muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23887, Karar No: 2016/3671, Tarih: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23887 E.  ,  2016/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 30/05/2014

NUMARASI : 2013/425-2014/225

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile tapudan terkine davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASINA hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29/04/2015 gün ve 2014/28131 Esas - 2015/9458 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile tapudan terkine istemli davada mahkemenin davanın kabulüne dair kararı, taraf vekillerinin temyiz üzerine onanmış, bu ilama karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre, davalı vekilinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinede değildir.Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bilirkişilerce belirlenen m² çıplak bedeline %30 objektif artış uygulaması gerekirken, daha az objektif artış uygulanmak suretiyle m² bedelinin eksik tespiti,

2-Dosya içindeki davacı idarece hazırlanan kıymet takdir raporunda mütemmim cüz bedeli olarak 38.000 TL belirlenip, yine hükme esas alınan bilirkişi raporunda ağaçların bulunduğu ve büyük bir kısmın kesilmiş olduğu belirtilmesine göre, dava konusu taşınmaz üzerinde ağaçlar bulunduğu anlaşılmakla, kıymet takdiri ile bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmek suretiyle dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri belirlenerek değerinin hesaplanması yönünden ek rapor alınmadan eksik incelemeyle hükmün kurulduğu

Mahkemece kararın bu yönlerden bozulması gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 29.04.2015 gün ve 2014/28131-20159458 sayılı ilamanın kaldırılmasına Karar verdikten sonra yapılan incelemede,

Hükmün yukarıda belirtilen şekilde BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3185, Karar No: 2016/1889, Tarih: 12.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3185 E.  ,  2016/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar .,.,.,., hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık . hakkında kurulan beraat hükmü yönünden vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün, arkadaşları olan mağdurlar ile birlikte eğlenmek amacıyla geldikleri restaurantta alkolün de etkisi ile meyve tabağının yere düşürülmesi nedeniyle aynı yerde garson olarak çalışan sanıklar .,.,.,., ile aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak maktule tekme ve yumruklarla saldırdıkları, maktulün yere düşmesi üzerine eylemlerine son verdikleri, maktulün kaldırıldığı hastanede olaydan 4 gün sonra künt kafa travmasına bağlı kafatası kırıkları, beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti ile bunlara bağlı komplikasyonlar nedeniyle öldüğü olayda;

Sanıklar .,.,.,., eylemlerinin her bir sanık yönünden doğrudan kasten öldürme suçunu oluşturduğu ve 765 sayılı Yasanın 64. maddesi uyarınca cezalandırılmaları yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar.,.,.,., maktul . yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar .,.,.,., müdafilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a-Kendisini duruşmalarda bir vekil aracılığı ile temsil ettiren ve beraat eden sanık . lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddesi uyarınca hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayinine hükmedilmemesi,

b-Yargılama masrafının 6183 sayılı Yasanın 106. maddesinde belirlenen miktardan az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasanın l00. ve 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddeleri gereğince Hazine'ye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, ancak; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ilgili bölümüne "Sanık . kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 3.000.TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisine verilmesine" ibaresinin eklenmesine, hükmün E bendinin "toplam 54,60.TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106 ve 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddeleri gereğince Hazineye yükletilmesine", şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,12/04/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14651, Karar No: 2017/8724, Tarih: 02.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14651 E.  ,  2017/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ... 'nın eşi ...’dan 26.02.2010 tarihinde boşandığı,15.07.2013 tarihinde eski eşiyle yeniden evlendiği, 22/01/2005 tarihinde vefat eden babasından dolayı yetim aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 12/07/2013 tarihli ve 016 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, 15/03/2010 – 19/08/2013 tarihleri arası ödenen aylıklar ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ...’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; 12/07/2013 tarihli ve 016 sayılı denetmen raporunda; davacının mernis adresi olan "...." adresine gidildiği, dairenin boş olduğunun görüldüğü, komşulardan sorulduğunda dairenin 1 aydır boş olduğunu, bunun öncesinde de genç bir çiftin yaşadığını, söyledikleri, davacının adreste tanınmadığı, bu defa ihbar hattına gelen mailde belirtilen " ...." adresine gidildiği, kapıyı kimsenin açmaması üzerine 8 numaralı dairedeki ...’un bilgisine başvurulduğu, ...’un halası olduğunu, 1 yıldır eşi ...ve torunuyla 7 numarada oturduğunu söylediği, ... ...’in ablası olduğunu, evlendiğinden bu yana eşiyle birlikte yaşadığını, hiç ayrılmadılar dediği, ....adresinde binada işyerlerinin olduğu, eşi ... ile yapılan görüşmede, eşiyle ayrı olduğunu,eşinin oğluyla yaşadığını, bu ara birleşme aşamasında olduklarını, burada 7 yıldır yalnız yaşadığını söylediği görülmüştür.

