muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1266, Karar No: 2019/8713, Tarih: 01.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1266 E.  ,  2019/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01.10.2019 Salı günü davacı vekili Av. ... ve davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... Yolları A.Ş. hakkında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, mal kaçırma amacı ile dava konusu aracını 15.11.2010 tarihinde davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne devrettiğini belirterek, bu tasarrufun iptali ile bedelin üçüncü kişiden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin, davanın reddine ilişkin kararı, dairemizin 25.05.2015 tarih 2014/1717 Esas 2015/7642 Karar sayılı ilamı ile dava konusu aracın borcun doğumundan sonra aynı gruba ait ve ortakları arasınada organik bağ bulunan şirkete satıldığı, davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin borçlu şirketin mali durumunu bilen veya bilmesi lazım kişilerden olduğundan İİK'nun 280/1.maddesine göre tasarrufun iptaline karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve bozmaya uygun olarak karar verilmiş bulunmasına göre davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nden alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 16.650,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/784, Karar No: 2023/2512, Tarih: 09.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/784 E.  ,  2023/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/68 E., 2021/85 K.

KATILANLAR : ..., ...., ..., ...,

... Altunal, ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gökçeada Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.04.2013 tarihli ve 2013/68 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında farklı tarihlerde, Uğurlu Köyünde yaşayan ve aralarında husumet bulunan katılanlara ait ... baş hayvanları sürüde bulundukları sırada çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan her bir katılana yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143/1, 43/1, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/40 Esas, 2014/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, katılanlara yönelik ayrı ayrı 8 kez 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g, 143, 168/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2014 tarihli ve 2013/40 Esas, 2014/160 Karar sayılı kararının sanık ve müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/14449 Esas, 2020/1328 Karar sayılı kararı ile, gerekçe ile hüküm arasında çelişki bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 143 ve 168. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, katılanlara yönelik ayrı ayrı 8 kez 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, katılanlara yönelik ayrı ayrı 8 kez 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin soruşturma aşamasındaki beyanlarını baskı altında verdiğini belirttiğine, Gökçeada ilçesinde hayvanların salma şeklinde gezmeleri, bağlı olmamaları sebebi ile serbest gezmeleri esnasında karışmaları ihtimalinin bulunduğuna, müvekkilinin başkasına ait hayvanları yakalayıp kendi hayvanlarının arasına katmadığına, dosyada her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil de bulunmadığına ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Çanakkale ili Gökçeada ilçesi Uğurlu Köyü'ndeki husumetinin bulunduğu vatandaşlara ait olduğunu bildiği küçükbaş hayvanları, 2012 yılından itibaren babasının üzerine kayıtlı ancak kendisinin kullandığı 17 ... plakalı araçla ikişer üçer çaldığı, hayvanların sahiplerine aidiyetini belirten kulak küpelerini kestiği, nişanlarını (işaretlerini) bozduğu, hayvanları çalarken köpek kullandığı, tüm bunları yaparken tek başına olduğu tüm dosya kapsamı ve sanığın kendi beyanları ile sabit kabul edilerek Yerel Mahkemece mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçlamayı 13.02.2013 tarihli Cumhuriyet savcısı huzurundaki sorgusunda ikrar etmiştir. Tanıklar M.A., Ş.V., K.D., M.Ö. ve C.A.'nın iddiaları doğrulayan beyanları, veteriner hekim tarafından düzenlenen bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten her bir katılana karşı ayrı ayrı 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g ve 62. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 6 ... hapis cezalarının, kazanılmış hak gözetilip 7.000,00 TL adlî para cezaları üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, 2 yıl 6 ... hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 11 ... 20 gün hapis cezalarına indirildikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a ve 52/2 maddelerinin tatbiki ile 7.000,00 TL adli para cezalarına çevrilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/68 Esas, 2021/85 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g ve 62. maddelerine göre her bir katılana karşı ayrı ayrı 8 kez belirlenen 2 yıl 6 ... hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek her bir katılana karşı ayrı ayrı 8 kez 7.000,00 TL adli para cezaları üzerinden infazına” karar verilmek suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7965, Karar No: 2018/6221, Tarih: 04.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7965 E.  ,  2018/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.03.2014 tarih, 2012/11-1382 Esas, 2014/124, 11.07.2014 tarih, 2012/11-1512 Esas, 2014/366 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, CMK 225/2 maddesi gereğince, mahkeme fiilin nitelendirmesinde mütalaa ve iddianame ile bağlı olmayıp, "sahte fatura düzenlemek" ve "muhteviyatı itibarıyla sahte fatura düzenlemek " suçlarının nitelikleri farklı olmakla birlikte konusu aynı belgeler olduğundan 213 sayılı kanun gereğince yeniden mütalaa alınması gerekmediği cihetle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Sanık hakkında 2006 takvim yılında işlediği 213 sayılı Vergi Usul Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak fiilleri nedeniyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve mahkemece de sübut bu şekilde kabul edildiği halde, sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden aynı takvim yılı içerisinde işlenen sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının tek suç kabul edilerek ve aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma ve düzenleme eylemlerinde TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği de gözetilmeden hüküm kurulması ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık tarafından defter belge ibraz yazısının tebliğ alınmasından itibaren istenen belgelerin süresi içerisinde vergi dairesine sunulduğu, sadece bulamadığını beyan ettiği 1 adet faturayı ibraz edemediği, bu nedenle sanığın suç kastı ile hareket etmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Sanık hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık tarafından defter belge ibraz yazısının tebliğ alınmasından itibaren istenen belgelerin süresi içerisinde vergi dairesine sunulduğu, sadece bulamadığını beyan ettiği 1 adet faturayı ibraz edemediği, bu nedenle sanığın suç kastı ile hareket etmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9429, Karar No: 2017/586, Tarih: 14.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9429 E.  ,  2017/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nun 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınan ... ...’a karşı işlenen yağma suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 14/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17991, Karar No: 2015/26124, Tarih: 02.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17991 E.  ,  2015/26124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20.11.1996 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15141, Karar No: 2006/16141, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15141 E.  ,  2006/16141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Eski ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.