muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6304, Karar No: 2023/1863, Tarih: 29.03.2023

2. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 14/12/2017 tarihli ve 2017/868 Esas 2017/862 Karar sayılı kararıyla “.... davalı ...'in ... Medeni Kanunu’nun 1023. maddesi gereğince satın almada iyi niyetli olup olmadığı ve kötü niyetli ise TMK'nın 1024. maddesi karşısında TMK'nın 1023. maddesinden yararlanma olanağının bulunup bulunmadığının araştırılıp belirlenmesi gerektiği...." gerekçesiyle hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/64 Esas, 2018/613 Karar sayılı kararıyla; davalı ... ...'nun tapu siciline güvenerek iyi niyetli olarak emlakçı vasıtasıyla nizalı taşınmazı satın aldığı, emlakçı ile arasında herhangi bir akrabalık ve tanışıklığının olmadığı, taşınmazı satın alma tarihinin 2008 kadastrosunun kesinleşmesinin hemen akabinde 6 ay gibi bir süre sonra olduğu, kadastro yeni geçtiği için taşınmazı yeniden ölçtürmeye gerek duymamasının hayatın olağan akışına uygun olduğu, davacıların sınır hatası iddialarına yönelik olarak davalıya herhangi bir şey de söylemedikleri, davalının emekli kadastro teknisyeni olduğu, mesleği gereği tapuda gerekli araştırmaları yaptığı, davalı ... ...'nun TMK'nın 1023. mad. kapsamında mülkiyet ... kazanan iyiniyetli 3. kişi olduğu gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın esastan reddine, kayıt maliki olmayan davalı ... hakkındaki davanın ise usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacılar tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacılar istinaf dilekçesinde; taşınmazların sınırlarının sabit olduğunu, kendilerine tazminat davası açmaları ve davayı ıslah için süre verilmediğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2019/1343 Esas, 2020/1372 Karar sayılı kararıyla; davacılar tarafından kadastro öncesi nedene dayalı olarak tapu iptali ve tescil talebinde bulunulduğu, davalılardan ...'nun taşınmazı kayıt maliki olan diğer davalı ...'dan 24/11/2008 tarihinde tapudan satış yoluyla aldığı, davalı ...'in dava konusu taşınmazı kadastro tespitinin hemen sonrasında aldığı ve yaklaşık sekiz yıl sonra tel çekmek amacıyla ölçüm yaptırması üzerine davacılarla sınır ihtilafının oluştuğu, davalı ...'in taşınmazı alması nedeniyle sınırı bilmediği gibi bilebilecek konumda da olmadığı, Mahkemece kayıt maliki olmayan davalı ... hakkındaki davanın usulden, davalı ... hakkındaki davanın ise esastan reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacılar tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacılar tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ile kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedenlere dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun 719. maddesinde ‘Taşınmazın sınırları, tapu plânları ve arz üzerindeki sınır işaretleriyle belirlenir.Tapu plânları ile arz üzerindeki işaretler birbirini tutmazsa, asıl olan plândaki sınırdır. Bu kural, yetkili makamlarca heyelân bölgesi olduğu belirlenen yörelerde uygulanmaz.’’düzenlemeleri yer almaktadır.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı 66,20 TL bakiye onama harcının davacılardan alınmasına,

29.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2576, Karar No: 2024/1554, Tarih: 16.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2576 E.  ,  2024/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/351 E., 2023/141 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kooperatif üyesi olan davacıların murisleri adına tahsis edilen hattın çalıştırılmaması sebebi ile kazanç kaybının tahsili ile men-i müdahale talebi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacılar vekili, davacıların murisinin davalı kooperatifte üye olduğunu ve minibüs hattı tahsis edildiğini, murisin hasta olduğu ve hattı çalıştıramadığı dönemde belediye encümenliği tarafından alınan karar ile (M) plaka alımının zorunlu kılındığını, ancak murise tebliğ edilmemesi nedeni ile bu zorunluluğun yerine getirilemediğini, mirasçıların hat tahsisi için başvurusunun bu nedenle reddedilmesi üzerine açılan davada lehlerine karar verildiğini ve verilen kararın Danıştay kararı ile onandığını, ayrıca bölge idare mahkemesi kararı ile yürütmeyi durdurma kararı verildiğini, bu süre zarfında çalıştırılmadıkları ve eksik çalıştırıldığı dönemlerdeki kazanç kaybının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise kooperatifin halen hattı çalıştırmalarını engellediğini, ceza mahkemesi kararı ile iş ve çalışma hürriyeti ihlali suçundan kooperatif ilgililerinin ceza aldıklarını ileri sürerek, bu konudaki müdahalenin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı kooperatif vekili ve davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin 08.12.2015 tarih, 2013/947 Esas, 2015/463 Karar sayılı kararı ile tahsis kararının geçerliliğini yitirdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin 08.12.2015 tarih, 2013/947 Esas, 2015/463 Karar sayılı kararı ile tahsis kararının geçerliliğini yitirdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 2016/8138 Esas, 2019/4827 Karar sayılı ilamı ile murisin ölümünden sonra hat tahsis başvurusunun kabulünun iptaline ilişkin Belediye Encümen kararı 04.12.2008 tarihli İdare Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş ve bu karar 30.10.2012 tarihinde Danıştay incelemesinden geçerek onandığı göz önüne alındığında 05.11.1987 tarihli hat tahsisi kararının geçerliliğini koruduğu, yargı kararı ile kesinleştiği, davacıların zararları belirlenerek bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 08.09.2020 tarih, 2020/71 Esas, 2020/345 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, birleşen dava ile ilgili hüküm kurulamamıştır.

C. 2. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili ve davalı kooperatif vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 09.06.2022 tarih, 2021/3210 Esas, 2022/3211 Karar sayılı ilamı ile kısa kararda birleşen davadaki talep ile ilgili bir karar verilmemiş olmasına karşın, gerekçeli kararda birleşen davanın reddine ilişkin gerekçe yazıldığı, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık yaratıldığı, bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu Kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hüküm bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın davalı ... yönünden yürütmenin durdurulması kararı verildiği tarihten, kooperatife kararı uygulması ve hat tahsis etmesi için gönderilen yazı tarihine kadar geçen süre için diğer davalı kooperatif yönünden ise, dava tarihine kadar geçen süre için davanın kabulüne karar verilmiş, birleşen dava yönünden ise kooperatife bağlı 33 işletme hattının iptaline karar verildiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacılar vekili ve davalı kooperatif vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, belediyenin zararın tamamından sorumlu olduğunu, birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, aleyhe vekalet ücreti hükmedilemeyeceğini beyan ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacılar vekili ve davalı kooperatif vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, belediyenin zararın tamamından sorumlu olduğunu, birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, aleyhe vekalet ücreti hükmedilemeyeceğini beyan ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif üyesi olan davacıların murisleri adına tahsis edilen hattın çalıştırılmaması sebebi ile kazanç kaybının tahsili ile men-i müdahale istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu.

3. Değerlendirme

1- Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise, yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Mahkemece, kooperatifçe belediye meclis kararının iptali için Erzincan İdare Mahkemesi'nde dava açılması üzerine, Erzincan İdare Mahkemesi'nin 15.11.2017 tarih, 2017/528 Esas, 2017/217 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, bu kararın Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu karara istinaden davalı kooperatife bağlı olan 33 işletme hattının tamamının iptal edildiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve davanın açılmasına davalıların sebebiyet verdiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, kendini vekille temsil ettiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davanın reddi ile davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenle;

1- Davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine

VI. KARAR

Açıklanan nedenle;

1- Davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine

2- Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmının “B” bölümünde yer alan “DAVANIN REDDİNE” kelimesinin çıkarılarak “DAVA HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA” yazılmasına, “B” bölümünün 2 ve 3 no.lu bentlerinin hükümden çıkarılmasına yerine “ 9.200,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” bendinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalı S.S. 2 no.lu ... Mah. Minibüsçüleri Koop.'den alınmasına,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16889, Karar No: 2015/26130, Tarih: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16889 E.  ,  2015/26130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklardan ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için, 01.04.2005 tarihinde kocası olan sanıkİsmail Avan'dan muvazaalı olarak boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6756, Karar No: 2012/8523, Tarih: 14.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/6756 E.  ,  2012/8523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...; 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerince kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair karar,

Sanık ...; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 360/2, 80, 59/2, CMK'nun 231/5. maddelerince 4 ay 10 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Sanık ...; 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 80, 59/2. maddelerince 17 ay 15 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara katılan vekilinin 27.01.2009 tarihli dilekçesi ile itiraz ettiği ve bu itirazın da Samsun Ağır Ceza Mahkemesi tarafından incelenerek itirazın reddine karar verildiği katılan vekilinin ayrıca bu karara karşı bir temyizinin bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I-Sanıkların 2000 takvim yılına ilişkin eylemleri ile ilgili olarak verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozma üzerine yapılan yargılamada sanıklara yüklenen "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2001 takvim yılına ilişkin verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II-Sanık ... hakkında 2001 takvim yılına ilişkin verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; bozma üzerine yapılan yargılamada sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 15.12.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.