muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5790, Karar No: 2009/12631, Tarih: 04.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5790 E.  ,  2009/12631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ,davalı ... ile aralarında daha öncesi olmakla beraber en son 01.01.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile ... Merkez Cumhuriyet Caddesinde bulunan 925 ada 17 nolu parSeldeki park vasıflı üstü örtülü nitelikteki yerle ilgili kira sözleşmesi yapıldığını, 6570 sayılı kanunda öngörülen şekilde tahliye davası ikame edilmeden söz konusu yerin 15 yıllığına ...’na tahsis edildiğini , belediyenin ise bu tahsise dayanarak kira sözleşmesine rağmen söz konusu yeri cebren boşaltarak mevcut yapıların yıkımı yoluna gittiğini, 2886 sayılı Devlet İhale Yasası Hükümlerine göre ihale sonucu kiralanmasının 6570 sayılı yasanın uygulanmasına engel teşkil etmeyeceğini, 6570 sayılı kanunun 11. Maddesinde " kiracı kira müddetinin bitmesinden en az 15 gün evvel mecuru tahliye edeceğini yazı ile bildirmediği taktirde sözleşme aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılır" yine aynı kanunun 7. Maddesinde yer alan " tahliye sebeplerine dayanan bir tahliye davası kiralayan tarafından ikame edilmediğinden " mevcut kira sözleşmesinin 01.01.2009 tarihine kadar aynı şartlarla uzatılmış olduğunun tespitine, belediyece yapılan haksız müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., 01.01.2006-31.12.2006 tarihli sözleşme hükümleri gereği 2886 sayılı kanun kapsamında sözleşme düzenlendiğini, bu sözleşmeye 2886 sayılı kanunun ve bu kanunun 74. Maddesine istinaden çıkartılan tahliye yönetmeliği hükümlerinin uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin süresinin bitimi ile sona ermesi, idarenin de sona eren sözleşme ile bağlı olmadığını bildirmesi karşısında, idarenin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2009/5790-12631

Mahkemece, sözleşmenin süresinin bitimi ile sona ermesi, idarenin de sona eren sözleşme ile bağlı olmadığını bildirmesi karşısında, idarenin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2009/5790-12631

Davacı, 2886 sayılı Kanun çerçevesinde yapılan ihale sonucunda taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 6570 Sayılı Kanuna tabi bulunduğunu ileri sürmüş ve mahkeme kararı olmadan tahliyenin gerçekleşemeyeceğinden bahis ile muarazanın giderilmesi isteminde bulunmuştur.Davacının dayandığı kira sözleşmesi 1.1.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Dava konusu kiralanan alanın bulunduğu park tümü ile İl Özel İdaresi tarafından, davalı belediyeye 3.3.2008 tarihinde tahsis edilmiştir.Davalı ... bu tahsisten önce 26.7.2006 tarihli ihtarname ile kiralananın 15 gün içinde boşaltılmasını davacıdan istemiştir. Bir davada ileri sürülen maddi vakıaların hukuki nitelendirmesini yapmak, uygulanacak yasa maddelerini bulup uygulamak doğrudan hakimin görevidir. (HUMK.76.md.).18.05.1955 tarihinde kabul edilen 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanunun 14. maddesinde “2490 sayılı Artırma, Eksiltme ve İhale Kanununa tabi olarak kiraya verilen gayrimenkuller hakkında da bu kanun hükümleri tatbik olunur.” hükmü bulunmaktadır.2886 sayılı Devlet İhale Kanunu; kamu kurumlarının satım, kira ve benzeri konularda yapacakları ihalelerin yöntemlerine, içeriklerine ve sonuçlarına ilişkin düzenlemeler taşımaktadırlar. Dolayısıyla; 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre kiraya verilen taşınmazların da (6570 sayılı Kanunun 1. maddesinde öngörülen koşulları taşımaları halinde), 6570 sayılı Kanun kapsamında olacaklarının ve bunlara ilişkin kira sözleşmeleriyle ilgili olarak, ancak 7. maddede tahdidi olarak sayılan nedenlerden birine dayanılmak ve ilam alınmak suretiyle tahliyenin sağlanabileceğinin kabulü gerekir.Somut olayda, taraflar arasındaki kira sözleşmesine konu taşınmazın nitelikleri itibariyle 6570 sayılı Kanun kapsamında yani musakkaf olup olmadığı dosya kapsamından açıkça anlaşılamamaktadır. Öyle olunca; Yerel Mahkemece öncelikle davaya konu taşınmazın (kiralananın) 6570 sayılı Kanun kapsamında bulunup, bulunmadığı belirlenmek suretiyle, eğer anılan Kanun kapsamında ise bu kanun hükümlerine göre tahliye koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi, bu kanun kapsamında değil ise şimdi ki gibi hüküm kurulması gerekirken, taşınmazın 6570 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususunda keşif ve bilirkişi raporu almadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı lehine BOZULMASINA, 4.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/891, Karar No: 2025/1837, Tarih: 12.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/891 E.  ,  2025/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/188 E., 2022/21 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dairemizin 19.10.2022 tarih ve 2022/4636E., 2022/12698 K. sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararının öncelikle istinaf kanun yoluna tabi olduğu belirtilerek, ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine iadesine karar verildiği,

İlgili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, dosyanın Yargıtay incelemesine tabi olduğu gerekçesiyle geri çevrildiği ve dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda belirtilen ilamımızda da belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk Derece Mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Belirtilen açıklama ışığında, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, dosya esasının bu şekilde kapatılmasına 12.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/17342, Karar No: 2017/11292, Tarih: 04.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17342 E.  ,  2017/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar sebebiyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik - ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinden ...'ın sürücüsü, diğerlerinin yolcusu olduğu araca tam kusurlu olarak çarpması sonucu davacı yolcuların kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığını, davacı sürücü ...'ın da yaralandığını, ameliyat olduğunu ve halen ayağa kalkamadığını, müvekkillerinin elem çektiğini beyanla, belirsiz alacak davası olarak müvekkillerinden ...'nin geçici ve kalıcı işgücü kaybı nedeniyle 3,500 TL maddi zarar ve hasta bakım masraflarının, ...’nin 500 TL geçici iş gücü kaybı ve bundan kaynaklanan maddi zararının, küçük ...’nin en az bir öğretim yılı okuluna devam edememesinden kaynaklanan 500 TL maddi zararının ve hasta bakım masraflarının, küçük ...’nin en az yarım öğretim dönemi okuluna devam edememesinden kaynaklanan 250 TL maddi zararının ve hasta bakım masraflarının, kaza nedeniyle beş davacının yapmak zorunda kaldığı 250 TL ulaşım, özel diyet, pansuman vs. kaçınılmaz masraflarının, tüm davalılardan (davalı ... şirketinden poliçe limiti dahilinde olmak kaydı ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile) kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, ... için 30.000 TL, ... için 20.000 TL, ... için 30.000TL, ... için 20.000 TL, ... için 30.000 TL olmak üzere toplam 130.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 14.10.2015 tarihli dilekçe ile davacı ... yönünden talebini 179.084,35 TL., ... için 3.295,52 TL., ... için 14.772,40 TL. ve ... için 3.295,52 Tl olarak belirlemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, kazaya karışan ... plaka sayılı aracın zorunlu trafik sigortası ile 26.01.2011/2012 tarihleri arasında geçerli olmak üzere müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu müvekkilinin tedavi giderlerinden sorumlu olmadığını, iş göremezlik kazanç kaybının teminat kapsamında olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Davalı ... şirketi vekili, kazaya karışan ... plaka sayılı aracın zorunlu trafik sigortası ile 26.01.2011/2012 tarihleri arasında geçerli olmak üzere müvekkili şirket nezdinde sigortalı olduğunu müvekkilinin tedavi giderlerinden sorumlu olmadığını, iş göremezlik kazanç kaybının teminat kapsamında olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalılardan ... şirketi poliçe limitiyle sınırlı kalmak kaydıyla davacı ... için 179.084,35 TL, davacı ... için 3.295,52 TL, davacı ... için 14.772,40 TL, davacı ... için 3.295,52 TL olmak üzere toplam 200.447,79 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen yasal faiziyle birlikte alınarak davacılara verilmesine, davalı ... şirketi açısından dava tarihinden diğer davalılar açısından kaza tarihi olan 22/12/2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacı vekilinin manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 65.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen kaza tarihi olan 22/12/2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar ... ve ...'in temyiz itirazları yönünden; Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalıların temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden davalılar ... ve

