muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12600, Karar No: 2013/16137, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12600 E.  ,  2013/16137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-15.04.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 608 (ifraz 2058) parsel sayılı taşınmazın 15.04.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 109 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 28.01.2011 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 608 (ifraz 2058) parsel ile somut emsal alınan 109 ada 2 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 109 ada 2 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 28.01.2011 tarihli resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2350, Karar No: 2025/2684, Tarih: 12.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2350 E.  ,  2025/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/872 E., 2022/1289 K.

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında müstehcenlik suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 226/5, 62/1, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 4.000,00 TL cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ve müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, sanığa ait İP adresinin başkaları tarafından kullanılıp kullanılmadığı araştırılmadığına, suça konu paylaşım yapılan sosyal paylaşım sitesinin basın yayın yolu olmadığına, ceza miktarına, iddianamenin TCK'nın 226/1-a,b maddelerince açılmasına rağmen kovuşturma aşamasında yeni bir delil ortaya çıkmadığı halde eylemin TCK'nın 226/5. Maddesi olarak değerlendirilerek mahkumiyete hükmedildiğine, resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 46962517 sayılı ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi (NCMEC) raporunda 20.02.2019 günü "Sarıların ..." isimli, "..." isimli e-posta hesabı bulunan, "..." kullanıcı isimli, ... Id numaralı, ... numaralı hatta tanımlı instagram hesabından ... uzantılı IP adresli bilgisayardan çocuklara ait müstehcen görüntüler paylaşıldığın ihbar edilmesine konu olayda; söz konu İP adresinin sanığa tanımlı internet aboneliğine tanımlı olduğu, gsm numarasının sanığın kardeşi adına kayıtlı olup sanık tarafından kullanıldığının ve söz konusu instagram hesabının ve e-posta adresinin kendisine ait olduğunu kabul eden sanık tarafından biri 12 yaşından küçük, diğeri 7 yaşlarında olduğu anlaşılan, birisinin üzerinde tişört ve şortu, diğer çocuğun sadece şortu olduğu halde, iki erkek çocuğun bir eşeğin arkasına geçerek, eşeğe tecavüz ettikleri ve cinsel organlarının göründüğü müstehcen içerikli video paylaşımı yapan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/5. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; 46962517 sayılı ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi (NCMEC) raporunda 20.02.2019 günü " ..." isimli, "...@gmail.com" isimli e-posta hesabı bulunan, "..." kullanıcı isimli, ... Id numaralı, ... numaralı hatta tanımlı instagram hesabından 88.229.58.117 uzantılı IP adresli bilgisayardan çocuklara ait müstehcen görüntüler paylaşıldığın ihbar edilmesine konu olayda; sanığın suça konu paylaşımı kendisinin yapmadığına dair beyanı karşısında, usulüne uygun alınarak arama ve el koyma kararına istinaden arama yapılarak sanığa ait dijital materyalle üzerinde alanına uzman bilirkişi incelesi yaptırılarak sanığa ait dijital materyaller üzerinde suça konu paylaşılan görüntüye dair teknik veri olup olmadığı araştırılarak, paylaşımın sanık tarafından yapılıp yapılmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Kastamonu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2921, Karar No: 2019/3244, Tarih: 22.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/2921 E.  ,  2019/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair kararın davacı tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...'un ifraz ve tevhit işlemleri sonucu ... ada ... parsel numarasını alan taşınmazdaki payını, mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava dışı eşi ...'a satış yolu ile temlik ettiğini, devrin bedelsiz ve bağış niteliğinde olduğunu, dava dışı ...’nin de davalı kızı ... ile iş birliği yaparak ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 12, 14 ve 25 no’lu bağımsız bölümleri muvazaalı olarak davalı ...’a devrettiğini, annesiyle ikamet eden davalı ...’ın iyiniyetli olmadığını ileri sürerek dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 12, 14 ve 25 no’lu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, annesi ...’nin sağ olması nedeniyle eldeki davanın dinlenemeyeceğini, davacının hukuki yararı bulunmadığını, taşınmaza masraf yaptığını, çekişme konusu 25 no’lu dairede annesi ve dava dışı kardeşi ... ile birlikte oturduğunu ve bu dairenin yükleniciye fark ödenerek dubleks hale getirildiğini, muvazaalı işlem olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı, annesi ...’nin sağ olması nedeniyle eldeki davanın dinlenemeyeceğini, davacının hukuki yararı bulunmadığını, taşınmaza masraf yaptığını, çekişme konusu 25 no’lu dairede annesi ve dava dışı kardeşi ... ile birlikte oturduğunu ve bu dairenin yükleniciye fark ödenerek dubleks hale getirildiğini, muvazaalı işlem olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, muris muvazaası iddiasına dayalı davaların mirasbırakan öldükten sonra açılabileceği, davalıya devir yapan dava dışı ...’nin sağ olduğu ve adı geçene davada husumet yöneltilmediği gibi mirasbırakan ...’ın temlikinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun da kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; davacı yanın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, davacının, mirasbırakan babası ... tarafından dava dışı eşi ...’ye 14.07.1992 tarihinde yaptığı temlikle ilgili olarak muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak eldeki davayı açtığı ve mirasbırakan ...’ın 17.03.1993 tarihinde öldüğü, kayıt maliki davalı ...’a husumet yöneltilmiş olduğu gözetildiğinde dava şartında eksiklik bulunmadığı, mirasbırakan tarafından dava dışı eşine yapılan 14.07.1992 tarihli temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu, kayıt maliki davalı ...’ın da temlikin muvazaalı olduğunu bilecek durumda olup iyiniyetli olmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek davanın kabulü yönünde yeniden hüküm kurulmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1934 doğumlu mirasbırakan ...’un 17.03.1993 tarihinde ölümü üzerine davacı oğlu ..., davalı kızı ... ile dava dışı çocukları ..., ..., ..., ... ve dava dışı eşi ...’nin mirasçı kaldıkları, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın geldisi olan ... ada ... parsel sayılı, 536 m2 miktarlı bahçeli kargir ev vasıflı taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken intifa hakkını üzerinde bırakmak suretiyle çıplak mülkiyetini 14.07.1992 tarihinde satış yolu ile dava dışı eşi ...’ye temlik ettiği ve tevhit işlemiyle oluşan dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda ...’nin paydaş olduğu, 09.10.2013 tarihinde kat iritifakına geçen dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazda ...’nin, adına kayıtlı 12, 14 ve 25 no’lu bağımsız bölümleri 14.11.2013 tarihinde satış yolu ile davalı kızı ...’a temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, davacı tanıkları, mirasbırakanın, ilk el eşi ...’ye yaptığı temlikle ilgili bilgi sahibi olmadıklarını, davalı tanığı olarak dinlenen tarafların kardeşleri ve aynı zamanda mirasbırakanın diğer çocukları ise taşınmazın mirasbırakan tarafından eşi ...’ye diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla değil, çocukların annelerini sokağa atmaları endişesiyle ve eşini koruma amacıyla temlik edildiğini bildirmişlerdir. Bu durumda mirasbırakanın ilk el eşine yaptığı temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12396, Karar No: 2022/12563, Tarih: 17.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12396 E.  ,  2022/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında, müvekkilinin alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışırken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek

ücret farkı, ikramiye farkı ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini ve hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 22.12.2021 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu ve İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.03.2022 tarihli kararı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği; ayrıca alacaklara uygulanan faiz oranları ve faiz başlangıç tarihlerine ilişkin olarak da ücret farkı ve ikramiye farkı alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği ve ücret farkı ile ikramiye farkı alacaklarına en yüksek işletme kredisi faizinin uygulanmasının da hatalı olduğu gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kadroya geçiş sonrası davacının ücretinde azalma değil artış olduğunu, davacının bir yandan bireysel ... sözleşmesindeki ücreti bir yandan toplu ... sözleşmesi ile öngörülen ücreti talep etmesinin çifte zam durumunu oluşturacağını ve bunun mümkün olmadığını, ayrıca çifte zam uygulamasının çalışanlar arasında eşitsizlik yaratacağını, dava konusu alacaklar bakımından faiz başlangıç tarihinin dava ve ıslah tarihinden olması gerektiğini, faiz oranlarının   hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihini aşan fark alacak talepleri bakımından bozmaya uygun karar verilip verilmediği hususu ile ücret farkı ve ikramiye farkı alacaklarına yürütülecek faizin başlangıç tarihi ile türü noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.