muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11897, Karar No: 2023/11682, Tarih: 11.09.2023

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 nci maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

2. Karar tarihi olan 27.04.2023 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 22 nci maddesi ile ilgili olarak Resmî Gazetede 11.04.2023 tarihinde 32160 sayı ile yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tarife hükümleri şöyledir:

"MADDE 1- 3/9/2022 tarihli ve 31942 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 22 nci maddesinde yer alan “toplamda elli dosyaya kadar açılan seri davalarda” ibaresinden sonra gelmek üzere “ilk on dosyadan sonra gelen” ibaresi, “toplamda yüz dosyaya kadar açılan seri davalarda” ibaresinden sonra gelmek üzere “ilk elli dosyadan sonra gelen” ibaresi, “toplamda yüzden fazla açılan seri davalarda” ibaresinden sonra gelmek üzere “ilk yüz dosyadan sonra gelen” ibaresi eklenmiştir.

MADDE 2- Bu Tarife yayımı tarihinde yürürlüğe girer."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. İlâmın İlgili Hukuk bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan Tarife değişikliği doğrultusunda seri dava olarak açılan ve ilk 10 dosya içerisinde yer alan huzurdaki dosyada kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretinin tam vekâlet ücreti olması gerekirken ilgili Tarife'ye aykırı olarak yarı oranda vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretine ilişkin paragrafında yer alan "4.600,00" rakamları hükümden çıkartılarak yerine "9.200,00" rakamlarının yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15909, Karar No: 2014/18684, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15909 E.  ,  2014/18684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 01/05/1995 tarihinde muvazaalı olarak eşi ...'dan boşandığı, ancak sanık ile boşandığı eşinin aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/175, Karar No: 2015/4257, Tarih: 02.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/175 E.  ,  2015/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit, tehdit

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in katılan ...'a karşı silahla tehdit, sanık ...’in katılan ...'ı tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve sanık ...'nin öldürmeye teşebbüs suçu yönünden tahrike ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelikleri ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin meşru savunmaya, suç niteliğine, tahrikin ve teşebbüsün derecelerine yönelen, sanık ... ve müdafîinin eksik incelemeye, sübuta, verilen cezaların paraya çevrilerek tecil edilmesi ve CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen, sanık ...'in haksız tahrikin varlığına, cezanın ertelenmesi ve CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı silahla tehdit, sanık ... hakkında katılan ...'ı tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında katılan ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; Oluşa, tüm dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; olay tarihinde katılan ... ile arkadaşı ...'in çorba içmek amacıyla lokantaya gittikleri, kısa bir süre sonra aynı lokantaya alkollü olarak gelen sanık ... ve arkadaşlarının sataşmaları üzerine çıkan tartışmada ...'ın katılanı silahla tehdit ettiği, ...'nin arkadaşlarının araya girmesi üzerine olayın son bulduğu, kısa bir süre sonra ...'in tarafları barıştırmak için telefonla araması üzerine ... ve ...'ın teklifi kabul ederek H.. Mevkiinde buluştukları, sanık ...'ın araçtan indiğinde hiçbir şey söylemeden savurduğu tokadın ...'ye isabet etmesi üzerine tartışmanın yeniden başladığı, ...'ın aracından aldığı bıçağı ...’ye savurduğu, ancak isabet ettiremediği, ikinci kez bıçağı savurduğunda ...’nin bıçağı tutarak ...'ın elinden aldığı olayda;

a-) Sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, kasten silahla yaralamaya teşebbüs suçundan alt sınırdan epeyce uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değendirme ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

a-) Sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, kasten silahla yaralamaya teşebbüs suçundan alt sınırdan epeyce uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değendirme ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

b-) İlk haksız hareketin sanık ...'tan kaynaklandığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve hareket bulunmadığı halde, yetersiz gerekçe ile sanık lehine TCK’nun 29. maddesinin uygulanması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/07/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21362, Karar No: 2008/2450, Tarih: 19.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/21362 E.  ,  2008/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2007

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde  geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tesbiti  davasının yapılan yargılaması sonunda;  ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin   hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi   davacı  vekilince istenilmesi ve   duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için  19.2.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan kurum  vekili Av.A.Ö.geldi. Davacı  ile diğer  davalı  adına kimse gelmedi. Davacı  vekilinin  mazeret telgrafı gönderdiği görüldü ve mazeretinin reddine  karar verilerek  hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı işveren E.Belediye Başkanlığı’na ait işyerinde I996 yılının Ocak ayında çalışmaya başladığı halde 05.01.1997 tarihinden itibaren çalışmalarının kuruma bildirildiğinden, 330 günlük Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının sigortalı hizmet olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından davalı işveren tarafından düzenlendiği ileri sürülerek Şubat 1986 ve devam eden aylara ilişkin olarak ücret bordroları sunulmuş olup anılan bordrolarda sigorta primlerinin kesildiği görülmektedir.

506 sayılı Kanunun 79/8.maddesi hükmünce, Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tesbiti istenilen hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde açılması gerekir.

Davacı tarafından davalı işveren tarafından düzenlendiği ileri sürülerek Şubat 1986 ve devam eden aylara ilişkin olarak ücret bordroları sunulmuş olup anılan bordrolarda sigorta primlerinin kesildiği görülmektedir.

506 sayılı Kanunun 79/8.maddesi hükmünce, Kuruma bildirilmeyen hizmetlerin sigortalı hizmet olarak değerlendirilmesine ilişkin davanın, tesbiti istenilen hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde açılması gerekir.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Esasen, bu işyerinin resmi bir kuruluş olması nedeniyle davacıyla ilgili belgelerin düzenlenmesi yönünden muvazaadan söz edilemeyeceği de açıktır. Ne var ki, söz konusu belgelerin ve kesilen prim tutarının, bilgisizlik, kayıtsızlık ve muhasebe hatası sonuca Kuruma intikal ettirilmemiş ve böylece Kurum kayıtlarında gözükmemiş bulunması da mümkündür. Bundan başka davalı Kurumun, Anayasa'dan kaynaklanan sosyal güvenlik hakkının ve ödevinin bir sonucu olarak yetkili elemanları eliyle Yasa ve Tüzük hükümleri gereğince davalı İdareye ait işyeri ve kayıtlar üzerinde gerekli denetlemeleri yapma ve işveren İdareyi uyarma görevini yerine getirmediği de açık-seçiktir. Hal böyle olunca, 506 sayılı Kanunun 79/10.maddesinde öngörülen beş yıllık hak düşürücü sürenin bu davada uygulanma olanağının bulunmadığı da ortadadır. Tersinin kabulü ise,   Kuruma ve işveren İdareye kendi kusurlarından, ihmal ve kayıtsızlıklarından yararlanma olanağını tanımak ve bunun hukuksal sonuçlarını da sigortalıya yüklemek olur ki, buna ne yasaca ve nede hukukça olanak yoktur.

Yapılacak iş, açıklanan maddi ve hukuki olgular nazara alınmak suretiyle öncelikle davacı tarafından sunulan ücret bordrolarının davalı Belediye Başkanlığı tarafından düzenlenip düzenlenmediğini giderek davalı Belediye Başkanlığında sunulan ücret bordrolarının asıllarının bulunup bulunmadığını gerektiğinde mahallinde inceleme yapılmak suretiyle araştırılmak, ibraz edilen ücret bordrolarının davalı Belediye Başkanlığınca düzenlendiğinin belirlenmesi halinde kamu kurum ve kuruluşlarının düzenlediği ücret bordrolarındaki prim kesintilerinin hak düşürücü süreyi keseceği dikkate alınarak işin esasına girilmek suretiyle, tarafların delilleri toplanılmak, tanıklar dinlenilmek ve sonuçta tüm deliller birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmek, aksi halde yani davacının sunduğu ücret bordrolarının davalı işverenlikçe düzenlendiğinin ispatlanamaması halinde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  temyiz edene iadesine, 19.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/118, Karar No: 2010/5048, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/118 E.  ,  2010/5048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ..., ..., ... ve ...'e gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğinin kalemde mübaşir vasıtasıyla bu davalıların oğlu, kardeşi, yeğeni olduğu belirtilerek ...'e yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 41 (Değişik 06.06.1985-3220/14 md) Tüzüğün 62. maddesiyle HUMK.nun 392.maddesinde yazılı olduğu üzere memur vasıtasıyla tebligat yapılabilir. Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliği 52.maddesi uyarınca ilamın vekille temsil edilen davalarda taraflardan birinin vekilinin müracaatı üzerine vekile, aksi takdirde asile, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 392.maddesindeki esaslara uygun şekilde yapılacağı belirtilmektedir. Bu bağlamda yapılan tebligatlar geçerli olmadığından gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin yukarıda yazılı davalılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2058, Karar No: 2016/4159, Tarih: 12.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/2058 E.  ,  2016/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi vs. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro tespiti sırasında ... çalışma alanında bulunan 272 ada 172 parsel sayılı 31500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle göl vasfıyla adına tespit istemiyle kadastro komisyonuna başvurulmuş, kadastro komisyonu kararı ile özel mülkiyete konu teşkil etmeyen yerlerden olması nedeniyle tescil harici bırakılmıştır. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/94-2001/143 sayılı ilamı ile 272 ada 172 sayılı parselin fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 5396 metrekarelik bölümünün dava açan ... adına tesciline, kalan kısmın aynen bırakılmasına karar verilmiştir. Davacı ... mirasçıları 23.02.2011 tarihinde, irsen intikal, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adlarına tescil istemiyle dava açmıştır. tarafından Mahkemeye ibraz edilen 18.07.2011 tarihli dilekçe ile taşınmazın adına tescili talep edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davalı vekili ve Hazinenin temyizine katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi sonucunda onanmasına karar verilmiş, davacılar vekili ile davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1- Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin incelenmesinde; dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunan davacılardan alınmasına,

1- Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin incelenmesinde; dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunan davacılardan alınmasına,

2- Davalı vekilinin karar düzeltme istemine gelince; çekişmeli 272 ada 172 parsel sayılı taşınmaz hakkında her ne kadar göl niteliğinde olduğundan söz edilerek öncesinde tutanak düzenlenmiş ise de komisyonca taşınmazın tescil dışı bırakılmasına karar verilmiş, davacıların açtığı tescil davasında davalı taşınmazın adına tescili isteminde bulunmuştur. Dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın kışın su tuttuğunu ancak yaz mevsiminde suların çekildiğini, taşınmazın göl niteliğinde olmadığını bildirmişler, bilgisine başvurulan jeolog bilirkişiler ise taşınmazın göl alanı olmadığını rapor etmişlerdir. Öte yandan; taşınmazın dava dışı 5396 metrekare yüzölçümündeki bölümü açısından üçüncü kişinin açtığı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/93-143 Esas-Karar sayılı dava dosyasında Yargıtay 8. Hukuk Dairesi "taşınmazın yapılan nitelik araştırmasında göl yönüyle ilgisinin bulunmadığını" benimsemiştir. Somut olayda ise tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği dosya kapsamı ile belirlendiği gibi taşınmazın göl vasfında bulunmadığı, bu nedenle taşınmazın tescil harici bırakılmasını gerektirir hukuki bir durumun bulunmadığı da belirlenmiştir. Hal böyle olunca; adına tescil isteyen davalı 'nin tescil talebinin kabulü ile evvelce dava dışı kişi adına tesciline karar verilen 5396,00 metrekare yüzölçümündeki bölüm haricinde kalan nizaya konu alanın adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, onandığı anlaşılmakla davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.10.2015 tarih 2014/21227, 2015/12630 Esas-Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 13.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.