muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7261, Karar No: 2016/1853, Tarih: 22.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7261 E.  ,  2016/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/02/2015 tarih ve 2013/815-2015/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... San. Tic. A.Ş. tarafından 1528 koli gıda cinsi emtianın ... Merkezleri Tic. A.Ş. İsimli firmaya satılmış olup anılan emtianın ...'den ...'ya taşıma işinin müvekkili şirkete 08.07.2011-2012 vadeli Yurt İçi Taşıyıcı Sorumluk Sigorta Poliçesi ile sigortalı ... Lojistik.... Ltd. Şti. tarafından üstlenildiğini, sigortalı tarafından taşıma işinin davalı alt taşıyıcı şirkete devredildiğini, malların ...'ya nakledilmek üzere ...'ın maliki olduğu ... plakalı vasıtaya yüklendiğini, dava dışı araç sürücüsü ...' in rahatsızlanması üzerine aracı 04.08.2011 günü Kaynaşlı da Aydınlar Lokantası önüne park ederek hastaneye gittiğini, aynı gün hastaneden döndüğünde araç ile içindeki emtiaların yerinde olmadığını gördüğünü, savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu, meydana gelen hasar nedeni ile sigortalıya 57.193,00 TL tazminatın 10.10.2011 tarihinde ödendiğini, hırsızlık olayından davalı nakliyeci ve araç malikinin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, müvekkilinin sigortalısının halefi olduğunu iddia ederek 57.193,00 TL tazminatın 10.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşıyıcının yerine geçerek ancak taşıyıcının açacağı bir davayı açabileceğini, TTK'nın 787. maddesi uyarınca müvekkili firmanın alt taşıyıcı olarak kabul edilmesi halinde ziya ve hasarın müvekkili firmanın taşıma yaptığı bir zaman içerisinde meydana gelmediğinden müvekkilinin ziya ve hasar nedeni ile bir sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkilinin davacı ... şirketinin sigortalısı...Nakliyat arasında bir taşımacılık sözleşmesinin olmadığını, herhangi bir sorumluluğu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortacının halef olduğu dava dışı sigortalı...Lojistik Ltd. Şti.'nin ana nakliyeci olduğu, davalının alt nakliyeci firma fiili taşıyıcının ise aleyhine hüküm tesis edilip kesinleşen ... olduğu, dava dışı sigortalı...Lojistik taşıma sonucunda meydana gelen zarardan dolayı zarar görene karşı sorumlu olduğu, bu sorumluluğu da kendi sigorta şirketi davacı aracılığı ile ödeme yaparak yerine getirildiği, 6102 sayılı TTK'nın 787. maddesinde taşıyıcı aleyhine

açılacak tazminat davalarının ilk veya sonuncu taşıyıcı aleyhine ikame edilmesi gerektiği, bu davanın aradaki bir taşıyıcı aleyhine açılabilmesi için ziya ve hasarın bu taşıyıcının taşıdığı zaman içerisinde meydana geldiğini ispat etmek gerektiği, TTK'nın 787 maddesi 2. fıkrasında ise bir taşıyıcının mesul olmadığı fiillerden dolayı tazminat vermesi veya bu yüzden aleyhine dava açılırsa doğrudan doğraya kendisinden önce gelen taşıyıcıya yahut mesul olmaları lazım gelen aradaki taşıyıcılara rücü hakkının olduğunun belirtildiği, TTK 784 ve 787 maddeleri uyarınca üst taşıyıcılar ve alt taşıyıcılar arasında müteselsil sorumluluk hükümlerinin uygulanmayacağının yargı kararlarında ve öğretide kabul edildiği, davalının aradaki taşıyıcı olduğu, zararın fiili taşıyıcı olan ...'a ait araç ile taşıma işinin gerçekleştirildiği zaman içerisinde meydana geldiğinin subuta erdiği, davacının sigortalısı dava dışı taşıyıcının ödenmiş olan tazminatdan dolayı davalı şirkete rücu talebinin yerinde olmadığı, davacı ... şirketi her ne kadar bilirkişi raporundan sonra temlik hükümleri uyarınca talebini ıslah etmiş ise de; 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 188. maddesi uyarınca borçlunun devredene karşı sahip olduğu savunmalarını devralana karşı da ileri sürebileceği düzenlemesiyle davalının savunmalarını yine temlik hükümleri uyarınca da ileri sürebileceği ve TTK'nın ilgili maddelerinde düzenlenen ve açıklanan sebeplerle davacının ödenmiş olan hasar tazminat bedelinin davalıdan talebinin yerinde olmadığı, fiili taşıyıcı aleyhine açtığı davanın kabul ile sonuçlanıp kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15165, Karar No: 2006/16165, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15165 E.  ,  2006/16165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7175, Karar No: 2019/1482, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7175 E.  ,  2019/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu hakkında ... hakkında: Beraat

Sahte belge düzenlemek suçundan her iki sanık hakkında: Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

