muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5605, Karar No: 2010/9881, Tarih: 28.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5605 E.  ,  2010/9881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :10.03.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 28.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7799, Karar No: 2013/12725, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7799 E.  ,  2013/12725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2013 gün ve 2010/101 Esas, 2013/135 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... Mahmude Uçar vekili ve sanık müdafileri tarafından istenilmesi ve incelemenin de sanık müdafileri tarafından duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden 27.11.2013 ... günü saat 13:30 'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaâ dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.12.2013 ... günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yüzüne karşı verilen hükmü kanuni sürede verdiği süre tutum dilekçesiyle temyiz edip, gerekçeli kararın kendisine tebliğini isteyen katılan... vekiline gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, gerekçeli kararın katılan... vekiline tebliği ile buna ilişkin tebligat belgesinin, ayrıca verildiği takdirde gerekçeli temyiz dilekçesinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

05.12.2013 tarihinde verilen işbu karar 11.12.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2013/29601, Karar No: 2014/18423, Tarih: 30.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29601 E.  ,  2014/18423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz ysa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle,hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9260, Karar No: 2009/6646, Tarih: 11.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9260 E.  ,  2009/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,5.9.1990-4.1.1995 tarihleri arası SSK'lı çalışmalarının iptali ile ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 5.9.1990-4.1.1995 tarihleri arasında da l479 sayılı Yasa'ya tabi BağKur sigortalısı olduğunun tesbiti ile aynı süredeki 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılıklarının iptalini istemiştir.

Mahkemece yetersiz bilirkişilerin görüşü doğrultusunda istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazı ve belgelerden, davacının Bağkur sigortalısı olarak 29.6.1983 tarihinde tescilinin yapıldığı, vergi kaydının l.6.l983- l9.4.l984, l.l0.l986-5.9.l990, 10.10.1990-12.11.1991 tarihleri arasında olduğu ve tekrar 20.1.1995 tarihinden başlayarak devam ettiği, oda kaydının 31.3.1982 tarihinden, sicil kaydının ise 27.12.1984 tarihinden itibaren aralıksız devam ettiği, davacının 5.9.1990- 4.1.1995 tarihleri arasında aralıklı olarak toplam 472 günlük 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmalarının bulunduğu, önceleri davacıyı 9.6.1983- 19.4.1984 tarihleri arasında ve 22.3.1985 tarihinden itibaren aralıksız 1479 sayılı Yasa'nın Bağkur sigortalılığını kabul eden ve buna göre de primleri tahsil eden kurumun 2007 yılında 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı çalışmalarının bulunması ve vergi kaydınında bulunmadığı gerekçesi ile davacıyı l.6.l983- l9.4.l984, 22.3.l985- 5.9.l990 tarihleri arasında ve tekrar 5.l.l995 tarihinden itibaren sigortalı saydığı görülmüştür.

Uyuşmazlığın bulunduğu l990- l995 tarihleri arasında yürürlükte bulunan l479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi uyarınca sigortalılık için vergi meslek kuruluşu ve sicil kayıtlarından birinin bulunması yeterlidir.

Davacının 12.11.1991-20.1.1995 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmasa da oda ve sicil kayıtlarının bulunduğu görülmektedir. Kayıtlar vergi kaydının bulunmadığı dönemde de davacının kendi nam ve hesabına çalışmasının bulunduğunun yasal karinesidir.

Öte yandan her iki sigortalılığın çakışması halinde önceden başlayarak devam eden sigortalılık asıl sigortalılıktır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2001/21-627-659, 2005/21-389-430 ve 2008/21-472-491 sayılı kararlarında bu durum özellikle vurgulandığı gibi 5510 sayılı Yasa'nın 53/1.maddesinde de ilk önce başlayan sigortalılık ilişkisinin esas alınacağı açıkca belirtilmiştir. Bu durumda önceden başlayarak devam eden sigortalılık l479 sayılı Yasa'ya tabi Bağkur sigortalılığı olduğuna göre davacının 5.9.1990-5.1.1995 tarihleri arasında da 1479 sayılı Yasa'nın Bağkur sigortalısı olması gerektiği ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutularak istemin kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi usul ve yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 11.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26099, Karar No: 2019/6079, Tarih: 19.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/26099 E.  ,  2019/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/03/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 01.10.2004-30.10.2014 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde çalıştığını, iş akdini haklı nedenle feshettiğini, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını, yurt dışı ve şehir dışı seferlerine ilişkin harcırahlarının ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına ve hafta tatilleri ile genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretleri ile maaş ve harcırah alacaklarının tashiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdini ihbar öneline uymaksızın kendisinin feshettiğini, tüm maaşlarının gününde ödendiğini, başka bir işyerinde çalışmak için iş akdini feshettiğini, iş akdini kendisi fesheden işçinin ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının kendi mesai saatlerini ayarlayabilir konumda olduğunu, işyerinde fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, işyerinde genel tatil çalışmasının olmadığını, davacının hafta tatili alacağı talebinin yersiz olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Hükme esas bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti alacağı net 7.467,34 TL olarak hesaplanmış olup, davacı vekilince alacak bu miktar üzerinden ıslah edilmiştir. Mahkemece, herhangi bir gerekçe oluşturulmaksızın 5.867,19 TL'ye hükmedilmiş ise de, karar davacı tarafından temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi, yıllık izin ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

2-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi, yıllık izin ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Davalı işverence dosyaya yıllık izin talep formları sunulmuş ise de, bu belgelerin niteliği ve belgelerdeki süreler dikkate alındığında bunların mazeret izni kapsamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmış ve talep formlarına itibar edilmemesinin isabetli olduğu saptanmıştır.

Ne var ki; yıllık ücretli izin belgeleri incelendiğinde, bunların talep formu mahiyetinde olmadığı ve izin sürelerinin de mazeret izni sayılamayacak nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle, yılllık ücretli izin belgeleri davacı asile gösterilip beyanı alınmalı ve imzaların kendisine ait olduğunun tespiti halinde belgelerde yer alan sürelerde yıllık izinlerini kullandığının kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtildiği şekilde gerekli araştırma yapıldıktan sonra alacağa hükmedilirken, bir numaralı bentte belirtildiği üzere bozma öncesi verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmediği, dolayısı ile davalı lehine hüküm altına alınan yıllık izin ücreti alacağı miktarı yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu da dikkate alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15476, Karar No: 2019/358, Tarih: 24.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15476 E.  ,  2019/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar Ümit ... ve ... aleyhine 28/04/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların kendisine ait olan arazide izinsiz olarak yol açtıklarını bu sırada ağaçlarına ve arazisini koruyan duvara zarar verdiklerini belirterek, zarar gören ağaçların bedeli, kaymayı önlemek için yaptırdığı istinat duvarı bedeli ve yol harcamalarına ilişkin maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, yol yapmak için davacının rızasını önceden aldıklarını, ayrıca davacının arazisinde olay öncesinde istinat duvarının olmadığını, dolayısıyla zarar verdikleri bir duvarın bulunmadığının dosyaya sundukları fotoğraflarla sabit olduğunu belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların davacının arazisine yol açmak suretiyle zarar verdikleri kabul edilmiş; yapılan keşif sonucu bilirkişilerce yapılan tespitlerin ve hesaplanan zararın denetime elverişli ve uygun olduğu, ayrıca zeminde eskiden de taş duvar bulunduğu kanaatine varıldığı belirtilerek zarar gören ağaçların bedeli ve istinat duvarı bedeli için bilirkişi raporuyla belirlenen miktarın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davaya konu olan davacıya ait arazide istinat duvarı yapılmasının zorunlu olup olmadığı, zorunlu ise; bu zorunluluk ile davalıların eylemi ile davacı zararı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususlarını ayrı ayrı irdeler şekilde inşaatçı bir bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, mahkemece davacıya ait araziye istinat duvarı yapılmasının zorunlu olup olmadığı, zorunlu ise davalıların eylemi ile bu durum arasında illiyet bağı olup olmadığı hususunda denetime elverişli, gerekçeli bir bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1207, Karar No: 2018/4847, Tarih: 26.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1207 E.  ,  2018/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haklı neden bulunmadan feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili; taleplerden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan ilk yargılamada, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar Dairemizin 2017/23816 e., 2017/9883 k. Sayılı ilamı ile, dosyada bilirkişi olarak rapor tanzim eden bilirkişi Necat Kültür'ün İskenderun 1. İş Mahkemesinin 2015/396 esas sayılı dosyasında davacı işçi vekili olarak yer alması ve bilirkişilik yaptığı benzer başka dosyalarda bu durumun bozma sebebi yapılması buna göre, bilirkişinin tarafsızlığı ilkesi ile çelişen bir olgunın ortaya çıkmış olması nedeniyle Mahkemece diğer mahkemelerde de davalı ... aleyhine davası olmayan davanın taraflarıyla ilişkisi bulunmayan bir bilirkişi seçilerek rapor alınması gerektiğinden bozulmuştur.

Bozma ilamına uyulan Mahkemece yeniden yapılan yargılamada dosya yeni bir bilirkişiye tevdi edilerek rapor alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş akdinin feshedilip feshedilmediği, işyeri devri durumunun bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir.

Yapılan bu açıklamalara göre; işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Somut olayda, davacının İskenderun Belediye Başkanlığının yaptığı hizmet alımları kapsamında ilaçlama hizmetleri kısmında alt işveren işçisi olarak çalıştığı sabittir. Daha sonra yapılan yasal düzenleme ile su ve kanalizasyon hizmeti işi yeni kurulan Hatay Büyükşehir Belediye Başkanlığına bağlı olarak yapılmaya başlandığı ve bu kapsamda iki belediye arasında gerekli işlemlerin yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının, davalı ... bünyesinde çalışmasının en son Saydam Temizlik Ltd. Şti. işçisi olarak geçtiği, 31.12.2014 tarihli çıkış bildiriminin ardından 05.01.2015-31.01.2015 tarihleri arasında 1065371 sicil nolu Eymen Orman Ürünleri Ltd. Şti.-2. Bölge Kanal Bakım Onarım Şube Hatay işyerinden çalışmasının bildirildiği, ilgili işyeri adresinin Hatay Su ve Kanalizasyon İdaresi Başkanlığı olarak kayıtlı olduğu, bu haliyle davacının çalışma süresinde dört günlük, kesinti sayılamayacak kadar kısa bir boşluğun ardından hizmetin devredildiği büyükşehir belediyesinde yeni alt işveren işçisi olarak çalışmaya devam ettiği ve bu durumda iş akdinin feshedildiğinden bahsedilemeyeceği ve dolayısıyla feshe bağlı alacakların reddi gerektiği anlaşılmaktadır. Feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı taleplerinin reddi yerine Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

F.K.