muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7890, Karar No: 2020/3692, Tarih: 30.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7890 E.  ,  2020/3692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında, sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükme yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesi:

Cumhuriyet savcısının 15.05.2013 tarihli hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310/3. maddesi hükmüne göre 1 aylık süre içinde, 24.05.2013 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli, 2012/12-1332 Esas, 2013/316 sayılı kararında açıkça belirtiği üzere "şartlarının bulunmasına rağmen yerel mahkemece TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmeyen (iddianamede uygulanmasının talep edilmesi veya talep edilmemiş ise ek savunma hakkı verilmiş olması ya da sabıka kaydının sanığa okunmuş olması şartıyla) ve aleyhe temyiz bulunan hallerde, Yargıtayca bu konunun 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesi uyarınca düzeltilerek onama konusu yapılması mümkün olduğundan, 14.08.2012 tarihli celsede sabıka kaydı yüzüne karşı okunan sanığın, Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/1096 Esas ve 2008/191 Karar sayılı ilamıyla cinsel taciz suçundan mahkum olduğu ve 01.08.2008 tarihinde infaz edilen 6 ay hapis cezasının, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden tekerrüre esas olduğunun ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına, "sanığın, Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/1096 Esas ve 2008/191 Karar sayılı, 6 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III. Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme; sanıklar ... ve ... hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme; sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik sanıklar ..., ..., sanık ... müdafinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

Cumhuriyet savcısının 15.05.2013 tarihli hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310/3. maddesi hükmüne göre 1 aylık süre içinde, 24.05.2013 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I- Cansu Müzik Org. Tem. Tek. San Tic. Ltd. Şti'nin dönemler itibarıyla ortağı ve yetkilisi olan sanıklar hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; ticaret sicil kayıtlarına göre, sanık ...’ün şirketin kurucu ortağı ve 18.08.2009 tarihine kadar müdürü olarak görünmesine rağmen, sanık ...’ın, eski eşi olan Şengül’ün şirket işleri ile ilgilenmediğini, eşinden aldığı vekaletname ile tüm işlerin kendisi tarafından yürütüldüğünü beyan etmesi; 13.05.2010 tarihinde şirket hisselerini devralan sanık ...’nın şirketi temsil yetkisinin bulunmaması, 13.05.2010 tarihinde şirket müdürü seçilen sanık ...’ın soruşturma ifadesinde sanık ...’nın kâğıt üzerinde şirkete %1 hisse ile ortak olduğunu beyan etmesi, sanık ...’nın da, sanık ...’ın teklifi üzerine şirkete ortak olduğunu, şirketin ticari faaliyeti ile ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suç konusu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının sorulup, açıldığının tespiti halinde, getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; ilgili vergi dairelerinden 2008, 2009 ve 2010 yıllarında Ba formu ile şirketten mal veya himzet aldığına dair bildirimde bulunan şirket veya mükellefler nezdinde yapılan karşıt incelemeler sonucu suç konusu faturaların ele geçirilip geçirilemediği sorularak, suç konusu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretlerinin araştırılıp getirtilmesi; suç konusu faturalar sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmedikleri takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; sanıkların ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına iş ve işlemlerde bulunup bulunmadıklarının belirlenmesi, ortak veya müdür sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıklarının, şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması; suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kinden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanıklar ... ile ...’nın adli sicil kaydında görülen ilamların infaz işlemlerini gösterir onaylı suretleri getirtilerek her takvim yılı bakımından haklarında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2- Kabule göre de;

Sanıklar ... ile ...’nın adli sicil kaydında görülen ilamların infaz işlemlerini gösterir onaylı suretleri getirtilerek her takvim yılı bakımından haklarında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

30.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11974, Karar No: 2013/1369, Tarih: 30.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11974 E.  ,  2013/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 24/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda kaza tarihi, kusur derecesi, yaralanmanın ağırlığı, maluliyet oranı ve yukardaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13633, Karar No: 2013/16095, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13633 E.  ,  2013/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyetinin ve emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sürekli işgöremezlik oranının ve maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının çalışma gücünün en az %60’ını kayıp etmiş olduğunun tespiti ile davacının Eylül 2009 tarihinden itibaren malul sayılmasına karar verilmiştir

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 11.08.2010 ve 09.03.2011 tarihli kararlarında; “davacının çalışma gücünün enaz % 60’ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılmayacağına karar verilmiş ise de; itiraz üzerine dosyanın gönderildiği Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 16.11.2011 tarihli kararında, “davacının yaşına göre %65,0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, çalışma gücünün en az %60’ını kaybettiği tarih myokrad infarkütüsünü geçirdiği Eylül 2009 tarihi olduğunun” belirtildiği görülmüştür.

Mahkemece Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun kararları arasındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6265, Karar No: 2013/7558, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6265 E.  ,  2013/7558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazların kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 118 ada 25, 29 ve 31 parsel sayılı taşınmazlar ile bunlara emsal alınan 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın, bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 118 ada 25, 29 ve 31 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 10.02.2011, emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise 04.08.2008 olan satış tarihleri itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6142, Karar No: 2014/6432, Tarih: 07.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6142 E.  ,  2014/6432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece Yüksek Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin bozma kararı üzerine hüküm verilmiştir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 5.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 5.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17093, Karar No: 2022/14310, Tarih: 09.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17093 E.  ,  2022/14310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak ve yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2021 yılı için 78.630,00 TL’dir.

HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 78.630,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.

Somut olayda; dava dilekçesinde 100.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunulmuş, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalının karara karşı istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüyle 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacı taraf, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf başvurusunda bulunmayarak İlk Derece Mahkemesince hükmedilen miktara bir itirazının bulunmadığını göstermiş ve talebini İlk Derece Mahkemesince hükmedilen 30.000,00 TL tazminat miktarıyla sınırlamıştır. Şu halde, davacı yönünden temyize konu edilen ve reddedilen miktar 15.000,00 TL olup temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün miktar bakımından kesin olması nedeniyle REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 09.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2207, Karar No: 2018/7236, Tarih: 12.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2207 E.  ,  2018/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacıların dairesine isabet eden aidat doğalgaz parası, kapıcı parasının tespitini fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile ileride arttırılmak ve harcı tamamlanmak üzere şimdilik kışın 200 TL, yazın 50 TL haksız alınan aidatların geriye dönük 5 yıl olarak iadesi, lüks giderler için alınan paranın iadesi, geciken ödemelere faiz işletilmesi, apartmanda ikametli olarak kapıcı bulundurulması, sığınağın kapıcı dairesi yapılması, ısınmanın merkezi sistemle tek elden yapılması, apartman giderlerinin dairelere bölünmesine dair hesap sistemine, bahçeye otopark imkanının kat maliklerine tanınmaması, lüks giderlerin onay vermeyen dairelerden karşılanmasına dair kat malikleri kurulu kararlarının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Davacılar 10.12.2014 havale tarihli dilekçesinde; apartman yönetimine kayyum atanması Enerji Verimliliği Kanununun 7. maddesi uyarınca merkezi sisteme takılması zorunlu olan ölçüm cihazların uygulatılması, bodrum kattaki daireye çevrilen sığınağın yıkılarak Kanuna uygun hale getirilmesi, elektrik idaresinden 2010 tarihinden bu yana olan tüm faturaların, dökümanların 2010 tarihinden bu yana apartmanda yapılan demirbaş faturaların istenilmesi talep edilmiştir.

Davacılar 10.12.2014 havale tarihli dilekçesinde; apartman yönetimine kayyum atanması Enerji Verimliliği Kanununun 7. maddesi uyarınca merkezi sisteme takılması zorunlu olan ölçüm cihazların uygulatılması, bodrum kattaki daireye çevrilen sığınağın yıkılarak Kanuna uygun hale getirilmesi, elektrik idaresinden 2010 tarihinden bu yana olan tüm faturaların, dökümanların 2010 tarihinden bu yana apartmanda yapılan demirbaş faturaların istenilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazda kat mülkiyeti kurulu olduğu, davacıların müşterek mülkiyet hükümlerine göre 3 nolu bağımsız bölümde müştereken kat maliki oldukları, dava dilekçesinde sonuç ve talep kısmında bağımsız bölüme isabet eden aidat, doğalgaz parası, kapıcı parasının tespitinin, geriye dönük olarak fazlaya ödenen aidatların, lüks giderlerin iadesinin talep edildiği ve apartmanda ikametli olarak kapıcı bulundurulması, sığınağın kapıcı dairesi yapılması, ısınmanın merkezi sistemle tek elden yapılması, apartman giderlerinin dairelere bölünmesine dair hesap sisteminin, bahçeye otopark imkanının her kat malikine tanınmamasına, lüks giderlerin onay verilmeyen dairelerden karşılanmasına dair kat malikleri kurulu kararlarının iptalinin talep edildiği, ibraz edilen karar defterinin incelenmesinde, son 6 ay içinde apartmanda ikametli olarak kapıcı bulundurulması, sığınağın kapıcı dairesi yapılması, ısınmanın merkezi sistemle tek elden yapılması, apartman giderlerinin dairelere bölünmesine dair hesap sistemi, bahçeye otopark imkanının her kat malikine tanınmamasına, lüks giderlerin onay verilmeyen dairelerden karşılanmasına dair herhangi bir kat malikleri kurulu kararı alınmadığı, davacıların bağımsız bölüme isabet eden aidat, doğalgaz parası, kapıcı parasının tespitinin, geriye dönük olarak fazlaya ödenen aidatların, lüks giderlerin iadesine ilişkin taleplerinin öncelikle kat malikleri kuruluna müracaat etmek suretiyle yapılması gerektiği, kat malikleri kuruluna müracaat neticesinde verilen karara karşı mahkemede dava açılabileceği doğrudan mahkemeye dava açılamayacağı, ayrıca davacıların dava dilekçesinden sonra ibraz ettiği dilekçelerinde yer alan sair taleplerinin basit yargılama usulüne tabi olan bu davada iddianın genişletilmesi yasağı dava dilekçesinin verilmesiyle başladığından ve davalı tarafın açık muvafakati veya ıslah durumu sözkonusu olmadığından davacıların dava dilekçesinden sonraki sair talepleri iddianın genişletilmesi yasağı nedeniyle mahkemece herhangi bir değerlendirilmeye tabi tutulmamış ve tüm bu gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının taleplerinde eski hale getirme ve projeye uygunluk iddiası da bulunmakta olup mahkemece davacının talepleri tek tek açıklattırılarak mimari projeye aykırılık talepleri varsa bunlar yönünden inceleme yapılması gerekmektedir.