muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13594, Karar No: 2025/4162, Tarih: 13.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13594 E.  ,  2025/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait ekmek fabrikasında çalışmakta iken 03.06.2017 tarihinde, fırında bulunan yağlanmış pide tavalarından yayılan ısının gözüne çarpması sonucunda iş kazası meydana geldiğini, bu kaza neticesinde vücudunda yanıklar oluşan davacının her iki gözünde de ileri derecede görme kaybının meydana geldiğini, davacının bu kazayla ilgili olarak ... Üniversitesi Hastanesinde bir kaç kez ameliyat olsa da davacının her iki gözündeki görme kaybının engellenemediğini belirterek dava konusu olayın iş kazası olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait iş yerinde hiç bir zaman çalışmadığını, ancak zaman zaman müvekkilinin iş yeri olan fırında önceki günlerden kalan bayat ekmekleri bedeli karşılığında satın alarak kendi namına satış ve pazarlamasını yapmasının söz konusu olduğunu, davacının bayat ekmekleri satın almaya geldiğinde zaman zaman arızi olarak iş yoğunluğu ve personel noksanlığı olduğu anlarda kendiliğinden, ustalık ve ehliyet gerektirmeyen kasaya ekmek doldurma, araca kasa yükleme, araçtan kasa indirme vs. anlık ve basit işlerde yardımcı olduğu ve bunun karşılığında da müvekkilinin davacıya münasip bir ödeme yaptığını, ancak bu husus, bir düzen ve süreklilik arz etmeyip, davacının zaten emekli ve yaşlı olduğunu, iş yerinde istihdam edilmesinin fiziken mümkün olmadığını, iddia edilen yangın/kaza olayına ilişkin itfaiye, emniyet ve SGK'da herhangi bir kayıt ve tespit bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Davacının ilk olarak bahse konu olayın gerçekleştiği iddia edilen 03.06.2017 tarihinden sonra 06.06.2017 tarihinde ... Üniversitesi Hastaneleri Göz Polikliniğine başvurduğu, burada davacıya retina bozuklukları ön tanısı konulduğu, davacının ... Özel ... Hastanesi Göz Hastalıkları Servisİne 08.08.2017 tarihinde sağ gözde yarım görme şikayetiyle yaptığı başvuru üzerine yapılan muayenesi sonucunda saptanan sağ üst yarı retina dekolmanı bulgularına istinaden davacıya retina dekolmanı, retinal yırtıklı kesin tanısı konularak operasyon önerildiği, davacıya aynı tarihte ... Üniversitesi Hastaneleri Göz Polikliniğinde yapılan muayenesi sonucunda refraksiyon ve akomodasyon bozuklukları ön tanısı konulduğu, davacının aynı hastanede 14.08.2017 tarihinde yatışı yapılarak cerrahi operasyon gerçekleştirildikten sonra 22.08.2017 tarihinde hastaneden çıkışının yapıldığı, bunun ardından davacının hastanede kontrollerinin devam ettiği ve 10.03.2020 tarihinde son kontrolünün yapıldığı anlaşılmaktadır.

Dinlenen tanıkların beyanları irdelendiğinde; davacının duruşma sırasında sözlü olarak alınan beyanına göre olay sırasında birlikte çalıştığı bordro tanığı Fedai, olayın gerçekleştiği belirtilen tarihin ramazan ayına denk geldiğini, bu sebeple, işlerin çok yoğun olduğunu, davacının da pişirdikleri pideleri tavadan aldığını hatırladığını, ancak iş yoğunluğu sebebiyle olayı görmediğini beyan etmiştir. Öncelikle, bu dönemde ramazan ayının olay tarihini de kapsayan 27.05-24.06.2017 tarihleri arasında olduğu saptanmıştır. Ayrıca tanık, davacının gözünde ağrı olduğu için iş yerinin üst katında bulunan yazıhaneye çıktığını, daha sonra bir daha işe gelmediğini belirtmiştir. Tanığın söz konusu beyanları da davacının iddiasını doğrular niteliktedir." gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalıya ait iş yerinde çalışmakta iken 03.06.2017 tarihinde maruz kaldığı zararlandırıcı olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili özetle, davanın zamanaşımı/hakdüşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, davaya ilişkin husumet itirazları bulunduğunu, davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde görüleceği üzere davacının iş bu davanın açılmasında hukuki yararı bulunmadığını, denetmen raporu kapsamında yapılan incelemeler sonucu davacının iddia ettiği çalışması ve iş kazası olayı ile ilgili olarak herhangi bir tespit yapılamamış olduğunu, müvekkili Kurumun işlemlerinin mevzuata ve hukuka uygun olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu olup Kanun'un 13. maddesinde iş kazası;

"a) Sigortalının iş yerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak iş yeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

3. İnceleme konusu eldeki davada davacı, davalıya ait ekmek fabrikasında çalışmakta iken fırında bulunan yağlanmış pide tavalarından yayılan ısı/buharın gözüne çarpması sonucunda iş kazası meydana geldiğini, bu kaza neticesinde her iki gözünde de ileri derecede görme kaybının meydana geldiğini beyanla geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiş olup Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen hükmün eksik araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

4. Mahkemece davacının gözünde retina yırtılması/dekolmanının iş yerinde yapılan iş dolayısıyla meydana gelip gelmediğinin somut olarak ortaya konulması gerekmekte olup bu kapsamda, fırından çıkan tavalardaki sıcaklık ve buharın retina yırtılması/dekolmanına yol açıp açmayacağı, davacının daha öncesinde bu hastalığa yol açacak rahatsızlıklarının bulunup bulunmadığı, tüm hastane ve muayene kayıtları değerlendirilmek suretiyle belirlenmelidir. Anılan rahatsızlığın iş yerinde/yürütülen iş nedeniyle meydana gelmediğinin belirlenmesi halinde olayın iş kazası sayılmayacağı da dikkate alınmak suretiyle, yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/381, Karar No: 2007/7701, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/381 E.  ,  2007/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 132 ada 229 parsel sayılı 3923.90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; ... tarafından aynı iddia ile açılan çok sayıdaki dava dosyalarında mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi aynı gün dairemizde yapılmış olup, bu dosyalarda hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporlarında çekişmeli taşınmazların eğimlerinin % 50-30 olduğu, taşınmazların üzerinde dağınık olarak meşe, gürgen, karaçam ağaçlarının ve hudutlarında da şerit halinde orman ağaçlarının bulunduğu, eğiminin yüksek olması nedeni ile taşınmazların toprak muhafaza özeliği taşıdıkları ve çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen 1959 tarihli memleket haritası ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldığı açıklanarak resmi belgelerde taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Dairemizde aynı gün yapılan incelemelerde, uzman orman bilirkişi kurulunun çekişmeli taşınmazları ada bazında uygulama yapmadan memleket haritasında her bir davalı parseli tek tek göstermek sureti ile işaretledikleri yerlerde 5-10 metre boyunda iğne yapraklı ağaç rumuzlarının bulunduğu, bilirkişilerce memleket haritasında açık renkli alanda kalan taşınmazların orman sayılmayan yerler olarak nitelendirildiği, resmi belgelerdeki rumuzlar gözönüne alınarak bir değerlendirme yapılmadığı, (açık renkli alanda kalsa dahi ibreli ağaç rumuzunun ormanlık alanı gösterebileceğinin düşünülmediği), taşınmazların genel olarak eğimlerinin yüksek olduğu ve toprak muhafaza özeliği taşıdıkları, üzerlerindeki orman ağaçlarının tam olarak adetleri, cinsleri ve yaşlarının ziraat bilirkişi raporunda açıklanmadığı, bu ağaçların dağılımlarının fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide gösterilmediği anlaşılmıştır. O halde;

Mahkemece, ... tarafından ... Köyünde aynı iddia ile açılan aynı ada da yer alan çekişmeli taşınmazlara ilişkin dava dosyaları belirlenerek bu dosyalarda aynı gün evvelce görev almış bilirkişiler dışında yeniden seçilecek üç kişilik orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı huzuruyla yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı çekişmeli taşınmaz ile çevredeki komşu taşınmazlardaki araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin ada bazında bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsleri, yaşları dağılımları hususunda uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınmalı, fenni bilirkişiden ağaçların dağılımlarını gösteren kroki düzenlemesi istenmeli, kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde ada bazında birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, uygulama yapılmalı memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yerler belirlenerek işaret ettirilmeli, memleket haritası üzerindeki rumuzlar ve taşınmazların eylemli durumları değerlendirilmeli, keşfi ve uygulamayı izlemeye ve denetlemeye elverişli birleşik haritalı rapor alınmalıdır.

Ayrıca, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi hükmüne göre: Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dünüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Ayrıca, bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Açıklanan konular gözönünde bulundurularak çekişmeli taşınmazın çevresindeki taşınmazların niteliğine göre, etrafı ormanla çevrili ise mülkiyet belgesi, tapu kaydı olmadığı takdirde bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 17/1-2 maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülmeli, bütün bu konuları kapsayacak, duraksamaya yer vermeyen ortak imzalı rapor ve kroki alınmalı, böylece taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18317, Karar No: 2017/4007, Tarih: 15.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18317 E.  ,  2017/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminat ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, murislerinin 14.02.2003 tarihinde iş kazası sonucunda ölümünden doğan manevi zararlarının davalıdan tahsil edilmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ve buna göre davacı anne ... için 2.000,00 TL ye, davacı baba ...için 2.000,00 TL ye ve davacı dört kardeşten her biri için 1.000,00 TL olmak üzere 8.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davaya konu tazminat isteminin zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususundadır.

Dava iş kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine dayanmakta olup, bu tür davalarda gerek yürürlükten kalkan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı Yasa'nın 146. maddesi gereğince uygulanması gereken zamanaşımı süresi 10 yıldır.

... 17. İş Mahkemesinin 2013/28E 2014/297K sayılı dosyasında, bu dosya davacıları tarafından, davalı ... Pazarlama Ltd. Şti. aleyhine açılan maddi - manevi tazminat dosyasında, taraflarca takip edilmeyen ve 3 aylık sürede yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına dair hüküm kurulduğu ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda iş kazası sonucu ölüm 14.02.2003 tarihinde meydana gelmiş, dava ise 30.10.2014 tarihinde açılmıştır. Bu duruma göre gerek iş kazasına bağlı ölüm tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunun 125. maddesi ve gerekse halen yürürlükte bulunan Türk Borçlar Kanunu'nun 146. maddesinde öngörülen 10 yıllık sürenin geçmiş bulunduğu açıktır.

Davalı vekili dava dilekçesini tebellüğ ettikten sonra 6. gün zamanaşımı def'ine dayanmış olup, kaza tarihi üzerinden 12 yıl geçtiğini beyan ederek zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Hal böyle olunca, dava konusu manevi tazminat isteminin davalı şirket bakımından reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4114, Karar No: 2017/15501, Tarih: 07.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/4114 E.  ,  2017/15501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında iş yerinde abonesiz şekilde kayıt dışı elektrik kullandığına dair kaçak tespit tutanağı düzenlenmesi karşısında; kurulu güce göre muhtemel elektrik sarfiyatının tespiti ile kaçak elektrik tespit tutanağında belirtilen sayaç endeks değerlerine göre ortalama yapılabilecek sarfiyatın karşılaştırmasına ilişkin teknik bilirkişiden ek rapor alınmadan, eksik kovuşturma ile uygulama yapılması,

2-Belirtilen hususların tespiti ile birlikte sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespiti halinde, yeniden katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının ne olduğunun bilirkişiye hesaplattırılarak, kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği ve TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyorsa mutlaka makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde eksik kovuşturma ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16238, Karar No: 2013/12173, Tarih: 18.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/16238 E.  ,  2013/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin, Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından O Yer Cumhuriyet Savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılana önce yumruk atıp, daha sonra bıçakla vurmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminden dolayı, sadece tamamlanmış olan yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca bıçakla yaralamaya teşebbüs suçundan da hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.