muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31595, Karar No: 2015/31796, Tarih: 10.11.2015

Bundan başka 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesindeki "Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Ç.. B..nca yapılır. Çalışma Bakanlığı tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayınlar. Kararın yayınına müteakip ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede 15 gün içinde dava açabilirler." ifadesinde "ilgililer" sözcüğünden işveren ve o işkolunda kurulu bulunan sendikaların anlaşılması gerekir. Açılan dava ile işyerinin işkolu tespitinin değişmesi söz konusu olduğundan işveren ve işkolunda kurulu sendikalar itiraz hakkını kaybedecektir. Somut olayda olduğu gibi yapılan yargılama sonunda verilen karar aynı işkolunda faaliyet gösteren diğer sendikaları da ilgilendirdiğinden davaya bu sendikalarında dahil edilmesi gerekir. Davanın sadece Bakanlık aleyhine yürütülüp sonuçlandırılması hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş, tespit kararından etkilenecek işyerlerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların ve işverenin davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Dairemizin istikrar kazanan görüşü de bu doğrultudadır. (Y.9.H.D.’nin 16.6.2005 tarih ve 2005/16985E., 2005/21462 K.,Y.9.H.D.’nin 9.7.1997 tarih ve1997/12370E., 1997/14286 K.,)”gerekçesiyle bozulmuştur.

Dosya içeriğinde hastane personeli içinde hasta bakıcı bulunmadığı, temizlik işi için alınan personelin idari bölümlerde görevlendirildiği sabit olmakla beraber bu işçilerin ağırlıklı olarak temizlik işlerini mi yoksa hasta bakıcılık olarak adlandırılan işleri mi yaptıklarının cevaplandırılmasının güç olduğu belirtilmiştir. Yapılan araştırma eksiktir.

Mahkemece mahalinde yeniden bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak temizlik hizmet ihalesi kapsamında işe alınan 116 kişinin hastane içinde tek tek görev yerleri ve fiilen yaptıkları görevler somut olarak tespit edilmeli, bu işçilerin ağırlıklı olarak yaptıkları iş belirlenerek sonuca göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/33156, Karar No: 2020/201, Tarih: 22.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/33156 E.  ,  2020/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ağaçların yapacak evsaflı emval veren ağaçlar olduğunun belirtilmesi karşısında, temel ceza belirlenirken emvalin yapacak vasıflı olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45173, Karar No: 2019/2037, Tarih: 13.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45173 E.  ,  2019/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit,yaralama,genel güvenliği kasten tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın beyanında, birahaneye silah sıkılması üzerine şahısları korkutmak amacıyla havaya 2-3 el ateş ettiğini belirtmesi karşısında, eylemin TCK'nın 106/2-a. maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık ... Yapı hakkında silahla tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Olay sırasında sanık ...'nın ikametinde yapılan 05.12.2011 tarihli arama sonucunda adli emanetin 2011/86 sırasında kayıt altına alınan O60966 SERİ NOLU 12 NUMARA AV FİŞEĞİ ATABİLEN YILDIZ SİLAH SANAYİİ İMALİ silah ile 11 adet mirage marka dolu av tüfeği fişeği ve diğer markalarda av fişekleri bulunduğu, 30.11.2011 tarihli olay yeri tutanağında ise 2 adet mirage clover boş fişek ve 2 adet BUCK EXPORT SERİES marka boş fişek bulunduğu, olay yerinden elde edilen 4 adet boş 12 numara av fişeğinin karşılaştırmalı incelemesini yapan Antalya Emniyet Kriminal polis laboratuvarının 19/12/2011 tarih ve BLS 2011/3375 sayılı ekspertiz raporuna göre; "boş fişeklerin çapına uygun tek bir silahtan atıldıkları ancak inceleme için gönderilen o66096 seri nolu yıldız silah sanayi imali tüfek dışında farklı bir silahtan atıldığının tespit edildiği, raporun sonuç kısmında ise şüpheli başka silah gönderilmesi halinde yeniden inceleme yapabileceğinin" belirtilmesine karşın, sanık ...'dan ele geçirilen ve daha sonra adli emanetin 2011/88 sırasında kayıtlı MAĞNUM SPECİAL MARKA SP 413477 SERİ NOLU tüfek ile olay yerinden ele geçen fişekler üzerinde karşılaştırmalı inceleme yapılmadığı, Gölhisar ilçe Emniyet

Müdürlüğünün 30/11/2011 tarihli olay yeri inceleme belgesine göre, ele geçen 2 adet boş fişeğin sanık ...'a ait silah ile birlikte ele geçen dolu fişeklerle aynı marka olup BUCK EXPORT SERİES MARKA olarak tespit edildiği ancak bunun yanında diğer 2 adet boş fişeğinde sanık ...'nın ikametinde arama yapıldığında 11 adet tespiti yapılan mirage marka fişekle aynı marka olduğu, arama sırasında sanık ...'nın ikametindeki tüfeğin oğlu adına kayıtlı ruhsatlı olduğu ve suçta kullanılmadığı tespit edilerek iadesine karar verilmesi karşısında, sanık ...'ın kullandığı tüfek ve sanık ...'ya ait başkaca bir tüfeğin tespiti halinde olay yerinde bulunan 4 adet boş fişekle karşılaştırılmalı inceleleme yapılması gerektiği gözetilmeksizin eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ... Yapı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamadeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK 'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1672, Karar No: 2023/7777, Tarih: 23.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1672 E.  ,  2023/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/186 E., 2023/207 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dava açılmıştır.

2. Silivri 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Silivri 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.11.2022 tarihli kararı ile basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

4. Silivri 3.Asliye Ceza Mahkemesininnin, 27.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan basit yargılama usulü uygulanarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

5. Silivri 3.Asliye Ceza Mahkemesininnin, 27.01.2023 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli kararı sanık hakkında genel hükümler uygulanarak hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, hükümlü olarak kaldığı Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumu'ndan 19.11.2015 tarihinde ayrılmış olduğu özel izinden 23.11.2015 tarihinde dönmesi gerekirken dönmediği ve 25.11.2015 tarihi itibariyle 48 saatlik yasal süreyi aşan sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 19.11.2015 tarihli izin belgesi ile 19.11.2015 tarihi saat 14.15'te ayrılmış olduğu özel izinden 23.11.2015 tarihi 14.15'te dönmesi gerektiği belirtilmiştir.

3. 25.11.2015 tarihli tutanak ile, sanığın 25.11.2015 tarihi itibariyle 48 saatlik yasal bekleme süresinde dönmediği, firar durumuna düştüğü tespit edilmiştir.

4. 07.12.2015 tarihli tutanak ile, sanığın Zeytinburnu devriye ekiplerine bağlı yunus timlerince durumundan şüphelenilerek durdurulduğu ve üzerinde uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen madde ile yakalandığı imza altına alınmıştır.

3. 25.11.2015 tarihli tutanak ile, sanığın 25.11.2015 tarihi itibariyle 48 saatlik yasal bekleme süresinde dönmediği, firar durumuna düştüğü tespit edilmiştir.

4. 07.12.2015 tarihli tutanak ile, sanığın Zeytinburnu devriye ekiplerine bağlı yunus timlerince durumundan şüphelenilerek durdurulduğu ve üzerinde uyuşturucu madde olduğu değerlendirilen madde ile yakalandığı imza altına alınmıştır.

5. Sanık, açık ceza infaz kurumunda iken özel izne ayrıldığını, iznini geçirdiği sırada Esenler Atışalanı'nda firarda olduğu iddiasıyla polislerin kendisini yakaladığını, Cumhuriyet savcısı huzuruna çıkardıklarını, halen izninin olduğunu, firar durumuna düşmediğini belirtmesi üzerine serbest bırakıldığını ancak, 2 gün göz altında kalması ve izninden 2 gün gitmesi nedeniyle izninin bitmesine sinirlendiği için teslim olmadığını, daha sonra Zeytinburnu'nda polisler tarafından yakalanıp ceza evine gönderildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın özel izinden dönmesi gereken tarih ve sonrasında geçen 48 saatlik süreye rağmen dönmeyerek atılı suçu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası gösterilmeyerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun

(5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması isabetli görülmemişse de bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/186 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün ilk fıkrasında yer alan "...eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanunun 97/1. maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14226, Karar No: 2012/815, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14226 E.  ,  2012/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 1029 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15177, Karar No: 2014/18727, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15177 E.  ,  2014/18727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 12/09/2011 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam edip SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12032, Karar No: 2022/14562, Tarih: 09.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12032 E.  ,  2022/14562 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ...Ş. (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikası (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde işletme teknisyeni olarak çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulunun 28.03.2016 tarihli ve 2016/89 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararıyla 15.09.2015-28.02.2017 tarihleri arasında yürürlüğü bulunan toplu ... sözleşmesinin ve Yüksek Hakem Kurulunun ....11.2018 tarihli ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlüğü bulunan toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmeleri hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek gece çalışması, çocuk yardımı, öğrenim yardımı, ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, kendilerinin ihale ettiği işlerin bu kapsamda yer almadığını, davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden sorumlu olmadığını, davacının alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI