muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22377, Karar No: 2015/31204, Tarih: 25.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/22377 E.  ,  2015/31204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/219113

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2009/1003 (E) ve 2012/618 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Antalya 4. İcra Müdürlüğünün 2008/20390 esas sayılı takip dosyası ile sanığın yetkilisi ve ortağı bulunduğu ... İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret A.Ş. aleyhine yapılan icra takibinde,şirketin katılan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığındaki her türlü hak ve alacakları ile istihkakları üzerine borç miktarınca haciz konulduğu halde Antalya 4.İcra Müdürlüğünce İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına hitaben 13.02.2009 tarihinde düzenlenmiş görünen suça konu belge ile borcun ödendiği ve haczin fekedildiğinin bildirilmesi üzerine katılan belediye tarafından hakediş miktarının icra dosyasına gönderilmeyerek 23.02.2009 tarihinde şirkete ödendiğinin anlaşılması, sanığın şirkette beş ortak olduklarını,kendisinin teknik işlerden sorumlu olduğunu, yönetim kurulu başkanının B.. I.. olduğunu, suça konu belge ile ilgisinin bulunmadığını savunması, Ticaret Sicil Memurluğu'nun cevabi müzekkeresinden, suç tarihindeki şirket yetkililerinin sanık ile B.. I.. olduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla, suça konu belgenin katılan Belediye Başkanlığı'na ne şekilde, kim tarafından teslim edildiği, belediye tarafından hakediş miktarının kime ne şekilde ödendiği araştırılarak tespiti halinde, savunmada adı geçen

B.. I.. ile birlikte tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması,suç tarihi itibariyle şirket yetkilisi olan B.. I.. ile sanığın şirketteki rol ve görev paylaşımları ile 10.03.2011 günlü celsede ... İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret A.Ş. Tarafından İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına sunulan ve dava konusu olmayan iki adet belgenin daha sahteliğinin iddia olunması üzerine bulunulan suç duyurusu akıbeti de araştırılarak dava açılmış olması halinde davaların birleştirilmesini müteakip sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı,katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2179, Karar No: 2016/5813, Tarih: 04.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2179 E.  ,  2016/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tanık Mehmet'in şikayetçiye ait telefonun alım satımına ilişkin sunduğu kimlik fotokopisi üzerindeki yazı ve imzaların suça sürüklenen çocuğa ait olup olmadığının uzman bilirkişi vasıtası ile tespiti ile tüm aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini beyan eden suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde fiilen kullandığı ve adına kayıtlı telefonlarla, suç tarihi ve öncesinde suç yerine yakın baz istasyonunun çekim sahasında görüşme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, HTS raporlarının getirtilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik soruşturma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/509, Karar No: 2020/4710, Tarih: 21.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/509 E.  ,  2020/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter-belge gizleme

HÜKÜM : Düşme, mahkumiyet

I-“2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK‘nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2004 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II-“Defter ve belge gizleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında “2009“ olarak eksik yazılan suç tarihinin, “16/10/2009“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine, CMK'nin 325/1. ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 1.500,00 TL avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-“2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararı ile “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

III-“2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararı ile “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

1-Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, dosya kapsamına göre en aleyhe kabulle 31/12/2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

21/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4803, Karar No: 2012/9426, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4803 E.  ,  2012/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan duvar ve kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelerden; köy yolunun yapımı sırasında davacıya ait taş duvarın yıkıldığı ve ceviz ağaçlarının kesildiğinden bahisle maddi tazminat talep edildiği, yer bedeli istenmediği halde, Dairemizin bozma kararında maddi hata sonucu taşınmaz bedelinin talep edildiği kabul edilerek bozma yapıldığı anlaşılmış ise de, bozma kararının maddi hataya dayalı olduğu görüldüğünden, Dairemizin 28.09.2011 gün ve 2011/6524-15002 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava kamulaştırmasız el atılarak yıkılan duvar ve kesilen ceviz ağaçlarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın davalı ... Köyü Tüzel kişiliği yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki belgelerden; uyuşmazlığın köy yolunun genişletilmesi sırasında, yolda kalan ve davacıya ait muhdesatlara zarar verilmesinden kaynaklandığı, olayda davalı ...'nın özel bir amaç ve kusurunun bulunmadığı, ... Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğinin 29.01.2008 tarihli yazısı uyarınca söz konusu köy yolunun, köy muhtarının talebi üzerine makina kira bedeli Birlik tarafından karşılanmak şartıyla köy muhtarlığı tarafından yaptırıldığı anlaşılmakla ... Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğinin davaya dahil edilip, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15696, Karar No: 2023/1110, Tarih: 19.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/15696 E.  ,  2023/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

ARA KARAR TARİHİ : 30.....2022

SAYISI : 2022/668 E. (Derdest)

Taraflar arasındaki alacak ve senedin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın, davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve senet iptali talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf harçlarının ödenmesine dair muhtıranın yerine getirilmediği ve İlk Derece Mahkemesi tarafından bu hususta ek karar verilmeden dosyanın gönderildiği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun değerlendirilmesi ve ek karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 07.03.20222 tarihli ek kararla davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi ve aynı dilekçede istinaf heyetinin reddi talebi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf heyetinin reddi talebinin reddine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca davalının 2.500,00 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf heyetinin reddi talebinin reddine ilişkin kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Esas hüküm bakımından temyiz yolu kapalı bulunan dava ve işlerde, bölge adliye mahkemesi başkan ve üyelerinin reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararları 6100 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre ... sözleşmesi sona eren davacının, İlk Derece Mahkemesince toplam 33.467,35 TL'lik alacağının kabulüne ve 07.03.2022 tarihli ek kararla da davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Davalı aleyhine hükmedilen ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulan bu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırının da altında kalmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere esas hüküm bakımından temyiz yolu kapalı bulunan dava ve işlerde, bölge adliye mahkemesi başkan ve üyelerinin reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararları kesin olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Yukarıda açıklandığı üzere esas hüküm bakımından temyiz yolu kapalı bulunan dava ve işlerde, bölge adliye mahkemesi başkan ve üyelerinin reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararları kesin olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

İlk Derece Mahkemesinin davalının istinaf başvurusunun reddine ilişkin 07.03.2022 tarihli ek kararı hakkında istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye verilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/923, Karar No: 2013/29504, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/923 E.  ,  2013/29504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl işveren olan davalıya ait işyerinde 01.01.2010 - 23.04.2011 tarihleri arasında değişen alt işverenlere bağlı olarak çalıştığını, son olarak aylık net 1.400,00 TL ücret aldığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığını ve ödenmeyen ücret alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacının çalışma kaydını bildiren dava dışı şirketler arasında asıl - alt işverenlik ilişkisi bulunmadığını, davacının asgari ücret ile çalıştığını, fazla mesai, hafta tatilleri ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışma iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işlerin ağır olması ve ücretlerin ödenmemesi nedeniyle taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- İş sözleşmesinin kimin tarafından feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürmektedir. Feshin haklı nedene dayandığını işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Somut uyuşmazlıkta davalı işveren fesih sebebine ilişin her hangi bir beyanda bulunmamış ve bu hususta delil ibraz etmemiştir.

Her ne kadar taraflar arasındaki iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedene dayalı olarak feshedildiği yönündeki mahkeme kabulü isabetsiz ise de; gerekçeli kararı tebliğ almış bulunan davacı taraf kararı temyiz etmemiştir. Bu halde, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile feshedildiği yönünde davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz

Somut olayda taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından iş sözleşmesinin ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı sebebe dayalı olarak feshettiği hususunda davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözönünde tutulduğunda ihbar tazminatı .yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3- İşçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. İmzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, iş yerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı aylık ücretinin net 1.400,00 TL olduğunu ileri sürmektedir. Dosya içerisinde mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu Hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde, son olarak aylık brüt 1.335.00 TL brüt ücret üzerinden prim ödemesi yapıldığı görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanığının beyanı doğrultusunda aylık brüt 1.995.58 TL ücret esas alınarak hesaplama yapılmış ise de emsal ücret araştırması yapılmadığı görülmektedir.

Taraflar arasında ücret konusunda ihtilaf bulunması ve imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı iddiası karşısında mahkemece emsal ücret araştırması yapılması gerekir . Yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda emsal işçilere ödenen ücret miktarı ilgili meslek odaları ve sendikalardan sorulmak sureti ile belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması hatalıdır.

4-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı da uyuşmazlık konusudur

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren yaz-kış dönemlerinde çalışma saatlerinin farklılık arz ettiğini ileri sürmektedir. Davacı ve davalı tanıklarının bu husustaki beyanları alınmadan karar verilmiş olması da ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7700, Karar No: 2017/10371, Tarih: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7700 E.  ,  2017/10371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında çalışırken 13.01.1999 tarihinde ... TM 1 Trafo merkezinde geçici olarak görevlendirildiğini, 6 ay boyunca geçici görev yolluğu ve harcırahının ödendiğini sonrasında ise geçici görev süresi bitmesine rağmen harcırahsız olarak çalıştırılmaya devam edildiğini iddia ederek ödenmeyen geçici görev harcırahının tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek ayrıca husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre dava konusu geçici görev harcırahı alacağının ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davacının harcırah alacağını hak edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

6245 sayılı Kanun'un memuriyet mahalli dışına gönderilenlerin gündeliği başlıklı 39. maddesinde “Resmi bir görevle memuriyet mahalli içinde bir yere gönderilenlere gündelik verilmez. Geçici bir görevle memuriyet mahalli dışındaki bir yere gönderilenlerden, buralarda ve yolda öğle (saat 13:00) ve akşam (saat 19:00) yemeği zamanlarından birini geçirenlere 1/3, ikisini geçirenlere 2/3 oranında ve geceyi de geçirenlere tam gündelik verilir.” düzenlemesi mevcuttur. Aynı kanun 42. maddesinde “Geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündelikler: a. Yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemez. İlk 90 gün için tam, takibeden 90 gün için 2/3 oranında ödenir. b. Yurtdışında ilk 180 gün tam ve müteakip günler için 2/3 oranında ödenir. Geçici görevlendirmelerde meydana gelecek ara vermeler bu müddetleri veya gündelik miktarını artırmaya neden olamaz.” düzenlemesi bulunmaktadır. Kanunu’nun 49. maddesine göre ise “Asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında ve belirli bir görev bölgesi (Merkez veya il kuruluşuna dahil birimlerde il sınırı, bölge şeklinde çalışan birimlerde bölge sınırı) içinde fiilen gezici olarak görev yapan memur ve hizmetlilere gündelik ve (Aşağıda unvanları sayılanlar hariç) yol masrafı ödenmez. Bunlardan, ... ve Gümrük Bakanlığınca görev unvanları ile iş ve çalışma özellikleri uygun görülenlere; bu Bakanlıkça vize edilen cetvellere dayanılarak fiilen gezici görev yaptıkları günler için almakta oldukları aylık/kadro derecelerine göre müstahak oldukları yurtiçi gündeliklerinin üçte biri günlük tazminat olarak verilir” hükmünün yer aldığı anlaşılmaktadır.