muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10335, Karar No: 2011/1720, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10335 E.  ,  2011/1720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; Ancak:

Gerekçeli kararın başlığına suç yerinin mahallinde ilavesi mümkün görülmüştür.

1)Irak'a çıkış yapmak üzere ... Gümrük Sahasına gelen sanık ...'ın sevk ve idaresindeki ... Rafineri Gümrük Müdürlüğünün 08/07/2005 tarihli beyannamesi ile 16.720 kg kurşunsuz benzin taşıyan, brüt ağırlığı 26.440 kg olan ... plaka sayılı aracın yükünde meydana gelen eksikliğin tespiti bakımından müşteki şirket kayıtlarında akaryakıtın alıcı firmaya teslim edilip edilmediği, edilmiş ise hangi miktarda teslimat yapıldığına dair şirket kayıtlarındaki ilgili evrakın temin edilip incelenerek tüm deliller değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın çok üzerinde 150 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesine aykırı davranılması,

T.C.

YARGITAY

15. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

3)Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının gün karşılığının ekonomik sosyal durum araştırması yapılmadan yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 30,00 TL olarak belirlenmesi,

4)Sanık müdafii son oturumda lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmesine rağmen bu istemi hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesini de kapsadığından 5237 Sayılı TCK'nun 52/4 maddesi uyarınca adli para cezasının taksitlendirilmesi hususunun tartışılmaması,

5)Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30318, Karar No: 2016/5595, Tarih: 29.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30318 E.  ,  2016/5595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Değerin azlığının, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından ve 5237 sayılı TCK 168/3 maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış ise de sonuç cezaya etkili olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında yağma suçundan belirlenen kısa süreli (10 ay) hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2901, Karar No: 2014/3175, Tarih: 18.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2901 E.  ,  2014/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptal ve terkin istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17840, Karar No: 2012/36461, Tarih: 05.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17840 E.  ,  2012/36461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 14/02/2012 tarih ve 2011/2-401 E. ve 2012/39 K. sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen hükmün işte olması nedeniyle en yakın komşusuna haber verilip, kapısına haber kağıdı yapıştırılıp muhtara teslim edilmek suretiyle 20/02/2009 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, bir haftalık süreden sonra 21.04.2009 günü temyiz edildiği anlaşılmakla, tebliğnamenin temyizin süresinde yapıldığının kabulüne ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık vekilinin temyiz isteminin CMUK'un 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 22.04.2009 tarihli ek kararın ONANMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12969, Karar No: 2023/8191, Tarih: 20.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12969 E.  ,  2023/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/239 E., 2021/321 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/94 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından (aleyhe) temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2021/1374 Esas, 2021/2549 Karar sayılı kararı ile "basit yargılama usulünün değerlendirilmesi, suçun silahtan sayılan aletle işlendiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına,

3. Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; cezayı kabul etmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile resmî nikâhlı eşi arasında ailevi nedenlerle çıkan tartışmada sanığın eşini darp ettiği, tabak ve bardak fırlatarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, nüfus kayıt örneği bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ile resmî nikâhlı eşi arasında ailevi nedenlerle çıkan tartışmada sanığın eşini darp ettiği, tabak ve bardak fırlatarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, nüfus kayıt örneği bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği halde hapis cezasının sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yazılı hak yoksunluklarının yasaya aykırı şekilde uygulanması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan "hakkında sonuç ceza olarak adli para cezası uygulanan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi" nedeniyle Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/239 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına dair 11 numaralı bendin" çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2261, Karar No: 2023/2798, Tarih: 20.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2261 E.  ,  2023/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/187 E., 2022/263 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 3201 sayılı Kanun kapsamında 4/1-b uyarınca yaptığı 2300 günlük borçlanmanın 15.10.1975 - 05.03.1982 tarihleri arasına, 4/1-a uyarınca yaptığı 1300 günlük borçlanmanın 06.03.1982 - 15.10.1985 tarihleri arasına mal edilmesini ve yaşlılık aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/479-2016/252 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece , "yurt içinde 11.07.2013 - 27.07.2013 tarihleri arası 4/1-a kapsamında 17 gün hizmeti bulunan davacının, yurtdışı borçlanmalarının 28.03.1993 - 17.10.1999 ve 06.03.1982 - 15.10.1985 mal edilmesine ilişkin kurum işlemi yasal mevzuat gereğince yerinde olup mevcut duruma göre 2829 sayılı Yasa kapsamında son 7 yıl hizmeti 4/1-b kapsamında bulunması sebebiyle tahsis koşullarının 1479 sayılı Yasanın geçici 10. maddesi hükümleri doğrultusunda değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir" denilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli 2018/320-2019/243 kararı ile davanın kısmen kabulü ile, davacının borçlanmanın istenilen tarih aralıklarına mal edilmesi talebinin reddine, 4447 yasanın yürürlük tarihinden önce yürürlükte olan 506 sayılı yasa 60/A-b maddesine göre tahsis talep tarihinde koşulları taşımakla yaşlılık aylığına hak kazanıp 10.09.2014 tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.10.2014 tarihinden geçerli yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, önceki bozma ilamı dikkate alınarak, 2829 sayılı Kanun kapsamında son 7 yıl hizmeti 4/1-b kapsamında bulunması sebebiyle tahsis koşullarının 1479 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesi hükümleri doğrultusunda değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 10.09.2014 tahsis talep tarihinde 25 tam yıl prim ödemesi bulunmayan davacıya 1479 sayılı Kanunun Geçici 10.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre tam yaşlılık aylığı bağlanması mümkün bulunmadığı gibi, tahsis talep tarihinde 15 tam yıl prim ödemesi bulunmadığından 1479 sayılı Kanun'un Geçici 10 uncu maddesinin 3 üncü fıkrası hükmüne göre kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, 506 sayılı kanuna göre 15 yıl, 3600 gün ve 50 yaş ile yaşlılık aylığı koşulları bulunduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 3201 sayılı Yasa kapsamında 4/1-b uyarınca yaptığı 2300 günlük borçlanmanın 15.10.1975-05.03.1982 tarihleri arasına, 4/1-a uyarınca yaptığı 1300 günlük borçlanmanın 06.03.1982-15.10.1985 tarihleri arasına mal edilmesi ve yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un 1.vd. maddeleri, 2829 sayılı Kanun ve 1479 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/8564, Karar No: 2006/10509, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8564 E.  ,  2006/10509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim gideri olarak 13.371.100.000 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...'ın Maltepe Askeri Lisesini bitirdikten sonra Kara Harp Okuluna kaydolduğunu, bu konuda davalılardan 2.9.1996 ve 13.10.2000 günlü taahhütnamelerin alındığını, yükümlünün sınıf geçme koşullarını gerçekleştirememesi üzerine 16.2.2002 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, davalının kendisine yapılan masraflardan 15.442.150.000 TL.sını 29.1.2003 tarihinde ödemesine rağmen bakiye 13.371.100.000 TL.sını ödemediğini; bu sebeple bakiye 13.371.100.000 TL alacağın sarf tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber davalılardan tahsilini istemiş; 8.7.2004 günlü ıslah dilekçesiyle de, davalıya 15.442.150.000 TL masraf yapıldığını, davalının bu borcun 2.071.050.000 TL.sını ödediğini, bu sebeple ödenmeyen 13.371.100.000 TL alacağın sarf tarihinden itibaren yasal faiziyle ve 15.442.150.000 TL.nın da sarf tarihinden itibaren işlemiş faizinin tahsilini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan, Urla Noterliğince 2.9.1996 tarih ve 07625 yevmiye ve Ankara 44. Noterliğince 13.10.2000 tarih ve 20006 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senetlerinde yükümlü ve kefillerin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 2.9.1996 tarihinde Maltepe Askeri Lisesinde eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü ...'ın 22.6.2000 tarihinde Askeri Liseyi bitirdikten sonra aynı yıl Kara Harp Okulunda eğitim ve öğretimine başladığı, ancak; 3.7.2002 tarihinde başarısızlık nedeniyle ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgelerinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için faiz borcunun tespitinde 2001-2002 öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihinin henüz eğitim ve öğretim dönemi sona ermeden ilişiğinin kesilmesi nedeniyle ilişik kesme tarihi olarak alınması doğru ise de; 1996-1997, 1997-1998, 1998-1999, 1999-2000 ve 2000-2001 yılı eğitim ve öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunun esas alınması,

2-Davalı tarafından 29.1.2003 tarihinde yatırılan 2.071.050.000 TL.nın Borçlar Yasasının 84. maddesine aykırı olarak işlemiş faiz yerine asıl alacaktan düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1530, Karar No: 2012/4354, Tarih: 19.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1530 E.  ,  2012/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş ve diğerleri aleyhine 27/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... taraflarından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacıların temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'ın mahkemece verilen kesin süreye rağmen temyiz harç ve masraflarını yatırmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2-a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b)Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olayda davalı, kusurlu davranışı sonucu davacıların desteğinin hayatını kaybetmesine sebep olduğundan, davacılar Borçlar Yasası'nın 47 maddesi gereğince hukuki korunma isteme hakkına sahiptir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.