muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6497, Karar No: 2021/10864, Tarih: 24.06.2021

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya kapsamının değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına göre, davalı temyizi ile incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Bozma öncesi 12.077,21 TL olarak hüküm altına alınan kısa çalışma primi alacağının bozmadan sonra 12.653,42 TL olarak hüküm altına alınması davalı lehine miktar yönünden oluşan usuli kazanılmış hakka aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan ... 2. İş Mahkemesi’nin 29/09/2020 tarih, 2019/205 Esas ve 2020/278 Karar sayılı kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14643, Karar No: 2012/17314, Tarih: 19.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14643 E.  ,  2012/17314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/02/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalı ... tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen

kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilmesi gerekmektedir. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. ve Tebligat Tüzüğünün 16. maddesi hükmü gereğince bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkum olanlara ait tebligatın kanuni mümessillerine yapılması gerekir. Kanuni mümessili olmayıp ta bulunması gerekenlere usulünce kanuni mümessil tayininden sonra tebliğ cihetine gidilir. Bu düzenleme karşısında mahkemece, davalıya bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalı, vasi tayin edilmemiş ise yasal kısıtlıya bir vasi tayin edilmesi sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmek üzere dosya mahalline çevrilmelidir.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle geri çevrilmesine 19/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

TMK’nun 404, 405, 406, 407 ve 408. maddelerinde düzenlenen vesayeti gerektiren hallerin davanın herhangi bir tarafı için yargılamanın devamı sırasında ortaya çıkması halinde, kısıtlılık altına girecek olan tarafın dava ehliyet, varsa vekilinin kısıtlıyı temsil etme yetkisi ortadan kalkar.

-/-

-2-

2011/14643-2012/17314

Dava ehliyeti ve taraf teşkili, kamu düzeni ile ilgili olup, önemli usul kurallarından olduğundan mahkeme hakimi tarafından taraf teşkili sağlanana kadar yargılamaya ara verilerek re’sen bu konudaki usuli işlemler bekletici mesele kabul edilerek, kısıtlılık altına alınacak tarafa (kişiye) vasi tayin ettirilmesi bakımından ya davanın taraflarına mehil vererek, ya da vesayet makamı olan Sulh Hukuk Mahkemesine re’sen ihbarda bulunarak kısıtlılık altına alınacak kişiye vasi tayin ettirilmesini, vasiye husumet izni alınması gereken hallerde bu izninde vesayet makamından alınmasını ve bu suretle tayin edilecek vasi veya onun vekalet vereceği vekili huzuru ile taraf teşkilini sağladıktan sonra yargılamaya devam ederek nihai kararın verilmesini sağlaması gerekir.

Yukarıda açıklanan ve bekletici mesele yapılması gereken usuli işlemler yapılmadan yargılamaya devam edilmesi ve esasa ilişkin karar verilmesi halinde kısıtlılık nedeniyle dava ehliyeti kalmayan kişi ve bunun varsa vekili huzuru ile yargılama yapılması taraf teşkili yönündeki eksikliktir. Bunların yapacağı yargılama işlemleri geçersizdir. Ve yok hükmündedir. Bu durum, kısıtlı olan taraf yönünden iddia ve savunma hakkının ortadan kaldırılması sonucunu doğurur ki böyle bir sonuç bozma nedenidir.

Bu durumda olan bir dosyadaki kısıtlılık hali ile ilgili yukarıda açıklanan usuli eksiklikler giderilmeden karar verilmesi ve kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın bu eksikliklerin giderilmesi için geri çevrilmesi yolu ile giderilmesi, yasalara ve benim düşünceme göre doğru değildir. Zira,

Öncelikle yargılama sırasında kısıtlılık hali ortaya çıkmakla, o andan itibaren dosyada taraf teşkili kalmayacağından ve bunun sonucu olarak kısıtlılık altına giren tarafın iddia ve savunma hakkı kısıtlanacağından ve bu durumda bozma nedeni olduğundan,

Ayrıca, vesayet makamı Sulh Hukuk Mahkemesi olup, vasi tayini ayrı bir yargılamayı ve yargılama sürecini gerektirdiğinden ve geri çevrilmiş dosyada, dosya ele alınmadan bu süreci takip etmek ve eksiklikler giderildikten sonra dosyayı Yargıtay’a göndermek kalem mevzuatı açısından güvenilir olmadığı gibi, bir an için bunların zamanında yerine getirildiği kabul edilse dahi bu çevirme ile sağlanan gelişmeler yargılama sırasındaki taraf teşkili eksikliğini hiçbir zaman gidermeyeceğinden, iddia ve savunmanın kısıtlandığının re’sen veya ileri sürülmesi halinde kararın bozulması zorunlu olacağından ve bunun sonucu olarak da geri çevirme işlemlerinin zaman kaybından başka dosyaya bir katkısı olmayacağından dosyanın geri çevrilmesi yolu ile kısıtlılık hali ile ilgili işlem ve uygulama yapılması doğru değildir.

Bu nedenlerle kararın bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun geri çevirme karar ve uygulamalarına katılmıyorum. 19/11/2012
Yargıtay — Esas No: 2017/14043, Karar No: 2020/2546, Tarih: 19.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14043 E.  ,  2020/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 23/03/2011-03/07/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde aralıksız satış elemanı olarak haftanın 3 günü 09.00-17.00, diğer 3 günü 09.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, bu şekilde fazla mesai yapmış olmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, çalıştığı süre içerisinde 14 gün yıllık izin kullandırıldığını, geri kalan izin haklarının kullandırılmadığını, akdin 03/07/2013 tarihinde işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, maaşın asgari ücret üzerinden ödendiğini, yılbaşı, kurban ve ramazan bayramlarında yılda 2 kere gömlek, yaz ve kış olmak üzere yılda 2 kere takım elbise, takım elbiselerle birlikte gömlek, ayakkabı, kemer ve kravat yardımı yapıldığı, 1 adet gömleğin 170,00 TL, 1 adet kravatın 45,00 TL, 1 adet takım elbisenin 790,00 TL, 1 çift ayakkabının 420,00 TL ve 1 adet kemerin 115,00 TL olduğunu belirterek yılda toplamda 3.590,00 TL giyecek yardımı yapıldığını, multinet kart ile aylık 205,00 TL tutarında yemek sosyal haklarından faydalandığını, fesih sonrası Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne şikayette bulunduğunu, işverene ihtarname çektiğini, 2012 yılı kurban bayramının 1.günü haricinde tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, 2013 yılı Haziran ayından akdin feshine kadar ki sürede prim alacaklarının ödenmediğini, aylık en az 400,00 TL prim ödemesi yapıldığını, prim ödemesinin maaş hesabına değil elden ödendiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ve iş arkadaşlarının ... Yolu adresindeki mağazada gelen ihbarlar üzerine gerçek dışı fatura düzenledikleri ve haksız kazanç elde ettikleri şüphesiyle haklarında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/45637 sayılı dosyasıyla soruşturma başlatıldığını, davacının diğer iş arkadaşları ... ve ...'ın ... iş mahkemelerinde davalar açtığını, işyerinde yapılan sayımda 15.000,00 TL üzerinde giyim eşyasının eksik olduğu tespit edildiğini, anılan kişilerin iş akidlerinin suç teşkil eden fiilleri ve doğrulukla bağdaşmayan davranışlarda bulunmaları sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde prim uygulaması olmadığını, ödenmemiş fazla mesai ücretinin bulunmadığını, yıllık izin alacağının bulunmadığını, ulusal bayram ve genel tatil alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının 12/06/2014 tarihli duruşmada "haftanın üç günü 09:00-17:00 saatleri arasında günlük 1 saat 15 dakika ara dinlenmesi ile çalıştıklarını" beyan etmesine rağmen alınan bilirkişi raporunda bilirkişinin haftada üç gün 09:00-17:00 saatleri arasında yapılan çalışmada davacının günlük 30 dakika ara dinlenmesi kullandığı kabul edilerek sonuca gidilmesi ve bu şekilde davacının talebi aşılarak yapılan hesaba göre fazla mesai ücreti talebinin hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Davacının yine aynı celse alınan beyanında "dini bayramların iki gününde çalıştıklarını iki gününde ise tatil yaptıklarını" açıklamasına rağmen ulusal bayram genel tatil ücreti hesabının sadece 2012 yılı Kurban Bayramı tatilinin birinci günü çalışılmadığının kabulü ile yapılması ve bu hatalı hesaba itibarla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7733, Karar No: 2019/6563, Tarih: 14.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/7733 E.  ,  2019/6563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 23/03/2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, ...ilçesi, 1690 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde bulanan tek katlı ev ve ağaçların müvekkiline ait olduğunu; muhdesatların aidiyetinin davacılar tarafından kabul edilmemesi halinde muhdesatın aidiyetinin tespiti için dava açmak üzere süre verilmesini istemiş, dava konusu taşınmazda ortaklığın mümkün ise aynen taksim değilse satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 1690 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nin 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davalı vekili tarafından muhdesat iddiasında bulunulduğu ve muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açıldığı; mahkemece 07.11.2012 günlü celsede bekletici mesele yapılmasına karar verildiği, Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/205 Esas, 2013/344 Karar sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulüne dava konusu taşınmazdaki ağaçların davalıya ait olduğuna karar verildiği ve kararın kesinleştiği; bilirkişilerce muhdesat oranlarının belirlendiği anlaşılmakla, satış bedelinin bu oranlara göre paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde satış bedelinin tapu kaydındaki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7064, Karar No: 2018/3802, Tarih: 23.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7064 E.  ,  2018/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... Köyünde buğday toplama işi yaptığını etrafa duyurarak o köyden veya çevrede bulunan diğer köylerden buğdayını satmak isteyen şahıslardan buğdaylarını satın aldığı, satın alma sırasında yapılacak işler için ücreti karşılığında tanık ... isimli şahıs ile anlaştığı, ilk etapta satın aldığı bir kısım buğdayların parasını ödediği ancak katılanlardan almış olduğu buğdayların parasını ödemeyerek ortadan kaybolduğunun iddia edildiği olayda; tanık ...’nun alınan beyanında; sanığı daha önceden tanımadıklarını, 2010 yılı Temmuz ayında köylerine gelerek buğday alımı yapmak istediğini söylemesi üzerine kendisinin yanında çalışması için yeğeni ...’yu yönlendirdiğini ,sanığın köyde 10 gün kadar kalarak ayrıldığını beyan ettiği, tanık ...’nun beyanında sanığın ilk aşamada aldığı buğdayların parasını ödediğini, bu şekilde güven uyandırdığını, daha sonra ise katılanlardan kendisi aracılığıyla aldığı buğdayların parasını ödemeyerek ortadan kaybolduğunu belirttiği, sanığın yedi katılandan aldığı yüklü miktarda buğday için ödeme yapmaksızın kayıplara karıştığının tanıklar ve katılanlar beyanları ile sabit olduğu, sanığın kısa süreli gelerek katılanlara ait buğdayları alıp gittiği ve bir daha kendisine ulaşılamadığı; sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği anlaşılmakla; sanığın sabit olan eylemi gereğince, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1598, Karar No: 2018/8554, Tarih: 27.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1598 E.  ,  2018/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/03/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının dava dışı eşin evli olduğunu bilmesine rağmen onunla birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddialarının tanık beyanları ile kanıtlandığı, dava dışı eşle birlikte olan davalı, davacının evliliğinin sarsılmasına neden olduğu ve davalı ile davacının kardeş olmaları hususunun davacının üzüntüsünün daha fazla olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, evlilik birliği devam ederken, eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiden diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunup bulunmayacağı hususundadır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06/07/2018 tarihli ve 2017/5 E. - 2018/7 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; TMK 185/3 maddesinde düzenlenen sadakat yükümlüğü, evlilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ihlal edilmesi durumunda yalnızca sözleşmenin taraflarının yani eşlerin birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri nisbi hak niteliğindedir. Yani mutlak bir hak mahiyetinde olmadığı için, herkese karşı ileri sürülemez.

Davacı, kişilik hakkı ihlallerini düzenleyen genel hükümlere yani TMK’nun 24-25 ve TBK’nun haksız fiil sorumluluğuna ilişkin temel düzenlemesi olan 49/1 (BK. 41/1) ve kişilik değerlerinin zedelenmesine ilişkin TBK 58. (BK 49.) maddelerine de dayanamaz. sözkonusu yasa maddeleri gereğince haksız fiil sorumluluğundan söz edilebilmesi için, diğer şartların yanında ayrıca zarara sebep olan fiilin hukuka aykırı olması yani emredici bir hukuk normuna aykırı olması gerekir. Somut olayda, eş olmayan davalı yönünden fiilin hukuka aykırılık şartı gerçekleşmemiştir.

Müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin de uygulanması mümkün değildir. Zira, TBK’nun 61. (BK 50.) maddesinde birden fazla kişinin ortak kusurlu davranışları nedeniyle bir zarara yol açmaları durumunda müteselsil sorumluluğun sözkonusu olacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda sorumluluğa gidilebilmesi için, aldatan eş ile birlikte olan davalının fiilinin de hukuka aykırı olması gerekir. Davalının dava dışı eş ile birlikteliği şeklindeki davranışı, aldatılan eş yönünden haksız fiil olarak nitelendirilemeyeceğinden, müteselsil sorumluluk esasına göre de sorumluluğuna gidilemez.

Aldatılan eş yansıma yoluyla zarara uğradığını da iddia edemez. Zira, üçüncü kişinin aldatan eşe karşı herhangi bir hukuka aykırı eylemi ve verdiği herhangi bir zarar bulunmadığından, yansıma yoluyla istenebilecek zarar da sözkonusu olamaz.

TBK’nun 49/2 (BK.41/2) maddeleri gereği, fiilin emredici bir norma değil de sadece ahlaka aykırı olması durumunda, sorumluluğa gidilebilmesi için, failin zarar görene zarar verme kastıyla yani somut olayda, davalının davacı aldatılan eşe bilerek ve isteyerek zarar vermeyi amaçlamış olması gerekir. Sadece birlikte olduğu eşin evli olduğunu bilmesi bu tür sorumluluk için yeterli değildir.

Şu durumda; açıklanan yasal düzenlemeler ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun yukarıda anılan kararı uyarınca yerel mahkemece, evlilik birliği devam ederken eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan davalıya karşı açılan davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1856, Karar No: 2010/1536, Tarih: 22.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/1856 E.  ,  2010/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, 1172 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti ve tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutunaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, dosya içeriğinde toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davacının dava açmakta hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek davaya konu muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Nevarki, dava kısmen kabul edildiğine, davalı hazinenin davayı ilk celsede açıkca kabulü söz konusu olmadığına, yargılama sırasında da vekille temsil edildiğine göre davalı ... yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre nispi vekalet ücreti takdiri ve ayrıca yargılama giderlerinin de taraflar arasında kabul ve red oranına göre paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.