muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3055, Karar No: 2025/2158, Tarih: 22.05.2025

b. Meteoroloji tarafından yoğun kar yağışı uyarısı yapıldığı halde gerekli tedbirleri almayan davacı belediyenin müterafik kusurlu olduğunu,

c. Zarar miktarının doğru hesaplanmadığını, yapının beş yıldır kullanıldığını, yıpranma payının ve hurda değerinin düşülmediğini,

d. Islah edilen kısmın zamanaşımına uğradığını, eserin 05.08.2010 tarihinde teslim edildiğini, zamanaşımının bu tarihten itibaren başlaması gerektiğini, davanın 07.04.2021 tarihinde ıslah edildiğini, aradan 10 yıl 8 ay 2 gün geçtiğini, zararın meydana geldiği tarihten itibaren zamanaşımının başlayacağına dair mahkeme gerekçesinin yerinde olmadığını, eserin teslim edildiği tarihte yürürlükte bulunan 2886 sayılı Yasanın 87. maddesi uyarınca, zamanaşımı süresinin kesin kabulden itibaren 5 yıl olduğunu, yeni Türk Borçlar Kanunu hükümlerine göre de zamanaşımı süresinin teslimden itibaren 5 yıl olduğunu,

e. Davacı belediyenin kesin kabulden itibaren makul sürede ayıp ihbarında bulunmadığını, kesin kabul tutanağında da eksik ve ayıplı imalat tespiti yapılmadığını, inşaatın tüm aşamalarının davacı belediyenin denetiminden geçtiğini, pazar yeri çatısının fen ve tekniğe uygun olarak ayıpsız imal edildiğini,

f. İlgili mevzuatta çelik çatıların kar yükünün 100 kg/m² olarak belirlendiğini, meydana gelen kar yağışının bölgedeki çelik çatılarda 325 kg/m² kar yükü oluşmasına neden olduğunu, imalat projeye uygun yapılmış olsa dahi bu doğal afet nedeniyle zararın meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğunu, müvekkilinin bu nedenle bir kusuru bulunmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki pragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 126/4 maddesinde yüklenicinin kasıt veya ağır kusuru ile akdi hiç veya gereği gibi yerine getirmediği veya ayıplı iş meydana getirmiş olduğu işler haricinde kalan eser sözleşmesinden kaynaklanmış davaların 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu açıklanmış ise de kasıt veya ağır kusur halinde aynı Kanun'un 125. madde hükmü uyarınca dava 10 yıllık zaman aşımı süresine tabidir. Sözleşme taraflarının açacağı davada zamanaşımı süresi kesin kabulün onay tarihinden başlar.

Mahkemece, hükme esas alınan, aralarında meteroloji bilirkişisinin de yer aldığı 25.01.2021 tarihli raporda, olay tarihinde bölgeye yağan karın metrekareye düşen ağırlığının 39,8 kg civarında olduğu, Bozüyük İlçesinde yapıların çatılarına gelebilecek kar yükünün asgari 100 kg/m² ile değerlendirilerek hesaplamaların yapılması gerektiği, çatıların geometrik şekli, fonksiyon, eğim, buz durumu, güneş yönü, rüzgar etkileri ile bu değerlerin arttırılarak statik hesapların yapılması gerektiği, kapalı pazar alanı binasının taşıyıcı sistemi irdelendiğinde; çatının stabilitesinin sağlanamadığı, ana makasın kesitlerinin yetersiz olduğu, 30 kg/m² kar yükünde dahi emniyetli olmadığı, kapalı pazar alanı binasının göçmesinde asıl etkenin proje dizayn hatası olduğu, bölgede yağan karın doğal afet kapsamında olmadığı, binada malzeme ve imalattan kaynaklı hatalar bulunduğu belirtilmiştir.

Bilirkişi heyeti tarafından yapılan bu tespitler nazara alındığında, somut olayda meydana gelen zararın yüklenicinin ağır kusurundan kaynaklandığı açıktır. Bu durumda, dava zamanaşımı süresi kesin kabul tutanağının imzalandığı 30.09.2011 tarihinde itibaren 10 yıldır. Dava (06.08.2015) ve ıslah (07.04.2021) tarihleri itibariyle zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılmış olup, İlk Derece Mahkemesince ıslah dilekçesine karşı ileri sürülen zamanaşımı def’nin bu gerekçe ile reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/4 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Yukarıda (2). bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın diğer temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekilleri hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, taraflardan karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12612, Karar No: 2016/6706, Tarih: 16.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12612 E.  ,  2016/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24/11/2014 gün ve 2013/121 - 2014/232 sayılı kararı onayan Daire'nin 17/06/2015 gün ve 2015/2933 - 2015/8401 sayılı karar davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili şirket adına ... nezdinde tescilli 2009/02207 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesi (zemin kaplama endüstriyel taraklanmış) ile korunan ürünün aynısının/ayırt edilemeyecek kadar benzerinin davalı tarafça taklit edilerek üretim, satış ve tanıtımının yapıldığını ileri sürerek, tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, tecavüze konu ürünlere ve tanıtım vasıtalarına el konulmasına, imhasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında da asıl davanın dayanağı olan 2009/02207 sayılı tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek anılan tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, karşı davanın kabulü ile 2009/02207 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne, asıl davanın ise davaya dayanak tasarım başvuru tarihinden itibaren hükümsüz kılındığından tasarıma tecavüz iddiasının dinelenemeyeceği, davacı 6762 sayılı TTK.'nun 56 ve devamı maddeleri uyarınca haksız rekabet hükümlerine dayanmış ise de, somut olayda, davacı'nın Türkiye'de ve dünyada ilk defa bu tasarımı uygulamadığı, objektif iltibas ve haksız rekabet koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddine dair verilen kararın davacı-karşı davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı-karşı davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ...'ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5194, Karar No: 2017/4130, Tarih: 21.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5194 E.  ,  2017/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Oğlu Orhan Gür'ü öldürmeye teşebbüsten TCK'nun 82/1-d, 35/2, 29, 62, 53. ve CMUK'nun 326/son maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

Temyizin kapsamına, daha önce temyiz incelemesi yapan Yargıtay Yüksek 3. Ceza Dairesi'nin 25.11.2015 günlü 2015/10734 Esas-2015/33504 Karar sayılı bozma ilamının içeriğine, Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayanılarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01/02/2013 tarihinde yürürlüğe giren iş bölümüne göre, sanık ... hakkında mahkemece verilen hükümle ilgili olarak temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 3. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye GÖNDERİLMESİNE, 21/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9501, Karar No: 2016/7628, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/9501 E.  ,  2016/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı elektrik abonesi tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle ...Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulüne karar verildiğini ileri sürerek; hukuka aykırı olan ...i Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; tarafların yokluklarında HMK.nın 320. maddesi gereği duruşma açılmasını gerektirir bir husus bulunmadığı belirtilerek dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, tüketiciden kayıp kaçak adı altında bedel alınmasının hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık basit yargılama usulüne göre açılmış bir davada duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilip verilmeyeceğine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile; dilekçelerin karşılıklı verilmesi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hükümdür. Bu aşamalar içinde yeni olan ise ön inceleme aşamasıdır. HMK’nın “ön incelemenin kapsamı” başlıklı 137. maddesinde “dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. maddesi dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verileceği, gerektiği takdirde bu konuda karar verilmeden önce, tarafların ön inceleme duruşmasında dinlenebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyebileceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Öninceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (md. 137/2, md 320/3).

Basit yargılama usulünde ise yazılı yargılama usulünden farklı olarak ön inceleme ve tahkikat işlemleri basitleştirilmiştir. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. Eğer, dosya üzerinden karar verilmesi mümkünse (örneğin, geçici hukuki korumalarda), taraflar duruşmaya çağrılmadan sadece dilekçe ve delilleri dikkate alınarak karar verilebilir(m. 320/1). Dosya üzerinden karar verilemiyorsa, bu durumda mahkeme ön inceleme yapar. Burada da, mahkeme dava şartları ve ilk itirazların varlığını inceleyerek, hak düşürücü süreler ve zamanaşımı süreleri hakkında tarafları dinler. Bundan sonra hakim, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit ederek, tarafları sulhe teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları; sulh olmamışlarsa anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır ve tutanak hazır bulunanlarca imzalanır. Tahkikat bu tutanağa göre yürütülür (m. 320/2). Tahkikat tamamlandıktan sonra, yazılı yargılama usulünde olduğu gibi ayrıca sözlü yargılama için ayrı bir kesit öngörülmemiştir; bunun için ayrıca süre verilmez. Hakim tahkikatın tamamlandığı duruşmada, tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini belirterek, hükmünü tefhim eder(m. 321/1).

Bununla birlikte HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir.

Şu halde, dava şartları ve ilk itirazlar, sulhe teşvik gibi konular ön inceleme safhasında mutlaka tutanağa geçirilip ön inceleme aşamasının icrası ve dairemizin uygulamasına göre duruşma açılması zorunludur. Bu nedenle ve ayrıca tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında da duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5333, Karar No: 2013/25534, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5333 E.  ,  2013/25534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2012/134-2012/484

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 06.10.1987 – 05.03.1989, 13.08.1989 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen fabrikada inşaat bölümündeki çalışmaları dışlanarak 06/10/1987-01/10/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince,

3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 06.10.1987 – 05.03.1989, 13.08.1989 – 01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 2.907 gün x 0.25 = 727 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3979, Karar No: 2019/545, Tarih: 23.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3979 E.  ,  2019/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/715 esas, 2016/733 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/04/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli Yılmaz Yalçın hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 02/03/2016 tarihli, 2016/4145 soruşturma ve 2016/97 karar sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 16/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın gereğinin ifası için 02/03/2016 tarihinde Sakarya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, Sakarya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 02/03/2016 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 16/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 18/03/2016 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, uyulması gerekli kurallar formunun elden tebliğ edilerek aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22/04/2016 tarihli yazısında; “tedavisine gerek olmadığının” bildirildiği, denetim planı hazırlandığı, 29/04/2016 tarihli bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 06/05/2016 tarihli uyarı yazısının 25/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 22/08/2016 tarihli görüşmesine katılmadığı ancak mazeret bildirdiği, mazeretin kabul edilerek müdürlükçe ihlal işlemi yapılmadığı, 02/09/2016 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle dosyanın kapatılarak 23/09/2016 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3-Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak, 28/09/2016 tarihli, 2016/4145 soruşturma, 2016/6139 esas ve 2016/4919 sayılı iddianame ile TCK 191/1-4, 53. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarihli,2016/715 esas ve 2016/733 sayılı kararı ile;

3-Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak, 28/09/2016 tarihli, 2016/4145 soruşturma, 2016/6139 esas ve 2016/4919 sayılı iddianame ile TCK 191/1-4, 53. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarihli,2016/715 esas ve 2016/733 sayılı kararı ile;

“…TCK'nın 191/2 maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbir uygulanmasına” karar verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın 06/01/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/03/2016 tarihli ve 2016/4145 soruşturma, 2016/97 sayılı kararını müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihtara rağmen yükümlülük ihlâlinde ısrar edildiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, açılan kamu davası sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2016 tarihli ve 2016/715 esas, 2016/733 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.