muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18401, Karar No: 2012/20579, Tarih: 30.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18401 E.  ,  2012/20579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve türüne göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan yapı ve ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd.vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğind iadesine, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9102, Karar No: 2017/10614, Tarih: 24.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/9102 E.  ,  2017/10614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 30.07.2013 tarihli iddianame ile sadece hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kamu davası açıldığı, mala zarar verme suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kesin hüküm kurulmuş olup bu karara karşı, CMK’nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 24/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5017, Karar No: 2018/10036, Tarih: 26.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5017 E.  ,  2018/10036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, aleyhine hükmolunan tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/40, Karar No: 2025/7137, Tarih: 14.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/40 E.  ,  2025/7137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/4519 E., 2022/3084 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak beraate, suç konusu eşyaların müsaderesine, nakil araçlarının iadesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2020 tarihli ve 2020/138 Esas, 2021/225 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 3'er yıl 1'er ay 15'er gün hapis ve 3.740,00'ar TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, resmî belgede sahtecilik suçunda ise sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204/1. maddesi gereğince 2'şer yıl 1'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, suça konu eşyanın müsaderesine, nakil araçlarının iadesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/4519 Esas, 2022/3084 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanıklar müdafi ve sanık ...'ın istinaf başvurusunun kabulü ile, duruşmasız olarak yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanıkların her iki suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine, suça konu eşyaların müsaderesine, nakil araçlarının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların eşyayı aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokmak kastıyla hareket etmeleri nedeniyle kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyetlerine, üst hadden cezalandırılmalarına ve nakil araçlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların eşyayı aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokmak kastıyla hareket etmeleri nedeniyle kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyetlerine, üst hadden cezalandırılmalarına ve nakil araçlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, 13.02.2020 tarihinde Almanya'dan Irak'a transit olarak gitmek üzere ... seri numaralı TIR karnesi muhteviyatı yük ile Kapıkule Gümrük Sahasına sanık ...'ın sevk ve idaresindeki gelen, taşıyıcısı ... Akaryakıt İstasyonları Yapımı İnşaat Petrol Gıda Nakliyat San. Ltd. Şti. firmasına ait 27 ... 9862 /27 ... 134 plakalı tırın, polis pasaport giriş ve gümrük tescil işlemlerine müteakip şüphe ve risk kriterleri çerçevesinde x-ray taraması yapılmak üzere x-ray cihazına sevk edildiği, yapılan x-ray taramasında şüpheli bölge tespit edilmesi üzerine aracın detaylı kontroller için hangara alındığı, yapılan kontrollerde sanık ... tarafından ibraz edilen ... seri numaralı TIR karnesi ve ekli belgelerde, göndericinin ... ... firması, alıcının ... olduğu, araç yükünün tek kalemde 8300 kg ağırlığında, 3200 kap matkap cinsi eşya olarak beyanının yapıldığı görülmüş ise de, sayım ve tespit sonucunda araçta beyan edilen 3200 kap matkap cinsi eşyanın bulunmadığı, ancak beyan harici 99 kalemde toplam 8175 adet muhtelif marka ve ebatlarda faturasız, belgesiz ve tamamı kullanılmamış eşya tespit edildiği anlaşılmakla, Edirne Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğünün 24.03.2020 tarihli cevabi yazısından da anlaşılacağı üzere beyan harici tespit edilen eşyanın gümrük vergileri toplamının 95.827,45 TL, beyan edilen matkap cinsi eşyanın gümrük vergileri toplamının ise 19.538,20 TL olduğu, beyan edilen eşya ile tespit edilen eşyalar arasındaki vergi farkının 76.289,25 TL olduğu ve beyan harici tespit edilen eşyalarının birçoğunun ithalinde ek mali yükümlülük olup, ilave gümrük vergilerine ve gözetime tabi oldukları nazara alınarak, TIR karnesinde belirtilen eşya dışında yurda sokulmaya teşebbüs edilmesi nedeniyle, sanıkların başlangıçtan itibaren ödenmesi gereken gümrük vergileri ve diğer ek mali yükümlülükleri ödememek amacıyla, eşyayı aldatıcı işlem ve davranışlarla gümrük vergilerinin kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokmak suretiyle 5607 sayılı Kanun'un 3/2. fıkrasındaki suça temas ettiği anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı kaçakçılık ve 5237 sayılı Kanun'un 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyetleri yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1-b maddesi uyarınca takdiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4905, Karar No: 2014/12847, Tarih: 10.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4905 E.  ,  2014/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 05/11/2013

Numarası : 2013/81-2013/615

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2. Davacı vekili, davacının tenekeleme rafineri işinde 1985-2009 tarihleri arasında çalıştığını, ödenmeyen yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının yıllık izin alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı aralıklı çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını savunmuştur. Mahkemece davacının mevsimlik işçi değil aralıklı çalıştığı kabul edilerek toplam çalışma süresi dikkate alınarak yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur.

Dosya içeriği ve davacının hizmet döküm cetveline göre yağ fabrikasında rafineride tenekeleme işçisi olarak yağ üretimi olan dönemlerde çalıştığı görülmektedir. İş Kanunu anlamında mevsimi coğrafi manada mevsimden farklı anlamak gerekir. Yani bir tütün mevsimi, bir şeker pancarı mevsimini ilkbahar ve yaz mevsimi gibi anlamamak gerekir. Bu bağlamda davacı yağ üretim mevsiminde mevsimlik işçi olarak çalışmıştır. Böyle olunca davacının 330 günü aşan çalışmaları bulunan yıllarda, sadece bu yıllar açısından yıllık izin ücreti hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken aralıklı çalışma kabul eden bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15205, Karar No: 2022/10579, Tarih: 04.07.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15205 E.  ,  2022/10579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’nun istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkının kısıtlanması; suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de; katılanın aşamalarda alınan ifadelerinde ki motosikletini direksiyon kilidiyle kilitleyerek ikametinin önüne parkettiğine ilişkin beyanı dikkate alındığında, suça konu ikametin niteliğinin dosya kapsamından kesin şekilde anlaşılamadığı, motosikletin park edildiği yerin etrafı çevrili şekilde bina ve eklentisi olup olmadığına ilişkin herhangi bir tespitin yapılmadığı dikkate alındığında, suç yerinin belirlenmesi amacıyla belirtilen hususların öncelikle müştekiye sorulması ve gerektiğinde keşif de yapılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi, olay tarihi itibariyle bina eklentisi niteliğinde olması veya sabit bir yere kilitlenmiş şekilde park edildiğinin tespiti halinde, suç tarihi itibariyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu, aksi halde ise aynı Kanunun 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 04.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8523, Karar No: 2012/7652, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8523 E.  ,  2012/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonucunda, ırza geçme, çocuğun nitelikli cinsel istismarı (3 kez) ve çocuğun basit cinsel istismarı (4 kez) suçlarından sanığın mahkûmiyetine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.02.2012 gün ve 2010/1 Esas, 2012/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Hamide hakkında Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21.07.2009 tarihli raporunda; mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığının bildirilmesi ve bu yönde bir iddia olmadığı gibi, mahkemenin de mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin herhangi bir gözleminin olmaması karşısında mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor alınmaması nedenine dayanan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluş ve kabule göre, sanığın bir suç işleme kararı altında 2004-2008 yılları arasında değişik tarihlerde mağdure ...e nitelikli, mağdure Hamide Uysal'a ise basit cinsel istismarda bulunduğu ve bu eylemlerin her mağdureye karşı zincirleme suretle tek suç oluşturduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılırken sanığın eylemlerin fazlalığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle mağdure ....ye yönelik eylemlerinden dolayı 103/1, 103/4, 43. mağdure Nurgül'e yönelik eylemlerinden dolayı ise 103/2, 103/4, 103/6 ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5030, Karar No: 2019/7334, Tarih: 02.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/5030 E.  ,  2019/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi ile TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/6-9 ve 63 maddeleri

uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında TCK'nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek uygulama maddesi olarak ayrıca TCK'nın 58/6. maddesinin de yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. fıkrasındaki "delaletiyle 58/6 maddesi” ibaresinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.