1- Sanıkların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasının sonucunda, her ne kadar sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de, yapılan incelemede, sanıkların ortağı ve yetkili olduğu ... İnşaat firmasının nalburiye toptan satışı yapmak üzere 16.04.2008 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, 04.11.2008 tarihli yoklama tutanağını sigortalı çalışan ...'in imzaladığı, defter ve belgelerin ibrazına dair istem yazısının ise ... isimli şahsa tebliğ edildiği, 25.11.2008 tarihinde şirket adına bastırılıp teslim alınan faturaların geçmiş tarihli (5 ve 6. aylara ilişkin) düzenlendiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede de şirket müdürü sanık ...'nın 01.07.2008 ve 07.08.2009 tarihleri arasında, şirket ortağı olan diğer sanık ...'ın ise, 01.05.2008 - 22.09.2017 tarihleri arasında cezaevinde oldukları, sanık ...'ın cezaevine girdikten sonra yazdığı dilekçe ile şirketin faaliyetinin durdurulmasını istediği ve sanıkların savunmalarında suçlamayı kabul etmeyerek işyerini açtıktan kısa bir süre sonra cezaevine girdiklerini ifade ettiklerinin anlaşılması karşısında, tüm dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 14.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22709, Karar No: 2014/13254, Tarih: 29.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22709 E.  ,  2014/13254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fethiye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 24.07.2013

No : 2012/481-2013/995

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 1998 Mayıs-02.04.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitini talep etmiş, mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davanın davalılardan C.. Ç.. ve M.. Ç.. yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise davacı tarafından Mayıs 1998'den başlayan 6 aylık sezonluk çalışmaları bütünü olan Mayıs 2009 tarihleri arasındaki eksik olarak gösterilen çalışmaların tespitinin talep edildiği, davacının sigortalı hizmet cetvellerinin incelenmesinden davalı işyeri dışındaki işyerleri de dahil olmak üzere her yıl 180 gün ve üzerinde çalıştığının anlaşıldığı ve buna göre davacının davalı C..İnşaat Limited Şirketi nezdinde eksik bildirilen hizmetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olup, anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Somut olayda; dava dilekçesinin içeriğinin bir bütün olarak değerlendirilmesi neticesinde, dava konusu talebin, 1998 Mayıs-02.04.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen sürekli çalışması nedeniyle, davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti talebine yönelik olduğu anlaşılmakta olup, davalılardan şirket adına kayıtlı 11035947.48 nolu işyerinden kış sezonunu da kapsayacak şekilde davalı Kuruma yapılan 12.05.1998-30.09.1999, 22.06.2000- 20.11.2003, 26.05.2004-31.12.2004, 15.06.2005-31.12.2005 ve 04.01.2006-30.01.2008 dönemlerine ilişkin tam bildirimlerin varlığı, davacının 1999 yılı Mayıs ayı sezon başında açılan davalı işyerinin açılışından itibaren her sezon çalıştığını belirten Emniyet Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan araştırma sonucunda 04.12.2010 tarihinde düzenlenen tutanak içeriği ile dinlenen tanıklar D. Seriner, M.T. Aytan, B. Ceylanlı, F. Gökçen, N. Tilki ve B. Ceylanlı'nın çalışma iddiasını doğrulayan beyanları karşısında, davalılardan şirkete ait 11035947.48 nolu işyerinde 1998 Mayıs-02.04.2009 tarihleri arasında sürekli ve tam zamanlı olarak çalışma iddiasının kanıtlandığı açıktır.

3-) Davalılardan M.. Ç..'ın vekili olmadığı halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması, isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1605, Karar No: 2017/8393, Tarih: 18.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1605 E.  ,  2017/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilerek, katılanın beyanına göre 15,00 TL ila 20,00 TL arasındaki tutarda meyve ve sebzeleri çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında aynı Kanun'un 145. maddesi uyarınca indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1052, Karar No: 2019/10354, Tarih: 02.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1052 E.  ,  2019/10354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bilirkişi raporlarına göre suça konu yerde orman kadastrosunun kesinleştiği, kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği halde ormanlık alana 23 adet badem ve 8 adet zeytin ağacı dikip orman alanını kullanma suretiyle gerçekleştirilen eylemde sanığın suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak, sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 93/1-2. maddeleri ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki ağaçların müsaderesi hususunda karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14651, Karar No: 2024/6623, Tarih: 09.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/14651 E.  ,  2024/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1012 E., 2022/2259 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın beraatine, suça konu parfümlerin işlem yapılmak üzere İl Sağlık Müdürlüğüne gönderilmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında merdiven altı ürün kabulü ile beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, gelen ihbar üzerine İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2016/4230 D.İş sayılı arama kararına istinaden Özdemir Pasajı girişinde sağ tarafta bulunan, üzerinde herhangi bir tabela ve kapı numarası bulunmayan ve sanık tarafından işletilen dördüncü dükkanda

yapılan aramada, iş yerinde bulunan raflarda toplam 2693 adet parfüm cinsi eşya ile 481 adet cep ve kalem parfüm cinsi eşya ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçen parfümler için alınan bilirkişi raporunda, parfümlerin merdiven altı olarak üretilen yerli parfümler olduğu tespit edilmiştir.

Sanık alınan savunmasında, iş yerini kendisinin işlettiğini, ele geçen parfümlerin kendisine ait olduğunu, parfümlerin kaçak olmadığını ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın mahkûmiyetine, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde ise sanığın beraatine karar verilmiştir.

Olay tutanağı, bilirkişi raporları, dosya kapsamı ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesine göre, ele geçen parfümlerin Türkiye'de merdiven altı olarak üretilen yerli parfümler olduğu ve yabancı menşeili olduğunu belirleyen herhangi bir emarenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,