muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6378, Karar No: 2024/10929, Tarih: 04.11.2024

"d) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları... temyiz edilemez” şeklinde son halini almıştır.

Tüm bu açıklama ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; üst sınırı iki yıl veya daha az hapis cezası gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin olarak ilk derece mahkemesinin verdiği kararlar hakkında bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucu hükmettiği beraat kararları temyiz edilemeyeceğinden, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve aynı Kanun'un 272. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1628, Karar No: 2018/15710, Tarih: 19.12.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/1628 E.  ,  2018/15710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar asıl ve birleşen davada davacı ... ile birleşen davada davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen davalar, muris muvazaası hukusal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil ile bedel istemine ilişkindir.

Asıl ve birleşen 2013/271 esas sayılı davada davacı ..., mirasbırakanı ...'ın, 1177 ve 174 ada 5 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak oğlu Üzeyir ve kızı Havva’ya devrettiğini, kardeşi Üzeyir'in de akrabası olan davalı ...'a 1177 parseli temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının miras payı oranında iptaliyle adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen 2014/88 esas sayılı davada davacı ..., mirasbırakanın, 1181 ve 175 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarını mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya devrettiğini ileri sürerek 10.000-tl nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı, taşınmazı iyiniyetli olarak bedeli karşılığında satın aldığını, birleşen davada davalı ..., dava konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından dava dışı bir kişiye satıldığını, satın alan kişi tarafından satışa çıkarılınca kardeşi Hüseyin ile birlikte taşınmazı devraldıklarını, daha sonra yapılan ifraz işlemi sonucu oluşan 173 ada 1 parseli Hüseyin’in eşi dava dışı Nurşen’e Hüseyin’in payına karşılık olarak temlik ettiğini, bu taşınmazların mirasbırakan tarafından devredilmediğini; birleşen davada davalı ..., mirasbırakanın tüm mirasçılarına taşınmaz temlik ettiğini, dava konusu taşınmazı 5000-TL bedel karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Asıl davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece ‘’...Mahkemece deliller ve gerekirse karşı deliller toplanmadan, sadece miras bırakanın başka taşınmazlarının bulunduğu ve bankadan paraların sağlığında çekildiği biçimindeki yorumlarla karar verilmesi herşeyden önce 6100 sayılı HMK'nun 259. maddesine uygun düşmemiştir.’’, birleşen 2013/271 esas sayılı dosyada verilen red kararı ‘’...Hemen belirtilmelidir ki, miras bırakanın mirasçısından mal kaçırma amacıyla yaptığı temliki işlemler bakımından miras bırakanın iradesi ile mirasçıların yararının çatıştığı kuşkusuzdur. Bunun sonucu olarak da, her bir mirasçının kendi hakkı yönünden üçüncü kişi sıfatıyla miras payı oranında tapu iptali-tescil isteğinde bulunabilmesine olanak tanınmıştır. Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.’’ ve birleşen 2014/88 esas sayılı dosyada verilen red kararı ‘’... fiili ve hukuki irtibat sebebi ile eldeki dava ile anılan dava dosyalarının birleştirilerek görülmesi, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller bir arada değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. ‘’ gerekçeleri ile bozulmuş, bozma kararlarına uyularak ve dosyalar birleştirilerek yapılan yargılama neticesinde temliklerin muvazaalı olduğu iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 10.10.2010 tarihinde öldüğü, geride çocukları asıl davada davacı birleşen davalı ..., birleşen davada davacı ..., birleşen davada davalı ... ile kendisinden önce ölen oğlu Hüseyin’in çocukları olan dava dışı Cihan ve Çağatay’ın mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakanın, dava konusu 1177 parseli 23.05.2007 tarihinde oğlu Üzeyir’e, Üzeyri’in de 23.02.2011 tarihinde davalı ...’e, 174 ada 5 parsel sayılı taşınmazı 14.08.2008 tarihinde davalı ...’ya, eski 51 parseldeki 1/6 payını asıl davada davacı ...’e 05.09.1997 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, bu taşınmazın ifrazı sonucu oluşan 1181 ve 175 ada 1 parsellerin dava dışı kişilere, dava dışı 173 ada 1 parselin de dava dışı mirasçılar Cihan ve Çağatay’ın annesi Nursen’e Ahmet tarafından satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, birleşen davada davacı ..., tanık deliline dayanmış ve tanık listesini ibraz etmiş olmasına rağmen tanıkları dinlenmeden sonuca gidilmiş olup muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın iradesini tespit etmek bakımından tanık ifadelerinin önemli olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; Üzeyir tarafından açılan birleşen 2014/88 esas sayılı davaya konu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu iddiasının ispat külfetinin davacı tarafta olduğu gözetilerek davacı tarafın bildirmiş olduğu tanıkların dinlenmesi, toplanan ve toplanacak deliller çerçevesinde mirasbırakanın gerçek iradesinin ne olduğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve birleşen dava bakımından hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Birleşen davanın davacısı Üzeyir’in değinilen yön itibariyle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, asıl davada davacı ...’in temyiz itirazları ile birleşen davacı ...’in sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13983, Karar No: 2015/1728, Tarih: 09.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13983 E.  ,  2015/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... İlçesi ... Köyü 640 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kavun-karpuz, buğday, taze fasulye, domates ve biberin 2013 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veril listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapı için emlak beyannamesi verilmiş ise onaylı örneğinin belediye başkanlığından,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4345, Karar No: 2012/6862, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4345 E.  ,  2012/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, ortak sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmaması nedeniyle satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde, taşınmaz üzerinde yer alan ve aidiyeti konusunda uyuşmazlık olmayan ağaçlar hakkında oran kurulmasında ve bu konuda yapılan hesaplamada bir usulsüzlük olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.'şer-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/578, Karar No: 2020/363, Tarih: 09.07.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/578 E.  ,  2020/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 18. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 1900-469

