muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12525, Karar No: 2023/8771, Tarih: 21.12.2023

karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.02.2020 tarihli ve 14-2016/80324 sayılı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdure hakkında olaydan 8 yıl sonra aldırılan ruh sağlığı raporunun geçen süre nedeniyle uygulama imkanının bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının somut olayda uygulamasının hatalı olduğuna, mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendinin de uygulanmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine, suç tarihinin yanlış belirlendiğine ve bu tarihe göre SSÇ’nin usul ve kanua aykırı olarak cezalandırıldığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurenin ... ilçesi Büyük ... mahallesinde anne ve babası ile birlikte oturmakta olduğu, 2007 yılı içinde SSÇ’nin babası ...’in mağdur tarafın evinde sıva işi aldığı, olay günü mağdur ... ve ağabeyi tanık Kaan'ın saat 15.00 sıralarında okul çıkışı evlerine döndükleri, o sırada mağdurenin anne ve babasının işlerinde oldukları, evde tek başına sıva işi yapmakta olan SSÇ’nin 27.05.1998 doğumlu mağdureyi keser getirmesi bahanesi ile evin kömürlük eklentisine gönderdiği ve ardından kendisi de giderek mağdurenin kömürlüğü terk etmesini engellediği, mağdurenin alt giysilerini çıkartarak cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmaya çalıştığı, SSÇ'nin bu eylemini cebir kullanarak gerçekleştirdiği, mağdurenin o sırada tuvalet ihtiyacının geldiğini söylemesi üzerine SSÇ'nin, duyduğu pişmanlığın da etkisi ile zor kullanmaktan vazgeçerek mağdureyi serbest bıraktığı şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, SSÇ hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2. Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin başkaları tarafından cinsel istismarına maruz kaldığının ve suç tarihinin de raporlarda farklı olduğunun anlaşılması karşısında, mağdure de tespit edilen ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuğun cinsel istismarı eylemine bağlı olarak mı yoksa başka cinsel istismara yönelik eylemlerden veya bu olaylardan bağımsız olarak başka nedenlerden mi oluştuğu konusunda Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kurulundan alınacak nihai rapordan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/29 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/29 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10132, Karar No: 2020/11930, Tarih: 04.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10132 E.  ,  2020/11930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece bu sefer seçenek yaptırımlardan para cezası tercih edilerek hüküm açıklanmış ise de;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 05/04/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b-Suça sürüklenen çocuğa CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin görevinin hüküm kesinleşinceye kadar devam edeceği gözetilmeden, hükmün açıklanması için yapılan yargılamada “Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal etmiş olduğu anlaşılmakla hakkında müdafii tayin edilmesine yer olmadığına” karar verilerek, suça sürüklenen çocuğa duruşma günü için tebligat çıkartıldığı halde suça sürüklenen çocuk müdafiine duruşma günü tebliğ edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5527, Karar No: 2011/6522, Tarih: 01.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5527 E.  ,  2011/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 3712 parsel sayılı taşınmazına komşu parsel maliki davalının odunluk yapmak suretiyle müdahale ettiğini, ayrıca sınıra çok yakın diktiği ağaçların evin cephesini kapattığını, dallarının çatıya zarar verdiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun keşfen saptandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; davalının parseli içinde yer alan ağaçların davacının parseline taşan dallarının budanmasına ve ahşap muhdesatın da tamamen davalı taşınmazı içinde kaldığı belirlenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 01.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2244, Karar No: 2014/10597, Tarih: 29.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2244 E.  ,  2014/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 725 ada, 96 parsel sayılı, “... evvel Hazretleri mülhakatından ....., Ağa Vakfından” arsa nitelikli taşınmazın 22/08/1962 tarihinde, kadastroca mutasarrıfı... adına tespit ve tescil edildiğini, uzun zamandır mutasarrfının kayıp olması nedeniyle Üsküdar Sulh 3. Hukuk Mahkemesinin 2005/168 Esas, 1119 sayılı kararı ile İstanbul Defterdarlığının kayyım tayin edildiğini ileri sürüp 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca mutasarrıfın gaipliğine, taşınmazın Vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kayyım kayıt maliki mutasarrıf... mirasçıları tarafından açılan kayyımlığın kaldırılması davasının sonucunun beklenmesi geçerli bir vakıf olup- olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aslı vakıf olan taşınmazın malikinin mutasarrıf değil vakıf tüzelkişiliği olduğu, kayyımlığın kaldırılması istemli davanın feragat nedeniyle reddedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 29.5.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21028, Karar No: 2022/18058, Tarih: 29.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21028 E.  ,  2022/18058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonucunda ... ... tarafından verilen davanın kabulüne dair karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın reddine dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 21/06/2020 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı çift taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını beyanla, belirsiz alacak olarak 41.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 15/01/2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılamada talebini 349.229,48 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili maluliyet oranına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 349.229,48 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 15/01/2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Söz konusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak alınan Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 24/12/2020 tarihli raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti % 34 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun, kaza tarihi itibariyle uygulanması gereken Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmesi usule uygun ise de belirlenen maluliyet oranı içinde baskın oranı psikiyatrik rahatsızlık teşkil ettiği halde, heyette psikiyatri uzmanı bulunmadığı, maluliyet ile kaza arasında illiyet bağı kurulacak nitelikte tespitler yer almadığı ve psikolojik rahatsızlığın iyileşme gösterip göstermeyeceği değerlendirmesi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının kazadan önceki ve sonraki psikiyatrik şikayetleri ile uygulanan tedaviye yönelik tüm belgelerin (psikiyatri poliklinik kayıtları, reçeteler, ilaç raporları) davacı taraftan sorulup, ilgili yerlerden temin edilmesinden sonra, davacının muayenesi yapılarak travma sonrası stres bozukluğunun bulunup bulunmadığı, sürekli olup olmadığı, davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin ve kazadaki yaralanma ile maluliyet arasındaki illiyet bağı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu veya en yakın Üniversite Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından içerisinde psikiyatri alanında uzman doktorun da bulunduğu heyetten olay tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun rapor alınarak, davacının kaza nedeniyle sürekli çalışma gücü kaybı bulunup bulunmadığı ve varsa oranı konusunda ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak (usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6888, Karar No: 2024/662, Tarih: 22.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6888 E.  ,  2024/662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.07.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/597 E., 2023/844 K.

SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili

olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.07.2023 tarihli ve 2022/597 Esas, 2023/844 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/449 Esas, 2021/615 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi, aynı maddenin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 91.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2022/597 Esas, 2023/844 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/597 Esas, 2023/844 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin kanunî süresi geçtikten sonra öne sürülen temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkında kurulmuş olan mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkında kurulmuş olan mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip elektronik tebligat adresine gönderilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2022/597 Esas, 2023/844 Karar sayılı kararın, 14.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin bu karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 06.06.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu, Mahkemece inceleme konusu ek karar ile kanunî süresinden sonra öne sürülen temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın, ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/597 Esas, 2023/844 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3052, Karar No: 2023/3530, Tarih: 13.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3052 E.  ,  2023/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4175 E., 2022/4074 K.

İHBAR OLUNAN : Çetinkaya Elektrik İnşaat Otomotiv Madencilik ... Ürünleri

Taahhüt Yatırım Sanayi Ticaret Anonim Şirketi

DAVA TARİHİ : 14.07.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 32. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/851 E., 2022/439 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davacının davalıya ait işyerlerinde davalıdan ihale ile ... alan alt işverenler nezdinde işletme mesul teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ilgili işçi sendikasına Yüksek Hakem Kurulunca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce üye olduğunu, davacının üyesi bulunduğu işçi sendikası ile ilgili alt işverenler arasında yürütülen toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin uyuşmazlıkla sonuçlanması üzerine 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 51 inci maddesi gereğince konunun Yüksek Hakem Kuruluna intikal ettirildiğini, Yüksek Hakem Kurulunca ilgili alt işverenlerin taraf olduğu toplu ... sözleşmeleri bağıtlandığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ve davacıya ödenmeyen sosyal yardım ile fark ücret ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı yönünden reddini talep ettiklerini, davalı Kurumun ihale makamı olduğunu, ihalelerin anahtar teslim mahiyetinde olduğunu, davalının asıl işveren olduğundan söz etmenin mümkün olmadığını, davacı dava dışı şirket ve kişilerin işçisi olduğundan davanın husumet yokluğundan reddini talep ettiklerini, davalı ile davacı arasında hizmet ilişkisi olmadığını, davalının bahsi geçen toplu ... sözleşmelerinin tarafı olmadığını ve davacı ile davalı arasında hukuki bir bağlantı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI