muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1905, Karar No: 2023/2124, Tarih: 31.05.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesi kararı, Dairemizin 21.09.2022 tarih, 2022/883 Esas ,2022/4292 Karar sayılı ilamıyla davacı şirket yetkilisinin dinlenmeksizin iflas kararı verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı üzerine davacı şirket yetkilisi olan ...'a iflas kararı verilmeden önce beyanının alınması için duruşma gün ve saatini bildirir Yargıtay ilamı ekli meşruhatlı davetiyenin tebliğ edilmesine rağmen davacı şirket yetkilisi ...'ın tayin edilen duruşma gün ve saatinde duruşmaya gelmediği ve herhangi bir mazeret de bildirmediği, konkordatonun başarıya ulaşmasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının konkordato isteminin reddi ile iflasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın haksız ve hukuka aykırı olup müvekkili şirketin mağduriyetine sebebiyet verdiğini, müvekkili şirketin amacının konkordato kararı alındığı tarihten bu yana yalnızca borçlarını ödemek olduğunu, müvekkil şirketin konkordato ön projesinde yer alan tüm hususları iyi niyetle yerine getirmeye çalıştığını, müvekkili şirketin her ne kadar ticari bir faaliyet yürütmediği belirtilse de şirket yetkililerinin borçlarını ödemek için borçlu oldukları bankalara ipotek ettirdikleri kendi akrabalarına ait taşınmazlarını sattıklarını, borçlarını ödemek ve konkordato projesinin aksamasını önlemek için tüm iyi niyetiyle hareket ettiğini, temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, konkordatonun tasdiki istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, İcra ve İflas Kanununun 286 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1189, Karar No: 2013/4790, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1189 E.  ,  2013/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.11.2012 gün ve 2012/145 Esas, 2012/232 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanata ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilmeden 01.06.2012 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair Pamukkale Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi tarafından söz konusu süreden önce 24.07.2012 tarihinde düzenlenen rapor esas alınarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6898, Karar No: 2018/3154, Tarih: 17.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6898 E.  ,  2018/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili tarafından sunulan 05.04.2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin ... ili ...ilçesi ... köyü ... pafta 773 parsel nolu taşınmazın müşterek maliki olduğunu, bahse konu taşınmazın müvekkillerinin murisi tarafından bedeli ödenerek satın alındığını, bu taşınmazın mülkiyetlerinin iktisabının; T.C Devletinin re'sen tutmuş olduğu resmi tapu kayıt ve senetlerine olan güven duygusuna dayanılarak bu malların devir veya iktisabında, hukuken hiçbir sakınca bulumadığı gibi taşınmazın mülkiyetinin, kullanımını sınırlayan, tahdit eden herhangi bir kayıt yada şerhin olmadığı ve ortada herhangi bir yolsuz tescil ve iktisap bulunmadığı müşahade edildikten sonra müvekkillerinin murisleri tarafından, dava konusu bu taşınmazın bedeli yıllar önce ödenerek satın alındığını, taşınmazın bedeli ödenerek aldıktan uzun yılar sonra Hazineye izafeten ...Mal Müdürlüğü, müvekkilleri aleyhine 773 parselle ilgili .......1994 tarihinde ...Asliye Hukuk Mahkemesinde 1995/... Esas sayılı tapu iptali davası açıldığını, açtığı tapu iptali davasında tapuda müvekkilleri adına kayıtlı ...' da bulunan dava 70.3105 m² yüzölçümündeki 773 sayılı parselin tamamının sonradan çıkan Kıyı Kanunu gereğince Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce saptanan kıyı kenar çizgisine göre kıyı kenarında kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağı ve tapuya kaydedilmeyeceği görüşü ile müvekkillerinin mülkiyetinin iptali davası açıldığını ve mahkemece yapılan yargılama sonunda talep gibi ........2000 tarih 2000/161 E. sayılı kararla dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline karar verilmiş ve bu karalar ....04.2003 tarihinde kesinleştiğini, müvekkillerine hiçbir bedel ödenmeden tapuları iptal edildiğini ve büyük maddi zarara uğratılmış, mağdur edildiklerini, müvekkiller adına tapuya kayıtlı olan taşınmazlar tapuları iptal edildikten sonra otel, kafeterya, otopark vs. olarak kullanılmakta olduğunu, müvekkillerinin yıllardır süren mağduriyetlerini gidererek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik ....000,00.-TL hak ve alacaklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir

Mahkemece; açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davada ...yıllık zamanaşımının uygulanacağı,tapu iptal kararının kesinleştiği, .../04/2003 tarihinden dava tarihine kadar bu sürenin geçirilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; TMK'nın 1007. maddesine dayanılarak açılan tazminat davaları için kanunda ayrıca bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden, 6098 sayılı Borçlar Kanununun 146. (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu 125.) maddesinde yazılı ... yıllık genel zamanaşımı süresinin uygulanması gerekecektir. Temyize konu davada, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptaline ilişkin 1995/... Esas 2000/161 Karar sayılı kararı ile mülkiyetin kaybedildiği ve zararın oluştuğu, sözü edilen kararın .../04/2003 tarihinde kesinleştiği, davanın 05/04/2003 tarihinde açıldığı, ... yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile zamanaşımı süresinin geçirildiğinden sözedilerek davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine .../04/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13119, Karar No: 2012/17612, Tarih: 22.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13119 E.  ,  2012/17612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız şikayet sonucu kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın gelişimi, tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26140, Karar No: 2024/9904, Tarih: 12.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/26140 E.  ,  2024/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düşme, onama

Suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan, olayın diğer sanığı sanık ... hakkında ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 09.02.2016 tarihinden, karar tarihine kadar dolmuş olması nedeniyle davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1845, Karar No: 2021/1557, Tarih: 18.02.2021

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2021/1845 E.  ,  2021/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 02.02.2009 tarihinde zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi bulunmayan aracın tek taraflı yaptığı kaza sonucu araçta yolcu olarak bulunan davacıların oğlunun vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 115.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, kesin yetki şartı gereği öncelikle yetkisizlik kararı verilmesini, müvekkilinin hukuki sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı ... adına davacılar vekilince aynı nedenlerden dolayı aynı davalıya karşı görülmekte olan bir dava olması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 114/ı maddesinde belirtilen derdestlik durumunun söz konusu olduğu, 6100 sayılı HMK gereğince derdestliğin dava şartı olması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 115. maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşıma işinde kullanılan aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmaması nedeniyle davalı ...'ndan bir miktar tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Dairemize gelen uyuşmazlık, eldeki ek davanın görülebilmesi için, dava tarihi itibariyle ek davaya esas olan Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/814 Esas 2013/306 Karar sayılı davanın kesinleşmesinin gerekip gerekmediği, dava tarihi itibariyle derdestlik bulunup bulunmadığı, buna göre işin esasına girilerek karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, alacağın bir kısmı için dava açılabilir. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması koşulu ile de ek dava açılması olanaklıdır. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ek dava ise; ya asıl dava kesinleştikten sonra ya da zaman aşımını kesmek gibi amaçlarla asıl dava kesinleşmeden önce açılabilmektedir. Davalı taraf, bu ek davada derdestlik itirazında da bulunamaz. Zira, kısmi dava ile ek davanın ilişkin olduğu alacak kesimleri, yani müddeabihleri farklıdır. Ancak; kısmi davada verilen hüküm, ek davayı etkileyecektir (Bkz.Prof.Dr.Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.Baskı, cilt 2, 2001, syf 1559).

Derdestlik, yani davanın görülmekte olması, 6100 sayılı HMK'nın 114/I-ı. maddesinde dava şartı olarak düzenlenmiştir. Dava şartı olan derdestlik nedeni ile davanın reddi için iki davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Derdestlik, yani davanın görülmekte olması, 6100 sayılı HMK'nın 114/I-ı. maddesinde dava şartı olarak düzenlenmiştir. Dava şartı olan derdestlik nedeni ile davanın reddi için iki davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Eldeki ek davaya esas olan Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/814 Esas 2013/306 Karar sayılı dosyasında; eldeki davacılar tarafından eldeki davalı ...’ndan zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi bulunmayan araçta yolculuk eden oğullarının vefatına dayalı zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesindeki ölüm teminatı nedeniyle 10.000,00 TL bedelinin tahsilinin istenildiği, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu; Mahkemece, aracın arızi taşımada kullanılması, belli bir güzergahta taşıma yapılmaması nedeniyle 4925 Sayılı Taşıma Kanunu'na uygun bir taşımanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği; Dairemizin 26.05.2015 gün ve 2013/19809 E. 2015/7781 K. sayılı ilamı ile aracın yetki belgesiz çalışması ya da o gün için arızi taşıma yapılması, taşımacının zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunu ortadan kaldırmadığı gibi, sigortanın yapılmaması halinde davalı ...'nın sorumluluğunu da ortadan kaldırmayacağı, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hatalı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmeyerek bozulduğu; bozma uyan Mahkemece 01.12.2016 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği; kararın, 23/10/2019 tarihinde bozmaya uygun onanarak kesinleştiği ve eldeki davanın da ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; ek dava, asıl dava kesinleşmeden açılmıştır. Bu şekilde ek davanın asıl dava kesinleşmeden açılmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında, eldeki dava ile ilk dava arasında derdestlikten söz etmek mümkün değildir.

Bu durumda, mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken derdestlik nedeniyle davanın usulden reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 18/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3777, Karar No: 2020/778, Tarih: 22.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/3777 E.  ,  2020/778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesince 20/03/2019 tarihinde verilen 2019/329 değişik iş sayılı, yetkili Cumhuriyet Başsavcılığının belirlenmesine ilişkin kararın kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 13/09/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1- Şüphelinin 30/07/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20/12/2016 tarihli ve 2016/75876 soruşturma, 2016/2915 sayılı kararı ile, TCK’nın 191/2,CMK’nın 171/2 ve 5395 sayılı Kanun’un 19.maddeleri uyarınca üç yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın suça sürüklenen çocuğa 02/02/2017 tarihinde tebliğ edildiği,

2-Şüphelinin 10/06/2018 tarihinde İskenderun ilçesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle yakalandığı, şüphelinin uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edildiği, şüphelinin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan tutuklandığı, İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayırma kararı verilerek evrakın 2018/9468 soruşturma sırasına kaydedildiği, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarihli, 2018/324 esas ve 2019/29 sayılı kararı ile de, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan TCK’nın 188/3 ve 62.maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

3- İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2018 tarihli, 2018/9468 soruşturma ve 2018/694 sayılı kararı ile; şüpheli hakkında daha önce kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/75876 sayılı dosyasında soruşturma yürütüldüğü ve 20/12/2016 tarihinde dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği, TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu madde kullanması durumunda ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı gerekçesiyle İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının yer itibariyle yetkisizliğine, gereğinin takdir ve ifası için evrakın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,