muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28063, Karar No: 2013/3623, Tarih: 18.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28063 E.  ,  2013/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının mantar üretimi üzerine şirket kurarak kar elde edeceklerine dair sözlerine güvenerek bu konuda davalıya vekalet vermek suretiyle bir kısım parayı davalıya bir kısmını da davalının kuzeni Deniz kaya adına olmak üzere toplam 55.000 sterlin para gönderdiğini, ismen bir şirketin kurulduğunu duyduğunu ancak sonrasında davalıya ulaşamadığını, dolandırıldığına ilişkin suç duyurusu yaptığını,hukuki uyuşmazlık olduğu gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiğini belirterek; davalıya şirket kurmak üzere verdiği 55.000 Sterlinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendisine, kurulan şirket ile ilgili işleri takip etmek üzere vekalet verdiğini, davacı tarafından şirket adına ve Deniz Kaya adına gönderilen havale ödemelerini kendisinin aldığını, bu paraları şirkete harcadığını, ancak davacı adına gönderilen 15.000 paundun akibetini bilmediğini, şirkete ait işlerin yolunda gitmemesi üzerine işlerin takibini bıraktığını ve akibetini bilmediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dısında kalan diger temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava konusu diğer ödemelerle birlikte 10.000 Paund ve 5.000 Paund olmak üzere iki adet ödemeyi de davalıya yaptığını iddia etmiş,davalı duruşmadaki beyanında bu bedellerin davacı tarafından kendisine ödenmediğini savunmuştur. Dava konusu 10.000 paund ve 5.000 paund ödemeye ilişkin dekontlarda alıcı olarak davacının isminin yeraldığı anlaşılmaktadır.Bu paraların davacı tarafından davalıya verildiğini ispat etme yükümlülüğü, onu iddia eden davacıya ait olup,davacının iddiasını yazılı delillerle ispat etmesi gerekir. HMK’nun 200. Maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. O halde davacı belirtilen bu miktarlar için iddiasını yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davacı delil dilekçesinde ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Birinci bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32577, Karar No: 2019/12403, Tarih: 29.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/32577 E.  ,  2019/12403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 14.10.2008-31.03.2014 tarihleri arasında ...’nın asıl işveren olduğu Dr. ... Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde yemekhane şefi olarak aylık en son 953,03 TL civarında net ücret ile çalıştığını, iş yerinde yemek verildiğini ve 234,00 TL yol parası ödendiğini, ancak 2014 yılında yol parası ücretinin 131,00 TL'ye indirildiğini, aradaki farkı talep ettiklerini, davacıdan her ay belli bir miktar tabak parası adı altında para kesildiğini, işten çıkartıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, eksik ödenen yol parası ile maaşından tabak parası adı altında kesilen ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 14.10.2008 tarihinden itibaren ...’na bağlı Dr. ... Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde yemek pişirme ve yemek dağıtım elemanı ihalesini alan firmalarda olmak üzere, 14.10.2008-31.12.2013 tarihleri arasında ... Sağlık Hiz. Bil. İşi. Oto. Gıda. Tem. Turz. San. ve Dış. Tic. A.Ş. firması bünyesinde, 01.01.2014-31.03.2014 tarihleri arasında ... Sos. Hiz. Medikal Sağlık Yemek Org. A.Ş. bünyesinde, 01.04.2014 tarihinden itibaren ... Gıda Mad. San. înş. Taah. Ltd. Şti./... Küçük İş Ortaklığı bünyesinde çalıştığını, kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğması için haklı gerekçe olmadan iş akitlerinin sonlandırılması gerektiğini, bu sebeple hastanede kesintisiz çalışması devam ettiğinden Kurumunun kıdem ve ihbar tazminatı öteme yükümlülüğü olmadığını, 4857 sayılı İş Kanununda işyeri veya işyerinin bir bölümünü hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçtiğini, hastane bünyesinde faaliyet gösteren diğer şirketlerde davacının aralıksız çalışmaya devam ettiğini, her ne kadar dava dilekçesinde davacının almış olduğu yol ücretlerinin 2014 yılında düşürüldüğü iddia edilse de bu durumun gerçeği yansıtmadığını, zira yol ücretleri 2008-2013 yıllarında İdari Şartnamenin "25.3.2. Yemek, yol ve giyecek giderleri: İşçilerin yol gider nakdi olarak karşılanacak olup her personele yol gideri olarak günlük brüt 9,77 TL ödenecektir. Ödemeler aylık 26 günden hesaplanacak olup, ücret bordrolarında gösterilecek ve maaşlar ile birlikte işçi hesaplarına yatırılacaktır." maddesine göre verildiğini, 2014 yılında İdari Şartnamenin "25.3.2 Yemek, yol ve giyecek giderleri: Çalıştırılacak personelin aylık yol bedeli İETT Toplu Taşıma Ücret tarifesi aylık dolum Mavi Kart üzerinden ayni olarak karşılanacaktır. Personelin yol gideri teklif fiyata dahildir." maddesine göre firma tarafından işçilere yol parası ödemesi yapıldığını, hastane tarafından tabak parası adı altında herhangi bir ücret kesintisi yapılmadığını, dava konusu taleple ilgili davalı Bakanlığın hiçbir sorumluluğunun ve kusurunun olmadığını, dolayısıyla kıdem tazminatı istenilmeyeceğini, zamanaşımını defini öne sürdüklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının halen dahi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığı ve bu dava ile de kendisini işten çıkaran taşeron değil asıl işvereni dava ettiği, oysa tanık beyanlarından anlaşıldığı gibi halen dahi asıl işveren bünyesinde çalışmaya devam ettiği, bu nedenle asıl işveren olan davalı ...’nın kıdem tazminatı yönünden sorumluluğunun dava tarihi itibari ile devam ettiği, davalı Bakanlık yönünden bakıldığında ihbar tazminatını gerektirir nitelikte işten çıkartma durumu olmadığından kıdem ve ihbar tazminatları yönünden davanın reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta taraflar arasındaki iş ilişkisinin sona erip ermediği, şayet sona ermiş ise tazminatı gerektirir bir şekilde olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Davacı, davalının asıl işveren olduğu işyerindeki çalışmasına 31.03.2014 tarihinde son verildiğini iddia etmiş, davalı Bakanlık ise davacının yeni taşeron şirkette çalışmaya devam ettiği, iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuştur.

Dosya içeriği ile birlikte Dairemizce temyiz incelemesi yapılan emsal 2015/14487, 2015/34038, 2016/18751, 2016/4490, 2019/3932 E. sayılı dosyalardaki bilgi ve belgelerden, davacının çalıştığı son alt işverenin ihale süresinin bitmesi nedeniyle 31.03.2014 tarihinde yanında çalışan işçilerin işine son verdiği ve bu süreçte yeni başlayacak alt işverenin de önceki taşeron işçileri yerine kendi işçileri ile bu işyerinde çalışmaya başlayacağı söylenerek fiilen fesih tarihinden sonra da bu işyerinde çalıştırılmadıkları anlaşılmaktadır. Davacı işine son verilmesinden 15 gün sonra aynı asıl işverenin işyerindeki işine yeni alt işverenin daveti üzerine fiilen çalışmaya başlamıştır. Kayıtlar da davacı iddiasını doğrulamaktadır.

Bu meyanda, davacının iş akdinin fiilen ve hukuken 31.03.2014 tarihinde sona erdiğinin ve bu tarihten sonraki başka bir alt işverenlik yanındaki çalışmasının da yeni bir sözleşme olduğunun kabulü gereklidir. Mevcut delil durumuna göre işyeri devri kurallarının somut olaya uygulanması beklenilemez.

Açıklanan nedenlerle, kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.

3-Davacı vekili dava dilekçesinde miktar belirtilmeksizin her ay belli bir miktar tabak parası adı altında kesinti yapıldığını iddia ederek talepte bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.

3-Davacı vekili dava dilekçesinde miktar belirtilmeksizin her ay belli bir miktar tabak parası adı altında kesinti yapıldığını iddia ederek talepte bulunmuştur.

Her ne kadar dosya kapsamından dava dışı alt işverenlerin kırılan tabakların paralarını kıran işçiden tahsil ettiği izlenimi edinilmiş ise de, bu uygulamanın hangi alt işverenlikçe ne kadar süre ile yapıldığı, ayrıca kesildiği iddia edilen bu miktarın ya da miktarı belirleyebilecek ölçütlerinin hesap edilebilir şekilde ispatlanamadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle ispatlanamayan tabak parası adı altındaki kesinti alacağının reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

4-Davacı vekili davacıya 234,00 TL yol parası ödendiğini, ancak 2014 yılında yol parası ücretinin 131,00 TL ye indirildiğini iddia ederek aradaki farktan kaynaklanan alacağının tahsili talep etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda iddia edilen tutarlar esas alınarak yol parası alacağı hesaplanmıştır.

Davalı vekili, yol ücretleri 2008-2013 yıllarında idari şartnamenin "25.3.2. Yemek, yol ve giyecek giderleri: İşçilerin yol gider nakdi olarak karşılanacak olup her personele yol gideri olarak günlük brüt 9,77 TL ödenecektir. Ödemeler aylık 26 günden hesaplanacak olup, ücret bordrolarında gösterilecek ve maaşlar ile birlikte işçi hesaplarına yatırılacaktır." maddesine göre verildiğini savunmuştur. Dosya kapsamına göre bu savunmayı bertaraf edecek ispat gerçekleşmemiştir.

Bu durumda, davacıya 2014 yılından önce (26 günx9,77 TL.) 254,02 TL brüt yol ücreti ödemesi yapıldığı ispatlandığından, brüt olan bu miktarın net miktarı belirlendikten sonra net 131,00 TL ödemeden kaynaklanan fark alacağının bulunması gereklidir.

5-Harç mahkemece re’sen gözetilmesi gereken hususlardan biri olup, harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6362, Karar No: 2012/24181, Tarih: 10.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/6362 E.  ,  2012/24181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu İİK.nun 65.maddesine dayalı olarak icra mahkemesine başvurmuş olup anılan madde uyarınca gecikmiş itiraz talebinin yerinde olduğunun anlaşılması halinde icra mahkemesince talebin kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilir. Aynı celse de alacaklı sözlü olarak itirazın kaldırılmasını isterse mahkemece yargılamaya devam edilerek gereken karar verilir.

Mahkemece borçlunun mazeretinin kabulüne karar verildiğine göre İİK'nun 65/4.maddesi uyarınca işlem yapılması  gerekirken anılan maddeye uygun düşmeyecek biçimde yazılı şekilde tebliğ tarihinin düzeltilmesi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6524, Karar No: 2020/4325, Tarih: 02.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6524 E.  ,  2020/4325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 24/09/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacı şirkete kasko sigortalı araç, sürücü ... sevk ve idaresinde seyir halinde iken yolun sağında istinat duvarı üzerine yolu yapan kuruluşun toprak zeminin kaymaması için koyduğu kaya parçalarının yerinden koparak yol zeminine düşmesi sonucunda hasara uğradığını, kazadan sonra düzenlenen trafik kazası tespit tutanağı ile kazanın oluşumunda yolu yapan kuruluşun tamamen kusurlu bulunduğunu, kaza sonucu sigortalı araçta oluşan hasar nedeniyle davacı şirket tarafından sigortalısına 5.104,00 TL ödendiğini, sigortalısının zararını tazmin eden davacı şirketin TTK 1472 vd hükümleri gereğince sigortalısının haklarına halef olduğunu, kanun maddeleri gereğince kazanın meydana geldiği devlet karayolunun bakım ve onarımından sorumlu davalı ...'nün müvekkil şirkete sigortalı bulunan araçta meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu beyanla, davacı şirketin sigortalısına ödemiş bulunduğu 5.104,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 02/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 5.104,00 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihi olan 02/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/610, Karar No: 2011/4436, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/610 E.  ,  2011/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma, reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma, sarkıntılık ve ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile ... (...) ... yapılan yargılamaları sonunda; sanıklardan ...'ın mağdure ... yönelik zorla kaçırıp alıkoyma eyleminin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme eyleminin ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek bu suçlardan, sanık ...'nın mağdure ... karşı ırza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından ve mağdure ... yönelik reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu ile ırza geçme eylemi ırz ve namusa tasaddide bulunma kabul edilerek bu suçtan, sanık ...'nın mağdure ... yönelik ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından, sanıklar ..., ... ile ...'ın ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan mahkûmiyetlerine, sanıklar ... ile ... atılı ırza geçmeye fer'i iştirak suçundan ve sanık ...'in ise atılı sarkıntılık suçundan beraatlerine dair Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2005 gün ve 2004/234 Esas, 2005/547 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekili, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin de sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri tarafından duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2007 günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 13.06.2007 Çarşamba saat 14.00’e duruşma günü tayin olunarak sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan tebligat üzerine sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar ..., ... ve ...'un mağdure ... karşı işledikleri kabul edilen ırz ve namusa tasaddide bulunma suçu, sanık ...'e isnat edilen sarkıntılık suçu ile sanık ...'nın mağdure ... karşı işlediği kabul edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarının ilgili kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, karar tarihi olan 12.12.2005'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca adları geçen sanıklar hakkında bu suçlardan görülen davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ... ile ... hakkında ırza geçmeye fer'i iştirak suçundan beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdure ... karşı işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Mağdure beyanları, savunma ile tüm dosya içeriğine göre adı geçen sanığın bir kez evinde zorla alıkoyarak cinsel ilişkiye girdiği mağdure ...'ı, daha sonraki bir tarihte de düğün dönüşü yakındaki okulun bahçesine götürüp alıkoyarak basit cinsel istismarda bulunduğu anlaşıldığından, sanığın sabit görülen eylemleri bütün halinde zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kabul edilerek bu suçlar yönünden 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili maddeleri karşılaştırılarak sonuç ceza miktarları itibariyle bulunacak lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak neticeten eksik ceza verilmesi,

Sanıklar ... ile ... hakkında mağdure ... yönelik işledikleri ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ... ile ... hakkında mağdure ... yönelik işledikleri ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, savunmalar ve dosya kapsamına göre; kız olmadığının ailesine bildirileceği ve çekilen uygunsuz fotoğraflarının etrafa dağıtılacağı söylenmek suretiyle tehdit edilerek direnci kırılan mağdure ...'la sanıklardan ...'nın bir çok kez, ...'nın ise bir kez cinsel ilişkide bulunduğu anlaşıldığından, bu şekilde sübut bulan eylemlerden dolayı her iki sanık hakkında anılan suçlar yönünden 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK.nun ilgili maddeleri karşılaştırılarak sonuç ceza miktarları itibariyle bulunacak lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Uygulamaya göre de;

Mahkemece 5252 sayılı Kanunun 9/3 ve 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca sanıklar ... ile ... hakkında lehe olan 765 sayılı TCK.nun 414/1. maddesi gereğince mahkûmiyet hükümleri kurulmasına karşılık, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53 ve 63. maddelerinin tatbiki suretiyle karma uygulama yapılarak hükümlerin karıştırılması,

Kanuna aykırı, katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6226, Karar No: 2014/8319, Tarih: 08.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6226 E.  ,  2014/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/733 Karar no:2013/796

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.08.04.2014(Salı)

KARŞI OY YAZISI

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.