muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4260, Karar No: 2013/15976, Tarih: 10.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4260 E.  ,  2013/15976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.06.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/37375, Karar No: 2022/11, Tarih: 10.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/37375 E.  ,  2022/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Suça konu faturaların en son 2008 takvim yılı Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, suç tarihihin 25.01.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 10.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11438, Karar No: 2007/12726, Tarih: 23.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11438 E.  ,  2007/12726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda davanın REDDİ yolunda kurulan 01/05/2007 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... VE ARK vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23/10/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... Güneş vekili Av. ... ile karşı taraftan Hazine vekili Av. ... ... ile Orman Yönetimi vekili Av. ... ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü MEZARLIK ARKASI mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, 01.04.2003 gün ve 1998/7-2003/111 EK ile (B) ile işaretli 5820 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı ... Güneş mirasçıları adına tapuya tesciline, (A) ile işaretli 13.181 m2 miktarlı taşınmaz hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Güneş ve davalı ... Yönetimi ile Hazine tarafından temyiz edilmekle, Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.04.2004 gün ve 2003/8014-2004/3560 sayılı bozma kararında özetle: "Davacılar adlarına tescile karar verilen ... Köyü, mezarlık arkası mevkiinde bulunan krokide (B) işaretli 5820 m2'lik alanın dayanak vergi kaydının cinsinin koru olduğu, korunun ormanı tanımlayan bir kelime olduğu, ayrıca ... bilirkişinin tepeden bahsettiği, ... de tarıma elverişli olmayan arazi bölümü olduğundan, Orman Yönetiminden yangın haritası getirtilerek uygulanması, ... konusu bilirkişilerce incelenip zilyetlikle kazanılmaya elverişli bir yer olup olmadığı, orman bilirkişi, ziraat bilirkişi ve ... elemanı ile yapılacak keşifte belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra 22/12/2005 gün ve 2004/1021 - 2005/922 EK ile davacıların krokide (B) ile gösterilen 5820 m2'lik kısma ilişkin davasının kabulü ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06.04.2004 gün ve 2003/8014-2004/3560 sayılı bozma kararında özetle; "Davacıların dayandığı vergi kaydının cinsi koru olup, koruların orman olduğu, ayrıca ekişmeli taşınmazın komşularının da çalılık ve koruluk vasfında olduğu gibi dayanak vergi kayıtlarının cinsi de koru olduğu,dava tarihi itibariyle taşınmaz üzerinde 2 yaşında zeytinlik bulunup, eğiminin % 12 ve, Ziraat bilirkişi raporuna göre toprağı humusca ..., daha önce orman bilirkişi ... Milli tarafından

düzenlenen rapora göre taşınmazın ortasında bir dönüm yerinde akçakesme, karaçalı, sistus ve pırnal cinsinden maki türü ağaçcıkların bulunduğu, diğer bölümlerinde ise, 3 yaşında ... ağaçlarının bulunduğu, bu durumda maki örtüsü kaldırılarak ... ağaçları dikildiği anlaşıldığı, Hukuk Genel Kurulunun 15.11.2000 gün ve 2000/20-1663/1694 sayılı kararında açıklandığı gibi, eğimi % 12'nin üzerinde olan funda ve makilik yerler ... ve orman muhafaza karakteri taşıyacağından orman sayılacağı ve zilyetlikle kazanılamayacağı, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendi kapsamı dışında olduğundan taşınmazın (B) bölümü hakkında da davanın reddine karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmuştur” Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacıların krokide (B) ile gösterilen 5820 m2'lik kısma ilişkin davasının REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı ... VE ARK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesine göre açılan tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman ve arazi kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 500.00.-YTL. vekalet ücretinin davacı ...'ten alınarak Hazine'ye ve Orman Yönetimine ayrı ayrı verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/10/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16, Karar No: 2007/6336, Tarih: 18.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/16 E.  ,  2007/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit - itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı- karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, asıl davada, müvekkilinin dava dışı ... ...’ un imzaladığı kredi kartı sözleşmesine kefil olduğunu, sözleşmenin imzalandığı tarih itibariyle kredi limitinin 50 YTL olduğunu, limit artışlarının müvekkiline haber verilmediğini, müvekkilinin 8.846.00 YTL’ lik takibe uğradığını, sözleşme üzerinde oynama yapılarak likitin artırıldığını belirterek müvekkilinin davalı bankaya 8.846 YTL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede yurt içi limitin 1.000 YTL olduğunu, limitin sonradan doldurulduğu iddialarının yazılı delille ispatlanması gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davacı banka vekili birleşen davada, müvekkilinin alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, birleşen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı ...’ ın davalı banka ile dava dışı ... ... arasında imzalanan kredi sözleşmesini kefil olarak imzaladığı, sözleşmede kredi limiti 1.000 YTL ve 1.500 USD olarak yazılmışsa da 1997 yılına ait ekstrede limitin 40 YTL olması sebebiyle limitin anlaşmaya aykırı yazıldığı, davacının limiti 50 YTL olarak kabul etmesi nedeniyle asıl alacağın 50 YTL olarak hesaplandığı, asıl borçlunun 5464 sayılı Yasa’ nın geçici 4. maddesine göre başvurusu ve yararlanması sebebiyle kefile de aynı hükümlerin uygulanması gerektiği, yıllık %18 faiz oranına göre işlem yapılmasının uygun olacağı, bankanın toplam alacağının 208.13 YTL olduğu, 19.08.2005 tarihinde yapılan 224.46 YTL’ lik ödemenin

bu tarihe kadar olan banka alacağın tüm fer’ileriyle karşılaması olasılığının bulunduğu, bu nedenle taksitlendirme ve asıl borçlunun ödemesinin bitmesinin beklenmesine gerek olmadığı, davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılabileceği, tarafların tazminat istemlerinin yerinde görülmediği gerekçeleriyle, asıl dava olan menfi tespit davasının kısmen kabulüne, takip tarihine kadar asıl alacağın 50 YTL diğer fer’ilerle toplam banka alacağının 208.13 YTL olarak tespitine, asıl alacağa takipten itibaren % 18 faiz işletilmesine, 19.08.2005 tarihi itibariyle ödenen 224.46 YTL’ nin borcu karşılayıp karşılamadığının, fazla miktarın borçluya iadesi yönünde icra müdürlüğünce işlem yapılmasına, taraflar yararına inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına, birleşen dava olan itirazın iptali davasının kısmen kabulüne, takip tarihine kadar asıl alacağın 50 YTL, diğer fer’ ilerle toplam banka alacağının 208.13 YTL olarak tespitine, yapılan ödemenin icra müdürlüğünce dikkate alınmasına, belirlenen miktar için itirazın iptaline, yanlar lehine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm asıl davanın davalısı, birleşen davanın davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Menfi tespit davası banka kredi kartı sözleşmesini kefil sıfatıyla imzalayan kişi tarafından açılmıştır. Kefaletin niteliklerinden biri de fer’ iliktir. Bu yönler gözetildiğinde 01.03.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Yasası’ nın 44/1. maddesi uyarınca kefil tarafından açılmış bulunan menfi tespit davasında görevli mahkeme tüketici mahkemesidir. Bu itibarla mahkemece menfi tespit davasının bu davadan tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yönün gözetilmemiş olması isabetsizdir.

2-Birleştirilen itirazın iptali davası yönünden taraflar arasında düzenlenen sözleşme hükümleri çerçevesinde banka kayıtları üzerinde uzman bir bilirkişiye inceleme yaptırılarak kefilin sorumluluğunun kefalet limiti ve kendi temerrüdünün hukuki sonuçlarıyla sınırlı olduğu gözetilerek ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp tüm delillerle birlikte değerlendirilerek uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı( birleştirilen davanın davacısı) lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5073, Karar No: 2011/8366, Tarih: 15.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5073 E.  ,  2011/8366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacı, kayden davalılara ait 1017 parsel sayılı taşınmazın kıyıda kaldığını özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu iptali, terkin ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçirildiği gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davalar, çekişmeli taşınmazların kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, terkin ve yıkım isteklerine ilişkin olup mahkemece, 5841 sayılı yasa değişikliği gözetilerek davaların hak düşürücü süreden retlerine karar verilmiş olduğu görülmüştür.

Gerçekten de işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davaların hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayımlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usulü kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davaların reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı nedeniyle kural olarak işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme Kararına göre belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  15.07.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6240, Karar No: 2011/5927, Tarih: 26.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6240 E.  ,  2011/5927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 21/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, davalı sürücünün kusuru, olay tarihi, yaralanmanın derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat azdır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentle gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11243, Karar No: 2019/4334, Tarih: 19.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11243 E.  ,  2019/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan olay yeri görüntülerinden elde edilen fotoğraflar ve mağdurun hazırlık aşamasında alınan 05.06.2014 tarihli ifadesine göre, olay tarihinden yaklaşık 1,5 ay önce sanıkla aralarında tartışma yaşadıkları, olay günü de markete gittiği ve marketin önünde sanığın ve yanında kardeşinin de bulunduğu ve sanık ...’nin "gel dışarda görüşelim" dediği, daha sonra marketten çıkarak yanlarına gittiği aralarında daha önce geçen olay nedeniyle konuşmaya başladıkları sırada telefonuna gelen mesaja bakmak isterken sanık ...’nin telefonu elinden çekerek aldığını telefonunu almak istediği sırada birbirleriyle münakaşa ettikleri ancak sanığın telefonu arkasına aldığı daha sonra bıçak çektiği ve bıçak elinden düştüğü sırada kaçtığının anlaşıldığı olayda; sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle gerekçesi farklı olmak üzere tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11634, Karar No: 2012/13728, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11634 E.  ,  2012/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 200 ada 32 parsel sayılı taşınmazın 16.03.2005 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

3-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (16.03.2005) itibariyle ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (08.07.2011) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17333, Karar No: 2014/2563, Tarih: 10.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17333 E.  ,  2014/2563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen, yapıya Bayındırlık Birim fiyatları esas alınarak yıpranma payıda düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yapıya Bayındırlık Birim fiyatları esas alınarak değer biçilirken, fiyatların dava tarihine güncellenmesi sırasında bir sonraki yılın birim fiyatlarını aşar şekilde bedel tespiti doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 nolu bendinde yazılı (34.069,23) ve (24.069,23) rakamlarının çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (32.909,23) ve (22.909,23) rakamlarının yazılmasına,

b) 3 nolu bendinin tamamıyla çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 24,30-TL karar harcının peşin harçtan mahsubu ile bakiye harcın yatırana iadesine, davacı taraftan alınan 24,30-TL'nin davalı taraftan alınarak, davacı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) 4 nolu bendinde yazılı (3.997,62) rakamının çıkartılmasına, yerine (1.320,00) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.