muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3181, Karar No: 2014/7450, Tarih: 17.04.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28.09.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3719, Karar No: 2015/21874, Tarih: 04.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/3719 E.  ,  2015/21874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın,... Lisesinde öğrenci iken, madde bağımlısı olması nedeniyle okulla ilişiğinin kesildiği, sanığın bu duruma sinirlenerek okulun açık olan kapısından içeriye girip öğretmenler odasının camını kırdığı, okul müdürünün emniyet ekibini araması üzerine okulda yapılan araştırmada, sanığın üçüncü katta bulunan sınıfta saklanmış halde bulunduğu, bu suretle sanığın kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ikrarı, şikayetçi beyanı, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesi gereğince hükmolunan bir yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince 7.300 TL adli para cezasına çevrildiği, ancak adli para cezasının ayda 200 TL olmak üzere 20 ayda ödenmesine karar verilmek suretiyle toplam 4.000 TL adli para cezasının ödenebileceği şekilde taksit miktarı ve süresi belirlenmek suretiyle hükümde karışıklık oluşturulması ve sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak “ayda 200 TL olmak üzere 20 ayda ve 20 eşit taksitle” ibaresi tamamen çıkartılarak yerine, “aylık 20 eşit taksitle” ibaresinin eklenmesi suretiyle ve ayrıca, hükmün ilgili kısmına “TCK'nın 52/2” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6697, Karar No: 2013/5179, Tarih: 16.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/6697 E.  ,  2013/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... İmar ve Şehircilik Müdürlüğü Yetkilileri olan ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/09/2012 tarihli ve 2012/6451 soruşturma, 2012/7318 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile kaldırılmasına dair, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2012 tarihli ve 2012/1561 Değişik İş sayılı Kararının;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 23/01/2007 tarihli ve 2006/8381 Esas, 2007/487 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, müşteki ... Tekstil Anonim Şirketinin şikayeti üzerine Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli Belediye Yetkilileri hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanunun 3. maddesi uyarınca istenilen soruşturma izninin ... Kaymakamlığınca verilmediği, söz konusu izin vermeme kararının da itiraz edilmeksizin kesinleştiğinden bahisle şüpheliler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın mercii Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesince kabulü ile şüpheliler hakkında kamu davası açılmak üzere kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, ortada soruşturulması gereken bir suçun bulunmadığı, söz konusu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın inceleme yapılmasına yer olmadığına dair karar olarak değerlendirilip 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 172-173. maddeleri kapsamında itiraza konu bir karar niteliği taşımayacağından, itiraz merciince inceleme yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yapılan soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği yönündeki kabul ile itirazın kabulü ile şüpheliler hakkında kamu davası açılmak üzere kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08/03/2013 gün ve 94660652-105-41 -1356-2013/4044/16734 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine nazaran müşteki ... Tekstil İhtiyaç Maddeleri Ev Gereçleri İnşaat Otomotiv, Pazarlama Dağıtım Sanayi ve Ticaret A.Ş vekili tarafından verilen şikayet dilekçesi üzerine C.Savcılığınca 4483 sayılı Yasaya göre soruşturma yapılması için evrakın ... Kaymakamlığına gönderildiği, yapılan ön inceleme sonunda ... Kaymakamlığınca 20/06/2012 tarihinde soruşturma izni verilmemesine karar verildiği ve bu kararın sadece sanıklara tebliğ edildiği, oysa 4483 sayılı Yasanın 9. maddesi gereğince soruşturmaya izin verilmemesine ilişkin kararın müşteki tarafa da tebliğ edilmesi gerektiği,

ancak dosyada tebliğ edildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı gibi, müşteki vekilinin de dilekçesinde kendilerine bir tebligat yapılmadığını savunduğu hususları nazara alındığında henüz soruşturmaya izin verilmemesi kararının kesinleşmediği ve buna bağlı olarak Kocaeli C.Savcılığının kovuşturmaya yer olmadığına dair 10/09/2012 günlü kararı ile bu karara yapılan itirazı kabul eden Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2012 günlü kararının yok hükmünde olduğu ve bu aşamada kanun yararına bozma yoluna gelinemeyeceği anlaşıldığından vaki talebin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4301, Karar No: 2023/3917, Tarih: 14.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4301 E.  ,  2023/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1517 E., 2022/1928 K.

Avukat ...

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TARİHİ : 20.10.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/427 E., 2022/185 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla işyerinde uygulanmak üzere toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını ancak toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, ihbar olunan yüklenici firma ile muhtelif trafo merkezlerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını, yükleniciye bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı talebi olamayacağını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene verilen hizmet alım işinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığınca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğu, davacının söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmadığı, anılan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19371, Karar No: 2017/10549, Tarih: 15.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19371 E.  ,  2017/10549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı asil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde kısaca; aracında meydana gelen hasar ve ödediği trafik cezası sebebi ile 3742,64 TL maddi, 5.000,00 TL de manevi tazminat ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece ; iş bu davanın 02/03/2016 tarihinde yapılan duruşmasında; davacının duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği, herhangi bir mazeret de bildirmediği, bu şekilde takipsiz kalan iş bu dava dosyasının yasal süre içerisinde yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, aradan üç aylık süre geçmesine rağmen davacının dilekçe ile başvuruda bulunup dosyanın yenilenmesini talep etmediği anlaşıldığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı asil tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı asil ...'nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3227, Karar No: 2022/8989, Tarih: 10.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3227 E.  ,  2022/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece suça sürüklenen çocuklara zorunlu müdafi olarak aynı müdafiin atandığı, suça sürüklenen çocuk ...’ın savunmasında üzerilerine atılı suçu, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile beraber işlediklerini savunması, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in ise suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla; aralarında menfaat çatışması bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ile ... ve ...’a ayrı birer müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek Avukatlık Kanunu'nun 38. ve CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13686, Karar No: 2010/9721, Tarih: 14.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/13686 E.  ,  2010/9721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26/10/2005 gün ve 2004/577 Esas, 2005/766 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin 01/02/2006 tarihinde tefhim olunan hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16/02/2006 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.