanak bulundukça ana ve babayı dinledikten ve çocuk vesayet altında ise vasisinin ve vesayet makamının düşüncesini aldıktan sonra ana ve babanın haklarını ve çocuk ile olan kişisel ilişkilerini düzenler, 2. fıkrasında ise “velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda takip dayanağı Kartal 1. Aile Hukuk Mahkemesinin 17.09.2002 tarih 2002/795 Esas, 2002/838 Karar sayılı boşanma ilamında “müşterek çocuk Melek ve Mahir Güçlü için 15.11.2002 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 100 TL iştirak nafakasının baba ...'den alınarak çocuklara harcanmak üzere Gülay Güçlü'ye ödenmesine” karar verilmiştir. Müşterek çocuk ... 14.11.1990 doğumlu olup 14.11.2008 tarihinde reşit olması nedeniyle TMK.nun 328/1. maddesi gereği bu tarihten sonra tedbir nafakası kendiliğinden kalkar ve bu tarihten sonrası için dayanak ilamla nafaka talep edilemez. Alacaklı TMK.nun 328/2. maddesine dayanarak yeni bir ilam alması halinde bu ilamı adına takip konusu yapabilir. Ayrıca 18 yaşından önceki dönemlere ait nafaka alacağı yukarıda yer verilen yasal düzenlemeden de anlaşılacağı üzere ilamda çocuğun bakım ve gözetimi için anaya katkı payı olarak hükmedildiğinden çocuk tarafından kendi adına takibe konulması mümkün değildir.

Bu durumda borçlunun ... tarafından yapılan takibin iptaline ilişkin isteminin bu nedenlerle kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2325, Karar No: 2021/145, Tarih: 21.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2019/2325 E.  ,  2021/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... ... Tem.Ltd.Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalılar tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Özel Güv. Ltd Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ... Tem. Ltd. Şti vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalı bünyesinde çalışan işçiye yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluklarını belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... Ltd Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Davalı ... ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin temyizi yönünden;

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 427 maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19'uncu maddesiyle HUMK'na eklenen Ek-Madde 4' te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Davalı ... ... Temizlik Ltd. Şti. vekilince temyize konu yapılan miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davalı ... ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ... Temizlik Ltd. Şti. vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... ... Temizlik Ltd. Şti.ne ödenmesine, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5410, Karar No: 2023/1622, Tarih: 16.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/5410 E.  ,  2023/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanı Nazif Topçu tarafından 114 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki dükkanı ile 134 ada 35 parsel sayılı taşınmazdaki 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin kendisine, aynı taşınmazdaki 3, 4, 5 numaralı bağımsız bölümlerin ise davalıya devredildiğini, dükkan vasfında olan 7972 ada 10 parsel ile 7989 ada 17 parsel sayılı taşınmazlardaki 1/3 payın kendisine, 2/3 payın ise davalıya temlik edildiğini, 114 ada 8 parsel sayılı taşınmaz dışındaki diğer taşınmazların devrinin kendisine vekaleten davalı tarafından gerçekleştirildiğini, mirasbırakan tarafından devre konu taşınmazların eşit şekilde devre konu edilmesi gerekirken 1/3 payın kendisine, 2/3 payın ise davalıya muvazaalı olarak temlik edildiğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu 134 ada 35 parsel sayılı taşınmazın 2019 yılında imar barışından yararlanılmak suretiyle kat mülkiyeti tesis edilerek 5 adet bağımsız bölümden 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin davacı adına, kalan 3, 4 ve 5 numaralı mesken niteliğindeki bağımsız bölümlerin ise kendi adına tescil edildiğini, bu işleme davacının bizzat katıldığını, diğer taşınmazlar yönünden ise davacının bilgi sahibi olduğunu, kaldı ki kendisinin vekil tayin edildiğini, talimatları doğrultusunda devirlerin yapıldığını, muvazaanın olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Samsun 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2020/147E., 2022/78 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın mirasçıları arasında paylaştırma kastı ile hareket ettiği, asıl iradesinin mal kaçırmak olmadığı, kaldı ki 134 ada 35 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmazda kat mülkiyeti tesis edilmesi için 14.02.2019 tarihinde davacı ve davalının birlikte tapuda işlem yaptıkları, buna göre 2 adet bağımsız bölümün davacı, kalan 3 adet bağımsız bölümün ise davalı adına tescil edildiği, bu nedenle davacının bu işlemi sonradan öğrendiği iddiasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakan tarafından davalıya devredilen taşınmazların keşfen saptanan dava tarihindeki toplam değerinin 3.170.000,00 TL olduğunu, davacıya devredilen taşınmazların dava tarihindeki toplam değerinin ise 750.000,00 TL olduğunu, mirasbırakan tarafından mirasçıları arasında hak dengesini gözetir ... bir şekilde paylaştırma yapılmadığını, dava konusu dükkan vasfındaki 114 ada 8 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından bizzat davalıya 90.000 TL bedelle devredildiğini, yapılan işlemlerin diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/1399 E., 2022/1471 K. sayılı kararıyla; muris muvazaasında temlikin muvazaalı ve terekeden mal kaçırma amacıyla yapıldığına dair ispat yükünün davacıda olduğu, davacının öncelikle mirasbırakanın dava konusu taşınmazları davalıya bağış amacıyla devrettiğini ispatlaması gerektiği, dava konusu taşınmazların devir tarihi ile keşfen saptanan değerleri arasında aşırı fark olduğu, ancak bu durumun tek başına muvazaa iddiasını ispat etmeye yeterli olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, ... ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 99,20 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1748, Karar No: 2021/2523, Tarih: 08.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/1748 E.  ,  2021/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı ; TCK'nın 157/1, 43/1, 62, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in katılanı telefonla arayarak kendisini polis olarak tanıttığı, kimlik bilgilerini teyit ettirmek suretiyle güven sağladıktan sonra katılan adına hırsızlık yapıldığını, evinde altın, para olup olmadığını sorduğu, katılanında altınları ve parası olduğunu söylemesi üzerine bir polis memuru gönderip altın ve paraları aldıracağını ve hırsızlık malı olup olmadıklarını sorgulattıktan sonra geri iade edeceğini söylediği, sanık ...'in diğer sanık ... ile de sürekli olarak telefonda görüştüğü ve katılanın ikametine gidip para ve altınları alması hususunda sanığı yönlendirdiği, sanık ...’nın da bunun üzerine suç tarihinde katılanın ikametine gidip para ve altınları alıp oradan ayrıldığı, bir gün sonra yine sanık ...'in tekrar katılanı arayıp bankadan para çekmesini ve çektiği parayı yine göndereceği polis memuruna vermesini söylediği, bu sırada dolandırıldığını anlayan katılanın emniyet görevlileriyle irtibata geçerek sanıkların yakalanmasını sağladığı, bu suretle sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların kendilerini polis olarak tanıtmalarından dolayı eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13454, Karar No: 2010/14369, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13454 E.  ,  2010/14369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

K A R A R

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, Hazine ve gerçek kişiler arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı kadastro tespitine itirazdan kaynaklanmaktadır. 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 23/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15989, Karar No: 2014/13284, Tarih: 18.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15989 E.  ,  2014/13284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYVACIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2012/160-2014/63

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ..Köyünde 2008 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında haritasında yol olarak gösterilen taşınmaz bölümü hakkında, kendisine ait 166 ada 140 parsel sayılı taşınmazın devamı olduğu iddiasına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle 27.08.2012 tarihinde dava açmıştır. F.. M.. ve İ.. Ç.. ise, miras taksimi yapılırken dava konusu taşınmaz bölümünün yol olarak bırakıldığını öne sürerek tescile itiraz etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının, tespit tarihinden itibaren 2 yıllık makul süre içinde dava açmadığı ve kadastro tespiti ile dava tarihi arasında da 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı açıklanarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, yörede kadastro tespitinin yapıldığı tarih ile dava tarihi arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi dolmamış olup, davacının, kadastrodan sonraki zilyetliğe dayanarak mülkiyet hakkını kazandığından söz edilemez. Diğer taraftan davacı, kadastrodan önceki zilyetliğe de dayanmış olmakla birlikte, mahkemece, kadastro tespitinden itibaren iki yıllık makul sürenin geçmesi ile artık kadastrodan önceki zilyetliğe dayanılarak dava açılamayacağı kabul edilerek davanın tümden reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemenin bu kabulü usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36. maddesi uyarınca herkes, yargı mercileri önünde hak arama özgürlüğüne sahip olup, bu özgürlüğün en yaygın kullanılma şekli dava açma hakkıdır. Yine Anayasamızın 13. maddesi uyarınca "Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir." 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde, kadastro sırasında haklarında tutanak düzenlenen taşınmazlar yönünden, kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak dava açma hakkı 10 yıl ile sınırlanmış ise de, kadastro sırasında tespit harici bırakılarak haklarında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar yönünden kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak dava açma hakkını sınırlayan herhangi bir yasa hükümü bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davacının kadastrodan önceki zilyetliğe dayanarak açtığı dava yönünden işin esasına girilip, iddia ve savunma çerçevesinde bildirilen deliller toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken usul ve yasaya uygun bulunmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.