muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12800, Karar No: 2014/19698, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12800 E.  ,  2014/19698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/03/2014 tarih ve 2014/28-2014/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar ...ve ... nezdinde sigortalı, müvekkiline ait meyve ağaçlarının 13.04.2010 tarihinde meydana gelen don olayı sebebi ile zarara uğradığını, sigortalı meyve ağaçlarını incelemeye gelen ... bünyesinde hizmet veren yetkililerin ağaçların meyve döneminde zarara uğramadıkları, zararın çiçeklenme döneminde gerçekleştiğine dair tutanak tuttuklarını, yapılan incelemenin hatalı olmasından dolayı Asliye Hukuk Mahkemesine başvurarak delil tespitinin yapıldığını, bilirkişi raporlarında zararın çiçeklenme döneminde değil, meyve bağlama döneminde gerçekleştiğini net bir şekilde ortaya koyulduğunu ileri sürerek, 8.000 TL'nin zarar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalı ...Ş. yönünden davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, 13.04.2010 tarihinde don hadisesi yaşanmadığının meteorolojik veriler ile sabit olduğu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili açısından açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın sigorta sözleşmesiyle teminat altına alınan kayısı bitkilerinde meydana gelen don hasarlanmasının sigorta sözleşmesinin teminatı kapsamında kaldığının tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 8.000 TL'nın 16.09.2010 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalı ... A.Ş.'den tahsiline, davalı ...Ş. yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 521,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22059, Karar No: 2016/3452, Tarih: 29.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22059 E.  ,  2016/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Karaman İli Ermenek İlçesi Ardıçkaya Köyü 225 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan cevizin .... Müdürlüklerinden, eriğin ...Müdürlüğünden, narın ise ..., .... ve Hayvancılık Müdürlüklerinden 2012 yılı itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9987, Karar No: 2019/13615, Tarih: 25.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9987 E.  ,  2019/13615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Mağdure ... vekilinin kovuşturma evresinde sanığın cezalandırılmasını talep etmesine karşılık 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, aynı Kanunun 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure vekilinin ilk derece mahkemesince verilen hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu ve mağdure ...’nin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca mağdure ...’nın katılan ve Av. ...’un katılan mağdure vekili olarak davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; isnat edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunun ise işlendiğine dair cezalandırmayı gerektirir nitelikte kesin delil bulunmadığının tespit edildiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen ceza nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafisi ile katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14314, Karar No: 2012/823, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14314 E.  ,  2012/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1468, Karar No: 2012/8005, Tarih: 15.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1468 E.  ,  2012/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 142 ada 97, 98, 99, 100 ve 101 parsel sayılı taşınmazlar davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Dava konusu taşınmazlara ilişkin tutanak asılları Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ilgili dava dosyasına gönderilmiş, tespitten önce dava konusu taşınmazlarla ilgili Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan dava Kadastro Mahkemesine aktarılmamıştır. Davacılar ... ve ... tutanak asıllarının içinde bulunduğu aktarılması gereken Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait dosyanın zayi olması sebebiyle bulunamadığını öne sürerek mahkeme dosyası ve tutanakların zayi olduğunun kabulü ile kayıp ilanı kararı verilmesi, Kadastro İl Müdürlüğünden tekrar tutanak tanziminin istenilmesi, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'na göre yeniden tespit ve ilanların yapılması ve itiraz halinde yapılacak yargılama sonucunda dava konusu taşınmazların eşit hisse ile adlarına tescili istemiyle dava açmışlar, mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı taleplerinden hiçbirinin Kadastro Mahkemesinin görevine girmediği, aktarılması gereken Asliye Hukuk Mahkemesine ait dosyanın esasen Kadastro Mahkemesine hiç gelmediği gerekçe gösterilerek davanın görev yönünden reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğinde toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 26 ıncı maddesi hükmünde bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlenmesi ile Kadastro Mahkemesinin görevinin başlayacağı, 27 nci maddesi hükmünde de, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan veya henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği, dava dosyalarının resen Kadastro Mahkemesine devrolunacağı açıklanmış, Kadastro Hakiminin devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptıracağı, ilan süresi bitmeden duruşmaya başlanamayacağı, henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunacağı belirtilmiştir. Bu olguların kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle istek olmasa bile mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Toplanan delillerden kadastro tespitinin yapıldığı tarihte, davaya konu taşınmazların Bayramiç Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/186 esas nolu dosyasında davalı olması sebebiyle malik ve yüzölçüm haneleri açık bırakılarak tespitlerinin yapıldığı, tutanak asıllarının Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasına gönderildiği, Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verildiği ancak aktarılması gereken bu dosyanın Kadastro Mahkemesine aktarılmadan kaybolduğu ve dosyanın bulunamadığı, tutanak asılların bu dosya içinde bulunduğu, suretlerinin ise Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazlar davalı olmaları gerekçesiyle 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Hal böyle olunca somut olayda aynı yasanın 30. maddesi hükmünün uygulanacağı kuşkusuzdur. Bir başka anlatımla gerçek malikin Kadastro Mahkemesince belirlenmesi zorunludur.

O halde; kadastro tutanaklarının kaybolduğu belirlendiğine göre mahkemece öncelikle dava konusu taşınmazlara ilişkin kadastro tutanakları Kadastro Müdürlüğüne ihya ettirilmeli, ilanlar yeniden usulüne uygun biçimde yaptırılmalı, itiraz edenlere ve aktarılması gereken Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1970/186 Esas, 1978/87 Karar nolu dosyasında taraf olan ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ile Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1996/165 Esas, 1998/131 Karar nolu dosyasında taraf olan Hazine ve ...'ne dava dilekçesi ve duruşma günü 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliğe çıkartılmalı, bu yolla husumet yaygınlaştırılarak davada taraf koşulu oluşturulmalı, adı geçenler duruşma oturumuna geldiğinde davaya karşı diyecekleri, delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilip gerçek malik saptanmalıdır.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar ... ve ...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacılara iadesine, 15.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25812, Karar No: 2013/19258, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25812 E.  ,  2013/19258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalısergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5.fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 9.8.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşanmış olduğu eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK“dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 5.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16203, Karar No: 2018/2467, Tarih: 19.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/16203 E.  ,  2018/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının vefat eden eşinin davalılar murisine ait işyerinde 19.04.1972 – 11.01.1974 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; murisin davalı işveren yanında davalı Kurum'a bildirilen süreler dışında 01.10.1972 – 11.01.1974 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı tarafından, vefat eden eşinin tabak fabrikasında çalıştığının beyan eden edildiği, muris adına; 13.12.1968 ve 19.04.1972 tarihli işe giriş bildirgelerinin dava dışı ( 7343 ) sicil numaralı ... Sanayi unvanlı işyerince düzenlendiği, ayrıca dava dışı söz konusu işyerince davacının 19.04.1972 – 11.01.1974 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, ( 7343 ) sicil numarası ile ...AŞ ... Plastik San. Unvanlı işyerinin 01.01.1968 – 06.03.1978 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında olduğu, davalılar tarafından sunulan temyiz dilekçesinde; ...firmasının davalıların murisine ait olduğunun, ancak ... Plastik unvanlı işyeri ile bağlantılarının bulunmadığının beyan edildiği anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti dava şartlarındandır ve yargılamanın her safhasında re’sen gözönünde tutulması gerekir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Hizmet tespiti davalarında, davacının tespitini istediği çalışmanın geçtiği işyerinin sahibi olan gerçek ya da tüzel kişi işveren, Sosyal Güvenlik Kurumu ile zorunlu dava arkadaşıdır ve yine hizmet tespiti davalarında fiilen hizmetin verildiği gerçek veya tüzel kişi aleyhine hüküm kurulabilir. Hal böyle olunca, işveren dışındaki gerçek ya da tüzel kişilere bu davada husumet yöneltilemez.

Somut olayda ise; davacının murisinin çalıştığını beyan ettiği işyerinin sadece davalılar murisine ait bir işyeri mi yoksa bir şirket mi olduğu, davalılar murisinin başkaca ortaklarının bulunup bulunmadığı tereddüte mahal bırakmayacak derecede ortaya konulmadan, gerçek işveren açık şekilde belirlenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda ise; davacının murisinin çalıştığını beyan ettiği işyerinin sadece davalılar murisine ait bir işyeri mi yoksa bir şirket mi olduğu, davalılar murisinin başkaca ortaklarının bulunup bulunmadığı tereddüte mahal bırakmayacak derecede ortaya konulmadan, gerçek işveren açık şekilde belirlenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacının vefat eden eşinin çalışmalarının geçtiği işyeri ve işvereninin kim olduğu hususlarında davacının beyanını almak, gerek duyulur ise davacının beyanı doğrultusunda araştırma yapmak; davalı Kurum'dan dosyada mevcut işe giriş bildirgeleri ile davalı Kurum tarafından gönderilen 12.640.874 sayı ve 09.09.2014 Tarihli yazıyı da ekleyerek, söz konusu bildirgelerde ve yazıda ismi geçen davacı murisi adına hizmet bildirilen ( 7343 ) sicil numaralı işyeri dosyasını istemek ve işveren bilgilerini sormak, “ ... Sanayi ” ile “ ...AŞ ... Plastik San. ” işyerlerinin aynı işyerleri olup olmadıklarını araştırmak ve böylece toplanan deliller değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu, ..., ...'a iadesine 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3805, Karar No: 2014/8970, Tarih: 24.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3805 E.  ,  2014/8970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kaymakamlık tarafından görevlendirilen kişilerin hazırlamış oldukları 04/08/2008 tarihli inceleme raporundan sanık muhtarın içme sularının kullanımına ilişkin yönetmelik hükümlerine uymadığının belirlenmesi, su kullanımına ilişkin düzenlemeler içeren köy ihtiyar meclisi kararının kaymakamlıkça kaldırılmasına ve uyarılmasına rağmen, suyu kesilen köylülerin suyunu kullanıma tekrar açmayarak, mağduriyetlerine neden olduğu subuta eren olayda atılı suçun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeden sanığın; mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.