muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4866, Karar No: 2019/8681, Tarih: 18.11.2019

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince; ''Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının, hizmet cetveline göre davalı şirkete ait 38395 sicil sayılı işyerinden 01.08.1994-09.10.2012 tarihleri arasında sigortalılık bildirimlerinin yapıldığı, 09.10.2012 tarihinde işten çıkışının bildirildiği, 2012/9. ayda SGK'ya 30 gün üzerinden 3.852,95 TL PEK bildirildiği 2012/8. ayında 1,909,35 TL, 2012/6. ayında ise 1.103,49 TL PEK bildiriminin yapıldığı davalı işverenin 08.04.2014 tarihli yazısında davacının brüt ücretinin 1.870,36 TL olduğu, yılda 4 maaş ikramiye verildiğinin bildirildiği, davacının davalı işyerinde 18 yıl süreyle makine genel elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, yaptığı iş ve kıdemi gözönüne alındığında, davalının belirttiği 790,00 TL net veya 1.870,36 TL brüt ücretin asgari ücret civarında bir ücret olup bu ücretle çalışmasının iş hayatının gerçeklerine uygun olmadığı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Yasa'nın 200 ve 201. maddelerine göre, bu tarihten itibaren senetle ispat edilmesi gereken parasal sınır 2.500,00 TL olarak belirlendiği, davacının işten çıktığı 09.10.2012 tarihinden önceki ay olan 2012/9. ayda, asgari ücretin 2,5 katı ücret aldığı iddiasının 2.351,25 TL'ye tekabül ettiği, bu miktarın yazılı delil ile ispat sınırının altında bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından emsal ücret araştırması yaptırılarak tanık beyanlarının alındığı, bir kısım davacı tanıkları ve bordro tanıklarının davacının aldığı ücret miktarı ile ilgili iddialarını desteklediği, bilirkişinin sendikalardan bildirilen emsal ücret miktarlarının ortalamasını alarak tanık beyanlarını da değerlendirmek suretiyle düzenlemiş olduğu raporun dosyadaki delil durumuna uygun olduğu, davacının asgari ücretin 2,5 katı ücretle çalıştığı olgusunun ispatlandığı, bu nedenle davalıların istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalıların istinaf isteminin esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, Kurum kayıtlarının aksini ispata hiçbir delil bulunmadığı halde, iki sendikadan bildirilen emsal ücret ve bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğunu, davacıya ait bordroların dahi değerlendirilmediğini, sendikaların bildirdiği iki farazi ücretin ortalamasının asgari ücretin 2,5 katı olduğunu kabul eden rapor hükme dayanak yapılmışsa da ortalamanın 2,2 düzeyinde kaldığını, davacının ilk işe girdiği deneyimsiz dönemde de asgari ücretin 2,5 katı ücretle çalışmış gibi kabul edilmesinin iş hayatının olağan akışına uygun olmadığını, 2012 yılı 9. ve 10. ay prime esas kazancının mahkemece tespit edilenden yüksek olduğunu, davanın reddi ile Kurumun yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı işveren vekili, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, yeni bir rapor veya ek rapor taleplerinin kabul edilmediğini, raporun somut olay gerçeklerine aykırı düzenlendiğini, kazançların tam ve eksiksiz bildirildiğini, davacının talebinin netleştirilmediğini, ücretin bankaya yatırılıp bordro imzalatıldığını, davacının bunun aksini yazılı delille kanıtlaması gerektiğini, tüm çalışma dönemine ilişkin inceleme, araştırma yapılmadan son ücreti üzerinden ne şekilde yapıldığı belli olmayan bir orantı kurularak tüm çalışma dönemine uygulandığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Prime esas kazanç tutarının tespiti davasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7. maddesi uyarınca yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 ve 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesidir. Bu kapsamda davacı işçinin, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na davalı işveren/işverenler tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 288. maddesindeki yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar için yine HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK’nun 289. maddesi gereğince tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür.

