muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2849, Karar No: 2007/6571, Tarih: 05.07.2007

18. Hukuk Dairesi 2007/2849 E., 2007/6571 K.

**18. Hukuk Dairesi 2007/2849 E., 2007/6571 K.**

**- FERAĞA İCBAR

- KAT İRTİFAKI TESİSİ

- TAPU KAYDININ İPTALİ VE TESCİL**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, karşı dava ve birleştirilen dava dilekçelerinde, kat irtifakı tesisi, ferağa icbar, tapu kaydının iptali ile tescil ve müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davaların reddine dair verilen karar davacı vekili, birleşen dosyanın davacılar vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı-karşı davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı Vek.Av.Deniz ile Hamdi geldiler. Aleyhine temyiz olunan davalılar adına gelen olmadı. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Davacı Recep vekili dava dilekçesinde, İzmir-Menemen Cengiz Topel Geçidinde bulunan ve 1/2 payı Necati ile diğer 1/2 payın sahibi Necip mirasçıları üzerine kayıtlı olan 70 ada 30 parsel (imar sonucu 5398 ada 1 parsel) sayılı arsa üzerine yapı yapılması konusunda davacı yüklenici Recep ile davalılardan tapu kayıt malikleri Seval, Neval, Kaniye, Meral , Sabriye ve Orhan arasında 1.11.1995 tarihli ve 1/2 pay sahibi Necati ile de 25.10.1995 tarihli satış vaadini içeren kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşme uyarınca yüklenici davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmiş olmasına karşın sözleşmede yükleniciye devri öngörülen 5-6-7-8-11-12 ve 14 nolu dairelerin ve 15 nolu dükkanın davalılar tarafından ferağının verilmediği ileri sürülerek dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulması ile sözü edilen bağımsız bölümlerin davacı adına tesciline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Karşı davada davalılar dava konusu taşınmazın üzerinde kat irtifakının kurulması ile yapıda yer alan 14 daire ve 1 dükkanın adlarına tescili ile davacı-karşı davalı Recep 'ın taşınmaza haksız elatmasının önlenmesini istemişlerdir.

Birleştirilen davalarda ise yine taşınmazda kat irtifakının kurulması yanında davacılardan Menemen Esnaf Kefalet Kooperatifi 15 nolu dükkanın (işyerinin); diğer davacı Ömer Özgür de 1. kat 5 nolu dairenin kendi adlarına tescilini istemişlerdir.

Karşı davada davalılar dava konusu taşınmazın üzerinde kat irtifakının kurulması ile yapıda yer alan 14 daire ve 1 dükkanın adlarına tescili ile davacı-karşı davalı Recep 'ın taşınmaza haksız elatmasının önlenmesini istemişlerdir.

Birleştirilen davalarda ise yine taşınmazda kat irtifakının kurulması yanında davacılardan Menemen Esnaf Kefalet Kooperatifi 15 nolu dükkanın (işyerinin); diğer davacı Ömer Özgür de 1. kat 5 nolu dairenin kendi adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece taşınmazda kat irtifakının yargı yolu ile değil maliklerin tapu memuru önünde bu konuda yapacakları anlaşma (sözleşme) ile kurulabileceğini, somut olayda dava konusu taşınmazda paylı mülkiyet sözkonusu olup sonradan hak sahibi olan maliklerin de bulunması nedeniyle aralarında tüm paydaşları kapsar biçimde anlaşma olması gerektiği, tarafların açacakları ortaklığın giderilmesi davasında ancak kat mülkiyeti kurulmasını isteyebilecekleri ve bu konuda açılmış bir davanın da bulunmadığı gerekçesi ile davacı Recep 'ın açtığı davanın, yine bir kısım davalıların açtığı karşı davanın ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelere göre mahkemenin dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulması konusundaki istem yönünden dayandığı gerekçeler ve buna göre ulaştığı sonuç doğrudur.

Ancak; dosyaya getirtilmiş bulunan düzenleme biçimindeki satış vaadini içeren kat karşılığı inşaat sözleşmeleri incelendiğinde yukarıda sözü edilen davaların temel dayanağının davacı yüklenici Recep ile taşınmazın tapu kayıt malikleri arasında yapılmış bulunan 1.11.1995 ve 25.10.1995 tarihli sözleşmelerin oluşturduğu, davacıların da dava dilekçelerinde doğrudan bu sözleşmelere dayanarak istemde bulundukları anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında mahkemece, dava dilekçelerinde ileri sürülen istemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılarak davaların sözleşme hükümlerinden kaynaklandığının kabulü ile buna göre toplanan ve taraflara gösterilen ya da gösterilecek olan kayıtların özellikle kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin değerlendirilmesi ile oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, davaların salt taşınmazda kat irtifakının kurulması istemine indirgenip ret kararı verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacılar yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 5.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/682, Karar No: 2009/3550, Tarih: 15.05.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/682 E.  ,  2009/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 131 ada 28 parsel sayılı 12996,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına, 163 ada 12, 170 ada 2 ve 172 ada 73 parsel sayılı 11416.34, 8224.20 ve 13569.03 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, ise aynı nedenle davalı İdiye ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal nedeniyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazların ortak miras bırakan ... ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların tarafların kök murisi; ... ...’dan kaldığı, ... ... tarafından davalı ...’e yapılan satışın geçersiz olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazların kök muris ...’dan tüm mirasçılarına intikal ettiği iddiasına dayanmış; davalılar ise taşınmazların ortak muris ... tarafından dosyada mevcut 06.05.1984 ve 30.03.1989 tarihli satış senetleri ile davalı ...’e satıldığını, daha sonra davalı ... tarafından davalı eşi İdiye’ye hibe edildiğini ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, davalıların dayanağı satış senetlerinde adı geçen senet tanıklarının hiçbiri dinlenmemiş, kadastro tespit bilirkişilerinden yalnızca biri dinlenmiş, davalı ...’in eşi diğer davalı İdiye’ye yapılan hibenin tarihi araştırılmamış, hibeye ilişkin düzenlenen senet olup olmadığı davalılardan sorulmamış, davalı ...’in çekişmeli taşınmazlarda sürdürdüğü zilyetliğin malik sıfatıyla mı, yoksa sağlığında muris ..., ölümünden sonra da mirasçıları adına mı olduğu hususları tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için, davalıların dayanağı satış senetlerinde adı geçen senet tanıkları ve azalar ile, dinlenmeyen kadastro tespit bilirkişileri de hazır olduğu halde mahallinde daha önce dinlenen yerel bilirkişi ve taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, taraf tanıkları, senet tanıkları ve kadastro tespit bilirkişilerinden taşınmazların ortak muris ... tarafından davalı ...’e satılıp satılmadığı, satışı gerektirir bir durumun mevcut olup olmadığı konusundaki bilgileri ile satış senedinin içeriği, aynı şekilde davalı ...’in diğer davalı İdiye’ye yaptığını öne sürdüğü hibeye ilişkin bilgileri olup olmadığı sorulmalı; davalı ...’in muris ...’nın sağlığında ve ölümünden sonraki zilyetliğinin malik sıfatıyla mı, yoksa mirasçılar adına mı olduğu hususu açıklığa kavuşturulmalı, hibeye ilişkin senet varsa celp edilip incelenmeli, hibenin ne zaman yapıldığı hususu açıklığa kavuşturulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10279, Karar No: 2018/6251, Tarih: 24.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10279 E.  ,  2018/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafilerinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesince yerinde görülen taleplerine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 29.02.2012 tarihli raporda, mağdurenin "mağduru bulunduğu 2008 yılındaki olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, dolayısıyla olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun" belirtilmesi karşısında, ruh sağlığının hangi sanığın eylemine bağlı olarak bozulduğu veya sanıkların eylemleri sebebiyle ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı bir rapor aldırıldıktan sonra TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki konusunda karar verilmesi gerekirken, mevcut raporla yetinilerek eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle anılan maddenin uygulanması,

Kabule göre de;

Sanık ...'un olay günü buluştuğu mağdureyle birden fazla kez ilişkiye girdiğinin kabul edildiği, bu haliyle sanığın cinsel istismar niteliğindeki eylemlerini aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiği anlaşıldığından hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7621, Karar No: 2022/1351, Tarih: 23.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7621 E.  ,  2022/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.08.2015 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 15.09.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davalının adli yardım talebinin kabulüne, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile mahkeme kararının HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereği kaldırılarak men'i müdahale talebinin kabulüne; ecrimisil talebinin kısmen kabulüne, 18/08/2014 ile 18/08/2015 tarihleri arasındaki 7.085,00 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 03.06.2021 tarihli ek kararla süre yönünden temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş, ek karar davalı tarafından temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 150 ada, 7 No’lu parseli 18/10/2010 tarihinde satın aldığını, tüm uyarılara rağmen davalının taşınmazı tahliye etmediğini ileri sürerek; elatmanın önlenmesine ve müdahale tarihinden itibaren ecrimisil bedelinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile mahkeme kararının HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereği kaldırılarak men'i müdahale talebinin kabulüne; ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 03.06.2021 tarihli ek kararla süre yönünden temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş, ek karar adli yardım talepli olarak davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının istinaf dilekçesine eklediği belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 03.06.2021 tarihli ek kararla süre yönünden temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş, ek karar adli yardım talepli olarak davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının istinaf dilekçesine eklediği belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Davalı asilin 03.06.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemeye göre; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366. maddesi, “Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ila 349 ve 352. maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır.” hükmünü, 346. maddesi ise “İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344. maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.” hükmünü içermektedir. Buna göre; temyiz dilekçesinin reddine yönelik ek karara karşı tebliğinden itibaren 1 hafta içinde temyiz yoluna başvurulması ve gerekli giderlerin yatırılması halinde dosyanın mahkemesince ilgili Yargıtay Dairesine gönderilmesi gerekmektedir.

Öte yandan HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. maddesi uyarınca; temyiz dilekçesi kanuni süre geçtikten sonra verilirse, kararı veren mahkemenin temyiz dilekçesinin reddine karar vermesi gerekir. Ancak temyiz edilen karar temyiz süresi geçtiği halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verebilecektir.

Anılan kanuni düzenlemeler ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda somut olay incelendiğinde; hükmün davalı vekiline 22.03.20218 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından 17.04.2018 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu, bu duruma göre temyiz süresi geçtiğinden mahkemesince "temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddine" karar verildiği; sonrasında 17.04.2018 tarih ve salı günlü "temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine dair verilen ek kararın" davalı vekiline 09.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği, ek karara yönelik temyiz süresinin 16.06.2021 tarihinde sona erdiği, ancak davalı asilce ek karara karşı 09.08.2021 tarihli ve adli yardım talepli dilekçe ile temyiz yoluna başvurulduğu, UYAP sistemi üzerinden daha önceki bir tarihte gönderilmiş temyiz dilekçesinin de bulunmadığı anlaşılmakla; "HMK'nın 366. maddesi atfıyla 346/2. maddesi gereğince, bir haftalık kanuni süre içerisinde verilmemiş olduğundan, ek karara yönelik temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının ek karara yönelik süresinde olmayan temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 23/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6370, Karar No: 2014/16483, Tarih: 18.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6370 E.  ,  2014/16483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davanamede, ... Tabak Esnaf ve Sanatkarlar Odasının feshine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiş, hüküm, ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Davalı ... Tabak Esnaf ve Sanatkarlar Odasına ait tüzük (anasözleşme), üye kayıt defteri ve yönetim kurulu karar defteri ile 2012 yılı ve sonrasında yapılan oda genel kurul toplantı tutanaklarının,

...-.... ve .... Bakanlığı İl Müdürlüğü'nde bulunan davalı odaya ait dosyasının,

Getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3181, Karar No: 2014/7450, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3181 E.  ,  2014/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.