muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3777, Karar No: 2020/3399, Tarih: 02.07.2020

Anılan yönetmeliğin 214. maddesinde ise "Elektronik ortamda hazırlanan hüküm, hükme katılan başkan ve hâkimler ile zabıt kâtibi tarafından güvenli elektronik imza ile imzalanarak Uyap veri tabanında saklanır. Ayrıca hükmün çıktısı hükme katılan başkan ve hâkimler ile zabıt kâtibi tarafından imzalanıp mahkeme mührüyle mühürlenerek karar kartonunda muhafaza edilir" hükmü öngörülmüştür.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; tefhim edilen kısa kararda davanın kabulüne karar verilmiştir. Uyapta kayıtlı gerekçeli kararda “...Mahkememizce yapılan yargılamada tüm davalılara davetiye tebliğ edilmiş , ancak buna rağmen yargılamaya gelmemiş ve her hangi bir itiraz yada beyanda da bulunmamışlardır.Dava konusu taşınmazın tapu kaydı celp edilmiş ve incelenmesinde murisin soy isminin "..." olarak yazılı olduğu görülmüştür.Yetkisiz mahkemece ... ile ... in aynı kişi olup olmadığı hususunun tespiti için emniyet müdürlüğüne müzekkere yazılmış olduğu , emniyet müdürlüğünden gelen cevabi yazıda , muhtarlıkta kayıt bulunmadığından araştırma yapılamadığının bildirildiği anlaşılmıştır.Dosyanın incelenmesinde, tapu kaydının fotoğraflı olduğu, yine dosyada fotokopisi bulunan düzenleme şeklindeki vasiyetnamede murisin resminin bulunduğu, fotoğrafların aynı şahsa ait olduğu gözlemlenmiştir.Bu itibarla , tüm dosya kapsamına göre, açılan davanın kabulüne karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. HÜKÜM: Yukarıda anlatılan delil,

gerekçe ve taktire göre; 1-Açılan davanın kabulü ile muris ... in tapu kaydında "..." olarak kayıtlı bulunan soy adının "..." olarak DÜZELTİLMESİNE,” şeklinde gerekçe ve hüküm yazıldığı, dosya kapsamındaki ıslak imzalı gerekçeli kararda ise “...Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde, gerekli belgelerin toplanması gerektiğini, davanın kabulüne karar verilmesi halinde yargılama gideri ile ücreti vekaletin müvekkil idareye yükletilmemesini savunmuştur. Dava konusu taşınmazın tapu kaydı, davacıya ait nüfus kayıt örneği celp edilmiş ve incelenmiştir. Mahkememizce ... nüfus müdürlüğüne ve emniyet müdürlüğüne yazılan müzekkere cevaplarından, yapılan araştırma sonucunda 1953 doğumlu ... ve ...’den olma ... isimli birisinin olmadığı, ... ve ...’den olma, 15/04/1952 doğumlu ... isminde tek bir kayda ulaşıldığının bildirildiği görülmüştür. Davacı tarafından mahkememize sunulan nüfus cüzdan fotokopisi ve nüfus cüzdanı incelenmiş, fotoğrafların huzurdaki davacıya aynen benzediği görülmüştür. Bu itibarla tüm dosya kapsamına göre, açılan davanın kabulüne karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. HÜKÜM: Yukarıda anlatılan delil, gerekçe ve taktire göre; 1-Açılan davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... ada, ... parselde kayıtlı 12 no’lu bağımsız bölüm kaydında hataen 15/04/1953 olarak yazılı bulunan doğum tarihinin, “ 15/04/1952” olarak DÜZELTİLMESİNE, şeklinde gerekçe ve hüküm yazıldığı anlaşılmıştır. Islak imzalı gerekçeli kararın dosya kapsamına uygun olup, uyap ortamındaki kararın ise dosya kapsamıyla ilgisinin bulunmadığı, böylece dosya kapsamında gerekçeleri ve hükümleri birbirinden farklı ve çelişkili iki kararın mevcut olduğu anlaşılmakta olup, mahkemelere güven ilkesini de zedeleyen bu durum karşısında anılan yasal düzenlemelere göre kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre ise; doğum tarihi tapu kaydında bulunması zorunlu bilgilerden olmayıp bu hususta düzeltme istenemeyeceğinin, ancak “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince bir tespit hükmü kurulabileceğinin gözetilmesi gerekirken düzeltme şeklinde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Davalının değinilen yönlerden yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 02.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9171, Karar No: 2007/14597, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9171 E.  ,  2007/14597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı şirkete 28.11.2002 tarihinde elden 2.000.000.000 TL borç para verdiğini, şirket yetkilisinin şirkete ait kartvizitin arkasına bu parayı aldığını yazarak imzalayıp kendisine verdiğini, borcun ödenmediği gibi icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacıya inşaat malzemesi satıp karşılığında senet aldıklarını, senedin protesto çekilmesi için bankaya verildiği sırada davacının kısmi ödeme yapmak istemesi nedeniyle bu paranın alındığına dair kartvizitin arkasına yazılarak davacıya verildiğini, geri kalan borcu ödeyince de senedin davacıya iade edildiğini, davacıdan borç almadıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava karz akdine dayalı itirazın iptali davasıdır. Davacı davalı şirketin kaşesi ve şirket yetkilisinin imzası bulunan ve “ 28.11.2002 de ...’dan 2.000.000.000 TL aldım.” yazısını içeren belgeye dayanarak davalı şirkete borç para verdiğini iddia ederek bu davayı açmıştır. Bu belgede davacının borç verdiğine dair bir ibare bulunmadığı gibi davalı bu belgenin davacının senede bağlı borcuna karşılık kısmi ödeme nedeniyle verildiğini savunmuştur.Davacı tarafından dayanılan belge makbuz niteliğinde olup davacı tarafından yapılan ödemenin borç verildiğini göstermez. Ancak bu belge yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Mahkemece yeminle dinlenen davacı tanığı ... ifadesinde; şirket

2007/9171-14597

yetkilisinin davacıdan borç istediğini,bu parayı vermek için gittiğinde davalıdan senet istediğini, ancak davalının senedin bankada olduğunu söyleyince parayı vermediğini,sonra 2.000.000.000 TL götürüp ödeme yapınca bu kartviziti aldığını söylemiştir. Ayrıca bankadan gelen cevabi yazıdan da davacının davalıya 2.165.000.000 TL bedelli senetten dolayı borçlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı borç verdiği iddiasını kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı dava dilekçesinde “v.s. yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacı tarafa belge ile borç para verdiği iddiası hakkında davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun hüküm tesisi gerekirken ispat külfeti ters tarafa yükletilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 04.12.2007 peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 4.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/60, Karar No: 2013/369, Tarih: 29.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/60 E.  ,  2013/369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında temyize konu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 142 ada 2 parsel sayılı 12.070,67 ve 171 ada 2 parsel sayılı 602,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca ... adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 142 ada 2 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçlarının ..., ..., ..., ... ve ...'ın kullanımında olduğu, 171 ada 2 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçlarının ise ...'ın kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka dayanarak miras bırakanları .... adına kullanım şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 142 ada 2 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine, parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ...'ın mirasçılarının veraseten iştirak halinde kullanımında olduğu hususunun yazılmasına, çekişmeli 171 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...'ın temyiz itirazlarının 171 ada 2 parsel ile 142 ada 2 parsellere yönelik olduğu anlaşılmaktadır:

a) Davalı ..., çekişmeli 171 ada 2 parsel sayılı taşınmazda lehine zilyetlik şerhi verilen kişi olup mahkemece 171 ada 2 parselin tespit gibi tesciline karar verilmekle davalı ... aleyhine yeni bir hukuki durum oluşturulmamıştır. Davalının hükmü temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı ...'ın 171 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

b) Davalı ...'ın 142 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 142 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6152, Karar No: 2012/5301, Tarih: 08.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6152 E.  ,  2012/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4459, Karar No: 2010/6146, Tarih: 12.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/4459 E.  ,  2010/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/12/2005 gün ve 2005/399 Esas, 2005/609 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dosya Yargıtay C.Başsavcılığının tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 237, 238 ve 260. maddeleri gereğince suçtan zarar gören, 06.05.2003 günlü beyanında şikayetçi olduğunu bildiren müşteki Fatma ...’nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu nazara alınarak yokluğunda verilen hükmün tebliğinin gerektiği; ancak dosyada tebligat yapıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından varsa eklenmesi, aksi takdirde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ve verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11988, Karar No: 2008/10893, Tarih: 21.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/11988 E.  ,  2008/10893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/10031, Karar No: 2012/21463, Tarih: 11.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10031 E.  ,  2012/21463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Katılan hazine vekilinin adresinin gerekçeli kararın tebliğ edildiği adres olmaması nedeniyle 11/05/2011 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine ve süresinde verildiğinin kabulüyle yapılan temyiz incelemesinde;

1. Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.03.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın 2005 takvim yılında alt ve üst nüshaları farklı düzenlenmiş faturalarla, yine bu yıla ait sahte faturaları kullandığının ileri sürülmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından atılı suça konu faturaları düzenlediği ileri sürülen Uysalsan Petrol Ürünleri ve Isı Cih. San. Tic. AŞ çalışanları hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açılmışsa söz konusu dava dosyası getirtilip incelendikten, gerekli görüldüğü taktirde ilgili firmanın çalışan ve yöneticileri dinlendikten sonra, sanığın ilgili yıla ait incelemeye esas olabilecek tüm defter ve belgeleri getirtilip, dosya içerisinde bulunan ve eksik inceleme neticesinde alınan 16.04.2010, 22.10.2010 ile 07.04.2011 tarihli bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilecek şekilde somut verilere dayanan yeni bir bilirkişi raporu alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yetersiz ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13112, Karar No: 2014/2186, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13112 E.  ,  2014/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2012/551-2013/133

Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/04/2013 tarih ve 2012/551-2013/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı sigorta şirketine sigortalı olan kayısı ağaçlarının meydana gelen don olayı nedeniyle zarar gördüğünü, zarardan dolayı davalıya ihbarda bulunmasına rağmen poliçe kapsamında herhangi bir zarar bulunmadığı gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, Yazıhan Sulh Hukuk Mahkemesi'nce yapılan tespit sonucunda, zararının poliçe kapsamında kaldığının ve davalı sigorta şirketi tarafından 14.592 TL ödenmesi gerektiğinin belirlendiğini ileri sürerek, 14.592 TL’nın zararın meydana geldiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar anındaki meyvelerin yetişme evresinin çiçeklenme dönemi olarak tespit edildiğini ve bu nedenle zararın teminat kapsamında olmadığından davacıya ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu don olayının ağaçların çiçeklenme dönemini tamamlayıp meyveye döndüğü dönemde meydana geldiği kanaatine varıldığı, devlet destekli bitkisel ürün sigortası genel şartlarının B.7 maddesinde hasar tespit dosyası tekemmül ettirilerek kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceğinin belirlendiği, taraflar arasında düzenlenen poliçede ürünün son hasat tarihi 10.08.2010 olarak belirlendiği, ürünün ilk hasat tarihi, son hasat tarihi ve dava tarihi dikkate alınarak hasat tarihlerinin ortasında bir tarih olan 30.07.2010 tarihinin faizin başlangıcına esas alındığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 14.592 TL'nın 30 Temmuz 2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesinde don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olan bilirkişi raporuna göre don hasarı, çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada meydana gelmiş olup, riziko doğru olarak teminat içinde kabul edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davalı vekili rapora itirazında riziko sonrası poliçelerin zeyil edildiğini ve sigortalıya prim iadesi gerçekleştiğini bu durumun da tazminatın hesabında dikkate alınması gerektiğini savunmuştur. Ancak, mahkemece bu savunma üzerinde hiç durulmamıştır. O halde davalı vekilinin tazminatın belirlenmesine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile savunmasında geçen poliçe zeyilleri getirtilip içeriği, somut olayla bağlantısı, iade edildiği iddia edilen primin tazminat hesabından mahsubunun gerekip gerekmeyeceği hususları üzerinde durulması, gerektiğinde, bu yönüyle ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4139, Karar No: 2015/8236, Tarih: 10.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4139 E.  ,  2015/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde onyedi yaşı içerisinde bulunan mağdureyi bıçak zoruyla hürriyetinden yoksun kılan sanık hakkında TCK'nın 109/3-f. maddesinin uygulanmaması aynı Kanunun 109/3-a. maddesinin tatbik edilmesi ve suç tarihinde çocuk olan mağdurenin ruh sağlığı raporunun alınması için sevk edildiği kurulca yapılan muayene tarihinde onsekiz yaşını doldurması nedeniyle ruh sağlığıyla ilgili raporu tanzim eden heyette çocuk psikiyatri uzmanının bulunmaması sonucu etkili görülmediğinden, sanık hakkında koşulları oluştuğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ise karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7366, Karar No: 2011/11684, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7366 E.  ,  2011/11684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi), davalı alacaklı tarafından kendisinin eşi olan dava dışı borçlu aleyhine Dörtyol İcra Müdürlüğünün 2007/1976 sayılı dosyasından yürütülen takipte, 27.1.2009 tarihinde uygulanan haciz işleminde, borçlu ile ilgisi bulunmayan kendisine ait işyerindeki menkullerin haczedildiğini, borçlu eşi ile aralarında mal ayrılığı sözleşmesi bulunduğunu ve dava konusu mahcuzların kendisi tarafından işyerinde kullanılmak üzere ağabeyinden kiralandığını ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; mahcuz iki adet klima dışındaki malların borçluya ait olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 27.1.2009 tarihinde haczedilen iki adet ... Marka Salon Tipi klima yönünden davanın kabulüne, diğer mahcuzlar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

İİK’nun 96 ve 97.maddelerine göre, istihkak davası açma hakkı kural olarak, haczedilen malda mülkiyet veya rehin hakkı

olduğunu ileri süren 3.kişiye aittir. (İİK’nun 96/1-97/9) Ancak, istihkak davasının yasaya konuluş amacının, haczedilen şey üzerinde, alacaklıya karşı daha üstün bir hak ileri süren kişinin hakkını korumak olduğu göz önünde tutularak, buradaki mülkiyet ve rehin sözcüklerinin sınırlandırıcı olmadığı diğer ayni haklara, tapuya şerh verilmiş kişisel haklara, finansal kiralama sözleşmesinden vs. doğan haklara dayanılarak istihkak davası açılabileceği Yargıtay kararlarında ve öğretide kabul edilmektedir.

İstihkak davacısının haczedilen şey üzerinde bu nitelikte bir hakkı yoksa davacı sıfatı da yoktur.

Somut olayda, davacı 3.kişi dava dilekçesinde, yukarıda yazılı haklara değil, dava konusu tüm mahcuzları kendi işyerinde kullanılmak üzere dava dışı kişiden (ağabeyinden) kiraladığını belirterek kiracılık sıfatına dayanmıştır.

Bu durumda, mahkemece, kiracılık hakkına dayanan davacı 3.kişinin aktif dava ehliyeti (husumet) res'en nazara alınarak, davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 5.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.