muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13866, Karar No: 2012/408, Tarih: 18.01.2012

b)Davacılar vekili 10/05/2007 tarihli verdiği dilekçede, tedavi giderinin büyük bir bölümünün Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılandığını belirtmiştir. Yerel mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ne miktarda tedavi gideri ödemesi yapıldığı araştırılmadan bu istek kalemi yönünden davacıların talebi gibi karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3/a,b) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalı ...'nin diğer temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine,davalı ...'nın temyiz dilekçesinin (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7864, Karar No: 2023/217, Tarih: 17.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/7864 E.  ,  2023/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma protokolünden kaynaklanan yükümlülüğün kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 1988 yılında evlendiği davalı ile ... Aile Mahkemesinin 2006/455 Esas sayılı dosyası üzerinden 27.06.2006 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanmaya ilişkin protokolde, mülkiyeti kendisinde olan ancak davalının oturduğu ... Mahallesi, ... Sokak ... numaralı ... apartmanın 12 numaralı dairede, davalının müşterek çocuk ile birlikte bu konutta kaldığı sürece davalı yararına sükna hakkı tanınmasına, davalının ve çocuğun özel sağlık sigortası giderlerinin davacı tarafından karşılanmasına, çocuk anadolu lisesine devam ettiğinden eğitimini makul sürede bitirmesi halinde üniversite, özel dershane, özel öğretmen, okul araçları, etüt, müzik, sigorta tarafından karşılanmayan özel sağlık giderleri, sigorta ve seyahat faaliyetlerinden doğan küçüğe ait giderlerin davacı tarafından karşılanmasına, sükna hakkı tanınan taşınmazın elektrik,su, adsl, apartman yönetimi giderleri , bakım onarım ve demirbaş giderlerinin fatura karşılığı davacı tarafından karşılanmasına, müşterek çocuk için kullanılmak kaydı ile kredi kartından aylık 500,00 TL harcama giderlerinin davacı tarafından karşılanmasına dair karar verildiğini, anlaşmalı boşanma protokolünün müşterek çocuğun büyürken ve hayata hazırlanırken sıkıntı çekmesini engellemek için yapıldığını ancak müşterek çocuğun üniversiteyi bitirdiğini, 26 yaşına geldiğini, Almanya'da bilgisayar mühendisi olarak çalıştığını, müvekkilinin davalının sigorta primlerini ödeyerek emekli olmasını sağladığını bunun yanında davalının çalışmaya başladığını, müvekkilinin ise sağlık sorunları nedeni ile çalışamadığını ve emekli maaşı ile geçinemediği için ...'a yerleştiğini, kirada oturduğunu iddia ederek, davacının üzerine kayıtlı gayri menkulü üzerine davalı lehine tesis edilen sükna hakkının ve protokolün diğer hükümlerinin değişen koşullar nazara alınarak kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının maddî durumunun dava dilekçesinde belirtilenin aksine son derece iyi olduğunu, buna rağmen davacının anlaşmalı boşanma protokolünden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bu kapsamda protokol uyarınca 500,00 TL aylık harcama yapacakları kredi kartını 2007 yılında iptal ettirdiğini, nafaka alacağını ödemediği için davacı hakkında icra takibi yapıldığını, taşınmazın internet faturalarının da 2009 yılından beri müvekkili tarafından ödendiğini, müşterek çocuğun eğitim masraflarının da teyzesi tarafından karşılandığını, davacı tarafın cüzi miktarda harçlık gönderdiğini, sükna hakkının tapuya tescil edildiğini ve herhangi bir süreye tabi olmadığını, müşterek çocuğun Almanya'ya iş nedeni ile gittiğini, Türkiye'ye sık sık geldiğini, geldiği zamanda sükna hakkı tanınan evde kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafların 07.07.2006 tarihinde kesinleşen karar ile anlaşmalı olarak boşandıkları, anlaşmalı boşanma protokolü kapsamında, davalının müşterek çocuk ile birlikte kaldığı sürece geçerli olmak üzere davalı lehine taşınmaz üzerine sükna hakkı tanınmasına karar verildiği, protokolün 8 inci maddesinde, davalı kadının müşterek oğullarının velâyeti ve bakımını üstlenmesi sebebi ile yaşam giderlerine karşılık, davacıya ait olan ek kredi kartından aylık alışveriş harcaması olarak 500,00 TL kredi limiti kullanacaktır ibaresinin yer aldığı, tarafların boşanma kararına bu hususun davacıya ait kredi kartlarında davalı lehine aylık 500,00 TL harcama limitli ek kart hakkı tanınmasına, bu kartın aylık 500,00 TL harcama giderlerinin davacı tarafından karşılanmasına şeklinde geçtiği, kararın bu kısmının tavzih edilerek "hükümde yer alan davalı lehine 500,00 TL harcama limitli kart hakkı tanınması çocuk yararına olup, davalı lehine bir hak değildir ancak çocuk nafakasıdır" şeklinde kararın kesinleştiği, boşanma protokolünde sükna hakkının ortak çocuk ile birlikte oturulduğu sürece tanınacağının belirtildiği, buna karşın tarafların ortak çocuğu olan 1990 doğumlu ...'ın ergin olduğu, Almanya'da çalıştığı ve yaşadığı, annenin velâyeti altında olmadığı ve ayrı bir birey olduğu, yaşantısının büyük bir kısmını yurt dışında geçirdiği, neticeten ortak çocuk ...'ın artık çocuk olmadığı, reşit ve kendine yeterli bir birey olduğu ve protokoldeki hükmün ilanihaye uygulanacak olmasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesine aykırılık teşkil edeceği kabul edilerek, taşınmaz üzerindeki sükna hakkına, ortak çocuk ... yönünden sağlık sigortasının davacı tarafından karşılanmasına, ortak çocuk ...'ın eğitim masraflarına ve anne ile ortak çocuğun yaşadığı konutun giderlerine ilişkin kısımları yönünden davanın kabulüne, ortak çocuk yararına kullanılmak üzere davalı kadının ek kredi kartına davacı tarafça karşılanacak 500,00 TL limite ilişkin talep yönünden, bu hususun açıkça iştirak nafakası niteliğinde olduğu ve çocuğun reşit olması nedeni ile kendiliğinden kalkacağından bahisle hukuki yarar yokluğundan reddine, anlaşmalı boşanma protokokü ile davalı kadın yararına tanınan sağlık sigortasının davacı tarafından karşılanması şeklindeki hükmüne yönelik işlemin temelinden çöktüğü noktasında delil sunulmadığından bu maddeye yönelik talebin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili tarafından, davalının sürekli ve düzenli geliri olduğu, anlaşmalı boşanma protokolünde belirtilen özel sağlık sigortasına ihtiyaç bulunmadığı, davalın emekli olduğu ve genel sağlık sigortasından yararlandığı belirtilerek; anlaşmalı boşanma protokolünde davalının özel sağlık sigortasının davacı tarafça karşılanması hükmünün kaldırılması talebinin reddi yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili tarafından, müvekkili yararına tesis edilen sükna hakkının herhangi bir süreye tabi olmadığı, çocuğun ergin olmasının sükna hakkını ortadan kaldırmayacağı, sükna hakkının amaca uygun olarak kullanıldığı, ortak çocuğun bir proje kapsamında geçici olarak Almanya'ya gittiği ve Türkiye'de ikametgahının sükna hakkı tanınan ev olduğu, davanın reddedilmesi gerektiği, davanın kısmen reddine karar verilmesine karşın yararına vekâlet ücretine hükmedilmediği belirtilerek; davanın kabul edilen kısmı ve vekâlet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir .

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tarafalar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

Davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, anlaşmalı boşanma protokolünde tanınan yükümlülüklerin kaldırılması koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 2 nci, 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 138 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 2 nci, 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 138 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10389, Karar No: 2017/6182, Tarih: 05.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10389 E.  ,  2017/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar...

HÜKÜM : Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine; sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti ile sanıklar , ... ve ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında, sanıklar ..., müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar müdafileri müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında ayrıca çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından

kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar, ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan verilen beraat kararlarının ONANMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1366, Karar No: 2017/3155, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1366 E.  ,  2017/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, müsadere hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Ağaç kesme suçuna ilişkin olarak sanık hakkında temel ceza belirlenirken 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesi uyarınca tayin olunacak cezanın suça konu emvalin yakacak nitelikte emval veren ağaç olması nedeniyle aynı maddenin 2. cümlesi uyarınca yarı oranında indirilmesi daha sonra ağaç kesme eyleminde motorlu testere kullanılması nedeniyle aynı maddenin 4. fıkrası hükmü gereğince cezanın bir kat artırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde kurulan hükümde, mahkumiyet yanında hesaplanan sonuç adli para cezasının 3 gün yerine 4 gün olarak fazla tayini ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL ile çarpılması sonucu 60 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerekirken hatalı uygulama sonucu 20 TL fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama

yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümdeki adli para cezasının ''3 gün karşılığı olarak 60 TL'' olarak düzeltilmesi suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4169, Karar No: 2015/2901, Tarih: 05.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4169 E.  ,  2015/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’in mağdur ..’yi kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin takdire yönelen ve yerinde görülmeyen ve sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Mağdur ..’nin, sanık .. babası .. eşi olduğu, mağdurun 2008 yılında .. ile evlendiği, sanığın da zaman zaman mağdur ve babası ile birlikte aynı evde kaldığı; mağdurun, başka erkeklerle görüştüğü iddiası nedeniyle evde eşi ..’le tartıştığı, evde bulunan sanığın da mağdurdan evden ayrılmasını istediği, mağdurun karşı çıkması üzerine sinirlenen sanığın mağdurun üzerine yürüdüğü, araya .. girmesiyle mağdurun evden çıkarak kaçmaya başladığı, sanığın da mutfaktan bıçağı alarak mağdurun peşinden gittiği, mağdurun yakında bulunan kuaföre sığındığı, arkasından da sanığın buraya girdiği mağduru yakalayarak üç bıçak darbesi ile hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda,

Sanığın öz annesi olmayan mağdurun, olay öncesinde başka erkekler ile görüşmesi şeklindeki eyleminin aynı evde sürekli birlikte yaşamayan sanık lehine haksız tahrik oluşturmayacağı gözetilmeden, oluşa ve dosya kapsamına uygun

olmayan yazılı gerekçeyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14652, Karar No: 2013/19362, Tarih: 04.12.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14652 E.  ,  2013/19362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin ... plakalı aracına şoförleri vasıtası ile müvekkil şirketten veresiye akaryakıt satın aldıklarını, alınan akaryakıt bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 17.627,00 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, veresiye fişlerinde belirtilen borcun müvekkili şirkete ait olmadığını, fişlerde imzası bulunanlardan ...'ın müvekkil şirket ortağı yada çalışanı olmadığını, yalnızca müvekkili şirket yetkilisinin kardeşi olduğunu, müvekkili şirkete ait aracın bir süreliğine ...'ın kendi işyerinde kullanılması için verildiğini, dolayısıyla ... plakalı aracın ... tarafından kendi nam ve hesabına kullanıldığını, fişlerde imzası olan diğer kişilerin de müvekkili şirket çalışanı olmayıp tanınmadığını, öte yandan bazı fişlerde akaryakıt alındığı belirtilen ... ve ... plakalı araçların müvekkiline ait olmadığını, müvekkili şirket ile davacı şirket arasında hiç bir zaman alım satım ilişkisinin gerçekleşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda, davalı şirket şoförlerinin davacı şirketten veresiye akaryakıt aldıkları, almış oldukları akaryakıt karşılığı olan 17.627,00 TL'nin ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne 17.627,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda, davalı şirket şoförlerinin davacı şirketten veresiye akaryakıt aldıkları, almış oldukları akaryakıt karşılığı olan 17.627,00 TL'nin ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne 17.627,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, satım ilişkisinden kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkindir. Davacı alacağına dayanak olarak dava dışı ... adına düzenlenen teslim alan olarak çeşitli isim ve imzalar, araç plakaları yazılı veresiye satış senetleri suretlerine dayanmış, davalı ise bir kısım veresiye senetlerinde belirtilen ... plakalı aracın müvekkiline ait olmakla birlikte dava dışı ... tarafından kendi adına işletildiğini, bir kısım veresiye senetlerinde yer alan ... ve ... plakalı araçların ise müvekkiline ait bulunmadığını, veresiye fişleri altındaki imzaların kendi çalışanlarına ait olmadığını savunmuştur. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, davacının satıp teslim ettiği iddia olunan fişlerde isim ve imzası bulunan şahısların davalı yan çalışanları olup olmadığı, keza bu satış senetlerindeki plakaları yazılı araçların davalı yan ile arasındaki ilişkisi üzerinde durulup, satın alınan akaryakıtın davalı şirket nam ve hesabına alınıp alınmadığı üzerinde araştırma ve inceleme yapılarak toplanacak tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11040, Karar No: 2006/17641, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11040 E.  ,  2006/17641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli 101 ada 547 nolu parsele komşu ve yakın komşu olan ve itirazlı olduğu anlaşılan 101 ada 543, 544, 546, 540, 559, 560, 558, 555, 554, 553, 550, 551, 552, 548, 539, 537, 569 ve 567 nolu parsellere ilişkin tapulama tespit tutanakları ile itirazlı iseler dava dosyalarının,

bu dosya arasında yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18/12/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.