muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12109, Karar No: 2024/905, Tarih: 23.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12109 E.  ,  2024/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/142 Esas, 2023/230 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar ... mirasçıları yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili, bir kısım davalılar vekilleri ile davalılar ... vd. tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların davacı idare ve davalı ... vd. yönünden esastan reddine, diğer davalılar yönünden ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (a) bendinin altıncı alt bendi ve 362 nci maddesinin 1 inci maddesinin (g) bendi uyarınca kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... vd. vekillerince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.11.2020 tarihli ek karar ile kararın kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar süresi içinde davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmekle, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 12.11.2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kaldırma kararında belirtilen eksiklikler giderilmek suretiyle toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına karşı direnilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar ve davalılar ... vd. vekillerince temyiz edilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonucu direnme kararı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.2021 tarihli ve 2020/(20)5-451 Esas, 2021/636 Karar sayılı ilamı da gözetilerek yerinde görülmüş, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararına karşı temyiz başvurusunun reddine ilişkin ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Dairemizce onanan kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İlk Derece Mahkemesince Dairemizce onanan kaldırma kararı sonrası yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Bölge Adliye Mahkemeleri 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 inci ve Geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulmuş ve Adalet Bakanlığı'nın 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlamışlardır. 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar istinaf yoluna tabidir.

İlk Derece Mahkemesince verilen kabul veya ret kararları, istinaf yolunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilmişse, temyiz ve tashihi karar yoluna; sonra verilmişse, istinaf ve temyiz yoluna tabi olacaktır.

İlk Derece Mahkemesinin kararı, 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin 1 inci fıkrası kapsamında İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince verilen karar, temyiz yoluna tabi olmayıp istinaf yoluna tabidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13069, Karar No: 2012/16541, Tarih: 09.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13069 E.  ,  2012/16541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/08/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, hakaret nedeni ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar; davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının öğretmenler toplantısında kendisine alenen hakaret ederek kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek 5.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise karşılıklı tartışma olduğunu fakat hakaret etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalının hakaret etmek suretiyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğunun kabulü ile sosyal ve ekonomik durumları olayın meydana geliş şekli ve neticesi göz önüne alınarak davacı yararına 250,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi, dava konusu sözlerin söylendiği yer, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/13069-2012/16541

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2 ) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ( 1 ) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18904, Karar No: 2010/17365, Tarih: 11.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/18904 E.  ,  2010/17365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Keşif tutanağından ... Köyü muhtarına yediemin olarak teslim edilen kaçak odunları kimin gösterdiği tam olarak anlaşılmamakla yanlış odunun gösterilme ihtimali bulunduğundan yeniden köy muhtarı ... emvali göstermesi sağlanarak keşif yapılması, yediemindeki emvalin miktarı cinsi, kesim tarihi, yapısının ve suç zaptına uygun ise önceki keşifteki kesim yerine uyup uymadığının orman mühendisi tarafından tam olarak belirlenmesi, gösterilen emvalin önceki keşifte görülen emval ile aynısı olduğu farklı emval gösterilmediği saptanırsa, konu ile ilgili olarak köy muhtarının ifadesi alınıp niçin gerçeğe uymayan yediemin senedindeki anılan miktardaki meşe emvali için imza attığı kendisinden sorulup açıklattırılmadan bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1281, Karar No: 2024/9331, Tarih: 24.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1281 E.  ,  2024/9331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1310 E., 2023/1995 K.

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/66 E., 2022/234 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin kurulmuş olduğu 1993 yılından bu yana faaliyet gösterdiği plastik sektöründe "..." markası ile tanındığını, bu markayı aralıksız kullanarak tanıttığını, kendi piyasasında faaliyet gösteren nitelikli firmalar arasına girdiğini, Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde 93/005878, 2004/38103, 2006/29697, 2010/46525, 2011/25799, 2010/64619 ve 2010/11381 sayılar ile tescilli "..." esas unsurlu markaların müvekkili adına tescilli olduğunu, ancak hal böyle iken, davalının herhangi bir markasal hakkı bulunmamasına rağmen müvekkili markasının tescilli olduğu “plastik tabak, bardak, sızdırmaz kap, temizlik bezi, temizlik ve ayakkabı süngeri, mop paspas, temizlik seti, temizlik topu, bulaşık teli ve mandal” emtialarında "..." markasını haksız ve hukuka aykırı olarak kullandığını, bu durumun tespiti amacıyla Mahkemenin 2014/3 Değişik iş sayılı dosyasında delil tespiti ikame edildiğini, davalının bu eylemlerinin müvekkilinin markadan doğan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini tahsili, 324.797,21 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ... Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Ticaret Limited Şirketi ve ...'nin birbirleri ile kardeş şirketler olduğunu, birlikte gerçekleştirilen üretim ve faaliyetlerin şirketlerin ortaklaşa çalışması ile yürütüldüğünü, müvekkili ... Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Ticaret Limited Şirketi'nin davacı taraftan çok önceki dönemden beri "..." ibareli markayı kullandığını ve bunu tanınmış hale getirdiğini, ancak ilerleyen zamanlarda markanın tescili anlamında yaşanılan aksaklık sebebiyle "..." ibaresinin taraflar arasında ortaklaşa kullanımı anlamına gelecek şekilde bir centilmenlik anlaşması durumunun söz konusu olduğunu, her iki tarafın da başlangıçta faaliyetlerinde karşılıklı saygı çerçevesinde bu durumun bir problem yaratmadığını, ancak sonrasında davacı tarafın bu fiili durumu uygun bulmamasıyla anlaşmazlık doğduğunu ve müvekkilinin üstün hak sahibi olduğu "..." markası bakımından haksız bir şekilde müvekkilinin engellenmesi ile karşı karşıya kaldığını, taraflar arasında üstün hakkın kime ait olduğunun tespiti için İstanbul Anadolu 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2010/255 E. sayılı davasının bulunduğunu, davacının iddialarının haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf şirketlerin uzun zamandan beri aynı alanda faaliyet gösterip dava konusu "..." ibaresini markasal olarak kullandıkları, taraflar arasında tanzim olunan 2009 tarihli sözleşme ile davacı tarafın "süngerler, tekstilden mamul sünger ve temizleme bezleri" emtialarında "..." ibaresinin kullanmak üzere davalı tarafa izin verdiği, dolayısıyla taraf şirketlerin birbirlerinin tüm faaliyetlerinden haberdar oldukları, "..." ibareli marka kullanımı bakımından davalının, mandal- çamaşır mandalı, plastik bardak ve plastik tabak emtiaları yönünden tescile dayalı öncelik hakkının mevcut olmadığı gibi gerçek (tescilsiz önceki kullanıma dayalı) hak sahipliğinin de söz konusu olmadığı, bu sebeple davalı kullanımının davacının tescilli marka hakkını ihlal eder nitelikte olduğu, ancak davalının ilk kullanımının 2009 yılından çok önce olup, davacının yıllar sonra bu emtia için dava açmakta KHK döneminde olan Yüksek Yargıtay içtihatlarına göre kötü niyetli olduğundan dinlenemeyeceği, "..." ibareli marka kullanımı bakımından davalının, temizlik bezi, temizlik süngeri, ayakkabı süngeri, temizlik topu ve bulaşık teli emtiaları yönünden davacının marka tescilinden önce fiili kullanımları bulunduğu sabit olmakla, gerçek hak sahipliğinin söz konusu olduğu, gerçek hak sahipliğinin marka hakkına tecavüz davalarında bir hukuka uygunluk sebebi olarak kabul edildiği, davalının söz konusu emtialarda en geç 1998 yılında başlayan ve devam eden markasal kullanımının mevcut olduğu anlaşılmakla, bu emtialar yönünden davanın reddi gerekmiştir. Dava konusu sızdırmaz kap emtiası yönünden değişik iş dosyasında kullanımı gösterir bir tespitin bulunmadığı, davacının dava dilekçesi ekinde sunduğunu belirttiği görsellere dosyada rastlanmadığı, buna rağmen yapılan incelemede, davacının 2006/29697 tescil nolu ve 1993 tarihli markalarının aynı/benzer emtia olarak sızdırmaz kapı kapsadığı, davalının ise davacıdan önce koruma altına alınan bu emtiayı veya benzerini ihtiva eden marka tescilinin bulunmadığı, davacı delilleri arasında davalının sızdırmaz kapa ilişkin kullanımına rastlanmadığı, davalının ticari defter ve kayıtlarını sunmamış olması sebebiyle mali incelemede de sızdırmaz kap kullanımına yönelik tespitte bulunulamadığı, yine "..

..." ibareli marka kullanımı bakımından davalının, mop paspas ve temizlik seti emtiaları yönünden değişik iş dosyasında kullanımı gösterir bir tespitin bulunmadığı, davacının dava dilekçesi ekinde sunduğunu belirttiği görsellere dosyada rastlanmadığı, temizlik sopasının, ucuna takılan mop paspasın ve temizlik kovasının davacının tescilli markasındaki sopalı yer paspasları ile benzer olduğu, davalının bu emtialar yönünden tescile dayalı önceki hak sahipliğinin mevcut olmadığı gibi tescilsiz kullanıma dayalı gerçek hak sahipliğinin de söz konusu olmayıp kullanımının davacı marka hakkını ihlal eder nitelikte olduğu, ancak aradan geçen bunca süre sonra dava açmanın hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olacağı ve sessiz kalma suretiyle hak kaybının gerçekleştiği anlaşılmakla, marka haklarına tecavüz veya haksız rekabetin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni, sonuçlarının ortadan kaldırılması ve maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 9 uncu ve 61 inci maddeleri.

3. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) haksız rekabete ilişkin 54 üncü v.d maddeleri

3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13302, Karar No: 2012/475, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13302 E.  ,  2012/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 346 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabet- sizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3038, Karar No: 2023/3556, Tarih: 13.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3038 E.  ,  2023/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4153 E., 2022/4052 K.

DAVA TARİHİ : 14.07.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 32. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/829 E., 2022/417 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davacının davalıya ait işyerlerinde davalıdan ihale ile ... alan alt işverenler nezdinde işletme mesul teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ilgili işçi sendikasına Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce üye olduğunu, davacının üyesi bulunduğu işçi sendikası ile ilgili alt işverenler arasında yürütülen toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 51 inci maddesi gereğince konunun Yüksek Hakem Kuruluna intikal ettirildiğini, Yüksek Hakem Kurulunca ilgili alt işverenlerin taraf olduğu toplu ... sözleşmeleri bağıtlandığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ve davacıya ödenmeyen sosyal yardım ile fark ücret ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı yönünden reddini talep ettiklerini, davalı Kurumun ihale makamı olduğunu, ihalelerin anahtar teslim mahiyetinde olduğunu, davalının asıl işveren olduğundan söz etmenin mümkün olmadığını, davacı dava dışı şirket ve kişilerin işçisi olduğundan davanın husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini, davalı Kurum ile davacı arasında ... ilişkisi olmadığını, davalı Kurumun bahsi geçen toplu ... sözleşmelerinin tarafı olmadığını, davacı ile davalı Kurum arasında hukuki bir bağlantı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI