muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2725, Karar No: 2008/3793, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2725 E.  ,  2008/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.10.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarının cinsinin tarla olarak tashihi ile davacı adına tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının diğer temyiz edene yükletilmesine, 24.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/684, Karar No: 2013/18152, Tarih: 20.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/684 E.  ,  2013/18152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Vekili, davalı ...'ın 20/01/2011 tarihli ''....'' Gazetesinde ".... ... ...'' başlıklı haberde, davalının, müvekkilinin kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, hakaret kastı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu yazıda eleştiri sınırlarının aşıldığı, kullanılan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda, olayın gelişimi, yayın tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece davalı yararına daha alt düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda, olayın gelişimi, yayın tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece davalı yararına daha alt düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5184, Karar No: 2019/1174, Tarih: 07.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5184 E.  ,  2019/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 30/06/2011 tarihinde davalının, sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile karşıdan karşıya geçmeye çalışan müvekkiline çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazası sebebiyle müvekkilinin ağır şekilde yaralanmış olduğunu, bahse konu kazanın oluşumunda müvekkilinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu kaza nedeniyle geçici ve kalıcı iş göremezliğe maruz kaldığını, müvekkilinin tedavi sırasında ve sonrasında yaşadığı fiziksel acıların yanı sıra manevi olarak ağır kayıplara uğramış olduğunu, yaşadığı şoku atlatamamış olduğunu, kazaya ilişkin izleri fiziksel ve ruhsal olarak ömür boyu taşıyacağını beyan ederek, 10.000,00 TL manevi tazminatın 30/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 8.000,00 TL manevi tazminatın 30.06.2011 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 409,86 TL kalan onama harcının davalıdan alınmasına, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3439, Karar No: 2013/4826, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3439 E.  ,  2013/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapılmamak koşuluyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararda hüküm fıkrasının 3 numaralı bendindeki "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" ibaresinin çıkartılmak suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7295, Karar No: 2012/10234, Tarih: 11.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7295 E.  ,  2012/10234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/04/2005 tarih ve 2002/142-2005/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Elazığ İller Bankası 12.Bölge Müdürlüğü adına Tunceli İçme Suyu İnşaatı işini aldığını, davalı tarafından İnşaat All Risk sigorta poliçesi ile sigortalanan inşaatta 2000 yılı Ocak, Şubat ve Mart aylarında yaşanan çetin kış şartları nedeniyle heyelan meydana geldiğini, ihbara rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek, 14.746,92 TL hasar tazminatının hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, poliçenin Elazığ İller Bankası 12. Bölge Müdürlüğü adına düzenlendiğinden davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, hasarın don ve heyelan nedeniyle iki ayrı sebepten meydana geldiğini, heyelan hasarının muafiyet sınırının altında kaldığını, don hasarı için de ayrı uygulanan muafiyet neticesinde 860,99 TL hasar bedeli kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, olay tutanağı, jeolojik etüt raporu ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, hasarın tek oluşumunun heyelan olduğu, 209.93 metreyi etkileyecek şekilde isale hattında 14.746,99 TL hasar oluştuğu gerekçesiyle 5.000 TL muafiyet tenzili uygulamasıyla 9.746,99 TL’nin 03.04.2000 ihbar tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, sigorta akdinden kaynaklanmakta olup, davalı tarafından düzenlenen sigorta poliçesinde, davacı sigorta ettiren, dava dışı İller Bankası Genel Müdürlüğü Elazığ 12. Bölge Müdürlüğü ise sigortalı durumundadır. Bu durumda, rizikonun gerçekleşmesinden kaynaklanan tazminatı talep etme hakkı kural olarak sigortalı İller Bankası Genel Müdürlüğü Elazığ 12. Bölge Müdürlüğüne aittir. Ancak TTK’nun 1446/2. maddesi uyarınca sigorta ettiren de poliçe elinde bulunmak kaydıyla sigorta tazminatını isteme hakkına sahiptir. Bu itibarla, mahkemece, davacıdan sigortalının davaya muvafakat ettiği hususunda belge ibraz etmesinin istenmesi, ibraz edememesi halinde sigorta poliçesinin aslının davacı elinde bulunup bulunmadığının belirlenmesi suretiyle, davacının aktif husumetinin bulunup bulunmadığının öncelikli olarak araştırılarak, sonucuna göre işin esasına girilmesi gerekirken, davalının bu yöndeki savunmasına rağmen karar yerinde bu hususta hiçbir gerekçeye de yer verilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2)Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2494, Karar No: 2023/2970, Tarih: 10.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2494 E.  ,  2023/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1903 E., 2022/2018 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/131 Esas ve 2022/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1903 Esas, 2022/2018 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık ile katılan ... arasında husumet bulunduğuna, mağdurenin ifadesinin yönlendirmeye dayalı olduğuna, Adli Tıp Raporunda bulguya rastlanmadığına, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İstemi

İftiraya uğradığına, suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık ile katılan ... arasında husumet bulunduğuna, mağdurenin ifadesinin yönlendirmeye dayalı olduğuna, Adli Tıp Raporunda bulguya rastlanmadığına, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İstemi

İftiraya uğradığına, suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Mağdurenin annesi olan müşteki ...\*\*\*\*'nun 16.03.2022 tarihli müracaatıyla başlayan soruşturmada, mağdure olan ... \*\*\*\*'nun annesi olduğunu, ... adında iki kızının bulunduğunu, çalıştığı için çocuklarına kayın validesi Nezahat \*\*\*\* ve sanık kayın pederi ... \*\*\*\*'nun birlikte baktığını, iş çıkışında çocuklarını aldığını, müracaat tarihinden 3 gün önce 6 yaşında olan kızı ... \*\*\*\*'yu uyuttuğu sırada kızının alt ön özel bölesine dokunduğunu gördüğünü, sorduğunda kızının kaşındığını söylediğini ve öncelikle önemsemediğini, bir süre sonra tekrardan aynı hareketi yapınca, nereden öğrendiğini sorduğunda, dedesi ... \*\*\*\*nun alt ön özel bölgesine dokunduğunu söylediğini, detaylı olarak konuştuğunda ...'ye karşı dedesinin böyle bir eylemde bulunmadığını, fakat babaannesi ve halasının hastanede olduğu zamanlarda sanık dedesinin kendisine dokunduğunu ve bunu farklı zamanlarda 15 - 18 kez yaptığını beyan ettiği, sanığın beyanında alkol aldığını fakat, torunuyla normalde de torun ilişkisi çerçevesinde yattığı, sarıldığı olduğunu fakat isnada konu her hangi bir cinsel amaçlı şehevi duygularla hareket etmediğini savunmuş ve tüm soruşturma ve kovuşturma boyunca bu çerçevede beyanda bulunmuştur. Mağdurenin Çocuk İzleme Merkezinde alınan ifadesinde özetle; dedesi ...'ın karnını ve çiş yaptığı yeri gösterdiğini, özel bölgesine dokunduğunu, " sana dokunursam çikolata alacağım şeklinde " ifadeler kullandığını, çiş yeri, ön özel bölgesi, karnı ve poposunu babaannesi hastanedeyken dedesinin dokunduğunu poposunu ellediğini, kilodunu açtığını, sonrada elini kiloduna soktuğunu, poposuna da, yani kaka yaptığı yere de parmağını soktuğunu ve ayrıca çiş yaptığı yere de parmağını soktuğunu beyan etmiş, bu beyana istinaden Sosyal Hizmet Uzmanı ... \*\*\*\*\*\* 22.03.2022 tarihinde sunduğu raporunda özetle; görüşme sırasında mağdurenin uyumlu davrandığı, kurallara uyduğu, dikkatini toplamakta zorlanmadığı, sorulara net ve amaca yönelik cevaplar verdiğini ifade etmiş ve ayrıca olayın kurgusal olmadığı düşüncesini güçlendirdiğini belirtmiştir. Sonuç olarak raporunda ... \*\*\*\*'nun verdiği ifadenin olay örüntüsü, yer, mekan, kişi olarak detaylı, tutarlı ve güvenilir olduğu kanaatini ifade etmiştir. Müştekiler olan, mağdurenin anne ve babası kovuşturma sırasında alınan ve ittifak arz eden beyanlarında, mağdureyle olabildiğince örselemeden bu hususu konuştuklarını ve bu hususun gerçekleştiği kanaatine vardıklarını beyan edip, şikayetçi olduklarını dile getirmişlerdir.

Her ne kadar Adli Tıp Kurumunun Raporunda her hangi bir fiziksel bulguya rastlanılmadığı belirtilmişse de, 6 yaşında bulunan mağdurenin Adli Görüşmeciyle yaptığı görüşmede detaylı anlatımlarda bulunması, Adli Görüşmecinin bu görüşmeyi irdelemek suretiyle vermiş olduğu raporunda, mağdurenin anlatımlarının tutarlı, detaylı ve yönlendirme suretiyle oluşmamış, kurgusal olmayan nitelikte olduğunun değerlendirilmesi, mağdurenin ebeveynleri olan müştekilerin yaklaşımları birlikte değerlendirilerek sanığın savunmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek üzerine atılı suçu değişik zamanlarda zincirleme olarak işlediği vicdani kanaatine varılmış, alt soyuna karşı işlenilen cinsel istismar suçundan, ihlal sayısının fazlalığı ve yargılamaya katkıda bulunmayışı nazara alınarak hüküm tesis edilmiştir. "şeklinde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1903 Esas, 2022/2018 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6339, Karar No: 2010/8893, Tarih: 12.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/6339 E.  ,  2010/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :27.02.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/50, Karar No: 2010/7284, Tarih: 27.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/50 E.  ,  2010/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/2870, Karar No: 2021/7295, Tarih: 26.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2870 E.  ,  2021/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz vakti, yağışlı havada, meskun mahal dışı, iki şeritli iki yönlü asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında virajda direksiyon hakimiyetini kaybederek minibüsün şarampole yuvarlanması şeklinde meydana gelen ve kazada yaralanan katılan ...'in 18.03.2010 tarihli kolluk beyanında sanıktan şikayetçi olması nedeniyle şikayetin süresinde olmadığı ve sanığın ...'in yaralanmasından sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, sanığın kaza neticesinde minibüste yolcu olarak bulunan iki kişinin hayatını kaybetmesinden ve bir katılanın nitelikli şekilde yaralanmasından sorumlu olduğu olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölmesi, bir kişinin ise nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

10.03.2016 tarihli kısa kararda ve hüküm kısmında sanık hakkında hükmedilen temel cezanın 4 yıl olarak gösterilmesine rağmen, gerekçe kısmında 3 yıl yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kaza nedeniyle mağdur olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.