...'in temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik yatırdığı (maktu harç yatırıldığı), temyiz harç ve masraflarının yatırılması talepli 15.03.2016 tarihli ayrı ayrı muhtıra gönderildiği, muhtıraların 31.03.2016 tarihinde adı geçen davalılara tebliğ edildiği, verilen 7 günlük kesin süre dolmasına rağmen temyiz harç ve gider avansının yatırılmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın (aşağıda 3 no’lu bentte belirtilen hususlar dışında) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, hükmedilen tedavi giderlerinin belgelendirilemeyen giderlerden olduğunun anlaşılmasına göre davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan işgöremezlik tazminatı, tedavi ve ulaşım giderleri ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan işgöremezlik tazminatı, tedavi ve ulaşım giderleri ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacılar küçük ... ve ...'nın yaralanıp geçici iş göremediğinden bahisle maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Davacılar ... ve ... kaza tarihinde 11 ve 9 yaşlarında olup, öğrencidirler, hükme esas alınan ... raporuna göre davacı ...'nın sürekli maluliyet oranı tayinine mahal olmadığı ve tedavi süresinin 3 aya kadar uzayabileceği, ...'nın ise maluliyet oranı % 12,1 olarak ve iyileşme süresinin 18 aya kadar uzayabileceği, bu süre zarfında mesleğini ... edemeyeceği ve %100 malul sayılması gerektiği tespit edilmiştir. Hesap bilirkişisi tarafından küçük ... için kaza tarihinden itibaren 18 ay geçici işgöremezlik ve maluliyet oranı gözetilerek sürekli işgöremez-

lik, küçük ... için kaza tarihinden itibaren 3 ay için geçici işgöremezlik tazminatı hesabı yapılmış, mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak ve ıslah dilekçesi gözetilerek, davacı küçük ... için 1.064,00 TL tedavi gideri yanında 13.708,40 TL geçici iş göremezlik tazminatına, küçük ... için 1.064,00 tedavi gideri yanında 2.231,52 TL geçici iş göremezlik tazminatına da hükmedilmiştir. Küçük ... ve ... kaza tarihinde henüz 11 ve 9 yaşlarında olduklarından gelir getiren bir işte çalıştığının iddia ve ispat edilemediği, ayrıca kulda dönem ve yıl kayıplarının bulunmadığının, duruşmada davacıların anne-babaları ... ve ... ile davacı ... tarafından beyan edildiğinin anlaşılması karşısında, tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazançları olmadığından, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...'in temyiz dilekçelerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... A.Ş., ... ve ...'e geri verilmesine 4.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9726, Karar No: 2016/18788, Tarih: 31.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9726 E.  ,  2016/18788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında ormandan tarla açmak ve ağaç kesme suçlarından kamu davası açıldığı halde, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sadece ağaç kesme suçundan hüküm kurulup gerekçeli kararın gerekçe bölümünde ise her iki suçtan da cezalandırılma yapıldığından bahsedilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-Kabule göre de;

TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1550, Karar No: 2017/2288, Tarih: 19.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/1550 E.  ,  2017/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dairemizce verilen 04/11/2013 gün ve 2010/231 E. 2013/505 K. sayılı karar usul ve yasaya uygun olup mahkemece verilen direnme kararı yerinde olmadığı gibi faiz cinsi bakımından da yapılan bozma ile ilgili herhangi bir direnme gerekmesine yer verilmediği anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 19/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6180, Karar No: 2014/12044, Tarih: 02.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6180 E.  ,  2014/12044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 25/02/2014

Numarası : 2012/582-2014/120

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken, yeni ihale döneminde ücretlerin düşürüleceğinin söylendiğini, bunu kabul etmediklerini, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin kendisinin sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin iş akdini haklı neden olmadan feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin iş şartlarının da esaslı değişiklik olup olmadığı ve işçinin haklı nedenle fesih hakkının olup olmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma koşullarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır. Çalışma koşullarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması yasa gereğidir. Aynı zamanda işverence değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir. İşçi çalışma koşullarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur. İşçinin değişikliği kabulü, sadece bu işlem yönünden geçerlidir. Bir başka anlatımla işveren işçinin bir kez vermiş olduğu değişiklik kabulünü, daha sonraki dönemlerde başka değişiklikler için kullanamaz.

İşçinin değişikliği kabul yazısının işverene ulaşma anına kadar bu değişiklikten vazgeçmesi mümkündür. Yazılı olarak bir kabul olmamakla birlikte işçinin değişikliği kuşkuya yer vermeyecek biçimde kabul anlamına gelen davranışlar içine girmesi halinde, işçinin bu davranışı 22 nci maddenin ikinci fıkrası anlamında, çalışma koşullarında anlaşma yoluyla değişiklik olarak değerlendirilmelidir. İşyerinde müdür unvanını taşıyan bir işçinin daha alt bir göreve verilmesi ve işçinin bu yeni görevini benimseyerek çalışması durumu buna örnek olarak verilebilir.

Yapılan değişiklik önerisi, altı işgünü içinde işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmediği sürece işçiyi bağlamaz. Bu sürenin geçirilmesinden sonra, işçinin değişiklik önerisini kabul etmesi, işçi tarafından işverene yöneltilen yeni icaptır. İşveren iş sözleşmesini ancak altı işgünlük sürenin geçmesinden sonra feshedebilir. İşçinin altı işgünü geçmesinden sonra yaptığı kabul beyanı üzerine işverenin iş sözleşmesini feshi, kendisine yöneltilen yeni icap beyanının örtülü olarak reddi anlamına gelir.

İşçi çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmez ve işyerinde çalışmaya devam edilirse, değişiklik gerçekleşmemiş ve sözleşme eski şartlarla devam ediyor sayılır. Bu durumda işveren, değişiklik teklifinden vazgeçerek sözleşmenin eski şartlarda devamını isteyebilir ya da çalışma koşullarında değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak koşulu ile sözleşmeyi feshedebilir.

İş sözleşmesinin değiştirilmesini gerektiren bir geçerli nedenin varlığının tespiti halinde, ikinci aşamada fiilen teklif edilen sözleşme değişikliğinin kanuna, toplu iş sözleşmesine ve ölçülülük ilkesine uygun olup olmadığı ve işçiden bu teklifi kabul etmesinin haklı olarak beklenip beklenemeyeceğinin, bir başka anlatımla, kendisine yapılan değişiklik teklifini kabullenmek zorunda olup olmadığı denetiminin yapılması gerekir. Diğer bir anlatımla ikinci aşamada değişiklik teklifinin denetimi söz konusudur. Bu bağlamda esas itibarıyla somut olayın özelliklerine göre ölçülülük denetimi yapılmalıdır . Değişiklik feshi, ancak çalışma şartlarının değiştirilmesi için uygun ve daha hafif çare olarak gerekli ve takip edilen amaca göre orantılı ise (ultima-ratio) gündeme gelebilir. Çalışma şartlarının değiştirilmesini gerektirmeyecek veya daha hafif çalışma şartlarının önerilmesini gerektirecek ve aynı amaca ulaşılmasını mümkün kılacak organizasyona yönelik veya teknik ya da ekonomik alana ilişkin başka bir tedbirin mevcut olmaması gerekir. İşveren ayrıca, mümkünse, sözleşmenin değiştirilmesine ilişkin daha makul bir teklifte bulunmalıdır. Değişiklik teklifi, iş hukukuna ilişkin eşit davranma ilkesini ihlal ediyorsa, işçi bu teklife katlanmak zorunda olmadığından, değişiklik feshi geçersiz sayılır.

İşçiye, mümkünse, onun açısından en az olumsuzluk teşkil eden teklifte bulunulmalıdır. Şüphesiz, işverenin önerdiği değişiklik teklifinin feshin tek alternatifi olduğu, başka içerikte bir değişiklik önerisinin yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılırsa, işçi tarafından teklifin kabul edilmesinin beklenebilir olup olmadığının denetimi yapılmaz.