... tarafından tanzim edilen raporun içeriği, denetmence alınan tanık beyanları, davacının eşinin denetmene verdiği beyanı tarafların tekrar evlenmeleri ile tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin, boşandıkları süreçte de birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2020/1806, Karar No: 2020/141, Tarih: 01.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1806 E.  ,  2020/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında suçtan zarar görenler ... ve ...'ün vaki şikayetleri üzerine yapılan soruşturma sonucunda; Konya C.Başsavcılığının 03/08/2010 tarih ve 2010/15453 sayılı soruşturma dosyası üzerinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu defa zarar görenin beyanından ibaret olan ... Başkanlığının 08/11/2013 tarih ve 2013-A-1182/76 sayılı suç duyurusu raporuna istinaden tefecilik suçundan Konya C.Başsavcılığınca 26/11/2013 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı, aynı Kanunun 173. maddesinde de kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz usulünün düzenlendiği, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın tebliğ sonucu itiraz edilmeden kesinleşmesi veya itirazın mercince reddedilmesi halinde, yeni delil elde edilmeden açılan kamu davasında beraat kararı verilemeyeceği gözetilerek, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararın suçtan zarar görenlere ve mağdur Hazineye tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının incelenen dosya içinde bulunmadığı nazara alınıp, tebligat yapılıp yapılmadığı ile bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, tebligat yapılmamış ise kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin kararın suçtan zarar görene ve mağdura tebliği ile karara itiraz edilmesi halinde sonucuna göre İzmir C.Başsavcılığının 2010/15453 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp tasdikli suretinin temininden sonra konusunun aynı olduğu ve kesinleştiğinin anlaşılması halinde bu eylem bakımından kamu davasının reddine karar verilmesi; anılan kararın kaldırılıp sanık hakkında iddianame düzenlenerek kamu davası açılması halinde ise davaların birleştirilmesi cihetine gidilerek, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından vergi inceleme raporu kapsamında beyanları alınan ... ve ...'ın tanık olarak dinlenmeleri ile icra dairelerinden sanığın alacaklı olduğu icra dosyalarının sorulup var ise aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesi ve sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle araştırma yaptırılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Dosya kapsamındaki bilgi ve beyanlara göre 20/09/2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2008 olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2- Dosya kapsamındaki bilgi ve beyanlara göre 20/09/2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2008 olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/819, Karar No: 2011/3054, Tarih: 16.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/819 E.  ,  2011/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair Beyoğlu Çocuk Mahkemesinden verilen 15.11.2006 gün ve 2005/8 Esas, 2006/285 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından büyük mağdurenin soruşturma aşamasında sanıktan şikâyetçi olmadığı, kovuşturma evresinde ise tüm araştırmalara rağmen bulunamadığı ve beyanının alınamadığı, mağdurenin 18 yaşından küçük olması sebebiyle baro tarafından atanan zorunlu vekil sanık hakkında şikâyetçi olmuş ise de, mağdurenin şikâyetçi olmaması karşısında vekilin şikâyetçi olma ve davaya katılma ... kalmadığından, mağdure vekilinin katılan sıfatını kazanmaması sebebiyle hükümleri temyiz etmeye ... bulunmadığından, temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9522, Karar No: 2018/589, Tarih: 16.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9522 E.  ,  2018/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2018 (Salı)

....
Yargıtay — Esas No: 2011/6275, Karar No: 2011/15959, Tarih: 11.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6275 E.  ,  2011/15959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz 11.100 m2 yüzölçümündedir. Bu büyüklükteki taşınmaza domates münavebesi esas alınarak değer biçilebilmesi için davacının dava konusu taşınmazda domates ürününü ekip hasat ettiğini toptancı halinden alınması gereken satış belgeleri ile ispat etmesi gerekir.

Davacının taşınmazda domates ekip sattığı konusunda belge ibraz edilmemesi halinde bölgede ekimi yapılan yaygın münavebe ürünleri belirlenip İl Tarım Müdürlüğünden dekara ortalama verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2004 yılı hasat zamanındaki toptan ortalama kg. satış fiyatı ve dekara düşen üretim masrafları da getirtilerek, buna göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Taşınmazda bulunduğu tesbit edilen ağaçlar, taşınmaza bahçe niteliği verecek sayıda olmadıklarından, ağaçların, cins, yaş ve verim durumları da nazara alınmak suretiyle maktuen değerleri Tarım İl Müdürlüğünden sorularak bedellerinin belirlenmesi gerekirken, bu yönteme uyulmadan değer biçilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın toplam alanı 11.100 m2 olduğu halde 14.617 m2 olarak değerlendirme yapan ve taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın zemin ve ağaçlar dahil tüm değerinin % 2'sini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapor esas alınarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16494, Karar No: 2022/5509, Tarih: 31.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16494 E.  ,  2022/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)“2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2013 tarihli ve 2013/2981 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak, sanığın sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığa iddianamede yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)“2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2013 tarihli ve 2013/2981 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanma suçlarından hükümler kurulması,