muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7468, Karar No: 2012/3028, Tarih: 18.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/7468 E.  ,  2012/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet vermek

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/3 mad.del. 87/4-2, 29, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün, parkta oturan sanıktan sigara istediği, sanığın vermemesi üzerine yakasına yapışarak hakaret ettiği, bu sırada sanığın bıçakla maktulün kasık bölgesine bir kez vurması sonucu maktulün büyük damar yaralanmasına bağlı gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü olayda; eylemin silahtan sayılacak bıçakla işlenmesinin TCK'nun 87/4-ikinci cümle maddesinde düzenlenen suçun unsuru olması ve TCK'nun 86/3 maddesinin yalnızca bir bendinin ihlal edilmesi karşısında mahkemenin temel ceza tayininde ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve birden fazla olması nedeni ile de TCK.nun 29 madde uyarınca yaptığı uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki eleştiri düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı

gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19534, Karar No: 2014/865, Tarih: 23.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2012/19534 E.  ,  2014/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkhan 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2010/556-2012/453

Davacı, geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelmesi nedeniyle, maluliyet oranının tespitiyle, maddi zararının giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile davacının maluliyet oranının % 12 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, geçirdiği iş kazası sonucu davacı hakkında Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre tespit edilen maluliyet oranının, Yüksek Sağlık Kurulu'nun 24.04.2001 tarihli raporu doğrultusunda %7,2 olduğu, davacı hakkında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 19.02.2003 tarihli raporda, davacının genel beden gücünden kayıp oranının %15,2 olduğu, Adli Tıp Kurumu Adana Grup Başkanlığı Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından verilen 14.03.2005 tarihli raporda ise davacının genel beden gücünden kayıp oranının %16 olarak belirlendiği, mahkemece, Dairemizin bozma ilamı üzerine alınan 06.01.2012 tarihli Adli Tıp Kurulu 3.İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın raporu ile belirlenen % 12 oranının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasanın 95. maddesine göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı Eğitim ve Araştırma Hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı Asker Hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu, giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, SSYSK raporu ile Adli Tıp Kurulu 3.İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın raporu arasında çelişki oluştuğu halde ATK Genel Kurulundan rapor alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2155, Karar No: 2016/6005, Tarih: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2155 E.  ,  2016/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 118 ada 78 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin kuru ve sulu şartlarda ayrı ayrı 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimlerini, kilogram başına toptan satış fiyatlarını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösterir biçimde veri listelerinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü ile ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3562, Karar No: 2014/4376, Tarih: 23.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3562 E.  ,  2014/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar... davalılar ...-... arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 03.01.2014 gün ve 2012/55-2014/8 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 10.04.2007 tarihli okul yapımına ilişkin bağışlama sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Sözleşme gereği davacılar yapılacak okulun bir kısmını bedelsiz olarak yapmayı üstlenmişlerdir. Davada, bedelsiz olarak yapılacak kısmın inşaatın % 51'i iken % 75'ine çıkarılmasının irade fesadı haline dayandığı iddiasıyla aradaki farkın idareden tahsili talep edilmiştir. Uyuşmazlık, niteliği itibariyle eser sözleşmesinden değil, bağışlama sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13. Hukuk Dairesi'ne aittir. Ancak, anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderildiğinden, dosyanın görevli Dairenin belirlenmesi için Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesi ile görevli Dairenin belirlenmesi için Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18384, Karar No: 2024/4384, Tarih: 25.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18384 E.  ,  2024/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/72 E., 2016/567 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; dosya içeriğine göre suç konusu yerin kesilmesinin sanık dışında başka kimseye fayda sağlamayacağına, sanığa ait baltanın da yeni kesilmiş köklerin yanında bulunduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine ve beraat kararının bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç konusu emval ve ele geçirilen balta hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde yolun kenarındaki ormanlık alanda ağaçların kesilmiş olduğunun görülmesi üzerine yapılan araştırmada bir adet balta bulunduğu ve fındık bahçesi sahibi hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, eke geçirilen baltayı fındık bahçesinde kullandığını, ağaçları kendisinin kesmediğini, keseni de görmediğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sınırları içinde dikiliden motorlu testere ile yapacak nitelikte ağaç kesildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4426, Karar No: 2016/277, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/4426 E.  ,  2016/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Bağ-Kur prim borcunun olmadığının ve emekli olmaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, kaydının geçersizliğine karar veren ve Bağ-Kur sigortalılık süresini iptal eden Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının kaydının geçerli olup olmadığına ilişkindir. Davalı Kurum, teftiş raporlarına istinaden davacının oda kaydının usulsüz olduğu gerekçesiyle davacının oda kaydına karşılık gelen sigortalılığını iptal etmiştir.

Her uyuşmazlığın, dayandığı işlem veya olayların meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasal kurallara göre çözümlenmesi gerekeceği ilkesinden hareketle yasal koşulların ayrı ayrı ele alınarak Bağ Kur'luluk statüsünün ortaya konması gerekir. 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 12.12.1985 tarihinde Bağ-Kur’a tescilinin vergi kaydına istinaden yapıldığı, 12.12.1985-31.10.1986 ve 16.07.2002-02.08.2003 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 18.03.1984-devam eder şekilde kaydının bulunduğu, Kurumca incelenen oda kaydının 31.10.2005 tarihli Kurum kontrol memur raporu ile geçersizliğine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 12.12.1985 tarihinde Bağ-Kur’a tescilinin vergi kaydına istinaden yapıldığı, 12.12.1985-31.10.1986 ve 16.07.2002-02.08.2003 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 18.03.1984-devam eder şekilde kaydının bulunduğu, Kurumca incelenen oda kaydının 31.10.2005 tarihli Kurum kontrol memur raporu ile geçersizliğine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; kaydının bulunduğu defter ve 31.10.2005 tarihli Kurum kontrol memur raporunun tümü getirtilerek,davacının prim borcunun bulunup bulunmadığı da araştırılarak, aylık şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/400, Karar No: 2016/4024, Tarih: 20.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/400 E.  ,  2016/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (... oğlu) ve ...haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar ... ve ... haklarında fuhuş; sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi; sanıklar ..., ..., ... (... oğlu) ile ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet; sanıklar ... ile ... haklarında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet; sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması; sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet; sanıklar ... ile ... haklarında fuhuş suçundan beraat; sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : İade, onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece 19.06.2015 tarihli celsede sanık ...'ın yetkili müdafii olduğu belirtilen Av. ...'a, sanık ... müdafii Av. ... tarafından verilmiş bir yetki belgesine dosyada rastlanılmadığının anlaşılması karşısında, 19.06.2015 tarihini kapsar şekilde yetki belgesi varsa eklenmesi, aksi halde gerekçeli kararın sanık ... müdafii Av....'a tebliğ edilerek tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi, hükümlerin temyizi halinde de bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30689, Karar No: 2014/33451, Tarih: 27.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30689 E.  ,  2014/33451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Haymana Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2011/290-2014/108

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının emekli olarak işyerinden ayrıldığını ve ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma, yakacak, gece çalışması, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; davacının haklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin gece çalışması ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçücü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktif'in 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin “Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Seri açılan davalarda mahkemece davacılara gece zammı adı altında iki farklı uygulama ile ödeme yapılmasına karar vermiştir.

Birinci uygulama; toplu iş sözleşmesinin 70. maddesinde saat 20:00 ile 06:00 saatleri arasında çalışanlara gece zammı ödeneceği beliritlmiş ve dosya kapsamında göre çalışma saatlerinin de 05:00-13:00 ve 13:00-21:00 saatleri olduğu her iki vardiyada sadece gece bölümüne isabet ettiği gerekçesi ile 20:00-21:00 ve 05:00-06:00 saatleri arası için gece zammı hesaplanmıştır. Oysa davacının bu vardiyalardaki ağırlık çalışmasının gece süresinde geçmediğinden bu yönde yapılan hesaplama hatalıdır

İkinci uygulama ise davacı işçilerin bir kısım çalışma dönemlerinde yirmidört saat çalışıp kırksekiz saat dinelenmeyle geçen süreler için Yargıtay'ın bu durumdaki çalışmayı günlük ondört saat ile sınırlaması yönündeki kararları baz alınarak bulunan toplam haftalık çalışma süresinin yaklaşık 2/5'nin gecede geçtiği kabul edilerek bu süre ile sınırlı gece zammı hesabı yapıldığı görülmüştür. Oysa davacı aynı dönem için fazla mesai ücreti talep etmiş ve günlük çalışması gece ve gündüz ayrımı yapılmaksızın hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Bu dönemde işçinin yaptığı işin niteliğine (itfaye veya kaplıcada nöbet) göre yirmidört saatlik çalışması için gece ve gündüz ayrımı yapılmasının imknasızlığı karşısında varsayımsal bir orana göre gece zammı alacağının hüküm altn alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.