muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14514, Karar No: 2017/321, Tarih: 19.01.2017

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı tarafından kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretine mahsuben ödeme yapılıp yapılmadığı noktasındadır. Somut olayda; davalı taraf davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin PTT aracılıyla ödendiğini beyan etmiş ve dosyaya PTT tahsilat/ödeme belgesi sunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tarafça ödendiği belirtilen bu miktar kıdem tazminatından mahsup edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosyada bulunan PTT Genel Müdürlüğü yazısında konutta ödemeli posta havalesinin alıcı tarafından kabul edilmediğinden merkezlerine iade edildiği bildirilmiştir. Davacı tarafta davalı tarafından gönderilen bu ödemenin tahsil edilmediğini beyan etmiştir. Hal böyle olunca Mahkemece bu ödemenin yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapıldığının tespiti halinde belirtilen alacaklardan mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3395, Karar No: 2025/687, Tarih: 23.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3395 E.  ,  2025/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma, 2313 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçu yönünden sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu,, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/424 Esas, 2023/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 53.maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, esrar elde etmek amacıyla izinsiz hint keneviri ekmek suçundan 2313 sayılı Kanunu'nun 23/5-1. cümle ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 15.05.2023 tarihli ve 2023/869 Esas, 2023/487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Olayın sübutuna, yeterli delil olmadığına, kararların gerekçesiz olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesinin uygulama koşullarının olmadığına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna tahliyesi ile beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Olayın sübutuna, yeterli delil olmadığına, kararların gerekçesiz olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesinin uygulama koşullarının olmadığına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna tahliyesi ile beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair gelen istihbari bilgi üzerine ikametinde usulüne uygun olarak yapılan arama neticesinde sanığın ikametinde uyuşturucu madde kalıntısı bulunan 1 adet hassas terazi, terazinin yanında şeffaf poşet içerisinde yapılan daralı tartımında 0.66 gram metamfetamin maddesi, yine aynı yerde 5 adet saksıya ekili vaziyette boyları 20-50 cm arası değişen 8,85 gram esrar elde edilmesine elverişli 7 kök hint keneviri bitkisine el konulduğu, yine sanığın yapılan üst aramasında sağ cebinde yırtılmış şeffaf poşet içerisinde yapılan daralı tartımında 0.44 gram eroin maddesi, yırtılmış beyaz renkli kağıt içerisinde yapılan daralı tartımda 1.38 gram esrar maddesi, yine aynı cebinde kilitli şeffaf poşet içerisinde yapılan daralı tartımda 1.05 gram esrar maddesine el konulduğu olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık savunması, sanığın ikametinde ve üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitliliği ve ayrı ayrı paketlenmiş olması ikamette ele geçirilen hassas terazi üzerinde uyuşturucu madde kalıntılarının bulunması ve sanığın ikametinde esrar elde etmek amacıyla hint keneviri ektiğinin tespiti ile kriminal raporlar ve maddenin ele geçme şekli birlikte değerlendirildiğinde yeterli delil edildiği sanığın atılı suçu işlediği, arama kararının hukuka uygun olduğu, sanığın üzerinde ve hassas terazide eroin bulunması hususu değerlendirildiğinde 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesi uygulamasının yerinde olduğu, dosya kapsamında hukuka aykırı işlemlerin olmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. 2313 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Verilen Karar Yönünden,

V. KARAR

A. 2313 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Verilen Karar Yönünden,

5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3.maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1.maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 15.05.2023 tarihli ve 2023/869 Esas, 2023/487 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 14 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5529, Karar No: 2018/4040, Tarih: 11.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/5529 E.  ,  2018/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasına ilişkin davadan dolayı ... ... 1. Tüketici Hakimliğince verilen 08/11/2016 gün ve 2015/1577 Esas, 2016/1491 sayılı karara karşı davacı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi'ne istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 03/10/2017 gün ve 2017/1051 Esas-2017/2911 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı şirkete kasko sigortalı ... plakalı aracın meydana gelen trafik kazası neticesinde ağır hasar aldığını, aracın kasko sigortasını düzenleyen davalı ... şirketine hasarın ödenmesi için talepte bulunulduğunu, ancak davalı tarafından bu talebin reddedildiğini, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL hasar tazminatının muaccel olduğu tarihten itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; görev itirazında bulunarak, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının talebinin poliçe teminatı dışında olduğunu, kazaya karışan kişilerin kimin sürücü olduğunu bilmeyecek kadar alkollü olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporu doğrultusunda araçta bulunan beş kişinin de aşırı alkollü olması nedeniyle kaza anında ve sonrasında aracın şoförünün dahi tespit edilemediği ve münhasıran alkolün etkisi ile kazanın olması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; karara süresi içinde davacı ... vekili tarafından istinaf incelemesi isteminde bulunulmuştur.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporu doğrultusunda araçta bulunan beş kişinin de aşırı alkollü olması nedeniyle kaza anında ve sonrasında aracın şoförünün dahi tespit edilemediği ve münhasıran alkolün etkisi ile kazanın olması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; karara süresi içinde davacı ... vekili tarafından istinaf incelemesi isteminde bulunulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar trafik polisleri tarafından alkol muayenesi yaptırılmamış ve sürücünün ne ölçüde alkollü olduğu tespit edilmemiş ise de, kaza tespit tutanağına göre aracın sürücüsü dahi belli değildir. Tutanakta araçtakilerin tamamının aşırı derecede alkollü oldukları ve bu durumun olay yerine gelen ambulans ve itfaiye ekiplerince de gözlendiği yazılıdır. Trafik kaza tutanağına karşı davacı tarafça ya da kazaya karışanlarca herhangi bir itirazda bulunulmamış, kazanın meydana gelmesinden yaklaşık 2 ay sonra açılan dava dilekçesinde de tutanağa karşı herhangi bir itirazda bulunulmamıştır. Dahası dava dilekçesinde dahi aracı kimin kullandığı konusunda bir açıklama yapılmadığı, yargılamanın sonunda davacı kaza esnasında aracı ... Kartal adlı bir kişinin kullandığını ve bu kişinin alkollü olmadığını, ehliyetli olduğunu iddia ettiği,aracı kimin kullandığının araçta bulunanlarca bilinmesinin hayatın olağan akışına uygun olmayışı ve tüm dosya kapsamına göre aracı kullanan kişinin, araçtaki beş kişiden biri olduğu, bu kişinin aşırı derecede alkollü olduğu ve kazanın da salt alkol kullanımı sonucunda meydana geldiği anlaşıldığından karara ilişkin davacı vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... hakkında mahkemece 08/11/2016 tarihli verilen kararın incelenmesinde;

Dava, sigortalının kasko sigortacısından hasar tazminatı tahsili istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz tirazlarının reddi gerekmiştir.

2-2918 sayılı ....nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz tirazlarının reddi gerekmiştir.

2-2918 sayılı ....nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan "b-2" bendinde "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır. Ayrıca Zorunlu Mali Mesuliyet Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır. Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden ...'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir. O halde, zararın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.(Bkz. YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713, YHGK 14.05.2014 gün ve 2013/17-1098, 2014-644; YHGK 13.05.2015 gün ve 2013/17-2156, 2015/1338 sayılı ilamları)

Somut olayda, mahkemece münhasırlık hususunda sigorta hukukçusu bilirkişiden rapor aldırılmıştır. Bu halde, mahkemece nöroloji uzmanı, trafik konusunda uzman bilirkişilerin yer aldığı bir bilirkişi heyetinden kusur durumlarının, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve başka unsurların da kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli bir rapor aldırılması, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle gerçekleştiğinin anlaşılması durumunda sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HMK'nun 371/a-c maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK 373/1 maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8043, Karar No: 2012/29615, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8043 E.  ,  2012/29615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı, fark maaş ikramiyesi alacağı, fark yıllık izin ücreti, fark hizmet ikramiyesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin ... sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, ... yeri yönetmeliği uyarınca, aylık ücrete üçer aylık dönemler sonunda zam yapılması gerekirken, Temmuz 2003 tarihinden itibaren aylık ücretlere zam yapılmadığı, bu şekilde aylık ücret alacaklarının ve buna bağlı maaş ikramiyesi, hizmet ikramiyesi ve yıllık izin ücreti alacaklarının eksik ödendiğini beyanla, fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiş, yargılama safhasında, hizmet ikramiyesi alacağını şimdilik atiye terk ettiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı itirazında bulunularak, müvekkili şirketin 1996 yılından bu yana, iktisadi hayattaki değişim, maliyetlerin artması, ekonomik şartlar sebebiyle, yönetim kurulu kararıyla ücret artışı konusundaki kararların defalarca değiştirildiğini, dava dilekçesinde belirtildiği üzere ... yerinde bu hususta uygulanan bir yönetmelik bulunmadığını, en son 16.07.2004 tarihinde, personele, ücret artışları ile ilgili gerekli ve ayrıntılı açıklamanın yapılarak, personel ücretlerinin enflasyona göre ayarlanması uygulaması yerine, karşılaştırılmalı ücret piyasa verileri, bireylerin performansı ve şirketin karlılığı gözetilerek değerlendirme esasının kabul edildiğini, davacının bu uygulamaya herhangi bir itirazının bulunmadığını, bu şartların zımnen kabul edilmiş sayıldığını, yedi yılın ardından bu davanın açılmasının iyiniyet ve dürüstlük açısından değerlendirilmesi gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, çalışma koşullarında esaslı değişiklik niteliğindeki ücret artışlarının kaldırılması yönündeki değişikliğe, işçinin yazılı rızası bulunmadığından itibar edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüyle, fark ücret alacağı, fark maaş ikramiyesi ve fark yıllık izin ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret artışına ilişkin olarak ... yerinde çalışma koşullarının uygulanıp uygulanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ücret artışına ilişkin olarak ... yerinde çalışma koşullarının uygulanıp uygulanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Anayasa, yasa, tüzük ve yönetmelikler, bireysel ya da toplu ... sözleşmeleri, işyeri personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklarla, işyeri uygulamalarının çalışma yaşamına etkileri sonucu her bir ... ilişkisinde çalışma koşulları meydana gelir. Çalışma koşullarını belirleyen kaynaklarda bu koşullar bazen emredici olarak düzenlenmiş olup, işçi aleyhine değişikliğe gidilmesi işçinin rızası ile dahi mümkün değildir. Diğer hallerde çalışma koşullarında değişiklik yapılması 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde özel biçimde ele alınmıştır. Anılan hükme göre, işçi aleyhine yapılması düşünülen değişikliğin işçiye yazılı olarak bildirilmesi ve altı ... günü içinde işçinin yazılı kabulü ile uygulamaya konulması gerekir. Aksi halde değişiklik işçiyi bağlamaz.

4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma koşullarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır. Çalışma koşullarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması yasa gereğidir. Aynı zamanda işverence değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir. işçi çalışma koşullarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur. İşçinin değişikliği kabulü, sadece bu işlem yönünden geçerlidir. Bir başka anlatımla işveren işçinin bir kez vermiş olduğu değişiklik kabulünü, daha sonraki dönemlerde başka değişiklikler için kullanamaz.

Öte yandan, 4721 sayılı, ... Medeni Kanunu'nun, 2. maddesinde "Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz." kuralı mevcuttur. ... Hukuku uygulaması açısından da geçerli olan bu kural, emredici bir hukuk kuralı olduğundan hakim tarafından gözönünde tutulmalıdır.