muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3249, Karar No: 2014/7064, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3249 E.  ,  2014/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların, resmi nikâhlı evli iken, Ayfer’in 2002 yılında vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 10.01.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24241, Karar No: 2014/16103, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/24241 E.  ,  2014/16103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın temyiz istemine yönelik incelemede;

Katılanın 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 16/09/2011 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanığın temyiz istemine yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

a) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazına ilişkin incelemede;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

b) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın silahtan sayılan porselen tabakla katılanı yaralaması nedeniyle hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın aşamalardaki savunmalarında olay yerinde olmadığını ve katılanı yaralamadığını belirtmesi, katılan ve tanık ifadelerine göre, sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektiren bir hususun bulunmaması nedeniyle tebliğnamenin 3-a, dosyada bulunan katılana ait Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen 03.11.2010 tarihli rapor yeterli olduğundan tebliğnamenin 3-b no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ve sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3619, Karar No: 2008/8270, Tarih: 08.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3619 E.  ,  2008/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Belediye Başkanlığının 08.06.2006 gün ve M.23.8.YAZ.0. 11/63-232 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın mücavir alanda kaldığı belirtilmesine karşın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 14.07.2006 günlü kroki ve ekindeki raporda belediye sınırları içerisinde olduğu ve nazım imar planında bulunduğu açıklanmıştır.

Mevcut bu çelişkinin giderilmesi için taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21592, Karar No: 2016/1664, Tarih: 11.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/21592 E.  ,  2016/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılardan ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, dava dilekçesinde, 29.11.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalı ...'in hayatını kaybettiği, sigortalının hak sahiplerine 74.769,96 TL peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, sigortalı hak sahiplerine 506 sayılı Yasanın 92. maddesi gereğince ayrıca aylık bağlandığından Kurumdan ilk peşin değer tablosunun sorulması talep edilerek, sigortalı hak sahiplerine yapılan yardımlardan fazlaya ilişkin talep haklı tutularak 18.692,49 TL.'nin tahsis onay tarihi olan 28.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan teselsülen tahsili istendiği, dava dilekçesi ekindeki peşin sermaye değeri hesap tablolarında, hak sahibi ...'in ilk peşin sermaye değerinin 14.915,76 TL, hak sahibi ...'in ilk peşin sermaye değerinin 43.269,02 TL, hak sahibi ...'in ilk peşin sermaye değerinin 16.585,18 TL olduğu ve her üç hak sahibinin peşin sermaye değeri hesapları tablolarının ilk basamaklarının onay tarihinin 28.12.2006 olduğu, 2. basamağında 92. madde belirtildiği ancak karşısında herhangi bir tutar bulunmadığı, mahkemece, sigortalı %20, davalı ... %44, alt işveren davalı ... %30, davalılar ..., ... ve ... %2 kusurlu kabul edilerek, 22.03.2012 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, anılan kararın davacı Kurum vekili ile davalılardan ..., ..., ... vekili ve davalılardan ... Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.04.2013 tarihli ilamı ile sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, 506 sayılı Yasanın 92. maddenin irdelenmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmuş, bozma sonrası yapılan yargılamada, dosya içerisine bulunan, sigortalının aile nüfus kaydından, sigortalının kızı olan hak sahiplerinden ...'in sigortalının ölüm tarihinden önce 01.06.2001 tarihinde öldüğü, sigortalının eşi olan hak sahibi ...'in 21.04.2015 tarihinde evlendiği, Kurumun gelen yazılardan, hak sahiplerden kızı ...'nin ölü olduğunun anlaşılması nedeniyle gelire giriş tarihi itibariyle iptal edildiği ve bu nedenle peşin sermaye değerinin bulunmadığı, sigortalının hak sahiplerine 26.01.2007 onay tarihli ilk peşin sermaye değerleri belirtilerek, hak sahibi ...'in ilk peşin sermaye değerinin 43.843,96 TL, hak sahibi ...'in ilk peşin sermaye değeri 18.107,03 TL olduğu, hak sahiplerine 01.10.2006 tarihinde ölüm aylığı bağlandığı, bağlanan iş kazası ölüm gelirinin ölüm aylığından yüksek olması nedeniyle 506 sayılı 92. maddenin ölüm aylıklarına tatbik edilerek yarıya indirildiği, ölüm gelirinin tam gelir üzerinden ödendiği, hak sahiplerinden ...'in ilk peşin sermaye değeri 18.107,03 TL., hak sahiplerinden ...'nın 21.04.2015 tarihinde itibaren evlenmesi nedeniyle gelirleri kesildiği, 24.09.2006 – 16.05.2015 tarihleri arasında 35.259,92 TL fiili ödeme yapıldığı, 26.01.2007 onay tarihinden geçerli ilk peşin sermaye değerinin 43.843,96 TL olduğu bildirildiği, mahkemece, dava dilekçesi ekindeki 28.12.2006 onay tarihli peşin hesap tablolarındaki ilk peşin sermaye değerler esas alınıp, buna istinaden öncelikle hak sahiplerinden eş ... yönünden fiili ödeme karşılaştırıldığı ve fiili ödeme tutarının daha düşük olması nedeniyle fiili ödeme tutarının esas alındığı, yine hak sahibi ... yönünden 28.12.2006 onay tarihli ilk peşin sermaye değeri gözetilerek, hak sahibi eş ... yönünden fiili ödeme tutarı ile hak sahibi ...'a bağlanan gelirin 28.12.2006 onay tarihli ilk peşin sermaye değeri gözetilerek toplam Kurum zararı belirlenip, davalıların %80 kusuru karşılığı sorumlu olduğu tutar belirtilip, talebe konu 18.692,49 TL'nin, hak sahibi ...'a bağlanan gelirin 28.12.2006 onay tarihli ilk peşin sermaye tutarının tamamının 28.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, talebe konu tutarın bakiye kısmı ise hak sahibi eş ... yönünden ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan teselsülen tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Mahkemece, gelirin onay tarihi çelişkiden uzak tespit edilip, davanın her üç hak sahibine bağlanan gelire yönelik rücuan tazminat davası olarak açıldığı gözetilip, ölen hak sahibi de dahil her bir hak sahibi yönünden Kurum alacağı belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin hükmü, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Mahkemece, gelirin onay tarihi çelişkiden uzak tespit edilip, davanın her üç hak sahibine bağlanan gelire yönelik rücuan tazminat davası olarak açıldığı gözetilip, ölen hak sahibi de dahil her bir hak sahibi yönünden Kurum alacağı belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekili ile davalılardan ..., ..., ... vekili bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalılardan ..., ..., ...'a iadesine, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9827, Karar No: 2022/11939, Tarih: 09.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/9827 E.  ,  2022/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 27/04/2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4682, Karar No: 2012/6565, Tarih: 16.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4682 E.  ,  2012/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... vdl. aleyhine 25/01/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ...... yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davacı ve davalılar vekillerince temyiz olunmuştur

