muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12591, Karar No: 2014/17274, Tarih: 01.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12591 E.  ,  2014/17274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/203-2013/105

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin eşi B. K. 06.2.2012 tarihinde sepsis hastalığı sebebiyle vefat ettiğini, murisin ölmeden önce davalı T.İş Bankası A.Ş.nden kullandığı bireysel kredi nedeniyle diğer davalı tarafından Hayat Sigortası yapıldığını ve primin tahsil edildiğini, murisin vefatı üzerine kredi borcunun sigortaca karşılanması yönündeki başvurunun davalı tarafça kabul edilmediğini ileri sürerek, murisin davalı bankaya olan kredi borcunun diğer davalı sigorta şirketince karşılanması ile ödenen kredi taksitleri için 5.000,00 TL nın faiziyle davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı banka vekili, müvekkilinin acente olduğunu, davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuş, diğer davalı sigorta şirketi vekili, davanın öncelikle görev ve husumet yönünden reddini, esas yönünden de hayat sigortası başvuru formunda sağlık durumuyla ilgili sorulara doğru cevap verilmediğinden cayma hakkının kullanıldığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı banka aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, davalı sigorta şirketi aleyhine açılan davanın poliçeden cayma hakkının kullanılmış olması nedeniyle esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, tüketici kredisi alan müteveffanın kalan kredi borcunun sigorta tarafından karşılanmaması nedenine dayalı alacak davasıdır.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Kredi veren mevzuatları gereği nakit kredi vermeye yetkili olan banka özel finans kuruluşu ve finansman şirketlerini ifade eder. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkilinin murisinin davalı bankadan tüketici kredisi aldığını, kredi alırken diğer davalı sigorta şirketi tarafından hayat sigortası yapıldığını, kredi borcu bitmeden murisin vefatı üzerine davalı sigorta şirketi tarafından kredi borcunun ödenmesi gerekirken ödeme yapmadığını ileri sürerek dava açmış olup, bu durumda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tüketici kredisinden değil sigorta poliçesinden kaynaklandığı açıktır.

Görev, kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında res'en dikkate alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olup çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiğinden, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenip yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23199, Karar No: 2014/33843, Tarih: 23.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/23199 E.  ,  2014/33843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/14839

MAHKEMESİ : Hendek(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/235 (E) ve 2012/595 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu emval üzerinde inceleme yapılarak kesim zamanı, cinsi, evsafı ve miktarı itibariyle zati ihtiyaç için verilen emvale uygun olup olmadığı ve ayrıca naklederken yakalandığı emvalin miktarı nazara alındığında sanığın orman ürünü ticareti ile uğraşıp uğraşmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5506, Karar No: 2016/4191, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5506 E.  ,  2016/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24268, Karar No: 2020/10634, Tarih: 06.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/24268 E.  ,  2020/10634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Restoran Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.08.2013 tarihinde İstanbul'da bulunan ... Center AVM'de bulunan Eataly Restaurantlar zinciri bünyesinde “Kısım şefi” olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini, müvekkilinin diğer çalışma arkadaşının mesaileri bittikten sonra araçları ile evlerine gitmek üzere parkta terk edilmiş olan sahipsiz bir kaykay bulduklarını, müvekkili ve diğer çalışma arkadaşının eğlenmek amaçlı kaykaya bindiklerini ve akabinde çocukça davranarak terk edilmiş olan kaykayı bir çocuğa veririz düşüncesi ile araçlarına koyduklarını, olay gününden iki sonra 17.06.2014 tarihinde davalı işveren insan kaynakları departmanından çağrıldıklarını ve olayla ilgili bilgilerinin sorulduğunu, çocukça yapılmış bu olay bahane edilerek müvekkilinin iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, müvekkilinin aylık net maaşının 2.400,00 TL olduğunu, müvekkilinin fazla mesai yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca çalışma günlerine denk gelen genel tatil günlerinde çalıştırıldığını ancak genel tatil ücretlerinin de ödenmediğini belirterek ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar cevabının özeti:

Davalı İstanbul ... ve ... Akademisi Eğitim Turizm ve Danışmanlık San. ve Dış Tic. A.Ş. vekili, davacı işçinin 01.08.2014 tarihinde müvekkili işverenlik nezdinde işe başladığını, ancak 01.01.2014 tarihinde itibaren ... Restoran Gıda San. ve Tic. A.Ş.'de çalışmak üzere devredildiğini, devir protokolü kapsamında işçilik alacaklarından diğer davalı ... Restoran Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin sorumlu olduğunu, davacı işçinin iş sözleşmesinin feshine konu olay hakkında diğer davalıdan bilgi edindiklerini, davacı işçinin İş Sözleşmesi'nin 4857/25-II maddesi kapsamında feshedildiğini, davacı işçinin fazla mesai yaptığı iddiası ile ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı iddiasını kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Restoran Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının iş sözleşmesinin hırsızlık yapması sebebiyle İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca haklı sebeple sona erdirildiğini, ... Center AVM'ye gelen bir müşterinin 16.06.2014 tarihinde saat 00.15 sularında AVM Yönetimine kayıp kaykay başvurusunda bulunması üzerine güvenlik kamerası kayıtlarının incelendiğini ve kayıp kaykayın davacı ve bir arkadaşı tarafından AVM'nin otoparkından alındığının tespit edildiğini, kaykayı aldıklarını kabul ettiklerini, davacının bir müşterinin eşyasını izinsiz olarak almasının sadakat borcunun açıkça ihlaline yol açtığını, müvekkili ile aradaki güven ilişkisinin sarsıldığını, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini,davacının görev yaptığı restaurantın 13.00-15.00, 19.00-00.00 saatleri arasında servis vermekte olduğunu, bu nedenle davacının fazla mesai, bayram ve genel tatil ücretine hak kazanamadığını, davacı ile düzenlenen İş Sözleşmesi'nin 7. maddesinin 7.1 fıkrasında fazla mesai ücretinin aylık ücretin içinde olduğunun düzenlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkeme, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Restoran Gıda San. ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Restoran Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf çalışma arkadaşı ile birlikte otoparkta terk edilmiş sahipsiz kaykay bulduklarını, eğlenmek amaçlı kaykaya bindiklerini ve sonrasında kaykayı bir çocuğa veririz düşüncesi ile araçlarına koyduklarını, bu olay bahane edilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan etmiş, davalı tarafta AVM yönetimine kayıp kaykay başvurusu yapılması üzerine güvenlik kamerası kayıtlarının incelendiğini, davacının ve bir arkadaşının AVM otoparkından alındığının tespit edildiğini,savunmasında kaykayı aldığını kabul ettiğini, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Davacı ile birlikte eylemi gerçekleştiren çalışanında iş sözleşmesinin haklı neden belirtilerek feshedildiği, bu çalışanın açtığı işçilik alacaklarına için dava dosyasında Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar verildiği, tarafların temyizi üzerine Dairemizce kararın 2016/4701 esas, 2019/14354 karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler,davacının savunması, tanık beyanları ve emsal dava dosyası dikkate alındığında davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gereklidir. Hal böyle olunca Mahkemece işveren feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davacının ödenmeyen fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. İşçiye her ay ödenen ücret içinde fazla çalışmaların bir kısmının yer aldığı taraflarca kabul edildiğine göre 270 saatin 12 aya bölünmesi sonucu belirlenen 22.5 saat, her ay için kanıtlanan fazla çalışma süresinden indirilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2014/Ocak-Haziran ayları arasındaki puantaj kayıtlarına göre toplam 184,5 saat fazla mesai yaptığı belirlenerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Taraflar arasındaki iş sözleşmesinde fazla mesai ücretinin temel ücrete dahil olduğu yönünde kurala yer verilmiş olup, davacının yıllık 270 saati aşan çalışması bulunmadığından ödenmeyen fazla mesai alacağının bulunmadığının kabulü ile fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bu hususta bozma nedeni yapılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7480, Karar No: 2023/3027, Tarih: 09.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7480 E.  ,  2023/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesinini birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ateş etme suçundan dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 60. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/531 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ateş etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, ateş edilen yerin piknik alanı ve otoyol yanı olduğu, suçun yasal unsurlarının oluştuğu, keşfe dayalı olarak beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, taşıma ruhsatlı silahı ile havaya 4-5 el ateş eden sanığın korku, kaygı veya panik yaratacak tarzda silahla ateş etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 19.09.2015 tarihli teslim-tesellim ve tebliğ tutanağında, olay günü 17.45 sıralarında Aydos ormanı içerisinde silahla ateş etme anonsu üzerine bahse konu yere intikal edildiği, Turgay isimli şahsın rıza ile silah ve içinde 13 adet fişek bulunan şarjörü teslim ettiği, olay yerinde 5 adet boş kovan olduğu, şahsın, taşıma ruhsatlı silahı ile havaya ateş ettiğini beyan ettiği imza altına alınmıştır.

3. 19.09.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda, meskun mahalde ateş edildiği bildirimi ile olay yerine gidildiği, olay yerinin Aydos ormanı içerisinde yüksek gerilim hattı direği yanı olduğu, direk yanına 5 adet MKE 9P 14 ibareli kovanın görüldüğü tespit edilmiştir.

3. 19.09.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda, meskun mahalde ateş edildiği bildirimi ile olay yerine gidildiği, olay yerinin Aydos ormanı içerisinde yüksek gerilim hattı direği yanı olduğu, direk yanına 5 adet MKE 9P 14 ibareli kovanın görüldüğü tespit edilmiştir.

13.05.2016 tarihli keşif tutanağında, keşif mahalli sanığın göstermesi ile gezildiği, orman içi yol kenarı olduğu, Fenerbahçe Samandıra Tesislerinin olay yerine yakın tek bina olduğu, bunun dışında bir kilometreyi aşan mesafede yerleşim yeri bina bulunmadığı orman içi olması nedeniyle de çevrede kimsenin bulunmadığı tespit edilmiştir.

4. 20.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda, olayın fatih mahallesi Aydos ormanlık alanı içinde olduğu, orman yolunun bulunduğu, orman yolu kenarında yüksek gerilim hat direği bulunduğu, bu direğin yanında ve karşı tarafında ahşap piknik masaları bulunduğu, sanığın ateş açtığı nokta ile birinci piknik masası arasında 55 mt, ikincisi ile 85 mt, üçüncü masa ile 103 mt mesafe olduğu, ormanlık alan kenarında Kartal Samandıra bağlantı yolu bulunduğu, yolun diğer tarafında en yakın teknik yapı sitelerinin ve fenerbahçe can bartu tesislerinin bulunduğu, ateş edilen yer ile en yakın meskun mahal olan teknik yapı siteleri arasında 750 mt, Fenerbahçe tesisleri ile 600 mt mesafe olduğu, sanığın silahı ile havaya ateş açtığı anda bulunduğu nokta çevresinde herhangi bir insan olmadığı 13.05.2016 günü mahkeme heyeti ile yapılan keşifte verilen beyanlar ve yer göstermelerden anlaşıldığı tespit edilmiştir.

5. 20.10.2019 tarihine kadar geçerli sanık adına düzenlenen silah taşıma ruhsat fotokopisi dosyaya eklenmiştir.

6. Sanık, ormanlık alan içerisinde tutukluk yapan silahını zorunluluktan denemek için ateşlediği, arkadaşları ve kendisinden başka ormanda kimsenin bulunmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tutukluk yapan silahını denemek amaçlı Aydos ormanı içerisinde silahla havaya ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminde silahla ateş edilen yere yakın mesafede yerleşim yeri ve spor tesisi bulunduğunu bilirkişi raporuyla tespit edilmesi karşısında silahla ateş etmesinin insanlar üzerinde korku, kaygı ve panik yaratacak tarzda olduğu ve suçun da genel kastla işlenebilen suçlardan olması karşısında mahkemenin ateş edilen yerin meskun alan olmadığı, korku ve panik yaratılacak bir toplum ya da halkın da olmadığı gerekçesiyle verdiği beraat kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.

2.Yukarıda belirtilen bozma gerekçesine göre, Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 inci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi yönünden de bozma kararı verilmesinde hukuki zorunluluk görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 60.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/531 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10921, Karar No: 2013/3994, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10921 E.  ,  2013/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.04.2009 gün ve 2006/173 Esas, 2009/108 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin mahkemedeki ifadesinde kendisine vekil atanmasını istemesi nedeniyle şikâyeti ve katılma talebi olup olmadığı hususlarının sorulmadığı, kendisine atanan vekile bu haklar hatırlatılmadan ve verdiği dilekçeye binaen mazereti kabul edildiği halde aynı celse, yokluğunda hüküm kurulması suretiyle şikâyet ve davaya katılma ... tanınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 104/1. maddesi uyarınca yaptırıma bağlanan reşit olmayanla cinsel ilişki suçu şikâyete tâbi olup, zarar göreni gerçek kişi olduğundan, 5271 sayılı CMK.nın 73/8. maddesine göre, suç tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu gözetilerek 5271 sayılı CMK.nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması ve sonucuna göre, hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.