muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1451, Karar No: 2013/5487, Tarih: 18.09.2013

Davacı vekili dava dilekçesinde ....500,00 TL alacağın temerrüt tarihi olan ....03.2005 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsili isteminde bulunmuş, 02.....2012 tarihli ıslah dilekçesiyle istemini 50.038,... TL daha arttırarak toplam 58.538,... TL’nin ....03.2005 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Bu durumda mahkemece, asıl davada temerrüt tarihinden ıslah tarihine kadar HMK‘nın .... maddesi gereğince (HUMK. 74) taleple bağlı kalınarak reeskont faizi, ıslah tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek faize tekabül eden avans faizi uygulanması gerekirken, taleple bağlı kalınmadan tümüne avans faizi uygulanması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

...- Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, harca esas değer üzerinden ....500,00 TL alacağın reeskont faiziyle birlikte tahsili için açılmış ve davacı tarafça 02.....2012 tarihli ıslah dilekçesiyle harcı yatırılarak dava değeri 57.538,... TL'ye arttırılmıştır. Mahkemece, dava değerinin 163.940,00 TL olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 57.538,... TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Oysa dava değeri ıslahla birlikte kabul edilen 57.538,... TL olup, bu miktarın tamamının tahsiline karar verildiğine göre reddedilen kısım bulunmadığı gözetilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, dava konusu edilmeyen ve harcı yatırılmayan kısım üzerinden davalı lehine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, (...) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16474, Karar No: 2014/18777, Tarih: 13.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16474 E.  ,  2014/18777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikâhlı evli iken, vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 24.03.1999 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12445, Karar No: 2014/8674, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12445 E.  ,  2014/8674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ereğli (Konya) 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 22.02.2013

No : 2012/261-2013/143

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve diğer giderlerin, ilk davadan kalan kusur farkının 506 sayılı Kanunun 26. maddeler uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan G. İnş. Taah. ve Tic. A.Ş. , T.. Ç.., Adnan Demir vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan G. İnş. Taah. ve Tic. A.Ş. , T.. Ç.., Adnan Demir vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, Hukuk Genel Kurulunun 07.5.2008 gün ve 10-363 E, 366 K. Sayılı ilamında da belirttiği üzere, sigortalı veya hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen her artış ya da değişikliğin ayrı bir olgu niteliğinde bulunup, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödemenin kusur karşılığı miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemenin buna dair kabulü isabetlidir. Zira Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasındadır. Ayrıca, kesin hüküm ancak konusunu teşkil eden iddia hakkında geçerli olabilir; bu nitelikteki bir hüküm nedeniyle yeniden söz konusu edilemeyecek olan, hüküm fıkrasında karara bağlanan husustur. Zira hüküm olmayan yerde kesinlik de olamaz. Bu nedenle olumu veya olumsuz olarak karara bağlanmamış olan bir iddia her zaman yeni bir davaya konu yapılabilir.

Somut olayda, mahkeme tarafından fiili ödeme miktarı esas alınarak belirlendiği ifade edilen miktara nasıl ulaşıldığı ortaya konulmamıştır. Y.10.H.D.'sinin 2010/ 16035 – 2012/ 4747 sayılı onama ilamı ile kesinleşen ilk dosyada, davalıların toplam kusurunun %90 olarak belirlendiği, daha az orana göre (%20) talepte bulunulup buna göre hüküm kurulduğu anlaşılmakla; davacı Kurumun kusur farkından kaynaklanan bakiye zararı belirlenirken, ilk davada hükmedilen miktar içinde, bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin dışında artışlar da bulunduğu, hak sahiplerinden eş yönünden ise ilk peşin sermaye değeri ile fiili ödemenin karşılaştırılması ile varılacak sonuca göre, hangisi düşük ise o miktar esas alınarak, talep oranı karşılığının dışında artışlara da hükmedildiği kabul edilerek sonuca varılmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan G. İnş. Taah. ve Tic. A.Ş., T.. Ç.., Adnan Demir vekillerin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan G. İnş. Taah. ve Tic. A.Ş., T.. Ç.., ve Adnan Demir'e iadesine, 15.04.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15305, Karar No: 2016/3975, Tarih: 04.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15305 E.  ,  2016/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Beraat (CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında yazılmayan suç tarihinin mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların olay tarihinde .... ili Mevlana Mahallesi 17.... Sokakta bulunan 90 ada 117 parseldeki gayrimenkul üzerine katılan tarafından dikilmiş olan zeytin ağaçlarını söküp duvarını yıkarak zarar verdikleri, bu nedenle çıkan tartışmada sanıklar .... ve....'ün, .... isimli iş yerlerinde katılanı iterek ve tokat vurarak yaraladıkları bu suretle sanıkların kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;

Katılanın sökülen 3 adet zeytin ağacının ve arsayı çevirmek üzere ördüğü duvarın yıkıldığına ilişkin dosyada mevcut 09/03/2012 tarihli olay yeri inceleme tespit tutanağı ve aynı tarihli olay yeri basit krokisi, katılanın basit tıbbi müdahale ile düzelir şekilde yaralandığına dair 13/03/2012 tarihli genel adli muayene raporu ve katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımı, duvar ve ağaçlara sanıklar tarafından zarar verildiğini arsanın hemen yan tarafından bulunan evde oturan şahıslardan öğrendiğine yönelik savcılıkta alınan 12/03/2012 tarihli şikayetçi beyanı; suça konu yerin sanıklar tarafından katılana muhtar senedi/harici satış vaadi sözleşmesiyle satıldığına ilişkin protokol karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından katılanın ifadesinde geçen arsa komşularının tanık sıfatıyla beyanı alınarak bu şahıslara ve özellikle olay günü emlak ofisinde olmadığını beyan eden sanık ... yönünden ayrıca katılana sanıkların teşhis işleminin yaptırılması, mahallinde keşif icra edilerek muhtar senedinde imzası bulunan tanıklar ve muhtarın da tanık sıfatıyla ifadelerinin alınması suça konu arsanın suç tarihi itibariyle fiilen taksim edilmiş ve katılana teslim edilmiş bir yer olup olmadığının tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7169, Karar No: 2008/9457, Tarih: 30.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7169 E.  ,  2008/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 121 ada 80 parsel sayılı 21636.85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği sebebiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, bilirkişi rapor ve krokisinde (B) işaretli 1928.59 m2 ve (C) işaretli 4125.12 m2 bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına, (A) işaretli 15603.14 m2 bölümün davalı ... üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava konusu taşınmaz, ... Köyünün önceden bağlı olduğu ... Köyünden 2001 yılında ayrıldığı, ...’de 1946 yılında orman kadastrosunun yapıldığı bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda taşınmazın bulunduğu yerde,orman tahdit çalışmasının yapılmadığının bildirildiği; ne var ki, orman kadastrosuna ilişkin tüm tutanaklar ile haritası getirilmediği için bilirkişilerin bu sözleri, denetlenemediği gibi taşınmazın kadastro paftası ile memleket haritası ölçekleri denkleştirilerek birbirleri üzerine aplike edilmediği taşınmaz konumunun memleket haritasında parsel bazında gösterildiğinden, bilirkişi raporu denetlenememektedir. Eksik araştırma ve incelemeye yetersiz ve denetlenemeyen rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle ... dosya seçilip öteki dosyalardaki dava konusu taşınmazların yerinde görülüp yapılacak keşfinde her parsele ilişkin orman araştırmasıyla ilgili olmak üzere Yargılama gideri paylaştırılmalı keşfe gidilmeden önce ... Köyünde 1946 yılında yapılan orman tahdidine ilişkin tüm tutanaklar ile haritası, komşu parsel tutanakları, eski tarihli memleket haritası komşu parsel tutanakları eski tarihli memleket haritası, amenejman planı ve ... fotoğrafı getirtildikten sonra üç orman ve bir ... bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Orman Yasasına göre Orman yerinde bulunmayan Kadastrosu ve Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan,orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından varsa ölçü karnelerinden, nirengi poligon, röper

noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.

noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.

Hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin "Teknik İşler" başlıklı Dokuzuncu bölümünde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak, yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre orman kadastrosu aplikasyon.ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından faydalanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu aplikasyon, çekişmeli taşınmazın ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın, orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı yada yakın orman sınır hatlarında dava konusu edilen parseller varsa bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilmeli, taşınmazın en yakın orman sınır noktalarıyla irtibatı sağlanacak, orman tahdidi sınırları dışında kaldığı takdirde 1946 tarihli orman tahdidinin seri bazında yapıldığı ve taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan bir orman kadastrosunun bulunmadığının anlaşılması halinde bu kez,

... ve uzman bilirkişiler eliyle memleket haritası, ... fotoğrafı ve amenajman planı uygulattırılıp, orijinal-renkli memleket (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro haritasının ölçeğine, yine kadastro haritasının ölçeğide memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra her iki harita komşu ve yakın komşu parselleride içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerende gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Araştırma ve inceleme sonucu dava konusu taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi kapsamında orman içi açıklık sayılan yerlerden olduğunun saptanması halinde orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı ile taraflar yönünden usuli kazanılmış hakların varlığıda gözetilerek, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine 30/06/2008 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21730, Karar No: 2012/24061, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21730 E.  ,  2012/24061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, maluliyet aylığına hak kazandığının tespitiyle ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KA R A R

Dava, davacının maluliyet aylığına hak kazandığınınve müracaat tarihinden itibaren mahrum kaldığı aylıklara faiz işletilerek ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin araştırmaya yönelik bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra, davacının meslekte kazanma gücünü %45 oranında kayıp etmiş olduğunun tespitine karar verilmiştir.

HMK'nun 297. maddesi uyarınca taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bunun yanında hakim somut olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde hüküm vermek durumundadır.

Somut olayda, davacı, maluliyet oranının da tespiti suretiyle maluliyet aylığına hak kazandığının tespitini talep etmesine rağmen, mahkemece maluliyet oranının tespiti ile yetinilip, maluliyet aylığı talebine ilişkin olumlu, olumsuz bir hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine

20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.