muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13471, Karar No: 2025/2245, Tarih: 11.02.2025

Dosyadaki irsaliye fişlerinin 03.09.2013 ve 04.09.2013 tarihli oldukları anlaşılmaktadır.

Sanık ... savunmalarında, diğer sanık ... ile nakliye işi için anlaştığını, kutular yüklenirken birkaç tanesini açtırdığında cam tabak olduğunu gördüğünü, bu nedenle yükün tamamının tabak olduğunu düşündüğünü, sigara olduğunu bilmediğini, görevliler tarafından durdurulduğunda çok rahat olarak kamyonun kasasını açtığını, sigaraları arama sırasında gördüğünü söylemiş ise de, bu savunmasının 15.11.2013 tarihli olay tutanağıyla çelişmesi, tutanakta sanığın yapılan mülakatta tedirgin olduğunun gözlendiği, sorulan sorulara panik cevaplar verdiğinin belirtilmesi, kaldı ki suç tarihinin 15.11.2013 olmasına karşın yaklaşık 2 ay önceye ilişkin yani 03.09.2013 ve 04.09.2013 tarihli iki adet sevk irsaliyesi sunması, hazırlaktaki beyanında ...’a ait bir ay kadar önce İstanbul’a benzer şekilde yük götürdüğünü söylemesi, sürekli şoförlük yapan bir kişinin geçmiş tarihli sevk irsaliyesi ile yük götürülemeyeceğini bilmemesinin mümkün olmaması, ele geçen sigara miktarı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanına itibar edilemeyeceği ve müsnet suçu diğer sanık ...’la iştirak halinde işlediği sabit olduğu ve cezalandırılması gerekçesiyle beraate ilişkin hükmün bozulması yerine, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle sanığın beraatine ilişkin yerel mahkemenin kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 11.02.2025
Yargıtay — Esas No: 2013/6007, Karar No: 2014/18578, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6007 E.  ,  2014/18578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ile... Doğalgaz Kalorifer Bakım Tank Baca Temizliği Tank ve Kazan Kesimi Ltd. Şirketinde çalışan sanıklar ... ve ...'nın katılanın müdürlüğünü yaptığı okulun kalorifer kazanlarını sanıkların temizlemesi konusunda anlaştıkları, sanıkların bu temizliği yaparken kalorifer tanklarında bulunan 4,5 ton fuel oil yakıtının getirdikleri araca çekilip kazanları temizledikleri fakat işlem bitince çekilen yakıtı tekrar kazanlara doldurması gerekirken doldurmayıp üzerilerine geçirdikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların aksi ispatlanamayan savunmalarında böyle bir olayı gerçekleştirmediklerini beyan etmeleri, katılanın “temizliğin sanıklarca ücretsiz olarak yapılması sebebi ile konu ile ilgili bir tutanak tutmadıklarını” beyan etmesi , okulla yapılan yazışma sonucu; tankların içindeki başlangıçtaki fuel oil miktarı ile temizlik sonrası kalan miktarı gösterir bir belgenin bulunmaması, tanık ...'in temizlik esnasında başından sonuna kadar orada olmayıp aralıklarla gidip bakması vesilesi ile konuya dair görgüye dayalı tam bir bilgisinin olmaması karşısında, sanıkların üzerilerine atılı suçu işledikleri yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı sanık savunmaları, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/490, Karar No: 2007/2571, Tarih: 19.07.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/490 E.  ,  2007/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı aracın, davalı ... Belediyesine ait kapalı otoparkta bulunduğu sırada çıkan yangında hasar görerek kullanılamaz hale geldiğini belirterek, sigortalıya ödenen tazminattan hurda bedelinin çıkarılmasından sonra kalan 26.654.760.000 TL.nin 17.02.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, aracın yanmasına sebeb olan yangın ve sonuçlarından sorumlu olmadıklarını, yangını çıkartmaktan dolayı ... ... ve ... isimli kişilerin yargılamalarının devam ettiğini, yangının olduğu Azdavay Belediyesine ait binanın kapalı otopark olmadığını, kapalı pazar yeri olarak yapıldığını , olay tarihinde bina içine araçların izinsiz olarak park edildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile, 20.000,00 YTL. tazminatın 17.02.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece sigortalı aracın yanmasında davalı belediyenin kusuru bulunduğu düşüncesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç toplanan delillere ve dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dinlenen tanık beyanların Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin celbedilen 2004/18- 2004/274 E.K sayılı dosyası suretinde ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, araçların bu arada davalı tarafa sigortalı ... plakalı aracın da bırakıldığı kısmın belediyeye ait pazar yeri hizmetiyle ilgili olduğu, belediyenin umuma açık otapark hizmetine tahsisinin söz konusu olmadığı, ancak kış mevsiminde, araç sahiplerinin, araçlarını bu yere bırakmak istedikleri ve bunda ısrar ettikleri anlaşılmaktadır. Hatta araç maliki ... 16.12.2004 tarihli celsedeki ifadesinde zabıta memurlarının aracı garaja koymaması hususunda kendisini ikaz ettiklerini de söylemiştir. Tüm bu delillere göre belediyenin umuma açık bir biçimde otopark hizmeti vermediği açıkça anlaşılmaktadır. Yine belediyenin garaja konulan araçların herhangi bir kaza veya kasti harekete ilgili muhtemel zararı için güvenlik hizmetiyle yükümlü olduğu da söylenemez.

