muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3459, Karar No: 2024/519, Tarih: 17.01.2024

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... mükellefi olan sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Dava şartı olan mütalaa, vergi raporları ve bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

4. Mahkemesince Vergi Dairesinden tayin edilen vergi ve gecikme faizi ile birlikte gecikme zammı bunun yanında aynı eylemden dolayı kesilen ceza ve bunun gecikme zammının ödenip ödenmediği bu bahsi geçen hususlarda vergi dairesine borçlarının bulunup bulanmadığının bildirilmesinin istenildiği, takdir komisyonunca belirlenen tutarlar üzerinden tarh edilen vergilerin kesinleştiği ve bu vergiler için ödeme yapılmadığının ve mükellefin borç dökümü yazı ekinde gönderilmiş, sanığa ödeme ihtaratı yapılmış ancak sanığın ödeme durumunun olmadığını bildirdiğinden cezasında indirim yapılmamıştır.

5. Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. ... mükellefi olan sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında pos tefeciliği eylemini gizlemek için sahte fatura düzenlediği iddiasıyla dava açıldığı, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde sanığın Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/235 Esas, 2014/116 Karar sayılı dosyasında bu dosyadaki eylemleri nedeniyle yargılandığını beyan ettiği; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanığın tefecilik eylemleri nedeniyle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı ve verilen beraat hükmünün Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2020/3061 Esas, 2020/1869 Karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşılmakla, sanık hakkında mükerrer yargılama yapılmasının önüne geçilmek amacı ile Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/235 Esas, 2014/116 Karar sayılı dosyası aslının getirilerek davaya konu eylem ile bu dosyaya konu eylemin aynı olay olup olmadığının araştırılması, davanın mükerrer olmadığının anlaşılması halinde sanığın tefecilik suçundan yargılandığı dosyanın akıbeti araştırılarak bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örnekleri çıkartılarak dosya içine konulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

a) Dosya kapsamına göre düzenlenen en son fatura tarihi nazara alındığında suç tarihinin 2012 yılı Mart ayı olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "2009-, 22.09.2014" yazılması,

b) Tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında uygulanan artırım ve indirimler sonucunda sonuç cezanın "3 yıl 7 ay 23 gün" yerine "2 yıl 19 ay 22 gün" olarak belirlenerek eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

b) Tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında uygulanan artırım ve indirimler sonucunda sonuç cezanın "3 yıl 7 ay 23 gün" yerine "2 yıl 19 ay 22 gün" olarak belirlenerek eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/1147 Esas, 2023/109 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17196, Karar No: 2014/19703, Tarih: 17.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/17196 E.  ,  2014/19703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY'nin 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCY’nin 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3752, Karar No: 2021/5207, Tarih: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3752 E.  ,  2021/5207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından, davalı .... aleyhine 28.03.2019 tarihli dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 09/12/2019 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili 28/03/2019 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 31/07/2014 tarihinde davalının sigortacısı olduğu aracın davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli işgöremezliğe ilişkin tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 50.569,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulü ile sürekli iş göremezlik tazminatı olarak 50.569,08 TL tutarında tazminatın 04/03/2019 tarihinden itibaren başlamak üzere yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

31/07/2014 tarihinde çift taraflı trafik kazası gerçekleştiği, yaya olan davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/14957 Soruşturma sayılı dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya

belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup, anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma raporu düzenlenmekle davacının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma raporu da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

Tüm bu nedenlerle uzlaşma raporu ilam mahiyetinde olduğundan ve uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağından açılan davanın reddine karar verileceğinden uzlaşma belgelerinin celbedilerek değerlendirilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Davalı vekilinin kusur, maluliyet raporu ve vekalet ücretine ilişkin itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının BOZULMASINA;(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin maluliyet raporu ve vekalet ücretine ilişkin itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24651, Karar No: 2014/6053, Tarih: 31.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24651 E.  ,  2014/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/59182

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2006/1004 (E) ve 2011/887 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Sanık adına kayıtlı olan işyerinin 2003-2006 yıllarında düzenlediği tüm faturaların sahte olduğunun iddia olunması, sanığın suçlamaları kabul etmediği, beslediği kurbanlık koyunlarını satmak için İstanbul'a götürdüğü dönemde nüfus cüzdanını burada kaybettiğini, bu konuda Bayrampaşa karakoluna başvuruda bulunduğunu savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, 01.09.2000 tarihli ikametgah senedi üzerinde bulunan fotoğrafın sanığa ait fotoğraflarla karşılaştırmak suretiyle sanığa ait olup olmadığı ve işyerinin kuruluş aşamasında vergi dairesine verilen belgeler ile sanık tarafından ..... Yapı Malzemeleri İnşaat Taahhüt şirketi adına kesilen 6 adet fatura üzerinde bulunan yazı, rakam ve imzaların sanığın elinden çıkıp çıkmadığı konusunda kriminal inceleme yaptırılması, kayıp nüfus cüzdanı konusunda sanığın herhangi bir başvurusunun bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, ikametgah senedi üzerinde bulunan fotoğrafın sanığın fotoğrafına benzemediği gerekçe gösterilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11191, Karar No: 2014/30385, Tarih: 03.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11191 E.  ,  2014/30385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların olaydan sonra kesintisiz takip olmaksızın, şüphe üzerine hırsızlığın meydana geldiği yerden yaklaşık 25 metre uzakta ve farklı bir sokak üzerinde kolluk görevlilerince yakalandıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun tamamlandığı dikkate alınmadan sanıklar hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması; kabule göre ise, TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanıkların suç yolunda katettiği mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine, en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/174, Karar No: 2025/2384, Tarih: 13.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/174 E.  ,  2025/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03.05.2024

SAYISI : 2024/222 E. 2024/394 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısı huzurunda 17.04.2024 tarihinde verilen karara yönelik 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 03.05.2024 tarihinde o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz isteminin süreden reddine ilişkin 03.05.2024 tarihli ek kararı yasaya uygun bulunduğundan temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4846, Karar No: 2010/10096, Tarih: 25.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4846 E.  ,  2010/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 25.5.2010 günü temyiz eden davacılar ..., ... ve vekilleri Av. ... ile karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Kayyım ... gelmedi. Gelmeyen kayyım ...'ın mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacılar ..., ...'nun Türk Medeni Kanununun 291. maddesi uyarınca dava açma hakları bulunmadığından bu davacılar hakkındaki ret kararının da sonucu itibariyle doğru bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.05.2010(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/1534, Karar No: 2010/1460, Tarih: 12.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1534 E.  ,  2010/1460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı iddiasıyla açılan tescil davasında 1. Hukuk Dairesinin bozma kararı üzerine verilen hüküm temyiz edildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 12.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11468, Karar No: 2023/2535, Tarih: 18.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11468 E.  ,  2023/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

...MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/842 E., 2022/2095 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/1096 E., 2020/337 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2017 yılında sosyal medya üzerinden tanışarak arkadaşlık yapmaya başladıklarını, davalının ile müvekkili arasında fiziksel bir yakınlık olduğunu, davalının ailesinin baskısı ile müvekkilden şikayetçi olduğunu, daha sonra şikayetinden vazgeçtiğini ve evlenmeye karar verdiklerini, kaçarak evlendiklerini, davalı kadının kendi isteği ile müvekkilin kök ailesiyle birlikte yaşadıklarını, kadının asabi, kontrolsüz, geçimsiz olduğunu, kadının ailesinin evlilik birliğine müdahale ettiklerini, davalının asılsız, gerçeği yansıtmayan beyanlarda bulunduğunu ve müvekkilini zor durumda bıraktığını, müvekkilin ilgi, sevgi, anlayış göstermediğini, sürekli kötü davrandığını, müvekkiline ve yakınlarına hakaret ettiğini, toplum önünde ... düşürdüğünü, müvekkiline ağar hakaret, küfürler ve tehdit ederek evden ayrıldığını beyan ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî, 50.000 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; evlilik birlikteliğinin sona ermesinde davacı erkeğin kusurlu olduğunu, müvekkilinin davalının ailesiyle yaşamak istemediğini, davacı erkeğin anne ve ablasının müvekkiline baskı uyguladıklarını hakaret ettiklerini, annesinin sözünden çıkmadığını, müşterek evden kovduklarını, düğünün ikinci günü davacı erkeğin müvekkiline "babanı ara seni alsın dediğini" müvekkilinin evi terk etmek zorunda bırakıldığını, evdeki çoğu eşyanın müvekkili tarafından alındığını, yaşanan olaylar nedeniyle müvekkilinin ruh sağlığı ve psikolojisinin bozulduğunu iddia ederek davanın reddine karar verilmesi, müvekkili lehine 1.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının, düğün sırasında eşine hakaret ettiği, erkeğin ise davalının babasını arayarak "gelin kızınızı alın" dediği, davalının babası tarafların evine düğün sonrası sorunu anlamak için gittiğinde, "kızınızı alın gidin, istemiyorum" dediği, gerçekleşen duruma göre tarafların her ikisinin de eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların eşit kusurlu olduklarından davacı erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına hükmedilen aylık 350,00 TL tedbir nafakasının kadının çalışmaya başladığı 29.11.2019 tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin boşanmak istemediğini, davanın kabulü kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili çalışıyor olsa da sürekli çalışıp çalışmayacağının belli olmadığını, bu nedenle süresiz tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesi gerektiğini beyan ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; hakaret olayından sonra tarafların geceyi birlikte geçirdikleri erkeğin, kadını affettiğini bir defaya mahsus hareketin kusur olarak yüklenemeyeceğini, davranışın devamlılık arz etmesi gerektiğini, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, davacı erkeğin tanık beyanlarının hükme esas alındığını, müvekkil tanıklarının beyanlarının göz ardı edildiğini, müvekkilinin toplum yararına programda geçici olarak çalıştığını, tedbir nafakasının şartlarının müvekkili lehine oluştuğunu, kaldırılmasının hukuka aykırı olduğunu beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının kabulü ile kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının kabulü ile kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek ... değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.