muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14891, Karar No: 2019/6084, Tarih: 18.06.2019

Bir kısım davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ilk hükümle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Serfinaz Taşdemir vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 02/10/2012 tarihli ve 2012/1672 E. 2012/6616 K. ... ilamı ile; “…ortaklığın giderilmesi davasının derdest olması halinde, yeniden keşif yapılarak taşınmaz üzerindeki 2 adet binadan hangisinin dava konusu edildiğinin, binaların kadastro çalışmalarından önce veya sonra davacı tarafından yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, kadastro öncesinde yapılmış ise hak düşürücü sürenin nazara alınması, kadastro sonrasında yapılmış ise sadece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerektiği,..”gerekçesi ile bozulmuştur. Bozmaya uyma sonucunda, mahkemesince, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesine göre 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bu defa karar, Dairemizin 12/01/2015 tarihli ve 2014/4166 E.2015/199 K. ... ilamı ile, '...öncesi itibariyle tescil harici olduğu belirlenen taşınmaz bakımından 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemenin ret gerekçesi yerinde değildir. Davacı, dava dilekçesi ile dosya arasında bulunan değişik tarihli dilekçelerinde, babası Selim Sural adına kayıtlı bulunan taşınmaz üzerine avlulu kargir ev yaptığını bu evin kendisine ait olduğunu ileri sürerek istekte bulunmuştur. Diğer deyişle arz üzerinde meydana getirilen muhdesatın kendisine aidiyetine karar verilmesini istemiştir. Şu halde mahkemece; önceki bozma kapsamında belirtildiği üzere; taşınmaz başında taraf tanıkları hazır edilmek suretiyle yeniden keşif yapılmalı, taşınmaz üzerinde iki adet bina olduğu dikkate alınarak 1969 doğumlu davacı yandan hangi muhtesatın dava konusu edildiği sorulmalı, belirlenen muhtesatın ne zaman ve kim tarafından meydana getirildiği tereddüte meydan verilmeyecek bir biçimde belirlenmeli, davacı tarafından yapıldığının belirlenmesi halinde, TMK hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetilerek muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmelidir...' gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemesince, yeniden yapılan yargılama neticesinde, bozmaya uyma kararı verilerek, dosyaya sunulan vergi makbuzlarında davacının isminin yazılı olduğu, dinlenen tanık beyanları itibari ile davaya konu taşınmaz üzerindeki binaların davacı tarafından yapıldığı kanaati hasıl olduğundan davanın kabulü ile, 38675 ada 9 parsel ... taşınmaz üzerinde bulunan ve bilirkişiler Hüsnü Afacan, Cenk Ercem ve S. Leyla Kuterdem'in 08.11.2016 tarihli rapor ve krokisinde A ve B harfleri ile gösterilen binaların davacı tarafından yapıldığının tespitine karar verilmiş, hüküm duruşma talepli olarak davalı Serfinaz vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 38675 ada 9 parsel ... taşınmazın, avlulu kargir ev vasfı ile tarafların murisi Selim Vural adına tashih işlemi ile 04.03.1988 tarihinde kayıtlı olduğu, mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna göre, dava konusu taşınmaz üzerinde, iki katlı bir yapı ile bu binanın arkasında tek katlı bir yapının bulunduğu, davacının, her iki binanın kendisi tarafından meydana getirildiği iddiasında bulunduğu ve mahkemece bozmalardan sonra bahsi geçen her iki binanın da davacıya ait olduğunun ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki, keşifte dinlenen davacı tanığı ..., dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan kırmızı renkli binanın yerinde önceden, gecekondu tarzında iki odalı ev olduğunu, zaman içinde, binanın büyütülüp çatısı değiştirilmek suretiye dava konusu binanın meydana getirildiğini,davacı ve babasının bu yeri mesken olarak kullandığını, diğer mavi renkli binayı ise, davacının yaptırdığını, davacının inşaat işçisi olduğunu, diğer davacı tanığı İzzet Cin, kırmızı renkli binanın, önceden varolan gecekondu tarzı binanın yenilerek meydana getirildiğini, binada, davacı, davacının babası ve ağabeyinin oturduğunu, mavi renki binayı davacının yaptırdığını bildiğini, bir diğer davacı tanığı, Yusuf ..., kırmızı renkli bina ile ilgili olarak diğer davacı tanık beyanları ile benzer beyanlarda, mavi renkli binayla ilgli olarak ise, davacının yaptırdığını ancak işçilerin parasını kimin ödediğini bilmediğini beyan etmiştir. Davalı tanığı, Vehap Yılmaz, inşaat işçisi olduğunu, inşaatta 17-18 gün sıva işinde çalıştığını, hangi inşaat olduğunu tam olarak hatırlamadığını ancak parasını muris Selim'den aldığını, davacının da inşaat işçisi olduğunu, diğer davalı tanığı ..., muris Selim'in babasının arkadaşı olduğunu ve dava konusu yere taşınmadan önce varlıklı biri olduğunu, evler ile ilgili fazla bir bilgisi olmadığını beyan etmiştir.

Yukarıda açıklanan tanık beyanları, dava konusu binaların yapım yıllarının 1986-1989 tarihleri arasında olmasına karşın davacının 1969 doğumlu olduğu gözönüne alındığında, binaların yapıldığı yıllarda davacının yaşının küçük olması, murisin ölüm tarihinin 18.03.1995 olması dolayısı ile binanın yapımına davacı ile murisin birlikte yaşadıkları dönemde (murisin sağlığında) başlanıldığı, murisin davacı ile birlikte yaşadığı, son olarak davacının inşaat işçisi olmasının ve inşaatla ilgilenmiş olmasının inşaatın tüm giderlerinin davacı tarafından karşılandığı anlamına gelmeyeceği hususlarının hep birlikte değerlendirilmesi sonucu, muhdesatın tamamının (tek başına) davacı tarafından yapıldığı tereddüte mahal bırakılmayacak şekilde ispatlanmış değildir. Bu durumda Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, her ne kadar, davalılardan ..., davayı kabul ettiğini beyan etmiş ise de, dava konusu evlerin yapılmasının maddi vakıa olması sebebiyle davalının davayı kabul etmesi eldeki davada sonuca etkili olmayacağı gibi, kabul beyanı, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak açılan ortaklığın giderilmesi dosyası ve dava konusu taşınmazın satışı sırasında gözönünde bulundurulması gereken bir husustur.

Ayrıca, davacı tanık listesinde olmayan kişilerin, tanık sıfatı ile dinlenilmesi de doğru görülmemiştir

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı Serfinaz Taşdemir vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 ... HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6633, Karar No: 2016/2650, Tarih: 17.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6633 E.  ,  2016/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... Mahalle 78 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 2013 yılında meydana gelen soğuk zarar sebebiyle verimde düşüş olduğu bilirkişi raporunda açıklandığına göre ilçe tarım müdürlüğünün kiraz için bildirdiği 2011-2012-2013 yılları verim, fiyat ve üretim giderlerinin ortalaması alınmak suretiyle kirazın m2 değerinin belirlenmesi gerekirken verimi 600 kg, satış fiyatını 4,25 TL, masrafı ise 1,020 TL üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen özellikleri nedeniyle taşınmazın zemin değerinde %125 objektif değer artışına sebep olacağı ancak üzerindeki muhtesat yönünden objektif değer artışından söz edilemeyeceğinden artışın ağaçları kapsamayacağı dikkate alınarak zemin bedelinin sulu tarım arazisi olarak belirlenip buna %125 objektif artış uygulanması, taşınmaz üzerindeki kiraz ağaçlarının bedelinin ise kapama kiraz bahçesi değerinden objektif artış uygulanmadan bulunan açık tarım arazi değeri düşülerek hesaplanması ve zemin bedeline eklenmesi suretiyle taşınmazın bedelinin tespiti gerekirken taşınmazın kapama kiraz bahçesi değerinde ağaçların da bulunduğu dikkate alınmadan ve %40 objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30113, Karar No: 2015/13041, Tarih: 05.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/30113 E.  ,  2015/13041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SEVK : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 184/1. madde ve fıkrası uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu hazineye ait olup belediye sınırlarında bulunan taşınmaza teca- vüz suçundan kurulan hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan Adrasan Belediye Başkanlığına tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 13. fıkrasındaki "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur." hükmü uyarınca; ilçenin bağlan- dığı belediye başkanlığına CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvuru- labilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15415, Karar No: 2023/23770, Tarih: 07.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15415 E.  ,  2023/23770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/268 E., 2016/431 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, atılı suçların yasal unsurlarının oluşması nedeniyle mahkumiyet hükümlerinin kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın doktor olarak görev yaptığı hastaneye randevulu hasta olarak gelen sanığın muayene için çağrılmasına rağmen gelmediği, katılanın başka bir hastayı muayene ettiği sırada sanığın çağrılmadan muayene odasına girerek "Ben iki saattir bekliyorum, beni almak zorundasınız." dediği, tanık R.A.’nın randevulu diğer hastanın muayenesinin bitmesinin ardından sanığa kendisini alacaklarını söylediği, sanığın “Başlarım sizin randevulu hastalarınıza." şeklinde karşılık verdiği, bunun üzerine katılanın, sanığa "Lütfen dışarıda bekler misiniz?" dediği, sanığın ise katılana "Bana bakın hanfendi." dediği, katılanın sanığa "Doktor hanım lütfen." diyerek kendisine doktor hanım diye hitap edilmesini istediği, sanığın katılana "Tamam ya her neysen nesin işte." diyerek karşılık verdiği, dışarı çıkıp tekrar dönerek kapıdan işaret parmağını sallayıp "Sen görürsün gününü, seni her yere şikayet edeceğim." şeklinde söz söylediği iddiasıyla sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesi ile 106 ncı maddesinin birinci cümlesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesi ile 106 ncı maddesinin birinci cümlesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.09.2015 tarihli sanığın sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3783, Karar No: 2022/8624, Tarih: 28.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/3783 E.  ,  2022/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ... kış ayları -... yerine... olarak eksik gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek ve iddianame anlatımı, katılanın aşamalardaki beyanları ve suç tarihi dikkate alındığında tehdit ve kasten yaralama eylemlerinin birlikte işlenmediği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) numaralı bozma nedenine iştirak edilmeyerek ve sanığın adli sicil kaydında daha ağır cezayı içeren tekerrüre esas .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... tarihli ... sayılı kararı bulunmasına karşın, daha hafif nitelikte cezayı içeren ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... tarihli ... sayılı kararı tekerrüre esas alınmış ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni sayılmamış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın epilepsi hastası olması karşısında; hakkında suç tarihi itibarıyla TCK’nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” hususunda, yöntemince rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

... tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b- Her iki suçtan kurulan hüküm yönünden;

b- Her iki suçtan kurulan hüküm yönünden;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1526, Karar No: 2013/1228, Tarih: 29.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1526 E.  ,  2013/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avuka... tarafından, davalı ... aleyhine 25/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan doğan manevi zararın tahsili istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın gerçekleşme biçimi, taraflar arasında karşılıklı şikayet ve davaların çokluğu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına istem gibi hüküm altına alınan 10.000 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13125, Karar No: 2017/11124, Tarih: 29.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/13125 E.  ,  2017/11124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 11/06/2013 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan ve sakat kalan davacı ...'ın zararının tazminine yönelik olarak kazaya karışan aracın sigortalı bulunduğu davalı ... şirketinden 10.000,00 TL sakatlık tazminatının kaza tarihinden mümkün olmadığı takdirde temrrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 31/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini toplam 102.971,68 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 102.971,68 TL'nin 04/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle cismani zarara dayanan maddi tazminat talebine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.