muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4297, Karar No: 2023/3938, Tarih: 14.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde davacının talep ettiği dönemin bir kısmına ilişkin toplu ... sözleşmesi farklarının ödendiğine dair icmal bordroları ile hangi dönemin ödendiği, hangi dönemin ödenmediğine ilişkin listeler sunulmuş olup yazılar çok küçük, silik ve okunaklı olmadığından gerçekte ödemenin yapılıp yapılmadığı tespit edilip denetlenememektedir. Hükme esas alınan raporda ödeme savunmasına itibar edilmediği anlaşılmaktadır.

3. Ödeme belgeleri borcu sona erdiren nitelikte olup dikkate alınması gerektiğinden davalı taraftan her bir dosya davacısına ait talep konusu edilen dönemden ödendiği belirtilen döneme ilişkin tüm tahakkuklar ve ödeme kayıtlarını, banka dekontu, makbuz ve banka kayıtlarını ayrı ayrı, açık ve okunaklı bir şekilde sunması istenmeli ve gerekirse işyeri kayıtları, yerinde inceleme yetkisi verilen mali müşavir bilirkişi marifetiyle incelenerek dava konusu olan dönemde ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi kalemlerde ne kadar ödeme gerçekleştirildiği belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7726, Karar No: 2023/6247, Tarih: 31.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/7726 E.  ,  2023/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/356 E., 2022/292 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I - Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçiler ...'a ve ...'a karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği REDDİNE,

II - Sanık ... hakkında şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Sanık ve suça sürüklenen çocuk kısa kararın açıklandığı 21.04.2022 tarihli duruşmada SEGBİS vasıtasıyla hazır edilerek hükümler yüzlerine karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildirimlerinde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulundukları cezaevleri aracılığıyla kararı temyiz edebileceklerinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldıkları, ancak gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen sanık müdafiine 20.05.2022 tarihinde ve suça sürüklenen çocuk müdafiine 25.05.2022 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine hükmü temyiz eden sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2887, Karar No: 2020/6000, Tarih: 19.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2887 E.  ,  2020/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı katılan vekili tarafından yapılan itirazın ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2014 tarih ve 2014/1710 D.İş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Atılı suçlara yönelik olarak bir kısım fatura örneklerinin dosya kapsamına alınmış olması ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6599, Karar No: 2020/15173, Tarih: 06.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/6599 E.  ,  2020/15173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... İnş. Tur. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.07.2007 tarihinden 2009 yılı Nisan ayına kadar muhasebe müdürü olarak çalıştığını, ücretlerinin düzenli ödenmediğini, kış döneminde 07:00-18:00 saatleri arasında; yaz döneminde ise akşam 20:30-21:00 saatleri arasında haftanın yedi günü çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ve toplam 10.200,00 TL ücret alacağı olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının işyerini terk etmek suretiyle iş sözleşmesini haksız olarak sonlandırdığını, davacının çalıştığı dönem boyunca firma yetkililerinin imzalarını taklit etmek suretiyle eşi ve kayınvalidesi adına bankalardan kredi kartı aldığını, firma yetkilileri hakkında asılsız şikayet başvurusunda bulunduğunu, davacı hakkında iftira suçundan suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının hiçbir alacağı bulunmadığını, çalıştığı süre boyunca sürekli müvekkil işyerinden avans aldığını, davacının kendi el yazısı ile düzenlendiği belgede 2.599,00 TL ücret alacağı bulunduğunu beyan ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili ile davalı ... İnş. Tur. San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tüm, davalı ... İnş. Tur. San. Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı diğer işçilik alacağı talepleriyle birlikte toplam 10.200,00 TL ücret alacağı olduğunu ve ücretlerinin hiçbir zaman düzenli ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise ücret alacağı talebinin gerçeği yansıtmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının en son 1.100,00 TL net ücretle çalıştığı ve davalı işveren tarafından ücretlerin eksiksiz ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle 5.976,00 TL net ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

2-Davacı diğer işçilik alacağı talepleriyle birlikte toplam 10.200,00 TL ücret alacağı olduğunu ve ücretlerinin hiçbir zaman düzenli ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise ücret alacağı talebinin gerçeği yansıtmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının en son 1.100,00 TL net ücretle çalıştığı ve davalı işveren tarafından ücretlerin eksiksiz ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle 5.976,00 TL net ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücret alacağı davalının zamanaşımı def’i de dikkate alınarak 24.10.2008-07.04.2009 tarihleri arasında hesaplanmıştır. Ancak dosyada davacı imzasını havi ve imzası inkar edilmeyen çeşitli dönemlere ait para makbuzları mevcut olup, hesaplama yapılan döneme ilişkin olan ve “ücretine mahsuben nakit ödeme” açıklamalı bir kısım makbuzlardaki miktarların değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu makbuzlar değerlendirilmek suretiyle ücret alacağından mahsup edilip edilmeyeceği yolunda bir karar verilmesi gerekirken bu hususun değerlendirilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10, Karar No: 2007/36, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/10 E.  ,  2007/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Tesbite esas olan ve davalıların dayanağını oluşturan vergi kaydının davaya konu parsele ait olduğu, vergi kaydının Güney hududu mer'a okumakta ise de, eylemli durumda mer'aya değil ormana bitişik olduğu ve kaydın miktarı ile geçerli olduğu, orman tahdidinin kesinleştiği tarih ile tesbit tarihi arasında 20 yıllık sürenin geçmediği, hal böyle olunca, Kuzeyden başlamak üzere vergi kayıt miktarının ifraz edilerek davalılar adına, geriye kalan kayıt miktar fazlası taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, çekişmeli parselin 19.07.2005 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde "B" ile gösterilen 2117.30 metrekarelik kısmının ifrazı ile Hazine, "A" ile gösterilen 2000 metrekarelik kısmının ise ... Gündüz mirasçıları adlarına hisseleri oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile, davalılar ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 30.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13824, Karar No: 2006/14050, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13824 E.  ,  2006/14050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6212, Karar No: 2016/14320, Tarih: 03.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/6212 E.  ,  2016/14320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR :1- ... 2-Lüks Damla Tur. Turz. Taş. Nak. San. Tic. Paz. Ltd. Şti. vek. Av. ...

