muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3076, Karar No: 2018/12326, Tarih: 18.12.2018

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı R.D.P. Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının

reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı R.D.P. Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki "Diğer davalılar yönünden davanın kabulüne; 368.428,09 TL'nin davalılar ... ve R.D.P. Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd.Şti.nden ödeme tarihlerinden itibaren (340.748,92 TL'nin 10.11.2011 tarihinden itibaren, 5.504,18 TL'nin 15.11.2011 tarihinden itibaren, 22.174,99 TL'nin 15.11.2012 tarihinden itibaren) avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen, davalı ...Ş.'nden ise poliçe limiti 120.943,45 TL'nin 16.11.2012 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline," ibarelerinin çıkartılarak yerine "Diğer davalılar yönünden davanın kabulüne; 368.428,09 TL'nin davalılar ... ve R.D.P. Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden ödeme tarihlerinden itibaren (340.748,92 TL'nin 10.11.2011 tarihinden itibaren, 5.504,18 TL'nin 15.11.2011 tarihinden itibaren, 22.174,99 TL'nin 15.11.2012 tarihinden itibaren) davalı ... avans faizi, davalı RDP Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd.Şti yasal faizi ile birlikte sorumlu olmak üzere müştereken ve müteselsilen, davalı ...Ş.'nden ise poliçe limiti 120.943,45 TL'nin 16.11.2012 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu haliyle temyiz eden davalı R.D.P. Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı R.D.P. Turizm Taşımacılık Temizlik Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye geri verilmesine 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7866, Karar No: 2006/7537, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7866 E.  ,  2006/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkı tesisi ile idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

A-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, Dairenin Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine konulan tutanağa göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapılmadığı süresi içerisinde temyiz harcı ile temyiz masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine;

B-Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak

alınmaktadır. Hal böyle iken bilirkişi kurulu raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

2-Üzerinde irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir

durum yoksa) irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada ise %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla binde 5 olabileceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Buna göre, tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla binde 5 olabileceğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/167, Karar No: 2012/6235, Tarih: 29.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/167 E.  ,  2012/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20021, Karar No: 2024/4615, Tarih: 11.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/20021 E.  ,  2024/4615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1925 E., 2023/1836 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 58. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/351 E., 2023/270 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 19.11.2013 tarihinde alt işveren nezdinde bilgisayar teknisyeni olarak çalışmaya başlayıp teknik personel olarak çalışmaya devam ettiğini, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (696 sayılı KHK) 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) ile eklenen geçici 23 üncü madde gereği sürekli işçi kadrosuna atandığını ve atandıktan sonra da işveren tarafından teknik personel olarak çalıştırıldığını, Kurumun 23.05.2022 tarihli kararı ile temizlik işlerinde çalıştırılmak üzere görevlendirildiğini, bu görevlendirmenin davacının çalışma koşullarının ağırlaştırılması niteliğinde olduğunu ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendine aykırı olduğunu ileri sürerek dava konusu temizlik işinin (vasıfsız iş) yapılmasına dair görevlendirmenin iptali ile toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendi kapsamında vasıflı bir işte görevlendirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının Kurumun açtığı ihaleleri üstlenen firmalar nezdinde çalıştığından taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davacının tüm taleplerin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçtikten sonra bir yıldan uzun süreli olarak Destek Hizmetlerinde elektronik aletler, televizyon ve telefon santralleri bakım onarım ünvanları ile vasıflı olarak çalıştığından temizlik personeli olarak istihdamının toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; 696 sayılı KHK'nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından çalıştırılmakta iken kamu kurum ve kuruluşlarının sürekli işçi kadroları ile geçici işçi pozisyonlarına geçirilenlerin, geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilmeleri ve yürütmekte oldukları hizmetler dışında başka hizmetlerde çalıştırılmaması gerektiğini, davacının 02.04.2018 tarihinde temizlik personeli olarak kadroya geçirildiğini, buna göre taleplerinin reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kadroya geçmeden önce alt işveren ile aralarında imzalanan iş sözleşmesinde iş tanımının "temizlik" olduğu, davacının kamu işçiliği kadrosuna geçiş tarihi ve öncesi itibarıyla Sosyal Güvenlik Kurumu işe giriş belgelerine göre meslek kodu ve adının "9112.13-Temizlik görevlisi" olduğu, davacı ile sürekli işçi kadrosuna geçiş aşamasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde; 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde kapsamında "istihdam edilen işçilerde işin konusunu sürekli işçi kadrosuna geçişine temel teşkil eden ihale sözleşmesi kapsamında yapılan iş ve işlemler oluşturur" şeklinde düzenlemenin yer aldığı, davacının sürekli işçi kadrosuna geçmeden önce hizmet alım sözleşmesinin eki olan idari şartnameye göre temizlik işçisi olarak çalıştırıldığı, bilirkişi raporunda ve karar gerekçesinde "Afyonkarahisar Devlet Hastanesi ana bina ve ek binaların 36 aylık malzeme dahil genel destek hizmetleri alımı işi" ihalesi kapsamında kadroya geçişinin sağlandığı belirtilmiş ise de, sözleşmenin içeriğinden işin temizlik hizmeti alımına ait olduğu ve davacının bu kapsamda kamuya geçirildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının sürekli işçi kadrosuna geçişine temel teşkil eden ihale sözleşmesinin genel destek hizmetleri işine ilişkin olduğunu, temizlik işlerinde çalıştırılmak üzere görevlendirilmesinin davacının çalışma koşullarının ağırlaştırılması niteliğinde olduğunu ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinin (d) bendine aykırı olduğunu, aynı zamanda 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde düzenlenen işverenin eşit davranma borcuna da aykırı olduğunu, karar gerekçesinde belirtilen 375 sayılı KHK'nın 23 üncü maddesinin olaya uygulanmasının 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 10 uncu maddesine aykırılık oluşturduğunu, davacının meslek kodunun fiilen yaptığı işe göre düzenlenmemesinin yine Anayasa'nın 49 uncu maddesinde düzenlenen çalışma hakkının ihlali olduğunu ve olayda işçi lehine yorum ilkesine aykırı davranıldığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kadroya geçiş sonrasında bir yıldan fazla süreyle vasıflı işte çalıştırıldığını iddia eden işçinin, işveren tarafından bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin 29 uncu maddesinden yararlanıp yararlanamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK' ya eklenen geçici 23 madde.

3. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/9178 Esas, 2022/12405 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17593, Karar No: 2013/17348, Tarih: 06.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17593 E.  ,  2013/17348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, cezai şart tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının davacı iş yerinde okul öncesi öğretmeni olarak görev yaptığını taraflar arasında 05/08/2008-05/08/2010 tarihleri arasında yürürlükte olacak 2 yıllık bir sözleşme imzalandığını, , ancak davalının sözleşmeye aykırı davranarak süresinden evvel 26/09/2009 tarihinde tek taraflı olarak iş akdini feshettiğini, fesih nedeniyle davacının zarara uğradığını, ileri sürerek imzalanan sözleşmenin 3. ve 4. maddelerine göre 15.000,00 TL ceza-i şart tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, kadrolu öğretmen olarak atamasının yapılması nedeniyle işi bırakmak zorunda kaldığını, işsiz kalma korkusu ve baskısı altında sözleşmeyi imzaladığını, bu nedenle sözleşmenin hukuki değerinin bulunmadığını davanın reddi gerektiğini savundu.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraflar arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede; sözleşmenin süresinden önce taraflardan birinin sözleşmeyi tek taraflı olarak feshetmesi halinde 15.000,00 TL Tazminat ödemesini öngördüğü, davalının sözleşme süresi bitmeden tek taraflı olarak iş akdini feshettiği bu nedenle tazminat ödemekle yükümlü olduğu, ancak, taraflar arasındaki sözleşmenin süresi, fesih tarihinden sonra sözleşmenin kalan süresi, yapılan işin mahiyeti, davacının fesih sebebi dikkate alınarak borçlar Kanunun 161 maddesi hükmü gereğince indirim yapılarak 5000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı tarafın temyiz itirazlarına gelince :

Taraflar arasında 05/08/2008-05/08/2010 tarihleri arasında geçerli 2 yıllık bir iş sözleşmesi imzalanmıştır.

05.08.2008 imza tarihli sözleşmenin 3.3 maddesinde sözleşme süresinin 2 yıl ve bitiş tarihinin 05.08.2010 olduğu, 3.4. maddesinde ise “ sözleşme süresinden evvel çocuk gelişimi öğretmeninin evlenme ve memuriyet durumları dahil her ne sebepten olursa olsun personelin işten ayrılması halinde veya işten çıkarılması durumunda sözleşmeyi tek taraflı fesheden kişi veya kurum karşı tarafa 15.000 TL tazminat ödemeyi kabul eder. ” şeklinde bir düzenleme mevcuttur.

Davalı 26.09.2009 tarihinde kadrolu öğretmen olarak Milli Eğitim Bakanlığı’ nca atanması nedeniyle iş sözleşmesini sona erdirerek iş yerinden ayrılmıştır.

Davalı 26.09.2009 tarihinde kadrolu öğretmen olarak Milli Eğitim Bakanlığı’ nca atanması nedeniyle iş sözleşmesini sona erdirerek iş yerinden ayrılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sözleşmenin 3.4 maddesine değer verilerek davalının 5000 TL ceza-i şart ödemesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında yapılan iş sözleşmesi özel eğitim kurumlarında görev alan eğitim personeline ait iş sözleşmesi formatına uygun düzenlenmemiştir. 08.03.2008 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği 45.maddesinde 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre kurucu veya kurucu temsilcileri ile eğitim personeli arasındaki iş sözleşmelerinin bu Yönetmeliğin ekinde yer alan sözleşme formu ( Ek 2) nun esas alınarak düzenleneceği belirtilmiştir. Yönetmelikte iş sözleşmesinin özel eğitim kurumlarında görev alacak eğitim personeli ile kurucu veya kurucu temsilcisi arasında düzenleneceği hüküm altına alınmış iken davacının dayandığı sözleşme, kurucu işveren veya temsilcisi sıfatıyla hareket ettiği anlaşılamayan Metin Demircan tarafından imzalanmıştır.

Kaldı ki taraflar arasındaki sözleşmenin cezai şarta ilişkin 3.4. maddesi de düzenleniş biçimi itibariyle karşılıklılık esasına uygun olarak kaleme alınmamıştır. Davalının evlenme nedeniyle yasadan kaynaklanan haklı fesih hakkını ortadan kaldıracak şekilde cezai şart hükümleri konulamaz.Ayrıca sözleşmeyi “ tek taraflı fesheden kişi ” ibaresi de “ haklı fesih hallerini ” sınırlayıcı özelliği itibariyle geçersiz olup davacı işverene davalı işçiye karşı daha fazla yetki veren söz konusu cezai şart hükmü bu itibarla geçersiz olduğundan davanın tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASI gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24156, Karar No: 2014/43017, Tarih: 24.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24156 E.  ,  2014/43017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/90967

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/541 (E) ve 2012/821 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun yaralanması ile ilgili Karaman Devlet Hastanesi'nden verilen geçici raporda "burun üzerinde 1. cm'lik sıyrık, sağ üst dudakta 2. cm'lik kesi, yüz bölgesinde yaygın şişlik, ağız içinde üst dişlerde kayıp mevcuttur," yazıldığı, mağdurun tedavi gördüğü ortepedi ve beyin cerrahi uzman hekimlerinin düzenlediği 28.10.2009 tarihli ortak raporda KBB uzmanı "1. derecede lineer nazal fraktür, basit tıbbi müdahale ile giderilemez. Hayati tehlikesi yoktur" yazıldığı; beyin cerrahi uzmanınca ise "sol occipital kaide kırığı ve nazal fraktür tanısıyla yatırıldığı, travma neticesinde hayati tehlike geçirmiştir. Basit tıbbi müdahale ile giderilemez. Kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi 4. derecedir" şeklinde kesin rapor alındıktan sonra mağdurun tüm tedavi (diş, beyin cerrahi ve ortopedi) evrakları temin edilerek adli rapor düzenlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken dosya üzerinden ve geçici rapordaki bulgulara göre düzenlenen adli tıp şube müdürlüğünden alınan rapora dayanarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.ve 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25064, Karar No: 2014/34982, Tarih: 03.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/25064 E.  ,  2014/34982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/70826

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2011/99 (E) ve 2012/1340 (K)

SUÇ : Tefecilik

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın vergi denetmenlerine verdiği ifadede, 2003, 2004, 2005 yıllarında finas sektöründe iş yaptığını ve çek kırıp düşük bedelle ödemesini yaptığını belirtmişken, sonraki aşamalarda kullanılmış iplik ticareti yaptığını söyleyerek çelişkili beyanda bulunduğu ve vergi raporunda belirtilen tahsil ettiği toplam çek bedeli olan 18.768.020 TL nin hayatın olağan akışına ve ticari hayatın şartlarına aykırı olduğu hurda iplik alım satımı işiyle kazanılabilecek bir miktar olmadığı da gözönüne alınıp, vergi inceleme ve suç duyurusu raporlarındaki tespitler, çek fotokopileri de birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz ile görüldüğünden tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.