muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7817, Karar No: 2022/1684, Tarih: 10.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/7817 E.  ,  2022/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/1157-2021/879

İlk Derece

Mahkemesi :Çeşme Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :2015/766-2019/100

Asıl ve birleşen davalar, hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalılar ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, fer’i müdahil Kurum ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması isteminin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, 2004 Şubat ayından itibaren yaklaşık 15 aylık askerlik dönemi hariç olmak üzere 22.04.2002-08.02.2013 tarihleri arasında kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile yaz aylarında 5.000 TL, kış aylarında ise 2.500 TL ücret aldığını beyanla prime esas kazancın tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı şirket ve ... vekili, davacının 05.06.2007-08.02.2013 tarihleri arasında servis elemanı/garson olarak görev yaptığını, aylık 978,60 TL.ücret aldığını, ücretlerin banka kanalıyla ödendiğini, şirketin 2007 yılında kurulduğunu, şirketin yasa kapsamında bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i Müdahil Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 34753997782 TC nolu 3501200746321 s.sicil nolu davacı ...’un davalılar nezdinde ;

-Birleşen dosya davalısı ...'a ait 1166407.35 işyeri sicil nolu iş yerinde; 05.07.2002-30.10.2004 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 835 gün çalıştığı, 835 günlük hizmetinin SGK'ya bildirilmediği,

Fer'i Müdahil Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"1-Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 34753997782 TC nolu 3501200746321 s.sicil nolu davacı ...’un davalılar nezdinde ;

-Birleşen dosya davalısı ...'a ait 1166407.35 işyeri sicil nolu iş yerinde; 05.07.2002-30.10.2004 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 835 gün çalıştığı, 835 günlük hizmetinin SGK'ya bildirilmediği,

-Birleşen dosya davalısı ...'a ait 1166407.35 işyeri sicil nolu iş yerinde; 01.04.2006-30.04.2007 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 390 gün çalıştığı, 390 günlük hizmetinin SGK'ya bildirilmediği,

-Davalı Ferba Gıda Tur.İnş.San.Tic.Ltd.Şirketine ait 1304341.35 işyeri sicil nolu iş yerinde; 01.05.2007-30.09.2011 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 1590 gün çalıştığı,1411 günlük hizmetinin SGK'ya bildirildiği, 179 günlük hizmetinin SGK'ya bildirilmediği,

-Davalı Ferba Gıda Tur.İnş.San.Tic.Ltd.Şirketine ait 1424652.35 işyeri sicil nolu iş yerinde; 01.10.2011-08.02.2013 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile sürekli olarak 488 gün çalıştığı, 388 günlük hizmetinin SGK'ya bildirildiği, 100 günlük hizmetinin SGK'ya bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

" 1-) Çeşme Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 13.02.2019 tarih, 2015/766 Esas ve 2019/100 Karar sayılı kararına yönelik davalı Ferba Gıda Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve davalı ... vekili ve fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı şirket ve ... vekili, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

Fer'i müdahil kurum vekili, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Bu tür davalarda mahkemece yapılacak iş, davacıyla ilgili varsa tüm belge ve kayıtlar işverenden istenilmeli, çalışmanın gerçekleştiği ileri sürülen işyerinin Kurum nezdinde bulunan dosyası, işverence hazırlanması gerekli ücret ödeme bordroları, puantaj kayıtları ve diğer kayıtlar getirtilmeli, dönemsel sigorta primleri bordrosuyla veya aylık prim ve hizmet belgesiyle bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli, aynı çevrede faaliyet yürüten ve davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tarafsız nitelikte başka işverenler ve bordrolu çalışanlar yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyasının varlığı araştırılarak celbedilmeli ve işçilik hakları davasında dinlenen tanıkların anlatımları ile bu dosyada bilgi ve görgüsüne başvurulan tanıkların anlatımları karşılaştırılmalı, varsa çelişki giderilmeli, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, işin mevsimlik olduğu anlaşılırsa dönemleri belirlenmeli, bu dönemde davacı ile işveren arasındaki sözleşmenin askıda olduğu ve mevsimlik dönemlerde hak düşürücü sürenin işlemeyeceği gözönünde bulundurulmalı; böylelikle; çalışmanın varlığı, başlangıç ve bitiş tarihleri, mevsimlik mi, sürekli mi olduğu, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan kısmi ve kesintili olup olmadığı yöntemince araştırılmalıdır.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde, dava dilekçesinde ve işçilik alacakları dosyasında ilk işyeri binası ile ilgili olarak yıkım kararı alınması üzerine, çalışan tüm işçilerin yaklaşık 6 ay ücretsiz izne çıkartılması hususunun davacının kabulünde olduğu ve isçilik alacakları dosyasında ücretsiz izinde geçen dönemin 3 ay olduğundan bahisle bu dönem dışlanarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla; ücretsiz izinde geçen ve davacının fiilen çalışmadığı dönem belirlenerek ve bu dönem dışlanarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar ve fer'i müdahil kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,10.02.2022 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17140, Karar No: 2017/4961, Tarih: 05.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/17140 E.  ,  2017/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü ... ada 4 parsel sayılı 6077 m² yüzölçümündeki taşınmaz, senetsizden tarla vasfıyla ... Kadastro Mahkemesinde davalı olduğu gerekçesiyle malik hanesi boş olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 07.09.2005 havale tarihli dilekçesi ile dilekçeye ekli koordinatla belirlenen alanların orman sayılan yerlerden olduğunu ancak kadastro sırasında orman sınırları dışarısında bırakıldığını belirterek kısmî ilân süresi içerisinde dava açmış, taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmesi üzerine kadastro mahkemesince dava tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiş, mahkemece davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... deresi mevkinde kain ... ada 4 sayılı parselin fen bilirkişileri ... ve ...'nın dosyada mevcut 06/04/2015 tarihli krokili raporlarında (A) harfi ile gösterdikleri 1.649,61 m²''lik kısmının kadastroca yapılan tespitinin iptaline, parselin bu kısmının orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, parselin aynı bilirkişilerin (B) harfi ile gösterdikleri 4.427,39 m²'lik kısmının tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeki taşınmazın bulunduğu yörede orman ve genel arazi kadstrosu 5304 sayılı Kanuna göre birlikte gerçekleştirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/06/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1410, Karar No: 2012/3774, Tarih: 13.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1410 E.  ,  2012/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalılar A... ve Müstakil Medya A.Ş. vekili Av. ... 11/01/2011 havale tarihli dilekçesiyle Dairemiz üyeleri ... ile ... hakkında reddi hakim talebinde bulunmuş olup, 6100 sayılı HMK'nun 38/5. maddesi uyarınca keyfiyet kendisine tebliğ olunan karşı taraf (davacı) vekilince reddin reddine karar verilmesinin istendiği ve reddi talep edilen hakimlerin ret talebini kabul etmedikleri anlaşılmakla dosyadaki tüm belgeler okunup incelendi, işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalılar ... ile Müstakil Medya A.Ş. vekili, taraflar arasında görülen işbu davanın önceki bozmalar sonrasında Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17/09/2009 tarih ve 2009/292 Esas -2009/621 Karar sayılı tarihli kararının temyizi üzerine bu kararın düzeltilerek onanmasına dair Dairemizce tesis edilen 12/07/2011 gün ve 2009/14771 Esas- 2011/8714 Karar sayılı karara katılan Dairemiz üyeleri ... ile ...'ın YARSAV üyesi oldukları ve ayrıca üye hakim ... hakkında davalı ...'nun haber yaptığı, dolayısıyla aralarında uyuşmazlık olduğunu bildirerek anılan üyeler hakkında red talebinde bulunmuş ise de, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile ilgili Yargıtay Başkanlar Kurulu kararları uyarınca temyiz incelemesi yapmakla görevli olan Dairemiz önüne gelen işbu uyuşmazlığı, dosya kapsamına ve önceden yapılan bozma gerekleri çerçevesinde sonuçlandırmıştır.

Bu nedenle, istemin dayanağı olarak ileri sürülen olguların 6100 sayılı HMK'nun 36.maddesinde öngörülen ret sebeplerinden olmadığı anlaşılmakla davalılar ... ile Müstakil Medya A.Ş. vekilinin reddi hakim talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ... ile Müstakil Medya A.Ş. vekilinin reddi hakim talebinin HMK'nun 42. maddesi uyarınca REDDİNE, istemin kötüniyetle yapıldığına ilişkin bir bulguya rastlanılmadığından istemde bulunanlar hakkında idari para cezası tayin ve takdirine yer olmadığına, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 39/3. maddesi uyarınca kesin olarak 13/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.09.2009 gün ve 2009/292 - 2009/621 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.07.2011 gün ve 2009/14771 - 2011/8714 sayılı kararı aleyhinde davalılar Müstakil Medya A.Ş. ile ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Kurum’un 205 sayılı Yasa ile kurulmuş, T.S.K. Mensuplarının sosyal güvenliklerini sağlamayı amaçlayan ve üyelerine T.C.Emekli Sandığı yardımlarına ek kanuni yardımlar ve sosyal hizmetler yapmakla yasal olarak mükellef kılınmış bir sosyal güvenlik kuruluşu olduğunu ayrıca yurt içinde ve yurt dışında faaliyet gösteren büyük şirketlere iştiraki ile aynı zamanda tacir olduğunu, davalıların sahipleri, yazarları ve sorumlu yazı işleri müdürü olduğu “Akit” adlı günlük gazetede müvekkili Kurum ile ilgili olarak yayımlanan bir yazı dizisinde kullanılan ifadelerin kurumun kamu oyundaki üstün haysiyet ve itibarını zedeleyici, gerçeklerle bağdaşmayan nitelikte bulunduğunu, anılan gazetenin “Oyak’a Karşı Halkın İttifakı”, “Oyak’ta Yahudi Sermayesi” ve “Oyak Kan Kaybediyor” başlıkları ve yazılarının son derece taraflı, maksatlı ve toplumda kutuplaşma yaratmaya yönelik gerçek dışı iddialar olduğunu, davalıların haksız, iyiniyete ve objektif gazetecilik ilkesine aykırı bu yayımlarının müvekkili kurumun ticari itibarı ve saygınlığını ağır şekilde zedelediği gibi, müvekkili kuruma karşı haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalıların haksız rekabet teşkil eden yayımları sebebiyle müvekkili Kurumun kişilik haklarının ve ticari itibarının ağır bir şekilde zedelenmesi dolayısıyla bu durumun kısmen de olsa telafisi amacıyla 100.000.000.000.-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, davalıların yaptığı bu yayımların haksız rekabet ve müvekkili kurumun kişilik haklarına haksız saldırı teşkil ettiğinin tespiti ile mahkeme tarafından verilecek gerekçeli kararın tirajı en yüksek ve Türkiye çapında yayın yapan üç gazetede masrafları davalılara ait olmak üzere yayımlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 YTL manevi tazminatın olay tarihi olan 19.06.1997 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar Müstakil Medya A.Ş. ile ...’ndan tahsiline, fazlaya ait istemin reddine, mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden kararın kesinleşmiş olması nedeniyle bu davalılar hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair tesis edilen karar, davacı vekili ile davalılardan Müstakil Medya A.Ş. ile ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce düzelterek onanmıştır.

Davalılar Müstakil Medya A.Ş. ile ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Müstakil Medya A.Ş. ile ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar Müstakil Medya A.Ş. ile ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar Müstakil Medya A.Ş. ile ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar Müstakil Medya A.Ş. ile ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6706, Karar No: 2020/5318, Tarih: 10.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6706 E.  ,  2020/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01/07/2016 gün ve 6723 sayılı Kanun’la değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305 ve 310. maddeleri uyarınca, Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar için temyiz süresinin tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün olmasına rağmen, mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi ve bu durumun sanıklardan Nazlı açısından yanıltmaya yol açması nedeniyle, adı geçen sanığın 7 günlük yasal süre geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin de süresinde olduğu kabul edilerek ve sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...n, oğlu olan diğer katılan ...'ı evlenme çağına gelmiş olması sebebi ile evlendirmek istediği, bu durumu temyiz dışı sanık İmran'a ilettiği, İmran'ın da ... İlçesi’nde ikamet eden sanık ...'ya ulaşarak durumu bildirdiği, sanık ...'nın baldızı olarak tanıttığı fakat aralarında herhangi bir akrabalık bağı bulunmayan sanık ...'yı evlenecek kız olarak tanıttığı, kendisini kimliğini gizlemek sureti ile ...olarak tanıttığı, temyiz dışı diğer sanık ...’i ise evlenecek olan kızın ablası olarak tanıttığı, katılanların kız görmek için ... İlçesi’ne geldikleri, katılan ...'ın sanık ...'yı beğenmesi üzerine katılan ...n kendisini ...olarak tanıtan sanık ...’ya 5.000,00 TL başlık parası verdiği ve sanık ...'yı da alarak ikamet ettikleri Karaağaçlı Kasabası’na gittikleri, aradan bir gün geçince sanık ...'nın ikametlerinden kaçtığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda; sanık ...'nın kurulmuş olan oyun çerçevesinde kendisini ...olarak tanıttığı, birlikte yaşadığı temyiz dışı diğer sanık ...'i kızın ablası, kendisini evlenecek kızın eniştesi, sanık ...'yı da evlenecek kız olarak tanıttığı ve katılanları evine çağırarak isteme merasimi gerçekleştirmek sureti ile güvenlerinin kazanıldığı, sanıkların, kurulan oyun çerçevisinde hile ile katılanların iradesini etkileyerek ikna ettikleri kabulü ile üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, sanık ...'nın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’nın suç işleme kastı bulunmadığına ve samimi savunmalarının dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ...’nın ödeme yaptığı halde katılanların kendisi ile uzlaşmadıklarına, zararı giderdiğine ancak ödeme yaptığına dair belge almadığına, suçlamaları kabul etmediğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16671, Karar No: 2014/350, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16671 E.  ,  2014/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/05/2012 gün ve 2011/249-2012/357 sayılı kararı bozan Daire’nin 03/07/2013 gün ve 2012/15107-2013/14171 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı bulunan emtianın davalı tarafından taşınması sırasında aracın elektrik aksanından meydana gelen kontak sebebiyle çıkan yangın sonucu zayi olduğunu, meydana gelen zarar sebebiyle sigortalısına 50.000 TL ödediğini, davalının kusurlu bulunduğunu ileri sürerek 50.000 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çıkan yangında müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu olan araçtan çıkan yangının sürücünün ihmalinden, kullanım hatasından veya aracın bakımsızlığından kaynaklanmadığı, yangının aracın elektrik tesisatında aniden ortaya çıkan bir kontaktan meydana geldiği, davalının kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 03.07.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 1,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalı

52,40 KDH

50,45 KDPH

1,95 KDBH

228,00 Ceza

09/01/2014