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalı vek. Av. Gül Özgür Atalay'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında yurt dışından gelen turistlerin taşınması sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme ilişkisi içinde her yıl davalı şirket tarafından müvekkili şirkete avans ödemesi yapılarak bunun karşılında senet alındığını, bu senedin verildiği yıl içinde fatura ile taşıma hizmetinin sunulması ile verilen avansın karşılığının kapandığını, Marmaris 1. İcra Dairesi’nin 2008/45 esas sayılı takip dosyasına konu senet borcunun da davalıya verilen hizmetler ile mahsuplaşma-faturalaşma yolu ile ödendiğini, bu senedin verildiği cari yıla ilişkin bir borcun olmadığının ticari defter kayıtlarının incelenmesi ile ortaya çıkacağını, taraflar arasında 2012 yılında sorun yaşanmaya başlandığını, bunun üzerine davalı şirketin Marmaris 1. İcra Dairesi’nin 2008/45 esas sayılı takip dosyası üzerinden işlem yapmaya başladığını, ayrıca daha sonraki tarihli senetler için de Antalya 8. İcra Dairesi’nin 2012/4358 esas sayılı takip dosyası ile takip başlattığını, davalı tarafından 2012 yılında olduğu iddia edilen bir alacak için geçmişteki bir döneme ait verilen senet ile takip yapılamayacağını, zira Marmaris 1. İcra Dairesi’nin 2008/45 esas sayılı takip dosyasına konu senetten dolayı bir borcun bulunmadığını, bu senedin bedelsiz olduğunu ileri sürerek Marmaris 1. İcra Dairesi’nin 2008/45 esas sayılı takip dosyasına konu senetten ve takipten dolayı borçlu olunmadığının tespitine ve kötü niyetli takip tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında taşımacılık ilişkisi bulunduğunu, davacı şirketin aldığı avanslara karşılık senetler verdiğini, bu avansların kapatılmaması üzerine hakkında Marmaris 1. İcra Dairesi’nin 2008/45 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, bu takip dosyasında hacizlerin sonuçsuz kaldığını, davacının müvekkiline olan borcunu ödemediğini, ödeme iddiasını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddi ile tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, taraflar arasında taşımacılık ilişkisi bulunduğunu, davacı şirketin aldığı avanslara karşılık senetler verdiğini, bu avansların kapatılmaması üzerine hakkında Marmaris 1. İcra Dairesi’nin 2008/45 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, bu takip dosyasında hacizlerin sonuçsuz kaldığını, davacının müvekkiline olan borcunu ödemediğini, ödeme iddiasını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddi ile tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, davacıların takibe dayanak yapılan ve davaya konu edilen söz konusu bononun taraflar arasında eskiden beri devam eden ticari ilişki nedeniyle her yıl yenilerek teminat amaçlı verildiği, bononun teminat amaçlı verilmiş olması nedeniyle geçerli olmadığı, davalıya da böyle bir borcu bulunmadığını iddia ederek söz konusu bono ve icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istediği, taraflar arasında 01.04.2007 tarihinden 01.03.2003 tarihine kadar yenilerek devam eden taşımacılık sözleşmesi bulunduğu hususunda ihtilaf bulunmadığı, mahkemece talimat aracılığıyla aldırılan bilirkişi kurul raporundaki gerekçeler ve tespitler ile dava konusu bononun davacılar tarafından davalı şirkete teminat amaçlı olarak verildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu bono ve takip nedeniyle davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden davacı tarafın tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu senedin takibe konulduğu Marmaris 1. İcra Müdürlüğü’nün 2008/45 esas sayılı takip dosyasında 21.01.2008 tarihinde borçlu Lüks Damla Tur Taşımacılık …Ltd. Şti. temsilcisi ve aynı zamanda diğer borçlu ..., “borcumu kabul ediyorum ve teminatın alacaklıya iade edilmesine muvafakat ediyorum, ayrıca haczin ve takibin kesinleşmesine de muvafakat ediyorum” şeklinde beyanda bulunmuş, bu beyanını da imzası ile tasdik etmiştir. Mahkemece icra takip dosyasındaki borcun kabulü yönündeki bu beyan üzerinde durulmadan ve tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdiren 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.