muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17724, Karar No: 2023/558, Tarih: 09.02.2023

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın mazot ve gübre desteği almak için, Elbistan İlçe Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'ne verdiği 121/71, 129/21, 125/9, 128/4 ada/parsel numaralı arazilere ait kira sözleşmeleri ve 2012 sezonu üretim beyanı belgelerindeki muhtar ve aza imzasını sahte oluşturup ekip biçmediği halde haksız yere menfaat elde etme amacıyla kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanığın aşamalardaki sözlü ve yazılı savunmalarında özetle; 129/21 ve 121/71 ada/parsel numaralı taşınmazları 09.03.2011 tarihinde Kevser Demirhan'a sattığını, bu parsellerde tarım faaliyetinde bulunmaya devam etmek için kiraladığını, 128/24 ve 125/9 ada/parsel numaralı taşınmazların oğlu Ö. Asef Şahan'a ait olduğunu ve kendisinin tarım amacıyla kullandığını, suça konu belgelerin kendi düzenlediği belgeler olmadığını, bu durumun yazı incelemesi yapıldığında ortaya çıkacağını, kendisi adına atılı görünen imzaların kendisine ait olmadığını, kendi düzenlediği ve aralarındaki husumet sebebiyle bizzat muhtara götürmeyerek, yanında çalışan ... vasıtasıyla muhtar ...'a imzalaması için gönderdiği belgelerin dosyadaki belgeler olmadığını, muhtar ... ve aza ...'ün aralarındaki husumet sebebiyle bu şikayette bulunduklarını, belgeleri gönderdiği sırada tanık olan Yusuf Türkmen'in orada bulunduğunu, arazileri kullandığını beyan eden ...'nin muhtarın akrabası olduğunu, o arazilerin kendi oğlu adına tescilli olduğunu, 06.06.2011 tarihinde ... tarafından onaylanarak imzalanan üretim beyanı belgesi bulunduğunu, ...'nin 2010 yılından itibaren belirtilen parselleri kullandığı iddiasının yalan olduğunu beyan etmiştir.

3. Tanık olarak dinlenen Y.T., M.Ş. ve Ö.A.Ş. sanığın savunmasını doğrulamışlardır.

4. Tanık olarak dinlenen İlçe Tarım Müdürlüğü ziraat teknisyeni S.Ç.'nin beyanına göre belgeleri sanık bizzat kendisi teslim etmiştir.

5. Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarında alınan 09.07.2012 ve 11.03.2013 tarihli ekspertiz raporlarına göre; suça konu belgelerdeki sanık ... adına atılı, muhtarlık kaşesinin üzerinde yer alan ve aza bölümünde yer alan imzaların sanık ..., katılan ... ve aza ... eli ürünü olduğuna dair kaligrafik ve karakteristik hususiyet tespit edilemediği belirlenmiştir.

6. Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın 07.08.2012 tarihli yazısına göre; 2011 sezonu için aynı ada/parsellere yönelik destek aldığı, belgelerden üretim beyanına dair olan belgenin ... ve ... tarafından imzalanmış olduğu tespit edilmiştir.

7. Soruşturma aşamasında alınan 22.11.2012 tarihli teknik bilirkişi raporuna göre; köy halkından ... ve Muhtar ... eşliğinde yapılan tespite göre, 125/9 parselin sanık tarafından kullanıldığı, 121/71 ve 129/21 ada/parsel numaralı taşınmazların ise beyan veren ... tarafından kullanıldığı belirlenmiştir.

8. Sanık dosyaya 129/21 ve 121/71 ada/parsel numaralı taşınmazları Kevser Demirhan'dan kiraladığına dair kira sözleşmesi aslı sunmuştur.

7. Soruşturma aşamasında alınan 22.11.2012 tarihli teknik bilirkişi raporuna göre; köy halkından ... ve Muhtar ... eşliğinde yapılan tespite göre, 125/9 parselin sanık tarafından kullanıldığı, 121/71 ve 129/21 ada/parsel numaralı taşınmazların ise beyan veren ... tarafından kullanıldığı belirlenmiştir.

8. Sanık dosyaya 129/21 ve 121/71 ada/parsel numaralı taşınmazları Kevser Demirhan'dan kiraladığına dair kira sözleşmesi aslı sunmuştur.

9. Suça konu belgelerde görünen 128/4 ada/parsel numaralı taşınmazın ekilip biçilmediği sit alanı olduğu ve maliye hazinesinin malı olduğu belirlenmiştir.

10. Mahkemece; deliller değerlendirilip sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilerek; resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması için dava açılmış ise de; belgenin özel belge olduğu gerekçesiyle özel belgede sahtecilik suçundan ve sanığın herhangi bir destek ödemesi almadığı tespit edildiğinden üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

10. Mahkemece; deliller değerlendirilip sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilerek; resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması için dava açılmış ise de; belgenin özel belge olduğu gerekçesiyle özel belgede sahtecilik suçundan ve sanığın herhangi bir destek ödemesi almadığı tespit edildiğinden üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve olgular bölümünün 2 numaralı paragrafında anlatılan sanık beyanları, 3 numaralı paragrafında anlatılan tanık beyanları, 5 numaralı paragrafında anlatılan bilirkişi raporlarına göre belgelerdeki imzaların sanığın savunmasını doğrular nitelikte sanığa ait çıkmaması, sanığın 2011 sezonunda aynı araziler için destekten faydalanmış olması ve sahteliğinin iddia edilmemesi, sanığın oğluna ait arazileri kullanmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu ancak, soruşturma aşamasında olay yerinde yaptırılan tespit sırasında dinlenen ...'nin hem 2011 döneminde sanığın üretim beyanını onaylayıp hem de 2010 yılından itibaren belirtilen parselleri kendisinin kullandığı yönündeki beyanının çelişkili olduğu, sanığın arazileri Kevser Demirhan'dan kiraladığına dair kira sözleşmesi sunduğu değerlendirildiğinde gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için; öncelikle 2012 yılı üretim döneminde belirtilen ada parsellerin sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığına dair tarafsız mahalli bilirkişiler ile keşif yapılması, Kevser Demirhan'a ait taşınmazlarla ilgili Kevser Demirhan'ın tanık sıfatıyla dinlenerek, kira sözleşmesi hakkında ve ...'nin beyanları hakkında diyecekleri sorulması, sanığın savunması değerlendirilerek suça konu belgelerde yer alan rakam ve yazıların kimin eli ürünü belirlenebilmesi için tanık olarak dinlenen M.Ş., Ö.A.Ş., 1955 doğumlu sanığın kuzeni olan İ.Ş.'nin imza, yazı ve rakam örneklerinin alınması ayrıca sayılan isimlerin, katılan ... ve aza ...'ün suç tarihinden önceki imza yazı ve rakam örneklerinin kurum ve kuruluşlardan temin edilerek belgelerdeki imza, yazı ve rakamların aidiyeti hususunda bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan ve suça konu belgelerin muhtarlık mühür ve imzasını haiz olduğu değerlendirilerek resmi belge niteliğinde olduğu da gözetilmeksizin suç vasfında hataya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

2. Kabule göre de;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçunda hapis cezası ait sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezası tayin edilirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek para ceza tayini,

b) Kazanılmış hakka konu olmayan ve hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

a) Nitelikli dolandırıcılık suçunda hapis cezası ait sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezası tayin edilirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek para ceza tayini,

b) Kazanılmış hakka konu olmayan ve hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2013/73 Esas, 2015/21 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10410, Karar No: 2017/8183, Tarih: 21.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/10410 E.  ,  2017/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, zamanaşımı nedeniyle ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, Yönetim Kurulu başkanı ve temsilcisi olarak görev yaptığı dava dışı Anonim Şirketin davalı Kuruma olan borçları nedeniyle, 506 sayılı Yasa'nın 80. maddesi kapsamında müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesi ile kendi adına düzenlenen 6 adet ödeme emirlerinin zamanaşımı nedeniyle iptalini talep etmiştir.

506 sayılı Kanun'un 80. maddesinde 3917 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından, 3917 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacak hakkı, Borçlar Kanununun 125. maddesinde öngörülen on yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, zamanaşımının başlangıç tarihi, anılan Kanun'un 128. maddesi hükmü gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ile durmasına ilişkin 132. ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemeler de burada uygulama alanı bulmaktadır. 08.12.1993 tarihi ve sonrasına ilişkin prim ve gecikme zammı borcu yönünden ise, 6183 sayılı Kanun'un “Tahsil zamanaşımı” başlığını taşıyan 102. ve ardından gelen maddeleri uygulanacaktır. Anılan madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi beş yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı da, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir. 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılarak 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin beşinci fıkrasında değişiklik yapılıp, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesiyle birlikte 102. maddesinin de uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki duruma dönülmüştür.

Diğer taraftan taraftan; 6183 sayılı Yasa'nın 103. maddesi ile tahsil zamanaşımını kesen sebepler düzenlenmiş olup; anılan düzenlemede; '' 1. Ödeme, 2. Haciz tatbikı, 3. Cebren tahsil ve takip muameleleri sonucunda yapılan her çeşit tahsilat, 4. Ödeme emri tebliği, 5. Mal bildirimi, mal edinme ve mal artmalarının bildirilmesi, 6. Yukardaki 5 sırada gösterilen muamelelerden her hangi birinin kefile veya yabancı şahıs ve kurumlar mümessillerine tatbikı veya bunlar tarafından yapılması, 7. İhtilaflı amme alacaklarında kaza mercilerince bozma kararı verilmesi, 8. Amme alacağının teminata bağlanması, 9. Kaza mercilerince icranın tehirine karar verilmesi, 10. İki amme idaresi arasında mevcut bir borç için alacaklı amme idaresi tarafından borçlu amme idaresine borcun ödenmesi için yazı ile müracaat edilmesi, 11. (Ek bent: 25/12/2003 - 5035 S.K./1. md.) Amme alacağının özel kanunlara göre ödenmek üzere müracaatta bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması.

Kesilmenin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Zamanaşımının bir bozma karariyle kesilmesi halinde zamanaşımı başlangıcı, yeni vade gününün rasladığı; amme alacağının teminata bağlanması veya icranın, kaza mercilerince durdurulması hallerinde, zamanaşımı başlangıcı teminatın kalktığı ve durma süresinin sona erdiği tarihin rastladığı; takvim yılını takip eden takvim yılının ilk günüdür.'' hükmü öngörülmektedir.

Eldeki davada ise, davaya konu prim borcu miktarı dikkate alınarak, mahkemece davacı hakkında 6183 sayılı Kanun'un 103. maddesi kapsamında zamanaşımını kesen sebeplerin bulunup bulunmadığının, ayrıntılı şekilde araştırılması veya yapılandırma yapılıp yapılmadığı hususunun bir kez daha Kurumdan sorulmak suretiyle net bir şekilde belirlendikten sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3393, Karar No: 2023/6168, Tarih: 02.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/3393 E.  ,  2023/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/413 E., 2021/900 K.

DAVA TARİHİ : 29.09.2016

HÜKÜM/KARAR : Ret/ Kabul-Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/415 E., 2019/380 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; köyün kadim yolu olan taşınmaz bölümlerinin 2005 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda davalılar adına tespit ve tescil edilen 175 ada 52, 59, 61 ve 63 parsel sayılı taşınmazlara dahil edildiğini, nizalı taşınmaz bölümlerinin kadim yol olduğunun Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/458 Esas ve 1982/276 Esas sayılı dava dosyalarında yapılan yargılama sonucunda kabul edildiğini, kadastro çalışmaları sonucunda halihazırda yol olarak haritasında gösterilen yerin ise fiilen yol olarak kullanılmasının mümkün olmadığını, zira bu yerin dere yatağı içerisinde kaldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların nizalı bölümlerinin tapu kayıtlarının iptali ile köy yolu olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ... ve ... müşterek cevap dilekçesinde; davacı tarafından aynı iddianın Mahkemenin 2015/577 Esas sayılı dosyasında da ileri sürüldüğünü, Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verildiğini, aynı taşınmazlarla ilgili olarak aynı davanın tekrar açılamayacağını, kaldı ki davacının taşınmazına giden iki adet yol bulunduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazların haritasında yol olarak gösterilmesi istenilen nizalı bölümlerinin araç geçişine müsait olmayıp yalnızca yaya geçişine müsait olduğu, nizalı taşınmaz bölümlerinin kadim yol olduğunun davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli bulunmadığını, mahallinde yapılan keşfin yetersiz olduğunu, Mahkemece hava fotoğrafı incelemesi dahi yaptırılmadığını, kadastro tespiti sırasında kadim yol niteliğinde olan nizalı taşınmaz bölümleri kadastro parselleri içerisinde tespit edildiğinden o tarihten itibaren kullanılamadığını, zira davalıların yolun kullanımına müsade etmediğini, köy nüfusu az olduğu için kış aylarında mevsim gereği meydana gelen kar yağışı sebebiyle yolun izinin kaybedilmesinin mümkün olduğunu ileri sürerek istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya arasına alınan Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/577 Esas, 2016/205 Karar sayılı dosyasında davacı ...'nın aynı taşınmazlar ve aynı davalılar hakkında aynı iddialara dayanarak ve aynı taleple dava açtığı, Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 14.07.2016 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise bu kararın kesinleşmesinden sonra 29.09.2016 tarihinde açıldığı, her iki dosyada dava konusunu oluşturan parseller ile taraflar ve talep sonucu aynı olup Mahkemece kesin hüküm gözden kaçırılarak işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun bu nedenle kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve açıklanan gerekçe ile davanın dava şartı yokluğundan reddine karar vermek gerektiği belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.11.2019 tarihli, 2016/415 Esas, 2019/380 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtip, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 303 üncü maddesi

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtip, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 303 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. Kadastro çalışmaları sonucunda Antalya ili, Alanya ilçesi, Üzümlü köyü çalışma alanında bulunan 175 ada 52 parsel sayılı 1.287,01 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına; 175 ada 59 parsel sayılı 387,94 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına; 175 ada 61 parsel sayılı 702,56 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına ve 175 ada 63 parsel sayılı 428,23 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve 07.04.2005 tarihinde tescil edilmiş; yargılama sırasında 175 ada 61 parsel sayılı taşınmaz irsen intikal suretiyle ... mirasçıları olan ... ve müşterekleri adına tescil edilmiştir.

Eldeki davadan önce davacı ... 21.05.2015 tarihinde, dava konusu 175 ada 52, 59, 61 ve 63 parsel sayılı taşınmazların nizalı bölümlerinin kadim yol niteliğinde olduğunu ileri sürerek dava açmış, Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 08.03.2016 tarihli, 2015/577 Esas, 2016/205 Karar sayılı kararı ile davanın kadastro öncesi nedene dayalı olarak açıldığı ve taşınmazların kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.