muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1053, Karar No: 2025/1779, Tarih: 20.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/1053 E.  ,  2025/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/961 E., 2023/358 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının tedbir nafakasının miktarı yönünden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına ara kararla hükmedilen nafaka ile tekerrür olamamak kaydıyla aylık 800,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası bozma ilamının amacına uygun olmayıp azdır. Mahkemece 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5115, Karar No: 2018/1300, Tarih: 01.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/5115 E.  ,  2018/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.03.2018 ... günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... Aydın ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... Alınmaz geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı olan annesi ...'nin davaya konu 340 ada 59 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı kızına satış yoluyla temlik ettiğini, davalının da daha sonra taşınmazı üçüncü kişi konumundaki dava dışı inşaat şirketine devrettiğini ileri sürerek, taşınmazın dava tarihindeki değeri üzerinden miras payına isabet eden bedelin tahsilini istemiştir.

Davalı, temlikin bedelsiz yapıldığını ancak mirasbırakanın amacının mirastan mal kaçırmak değil mirası paylaştırmak olduğunu, devrin minnet duygusu ile yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasta paylaştırmanın söz konusu olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairece ‘’...Hâl böyle olunca, miras bırakan ...'den mirasçıları olan davacı oğluna ve davalı kızına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar üzerinden yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, tarafların babalarının terekesinin de bu değerlendirilmeye dahil edilmesi isabetsizdir.’’ gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mirasbırakanın mirasçılar arasında denkleştirme gayesi ile hareket etmediği, muris muvazasının şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nin 05.08.1995 tarihinde öldüğü, geride davacı oğlu Nami ile davalı kızı ...’in mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın dava konusu 340 ada 59 parsel sayılı taşınmazı 14.12.1984 tarihinde davalıya, davalının da 21.06.2012 tarihinde dava dışı şirkete 850.000-Tl bedelle satış suretiyle devrettiği, çekişme konusu taşınmaz dışında mirasbırakanın 30.11.1983 tarihinde maliki olduğu 1477 parsel sayılı taşınmazı taraflara eşit olarak, 4.12.1987 tarihinde 485 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki ½ payını ölünceye kadar bakma akdi ile, kalan 1/8 payını da aynı tarihte satış suretiyle davalıya temlik ettiği, davalının mirasbırakandan devraldığı 10/16 pay ile kendisine ait 3/16 payı 16.01.2001 tarihinde davacının oğluna devrettiği, bu taşınmazlar haricinde mirasbırakanın terekesinde bulunan 3 adet taşınmazın davalıya, 4 adet taşınmazın da davacıya intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; tüm dosya kapsamı ve tanık anlatımlarından yaklaşık 20 yıldır mirasbırakanın davalı ile yaşadığı, bakımını davalının yaptığı anlaşılmakta olup, mirasbırakanın geride başka taşınmazlarının da bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, aksine kendisi ile ilgilenip, bakımını yapan kızı ...’e duyduğu minnet sonucunda devri yaptığının kabulü gerektiği gibi, davacıya da sağlığında taşınmaz devrettiği, mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesindeki 7 adet taşınmazını da davalıya devredebileceği açıktır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2119, Karar No: 2017/9916, Tarih: 19.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/2119 E.  ,  2017/9916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Koruma Başkanlığının 19.02.2010 tarih ve 341 sayılı kadastro yolunun genişletilmesi kapsamında arazilerden birer (1) metre istifade edilebileceği yönünde alınan karar ve katılanın 20.06.2012 tarihli, kendisine ait 140 ada 560 parsel sayılı taşınmazın sınırlarından bir metre genişliğindeki kısmını içindeki ağaçlar dahil yola terkinine muvafakatı olduğuna ilişkin taahhütname ile tanık ...'in beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suç kastının belirlenmesi açısından mahallinde yeniden keşif yapılarak suça konu dokuz adet zeytin ağacının kesildiği adanın çiftçi malları koruma kurulu kararı ile katılanın taahhütnamesinde sözü edilen bir metrelik yer içinde kalıp kalmadığı ve zeytinlerin kesilmeden yol genişletmesinin mümkün olup olmadığı hususlarının tespiti ile sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5214, Karar No: 2015/3709, Tarih: 03.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5214 E.  ,  2015/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suça Sürüklenen Çocuk : ...

Suç : Suç üstlenme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- TCK'nın 270/1, 31/3, 62, 50, 52/2. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

2- 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK'nın 31/3, 62, 50,

52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suç üstlenme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

... adlı kişi ile birlikte hakkında kasten adam yaralama suçundan yapılan soruşturmada şüpheli sıfatı ile Cumhuriyet savcılığına verdiği ifadesinde katılan ...'i bıçakla kendisinin yaraladığını, yaralayanın ... olmadığını söyleyen suça sürüklenen çocuğun bu beyanının savunma hakkı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve suç üstlenme suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik incelemeye gelince;

Suça sürüklenen çocukta ele geçirilen bıçağın, 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen aletlerden olup olmadığı Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal laboratuvarından sorulup bu hususta bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2086, Karar No: 2016/4193, Tarih: 10.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2086 E.  ,  2016/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : 1) Sanık ... hakkında; düşme

2) Sanık ... hakkında; düşme,

3) Sanık ... ve.....hakkında; beraat,

4) Sanık ... hakkında; beraat

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca “vekil ile takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılması” zorunlu olup, katılan ve vekilinin yokluğunda verilen hükmü içerir tebligatın katılan vekiline yapılması gerekirken asile tebliği usulsüz olduğundan, katılan vekilinin öğrenme üzerine verdiği ..... tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu cihetle, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ...... günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında '2003 takvim yılında sahte fatura kullanma' suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2003 takvim yılında sahte fatura kullanma’ suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sının itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura kullanma' suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen '2004 takvim yılında sahte fatura kullanma' suçunun, yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/l.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Sanık ... hakkında 'defter ve belge ibraz etmeme' suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik incelemede;

3- Sanık ... hakkında 'defter ve belge ibraz etmeme' suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik incelemede;

Vergi Suçu Raporunda bahsi geçen, katılan kurum tarafından..... tarih ve....sayılı yazı ile sanığa tebliğ edildiği belirtilen 2003 yılına ait defter ve belgelerin teslimi talebini içeren tebligat parçası ile ilgili yazının usulüne uygunluğunun denetlenebilmesi için ilgili kurumdan istenerek dosya arasına konulup, defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden suç tarihinin, defter belge istemini içerir yazının tebliğini izleyen 16. gün olduğu ve dava zamanaşımının henüz gerçekleşmediği de dikkate alınarak, yargılamaya devamla sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, suç tarihinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.Ç.
Yargıtay — Esas No: 2006/12927, Karar No: 2006/13228, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12927 E.  ,  2006/13228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin

... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2435, Karar No: 2022/5474, Tarih: 08.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2435 E.  ,  2022/5474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KUŞADASI 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı İlk Derece Mahkemesince tavzih talebinin reddine ilişkin olarak verilen ek kararın, süresi içinde davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, dava konusu 706 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tapuya kayıtlı olduğunu, idarece yapılan inceleme sonucunda taşınmazın tahminen 2.228,62 m² lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazı da içerisine alan bölgede kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/07/2010 tarihli ve 2007/602 E. 2010/246 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin 11/11/2010 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Tavzih Talebi

Davalı 02/11/2020 tarihli dilekçesi ile; kesinleşen Mahkeme hükmü sonucunda davacı lehine 68.399,10 TL vekalet ücreti ve 389,40 TL yargılama gideri ile 116.784,66 TL harcın davalıdan tahsiline karar verildiğini, söz konusu gider ve vekalet ücreti için davacı tarafından aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'a eklenen 36/A ve 17. maddeleri gereğince davacı Hazinenin yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına ve aynı Kanun hükmü gereği davacı Hazine yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, hüküm fıkrasının bu yönlerden düzeltilerek tavzih kararı verilmesini istemiştir.

3.Tavzih Talebi Üzerine İlk Derece Mahkemesi Ek Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 22/01/2021 tarihli ek kararıyla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305/2. maddesi gereğince, taraflara tanınan hakları ve yüklenen borçların hüküm verildikten sonra değiştirilemeyeceği gerekçesiyle davalının tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. Mahkemenin Tavzih Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri