muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22713, Karar No: 2023/4820, Tarih: 15.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/22713 E.  ,  2023/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

(Hükmün açıklanması)

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.(Kapatılan) 6. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 20.10.2011 tarihli ve 2011/1063 Esas, 2011/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ... hapis

cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) 6. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 20.10.2011 tarihli ve 2011/1063 Esas, 2011/405 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 24.04.2013 tarihli ve 2013/642 Esas, 2013/633 Karar sayılı ilamı ile; Anayasa Mahkemesinin, 17.01.2013 tarihli ve 2012/80 Esas ve 2013/16 Karar sayılı kararı ile, 1632 sayılı Kanun'un 47 nci maddesinin birinci fıkrasının A bendinin birinci ve ikinci cümleleri ile Ek 8 inci

maddesinin ikinci fıkrasının “Sırf askerî suçlar ile bu Kanunun Üçüncü Babının Dördüncü

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Faslında yazılı suçlar hakkında, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” bölümünün

“...kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar ile …” ibaresinin ve 1632 sayılı Kanun'un Ek 10 uncu

maddesinin ikinci fıkrasının, Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması

karşısında, uygulamaya yönelik bu konularda, yeniden değerlendirme ve tartışma yapılması gerekliliği nedeniyle mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; (Kapatılan) 6. Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 04.10.2013 tarihli ve 2013/1478 Esas, 2013/817 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, söz konusu karar yasal süresi içerisinde taraflarca itiraz edilmemek suretiyle 02.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 02.12.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 02.03.2014 tarihinde kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçunu işlediğinin İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/639 Esas, 2015/695 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2017/718 Esas, 2018/28 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan, (Kapatılan) 6. Mekanize Piyade Tümen Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 04.10.2013 tarihli ve 2013/1478 Esas, 2013/817 Karar sayılı hükmünün açıklanmasına, sanığın izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 73 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Türk Silahlı Kuvvetlerinin birçok kışlasında ve birliğinde izin tecavüzüne ceza verilmediğine ve geçerli mazeretinin bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Askerlik görevini yapmakta olan sanığın, 27.5.2011 tarihinde saat 18.50’de dört gün yol süresi verilerek 10 gün süre ile memleketi İzmir’e gönderildiği, 10.6.2011 tarihinde Birliğine katılması gerekirken, yasal bir mazereti olmaksızın izin süresini geçirdiği, 19.6.2011 tarihinde saat 16.45’te kendiliğinden geldiği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Askerlik görevini yapmakta olan sanığın, 27.5.2011 tarihinde saat 18.50’de dört gün yol süresi verilerek 10 gün süre ile memleketi İzmir’e gönderildiği, 10.6.2011 tarihinde Birliğine katılması gerekirken, yasal bir mazereti olmaksızın izin süresini geçirdiği, 19.6.2011 tarihinde saat 16.45’te kendiliğinden geldiği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; Aydın'a çalışmaya gittiğini, ailevi sorunlarının olduğunu, madde bağımlısı olduğunu, sorunlarını hallederek birliğine döndüğünü, bozma ilamına uyulmasını istediğini, lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Yargılama aşamasında usulüne uygun olarak dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişi mütalaasında; sanığı muayene ettiğini, adli dosyalarını incelediğini, cezai ehliyetinin tam olduğunu değerlendirdiğini, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinden istifade edemeyeceğini, askerliğe elverişliliğinin tespiti açısından müşahadesine gerek olmadığı kanaatine vardığını belirtmiştir.

4.Dosya kapsamında bulunan sanığa atılı suça ilişkin izin belgesi, sair tutanaklar, vak'a kanaat raporu ve mevcut belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

5.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/639 Esas, 2015/695 Karar sayılı kararı dosya kapsamında mevcuttur.

6.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; Kıt'asından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren altı gün içerisinde özürsüz olarak gelmeyen askeri şahısların aynı Kanun'un birinci fıkrasında yazılı olduğu şekilde bir yıldan üç yıla kadar hapsolunacağının hüküm altına alınmış olması karşısında sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenmiş olan izin tecavüzü suçunun oluşabilmesi için, sanığın birliğine zamanında özürsüz olarak dönmemesi koşulu aranmakta ise de, Kanunda özürün ne olduğu ve kapsamı belirtilmemiştir. (Kapatılan) Askerî Yargıtayın yerleşik kararlarında, izin tecavüzü suçunda yer verilen bu özrün kapsamı, TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinin (b) bendi ve 58’inci maddelerinde öngörülen kıstaslar esas alınarak, beklenmeyen aniden ortaya çıkan ve sanığın zamanında Birliğine dönmesini zorlaştıran, engelleyen durumlar olarak kabul edildiği görülmekte ve ayrıca sanığın, kanuna aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazeretini ortadan kaldırmaya yönelik hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının dikkate alınması gerekmektedir.

3.Sanık tarafından izin süresinde çalışmaya gittiği, ailevi ve ekonomik sorunları olduğu şeklinde mazeret olak ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine ... tutulabilir nitelikte olmadığı dikkate alındığında; Mahkemece suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 10.06.2011-19.06.2011olarak yazılması gerekirken 19.06.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

5.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

6.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2018 tarihli ve 2017/718 Esas, 2018/28 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5298, Karar No: 2018/2099, Tarih: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5298 E.  ,  2018/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebeplerinin reddi, ancak;

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında ticareti terk suçundan verilip Dairemizin 2015/27070, 2015/23099 ve 2015/28258 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyaların bulunması karşısında; anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların cezada kazanılmış hakkının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların cezada kazanılmış hakkının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık; İcra İflas Kanununu 337/a maddesinde düzenlenen 'ticareti terk suçunda TCK'nın 43/2 maddesinde tanımlanan zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

5237 sayılı TCK’na hâkim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğu için ancak yasayla zincirleme suça özel bir sonuç bağlanması halinde bunlara tek bir sonuç bağlanacağı, bunun dışında zincire dahil olan suçların hepsinin ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruyacağında şüphe yoktur. Başka bir anlatımla TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı neviden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, yasada belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Somut olayımızda, ticareti terk suçu aynı işyeri için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanması mümkün değildir.

Sonuç olarak bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçunda, gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğu bulunmadığı bu nedenle TCK.nın 43/2 maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı eylemin tek bir ticareti terke etme suçunu oluşturacağından sanık hakkında ticareti terk suçundan verilip Dairemizin 2015/27070 2015/23099 2015/28258 esasında kayıtlı dosyaların birleştirilerek buna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyorum. 27/02/2018
Yargıtay — Esas No: 2016/15590, Karar No: 2018/4262, Tarih: 02.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15590 E.  ,  2018/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve maddi-manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/5. maddesinde yer alan hüküm; "Tarafların dilekçelerinde gösterdikleri ancak henüz sunmadıkları belge niteliğindeki delillerin ve başka yerden getirtilecek belgelerin, bulundukları yerlerle ilgili açıklama yapmaları için, ön inceleme duruşmasında iki haftalık kesin süre verilmesine" ilişkindir. Ön inceleme duruşması yapılmadan, tensiple taraflara, dilekçelerinde göstermiş oldukları ve belge niteliğindeki delilleri sunmaları veya bulundukları yerlerle ilgili açıklamada bulunmaları ve tanık bildirmeleri için süre verilmesi sonuç doğurmaz. Öte yandan; delil, çekişmeli vakıaların ispatı için gösterilir. (HMK. m. 187/1) Ön inceleme duruşması yapılmadan, tarafların üzerinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar belirlenmeden, taraflardan tanıklarının isim ve adreslerini göstermeleri de beklenemez

Ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra, tahkikat aşamasına geçilerek davalıya cevap dilekçesinde açıkladığı savunma delilleri ile ön inceleme aşamasında Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/5. maddesi hükmüne göre başka yerden getirileceğini belirttiği belgeler ile delillerini ve tanıklarını (HMK m. 129/1-e) bildirmesi için süre verilmesi, gösterildiği takdirde davalı delillerinin toplanması ve tanıkların usulünce çağrılarak (HMK m. 243) dinlenmeleri ile gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekir.

Dava 21.04.2015 tarihinde açılmıştır. Davalı davaya süresinde cevap vermiş ve tanık deliline dayanmıştır. 05.11.2015 tarihinde ön inceleme duruşması yapılmış, davalı kadın ve vekili duruşmaya katılmamıştır. Mahkemece ön inceleme tensip tutanağı ile sadece davacı erkeğe delil ve tanıklarını bildirmesi için iki haftalık kesin süre verilmiştir. Davalı kadına delil ve tanıklarını bildirmesi için iki haftalık kesin süre verilmemiş, herhangi bir ihtaratlı bildirim de yapılmamıştır. Davalı tarafça 24.11.2015 tarihinde tanık olarak Emiş Emanet ve Murat Külcü bildirilmiş, tanıkların talimatla dinlenilmesi talep edilmiştir. 28.01.2016 tarihli tahkikat duruşmasının 3 numaralı ara kararıyla mahkemece “süresinde tanık bildirilmediği” gerekçesiyle tanık dinletme ve bildirme talebinin reddine karar verilmiştir. Mahkeme tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden davalı tanıklarının da dinlenilmesi gerekirken, kesin süre geçtiğinden bahisle talebin reddedilmesi doğru olmayıp, eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2018 (Pzt.)

1-HK-HA-AB
Yargıtay — Esas No: 2013/6315, Karar No: 2013/7038, Tarih: 30.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6315 E.  ,  2013/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yakın ile davalı... Gıda San.Tic.Ltd.Şti. aralarındaki davasına dair... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.05.2012 günlü ve 2012/39 E.-2012/637 K.sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 07.12.2012 günlü ve 2012/17553 E.-2012/22855 K.sayılı ilama karşı taraf vekillerince kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE ve 219.00-TL.para cezasının düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3859, Karar No: 2015/9054, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3859 E.  ,  2015/9054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/123298

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.11.2014

NUMARASI : 2012/50 Esas, 2014/222 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan 19.03.2014 tarihli rapora göre mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu ve gerekçe kısmında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile ilgili 6545 sayılı Kanun öncesi düzenlemenin değerlendirildiği bölümde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanacağı belirtilmesine rağmen, sanığın cezasında mağdurenin ruh sağlığının bozulduğundan bahisle arttırım uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5308, Karar No: 2013/25523, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5308 E.  ,  2013/25523 K.**

**"İçtihat Metni"**

....adına Av. ... ile 1 - Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ..., 2 – .... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında, Suluova Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi tarafından verilen 14.11.2012 gün ve 2012/109-2013/465 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalıların vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

1 - Kurumdan, davacının tahsis talebini içerir dilekçelerini de kapsayan sigorta sicil dosyası celp edilip, iş bu dosyaya eklenerek,

2 – Kurumdan ve davalı işverenden; davalı işverenin işyerinden davacı adına verilen dört aylık 1988/3. dönem bordrosunun celp edilerek, iş bu dosyaya eklendikten sonra;

3 – Davacının çalışmalarına ilişkin davalı işveren tarafından gönderilen çalışma dönem ve kısımlarının gösterildiği listede davacının 14.09.1992 – 31.01.1993 tarihleri arasındaki dönemde rafineri bölümünde çalışmaları olduğunun belirtilmesine rağmen, dosya kapsamındaki davacının işçi sicil kartında davacının 14.09.1992 tarihinde rafineri bölümünde çalışma başlangıcı olduğu, 12.10.1993 tarihinde nakil olarak Ham fabrika bölümünde çalışmaya başladığı, ve ham fabrika bölümündeki çalışmasının 31.01.1993 tarihinde sonlandığı görülmekle; davacının işçi sicil kartı ile işveren tarafından gönderilen çalışma dönem ve kısımlarına ilişkin listedeki anılan dönemdeki çalışmaların hangi bölümde olduğuna dair çelişki giderilecek şekilde davalı işverenden, davacının 14.09.1992 31.01.1993 tarihleri arasındaki çalıştığı bölümün sorularak, alınacak cevabi yazının dosya eklenmesinden sonra;

Gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.