muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2007, Karar No: 2017/9904, Tarih: 30.11.2017

Somut olayda; 15.02.2012 tarihli ve 27 sayılı denetmen raporunda; davacının ... adresinde alınan beyanında; söz konusu adreste eşi ... ile birlikte yaşadığını ve eşiyle ilk defa 2006 yılında evlendiklerini, eşinin daha öncesinden de çocuğunun inşaattan düşmesi nedeniyle arada bir geldiğini, geçimsizlik nedeniyle 2004 yılında boşandıklarını ancak oğlunun sağlık durumlarından dolayı 2010 yılında tekrardan evlendiklerini elektrik ve su faturalarının önceki kiracı adına olduğunu,boşandığı dönemde eşinin ...’da kaldığını beyan ettiği, ... adresindeki konutun yeraldığı apartmanın yöneticisi ve 1 numaralı dairenin sahibi ..., 4 numaralı dairede oturan ... ile ...’ın imzalı beyanlarında; davacı ve eşinin boşandıkları sürede dahil olmak üzere 3-4 yıldır çocuklarıyla birlikte yaşadıklarını söyledikleri, 3 numarada oturan komşunun şifai beyanında;davacının 3 yıldır eşi ve çocuklarıyla birlikte yaşadıklarını ifade ettiği, denetmence ...’ın boşandığı eşi ... ile tekrar evlendikleri 01.12.2010 tarihinden önceki sürede ... adresinde birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bozma sonrası Mahkemece tutanak tanıkları ... ile ...’ın tanık olarak beyanlarına başvurulduğu, davacının eşini sürekli apartmanda gördüklerini beyan ettikleri,Mahkemece delillerin hatalı değerlendirilip tekrar davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.

... tarafından tanzim edilen raporun içeriği, denetim sırasında alınan tanık beyanları, tanıkların bu beyanlarını Mahkemede kısmen doğrulamaları, kira sözleşmesi davacı ve eşinin tekrar evlenmeleri ile tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Ayrıca; HMK 266/1 maddesinde yer alan “Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz.” hükmü gözardı edilerek hukuki bir konuda bilirkişi incelemesi yaptırılması da isabetsiz olmuştur.

.../..

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/11/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/16859, Karar No: 2012/15624, Tarih: 24.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/16859 E.  ,  2012/15624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

YRG.GELİŞ TARİHİ:19.12.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açtığı tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9425, Karar No: 2020/18861, Tarih: 01.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/9425 E.  ,  2020/18861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılaması sonunda; TCK.nın 109/1,3-f,5 maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.11.2015 gün ve 2014/407 Esas, 2015/907 Karar sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.09.2020 gün ve 2019/24150 esas, 2020/15245 karar sayılı onama kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2020 gün ve 2015/425633 sayılı itiraznamesi ile sanığın, mağdurenin bir yerde kalma veya gitme özgürlüğünü kısıtlandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından mahkumiyete dair yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğinden bahisle itiraz edilmesi üzerine, dosya daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını ikmal etmeyen mağdure ...' nin ablası ile nişanlı olan sanığın mağdure ile cinsel ilişkide bulunabilmek için mağdurenin bulunduğu odanın kapısını kilitleyerek kollarından tutup zorlamak suretiyle cinsel ilişkiye zorladığı ve mağdurenin rızası hilafına cinsel ilişkide bulunduğunun kabul edildiği olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından ve mağdurenin ifadesinde cinsel ilişki esnadında sanığın kapıyı kilitlediğini beyan etmesi karşısında, mağdurenin hürriyetinin kısıtlandığı mevcut haliyle sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği;

Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden, Dairemizin 08.09.2020 gün ve 2019/24150 Esas, 2020/15245 Karar sayılı onama kararının düzeltilmesine yer olmadığına, 5271 sayılı CMK.nın 308/3. maddesi uyarınca dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl dokuz ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın onanmasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK.nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 43, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl dokuz ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın onanmasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılma olanağı olmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.01.2019 tarih ve 2017/14-548 (E), 2019/1 (K) sayılı kararı ile birçok kararda vurgulandığı üzere, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması ve sınırlandırılmasıdır. Bu husus madde gerekçesinde de "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir." şeklinde ifade edilmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla suç her yerde ve zamanda işlenebilir.

Suçun manevi unsuru ise; failin mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmesi ve istemesi, yani genel kasıttır.

Somut olayda, sanığın suç tarihi itibarıyla 15 yaşını ikmal etmeyen mağdure ...'nin ablası Saliha ile nişanlı olup, bu durumun sağladığı kolaylık ile mağdurenin ailesi ile birlikte yaşadığı konuta rahatlıkla girip çıkabildiği, süreç içerisinde mağdureye karşı oluşan duygusal ilişkinin cinsel ilişki boyutuna vardığı ve sanığın mağdure ile evlerinde birçok kez cinsel ilişkide bulundukları anlaşılmaktadır.

Mağdurenin, soruşturma evresinde vekili Av. ... ve sosyal danışman Vacide ... huzurundaki ifadesinde, sanık ile evlerinde birçok kez cinsel ilişkide bulunduklarını sanığın kendisini bir yerde kalma veya gitme özgürlüğünü engellediğine yönelik bir beyan ve iddiasının olmadığı görülmektedir.

Mağdurenin, cinsel istismar suçu ile ilgili olarak Silivri Ağır Ceza Mahkemesinde ve bu dosyanın kovuşturma evresinde de benzer beyanların yanı sıra sanığın kapıyı kilitlediğini beyan etmiş ise de, mağdurenin beyanlarının aşamalarda değişiklik göstermesi ve çelişki içermesi nedeniyle bu yönüyle itibar edilebilir değildir.

Diğer yandan kapının kilitlendiği kabul edilse dahi, mağdure ile sanığın gayri ahlaki davranışlarının aile bireylerince görülmesinin engellenmesi düşüncesiyle evin kapısının kilitlenmesi doğaldır. Mağdurenin bir yerde kalma veya gitme özgürlüğü kısıtlanmış değildir. Mağdurenin dahi bu konuda bir iddiası yoktur.

Sanık ile mağdurenin birlikteliği, mağdurenin ikamet ettiği konutta cinsel ilişki süresiyle sınırlı olup mağdurenin bir yerde kalma veya gitme özgürlüğünün kısıtlandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmelidir.

Sanık ile mağdurenin birlikteliği, mağdurenin ikamet ettiği konutta cinsel ilişki süresiyle sınırlı olup mağdurenin bir yerde kalma veya gitme özgürlüğünün kısıtlandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığından sanığın mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, sayın çoğunluğun yerel mahkeme kararının onanması yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir. 01.12.2020
Yargıtay — Esas No: 2022/13157, Karar No: 2022/13935, Tarih: 01.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13157 E.  ,  2022/13935 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 34. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin teknik personel olarak ... sözleşmesiyle çalıştığını ve ... Sağlık ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının üyesi olduğu Sendika ile Bakanlığın üyesi olduğu ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihli ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi imzalandığını, davacının yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinden yararlandığını, toplu ... sözleşmesinin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinde "Toplu ... sözleşmesi kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen ... güçlüğü, ... riski temininde güçlük zammı ve özel hizmet zammı tutarı, hizmet zammı ... olarak ödenir." hükmünün yer aldığını, toplu ... sözleşmesi kapsamında bulunan teknik elemanlar dışında yer alan işçilere ise hiçbir ödemeyi etkilememek kaydıyla her ... çıplak ücretlerinin %13'lük tutarının hizmet zammı olarak ödeneceği hükmünün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence bugüne kadar hizmet zammının düz işçi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini, davacının hizmet zammını teknik personel kadrosundan almadığını, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 53 üncü maddesi gereğince temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredi faizi ile ödenmesi gerektiğini iddia ederek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini, 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında davacıların kadroya geçiş işlemleri sırasında daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştıkları döneme ilişkin herhangi bir hak ve alacaklarının bulunmadığını yazılı olarak kabul ettiklerini, davacının bordrolarda herhangi bir ihtirazı kayıtta bulunmadığını, davacının alacakların bordrolara bağlı olarak ödendiğini, davacının teknik hizmetler sınıfına mensup bir işte çalışmadığını, fiilen teknik ... yapmadığı gibi bu işi yaptığına ilişkin bir keşif yahut tespit de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının veri giriş kontrol işletmeni görev tanımı ile bilgisayar bakım ve onarım işlerinde fiilen görev yapmış olması sebebiyle davacının teknik eleman olduğu ve toplu ... sözleşmesi gereği fiilen yapılan ... üzerinden ücret ve sosyal haklarının ödenmesi gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kanunda belirtilen zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının kadroya geçerken sulh ve feragatname imzaladığını, bu nedenle dava açamayacağını, davaya konu talebin belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanabilmesi için sendika üyesi olup olmadığını, üye ise sendika üyelik tarihinin ve dayanışma aidatının ödenip ödenmediği hususlarının tespiti gerektiğini, hizmet zammı almasını gerektirir bir işte çalışmadığını, teknik hizmetlere mensup bir kariyerinin de olmadığını ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kadroya geçen personel olduğu, sendika üyesi olup toplu ... sözleşmesinden yararlandığı, alacak talebinin kadroya geçiş sonrası döneme ilişkin olduğu hususlarının ihtilafsız olduğu, davalı tarafça sunulan belgelere göre davacının bilgisayar teknikeri olarak çalıştığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun ) 36 ncı maddesinin "Teknik hizmetler sınıfı " başlıklı ilgili bölümü şöyledir:

" Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevleri fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidrojeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder "

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. ... Sağlık ... Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu ... sözleşmesinin 36 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları “Bu toplu ... sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen ... güçlüğü, ... riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu ... sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ... aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” düzenlemesini içermektedir.

3. Somut olayda, Mahkemece davacı tarafından fiilen yapılan işin teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de davacının meslek lisesi muhasebe bölümü mezunu olduğu, yukarıda belirtilen toplu ... sözleşmesinin ilgili maddesinde emsali memur personele atıf yapılmakla davacının lise mezuniyeti açısından muhasebe bölümünün teknik bir bölüm olmadığı, diğer bir ifadeyle davacının muhasebe bölümünden teknik hizmetler sınıfına dâhil olabilecek şekilde tekniker olarak mezun olmadığı görülmektedir. Bu itibarla davacının 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/179, Karar No: 2017/20301, Tarih: 07.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/179 E.  ,  2017/20301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 28. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 10. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalılardan ... Temizlik Bilgi İşlem A.Ş. avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesidavalılardan ... Temizlik Bilgi İşlem A.Ş. avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalılardan ... Temizlik Bilgi İşlem A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalılardan ... Temizlik Bilgi İşlem A.Ş.'nin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1255, Karar No: 2013/13780, Tarih: 15.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1255 E.  ,  2013/13780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.10.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/6370, Karar No: 2013/17811, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6370 E.  ,  2013/17811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.