muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2471, Karar No: 2023/6082, Tarih: 23.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2471 E.  ,  2023/6082 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

....

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti, men'i, maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ... numaralı "inciana 1995",.... numaralı "Güven Mantı" markaların ve ... numaralı "mantı tabağı" görselinin sahibi olduğunu, davalıların müvekkilinin ürünlerini gerçek dışı ifadelerle kötülediğini, müvekkilinin bayilerine, kendilerine bırakılan emanet dolaplarda başka ürün muhafaza ve satışını yasaklandığını, davalıların müvekkilinin tescilli markaları ve tescilli mantı tabak resminin basılı olduğu derin dondurucular içine kendi ürününü (dökme mantı) koyarak satış - pazarlama yaptığını, mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (mülga 556 sayılı KHK) 9 uncu ve 61 inci maddelerinde yasaklanan tarzda ilişkilendirilme ve karıştırılma yaratacak şekilde müvekkilinin tescilli markalarını kullandığını, bu şekilde tescilli marka ve logolara tecavüz ettiklerini ve haksız rekabette bulunduklarını, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, davacılara ve şirkete ait şirket ürünlerine vaki davalıların tecavüzün önlenmesine ve men'ine, şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın, 10.000,00 TL itibar kaybı tazminatının ve 500.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 17.10.2018 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 11.715,68 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ... ve ...'ın ailesinin yıllardır Ankara'da kadayıf ve mantı üretim ve satış işini yapmaktayken 2016 Eylül ayında İstanbul'da ... adına "Polat Mantı" olarak mantı üretimi ve satış işlemine başlandığını, ürünlerin satış organizasyonu için ...'ın görevlendirildiğini, ...' a yardımcı olması amacıyla ...'in 01.11.2016 tarihinde işe alındığını, müvekkilinin davacının ürünlerini kötülemediğini, tescilli logo ve tescilli markalarını dolaplarında kullanmadığını, haksız rekabet içerisinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, ... no.lu yemek sunum şekli endüstriyel tasarımının ve 2011/88342 numaralı "Güven Mantı" markasının 35. sınıfta Güven Mantı ve Unlu Ev Mamulleri Ltd. Şti. adına tescilli olduğu, bu şirketin davacı şirket ile birleştiği, 2014/89305 numaralı "Güven Mantı+Şekil" markasının 35. sınfta ve 2014/89346 numaralı "inciana 1995+şekil" markasının 29,30,35,40,43. sınıflarda davacı şirket adına tescilli olduğu, davacı taraf tanıklarının dinlenildiği, davalı taraf süresinde tanık bildirmediğinden tanığını dinletmekten vazgeçmiş sayıldığı, davacı tarafça dosyaya sunulan ve izinsiz olarak kaydedildiği anlaşılan ses kayıtlarına delil olarak itibar edilmediği, davacı ...'nın davacı şirketin ortağı ve yetkilisi olduğu, haksız rekabet nedeniyle zarara uğradığından davacı şirketle birlikte aktif taraf ehliyetinin bulunduğu, davacı vekilinin ön inceleme duruşmasında, marka ve tasarım haklarına tecavüz iddialarının davalıların markalarını kötülemelerine dayandığını beyan etmeleri nedeniyle, yalnızca haksız rekabet nedeniyle tazminat talepleri için bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, 09.03.2018 tarihli bilirkişi raporunda davalı şirketin, davacının marka kullanım hakkına tecavüz ettiğinin kabulü halinde davacının dava tarihi itibariyle davalı şirketten 11.715,68 TL tazminat alacağının olduğu, bu alacağın yasal faizi ile birlikte tahsili gerektiği, 10.000,00 TL itibar tazminat talebinin yerinde olmadığı, 500.000,00 TL manevi tazminatın takdire bırakıldığının bildirildiği, davacı tarftaki şirket birleşmesi nedeniyle her iki şirketin verilerine göre tazminat hesabı yapıldığı, davacılara ait tescilli markaların ve tasarımın davalıların ürünleri üzerinde kullanıldığına dair hiç bir delil elde edilemediği, davacı vekilinin de bu yönde bir iddiasının olmadığı, davalıların ürününün "Polat Mantı" markası ile satıldığı, ancak bazı satış noktalarında davacılara ait buz dolaplarında muhafaza edilerek satıldıkları tanıklar tarafından ifade edilmişse de, bu durumun satışı yapan iş yeri sahibinin sorumluluğunda olduğu, davalıların ürünlerinin bu işyeri sahiplerinin buz dolaplarında satılmasını talep ettiklerine veya bu şekilde satış yapılması için iş yeri sahiplerini zorladıklarına dair bir delil bulunmadığı, davalıların ürünlerini satışı yapacak olan iş yerlerine teslim etmek dışında başka bir konuda yetkilerinin bulunmadığı, bu nedenle davalıların davacılara ait marka ve ambalaj tasarımlarına tecavüz ettiklerine dair iddianın ispatlanamadığı, haksız rekabetin tespiti talebiyle yapılan incelemeye gelince, haksız rekabetten söz edebilmek için kusur, zarar, illiyet bağı unsurlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği, davalılardan ..

...'in daha önce davacı şirkette çalışması nedeniyle müşteri bilgilerine vakıf olduğu, bu müşterileri ziyaret ederek davacıların ürünlerinde soya, sakatat ve kafa eti bulunduğu, kalitesiz olduğu, aynı olan ürünleri farklı fiyatlarla sattıkları, kendi ürünlerinin daha kaliteli ve ucuz olduğunu söyleyerek davacıların ürünlerini kötülemek suretiyle haksız rekabette bulunduğu, üretim yapan iş yerinin sahibi olan diğer davalıların da bu eylemlerden haberdar oldukları, bu eylemlerin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 55 inci maddesinde tanımlanan haksız rekabet niteliğinde olduğu, davacıların aynı Kanun'un 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zararının tazminini talep edebileceği, yine (e) bendi uyarınca manevi tazminat talep edebilecekleri, her ne kadar itibar tazminatı da talep edilmişse de, davalıların davacının ürünlerini taklit ederek veya markalarını kullanarak daha kalitesiz ürün üretip sattıklarının kanıtlanmadığı, davalıların eylemlerinin niteliği, yoğunluğu, davacıların ticari iş hacmi, faaliyetlerinin uzun yıllardan bu yana devam etmekte olmasına göre 20.000,00 TL manevi tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalıların, davacıya ait tasarım ve marka haklarına tecavüzün tespiti ve önlenmesi davasının reddine, davalıların, davacıya ait ürünleri müşterilerine kötülemek suretiyle haksız rekabette bulunduklarının tespitine, haksız rekabetin önlenmesine, kararın ilanına, davacının 10.000,00 TL itibar tazminatı talebinin reddine, 11.715,68 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin 480.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle, davalıların ispatlı haksız ve hukuka aykırı eylemleri nedeniyle, müvekkilin bayi ve alt bayilerinden 204 bayiinin siparişlerini iptal ettiğini, 44 bayiinin sipariş azaltmış olduğunun tespitli olduğunu, bilirkişi raporunda ve müvekkilin satış rakamları üzerinden hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin zararının 11.715,00 TL olmadığını, 244 bayiiden elde edilen ve edilebilecek gelirin engellenmiş olduğunun, satışın azalmış olduğunun bilirkişi raporu ile de tespit edildiğini, Mahkemece ticari defterlerde işli, resmi kayıtlarla belgeli masraf ve harcamalar fiili zarar adı altında istenmediğinden bahisle ve yoksun kalınan kârın gerekçesiz göz ardı edildiğini, hakkına tecavüz edilenin zararının yalnızca fiili kaybın değeri ile sınırlı olmadığını, marka hakkına tecavüzün önlenmesi için yapılan masraflar, mal veya hizmet pazarında pazar kaybı, istihdam edilenlere bu süreçte ödenen fazla paralar, zararın giderilmesi, telafi edilmesi için yapılan masraflar promosyon, reklam, imaj yenileme, imajı hatırlatma, karışıklığı kaldırma masrafları vs. fiili zarar kapsamında olduğunu, itibar tazminatına hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, market kamerası ile kaydedilen ses ve görüntü kayıtlarının dikkate alınması gerektiğini belirterek reddedilen kısımlar yönünden kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkillerinin haksız rekabette bulunduklarına ilişkin belge ve bilgi bulunamadığını, sadece davacı tanıklarının anlatımları dikkate alınarak aleyhe hüküm tesis edildiğini, dinlenen tanıklar ile müvekkillerin bir ilgisinin bulunmadığını, bu kişilere karşı herhangi bir ürün satışı yapılmadığını, haksız rekabette bulunduklarının tespitine yönelik kararının hukuka aykırı olduğunu, dava dilekçesinde, davacı müşterilerinin aranarak ürünlerin kötülendiği belirtilmişse de söz konusu aramaların kim tarafından yapıldığını bilinmediğini beyan ettiği halde davacıların hangi gerekçe ile müvekkili aleyhine dava açtıklarının anlaşılamadığını, müvekkileri Gülizar Polat ve ...'ın müşterilerle doğrudan diyaloğunun bulunmadığını, pazarlama işini yapmadıklarını belirterek aleyhe olan kısımlar yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriği ve sunulan delillere göre davalıların ürünlerinde davacı tarafa ait markaların ve tasarımın kullanıldığının ispatlanamadığı, davalıların ürünlerini "Polat Mantı" adı altında sattıkları, her ne kadar davacı tarafın bayilerinde bulunan buzdolaplarında davalıların ürünlerinin muhafaza edildiği ileri sürülmüş ise de, bu hususun davacı ile dava dışı bayileri arasındaki bayilik ilişkisi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, davalı tarafından söz konusu iş yerlerindeki dolaplarda kendi ürünlerinin satılması hususunda davacının bayilerini zorladıklarına dair bir delilin de dosyaya yansımadığı, buna göre davacı tarafın markaya tecavüz iddialarının ispatlanamadığı, somut olay bakımından itibar tazminatının şartlarının gerçekleşmediği, dosya içeriğinden ve dinlenen tanık beyanlarından davalı tarafın eylemlerinin 6102 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında haksız rekabet olduğu, davacının bu yöndeki iddialarının ispatlandığı, davalıların eylemi haksız rekabet niteliğinde bulunduğundan davacı tarafın mezkur Kanun'un 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca maddi, (e) bendi uyarınca manevi tazminat talep edebileceği, 09.03.2018 tarihli bilirkişi raporu ayrıntılı incelemeyi içerdiği gibi istinaf denetimine de elverişli olup davacının, davalı tarafın haksız rekabet eylemi nedeniyle yoksun kaldığı kazancının, ihlal süresi dikkate alınarak 11.715,68 TL olduğu, hükmedilen manevi tazminat da eylemin ağırlığı ve ihlal süresi dikkate alındığında yerinde olduğu gerekçesiyle usul ve yasaya uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelen taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosyada tanık olarak dinlenen bir kısım tanıkların beyanlarının sıhhatini şüpheli kılacak vakaların olduğunu, bazısında duyuma dayalı tanıklık yapıldığını, bazısının ceza mahkemesinde verilen ifade ile çeliştiğini, bilirkişi raporuna göre davalı portföyünde gerçekleşen azalma ile müvekkilinin alakasının olmadığını, müvekkilinin davalının dolaplarını kullanmadığını, davacı ürünlerinin tümünün aynı kalitede olmadığının ceza mahkemesinde alınan bilirkişi raporu ile ortaya konulduğunu, davacı ...'nın taraf sıfatının olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüz nedeniyle tecavüzün tespiti, men'i, maddi tazminat ile itibar kaybı ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüz nedeniyle tecavüzün tespiti, men'i, maddi tazminat ile itibar kaybı ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 55 inci maddesi, 56 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 59 uncu maddesi.

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 57, 74 üncü maddeleri.

4. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 üncü maddesi.

5.İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin davalı yönünden 22.02.2023 tarihinde kesinleşen 26.05.2022 tarihli ve 2018/455 E., 2022/542 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/102, Karar No: 2013/21489, Tarih: 18.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/102 E.  ,  2013/21489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece, davacının işçi sicil kayıtlarına göre 16.07.2001-29.01.2002 tarihleri arasında meydanda geçen 194 günlük çalışmaların itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 03.11.1998 -01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine

itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının çalıştığı iş yeri yaptığı işin 506 sayılı yasanın ek 5. Maddesi kapsamında olduğu rafineri ve makinistlik bölümünde toplam 1808 gün prim ödeme gün sayısı bulunduğu anlaşıldığından 452 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 03.11.1998 -01.10.2008 tarihleri arasında boruhane bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1614x0.25=404 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... A.Ş. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1133, Karar No: 2018/4311, Tarih: 19.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1133 E.  ,  2018/4311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi, dosya kapsamı, mahkemenin genel gerekçesi ve diğer deliller itibariyle sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usulü işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "05.08.2016" yerine "15.07.2016" olarak yazılması,

2-Silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen FETÖ/PDY yapılanmasına üyelikten hüküm verilirken, hüküm fıkrasının birinci maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1. maddesinin gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, karar başlığındaki suç tarihi kısmından “15.07.2016” ibaresinin çıkarılarak yerine "05.08.2016" ibaresinin eklenmesi ve temel cezanın tayin edildiği hüküm fıkrasından “3713 sayılı yasanın 7/1. maddesi yollaması ile” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13020, Karar No: 2019/13711, Tarih: 16.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13020 E.  ,  2019/13711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde ısrarla suçlamaları kabul etmemesi, sanığın ablası olan tanık ... ve sanığın annesi olan tanık ...'ın mağdur ...'nın evine beraber gittiklerini ve suça konu olayların yaşanmadığını beyan etmeleri karşısında; sanık, tanık ve mağdur anlatımlarının yöntemince irdelenmesi, çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de; sanığın, elindeki bıçağı doğrultarak önce mağdur ...'ya tehdit içerikli sözler söylediği, akabinde söz ile müdahale etmeye çalışan diğer mağdura da bıçağı doğrultarak tehdit içerikli sözler söylediği olayda; iki tehdidin, aynı olay bağlamında ve çok kısa zaman aralığında gerçekleşmesi karşısında, sanığın eylemlerinden dolayı, zincirleme suç hükümleri gereği silahlı tehdit suçundan bir kez ceza verilip, bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden mağdur sayısınca ayrı ayrı hükümler kurularak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4052, Karar No: 2013/11472, Tarih: 25.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4052 E.  ,  2013/11472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.2.2012