muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/510, Karar No: 2018/2706, Tarih: 14.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/510 E.  ,  2018/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı ile dahili davalılardan....Tem. Hizm. Taah. Gıda İnş. Med. San. ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2011 tarihinde davalı Üniversiteye muvazaalı iş sözleşmeleri ile personel temin eden....Temizlik Şirketinde temizlik işçisi olarak işe başladığını ancak işe başladığı tarihten itibaren şirketlerin ihale konusu dışında sadece üniversite personeli tarafından yapılabilecek işlerde çalıştırıldığını, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişlerince düzenlenen 28.01.2013 tarih ve 4 sayılı raporda üniversite ile....Temizlik Şirketi arasında yapılan genel temizlik ve yardımcı teknik hizmetler hizmet alımı sözleşmesinin muvazaalı olduğu tespitine yer verildiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli veya haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının sözleşme gereği yüklenici firmanın temizlik elemanı olarak çalıştığını, yüklenici firma tarafından davacıya sözleşmenin 31.12.2015 tarihinde sona ermesi nedeni ile iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiğini, davacının işe iadesi konusunda sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ... Ltd. Şti. vekili, davacı tarafından 1 aylık hak düşürücü süreden sonra davanın açıldığını, davalı Üniversite Rektörlüğü ile müvekkili şirket arasında yapılan sözleşme gereği alt işveren konumunda olduklarını ve davalı idarenin farklı taşeron firmalar eli ile ancak çoğunluğu aynı personelle aynı hizmeti verdiğini, davacının ve diğer personellerin emir ve talimatları davalı idare tarafından aldığını, personel sayısının belirlenmesi, işçilerin yönetim, sevk ve idaresinin asıl işveren olan idarenin yönetiminde olduğunu, işçilerin işe alınmaları ve işlerine son verilmeleri bakımından asıl işverenin tek yetkili olduğunu savunarak, davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Dahili Davalı....Temizlik A.Ş. vekili, 1 aylık hak düşürücü süreden sonra davacı tarafından bu davanın açıldığını, davacının asıl işveren nezdinde farklı alt işverenler bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, müvekkili şirkete bağlı olarak çalışan tüm işçilerin ve yine davacının işe alınması, çıkartılması, çalışma esnasındaki ücretlerinin tespiti, mesai düzenlemesi, yapacakları işin sevk ve idaresi vb. işlerde asıl işveren ve ona bağlı olarak çalışan idarecilerin kararına bağlı olduğunu, Üniversite Rektörlüğünün kararı ile 2016 yılı için personel sayısında azaltmaya gidildiğini, müvekkili şirketin asıl işveren ile olan sözleşmesinin sona ermesi ve asıl işverenin talebi doğrultusunda davacının iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açıldığı, işe iade koşullarının bulunduğu belirtilerek davalı işveren tarafından yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı...Üniversitesi Rektörlüğü ve dahili davalı....temizlik Hiz. Taah. Gıda İnş. Medikal San. Ve Tic. A.Ş vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK’nın 124/4 gereği; dava dilekçesinde tarafın eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde, hakim karşı tarafın rızası olmaksızın taraf değişikliğini kabul edebilir.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde sadece ...’nü taraf olarak göstermesi yanılma olmadığını ortaya koymaktadır. Bu nedenle yargılama sürecinde davaya dahil edilerek, gerekçeli kararda dahili davalı olarak gösterilen ve aleyhine hüküm kurulan alt işveren....Temizlik Hiz. Taah. Gıda İnş. Medikal San. ve Tic. A.Ş. ve .... Temizlik Taah. Yemekçilik Yön. Dan. Hiz. Ltd. Şti. aleyhine usulüne uygun açılmış davadan söz edilemeyecektir. Bu şirketler aleyhine usulüne uygun olarak açılan bir davanın bulunmamasına karşın dahili davalı olarak kabul edilerek aleyhine hüküm kurulması hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Dahili davalı olarak davaya dahil edilen....Temizlik Hiz. Taah. Gıda İnş. Medikal San. ve Tic. A.Ş. ve ... Temizlik Taah. Yemekçilik Yön. Dan. Hiz. Ltd. Şti. hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

3.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının, davalı ... nezdinde İŞE İADESİNE,

4.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalı tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve davacının talebi de dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

5.Davacının süresi içinde başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

4.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalı tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve davacının talebi de dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

5.Davacının süresi içinde başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

6.Davanın kabul durumuna göre davacı tarafından peşin yatırılan 27,70 TL harcın davacıya iadesine,

7.Davacının yaptığı toplam 253,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

8.Davalı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasında, gider avanslarından kullanılmayan kısımlar varsa karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,

9.Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.T.si uyarınca belirlenen 2.180,00 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

10.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12332, Karar No: 2012/567, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/12332 E.  ,  2012/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan Hüseyin Durgut tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazın yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmasına olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, taşınmaza satış aşamasında yeniden değer takdir edilebileceğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13177, Karar No: 2014/25728, Tarih: 11.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13177 E.  ,  2014/25728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/123-2013/902

Taraflar arasındaki el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, yaş, cins ve verim durumuna göre de ağaçlara bedel tespit edilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- a)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu,

b)Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, emlak vergisine esas Arsa Metrekare Rayiç Bedeli,

İlgili Belediye Başkanlığından sorulup, gelen cevaplara göre bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Taşınmazdan fiilen geçirilen yolun yüzölçümü ile, imar planında karayolu olarak ayrılan bölüm belirlenip, fiilen yol olan bölüm ile fiilen yol olmamakla birlikte mevcut imar planında karayolu olan kısımların belirlenip,bu kısımların bedeline hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, fen bilirkişisinin kamulaştırma planı esas alarak düzenlediği rapor üzerinden bedel tespit edilmesi,

3-Taşınmaz üzerindeki ağaçlara bedel tespit edilirken objektif değer arttırıcı unsur uygulanmaması gerektiği halde, ağaçlar bedeline % 80 oranında objektif değer arttırıcı unsur uygulanarak fazla bedel tespit edilmesi,

4-Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24796, Karar No: 2017/5971, Tarih: 25.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/24796 E.  ,  2017/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 09/06/2013 tarihinde ...'da meydana gelen trafik kazasında davacıların oğulları ...'ın vefat etmesi nedeni ile müvekkillerinin zarara uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla davacılar için ayrı ayrı 500,00'er TL maddi tazminatın 30/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 06/06/2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile davadaki taleplerini davacı ... için 32.156,74 TL'ye, davacı ... için 21.264,74 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile ... için 32.156,74 TL tazminatın, davacı ... için 21.264,74 TL tazminatın 30/07/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak adı geçen davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş

2-Dava, davacıların murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK m. 53 gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş

olabilir. İşte 6098 sayılı TBK m. 53 öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse TBK'nın 53. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir. Davalı destekten yoksun kalmadan ileri gelen somut zararı gidermek zorundadır. Bu nedenle tazminat hesabından önce zarar tutarını belirlemek gerekir. Bunan yanında amaç zarar görenin malvarlığındaki eksilmeyi giderme olduğuna göre, ölüm nedeniyle desteğini yitirenin elde ettiği çıkarlar varsa, bunların da zarar tutarından indirilmesi gerekir. Aksi halde zarar görenin malvarlığında olaydan önceki duruma göre bir artış meydana gelmiş olur. Buradaki amaç zarar görenin malvarlığını zenginleştirmek değil, desteğini yitiren kişiye ölümden önceki yaşam düzeyini sürdürebilme olanağı tanımaktır.

Bununla birlikte destekten yoksun kalan kimse devamlı ve gerçek bir ihtiyaç içerisinde bulunmalıdır. Genel olarak bakım ihtiyacı, sosyal düzeye uygun olan yaşamın devamını sağlamak için gerekli olanaklardan yoksun kalmayı anlatır. Eğer ölenin eylemli olarak baktığı davacı, ölüm yüzünden bu bakımın sağladığı yaşama düzeyinin altına düşmüş olursa, ihtiyaç bulunma koşulu gerçekleşmiş sayılır. Burada önemli olan, davacının ve ailesinin temsil ettiği sosyal ve ekonomik düzeye göre normal karşılanan giderlerdir.

Destekten yoksun kalma tazminatı belirlenirken, doğru belirlenmesi gereken hususlardan biri de destek paylarıdır. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; Trafik kazası sonucu ölen küçük çocuk ölmeseydi ana ve babaya bakması muhtemeldir. Çocuğun 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ana ve babasına destek olacağı varsayılmalıdır. Ancak ileriki yaşlarda çocuğun büyüyerek evleneceği ve en az iki çocuğunun

Destekten yoksun kalma tazminatı belirlenirken, doğru belirlenmesi gereken hususlardan biri de destek paylarıdır. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; Trafik kazası sonucu ölen küçük çocuk ölmeseydi ana ve babaya bakması muhtemeldir. Çocuğun 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ana ve babasına destek olacağı varsayılmalıdır. Ancak ileriki yaşlarda çocuğun büyüyerek evleneceği ve en az iki çocuğunun

olacağı gelirinin bir kısmını ana ve babasına da ayıracağı varsayılır. Bu şartlarda hayatın olağan akışı içinde 18 yaşına gelen çocuğun gelir elde etmesi ile birlikte evleninceye kadar elde ettiği gelirinin yarısını kendisine, yarısını da ana ve babayla paylaşacağı varsayılmalıdır. İleriki yıllarda evlenmesi ile birlikte desteğin kendisine 2, eşine 2 ve ana babasına 1’er pay, yine evlendikten bir müddet sonra ilk çocuğunun olacağı bu kez desteğin kendisine 2, eşine 2, çocuk ve ana ve babaya birer pay verilerek destek tazminatları hesaplanacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında; kademeli ve yıllara göre azalan destek paylarına göre hesaplama yapılması gerekirken, davacı anne ve baba için ayrı ayrı %20'şer destek payı üzerinden hesaplama yapılması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25.5.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13623, Karar No: 2006/14063, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13623 E.  ,  2006/14063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

Yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2963, Karar No: 2023/9777, Tarih: 11.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/2963 E.  ,  2023/9777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/144 E., 2016/72 K.

SUÇ : 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanığın 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatlerine kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklara yüklenen 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarında, 2013 yılında en son ağustos ayında fatura düzenlendiğinin tespit edilmesi karşısında, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.08.2013 olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

2.Sanığın yargılama konusu 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın sorgusunun yapıldığı 12.08.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,