muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9100, Karar No: 2013/8984, Tarih: 15.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/9100 E.  ,  2013/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hakkı Olmayan Yere Tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanığın katılana ait tarla sınırını bozup ekin ekip tecavüzde bulunduğunun iddia edildiği somut olayda; kesin olmayan sınırlara göre sanığın katılanın tarlasına yarım metre girerek ekin ekmesinde tecavüz kastının bulunmadığı anlaşılmakla hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarının oluşmadığına dair mahkemenin kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılana ait tarlada bulunan 7 adet vişne ağacını keserek zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda; tanıklar ..., ..., ...'ın 7 adet vişne ağacını sanığın kestiğini beyan etmeleri, mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen ziraat ve fen bilirkişilerinin raporlarında katılanın vişne bahçesindeki 7 adet vişne ağacının kesilmiş olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğudan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11887, Karar No: 2009/13225, Tarih: 16.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11887 E.  ,  2009/13225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 1 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, kıyıda kalan kısmının tapusunun iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmaza ait sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, henüz kesin hüküm halini almamış davalara da uygulanacağı öngörülen ve 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3.maddesine ilaveler getiren 5841 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle davanın reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz  itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Mahkemece, 28.11.1997 tarih, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın tamamının 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tarifi yapılan kıyıda kaldığı görülmektedir. O halde, bu belirlemeye göre davacı Hazinenin dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu sabittir. Ne varki, sonradan yürürlüğe giren yasa uyarınca davanın reddine karar verilmiş olması, davalının harç ve yargılama giderleri ile bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulmamasını gerektirmez.

Hal böyle olunca, yargılama giderleri, harç ve davada vekil ile temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretinin takdir ve tayin edilerek davalının sorumlu tutulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  16.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3093, Karar No: 2018/2600, Tarih: 16.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3093 E.  ,  2018/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Savaştepe Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.10.2017 tarihli ve 2017/398 soruşturma, 2017/279 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin Balıkesir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.12.2017 tarihli ve 2017/3902 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.03.2018 gün ve 94660652-105-10-1539-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2018 gün ve 2018/22768 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; Savaştepe Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 30.10.2017 tarihinde müştekinin işte bulunması nedeniyle aynı adreste yengesi ...'na tebliğ edilmesi, müşteki tarafından da 24.11.2017 tarihinde itiraz edilmesi karşısında, itiraz süresinin 16.11.2017 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesi uyarınca itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 173/1. maddesinde, suçtan zarar görenin, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içerisinde bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı yeri çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebileceğinin öngörülmüş olmasından hareketle yapılan incelemede; Savaştepe Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen 17.10.2017 tarih ve 22017/398-279 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, 30.10.2017 tarihinde şikâyetçinin aynı konutta ikamet ettiğini belirten ...’na tebliğ edildiği ve karara on beş günlük yasal süresinden sonra 24.11.2017 havale tarihli dilekçe ile itiraz edildiği dosya içeriğinden anlaşılmakla; süresinden sonra yapılan itirazın reddi yerine esasa girilerek kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Balıkesir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29.12.2017 tarih ve 2017/3902 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3032, Karar No: 2025/4917, Tarih: 12.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/3032 E.  ,  2025/4917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/2 E., 2025/66 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne ve ferilerine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ve 2021/196 E., 2023/115 K. Sayılı kararı ile boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı kadın vekili tarafından tüm yönlerden istinaf talebinde bulunulmuş, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı kadın tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine Dairemizin 03.12.2024 tarihli ve 2024/1965 E., 2024/9397 K. Sayılı kararı ile boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, temyize konu diğer yönlerden onanmasına karar verilmiştir. Tarafların boşanmalarına dair hüküm bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Mahkemece sadece tarafların kusur durumlarına ilişkin karar verilmesi gerekirken boşanmaya ilişkin hüküm kesinleşmiş olmasına rağmen tarafların yeniden boşanmalarına karar verilmesi doğru görülmeyip kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13076, Karar No: 2023/13445, Tarih: 26.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/13076 E.  ,  2023/13445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/787 E., 2023/1989 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...(...) 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/583 E., 2023/22 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı ... Tar. Ürün. Hayv. Nak. Tic. Ltd. Şti. işyerinde 01.04.2006 - 01.05.2008 tarihleri arasında çalıştığını ve 01.05.2008 tarihinde askere gittiğini, asker dönüşü 01.08.2009 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını ve 01.10.2010 tarihinde işine son verildiğini, işten çıktıktan sonra primlerinin eksik yatırıldığını ve devamlı çalıştığı halde giriş çıkışlar yapıldığını ileri sürerek, davacının, 01.04.2006 – 01.05.2008 ve 01.08.2009 – 01.10.2010 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, davalı işyerinde geçen çalışmalarının Kurum kayıtlarında gözüktüğü kadar olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dosya kapsamı, yapılan yargılama, dinlenen tanık beyanları, kaldırma kararı ile ikmal edilen eksiklikler, denetime ve hüküm kurmaya elverişli raporu birlikte değerlendirildiğinde;

Davanın kısmen kabulü ile

Bilirkişi Arif Aytürk tarafından hazırlanan 06.12.2022 havale tarihli raporda belirtilen şekilde, davacı ...'ın, davalı ... Tarım Ürün. Hayv. Nak. Tic. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde SGK'ya bildirilen çalışma süreleri dışlanarak;

01.04.2006-30.11.2006 tarihleri arasında 240 gün,

01.03.2007-30.11.2007 tarihleri arasında 270 gün,

01.03.2008-01.05.2008 tarihleri arasında 61 gün olmak üzere birinci dönemde toplam 571 gün,

01.09.2009-30.11.2009 tarihleri arasında 90 gün,

01.03.2010-02.04.2010 tarihleri arasında 32 gün olmak üzere

Birinci dönemde 571+ikinci dönemde122=693 gün çalıştığının ve çalıştığı bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine, bilirkişi ek raporunun karar ekinden sayılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Birinci dönemde 571+ikinci dönemde122=693 gün çalıştığının ve çalıştığı bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine, bilirkişi ek raporunun karar ekinden sayılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının kış aylarında da çalıştığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, tanıkların kesintisiz çalışmayı doğruladığını, ayrıca davacının 21.08.2009 tarihinde askerliğinin bittiğini, askerliğin bitiminin hemen ardından işe başlayamacağından bahisle çalışma başlangıç tarihinin 01.09.2009 olarak belirlenmesinin kabul edilemeyeceğini, farazi olarak hesaplama yapıldığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Şirket Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; davacının çalışma iddiasının kesin ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3.Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; davanın açılmasına sebebiyet vermeyen Kurum aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini, davacının çalışmalarının Kurum kayıtlarında gözüktüğü kadar olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece Mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, davacının davalı işyerinde geçen bir kısım çalışmalarının Kuruma bildirildiği, dinlenen bordro tanığı ve komşu işyeri tanıklarının beyanları ile nizalı dönemde askerlik süreci harici yılın 10 ayı çalıştığı, kış aylarında aralık, ocak, şubat aylarında çalışmadığını doğrulamaları karşısında davanın kabulüne dair kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinde yer alan “Bu maddenin uygulanmasında 18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” hükmünün infazda Kurum tarafından gözetilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Şirket Vekilinin Temyiz Sebepler

Davalı şirket vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Şirket Vekilinin Temyiz Sebepler

Davalı şirket vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

3.Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının, davalı şirket nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 01.04.2006 – 01.05.2008 ve 01.08.2009 – 01.10.2010 tarihleri tarihleri arasında çalıştığının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79/10 uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi.

3.Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.İnceleme konusu eldeki davada, davacı davalı işverene ait işyerinde 01.04.2006 – 01.05.2008 ve 01.08.2009 – 01.10.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini istemiş, Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı ...'ın, davalı ... Tarım Ürün. Hayv. Nak. Tic. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde SGK'ya bildirilen çalışma süreleri dışlanarak, 01.04.2006-30.11.2006 tarihleri arasında 240 gün, 01.03.2007-30.11.2007 tarihleri arasında 270 gün, 01.03.2008-01.05.2008 tarihleri arasında 61 gün, 01.09.2009-30.11.2009 tarihleri arasında 90 gün ve 01.03.2010-02.04.2010 tarihleri arasında 32 gün olmak üzere, birinci dönemde 571 + ikinci dönemde 122 = 693 gün çalıştığının ve çalıştığı bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verildiği halde, devamında infaza elverişli olmayacak şekilde bilirkişi ek raporunun karar ekinden sayılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3.6552 sayılı Kanun'un 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 64 üncü maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7 nci maddesine eklenen 4 üncü fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma re'sen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında fer'i müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceğinin düzenlendiği, eldeki davanın ise 26.06.2014 tarihinde açılmış olması karşısında, ... Başkanlığının davalı sıfatın haiz olduğu belirgin olup, gerekçeli karar başlığında fer'i müdahil olarak gösterilmesi ve lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizdir.

4.5510 sayılı Kanun'un Geçici 7 nci maddesi yollamasıyla uygulanan mülga 506 sayılı Kanun'un 60/G maddesinde "Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primleri prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir" hükmü öngörülmüş olup, 10.04.1988 doğumlu davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 10.04.2006 tarihi olduğu ve bu tarihten önceki hizmet süresinin de prim ödeme gün sayısına dahil edilmesi gerektiğine hükmedilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz eden taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, temyiz eden taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile

3.İlk Derece Mahkemesi karar başlığında ... Başkanlığı karşısında yer alan ''fer'i müdahil'' ibaresinin silinerek yerine ''davalı'' ibaresinin yazılmasına,

4.İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine,

"HÜKÜM: 1- Davanın kısmen kabulü ile davacı ...'ın, davalı ... Tarım Ürün. Hayv. Nak. Tic. Ltd. Şti.'ye ait işyerinde SGK'ya bildirilen çalışma süreleri dışlanarak; 01.04.2006-30.11.2006 tarihleri arasında 240 gün, 01.03.2007-30.11.2007 tarihleri arasında 270 gün, 01.03.2008-01.05.2008 tarihleri arasında 61 gün, 01.09.2009-30.11.2009 tarihleri arasında 90 gün, 01.03.2010-02.04.2010 tarihleri arasında 32 gün olmak üzere toplam 693 gün çalıştığının ve çalıştığı bu sürelerin Kuruma bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

2-506 sayılı Kanun'un 60/G maddesi uyarınca, 10.04.1988 doğumlu davacının 18 yaşını doldurduğu 10.04.2006 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespiti ile bu tarihten önceki çalışmalarının prim ödeme gün sayısına eklenmesine,

3-Alınması gereken 179,90 TL maktu harcın, başlangıçta peşin alınan 25,20 TL harçtan mahsubu ile bakiye 154,70 TL harcın davalı SGK harçtan muaf olduğundan, davalı şirketten alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacı tarafından iş bu dava açılırken yatırılan 25,20 TL peşin harcın davalı SGK harçtan muaf olduğundan, davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından iş bu dava nedeniyle, mahkeme kararının kaldırılmasından önce ve sonra yapılan toplam 1.803,70 TL yargılama giderinden, davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 1.096,37 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Davacı tarafından iş bu dava açılırken yatırılan 25,20 TL peşin harcın davalı SGK harçtan muaf olduğundan, davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,

5-Davacı tarafından iş bu dava nedeniyle, mahkeme kararının kaldırılmasından önce ve sonra yapılan toplam 1.803,70 TL yargılama giderinden, davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 1.096,37 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

6-Davalı şirket tarafından iş bu dava nedeniyle, mahkeme kararının kaldırılmasından önce ve sonra yapılan toplam 517,10 TL yargılama giderinden, davanın kabul ve ret oranına göre takdiren 202,78 TL'sinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine, bakiyesinin davalı şirket üzerinde bırakılmasına,

7-Davacı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 9.200,00 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8-Davalılar kendilerini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 9.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

9-HMK 333 üncü maddesi uyarınca kullanılmayan avansların karar kesinleştiğinde yatıran taraflara iadesine," yazılması suretiyle hükmün bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

26.12.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.