muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3696, Karar No: 2015/4787, Tarih: 19.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/3696 E.  ,  2015/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ...., ....), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ...., .... ...., ...., .... ....)

HÜKÜM : Sanık ...'un ceza sorumluluğunun bulunmaması nedeniyle atılı suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına; sanıklar .... ile .... ....'nin müsnet suçtan mahkûmiyetlerine; sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; sanıklar ...., .... ve ..., .... ve .... ....'nin müsnet suçlardan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi,

Her ne kadar mağdure ...., beyanının alındığı 26.09.2008 tarihli talimat duruşmasında onbeş yaşından küçük ise de, bu duruşmada sanıklardan şikâyetçi olmadığını belirterek davaya katılmak istemediğini ifade ettiği ve karar tarihinde onsekiz yaşını dolduran mağdurenin kendisine tebliğ edilen gerekçeli karar üzerine temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, davaya katılmayan mağdure zorunlu vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ...., ...., .... .... müdafilerinin sanıklar ..., ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ...., ...., .... .... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6098, Karar No: 2023/1821, Tarih: 27.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6098 E.  ,  2023/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.09.2017 tarihli ve 2014/1077 E., 2017/879 K. sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.05.2019 tarihli ve 2018/468 E., 2019/707 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.11.2021 tarihli ve 2021/2498 E., 2021/6408 K. sayılı kararıyla davalı gerçek kişi hakkında 21.09.2017 tarihli kararın kesinleştiğinin gözetilmesi gerektiğine işaret edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.11.2021 tarihli ve 2021/2498 E., 2021/6408 K. sayılı kararıyla davalı gerçek kişi hakkında 21.09.2017 tarihli kararın kesinleştiğinin gözetilmesi gerektiğine işaret edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davalı şirket hakkındaki davanın 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle davalı şirket hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden 21.09.2017 tarihli karar kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava hakkında 7194 sayılı Kanun'un uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, anılan yasal düzenlemenin Anayasa'ya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3569, Karar No: 2019/3127, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3569 E.  ,  2019/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1- Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2010 tarih, 2010/7162 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı; kararın gerekçesinin bir bölümünde, sanıkların Ekim 2007 tarihinden itibaren mal ve hizmet karşılığı olmaksızın, piyasaya komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediklerinin belirtilmesine rağmen, diğer bölümünde sahte belge kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı suçundan cezalandırımaları gerektiğinin belirtilmesi; hüküm fıkrasında ise sahte belge kullanmak suretiyle vergi kaçakçılığı suçunu işlediklerinin kabul edilmesi nedeniyle hükmün karıştırılması,

2-Kabule göre de;

a)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her bir takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı içinde farklı zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinde TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmedten, yazılı şekilde TCK'nin 43/1. maddesi uygulanmaksızın, tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sonuç ceza yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23028, Karar No: 2013/4836, Tarih: 11.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23028 E.  ,  2013/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Duruşmalara katılmasına yasal olanak bulunmayan C.Savcısının Çocuk Mahkemesi kararlarına yönelik temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, C.Savcısının 23.05.2011 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra vaki 29.06.2011 tarihli temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/son madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan davada; dosyada mevcut Polis Kriminal inceleme raporuna göre suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığının belirtilmesi karşısında, sanığın bıçağı hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyıp taşımadığı belirlenerek eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde yer alan suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan ve ek savunma hakkı da tanınmadan aynı yasanın 15/1. maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1937, Karar No: 2017/5833, Tarih: 28.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1937 E.  ,  2017/5833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 03/12/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davalıların ... Merkez ... Konutları K-7 Apartmanı 10 nolu dairenin kiracısı ve mülk sahipleri olduklarını , binada her ay düzenli olarak yıllara göre değişen ortak kullanımdan kaynaklanan kapıcı gideri, elektrik, su v.b. giderlerin ödenmesi için aidat toplanmakta olduğunu, yine mülk sahipleri veya kiracılar ısınma gideri olarak her yıl daire başı 2.250 kg kömür satın almakta oldukları, davalılar aylık toplanan iadatları düzenli ödemedikleri gibi bugüne kadar her yıl alınan ortak yakıt giderini karşılamamış olduklarını, bina yöneticilerinin bugüne kadar ortak giderlerin ödenmesi için davalıları defalarca sözlü olarak ikaz etmiş olduklarını, ancak davalıların taşınmazı kışın kullanmadıklarını belirterek yıllık alınan 2.250 kg kömürü almayacaklarını ve her ay ödenen aidatlarında yarısını ödeyeceklerini belirterek ortak giderlere katılmayacaklarını belirtmiş olduklarını, 29.01.2012 tarihli olağanüstü genel kurulda almış oldukları karar ile şimdilik 2008-2013 yılları arasındaki kömür giderine ilişkin bölümü için dava açmaya karar vermiş olduklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2008-2013 yılları arasında ödenmeyen 7.875,00 TL yakıt ücretinin kat mülkiyeti kanununa göre dava tarihinden itibaren aylık % 5 gecikme tazminatıyla (yıllık % 60) ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini vekaleten dava ve talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 2008-2013 yıllarına ait toplam 6.570,00 TL yakıt gideri yönünden davanın kabulü ile davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dava tarihi olan 03/12/2013 itibaren 6.570,00 TL alacağa Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 20. maddesi gereğince aylık %5 gecikme tazminatı uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık yakıt alacağının tahsili amacaylı yapılan takibe itirazın iptali istemine lişikindir.

