muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2776, Karar No: 2021/2218, Tarih: 02.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2776 E.  ,  2021/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın reddine dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 24.09.2015 tarihinde davalıya sigortalı ... plakalı araç ile davacının yolcu olduğu .... plakalı araç arasında gerçekleşen davacının yaralandığı trafik kazasında fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 41.000,00 TL bakiye iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 64.475,64 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 64.475,64 TL maluliyet tazminatının 08.12.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesi kararına davalı vekilince yapılan itiraz üzerine Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Başvuru, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının tazminatının belirlenmesi için alınan raporda davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmesinde 1931 tarihli PMF yaşam tablosu dikkate alınarak hesaplama yapılmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınmıştır.

Gerçek zarar miktarı; davacının olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Desteğin veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için, TRH 2010 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömrün belirlenmesi ve % 1,8 teknik faiz uygulanmadan tazminatın hesaplanması; bilinmeyen/ işleyecek devre hesabı yapılırken, bilinen son gelirin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi yönteminin kullanılması; tazminat hesaplamasının davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek 2019 yılı verileri (işlemiş/ işleyecek devre belirlemesi için) baz alınarak yapılması için, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre (sürekli işgücü kaybı tazminat miktarı için davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, davacı lehine 64.475,64 TL tazminatın davalıdan tahsiline ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına toplam 7.442,30 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Sigortacılık Yasası 30/17 md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. Maddesinin 13 nolu fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince maktu vekalet ücretininin altında kalmamak kaydıyla hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/802, Karar No: 2015/15081, Tarih: 18.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/802 E.  ,  2015/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2014

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkili şirket arasındaki konsinye lastik satışları ile ilgili 2007-2012 yıllarına ait 95.000,00 TL tutarında 940 adet lastiğin bedelinin ödememesi nedeniyle icra takibi başlattıklarını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın kendi iç denetimi sonucunda kayıp ve eksik lastikleri bulunduğunun tespit edildiğini, sayı detay ve birim fiyatı vermeden, ayrıca irsaliye sunamadan müvekkili şirketten yüklü alacak talep ettiklerini, davacı tarafın iddia ettiği mal alım satımını kanıtlaması için gerekli faturaların ibraz edilemediğini, iddia edilen satışı ispatlayarak dayanak belgeleri ortaya koyacak tarafın davacı taraf olduğunu, davacı tarafın delil listesinde icra takibine konu ürünlere ilişkin irsaliyelerin yer almadığını savunarak davanın reddi ile % 20 oranından az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuyla da davacının konsinye lastikleri davalı marketlerine verip teslim ettiğini yasal deliller ile kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın ve koşulları oluşmadığından davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5280, Karar No: 2012/4580, Tarih: 24.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5280 E.  ,  2012/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile tapunun iptali ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12010, Karar No: 2016/16627, Tarih: 07.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/12010 E.  ,  2016/16627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasına konu ... parsel ile ... parsel ve ... parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların kendisi tarafından meydana getirildiğini açıklayarak adına tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının tespit isteğine konu evin tüm kardeşlerin katkısı ile yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı meskenin %64,62'sinin, ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki garaj, depo ve tandırlığın davacı tarafından yaptırıldığının tespiti ile bu hususun tapu kaydının beyanlar hanesine şerh düşülmesine, ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki 2 adet ceviz ağacı ve bağ dışındaki ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında olan temyiz itiazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Davacı taraf, tarafların ortak mirasbırakanı ... adına bahçe vasfı ile kayıtlı olan dava konusu ... parsel üzerinde bulunan tek katlı yapının tamamının kendisi tarafından yapıldığının iddia etmiştir. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda; Mahkemece araştırılması gereken husus muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle, kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır. Toplanan deliller ve dosya kapsamından, dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarında dava konusu evin yapımı için tüm kardeşlerin ortak karar aldıkları ancak davacının refakatinde evin yapıldığının belirtildiği, davalı tarafça 25.03.2013 havale tarihli yapılan ödemeler ve ödemelerin dağılımı başlıklı adi nitelikteki belgelerin dosyaya sunulduğu, bu doğrultuda Mahkemece ek bilirkişi raporu alınmasına karar verildiği, 31.03.2014 tarihli inşaat ek bilirkişi raporunda ise evin yapımına davacı ve davalıların yaptıkları katkının oransal olarak hesaplandığı görülmüştür. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı

-//-

-//-

yapının tamamının yalnızca davacının emek ve gelirleri ile yapıldığı ispatlanamadığından bahsi geçen muhdesat yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

b-22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi, eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı sadece şahsi bir haktır. (TMK 722, 724, 729. md.ler) Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda güncel hukuki yararın varlığı ve iddianın ispatlanması halinde, muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar vermek gerekir.

Açıklanan nedenlerle Mahkemece, 2 adet ceviz ağacı ve bağ dışındaki ağaçların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru değildir.

c-Diğer yandan, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “Beyanlar” başlıklı 1012/2, 3. maddesine göre, taşınmaz mülkiyetine ilişkin kamu hukuku kısıtlamalarının beyanlar sütununa yazılması ve bu sütuna yazılabilecek diğer hususlar tüzükle belirlenir. Özel kanun hükümleri saklıdır. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60.maddesine göre de, kütüğün beyanlar sütununa, mevzuatın yazılmasını öngördüğü hususlar tarih ve yevmiye numarası belirtilerek yazılır. Söz konusu yasal düzenlemelere göre, her beyanın tapu kütüğünün beyanlar sütununda gösterebilmesi mümkün değildir. Bunun için, Türk Medeni Kanunu'nda ya da özel kanunlarda bu konuda bir hükme yer verilmiş olması veya Tapu Sicil Tüzüğü'nde bir düzenleme yapılmış olması gerekir. Mevzuatın yazılmasına izin vermediği bir belirtme kütüğün beyanlar sütununda gösterilemez.

Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen, taşınmazın heyelan bölgesinde kalması(710 m), geçit hakkı(748 m), toprağın iyileştirilmesi(755 m), eklentiler(1012/1 m) ile özel yasalar arasındaki 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 41.maddesi, 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun değişik 7. maddesi, 3194 Sayılı İmar Kanunu'nun 11. maddesi, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 12. maddesi, 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 22. maddesi, 2981 Sayılı İmar ve Gecekondu Mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemleri düzenleyen yasa uyarınca hak sahibine tahsis beyanları, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 15. maddesi, 2924 Sayılı Orman Köylüsünün Desteklenmesine Dair Kanunu'nun 7. maddesi ve 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/II. maddesi tapunun beyanlar sütununa şerh verilmesine imkan veren yasal düzenlemelerden bir kısmıdır.

Somut olay, tapunun beyanlar sütununa tescile imkanı veren yasal düzenlemelerden hiçbirine uymamaktadır. Bu itibarla, Mahkemece, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan muhdesatların davacı tarafından yapıldığının tespitine karar verildikten sonra bu durumun tapu kaydının beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının 1. bentte yazılı sebeplerle yerinde görülmediğinden reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 148,25 TL peşin harcın istek halinde bir kısım davalılara iadesine 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10212, Karar No: 2019/9902, Tarih: 21.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10212 E.  ,  2019/9902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraati ile diğer atılı suçlardan mahkumiyetine dair Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.11.2017 gün ve 2017/183 Esas, 2017/151 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdurelerden ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükmün incelenmesinde;

... sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan mağdure ... vekili, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure ... vekilinin temyiz istemlerinin ... sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde öz babası olan sanığın kendisiyle bazen anal bazen de vajinal yoldan ilişkiye girdiğini beyan etmesine rağmen annesi katılan ...'nin bunu doğrulamayıp mağdurenin, kendisine anal ve vajinal bölgesine sanığın cinsel organını sürttüğünü söylediği şeklindeki tarafların çelişkili anlatımları, tanık ifadeleri, savunma ve alınan raporda hymende herhangi bir yırtık bulunmayıp intakt olduğu, anal sfinkter tonusun normal olarak değerlendirilip akut ya da kronik fiili livatayı düşündürecek herhangi bir tıbbi bulguya rastlanılmadığının bildirilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, eylemin organ veya sair cisim sokulması suretiyle gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine yazılı şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ... sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2018/31 Esas, 2018/139 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün ... sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32043, Karar No: 2014/23413, Tarih: 15.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32043 E.  ,  2014/23413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi gereğince 180 gün hapis cezasına hükmedilerek sonuçta adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek teliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23293, Karar No: 2015/27591, Tarih: 06.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/23293 E.  ,  2015/27591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, rücuen tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının trafik kazasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, hak sahibine ödenen tazminatın rücuen tazminini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacı tarafın 06/11/2012 tarihli duruşmaya gelmediği, herhangi bir mazeret de bildirmediği, bu nedenle HMK’nın 150.maddesi uyarınca dava yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, aradan üç ay geçmesine rağmen davacının davayı yenilemediği, gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili bozmadan sonra duruşma gününün kendilerine tebliğ edilmediği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Tebligat Yasasının 10 uncu maddesi gereğince tebligat, tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bununla birlikte, kendisine tebliğ yapılacak kişinin müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması olanaklıdır. 6099 sayılı Yasayla bu maddeye eklenen ikinci fıkraya göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya herhangi bir nedenle tebligatın yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip tebligat buraya yapılacaktır.