muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20540, Karar No: 2025/3422, Tarih: 28.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/20540 E.  ,  2025/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/935 E., 2017/1393 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, mağdurenin tanık anlatımları ve başkaca delilerle doğrulanmayan kurgusal beyanları dışında suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuğun güttüğü amaç, kastının ağırlığı ve mağdur üzerinde bıraktığı etki dikkate alınmadan alt sınırdan ceza verilmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-d, 66/2 maddeleri gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.06.2017 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18714, Karar No: 2021/8106, Tarih: 03.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18714 E.  ,  2021/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davanın davacısı ... ve birleşen dosyaların davacısı ... tarafından davalılar 1- ... 2- ... Veri Oluşturma Temizlik Hizmetleri İnş. Tur. San İç ve Dış Tic. Ltd. Şti ve diğerleri arasındaki dava hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.01.2020 gün, 2019/596 E- 2020/25 K sayılı hükmün Yargıtay 17 Hukuk Dairesinin 20.01.2021 gün, 2020/9673 E- 2021/184 K sayılı kararı ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş olup, birleşen dosyaların davacısı ... vekili tarafından süresi içinde kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, gerekçeli kararın e tebligat yolu ile davacı ... vekiline 17.06.2020 tarihinde tebliğ edilmiş bulunmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair” 7226 sayılı yasanın Geçici 1. maddesinde ve 2480 Sayılı Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Kararda mahkeme hükümlerinin yeniden tebliğine ilişkin düzenleme bulunmamasına, temyiz dilekçesinin süresinde verilmediğinin anlaşılmış olmasına göre 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3.maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK'un 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 490,00 TL para cezasının birleşen dosyaların davacısı ...'ndan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 123,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 03/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/694, Karar No: 2021/5848, Tarih: 24.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/694 E.  ,  2021/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, eziyet, emre itaatsizlikle ısrar

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, görevsizlik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında eziyet ve emre itaatsizlikte ısrar suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda mercinin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanıklar ... ve ... müdafiilerinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında eziyet suçundan verilen görevsizlik hükmünün incelenmesinde:

CMK’nın 223/10. madde ve fıkrasında “Adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı kanun yolu bakımından hüküm sayılır.” şeklinde düzenlenen hüküm uyarınca sanık hakkında eziyet suçundan verilen görevsizlik kararının temyize tabi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, sanık ...’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, sanık ...’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Hakkında atılı yağma, eziyet, kasten yaralama ve hakaret suçlarından görevsizlik kararı verilen sanık ...’ın, kendisi gibi ... Topçu Alayı Kışla Hizmetleri Takım Komutanlığı’nda askerlik yapmakta olan ve o esnada koğuşta yatağında yatan mağdur Ahmet’i sanıklar ..., ... ile birlikte yatağından kaldırıp, “akşam yemeğinden sonra mağdurun sanık ...’ı komutana şikayet etmesi” nedeniyle saat 03.00'e kadar çeşitli hakaretler ederek tekme, tokat dövdükleri, daha sonra sanık ...’ın mağdurdan 50 TL istediği, mağdurun da sanıklar ... ve ... ile beraber koğuşa gidip 50 TL’yi alarak sanık ...’a verdiği, daha sonra sanıkların mağdurun gözünü bezle bağlayıp, yine mağduru dövüp kafasından aşağıya bira şişesini döktükleri, sabaha karşı sanıkların mağduru koğuşuna götürüp, sanık ...’ın mağdura “bu olaydan kimseye bahsetmeyeceksin, hiçbir komutana şikayet etmeyeceksin, görüyorsun ortalıkta hiçbir komutan yok, zaten onlar da bizden korkuyor, eğer şikayet edersen daha kötü yaparız, bundan sonra her gün bana 10 TL getirip vereceksin, ben yoksam Mehmet’e, o da yoksa Volkan’a vereceksin, hiçbiri yoksa yastığın altına bırakacaksın biz alırız” deyip ayrıldıkları, iddiasıyla sanıkların yağma suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; davaya bakma, delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin “Adliye Mahkemelerine” (Ağır Ceza Mahkemesine) ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20382, Karar No: 2013/41312, Tarih: 20.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/20382 E.  ,  2013/41312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu yerde bulunan tesis niteliğine sahip meyve ağaçları ile bağ çubukları hakkında müsadere kararı verilmemesi, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki güvenlik tedbirlerine hükmedilmek suretiyle TCK'nin 53/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının "hak yoksunlukları ile ilgili fıkranın" karar metninden çıkarılması ve hüküm fıkrasına "suça konu yerde bulunan tesis niteliğine sahip meyve ağaçları ile bağ çubuklarının 6831 sayılı Yasanın 93/4. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nin 54. maddesine gereğince müsaresine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1083, Karar No: 2008/2631, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1083 E.  ,  2008/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 2.250, YTL Borç verdiğini, karşılığında 5.1.1999 vade tarihli senet aldığını, senet bedelinin ödenmediğini, senedi takibe koyduğunu, davalının senedin sahte olduğu iddiası ile şikayetçi olduğunu, hakkında ağır ceza mahkemesinde dava açıldığını, bu davadan beraat ettiğini, bu sırada icra takibine devam edilmediğinden bononun zaman aşımına uğradığını ve İcra Tetkik Merciince takibin geri bırakılmasına karar verildiğini ileri sürerek, 2.250,00 YTL’nin 5.1.1999 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bono bedelini ... isimli ortak tanıdıkları vasıtasıyla ödediğini, davacının dava konusu bono yerine başka bir bono iade ettiğini , davacının iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya verdiği borç para karşılığında aldığı bononun zamanaşımına uğradığını ileri sürerek bono bedeli olan 2.250,00 YTL’nin tahsili istemi ile eldeki bu davayı açmıştır. Davalı savunmasında aldığı borç parayı ortak tanıdıkları ... vasıtasıyla ödediğini, davacıya borcu nedeni ile vermiş olduğu senet yerine davacının imza yeri yırtılmış başka bir senet verdiğini belirterek, davacının haksız fiiline dayanmıştır. Dosyaya davacı ve davalı tarafından sunulan senetlerin ikisinin de miktarının aynı olduğu, senetlerdeki yazıların davacı eli mahsulü olduğu ve davalının 2.250 YTl. dışında davacıya borcu olmadığı da tartışma konusu değildir. Davacının emniyeti suistimal ve dolandırıcılık suçundan yargılandığı davada dinlenen tanıklar davalıyı doğrular nitelikte beyanda bulunmuşlardır. Davalı tarafından ibraz edilen senetteki yazılar davacı eli mahsulü olduğu, davacının “davalı tarafından senet imzalı getirildi üstünü ben doldurdum, imzadan şüphelendiğimden yanımda imza atmasını istediğimde davalıca senetteki imza bölümünü yırtıp cebine koydu, sonra yeni senet düzenledik” iddiası ise hayatın olağan akışına uygun değildir. Senedin pul ve imza kısmının yırtılması bedelinin ödendiğine karine teşkil ettiği gibi, her ne kadar senette davacının cirosu yok ise de, içeriği davacı alacaklı tarafından yazılmış senedin davalı borçlu elinde ve yırtılarak iptal edilmiş olması senet bedelinin borçlu (davalı) tarafından ödendiğini gösterir. Böyle olunca mahkemece, icra takibine konu edilen senedin bedelsiz kaldığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10455, Karar No: 2019/4560, Tarih: 11.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10455 E.  ,  2019/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sürücüsü olduğu motosiklet ile davalıya trafik sigortalı aracın çarpışmaları ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 34.867,31 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında gerçek zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kabulü ile 34.867,31 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekili meydana gelen kaza nedeni ile malul kalan müvekkili için geçici-sürekli iş göremezlik tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yapılan yargılamada; meydana gelen kazada davacının %37.5 oranında kusurunun bulunduğu, davalıya sigortalı araç sürücüsünün %62.5 oranında kusurunun bulunduğu tespit edilmiştir.

Hükme esas alınan tazminat hesap raporunda davacının %37,5 kusurlu olduğu belirtilmiş ve sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplanırken belirtilen oran üzerinden kusur tenkisi yapılmışken geçici iş göremezlik hesabı yapılırken kusur indirimi yapılmamıştır.

Davalı ... şirketi meydana gelen kaza nedeni ile ortaya çıkan gerçek zarardan sigortalısının kusuru oranında sorumlu olup, mahkemece geçici iş göremezlik tazminat hesabında kusur indirimi yapılmaksızın karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11141, Karar No: 2015/12106, Tarih: 09.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/11141 E.  ,  2015/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

İŞİN TÜRÜ : 5395 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü; 15.03.2013 doğumlu küçüğe Sağlık Bakanlığınca belirlenen "genişletilmiş bağışıklık programı" uyarınca yapılması zorunlu aşıları velilerinin yaptırmadığını, yaptırmaktan da kaçındıklarını ileri sürerek, küçük hakkında 5395 sayılı Kanunun 5. maddesinin (1.) bendinin (d) alt bendi uyarınca sağlık tedbirine karar verilmesini istemiş, mahkemece: istek evrak üzerinde kabul edilmiş, velinin temyizi üzerine karar Dairemizce 04.1 1.2014 tarih, 2014/8392-21580 sayılı ilamla bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş ve bozmanın gereği yerine getirildikten sonra “küçüğün yasal temsilcileri olan ana ve babasının aşı yapılmasına olur vermedikleri’' gerekçesiyle istek reddedilmiştir.

Uyulan bozma kararı "küçüğe uygulanacak sağlığa ilişkin koruma tedbiriyle ilgili çocuğun yasal temsilcilerine husumet yöneltilmesi, bunların dinlenmesi, göstermeleri halinde delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekliliğine" ilişkindir. Bozma kararın bundan önceki paragrafında; (Türkiye’nin taraf olduğu “Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi" hükümlerine yer verilmiş ve bu Sözleşmeye göre, tıbbi müdahalenin, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabileceği, muvafakat verme yeteneği olmayan bir kimse üzerinde ise tıbbi müdahalenin sadece onun doğrudan yararı için yapılabileceğine değinildikten sonra, müdahaleye muvafakat verme yeteneği bulunmayan küçüğe veya akıl hastalığı ve benzeri herhangi bir sebepten dolayı muvafakat verme yeteneği bulunmayan bir yetişkine sadece yasal temsilcisinin veya kanun tarafından belirlenen bir kişi veya makam ve kuruluşun izni ile müdahalede bulunulabileceği (Söz. m. 6), bu halde dahi, bu kişi, makam veya kuruluşa, müdahalenin amacı, niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgi verilmesinin zorunlu olduğuna değinilerek) bu konudaki genel ilkeler ortaya konulmuştur.

Buna göre, küçüğe yapılacak tıbbi bir müdahalenin kural olarak ancak yasal temsilcisinin izniyle yapılabileceğinde duraksama yoktur. Sorun, tıbbi müdahalenin amacı, niteliği, sonuçları ve müdahale edilmemesi halinde, ortaya çıkabilecek tehlikeleri hakkında ana ve baba aydınlatıldığı halde rıza göstermemeleri halinde nasıl hareket edilmesi gerektiğindedir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi çocukla ilgili her türlü kararlarda onun üstün yararının esas olduğunu öngörmektedir. Diğer yarıdan Türk Medeni Kanunu da yukarıdaki uluslararası sözleşme hüklümlerinin paralel olarak ana ve babanın velayetleri altındaki çocukların bakım, bedensel, zihinsel, ruhsal ve toplumsal gelişmeleri konusunda onların menfaatini gözönünde tutarak, gerekli kararları alacaklarını ve uygulayacaklarını kabul etmiştir (TMK. Md 339/1, 340/1). Şu halde, ana ve babanın çocuklarla ilgili karar alırken onların menfaatlerini ve üstün yararlarını gözönünde tutmaları asıldır. Buna aykırı bir tutum haklı görülemez. Küçüğe yapılacak müdahalenin amacı, niteliği ve sonuçları ile yapılmaması halinde ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda aydınlatıldıkları halde ana ve babanın haklı bir sebep göstermeksizin müdahaleye karşı çıkmaları durumunda çocuğun üstün yararı esas alınarak müdahalenin gerekli olup olmadığına karar verilmelidir.

Somut olayda çocuğa uygulanacak aşının, gelecekteki hastalıklardan çocuğu birey olarak korumak ve toplum sağlığı açısından gerekli olan Sağlık Bakanlığınca belirlenen "genişletilmiş bağışıklık programı" uyarınca yapılması zorunlu aşılardan olduğu görülmektedir. Böyle bir durumda çocuğun yasal temsilcileri uygulanacak aşı ile ilgili olarak aydınlatıldıkları halde, hiç bir haklı gerekçe ileri sürmeksizin buna rıza göstermiyorlarsa çocuğun menfaatine aykırı olan bu tavra hukuki sonuç bağlanamaz. Diğer bir ifadeyle ana ve babanın rıza göstermemeleri çocuğun üstün yararına açıkça aykırı ise rıza aranmaz. Olayda ana baba çocuğa aşı uygulanmasına karşı çıkmışlar, buna rızalarının bulunmadığını bozmadan sonraki yargılama sırasında ifade etmişlerdir. Ne var ki; bu beyanlarını haklı gösterecek bir sebep ve delil göstermedikleri gibi dosyada da, yapılması istenilen aşının çocuğun üstün yararına aykırı olacağına ilişkin bir bulgu ve olgu bulunmamaktadır. O halde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, salt ana ve babanın rıza göstermedikleri gerekçesine dayanılarak talebin reddi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.06.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/20143, Karar No: 2021/10023, Tarih: 15.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20143 E.  ,  2021/10023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.11.2019 gün ve 2019/134 Esas, 2019/263 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinde on iki yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalarda farklılık gösteren ifadeleri, eylemi gördüğünü söylediği kardeşi...ile aynı minibüste birlikte seyahat ettikleri diğer kardeşi...'ın, çelişkili beyanları, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince gerçekleştirilen yargılama neticesinde hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan 03.03.2020 gün ve 2020/131 Esas, 2020/349 Karar sayılı hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.12.2021 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizce sanığın mağdure ...’ye yönelik eylemleri hakkında "...suç tarihinde on iki yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalarda farklılık gösteren ifadeleri, eylemi gördüğünü söylediği kardeşi...ile aynı minibüste birlikte seyahat ettikleri diğer kardeşi...'ın

bu hususa ilişkin çelişkili beyanları, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı..." gerekçesiyle sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiş ise de;