muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6280, Karar No: 2023/3697, Tarih: 22.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6280 E.  ,  2023/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin kök mirasbırakanı ...’in maliki olduğu 201, 224 ve 412 parsel sayılı taşınmazlarını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalıların mirasbırakanı olan oğlu ...’e satış yoluyla temlik ettiğini, bunun üzerine mirasçıların muris muvazaasına dayalı olarak ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/1068 Esas sayılı dosyasında açtıkları davanın kabul edilerek kesinleştiğini, ancak mirasbırakanın eşi ...’in dava açmadığını, eşinden gelen 1/4 payın ... üzerinde kaldığını, anneleri olan mirasbırakan Şerife’nin payına yönelik dava açtıklarını, 201 ve 204 sayılı parsellerin ifraz neticesinde 395 ada 2, 3, 4, 6 ve 7 ile 368 ada 6 sayılı parsellere gittiğini ileri sürerek çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkillerinin payları oranında adlarına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, mirasbırakan ...’in sağlığında herhangi bir hak talebinde bulunmadığını, bu nedenle davacıların da bulunamayacağını, temlikin mal kaçırma amaçlı yapılmadığını, iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2013/522 E., 2015/328 K. sayılı kararı ile daha önce açılıp, kabul ile sonuçlanan ve kesinleşen mahkeme kararının eldeki davada güçlü delil olduğu, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2013/522 E., 2015/328 K. sayılı kararı ile daha önce açılıp, kabul ile sonuçlanan ve kesinleşen mahkeme kararının eldeki davada güçlü delil olduğu, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 25.06.2019 tarihli ve 2016/3823 E., 2019/4073 K. sayılı kararıyla “...mirasbırakan ...’in davalıların mirasbırakanı ...’e yaptığı temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 01.04.1997 tarih ve 1996/1068 Esas 1997/282 sayılı kararı ile saptandığı, eldeki davada güçlü delil teşkil ettiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılar vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine. Ancak, mirasbırakan ...’in davalıların mirasbırakanı ...’e temlik ettiği pay üzerinden, mirasbırakan ...’ın eşi ...’e isabet edecek ¼ pay gözetilerek, ...’in ... 3. Noterliği’nin 16.04.2013 tarih ve 5858 yevmiye no’lu veraset ilamı uyarınca davacıların miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olmayan bilirkişi raporu dikkate alınarak ve 412 sayılı parsel yönünden dava dışı paydaşın da payını kapsar biçimde infaza elverişli olmayan bir hüküm kurulması doğru değildir. Hal böyle olunca, yukarıda açıklandığı üzere iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır....” gerekçesiyle bozulmuş, davalılar vekilinin karar düzeltme isteği Dairenin 11.12.2019 tarihli ve 2019/3682 E., 2019/6411 K. sayılı kararıyla reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakan ...'in davalıların miras bırakanı Muhammed Kesen'e temlik ettiği pay üzerinden mirasbırakan ... eşi ...'e isabet edecek 1/4 pay gözetilerek ...'in veraset ilamı uyarınca halen davalılar adına kayıtlı paylardan, davacıların miras payları oranında hesaplama yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazların keşfen belirlenen değerlerinin fahiş olduğunu, temlik tarihine göre değer tespiti yapılması gerektiğini, zira muvazaa iddiasının temlik tarihindeki değerler göz önüne alınarak tespit edilmesi gerektiğini, taşınmazların bedelleri ödenmek suretiyle satın alındığını, muvazaalı işlem olmadığını, güçlü delil olarak kabul edilen kararda dosya kapsamında dinlenen tanıkların muvazaa olmadığı yönünde beyanları olduğunu, devir tarihinden 33 yıl sonra dava açıldığını, mirasbırakan Şerife'nin sağlığında herhangi bir hak talebinde bulunmadığını, bu nedenle davacıların da bulunamayacağını, temlikin mal kaçırma amaçlı yapılmadığını, iddiaların yersiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 9.823,21 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6848, Karar No: 2020/8236, Tarih: 15.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6848 E.  ,  2020/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacıların tapuda 33 nolu parsel sayılı taşınmazın maliki olduklarını, taşınmazın 60 dönümlük kısmının davalının tek taraflı idari işlemi ile sit alanı olarak nitelendirilip zirai çalışma dışında bırakıldığını, davacıların bu nedenle zarara uğramış olduklarını açıklayarak fazlaya dair hakları saklı kalmak suretiyle geriye dönük beş senelik 71.000,00 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, harcını yatırmak suretiyle sundukları 26.05.2016 tarihli dilekçeyle talep miktarı 75.212,45 TL'ye arttırılmıştır.

Davalı vekili, yargı yeri ve zamanaşımına dair usule yönelik itirazlarıyla birlikte esasa yönelik taşınmazda fiili elatmanın söz konusu olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların 33 nolu parselin maliki olduklarını, tarlanın bir kısmının davalının tek taraflı idari işlemi ile sit alanı olarak nitenlendirilip zirai çalışma dışında bırakılması nedeniyle zarara uğradıklarının anlaşıldığı, bilirkişi raporunda davacıların ecrimisil bedellerinin kalem kalem tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2009-2010-2011-2012-2013 yılları için 75.212,45 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle beraber davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazları incelendiğinde;

Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belge birlikte değerlendirildiğinde davacılar lehine taşınmazlarının İdare tarafından 1. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen kısmı yönünden ecrimisil hakları bulunduğuna dair kabul yerinde olmuş ise de hükme esas alınan 25.02.2016 tarihli bilirkişi heyet raporu incelendiğinde dosya kapsamına uygun düşmediği anlaşılmaktadır. Hesaplamada münabeveli ekim ile buğday ve pamuk değerlendirmesi yapılarak sonuç alacak miktarına ulaşılmıştır. 1. derece arkeolojik sit alanlarıyla ilgili Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 05.11.1999 tarihli ve 658 sayılı ilke kararındaki kısıtlama ise hesaplamada gözetilmemiştir.

İlgili ilke kararının 1-(b) nolu bendinde, 1. derece arkeolojik sit alanlarıyla ilgili olarak "Yeni tarımsal alanlar açılamamasına, yalnızca sınırlı mevsimlik tarımsal faaliyetlerin devam edebileceğine, koruma kurullarınca uygun görülmesi halinde seracılığa devam edebileceğine" dair husus karara bağlanmıştır. Buna göre, somut olayda ecrimisil hesap edilirken, kullanımın tümüyle kısıtlanmamasına ilişkin ilke kararı içeriği de dikkate alınarak hesap yapılmalıdır. Açıklanan yönden yeniden değerlendirme yapılmak ve rapor aldırılıp oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere davalı lehine hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6881, Karar No: 2016/6389, Tarih: 09.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6881 E.  ,  2016/6389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03/12/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .. veri hazırlama ve kontrol işletmeni olarak görev yaptığını, davalılardan ...’un imtiyaz sahibi, davalı ...’nın genel yayın yönetmeni olduğu .. 16/12/2012 tarihli nüshasının birinci sayfasında davalı ...’nın yaptığı “ . .. ” başlıklı haber nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, “ .. ” şeklinde birinci sayfadan duyurulan dava konusu haberin devamında “ .. ” ifadelerinin yer aldığı, ‘ .. ’ sözcüğünün anlamının .. ‘aralarında sıkı ilgi bulunan’ olarak belirtildiği, haberde davacının adı geçmese de gazetenin davacının görev yaptığı .. de dağıtılması nedeniyle davacının çalışma arkadaşları ve çevresi tarafından haberdeki memur ile davacının kastedildiğinin anlaşıldığı, haberin devlet memuru olarak çalışan davacıya karşı kamuoyunda tepki oluşmasına neden olacağı ve davacının üzüntü duyduğu açık olduğundan eylemin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davacı hakkında .. 08/01/2013 tarihli kararı ile soruşturulmasına izin verildiği, .. soruşturma sayılı dosyasında hakkında görevi kötüye kullanma suçundan soruşturma yapıldığı, soruşturma sonucunda .. karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, soruşturmanın .. tarihli yazısı ile başlatıldığı, anılan yazıda .. terör örgütü mensubunun cenazesinin akrabası tarafından teşhis edildikten sonra nüfus kaydına bakıldığında “ .. ” biçiminde tescil yapıldığının bildirildiği, davacının soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde işlemi sehven yapmış olabileceğini, art niyet ve kastının olmadığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince, dava konusu haberin .. tarafından yürütülmekte olan soruşturmaya dayanılarak yapıldığından görünür gerçeğe uygun olduğu, davacının haberde isminin geçmediği, yayının haber verme hürriyeti kapsamında kaldığı anlaşıldığına göre, kişilik haklarının saldırıya uğradığından söz edilemeyeceği ve davalıların da manevi tazminat ile sorumlu tutulamayacağı benimsenmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5858, Karar No: 2015/1917, Tarih: 23.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5858 E.  ,  2015/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2012/240-2013/378

Davacı G. Temizlik Hizmetleri Tekstil Elektronik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat Selçuk tarafından, davalı D.. Y.. aleyhine 22/05/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir kısmı kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, taşeron olarak hizmet verdiği firmaya ve bu firmanın hizmet verdiği A. İ. İlaç Şirketi yetkilisine davalının gönderdiği mektuplarda, hakkında asılsız iddia ve iftiralarda bulunduğunu belirterek, kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile oluşan manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yazmış olduğu mektup içeriği ile davacı şirketin ticari itibarını zedeleyecek şekilde ve şirketi diğer firmalar nezdinde küçük düşürecek şekilde davrandığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, gelişim biçimi, tanık beyanları ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4011, Karar No: 2016/581, Tarih: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4011 E.  ,  2016/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız işgal edilen taşınmazın tahliyesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının kooperatif üyeliğinden 30.03.2012 tarihinde ihraç edilidiğini, daireyi tahliye edeceğine dair taahüdü olmasına rağmen halen işgal ettiğini, davalının kararın iptali için açtığı davanın davalının haksız işgaline haklı bir neden olmayacağını ileri sürerek davalının işgal ettiği daireden tahliyesine ve ihraç kararından dava tarihine kadar hesaplanacak ecri misil tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ihraç kararının iptaline ilşkin olarak açtıkları davada kabul kararı verildiğini ve davalının halen üye olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı tarafın duruşma gününden haberdar olduğu halde 13/10/2014 tarihli oturuma katılmadığı gibi mazeret de bildirmediği bu nedenle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, üç aylık süre içerisinde dava yenilenmediği gerekçesi ile HMK.150/5 maddesi gereğince 14/01/2015 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı temsilcisinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.