muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11519, Karar No: 2023/3114, Tarih: 17.05.2023

1.GEREKÇE

A.Sanıklar ..., Dilşah Kocakaya, ..., ..., ..., ... müdafilerinin temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Özgür Gündem isimli gazetenin kapatılmasının önüne geçerek yayımına devam etmesi amacıyla sanık ...'nun 10.05.2016, sanık ...'ın 15.05.2016, sanık ...'ın 12.05.2016, sanık ...'ın 20.05.2016 ve sanık ...'ün 23.05.2016 tarihlerinde bir ... olmak üzere genel yayın yönetmeni olarak görev yaptıkları ancak " Mücadelenin İzi Silinmesin'', " HPG; Provakasyonlara Karşı Halkımız Duyarlı Olmalı", "JÖH'lerin Girdiği Binada Patlama'", "İki Tır Ateşe Verildi ", '' Biz Kaybedersek Dirilir Tekrar Savaşırız '', '' Egidlerin Destanı Kürdistan'ı Özgürleştiriyor", ''Şirnex'te Direniş 70'inci Gününde '', '' Biz Kaybedersek Dirilir Tekrar Savaşırız '', '' Egidlerin Destanı Kürdistan'ı Özgürleştiriyor '' , ''Şirnex'te Direniş 70'inci Gününde '', "Yaşanan neyin savaşı?" , '' Ne Girebiliyorlar Ne Çıkabiliyorlar '', '' YPJ'ye Katılımlar Sürüyor '' gibi eser sahibi belli olmayan yazılarda ve görsellerinde ve "Yaşanan neyin savaşı?" başlığı altında sanık ... Kocakaya'nın eser sahibi olarak yazdığı yazıda, PKK/KCK silahlı terör örgütünün cebir ve şiddet içerikli eylemlerini meşru gösteren haber ve yazıları gazetede baskı yapılmasını sağlayarak terör örgütünün şiddet eylemlerini meşru gösteren veya bu eylemleri teşvik eden yada şiddete çağrı niteliğindeki terör örgütü propagandası yapma suçunu işledikleri kabul edilen sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanıklar müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

B. Sanık ... müdafiinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Yapılan UYAP sorgulamasında, sanık hakkında aynı gazetenin farklı tarihlerine ilişkin olarak terör örgütü propagandası yapmak suçundan Dairemizin 2022/23865 ve 2021/11419 Esas sayılı dosyalarında ve İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/106 Esas sırasında derdest olduğu anlaşılmakla, dosyaların getirtilip incelenerek dosyaların iddianame tarihi en eski olan mahkemede birleştirilmesi ile aynı eylem ve faaliyetlerden dava açılıp açılmadığı ve hukuki kesinti oluşup oluşmadığı da tespit edilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.KARAR

A. Sanıklar ..., Dilşah Kocakaya, ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) başlığında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/1404 Esas, 2020/962 sayılı Kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) başlığında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2019/1404 Esas, 2020/962 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13507, Karar No: 2012/17275, Tarih: 19.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13507 E.  ,  2012/17275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/01/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, davacının haksız olarak şikayet edilmesi nedenine dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalının, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği şikayet dilekçesi üzerine davacı hakkında zimmet suçundan soruşturma açılmış, soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporu ile davacının şikayete konu usulsüzlükleri yaptığına dair bulguya rastlanmadığından kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

-/-

-2-

2011/13507-2012/17275

-/-

-2-

2011/13507-2012/17275

Davaya konu olan olayda; davacı, davalının da mülkünün bulunduğu giyim sanayi sitesinde bir parselin yöneticisidir. Her ne kadar yukarıda açıklanan süreçte davacı manevi olarak zarar görmüşse de; olay tarihi, olayın gelişimi, şikayete konu suçlamaların tanık beyanlarına göre genel kurullarda da sitede mülk sanibi olan diğer kişiler tarafından da dile getirilmiş olması nazara alındığında hükmolunan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2254, Karar No: 2014/5878, Tarih: 23.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2254 E.  ,  2014/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2010/1787-2013/1284

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi kapsamında davalının müşterilerinin müvekkilinin otelinde konakladığını, konaklama hizmetine karşılık bakiye 6.155,00 TL borcun ödenmemesi üzerine 6.155,00 TL asıl alacak, 412,90 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.567,90 TL üzerinden yapılan icra takibinin davalının 2.008,00 TL'yi kabul edip, kalan 4.559,90 TL'lik kısma yönelik haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek, davalının kısmi itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında kişi başı birim fiyatının 20,00 TL ( KDV Dahil) olarak belirlendiğini, ancak davacının kişi başına 30,00 TL + KDV uyguladığını, %30 iskonto yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 30.06.2010 tarih ve 2009/11889 E., 2010/8321 K. sayılı ilamıyla, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kişi başına otel konaklama ücretinin günlük bedelinin ne kadar olduğu noktasında olup, hükme dayanak bilirkişi raporunun yeterli araştırma ve incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli olmadığı, mahkemece davalı müşterilerinin davacının otelinde konakladıkları tarihte kişi başına konaklama ücretinin ne kadar olduğu konusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında yazılı bir sözleşmenin bulunmadığı, davacı tarafından düzenlenen faturada günlük konaklama ücretinin kişi başına KDV dahil 30,00 TL olduğu, bu fiyatın Alanya Turistik İşletmeciler Derneği'nin bildirdiği günlük konaklama ücreti ile uygun olduğu, buna göre davalının kısmi itirazının 3.967,00 TL anapara yönünden haksız olduğu, talep yargılamayı gerektirdiğinden alacağın likit nitelikte olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, takibe vaki kısmi itirazın 3.967,00 TL anapara yönünden iptaline, fazlaya ilişkin itirazın iptali talebi ile icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden; YHGK'nın 17.10.2012 tarih ve 9-838 E., 715 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere; genel bir kavram olarak “likid (liqiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit  bir alacaktan söz edilemez (YHGK'nın 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E., 397 K. sayılı ilamı). Likit alacak bakımından aranan “borçlunun, talep edilen alacağı veya alacağın bütün unsurlarını bilmesi veya bilmek (kolayca hesap edebilmek) durumunda olması; bu bağlamda alacağın miktarının belirlenmesi için tarafların ayrıca mutabakata varmasına (anlaşmasına) veya mahkemenin tayin edeceği bilirkişi eliyle bir değerlendirme yapılmasına ihtiyaç bulunmaması, diğer bir anlatımla borçlunun, yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması” ölçütü birçok tartışmayı sona erdirmekle beraber, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesinin, alacağın likit olup olmadığı ile ilgili başlı başına bir kıstas olarak kabul edilmesi de doğru değildir. Çünkü mahkeme uygulamasında “hesap işi”, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerden olduğundan borçlunun, kendi başına hesaplayabilecek durumda olduğu asıl alacak ve temerrüt faizine itiraz etmesi halinde, mahkemenin, alacaklının alacağının miktarını, bizzat tespit etmeyip bilirkişi vasıtasıyla belirleneceğinden, likit olan bir alacağın sırf bilirkişi incelemesi yapıldığı gerekçesi ile likit sayılmaması doğru olmayacaktır. (Kuru, Arslan, Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s. 737, 740). Somut olayda, mahkemece, takip konusu alacağın sözleşme ilişkisinden kaynaklanan faturaya dayalı olup, borcun takip öncesinde bilinebilir, belirlenebilir, hesap edilebilir, diğer anlatımla likit nitelikte olduğunun kabulü ile itirazın haksızlığı belirlenen miktar üzerinden davacı lehine İİK'nın 67/2. maddesi uyarınca %40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle bu talebin reddedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6139, Karar No: 2023/2324, Tarih: 13.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6139 E.  ,  2023/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanı ...’un 233 ada 47 parsel sayılı taşınmazını dava dışı ...’ye devrettiğini, ondan da davalı çocuklarına devredildiğini, dava konusu taşınmazın devre konu edilmiş olmasına rağmen mirasbırakan Hafize tarafından ölene kadar kullanılmaya devam edildiğini, ara malik ...’nün hiç bir zaman bu yeri kullanmadığını, devrin muvazaalı ve diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, mirasbırakanın 102 ada 39 parsel sayılı taşınmazını sattığını ve elde edilen paranın davacı ve dava dışı kardeşi Zekiye arasında paylaştırıldığını, devrin muvazaalı olmadığını, mirasbırakanın paylaştırma kastı ile hareket ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/111 Esas, 2020/340 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakanın paylaştırma kastı ile hareket ettiği, mal kaçırma kastının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davacıdan mal kaçırmak amacıyla devre konu edildiğini, mirasbırakana ödeme yapılmadığını, esasen işlemin bağış olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davacıdan mal kaçırmak amacıyla devre konu edildiğini, mirasbırakana ödeme yapılmadığını, esasen işlemin bağış olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi 01.06.2022 tarihli ve 2021/1404 E., 2022/918 K. sayılı kararıyla; dava konusu 233 ada 47 parsel sayılı taşınmazın 08.12.1992 tarihindeki değeri ile 102 ada 39 parsel sayılı taşınmazın 08.12.1992 tarihindeki değerinin birbirine yakın olduğu, mirasbırakanın başkaca alacak ve borcunun olmadığı, bu kapsamda mirasbırakanın mirasçıları arasında paylaştırma amacı ile hareket ettiği, ayrıca temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığının davacı tarafından usulünce ispatlanamadığı, ilk derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek davanın reddine karar verilmesine istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

2.Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3.Ancak, mirasbırakan ... tarafından 233 ada 47 parsel sayılı taşınmazın öncelikle dava dışı ...’ye 17.07.1963 tarihinde, ondan da davalılara 16.06.2004 tarihinde satış suretiyle devredilmiştir. İlk devir mirasçı olmayan dava dışı kişiye yapılmıştır. Paylaştırmadan söz edebilmek için mirasbırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir devrin yapılması gerekir. Bu durumda mirasçı olmayan kişiye yapılan devir yönünden paylaştırma olgusundan söz edilemeyeceğinden iddianın ispatlanamadığı olgusunun yanında paylaştırma olgusununda ret gerekçesi yapılması doğru olmamıştır.

4. Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının "delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe" başlıklı kısmının 19. paragrafında yer alan; “...Yine ayrıca; Mirasbırakanın, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması durumunda, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı kuşkusuzdur. (Y.1.HD.15/04/2019 T. ve 2018/2238 E. 2019/2654 K.)" ifadeleri ile yine 20. paragrafta yer alan "...bu kapsamda, murisin mirasçıları arasında paylaştırma amacının olduğu" cümlesi gerekçe kısmından çıkartılarak hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1. Davacının işin esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacının temyiz itirazının yukarıda açıklanan hususlar yönünden kabulüyle; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesinin 01.06.2022 tarihli 2021/1404E., 2022/918 K. sayılı gerekçeli kararının "delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe" başlıklı kısmının 19. paragrafının tümden, 20. paragrafın ise "...bu kapsamda, murisin mirasçıları arasında paylaştırma amacının olduğu" cümlesinin gerekçe kısmından çıkartılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1 Hukuk Dairesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.