muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5916, Karar No: 2019/7618, Tarih: 20.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5916 E.  ,  2019/7618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada,...Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

...Mahkemesince; küçüğün MERNİS adresinin "...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....Mahkemesi ise ...Müdürlüğünün ...tayini talep olunan küçüğün Erdek ilçesinde ikamet etmediği, "...."da dedesi ile birlikte yaşadığı, küçüğe kayyım tayin etmeye yetkili mahkemenin küçüğün yerleşim yeri vesayet makamı olan İstanbul Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında ... yapılan kolluk araştırması sonucun da kayyım tayini istenilen küçüğün....ilçesinde ikamet etmediği, "..."da dedesi ile birlikte yaşadığı bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23658, Karar No: 2022/15148, Tarih: 03.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23658 E.  ,  2022/15148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin mazeret dilekçesi ile birlikte yokluğunda karar verilebileceğine dair talebi doğrultusunda duruşmaya devamla davanın bitirildiği anlaşılmakla tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiilerinin bu kapsamdaki temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanıkların katılana yönelik gerçekleşen nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 03.11.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5740, Karar No: 2015/9719, Tarih: 23.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5740 E.  ,  2015/9719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında gece vakti birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık hakkında müştekiler... ve... 'e karşı işlemiş olduğu hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında müştekiler ... ve ... 'a karşı işlemiş olduğu hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık hakkında müştekiler ... ve ... 'a karşı işlemiş olduğu hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müşteki İrfan'a ait kömürlükten toplam değeri 75 TL değerinde aliminyum saç ve 4-5 parça tabak, müşteki Yusuf'a ait kömürlükten toplam 65 TL değerinde 3 adet bakır leğen ve 1 adet su kazanı ile müşteki ... 'a ait kömürlükten toplam değeri 33 TL olan 3 adet bakır tepsiyi çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda ayrı ayrı indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Müştekilerin duruşma aşamasında mahkemeye vermiş oldukları dilekçeler ile sanığın zararlarını karşıladığını belirtiklerinin anlaşılması karşısında; müştekilere sanığın zararlarını giderip gidermediği sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Müştekilerin duruşma aşamasında mahkemeye vermiş oldukları dilekçeler ile sanığın zararlarını karşıladığını belirtiklerinin anlaşılması karşısında; müştekilere sanığın zararlarını giderip gidermediği sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7099, Karar No: 2015/916, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7099 E.  ,  2015/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, sevk ve idaresindeki ...plakalı araç ile Irak ülkesine götürülmek üzere ... Tesislerinden 25.180-kg. JP-8 yükünü teslim alarak yola çıktığı, 01.04.2006 tarihinde ... Gümrük Sahasına geldiğinde yapılan incelemede 500-kg.'lık JP-8 yükün eksik olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

...'dan yakıt yükleyen sanığın ... Gümrük Sahasına ulaştığında gümrükte yapılan kontrolde yakıt yükünde azalma olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın eksilttiği kabul edilen 500 kg. yakıtı aracından nasıl boşalttığının belirlenmesi, mühürlerde oynama yapılıp yapılmadığı, aracın rafineriden yola çıkarken yakıt tanklarında ne kadar akaryakıt bulunduğu hususlarının araştırılarak, bu miktarın rafinerideki ölçümde dikkate alınıp alınmadığının belirlenmesi, Rafineri ile ... Gümrük Kapısı arasındaki

yolda tüketilen mazot miktarının tespiti, aracın ağırlığındaki eksilmenin normal olup olmadığının araştırılması, katılan firma yetkilisinin olaya ilişkin ayrıntılı beyanına başvurulup, ilgili belgeler de temin edilerek ...'a gönderilen yakıtın suç sonrası alıcıya teslim edilip edilmediği, edildi ise hangi miktarda teslim edildiği, teslim edilen kısmın kaçak olayı tespit tutanağında belirtilen miktar ile örtüşüp örtüşmediğinin sorulması, varsa buna ilişkin belgelerin dosya içerisine konulması, sanığın kaç gün yolda bekleme yaptığı hususunun araştırılması, araçta sızıntı olup olmadığının araştırılması, sanığın yükleme yaptığı tesiste başka hangi araçlara aynı gün yükleme yapıldığı tespit edilerek, bu araçların ... Gümrük Kapısından çıkış yapıp yapmadıkları araştırılarak ... Gümrük Kapısında alınan kantar tartım sonuçları da soruşturulup araçların tümünde motorin yükü eksikliği olup olmadığının sorulmasından sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31555, Karar No: 2019/3132, Tarih: 01.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/31555 E.  ,  2019/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; her iki suçtan ayrı ayrı beraat,