506 sayılı Kanun'un 78. maddesinde ve 5510 sayılı Kanun'un 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK’nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira 506 sayılı Kanun'un 78. maddesine göre, “....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır”. 82. madde de bu düzenlemeye paralel bir hüküm içermektedir. Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır. Eldeki davada; mahkemece, davacı tarafından açılan işçilik alacağı davası sonucuna göre hüküm kurulduğu anlaşılmakta olup, bu dava esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir. Bu sebeple Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 Esas, 2005/413 Karar sayılı kararı gözetilerek ve yukarıda belirtilen delil ve kayıtlar esas alınarak yeterli ve gerekli bir araştırmayla ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum ve davalı işveren şirket avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum ve davalı işveren şirket avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3286, Karar No: 2020/3730, Tarih: 06.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3286 E.  ,  2020/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın, evine girdiği katılana sarılıp, bayıltmak amacıyla boynuna ilaç ihtiva eden şırınga batırdıktan sonra ağzını kapatarak tuvalete götürüp yere yatırması ve üzerine abanması, katılanın eşofmanını sıyırıp öpmeye çalışması ve bu sırada gerek katılanın gerekse sanığın aşamalardaki anlatımlarına göre katılana bir şey yapmayacağını, sadece okşayacağını söylemesi, katılanın direnip bağırması üzerine de evden kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın organ sokma kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığı gözetilerek eylemine uyan cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı TCK nun 102/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, çocuklarda suç tarihinden itibaren en az altı ay, erişkinlerde ise on iki ay geçtikten sonra rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden dosyada mevcut, on iki aylık süreden önce yapılan 10.06.2013 günlü muayene kaydına istinaden düzenlenen ve katılanın ruh sağlığının bozulduğunu belirten Fırat üniversitesi Hastanesi 6. İhtisas Kurulu Başkanlığının 26.06.2013 tarihli raporuna itibar edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 102/5. maddesinin tatbiki,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9922, Karar No: 2019/10768, Tarih: 09.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9922 E.  ,  2019/10768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından lkurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suçu işlediği tarihte 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınması gerektiği, alınmaması halinde ise gerekçesinin gösterilmesi gerektiği halde, sosyal inceleme raporu alınmaması ve alınmama gerekçesinin de yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34695, Karar No: 2020/9343, Tarih: 09.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/34695 E.  ,  2020/9343 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ...3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işveren yanında 08.07.1996 tarihinden 10.07.2000 tarihine kadar çırak olarak çalıştığını, bu tarihten itibaren defter, bilgisayar kağıt üretimi işlerinde ve spiral takma makinesi operatörü olarak çalışmasını sürdürürken, iş akdini, ücretin düşürülme yapılması üzerine, haklı olarak 16.02.2016 tarihinde İzmir 1. Noterliğinden keşide ettiği 1357 sayılı ihtarname ile feshedinceye kadar çalıştığını, çalıştığı süre boyunca davalının ayni işyerinde ve işte çalıştığını, bu işyerindeki yöneticilerden talimat aldığını, fiilen çalıştığı işyerinde ve işinde değişiklik olmadığı halde, işveren tarafından kayıtlar üzerinden yapılan giriş-çıkış işlemleri ile grup şirketlerde çalışmış gibi gösterildiyse de, tüm işlik hak ve alacaklarından davalı ... A.