muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/256, Karar No: 2024/5436, Tarih: 03.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/256 E.  ,  2024/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/34 E., 2023/2260 K.

DAVACILAR : ... vd. vekilleri Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 10.03.2016

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/131 E., 2020/177 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali, olmadığı takdirde tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; murisleri ... tarafından ...2. Noterliğinde düzenlenen 12.05.2015 tarihli ve 11579 yevmiye numaralı vasiyetname ile İzmir ili, ...ilçesi, ...Köyü, 1 pafta, 10191 parsel numaralı taşınmazın eşi ...’ye vasiyet edildiğini, vasiyetname yapıldığı sıralarda murisin tasarruf ehliyeti bulunmadığını, murisin iradesinin sakatlandığını, ayrıca, vasiyetnamede tanık olarak görünen ...'ın davalının kardeşi olduğunu belirterek vasiyetnamenin iptalinin gerektiğini olmadığı takdirde tenkisini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; vasiyetnamenin murisin özgür iradesi ile düzenlendiğini, murisin akli melekelerinin yerinde olduğunu, davalıların murisin saklı pay mirasçıları olmadığından tenkis talep edemeyeceklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olarak yapıldığı, murisin işlem tarihinde fiili ve hukuki tasarruf ehliyetine sahip olduğunun Adli Tıp Kurumundan alınan raporla tespit edildiği, vasiyetnamenin zorlama, baskı, korkutma ve aldatma yoluyla düzenlendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle vasiyetnamenin iptali talebi yönünden reddine, murisin kardeşi ve kardeş çocukları olan davacıların saklı pay sahibi olmadıkları gerekçeleriyle tenkis taleplerinin de reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; murisin işlem tarihinde fiil ehliyetinin olmadığını, iradesinin sakatlandığını, Adli Tıp Kurumu raporunun yetersiz olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; murisin işlem tarihinde fiil ehliyetinin olmadığını, iradesinin sakatlandığını, Adli Tıp Kurumu raporunun yetersiz olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile vasiyetname tanığı ...'ın lehine vasiyet yapılan davalı ...'nin kardeşi olduğu, 4721 sayılı TMK'nın 536 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince vasiyetname tanığının kardeşine kazandırma yapılamayacağı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi gibi karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali terditli tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 536, 557, 558 ve 559 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17043, Karar No: 2023/5169, Tarih: 06.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17043 E.  ,  2023/5169 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/972 E., 2021/1163 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2021 tarihli ve 2021/30 Esas, 2021/178 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/972 Esas, 2021/1163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Şüpheden uzak, kesin ve somut bir delil bulunmadığına,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Adresi tespit edilen iş yerinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulunduğu, uyuşturucu madde satıldığı ve çok sayıda insanın girip çıktığı bilgisi alınması üzerine alınan derkenar arama kararına istinaden

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Şüpheden uzak, kesin ve somut bir delil bulunmadığına,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Adresi tespit edilen iş yerinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulunduğu, uyuşturucu madde satıldığı ve çok sayıda insanın girip çıktığı bilgisi alınması üzerine alınan derkenar arama kararına istinaden

sanığın kalmış olduğu adreste yapılan aramada kanepe üzerinde sigara paketi içerisinde 2 adet alüminyum folyonun bulunduğu ve her biri içerisinde satışa hazır üçer paket folyo olduğu ve içerisinde eroin maddesi bulunduğu, yine kanepe üzerinde 4 adet alüminyum folyo içerisinde metamfetamin maddesi, 1 adet pembe poşet içerisinde metamfetamin maddesi, yatak altında 1 adet şeffaf poşet içerisinde eroin maddesi, yatak altında bulunan çorap içerisinde 2 paket halinde metamfetamin maddesinin ele geçirildiği olayda; her ne kadar sanık söz konusu uyuşturucu maddeleri kullanmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmiş ise de, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin paketler halinde ve ikametin farklı yerlerinde bulunduğu, kişisel kullanım miktarının üzerinde olduğu, ayrıca sanığın arama yapmaya gelen kolluk görevlilerine kapıyı açmadığı ve ikametin içerisinde koşuşturmaca seslerinin geldiğinin de tutanakla sabit olduğu, böylelikle sanığın yakalanış biçimi, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve bu uyuşturucu maddelerin paketler halinde ikametin farklı yerlerinde bulunması hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın kullanım amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğuna yönelik savunmasına itibar edilmeyerek üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ihtarının belirtilmemesinin aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ihtarının belirtilmemesinin aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/972 Esas, 2021/1163 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1051, Karar No: 2020/800, Tarih: 22.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/1051 E.  ,  2020/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAFRA Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkındaki olay tutanağı, ele geçen maddeye ilişkin ekspertiz raporu veya uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edildiğine ilişkin rapor dahil olmak üzere tüm soruşturma evrakları ile kovuşturma evraklarının fiziki olarak aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7023, Karar No: 2021/2405, Tarih: 18.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/7023 E.  ,  2021/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.18.03.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/2379, Karar No: 2022/7860, Tarih: 20.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2379 E.  ,  2022/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen 5403 sayılı Yasa'nın 8/İ maddesi uyarınca önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 20.12.2022 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, İzmir ili, Tire ilçesi, ... Mahallesi, 705 ada 20 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, aynı adada bulunan komşu 35 parsel sayılı taşınmazın ise önceki maliki tarafından 18.03.2015 tarihinde 5.000,00 TL bedelle davalıya satıldığını ancak, kendisine noter bildirimi yapılmadığını; dava konusu taşınmazın, kendisine ait 20 No.lu parselle sınırdaş olup davalıya ait 36 No.lu parsel ile sınırlarının sadece bir noktada kesiştiğini, bu nedenle sınırdaş kabul edilemeyeceklerini, ayrıca tarımsal bütünlüğün sağlanamadığını ileri sürerek 5403 sayılı Yasa'nın 8/İ maddesi uyarınca 35 No.lu parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı, geçimini bahçe ürünleri ve sebze yetiştiriciliğinden sağladığını, maliki olduğu 36 parsel sayılı taşınmazı yıllardır kiracısı olduğu dava konusu 35 No.lu parsel ile birlikte bir bütün olarak kullandığını, her iki taşınmazın sınır komşusu olduğunu, satış bedelinin gerçekte 62.000,00 TL olup davacının kötü niyetli olarak bu davayı açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Tire 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.10.2015 tarih ve 2015/123 Esas, 427 Karar sayılı kararıyla; davalıya ait 36 No.lu parsel ile dava konusu 35 No.lu parselin sınırdaş olduğu, kanunda sınırdaş taşınmaz yönünden herhangi bir kısıtlamanın öngörülmediği, buna göre köşe noktasından sınırın bulunmasının taşınmazların sınırdaş olmadığı sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda gün ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda gün ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.01.2019 tarih ve 2016/10850 Esas, 2019/351 Karar sayılı ilâmıyla; “Mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılarak davacıya ait 20 parsel sayılı taşınmaz ile davalıya ait 36 parsel sayılı taşınmazın, dava konusu 35 parsel sayılı taşınmazla sınırdaş olup olmadıklarının fen bilirkişisine tespit ettirilip usulüne uygun şekilde krokide gösterilmesinin istenmesi; dava konusu taşınmazların fiili kullanım durumuna göre tarımsal arazi niteliği taşıyıp taşımadıklarının belirlenerek bilirkişilerden bu hususta ayrıntılı ve denetime uygun rapor alınması ve daha sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma kararına karşı davalı vekilinin karar düzeltme istemi ise Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 20.02.2022 tarih ve 2019/2238 Esas, 2020/2062 Karar sayılı kararı ile reddedilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre davalıya ait 36 No.lu parsel ile dava konusu 35 No.lu parsel arasında köşe noktalarından kesişmek dışında ortak bir sınırın bulunmadığı, bu kesişim noktası üzerinden fiilen birlikte kullanımın mümkün olmayıp taşınmazların tarımsal bütünlük arz etmediği, 5403 sayılı Yasa kapsamında mevcut bir sınırdaşlıktan bahsedilemeyeceği, davacıya ait 20 No.lu parsel ile dava konusu parsel arasında ise 104,78 metre uzunlukta bir sınır bulunduğu, her iki taşınmazın da fiilen tarım yapılan tarımsal arazi niteliğinde olduğu gerekçe gösterilerek, davacı tarafından gerçek satış bedeli olduğu beyan ve kabul edilen 62.000,00 TL ile 365,00 TL alıcıya düşen tapu harç ve masrafları toplamı 62.365,00 TL önalım bedeli üzerinden davanın kabulü ile depo edilen önalım bedelinin kararın kesinleşmesi ve talep hâlinde davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri