muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23788, Karar No: 2013/10376, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23788 E.  ,  2013/10376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, ... Rafinerinden yüklenen mağdur şirkete ait kurşunsuz benzini Habur Gümrük Müdürlüğüne getirdiğinde, araçtaki yükün tartımının yapıldığı ve ilk tartımını ile karşılaştırılması neticesinde, sanığın taşıdığı yükte 580 kg eksikliğin tespit edildiği, mesleği şoförlük olan ve yükün teslim yerine götürülmesinin kendi sorumluluğunda olduğunun bilincinde olması gereken sanığın, 580 kg kurşunsuz benzini kendi yararına sarf ettiği anlaşıldığından, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/949, Karar No: 2024/2442, Tarih: 15.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/949 E.  ,  2024/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/308 E., 2023/728 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı ücret, ikramiye ve ilave tediye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 27.12.2022 tarihli kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.03.2023 tarihli kararıyla; davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; önceki itirazlarını tekrar ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; hesaplama dönemi bakımından arabuluculuk dava şartının yerine getirilip getirilmediği ve hüküm altına alınan fark alacakların hesap dönemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... İş Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri, 6772 ... Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 ... Kanunla 6212 ... Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 ... İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13424, Karar No: 2011/40295, Tarih: 28.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/13424 E.  ,  2011/40295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş kabul ve dosya içeriğine göre, saat 15.30 sıralarında tanıklar ..., ... ... ile birlikte okuldan çıkan mağdurlar ... ve ... 'in sanık ... ve sanığın suç arkadaşı olan 25-26 yaşlarında 1.80 cm boyunda , 18-19 yaşlarında 1.60 cm boylarında olan üç kişi ile birlikte ...'in arkadaşı olan tanık ... ile karşılaştıkları, ...'ın mağdurların yanına gelerek sanık ve suç arkadaşlarının cep telefonu ile arama yapmak istediklerini , cep telefonlarının olup olmadığını sorduğu, mağdur ... tanık ...'ın arkadaşı olduğunu zannederek cep telefonunu 25-26 yaşlarındaki kimliği belirlenemeyen kişiye verdiği, mağdurun cep telefonunu çıkartan failin cep telefonu ile oynamaya başladığı, mağdur ...'in birkaç kez telefonu istemesine rağmen olumsuz yanıt aldığı, mağdurların ayrılmak istediklerinde de kendileri ile birlikte geleceklerini söyledikleri, okul arkasında bulunan sokakta yürüdükleri sırada yüksek sesle 25-26 yaşlarında olan fail “duvara dizilin lan” diyerek talimat verdiği, sanık ... ve diğer failinde kaçmalarını önlemek için yolu tuttuğu, yüzlerini okul duvarına dönen mağdur ve tanıkların üzerlerini aramaya başladıkları, mağdur ...'nin üzerinden de cep telefonunu aldıktan sonra arkalarına bakmadan uzaklaşmalarını söyledikleri, tanıklardan ... ...'ın kaçarken ... boşluğuna sakladığı cep telefonunu düşürüp bunu almaya yöneldiği sırada diğer mağdurlara ait telefonu almaya döndüğünü sanıp “sıkın”, “vurun bunları” diye bağırıp mağdur ve tanıkların olay yerinden korkarak kaçmalarını sağlayan sanık ve yanında kimliği belirsiz arkadaşlarının el ve iş birliği içersinde uyguladıkları cebir ve tehdit ile mağdurların telefonlarının alınması veya teslimine zorlanması şeklinde gelişen eylemlerinin bir bütün halinde mağdur sayısınca ayrı ayrı yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 28.09. 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3104, Karar No: 2016/19662, Tarih: 28.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3104 E.  ,  2016/19662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, katılan ...'ın, olay günü dairesinin bulunduğu apartmanın kömürlüklerinin yıkılması meselesinden dolayı tartıştığı apartman yöneticisi sanık ... ve bina sakinleri olan sanıklar ... ve... ile kavga ettiği, kavga sırasında, tüm sanıkların kendisine saldırıp, sanık ...'ın ise sopayla vurarak bileğinde kırık oluşturduğunu iddia ettiği, bu iddianın adli raporu ile de doğrulandığı, sanık ...'in katılanın kendisine yumruk atarken bileğinin kırılmış olabileceğine dair savunmasına rağmen adli raporunda, katılanda meydana gelen kırığın yumruk atma esnasında meydana gelebilecek kırıklardan olmadığının bildirildiği anlaşılmakla; sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı da tartışılarak, sanıklara yüklenen suçun sübuta erdiği gözetilmeden, mahkumiyetleri yerine yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18539, Karar No: 2014/3848, Tarih: 04.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18539 E.  ,  2014/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 04.04.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu Koyundere Köyü 4217 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 04.04.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınan Kazımpaşa Mahallesi 5425 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 25.09.2007 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan Kazımpaşa Mahallesi 5425 ada 6 parsel taşınmazın değerlendirmede esas alınan 25.09.2007 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcısını, satıcısını, satış bedelini gösteren) onaylı örneği ve tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınan 5425 ada 6 parsel taşınmazın bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu 4217 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydını ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9538, Karar No: 2015/6224, Tarih: 14.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9538 E.  ,  2015/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/07/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesi'nin 21/07/2011 tarihli sayısında ''...'' başlıklı haberde gerçeğe aykırı ifadelere yer verildiğini, eşinin çalışma izni olmadığı, kendisinin ise kumar borcu nedeniyle çalışanlarının paralarını ödeyemediği ve evi ile arabasını satılığa çıkardığı, tatil masraflarını dahi bir arkadaşına ödettiği şeklinde asılsız iddialara yer verildiğini, haberdeki gerçek dışı iddialar nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek uğramış olduğu manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, toplum tarafından ilgiyle takip edilen kişiler ve faaliyetleri hakkında basının açıklamada bulunmasının normal karşılanması gerektiğini ayrıca haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haberde davacının borçlarını ödeyemediği ve maddi bakımdan acz içinde olduğunun iddia edildiği ancak bu iddianın kanıtlanamadığı, bu nedenle davacının kişilik haklarının zarar gördüğü gerekçesiyle istem kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davacı ülke çapında tanınan bir ses sanatçısıdır. Davacının bu konumu gereği olağan yaşantısının dahi basın tarafından ilgiyle takip edilmesi doğaldır. Haberde belirtildiği üzere davacı tarafından önceki dönemlerde kumarda para kaybetmesi nedeniyle açıklamalar yapılmış ve bu konuda basında bir çok haber yer almıştır. Dava konusu haber bu anlamda görünür gerçeğe uygundur. Bir haberin okuyucunun dikkatini çekmek amacıyla, gazetecilik tekniği gereği ilgi çekici ifadelerle sunulması da özle biçim arasındaki denge bozulmadığı sürece haberi hukuka aykırı hale getirmez. Somut olayda; davacının kendi açıklamalarından yola çıkılarak yapılan haberin görünür gerçeğe uygun olduğu, haberde kullanılan ifadelerle özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17105, Karar No: 2018/10835, Tarih: 10.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/17105 E.  ,  2018/10835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun kollukta müdafii huzurunda alınan savunmasında, sanığın bıçak gösterdiğini ve telefonu aldıktan sonra sanığın bu olayı birine anlatırsan seni öldürürüm diyerek tehdit ettiğini beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasında alınan beyanında sadece sanıkların cep telefonunu alıp kaçtığını beyan ettiği çelişki üzerine sorulduğunda ise; emniyette, sanığın kendisine bıçak gösterdiğini, olayı birine anlatırsa kendisini öldüreceğini beyan etmediğini, olayın şoku içerisinde olduğunu, sadece şahısların cep telefonunu alıp kaçtığını, olayın şokuyla emniyette tam olarak ne söylediğini de bilmediğini, ancak duruşmada anlattıklarının doğru olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, mağdurun poliste ifade verirken yanında bulunan ve ifade tutanağında imzası bulunan Avukat ...'ın tanık olarak dinlenilmesi, gerektiğinde mağdur ile yüzleştirilmesi, mağdurun polise verdiği ifadesinin gerçek beyanı olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre, suç vasfının yeniden tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 10.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6066, Karar No: 2021/14589, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6066 E.  ,  2021/14589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış bulunan suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Mehmet İlyan ile birlikte gece vakti mağdura ait iş yerinden hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklindeki eylemlerinin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2, 116/4, 119/1-c ve 31/3 maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, bu suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 ve 15 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.