muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14287, Karar No: 2017/16454, Tarih: 23.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/14287 E.  ,  2017/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla ..., hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı olarak fesh edildiğini, ücretleri de ödendiğinden alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının feshe yönelik savunmasını kanıtlayamadığı, buna göre iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız olarak fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla ..., yıllık izin ve hafta tatili ücreti alacakları olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalı işyerinde ayda 3 hafta 7 gün süreye ... yaptığını ancak hafta tatili ... ücretinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise işyerinin Pazar günleri kapalı olduğunu ve ... yapılmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının ayda 3 Pazar günü çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Söz konusu alacağın varlığını ipatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Dinlenen davacı tanıklarından ...'in davalıya karşı benzer talepler içeren davasının bulunduğu anlaşılmakta olup bu menfaat birliği nedeniyle beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Diğer davacı tanıkları ise davalı işyerinde çalışmayıp komşu işyerlerinde çalıştıklarını açıklamışlardır. Kural olarak tanıklar kendi çalıştıkları işyerindeki ... düzenini bileceğinden bu tanıkların beyanları da alacağı ispatlamada yeterli değildir. Davalı tanıkları ise Pazar günleri çalışılmadığını açıklamışlardır. Bu durumda davacının hafta tatili çalışmasını ispatlayamadığı gözetilerek talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8142, Karar No: 2010/14421, Tarih: 28.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8142 E.  ,  2010/14421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davalının hükmün esasına ilişkin itirazları yerinde değildir. Ancak Harçlar Kanunu uyarınca karar tarihi itibariyle taşınmazın satış bedeli üzerinden %09,9 harç alınması gerekirken %09 harç alınması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının harca ilişkin üçüncü bendindeki %09 rakamının çıkartılarak yerine %09,9 rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine HUMK.'nun 438. maddesi uyarınca bu düzeltilmiş haliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22786, Karar No: 2015/11792, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22786 E.  ,  2015/11792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı ve ikinci ürün mısır, kırmızı biber ve pamuğa ait 2012 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın ilk tesisten itibaren tedavüllü tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5928, Karar No: 2016/7381, Tarih: 27.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5928 E.  ,  2016/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğu nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11988, Karar No: 2012/14323, Tarih: 07.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11988 E.  ,  2012/14323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye ve eski hale getirme ve hor kullanma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece konusuz kalan tahliye istemi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına ,alacak isteminin ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 1.3.2001 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, davalının kira bedelini geciktirdiğini kiralananı kötü kullandığını ve akte aykırı şekilde kiralanan taşınmazda değişiklikler yaptığını, Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/6 d.iş sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını ancak tespit raporunun bina tümüyle incelenemediği için eksik olduğunu, gerçek zararın çok daha fazla olduğunu ancak fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak tespit raporunda hesaplanan 8.500 TL nin davalıdan tahsilini ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise davacının tadilat yapılması konusunda kendisini 15.1.2001 tarihli vekaletname ile yetkili kıldığını ,vekillikten azletmediğini ,delil tespiti raporunda zarar verildiği belirtilen sundurma ve balkonun teslim sırasında da mevcut olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece taleple bağlı kalınarak 8500.-TL alacağın tahsiline ve dava sırasında tahliye gerçekleştiğinden konusuz kalan tahliye istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.3.2001 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın apart otel olarak kullanılacağı belirtilmiştir. Davacı kiralayan tarafından 14.1.2011 tarihinde istenen delil tespiti sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda; onaylı projeye aykırı olarak binanın zemin katındaki balkonların olmadığı bunun projeye uygun hale getirilmesi masrafının 3.800 TL olduğu ; binanın zemin katının üç cephesinde önceki resimlere göre mevcut olan sundurmanın mevcut olmadığı sundurmaların yapılması masrafının 4.500 TL olduğu ;zemin kat dış yan cephede projeye aykırı olarak 2 adet kapı açıldığı bu kapıların çıkartılması masrafının 200 TL olduğu; yine projeye göre bodrum katın depo iken meskene dönüştürüldüğü, zemin 1 ve 2. katta 3 adet olması gereken mesken sayısının 4'e çıkarıldığı ve bahçede havuzun olmadığı ancak meskenlerin kapısı kilitli olduğu için mesken içi hasar tespiti yapılamadığı ve havuz ebatı belirtilmediği için maliyet hesabı yapılamadığı rapor edilmiş iken yargılamada yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda delil tespitine

./..

./..

konu edilen hasar kalemleri gösterilmeden dava tarihinden sonra oluşan hasarlar adı altında 46.365 TL hasar tespit edildiği belirtilmiş ise de bu hasarlardan ilk tespit raporuna esas alınan zararlar ve karşılığı değerler kalem kalem açıklanmamıştır. Mahkemece itiraza uğrayan tespit raporu doğrultusunda ayrıntılı rapor alınarak talep konusu hasar kalemleri tek tek değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3560, Karar No: 2021/12156, Tarih: 29.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3560 E.  ,  2021/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı okuldan eğitim almakta iken 2013 yılı güz döneminde zorunlu yabancı dil hazırlık sınıfında başarısız olan öğrencilerin türkçe eğitim veren yüksek öğretim programına yerleştirilmelerini sağlayan düzenleme ile ... Üniversitesine geçiş hakkı kazandığını, ancak geçiş öncesinde davalı tarafça kendisinden haksız şekilde yaz okulu için 2.450 TL ile güz dönemi için 7.750 TL ücret tahsil edildiğini iddia ederek; yaz okulu için tahsil edilen 2450 TL ile güz dönemi için tahsil edilen 1000 TL’nin, faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; yönetmelik hükümleri gereğince ücret tahsilinin yerinde olduğunu, iade edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen hüküm, davacının temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 28/11/2018 tarihli ve 2017/1791 E. 2018/11459 K. sayılı kararıyla; davacının yaptığı yatay geçiş işleminin hakkın kullanılmasından ibaret olduğu göz önüne alınarak değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozma sonrasında açılan ve iş bu dava ile birleşen davada davacı; güz dönemi için ödediği 7.750 TL'den bakiye kalan 6.750 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

Bozma kararına uyan mahkemece; davalının yaz okulu için ücret almasının mevzuata uygun olduğu, güz dönemi için alınan ücret bakımından ise; yatay geçişin öğrencilere tanınmış bir hak olduğu, kayıt sildirme işleminin bu hakkın kullanılması neticesinde yapıldığı ve davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulü ile 2013-2014 eğitim öğretim yılı güz dönemi ücreti olarak ödenen 1.000 TL’nin ihtarname tebliğ tarihi olan 08/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline, yaz okulu ücretinin iadesi talebinin reddine; birleşen davanın kabulü ile güz dönemi ücreti olarak ödenen 6.750 TL’nin 08/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalı vakıf üniversitesi, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 56/b ve “Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56. maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler” şeklindeki Ek Madde 7 atfı ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j ve 123. maddeleri uyarınca harçtan muaftır.

Buna göre mahkemece; davalı üniversite aleyhine hükümle birlikte harca hükmedilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının asıl davaya ilişkin (2) numaralı bendinde yer alan “2-Alınması gereken 27,70 TL başvuru harcı ile 68,31 TL nispi karar harcı olmak üzere toplam 96,01 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına” ifadesi ile birleşen davaya ilişkin (2) numaralı bendinde yer alan “2-Alınması gereken 54,40 TL başvuru harcı ile 461,09 TL nispi karar harcı olmak üzere toplam 515,49 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına” ibareleri çıkartılarak yerlerine ayrı ayrı ''2-Davacı ve davalı üniversite harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,'' ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6010, Karar No: 2019/5089, Tarih: 28.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6010 E.  ,  2019/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 08.10.2010 tarih ve ... sayılı mütalaasına uygun olarak “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme” suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı suça ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16173, Karar No: 2014/19092, Tarih: 12.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16173 E.  ,  2014/19092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 2.İŞ)

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2009/175-2012/207

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, haksız fesih tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, gece çalışması ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1999 yılından beri resepsiyon görevlisi olarak davalı kurum bünyesinde hizmet verdiğini, davalı işveren tarafından “ sen emekliliğini iste, biz sonra işyerinde çalışmaya devam etmeni sağlayacağız ” şeklinde söylenmesi üzerine emekliliğini isteyerek bu nedenle işyerinden ayrıldığını, daha sonra yeniden müracaat ettiğinde talebine cevap alamadığını, zorla emekli ettirildiğini, haksız işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, haksız fesih tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve gece çalışmalarından kaynaklanan fazla çalışma ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davalı vakfın yaşlı ve bakıma muhtaç öğretmenlere hizmet verdiğini, davacının gece bekçisi olarak çalıştığını ve kendi isteği ile emeklilik nedeniyle ayrıldığını , fazla mesailerin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi, daha sonra işe alınacağı vaadiyle emeklilik dilekçesi vermesi sağlanarak emekliye ayrıldığını, gerçek iradesinin bu olmadığı ve iş sözleşmesinin işverence sona erdirildiği iddiası ile ihbar tazminatı talep etmiş ve iddiaya dayalı karar verilmiş ise de dosyada emeklilik işlemlerinin başlatılmasına ilişkin dilekçesinin iradesi sakatlanarak verildiğine ilişkin aynı işyerinden üç yıl evvel ayrılmış ve görgüye dayalı bilgisi bulunmayan ayrıca davalı hakkında dava açan tek tanığın beyanı dışında somut delil bulunmamaktadır.

Bu durumda davacının emeklilik nedeniyle işyerinden ayrıldığı kabul edilerek ihbar tazminatı isteğinin reddi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücretlerinin hesaplanma yöntemi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bu durumda davacının emeklilik nedeniyle işyerinden ayrıldığı kabul edilerek ihbar tazminatı isteğinin reddi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma ücretlerinin hesaplanma yöntemi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).

İşçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007/40862 E, 2009/17766 K).

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

1475 sayılı önceki İş Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen

Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (56‑45=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.