muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11252, Karar No: 2024/15848, Tarih: 05.12.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının dava tarihinden geriye doğru 5 yılı aşan taleplerinin zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini, davacının ifa ettiği görev itibarıyla dava dilekçesinde iddia edildiği gibi devamlı surette radyasyona maruz kalmasının söz konusu olmadığını, mevzuat hükümlerine göre ... ve ... yayan işlerdeki çalışmalarının fiilen ve sürekli olması gerekirken süreklilik arz etmediğini, bu nedenlerle İdarenin yapmış olduğu işlem ve eylemlerin hukuka uygun olduğunu, talep konusu kısa çalışma priminin hak edilmesi konusunda da gerekli koşulların oluşmadığını, İdarece tüm ödemelerin eksiksiz olarak yapıldığını, bu alacaklar için hükmedilen faiz türü ve faiz başlangıç tarihinin de hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm dosya içeriğine göre davacının Yönetmelik kapsamında olduğu tespit edilerek karar doğrultusunda bilirkişiden denetime elverişli hesap raporu alındığı, davacının hüküm altına alınan ve ödendiği davalı yanca ispatlanamayan alacaklara hak kazandığı ve alacakların zamanaşımına uğramadığı, faiz tür ve başlangıç tarihlerinde hata bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak ve resen dikkate alınacak nedenlerle davanın reddine karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının görev ve çalışma şartlarının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve buna bağlı olarak da fazla çalışma ve kısa prim alacaklarına hak kazanıp kazanamayacağı ve şua iznine hak kazanıp kazanmadığının tespiti hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41 ve 63 üncü maddeleri ile Yönetmelik'in 1 vd. maddeleri.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41 ve 63 üncü maddeleri ile Yönetmelik'in 1 vd. maddeleri.

3. 3153 sayılı ..., ... ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun'un 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'la eklenerek 30.01.2010 tarihinde yürürlüğe giren ek 1 inci maddesi, 5.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık hizmetlerinde İyonlaştırıcı ... Kaynakları ile Çalışan Personelin ... ... Limitleri ve Çalışma Esasları Hakkında Yönetmelik'in 1 vd. maddeleri, ... Güvenliği Yönetmeliği'nin 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4850, Karar No: 2013/17596, Tarih: 24.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4850 E.  ,  2013/17596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.11.2012
Yargıtay — Esas No: 2017/5215, Karar No: 2017/12039, Tarih: 23.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5215 E.  ,  2017/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde alt işveren ... nezdinde boru ustası olarak 20.02.2004 tarihinden itibaren çalışmakta iken iş sözleşmesinin 16.11.2009 tarihinde haklı bir sebep olmaksızın ve bildirim sürelerine riayet edilmeksizin feshedildiğini, davacının alacaklarından davalının alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu beyan ederek davalıdan kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının rafineri işçisi olmadığını, muhtelif ihaleler kazanan Bozkurt Ticaret (...) adlı firmanın işçisi olduğunu, hizmet akdini bu firmayla yaptığını, davacının işvereninin bu firma olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ihalenin belirli sürelerle yapıldığını, bu nedenle davacının belirsiz süreli çalışmadığını kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç Bilgisi Sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Temyize konu davada, davacı dava dilekçesinde, aylık net 720,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı ücret iddiasını kabul etmediklerini beyan etmiştir. Hdc kaydında ise Kasım 2009 döneminde brüt 697.83 TL sigorta matrah bildiriminin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları metal işçisi olarak çalışan davacının 800,00-900,00 TL ücret aldığını beyan etmişlerdir. Mahkemece ücretin belirlenmesine ilişkin emsal ücret araştırması yapılmamış, davacının 720,00 TL net ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplanan dava konusu alacaklar hüküm altına alınmıştır. Ancak davalı aleyhine seri nitelikte açılan ve temyiz incelemesi aynı gün yapılan dosyalarda davacı ile aynı işi yapan işçi ücretleri arasında farklılık ve çelişki olduğu ve bu çelişkilerin giderilmesi gerekçesiyle kararların bozulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Mahkemece davacı işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç Bilgisi Sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı neticeye göre tüm deliller ve emsal dosyalardaki işçi ücretleri de yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4051, Karar No: 2009/7169, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4051 E.  ,  2009/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi, ... Köyünde zilyetliğinde bulunan taşınmazın 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre 2005 yılında yapılan ve 31.05.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastro çalışmalarında orman sınırları içine alındığını belirterek orman sınırları dışına çıkarılması istemi ile 6 aylık askı ilan süresi içinde dava açmıştır. Yargılama sırasında tesis kadastrosu yapılmış ve konusu yerler ile etrafına 308 ada 1 parsel numarası verilmiştir. Mahkemece çekişmeli taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olması nedeni ile davanın kısmen kabulüne, ... bilirkişi krokisinde belirtilen 1820.76 m2'lik taşınmazla ilgili olarak orman kadastro çalışmasının iptaline, bu taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına, davalı Bakanlığa yönelik davanın ise vazgeçme nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6 aylık ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

Dava, 6 aylık ilan süresi içinde açılan orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamından ... ... Köyünde yapılan orman kadastro çalışmasına çok geniş yüzölçümlü olarak orman sınırları içine alınan taşınmazın çeşitli bölümlerine gerçek kişiler tarafından çok sayıda dava açıldığı ve mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyaları daireye gönderilmiş, Dairemizin değişik tarihlerdeki iade kararları ile tüm dosyalarda dava konusu olan taşınmazların orijinal memleket haritası üzerinde kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle bulundukları yerlerin gösterilmesi istenmiş ve mahkemenin 2005/375 (Dairemizin 2009/4067) sayılı dosyası klavuz dosya kabul edilerek bu dosya üzerinde iade gereği uzman orman ve fenni bilirkişiler tarafından yerine getirerek orijinal memleket haritası üzerinde (kadastro paftası ile çakıştırılmış olarak) çekişmeli taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Orman kadastrosuna itiraz davasının yargılaması sırasında ... Köyünde 2006 yılında tesis kadastrosunun yapıldığı, 2004 yılında orman kadastro sınırları içine alınan ve bazı bölümleri hakkında orman kadastrosunu itiraz davaları devam eden taşınmaza 308 ada 1 parsel numarası verilerek ve yüzölçümü de 31.714.344.44 m2 olarak hesaplanıp tesbit tutanağı düzenlenmeden 3402 Sayılı Yasanın 22/4 maddesi gereğince işlem yapılarak tapu kütüğüne aktarılarak 02.06.2006 tarihinde tapu siciline orman niteliği ile tescil edildiğinden davaya konu taşınmazın bulunduğu yer 308 ada 1 sayılı parselin kadastro çapı içinde gösterilmiştir. Bu memleket haritası üzerinde yapılan incelemede, kadastro paftasında ada parsel numarası verilerek şahıslar adına tesbit edilen taşınmazların bir bölümünün memlekete haritasında açık renkli alanda kaldıkları ancak sık olarak ibreli ve yapraklı ağaç rumuzunun bulunduğu, yeşile ... alanlarda ise kısmen 5-20 metre boyunda kısmen de 0.5- 2 metre boyunda ... ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği, bir kısmında ise orman ağaçlandırma sahası olarak yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

"6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde orman içi açıklıkların özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği belirtilmiştir. 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" , aynı yönetmeliğin 26/j maddesinde ise "orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı", aynı medenin 2.fıkrasında ise "orman rejimine girmiş olan bu gibi yerlerin komisyonlarca herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olmasının bu yerlerin orman olma vasfını kaldırmayacağı" konusunda hükümler öngörülmüştür.

Hükme esas alınan uzman orman bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda bu dosyada davaya konu taşınmazın eski tarihli memleket haritasında açık renkli alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu, açıklanmakta ise de, uzman bilirkişilerce yapılan orijinal memleket haritası üzerindeki işaretlemede çekişmeli taşınmazın ibreli ağaç rumuzlu alanda gösterildiği, 4 yönden tahdit içindeki ormanlık alan ile çevrili olduğu, memleket haritasında bu alanda ibreli ve yapraklı ağaç rumuzlarının bulunduğu, açık renkli alanda dahi memleket haritasında ibreli ağaç rumuzlu alanda yer aldığı, çekişmeli taşınmazın ormanlık alanın devamı niteliğinde bulunduğu, eğiminin yüksek olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi gereğince orman içi açıklık niteliğinde bulunduğu ve orman sayılan yerlerden olduğu, ayrıca davacının 6831 Sayılı Yasanın 11/1 maddesinde anılan ve orman kadastrosuna itiraz davası açmanın koşulu olan "hak sahipliği"ni de kanıtlayamadığı anlaşıldığından çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olması nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kabulü yolunda kurulan hüküm doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 30/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13139, Karar No: 2013/11971, Tarih: 02.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13139 E.  ,  2013/11971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre asıl ve birleşen dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazların tapu kaydının iptalinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 5.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 5. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15001, Karar No: 2020/7133, Tarih: 07.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/15001 E.  ,  2020/7133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte bozma ilamında gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ...ve ...’ye karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müştekiler ...ve ...’ye karşı hırsızlık suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müştekiler ...ve ...’ye karşı hırsızlık suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda suça sürüklenen çocukların müşteki Selahattin Kesti’ye ait iş yerinden 10,00 TL, müşteki ...’nin iş yerinden 50,00 TL çaldıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçlarının konusunu oluşturan malların değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8685, Karar No: 2015/4157, Tarih: 06.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8685 E.  ,  2015/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 16/04/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekilleri ve davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı ...'nun temyiz itirazları yönünden;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, öğretmen olup halen görevlerini ifa ettiklerini, bugüne kadar haklarında herhangi bir adli veya idari soruşturma açılmadığını, 13/02/2012 tarihli yeni akit gazetesinde yer alan "..." başlıklı haberde ve habervakit.com adlı internet sitesinde isimleri de verilerek kendileri hakkında ithamda bulunulduğunu, sarfedilen sözlerin kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek, uğradıkları zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, dava konusu haberde davacıların kişilik haklarına saldırı amacı güdülmediğini, haberin dava dışı milletvekili hakkında yapıldığını, ayrıca davalı ...'nun sorumlu yazı işleri müdürü olduğunu ve hakkında dava açılamayacağını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, haber içeriğinin gerçekliği kanıtlanamadığından, davacıların kişilik haklarına saldırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesinde süreli ve süresiz yayınlarda hukuki sorumlular düzenlenmiştir. Buna göre süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, yayın sahibi tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. Davalı A.. K.. sorumlu yazı işleri müdürü olup, 5187 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre hukuken sorumluluğu bulunmamaktadır.

Şu durumda, davalı A.. K.. hakkındaki istemin taraf sıfatı yokluğundan reddi yerine işin esasının incelenmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Diğer davalıların temyiz itirazları yönünden;