Mahkemece yıllık 2250 TL yakıt masrafı yapıldığı kabulü ile varsayıma dayalı olarak hazırlanan rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Dava konusu uyuşmazlık yakıt alacağının tahsili amacaylı yapılan takibe itirazın iptali istemine lişikindir.

Mahkemece yıllık 2250 TL yakıt masrafı yapıldığı kabulü ile varsayıma dayalı olarak hazırlanan rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Öncelikli tapu müdürlüğünden yönetim planı ve tapu kaydı ile tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda uyuşmazlık konusu K-7 apartmanı için harcanan yakıta yönelik fatura, makbuz ve belgelerin, yapılan ödemelere ilişkin belgelerin ve aidatlar konusunda alınan kat malikleri kurulu kararlarının içeriğine göre var ise ödenen ve ödenmeyen aidat miktarlarının, 2008-2013 yılları arasındaki davalı kat maliklerine düşen ödenecek miktarın denetime elverişli olacak şekilde uzman bilirkişiler marifetiyle incelenerek davalıların varsa sorumlu oldukları miktarın tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7484, Karar No: 2010/2756, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7484 E.  ,  2010/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2613 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro sırasında 28.01.1950 tarihli posta mütelaası ve 15.08.1952 tarihli komisyon kararı ile eski yangın yeri olan ve 22 adet parselden oluşan adanın tamamının tek parsel halinde ve malikhanesi açık olarak tapu idaresine devrinden sonra; 06.01.1970 tarihli ek beyanname ve 26.03.1970 tarihli ek komisyon kararı ile 1583 ada parsel sayılı 621.70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 2613 sayılı Yasa’nın 22/H maddesi gereğince arsa niteliği ile Hazine adına tespiti gerekmekte ise de, adanın tamamının İstanbul 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1962/151 Esas sayılı dava dosyasında davalı olması nedeniyle dava sonunda kadar malikhanesinin açık bırakılmasına, açılan davanın reddi halinde Hazine adına tescilinin yapılmasına karar verilerek tespit edilmiştir. İstanbul 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.05.1978 tarih 1962/151 Esas, 1978/10 Karar sayılı ilamı ile 1583 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 45.94 m2 bölümünün davacı ... ... adına, geri kalan bölümünün komisyon kararı gibi Hazine adına tesciline karar verilmiş; bu ilamın infazı sonrasında 1583 ada 24 parsel sayılı taşınmaz 45.94 m2 yüzölçümüyle ... ... adına, 1583 ada 23 parsel sayılı 575.76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz malikhanesi açık olarak ifrazen tapuya tescil edilmiştir. 1989 yılında yapılan imar uygulaması sonucunda 1583 ada 23 parsel sayılı taşınmaz 2988 ada 3 ve 4 ile 2989 ada 3 parsel sayılı taşınmazlara ifraz olmuştur. 2989 ada 3 parsel sayılı 167 m2 yüzölçümündeki taşınmazın malikhanesi açık bırakılmakta iken, davacı ... vekili, 11.03.2005 tarihli dilekçe ile satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... çekişmeli taşınmazın bu bölümünün kendisine ait olduğu iddiasına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davasının davasının kısmen kabulüne, müdahilin davasının kabulüne ve çekişmeli 2989 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 87/167 payının davacı ..., 80/167 payının müdahil ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kendisine ait olduğu iddiası ile dava dışı....tarafından temyiz edilmiştir.

1- Hükmü temyiz eden...’nun karar tarihi itibariyle çekişmeli taşınmaza yönelik açılmış bir davası veya açılan davaya katılımı bulunmamaktadır. Yani karar tarihi itibariyle davada taraf sıfatı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca isteminin davada taraf sıfatının bulunmaması nedeniyle REDDİNE,

2- Mahkemece çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı ve müdahil taraf yararına edinme koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın ifrazen geldiği ana taşınmazın tespiti 2613 sayılı Yasa uyarınca ilk olarak 1950 yılında yapılmış; daha sonra 1970 yılında ek beyanname düzenlenmiştir. Gerek 1950 yılındaki kadastro beyannamesi ve ekleri, gerekse de 1970 yılındaki ek kadastro beyannamesi eklerinin asılları veya onaylı örnekleri dosya içinde bulunmamaktadır. Ayrıca, çekişmeli taşınmazın ifrazen oluştuğu 1583 ada 3 parsel sayılı taşınmazla ilgili tescil hükmü verilen İstanbul 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1962/151 Esas sayılı dava dosyası ve ekleri de dosya içinde bulunmamaktadır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; öncelikle İstanbul 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1962/151 Esas, 1978/10 Karar sayılı (bozma sonrasında 1979/8 Esas, 1979/5 Karar sayılı) dava dosyası ve tüm ekleri bulunabileceği tüm yerlerden araştırılarak dosya içine getirtilmelidir. Gerek 1950 tarihli kadastro beyannamesi ve gerek 1970 tarihli ek kadastro beyannamesi aslı ve eklerinin bu dosya içinde bulunmaması halinde; belirtilen beyanname asılları ve tüm ekleri ile özellikle her iki beyannamenin eki olan haritaları araştırılarak dosya içine getirtilmelidir. Bundan sonra mahallinde, çekişmeli taşınmazın öncesini bilen elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve kadastro beyannamelerinde imzaları bulunup sağ olan bilirkişiler huzur ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte çekişmeli taşınmazın öncesinde ne olduğu, kimler tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı, çekişmeli taşınmazın kimden kime nasıl intikal ettiği gibi hususlar olaylara dayalı olarak sorulup saptanmalı; özellikle ilk beyanname tarihi olan 1950 yılından önce davacı ve müdahil olan kişiler veya bayileri tarafından çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin zilyetlikle edinmeye elverişli 20 yıllık süreye ulaşıp ulaşmadığının belirlenmesine çalışılmalı; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellerin beyanname ve dayanakları ile denetlenmelidir. Dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasındaki çelişkiler yöntemince giderilmelidir. Kadastro beyannamelerine aykırı sonuçlara ulaşılması halinde, beyannamelerde imzaları bulunup sağ olan tespit bilirkişileri dinlenerek aykırılıkların giderilmesine çalışılmalıdır. Keşfe katılacak uzman bilirkişisinden keşif ve uygulamayı izleyip denetlemeye olanak verir; özellikle çekişmeli taşınmazın 1950 yılındaki ilk beyanname haritası,1970 yılındaki ek beyanname haritası ile sonra yapılan imar uygulaması ve ilam infazından kaynaklanan ifraz durumunu gösterir şekilde ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bundan sonra, gerek dosya içine getirtilecek 15

. Keşfe katılacak uzman bilirkişisinden keşif ve uygulamayı izleyip denetlemeye olanak verir; özellikle çekişmeli taşınmazın 1950 yılındaki ilk beyanname haritası,1970 yılındaki ek beyanname haritası ile sonra yapılan imar uygulaması ve ilam infazından kaynaklanan ifraz durumunu gösterir şekilde ayrıntılı rapor alınmalıdır. Bundan sonra, gerek dosya içine getirtilecek 15.Asliye Hukuk Mahkemesi dosya aslı üzerinde yapılacak inceleme, gerekse Tapu Sicil Müdürlüğü kayıtları üzerinde yapılacak inceleme ile 15.Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.05.1978 tarihli kararı ile 1583 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bakiye kısmının Hazine adına tesciline karar verildiği halde, bu kısmın neden Hazine adına tescil edilmediği, bu ilamın infazı ile oluşan 1583 ada 23 parsel sayılı taşınmazın malikhanesinin neden açık bırakıldığı kesin olarak saptanmalıdır. Bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek; özellikle çekişmeli taşınmazın zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığı ile ilk kadastro beyannamesinin düzenlendiği günden önce davacı ve müdahiller veya bayileri yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı tartışılıp değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verilidi.