Ş.'nin tek başına sorumlu olduğunu, sağlıksız iş şartları altında çalıştığını, asgari ücret aldığını, ayrıca işveren tarafından sosyal yardım, yemek ve servis hizmeti verildiğini, ücret yanında ayrıca her ay, maaşın 1/3 ü oranında ikramiye aldıklarını, çalıştığı süre boyunca ücret yanında her ay ücretin 1/3 ü tutarında ikramiye ödemesi aldığını, 2016 yılında asgari ücretin tespiti ile işverenin, muvafakatini almadan ikramiye ödemesini kaldırdığını, İş Kanuna göre 10 günden aşağı bölünemeyecek olan yıllık izni, hastalık ve mazeret izni karşılığı kullandırıldığını, kanuna aykırı uygulama nedeni ile yıllık izin alacağının kaldığını, bu yüzden 4857 sayılı İş Kanunu 24/II-e maddesi uyarınca iş akdini haklı olarak feshettiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL ücret (ikramiye), 100,00 TL yıllık izin ücreti alacağının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 10.07.2000-28.02.2013 tarihleri arasında ... Baskı Ambalaj Sanayi ve Ticaret A.Ş. de, 01.03.2013-19.02.2016 tarihleri arasında müvekkili davalı ...Kağıt Karton Sanayi ve Ticaret A.Ş. de kağıt imalat makinesi operatörü olarak çalıştığını, istifa ederek işten ayrıldığını, davacının ücreti 2016 yılı başından itibaren ikramiyesinin eklenmesi suretiyle, %6 oranında da zam yapılarak ödendiğini, aleyhine bir uygulama yapılmadığı, aksine temel ücretinin yükseltilmiş olmasıyla fazla mesai vs. ödemelerinde yükseltilmiş olduğunu, işyerinde çalışma şartlarında sağlıksız bir durum olmadığını, davacının çalıştığı işverenlerini bilmemesine imkan bulunmadığını, yıllık izinlerinin, hastalık ve mazeret izni karşılığı kullandırıldığı iddiasının da doğru olmadığını, kanuna aykırı uygulama yapılmadığını, tüm izinlerin davacının talebi ile kullandırıldığını, ücretinin de 19.02.2016 tarihinde maaş hesabına yatırıldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Davalının istinaf başvurusunun, yerinde görülmediğinden ESASTAN REDDİNE, Davacının istinaf başvurusunun KABULÜ ile, ...8. İş Mahkemesi'nin 2016/160 Esas - 2016/563 Karar sayılı 14/11/2016 tarihli kararının HMK. 354 vd. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücreti noktasında toplanmaktadır.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücreti noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının 2015 aralık ayı çıplak ücretinin brüt 1.274.00 TL (asgari ücret) olduğu ve her ay aylık ücretinin 1/3 ü tutarında ikramiye aldığı, ocak 2016 itibariyle ikramiye uygulamasının işveren tarafından kaldırıldığı, aralık 2015 ayı ücreti çıplak ücretine (brüt 1.274 ,00 TL) ikramiye ücretinin(brüt 424,66 TL) eklendiği, ve ikisinin toplamına (1.698,66 TL) %6 oranında (101,92 TL) da zam yapılarak, davacının 2016 ocak ayı ücretinin brüt 1.800.00 TL olarak belirlenip ödendiği anlaşılmaktadır. Davacının ücretinin asgari ücretin altında kalamayacağı dikkate alındığında davacıya ocak ayında brüt 1.647,00 TL asgari ücret ve asgari ücretin 1/3 ü tutarında ikramiye alacağı 549,00 TL olmak üzere toplam brüt 2.196,00 TL ödenmesi gerekirken davacıya son olarak brüt 1.800,00 TL ücret ödendiği dikkate alındığında ikramiye uygulamasının kaldırılmasının davacıya haklı nedenle iş sözleşmesinin fesih hakkı verdiğinin Mahkemece ve Bölge Adliye Mahkemesince kabulü isabetlidir. Ancak davalının davacının ücretinde bir düşüş olmadığı aksine %6 oranında zam yapıldığı savunması davacının aralık ayı ücretine göre beyan edilmiş olup, davacının ikramiye hariç asgari ücret alması gerektiği değerlendirildiğine davacının ücretine %29,27 oranında zam yapılmış durumdadır, davalı savunması yanlış değerlendirilerek davacının ücretine %6 oranında zam yapıldığının kabulü hatalıdır.

Diğer taraftan, davacının yıllık izin alacağı hesaplanırken çıplak ücret yerine ikramiye eklenmiş ücretten hesaplama yapılması hatalıdır.3-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Diğer taraftan, davacının yıllık izin alacağı hesaplanırken çıplak ücret yerine ikramiye eklenmiş ücretten hesaplama yapılması hatalıdır.3-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde, 4857 sayılı İş Kanununun ‘yıllık izin süreleri, tarafların anlaşması ile bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere en çok üçe bölünerek kullandırılabilir.’ açık hükmüne rağmen bir kaç günlük hastalık ya da mazeret vb izinlerinin yıllık izninden mahsup edildiğini,yıllık ücretli izinlerinin İs Kanunu ve yasal düzenlemelere aykırı bir şekilde eksik kullandırıldığını iddia etmiştir. Davacı tarafın bu beyanı kendisini bağlar mahiyettedir. Davacının iddiasının dışına çıkılarak alacağın hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.