muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13272, Karar No: 2017/8406, Tarih: 11.05.2017

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir.

İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II, d hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir. Buna karşılık bir darp veya hakaret söz konusu olmaksızın işçinin, yasanın gerekçesinde de belirtildiği gibi "amirleri veya iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermesi, sıkça ve gereksiz yere tartışmaya girişmesi" gibi davranışlarda bulunması, işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde, geçerli bir fesih nedenidir. Gerçekten işçinin işverenle, işveren vekilleriyle veya diğer işçilerle geçimsizliği işyerinin normal işleyişine zarar veriyorsa işveren süreli fesih hakkını kullanabilir. İş Kanunu’nun 25’inci maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. İş Kanunu’nun 25’inci maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, yada tahrik kapsamında savunma sınırlarını aşarak darp veya hakarette bulunması geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. İşverenin tahrik eden veya sataşmayı başlatan işçinin iş sözleşmesini feshetmemesi, eşit işlem borcu kapsamında sataşılan ve cevap veren işçinin iş sözleşmesinin feshin haksız kılsa da, davranış işyerinde olumsuzluklara yol açmış ise geçerli nedeni ortadan kaldırmayacaktır.

Dosya içeriğine göre ve özellikle tarafların ortak tanıkları ... ve ...'ın beyanlarından, çalışanların birarada bulundukları sırada, bir işçinin "mal geldi mi" sorusuna davacıyı göstererek "mal burada" diye söylendiği, oradakilerin güldükleri ve birkaçının bu konuşmalara katıldıkları, davacının buna alındığı, davacı ile ... arasındaki sataşmanın bundan sonra gerçekleştiği, bunun üzerine davalı işverenin davacının iş sözleşmesini feshettiği, ...'e ise uyarı cezası verildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar sataşmayı davacı işçi başlatmamış ise de, ancak devam ettirerek ve cevap vererek işyerinde olumsuzluğa yol açan davranışta bulunmuştur. Bu davranışının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı sabittir. Yukarıda belirtilen açıklamalardan anlaşılacağı üzere fesih haklı değil ise de geçerli nedene dayanmaktadır. Bu nedenle davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri 130,00 TL’nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 11/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/40827, Karar No: 2013/9209, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/40827 E.  ,  2013/9209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalı işverene sözleşmede kararlaştırılan cezai şart hükmünün geçersiz olması nedeni ile borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren ile davacı arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını ve fiilen uygulandığını, sözleşmenin 10.maddesinde işveren ve davacı için eşit ve karşılıklı olmak üzere iş süresinin bitmesinden önce sözleşmenin feshine ilişkin olarak cezai şart ödenmesi ve miktarının kararlaştırıldığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, sözleşme ile kararlaştırılıp olan cezai şart tutarının işverence davacıdan yazılı olarak talep edilerek muaccel hale getirildiğini, ancak cezai şart düzenleyen hükmün geçersiz olduğunu belirterek, davacının davalıya cezai şart borcunun bulunmadığının tespitine bu talep kabul edilmez ise öngörülen ceza şart miktarının önemli derecede tenziline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin asgari süreli iş sözleşmesi olup yerleşik Yargıtay Kararlarına göre, asgari süreli iş sözleşmesi gereği kararlaştırılan cezai şartın hukuken geçerli ve talep edilebilir nitelikte olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ile davalı arasında asgari süreli iş sözleşmesi ve taahhütname imzalandığı, cezai şartın karşılıklı olarak düzenlendiği ve geçerli olduğu gerekçesi ile öngörülen cezai şart miktarı çalışılan ve çalışılmayan süreye göre oranlanarak ve takdiri yapılan indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

4857 Sayılı İş Yasasında cezai şarta ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Cezai Şart, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 158-161, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 179-180 maddelerinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK.’un

E) Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

4857 Sayılı İş Yasasında cezai şarta ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Cezai Şart, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 158-161, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 179-180 maddelerinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK.’un

420. maddesinde de hizmet sözleşmelerine sadece işçi aleyhine konulan ceza koşulunun geçersiz olduğu belirtilmiştir. Genel hüküm niteliğinde olması sebebiyle Borçlar Kanunu dışındaki uyuşmazlıklar bakımında da bu hükümler uygulanmamaktadır. İşçi lehinde tek taraflı ceza koşulu içeren sözleşme hükümleri geçerlidir. Bunun yanında ceza koşulunun özellikle işveren lehine geçerli olabilmesi için karşılıklı olması ve eşit koşulları taşıması, denk olması gerekir.

Somut uyumazlıkta hükme esas alınan taraflar arasındaki ceza koşulunu içeren sözleşmenin 10. Maddesi ve taahhütname incelendiğinde, işçi açısından iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde, işveren açısından ise aynı kanunun 25/II maddesindeki nedenler yanında 18. Maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde cezai şart ödenmesi öngörülmüştür. Kurala göre işverenin cezai şart tazminatı ödemesi nedenleri geçerli nedenler de içerisine alınarak sınırlandırılmış ve işveren lehine, işçi aleyhine fesih nedenleri yönünde bir düzenleme getirilmiştir. Cezai şartın işveren lehine ve işçi aleyhine olması nedeni ile geçersiz olduğu kabul edilmelidir. Nitekim aynı gerekçe ile ... 3. İş Mahkemesi tarafından cezai şartın davacı işçi açısından geçersizliğine ve davacının borçlu olmadığına dair verilen 16.02.2012 gün ve 2011/659 Esas, 2012/59 Karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2012/6347-27583 sayılı ilamı ile onanmış ve kesinleşmiştir. Taraflar arasında sözleşmede düzenlenen cezai şart davacı açısından geçersiz olduğundan davanın tamamen kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1234, Karar No: 2012/6022, Tarih: 27.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1234 E.  ,  2012/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

2-Dava konusu taşınmaza ait dosya içerisinde belediyeden gelen imar yazıları eklenmek suretiyle, taşınmazın değerlendirme tarihi olan 16.11.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değil ise mücavir alan sınırları içinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, meskun mahalde olup olmadığı, onbir nisan beldesine ilişkin imar paftası üzerinde işaretlettirilmek suretiyle ilgili Belediye Başkanlığından yeniden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3530, Karar No: 2016/3588, Tarih: 11.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3530 E.  ,  2016/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat, mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdureler vekili ile katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında mağdure ... yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükümlerin, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan bakanlık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdureye yaşının küçük olması nedeniyle baro tarafından vekil tayin edildiği ve mağdure ile vekil arasında vekâletnameye dayalı bir ilişki bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde sanıklar aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27172, Karar No: 2013/48825, Tarih: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/27172 E.  ,  2013/48825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak ;

1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin. 62.maddesinin tatbikinde fazla hapis cezasına hükmolunması,

2) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildikten sonra tatbiki suretiyle çelişki yaratılması,

3) Suça konu sahadaki ağaçlar yerine saha üzerinde mevcut bulunmayan ve miktar olarak yediemine alınmayan mahsulün müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince kararın 3. maddesinde, TCK'nin 62.maddesinin tatbiki suretiyle bulunan 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezasının 13 ay 10 ... hapis cezası olarak değiştirilmesi; TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin 4. maddenin karardan çıkarılması; müsadereye ilişkin paragrafta “…mahsulün” ibaresinin “…. Ağaçlar…” şeklinde değiştirilemesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15031, Karar No: 2017/9246, Tarih: 26.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/15031 E.  ,  2017/9246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 24.03.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 24.03.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle davalı kurumca belirlenen %7,1 oranındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranının düşük çıktığını, daha fazla olduğu iddiası ile eldeki davayı açmış ve mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Meslekta kazanma gücünün tespiti ile gelir bağlanmasına yönelen İş bu davada alınacak karar ile, iş kazası sonucu bağlanan gelirin miktarında değişiklik meydana gelebilecek, işverenin kusurlu olması halinde Kurumca işverene rücu edilecek olması, davanın işverenin de hak alanını ilgilendirmesi nedeniyle, 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanununun 124. maddesinde “…maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir…” hükmü uyarınca, işverenlere usulüne uygun şekilde husumet yöneltilmeli, göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, davacının işverenine karşı dava açmasını sağlamak ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, yapılacak inceleme ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair yönleri incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7229, Karar No: 2015/22102, Tarih: 04.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/7229 E.  ,  2015/22102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/307005

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/480 (E) ve 2012/819 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin sanıklar E.. C.., A.. Ö.., A.. K.., İ.. Ö..'e yönelik temyizine göre yapılan incelemede ;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Katılan vekilinin sanıklar A.. Y.. ve U.. G..'a yönelik temyizine göre yapılan incelemede ;

Sanıkların suça konu eşyaları ...... Tic.Ltd. Şti'den aldıklarını beyan etmeleri ve bu hususa ilişkin fatura ibraz etmeleri karşısında ..... Tic.Ltd. Şti ve suça konu eşyaların üzerinde bulunan kayıp bandrollerin sahibi ...........Gıda Tur.İth. İhr. San. Tic. Paz.Ltd. Şti hakkında yasal işlem başlatılıp başlatılmadığı araştırılarak haklarında açılmış dava bulunması halinde dava dosyasının celbedilerek incelenmesi ve gerektiğinde birleştirilerek yargılamaya devam edilmesi ; haklarında açılmış dava olmaması halinde suça konu eşayaya ilişkin olarak ibraz edilen faturalar ile ilgili düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, faturaların firma defterinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5284, Karar No: 2016/5432, Tarih: 06.06.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/5284 E.  ,  2016/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9718, Karar No: 2018/11577, Tarih: 03.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/9718 E.  ,  2018/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 08.07.2014 tarihinde oturma takımı, vestel marka led TV, iki adet halı ve TV ünitesi satın aldığını, satın almış olduğu ürünlerin tesliminden sonra koltuk takımında ve TV ünitesinde bir takım deformelerin olduğunu belirterek; ayıplı ürünlerin geri alınarak, ödediği 2.000,00TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş 09.04.2015 de davasını ıslah ederek davası devam ederken ödediği toplam 6.200,00TL bedelin davalıdan tahsili ile kalan 800,00TL miktarın da iptal edilerek bu bedelden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taksitli satış sözleşmesinin feshine ve sözleşmeye konu olan mobilyaların davalı tarafından teslim alınarak, 6.200,00TL nin davacıya iadesine ve kalan 800,00TL bedelin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, ayıplı ürün bedelinin iadesine ilişkindir. Yargılama aşamasında mahkemece, teknik bilirkişiden rapor alınmış ve bilirkişi tarafından verilen raporda; koltuk takımı ile tv ünitesinin incelenmesinde tespit edilen ve raporda sıralanan hususların bir kısmının gizli ayıp, bir kısmının ise açık ayıp olduğu, 18.07.2014 tarihli teslim formu ile ürünlerin davacıya teslim edildiği ve tüketici olan davacının koltuk takımı ile tv ünitesindeki ayıplarla ilgili olarak, davalı olan satıcı firmaya süresi içinde 05.08.2014 tarihinde tebliğ edilen ayıp ihbarı ile durumu bildirdiği yönünde görüş bildirilmiştir

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 8. maddesi ile ayıplı malın tanımı yapılmış, 11. maddesi ile tüketicinin seçimlik hakları düzenlenmiştir.

Her ne kadar mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiş ise de; davacının dava dilekçesinde ayıplı olarak iddia ettiği, koltuk takımı ve TV ünitesinin yanısıra, iki adet halı ve TV ye yönelik olarak bilirkişi tarafından herhangibir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Bu hali ile bilirkişi raporu hükme esas alınabilecek nitelikte değildir. Mahkeme de bu hususları irdelemeksizin eksik inceleme ve değerlendirme ile karar vermiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece tarafların itirazlarını karşılar mahiyette, TV ve iki adet halı yönünden de, konusunda uzman bilirkişiden; taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık rapor aldırılarak, davacının seçimlik hakkının yerinde olup olmadığı sonucuna uygun ve gerektiğinde tarafların diğer delilleri değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.