muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1856, Karar No: 2023/6043, Tarih: 23.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1856 E.  ,  2023/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi kapsamında dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi.

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarih, 2020/11 E. ve 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarih, 2020/11 E. ve 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4079, Karar No: 2012/833, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4079 E.  ,  2012/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın ölümü nedeniyle kamu davasının düşmesine, diğer sanıklarının eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızaya dayalı cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2006 gün ve 2005/123 Esas, 2006/111 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... ile katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27941, Karar No: 2017/14719, Tarih: 27.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27941 E.  ,  2017/14719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet o yer Cumhuriyet Savcısı

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iddianame ile kamu davası açıldığı halde hakkında mahkemece karar verilmemiş ise de; zamanaşımı süresinde bu suça sürüklenen çocuk ile ilgili bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I-O Yer Cumhuriyet Savcısının suça sürüklenen çocuk ... hakkında hüküm kurulmamasına yönelik olarak yaptığı temyiz incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın, CMUK’un 310. maddesi hükmüne göre, Çocuk Mahkemesi kararlarını “bir ay” içinde temyiz etmesi gerektiği halde, bu süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, CMUK’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'nin eylemini yaş büyüklüğü nedeniyle hakkındaki yargılama Karasu Asliye Ceza Mahkemesinde ayrı olarak yürütülen .... ile birlikte işlemiş olması, yaşı büyük sanık....ın da bu dosya kapsamında hırsızlık suçundan hapis cezası ile cezalandırılması, yine suça sürüklenen çocuk ... hakkında da iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm tesis edilmemiş olması karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirildiğinin kabulü ve suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK 119/1-(c) maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken yetersiz ve eksik gerekçe ile TCK 119/1-(c) maddesi uygulanmayarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayin edilmiş olması, bu hususta aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hazırlanan fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti raporu için adli tıp kurumuna ödenen 100,00 TL gider zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin ve ayrıca terkin miktarının altında bulunan 16,00 TL tebligat giderinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hazırlanan fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti raporu için adli tıp kurumuna ödenen 100,00 TL gider zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin ve ayrıca terkin miktarının altında bulunan 16,00 TL tebligat giderinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; “mahkumiyet hükmü kurulan ... yönünden yapılan yargılama süresince 2 adet çağrı kağıdı gideri 16,00 TL ile Adli Tıp Kurumu gideri 100,00 TL olmak üzere toplam 116,00 TL yargılama giderinin ...'den alınmasına” ilişkin cümlenin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25131, Karar No: 2018/9755, Tarih: 03.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25131 E.  ,  2018/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verdiği beyanname örnekleri getirtilip, ayrıca borçlu şirketin suç tarihi itibariyle yetkilisinin kim olduğu sorulup, borçlu şirketin kayıtlı adresinden başka bir adreste faaliyet gösterip göstermediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi; Yerel Mahkemece yapılacak araştırma neticesinde suçun sübut bulması durumunda ise, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21306, Karar No: 2013/8736, Tarih: 27.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/21306 E.  ,  2013/8736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca tebliğname uygun olarak, sanık ...'ın'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2)Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanıklar ... ve ...'ın anlatımlarında “sanığın otobüs içerisinde şikayetçiye hakaret ederek bıçak çekip tehdit ettiğini, kafa attığını" belirtmeleri tanık ...'ın ise “önce şikayetçinin sanığa bıçak çekip hakaret ettiğini ileri sürmesi” karşısında, tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi giderilmediği taktirde yöntemince irdelenip hangi tanığın beyanına hangi nedenle itibar edilmediği de açıklanarak sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmaycağı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10491, Karar No: 2013/16693, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10491 E.  ,  2013/16693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanununun 47. maddesi uyarınca kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanununun 47. maddesi uyarınca kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin İdari Yargıya ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22387, Karar No: 2013/3126, Tarih: 12.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/22387 E.  ,  2013/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının talebi üzerine Garanti Bankasından 15.000TL kredi kullandığını, aralarındaki anlaşma gereğince aldığı parayı davalıya verdiğini, kredi taksitlerinin davalı tarafından ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının taksit ödemelerini aksatması üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattığını, 16.9.2008 tarihinde protokol yaptıklarını, davalının yine taksit ödemelerini aksattığını, bankanın ihtarı üzerine kredi borcunun tamamını ödediğini ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere davalı adına çektiği kredi nedeniyle yaptığı ödemelere karşılık şimdilik 5.000TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ile yaptıkları 16.9.2008 tarihli protokol gereğince 1.9.2008 tarihine kadar ödenen taksitlerden dolayı davacının talepte bulunamayacağını, bu tarihten sonraki taksitleri kendisinin ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ispat yükünün davacıya ait olduğu, davacının ödeme belgelerini ibraz edemediği gibi alacağın ispatına kaynak oluşturacak belgelerin kredinin kullandırıldığı banka tarafından da ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı bankadan çektiği kredi bedellerini, aralarındaki anlaşmaya istinaden davalıya verdiğini, davalının anlaşmaya aykırı olarak kredi taksit ödemelerini aksatması nedeniyle kredi borcunu kendisinin ödediğini ileri sürerek, davalı adına çektiği kredi nedeniyle yaptığı ödemelerin davalıdan tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, aralarında düzenledikleri protokol gereğince davacının 1.9.2008 tarihine kadar yapılan taksit ödemelerini isteyemeyeceğini, bu tarihten sonraki ödemeleri ise kendisinin yaptığını savunmuştur. Mahkemece, davacının, yaptığı ödemelere ilişkin belgeleri ibraz edemediği gibi kredi veren bankanın da ödeme belgelerini ibraz edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı delil olarak banka kayıtlarına da dayanmış, mahkemece bu hususta bankaya yazılar yazılmış olup yazı cevapları tamamlanmadan eksik inceleme ile karar verilmiştir. Kaldı ki, banka, karardan sonra ödeme belgelerini göndermiştir. Öyle olunca mahkemece kredi taksit ödemelerine ilişkin belgeler de incelenerek gerektiğinde uzman bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle davacının alacağının bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.