Davacı, ...... gazetesinin 21/05/2009 günlü sayısında davalılardan...... tarafından yazılan "......" bu defa yargı ile mi?" başlıklı köşe yazısında eleştiri sınırının aşıldığını,manevi haklara ağır saldırı niteliğinde ifadeler kullanıldığını belirterek kişilik haklarına saldırı nedeni ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise; dava konusu yazıda davacının kişilik haklarını ihlal edecek içerik ve ifadeler bulunmadığını,kamuoyu tarafından yakından takip edilen ve ......'yi esastan ilgilendiren bir haber konusunda düşüncelerini aktardığını,yazının içeriğinde hakaret ve tenkitte bulunulmadığını, yargının siyasallaşmaması gerektiğini belirtirken de genel olarak temennisini bildirdiğini,manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, dava konusu yazıda özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu ve eleştiri sınırının aşıldığı ve yazıdaki ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle, istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

...... özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı ...... Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde ......ın özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. ......a sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. ......, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. ......ın bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir....... dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, ...... yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir....... dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, ...... yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki ...... özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

...... özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel ...... bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine ......, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da ...... sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yayın, güncel bir konuya ilişkin olup ; davacının konumu itibariyle de kamu yararı ve toplumsal ilgi de söz konusudur....... ...... hakkında ...... ...... Başsavcılığınca verilen takipsizlik kararına yapılan itiraz üzerine davacının verdiği takipsizlik kararının kaldırılmasına dair kararının kamuoyunda duyulmasının ardından karar, yazılı ve görsel ......da geniş yer almış, konu ile ilgili çok sayıda haber, makale, eleştiri vs.yayınlar yapılmıştır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davaya konu köşe yazısının, yayımlandığı gündeki ülkenin gündemine ilişkin bulunduğu, yazı bir bütün olarak incelendiğinde kişilik haklarına saldırının bulunmadığı ve eleştiri içerikli olduğu, kullanılan dil ile yazının özünün birbirine uyumlu olduğu, hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.