muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8317, Karar No: 2010/3948, Tarih: 31.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8317 E.  ,  2010/3948 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'u kasten öldürmeye teşebbüsten, ... ile ...'u da yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (IĞDIR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/10/2008 gün ve 203/203 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın bıçakla mağdur ...’nin, epigastrik ve sol meme bölgesine vurarak, akciğerde, karaciğerde yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine, sol akciğerde sürekli organ işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten insan öldürmeye teşebbüs ve bıçakla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin öldürme suçunda suç vasfına, tahrikin varlığına, teşebbüs nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 31/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7675, Karar No: 2019/2592, Tarih: 25.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7675 E.  ,  2019/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.12.2017 tarihli ve 2017/8856 soruşturma, 2017/5449 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bodrum Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.03.2018 tarihli ve 2018/855 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda, müştekilerin alınan ifadelerinde şüphelinin kendilerine ait arazideki zeytin ağaçlardan zeytinleri topladığını iddia etmeleri ve buna ilişkin bir tapu fotokopisini dosyaya ibraz etmeleri, şüphelinin alınan beyanında ise söz konusu arazide Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/249 esas sayılı dosyasından verilen karar ile kendisinin de hak sahibi olduğu zeytin ağaçlarını topladığını, müştekilere ait zeytin ağaçlarına dokunmadığını iddia etmesi karşısında, ilgili taşınmaza ait mülkiyet kayıtlarının ve bahse konu Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının dosyaya celp edilmesi, atılı suçun oluşup oluşmadığına yönelik mahallinde teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.06.2018 gün ve 2018/7921 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.06.2018 gün ve KYB/2018-50515 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.12.2017 günlü kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda her ne kadar suç adı "hakkı olmayan yere tecavüz" olarak yazılmış ise de; dosya kapsamına göre şüphelinin şikayetçiye ait arazideki zeytin ağaçlarından zeytinleri toplattığı iddiasına konu olan eylemin TCK.nun 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturması ve bu sebeple dairemizin görev alanı dışında bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karardaki anlatıma, iddianın niteliğine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 21.02.2018 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 6. fıkrası uyarınca kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek (13.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 25.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8965, Karar No: 2016/2858, Tarih: 08.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/8965 E.  ,  2016/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davaların reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.03.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 3647, 3649 parsel sayılı taşınmazlar ile 3642 parsel sayılı taşınmazın 213/3804 payını ve 3650 sayılı parseldeki 206/406 payını ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile oğlu davalıların murisi ...'a temlik ettiğini, murisin bakıma ihtiyacı olmadığını, murisin sağlığında kız ve erkek çocuk ayrımı yaparak oğlu ...'ı her zaman gözettiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptaline ve mirasçılar adına miras payları oranında tescile karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında miras payları oranında tescil talebinde bulunmuşlardır.

Aynı davacılar birleştirilen davada, mirasbırakan ...'ın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 3650 parsel sayılı taşınmazdaki 200/406 payını eşi ...'ya, onun da oğlu ...'a satış suretiyle temlik ettiklerini, satışların gerçek olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptaline ve mirasçılar adına miras payları oranında tescile karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmışlar, yargılama sırasında miras payları oranında tescil istediklerini bildirmişlerdir.

Davalılar, davacıların dava konusu taşınmazlardaki miras paylarından mirastan feragat sözleşmesi düzenlemek suretiyle vazgeçtiklerini, feragat karşılığında davacılara birer daire alındığını ve nakdi yardımda bulunulduğunu, murislerin bakımını oğlu ...'ın yaptığını, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalılar murisi ...'a ölünceye kadar bakma sözleşmesi ve satış suretiyle temlik edildiği, davacıların mirastan feragat etmiş olmaları nedeniyle davanın dinlenemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalılar murisi ...'a ölünceye kadar bakma sözleşmesi ve satış suretiyle temlik edildiği, davacıların mirastan feragat etmiş olmaları nedeniyle davanın dinlenemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın çekişme konusu 3650 parsel sayılı taşınmazın 206/406 payını uhdesinde bırakıp 200/406 payını 17.11.1982 tarihinde satış akti ile eşi muris ... ..'a; 3647, 3649 parsel sayılı taşınmazlar ile 3642 sayılı parselin 213/3804 payını, 3650 parselin 206/406 payını aynı gün bir sonraki yevmiyeli akitle ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile oğlu davalılar murisi ...'a temlik ettiği, daha sonra muris ...'ın da 3650 parselin 200/406 payını 22.01.1998 tarihli akitle oğlu davalılar murisi ...'a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan; davalılar murisi ... oğlu ...'ın 10.12.2006 tarihinde ölümü üzerine mirasçılarının 3647, 3649 ve 3650 parsellerin 01.07.2009 tarihli akitle intikalini yaptırdıkları, daha sonra bu üç parselin 15.10.2010 tarihinde tevhidi sonucunda 11977 parsel olarak davalılar ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere tescilinin yapıldığı görülmektedir.

Diğer taraftan, davacıların 16.10.1975 tarihinde düzenlenen mirastan feragat sözleşmesi ile, babaları ...'ın ölümü halinde intikal edecek 3647, 3649, 3650 ve 3642 parsellerdeki miras haklarından ve bu gayrimenkullerdeki mahfuz hak ve hisselerinden diğer mirasçı ... oğlu ... adına ve lehine olmak üzere ivazsız olarak feragat ettikleri anlaşılmaktadır.

O hâlde, dosya kapsamı ve özellikle, asıl davada mirasçı davacıların çekişme konusu edilen taşınmazlardaki miras paylarından usulüne uygun düzenlenmiş mirastan feragat sözleşmesi ile feragat etmiş oldukları gözetilerek asıl davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün bu yönden ONANMASINA.

Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince; yukarıda açıklandığı şekilde davacıların 16.10.1975 tarihli mirastan feragat sözleşmesi ile kardeşleri ... oğlu ... lehine mirastan feragat ettikleri açık olup, muris ...'ın bu kapsamda olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, birleştirilen davaya konu çekişme konusu 3650 parselin 200/406 payının satış suretiyle temlikleri bakımından muris muvazaa iddiası doğrultusunda gerekli inceleme ve değerlendime yapılmadan sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda birleşen davaya konu 3650 parsel sayılı taşınmazın 200/406 payının temliki yönünden davacıların muris muvazaası iddiası doğrultusunda değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile birleşen davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8647, Karar No: 2021/11570, Tarih: 05.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8647 E.  ,  2021/11570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, hükmün gerekçesinde her ne kadar kalp krizi şeklinde meydana gelen iş kazasının tamamen kaçınılmazlıktan kaynaklandığı yazılı ise de, hükme esas bilirkişi kusur raporunda yeralan ifadelerin değerlendirilmesinde işverenin kazanın meydana gelişinde bir kusuru olmadığı ve kalp krizinin tamamen sigortalının bünyesinde yeralan faktörlerden kaynaklandığı sonucuna ulaşıldığına göre davacılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibari ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı murislerinden alınmasına, 05/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6728, Karar No: 2019/1470, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6728 E.  ,  2019/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların neden olduğu toplam 27,00 TL yargılama gideri ½ oranında ayrı ayrı tahsil edildiğinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,

hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükümden yargılama giderlerine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''CMK'nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklar için ayrı ayrı hesaplanan hesaplanan 13,50 TL’nin terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olması sebebiyle hazineye yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/397, Karar No: 2018/1550, Tarih: 06.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/397 E.  ,  2018/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve .... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gazetecilik Basın Yayın Matbaacılık Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 31/12/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalıların temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın, davacı ... yönünden aktif husumet yokluğundan reddine, diğer davacı .... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar vekili ile katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan ...’ın eser sahibi olduğu, diğer davalıların ise yayın sahibi oldukları Yeni Akit Gazetesi’nin 27/08/2014 tarihli nüshasının 11. sayfasında “İki Parti, İki Kongre” başlıklı köşe yazısının yayınlandığını, davaya konu köşe yazısında müvekkillerinin kayıt dışı siyaset ve ekonomi baronu olarak gösterildiğini, bu ifadelerin müvekkillerinin kişilik haklarına zarar verdiğini belirterek uğranılan manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, haberin eleştiri sınırları içinde kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu köşe yazısında ‘...’ olarak bahsedilenin davacı şirket olduğu gerekçesiyle, davacı ... yönünden davanın aktif husumet yokluğundan reddine, diğer davacı .... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve

güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu’nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; köşe yazısı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, yazıda geçen söz ve ifadelerin eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacıların kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olmadığı anlaşıldığından davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacıların tüm temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.