muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/352, Karar No: 2025/5715, Tarih: 20.05.2025

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün, "kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hale getirme imkanı olan" sanığa da tebliğ edilmesinin gerektiği gözetilerek Dairemizin 22.10.2024 tarihli ve 2022/4970 Esas, 2024/24353 Karar sayılı iade kararına uygun şekilde hükmün sanığa usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak sanığın temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin reddine dair ek karar hukuka uygun bulunmuştur.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık ... ve müdafiinin yokluğunda Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince verilen ve ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen yukarıda belirtilen kararın, yargılamada görev alan sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinde bulunulmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra sanık ... tarafından 12.01.2022 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın da yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiği,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün, "kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hale getirme imkanı olan" sanığa da tebliğ edilmesinin gerektiği gözetilerek Dairemizin 22.10.2024 tarihli ve 2022/4970 Esas, 2024/24353 Karar sayılı iade kararına uygun şekilde hükmün sanığa usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin sanığın temyiz isteminin reddine dair 24.01.2022 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında verilen ek karar yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE 24.01.2022 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE 24.01.2022 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında sanıklar ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19537, Karar No: 2014/6033, Tarih: 18.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/19537 E.  ,  2014/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/85236

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2011/190 (E) ve 2011/482 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde yer alan "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2)Sanık Mustafa yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

a)Katılan Salim, soruşturma aşamasında sanığın tabağı katılan Nurgül'e fırlattığını ancak onun çekinmesi nedeni ile tabağın kendisine geldiğini beyan ettiği halde duruşmada cam sehpayı doğrudan kendisine attığını ifade ettiği anlaşılmakla, olayın oluş şekli konusundaki ifadeler arasındaki çelişki giderilmeye çalışılarak, katılan Nurgül'ün ayrıntılı ifadesi alınarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2.maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının gerekmesi,

b) Sanığın eylemini silahtan sayılan cam sehpa ile işlediği kabul edildiği halde 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme kısmen uygun BOZULMASINA, 18/02/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2264, Karar No: 2024/2835, Tarih: 07.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2264 E.  ,  2024/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/88 E., 2024/123 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alına n ve temyize konu edilen toplam miktar 134.800,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, harici taşınmaz satım sözleşmesinden kaynaklanan toplam 155.795,10 TL alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince daha önce toplam 134.800,00 TL yönünden verilen kısmen kabul kararının istinaf edilmesine yönelik davalı tarafın istinaf talebi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararı verilmiş, bu karar Dairemizce davalı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve yine 134.800,00 TL asıl alacak yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı tarafın kararı temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden esastan karar verilmiş ve yine 134.800,00 TL asıl alacak yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı tarafın kararı temyizi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36.maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (Osman Çelik, Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. Maddesinde hangi nitelikteki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2024 yılı itibariyle miktar veya değeri 28.250,00 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/1108, Karar No: 2021/2155, Tarih: 09.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1108 E.  ,  2021/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün davalı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 30.11.2021 gününde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadığı ve davacı vekili Av. ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçesinde kararın onanmasını talep ettiği anlaşılmakla incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 09.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3310, Karar No: 2008/2859, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3310 E.  ,  2008/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 112 ada 6 parsel sayılı 36500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içerisinde, davalının bayii ... ... ... tarafından miras hissesinin kendisine satıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Cemil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın davacının murisi ... ... tarafından oğlu ... ... ...’a evlenme bedeli olarak verildiği, ... ... ... tarafından da 10.9.1997 tarihli senet ile davalıya satıldığı ve zilyetliğin devredildiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, çekişmeli taşınmazın muris ... ...’ın ölümü ile taksimen kendisi ve kardeşi ... ... ...’a kaldığı, ... ... ...’ın hissesini 31.7.1986 tarihli senet ile kendisine sattığı ve zilyetliğini de devrettiği iddiasına dayanmıştır. Çekişmeli taşınmazın öncesinin davacının ve davalının bayii ... ... ...’ın murisi ... ...’a ait olduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık; çekişmeli taşınmazın muris tarafından sağlığında oğlu ... ... ...’a evlenme bedeli olarak verilip verilmediği, verilmediyse murisin ölümü ile taksimen davacı ile davalının bayii ... ... ...'a eşit hisselerle isabet edip etmediği, ... ... ... tarafından miras hissesinin 31.7.1986 tarihli senet ile davacıya satılıp satılmadığı ve zilyetliğin devredilip devredilmediği konusundadır. Mahkemece yapılan araştırma hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, 31.7.1986 tarihli senette isimleri yazılı bulunan muhtar ve ihtiyar heyeti üyeleri ile senet tanıkları dinlenilmemiş, 31.7.1986 tarihli senedin kapsamı belirlenmemiş, zilyetliğin devredilip devredilmediği hususları araştırılmadan hüküm kurulmuştur. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar huzuru ile keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, tarafların delil listelerinde isimleri yazılı tüm tanıklar ve taksim senedinde ismi yazılı muhtar ve ihtiyar heyeti üyeleri ve tanıklar ayrı ayrı dinlenilip, davacı dayanağı 31.7.1986 tarihli senedin kapsamı yöntemince belirlenmeli, dinlenen şahıslardan, taşınmazın, muris ... ... tarafından oğlu ... ... ...’a evlenme bedeli olarak verilip verilmediği, şayet verilmediyse murisin ölümü sonrasında taksimen davacı ile davalının bayii ... ... ...'a eşit hisselerle isabet edip etmediği, ... ... ... tarafından miras hissesinin davacıya 31.7.1986 tarihli senet ile satılıp satılmadığı, zilyetliğin davacıya devredilip devredilmediği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalıdır. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14842, Karar No: 2022/5324, Tarih: 30.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/14842 E.  ,  2022/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın aracında yapılan aramada, özel yapım fişekleriyle birlikte ele geçirilen kuru sıkıdan çevrilme bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirildiği, elde edilen tabanca ve bıçağın, 6136 sayılı Kanun kapsamında değerlendirildiğinin uzmanlık raporu ile belirlendiği olayda;

1)Sanığın eylemin tek suç olarak kabulü ile TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, eylem bölünerek ve suç vasfında da yanılgıya düşülerek sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/3. ve 15/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi

2)Adli sicil kaydına göre suç tarihi itibari ile taksirle yaralama suçundan sabıkası olup, kasıtlı suçtan sabıkası olmayan sanık hakkında "sabıkası bulunduğu" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9425, Karar No: 2017/4597, Tarih: 30.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9425 E.  ,  2017/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, kasten yaralama

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, kasten yaralama suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi:

Hazinenin kasten yaralama suçundan katılan sıfatını alabilecek biçimde doğrudan zarar görmemesi nedeniyle bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık müdafiin görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Nenehatun Kız Yetiştirme Yurdunda müdür olarak görev yapan sanığın, yurtta kalan çocukların 2007 yılı kış sezonu giyeceklerini Ekim ayı içerisinde alması gerekirken almadığı, çocukları kıyafet almaları için sadece Polat isimli mağazaya götürdüğü, giyim alımı için tüm evrakların hazırlanmasına rağmen gerekçe göstermeden bu alımı iptal ederek ödeneğin geri alınıp çocuklara kıyafet alınamamasına neden olduğu iddia edilen olayda; sanığın ihale komisyonunda görevli olmadığını, 2007 yılında ödeneğin Ekim ayında geldiğini ve yiyecek bedeli düşüldükten sonra kalan miktarın giyecek alımına yetmediğini, ihale komisyonunca sonradan alınmasına karar verilen giyeceklerin de çocuklar tarafından beğenilmediğini savunması karşısında, sanığın ihale komisyonunda yer alıp almadığı, 2007 yılına ait ödeneğin ne zaman geldiği ve öncelikle hangi giderler için kullanıldığı, 2008 yılında kışlık kıyafet alınıp alınmadığı hususları araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

-2-

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün 2008/149-163 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu nazara alınarak, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği halde yasal şartları oluşmadığından bahisle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10199, Karar No: 2015/8548, Tarih: 28.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10199 E.  ,  2015/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az bir yıl geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun

şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği, buna göre mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir heyetten rapor aldırıldıktan sonra, 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemelerde dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.