muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4506, Karar No: 2025/1470, Tarih: 06.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4506 E.  ,  2025/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/540 Esas, 2024/337 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/92 Esas, 2020/149 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Mersin ili, ........ ilçesi, ........köyü 109 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin mülkiyet ihtilafı ile ilgili dava sonucunda belli olacak hak sahipliği durumuna göre hak sahiplerine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kapitalizasyon faiz oranının hatalı hesaplandığını, ürün net gelirinden tüm masrafları çıkarılmadan hesaplama yapıldığını, taşınmaz üzerinde yetişen ürünlere ilişkin fiyatın yıllık ortalaması alınması gerekirken sadece en yüksek fiyatın baz alınarak taşınmazın fiyatının belirlendiğini, bu nedenle yapılan hesaplamaların yanlış olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının en az %5-6 olarak tespit edilmesi gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, yerel mahkemece idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi olduğu münavebeye çilek, buğday, saman, yerfıstığı, saman ürünlerinin alındığı, bu ürünlere göre ilçe tarım verileri kullanılarak kamulaştırma bedelinin hesaplandığı, metrekare fiyatının 56,255 TL bulunarak kamulaştırma bedeline hükmedildiği, dava konusu taşınmazın sulu arazi vasfında kabulü ile sulu arazi vasfına göre kapitalizasyon faiz oranının %4 kabul edilerek İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun şekilde değerinin tespitinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı tespit edilmekle davacı idare vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kapitalizasyon faiz oranının hatalı hesaplandığını, ürün net gelirinden tüm masrafları çıkarılmadan hesaplama yapıldığını, taşınmaz üzerinde yetişen ürünlere ilişkin fiyatın yıllık ortalaması alınması gerekirken sadece en yüksek fiyatın baz alınarak taşınmazın fiyatının belirlendiğini, bu nedenle yapılan hesaplamaların yanlış olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının en az %5-6 olarak tespit edilmesi gerektiğini, davanın uzamasına idare sebebiyet vermediğinden faiz işletilmemesi gerektiğini, tapu kaydındaki haciz, ipotek gibi şerhlerin kaldırılmasına yönelik hüküm kurulması gerektiğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalılar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalılar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili dava sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmesinde, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8535, Karar No: 2016/1509, Tarih: 03.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/8535 E.  ,  2016/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22.Ceza Dairesinin 16/10/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların olay tarihinde sabah saat 06.45 sıralarında,yakınana ait evin kapısını kırıp içeriye girerek bir adet 37 ekran TV, bir adet video, 2 adet halı, perde ve tabakları at arabasına yükledikleri, bir kısım eşyayı da evden çıkarmaya çalıştıkları sırada, kapıcılık yapan tanık .. ..'ın olay yerine geldiği, sanıklara "burada ne yapıyorsunuz" diye sorduğu, sanıkların "çöpe atılan eşyayı topluyoruz" diyerek cevap verdiği, tanığın suça konu ev eşyasını göstererek "bunlar çöpe atılır mı?" diye itiraz edince, sanıklardan .. ..'in tanığı tuttuğu, sanık .. ..'ın da su hortumu ile vurup suça konu eşya ile birlikte olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; sübut bulan yağma suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar .. .., .. .., .. .. ve .. .. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkındaki 20.12.2006 günlü önceki mahkeme ilamı kazanılmış hak korunarak bozulduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1038, Karar No: 2009/1464, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1038 E.  ,  2009/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

"

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davalıların temyizi yönünden;

5766 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendine göre Yargıtay'a yapılacak temyiz başvurularında 60,00 TL maktu temyiz harcı alınacağından bu harcın davalı tarafça yatırılmadığı görülerek dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi üzerine mahkemece davalı tarafa 19.12.2008 günü bu konuda meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karşın davalı tarafın HUMK.nun 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmü uyarınca süresi içerisinde temyiz harcını yatırmadığından mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına ve temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davacı temyizi yönünden;

A-Bilirkişi raporunda emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilmiş olmakla bu rapora itibar edilemez.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11. maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlarda emsal alınabilir. Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı yasayla değişik hükümlerine göre değerlendirmenin bedel tespiti ve tescil istemiyle idarenin mahkemeye başvurduğu tarih, değerlendirme tarihi olacağından bu tarihten sonraki satışlar emsal alınamazlar. Tarafların gösterdikleri ve resen getirtilen emsal satışlar arasından nitelik ve konum itibariyle dava konusu taşınmaza en yakın özellik taşıyanı somut emsal seçilmelidir.

Bu emsalin satış fiatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu emsalin satış fiatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Yasanın 11. maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet taktirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu tür nesnel öğeler sayesinde bilirkişilerin öznel değerlendirmelerini denetleme olanağı elde edilmiş olur. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın –değerlendirme tarihi itibariyle- bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiatları, ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişkinin de bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmesi gerekir.

Mahkemece, tarafların vereceği ya da resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten ve bunların imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra, incelenen emsal, imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Bilirkişi kurulundan, yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucu içeren ek rapor alınmadan yeterli olmayan rapor esas alınarak karar verilmiş olması,

B-Tespit edilen 131.363,91 YTL kamulaştırma bedelinin davalılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüte yol açacak şekilde "131.363,91 YTL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bankaya bloke edildiğinden davalılara ödenmesi" şeklinde hüküm kurulması,

C-Kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davacı idare yararına maktu tarife üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

B-Tespit edilen 131.363,91 YTL kamulaştırma bedelinin davalılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüte yol açacak şekilde "131.363,91 YTL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bankaya bloke edildiğinden davalılara ödenmesi" şeklinde hüküm kurulması,

C-Kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davacı idare yararına maktu tarife üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10067, Karar No: 2018/4440, Tarih: 24.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10067 E.  ,  2018/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl-birleşen dava davacıları vekili ve asıl-birleşen dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili asıl davada; davalının sürücüsü olduğu aracın davacı ...'ın kullandığı motorsiklete tam kusurlu olarak çarpması sonucu ...'ın daimi malul kaldığını, yaralanması nedeniyle kendisinin ve davacı anne, baba, kardeşlerinin de elem çektiğini beyanla, davacı ... için 50.000,00 TL manevi, anne ... için 30.000,00 TL manevi, baba ... için 30.000,00 TL manevi, kardeş ... için 10.000,00 TL manevi, kardeş ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı ... vekili birleşen davada; davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin yolcusu olduğu motorsiklete tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin daimi malul kaldığını, tedavi sürecinin halen devam ettiğini, 16 yaşında ve ... Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi Elektrik ve Elektronik bölümü 10. sınıf öğrencisi olduğunu ancak kaza nedeniyle 15.09.2006

tarihinde okuldan ayrıldığını, daha sonra 2009 yılında ... Endüstri Meslek Lisesi Tesisat Teknisyenliği bölümüne kaydını yaptırıp 2011 yılında tesisat teknisyeni olarak mezun olduğunu ancak çalışamaz hale geldiğini, tedavi giderleri yaptığını, tedavi gördüğü sürece hastanede refakatçileri ile birlikte kaldığını, gerek kendisinin ve gerekse refakatçilerin ulaşım, yemek ve konaklama giderleri olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tedavi harcamaları için 100,00 TL maddi tazminat ile işten uzak kalma nedeni ile ve daimi maluliyet sebebiyle 57.500,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan (davalı ... şirketi poliçe limitiyle sınırlı sorumlu) tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle sürekli işgöremezlik talebini davalı ... yönünden 137.082,50 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 137.082,50 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (sigorta şirketi yönünden sigorta poliçesindeki limitle sınırlı kalmak kaydıyla) belirlenen bu miktara davalı ... yönünden haksız fiil tarihi olan 19.08.2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davalı ... Şirketi yönünden 57.500,00 TL dava tarihinden itibaren, kalan miktar yönünden ise ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 12.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan alınarak davacı ...'e verilmesine, belirlenen bu miktara haksız fiil tarihi olan 19.08.2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan alınarak davacı ...'e verilmesine, belirlenen bu miktara haksız fiil tarihi olan 19.08.2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan alınarak davacı ...'e verilmesine, belirlenen bu miktara haksız fiil tarihi olan 19.08.2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan alınarak davacı ...'e verilmesine, belirlenen bu miktara haksız fiil tarihi olan 19.08.2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, 500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'tan alınarak davacı ...'e verilmesine, belirlenen bu miktara haksız fiil tarihi olan 19.08.2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm asıl-birleşen dava davacıları vekili ve asıl-birleşen dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Mahkemece asıl davada davacı ... için 2.000,00 TL manevi, davacı ... için 2.000,00 TL manevi, davacı ... için 500,00 TL manevi, davacı ... için 500,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden asıl-birleşen dava davalısı ... bakımından ayrı ayrı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden asıl-birleşen dava davalısı ... bakımından ayrı ayrı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın (aşağıda (3) nolu bentte belirtilen husus dışında) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, ceza zamanaşımının dolmamış olmasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, asıl-birleşen dava davacıları vekilinin tüm, asıl-birleşen dava davalısı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. (818 sayılı BK 44.) maddesine göre zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.

2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve trafik mevzuatı uyarınca sürücü ve yolcuların araçların kullanılması sırasında koruyucu tertibatları kullanması zorunludur. Araçlarla gerek sürücü gerekse de yolcu olarak seyir halinde iken zorunlu olan koruyucu ekipmanların kullanılmaması zararın doğmasına veya artmasına sebebiyet veren etkenlerdendir. Özellikle de motorsiklet gibi bir araçla seyir halinde iken mevzuata göre sürücülerin takmak zorunda olduğu koruma başlığı (kask) hayati öneme sahiptir. Bu nedenle ilgili şahsın kaza anında kasksız olduğunun anlaşılması halinde müterafik kusuru bulunduğundan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi gereğince tazminattan indirim yapılıp yapılmaması gerektiği hususu değerlendirilmelidir.

Somut olayda davacı ... motorsiklette sürücü olup kaza tespit tutanağında kask ile ilgili bir açıklama bulunmamaktadır. Tüm dosya kapsamından davaya konu trafik kazası sırasında davacı ...’ın kafatasında da kemik kırığı oluştuğu, davacı ...’a epilepsi nedeniyle maluliyet verildiği anlaşılmıştır. Asıl-birleşen dava davalısı ... vekili tarafından cevap dilekçesinde davacı ...’ın kaskı olmadığından müterafik kusurlu olduğu savunulmuş, mahkemece bu husus tartışılmamıştır. Bu durumda mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. (818 sayılı BK 44.) maddesi gereğince sürücü davacı ...’ın kask durumundan dolayı müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı ve tazminattan %20 oranında indirim yapılıp yapılmaması gerektiği hususları tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.