muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7154, Karar No: 2022/18985, Tarih: 15.11.2022

c) Sanık ... için kabule göre de;

aa) 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan, bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğundan cezası ertelenen sanık hakkında, adli sicil kaydında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

bb) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelemede;

a) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Kabule göre de;

aa) “Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın; sanığın 2010 takvim yılı için her iki eylemini de kapsayacak şekilde “sahte fatura düzenleyip kullandığı” şeklinde tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

bb) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 2010 takvim yılında Vergi Usul Kanunu’na aykırılık suçu yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanık ...’ın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/808, Karar No: 2019/2623, Tarih: 16.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/808 E.  ,  2019/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2017 tarih ve

2017/49 – 2017/117 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : ...Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2017 tarih ve

2017/49 – 2017/117 sayılı mahkumiyet hükmü

kaldırılarak; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 62, 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'dan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesini öngörmüştür. Temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda; tıpkı başvurunun süresi içinde yapılmaması, hükmün temyiz

edilemez olması ya da temyiz edenin buna hakkı bulunmaması hallerinde olduğu gibi usulüne uygun açılmış bir temyiz davasından bahsedilemeyeceğinden temyiz isteminin reddedilmesini (CMK madde 298) emretmiş (F.Yenisey-A.Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 923, Centel-Zafer Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 826, C.Şahin-N.Göktürk Ceza Muhakemesi Hukuku sh. 278) olmasına, anılan Kanunun 289. maddesinin, usulüne uygun açılmış bir temyiz davasının "sınırlı inceleme ilkesinin" bir istisnasını teşkil etmesine (F. Yenisey-A. Nuhoğlu, age sh. 905), şartları ve usulü açık bir şekilde ortaya konulmak şartıyla (AİHM Galstyan/Ermenistan Başvuru No; 26986/03 15.01.2007 t.) öngörülen usul şartlarına uyulmaması sebebiyle kanun yolu başvurusunun reddedilmesinin bu hakkın ihlali sonucunu doğurmayacağının (AİHM Sjöö/İsveç Başvuru No; 37604/97) da istikrar kazanmış yargısal kararlarla kabul edilmesine nazaran; sanık müdafiinin 09.10.2018 tarihinde yüze karşı verilen hükmü 16.10.2018 tarihinde gerekçe göstermeden temyiz ettiği, gerekçeli kararın 31.10.2018 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği, ancak sanık müdafiinin CMK’nın 295/1. maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süre içerisinde temyiz nedenlerini içerir herhangi bir dilekçe vermediği anlaşılmakla; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20033, Karar No: 2015/2729, Tarih: 18.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20033 E.  ,  2015/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/337-2013/1013

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Davalılardan N.. B.., F.. Z.., M.. D.. ve Z.. D..' ye gerekçeli karar ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbataya dosyada rastlanmadığından adı geçenlere gerekçeli karar ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz süresi beklenildikten,

2)Belediye sınırları içinde olan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 gününde, etrafının meskun olup olmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı (yararlanmıyor ise üzerine yapı yapılması halinde belediye hizmetlerinin parsele getirilip getirilemeyeceği) hususlarının belediye başkanlığından sorulduktan,

3)Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ......i.. ada ..parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Müdürlüğü’nden getirtildikten,

4)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

5)Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3718, Karar No: 2022/8532, Tarih: 27.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3718 E.  ,  2022/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın bir kısmının kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasında kaldığını ileri sürerek, bu bölümün tapu kaydının iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin usule ilişin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında, ...., İlçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 174 ada 2, 174 ada 2/C-5-15, 174 ada 2/C-5-14, 174 ada 2/A-1-5, 174 ada 2/C-1-2, 174 ada 2/C-1-1, 174 ada 2/B-5-18, 174 ada 2/B-5-17, 174 ada 2/C-1-3, 174 ada 2/C-2-4, 174 ada 2/C-2-6, 174 ada 2/C-2-5, 174 ada 2/C-3-7, 174 ada 2/C-3-8, 174 ada 2/C-3-9, 174 ada 2/C-4-10, 174 ada 2/C-4-11, 174 ada 2/C-4-12, 174 ada 2/C-5-13, 174 ada 2/B-3-11, 174 ada 2/B-3-12, 174 ada 2/B-2-8, 174 ada 2/B-3-10, 174 ada 2/B-2-9, 174 ada 2/B-2-7, 174 ada 2/B-1-4, 174 ada 2/B-1-5, 174 ada 2/B-1-6, 174 ada 2/B-zemin 3, 174 ada 2/B-zemin 2, 174 ada 2/B-zemin 1, 174 ada 2/A-5-18, 174 ada 2/A-5-17, 174 ada 2/A-5-16, 174 ada 2/A-4-15, 174 ada 2/A-4-14, 174 ada 2/A-4-13, 174 ada 2/A-3-12, 174 ada 2/A-3-11, 174 ada 2/A-3-10, 174 ada 2/A-2-9, 174 ada 2/A-2-8, 174 ada 2/A-1-6, 174 ada 2/A-2-7, 174 ada 2/A-Zemin 3, 174 ada 2/A-Zemin 2, 174 ada A-1-4, 174 ada 2/A-Zemin 1, 174 ada 2/B-4-14, 174 ada 2/B-4-15, 174 ada 2/B-4-13, 174 ada 2/B-5-16 parsel sayılı metrekareleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar tapu kaydı ve kat mülkiyeti nedeniyle ayrı ayrı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiş olup davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 174 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile, bilirkişiler ...ve ...tarafından hazırlanan 11/12/2015 tarihli rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 21,34 metrekarelik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılmakla tespit dışı bırakılmasına, kalan 3.008,66 metrekare yüzölçümlü alanın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, -174 ada 2/A-Zemin 1 parsel sayılı taşınmazın ... ve ... adına, 174 ada 2/A-Zemin 2 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-Zemin 3 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-1-4 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-1-5 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-1-6 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-2-7 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-2-8 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-2-9 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-3-10 parsel sayılı taşınmazın ... ..., 174 ada 2/A-3-11 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-3-12 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-4-13 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-4-14 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-4-15 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-5-16 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-5-17 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/A-5-18 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-Zemin 1 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-Zemin 2 parsel sayılı taşınmazın ... ve ..., 174 ada 2/B-Zemin 3 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-1-4 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-1-5 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-1-6 parsel sayılı taşınmazın ... ..., 174 ada 2/B-2-7 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-2-8 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-2-9 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-3-10 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-3-11 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-3-12 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-4-13 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-4-14 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-4-15 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-5-16 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-5-17 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/B-5-18 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-1-1 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-1-2 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-1-3 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-2-4 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-2-5 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-2-6 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-3-7 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-3-8 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-3-9 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-4-10 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-4-11 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-4-12 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-5-13 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-5-14 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-5-15 parsel sayılı taşınmazın ..

..., 174 ada 2/C-2-6 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-3-7 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-3-8 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-3-9 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-4-10 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-4-11 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-4-12 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-5-13 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-5-14 parsel sayılı taşınmazın ..., 174 ada 2/C-5-15 parsel sayılı taşınmazın ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece fen bilirkişi raporunda "C" harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde, bu bölüm dışında kalan taşınmaz bölümlerinin kadastro tutanaklarına dayanak tapu kayıt kapsamında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; tespite esas tapu kaydının kapsamı kesin olarak belirlenmemiş, idarece kadastro tespitinden sonra yapılan kıyı kenar çizgisine değer verilmiş, yöntemince kıyı kenar çizgisi belirlenmemiş, dava konusu taşınmazın tespitine esas tapu kaydının tesisinden itibaren iktisap sebebini de gösterecek şekilde tüm tedavülleri ile varsa haritası getirtilmemiş, bu tapu kaydının başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği sorulmamış, çekişmeli taşınmazı kenardan çevreleyen komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilmediği için tapu uygulamasında bu kayıtlardan yararlanılmamış, tapu kaydının mevki ve hudutları hususunda yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının soyut beyanları ile yetinilmiştir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, tutanaklara dayanak tapu kaydı tesisinden itibaren tüm dayanakları ve varsa haritası ile birlikte dosya arasına getirtilmeli, dosya ikmal edildikten sonra 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklanan kıyı şeridinin nasıl tespit edileceğine dair kural ve yöntemler ile 17.04.1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 4. maddesindeki tanımlar ve 9. maddesi hükmü uyarınca bu işlerde uzman olan üç jeolog veya jeomorfoloji mühendisi, iki uzman ziraat mühendisi ve harita mühendisinden oluşturulacak beş kişilik uzman bilirkişi kurulu huzuruyla keşif icra edilerek taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı usulünce tespit edilmeli; öte yandan dayanak tapu kayıt uygulaması yapılmalı, tutanağa dayanak tapu kaydının varsa haritası yöntemince uygulanıp, kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince haritasına göre belirlenmeli; tapu kaydının haritasının olmaması yahut uygulama kabiliyetinin bulunmaması halinde, kaydın sınırlarına itibar edilmeli, bu amaçla dayanak tapu kaydı ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle okunup, kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tutanakları varsa dayanakları kayıt ve belgeler de getirtilerek dava konusu yeri ne şekilde sınır gösterdiği üzerinde durulmalı; taşınmazın tümünün yada bir bölümünün tapu kaydının kapsamında ve az yukarıda vurgulanan tarih ve sayısı belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca taşınmazın tümü ya da bir bölümünün “Karadeniz” etki alanında kalmadığı ya da kumluk niteliğinde bulunmadığı saptandığı takdirde, tapu kaydının kuzey sınırı “deniz” okuduğuna göre bu sınır itibariyle gayrisabit sınırlı olduğu kabul edilerek miktar fazlası bölüm yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı ve bu doğrultuda; taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgi alınmalı; uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, taşınmazın farklı nitelikteki bölümleri ve komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde, toprak yapısını, eğimini, bitki desenini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetlik var ise zilyetliğin şeklini ve süresini bildiren, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş, somut verilere ve bilimsel esaslara dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı ve bu raporda miktar fazlası taşınmaz bölümünün kumluk olup olmadığının, zilyetlik yoluyla edinilebilecek yerlerden olup olmadığının belirlenmesi istenilmeli ve bundan sonra toprak doldurmak suretiyle kumluk taşlık ve alanların tarım alanına dönüştürülmesinin 3402 sayılı Kanun'un 17

. maddesi anlamında imar-ihya sayılmayacağı da göz önünde bulundurulmak suretiyle toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de; hukuken malik hanesi açık olan çekişmeli 174 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmesi dahi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4876, Karar No: 2023/11595, Tarih: 23.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4876 E.  ,  2023/11595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/32 Esas, 2023/57 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun’la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 13.03.2019 tarihli ve 2018/7524 Esas 2019/4483 Karar sayılı ilamıyla Hadim Asliye Hukuk Mahkemesi kararının onanmasına karar verilerek kesinleşmiştir.

Davalı vekilinin Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonucu mülkiyet hakkının ihlali başvurusunda bulunması üzerine Anayasa Mahkemesinin 2019/16204 başvuru numaralı kararı ile hak ihlali başvurusunun kabulü ile ihlalin sonuçları ortadan kaldırılmak üzere Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince yeniden yargılama yapılmıştır

Hadim Asliye Hukuk Mahkemesince Anayasa Mahkemesi kararı gereğince yapılan yargılama sonucunda; davacı idare lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle;

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş olup, İlk Derece Mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesi'nin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin 1 inci fıkrası kapsamında İlk Derece Mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince verilen karar, temyiz yoluna tabi olmayıp istinaf yoluna tabidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.