muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26340, Karar No: 2013/19557, Tarih: 10.12.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01/11/1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4767, Karar No: 2019/11482, Tarih: 20.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/4767 E.  ,  2019/11482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde, müvekkilinin davalı şirketin Alçak Gerilim, Yüksek Gerilim, Elektrik Dağıtım Şebekeleri Dağıtım Hatları Arıza Onarım ve Bakım İşleri Çatalca İşletme Müdürlüğü’ne bağlı olarak muhtelif alt işveren işçisi sıfatıyla Elektrik Teknisyeni/Havai Hat Ustası olarak çalıştığını, arıza onarım ve bakım işlerinin davalının asli işi olduğunu, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca 3 vardiya halinde çalıştığını, günlük 8 saat üzerinden çalışması gerekirken haftada ortalama 3 gün, günlük 3-4 saat fazladan çalıştırıldığını, ayrıca tüm dini ve milli bayramlar ile genel tatil günlerinde de çalıştığını, belirtilen çalışmalarına karşılık fazla mesai ücretleri ve bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, bu nitelikteki ücretlerin, taraflar arasındaki toplu iş sözleşmesi gereği hesap edilip müvekkiline ödenmesi gerektiğini, müvekkilinin son aylık ücretinin net 1.800 TL olduğunu, müvekkilinin ... Sendikası’na üye olduğunu, davalı ile müvekkilinin üyesi olduğu ... sendikası arasında 17/10/2011 tarihinde ve 2 yıl için bağıtlanmış olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmadığını, müvekkiline çalıştığı süre boyunca yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi, izin ücretlerinin de kendisine ödenmediğini, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı'nca düzenlenen 10/05/2011 tarihli ve 7457 sayılı rapor ile alt işverenlerde çalışan tüm işçilerin başından bu yana ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin işçisi olduğuna karar verildiğini, davalının söz konusu rapor aleyhine ... 1. İş Mahkemesi'nin 2011/681 Esas Sayılı dosyası ile dava açtığını, yargılama neticesinde davanın reddine karar verildiğini, ... Sendikası’nın durumu, davalının özelleştirme kapsamında olması dolayısıyla EPDK Başkanlığı'na, Rekabet Kurulu Başkanlığı'na ve Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'na bildirdiğini, söz konusu Mahkeme kararı gereğinin yapılmasını ve toplu iş sözleşmesi hükümlerinden müvekkili davacı ve diğer işçilerin yararlandırılmasını davalıdan talep ettiğini ancak davalının mahkeme kararını uygulamaktan imtina ettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret farkı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, sosyal yardım, ilave tediye, ikramiye, iş güçlüğü tazminatı, gıda yardımı, yemek yardımı, elektrik yardımı, giyim yardımı, vardiya tazminatı, vardiya dönüş ücreti, cumartesi çalışma zammı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerinin kullandırılmadığı iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, çalışılan tüm süre boyunca tatil hakkı kullandırılmamasının da genel hayat telakkilerine aykırı olduğunu, davacının davalı kurum çalışanı olmadığını, diğer yüklenici firmaların işçisi olduğunu, davacı ile davalı kurum arasında herhangi bir iş akdinin söz konusu olmadığını, SGK primleri, ücretleri ve bütün alacaklarının yüklenici firmalar tarafından davacıya ödendiğini, sendika üyeliğinin isteğe bağlı olup işçinin TİS’den yararlanabilmesi için sendika üyesi olması ya da dayanışma aidatı ödemesinin gerektiğini, davacının sendika üyesi olmaması ve dayanışma aidatı ödememesi nedeniyle sendikası üyesi olan işçinin ücretinin emsal alınabilmesi ve ...’de belirtilen haklarından yararlanmasının mümkün olmadığını, 6772 sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereği davalı şirket ile davacı arasında herhangi bir iş sözleşmesi bulunmaması nedeniyle davacının ilave tediye alacağı talep hakkının yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davacının sosyal yardım, giyim yardımı, elektrik yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, vardiya dönüş ücreti ve ikramiye alacaklarına ilişkin taleplerinin de sözleşmede yer almadığını ve yasal olmadığını, vardiya tazminatına ilişkin talebin haksız ve yersiz olduğunu, vardiyalı işçi salt Cumartesi-Pazar çalıştırıldığı için hafta tatili alacağına hak kazanamayacağını, ancak vardiya cetvelinde belirtilen hafta tatili günlerinde çalıştırıldığında hafta tatili alacağının söz konusu olacağını, iş güçlüğü tazminatının kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan memurlarından, hayat ve sağlık için tehlike arz eden hizmetlerde çalışanlara ödendiğini, Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 2013/20 sayılı kararı ile davalı şirketin % 100 oranındaki hissenin ... Ortak Girişim Grubuna satılmasına karar verildiğinden ve özelleştirme usulleri gereği, davalı kurumun özelleştirme süreci tamamlandığını, dolayısı ile bu tarih itibariyle davalı şirket bir kamu kuruluş olmadığından iş güçlüğü tazminatı talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesince, davacının davalı işyerinde çalışmaya devam etmesi nedeniyle feshe bağlı hakları talep edemeyeceği gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu:

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunda ileri sürülen gerekçelerin mahkeme kararında karşılanmış olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz başvurusu:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

Ç) İstinaf başvurusu:

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunda ileri sürülen gerekçelerin mahkeme kararında karşılanmış olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz başvurusu:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Toplu iş sözleşmesinin 88. maddesinde “İşçilere 6772 sayılı yasa ile öngörülen ilave tediyeler Yasa hükümlerine göre ödenir” hükmü yer almaktadır.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacak kişiler, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde hizmet akdiyle çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 07/03/2013 tarih ve 2013/20 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan iş ortaklığına hisse devrinin 28/05/2013 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Alacağın TİS hükmü ile öngörülmesi alacağın dayanağının ilgili yasa olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğinden, davacının ilave tediye alacağının hisse devrinin gerçekleştiği 28/05/2013 tarihine kadar hesaplanıp hüküm altına alınmasın gerekirken, 31/01/2014 tarihine kadar hesaplayan rapora itibarla hüküm altına alınması hatalıdır.

3- 6100 sayılı HMK’nın “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı 26/1. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ulusal bayram genel tatil alacağı için asıl davada 50 TL, birleşen davada 100 TL olmak üzere toplam 150 TL talep etmiş, 15/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 1.464,99 TL’ye artırmasına rağmen mahkemece talep aşılarak bu alacağın 1.638,66 TL olarak hüküm altına alınması da isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

G) SONUÇ:

Temyiz olunan İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkeme kararlarının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21343, Karar No: 2011/21624, Tarih: 12.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/21343 E.  ,  2011/21624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.6.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/6505, Karar No: 2012/20098, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6505 E.  ,  2012/20098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 18.01.2011 tarihinde haklı ve geçerli sebep olmadan davalı işveren tarafından fesh edildiğini, davalı işverenin fesih bildiriminde açık ve kesin şekilde fesih sebebini belirtmediği için yapılan feshin şekil eksikliği sebebi ile geçersiz olduğunu belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesi ile davalı işverenin işe başlatmama durumuna ilişkin alacaklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 24.01.2011 tarihinden itibaren amirlerinden herhangi bir izin almadan, işine gelmemesi, bu durumun devamsızlık tutanakları ile tespit edilmesi, devamında davacıya işe gelmemesinin sebeplerini bildirmesine ve işe gelmesine dair noter aracılığı ile ihtarname çekilmiş olmasına rağmen davacının işe gelmemeye devam etmesi sebebiyle 07.02.2011 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca haklı olarak fesh edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece hiçbir sebep yokken davacının işini bırakıp iş yerinden ayrılmasının ve hiçbir beyanda bulunmayıp mazeret bildirmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davacının işten çıkartıldığı, davalı iş verenin davacıyı işten çıkartmasının geçerli ve haklı sebeplerini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin 24.01.2011 ve 25.01.2011 tarihlerinde amirlerinden izin almaksızın ve bilgi vermeksizin işine gelmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı veya geçerli bir sebeple feshedilip edilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinin II. bendinin (g) fıkrasına göre, işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi haklı fesih sebebi olarak sayılmıştır.

Aslında işçinin iş görme borcuna aykırılığın bir görünümü olan devamsızlığın işveren sözleşmenin feshine götürebilmesi için şart işçinin çalışma (devam) yükümü bulunmalı, işçinin belli bir süre işe gelmemesi (devamsızlığı) gerçekleşmeli ve bu gelmeme işverenin iznine veya haklı bir sebebe dayanmamalıdır.

Aslında işçinin iş görme borcuna aykırılığın bir görünümü olan devamsızlığın işveren sözleşmenin feshine götürebilmesi için şart işçinin çalışma (devam) yükümü bulunmalı, işçinin belli bir süre işe gelmemesi (devamsızlığı) gerçekleşmeli ve bu gelmeme işverenin iznine veya haklı bir sebebe dayanmamalıdır.

Devamsızlık sebebiyle sözleşmenin işverence feshinin haklılığı için yukarıda belirtilen şartların gerçekleşmesi zorunludur ve böyle bir durumun varlığını ispat külfeti işverene düşmektedir. İşverenin bu yükümü yerine getirmek bağlamında çeşitli belgelere ve hatta tanık anlatımlarına başvurması mümkündür. Ancak tanık ifadelerinin ve gösterilen devamsızlık tutanaklarının birbirini doğrulaması da gerekir. Devamsızlığın işverence kanıtlanması durumunda bunun haklılığını kanıtlama yükümü işçiye düşer.

Mahkemece hiçbir sebep yokken davacının işini bırakıp iş yerinden ayrılmasının ve mazeret bildirmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davacının işten çıkartıldığı, davalı işverenin davacıyı işten çıkartmasının geçerli ve haklı sebeplerini ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli bulunmamıştır.

Somut olayda; doğru sonuca varılabilmesi için davacının görüştüğü bildirilen Rahman isimli şahsın tanık olarak çağrılıp dinlenmesi ve ayrıca davacının yurt dışına çıktığı ve çalışmaya başladığı ... sürüldüğüne göre bu yön üzerinde duyarlılıkla durularak davacının yurt dışına çıkış için vize işlemi yaptığı ve yurt dışına çıktığı tarihlerin saptanması ve ayrıca davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı saptanması gerekirken sadece inandırıcılığı tespit edilmeyen tanıkların anlatımlarına dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2965, Karar No: 2019/4428, Tarih: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2965 E.  ,  2019/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/01/2018 tarih ve 2015/439-2018/7 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine ait olan yetkili ödeme merkezinin 26/10/2009 tarihli anlaşma ile davalılara 200.000,00 TL karşılığında devir ve temlik edildiğini, bu devir karşılığında yapılacak ödemenin 50.000,00 TL nakit, geri kalan 50.000,00 TL’lik kısmına tek senet, kalan 100.000,00 TL’lik kısmına 24 adet senet yapılmak üzere anlaşmaya varıldığını, davalıların 50.000,00 TL’lik tek senedi vermediğini ve ödemediğini ileri sürerek, 50.000,00 TL’nin avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, senet bedelinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve bilirkişi raporu doğrultusunda, toplanan delillerden, davacı ...’in eşi olan Hatice Tuncel ve davalı ... tarafından Mehmet Filik yetkili ödeme merkezi hesaplarına toplam 50.000,00 TL tutarlı havale yapıldığının tespit edildiği ancak bu ödemelerin davaya konu senetlere mahsuben yapılan ödemeler olmadığı, davalı yanca cevap dilekçesiyle yemin deliline dayanılmadığı, bu itibarla davalıların senedin verildiği, senet bedelinin ödendiği ve alacaklıdan geri alındığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 50.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 03.03.2017 tarih, 2015/2 Esas-2017/1 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, cevap ve delil dilekçeleriyle açıkça yemin deliline dayanmayan davalı yanın anılan dilekçelerde kullandığı sair deliller ibaresiyle açıkça yemin deliline dayanmış olarak kabul edilemeyecek olmasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan mahkeme hükmünün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.561,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3922, Karar No: 2023/5168, Tarih: 11.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3922 E.  ,  2023/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/126 E., 2023/93 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/78 Esas, 2022/332 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2023/126 Esas, 2023/93 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.04.2023 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri, öldürme kastının bulunmadığına, ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine , meşru savunma ve sınırının aşılması koşullarının varlığına ilişkindir.

2.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri, haksız tahrik şartlarının oluşmadığına, suç tasarlanarak işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü