muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/32998, Karar No: 2023/15768, Tarih: 07.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32998 E.  ,  2023/15768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında hakaret ve sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasını (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca da tekerrür hükümleri ile hak yoksunlarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin dördüncü fırkası ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca da tekerrür hükümleri ile hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Tebliğname de sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...’nın temyiz istemi, beraat etmesi gerektiği halde mahkumiyetine karar verildiği, kararların usul ve Kanun’a aykırı olduğu ve bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.

Sanık ...’in temyiz istemi, herhangi bir gerekçeye dayanmadan kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Tebliğname de sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...’nın temyiz istemi, beraat etmesi gerektiği halde mahkumiyetine karar verildiği, kararların usul ve Kanun’a aykırı olduğu ve bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.

Sanık ...’in temyiz istemi, herhangi bir gerekçeye dayanmadan kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, olay tarihinde alkollü olarak çevreyi rahatsız ettiklerinin ihbar edilmesi üzerine şikâyetçi polis memurlarının olay yerine geldikleri, sanık ...'nın elinde bıçakla sağa sola bağırıp çağırdığı, küfür ettiği, şikâyetçilerin sanıktan bıçağı istedikleri, bıçağı vermemesi, üzerine takviye ekip çağırdıkları, bu sırada sanıkların “O\*\*spu çocuğu polisler, cesaretiniz varsa alın lan.” dedikleri, olay yerine takviye kuvvetin geldiği, sanığın müdahale edileceğini anlaması üzerine bıçağı atarak kaçtığı, bir süre sonra başka bir bıçakla cadde üzerine geldiği, araçları durdurmaya başladığı, sanık ...'in de sanık ...’nın yanına gittiği, araçların geçip gitmesine mani oldukları, sanık ...’nın elindeki bıçağı havaya salladığı, yoldan geçen araçları durdurup tekme attığı, sanık ...’nın müştekilere “Gelin lan o\*\*spu çocukları alabiliyorsanız gelin alın." diye bağırdığı, şikâyetçileri kendisine yaklaştırmadığı, şikâyetçilerin zor kullanarak sanıkları etkisiz hale getirdikleri, sanıkların savunmaları, şikâyetçilerin beyanları, tanık anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alınarak Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında Hakaret ve Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, sanıkların savunmaları, şikâyetçilerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ve bu anlatımları doğrulayan tanık beyanları ile dosyada bulunan tutanaklar karşısında, sanıkların üzerlerine atılı hakaret, sanık ...'nın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işledikleri sabit olmakla, haklarında mahkûmiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

1. Her iki suç bakımından, somut olaya ilişkin mağdur sayısının iki olması gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uyulmadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Ancak;

1. Her iki suç bakımından, somut olaya ilişkin mağdur sayısının iki olması gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde belirtilen orantılılık ilkesine uyulmadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanıkların, hakaret eylemini aleniyet koşullarının oluştuğu sokak üzerinde gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

3. Sanık ...'nın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve üçüncü fıkrada yer alan "Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile." ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Hakaret ve Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin

Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, hakaret suçundan yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2101, Karar No: 2024/10110, Tarih: 18.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2101 E.  ,  2024/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1043 Esas, 2023/2245 Karar

DAVA TARİHİ : 17.05.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazarcık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/323 Esas, 2021/617 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili, Çağlayancerit ilçesi, Kale Mahallesi 133 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin sahip olduğu taşınmazın sulu arazi olduğunu, üzerinde ceviz ile meyve ağaçlarının olduğunu, taşınmaz içerisinde bulunan ağaçların sayı ve vasıf bakımından hatalı bildirildiğini, değer tespiti yapılırken ileri sürdükleri hususların nazara alınarak karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, göl alanında kaldığından tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline, göl alanında kaldığından tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; %20 objektif değer artışının uygulanmasının hatalı olduğunu, ceviz fiyatlarının bir sene yüksek takip eden sene düşük çıktığını, bu nedenle objektif ve hakkaniyetli bir değer belirlenebilmesi için takip eden 2 yılın ceviz fiyatlarının ortalamasının alınması gerektiğini, 2017 yılında ceviz fiyatlarının yüksek yıla denk geldiğinden fahiş ve gerçek bedelin çok üstünde değerler ortaya çıktığını, kapitalizasyon faiz oranının %5 olarak esas alınması ve kapama ceviz olarak değerlendirme yapılmaması gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz üzerinde 14-15 yaşlarında ceviz ağaçlarının mevcut olduğunu, bilirkişiler tarafından taşınmazın değer tespitine yönelik olarak baz alınan gelir tablosunda esaslı şekilde hataya düşüldüğünü ve gerçek değerinin çok altında değer tespiti yapıldığını, aynı kamulaştırma planındaki başka taşınmazların m² birim fiyatının daha yüksek belirlendiğini, ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza bu niteliğine uygun olarak münavebe ürünleri alınmak suretiyle, dava tarihi itibarıyla, net gelir yöntemine göre İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınarak değer biçilmesinin kanuna uygun olduğu, kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak hesaplanmasının Yargıtay içtihatlarına uygun olduğu, yine taşınmaz birim değerine taşınmazın konumu, niteliği dikkate alınarak %20 oranında objektif değer artışı eklenmesinin yerinde olduğu tespit edilmiş, ayrıca dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedeli hesaplanırken dava yılı Tarım ve Orman Müdürlüğünün maktu ağaç değerleri tablosundan yararlanılması ve buna göre ağaç bedellerin tespit edilmesi doğru olduğundan taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki Kahramanmaraş ili, Çağlayancerit ilçesi, Kale Mahallesi 133 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6784, Karar No: 2016/2129, Tarih: 23.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/6784 E.  ,  2016/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda; yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından, yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 23.02.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı. Süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakanları ...'un ölümünden kısa bir süre önce, kendisinden mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 1032 parsel sayılı bahçeli dubleks ev vasıflı taşınmazının intifa hakkını üzerinde bırakarak kuru mülkiyetini davalı kızına satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürüp, tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın kendisi adına mirasbırakan tarafından alındığını, ilk satın alındığında taşınmazın bedelini kendisinin ödediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemin danışıklı olduğu gerekçisiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; tarafların mirasbırakanı babaları ...'un 23.02.2011 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı oğlu ... davalı kızı ... ve dava dışı eşi ...yi bıraktığı, çekişme konusu 1032 parsel sayılı bahçeli kargir dubleks ev vasıflı taşınmazın tamamı 07.06.1996 tarihinde satın alma ile mirasbırakan adına kayıtlı iken, 01.07.2008 tarihinde intifa hakkını üzerinde bırakarak, çıplak mülkiyetini davalı kızı ...'ya satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanıklar ve özellikle eldeki davanın kabulle sonuçlanması durumunda hak sahibi olacak olan murisin eşi ...'nin beyanlarından, taşınmazın ilk alındığı sırada parasını davalının ve davalı adına hareket eden annesi ...'nin verdiği ve aslında taşınmazın davalı adına satın alındığı halde yurt dışında olması nedeniyle mirasbırakan adına tescil edildiği, aralarındaki anlaşma gereğince de daha sonra taşınmazın davalıya devredildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki ilkeler ve tanık anlatımları doğrultusunda olaya bakıldığında temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapılmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 23.02.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, bu talep kabul edilmez ise tenkis isteğine ilişkindir.