muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/700, Karar No: 2015/241, Tarih: 23.06.2015

Öte yandan 2499 sayılı SPK'nın 49/1. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 47/A-6. maddesine muhalefet suçundan soruşturma yapılabilmesi, Kurumun Cumhuriyet başsavcılığına başvuruda bulunmasına, diğer bir ifadeyle Kurum tarafından soruşturma izni verilmesine bağlıdır. Bu husus soruşturma şartıdır. Böyle bir başvuruda bulunulmadan önce verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar yok hükmündedir.

Somut olayda, Kurumun İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvuru tarihi, 07.10.2009 olup, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen ek kovuşturmama kararı ise 08.06.2009 tarihlidir. Ek kovuşturmama kararı, hem Kurumun başvurusundan önce ve hem de soruşturmaya yetkili olmayan Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verildiği için yok hükmünde kabul edilmeli, aynı eylem dolayısıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihtisas mahkemesine hitâben düzenlediği iddianame yeterli görülmelidir.

Nitekim Yargıtay 4. Ceza Dairesi de, 03.05.2006 günlü ve 433/10350 sayılı kararında, 4483 SK'nın 9. maddesine göre izin alınmadan verilen kovuşturmama kararının hukuki değerden yoksun olduğuna hükmetmiştir.

Esasen Yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.04.2012 gün ve 12736-8459 sayılı kararıyla suçun sübuta erdiği gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyeti yerine beraetlerine karar verilmesi isabetsizliğinden oybirliğiyle bozmakla bu görüşü desteklediğini açıkça ortaya koymuştur.

2- Evreden (safhadan) dönülememesi ilkesi ve ceza yargılamasında verilebilecek kararlar :

'Soruşturma: Kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi,

Kovuşturma: iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi,' ifade eder.(CMK'nın 2. maddesinin 1. bendinin e ve f bendi hükümleri)

'Evreler sadece zorunlu değildir. Fazla olarak birbirinden ayrılmaları da kesindir. Bu demektir ki kovuşturma evresine geçmiş bir işte artık soruşturma evresine dönülemez ... Keza kovuşturma evresinde verilen bir hüküm bozulduğunda, iş sadece kovuşturma evresine dönebilir. Bu da gösteriyor ki, soruşturma evresi kesin olarak aşılmıştır.' (Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Bası, sahife 637 – Kunter / Yenisey / Nuhoğlu)

Konuyla ilgili olarak 10.06.1942 gün ve 26/16 sayılı İBK'nda da benzer düşüncelere yer verilmiştir.

İzin veya karar alınmadan dava açılmışsa ya da eksik soruşturma söz konusuysa bu eksiklikler mahkemesince giderilip, sonucuna göre karar verilecektir. Ancak; kesinlikle soruşturma evresine dönülemeyecektir.

Somut olayda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesi'ne hitaben düzenlenen iddianame, itiraz üzerine İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.01.2010 günlü, ... kararıyla kabul edilmiş olup, bu tarihten itibaren kovuşturma evresine geçilmiştir. Artık soruşturma evresine dönülmesi mümkün değildir.

Somut olayda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesi'ne hitaben düzenlenen iddianame, itiraz üzerine İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.01.2010 günlü, ... kararıyla kabul edilmiş olup, bu tarihten itibaren kovuşturma evresine geçilmiştir. Artık soruşturma evresine dönülmesi mümkün değildir.

CMK'nın 223. maddesi uyarınca, ceza yargılaması sonucunda verilebilecek nihai kararlar; beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, red ve düşme olup, durma kararları nihai kararlardan değildir.

Ceza yargılamasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi mümkün olmadığı gibi, karara bu ad verilmeksizin böyle bir sonuç doğuracak biçimde bozma kararı da verilemez.

3- İtiraz üzerine verilen kararlar ve sonuçları :

Hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde mahkeme kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir. (CMK m. 267).

CMK'nın 223/8. maddesi hükmüne göre, durma kararları itirazı kâbil kararlardandır. Aynı Kanun'un 271/4. maddesine göre de, itiraz üzerine verilen kararlar kesindir.

Kesinleşen kovuşturmama kararı, kesin hüküm etkisini doğurmaz ise de; şüpheli için bir teminat oluşturur. Yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı dava açılamaz. (CMK m. 172/2). Hatta karar itiraz üzerine kesinleşmiş ise; yeniden dava açılması itiraz mercinin muvafakatına bağlıdır. (CMK m.173/6)

Emredici olan bu hükümler her türlü tartışmadan varestedir. Ancak; somut olayımızda yukarıda açıklandığı üzere;

-Dava konusu fiille ilgili olarak verilmiş bir kovuşturmama kararı bulunmadığı, 2499 sayılı SPK'nın 47/A-6 maddesi kapsamındaki soruşturmanın kesintisiz olarak devam ettiği,

-Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın vermiş olduğu ek kovuşturmama kararının hukuki değerden yoksun olduğu, ortadan kaldırılmasına gerek bulunmadığı,

-Kurumun başvurusu üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen iddianamenin usül ve yasaya uygun bulunduğu, açıktır.

Kaldı ki, ön sorun olarak kabul edilen husus; yâni CMK'nın 172/2 ve 173/6. maddeleri hükümlerine aykırı bir şekilde dava açıldığı hususu, ilk derece mahkemesince durma kararına konu edilmiş ise de; itiraz üzerine İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.01.2010 günlü kararıyla durma kararı kaldırılmıştır. Bu karar da kesindir.

Yargıtay aşamasında bu husus tekrar inceleme konusu yapılamaz, diye düşünmekteyiz.

Açıklanan nedenlerle; 2499 sayılı SPK'na aykırılık suçunun sabit olduğuna dair Yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin bozma kararı sonrasında sanıkların beraetine dair İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin direnme hükmünün, sanıklar hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava olmadığı için, bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz." görüşüyle,

Yargıtay aşamasında bu husus tekrar inceleme konusu yapılamaz, diye düşünmekteyiz.

Açıklanan nedenlerle; 2499 sayılı SPK'na aykırılık suçunun sabit olduğuna dair Yüksek Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin bozma kararı sonrasında sanıkların beraetine dair İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin direnme hükmünün, sanıklar hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava olmadığı için, bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi A. Ömeroğlu; "Ceza yargılamasında 'davasız yargılama olmaz'. Türk Ceza Yargılama Sisteminde dava açma tekeli Cumhuriyet savcısına aittir. Benimsenen sisteme göre de, bir suç işlendiğine dair ihbar ya da şikayet üzerine ve ya re'sen bilgi sahibi olan Cumhuriyet savcısı ceza soruşturması başlatır.

Başlatılan bu soruşturma, ya şüpheli hakkında bir suç isnadını içeren iddianamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi, ya kamu davasının açılmasının ertelenmesi (5271 sayılı CMK'nın 176. m) ya da kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilmesi ile sona erer.

Kovuşturmaya yer olmadığı kararı bir 'dava açmama' kararıdır. Başka bir tabirle 'soruşturmanın sona erdirilmesi' kararıdır. İdari–Hukuki niteliği itibariyle bu karar bir ceza muhakemesi işlemidir ve doğrudan fiilin aslı ile ilgili olup soruşturma safhasını bitirir.

Kovuşturmaya yer olmadığı kararı 5271 sayılı CMK'nın 172. maddesine göre;

1 - Kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi,

2 - Kovuşturma imkanının bulunmaması,

Bu cümleden olarak,

a-Yargılama şartının gerçekleşmemesi,

b- Eylemin suç teşkil etmemesi,

c- Şahsi cezasızlık sebeplerinin bulunması,

d- Uzlaşma,

e- Ön Ödeme nedeniyle verilebilir.

Zikredilen sebeplere dayanmayan kovuşturmaya yer olmadığı kararı, CMK'nın 172. maddesi anlamında bir kovuşturmaya yer olmadığı kararı değildir.

Kovuşturmaya yer olmadığı kararları CMK'nın 173/6. maddesindeki hal müstesna olmak üzere idari bir karardır ve her zaman geri alınabilir. CMK'nın 173/6. maddesi kapsamında mahkeme/hakim kararı ile onanarak kesinleşen kararlar ise yargısal nitelik taşır. Bu şekilde kesinleşen kararlardan sonra yeni bir delil elde edilip önceki kararı onayan mahkeme/hakimin muvafakatı alınmadan soruşturmaya devam edilemez. Ancak unutulmamalıdır ki bu hal, soruşturmaya son veren CMK'nın 172. maddesi kapsamında tahdidi olarak sayılan sebeplere istinaden verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararları için geçerlidir. Amaç 'aynı fiilden bir kez yargılanılır' ilkesi gereğince şüpheliyi sürekli yargılama tehdidi altında tutmamaktır.

Soruşturma konusu fiilin vasfen ikiye bölünerek bir vasfından kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi diğer vasfından ise iddianame düzenlenmesi halinde nasıl hareket edileceği hakkında CMK'da bir düzenleme yoktur.

Soruşturma konusu fiilin vasfen ikiye bölünerek bir vasfından kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi diğer vasfından ise iddianame düzenlenmesi halinde nasıl hareket edileceği hakkında CMK'da bir düzenleme yoktur.

Yargılama mercii, önüne gelen hukuki uyuşmazlığı çözmek zorunda olduğundan yargılama hukukunda istisnai ve sınırlayıcı hükümler dışında 'kanunilik' ilkesi uygulanmaz ve kıyas dahil her türlü yorum araçları kullanılarak sorun çözülür. Tarihi süreç itibariyle 'suçluyu cezalandırma', 'sanığı koruma' evrelerini geride bırakan ceza yargılamasının amacı 'maddi gerçeği açığa çıkarmak'tır. Bu nedenle sanığı koruma evresinden kaldığı anlaşılan 'sanık lehine yorum' diye bir yorum türü de yoktur.

Bu itibarla mevcut sorun özellikle TCK'nın 44. ve CMK'nın 225 ve 226. maddeleri ile ilgili istikrar kazanmış uygulamalar ışığında çözülmelidir.

Soruşturma konusu fiilin vasfen ikiye bölünerek bir vasfından kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi diğer vasfından ise iddianame düzenlenmesi hukuken mümkün değildir. Ancak böyle bir durumda, fiilin aslıyla ilgili olarak yapılan ve sürdürülegelen işleme üstünlük tanınmalıdır. Zira işlem vazeden kurumun iradesinin bu yönde olduğu açıktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında;

a- Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2009 tarih 2009/10904 sayılı ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair kararının CMK 172/1. maddesi kapsamında soruşturmayı sona erdiren bir KYOK olmadığından,

b- Zikredilen ve yoklukla malül ek Kovuşturmaya Yer Olmadığı Kararına rağmen soruşturmaya devam edilip sanık hakkında kamu davası açılarak soruşturma konusu fiilin aslı hiç bir aşamada takipsiz bırakılmadığından aynı kanunun 173/6. maddesinin somut olayda uygulama yeri bulunmadığından,

c- Açılan kamu davası safahatında ve sonunda bir çok mercii ve nihayet Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesinin 17.04.2012 tarih 12736-8459 sayılı ilamı ile denetimden geçirilen usuli eksiklik iddialarının gelinen aşama itibariyle dinlenme imkanı kalmadığından sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve onsekiz Genel Kurul Üyesi de; benzer düşüncelerle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2013 gün ve 1377-463 sayılı direnme hükmünün, sanıklar hakkında aynı fiilden dolayı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara vaki itiraz üzerine merciince, itirazın reddine karar verilmesinden sonra Cumhuriyet savcısının CMK’nun 173/6. maddesinde belirtilen şarta uymadan iddianame düzenlemesi nedeniyle usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığından, mahkemece durma kararı verilerek önceden verilen itiraz dilekçesi hakkında karar vermiş olan itiraz merciinin bu hususta karar vermesi beklenip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinden sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2015 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 23.06.2015 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13293, Karar No: 2012/466, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13293 E.  ,  2012/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması, kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması, suça konu yerle ilgili sanığın hazineye ecrimisilk ödediğinin anlaşılması karşısında mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1 maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4916, Karar No: 2019/6165, Tarih: 11.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4916 E.  ,  2019/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, ... Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün 07.07.2011 tarihli ve 6832 sayılı üst yazısında bahsi geçen 03.06.2011 tarihli ve...sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının incelenmek üzere dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2372, Karar No: 2021/1876, Tarih: 01.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/2372 E.  ,  2021/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA, 01/04/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Avukatlık mesleğini icra eden sanığın, vekâletnamesini alarak müdafiliğini üstlendiği başka dosyadan sanıkların yargılandığı davada, ücretini alamadığı gerekçesi ile mazeret bildirmeden 17/10/2008 günlü celseden 20/04/2010 tarihli celseye kadar birden çok kez (çıkarılan meşruhatlı davetiyeyi de dikkate almaksızın) duruşmalara katılmayarak davanın sürüncemede kalmasına sebebiyet verdiği; anılan davanın görülebilmesi için CMK'nın 150/3. maddesine göre, müdafii bulunmasının zorunlu olduğu, Avukatlık Kanunu'nun 174/3 maddesinin ilk cümlesine göre; “Anlaşmaya göre avukata peşin verilmesi gereken ücret ödenmezse, avukat işe başlamakla zorunlu değildir. Bu sebeple doğabilecek her türlü sorumluluk iş sahibinindir….” denmekte ise de, sanık müdafilik işine başladığı gibi, yargılandığı davaya bir ücret anlaşması da sunmamakta, savunması, tamamen soyut ve suçtan kurtulmaya yönelik kalmaktadır. Anılan Kanun'un 171/1. maddesine göre; “Avukat, üzerine aldığı işi kanun hükümlerine göre ve yazılı sözleşme olmasa bile sonuna kadar takip eder.” Bu nedenle sanığın üstlendiği müdafiliik görevinden istifa da etmeyerek ve duruşmalara da katılmayarak yargılamaların uzamasına sebebiyet vermiş ve üzerine atılı suç sübut bulmuş olduğundan Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/3935, Karar No: 2013/5771, Tarih: 25.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3935 E.  ,  2013/5771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında ........2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşme ile ... hisseden ... hissenin arsa malikine, ... hissesinin yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığını, davacı yüklenicinin, edimlerini tam olarak yerine getirmesine rağmen davalının tapu kaydının ferağına yanaşmadığını ileri sürerek, taşınmazın .../... hissesine tekabül eden bodrum kat, zemin kat, ... ve ... no'lu bölümlerin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının edimlerini süresinde ve tam olarak yerine getirmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan sözleşme gereği, 6229 sayılı parsel üzerinde yapılacak inşaatın .../... hissesinin arsa malikine, .../... hissesinin yükleniciye ait olacağının kararlaştırıldığı, sözleşme gereğince inşaatın tamamlandığı, kat irtifakının kurulmasıyla kat mülkiyetine geçilmesine engel kalmadığı ve inşaatın projesine uygun olarak tamamlandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, sözleşmede belirtilen oranda tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı yüklenicinin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı edimlerini yerine getirmesine rağmen payına düşen taşınmaz paylarının devrinin yapılmadığı iddiasıyla tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki ........2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ....maddesinde, yükleniciye ait olacağı kararlaştırılan ... hisseden birinin kaba inşaatın, kalan hisselerin ise anahtar teslimi suretiyle inşaatın tamamının bitirilmesiyle devredileceği kararlaştırılmıştır. Yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, davalı arsa malikine ait olan .... ve .... katlardaki iki adet dairenin banyolarındaki tuvalet taşlarının, kalorifer peteklerinin ve doğalgaz kombilerinin olmadığı tespit edilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmede inşaatın tesliminin, açıkça "anahtar teslimi" şeklinde yapılacağı belirtilmiş olmasına rağmen anahtar teslimi kavramı içerisinde değerlendirilmesi gereken iskân raporunun alındığı da davacı tarafça kanıtlanamamıştır. Şu durumda, sözleşmede açıkça belirtilen ferağ aşamaları dikkate alındığında, davacının sadece kaba inşaatın bitme aşamasında verilmesi gereken arsa payını isteyebileceği, kalan kısmın paylarını ise talep edemeyeceği dikkate alınmadan karar verilmiştir.

Öte yandan, dava dilekçesinde, bodrum, zemin, ... ve ... no'lu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali istenmiştir. Dosya arasında bulanan tapu kaydından ise, sözleşme konusu taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, idari işlem niteliğindeki kat irtifakı tesisinin gerçekleştirilmesi mümkün bulunmasa da; dava dilekçesindeki talep şekli nazara alınarak, kat irtifakı tesisine esas alınacak şekilde bağımsız bölüm listesi ve bu listedeki bölümlere tahsis edilecek arsa payları uzman bilirkişi yardımı ile tespit ettirilerek, sözleşme hükümleri doğrultusunda yükleniciye isabet eden hissenin davacı adına tesciline karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözardı edilerek, sözleşme ve dosya kapsamına aykırı değerlendirme yapan bilirkişi raporu esas alınarak, yanılgılı şekilde davanın tümüyle kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7268, Karar No: 2023/7956, Tarih: 04.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7268 E.  ,  2023/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/195 E., 2015/186 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarih, 2014/195 Esas, 2015/186 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca üç mağdureye yönelik olarak üç kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdure Berna'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen hapis cezasının ertelenmesine,

Karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılının 08.12.2018 tarih ve 14-2015/225498 numaralı suça sürüklenen çocuk ve sanığın mağdure Berna'ya yönelik işledikleri suçtan kurulan hükümler yönünden onama, sanık hakkında mağdureler Sevde ve Büşra'ya yönelik eylemlerinden kurulan hükümler yönünden bozma görüşlü Tebliğname ile dosya Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; Mağdurelerin beyanlarının aşamalarda çelişkili olduğu, tanık beyanlarınca da örtüşmediği bu nedenle sanık hakkında verilmiş olan kararın usul ve kanuna aykırı olduğu ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; suça sürüklenen çocuk hakkında dosya kapsamında suçun zincirleme şekilde işlendiğine dair delil olmamasına rağmen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ve denetim süresinin uzun tutulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR