muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5138, Karar No: 2023/3240, Tarih: 20.11.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/5138 E.  ,  2023/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 13.07.2023

SAYISI : 2022/169 E., 2022/327 K.

DAVA TARİHİ : 05.03.2012

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 13.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

HMK'nun Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler başlıklı 366 ncı maddesinde; Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır. hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun İstinaf Dilekçesinin Reddi başlıklı 346 ncı maddesi; İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.

Temyiz Dilekçesinin Verilmesi başlıklı 365 inci maddesi; Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir. Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir. hükümlerini içermektedir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir. Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir. hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 inci maddesinin onbirinci fıkrasında da; Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir. düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davacı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kez davacı vekili tarafından bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunulduğu, bunun üzerine temyiz dilekçesinin sunulduğu ilk derece mahkemesince, temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığından bahisle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu ret kararına karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12487, Karar No: 2008/4440, Tarih: 31.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12487 E.  ,  2008/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-birleşen davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kurum, kendileri ile dava dışı SSK ve Bağ-Kur Genel Müdürlüğü arasında, kurumların yapacakları aynı konudaki sözleşmelerde ortak fiyat oluşturulması amacıyla protokol düzenlendiğini, davalı ile Sosyal Sigortalar Kurumu arasında 1996 yılında imzalanan protokol fiyatları üzerinden davalı ile yapılan sözleşmeye göre hak sahiplerine ödemeler yapıldığını, 1999 yılında Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından firmalarla yeniden sözleşme imzalanarak 1996 yılı protokol fiyatları ile 1999 yılı protokol fiyatları arasında oluşan fiyat farkının ise firmalara borç çıkarılarak tahsili yoluna gidildiğini, kendileri ile firmalar arasında, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından imzalanan protokol fiyatları esas alınarak protokoller yapıldığından, Sosyal Sigortalar Kurumu uygulamaları ile aynı doğrultuda olmak üzere, 1996 yılı ile 1999 yılı protokol fiyatları arasında kurum aleyhine oluşan fiyat farkı nedeniyle firmalara borç çıkarıldığını, dava tarihi itibariyle toplam 23.924,33 YTL zararları bulunduğunu ileri sürerek anılan miktarın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının dava dışı firmalarla imzalamış olduğu sözleşmelerin kendilerini bağlamayacağını, fiyatların tarafların özgür iradelerine göre belirlendiğini, davacıdan başka nedenlerle 15.335,65 YTL alacaklı olduklarını, savunarak, davanın reddini dilemiş, birleştirilen dava ile de, davalı-karşı davacıya borçlu olmadıklarının tespiti ile, alacakları olan 15.335,65 YTL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, yapılan mahsuptan sonra kalan 8.588,88 YTL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline, birleştirilen davada ise, asıl dosya üzerinden mahsup yapıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Tıbbi sarf malzemesi temini konusunda taraflar arasında 1996 yılından 1999 yılına kadar sözleşmeler imzalandığı, ödemelerin Sosyal Sigortalar Kurumu ile imzalanan protokollerdeki fiyatlar üzerinden yapıldığı, davacının Sosyal Sigortalar Kurumunun protokol fiyatlarını baz alarak ilgili firmalardan tedarik edilen malzemeler için borç tahakkuk ettirdiği, eldeki davanın da fiyat farkından kaynaklanan söz konusu bu alacağın tahsili amacıyla açıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki sözleşmenin “Uygulama Esasları” başlıklı bölümünün 5-B/h bendinin son cümlesinde “Diğer kamu kurumu ve kuruluşları ile yapılan fiyat indirimleri sandığımız için de aynı tarih itibariyle geçerli olacaktır.” Hükmü gereğince davalının kamu kurum ve kuruluşlarına yapacağı fiyat indirimlerinin davacıya da yansıtılması gerekli olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın giderilebilmesi için, öncelikle davalı firmanın davacı kurum dışındaki diğer kamu kurum ve kuruluşlarına, davacıyla yaptığı sözleşmenin yürürlükte olduğu sırada daha düşük fiyatla malzeme satıp satmadığının belirlenmesi zorunludur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise bu konuda herhangi bir açıklama mevcut olmayıp, davacı şirketin bayisi olduğu belirtilen dava dışı şirketlerce teslim edilen malzemeler nedeniyle Sosyal Sigortalar Kurumunun protokol fiyatlarının üzerinde yapılan fazla ödemelerin 23.924,33 YTL olduğu belirtilmiş, mahkemece de bu miktardan davalının alacağı mahsup edilmek suretiyle 8.588,68 YTL’nin tahsiline karar verilmiştir. Oysa ki dava dışı bir firmanın gerek davacı ve gerekse diğer kamu kurum ve kuruluşlarına verdiği malzemeler için uyguladığı fiyatlar davalıyı bağlayıcı nitelikte olmadığı gibi, SSK’nın aynı nitelikteki malzemeleri dava dışı başka firmalardan daha düşük bedellerle satın almış olması da, sözleşme kapsamında davacının, fiyat farkından dolayı davacı şirkete karşı talepte bulunmasını gerektirecek yeterli bir neden değildir. Bu nedenle davalının sözleşme kapsamında sorumlu olup olmadığının tespiti için mahkemece öncelikle; davacı kurumdan, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin

uygulandığı zaman içinde, davalı firmanın davacı kuruma fatura ettiği malzemeleri diğer kamu kurum ve kuruluşlarına daha düşük fiyattan sattığına dair varsa delilleri ile, davalının karşı delilleri sorulup toplanmalı, bu durumun ispat edilmesi halinde, bu fiyat indiriminden davacı kurumun da yararlanacağı kabul edilerek buna göre hüküm kurulmalı, davalının diğer kamu kurum ve kuruluşlarına daha düşük fiyatla mal sattığının ispatlanamaması halinde ise davanın reddine karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar göz ardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 31.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8336, Karar No: 2018/1638, Tarih: 05.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8336 E.  ,  2018/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../03/2016 tarih ve 2015/110-2016/49

sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına başta 8 ve .... sınıf züccaciye ürünlerinde tescilli "..." esas unsurlu markaların bulunduğunu, davalının ... alan adını müvekkili markaları ile iltibas oluşturacak şekilde kullandığını, arama motorlarına ... ..., ... tencere gibi kelimeler yazıldığında ilk sıralarda davalının kullanımındaki ... internet sitesinin çıktığını, bu halde "..." markasının davalıya ait sanıldığını, davalının, müvekkiline ait markayı internet ortamında ticari etki oluşturacak şekilde kullanmak suretiyle marka hakkına tecavüz fiilini işlediğini, davalının tencere emtiasında "..." kelimesiyle aynı anlama gelen "..." ibaresini kullandığını, davalının bu eylemleri ile müvekkilinin ticari itibarını zedeleyip markasına büyük zarar verdiğini, eylemlerin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının, müvekkiline ait "..." unsurlu markalarına tecavüz ettiğinin, haksız rekabetinin tespitini, bu tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesini, "..." ibaresini davalının mal ve hizmetleri ve tanıtım vasıtaları üzerinde markasal kullanmasının yasaklanmasını, engellenmesini, davalıya ait ... web sayfasına erişimin engellenmesini, şimdilik ....000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescilli ve tanınmış "..." unsurlu markalarının bulunduğunu, tescilli markanın kullanılmasının engellenemeyeceğini, müvekkilinin bu markayı alan adı, anahtar sözcük ve yönlendirici kod olarak kullanabileceğini, müvekkilinin anahtar sözcük olarak "... ..., ... tabak, ... tencere" gibi bir kullanımının bulunmadığını, kullandığı anahtar kelimelerin tescil kapsamındaki ürünlere ilişkin olduğunu, arama motorlarına tırnak içinde "... ...", "... tencere" gibi kelimeler yazıldığında ilk sıralarda müvekkilinin ürünlerinin çıkmadığını, 35. sınıftaki mağazacılık hizmetleri tesciline bağlı olarak ... web sitesinde farklı markalara ait tabak, çanak, tencere gibi bir çok ürünün satışının gerçekleştirildiğini, ... ibaresinin esas marka olarak değil bir ürün gamını tanımlamak için kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, davacı adına tescilli sınıflara yönelik bir kullanımının bulunmayıp kendi tescili kapsamında kalan 35. sınıf hizmetlerde "..." markasını kullandığı, sanal mağazacılık alanında ürünlerin davalıya ait web sitesinde sergilenmesinin dürüst kullanım kabul edildiği, "..." ibaresinin davacıya ait "..." ibareli markaları çağrıştırmadığı, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin engellenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında davalıya ait web sitesinde, davacı şirketin "..." ibareli marka tescilleri kapsamında yer alan "tencere setleri", "... bıçak seti", "yemek takımı", "tencere grubu" gibi sözcüklerin "..." ibaresiyle birlikte ancak değişik işlevlerde yönlendirici işaret olarak kullanıldığı belirlenmiştir. 556 sayılı KHK'nin 9/1-e bendi uyarınca, işareti kullanan kişinin, işaretin kullanımına ilişkin hakkı veya meşru bir bağlantısı olmaması koşuluyla, işaretin aynı veya benzerinin internet ortamında ticari etki oluşturacak biçimde, alan adı, yönlendirici kod, anahtar sözcük veya benzeri biçimlerde kullanılmasının marka sahibi tarafından önlenmesi talep edilebilir. Bu durumda, anılan işaretlerin internet ortamında yönlendirici kod olarak kullanılmasının davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğu gözetilmeksizin davanın tümüyle reddine karar verilmesi yerinde olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1675, Karar No: 2018/613, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1675 E.  ,  2018/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya tetkik edildi.

Sanık müdafiin temyizinin yalnızca beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinden dolayı vekalet ücreti talebine ilişkin olduğu gözetilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Kasten yaralama, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit suçlarından yargılanan sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi karşısında, sanıkla ilgili olarak müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmayıp bu kapsamda beraat ettiği suçlar yönünden vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9316, Karar No: 2011/15820, Tarih: 10.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9316 E.  ,  2011/15820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 24.11.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı sorularak, imar planı dahilinde ise imar planının kesinleşme tarihinin bildirilmesi ve parselin yerinin mevcut imar planı üzerinde ilgili Belediye Başkanlığına işaretlettirilmesinden sonra,

2-Dava konusu taşınmaz imar planında üniversite alanında kalıyorsa, bu parselin 1/1000'lik imar planında üniversite alanı olarak ayrılması sırasında Dicle Üniversitesi’nin görüşü alınarak ihtiyaç talebinde bulunup bulunmadığı, dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak Üniversite tarafından kamulaştırma kararı alınıp alınmadığı ve halen taşınmazın bulunduğu alana üniversitenin ihtiyacı olup olmadığı, ihtiyacı yok ise bu hususun ilgili Belediye Başkanlığına bildirilip bildirilmediği Üniversite ile ilgili Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6760, Karar No: 2014/9736, Tarih: 02.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6760 E.  ,  2014/9736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı ve slajlık mısırın 2013 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8100, Karar No: 2007/12673, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8100 E.  ,  2007/12673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 15.10.1991 tarihinde davalıdan harici senetle 200 metrekarelik 4 nolu ... parseli 30 000 000 TL ye satın aldığını, ancak tapunun verilmediğini, 11.8.1999 tarihinde imar gördüğünü ve edimin ifasının imkansız hale geldiğini ileri sürerek fazlasını saklı tutup ödediği paranın dava tarihinde ulaşacağı değer gözetilerek 10.000,00 YTL nin dava tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazını ... parselizasyon yaptırıp sattığını, davacının babasının kendisinden arsa almak için boş kağıda imza attırdığını ancak bedelini ödemediğini, diğer sattıklarına tapuyu verdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,sözleşmenin ifanın imkansız hale geldiği tarihten itibaren yasal faizi ile 2.622,81 YTL üzerinden tahsiline karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı, 15.10.1991 tarihli harici sözleşmeyi kabul etmediğini , davacının babası tarafından arsa almak için boş kağıda imzasının alındığını, ancak arsa bedelinin ödenmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.Dosyaya 2007/8100-12673

ibraz edilen 15.10.1991 tarihli yazılı belgeden, arsanın satışının yapıldığı ve karşılığında 30 000 000 TL nin ödendiği anlaşılmaktadır. Savunmasını yazılı belge ile kanıtlamak zorunda olan davalı, yazılı bir belge ibraz edememiş ve savunmasını kanıtlayamamıştır. Ne varki davalı delil listesinde "Her türlü delil" demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Öyle olunca davalıya savunmasını kanıtlaması için davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılıp, hasıl olacak sonucuna uygun karar verilmelidir. Mahkemece aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usül ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı, alacağının dava tarihinden faizi ile tahsilini istediği halde, HUMK 74. maddesine aykırı olarak talep aşılarak dava açıldığı tarihten önceki bir tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.ve 3. bentte açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 1.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.