muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9326, Karar No: 2012/14514, Tarih: 10.09.2012

II- Sanık müdafiinin 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçlarından sanığın mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

1-Sanığın vergi denetmeni ...'a verdiği 17.09.2008 tarihli ifadesinde söz konusu faturaları ilgili şirketlerden hizmet karşılığı aldıklarını, fatura bedellerinin bir kısmını nakit, bir kısmını çek ve bir kısmını da banka havalesi ile ödediklerini iddia etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen ... Müşavirlik Acent Nak.Aracılık Hizm. Puant. Paz. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri...ve ... ile ... Gıda Lojistik Pet. Ürün. Turz. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri..., ... ve ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan Mersin 6. Asliye Ceza Mahmesinin 2007/339 Esas ve Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/930 Esas sayılı davaları ile bu davanın birleştirilmesi, davaların birleştirme olanağının bulunmaması halinde dosyalar yeniden celp edilerek ayrıntılı özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığının araştırılması, mümkün olması durumunda faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin de olayla ilgili bilgileri tespit edilip, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla mahkumiyete hükmolunması,

2- Kabule göre de;

a-Sanığın her takvim yılı için ayrı olarak birden fazla sahte fatura kullanmak şeklindeki eylemi nedeniyle hakkında TCK.nun 43. maddesi (2004 yılında kullanılan faturalar için 765 sayılı Kanunun 80. madde) uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Kazanılmış hakka konu olamayacağı cihetle; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1 ve 3. fıkraları gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3564, Karar No: 2019/6219, Tarih: 19.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/3564 E.  ,  2019/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda, HİİK.nin ... Esas ve 2016/317 Karar sayılı ilamıyla dairemize gönderilen dosyanın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait çiftlikte 01/04/2004-04/01/2012 tarihine kadar çalıştığını çalışmasının düzenli ve kesintisiz olduğunu müvekkilinin 2007 yılında emekli olduğunu ancak emekli olduktan sonra da kesintisiz olarak davalıya ait çiftlikte çalışmaya devam ettiğini müvekkilinin yılın 6 ayı haftanın her günü 08:00-17:00 arası çalıştığını yılın 6 ayı ise tarım işlerinde çalıştığını ve işler daha yoğun olduğu için 08:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını hafta sonlarıda bu çalışmasının aralıksız olarak devam ettiğini müvekkilinin sadece ayda bir gün tatil kullandığını, dini bayramlarda 2 gün tatil yaptığını milli bayramlarda çalışmanın devam ettiğini, yıllık izinlerini kullanmadığını maaşının 750,00 TL olup kendisine fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ayrıca müvekkilinin içeride 3 aylık maaşının kaldığını 3 aylık maaşı ödenmediği için müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini beyanla tüm alacak kalemlerinde fazlaya ve faize ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı bakımından müvekkilinin işen çıktığı tarihten itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz haddi üzerinden işleyecek faizi ile birlikte olmak üzere 200,00 TL, fazlaya ve faize ilişkin hakları kalmak kaydıyla müvekkilinin işten çıktığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte olmak üzere kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın zaman aşımı yönü ile reddi gerektiğini, müvekkilinin çiftçi olup davacının tarım sigortalısı olarak müvekkilinin yanında çalıştığını, kış aylarında tarım yapılamadığını, davacının emekli olduğunu, emekli olduktan sonra da ihtiyat duyulduğunda belirli günlerde düzensiz ve kesintili olarak tarım işlerinde çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın zaman aşımı yönü ile reddi gerektiğini, müvekkilinin çiftçi olup davacının tarım sigortalısı olarak müvekkilinin yanında çalıştığını, kış aylarında tarım yapılamadığını, davacının emekli olduğunu, emekli olduktan sonra da ihtiyat duyulduğunda belirli günlerde düzensiz ve kesintili olarak tarım işlerinde çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacının davalıya ait çiftlikte 01/04/2004 yılı ile 04/01/2012 yılları arasında kesintisiz çalıştığı, fazla mesai yaptığı, dini ve milli bayramlar ile hafta sonu tatilinde de çalıştığı, yıllık izin kullanmadığı anlaşıldığı, her ne kadar davacı kıdem tazminatına yönelik istemde bulunmuş ise de; davacının davalı yanında çalışmasının 4857 sayılı İş Kanunu kapsamı dışında kalan işlerden olduğu, taraflar arasındaki ilişkiye 4857 sayılı İş Kanunu'nun uygulanamayacağı, Borçlar Kanunu'nun 313 v.d. maddelerindeki hizmet akdi hükümlerine tabi olduğu, ... İş Mahkemesinin onanmış ilamıyla sabit olduğundan kıdem tazminatına hak kazanabilmesinin ilk şartının ise 4857 sayılı İş Kanununa tabi işçi olarak çalışmak olduğu anlaşıldığından kıdem tazminatına ilişkin istemin reddine, davacının talep ettiği diğer alacaklar yönüyle mahkemece alınan usul ve yasaya uygun, denetime elverişli bilirkişi raporu ve ek raporlara göre davalının zamanaşımı itirazı da gözönüne alınmak suretiyle yapılan hesaplamalar çerçevesinde taleplerin kabulüne karar vermek gerektiği ancak talep edilen hafta tatili, bayram tatili ve fazla mesai alacaklarına bir kişinin hafta sonları, bayramlarda hiçbir şekilde izin kullanmadan çalışması ve sürekli fazla mesai yapması, hafta sonu tatili alacağı, bayram tatili alacağı ve yıllık izin alacağı, ücret alacağı ve fazla mesai alacağının davalıdan alınmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı hafta tatili çalışması alacağı talebinde bulunduğu ve bu talebi kabul edildiği halde fazla mesai ücreti hesabının 7 gün üzerinden yapılması ve hafta tatilinde hesaplanan sürenin fazla mesai ücreti hesabında mükerrer hesaplanması hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş, fazla mesaiyi haftalık 6 gün üzerinden belirleyip, hafta tatilinde çalışılan 7,5 saati aşan süreyi ekleyerek sonuca gitmektir.

3-Fesih 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde gerçekleşmiş olup, bu dönemde 818 sayılı Borçlar Kanunu’na tabi çalışmalar bakımından ücretli izin öngörülmediğinden ücretli izin talebinin reddi gerektiğinin düşünülmemesi de ayrıca hatalıdır.

3-Fesih 818 sayılı Borçlar Kanunu döneminde gerçekleşmiş olup, bu dönemde 818 sayılı Borçlar Kanunu’na tabi çalışmalar bakımından ücretli izin öngörülmediğinden ücretli izin talebinin reddi gerektiğinin düşünülmemesi de ayrıca hatalıdır.

4-Fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı bakımından takdiri indirim dışında zaman aşımı nedeniyle red bulunduğundan, bu alacak kalemleri bakımından takdiri indirim dışındaki taleplerin red miktarı ile tamamen red olunan kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin toplam miktarı üzerinden vekil ile temsil edilen davalı yararına nispi ücreti vekalete hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6232, Karar No: 2013/1640, Tarih: 05.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/6232 E.  ,  2013/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınanın cebindeki tüm parası olan 25 TL’nin yağmalandığı somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18391, Karar No: 2013/16131, Tarih: 09.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18391 E.  ,  2013/16131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd aleyhine 12/06/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın tarihi, kusur durumu ve maluliyet derecesi ile yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14144, Karar No: 2020/544, Tarih: 22.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/14144 E.  ,  2020/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Uşak ... ... okulunda beden eğitimi öğretmeni olarak görev yaparken ... kulübü hesabından sahte belgeler düzenleyerek para çektiğinden bahisle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanık tarafından bankaya sunulan para çekmeye kendisinin yetkili olduğuna dair belgelerde, ... ... Okulu Müdürlüğü tarafından gönderilen yazıda belirtilen gerçek yetki belgesinde bulunması gerekenlerden farklı olarak, başlık, müşterek imza, evrak sayı numarası gibi unsurların bulunmaması nedeniyle suça konu belgelerin mevcut haliyle aldatıcılık niteliği bulunmadığı anlaşıldığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18965, Karar No: 2012/10317, Tarih: 02.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/18965 E.  ,  2012/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurlar ... ve ...'nun anlatımlarında, sanığın kendilerine doğru bıçak salladığını ancak isabet ettiremediğini ve tehdit sözü duymadıklarını belirtmeleri, mağdur ...'in ise sanığın bıçak çektiğini ve kavga ettikleri ... ...'ı kastederek "bu çocuğa dokunan olursa öldürürüm" dediğini belirtmesi karşısında, mağdurların anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderilemediği taktirde yöntemince tartışılıp hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığının açıklanması ve soruşturma evresinde dinlenen ve olay hakkında görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan ... ve ... ...'ın tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre sanığın eyleminin silahla yaralamaya kalkışma yada silahla tehdit suçlarını oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- TCY'nın 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar,diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerle olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20622, Karar No: 2024/2928, Tarih: 06.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20622 E.  ,  2024/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/682 E., 2016/1295 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/682 Esas, 2016/1295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, Gebze adliyesi yargı görevlileri, mağdur ve kararı veren hakim hakkında suç duyurusunda bulunduğuna, Adalet Bakanlığı'na ve Hakimler Savcılar Kurulu'na yapmış olduğu başvurulara ilişkin evrakları ve ifade örneklerini dilekçe ekinde sunduğuna, yaptığı başvuruların intikamı olarak şikâyet edildiğine, hürriyeti tahdit ve mağduriyet kastıyla hareket edilmesi ve eksik araştırma yapılıp beyanlarının duruşma tutanağına geçirilmemesi nedeniyle davaya konu ifadelere dilekçesinde yer verdiğine, hakkında aynı içerikte ayrı ayrı suç duyurusu olduğuna, soruşturma yetkisi olmadan, organize olarak hakkında dava açıldığına, iddianamenin iade edilmemesine, usul hükümlerine aykırı davranıldığına, davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğine, dilekçeyi sunduğu Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/848 Esas sayılı dosyasında yargılama bitmeden hakkında suç duyurusunda bulunulduğuna, adli sicil kaydının olmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, başka bir olay kapsamında yargılandığı Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/848 Esas sayılı dosyasına sunduğu dilekçede yer alan ifadelerle hakim olan mağdura hakaret ettiği, sanık savunması, mağdur beyanı, dosyaya sunulan dilekçe örneği ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi, nedeniyle karar karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3379, Karar No: 2015/9514, Tarih: 29.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3379 E.  ,  2015/9514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine, değer biçilmesi doğru olduğu gibi ; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülmek suretiyle yapılara değer biçilmesinde de yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan, bilirkişi kurulunun raporunda yapılara ilişkin bölümün 4. sırasında gösterilen 136,40 m2'lik taban alanlı 3/A grubu 2 katlı yapının yıpranma payı da düşüldükten sonra bedelinin 106.255,60-TL olması gerektiği halde maddi hata sonucunda 114.030,40-TL hesaplanarak fazla bedel tespiti,

2)Taşınmaz aynı zamanda kapama fındık bahçesi olduğundan, üzerindeki ağaçlara kapama fındık bahçesi olarak taşınmaza biçilen değerden, çıplak arazi olarak hesaplanan değeri düşülmek suretiyle bulunan bedelin, ağaç bedeli olarak esas alınması yöntem itibariyle doğru ise de taşınmazda fındık dışındaki diğer ağaçlara ayrıca maktuen değer biçilmek suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4683, Karar No: 2011/3965, Tarih: 11.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/4683 E.  ,  2011/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanun ile değişen Yargıtay Yasası’nın 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 11/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.