muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16807, Karar No: 2017/4779, Tarih: 06.06.2017

2- Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...'ın ... Turizm yetkilisi olduğu ve taşımacılık işi ile uğraştığı, sahibi olduğu... plakalı otobüsünü bahse konu şirkete kiraya vererek şoför olarak sanık ...'i ve ... isimli kişileri görevlendirdiği, olay tarihinden önce 24.06.2011 günü otobüs ile İstanbul ilinden düğün için Antalya doğru yola çıkıldığında ...isimli şoförün mazeret bildirerek otobüsten ayrıldığı, sanık ...'ın ise tek şoförle yola devam edilmesine izin verdiği ve bu şekilde Antalya iline gelindiği, sanık ...'nin araç hareket etmeden önce mazeret bildirerek ayrılan sürücünün yerine başka bir sürücü görevlendirmesi gerektiği halde, tek başına sürücü ...'i görevlendirmekle, gözetim ve denetim yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle meydana gelen olayda tali kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, diğer sanık ...'in kullandığı araçla 24/06/2011 günü İstanbul'dan Antalya'ya ulaştığı, bu süre zarfında 2 gün dinlendiği, 27/06/2014 günü de saat 02:30 civarında da İstanbul'a dönmek üzere Antalya'dan hareket ettiği, kazanın da Antalya'dan hareket edildikten sonra 05:00 civarında meydana geldiği nazara alındığında, araç şoförü olan sanık ...'in Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 98. Maddesinde şoförler için azami seyahat ve asgari dinlenme sürelerine uygun olarak hareket ettiği ancak kazaya direksiyon hakimiyetini kaybetmesinin neden olduğu, sanığın tek başına yola çıkmış olmasının veya araçta başka bir şoför bulunmamasının kazaya etken olmadığı, bu haliyle illiyet bağının bulunmaması sebebiyle sanık ...'a kusur atfedilemeyeceği gözetilerek, atılı suçtan sanığın beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

3- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde “taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının tahsiline” karar verilmesi

2- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

3- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde “taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının tahsiline” karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7241, Karar No: 2008/601, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7241 E.  ,  2008/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-teminat mektubunun iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ...ile davalı vek.Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve davalının temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 21.11.2003 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmeye göre işe 5 gün içinde başlanacağını, davalının ihtarlara rağmen mal teslim yerini göstermediğini, bu nedenle sözleşme konusu malın teslim edilemediğini, sözleşmenin ifa edilmiş olması halinde müvekkilinin 59.000 YTL kâr elde edeceğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 YTL'nin davalıdan tahsiline, 21.11.2003 tarihli teminat mektubunun iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davanın ... Mahkemelerinde açılması gerektiğini, hava şartlarının değişmesi ve ağır kış şartları nedeniyle emülsiyon asfelh ile sathi kaplama yapılmasının uygun görülmemesi nedeniyle işe başlatılmadığını, istenilen sonuca ulaşılamayacak olması nedeniyle kamu yararı gözetilerek işe başlanmadığını, davacının olayda zararı bulunmadığını, müspet zarar talep edilemeyeceğini, davalının tacir olmaması nedeniyle ticari faiz talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının sözleşmeyi ifaya hazır olduğunu birçok kez davalıya bildirmesine rağmen davalının sözleşmenin ifasını geciktirdiği, davacının BK.nun 106.maddesine seçimlik hakkını kullanarak zarar ve ziyan talep ettiği bu talebin haklı olduğu gerekçesiyle 25.345.YTL'nın dava tarihinden avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekili hükmü temyiz etmiş ise de, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin bir açıklık bulunmadığı gibi temyiz harcı da yatırılmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Davacı vekili hükmü temyiz etmiş ise de, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin bir açıklık bulunmadığı gibi temyiz harcı da yatırılmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-5018 sayılı Kamu Maliyesinin Yeniden Düzenlenmesi ile ilgili Kanuna göre davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen harçla sorumlu tutulması isabetsiz olduğu davalının reeskont faizi ile sorumlu tutulması gerekirken avans faizi ile sorumlu tutulması da usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının harçla ilgili (3) ve (4) nolu fıkralarının kaldırılarak yerine "alınması gereken 2.189.97 YTL harçtan peşin alınan 547.55 YTL harcın mahsubuna, davalının harçla sorumlu tutulmamasına" sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hüküm fıkrasının 2.fıkrasında yer alan "avans faizi" sözcüklerinin çıkarılarak yerine "reeskont faizi" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, vekli Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 550.00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3761, Karar No: 2022/4006, Tarih: 09.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/3761 E.  ,  2022/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi, hükümü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır,

Ancak,

Suçta kullanılan bıçağın iyiniyetli 3. kişiye ait olduğunun anlaşılması karşısında, sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, müsaderesine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hükümden müsadereye ilişkin kısım çıkarılarak yerine ''emanetin 2015/3440 sırasında kayıtlı bıçağın sahibine iadesine'' ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/956, Karar No: 2010/1743, Tarih: 22.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/956 E.  ,  2010/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Av. ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 29/03/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/12/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... Temizlik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ile davalı ... Temizlik İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd Ş'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılar ile davalı ... Temizlik İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd Ş'nin diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... Belediye Başkanlığı hakkındaki istem husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiş; diğer davalılar hakkındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalılardan ... Temizlik İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğine göre davacıların desteği, davalı sürücü ...’ın sürücüsü olduğu temizlik kamyonuyla çarpması nedeniyle yaşamını yitirmiştir. Davalı sürücü kazada tam kusurlu kabul edilerek cezalandırılmıştır. Davacılar, davalarını temizlik işlerini yapan ve aracın da sahibi olan şirkete, araç sürücüsüne ve belediyeye yöneltmişlerdir. Davalı belediyenin temizlik işleri ihale ile davalı şirket tarafından yapılmaktadır. İhale ve eki şartnamede yüklenici şirketin kullandığı araçlar üzerinde belediyenin isminin, telefon numarasının, firma adının bulundurulacağı belirtilmiştir. Araç fotoğraflarından ise davalı ... Belediyesi’nin adının araç üzerinde yazılı olduğu anlaşılmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın "İşleten ve araç işleticisinin bağlı olduğu teşebbüs sahibinin hukuki sorumluluğu" başlıklı 85. maddesi gereğince, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

Somut olayda, kazaya karışan araç üzerinde davalı belediyenin adı bulunduğuna göre, davalıların birlikte sorumlu olacağı kabul edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, davalılardan ... Belediye Başkanlığı'nın da gerçekleşen zarardan sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2010/956-2010/1743

Somut olayda, kazaya karışan araç üzerinde davalı belediyenin adı bulunduğuna göre, davalıların birlikte sorumlu olacağı kabul edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, davalılardan ... Belediye Başkanlığı'nın da gerçekleşen zarardan sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2010/956-2010/1743

3-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; tarafların kusur durumu, davacıların ölene olan yakınlıkları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına; (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar ile davalı ... Temizlik İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd Ş yararına BOZULMASINA; davacılar ile davalı ... Temizlik İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd Ş'nin öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine, ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16120, Karar No: 2017/27944, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16120 E.  ,  2017/27944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07/12/2017 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Köyü 118 ada 17 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, taşınmazın üzerindeki fındık ağaçlarına taşınmazın kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelinden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre fındık ağaçlarının dava tarihindeki bedelinin tespit edilmesi gerektiği halde 2014 yılı verilerini esas alan rapor doğrultusunda eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.480,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20202, Karar No: 2010/8007, Tarih: 06.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/20202 E.  ,  2010/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Taşımacılık Lojistik Destek Hizmetleri Ticaret Limitet Şirketi müdürü olan sanığın 2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, sanığın bir dönem şirketin müdürü olarak görev yapmakla birlikte aslında çiftçilikle uğraştığını görev yaptığı sürede hiç fatura düzenlemediğini mali konularda şirketin yetkili kişisinin olduğunu savunması, dosya içersinde bulunan belgelerden sanığın şahsi mükellefiyeti nedeni ile sahte fatura düzenlemek suçundan hakkında dava açılıp yargılandığı, 06.10.2003 tarihli ortaklar kurulu kararı ile dışarıdan müdür olarak atanıp 03.11.2004 tarihli karar ile de görevden alındığı, kendisi ile birlikte şirket ortaklarından ’nin kuruluştan bu yana haricen atanan nin ise kuruluştan 30.12.2005 tarihine kadar şirketi temsile yetkili oldukları, şirketin diğer temsilcileri olan kişiler hakkında Dairemizce temyiz incelemesi yapılarak iade edilen Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2007 gün ve 61/576 sayılı dosyasında 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla kamu davasının açıldığı, vergi denetmenince şirketin ticari defter ve belgelerinin incelenemediği hazırlanan vergi suçu ve tekniği raporlarında sahte olduğu iddia olunan somut bir faturanın gösterilmediği soyut biçimde şirketin düzenlediği tüm faturaların sahte olduklarının kabul edildiği bilahere ele geçirilip dosyaya sunulan faturaların ise dava konusu yapılmayan 2002 takvim yılına ait oldukları, giriş faturalarını düzenleyen firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan vergi suçu raporları düzenlendiği anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından ve ile ilgili Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin belirtilen dosyasının akıbetinin araştırılması ayrıca bu kişiler hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin olarak da sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açılması sağlanarak davaların birleştirilmesi, giriş faturalarını sahte olarak düzenleyenler hakkında açılmış soruşturma ve dava bulunup bulunmadığı araştırılıp tespiti halinde bu dosyalar ile birleştirmenin mümkün olmaması durumunda Üsküdar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan dosyası getirtilip, incelenerek; özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, vergi dairesinden şirketin suç dönemlerinde düzenlediği faturaları kullanan kişi veya şirket bulunup bulunmadığının yeniden ve ayrıntılı biçimde araştırılmasının ve ele geçirilecek fatura asılları

veya onaylı suretlerinin gönderilmesinin istenilmesi ve bu faturaları kullananlar hakkında yapılan işlemlerin araştırılması, şirketin defter ve belgeleri üzerlerinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak toplanan deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yetersiz incelemeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321 nci maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/8354, Karar No: 2023/4667, Tarih: 13.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/8354 E.  ,  2023/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukların cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci üçüncü ve beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1. Müvekkilinin atılı suçu işlemediğine,

2. Müvekkilinin mağduru alıkoymadığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ile sosyal medya ve telefon üzerinden tanışıp görüşen mağdurun, 2014 yılı Temmuz ayında sanığın evine gitmesi, burada sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurun elinden tutarak cinsel ilişkiye girme teklifinde bulunması, ardından mağdurun sanığın bu teklifini kabul etmeyerek evden ayrılması ile olayın sonlanmasına ilişkindir.

2. Sanık savunmalarında, mağdurun kendi rızasıyla evlerine geldiğini, aralarında herhangi bir cinsel ilişki yaşanmadığını, mağdura cinsel ilişki teklifinden bulunmadığını beyan ederek kısmi ikrarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE