muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17770, Karar No: 2018/5572, Tarih: 21.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17770 E.  ,  2018/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bina çökmesine, toprak kaymasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01.02.2017 tarihli ve 2017/4136 soruşturma, 2017/5855 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.03.2017 tarihli ve 2017/1449 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; şüphelinin müştekiye ait evin bitişiğinde yaptığı inşaat ve kazı çalışması sebebiyle müştekinin evinin duvarı yıkıldığı ve evin oturulamaz hale geldiği sabit olduğu halde, soruşturma konusu olayda atılı suçun kasten işlenen suçlardan olması, olayda kastın bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 171/1-b maddesinde tanımı yapılan taksirle bina çökmesine, toprak kaymasına neden olma suçu bakımından gerekli soruşturmanın yapılarak kamu davası açmaya yeterli delil bulunması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.06.2017 gün ve 2017/4527 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2017 gün ve KYB/2017-38321 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçilerden ...'in mülk sahibi, oğlu olan ...'in ise oturduğu evin yanında şüphelinin yetkilisi olduğu firmanın yaptığı inşaat faaliyeti sırasında şikayetçilere ait evin duvarının çökmesi sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 01.02.2017 günlü kararda şüphelinin üzerine atılı suçun kasten işlenebileceğinin ve şüphelinin kastının bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve verilen bu karara karşı yapılan itirazın, mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. Md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./26.mad) sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda; Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüphelinin eylemi yalnızca TCK.nun 170/1-b. madde ve fıkrasında düzenlenmiş olan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu açısından değerlendirilerek şüphelinin kastı olmadığından soruşturma konusu olaya ilişkin kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş; karara yapılan itiraz üzerine de itiraz mercii tarafından karar usul ve yasaya uygun bulunarak itirazın reddine karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında TCK.nun 171/1-b madde ve fıkrasında yer alan genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan kovuşturma yapılması için yeterli delil bulunduğu gözetilmeden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla; yasanın öngördüğü şekilde kovuşturma yapılmasının sağlanması için itiraz merciince itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliği'nin 21.03.2017 gün, 2017/1449 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13190, Karar No: 2024/23581, Tarih: 08.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/13190 E.  ,  2024/23581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

A. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun eleştirilerek ve düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun sübut bulmadığına,

2. Mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına,

İlişkindir.

1. Sanık hakkında birleşen dosyada 27.06.2020 tarihli olay tutanağını düzenleyen tutanak tanıklarından 'ın beyanında; sanığı ve tanık'i takip ederken kendisinin uzakta olduğunu, ancak alışverişe diğer tutanak tanığının yakın olduğunu ve alış verişi gördüğünü belirtmesi karşısında; olay tutanağında imzası bulanan diğer kolluk görevlisinin tanık sıfatıyla dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkındaki 09.09.2020 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesi uygulanmış ise de; 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, olay, yakalama, muhafaza altına alma tutanağı ile dosya kapsamına göre; eylemin sanığın aracında gerçekleşmesi; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli ve 2020/327 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı da gözetilerek; özel aracın 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı, dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesi uyarınca artırım yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13202, Karar No: 2011/311, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/13202 E.  ,  2011/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalılık süresinin 25 yıl 8 ay olduğunun tespitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, Polatlı Şoförler ve Otomobilciler esnaf Odasına 2654 numara ile 25.12.1981 tarihinde giriş yaptığını, 1.9.1982 tarihli 13 sayılı kararla çıkışının olduğunu, yine 2690 numara ile 21.12.1982 tarihinde tekrar giriş yaptığını, 4.4.2006 tarihinde 5 numaralı kararla kaydının silindiğini,buna göre 1479 sayılı Yasa’ya tabi 25 yıl 8 ay hizmeti olduğunu, davalı kurumca Esnaf Odasının oda karar defterinde üye kayıt kararının olmaması nedeniyle hizmetinin 12 yıl 17 gün olarak kabul edildiğini, kurum işleminin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu ... sigortalılık süresinin 25 yıl 8 ay olduğunun tespitini talep etmiştir.

Mahkemece ,davanın kabulü ile,davacının davalı kurumun kabul etmediği 20.04.1998-01.09.1982, 21.12.1982- 04.09.1986, 21.08.1994-25.12.2003 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının tarihi belli olmayan ancak 1981 yılında onay işlemleri yapılan giriş bildirgesi ile 25.12.1981 tarihinde başlayan oda kaydına dayalı olarak 25.11.1981 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak tescil edildiği, 20.04.1982 tarihinde vergi kaydı olmadığı nedeniyle terkin edildiği, 05.09.1986 tarihinde vergi kaydı nedeniyle yeniden tescil edildiği, 23.08.1994 tarihinde vergi kaydı sona erdiğinden terkin edildiği, 26.12.2003 tarihinde vergi kaydı nedeniyle tekrar tescil edildiği, tescilinin devam ettiği,15.11.2004 tarihinde ve 2006 yılının 5. ayında prim ödemelerinin olduğu, Kurumca kabul edilen sigortalılık sürelerine ilişkin 22.754.73 TL prim borcunun bulunduğu, 05.09.1986-23.08.1994 tarihleri arası ve 26.12.2003-devam şeklinde nakliyecilikten vergi kaydının olduğu,Esnaf Sanatkar Sicil Memurluğu kaydının bulunmadığı, Polatlı Şoförler ve otomobilciler Esnaf Odası Başkanlığının 19.03.2010 tarihli

yazısında, davacının soyadının BİLGÖL değil BİNGÖL olarak geçtiği belirtilerek,davacının 25.12.1981-01.09.1982 tarihleri arası ve 21.12.1982-04.04.2006 tarihleri arasında oda kaydının olduğunun bildirildiği, 14.08.2007 tarihli oda kaydı tesbit tutanağında; üye kayıt defterinin tetkikinde davacının 2689 nolu üye olarak ikinci kaydının yapıldığı,üzeri çizilerek 2690 olarak düzeltildiği,davacının dosyasının tetkikinde 2689 nolu üyenin olmadığı, 2690 sayılı üyenin ise aynı şahıs olmadığı belirtilerek davacının ilgili odaya 2564 sicil no ile 25.12.1981-01.09.1982 tarihleri arasında kayıtlı olduğunun tesbit edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının Polatlı Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası kaydı ile ilgili tutulan 14.08.2007 tarihli tutanakta belirtilen konularda yeterli inceleme yapılmadığı, oda kayıt defterleri ve karar defterleri üzerinde konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak tutanakta belirtilen hususların doğru olup olmadığının ortaya konulmadığı anlaşılmış olup, eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Kabule göre de, davacının soyadının gerekçeli karar başlığında Bingöl olarak yazılması gerekirken Bilgöl olarak yazılması ve kararda 20.04.1982-01.09.1982 tarihleri arasında sigortalılığa karar verilmesi gerekirken maddi hata yapılarak 20.04.1998-01.09.1982 tarihleri arasında sigortalılığa karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, davacının soyadının gerekçeli karar başlığında Bingöl olarak yazılması gerekirken Bilgöl olarak yazılması ve kararda 20.04.1982-01.09.1982 tarihleri arasında sigortalılığa karar verilmesi gerekirken maddi hata yapılarak 20.04.1998-01.09.1982 tarihleri arasında sigortalılığa karar verilmesi doğru değildir.

Yapılacak iş, davacının Polatlı Şoförler ve Otomobilciler Esnaf Odası kaydı ile ilgili tutulan 14.08.2007 tarihli tutanakta belirtilen konularda ,oda kayıt defterleri ve karar defterleri üzerinde konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırmak, tutanakta belirtilen hususların doğru olup olmadığı araştırmak, ilgili odadan üyelik aidatlarının hangi tarihe kadar yatırıldığına ilişkin bilgi ve belgeleri getirtmek, oda seçimlerine katılıp katılmadığını, katılmış ise hazirun cetvellerinde isminin ve imzasının bulunup bulunmadığını sormak, davacının soyadının Bingöl olduğunu ve ikinci kez yeniden tescil tarihinin 20.04.1982 tarihi olabileceğini gözeterek, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16817, Karar No: 2009/17221, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16817 E.  ,  2009/17221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yagrıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.11.2008 gün ve 2008/14492-15598 sayılı bozma kararında özetle; "Dairece aynı ve yakın günlerde birlikte incelemesi yapılan Dairenin 2008/14089 ila 14544 Esas sayılı dava dosyalarında çekişmeli taşınmazların bulunduğu, ..., ... ve Kızılot Köylerinde 1774 sayılı yasaya göre 1983 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 sayılı yasaya göre de 1985 yılında aplikasyon ve 2/B madde çalışmaları yapıldığı ve ilan edilerek kesinleştiği, bu çalışmalarda dava konusu parsellerin çoğunlukla geniş orman parseli içinde kalan orman içi kapalı ziraat poligonu konumunda oldukları, örneğin, ... köyünde; 199 ila 218 OTS, 323 ila 334 OTS, 358 ila 360 OTS, 348 ila 354 OTS, 245 ila 273 OTS, 355 ila 357 OTS, 29 ila 36 OTS, 24 ila 28 OTS, 274 ila 296 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 1 ila 4 OTS, 22 ila 27 OTS, 108 ila 111 OTS, 8 ila 21 OTS, 28 ila 38 OTS, 39 ila 48 OTS, 49 ila 107 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine Kızılot Köyünde; 297 ila 322 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu gözlenmiştir. Adı geçen köylerde, mahkemece değişik tarihlerde ve faklı bilirkişi kurullarınca yapılan keşifler sonunda alınan raporlarda kesinleşmiş tahdit haritasının, kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde yaptıkları aplikasyonda farklılıklar olduğu ve raporların denetlenemediği anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulları uygulamayı en az bir ada bazında yapmamış lokal olarak yapmışlar ve aynı OS noktalarını bitişik yakın parsellerde ve farklı dosyalarda sağa sola kaydırmışlar, bazı dosyalarda OS noktaları göstermedikleri, dava konusu parsellerin yerlerini nokta halinde göstermişler, bir kısım dosyalarda kadastro paftası ile orman tahdit haritasını ölçeklerini denkleştirerek çakıştırmamışlar ve bir iki ada bazında dava konusu parselleri yakın çevresi ile göstermediklerinden raporların denetimine olanak sağlamamışlardır. Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; çekişmeli parsellerden aynı adada ve aynı orman içi kapalı ziraat poligonunda kalan tüm dava dosyalarının birlikte keşfi yapılarak, Orman kadastrosu çalışma tutanaklarında isimleri yazılı kişilere ait tarlanın köşesine yada evlerin duvar köşesine (örneğin; orman bakım evi ve lojmanı) yerli kayaya şeklindeki sabit yerlere konulduğu anlaşılan OTS noktaları öncelikle tutanaklardaki tanım, açı ve mesafelere dikkat edilerek zeminde bulunmalı, bulunacak bu sabit noktaların koordinatları belirlenerek, aşağıdaki paragrafta belirtilen yöntemle, kadastro paftasının tahdit haritası ile birlikte ölçekleri denkleştirilerek, memleket haritası üzerine aktarılmak suretiyle, ada bazında ve orman içi kapalı poligon içersinde kalan çekişmeli olan ve olmayan tüm parselleri gösterecek şekilde kapsamlı uygulama yapılmalıdır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986

tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve

-2-

2009/16817 - 17221

Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ... Köyü 124 ada 2 ve 3 sayılı parsellerin tesbit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 23.05.1983 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır. Daha sonra 2896 Sayılı Yasaya göre 23.10.1985 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.