muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6398, Karar No: 2022/13774, Tarih: 01.06.2022

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... Lisesinde okuduğu, ...'da yaşadığı, memleketinin ... olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/04/2021 tarihli ve 2021/2701 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1844, Karar No: 2010/5202, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1844 E.  ,  2010/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davalılardan ... kızı Anakız'ın soyadı ve mirasçıları tespit edilip, mirasçılara karar tebliğ edilerek, temyiz süresinin beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi,

2) Dosyanın keşifte görev alan ... bilirkişisi ... ...'a verilerek, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/04/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5550, Karar No: 2014/13015, Tarih: 10.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5550 E.  ,  2014/13015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/02/2014

Numarası : 2012/129-2014/81

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının işyerinde öğretmen olarak çalışırken iş akdinin süresinde gerekli ihtarlarda bulunmadan istifa ederek feshettiğini, bu nedenle kurum olarak kendilerinin maddi ve manevi kayıplarının oluştuğundan bahisle maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalı, davacının taleplerinin yersiz olduğunu, aralarındaki ortaklığı davacı şirket kurucusunun bitirdiğini ve kendisi ile eşine hakaret ettiğini bu nedenle istifa ettiğini, davacının da aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin Zafer Dershanesi ile sözleşme imzaladığı ve davacı adına kayıtlı bir dershanenin olmadığı anlaşıldığından aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının aktif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, dosyaya getirtilmiş bulunan 21.3.2013 tarihli Antalya İl Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısından, “Mebbis-Özel Öğretim Kurumları Modülünün tekikinden, Antalya ili Muratpaşa ilçesinde davacı şirket A.. ANTALYA KÜLTÜR VE ÖZEL EĞİTİM DERSHANESİ LTD.ŞTİ. bünyesinde Özel Antalya Z.. Dershanesi’nin bulunduğunun, ve sözkonusu dershanenin; 1.8.1991 yılında Özel A.. Dershanesi adı altında açıldığı ve 6.4.2000 tarihli ve 8966 sayılı onayı ile isminin Özel Antalya Zafer Dershanesi olarak değiştiğinin” bildirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının işveren şirketi olduğu açık olup mahkemece, işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/853, Karar No: 2019/1863, Tarih: 18.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/853 E.  ,  2019/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayin edilmesine ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım tayin edilmesi istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP ortamından yapılan incelemelerde küçüklerin MERNİS adresinin "... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise UYAP ortamından yapılan incelemelerde küçüklerin MERNİS adresinin "..." olduğu görülmüş ise de yapılan kolluk araştırması ve ilgili kişi beyanı neticesinde küçüklerin ikamet adreslerinin "......" olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda; küçüklerin ikamet adreslerinin ...." bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/742, Karar No: 2023/4151, Tarih: 21.09.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/742 E.  ,  2023/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında

hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erbaa 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2022/211 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın ... erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ... erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... erkek dava dilekçesinde; anlaşamadıklarını, aralarında sevgi ve saygı kalmadığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.... erkek vekili karşı davaya cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; erkek hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, kadının ilgisiz ve sevgisiz davrandığını, agresif ve kavgacı olduğunu, erkeğin ailesini hor gördüğünü ve ortak konuta gelmelerini istemediğini, ev işlerini yapmadığını, küfür ve hakaret ettiğini, erkekle iletişim kurmadığını, asık suratlı olduğunu, güleryüz göstermediğini, çıkan kavgaların birinde erkeğin kolunu tırnakladığını, erkeği aşağılayıcı sosyal medya paylaşımları yaptığını ve evi terk ettiğini iddia ederek; asıl davanın kabulüne ve karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesi ile ikinci cevap dilekçesinde; erkeğin fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, evdeki eşyaları yere attığını, hakaret edip aşağıladığını, ilgilenmediğini, sürekli dışarıda zaman geçirip eşiyle zaman geçirmediğini, eve geç geldiğini, bahis oynadığını, borçlandığını, ailesinin küçümseyici ve azarlayıcı tavırları olduğunu, ihtiyaçları karşılamadığını, evden kovduğunu ve kadının üniversite eğitimi almasına engel olduğunu iddia ederek; erkeğin davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda çıkışı sürekli kahvehaneye giderek arkadaşlarıyla vakit geçiren, bu sebeple eve geç gelen, eşi ile zaman geçirmeyen, bir tartışma esnasında evde bulunan bardak ve tabakları yere fırlatan ve akabinde eşini iterek boynundan yaralanmasına sebep olan, evin ihtiyaçlarını karşılamayan ve aşağılayıcı sözler söyleyen erkeğin ağır, eşinin ailesini hor gören, agresif davranan, erkeğin ailesinin ortak konuta gelmesini istemeyen ve eşine hakaret eden kadının az kusurlu olduğu; kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği ve boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile; her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına dava tarihinden karar tarihine kadar aylık 250,00 TL ve karar tarihinden kesinleşme tarihine kadar aylık 750,00 TL tedbir ve aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, yoksulluk nafakasına her yıl TEFE-TÜFE oranında artış yapılmasına ve 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın, kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

... erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek bir kusurunun bulunmadığını, kadının tam kusurlu olduğunu, kadının erkeğe 03.02.2021 tarihinde gönderdiği mesaj içeriğinde hatalarını kabul ettiğini, evliliğin kısa sürmesi de dikkate alındığında tazminat ve nafaka miktarlarının fazla olduğunu belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında yoksulluk nafakasının toptan ödenmesine karar verilmek yerine irat biçiminde ödenmesine karar verilmesinin doğru olmadığı ve sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; istinaf başvurusunun yoksulluk nafakası yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bendinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile hükmün kesinleşmesinden sonra bir defaya mahsus olmak üzere 15.000,00 TL yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine ve erkeğin sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erkeğin davasındaki boşanma hükmü kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmamak suretiyle kesinleşmiş olmakla, kusur belirlemesinin doğru olup olmadığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kadına kusur olarak yüklenebilecek vakıa bulunup bulunmadığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının davasının, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin kabulünün usul ve kanuna uygun olup olmadığı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmediği, kadın lehine tazminatalara ve nafakalara hükmedilmesinin yasal koşulları var ise hükmedilen miktarların hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3808, Karar No: 2007/6476, Tarih: 05.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3808 E.  ,  2007/6476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili, karşı davada maddi hataların düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın yerinde yaptırılan incelemesi sonucu bilirkişi kurulunca taşınmaz malın kısmen sulu kısmen de kuru tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1- Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı, bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb.) gözetilerek dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan Ülkemizin değişik yörelerindeki tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış farklı ve özel bir etken bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faizi suluda %5, kuruda %6 oranında alınmaktadır.

Bilirkişi raporunda belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın sulu kabul edilen %15'lik bölümü için kapital faiz oranının%5 ve kuru olan %85'lik kısmında ise %6 alınması gerektiği düşünülmeden mahkemece taşınmazın tamamının değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranını %6 olarak alan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas alınması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2006 yılı verilerinin getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerektiğinde kuşku yoktur. Her ne kadar taşınmazın yerinde yapılan inceleme ve bilirkişi kurulunun raporunu düzenlediği tarihte 2006 verilerinin henüz belli olmadığı gerekçesiyle bir önceki yılın verileri üzerinden hesaplama yapılmış ise de hüküm tarihinde 2006 yılı verilerinin saptanmış bulunması olasılığı göz önünde tutularak bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlere ilişkin 2006 yılı resmi verilerinin getirtilip raporların denetlenmesi ve bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın üzerinde 3 yaş ceviz fidanlarının 2006 yılı itibariyle ... İlçe Tarım Müdürlüğünden rayiç (geçer) değerlerinin belirlenip salt bu değerin taşınmazın tespit edilecek olan kamulaştırma bedeline eklenmesi ile yetinilmesi gerekirken, -Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına aykırı biçimde- bu fidanların 3 yılık tesis bedellerine de hükmedilmesi,

4- Kıymet takdir komisyonu raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde muhtelif cins ve yaşta 15 adet meyve ağacı bulunduğu açıklanmış, bilirkişi kurulu raporunda cinsi, yaşı ve sayısı belirtilmiş bulunan bu ağaçların (ceviz, asma ) değerlendirme tarihi (2006 yılı) itibariyle maktu rayiç (geçer) değerlerinin ... İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup saptandıktan sonra, bedel tespitinde sözü edilen ağaçların bu maktu rayiç (geçer) değerlerinin esas alınması gerekirken, bilirkişi kurulunca kıymet takdir komisyonunun belirlediği ağaç değerlerinin aynen alınarak hesaplama yapılması ve dolasıyısla bu konuda denetime elverişli olmayan raporda yazılı ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

5-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınır. Somut olayda buğday ve saman ile nohut ürünlerinin dekar başına ortalama verimi yerine buğday ve nohutta bu ortalamanın üstünde buğday samanında ise altında bir verim miktarının alınmış bulunması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı-davalı yararına takdir edilen 500,00YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa. davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 05.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.