muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16124, Karar No: 2015/5419, Tarih: 07.04.2015

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15282, Karar No: 2023/6078, Tarih: 04.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15282 E.  ,  2023/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1688 E., 2021/725 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2017 tarihli ve 2017/288 Esas, 2017/281 Karar sayılı kararı ve 16.11.2017 tarihli 2017/44 Esas, 2017/347 Karar sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 2017/290 Esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle dosyaların birleştirilmesine, yargılamaya Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/290 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2018 tarihli ve 2017/290 Esas, 2018/117 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 10 ay 3 gün hapis ve 5.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 19 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 11.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2018/1688 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2018/1688 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçu işlediğine dair somut hiçbir delil bulunmadığına,

2. Çelişkili tanık ifadelerine itibar edilemeyeceğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

C. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararı olmaksızın ikametinin arandığına, bu nedenle elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğuna ve hükme esas alınamayacağına,

2. Diğer sanık ...'in suçtan kurtulmak amacıyla gerçek dışı beyanlarda bulunduğuna,

3. Kullanıcı olduğuna,

4. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

5. Yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasında indirim yapılması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

16.09.2016 tarihinde başka bir suç nedeniyle yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerince sanık ...'ın ikametine gidildiği, ikametin kapısının önünde görevlileri karşılayan sanığın babası tanık Ahmet'in oğlu ...'ın uyuşturucu madde kullandığını, kendilerine ve evin eşyalarına zarar verdiğini ve kendisinden şikayetçi olduklarını belirtmesinin ardından sanık ...'ın ikametin dışına davet edildiği, üst aramasında

toplam 28 paket sentetik kannabinoid, kokain, esrar ve MDMA erken maddesi içeren tablet ele geçirildiği, uyuşturucu maddenin çeşitliliği ve birbirine yakın ağırlıkta olduğu dikkate alındığında, sanığın 16.09.2016 tarihinde uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği anlaşılmıştır.

toplam 28 paket sentetik kannabinoid, kokain, esrar ve MDMA erken maddesi içeren tablet ele geçirildiği, uyuşturucu maddenin çeşitliliği ve birbirine yakın ağırlıkta olduğu dikkate alındığında, sanığın 16.09.2016 tarihinde uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği anlaşılmıştır.

01.11.2016 tarihinde, sanıklar ... ve ... ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...in ayakta sürekli etraflarını kontrol etmek suretiyle tedirgin davranışlar sergilediklerinin görülmesi üzerine takibe alındıkları, sanık ...'ın tanık ...e uyuşturucu madde verdiği, yanlarına gidildiğine farklı yönlere doğru kaçtıkları, tanık ...in yakalandığı ve üzerindeki sentetik kannabinoidi rızaen teslim ettiği, tanık ...in ifadesinde uyuşturucu maddeyi sanık ...'tan satın aldığını beyan ettiği, kovalamaca sonucu yakalanan sanık ...'in yakalandığı sırada yere atmış olduğu poşet içerisinde 6 paket sentetik kannabinoid ele geçirildiği, sanık ...'in ifadesinde, uyuşturucu maddeleri diğer sanık ...'dan satın aldığını, sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yaptığını beyan ettiği, sanık ...'ın yakalanması için çalışmalara başlandığı, sanığın ikametinin önünde görüldüğü, üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda ikametinin önünde bulunan taşın altındaki satışa hazır esrar ve 19 paket sentetik kannabinoidi rızaen teslim ettiği, sanık ...'ın ifadesinde, suça konu maddeleri satması için temyiz dışı sanık ...'dan aldığını, Süleyman'ın verdiği 200 paket uyuşturucu maddenin bir kısmını sattığını bir kısmını ise satması için diğer sanık ...'e verdiğini beyan ettiği, sanık ...'de yakalanan uyuşturucu maddenin sarım şekli ile sanık ...'ın teslim ettiği ettiği uyuşturucu maddenin sarım şeklinin aynı olduğu dikkate alındığında, sanıkların 01.11.2016 tarihinde uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ......,'ın beyanlarıyla kendilerinin ve birbirlerinin suçlarının ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi nedeniyle haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığı; sanık ...'ın 16.09.2016 tarihli eylem sırasında 18 yaşından küçük olduğu, 01.11.2016 tarihli eylem sırasında ise 18 yaşını doldurduğu, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında suç tarihinin en son işlenen suç tarihi olması nedeniyle sanık hakkında yaş küçüklüğüne ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olmakla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olmakla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar ... ve Bayram müdafileri ile sanıklar ... ve ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2018/1688 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve Bayram müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siverek Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/5112, Karar No: 2025/8417, Tarih: 20.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5112 E.  ,  2025/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/710 E., 2024/35 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı Ahşap San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerinde, 01.02.2018 tarihinde geçirdiği kazanın, iş kazası olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili özetle; davanın reddine dair karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili özetle; müvekkilleri şirketçe işyerinde gerekli tüm güvenlik tedbirlerinin alındığını, tüm makinaların rutin bakımları ve kontrollerinin yapılmakta olduğunu, meydana gelen kazada müvekkile atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli kararı ile davanın kabulü ile davacının davalı Ahşap San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde 01.02.2018 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı . Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nın madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davalı vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, "..Eldeki davada, yargılama aşamasında Kartal Sosyal Güvenlik Merkezinin 2020/20 Karar ve 06.07.2020 tarihli komisyon kararı ile "Sigortalının 02.07.2020 tarih 7800979 sayı ile Kurumumuza verdiği belgeler komisyon tarafından değerlendirilmiş olup, 01.02.2018 tarihinde meydana gelen olayın 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi dâhilinde meydana gelmesi nedeniyle iş kazası sayılmasına karar verilmiştir" denilerek, davaya konu edilen kazanın Kurum tarafından iş kazası olarak sayıldığı,.." anlaşılmakla; bu kapsamda davalı kurum nezdinde davanın konusuz kalıp kalmadığı hususu irdelenmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Şirket yönünden davanın kabulü ile dava konusu 01.02.2018 tarihli kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13. maddesi kapsamında iş kazası olduğunun tespitine, davalı SGK yönünden; dava esası konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili özetle, müvekkili ile davalı şirket vekili, şirketçe işyerinde gerekli tüm güvenlik tedbirlerinin alındığını, tüm makinaların rutin bakımları ve kontrollerinin yapılmakta olduğunu, meydana gelen kazada müvekkile atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını, kazanın işçinin kusuru ile meydana geldiğini beyanla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili özetle, Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10155, Karar No: 2024/11876, Tarih: 17.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10155 E.  ,  2024/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/50 E., 2024/183 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 06.07.2023 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece 28.11.2023 tarihli karar ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken imzalanan bireysel iş sözleşmesi ile ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini iddia ederek ödenmeyen ücret farkı, ilave tediye farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulunca karara bağlanan toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.10.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra arabuluculuk başvuru tarihindeki koşullar göz ardı edilerek 01.01.2021 tarihinden sonraya ilişkin fark alacakların hesaplanmasında 08.09.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerindeki düzenlemelerin dikkate alınmasının hatalı olduğu, davacının arabuluculuk başvuru tarihinde henüz imzalanmamış bir toplu iş sözleşmesinden yararlandırılması mümkün olmadığından bilirkişi raporunda mevcut aksi yöndeki tespitlerin isabetsiz olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli kararı ile; bozma sonrası alınan bilirkişi ek raporunun hükme esas alındığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.11.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek 26.10.2022 tarihli bozma ilâmında, arabuluculuk başvuru tarihi itibarıyla henüz imzalanmamış olan 08.09.2021 imza tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak ücret tespitinin ve bu bağlı fark alacak hesabının hatalı olduğunun belirtildiği, İlk Derece Mahkemesince belirtilen bozma ilâmına uyularak 08.09.2021 imza tarihli toplu iş sözleşmesi dikkate alınmadan sonuca gidilmesinin yerinde olduğu, ancak bozulan hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fark ücret alacağı 14.02.2021 tarihine kadar hesaplandığı hâlde kararın davacı tarafından temyiz edilmediği, böylece davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu, bozma ilâmından sonra bu husus gözetilmeden ücret farkı alacağının 14.03.2021 tarihine kadar hesaplanıp hüküm altına alınmasının hatalı olduğıu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılamada davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınmak suretiyle 14.02.2021 tarihine kadar hesaplanan fark ücret alacağının tespit edildiği ve davacının ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyularak devam edilen yargılamada davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınmak suretiyle 14.02.2021 tarihine kadar hesaplanan fark ücret alacağının tespit edildiği ve davacının ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin uygulandığını, davacının ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı uygulandığını, oran içeren bir sözleşme bulunmadığını, fark taleplerinin yerinde olmadığını, ücreti düşürülmediğinden dava dilekçesindeki taleplere hak kazanılamayacağını, hükmedilen faiz başlangıcı ile faiz oranına da itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, talep edilen fark alacakların davalı lehine usuli kazanılmış hak dikkate alınarak hesaplanmasına, faiz oranı ve faiz başlangıcına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24704, Karar No: 2023/8265, Tarih: 04.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/24704 E.  ,  2023/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/614 E., 2015/408 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

DAİRE KARARI :Bozma

CEZA GENEL

KURULU KARARI :İtirazın kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi kararının kaldırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: