muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7885, Karar No: 2024/6028, Tarih: 17.10.2024

ile değişik 2 nci madde uygulaması ve 05.01.1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun)

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır. Arazi kadastrosu ise 28.03.1995 ile 26.04.1995 tarihleri arasında ilan edilerek 27.04.1995 tarihinde kesinleşmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının temyizi bakımından ise İlk Derece Mahkemesince, yazılı şekilde karar verilmiş ise de, verilen bu karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; davacı vekili, vergi kaydı, satın alma ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak tescil isteğinde bulunmuş, yerel bilirkişi ve tanıklar da dava konusu taşınmazın davacının dayandığı satıcılarına ait 1937 tarihli ve 92 tahrir numaralı vergi kaydının kapsamında kaldığını bildirmişlerdir. Dairemizin 06.12.2007 tarih ve 2007/6737 - 7016 sayılı bozma ilamı ile de; "davacının dayandığı vergi kaydına değer verilmek suretiyle tarım alanlarına bitişik ve sınırında yer alan vergi kaydı miktarı (3 hektar) kadar yerin belirlenmesi, teknik bilirkişi tarafından krokisine işaret edilmesi, bu yer hakkındaki davanın kabulüne, geriye kalan bölüm hakkındaki davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Ne var ki; davacının dayandığı vergi kaydına değer verilmek suretiyle tarım alanlarına bitişik ve sınırında yer alan vergi kaydı miktarı kadar yerin belirlenmesi gerekirken, mahkemece 19.07.2021 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen ve davacının zilyetliğinin bulunmadığı tespit edilen bölümü de içine alacak şekilde yer tespiti yapılarak vergi kaydı miktarından daha az miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur. Bir başka anlatımla; hava fotoğrafları üzerinden bilirkişilerce yapılan incelemede, davacının zilyetliğinin bulunduğu tespiti yapılan bölümler esas alınarak, vergi kaydı miktarı kadar yerin belirlenmesi gerekirken; davacı aleyhine olacak şekilde, bilirkişilerce davacının zilyetliğinin bulunmadığı tespiti yapılan kısımları da kapsayacak şekilde yer tespiti yapılması doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, davacının dayandığı vergi kaydına değer verilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz sınırındaki sabit tarım alanlarına bitişik ve bilirkişi incelemesi ile davacının zilyetliğinin bulunduğu tespit edilen bölümler esas alınarak, vergi kaydı miktarı kadar yerin belirlenmesi, teknik bilirkişi tarafından krokisine işaret edilmesi, yeniden belirlenen 30 dönümlük bölümün davacı ... tesciline, geriye kalan bölüm hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması dosya kapsamına uygun düşmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13561, Karar No: 2020/1896, Tarih: 04.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13561 E.  ,  2020/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, müşteki ...’e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II-Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yüzüne karşı verilen hükmü CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 08/09/2015 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, müşteki ...’e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmaması ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından CMK’nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde “suça sürüklenen çocuğun bir daha suç işlemeyeceği konusunda vicdani kanaat oluşmaması nedeni ile verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına” şeklindeki gerekçeyle TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişki oluşturulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle arttırım yapılırken, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle arttırım yapılırken, suç tarihinden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik TCK'nın 143. maddesi uyarınca, yarı oranında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53/1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23253, Karar No: 2016/22927, Tarih: 06.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/23253 E.  ,  2016/22927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin yurt dışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette herhangi bir çalışmasının bulunmadığını bu sebeple dava konusu alacaklardan sorumlu olmadıklarını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince de, sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/... 2006/... sayılı kararı).

Somut olayda, mahkemece verilen hüküm, davalı temyizi üzerine Dairemizin kararı ile bozulmuştur. Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamına göre davalı tarafından bildirilen banka hesap numaralarına ilişkin kayıtlar getirtilmeden, dava konusu alacakların karşılığının bankaya yatırılıp yatırılmadığı tespit edilmeden, hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Somut olayda, mahkemece verilen hüküm, davalı temyizi üzerine Dairemizin kararı ile bozulmuştur. Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamına göre davalı tarafından bildirilen banka hesap numaralarına ilişkin kayıtlar getirtilmeden, dava konusu alacakların karşılığının bankaya yatırılıp yatırılmadığı tespit edilmeden, hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, dosyaya işverence fotokopi olarak sunulan ödeme, ihbar öneli tanıma, ibraname gibi belgelerin geçerliliğinin denetlenebilmesi için asıllarının getirtilmesinin ve değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği belirtilmiştir. Bozma üzerine davalı işverence belge asıllarının dosyaya ibraz edilmesi sonrası alınan bilirkişi raporunda davalı vekilince asılları ibraz edilen yabancı dilde hazırlanmış ibranameler ve imzalı bordrolar değerlendirilerek dava konusu alacakların hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, yabancı dili bildiği ispatlanmayan işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgenin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, davacı tarafın yabancı dilde hazırlanmış belgelerde yazılı ödemeleri kabul etmediği de gözetilerek ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap dökümleri celp edilerek değerlendirilmeli ve ödemenin banka aracılığıyla yapıldığı hususunun ispatlanmaması durumunda, yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemelidir.

4-Somut olayda, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamına göre davacının son ücreti bozma kapsamı dışında bırakılarak davacı lehine usuli müktesep hak oluştuğu dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29888, Karar No: 2013/24036, Tarih: 23.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29888 E.  ,  2013/24036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanık karar duruşmasında hazır edilmemiş ise de; sanığın daha önce sorgusunun yapılmış olması, yargılandığı yer dışında bir ceza evinde bulunması ve bu durumda yargılamada hazır bulundurulmasına gerek görülmeyen ve katılma talebi olmayan oturumlar için hazır bulundurulmasında zorunluluk olmaması gözetilerek tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a)Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

b)“Okuldan” hırsızlık ve mağdur ...e yönelik “kantinden” hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde ise:

1-Kantinden yapılan hırsızlık dışında, okuldan çalınan başkaca bir şey olmaması ve sanığın okula girerken amacının kantinden hırsızlık yapmak olduğuna ilişkin savunmasının aksine delil bulunmaması karşısında eyleminin tek suç olarak kabulü yerine 2 ayrı suçtan hüküm kurulması,

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun zarar oluşumuna elverişli bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasının silinme koşullarının oluştuğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, "sanığın zararı gidermemesi, sabıkalı oluşu, cezanın caydırıcı da olmasını sağlamak için" biçimindeki yetersiz gerekçe ile işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11152, Karar No: 2012/13399, Tarih: 24.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11152 E.  ,  2012/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/05/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizine gelince; dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Olay tarihi, dava konusu olayın oluş şekli ve davacının yaralanma derecesi ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1199, Karar No: 2017/2226, Tarih: 25.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1199 E.  ,  2017/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip re’sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalında düzenlenen 11.04.2016 tarihli raporda mağdurede iddia edilen olayla ilgili psikopatoloji saptanmadığı, ruh sağlığının bozuk olup olmadığı, ancak mevcut mental retardasyonu nedeniyle olayı yeterince algılamayacağından bulgu çıkaramayabileceği ya da travmatik bulguların anlaşılamayabileceği belirtildiği halde, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 12.08.2016 günlü raporunda mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, mevcut raporlar arasında çelişki bulunduğu gözetilerek olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan uygulama yapılırken, TCK'nın 103/2, 103/3, 103/6, 49/1. maddelerine göre 20 yıl hapis olarak belirlenen cezasından, aynı Kanunun 43/1. maddesine göre 1/4 oranında arttırım yapıldığında sonuç cezanın 24 yıl 6 ay yerine 23 yıl 6 ay olarak eksik belirlenmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7660, Karar No: 2018/1999, Tarih: 26.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7660 E.  ,  2018/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanununun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

“1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden, hali hazırda dosyaya getirtilen kurumlar vergisi beyannamesi haricindeki şikayet tarihi itibari ile en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;