muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9319, Karar No: 2016/8910, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9319 E.  ,  2016/8910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Vasi ... 14.12.2015 tarihli dilekçe ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/966-2015/181 sayılı kararıyla 18 yaşından küçük ...'e vasi tayin edildiğini, küçüklerin ... Çocuk Evleri Koordinasyon Müdürlüğü ile ilişkileri kesildiğinden vasilik görevinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, "...'in ... 'e naklediğinden ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu..." gerekçesiyle ... yönünden yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise "...nın MERNİS adresinin ... olduğundan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili bulunduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın;

- 19. maddesinde ise “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir” hükümlerine yer verilmiştir.

- 22. maddesinde ise "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz."

- 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından 28.09.2001 doğumlu ...'in MERNİS adresinin ... olduğu, anne babasının ...'ta ikamet ettileri, 2008 yılında boşandıkları, velayetinin babası ...'e verildiği, 2008 yılında ... Çocuk Yurduna yerleştirildiği, babasınında 2008 yılından bu yana ...'da ikamet ettiği, ..'nın 16.10.2015 tarihinde ... 'e yerleştirildiği anlaşılmaktadır.

Vesayet makamı değişmediği müddetçe kısıtlılık kararı veren mahkemenin yetkisinin devam edeceğine, somut olayda, kısıtlının bakımevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin ... olduğuna, vesayet makamının değişmediği anlaşıldığına göre yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.10.2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15216, Karar No: 2011/3783, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15216 E.  ,  2011/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmaza komşu olup itirazlı olduğu anlaşılan 101 ada 371 parsele ait dava dosyasının,

2- Çekişmeli taşınmaza yakın komşu olan 101 ada 372 - 373 ve 374 numaralı parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının; kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının dosya içinde yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/750, Karar No: 2024/8083, Tarih: 31.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/750 E.  ,  2024/8083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1313 E., 2023/1202 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/400 E., 2022/17 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından katılma yoluyla kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davacı kadın vekili tarafından ziynet alacağının reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Katılma yoluyla temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlıdır. Davacı kadın boşanma davası yönünden hükmü temyiz etmediğine göre, bu dava yönünden erkeğin katılma yoluyla temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu sebeple, davalı erkek vekilinin boşanma davasındaki kusur belirlemesine ve tazminatlara yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı kadın vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının Almanya'ya gittikten sonra değiştiğini, başka kadınlarla birlikte olduğunu, eşine şiddet uyguladığını, gönül ilişkisi yaşadığı kadınla birlikte yaşadığını, eşini boğmak üzere iken oğlunun kurtardığını, kadına "Ben evlendim, sende git evlen" dediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklardan ... için aylık 600,00 TL, ... için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 1.000,0 0TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 70.000,00 TL maddî ve 70.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde şimdilik ve fazlaya ait talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydı ile 50.000,00 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; boşanma yönünden davayı kabul ettiklerini, davacının ailesinin ekonomik durumunun erkekten yüksek olması nedeniyle taraflar arasında evliliğin başından beri anlaşmazlıkların baş gösterdiğini, davacının sinirli ve asabi bir kişiliğe sahip olduğunu ve müvekkili azarlar bir ses tonu ile konuştuğunu, davacının ortak çocuğa tokat attığını ve burnunun kanadığını, bu davranışlarının taraflar Almanya'ya gittikten sonra daha da arttığını, davacının müvekkile onu aldattığı iftirası atacağını söylediğini, müvekkilin imam olduğunu ve bu nedenle 24 saat evinden ayrılamadığını, müvekkilin bulunduğu yerde sevildiğini ve görev süresinin bitmesine yakın orada yaşayanların imza toplayarak müvekkilin kalmasını sağlamaya çalıştıklarını, eğer müvekkilin sadakatsiz bir yaşam sürmesi söz konusu ise çevrede yaşayan insanların müvekkile bu şekilde yaklaşmayacaklarını, davacının müvekkil görevdeyken ve henüz çocukların okulları bile bitmeden tüm evi boşaltarak evi terk ederek Türkiye'ye döndüğünü, ziynet eşyalarının müvekkilde bulunmadığını, davacının şiddet eğilimi sebebiyle ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, tarafların boşanmalarına, kadının ziynet, nafaka, velâyet, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının, davacı kadına ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliği içerisinde gönül ilişkisi yaşayarak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğuna dair maddî olayları doğrular ve destekler somut görgüye dayalı beyanlarda bulundukları, mahkememizin kabulünde olduğu üzere davacı kadının, davalı eşin kusurlu davranışlarına yönelik iddiaları nedeniyle boşanmaya neden olan olaylarda kusurlu olduğunun ispatlandığı, yine davalı erkeğin ibraz etmiş olduğu cevap dilekçesinde davacı kadına kusur olarak yüklediği iddialarını usulüne uygun delillerle ispat edemediği, dinlenilen davalı tanıklarının beyanlarının tarafların Almanya'ya gitmeden önce Kırşehir'de yaşadıkları döneme ait olduğu, tarafların Kırşehir'de yaşanılanlardan sonra Almanya'ya taşındıkları ve fiilen evlilik birliğine devam ettikleri bu nedenle beyanları tespit edilen tanıkların, tarafların Almanya'ya gitmeden önce Kırşehir'de olan olaylara ilişkin beyanlarının davacı ve davalı tarafın kusur belirlemesinde dikkate alınamayacağı zira bu olaylardan sonra tarafların evlilik birliğini fiilen devam ettirmeleri nedeniyle bu olayların taraflarca affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığının kabul edilmesi gerektiği, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk ...'nın velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk ...'ın ergin olması nedeniyle velâyeti konusunda karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk ... için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine hükmedilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının 10.01.2022 tarihi itibarıyla kaldırılmasına, yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın lehine 18.000,00 TL maddî ve 17.000,00 TL manevî tazminata, her biri 22 ayar 40'ar gram ağırlığında 5 adet Adana burma bilezik (toplam 26.666,67 TL değerinde), 22 ayar 100 gram ağırlığında gerdanlık (toplam 15.000,00 TL değerinde), 22 ayar 50 gram ağırlığında 1 adet fantezi bilezikten (5.000,00 TL değerinde) oluşan ziynet eşyalarının davalı tarafından davacı kadına aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde ziynet eşyaları bedelleri toplamı 46.666,67 TL' nin davalıdan tahsili ile davacı kadına ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tazminatlar, yargılama giderleri, vekâlet ücreti, ziynet alacağının kabulü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran Mahkemece hükmolunan maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu, davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğu, düzenli bir geliri bulunmayan davacı kadın yararına yoksulluk nafakasının koşulları oluştuğu, kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü gerektiği, davacının, dava konusu ziynet eşyalarına davalının düğünden sonra el koyduğunu, bu nedenle davalıda kaldığını ileri sürdüğü, davalının ise iddiayı kabul etmeyerek inkara dayalı savunmada bulunduğu, davacının dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat yükü altında olduğu, dinlenen davacı tanıkları ... T., ... Ç. Ve ... Ç.'nin ziynet eşyasının davalıya verildiği ve davacıya iade edilmediğine ilişkin beyanlarının, somut ve görgüye dayalı olmadığı, davacının, söz konusu ziynet eşyasının zorla elinden alındığını ve davalı da kaldığını ispat edemediği, davanın kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle tarafların bu yönlere ilişkin istinaf itirazlarının kabulüne, yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadın lehine aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, 35.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, davacının ziynet alacağı davasının reddine, tarafların sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; ziynet alacağının reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin kusur belirlemesine ve tazminatlara yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Selahattin'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden Sündüs'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6172, Karar No: 2017/9825, Tarih: 22.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/6172 E.  ,  2017/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Bayri Kaya tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi, ... köyü, 224 ada 6 parsel sayılı 9109,78 m2 yüzölçümlü taşınmaz, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğundan bahisle çamlık vasfıyla ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı ..., tesbit maliki Hazineye husumet yönelterek, çekişmeli taşınmazın 3500 m2'lik kısmına satınalma ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile fen bilirkişisinin 05.08.2011 tarihli kroki raporundaki gibi (A) harfi ve sarı renkle ile işaretli 2622,28 m2'lik kısmın en son parsel numarası verilmek suretiyle tarla olarak davacı ... adına, (B) harfi işaretli kısmının 6487,50 m2 yüzölçümü ile orman olarak ... adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından (A) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir. Dairemizce 30.11.2012 tarihli 2012/7414 Esas-2012/13673 Karar sayılı kararı ile yöntemine uygun orman araştırması ve zilyetlik araştırması yapılması gereklerine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, dava konusu... ili, ... ilçesi, ... köyü 224 ada 6 parsel sayılı taşınmaza yönelik davacı tarafından açılan tescil davasının reddine, tespit gibi ... adına çamlık vasfı ile tesciline, 402 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının Suat Yumru'ya ait olduğunu tutanağın beyanlar hanesine şerh edilmesine, 3402 sayılı Kanunun 32/2. maddesi gereğince karar kesinleştiğinde kesinleşmiş kararın onaylı bir örneğinin, kadastro tespit tutanağı aslının ve dava dosyasının gereği yapılmak üzere ilgili tapu müdürlüğüne devrine karar verilmiş, hüküm davacı Bayri Kaya tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1966 yılında kesinleşen 6831 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 1982 yılında 1744 sayılı Kanun gereğince yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapıldığına, özellikle mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen uzman ziraat bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanmaya elverişli yerlerden olmadığı belirlenerek yazılı biçimde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davanın reddine, tespit gibi ... adına çamlık vasfı ile tesciline karar verilmiş, dosyada bulunan kadastro tutanağında beyanlar hanesinde taşınmazın üzerinde zeytin ağaçları bulunduğuna dair bir şerh bulunmaması karşısında “3402 sayılı Kanunun 19. maddesi gereğince taşınmaz üzerinde

bulunan zeytin ağaçlarının Suat Yumru'ya ait olduğunu(n) tutanağın beyanlar hanesine şerh edilmesine” karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 1 numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan “3402 sayılı yasanın 19. Maddesi gereğince taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının Suat Yumru'ya ait olduğunu(n) tutanağın beyanlar hanesine şerh edilmesine” cümlesi kaldırılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9498, Karar No: 2014/12255, Tarih: 10.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9498 E.  ,  2014/12255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, ... hakkında açılan davayı reddetmiş, ... İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davayı kısmen kabul etmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılara ait işyerinde 25/07/1995-27/07/2010 tarihleri arasında fasılasız olarak mobilya işinde usta olarak çalıştığını, müvekkilinin davalılardan ... İmalat San. Ve Tic Ltd Şti.’nin sigortalısı olarak buralarda çalıştığı gibi aynı çatı altında olması, ortaklarının aynı olması nedeniyle diğer davalı ....’nin işçiliğini de ayrım gözetmeksizin yaptığını, işten ayrılmadan bir sene boyunca gerek bankaya yatırılan gerekse elden ödenen maaşlarda gecikmeler olduğunu, müvekkilinin asgari ücretle çalışıyor gibi SGK’ ya bildirildiğini maaşının net 1.445 TL olduğunu, 4.000,00 TL maaş alacağı bulunduğunu haftada 6 gün cumartesi 13,00 a kadar çalışıldığını, milli bayramlarda çalışıldığını, fazla mesai ücreti ödenmediğini, bordroya yansıtılmadığını 13 yıllık ücretli yıllık iznini kullanmadığını işyerinde yemek ve servis bulunduğunu kışın maddi değeri 150,00 TL olan 30-40 çuval odun verildiğini müvekkilinin 26/07/2010 tarihinde İzmir 30. Noterliğinin 21696 yevmiye nolu ihtarnamesi ile iş akdini maaşlarının ödenmemesi diğerlerinin geç ödenmesi yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi, çalışma düzenindeki bozukluklar nedeniyle feshettiğini, ihtarnamenin ulaşmasına rağmen sosyal hakların ödenmediğini belirtmiş, 1.000,00 TL kıdem tazminatı alacağı, 1.000,00 TL fazla mesai alacağı 13.000,00 TL yıllık ücretli izin alacağı 1.000,00 TL genel tatil alacağı, 4.000,00 TL maaş alacağı olmak üzere toplam 20.000,00 TL alacağın, kıdem tazminatı için akdin feshinden ücret alacakları için ihtarname tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazlarının olduğunu, iş akdini davacının feshettiğini ve alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin dava dilekçesindeki taleplerinden ücret, kıdem tazminatı, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarına faiz talep ettiği, yıllık izin ücreti alacağına faiz talep etmediği gözden kaçırılarak, yıllık izin ücretine faiz yürütülmesinin HUMK. nun 74. (HMK. 26) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasındaki “12.710,23 TL brüt izin ücreti alacağının dava tarihi olan 16/08/2010” satırının hükümden çıkarılarak yerine “12.710,23 TL brüt izin ücreti alacağının dava dilekçesinde faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 4.05 TL'sinin davacıya arta kalanın davalılardan ... İmalat San. ve Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/7143, Karar No: 2013/11522, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/7143 E.  ,  2013/11522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali-Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak duruşma günü tebliğ pulu bulunmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir