muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8240, Karar No: 2018/3281, Tarih: 10.04.2018

1- Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen 2008 ve 2009 takvim yılında kullanılan faturalar dosya içerisinde bulunmakla birlikte, 2007 yılında kullanılan faturalar ile 2007,2008 ve 2009 yıllarında düzenlenen faturaların dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle 2007 takvim yılına ait suça konu kullanılan faturalar ile 2007, 2008 ve 2009 yıllarına ait düzenlenen fatura asıllarının veya onaylı örneklerinin araştırılması, fatura asıllarının veya onaylı örneklerinin bulunması halinde kanaat oluşturacak sayıda dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi,

2- Suça konu sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında hazırlanan karşıt inceleme raporları dosya içerisine getirtilmiş ise de, yetkilileri hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılmadığı, ... Tekstil San ve Tic. Ltd. Şirketi tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların hangi mükellefler adına düzenlendiğinin tespit edilmediği anlaşıldığından; Ba-Bs form analizine göre... Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketinden mal aldığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükelleflerler tespit edilip, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler veya kişiler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, suça konu faturaları kullanan ve düzenleyen ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı, sanığın vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı da araştırılarak, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, ...Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şirketi tarafından 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlenen suça konu faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ve babasına aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17256, Karar No: 2014/26626, Tarih: 19.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17256 E.  ,  2014/26626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/260-2012/511

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değeri belirlenmeden, taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmaz kapama meyve bahçesi olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Kabule göre de;

4)Ağaçların kapladığı alan teknik olarak kamulaştırılan alandan fazla olduğundan bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı uygulanması,

Doğru olmadığı gibi,

5)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10133, Karar No: 2007/8135, Tarih: 16.05.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/10133 E.  ,  2007/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, .....vs. ile Davalı, Kale Kapı Vergi Dairesi vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 9.2.2007 günlü ve 1663/178 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi, davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu"'nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31.01.1997 tarih ve 1997/4115-809 sayılı kararı uyarınca İcra Mahkemelerinin genel hükümler çerçevesinde istihkak davalarına ilişkin olarak verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, 6183 sayılı Yasadan doğan haczin kaldırılmasına ilişkin olup belirgin şekilde 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 15.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3615, Karar No: 2008/7400, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3615 E.  ,  2008/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Belediye Başkanlığının 14.06.2006 gün ve M.23.8.YAZ.0. 11/52-221 sayılı yazısında dava konusu taşınmazın mücavir alanda kaldığı belirtilmesine karşın fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 14.07.2006 günlü kroki ve ekindeki raporda belediye sınırları içerisinde olduğu ve nazım imar planında bulunduğu açıklanmıştır.

Mevcut bu çelişkinin giderilmesi için taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13075, Karar No: 2012/1183, Tarih: 31.01.2012

4. Hukuk Dairesi 2010/13075 E., 2012/1183 K.

**4. Hukuk Dairesi 2010/13075 E., 2012/1183 K.**

**- MANEVİ TAZMİNAT TUTARININ ADALETE UYGUN OLMASI

- TRAFİK KAZASI SONUUCU UĞRANILAN YARALANMA İÇİN İSTENİN TAZMİNAT**

**"İçtihat Metni"**

Davacı M..... Ş…

….. vekili Avukat İ…

….. H…

….. T…

…. tarafından, davalı Ö…

….. T.... aleyhine 25/01/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/06/2010 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalı sürücü Ö…

….. T…

…..'in şerit ihlalinde bulunarak neden olduğu trafik kazasında davacı M..... Ş…

….. iki el bileği kırılarak yaralanmış, Bursa Devlet Hastanesinin sağlık raporuna göre %35 oranında çalışma gücünü yitirmiştir.

Olay tarihi, kusur durumu, yaralanma derecesi gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

….. T…

…..'in şerit ihlalinde bulunarak neden olduğu trafik kazasında davacı M..... Ş…

….. iki el bileği kırılarak yaralanmış, Bursa Devlet Hastanesinin sağlık raporuna göre %35 oranında çalışma gücünü yitirmiştir.

Olay tarihi, kusur durumu, yaralanma derecesi gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14097, Karar No: 2013/15807, Tarih: 13.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14097 E.  ,  2013/15807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kanununa dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35230, Karar No: 2020/18611, Tarih: 15.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/35230 E.  ,  2020/18611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde pompacı olarak çalıştığını, davacının hafta sonları da dahil olmak üzere fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, bu çalışmalara ait ücretlerini talep ettiğinde, işveren tarafından istifaya zorlandığını ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işyerindeki çalışmasının aralıklı olduğunu ve son olarak kendisinin işten ayrıldığını, davacıya ödenmeyen herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin kimin tarafından ne sebeple feshedildiği uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürmekte; davalı ise işçinin haklı neden olmaksızın işi bıraktığını savunmaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı işçinin ödenmeyen fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi için davalı işverene başvurduğu, ancak davalı işverenin kararlaştırılan ücret dışında fazla çalışma ödemesi yapmayacağını söylemesi üzerine iş sözleşmesinin davacı tarafça feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının fesih tarihinde ödenmeyen fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Bu durumda, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmelidir. Ancak iş sözleşmesini fesheden taraf, fesih haklı bir sebebe dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiği gözetilerek, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Karar tarihi 13.05.2016 tarihi olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 13.06.2016 tarihi olarak gösterilmesi bir başka hatalı yöndür.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

3-Karar tarihi 13.05.2016 tarihi olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 13.06.2016 tarihi olarak gösterilmesi bir başka hatalı yöndür.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2641, Karar No: 2013/16137, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/2641 E.  ,  2013/16137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin Tüm İşyeri Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı İrtermod Teks. ve Hazır Giyim San. Ltd.Şti'nin kullanımında olan işyerinin depo bölümünde bulunun ve sıva üzerinden geçen sıcak su borularının zamanla çürüyüp patlaması sonucu 03.11.2008 taarihinde maddi hasar meydana geldiğini, davalının olayın maydana geldiği işyerinin maliki olması nedeniyle sorumluluğu bulunduğundan Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2010/621 Esas sayılı dosyasından sigortalıya ödenen 5.980,00 TL'nin tahsili için davalı hakkında takibe geçtiklerini, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı sigortalı şirketin Tekstilkent A Blok 13 ve 14 nolu işyerlerinin kiracısı olduğunu, olayın meydana geldiği 14 nolu bağımsız bölümün ...'e ait olduğundan davalının sıfatı bulunmadığını, patlayan su borularının ortak alanlarda değil sigortalının kullanımında olan yerde meydana geldiğinden davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, sigortalı şirketin kullanımında olan 14 nolu bağımsız bölümdeki tava tipi kalorifer peteğine giden fileks borunun patlaması sonucu akan sıcak suyun hasara neden olduğunu 14 nolu bağımsız bölümünün tapu malikinin davalı olduğu ve zararın 5.980,00 TL olduğunun anlaşıldığından bahisle davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Tüm İşyeri Sigorta Poliçesinden kaynaklanan rücuen alacakla ilgili itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve davalının tapuda malik olarak görüldüğü, dava dışı kiralayan .. ile kooperatif iç ilişkisine dayanarak her zaman rücu hakkının bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 312,49 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.