Konut dokunulmazlığı ihlali suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.01.2013 tarihli ve 1063-32 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 18. Ceza Dairesince 03.11.2015 tarih ve 16208-9956 sayı ile;

"Konutun aile bireylerinden ya da birden fazla kişi tarafından birlikte kullanılması durumunda, birlikte oturanlardan birinin konuta girme konusunda geçerli rızasından söz edebilmek için bu kişinin rızasına dayanarak giren failin konutta oturan diğerlerinin haklarını ihlal etmemesi gerekir. Başka bir anlatımla, konutu birlikte kullananların failin konuta girmesine ilişkin rızasının geçerli olması için, rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik, hukuka uygun olması yanında eylemin konutu kullanan diğer kişilerin haklarını ihlal edici nitelikte olmaması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, somut olayda, sanığın, katılanın eşi ile yaşadığı konutuna, katılanın eşinin rıza göstermesi üzerine girdiği, katılanın durumdan haberdar olmadığı ve evine anahtarla girmek istediği sırasında kapının içeriden zincirlenmiş ve sanığı evinde bulduğu, sanığın eve cam balkon ölçüsü almak için girdiğine ilişkin savunmasının suç saatinin gece sayılan zaman dilimi içinde olması nedeniyle hayatın olağan akışına aykırı olduğu bu halde, katılanın eşinin rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olmadığı, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 06.04.2016 tarih ve 1900-469 sayı ile; "...Birden fazla kişinin birlikte yaşaması durumda bunların hepsinin rızası gerekir, çünkü konut dokunulmazlığını ihlal suçunu öngören normlarla konut huzuru denilen menfaat korunmaktadır ve bu menfaati konutta yaşayan birine özgülenmesi, rıza gösterme yetkisinin birine özgülenmesi, rıza gösterme yetkisinin bunlardan birine tanınması mümkün değildir.

Aralarındaki ilişki ne olursa olsun kanun hepsinin menfaatlerini eşit derecede korur.

Öte yandan, birlikte yaşayanlardan hiç biri rıza konusundaki yetkisini diğerinin meşru menfaatlerine veya konutuna girildiğini kabul etme hakkına zarar verecek şekilde kullanamaz,

Dolayısıyla, içlerinden birinin rıza gösterdiği, birinin girmek ya da çıkmamak fiiline diğerinin rıza göstermemesi halinde bu fiilin suç teşkil edebilmesi için bu rızasızlığın ya da makul bir nedene dayanması gerekir.

Kuşkusuz, her birinin konut dokunulmazlığı hakkı bulunmaktadır, ve dolayısıyla hepsi, iradelerini açıklamakta yetkilidirler.

Hiç biri haklı bir neden olmaksızın o yere başka kişileri kabul etmesine engel olamaz.

Dolayısıyla, içlerinden birinin rıza gösterdiği, birinin girmek ya da çıkmamak fiiline diğerinin rıza göstermemesi halinde bu fiilin suç teşkil edebilmesi için bu rızasızlığın ya da makul bir nedene dayanması gerekir.

Kuşkusuz, her birinin konut dokunulmazlığı hakkı bulunmaktadır, ve dolayısıyla hepsi, iradelerini açıklamakta yetkilidirler.

Hiç biri haklı bir neden olmaksızın o yere başka kişileri kabul etmesine engel olamaz.

Yani buradaki rızasızlık haklı görülebilir, mazur sayılabilir bir rızasızlık olmadıkça içlerinden birinin rızası ile konuta girer, veya çıkmayan kimsenin fiili konut dokunmazlığını ihlal suçunu oluşturmaz.

Türk Medeni Kanunu uyarınca evlilik birliğinin reisi artık koca olmadığından evlilik birliğinin reisi olmak, konuta girme konusunda münasıran rıza açıklama yetkisi vermez, ne koca açıklama konusunda münasıran yetkilidir, ne de rıza konusunda müşterek yetkisini kadının meşru menfaatlerini zarar verecek şekilde kullanabilir.

Rıza ile aile bireylerinin birinin haklı bir neden olmaksızın diğerine rıza gösterdiği, birinin konuta girmesine rıza göstermemesi halinde suç oluşmaz." gerekçesiyle önceki hükümde direnerek sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2018 tarihli ve 231316 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 18. Ceza Dairesince 31.10.2018 tarih ve 5129-14029 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

17.10.2012 tarihli yakalama tutanağına göre; 16.10.2012 tarihinde saat 23.00 sıralarında haber merkezine kavga olduğunun anons edilmesi üzerine görevli polis memurlarınca bildirilen adrese intikal edildiği, burada bulunan katılan ... ile ilk yapılan görüşmede katılanın, ikamet etmekte olduğu daire kapısını kendi anahtarı ile açmaya çalıştığını, ancak arka kapı mandalının kapalı olduğunu, eşi ... tarafından mandalın açılması ile içeriye girdiğinde önceden hiç görmediği ve tanımadığı sanık ...’i içeride gördüğünü, hem eşinden hem de sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan ettiği,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

Katılan ... aşamalarda; eşi ... ve dört yaşındaki kızıyla birlikte yaşadığını, diş teknisyeni olarak çalıştığını, olay tarihinde saat 22.30 sıralarında işten çıkıp evine geldiğini, kapıyı anahtarıyla açtığını, ancak kapı arkadaki zincir sürgü ile kapatıldığı için eve giremediğini, kapı yaklaşık 5 cm kadar açılmışken tanık ...’in kapıya geldiğini, tanığa neden kapının zincir sürgüsünün takılı olduğunu sorduğunu, tanığın bir şey demeden sürgüyü çıkardığını ve kendisinin de içeri girdiğini, daha önceden tanımadığı sanığı evde görünce şok yaşadığını, sanığa kim olduğunu, bu saatte evinde ne işi olduğunu sorduğunu, sanığın "Mehmet dur, sakin ol, yanlış düşünüyorsun." dediğini, kendisinin ise hiç tanımadığı bir insanı evinde görmesini nasıl yanlış anlamaması gerektiğini ifade ettiğini, ardından polis imdat hattını aramak istediğini, ancak sanık ile tanık ...’in kendisini engellemeye çalıştıklarını, sanığın "Sakın polisi arama, ben biterim, ailem biter, çoluğum çocuğum var, işim kariyerim biter!" şeklinde sözler söyleyip elindeki telefonu almaya kalkıştığını, kendisinin ise bu saatte eşinin yanında ne yaptığını, kendisinin de bir ailesi olduğunu, o andan itibaren sanığın hayatının bitip bitmemesinin bir önemi olmadığını söylediğini, sanığın "Kafama sıkarım, buradan kendimi atarım!" şeklinde karşılık verdiğini, ancak yine de polise haber verdiğini ve yaklaşık 10 dakika sonra görevlilerin geldiğini,

Tanık ... soruşturma aşamasında kollukta; yaklaşık beş ay kadar önce internetten evin balkonuna cam balkon sistemi yaptırmak üzere araştırma yaptığında sanık ile telefondan fiyat almak suretiyle tanıştığını, sanığa adresini verdiğini ve dört beş ay kadar önce eve gelerek ölçü aldığını, sanığın 1000TL’ye işi yapabileceğini, ancak Eylül-Ekim ayı gibi haber vereceğini söylediğini, sonrasında hiç görüşmediklerini, olay günü saat 22.00 sıralarında evin kapı zilinin çaldığını, kapıyı açtığında sanığın "Müsaitsen konuşmak istiyorum." demesi üzerine kendisinin müsait olduğunu söyleyip içeriye kahve içmeye buyur ettiğini, kızının o sırada uyumakta olduğunu, sanıkla bir süre mutfakta oturduklarını, dış kapının anahtarla açıldığını fark etmesi üzerine kapıya yöneldiğini, ancak sürgüsü içeriden kilitli olan kapının açılmadığını, katılanı kapı aralığından görmesi üzerine sürgüyü açtığını ve katılanın içeriye girdiğini, o sırada katılanın, arkasından gelmekte olan sanığı görmesi üzerine "Tanımadığım bir erkeğin evimde ne işim var?" diyerek bağırıp çağırdığını, kendisine sakin olmasını, her şeyi anlatacağını söylemesine rağmen katılanın kendisine "Kahpe, konuşma!" dediğini, sanıkla katılanın ağız münakaşası yaptığını, katılanın 155’i arayarak durumu haber verdiğini, katılanın kendisine hakaret etmesi nedeniyle şikâyetçi olduğunu,

Cumhuriyet savcılığında; eşinden şikâyetçi olmadığını, kendisini zor durumda bıraktığı için sanıktan şikâyetçi olduğunu, sanığın olay günü "Balkona bakalım, isterseniz içeride konuşuruz." diyerek emrivaki yapıp içeri girdiğini, mutfakta yaklaşık beş dakika oturduklarını, henüz kahve yapmamış olduğunu, o sırada eşinin geldiğini, kapıyı başka zamanlarda da hırsızlık veya başka olaylardan korkup sürekli tedirgin olduğu için içeriden kilitlediğini, sanığın içeri girmek için herhangi bir zorlaması olmadığını,

Kovuşturma aşamasında ise sanığı daha önceden evin balkonuna ölçü alması için çağırdığını, saat 22.00 sıralarında geldiğini, o sırada çocuk uyuttuğunu, geleni eşi sandığı için kapıyı açtığını, sanığı karşısında görünce "Hayırdır, niye geldiniz?" diye sorduğunu, sanığın hiç bir şey söylemeyip doğrudan içeri girdiğini ve "Kahve yap!" dediğini, o sırada eşinin geldiğini, kapıyı alışkanlıktan dolayı arkadan kilitlediğini, saat geç olduğundan sanığın gitmesini istediğini, önceki anlatımlarıyla çelişki nedeniyle sorulduğunda; o an ağladığı için nasıl ifade verdiğini hatırlamadığını, Cumhuriyet savcılığında vermiş olduğu ifadesinin doğru olduğunu,

Beyan etmişlerdir.

Sanık soruşturma aşamasında; inşaat mühendisi olduğunu, aynı zamanda cam balkon sistemleri de yaptığını, olay tarihinden yaklaşık beş ay önce tanık ...’in cam balkon yaptırmak için fiyat ve ölçü almak amacıyla telefonla aradığını, anlaşmaları üzerine evine davet ettiğini, bir komşusunun da aynı fiyattan cam balkon yaptıracağını söylediğini, beş ay süreyle tamamı cam balkon işi ile alakalı olmak üzere tanıkla bir kaç kere telefonla görüştüklerini, olay günü saat 22.00 sıralarında tanığın ikametinin önünden geçerken tanığın bahsetmiş olduğu komşusunun balkon ölçüsünü almak için uğramaya karar verdiğini, tanığın evine giderek kapıyı çaldığını, tanığa niye geldiğini açıkladığını, tanığın da "Buyrun içeri geçin konuşalım." demesi üzerine evin mutfak bölümüe geçtiklerini, tahminen beş on dakika sonra anahtarla kapı açma sesini duyunca tanıkla birlikte kapıya yöneldiklerini, tanığın kapı sürgüsünü açması üzerine katılanın içeri girdiğini, katılanın kendisini görünce bağırarak üzerine yürüyüp, boğazını sıkarak yumruk attığını, durumu anlatmaya çalışmasına rağmen katılanın "Tanımadığım bir erkeğin benim evimde ne işi var?" diyerek bağırıp çağırdığını ve 155’i arayarak polise haber verdiğini, kesinlikle art niyetle eve gitmediğini, tanığın davet etmesi üzerine içeri girdiğini,