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK.nın 158/1.d, 52/2-4, 62/1, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

b- TCK.nın 204/1, 62/1, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’in mahkumiyetine, sanık ...’un beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Alacaklısının katılan, borçlusunun Elmas Işıklı, kefilin sanık ... olduğu 3.250 TL bedelli bononun borcun tamamının ödenmesi sebebiyle sanık ...'a iade edildiği, ancak daha sonra bononun arkasına 1. ciranta olarak katılanın yazı ile imzası sahte olarak oluşturularak, 2. ciranta ve alacaklısı gözüken sanık ... tarafından Bursa 10.İcra Dairesi vasıtasıyla katılan ve sanık ... aleyhine icra takibi başlatıldığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birlikteliği ile hareket ederek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Sanık ... hazırlıktaki savunmasında; suça konu bononun borç para verdiği, açık kimlik ve adres bilgisini bilmediği ... isimli kişiden aldığını, borç ödenmeyince icra takibi başlattığını, katılanı ve diğer sanığı tanımadığını belirtmesine rağmen, kovuşturma aşamasındaki savunmasında; 2.000 TL borç para verdiği müşterilerinden ... isimli kişiden bonoyu aldığını, hazırlık aşamasındaki ifadesinin doğru olmadığını, ...'a da para vermesi nedeniyle, ifadesini verdiğimde o kişi zannettiğini belirterek, çelişkili savunmalarda bulunması, tanık olarak dinlenen ...’in 3250 TL meblağlı bonoyu sanık ...'e kendisini verdiğini, ancak sanık ... in iddia ettiği gibi kendisine herhangi bir borcu olmadığını, sanık ...’e elinde senetler olduğunu söylediğinde, avukatının tahsil edeceğini söylediğini, bu sebeple verdiğini, bedelinin tahsil edilmesi halinde yarısının avukatta, diğer yarısının da sanık ...’in alacak olduğunu beyan etmesi, 30.06.2011 tarihli ekspertiz ve 14.07.2011 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu bononun arka yüzünde el yazıları ve iki adet ciranta imzasının, katılan ve sanıklardan ... eli mahsülü olmadığı, inceleme konusu bononun, arka yüzünde yazılı bulunan ... ve ... yazılarının, farklı renkli kalemlerle aynı el tarafından atıldığı, bu isimler altına farklı renkte iki kalemle atılan imzaların sanık ... eli mahsülü olduğu yönünde görüş ve kanaatinin bildirilmesi, sanık ... ise, suça konu, katılanın alacaklı olduğu bonoya asıl borçlu olan ...'ya kefil olduğunu, asıl borçlu borcu ödemeyince, katılanın avukatı olan Av....'ye bono bedelini ödediğini, ancak senet aslının kendisine verilmediğini, daha sonra bu bono ile ilgili Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nden ödeme emri geldiğini ve bono bedelini tekrar ödeme zorunda kaldığını, bundan dolayı dava açtığını, kendisi aleyhine icra takibi yapılmasına sebebiyet vermekte bir menfaatinin olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini savunması, katılan ve vekilinin beyanları ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...’in eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğu, sanık ...’un üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, resmi belgede sahtecilik suçunu ise işlemediği gerekçelerine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanık ...’un üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu ve hükümlerin kanuna aykırı olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3862, Karar No: 2023/5339, Tarih: 06.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3862 E.  ,  2023/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/315 E., 2023/112 K.

KARAR : El atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; el atmanın önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıların murisi adına kayıtlı arsa niteliğindeki taşınmazın davalı ... tarafından 01.10.2001 tarihinden itibaren pazar yeri olarak işgal edildiğini belirterek, 01.10.2001 tarihinden itibaren fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 59 ay için toplam 35.400,00 TL ecrimisilin işgal tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsili ile taşınmaza el atmanın önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın atıl vaziyette olması nedeniyle müvekkili kurumun bu taşınmazı temizleyip düzelterek kullanılmaya uygun hale getirdiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.10.2010 tarihli ve 2006/121 Esas, 2010/183 sayılı Kararıyla, davacılara ait taşınmazın haksız olarak davalı tarafça pazar yeri olarak kullandığı ... olduğundan 22.09.2010 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak 01.10.2001 tarihinden dava tarihi olan 14.09.2006 tarihleri arasını kapsayan dönem için toplam 30.498,00 TL ecrimisilin ve bu dönem için işleyen toplam 18.412,14 TL ecrimisil faizinin davalıdan tahsiline, yargılama sırasında davalının müdahalesinin sona erdiği anlaşıldığından müdahalenin önlenmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 01.03.2012 tarihli ve 2011/22624 Esas, 2012/5478 sayılı Kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olmadığı, taşınmazın dava konusu ilk dönemde (2001) mevcut haliyle ... koşullarda getirebileceği kira parasının emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak rayice göre belirlenmesi, sonraki dönemler için ecrimisil miktarının da, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE (TEFE) artış oranının tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenmesi gerektiği belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.