muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11708, Karar No: 2018/4130, Tarih: 30.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11708 E.  ,  2018/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/11/2015 tarih ve 2015/297-2015/704 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait boru hatları ve tesislerinin davalı nezdinde Yangın All Risk ve Makine Kırılması Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, Türkiye -Irak arasındaki petrol boru hattından meydana gelen hasar nedeniyle eksper tarafından belirlenen miktarı davalının ödemediğini, ileri sürerek hasar nedeniyle kendisinin ödemek zorunda kaldığı 165.798,54 USD'nin hasar tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın, poliçe teminatı kapsamında olmadığını zamana bağlı olarak meydana gelen titreşimlerden meydana geldiğini ve bunun için önlem alınmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; taraflar arasında akdedilen sigorta poliçesinin 5. maddesinin (e) bendinde yer alan "bu süre içerisinde hasar ödenmediği takdirde idare (davacı) hasarın sonuçlandığını kabul ederek varsa ödeyeceği prim tutarından hasarı mahsup eder veya prim ödemesi sona ermiş ise en yüksek reeskont faiziyle birlikte sigortacıdan talep eder" hükmüne haiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 165.798,54 USD'nin 05.06.2009 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/852, Karar No: 2012/44772, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/852 E.  ,  2012/44772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ceza Genel Kurulunun 24.04.2012 gün ve 2011/6-410 esas 2012/170 karar sayılı kararında belirtildiği üzere 1412 sayılı CYUY’nın, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 310. maddesinde, temyiz isteminin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde, beyanın tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirileceği, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir.

5271 sayılı CYY’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde de hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı merci, başvuru yöntemi ve süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık, anılan Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacaktır. Bu bildirimlerdeki temel amaç sujelerin başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

5271 sayılı CYY’nın 264. maddesinde ise, kabul edilebilir bir yasa yolu başvurusunda yasa yolunun veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu hâlde başvurunun yapıldığı merciince, başvurunun derhâl görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, kural olarak temyiz istemi süresinde verilen bir dilekçe veya zabıt kâtibine yapılacak bir beyanla hükmü veren mahkemeye yapılacaktır. Ancak süresinde olması koşuluyla, dilekçenin hükmü veren mahkeme dışındaki bir mahkemeye verilmesi veya istemde bulunulması ya da haklı nedenlerin varlığı halinde C.Savcılığına ya da bir başka mercie istemde bulunulması temyiz istemini geçersiz kılmayacak, bu durum mercide yanılgı kapsamında değerlendirilebilecek, dilekçenin verildiği veya

istemin yapıldığı merci tarafından, istem veya dilekçe mahkemesine gönderilecektir. Yine aynı şekilde istemin temyiz yerine itiraz olarak belirtilmiş olması da bu kapsamda değerlendirilerek, başvuru sahibinin hakları korunacak, sürenin bildirilmemesi veya yanılgılı bildirilmesi halinde bunun ilgili taraf açısından bir yanılgı oluşturarak bir hakkın kullanılmasını engellemesi durumunda açıklamalı davetiye ile bu hususun tebliğinden sonra süreler işlemeye başlayacak, böylece olası hak kayıpları önlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükümde ''...kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe ile veya zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle Yargıtayda temyiz yolu açık olmak üzere.... verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı.''şeklinde yasa yolu bildiriminde bulunulmuş olup başka bir suçtan cezaevinde hükümlü olan sanığın CMK'nun 263. maddesi uyarınca ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin açıklamanın yasa yolu bildiriminde yazılmamasının sanığın dilekçesinin hükümlü bulunduğu cezaevi aracılığı ile göndermiş olduğu da dikkate alındığında eksik bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılması engellenmemiştir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmadığından bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

Bu nedenlerle sanığın cezaevinde bulunduğu sırada verilen kararda sanığın cezaevinde tebliğ usulü olarak cezaevi katibine müracaatla temyiz itirazında bulabileceği yazılmadığından temyizin öğrenme üzerine ve süresinde kabulü ile temyiz talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına ilişkin görüşüne iştirak edilmeyerek ve ... Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2010 tarihli temyizin reddi kararından sonra sanığın verdiği dilekçelerle ilgili verilen sonraki tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararların temyizin reddi kararı temyiz kanun yoluna tabi olduğundan hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilip 10.06.2010 tarihinde tebliğ olunan 08.06.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik,sanığın 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gererken 1412 sayılı CMUK'un 310.maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra yaptığı,18.10.2010 günlü temyiz inceleme isteminin reddine dair 29.06.2010 gün ve 2008/584 esas 2010/597 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden;bu karara yönelik sanığın 08.07.2010 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 4.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7455, Karar No: 2024/8257, Tarih: 03.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/7455 E.  ,  2024/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/2832 Değişik İş

SUÇ : 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na muhalefet

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINABOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.02.2022 tarihli ve 2021/106828 soruşturma, 2022/14630 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, Bakırköy 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 05.05.2022 tarihli ve 2022/2832 Değişik İş sayılı kararı yapılan itirazın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarihli ve 94660652-105-34-18855-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB - 2023/31929 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB - 2023/31929 sayılı sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinin; "Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar yönetmelikle belirlenir.” şeklinde olduğu, yine 5271 sayılı Kanun’un 173/1. maddesinde yer alan “Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.” ve anılan Kanun'un 173/1. maddesinde düzenlenen "Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter" şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Dosya kapsamına göre, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/02/2022 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müşteki vekiline 21/03/2022 tarihinde elektronik yolla tebliğ edildiği, dolayısıyla tebliğin 5 gün sonra tebliğ yapılmış sayılacağı, bu durumda 15 günlük itiraz süresinin 10/04/2022 pazar günü sona erdiği ancak sürenin son gününün tatil günü olması nedeniyle 11/04/2022 tarihinin son gün olarak kabul edilmesi gerektiği ve müşteki vekilince sunulan 11/04/2022 tarihli itiraz dilekçesinin süresinde olduğu gözetilmeksizin, itirazın esastan incelenmesi yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5411 Sayılı Kanun'un Kovuşturma Usulü başlıklı 162. maddesinde, "Bu Kanunda belirtilen suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılması, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Kurulu tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı başvuruda bulunulmasına bağlıdır. Bu başvuru muhakeme şartı niteliğindedir. Ancak, 160 ıncı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen suçtan dolayı soruşturma ve kovuşturmalar Kurumun veya Fonun yazılı bildirimi üzerine veya gecikilmesinde sakınca görülen hallerde re'sen Cumhuriyet savcılarınca yapılır ve Kurum ve Fon haberdar edilir" hükümlerini içermekte olup, Bankalar kanununa muhalefet suçunun oluşumu için banka personelinin kendisine veya bir başkasına menfaat sağlaması gerektiği gibi bu suçun takibi içinde anılan yasada öngörülen kurumların şikâyetinin gerektiği cihetle;

Banka mudisi şikâyetçi ... vekili tarafından soruşturma dosyasına sunulan şikâyet dilekçesi, Garanti Bankası Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen 22.09.2020 tarihli kanuni soruşturma raporu, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin 24.02.2022 tarihli karar ve tüm dosya kapsamına göre somut olayda banka görevlisi şüphelinin, banka mudisinin hesabında yer alan paranın hesaptan izni ve talimatı bulunmaksızın çekilmesi şeklinde gerçekleşen eylemin 5411 sayılı Kanun'un 160. maddesinde düzenlenen bankacılık zimmeti suçu kapsamında kalması karşısında, suçtan doğrudan zarar gören ve kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara itiraz hakkı bulunan kurumun 5411 sayılı Kanun'un 162. maddesi uyarınca ilgili Banka ya da Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu olduğu bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 173/1. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara itiraz edenin itiraz hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilerek itirazın süreden reddine dair kanun yararına bozma istemine konu kararın sonucu itibarı ile yerinde olduğu sonuç ve kanaatine varıldığından talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle, REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21602, Karar No: 2012/4109, Tarih: 07.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21602 E.  ,  2012/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulune dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın pazaryeri olarak kullanıldığı ve tamamının zeminine asfalt dökülmek suretiyle davalı ... Belediye Başkanlığınca el atıldığı anlaşıldığından davacılar hissesine yönelik el atmanın önlenmesine ve ecrimisile hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya, bozma gereklerine uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9937, Karar No: 2014/81, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9937 E.  ,  2014/81 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/01/2013 tarih ve 2011/672-2013/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tasarruflarını değerlendirmek için... ve .... Bankası A.Ş. ... Şubesi'ne gittiğini ve hesap açtırmak istediğini söylediğini, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile kağıt üzerinde parasını .... bankasına gönderdiğini, bunu da bankaya el konulmasından sonra öğrenildiğini, bankaca hesabın açıldığı söylenerek gecikmeli de olsa hesap cüzdanı verildiğini, bilahare bankanın fona devredildiğini, bankaya giden müvekkiline paranın ... bankasındaymış gibi işlem gördüğünü ve devlet garantisi altında olmadıklarını söylediklerini, banka yöneticisi ve 53 sanık hakkında ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/102 E sayılı dosyası ile bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık suçu nedeniyle açılan kamu davası sonucu mahkumiyet kararı verildiğini, ayrıca müvekkilinin.... bankası aleyhine dava açtığını ve .... Kaza Mahkemesi'nin kararı ile davanın kabul edildiğini, kararın kesinleştiğini, ancak tahsil edilemediğini ve aciz vesikasına bağlandığını, ileri sürerek 10.000,00 TL'nin 24.11.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %82 faizi ile bu tarihten itibaren ise avans faizi ile birlikte; 5.078,00TL'nin 26.11.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %82 faizi ile bu tarihten itibaren ise avans faizi ile birlikte; 500,00 TL'nin 24.11.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %70 faizi ile bu tarihten itibaren ise avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın zaman aşımına uğradığını, müvekkilinin husumet ehliyetinin bulunmadığını, dava konusu hakkında kesin hüküm bulunduğunu, müvekkili tarafından gerçekleştirilen işlemin havale işlemi olduğunu, davacının müvekkilinde herhangi bir hak ve alacağının mevcut olmadığını, davacının kendi özgür iradesi ile parasını tamamıyla farklı bir tüzel kişilik olan ... Ltd'ne yatırdığını, kabul anlamına gelmemek üzere davacının müterafik kusurunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davacının... hesabına yatırılan ve oradan tahsil etme olanağı bulunmayan parasını, anılan hesaba havale edilmesi aşamasında davalı banka görevlilerinin hileli davranışlarının, telkin ve yönlendirmelerinin ve davacıda hesabın banka güvencesi altında olduğu hususunda güven oluşturucu eylemlerinin bulunduğu, davalının külli halefi... A.Ş.'nin yöneticis...'in ceza mahkemesinde... eylemlerine konu bankayı aracı kılmak

dolandırıcılık suçundan cezalandırılması, gerek ceza mahkemesindeki belirlemeler gerekse ... Kaza Mahkemesi kararına konu alacağın dava dışı...Ltd. Şti.'den tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında davacının... hesabına yatırılan ve oradan tahsil etme olanağı bulunmayan paranın, anılan hesaba havale edilmesi aşamasında davalı banka yöneticisi ve bir kısım çalışanlarının hileli davranışlarının, usulsüz işlemlerinin neden olduğu, bu kapsamda haksız fiil teşkil ettiği,banka çalışanlarının gerçeği gizlemesi, ikna edici konuşmaları nedeni ile olayda davacının müterafik kusurunun bulunmadığı, mülga TTK 321/son, 6102 sayılı TTK 371/5 kapsamında banka yöneticisinin görevlerini yaptıkları sırada işledikleri haksız fiillerden davalı bankanın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 15.578,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,alacağın 10.500,00 TL'sine 24/11/1999 tarihinden itibaren; 5.078,00 TL'sine ise 26/11/1999 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı ve fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ve fer'i müdahil vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ve fer'i müdahil vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı ve fer'i müdahil TMSF harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 06/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7952, Karar No: 2006/9497, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7952 E.  ,  2006/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiği cihetle Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak ikinci fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamu- laştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve değerlendirme (dava) gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Devlet İstatistik Enstitüsü toptan eşya fiatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri

açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu saptama yapılırken öncelikle emsalin satış günündeki değeri toptan eşya fiyat endeksleri ile değerlendirme tarihine getirildikten sonra, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın ayrı ayrı konumu, yüzölçümü, şehir merkezine uzaklığı, imar ve yol durumu (kaç kat inşaata müsaadeli olduğu, bitişik veya ayrık nizamda yapılaşma alanlarından hangisinde yer aldığı, cadde ya da sokağa cephesi olup olmadığı), ne şekilde kullanıldığı, konut veya ticaret alanında bulunması, her ikisi de ticaret alanında ise hangisinin daha yoğun bir ticaret hacmi olduğu konut alanında iseler hangisindeki konutların daha yüksek fiyatla alıcı bulabildiği gibi değere etkili olabilecek tüm nitelik ve unsurlar açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu dava konusu taşınmazın emsale göre eksik ve üstün yönler belirlenmeli ve emsale oranla değeri saptanmalıdır.