muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/40881, Karar No: 2018/1603, Tarih: 12.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/40881 E.  ,  2018/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kuyumculuk ve döviz alım satım faaliyetinde bulunduğunu, davalıya 20.000 euro ödünç para verdiğini, davalının da çalıştığı iş yerine ait kartvizitin arka tarafına kendi el yazsısı ile bu parayı aldığına dair miktarı yazıp kendisinin alacaklı olduğuna dair ibare eklediğini, davalının uhdesinde tuttuğu bu parayı iade etmemesi sebebiyle davalı aleyhine genel haciz yoluyla takip başlattığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, karz akdine dayalı olarak açılan alacak istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, borcun olmadığına dair iddianın takip konusu alacağın miktarı nazara alındığında tanıkla ispat sınırının üstünde olması sebebiyle tanıkla ispatın mümkün olmaması, paranın davacıdan borç olarak alınmasına rağmen ödendiği kanıtlanamadığı gerekçesiyle haksız itirazın iptali ve takibin devamına karar verilmiş ise de; dava tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'da yemin delili kesin deliller arasında sayılmıştır. Somut olayda davalı, dilekçesinde icra dosyası, takibe konu belge aslı, bilirkişi incelemesi, tanık beyanı ile birlikte açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Hal böyle olunca mahkemece, dava konusu paranın borç olarak alınmasına rağmen ödendiği kanıtlanamasa da davalı tarafın cevap dilekçesinde yemin deliline dayandığı gözetilerek davalıya yemin delili hatırlatılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, delillerin eksik değerlendirilmesi ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3985, Karar No: 2021/726, Tarih: 23.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/3985 E.  ,  2021/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanıkların zimmet suçuna ilişkin eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan düşürülme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece eylemlerin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve bu suçun ilaveli dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu kabul edilerek kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verilmiş ise de; Okul Aile Birliği Denetleme Kurulu üyesi olan sanıklara isnat edilen eylemlerin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nin 251/2. maddesinde düzenlenen denetim görevinin ihmali suçunu oluşturabileceği, anılan suçun da kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu ve suç ile hüküm tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşıldığından bu husus sonuca etkili bulunmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan "düşürülmesine" ibaresinin "düşmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan düşürülme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

2)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan düşürülme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

... İlköğretim Okulu müdürü, müdür yardımcısı, öğretmeni ve okul aile birliği yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların, okul aile birliğine ait işleri yönetmelikle belirlenen usule uygun ve düzenli yapmadıkları, birliğe ait paraların harcanmasına ilişkin belgelerin usule uygun olmadığı, gider belgesi niteliği olmayan gider makbuzları kullandıkları, bu şekilde usule aykırı giderlerin düşülmesi neticesinde okul aile birliğine intikal eden gelirler ile giderler arasında oluşan 28.404,16 TL'lik farkı zimmetlerine geçirdikleri iddia olunan somut olayda; 20/05/2008 tarihli teftiş raporunda gelir-gider farkı olan 29.234,61 TL'nin sanıklar tarafından mal edinildiği tespitinde bulunulduğu, soruşturma evresinde aldırılan 23/03/2009 tarihli bilirkişi raporunda sanıkların hesaplar arasında 28.404,16 TL açık oluşmasına sebebiyet verdikleri ve oluşan bu açığı mevzuata uygun olmayan gider makbuzları ile kapatmaya çalıştıkları yönünde görüş bildirildiği, kovuşturma evresinde aldırılan 02/04/2011 tarihli bilirkişi heyet raporunda ise gelir-gider arasındaki farkın 4.725,65 TL olduğu, bu miktarın sanıkların uhdesinde kaldığı, önceki raporda kabul edilmeyen ve sanıkların zimmetlerinde olduğu belirtilen gider makbuzlarının bir kısmının ise farklı sebeplerden gider olarak kabul edilmeleri gerektiği ve sanıkların zimmet kastıyla hareket etmedikleri, açığın düzensizlikten kaynaklandığı yönünde görüş bildirildiği ve sanık ...'nın aşamalarda alınan savunmalarında, gerekirse ödeme yaptığı şahısların isim ve adreslerini bildirebileceğini savunması karşısında; her üç raporda da sanıkların uhdesinde Birlik parası bulunduğuna ilişkin tespite yer verilmesi de nazara alınarak, son bilirkişi raporunda gider olarak kabul edilmeyen harcamalar hususunda sanıkların savunmaları alınıp, belirtilen harcamaların yapılıp yapılmadığının tespit edilmesinden, para ödendiği belirtilen şahısların tanıklıklarına başvurulmasından ve gerekirse yeni bir bilirkişi raporu alınmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10912, Karar No: 2016/4600, Tarih: 13.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/10912 E.  ,  2016/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava ve birleşen dava, tahliye ve eski hale getirme ve hor kullanma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece konusuz kalan tahliye istemi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, alacak isteminin ise 43.365 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 1.3.2001 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, davalının kira bedelini geciktirdiğini kiralananı kötü kullandığını ve akte aykırı şekilde kiralanan taşınmazda değişiklikler yaptığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/6 d.iş sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını ancak tespit raporunun bina tümüyle incelenemediği için eksik olduğunu, gerçek zararın çok daha fazla olduğunu ancak fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak tespit raporunda hesaplanan 8.500 TL nin davalıdan tahsilini ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Dava süreci devam ederken 27.08.2012 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesine 2014/247 Esas sayılı dosya ile açılan davada ; tespit edilen 46.364 TL tazminattan ... Sulh Hukuk Mahkemesince 2011/177 Esas , 2012/342 karar sayılı dosyada hükmedilen 8500 TL mahsup edildikten sonra kalan 37.865 TL olan ve davalı tarafından taşınmaza verilen zararın tazmininin talep edildiği ve ... Sulh Hukuk Mahkemesine açılan 2014/247 esas sayılı dava dosyasının 2013/27 esas sayılı dava dosyası ile birleştirildiği anlaşılmıştır. Davalı vekili; delil tespiti raporunda zarar verildiği belirtilen sundurma ve balkonun teslim sırasında da mevcut olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 8.500 TL hor kullanma tazminatının davalıdan tahsiline ve dava sırasında tahliye gerçekleştiğinden konusuz kalan tahliye istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen ilk kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm yargılamada yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda delil tespitine konu edilen hasar kalemleri gösterilmeden dava tarihinden sonra oluşan hasarlar adı altında 46.365 TL hasar tespit edildiği belirtilmiş ise de bu hasarlardan ilk tespit raporuna esas alınan zararlar ve karşılığı değerler kalem kalem açıklanmadığından mahkemece itiraza uğrayan tespit raporu doğrultusunda ayrıntılı rapor alınarak talep konusu hasar kalemleri tek tek değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gereğine işaret edilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama da yeniden keşif yapılarak alınan bilirkişi raporunda delil tespitine konu edilen hasar kalemleri gösterilmesine rağmen birim m2 hesabı yapılmamıştır. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bozma kapsamına uygun araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Mahkemece bozma ilamında belirtildiği şekilde delil tespitine konu hasar kalemlerinin tek tek değerlendirmek suretiyle m2 birim hesabı yapılması konusunda uzman bilirkişilerden denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli ek rapor alındıktan sonra karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14458, Karar No: 2022/14395, Tarih: 07.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14458 E.  ,  2022/14395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı Kanun) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ... sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.03.2022 tarihli kararı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek davacı tarafından ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik ödendiği gerekçesiyle arabulucuya başvurulduğu ve anlaşamama nedeniyle tutulan son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açıldığı, Mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporunda, ikramiye ve ilave tediye fark alacakları 2020 yılının Temmuz ayına kadar hesaplanmış ise de ücret farkı alacağının dava dilekçesindeki talep doğrultusunda 31.10.2020 tarihi esas alınarak hesaplandığı, arabuluculuk faaliyetinin ise tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirildiği, dolayısıyla ücret farkı alacağı talebinde son tutanak tarihi ile 31.10.2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kararı doğrultusunda arabuluculuk son tutanak tarihi ile 31.10.2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartı yerine getirilmediğinden bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını, hesaplamaların hatalı olduğunu, davacının ücret bordrolarına itirazda bulunmadan ödemeleri aldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk anlaşamama tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki döneme ilişkin ücret farkı alacağı talebi yönünden davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilip verilmediği hususunda toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43785, Karar No: 2015/24201, Tarih: 11.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/43785 E.  ,  2015/24201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/254330

MAHKEMESİ : İzmir 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/483 (E) ve 2013/421 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre , karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk O.. D..'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, "...müşteki ile husumetliyiz, olay günü yolda karşılaştık, mağdur bana önce kafa salladı, sonra bana hitaben;" bizim geldiğimiz memlekete niye geliyorsunuz, ne işiniz var burada, bir daha buralarda sizi görürsem vuracağım" diye cevap verdi, burası babanın memeleketi değil , dedim, o anda elini arka cebine attı, ben de bıçak çekeceğini zannederek yerdeki meyve bıçağını aldım..." yönündeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk O.. D..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden. tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6931, Karar No: 2022/13611, Tarih: 28.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6931 E.  ,  2022/13611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2010 takvim yılında sahte belge kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte belge kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 10.06.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15135, Karar No: 2020/12053, Tarih: 05.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15135 E.  ,  2020/12053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun arabasının camını kırarak içerisinden para ve eşya çaldığı ancak çalınanları iade etmediği gibi mağdurun zararını gidermediği ve zararı gidermek istediğine dair bir beyanının da olmadığının anlaşılması karşısında; iade koşulları bulunmadığı halde mağdurun zarar talebim yoktur şeklindeki beyanına dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 168/2. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.