muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10866, Karar No: 2013/14645, Tarih: 23.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10866 E.  ,  2013/14645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen su aboneliği tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde; ... ili,...ilçesi,... mahallesinde bulunan maliki bulunduğu yere ikamet etmek için ev yaptığını, meskene su aboneliğinin sağlanması amacıyla davalı kuruma başvurduğunda, ...Mahallesinin Belediye tarafından henüz iskan kapsamına alınmamış olması nedeniyle abonelik başvurusunun reddedildiğini belirterek tedbiren su aboneliği tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu yerin yakın bir tarihte yapıldığını, su aboneliği için kuruma herhangi bir başvuru bulunmadığı gibi taşınmaza ilişkin yapı ruhsatı ve yapı kullanma izin belgesinin de olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait... ili, ... ilçesi, ...mahallesinde bulunan eve su aboneliği verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İmar Kanunu'nun geçici 11.madde de; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." denilmektedir.

3194 sayılı Yasanın 30 ve 31.maddesinde kullanma izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları belirtilmiştir. Yapı kullanma izni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir denilmektedir. Kullanma izni alınmamış yapıların durumu ise 31. maddede düzenlenmiş olup "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir."hükmü bulunmaktadır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davacının üzerine yapı yaptığı tarla vasfındaki taşınmazı 16.03.2007 tarihinde tapuda iktisap ettiği ve bu taşınmaz üzerine, abonelik tesisi talep edilen 2 katlı dubleks meskeni yaptığı, Belediye'den gelen yazı cevaplarına göre, söz konusu taşınmazın imar planı dışında olup inşaat ruhsatının alınmadığı, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da, 3194 sayılı İmar Kanunu kapsamında ilgili Belediyeden inşaat ruhsatının alınmadığının ve kaçak yapı olarak devam ettiğinin belirtildiği görülmektedir.

Açıklanan yasal düzenleme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, davacının, 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11.maddesinden yararlanamayacağı açıktır.

O halde mahkemece, geçici 11.maddenin kapsamında olmayan dava konusu taşınmaz için 3194 sayılı yasanın 30. ve 31. maddeye aykırı olacak şekilde bir istisna getirilerek su aboneliğinin tesisine ilişkin talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8615, Karar No: 2011/11291, Tarih: 27.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8615 E.  ,  2011/11291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı S.S ... Yapı Koop. ve diğerleri aleyhine 14/01/2000 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve S.S ... Yapı Koop. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, deprem sonucu binanın yıkılması nedeniyle ölümden kaynaklanan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiş,hüküm davalılardan ... ve SS.... Yapı Koop.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davacının oğlu 17 Ağustos 1999 günü meydana gelen depremde içinde bulunduğu binanın yıkılması nedeniyle vefat etmiştir. Dava konusu olayda, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentle gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki itirazların ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 27/10/2011gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18641, Karar No: 2014/1293, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18641 E.  ,  2014/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/835-2013/257

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak; üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının, İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

3) Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim alanına mesafesi gözetilerek, gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedeline % 10 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerekirken, yerleşim merkezine olan uzaklığı dikkate alınarak, daha aza karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14870, Karar No: 2022/1615, Tarih: 10.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/14870 E.  ,  2022/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhaleye fesat karıştırma suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/05/2016 tarihli ve 2016/4437 soruşturma, 2016/2991 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile meçhul şüpheli hakkında yürütülen diğer soruşturma dosyaları ile birleştirilerek anılan kararın kamu davası açılmak üzere kaldırılmasına dair ... Sulh Ceza Hakimliğinin 19/12/2016 tarihli ve 2016/1586 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/05/2016 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edilmesi üzerine, itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, meçhul şüpheli hakkında yürütülen diğer soruşturma dosyaları ile birleştirilerek kamu davası açılmasına, dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine ilişkin merci ... Sulh Ceza Hakimliğinin 19/12/2016 tarihli kararının gerekçe kısmında "...kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda; '.. şüpheli hakkında aynı eylem ile alakalı Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen birden fazla soruşturmanın bulunduğu ve karar verildiği, aynı eylemler ile alakalı mükerrer soruşturma yürütülemeyeceği anlaşıldığından ..' bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de söz konusu kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, iş bu soruşturma dosyasının halen yürütülmekte olan soruşturma dosyaları ile birleştirilmesi gerektiği, söz konusu şikayete konu iş bu dosyadaki eylem ile diğer soruşturma dosyasındaki eylemlerin birbirleri ile aynı veya farklı eylemler olup olmadığının bir bütün halinde irdelenerek şüphelilerin tespiti gerektiği, iş bu dosyada herhangi bir tespit yapılmadığı da anlaşıldığından şikayetçinin itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir..." şeklinde denilerek soruşturmanın genişletilmesi anlamına gelen şekilde eksik soruşturma sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz kabul edilmesine rağmen, kararın hüküm kısmında kamu davası açılmak üzere kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 04/10/2021 gün ve 94660652-105-09-8643-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Sulh Ceza Hakimliğince verilen 19/12/2016 tarihli ve 2016/1586 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/414, Karar No: 2024/2709, Tarih: 22.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/414 E.  ,  2024/2709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1070 E., 2023/1221 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/17 E., 2022/90 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Samsun ili Canik ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, 119 ada 16 parsel sayılı 998,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, tarla vasfında, davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; Samsun ili Canik ilçesi ... Mahallesi 119 ada 16 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı yararına gerçekleşmediğini ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " yapılan inceleme sonrası her ne kadar davalı tarafından dava konusu taşınmazın ilk olarak davalının dedesi tarafından kullanılmaya başlandığı belirtilmiş ise de dava konusu taşınmazın dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak davalının dedesi tarafından kullanıldığının tespitinin yapılamadığı, ancak babası olan ... tarafından ilk olarak dava tarihinden yaklaşık 50 - 60 yıl kadar önce kullanılmaya başlandığına kanaat getirildiği, taşınmazın davalının babasından davalıya kaldığı, günümüzde taşınmazın davalının kullanımında olduğu, davalının zaten babası ile birlikte yaşadığı, davalının babasının taşınmaz üzerinde buğday, arpa ve çavdar gibi ürünler yetiştirdiği, bu haliyle davasız, aralıksız en az 20 yıldır dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetlik şartlarının yerine getirildiği, dosyada yer alan 1968, 1972 tarihli hava fotoğraflarında taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyette bulunulduğuna dair tespitin yer alması ve 120 ada 1 parselle bütün olarak kullanıldığının belirtilmesi, dinlenen tanık beyanlarının da 40-50 yıldır taşınmaz üzerinde davalı ... ailesi tarafından tarımsal faaliyette bulunulduğuna dair beyanlarının birbirini teyit eder mahiyette olması, taşınmazın her ne kadar üzerinde keşif esnasında ekili dikili ürün olmadığı anlaşılmış ise de davalı ... tanık beyanlarında da davalının taşınmaz üzerinde hayvanları için kış aylarında kullanım için ot yetiştirdiğine dair beyanlarının bulunması karşısında, hayvanlarının kullanımı için ot yetiştirmenin de ekonomik amaca uygun kullanım olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu hali ile dava konusu taşınmaz üzerinde 20 yıldan daha fazla bir süredir davalı ... ailesi tarafından tarımsal faaliyette bulunulduğu, taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğunun anlaşılması nedeniyle ekonomik amaca uygun zilyetlik şartlarının davalı lehine oluştuğu " gerekçesiyle davacının davasının reddine, 119 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükme karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince; "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın istinafa konu bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesine, alınan bilirkişi raporları , dinlenilen yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile fen, orman ve ziraat bilirkişi tarafından ortak sunulan bilirkişi raporlarında tespit tarihinden geriye doğru olacak şekilde yapılan hava fotoğrafları incelemesi sonucunda çekişmeli taşınmazın ekonomik amaca uygun şekilde kullanıldığının ve böylelikle adına tescil kararı verilen davalılar yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin belirlenmesine göre" davacı ..

... vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6808, Karar No: 2013/8903, Tarih: 30.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/6808 E.  ,  2013/8903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılıp, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de , söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanundur. .

Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, ... Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gerekir.

Eldeki davada; Mahkemece, ilk dava dosyası celbedilerek, ilk davadaki kusur oranları belirlenmeli; Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, sigortalıya yapılan masraflar ile bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin bakiye kusuruna isabet eden kısmı hesaplanarak, ilk davada hüküm altına alınmayan bölümünün kabulü gerekeceği gözetilip hüküm kurulması gerekirken, sıralanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar ... ve ... bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılar ... ve ... iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19935, Karar No: 2022/10228, Tarih: 26.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19935 E.  ,  2022/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3621 sayılı Kıyı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle Düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.