muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5687, Karar No: 2012/885, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/5687 E.  ,  2012/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken işyerinde stajyer ...’e mesaj gönderdiği, taciz hükmünde olmayan bu mesajdan sonra hatasını anlayarak hemen özür dilediği, stajer bayanın özrünü kabul ederek herhangi bir sorun yaşanmadığı, işverenin başka bir stajyerden aldığı duyuma dayalı işlem yaptığı, stajyerin şikayeti dahi bulunmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin kalite sağlama Ar-Ge Müdürlüğünde Kalite Sağlama Formeni olarak çalışırken müvekkil şirketin 2010 yılı kış dönemi stajyeri ...’e cep telefonundan cinsel içerikli mesajlar gönderdiği, konunun araştırıldığında mesajların neler olduğu stajyer ... tarafından kendi el yazısı ile beyan edildiği, davacı işçide kendi el yazısı ile yazdığı savunmasında da yaptığı eylemi kabul ettiği, her ne kadar pişman olduğunu ifade etmişse de yaptığı eylemin 4857 Sayılı İş Kanununun 25/11-c bendinde "işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması" maddesi içeriğine uyduğunu ve yine şirket davranış ilkelerinin I-a bendinde belirtilen "Ülker çalışanlarının herhangi bir kişiye (çalışma arkadaşı, müşteri, tedarikçi v.b.) cinsel, sosyal ve fiziksel konularda taciz ve rahatsızlık vermesi kesinlikle kabul edilemez." maddesine uygun olmadığı kanaatine varıldığından iş sözleşmesi 15/10/2010 tarihinde 4857 Sayılı İş Kanununun 25/11-c maddesi gereğince haklı olarak tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin feshine neden olan mesaj içeriğinin herhangi bir cinsel taciz veya istismarı akla getirecek boyutta olmadığı, feshin bu nedenle geçersiz olduğu sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (c) alt bendinde, işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir.

Davalı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (c) alt bendinde, işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir.

Somut olayda, davalı işyerinde kalite kontrol formeni olarak çalışan davacının, aynı bölümde stajyer olan ... ‘e cinsel içerikli mesajlar gönderdiği stajyer olan ... ‘ün yazılı beyanı, davacının savunmasındaki ikrarı ve tanık beyanlarıyla sabit olduğu, davacının göndermiş olduğu mesajların 4857 sayılı İş Kanununun 25. Maddesinin II. bendinin (c) bendinde belirtilen cinsel taciz niteliğinde olduğundan fesih haklı nedene dayanmaktadır. Bu durumda İşe iade isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılması ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 18,40 TL harçtan peşin alınan 17,15 TL nin mahsubu ile bakiye 1,25 TL harcın davacıdan alınmasına

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 31/01/2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8603, Karar No: 2013/13029, Tarih: 21.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8603 E.  ,  2013/13029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.06.2011 gün ve 2010/630-2011/514 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.02.2013 gün ve 2012/1204-2013/2096 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, bahçesindeki kayısı ağaçlarının, çiçek açıp tozlaşma meydana geldikten sonra oluşan don afetinden dolayı zarar gördüğünü, eksper raporu ile verim düşüklüğünün saptanmış olduğunu, müvekkilince yaptırılan tespit sonucu don nedeniyle müvekkilinin hasar oranının % 90, zararının ise 23.060.16 TL olduğunun belirlendiğini, ancak davalı sigorta şirketince zararının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL don nedeniyle ürün kaybı hasarının ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don olayının kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemindeyken yaşandığını, oysa sigorta poliçesinin teminat kapsamının, meyve bağlama dönemine girmesinden sonra başladığını, Bakanlar Kurulu Kararı ile 01.01.2010 ile 30.04.2010 tarihleri arası yaşanan don afetleri nedeniyle zarar gören çiftçilere dekar başına 150.00 TL telafi amaçlı destek ödemesi yapılmasının kararlaştırıldığını, davacının da 9.600.00 TL destek aldığını, bu nedenle müvekkili şirketin hasardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta poliçesinde davalı şirketin sorumluluğunun, kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemi sona erip meyve bağlama dönemine girdikten sonra başladığı, davacının bahçesindeki ağaçların, çiçeklenme döneminde dona maruz kaldığı gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 08.02.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece don olayının çiçeklenme döneminde gerçekleştiği, bu nedenle oluşan hasarın poliçe teminatı kapsamında kalmadığı kabul edilmiş ise de, bu konuda dosyada mevcut 12.03.2010 tarihli tespit raporu ile hükme esas alınan rapor arasında çelişki bulunduğu gibi hükme esas alınan raporda, yeterli ve denetime elverişli olacak biçimde açıklama yapılmaksızın kanaat bildirildiği görülmüştür. Bu durumda, mahkemece içinde ziraat mühendisi de bulunan bir bilirkişi heyetinden, raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, bu suretle dava konusu rizikonun hangi dönemde meydana geldiğinin tespiti ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2012/1204 Esas, 2013/2096 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2012/1204 Esas, 2013/2096 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6415, Karar No: 2023/2047, Tarih: 05.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6415 E.  ,  2023/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.02.2020 tarihli ve 2016/16339 Esas, 2020/339 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı Hazine temsilcisi ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi ; ... ilçesi, ... köyü,... mevkiinde bulunan Eylül 1945 tarihli Cilt No:70, Sayfa No:117'de kayıtlı 10.000 m² mesahalı taşınmazın Eylül 1945 tarihinde köy öğretmeninin ziraat tatbikatını ve ailesinin geçimini sağlamak amacıyla Hazine adına tescil edildiğini, kadastro çalışmaları sırasında Hazineye ait tapu kaydının uygulanmadığını, İdarece yapılan araştırmada Hazineye ait tapu kaydının davalı adına tescil edilen 162 ada 3 parselin tamamı ile mera olarak sınırlandırılan 162 ada 8 parselin bir kısmını kapsadığınının tespit edildiğini belirterek, bu taşınmazların tapu kaydının iptali ile dava konusu edilen alanın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiş; 20.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile ... dayaya dahil edilerek 162 ada 4 parsel sayılı taşınmazın da tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi; dava konusu okulun bulunduğu yerin Milli Eğitim Müdürlüğüne ait olduğunu ayrıca okulun yanında tarla değil mera bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Dahili davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