Kaldı ki, tüm delillerden Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin dosyası kapsamından anlaşıldığı gibi yangın 3. kişilerin kasti fiilleri sonucu çıkmıştır. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan sanıklardan ... ... garajda ...'e ait aracı kasten yaktıklarını bu amaçla olay yerine gittiklerini muhkem olmayan garaj penceresinden içeri girdiğini ve yangını gerçekleştirdiklerini ikrar etmiştir.

Kaldı ki, tüm delillerden Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin dosyası kapsamından anlaşıldığı gibi yangın 3. kişilerin kasti fiilleri sonucu çıkmıştır. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan sanıklardan ... ... garajda ...'e ait aracı kasten yaktıklarını bu amaçla olay yerine gittiklerini muhkem olmayan garaj penceresinden içeri girdiğini ve yangını gerçekleştirdiklerini ikrar etmiştir.

Açıkça anlaşıldığı gibi davacıya sigortalı aracın yanmasında davalı belediyeye atfı kabil kabul edilebilecek herhangi bir kusur söz konusu değildir. Mahkeme gerekçesinde, pencere camlarının sağlam olmaması nedeniyle belediye kusurlu kabul edilmiştir. Ancak, belediyenin araçları koruma amaçlı bir yükümlülüğünü gösteren herhangi bir delil yoktur. Kaldı ki, yangını gerçekleştirdiğini ikrar eden ... ... yaktığı aracın kapı kilidini dahi kanırtarak açtığını beyan ettiğine göre muhkem olmayan pencere camının sanık için önemli bir engel teşkil etmeyeceği de aşikardır. Bu durumda üçüncü şahısın önlenmesi kabil olmayan fiiliyle olay gerçekleştiğine göre davalı belediyenin kusurlu kabul edilmesi mümkün değildir. Ayrıca belediyenin kusursuz sorumluluğunu gerektirecek zorunlu bir halde de söz konusu değildir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle, davacı .... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüylü, hükmün davalı

belediye başkanlığı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 19.7.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5136, Karar No: 2022/11841, Tarih: 10.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5136 E.  ,  2022/11841 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/12/2020 tarihli ve 2020/91890 soruşturma, 2020/109975 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/03/2021 tarihli ve 2021/2490 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/01/2022 gün ve 2022/3038 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli facebook hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüpheli ...'un hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin memleketinin ... olduğu, ...'da yaşadığı, ...'in Yeri adlı işletmede çalıştığı " şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 12/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 26/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü’nün yazı ve eklerine göre şikayet konusu edilen facebook profilinde görülen suç failinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin yapılamadığı ve şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan IP numarasının ... Birleşik Devletlerinde bulunan facebook şirketinden temin edilmesi gerektiği ancak ... Birleşik Devletlerinin bu konudaki talepleri karşılamadığı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/03/2021 tarihli ve 2021/2490 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4064, Karar No: 2020/5953, Tarih: 19.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/4064 E.  ,  2020/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “sahte fatura kullanma” suçundan verildiği ve sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilmiş bir mütalaanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili kurumdan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının gerçekleşmesi ve zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa iddianamede yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2- Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 18.01.2013 tarih ve 2013/1393 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13896, Karar No: 2018/8495, Tarih: 27.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2015/13896 E.  ,  2018/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/10/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/05/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı eşin evli olduğunu bilmesine rağmen onunla birliktelik yaşayarak evliliğinin bitmesine neden olduğunu, bu durumun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının eşi ile davalının, evlilik birliği devam ederken karı-koca hayatı yaşamaya başladıkları, bu durumun kişilik haklarını zedeler nitelikte bir haksız eylem olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, evlilik birliği devam ederken, eşlerden biri ile evli olduğunu bilerek birlikte olan üçüncü kişiden diğer eşin manevi tazminat isteminde bulunup bulunmayacağı hususundadır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 06/07/2018 tarihli ve 2017/5 E. - 2018/7 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; TMK 185/3 maddesinde düzenlenen sadakat yükümlüğü, evlilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, ihlal edilmesi durumunda yalnızca sözleşmenin taraflarının yani eşlerin birbirlerine karşı ileri sürebilecekleri nisbi hak niteliğindedir. Yani mutlak bir hak mahiyetinde olmadığı için, herkese karşı ileri sürülemez.

Davacı, kişilik hakkı ihlallerini düzenleyen genel hükümlere yani TMK’nun 24-25 ve TBK’nun haksız fiil sorumluluğuna ilişkin temel düzenlemesi olan 49/1 (BK. 41/1) ve kişilik değerlerinin zedelenmesine ilişkin TBK 58. (BK 49.) maddelerine de dayanamaz. sözkonusu yasa maddeleri gereğince haksız fiil sorumluluğundan söz edilebilmesi için, diğer şartların yanında ayrıca zarara sebep olan fiilin hukuka aykırı olması yani emredici bir hukuk normuna aykırı olması gerekir. Somut olayda, eş olmayan davalı yönünden fiilin hukuka aykırılık şartı gerçekleşmemiştir.