muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16140, Karar No: 2015/19475, Tarih: 15.10.2015

Somut olayda, davalı ...'nın dernek sicilindeki adresi ... Kaymakamlığı Dernekler Büro Şefliği tarafından Eski Belediye Sarayı olarak bildirilmiş olup ... adına bu adrese çıkarılan dava dilekçesi ve tensip zaptı ekli davetiye ...Belediyesi Yazı İşleri Müdürü tarafından tebliğ alınmıştır. Davalı ... vekili 16.06.2014 tarihli yazısında, tebligat zarfı üzerindeki muhatap... Belediyesi Spor Kulubü ile bir ilgileri olmadığını belirterek sehven almış oldukları tebligatları Mahkeme'ye iade etmiştir. Bunun dışında davalı ...'ne dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davalı ...'nün bağlı olduğu ilgili federasyona müzekkere yazılarak kulübün adresinin ve en son başkanının kim olduğu sorulup taraf teşkilinin buna göre sağlanması gerekmektedir. Ayrıca 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1/8 maddesi, 8. maddesi ve 27/son maddesi ile 5216 Sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince otopark işletme görevinin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredilip devredilmediği araştırılarak ve fesih tarihi de gözönünde bulundurularak hasmın temsilcisinde hata yapılıp yapılmadığı değerlendirilip gerektiğinde davanın ... Büyükşehir Belediyesi'ne yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14487, Karar No: 2014/681, Tarih: 04.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14487 E.  ,  2014/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Danıştay 6. Dairesinin 21.05.2003 tarih, 2002/1358 Esas, 2003/3218 sayılı iptal kararından sonra idare tarafından belirlenmiş ve kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi olup olmadığının sorulması, var ise buna ilişkin belgelerin ilgili yerden getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2504, Karar No: 2019/5154, Tarih: 10.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2504 E.  ,  2019/5154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuktan neden olduğu yargılama giderlerinin “payı oranında” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sebebiyet verdiği yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan payı oranında alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması sureti ile, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/59, Karar No: 2021/8105, Tarih: 22.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/59 E.  ,  2021/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki kamyonla yerleşim yeri içinde, iki şeritli, iki yönlü, asfalt kaplama, eğimli, virajlı yolda, gündüz vakti, üç yönlü kontrolsüz (Y) kavşağa geldiği esnada, aynı istikamette arkasından gelmekte olan katılan sanık ...'in sanığın idaresindeki kamyona arkadan çarpması şeklinde meydana gelen, bir kişinin ölmesi, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile neticelenen ve meydana gelmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ve katılanlar vekilinin sanığın olayda kusurunun bulunduğuna, beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ve sair nedenlere temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 22/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23407, Karar No: 2011/22458, Tarih: 19.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/23407 E.  ,  2011/22458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Foça Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :29.06.2010
Yargıtay — Esas No: 2024/6059, Karar No: 2024/13119, Tarih: 30.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6059 E.  ,  2024/13119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/2726 D. İş

ŞİKÂYETÇİLER

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına yönelik talebin reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31044 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, diğer şüpheli ... ile şüpheli ... hakkında bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından yürütülen soruşturma neticesinde; şüpheli ... hakkında anılan suçtan kamu davası açıldığı ve Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/446 esasına kayden yargılamanın derdest olduğu, şüpheli ... hakkında ise, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeden kesinleşmesini müteakip, Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/446 esasına kayden devam eden yargılama esnasında, dosyaya gönderilen Jandarma Kriminal Laboratuvarının 26/05/2021 tarihli uzman raporunda suç mahallinde bulunan telefon kutusunun üzerinde parmak izinin tespit edildiği, bunun üzerine Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesince, Nevşehir Sulh Ceza Hakimliğinden ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılıp kaldırılmayacağı hususunda karar talep edilmesi üzerine, Nevşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/06/2022 tarihli ve 2022/2726 değişik iş sayılı kararı ile talebin reddedildiği anlaşılmış ise de,

Somut olayda, hakkında ek kovuşturmaya dair karar verilen şüpheli ...'ın alınan kriminal rapora göre suç mahallinde bulunan eşyalarda parmak izinin tespit edilmesi karşısında, şüpheli haklarında üzerine atılı suçlar bakımından kamu davası açılması için yeterli şüphenin elde edildiği, delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik talebin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, somut olayda 16.04.2021 tarihinde şikâyetçilere ait iş yerinden gerçekleştirilen hırsızlık iddiasıyla yürütülen soruşturma sonunda, şüpheli ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından delil yetersizliği nedeniyle şüpheli hakkında Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.04.2021 tarihli ve 2021/2801 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, bu kararın şüpheliye ve müştekilere tebliğ sonrası itiraz edilmeksizin kesinleştiği, aynı olayla ilgili ... hakkında dava açılan ile ilgili Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli ve 2021/446 Esas sayılı duruşma ara kararında şüpheli ... hakkında verilen ek takipsizlik kararının Jandarma Genel Komutanlığı Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvarı Amirliğinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/12304 Evrak kayıt numaralı raporu gereğince kaldırılıp kaldırılmayacağına dair karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, şüpheli hakkındaki ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına yönelik talebin reddine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında ve Jandarma Genel Komutanlığı Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvarı Amirliğinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/12304 Evrak kayıt numaralı raporuna göre, şüpheli ...'ın olay yerinde bulunan telefon kutusunun üzerinde parmak izinin tespit edilmesi karşısında, şüpheli haklarında üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından kamu davası açılması için yeterli şüphenin oluştuğu ve delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına yönelik talebin kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Nevşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/2726 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dava dosyasının itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5461, Karar No: 2014/5922, Tarih: 08.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/5461 E.  ,  2014/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten adam öldürmeye teşebbüs etme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2, 53/1, 54/1 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın, bıçakla mağdura saldırıp, mağduru sol meme üst ve umbilikus bölgesinden ayrı ayrı göğüs ve batın boşluğuna nafiz toplam iki bıçak darbesiyle kalp sağ ventrikülde ve ince bağırsak serozasında yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13468, Karar No: 2016/6558, Tarih: 25.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/13468 E.  ,  2016/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, 29.03.1991 varide tarihli giriş bildirgesi ile 22.06.1987 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak tescil edildiği, 22.06.1987-19.11.1991, 04.03.1997-30.12.1997 ve 16.03.2000-30.06.2010 tarihleri arası vergi kaydının, 02.03.2004-07.02.2008 tarihleri arası oda kaydının ve 22.09.2006-26.02.2014 tarihleri arası sicil kaydının bulunduğu, Kurumca 14.04.2014 tarihine kadar 22.06.1987-30.06.2010 tarihleri arası sigortalı kabul ediliyorken, aynı tarihli kurum işlemi ile 22.06.1987-19.11.1991, 04.03.1997-30.12.1997 ve 16.03.2001-30.06.2010 tarihleri arası olacak şekilde sigortalılığın güncellendiği, Kurumdan gelen yazı cevabına göre, 19.11.1991-03.03.1997 tarihleri arası sigortalılık süresi için primlerini 1997 affı ile ödediği anlaşılmaktadır. Davacı iş bu dava Kurum tarafından sigortalılığı iptal edilen sürelerde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edilmesi gerektiğinin tespitini istemiş, Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde, 19.11.1991-03.03.1997 ve 30.12.1997-16.03.2001 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının vergi, oda veya sicil kaydı olmayan 20.11.1991-03.03.1997 ve 31.12.1997-16.03.2001 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 öncesi uyuşmazlık süresi ile ilgili olarak davanın yasal dayanaklarından olan ve 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24’üncü ve 25’inci maddelerinde kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler, meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya

5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01.10.2008 öncesi uyuşmazlık süresi ile ilgili olarak davanın yasal dayanaklarından olan ve 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24’üncü ve 25’inci maddelerinde kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler, meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya

başladıkları tarihten itibaren zorunlu sigortalı sayılmış iken, anılan maddelerde 2229 sayılı Kanun ile yapılan ve 04.05.1979 günü yürürlüğe giren değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, kendi adına ve hesabına çalışma olgusu sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir. Daha sonra, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunla değişik 1479 sayılı Kanunun 24’üncü maddesinin (1) numaralı bendinin (a) ve (h) fıkralarında, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanların zorunlu sigortalı kabul edilebilmesi için, esnaf ve sanatkârlar gibi ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar yönünden vergi kaydı, gelir vergisinden bağışık olanlar yönünden kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı bulunma koşulu getirilmiş; anılan madde 22.03.1985 günü yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla bir kez daha değiştirilip kapsam genişletilerek, gerçek veya götürü usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar (vergi kaydı bulunanlar) veya esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı bulunanlar ya da kanunla kurulu meslek kuruluşunda usulüne uygun kaydı olanlar zorunlu sigortalı olarak kabul edilmiş, anılan düzenleme 4956 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar geçerliliğini korumuştur. 4956 sayılı Kanunun 14’üncü maddesiyle değiştirilen hükümle zorunlu sigortalılık kapsamına yalnızca, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi yükümlüsü olanlar alınmış, gelir vergisinden bağışık tutulanlar yönünden ise Esnaf ve Sanatkâr Sicili ile birlikte aynı zamanda kanunla kurulu meslek kuruluşuna yöntemince kayıtlı bulunma koşulları getirilmiştir.

1479 sayılı Kanunda, 506 sayılı Kanunun 79. maddesine paralel geçmişe yönelik sigortalılık tesciline imkan veren yasal düzenleme bulunmadığından anılan sigortalılık niteliğine sahip olunmadığı döneme ait prim borçlarının daha sonraki tarihlerde Kurumca hatalı olarak geriye dönük tahsil edilmesi de ilgiliye zorunlu sigortalılık hakkı kazandırmaz. Ancak ödemelerin icra takibi sonucu gerçekleştiği veya 06.03.1992 günü yürürlüğe giren 3780 sayılı Kanun ile 16.05.1997 tarihinde yürürlüğe giren 4247 sayılı Kanun hükümleri (af) kapsamında yatırıldığı hallerde, Medeni Kanunun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kuralları çerçevesinde, Kurumun geçmişe yönelik prim borçlarını tahsil edip uzun süre nemalandırmasından sonra, anılan döneme yönelik sigortalılığın iptalinin iyiniyetle bağdaşmayacağı gözetilerek, geçmişe yönelik prim ödemelerinin kapsadığı sürenin isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak kabulü gerekir.

Somut olayda; Kurum yazısında davacının 4247 sayılı Yasa (1997 affı)kapsamında 19.11.1991-03.03.1997 tarihleri arasındaki primleri ödediği belirtildiğinden, bu dönem yönünden 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı sayılabileceğinden mahkeme kararı yerindedir. Dava konusu 31.12.1997-16.03.2001 tarihleri arası dönem yönünden ise 4247 sayılı Yasa kapsamında yaptığı prim ödemeleri ve 04.03.1997-30.12.1997 tarihleri arası zorunlu sigortalı olduğu döneme ilişkin prim ödemeleri dışında ilk prim ödemesini takip eden ay başından itibaren prim ödemelerinin karşıladığı süre kadar isteğe bağlı sigortalı kabul edilebileceği dikkate alınmalıdır. Ayrıca, İB formunda davacının vergi kaydı 16.03.2001 tarihinde başladığı bildirilmiş ise de vergi dairesinden gelen cevapta

16.03.2000 tarihinde başladığı belirtilmektedir. Bu nedenle 16.03.2000 -16.03.2001 tarihleri arası dönem yönünden davacının vergi kaydı olup olmadığı araştırılmalı, olması halinde bu dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı kabul edilebileceği nazara alınmalıdır.

Yine Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18094, Karar No: 2016/6660, Tarih: 31.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18094 E.  ,  2016/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 17 parsel sayılı taşınmazına, komşu 16 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalı tarafından ağaç dikilmek suretiyle müdahale edildiğini, öte yandan davalının bu ağaçların ürününü toplamak suretiyle gelir elde ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yaptırdığı ölçüm doğrultusunda taşınmazı kullandığını, ecrimisil talebinin yerinde olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 152.93.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5029, Karar No: 2017/7118, Tarih: 02.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5029 E.  ,  2017/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 14/06/2006-31/07/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının, davalı Belediye'de 14.06.2006 – 31.07.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının davalı Belediye'de 14.06.2006 – 31.07.2006 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; talep edilen dönemde davalı Belediye tarafından davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, ancak davacının davalı Belediye'de 17.05.2005 – 14.06.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, dönem ve ücret bordrolarının dosya arasına alınmadığı, bordro tanıklarının dinlenilmediği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan; davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kuruma hizmet bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir.

Somut olayda ise; davalı işyerinin bir kamu kuruluşu olduğu dikkate alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.