muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7574, Karar No: 2014/15, Tarih: 13.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7574 E.  ,  2014/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2013 gün ve 2009/145 Esas, 2013/38 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de sanık müdafiince duruşmalı olarak yapılması talep edilmesi üzerine; dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 13.11.2013 Çarşamba günü saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Türkan Koçer hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık müdafiine çağrı kağıdının gönderildiği, parçasının döndüğü, ancak 13.11.2013 günlü Telgraf ile Kdz. Ereğli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/385 Esas sayılı dosyasının duruşmasına katılacağını belirten mazeret telgrafı gönderdiği anlaşıldı.

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan CMK.nın 156. maddesi uyarınca sanık ... için Ankara Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Savcısınca da uygun görülmekle zorunlu müdafii görevlendirilmesi hususunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaâsını göre duruşmanın 27.11.2013 saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Güngör Saka hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... adına Ankara Barosundan görevlendirilerek gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.12.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.12.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'a yüklenen suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/3. maddesi gereği kendisine Ankara Barosundan zorunlu müdafii olarak Av. Özgür Özkan görevlendirilerek 27.11.2013 günü saat 13:30'da duruşmasının yapıldığı, incelenme sırasında sanığın duruşmadan önce Av. ...'e vekâletname verdiği, Baro tarafından atanan zorunlu müdafii yetkisinin CMK.nın 156/3. maddesi uyarınca sona erdiği anlaşılmakla;

Gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii Av. ...'e duruşma gününü bildirir çağrı kâğıdı çıkarılmasına, duruşmanın 08.01.2014 günü saat 13:30'a bırakılmasına 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Yılmaz Parıltı hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 22.01.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve duruşmalı inceleme sırasındaki savunmalarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

13.01.2014 tarihinde verilen işbu karar 22.01.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2018/7395, Karar No: 2018/19264, Tarih: 25.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7395 E.  ,  2018/19264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasını satın almak veya kabul etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Karar başlığında suç tarihinin 22/06/2011 günü yerine 27/08/2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanık ...'in yokluğunda verilen mahkeme kararının 09/04/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre içerisinde 14/04/2015 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların tüm aşamalarda üzerlerine atılı suçları işlemedikleri beyan etmesi, suça konu motosikletin Avanos ilçesinden çalınmış olmasına rağmen, alınan HTS raporuna göre sanık ...'nın kullanmış olduğu cep telefonunun suç tarihinde ve saatinde Ürgüp ilçesinde sinyal vermiş olması ve tanık ...'in suça konu motosikleti sanık ...'nın ikametinin önünde gördüğünü ve çoğu kez ...'nın oğlu ...'nın bindiğini beyan etmesi karşısında; ...'nın duruşmaya çağrılarak dinlenmesi ve gerekirse dava açılarak dosyalarının birleştirilmesi ve yapılacak yargılama sonunda delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13921, Karar No: 2013/15916, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13921 E.  ,  2013/15916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava (değerlendirme) tarihi olan 10.02.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 110 ada 6 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 16 parsel numaralı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 110 ada 6 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.02.2011 tarihi itibariyle ve emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihleri itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 110 ada 6 parsel sayılı taşınmazın askeri güvenlik bölgesinde kalıp kalmadığının Çanakkale Boğaz Komutanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazılarının ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14500, Karar No: 2023/5171, Tarih: 10.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14500 E.  ,  2023/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/296 E., 2022/679 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı SGK vekili temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekilinin vermiş olduğu dava dilekçesinde, davacının davacının davalı ... İnş. Ltd. Şti.'de 10.10.2007 tarihinden 2009 yılı Nisan ayına kadar çalıştığını, müvekkilinin işe başlamasının sosyal güvenlik kurumuna bildirilmediğini ve sigortasız çalışma yaptırıldığını belirterek, 10.10.2007-Nisan 2009 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının hiçbir zaman müvekkili şirket nezdinde yevmiyeli işçi olarak çalışmadığını, o nedenle şirket bünyesinde davacıya ait şahsi sicil dosyası yada diğer kayıtlarında bulunmadığını, davacının müvekkili şirketin taşeronu olarak işini yaptığını ve yaptığı iş karşılığı 9.000,00 TL parasını 29.09.2008 tarihinde aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde; hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile yargıtayca belirlenen kıstaslar çerçevesinde fiili çalışmanın ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli 2011/206 Esas ve 2016/263 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile

Davacının davalı şirket nezdinde 19.10.2007-17.03.2008 arası 148 gün, 03.08.2008-09.07.2008 arası 7 gün, 11.03.2008-28.03.2008 arası 17 gün ve 28.10.2008-03.11.2008 tarihleri arasında 6 gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının ve bu çalışmalarının 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi gereğince sigortalı çalışma sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.03.2019 tarihli ve 2016/17468 E.2019/2327 K. sayılı kararında,"..Somut olayda, davalı şirketin Sağlık Bakanlığı Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığının inşaat ve modernizasyon işini 19.10.2007-17.03.2008 tarihleri arasında, Güdül İlçesi özel idare müdürlüğü lojman onarım işini, 03.07.2008-09.07.2008 tarihleri arasında yaptığı, Bala köy hizmetleri bina tadilatının 28.10.2008-03.11.2008 tarihleri arasında yaptığı belirlenen bu işlerde, davacının fayans işi yaptığını belirtmesi karşısında, Mahkemece yukarıda belirtilen işlerin dönemlerine ilişkin ihale dosyalarının celbedilerek bu işlerde davacı tarafından yapıldığı belirtilen fayans işlerine ait m2 üzerinden bilirkişi marifetiyle yapılacak hesaplama ile davacının çalışma süreleri belirlenmeli, toplanan tüm deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir..." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "..Öncelikle davacı tarafından yapıldığı belirtilen fayans işlerine ait metrekare üzerinden davacının çalışma saatlerinin belirlenmesi amacıyla dosya inşaat mühendisi bilirkişiye tevdi edilmiş ,bila tarihli rapor içeriğine göre özetle dava konusu işlerde yer alan seramik kaplama işleri için gerekli olan seramik kaplama işçiliği 98 gün olarak hesaplanmıştır. (Rapordaki maddi hata mahkememizce 14.09.2021 tarihli duruşma tutunağında düzeltilmiştir.) Devamında dosya sosyal güvenlik uzmanı bilirkişiye tevdi edilmiş ve 22.02.2022 tarihli rapor dosyaya ibraz edilmiş olup davacının davalı şirket nezdinde 19.10.2007-17.03.2008 tarihleri arasında 73 gün (05.01.2008 tarihinde primi ödenen 1 gün dışında kalan) 03.07.2008-09.07.2008 tarihleri arasında 12 gün ve 11.03.2008-03.11.2008 tarihleri arasında 12 gün olmak üzere toplam 97 gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığı ve bu sürelerin de 5510 sayılı Kanun'un 4/a maddesine (506 sayılı Kanun'un 2/1) göre sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,

Davacının davalı şirket nezdinde 19.10.2007-17.03.2008 tarihleri arasında 73 gün (05.01.2008 tarihinde primi ödenen 1 gün dışında kalan) 03.07.2008-09.07.2008 tarihleri arasında 12 gün ve 11.03.2008-03.11.2008 tarihleri arasında 12 gün olmak üzere toplam 97 gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığı ve bu sürelerin de 5510 sayılı Kanun'un 4/a maddesine (506 sayılı Kanun'un 2/1) göre sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili, davanın kabulü yerine kısmen kabulünün hukuka aykırı olduğunu beyanla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili çalışmanın ispatlanamadığı, eksik araştırma ile hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2728, Karar No: 2018/7611, Tarih: 05.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/2728 E.  ,  2018/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda:

Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/145 Esas ve 2017/263 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savumanının, CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 21.03.2018 gün, 2018/940 Esas ve 2018/530 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re'sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz isteminin CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 2018/940 Esas ve 2018/530 Karar sayılı esastan red hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6411, Karar No: 2015/2390, Tarih: 02.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6411 E.  ,  2015/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ereğli(Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/147-2014/176

Davacı S.. S.. vekili Avukat Bilal tarafından, davalılar Ö.. A.. ve diğeri aleyhine 12/03/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir kısmı kabul edilmiş, karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalıların kendisi hakkında yapmış oldukları şikayet sonucunda hakkında cinsel taciz suçundan Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma başlatıldığını, soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, şikayetin haksız olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ve davalıların aynı ilçede yaşıyor olmaları, Ereğli ilçesinde olayın duyulmasının pek muhtemel olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, olayın gelişimi, davalıların kasıtlı hareket etmemeleri ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.