muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/112, Karar No: 2007/114, Tarih: 07.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/21-112 E., 2007/114 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/21-112 E., 2007/114 K.**

**- HAKSIZ MUAMELELERDEN DOĞAN BORÇLAR

- MÜTESELSİL MESULİYET

- ÜÇÜNCÜ KİŞİLERİN SORUMLULUĞU**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 87 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 51 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "maddi ve manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 1.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.5.2004 gün ve 510-1019 sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalılar Halit B......... ve Melikgazi Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 7.2.2005 gün ve 10608-751 sayılı ilamı ile, (.....Dava, iş kazası sonucu kısmi işgöremezlik durumuna giren işçinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara,toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Davalı Ü.-T.. Temizlik İnş. Ltd. Şti. diğer davalı Melikgazi Belediyesinin temizlik işlerini üstlenen ve davacı Cengiz Tek'in işvereni durumundadır.

Kaldı ki, iş kazası da Belediyenin ihale ile temizlik işi almış olan bu şirket bünyesinde çalışırken; Belediyeye ait araç ile kaza meydana gelmiştir. Bu durumda davalı Ü.-T.. Temizlik İnş. Ltd. Şti.'de B.K.'nun 41 ve 51. maddeleri ile 506 sayılı yasanın 87. maddesi uyarınca davalı belediye ile müşterek ve müteselsilen sorumludur.

2-Tazminat miktarı işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak % 10 artırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı 60 yaşına kadar aktif dönemde 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde) elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Oysa açıklanan doğrultuda işlem yapılmaksızın, davacı kazalı işçinin maluliyet oranına göre çalışarak ileride emekli aylığına hak kazanması olasılık dahilinde bulunmadığından pasif dönem (emeklilik dönemi) gerçek zarar hesabına dahil edilmediği ortadadır.

Yapılacak iş dosyanın yeniden hesap bilirkişisine tevdi ile davacının maddi zararının maluliyet oranına bakılmaksızın pasif dönem (emeklilik dönemi)'inde dahil edilerek yeniden tesbit etmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş dosyanın yeniden hesap bilirkişisine tevdi ile davacının maddi zararının maluliyet oranına bakılmaksızın pasif dönem (emeklilik dönemi)'inde dahil edilerek yeniden tesbit etmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Sorumluluk hukukunun amacı, zarar görenin uğramış olduğu gerçek zararı gidermek, kaybolan bir değer yerine, nitelik veya nicelikçe benzer bir değeri koymaktır.

Vücut bütünlüğü ihlali, bazı hallerde çalışma gücüne olumsuz etkide de bulunmaktadır. Çalışma gücü kaybı olarak ifade edilen bu etki, işgücünün gelir getirici şekilde kullanımının tamamen yok olması yada azalması niteliğinde olup, işgücü kaybı yada azalmasından kaynaklanan ekonomik sonuçlar, zararı oluşturmaktadır.

Kural olarak işveren, işçinin iş kazasından doğan tüm zararını karşılamak durumundadır.

Sosyal Güvenlik Kurumunca kazanılan işçiye sağlanan sigorta yardımları, kimi durumlarda işçinin uğradığı zararı tümüyle karşılamaktan uzaktır. Bunun nedeni, sigorta yardımlarının, iş kazasının ortaya çıkardığı zarar dikkate alınarak değil, aktüeryal dengeler de gözetilerek, yasaların öngördüğü sınırları uyarınca belirlenmiş olmasıdır.

Belirtilen nedenlerle, davacı işçinin, iş görebilme çağı sonrası olarak da ifade edilen pasif devrede zarara uğrayacağı, yaşlılık aylığıyla karşılanmayan bakiye bir zararının bulunduğu kabul edilerek; ileride yaşlılık aylığına hak kazanma olasılığı üzerinde durulmadan, pasif dönem zarar hesabının yaptırılması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen olgular dikkate alındığında Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 7.3.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5455, Karar No: 2012/4935, Tarih: 03.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5455 E.  ,  2012/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15788, Karar No: 2018/12972, Tarih: 27.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/15788 E.  ,  2018/12972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece intifa hakkına ilişkin talebin reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile intifa hakkının iptali isteklerine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’un maliki olduğu 1303 ada 10 parsel sayılı taşınmazının ½ payını 29.09.2009 tarihinde ikinci eşi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, ayrıca üzerinde bıraktığı ½ payın intifa hakkını da 01.10.2012 tarihinde davalıya devrettiğini, yapılan devirlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, temlik edilen ½ payın tapusunun iptali ile mirasçılar adına tescilini ve kalan pay yönünden davalı adına olan intifa hakkının iptalini istemiştir.

Davalı, ilk eşinden olma ...... çocuklarının yardımı ile ½ payı satın aldığını, gerek hastalığında gerek sağlığında davacıların mirasbırakan ile hiç ilgilenmediğini, tüm bakım ve ilgiyi kendisinin gösterdiğini, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu, öte yandan intifa hakkının iptal edilemeyeceğini, ölümle son bulacağını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalı adına kayıtlı ½ payın iptali ile mirasbırakan adına tesciline, intifa hakkının iptaline ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Mirasbırakan ...’un dava konusu 1303 ada 10 parsel sayılı ( 107 m2’lik Bahçeli Kargir Ev ) taşınmazın ½ payını üzerinde bırakarak kalan ½ payını 29.09.2009 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, üzerinde bıraktığı ½ payın intifa hakkını da 01.10.2012 tarihinde davalıya devrettiği, 1937 doğumlu mirasbırakanın 10.02.2013 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak 05.11.2001 tarihinde ölen ilk eşi Nurten’den olma davacı çocukları ..., ... ve ... ile 2003 yılında evlendiği ikinci eşi davalı ...’u bıraktığı, dava dışı mirasçısı bulunmadığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yapılan kolluk araştırmaları ile mirasbırakanın ölmeden önce ikinci eşi ile birlikte yaşadığı, mirasbırakanın şeker hastalığı ve beyin kanaması geçirmesinden dolayı yaklaşık bir ay yoğun bakımda kaldığı, ölümünden önceki son bir yılını hastanelere gidip gelmekle geçirdiği, bakımının gerektiği, murisin Gebze 6. Noterliği’nin 28.09.2012 tarih ve 197619 yevmiye no’lu ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile dava konusu taşınmazda maliki olduğu ½ payın intifa hakkını kendisine ölünceye kadar bakıp gözetmesi şartı ile davalıya devrettiği, murisin Sakarya ili Söğütlü ilçesinde 1256 sayılı parselin 3/18 payını ( 3.360 m2 lik Tarla ), 1352 sayılı parselin 3/18 payını ( 2.480 m2 lik Tarla ), 1890 sayılı parselin 3/36 payını ( 9.700 m2 lik Tarla ), 4888 sayılı parselin 3/18 payını ( 4.029 m2 lik Tarla ) ve dava konusu taşınmazın ½ payının çıplak mülkiyetini mirasçılarına bıraktığı, tüm dosya kapsamı ve tanık anlatımlarından mirasbırakanın ölünceye kadar bakımı ile davalının ilgilendiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın bir ömür çalışarak biriktirdiği taşınmazlarından bir tanesinin yarı payını hayatının son deminde maddi ve manevi açıdan rahat bir yaşam sürmek maksadıyla davalı eşine devretmesindeki gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, kendisine bakan davalı eşine minnet duyguları ile çekişmeli taşınmazın yarı payını temlik ettiği, temlikin; bakım, hizmet ve emek karşılığı gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, 4721 sayılı TMK’nun 28/1. maddesinde; ‘’ Kişilik, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer. ‘’ düzenlemesi karşısında, davanın kabul edilmesi halinde tüm mirasçıların payları oranında adlarına tescil kararı verilmesi gerekirken ölüm ile kişiliği son bulan mirasbırakan ... adına tescile karar verilmesi de hatalıdır.

Davalı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1796, Karar No: 2011/4693, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1796 E.  ,  2011/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2006 gün ve 2005/581 Esas, 2006/152 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükmünün verildiği 23.03.2006 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4058, Karar No: 2016/4352, Tarih: 28.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4058 E.  ,  2016/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kayden 15.09.1998 doğumlu olup suç tarihinde oniki-onbeş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, cezalandırılabilmesi için işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu suçla ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olması gerektiği, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre algılama ve yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını takdir yetkisinin mahkemeye ait olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 62 ilâ 73. maddeleri arasında düzenlenen bilirkişi incelemesine ilişkin hükümlere göre de, hakimin gerekirse bu konuda tam kanaat sahibi olabilmesi için sosyal inceleme raporu ile birlikte adli tıp uzmanı, çocuk psikiyatristi ya da zorunlu hallerde uzman hekimden görüş de alabileceğinin hüküm altına alındığı, mevcut düzenlemeler karşısında alınan raporların bizzat duruşmada yapılan gözlemle birlikte irdelenerek 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesine göre suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin belirlenmesinden sonra hüküm kurulması gerekirken, bu konuda sosyal inceleme raporu veya adli tıp uzmanı ya da çocuk psikiyatristinden rapor alınmadan ve gerekçeli kararda herhangi bir değerlendirme yapılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında ... Devlet Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanınca düzenlenen 12.11.2011 günlü "adı geçenin işlediği iddia edilen suçun farik ve mümeyyizi olduğu tıbbi kanaatine varılmıştır" şeklindeki 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 54. ve 15.07.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılan 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun 20. maddesi hükümlerine göre düzenlenmiş ve içerik olarak yetersiz raporla yetinilerek yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Mahkemece yapılan yargılama sırasında suç tarihinde yedi yaşı içerisinde bulunan mağdurun olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor aldırılmak üzere sevk edildiği ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde adli tıp uzmanı bulundurulmaksızın sadece üç çocuk psikiyatri uzmanından oluşan heyetçe düzenlenen 07.03.2012 günlü raporda travma sonrası stres bozukluğu bulguları görülen mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi üzerine anılan rapora istinaden suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi uygulanmış ise de, Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için, mağdurun çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminden dolayı ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden birisine sevk edilerek bu hususta rapor aldırıldıktan sonra suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3526, Karar No: 2024/1604, Tarih: 08.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3526 E.  ,  2024/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 20.04.2017 tarihinde bir yıl süreli kira sözleşmesi akdedildiğini, süre sonunda sözleşmenin belirsiz süreli kira sözleşmesine dönüştüğünü, kira ilişkisine konu bağımsız binayı otizmli çocuklara eğitim vermek amacı ile işletmekte iken, kurumlarında eğitim gören davalının otizmli oğlu Batuhan'ın eğitim durumundan memnun kalınmadığı gerekçesiyle binanın boşaltılmasının istenildiğini, kira sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın bir gün içerisinde feshedildiğini, fesih bildirim sürelerine ve kanunda öngörülen hiçbir usule uygun davranılmadığını, işletmelerine zarar gelmemesi için haklarında herhangi bir yasal icrai işlem başlatılmadan kiralananı terk etmek zorunda kaldıklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin haksız tahliye nedeniyle oluşan zararını karşılamak adına 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kira ilişkisinin 2015 yılında davacının annesi ile başladığını, 2017 yılında ise davacı ile kira ilişkisinin devam ettiğini, ilerleyen süreçte davacının etik olmayan davranışlar sergilediğini, dernek evrakları üzerinde usulsüzlükler yaptığını öğrendiklerini, 2019 yılında durumu görüşmek için yapılan toplantıda davacının taşınmazı tahliye edeceğini bildirdiğini, davacının ertesi gün kiralananı tahliye ettiğini ve el yazısı ile imzaladığı belge ile tahliye sonrası mevcut eksiklik ve zararlara ilişkin tutanak düzenlediğini, kiralananın zorla ve haksız tahliye edildiği iddialarının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafın iradesinin fesada uğratılarak kiralanandan tahliyesinin sağlandığı ve buna davalı kiraya verenin müessir fiilinin neden olduğuna dair dosya kapsamında somut bir delilin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri