muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4349, Karar No: 2021/5798, Tarih: 06.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4349 E.  ,  2021/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 06.07.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/5242, Karar No: 2014/16506, Tarih: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5242 E.  ,  2014/16506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/46882

Mahkemesi : Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03.10.2013

Numarası : 2012/57-2013/61

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, duruşmalı temyiz isteminde bulunan sanık müdafiine usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki taş yüklü kamyon ile, gündüz vakti, meskun mahal dışı, 7 metre genişliğindeki iki yönlü, hafif eğimli ve sollama yasağı olan yolda; olaydan 2.5 saat sonra alınan raporda 21 promil alkollü ve tam kusurlu olarak, karşı şeride geçtiği ve karşı yönden gelmekte olan yolcu minibüsüne çarptığı, minibüsü önüne alarak 13 metre sürtünme izi ile minibüsün seyrine göre sağ taraftaki 12 metre yüksekliğindeki dereye düştükleri ve minibüs içinde bulunan 11 kişinin öldüğü, 1 kişinin de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tam kusurlu olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca, üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3612, Karar No: 2009/5717, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3612 E.  ,  2009/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı tazminat davasında mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesiyle, davalı tarafa zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç ile kaza yapan davacıların murisi olan sürücüsünün öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000 YTL destekten yoksun kalma tazminatının 09.10.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalının ikametinin Beyoğlu, trafik kazasının ise Tosya’da olduğu, poliçenin de İstanbul da tanzim edildiği, davalının şube niteliğinde olan bölge müdürlüğünün ise Ankara’da olduğunun ispatlanamadığı gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Beyoğlu Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110.maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7.maddesinde, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini

yapan acentenin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi, kazanın vukuu bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, trafik kazası Tosya’da sigorta poliçesi İstanbul'da, davalı sigortanın ikameti ise, Beyoğlu’dur. Davacılar vekili davayı, sigortacının bir acenteden daha yetkili organı olan İç Anadolu Bölge Müdürlüğü'nün bulunduğu yer mahkemesi Ankara’da açmıştır. Bu durumda, yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 28.09.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17932, Karar No: 2012/19976, Tarih: 16.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17932 E.  ,  2012/19976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve cinsine göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan binalar ve ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden tahsil edilen harçların iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1121, Karar No: 2012/4748, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1121 E.  ,  2012/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın veya beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2010 gün ve 2009/64 Esas, 2010/227 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 04.09.2009 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belitilmiş ise de, sanıkların iştirak halinde olmaksızın farklı zamanlarda ayrı ayrı eylemleri gerçekleştirmeleri, keza sanıklardan ...’un eylem vasfının farklı olması da dikkate alınarak mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanıkların tüm eylemlerinin birleşmesinden mi yoksa sanıklardan birinin eylemlerinden mi kaynaklandığı, bozulmanın hangi sanık ya da sanıkların eylemlerinden kaynaklandığı hususunu tefrik etmenin mümkün olup olmadığı sorularak bu hususlarda anılan ihtisas kurulundan ek mütalaa alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Mağdurenin tüm aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarına göre, sanık ...’in eylemlerinin başlangıçta döverek ve tehdit ederek sonrasında da bu tehdidin devamı olarak eylemlerini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca arttırım yapılmayarak eksik ceza tayini,

Davaya usulünce katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin ve Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10058, Karar No: 2016/630, Tarih: 27.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/10058 E.  ,  2016/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme, kullanmak için uyuşturucu madde

bulundurma

Hüküm : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

suçundan mahkumiyet, tedavi ve denetimli

serbestlik tedbiri

2- Kenevir ekme suçundan mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kenevir ekme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın üzerinde ele geçirilen esrar maddesini, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; kenevir ektiği yerlerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17531, Karar No: 2011/16607, Tarih: 28.09.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/17531 E.  ,  2011/16607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Kişilerin huzur ve sükununu bozma, Yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanığın, kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemine ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanığın yasak bıçak taşıma eylemine ilişkin hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının sanığa ait adli sicil belgesindeki mahkumiyetin silinme koşullarının oluşup oluşmadığı da irdelenerek tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2922, Karar No: 2013/10113, Tarih: 13.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2922 E.  ,  2013/10113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin tekdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalıların vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 14 ve 15. alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde bildirilen hizmet cetvelindeki primi ödenmiş 1354 gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 19/12/2002-30/09/2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici

./..

-2-

./..

-2-

ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1354x0,25=337 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davanın kısmen kabulü ile; 1-Davacının davalı ... rafineri bölümündeki 19/12/2002- 01/02/2003 tarihleri arasında 42 gün, 10/03/2003- 22/03/2003 tarihleri arasında 12 gün, 13/05/2003- 14/09/2003 tarihleri arasında 121 gün, 15/09/2003- 17/12/2003 tarihleri arasında 92 gün, ham fabrika bölümünde 18/12/2003- 17/01/2004 tarihleri arasında 29 gün, boruhane bölümünde 25/03/2004- 03/09/2004 tarihleri arasında 158 gün, 04/09/2004- 23/01/2005 tarihleri arasında 139 gün, 18/04/2005- 15/09/2005 tarihleri arasında 147 gün, 16/09/2005- 07/02/2006 tarihleri arasında 141 gün, 01/09/2006- 31/01/2007 tarihleri arasında 149 gün, 19/03/2007- 23/09/2007 tarihleri arasında 184 gün, 24/09/2007- 27/11/2007 tarihleri arasında 63 gün, 21/04/2008- 07/07/2008 tarihleri arasında 76 gün, 25/09/2008- 30/09/2008 tarihleri arasında 5 gün çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılması gerektiğinin tespitine, ” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “1-Davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 19/12/2002-30/09/2008 tarihleri arasında rafineri, ham fabrika ve boruhane bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1354x0,25=337 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20052, Karar No: 2022/19285, Tarih: 20.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/20052 E.  ,  2022/19285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Parada sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun işleniş şekli, sanıklardan ele geçen sahte paraların miktarı ve değeri dikkate alındığında; TCK'nın 3. ve 61. maddeleri ile suça ilişkin yasa maddesindeki iki yıldan oniki yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası olan ceza aralığı gözetilerek orantılı bir cezaya hükmedilmesi gerekirken alt sınıra yakın bir cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ...'in bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafinin ise sanığın suç işlemediğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3372, Karar No: 2010/6611, Tarih: 08.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3372 E.  ,  2010/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan babası Mustafa'nın tüm mal varlığını oluşturan üç katlı binasını davalı oğluna mirastan mal kaçırma amacıyla muvazaalı biçimde devrettiğini ileri sürerek, payı oranında tapunun iptalini ve tescil istemiştir.

Davalı, taşınmazın bedelini ödediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı işlemle yapıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.6.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen vekili Avukat ... geldi, temyiz eden vekili avukatın ilgili mazeret dilekçesi alındı, gereği görüşülüp, reddedildi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, miras bırakanın davalıya yaptığı temlikin muvazaalı olduğu anlaşıldığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 1.556.70.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 8.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.