muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3140, Karar No: 2019/4860, Tarih: 26.06.2019

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ilk bilirkişi raporunun yeterli görülmeyip yeni raporlar alındığı, diğer raporlara itibar edilmeme gerekçelerinin açıklanmadığı, dava konusu başvuru yönünden davalının kazanılmış hakkının bulunmadığı yönündeki 20.04.2015 tarihli kök bilirkişi raporundaki görüşten 04.02.2016 tarihli ek raporun çoğunluk görüşü ile dönüldüğü halde, 20.04.2015 tarihli kök rapor esas alınarak hüküm kurulmasının doğru görülmediği, 02.01.2017 tarihli son bilirkişi raporunda bildirilen görüşlere itibar edilerek raporda belirtilen mal ve hizmetler yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, TPMK YİDK’nun 2014-M-7894 sayılı kararının, "19. Tabaka veya şerit halinde tabii veya sentetik yüzey kaplamaları, ısı ile yapıştırılabilen sentetik kaplamalar; 21. Elektriksiz temizlik aletleri gereçleri(Boya fırçaları hariç fırçalar, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri, sopalı yer paspasları dahil). Bu sınıfa dahil elektrikle çalışmayan ev ve mutfak gereçleri, çamaşır mandalları, kap-kacak, vazolar (değerli metalden olanlar dahil). Camdan, porselenden, seramikten, kilden süs ve dekorasyon eşyaları. tuvalet eşyaları için kutular. Spor müsabakalarında verilen kupalar. 35. müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Ev ve kırtasiye amaçlı olmayan yapıştırıcılar; Boyacılar, dekoratörler, matbaacılar ve sanatçılar için metal levhalar ve toz halde metaller. Sabunlar. Adi metaller ile bunların alaşımları ve yarı mamulleri. Barınma, saklama, muhafaza etme, kaplama, sarma, çevreleme, depolama veya yerleştirme amaçlarıyla yapılmış metalden malzemeler, Ambalajlama makineleri, etiketleme makineleri, Doğrama, öğütme, ezme, çırpma ve ufalama için mutfakta kullanılan elektrikli aletler; Değerli madenlerden olanlar dahil bıçaklar ve kesme, doğrama,soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kağıt, karton (mukavva) ve bunlardan yapılmış ürünler (kırtasiye amaçlı ürünler hariç). Plastik malzemeden mamul ambalajlama ve sarma malzemeleri.Matbaa ve ciltleme malzemeleri. Basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, (pullar). Kırtasiye, büro, eğitim ve öğretim malzemeleri (mobilyalar ve cihazlar hariç). Büro makineleri. Badana ve boya işleri için fırçalar ve rulolar.Kauçuk, gütaperka, lastik, amyant (asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folyo halinde yarı mamul sentetik malzemeler.Yalıtım (izolasyon), dolgu ve tıkama malzemeleri (derz dolguları, contalar, o-ringler dahil)

. Basılı evraklar; basılı yayınlar, takvimler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar, (pullar). Kırtasiye, büro, eğitim ve öğretim malzemeleri (mobilyalar ve cihazlar hariç). Büro makineleri. Badana ve boya işleri için fırçalar ve rulolar.Kauçuk, gütaperka, lastik, amyant (asbest), mika veya bunlardan mamul toz, levha, çubuk ve folyo halinde yarı mamul sentetik malzemeler.Yalıtım (izolasyon), dolgu ve tıkama malzemeleri (derz dolguları, contalar, o-ringler dahil). Lastikten, plastikten veya kauçuktan mamul bükülebilir borular, hortumlar (taşıtlar için kullanılanlar dahil), boru, kılıf ve rakorları tekstilden hortumlar, madeni olmayan boru kılıfları ve rakorları, hortum rakorları, taşıtlar için radyatör hortumları (yangın hortumları hariç). Tabaka veya şerit halinde tabii veya sentetik yüzey kaplamaları, ısı ile yapıştırılabilen sentetik kaplamalar; etiketler. Ahşap veya sentetik malzemeden mamul ambalaj, nakliye ve depolama amaçlı variller, fıçılar, bidonlar, hazneler (depolar), kutular, ambalaj kapları, nakliye amaçlı konteynerler, sandıklar, taşıma paletleri, bunlarla birlikte kullanılan kapaklar. Tahta, mum, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları. Sepetler, Elektriksiz temizlik aletleri gereçleri(Boya fırçaları hariç fırçalar, çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri, elektrikli olmayan cilalama makineleri, halı süpürgeleri, sopalı yer paspasları, Bu sınıfa dahil elektrikle çalışmayan ev ve mutfak gereçleri, çamaşır mandalları, kap-kacak, vazolar (değerli metalden olanlar dahil). Camdan, porselenden, seramikten, kilden süs ve dekorasyon eşyaları. Tuvalet eşyaları için kutular. Spor müsabakalarında verilen kupalar. Tekstilden mamul ambalaj torbaları. bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" mal ve hizmetleri yönünden kısmen iptaline, davalının 2012/35986 sayılı markanın anılan mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı kurum vekili ve katılma yoluyla davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili, davalı kurum vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 26/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9643, Karar No: 2010/11701, Tarih: 14.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/9643 E.  ,  2010/11701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silah ruhsat süresi dolan ve silah ruhsatını yeniletmeyen sanık ...'ya ait silah ve eklerinin müsaderesi C.Savcılığınca istenilmekle yapılan yargılanması sonunda; müsadereye dair (EDİRNE) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1.6.2006 gün ve 2006/162 esas, 2006/462 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 18.6.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan silah ruhsat fotokopisinden silahın ruhsat süresinin 26.12.2005 tarihinde dolacağı anlaşılmakla, silah ruhsat dosyası getirtilerek ruhsatın sanığa 28.4.2004 tarihinde sona eren il genel meclisi üyeliği görevinden dolayı verilip verilmediğinin araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7189, Karar No: 2021/18655, Tarih: 09.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/7189 E.  ,  2021/18655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, yüklenen suçun işlendiğine ilişkin beyanda bulunan tanıkların katılanın yakını olup tarafsız olmaması, mesaj içeriklerinin ise tek başına yüklenen suçu oluşturmaması karşısında, atılı suçun işlediğine ilişkin şüphenin tamamen ortadan kalkmamış olması nedeniyle yerel Mahkemenin sanığın beraatine ilişkin inanç ve takdiri yerinde görüldüğünden bu konuda tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35803, Karar No: 2013/29831, Tarih: 16.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/35803 E.  ,  2013/29831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bodzma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. ile Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddeleri uyarınca, tebliğ memurunun, ilgilinin adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerektiği halde, sanığın çarşıda olduğunu söyleyen komşusunun imzası alınmadığı gibi, imzadan çekindiğine dair bir kaydın da tebligat parçasında bulunmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz ve temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/350, Karar No: 2019/1210, Tarih: 06.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/350 E.  ,  2019/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Medya Yayıncılık AŞ ve ... aleyhine 24/10/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat, birleşen davada davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Medya Yayıncılık AŞ ve ... aleyhine 04/11/2014 gününde verilen dilekçeler ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Asıl ve birleşen dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Asıl davada davacı vekili, davacının Yargıtay 2. Hukuk Dairesi üyesi olarak görev yaptığını, Yargıtay Genel Kurulunca 23/09/2014 tarihinde yapılan seçimlerde HSYK üyeliğine aday olmak için başvuruda bulunduğunu, davalı şirket bünyesinde yayınlanan Star Gazetesinin 22/09/2014 tarihli nüshasında diğer davalı ... tarafından "Pensilvanya Yargıtay Yapımı Bizans Oyunu" başlıklı köşe yazısının yayınlandığını, dava konusu yazıda davacının yasa dışı terör örgütü ile ilişkilendirildiğini, yayının gerçek dışı olup davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek oluşan manevi zararın tazminini talep etmiş; birleşen davada ise, davalı şirket bünyesinde yayınlanan ... Gazetesinin 24/09/2014 tarihli nüshasında, diğer davalı ... tarafından kaleme alınan "Yargıya Yatak Odalı ve İple Tehdit" başlıklı yazının davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu belirterek oluşan manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar vekili, asıl ve birleşen davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın hiçbir aşamasında davacının aynı zamanda suç örgütü olan paralel yapılanma ile bağlantısına ilişkin delil ibraz edilmediği, dolayısıyla dava konusu yazılarda görünür gerçekliğin mevcut olmadığı, bu hali ile her iki gazete yazısının da basın özgürlüğü kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekili, asıl ve birleşen davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın hiçbir aşamasında davacının aynı zamanda suç örgütü olan paralel yapılanma ile bağlantısına ilişkin delil ibraz edilmediği, dolayısıyla dava konusu yazılarda görünür gerçekliğin mevcut olmadığı, bu hali ile her iki gazete yazısının da basın özgürlüğü kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 1. ve 3.maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa’nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu’nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; HSYK seçimlerinin gündemde olduğu günlerde yapılan yayınlar, kamuoyunun yakından ilgisini çeken, güncel ve toplumda tartışılan konulara ilişkindir. Dava konusu yayınlar yukarıda açıklanan ilkeler ışığında değerlendirildiğinde kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olmayıp basın ve ifade özgürlüğü kapsamındadır. Şu durumda asıl ve birleşen davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10144, Karar No: 2012/14023, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/10144 E.  ,  2012/14023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davacının işyerinde hakkında bir çok tutanak tutulduğunu en son işi erken bırakdığında vardiya amirine sen karışamazsın ustabaşım var diyerek uygunsuz davranışta bulunduğu ve sevk edildiği disiplin kurulunca haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini ... sürerek davanın reddi karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, yaşanan olayın tanığı tarafından doğrulanmadığını, davacı ile birlikte çalışan diğer işçinin sözleşmesinin sonlandırılmadığı, iş bitiminde vardiya amirince de bilindiği üzere talimata uygun olarak temizlik yapıldığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmiştir

Karar davalı vekilince temyiz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara ... açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre davalıya ait işyerinde 05.10.2006 tarihinden beri höfer operatörü olarak çalışna davacının iş sözleşmesi 24.12.2009 tarihli fesih bildiriminde davacının daha önce hakkında verilen uyarı ceza içerikleri tek tek sayıldıktan sonra en son 17.12.2009 tarihinde makinenin yanında mesai bitmeden durdukları, diğer çalışanın makinede temzilik yaptığı sırada vardiya amirnin mesai süresi dolmadığından çalışmaya devam etmlerini istmesi üzerine davacının “benim ustabaşım var sen karışamazsın” dediği dikkate alınarak bütün eylemler değerlendirilerek, davacının amirlerinin emrine karşı geldiğinden verilen görevi yapmamada ısrar ettiğinden 4857 sayılı Kanun'un 25-II-h bendi uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Somut oayda davacı hakkında fesih bildiriminde de açıklanan; 13.09.2008 tarihinde işyerinde çalışmak yerine sohbet ettiğinden sözlü uyarı verildiği, 15.12.2008 tarihinde altı adet plakayı hatalı kestiğinden yazılı uyarı aldığı, 19.09.2008 tarihinde çalışma kurallarına aykırı davrandığından 08.02.2008 ve 04.03.2008 tarihlerinde de erken yemek paydosuna ayrıldığından uyarı cezası aldığı ve enson yaşanan olayda da davacının mesainin erken bitmesi sebebiyle vardiya amirine karşı davranışı birlikte değerlendirildiğinde işin yürütümünün aksamasına sebep olacak davranışlarda bulunduğu ve işyeri disiplinine uymadığından iş sözleşmesinin feshinde geçerli sebebin varlığının kabul edilmesi gerekirken mahkemece aksi kanaatle yazılı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 21.06.2012 tarihnde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5149, Karar No: 2014/6618, Tarih: 26.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5149 E.  ,  2014/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/88904

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/676 (E) ve 2011/488 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eyleminin iddianamede; müştekinin evinin ön tarafında bulunan ahırın önüne bağlı keçiyi çalma olarak nitelendirildiği, müştekinin soruşturma aşamasında alınan 16/09/2011 tarihli ifadesinde; çalınan keçinin ikametinin ön kısmındaki ahırın önünde erik ağacına bağlı olduğunu, mahkemede alınan ifadelerinde ise, keçinin bahçesindeki ağaca bağlı olduğunu bildirdiği, zabıta tarafından müştekinin yer göstermesiyle 16/09/2011 tarihinde krokisi çıkarılmadan tutulan olay yeri görgü tespit tutanağında ise; çalınan keçinin iki katlı, bahçeli, seraların içerisindeki betonarme bir evin giriş kısmındaki balkonunun altında bir ağaca bağlı olduğunun zapta geçirildiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın suça konu keçiyi çaldığı yerin, müştekinin evinin etrafı çevrili müştemilatı olan bahçesinden mi yoksa açıktan mı gerçekleştirildiğinin belirlenmesi amacıyla keşif yapılması, keşif sonucunda hırsızlığın bina müştemilatından yapıldığı tespit edilmesi halinde sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da dava açtırılarak hüküm kurulması, aksi halde sanık hakında TCK.nın 142/2-g maddesi ile hüküm kurulması yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. C..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesine, 26.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.