muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/788, Karar No: 2014/7174, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/788 E.  ,  2014/7174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2011 gün ve 2009/145-2011/575 sayılı kararı onayan Daire’nin 22/10/2013 gün ve 2012/2042-2013/18453 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ... ile ...'ün çocukları, diğer müvekkillerinin kardeşi ... Gül'ün davalı şirketin işleten, davalı ...'nın sürücüsü bulunduğu araçla okuluna giderken davalı ...'ın işleten ve sürücüsü bulunduğu araçla kazaya karışması sonucu öldüğünü, davalı ... şirketinin her iki aracın trafik sigortacısı ve davalı şirkete ait aracın zorunlu ferdi koltuk sigortacısı bulunduğunu, müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının doğduğunu ileri sürerek, her bir müvekkili için ayrı ayrı 20.000 TL manevi ve şimdilik 5.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, maddi tazminat istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı ... şirketi dışındaki davalılar vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 22.10.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı şirket vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, her ne kadar davalı şirket, kazaya karışan araçların maliki ve işleticisi değil ise de anılan davalının taşıyıcı olduğunun tüm dosya kapsamından anlaşılmasına göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Budak Zeytin Gıda Nakl. Taş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 11/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3196, Karar No: 2012/5587, Tarih: 28.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3196 E.  ,  2012/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı yüklenici ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapan müvekkilinin, bu sözleşme gereği kendisine düşen daire yerine davalıya bir miktar daha ödeme yaparak dubleks teras katı satın aldığını, teras kısmının tabanından, sözleşmeye aykırı olarak eksik malzeme kullanılması ve hatalı işçilik nedeniyle, alt daireye su sızıntısı olduğunu, müvekilinin kış şartları nedeniyle terasın 20 m²'lik kısmını ondulin ile kapatmak zorunda kaldığını, ayrıca çatı olukları ve yangın merdivenin standartlara aykırı olduğunu, kalorifer tesisatının projeye uygun yapılmadığını, öte yandan sözleşmeye göre yüklenicinin ödemesi gereken iskan ruhsatı harcının müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, öncelikle giderleri davalıdan tahsil edilerek hatalı ve eksik imalatların yaptırılması için davacıya izin verilmesine veya bu hatalı ve eksik imalat bedelleri ile iskan harcı bedeli olarak şimdilik toplam 8.844,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmede ve mimarı projede belirtilen standartlarda inşaatı bitirip teslim ettiğini, buna rağmen davacının talebi üzerine usta gönderip eksiklikleri giderdiğini, davacının maliyeye ve belediye yaptığı ödemelerin iskan ruhsatı alınmasından kaynaklanmayıp sözleşme gereği davacı tarafından ödenmesi gereken elektrik, su abone giderleri, katılım payı ve kişisel vergi borçlarından kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sözleşmede ve mimarı projede belirtilen standartlarda inşaatı bitirip teslim ettiğini, buna rağmen davacının talebi üzerine usta gönderip eksiklikleri giderdiğini, davacının maliyeye ve belediye yaptığı ödemelerin iskan ruhsatı alınmasından kaynaklanmayıp sözleşme gereği davacı tarafından ödenmesi gereken elektrik, su abone giderleri, katılım payı ve kişisel vergi borçlarından kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının, arsa payı inşaat sözleşmesinde kendisine verilmesi kararlaştırılan daireden vazgeçerek üzerine bir miktar para vermek suretiyle, davalıdan satın aldığı dubleks teraslı dairenin, teras tabanındaki kaplamanın usulüne uygun yapılmaması nedeniyle, altta bulunan daireye su sızdırdığı, bu hatalı imalatın onarılması için gerekli masrafın 1.250,00 TL, terasa çatı yaparak su sızıntısını önlemek için yapılması gereken masrafın ise 2.500,00 TL olduğu ancak davacının bu her iki masraf için ayrı ayrı 1.000,00 TL talep ettiği, yangın merdiveninin hırsız girmeyecek şekilde düzeltilmesi için 500,00 TL masraf gerektiği, sözleşmeye göre yüklenici tarafından karşılanması gereken 4.584,20 TL iskan ruhsatı harcının davacı tarafça ödendiği, bu talepler yönünden davanın kabulü gerektiği, her ne kadar davacı çatı oluklarının kanalizasyona bağlanması için 750,00 TL ve doğalgaza uyumsuz olduğunu iddia ettiği kalorifer tesisatı için 1.000,00 TL talep etmişse de bu imalatlar sözleşmeye ve mimari projeye uygun yapıldığından bu taleplerin yerinde olmadığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile toplam 7.084,20 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava, bir kısım imalatların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde kararlaştırılan nitelikte olmadığı ve sözleşmeye göre yükleniciye düşen iskan ruhsatı masraflarının davacı tarafından karşılandığı iddiasına dayalı, öncelikle imalattaki ayıpların giderilmesi, bu olmazsa bedellerinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak, davacı tarafça terasın üzerine kapatmak amacıyla yaptırılan ondulin bedeli olarak 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmişse de, bu imalat arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde ve mimari projede olmayıp, davalının yükümlülüğünde bulunan işlerden değildir. Bu husus göz ardı edilerek, davacının bu yöndeki talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan, bina ortak kullanım alanlarından olan, apartman yangın merdivenindeki ayıplı imalatın tamiri için gerekli masraf ile ilgili olarak, davacının sadece payı oranında talepte bulunabileceğinin ve bu oran üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi de doğru görülmemiştir.

Öte yandan, bina ortak kullanım alanlarından olan, apartman yangın merdivenindeki ayıplı imalatın tamiri için gerekli masraf ile ilgili olarak, davacının sadece payı oranında talepte bulunabileceğinin ve bu oran üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1601, Karar No: 2009/2379, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1601 E.  ,  2009/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu açıkça saptandığına göre belirlenen bu niteliğine uygun kapitalizasyon faiz oranının esas alınması gerekirken, %6 oranına göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hüküm kurulması doğru değilse de bu husus temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 Sayılı Yasayla değişik ll.maddesinin l.fıkrasının (f) bendi hükmü uyarınca tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden değerlendirilmesinde, değerlendirmeye esas alınan ürünün dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama kg. satış fiyatı esas alınarak net gelirinin belirlenmesi gerekir.

./..

-2-

2009/1601-2379

Somut olayda, taşınmaz üzerindeki elma ağaçlarının taşınmaza kapama elma bahçesi niteliği verdiğinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak ağaç başına verim hesabı yanıltıcı olabileceği gibi sağlıklı bir şekilde Yargıtay denetimi de mümkün olmayacaktır. Dava konusu taşınmazın kapama elma bahçesi olarak değerinin tespitinde yukarıda açıklandığı üzere değerlendirme tarihi itibariyle elma ürününün dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kilogram başına ortalama satış fiyatı esas alınması gerekirken ağaç başına verim miktarının taşınmazın bir dekarında bulunması gereken ağaç sayısı ile çarpılması suretiyle değeri belirleyen bilirkişi kurulu raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması,

2-Dosya içerisine getirtilen tapu kaydına göre, dava konusu taşınmazın 305 m2'si üzerinde TEK lehine eski irtifak hakkı mevcut olup, bu irtifakın dava konusu taşınmazda meydana getireceği kaçınılmaz değer kaybının dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda ve davacı idare lehine oluşan usulü kazanılmış hak da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4521, Karar No: 2012/10834, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4521 E.  ,  2012/10834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2008 gün ve 2007/163 Esas, 2008/182 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespit edilmesi gerekirken Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan çocuk psikiyatrisi olmadan verilen, mağdurun ruh sağlığının bozulmadığına dair rapor ile yetinilerek hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12976, Karar No: 2015/15007, Tarih: 08.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12976 E.  ,  2015/15007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...’nun kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve 07/07/2012 tarihinde yöntemine uygun olarak tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 01/08/2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ...’un kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Sanıkların tüm aşamalarda çöpe atılmış şekilde yerde duran kabloları hurda oldukları için aldıklarını savundukları, tanık ...’ın 06/09/2009 tarihli duruşmada "kabloların ... Mahallesi ... Caddesinden aldıklarını biliyorum, biz orada çalışma yapmıştık, artan kabloları mevcut olduğu yerde binanın duvarında bıraktık, daha sonra görevli arkadaşlar gelip toplayacaklardı, ancak bu olaylar olmuş" dediği, 18/01/2011 tarihli kolluk ifadesinde ise “envanter kaydımızda şu an kayıp kablo görünmemektedir” şeklinde beyanda bulunması karşısında, suça konu kabloların atılmış veya terk edilmiş nitelikte kablo olup olmadıkları suçtan zarar gören kurumdan sorularak; suça konu kabloların atılmış veya terk edilmiş nitelikte olmaları halinde, sanığın kabloları çöp konteyneri yakınında bulduklarına yönelik savunmaları da gözetilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de:

Sanığın, duvar üzerine bırakılan, faal durumda olmayan kabloları çalması şeklindeki eyleminin TCK 141/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13480, Karar No: 2019/55, Tarih: 14.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13480 E.  ,  2019/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 10/02/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/05/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı şirketin yayın sahibi olduğu ... Gazetesinin 10/12/2014 tarihli nüshasında “Koçum Burak Bu İşleri” ve 12-13. sayfada “Burak’ın Yaşam Koçu” başlığı ile yayınlanan haberde, davacıya hakaret edilerek kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu, davacının fotoğrafının da kullanıldığı haberde cemaatle ilişkilendirilmeye çalışıldığını, cemaat evlerinde yetiştirildiği ve cemaate hizmet ettiği belirtilerek toplumun, müvekkilinin cemaat içinde yer aldığını düşünmesine sebep olacak şekilde şeref ve saygınlığına saldırı gerçekleştirildiğini, basın özgürlüğünün sınırlarının davaya konu haberde aşıldığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davaya konu haberde daha önce 09/12/2014 günü ... Gazetesinde yer alan gerçek dışı haberin eleştirildiğini, haberin görünen gerçekliğe uygun olduğunu, davacının sahibi olduğu gazetenin yayıncılık anlayışının basın özgürlüğü çerçevesinde sorgulanmasının hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; konunun güncel olup özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, başlığın çekici bir şekilde verilmesinin yayın tekniği içinde olağan kabul edildiği, kullanılan sözlerin hakaret kastı taşımayıp değer yargısı olduğu, eleştirel bir yaklaşımla haber yapıldığı, davacının kişilik haklarına bir saldırıda bulunulmadığı, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda

sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacının fotoğrafı yayınlanmak suretiyle yapılan haberin bütünü değerlendirildiğinde; bir gün önce davacının imtiyaz sahibi olduğu gazetede yayınlanan haberin eleştirisine yer verilmekle birlikte, davacıyı cemaat üyeliğiyle ve cemaate hizmet etmekle suçlayıcı ifadelere de yer verildiği, yazının amacı dışına çıkılarak haberin veriliş şekline göre öz ile biçim arasındaki dengenin bozulduğu, eleştiri sınırlarının aşıldığı ve davacının kişilik haklarına saldırının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda mahkemece, yayının hukuka aykırı olduğu benimsenerek davacı yararına dosya içeriğine uygun şekilde bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu hususlar gözetilmeksizin yanılgılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5442, Karar No: 2019/567, Tarih: 06.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5442 E.  ,  2019/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 87/4-son, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin maktule ...’ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, katılan Aile ve Sosyal Politikalar vekilinin suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 06/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.