muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31684, Karar No: 2013/19983, Tarih: 12.12.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 31/07/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10244, Karar No: 2012/6145, Tarih: 06.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/10244 E.  ,  2012/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35/2, 29, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Tayin edilen ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2) Sanığın namlu uzunluğu 18 cm olan bıçak ile yaşamsal bölgelerini hedef alarak her iki uyluk bölgesinde birer adet ve sol bel bölgesinde toraksa nafiz bir adet olmak üzere toplam üç bıçak darbesi ile mağduru yaraladığı, mağdurda hemopnomotoraksa ve hayati tehlike geçirerek dalağının alınmasına neden olduğu anlaşılmakla; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5327 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulaması sırasında makul bir ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 12 yıla hükmolunarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının

reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 06/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1935, Karar No: 2011/9653, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1935 E.  ,  2011/9653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 11.5.2009 harç tarihli dilekçesi ile müvekkiline ait ... plakalı araç ile davalı ... şirketine kaskolu ...’e ait... plakalı araçların 3.2.2006 tarihinde çarpışması sonucu maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, kendi aracında meydana gelen hasar nedeniyle Şanlıurfa 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/171 esas-2007/394 karar sayılı dosya ile sürücü ..., malik ... ve aracın ZMSS’si olan Başak Sigortaya karşı dava açtığını, yargılama sonunda 2.743,00 TL tazminata hükmedildiğini, bu bedelin tahsil edildiğini, ... plakalı aracın kasko sigortası olan ...Oyak AŞ’nin 8.2.2007 tarihli rücu mektubu ile sigortasına ödediği 2.604,00 TL zararın tazminini istediğini, ödenmeyince de Şanlıurfa 3.İcra Müdürlüğünün 2007/5880 sayılı dosya ile müvekkili aleyhine takip yaptığını, takibe itirazda bulunulmaması ve kendilerine ait kamyonlara haciz gelmesi nedeniyle icra dosyasına 3.797,00 TL ödemek zorunda kaldıklarını, Şanlıurfa 1.Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasında kusur oranının müvekkili aracı için %25, diğer araç için %75 olarak belirlendiğini, rücu edilecek tazminat miktarının kusur oranlarına göre hesaplanması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.000,00 TL’nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir. 3.11.2010 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek talebini 3.797,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre davalıya sigortalı araçtaki toplam hasar bedelinin 4.800,00 TL olduğu ve davacının söz konusu aracın hasarında %25 kusuru bulunduğundan davanın 2.597,00 TL (3.797,00 – 1.200,00 = 2.597,00 TL) için kısmen kabulü ile alacağı 7.8.2008 ödeme tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra dosyasına fazla ödenen miktarın istirdadı istemine ilişkindir.

Davacıya ait ... plakalı araç ile davalıya kaskolu ...’e ait... plakalı aracın 3.2.2006 tarihinde çarpıştıkları, bu kazada maddi hasarın meydana geldiği, davacı aracındaki hasar bedeli için Şanlıurfa Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda davacının %25, davalıların %75 kusurlu oldukları belirlenmiş, bu alacak davacı tarafından tahsil edilmiştir.

Dava, icra dosyasına fazla ödenen miktarın istirdadı istemine ilişkindir.

Davacıya ait ... plakalı araç ile davalıya kaskolu ...’e ait... plakalı aracın 3.2.2006 tarihinde çarpıştıkları, bu kazada maddi hasarın meydana geldiği, davacı aracındaki hasar bedeli için Şanlıurfa Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda davacının %25, davalıların %75 kusurlu oldukları belirlenmiş, bu alacak davacı tarafından tahsil edilmiştir.

Dava dışı sigortalı ...’in... plakalı aracı davalı ... AŞ’ye kasko poliçesi ile sigortalanmış olup, davalı ... 5.208,00 TL ödediği hasar bedelini taraflara yüklediği %50 oranındaki kusur durumuna göre 1/2 oranında indirmek suretiyle davacıdan 2.604,00 TL ile takip tarihine kadar işlemiş 346,72 TL yasal faizi takip konusu yapmıştır. Davacı borçlu takibe itiraz etmemiş, haciz tehdidi altında 7.8.2008 tarihinde asıl alacak ve fer’ileri olarak 3.796,84 TL ödemiştir.

Uyuşmazlık, davacının takip dosyasına ödemiş olduğu fazla alacağının olup olmadığı ile varsa istirdadı talep edilen miktarda toplanmaktadır.

Mahkemece kısmen kabule karar verilen 2.597,00 TL, takipte talep edilen 2.604,00 TL hasar bedelinin tamamına ilişkin faiz ve takip giderleridir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu başkanlığından alınan raporda, meydana gelen kazadan davalı taraf sürücüsünün %75, davacı taraf sürücüsünün %25 kusurlu olduğu ve... plaka sayılı araçta toplam hasar miktarının 4.800,00 TL olduğu belirlenmiştir. Mahkemece de bu miktar benimsenmekle davalıya sigortalı araçta meydana gelen

toplam 4.800,00 TL hasar bedelinin %25 kusura isabet eden 1.200,00 TL’ye, davalı tarafça ödeme yapılan 27.3.2006 tarihinden 19.9.2007 takip tarihine kadar işleyen yasal faizi ve asıl alacağa 19.9.2007 takip tarihinden 25.9.2008 ödeme tarihine kadar işlemiş yasal faiz, bu tutarlar için icra takip ve giderleri hesaplanarak bulunacak miktarın davacı tarafça takip dosyasında yapılan 3.796,84 TL.den düşümü konusunda uzman bir bilirkişiden rapor almak suretiyle bulunacak miktara hükmetmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1977, Karar No: 2025/1128, Tarih: 26.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1977 E.  ,  2025/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/186 E., 2020/332 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı abonenin dört adet elektrik fatura borcunu ödememesi üzerine icra takibi başlattıklarını, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu belirterek; icra takibine itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davalının aboneliğin bulunduğu işyerinde 13.04.2004-20.10.2005 tarihleri arasında faaliyet gösterdiğini, bu tarihten sonra işyerini başka kişilerin kullandığını, davacı şirketin aboneliğin iptali için sözlü ve yazılı başvurularını dikkate almadığını, sayaç mühürlenmesine rağmen dava dışı kişilere kullanıma açıldığını, davalının hukuki sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.03.2016 tarihli kararıyla; elektrik aboneliğinin davalı adına olduğu, abonelik devam ettiği sürede borçtan abonenin sorumlu olduğu, aboneliğin sona erdirilmesi için geçerli müracaatın bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile icra takibine itirazın iptaline, asıl alacağa gecikme zammını aşmamak kaydıyla akdi faiz uygulanmasına, asıl alacağın %40'ı oranındaki 14.436,97 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 13.03.2014 tarihli kararının süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece verilen 16.12.2015 tarihli ilamla; Mahkemece; davalı tarafın temyiz dilekçesinde resen görülecek nedenlerle kararın bozulması isteği nazara alındığında, abonelik sözleşmesi dosyaya celbedilmeden temerrüt halinde gecikme zammının uygulanması gerektiğine dair bir hükmün söz konusu sözleşmede yer alıp almadığı hususunun araştırılmadığı, kayıp-kaçak bedeli, perakende satış hizmeti bedeli, sayaç okuma bedeli ve iletim bedelinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti bedeli, sayaç okuma bedeli ve iletim bedeli dahil edilmeden yapılacak hesaplama ile Yargıtay denetimine açık ve bilimsel verilere uygun şekilde, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak başka bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; söz konusu abonelik sözleşmesinde gecikme zammı uygulanacağına dair açık ve anlaşılır bir ifadeye yer verilmediği ayrıca 2006-2009 tarihleri arasındaki fatura borçlarından dolayı davacı şirketin müterafik kusurlu bulunduğu ve kusur oranında yapılması gereken indirimin de yasal faiz oranını aşamayacağı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 14.436,97 TL asıl alacak, 1.315,29 TL işlemiş faiz ile asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve icra takip masrafları ile birlikte tahsiline imkan verecek şekilde itirazın iptaline ve fazlaya ilişkin talebin reddine, asıl alacak miktarı olan 14.436,97 TL üzerinden hesap edilecek %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; müvekkili şirketin müterafik kusurunun bulunmadığını, ayrıca ilgili yönetmelik gereği gecikme zammı uygulanması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; elektrik borcundan müvekkilinin sorumluluğu olmadığını, icra dosyasında kefil olarak görülen dava dışı Y.G.'nin müvekkilinin işi bıraktığı 20.10.2005 tarihinden sonraki borçlardan sorumlu olduğunu, davalı lehine daha yüksek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik aboneliğinden kaynaklanan alacağa ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemidir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında alınan bilirkişi raporu ile davacı ... şirketinin talep edebileceği miktarın doğru şekilde tespit edildiği anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3.maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14346, Karar No: 2014/2868, Tarih: 18.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14346 E.  ,  2014/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan suçun temyiz itirazlarının incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında 17/03/2011 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı sanığın, 23.03.2011 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazı üzerine, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin yaptığı inceleme sonucunda verdiği red kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan suçun temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait iğde ağacının dalına keserek zarar verdiği şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda sanık savunmalarını ağacı eşi tanık İlhan Deniz’in kestiğini ifade ettiği ve tanık ....'in ağacı kendisinin kestiğini beyan ettiği gözetilerek sanığın mala zarar verme suçundan beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10187, Karar No: 2019/13267, Tarih: 12.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/10187 E.  ,  2019/13267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'un çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine, sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine, sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... ile ... haklarında kurulan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan görülen kamu davasının düşmesine karar verilmesi nedeniyle vekalet ücretine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'a isnat edilen çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığının ve sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan dolayı gerekçesi gösterilmek suretiyle düşme kararı verildiğinin tespit edildiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin temyiz incelemesine olanak verecek şekilde eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat ve düşme hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3140, Karar No: 2019/4860, Tarih: 26.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3140 E.  ,  2019/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/03/2017 tarih ve 2014/333 E. - 2017/77 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12/04/2018 tarih ve 2017/1568-2018/411 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı kurum vekili ve katılma yoluyla davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin “SERA” ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "EKOSERA" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2012/35986 sayılı başvuruya yapılan itirazın TPMK YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvurunun davacı markaları ile benzer olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın 2014-M-7894 sayılı kararının iptaline, başvuru markasının tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davalı şirketin TPMK nezdinde tescilli “SERA” ibareli bir çok markası bulunduğunu, davalının öncelikli hak sahipliği bulunduğunu, taraf markalarının emtia listelerinin farklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davacı markaları ile davalı markasının 21. sınıftaki mallar itibariyle 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, davacı adına tescilli “SERA” markasının davalının başvuru tarihi itibariyle 556 sayılı KHK 8/4 anlamında tanınmış bulunduğu, bu durumda farklı mal ve hizmetler için de tescilinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı TPMK YİDK’nun 2014-M-7894 sayılı kararının iptaline, davalının 2012/35986 sayılı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri istinaf etmiştir.