muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7237, Karar No: 2018/16894, Tarih: 27.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7237 E.  ,  2018/16894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı iş yerinde 30/09/2008-20/06/2012 tarihleri arasında kesintisiz şekilde mekanik teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesini 19.06.2012 tarihli ihtarname ile fazla mesai ücretlerinin eksik ya da hiç ödenmemesi resmi ve dini bayramlarda çalışma ücretleri ile hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı nedenlerle feshettiğini, son aldığı maaşın 1.425,00 TL. olduğunu, 2011 yılından 7 gün 2012 yılından 15 gün izin hakkını kullanmadığını bu sürelerin ücretinin de ödenmediğini, çalışma saatlerinin 09.00-21.00 ve 14 günde bir ise 21.00-09.00 olduğunu beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı tarafın iddialarının haksız ve yersiz olduğunu, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini, iş akdini feshettiğini bildirdiği ihtarnameye rağmen 20/06/2012 ve 21/06/2012 tarihlerinde işe gelerek mesai yaptığını, 22/06/2012 tarihinden itibaren de işe gelmeyi fiili olarak bıraktığını, bu durumun 25/06/2012 tarihli tutanak ile belgelendiğini, davacının 2011 yılı 7 günlük izin ücretinin ödendiğini 2012 yılına ait ise yıllık izin hakkı kazanılmadığı için ücretinin talep edilemeyeceğini, bütün ücretlerinin eksiksiz olarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin önceki kararı davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 22.02.2016 tarih, 2014/31181E- 2016/3482K sayılı kararıyla bozulmuş, bozma sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 7 günlük yıllık izin ücretinin ödendiği dosya içinde yeralan ... Bankası hesap hareketlerinden anlaşılmadığından yıllık izin ücretinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

2- 7 günlük yıllık izin ücretinin ödendiği dosya içinde yeralan ... Bankası hesap hareketlerinden anlaşılmadığından yıllık izin ücretinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.’nın 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36. maddesinde ve ... Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki “Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir”.

Kamu düzenine ilişkin hususlar hakkında aleyhe bozma yasağı uygulanamaz. Yani Yargıtay, kamu düzenine aykırı bir husustan dolayı hükmü temyiz edenin aleyhine (temyiz etmemiş olan tarafın lehine) olarak da bozabilir. Çünkü kamu düzenine ilişkin hususları hâkim (ve Yargıtay) kendiliğinden gözetme ile yükümlüdür.

Kamu düzenine ilişkin hususlar hakkında aleyhe bozma yasağı uygulanamaz. Yani Yargıtay, kamu düzenine aykırı bir husustan dolayı hükmü temyiz edenin aleyhine (temyiz etmemiş olan tarafın lehine) olarak da bozabilir. Çünkü kamu düzenine ilişkin hususları hâkim (ve Yargıtay) kendiliğinden gözetme ile yükümlüdür.

Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir hüküm kuramaz. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur. Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu nedenle bozma kararından sonra da Mahkemece HMK.nun 297 vd. maddelerinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta; Davacının temyiz etmediği yalnızca davalının temyiz ettiği mahkemenin 06.05.2014 Tarih 2012/602 Esas, 2014/278 Karar sayılı kararında davacı lehine 13.822,56 TL. olarak hesaplanan Fazla mesai alacağına hakkaniyet indirimi yapılarak 9.675,79 TL. fazla mesai alacağına hükmedilmiştir. Mahkemece bozma sonrası fazla mesai alacağı "bilirkişi raporunda tanıkların beyanına göre hesaplanan kısım olan 13.225,98 TL.de takdiren %30 hakkaniyet intirimi yapılarak geriye kalan 9.258,19 TL. ile senetle ıspatlanan miktar olan 6.407,40 TL.nin toplanması sonucu 15.665,68 TL.den davalı tarafça yapılan ödeme miktarı olan 11.313,00 TL.nin mahsubu ile geriye kalan 4.352,68 TL. net fazla mesai alacağının 500,00 TL.si dava tarihi olan 07/08/2012 tarihinden, bakiyesi ıslah tarihi olan 03/04/2014 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan tahsiline," şeklinde hüküm altına alınarak, önceki kararı yalnızca davalı temyiz ettiği halde bozma sonrasında fazla mesai ücretinin davalının aleyhine olacak şekilde önceki kararda hüküm altına alınan miktarın üzerinde kabulüne karar verilmesi usulü müktesap hakkın ihlali olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17957, Karar No: 2007/6374, Tarih: 16.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17957 E.  ,  2007/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara  6. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 01.06.2006
Yargıtay — Esas No: 2014/24722, Karar No: 2014/26420, Tarih: 01.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24722 E.  ,  2014/26420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/523-2013/145

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 ve 2007 yılları arasında davalı şirkette çalıştığını, net 1.500,00 TL ücret aldığını, asgari ücret kısmının bankaya diğer kısmın elden ödendiğini, iş sözleşmesinin herhangi bir sebep gösterilmeksizin haksız olarak feshedildiğini, normal mesai olarak 08:00 kışın 18:00-18:30 yazın 20:30-21:00 saatleri arasında çalıştığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını,iş sözleşmesinin kendiliğinden sona erdiğini, emsal dosyalarda red kararlarının verildiğini,işe iade davalarında iş sözleşmesinin belirli süreli olarak kabul edildiğini, fazla mesai yapmış ise ücretinin ödendiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının ücretinin bordrolarda belirtildiği gibi olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece belirli süreli olan ve iş bittiğinde kendiliğinden sona eren işler için kıdem tazminatı ödenmesi gerekmediği, ancak davacının çalıştığı işyerinde yaptığı kaynak montaj işi tüm işyeri dikkate alındığında devam etmesine rağmen, kaynak montaj işi biten bölümlerin işveren ve işyerindeki yetkili sendika temsilcileri ile birlikte tespit edildiği ve o bölüm çalışanlarına iş sözleşmelerinin sona erdiğinin bildirildiği, iş sözleşmesinde davacının hangi bölüm için işe alındığı açıkça belirtilmediğinden davacının işin bittiğini fesih bildirimi olmadan bilemeyeceği, buna göre hizmet sözleşmesinin işin sona ermesi sebebiyle kendiliğinden sona erdiğinin kabul edilemeyeceği, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından yapılan bildirimle sona erdirildiği, buna göre davacının kıdem tazminatını hakettiği, yıllık izin, fazla çalışma, resmi ve bayram tatili ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Somut olayda davacının belirli bir iş için belirli süreli iş sözleşmesiyle davalı işyerinde çalışmaya başladığı, işin bittiğinin işyeri temsilcileri ve sendika temsilcileri tarafından tespit edildiği işin bitimi nedeniyle belirli süreli iş sözleşmesinin sona erdiği anlaşılmaktadır. Belirli süreli iş sözleşmesi bildirime gerek olmaksızın kendiliğinden sona erdiğinden kıdem tazminatı talep edilmesi mümkün değildir. Dairemizin emsal bu yönde bozma kararına karşı mahkemeci direnme kararı üzerine Hukuk Genel Kurulunun 2014/391 esas, 2014/710 karar sayılı ilamında da davacının iş sözleşmesinin sözleşmenin bitimi için öngörülen “işin bitimi” ile kendiliğinden sona erdiğinden, kıdem tazminatına hükmedilmesinin isabetsiz olduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece kıdem tazminatının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22193, Karar No: 2014/20100, Tarih: 23.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/22193 E.  ,  2014/20100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; Hazine tarafından açılan kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerin tapusunun iptali ile tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12099, Karar No: 2010/8037, Tarih: 30.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12099 E.  ,  2010/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... adına İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/01/2006 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/11/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; Dava, askerlik hizmeti sırasında verilen za¬rar nedeni ile dayanışmalı sorumlu olan Devletin ödediği zarar tutarının, öteki sorumlulardan rücu yolu ile alınmasına ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, dayanışmalı sorumlu olarak üçüncü kişiye ödediği paranın ardıllık (haleflik) kuralları gereğince rücu yoluyla ödetilmesini istediğine ve davalı önceki davada davalı konumunda olmadığına göre ödemenin kapsamı, kural olarak davacının sorumlu tutulup ödediği para ile kendisi hakkında açılan davanın sonunda verilen kararın kesinleşmesine kadar işleyecek faiz ve önceki davada takdir edilen avukatlık ücreti ile yargılama giderleri ve bir de davacı aleyhine ödetme kararı alan üçüncü kişinin karar kesinleşmeden önce alacağını almak için kararı icraya koymuş olması halinde kararın kesinleşmesine kadar yapılan icra giderleri ve avukatlık ücreti ile aynı güne kadar gerçekleşen faizden ibarettir. Kendi kusurlu davranışı ile icranın sürüp gitmesine yol açan davacı, bu savsaması nedeniyle artan icra giderlerinin ve kararın kesinleşmesinden sonra geçen sürenin faizini isteyemez. Bu ilkelere aykırı düşüncelerle isteğin tümünün kabul edilmiş olması doğru değildir.

Diğer yandan, rücunun amacı, birlikte sorumlular arasında hak ve adalete göre denge kurmaktır. Borçlar Yasası'nın 50. maddesi yargıcın takdirini temel almıştır. Anılan madde buyruğuna göre, ilgililerin birbirlerine karşı rücu hakları olup olmadığını ve varsa kapsamını yargıç takdir edecektir. Bu madde, her ne kadar birden çok kimselerin ortak kusurlarıyla zarar oluşturmalarını düzenlemiş ise de onu izleyen 51. maddedeki birden çok kişilerin değişik hukuksal nedenlerden sorumluluğunda da belirtilen kural geçerlidir. Öyleyse, çok tipli dayanışmada da (teselsülde de) yargıç, rücu kapsamını takdir durumundadır.

Kusur, kapsam belirlemede etkin ise de hak ve adalet duygusu da onunla birlikte değerlendirilmesi gereken öğelerdendir. Davalı, Anayasa’nın 72. maddesi gereğince, hakkı olan askerlik ödevi sırasında kusuru ile zarara yol açmıştır. Hizmetin karşılığında ücret almaması ve anayasal ödevde bulunması dolayısıyla onun, tazminatın tümüyle sorumluluğu durumunda hak ve adalet öğesi, kapsam belirlemede dikkate alınmamış olma sonucunu doğurur.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, belirlenen maddi tazminattan hak ve adalete uygun indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438/son maddesi gereğince, saptanan zararın 2.000,00TL indirilmesi ile kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçesinde ve hüküm fıkrasının tazminat tutarlarına ilişkin ilk paragrafında yer alan “…davacının davasının kabulü ile…” ve “…10.951,16…” biçimindeki sözcük ve sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…istemin bir bölümünün kabulüne…” ve “…2.000,00…” sözcük ve sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafının tümden silinerek yerine ikinci paragraf olarak “Davanın kabul edilen bölümü üzerinden hesaplanan 108,00 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına” tümcesinin yazılmasına; yargılama giderlerinin paylaştırılmasına ilişkin üçüncü paragrafının tümden silinerek yerine üçüncü paragraf olarak “Davacı tarafından yapılan 215,00 TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 40,00 TL’nin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, artan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; davacı yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin dördüncü paragrafında yer alan “…1.295,12…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…450,00…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4385, Karar No: 2024/750, Tarih: 18.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4385 E.  ,  2024/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2017 tarihli ve 2017/78818 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1.a-h, 35, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2017/145 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-h, 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukların, mahsubuna ve suçta kallanılan bıçağın müsaderesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.12.2020 tarihli ve 2019/3379 Esas, 2020/2561 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Müştekinin çelişkili beyanlarına dayanarak hüküm kurulduğuna,

2. Eksik incele ile karar verildiğine,

3. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

4. Suça konu cep telefonunun iade edilmesi nedeniyle cezada indirim uygulanmadığına,

5. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay tarihinde saat 22.00 sıralarında Küçükçekmece İlçesi Atatürk Mahallesi 327. sokak üzerinde yürüyen şikâyetçinin yanına yaklaşarak emanetin 2017/3084 sırasında kayıtlı bulunan ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun kapsamında olmadığı belirtilen bıçağı şikâyetçinin boğazına dayayarak ona "Cep telefonunu ver yoksa senin boğazını keserim" dediği, bunun üzerine şikâyetçinin cep telefonunu sanığa verdiği sanığın telefonu aldıktan sonra kaçmaya başladığı, şikâyetçinin bu sırada arkadaşı olan tanık A.A. ile karşılaştığı ve birlikte sanığın peşinden giderek onu yakalayıp zor kullanarak cep telefonunu aldıkları anlaşılmıştır.

2. Dosya arasında 27.07.2017 tarihli olay tutanağı mevcuttur.

3. Tanık A.A.G nin beyanları dosya arasında mevcuttur.

4. Suçta kullanılan bıçağın ele geçirildiği ve emanete alındığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, şikâyetçinin beyanı, tanık beyanı ile olaya ilişkin diğer tutanaklar bilgi ve belgelerden, sanığın bıçak ile yağma suçunu işlediği, suça konu telefonun eylem tamamlandıktan sonra şikâyetçinin arkadaşı tanık ile birlikte sanığın peşinden koşarak sanığı yakalayıp elinden aldıkları anlaşılan olayda; telefonun iadesinin rıza iade olmaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin söz konusu olmadığı ve yağma suçunun tamamlandığı anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, sanık müdafinin temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.12.2020 tarihli ve 2019/3379 Esas, 2020/2561 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5160, Karar No: 2012/2567, Tarih: 14.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/5160 E.  ,  2012/2567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çorum Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.1.2011