1.Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi; dava konusu okulun bulunduğu yerin Milli Eğitim Müdürlüğüne ait olduğunu ayrıca okulun yanında tarla değil mera bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Dahili davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2014/111 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 162 ada 3 ve 8 no.lu parsellerin davacı Hazineye ait olduğu ve Kadastro Kanunu'nun 13. maddesinin A bendi uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gerekirken söz konusu tapu kaydı uygulanmayarak taşınmazın davalı köy tüzel kişiliği adına tescil edildiği, yine 162 ada 4 no.lu parselin krokide gösterilen kısmının Hazine adına tescil edilmesi gerekirken tamamının dahili davalı ... adına tescil edildiği, bu nedenle davacı Hazinenin iddiasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,15.10.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporu ve ekindeki krokide belirtildiği gibi 162 ada 3 ve 8 no.lu parseller ile davaya konu olmayan 162 ada 4 no.lu parselin davaya dahil edilerek her üçünün de tapu kayıtlarının iptali ile 162 ada 4 no.lu parselin ekli krokide fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümünün 162 adanın son parsel numarası verilerek davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, bu parselin (B) harfiyle gösterilen bölümü ile 162 ada 3 ve (T) harfiyle gösterilen yer bir bütün halinde Hazine adına 162 adanın son parsel numarası verilerek tapuya kayıt ve tesciline, ekli krokideki (D) harfi ile gösterilen kısmın mera niteliği ile kamu orta malı olarak 162 adanın son parsel numarası verilerek tapu sicilindeki mera yaylak ve kışlak özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.01.2019 tarihli ve 2016/5737 Esas, 2019/123 Karar sayılı kararıyla; dava dilekçesinde belirtilmeyen 162 ada 4 parsel sayılı taşınmaza karşı usulüne uygun açılmış bir dava olmadığı ve bu parselin ıslah yoluyla davaya dahil edilemeyeceği, bu itibarla 162 ada 4 parselle ilgili araştırma ve inceleme yapılıp bu parsele yönelik hüküm kurulmasının isabetsiz olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2021/16 Esas , 2021/45 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 162 ada 3 ve 162 ada 8 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların 15.05.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporu ve ekli krokide (T) harfi ile ve kırmızı renk ile gösterilen 162 ada 3 parsel ile ekli krokide 162/8/C harfi ile gösterilen kısımların bir bütün halinde kargir, okul ve kargir lojman ve WC ve bahçesi niteliği ile Maliye Hazinesi adına 162 ada son parsel numarası verilerek tapuya kayıt ve tesciline, ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 5.372,93 m²'lik kısmın mera niteliği ile kamu orta malı olarak 162 ada son parsel numarası verilerek mera özel siciline kayıt ve tesciline, 162 ada 4 parsel yönünden usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi ve dahili davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle ; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, hükmün bozulmasını istemiştir.

2. Dahili davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dahili davalı ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesine rağmen lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. İlgili Hukuk

1.3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13. maddesi; “Tapuda kayıtlı taşınmaz mal:

A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa;

a) Kayıt sahibi adına,

b) Kayıt sahibi ölmüş ise mirasçıları adına,

c) Mirasçılar tayin olunamazsa, ölü olduğu yazılmak suretiyle kayıt sahibi adına,

B) Kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa;

a) Kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına,

b) Zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına,

c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur.”

c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur.”

2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/B maddesi; “Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüz ölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır. Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete konu teşkil etmezler. Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.” hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428.maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna ve bozma kararına uygun olup davacı vekili ve dahili davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine temsilcisinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Alınması gereken 179,90 TL onama harcının peşin alınan 656,00 TL harçtan mahsubu ile artan 476,10 TL′nin istek halinde dahili davalı ...'a geri verilmesine;

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HMUK’un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7361, Karar No: 2012/8182, Tarih: 09.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7361 E.  ,  2012/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... ve Avukat .... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 02/12/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle iş göremezlik zararı ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılardan ... idaresinde, Siirt Sağlık Müdürlüğüne tahsisli arazi taşıtının, şehir içinde yolcu indiren minibüsün önünden karşıdan karşıya geçmeye çalışan davacı ...'e çarparak yaralanmasına neden olduğunu, ...'in sakat kaldığını belirterek sürekli iş göremezlik zararı ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, haksız davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat ile ilgili zararın Güvence Hesabından karşılanması nedeniyle reddine, manevi tazminat talebinin ise kusur durumu, yaralanma derecesi ve sosyo ekonomik durum değerlendirilerek 10.000,00 TL'lik kısmının kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O

halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olay tarihi, kusur durumu, yaralanma derecesi ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.