muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19879, Karar No: 2022/1790, Tarih: 01.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19879 E.  ,  2022/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), fuhuş (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar ..., ..., ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve ... hakkında fuhuş suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında fuhuş suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 227/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanıklar ile müdafilerinin temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.02.2013 günlü raporda, mağdurede sanıklar ... ile ...’ın eylemlerinden kaynaklanıp ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Travma Sonrası Kişilik Değişikliği) denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, buna göre 14.01.2008 ve sonraki tarihlerde mağduru bulunduğu sanıklar ... ile ...’ın eylemlerinden dolayı ruh sağlığının ayrı ayrı bozulduğu diğer sanıklarla ilgili olarak ise mağdurenin olaylar hakkında çelişkili ifadelerde bulunup, olayları hatırlayamadığını söylemesi

nedeniyle ruh sağlığının değerlendirilemediğinin belirtilmesi karşısında, mağdurede oluşan ruhsal rahatsızlığın sanık ... ile suça sürüklenen çocuğun gerçekleştirdikleri cinsel istismar eylemlerinden kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle bu durumun lehe yorumlanması gerektiği gözetilmeden haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması neticesinde fazla ceza tayini,

nedeniyle ruh sağlığının değerlendirilemediğinin belirtilmesi karşısında, mağdurede oluşan ruhsal rahatsızlığın sanık ... ile suça sürüklenen çocuğun gerçekleştirdikleri cinsel istismar eylemlerinden kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle bu durumun lehe yorumlanması gerektiği gözetilmeden haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/614, Karar No: 2017/8054, Tarih: 21.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/614 E.  ,  2017/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine İşyeri Sigorta Poliçesi ile sigortalı ...Ltd.Şti'ne ait işyerinin 08/09/2011 tarihinde davalıya ait işyerinde çıkan yangının sirayet etmesi sonucu hasara maruz kaldığını, itfaiye müdürlüğü tarafından tutulan 19/09/2011 tarihli yangın raporunda davalıya ait keçe imalathanesinde, keçe imalatında kullanılan çile ve ipliklerin 200-250 derecedeki makinalarda preslenerek tabaka halindeki keçe mamülüne getirilmesi esnasında tabaka içerisine karışmış olan bir metal parçasının yeterince soğumaması veya soğutulmaması neticesinde dinlenmeye bırakılan keçe tabakalarını yavaş yavaş yakarak tutuşturması ile yanma olayının başladığının tespit edildiğini, olay sebebiyle sigortalıya ait işyerinde yaptırılan ekspertiz sonucu tespit edilen 8.910,00 TL hasar tazminatının sigortalıya 19/10/2011 tarihinde ödendiğini, hasar tazminatını ödeyen müvekkili şirketin TTK 1301. maddesine göre sigortalısının hukukuna halef olduğundan bu kanuni halefiyete dayanılarak fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen 8.910,00 TL'nın ödeme tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini dava etmiştir.

Davalı ... 15.02.2014 tarihinde vefat etmiş, vefatından önce de davaya savunmalarını sunmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; açılan davanın kabulüne davacı ... tarafından ödenen 8.910,00 TL’nın ödeme tarihi olan 19/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın taraf ehliyetini düzenleyen 50. maddesinde, "medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olanın, davada taraf ehliyetine de sahip olduğu", "TMK. 28 maddesinde de "kişiliğin, çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlayacağı ve ölümle sona ereceği" düzenlenmiştir.

Ölüm ile kişilik hakları son bulduğundan yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davalı ...'in mirasçılarının davaya dahil edilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması suretiyle yargılamaya devam edilmesi sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ölü kişi davalı ... aleyhine hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... mirasçısı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... mirasçısı ...'e geri verilmesine 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12003, Karar No: 2012/15661, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12003 E.  ,  2012/15661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, tapuda devir yapıldığını ileri sürerek, eksik işler için 45.000 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, davalıdan satın aldığı dairenin teslim edildiği, ancak eksik işler bulunduğu dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, davacının talebi üzerine yapılan tespit sonucu alınan 15.05.2009 tarihli tespit raporunda; müteferrik işler 2.729 TL. olarak belirtildiği halde, yargılamada alınan bilirkişi raporunda bu kalem eksiklik için (sigorta-vergi-ruhsat harçları) 7.000 TL. gösterilmiştir. İki rapor arasındaki bu çelişki giderilmeden, yargılamada alınan rapora itibar edilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 662,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5621, Karar No: 2014/2850, Tarih: 20.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/5621 E.  ,  2014/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2012/272-2013/28

Davacı A.. İ.. vekili Avukat H. T.. tarafından, davalılar S.. P.. vd. aleyhine 12/07/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ATV televizyonunda yayınlanan ve sunuculuğunu davalı S.. P..’ün yaptığı “Yeniden Başlayalım” adlı 29/06/2012 tarihli programda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, sunucunun o anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olgulardan hareket ettiği ve haberin verilişinde aşırılığa kaçılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu edilen TV programında; Sakarya’da yaşı küçük bir kız çocuğunun kaçırılması ve 73 gündür bulunamaması olayı ile ilgili olarak, failin bir ilçe belediye başkanı tarafından saklandığı konusunun konuşulduğu, programa katılan ve isim vermeyen bir seyirci tarafından Hendek Belediye Başkanı olan davacının isminin açıkça zikredildiği, davalı sunucunun ise rejiden bu ismi teyit ettiğini belirterek “…Dün gelen bu bölgedeki ilçe belediye başkanıyla, bu hanımefendinin söylediği belediye başkanı aynı kişi mi? Aynı kişi, evet aynı kişiymiş. Zaten bu belediye başkanını ve bağlı bulunduğu bölgeyi, ait olduğu mensubu olduğu partiyi biz emniyet birimlerine yönlendirdik…” şeklinde açıklamalarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Dosya kapsamı itibarı ile; programda somutlaştırılan bu husus ve davacının olayla ilgisi kanıtlanamamıştır. Şu halde; yapılan sunum gerçek dışı haber niteliğinde olup kişilik haklarına saldırı oluşturur.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9604, Karar No: 2021/13118, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9604 E.  ,  2021/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 116/2. maddesi yerine aynı Kanun’un 116/1. maddesi olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2175, Karar No: 2019/5194, Tarih: 30.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2175 E.  ,  2019/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptal-tescil/tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, tapu iptal tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ... vd.vekili tarafından, davacılar vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; murisleri ... ile davalıların murisleri ... arasında 18.11.1958 tarihinde fiili taksim sözleşmesi yapıldığını, sözleşme uyarınca davalıların murislerinin davaya konu ... parsel sayılı taşınmazı davacıların murisi ...'a ferağ etmeyi vaad ettiklerini, sözleşme uyarınca taşınmazın zilyetliğini davacıların murisi ...'a devrettiklerini, taşınmaza halen davacıların zilyet olduğunu, davacıların murisi Ökkeş'in zilyetliği aldıktan sonra taşınmaza fıstık ağaçları diktiğini, davalıların taşınmazın devrine yanaşmadıklarını belirterek, davaya konu taşınmazın tarafların kök muris adına kayıtlı ½ hissesinin tapu kaydının iptali ile davacıların murisi ... adına tesciline, bu talebin mümkün olmaması halinde ağaçların bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 3.500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiş, 26.06.2015 tarihinde talebini 29.980,67 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar; taşınmaz naklini düzenleyen sözleşmelerin resmi şekilde yapılması gerektiğini, ayrıca davanın 10 yıllık süre içerisinde açılmadığını, bu nedenle tapu iptali ve tescil talebinin reddi gerektiğini, ağaçları ... isimli şahsın ekip yetiştirdiğini, buna karşılık muris Ökkeş'in ağaçların yarısının hasılatını ... 'e verdiğini, kalan yarısını ise kendisinin aldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu taşınmazın kadastro tespitinin 22/10/1981 tarihinde kesinleştiği, davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddine, davacının tazminat talebinin kabulüne, 29.980,67 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile miras hisseleri oranında davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... vd.vekili tarafından temyiz, davacılar vekili tarafından katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacılar taşınmaz üzerine murisleri tarafından dikildiğini iddia ettiği ağaç bedellerini davalılardan talep etmektedir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacılar taşınmaz üzerine murisleri tarafından dikildiğini iddia ettiği ağaç bedellerini davalılardan talep etmektedir.

Sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak iade isteminde bulunulabilmesi için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. Buna göre sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için bir taraf zenginleşirken diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir. Zenginleşen, başkasının malvarlığından veya emeğinden haklı bir sebep olmaksızın elde ettiği zenginleşmeyi geri vermek zorundadır. (TBK m.77/1)

Bunun için de, öncelikle iade borcunun kapsamı belirlenmeli, fakirleşme ve zenginleşme zamanı tespit edilmelidir.

Bu bağlamda, davacılarıın, taşınmaza yapıldığını iddia ettiği iyileştirme giderlerini sebepsiz iktisap hükümleri uyarınca davalılardan isteyebilmesi için yaptığı giderlerin mal varlığından çıkmış ve davalıların mal varlığına geçmiş olması gerekir.

Dosyanın incelenmesinde; dava dilekçesinde davacıların taşınmazı halen kullandığı, zilyetliğin devam ettiğinin belirtildiği, böylelikle dava tarihi itibariyle taşınmazın davacıların kullanımından çıkmadığı belirlenmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; dava tarihi itibariyle taşınmazın halen davacılar tarafından kullanıldığı, davacılar aleyhine davalıların sebepsiz zenginleşmedikleri nazara alınarak, davacıların bu yönden davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığından bahisle, hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HMUK'nun 428. maddesi gereğince davalılar ... vd. yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HMUK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29489, Karar No: 2014/30000, Tarih: 03.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29489 E.  ,  2014/30000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2011/1470-2013/285

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.08.2001-11.07.2011 tarihleri arasında idari müdür olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 30.11.2006-30.05.2007 tarihleri arasında askerlik yaptığını, davacının son olarak 19.06.2007-25.07.2011 tarihleri arasında pazarlama elemanı olarak çalıştığını, talep etmiş olduğu alacakların zamanaşımına uğradığını, işyerinde üç1ü vardiya halinde çalışıldığını, talep edilen alacakların davacıya ödendiğini, davacının 18.07.2011 tarihinde müvekkili şirketin iştiraklerinden GES-A... Makine A.Ş adına düzenlenmiş 07.07.2011 tarih, 14110 sayılı ve araç için iki adet rulman alımına ilişkin fatura aslını muhasebe servisine teslim ettiğini, hangi araçla ilgili faturanın düzenlendiğinin araştırıldığında ve davacıya sorulduğunda da müvekkili firma çalışanlarının davacının, faturaya konu iki adet rulmanın kendi şahsi aracı için satın aldığını ancak “bu rulmanları Yenişehir'e tır yüklemek için yapılan rampaya ilişkin firma için alındığını söyleyelim" dediğini, söz konusu çalışanların anılan durumun insan kaynakları birimine yazılı olarak bildirmesi üzerine davacıdan yazılı savunma talep edildiğini, davacının savunma vermekten imtina ettiği gibi 08.07.2011 tarihinde çalışma saatleri içerisinde işyerini terk ettiğini, takip eden günlerde izin almaksızın ve mazeret sunmaksızın işe devam etmediğini, 14.07.2011 tarihli ihtarname ile davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil eden ve doğruluk-bağlılık uymayan bu davranış hususunda savunma ve devamsızlığına ilişkin haklı ve kanuni bir mazeret sunmasının istendiğini ancak olumlu bir yanıt alınamadığını bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2. maddesi gereği haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak iş sözleşmesinin tazminata hak kazanmayacak şekilde sona erdiğinin davalı işverenlik tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.