muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9001, Karar No: 2014/18869, Tarih: 06.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/9001 E.  ,  2014/18869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın haklarında beraat kararı verilen arkadaşları ile birlikte yolda gördüğü yakınandan 1 TL istediği, yakınanın parası olmadığını söylediği, sanığın ise bunun üzerine başka herhangi zorlayıcı eylem veya sözde bulunmadan yakınanın küpelerinden bahsedip, "Niye küpe takıyorsun, küpeyi çıkar, tespih salla” dediği yakınanın çıkardığı küpeleri sanığa verdiği, sanığın biraz ileride vereceğini belirttiği, bu sırada diğer arkadaşlarının ayrılması üzerine sanık ve yakınanın yalnız kaldığı, sanığın bıçak çıkartıp yakınanın telefonunu istediği ve aldığı, bu telefonu ise uyuşturucu maddesi almak için kullandığı olayda,

Sanığın kendisine uyuşturucu madde almak için yakınandan birşeyler elde etmek amacıyla ona yaklaştığı, bir lira istemek, küpesini almak gibi eylemleri ile onun kendisinin yanında kalmasını sağladıktan sonra ise bıçak zoru ile telefonunu almak sureti ile amacına ulaştığı, olayın zamanında ve sanığın kastındaki birlik dikkate alındığında eylemin bölünmesinin ve iki ayrı yağma olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gözönüne alındığında, mahkemece gerekçede anılan hususların değerlendirilmesi ve eylemin tekliğinden bahsedilerek hüküm kurulması gerekirken bu hususların gerekçede tartışılmaması kanuna aykırı ise de eylemin bölünmesi mümkün olmayıp tek bir yağma eyleminden hüküm kurulması şeklinde ulaşılan sonuç doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, katılan ... vekili ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3359, Karar No: 2024/5395, Tarih: 03.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/3359 E.  ,  2024/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1235 E., 2024/52 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 9. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/70 Esas, 2023/416 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1, 3-d, 62/1, 53. maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 16.01.2024 tarihli ve 2023/1235 Esas, 2024/52 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin ve ailesinin beyanlarının çelişkili olduğuna, katılanların duyuma dayalı beyanlarının hükme esas alınamayacağına, sanığın PDR bölüm başkanı ve okul geliştirme uzmanı olarak çalıştığına, eğitici-öğretici konumda biri olmadığına, katılan mağdurenin telefonunda birçok farklı isimde kişiyle müstehcen yazışmalarının olduğu ve sanığa ait olduğu iddia edilen telefon numarasının sanığa ait olmadığına, katılan mağdurenin beyanlarına güvenilerek karar verilemeyeceğine, sanık lehine olan hükümlerin değerlendirilmediğine, istismarın gerçekleştiği iddia olunan yerde suçun işlenebilmesi için fiili imkansızlık bulunduğuna, katılan mağdurenin sorunlu bir öğrenci olduğuna, sanığın aşamalardaki beyanlarında çelişki olmadığına, dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, suçun oluştuğu kabul edilse dahi zincirleme suç hükümlerinin çelişkili beyanlar nedeniyle uygulanmaması gerektiğine ve suçun sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, suç kastının olmadığına ve suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Alt sınırdan ceza verilmemesi ve takdiri indirim nedenlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 16.01.2024 tarihli ve 2023/1235 Esas, 2024/52 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8108, Karar No: 2011/16078, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8108 E.  ,  2011/16078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 10/8 maddesinde, tesbit edilen bedelin bankaya yatırılması ve yatırıldığına dair makbuzun ibraz edilmesi için idareye 15 gün süre verileceği, gerektiğinde bu sürenin bir defaya mahsus olmak üzere mahkemece uzatılabileceği belirtilmiştir.

Mahkemece davacı Hazine vekiline kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için iki kez süre verilmiş ise de vekilin; 23.02.2010 tarihli "paranın bloke edilmesi için çalışmaların yapıldığı, merkezden gelecek cevaba göre işlem yapılacağı" şeklindeki mazeret dilekçesi aynı günlü oturumda davalı vekilince kabul edilerek yeniden kısa bir süre verilmesi istendiği ve idarece 24.02.2010 günü paranın yatırıldığı anlaşıldığından, işin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözönünde bulundurulmak üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3137, Karar No: 2022/12712, Tarih: 16.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3137 E.  ,  2022/12712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılarak kamu davasının düşmesine, bu şekilde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5383, Karar No: 2016/6422, Tarih: 17.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/5383 E.  ,  2016/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı ... ait işyerinde diğer davalı işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılar tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, resmi bayram tatili, dini bayram tatili, fazla mesai ücret alacağı, yıllık izin ücret alacağı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., yüklenici firmalar ile ... arasında alt işveren asıl işveren ilişkisinin olmadığını, anahtar teslim ile veya ihale ile işin bütününün verilmesinin söz konusu olduğunu, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, davacının çalışanları olmadığı için şahsi sicil dosyasının kendilerinde bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir. Ayrıca zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuştur.

Diğer davalı ise usulüne uygun tebligat çıkartılmasına rağmen cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiği, tazminatlarla diğer bazı işçilik alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, bu konuda tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren vardiya çizelgeleri ile nöbet değişim çizelgelerini sunmuş ve bilirkişi raporunda kayıtların bulunduğu dönemler için işveren kayıtları üzerinden hesaplamaya gidilmiştir. Davacı vekili rapora itiraz etmiş ve alınan ek raporda istek konusu dönem için bu defa davacı tanıklarının beyanlarına göre haftada 18 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır. Mahkemece ek rapora itibar edilerek ıslaha karşı zamanaşımı defi yönünden resen hesaplama yapılarak isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada vardiya çizelgeleri ile nöbet değişim çizelgeleri yer almakta olup, sözü edilen puantaj kayıtlarının varlığı halinde tanık beyanlarına göre hesaplamaya gidilmesi doğru değildir. Yargıtay onamasından geçen bazı dosyalarda daha fazla hesaplama yapıldığından söz edilerek kayıtlar yerine salt tanık beyanlarının esas alındığı ek rapora göre karar verilmesi hatalıdır.

Fazla çalışma ücreti yönünden kayıtları esas alan bilirkişi raporu ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi yönünden değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5953, Karar No: 2008/7758, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5953 E.  ,  2008/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 27.09.1998 tarihinde kurulan müvekkili şirketin ısı ve makina sanayi montaj ve ticareti konusunda faaliyet gösterdiğini, kamu kurumları tarafından açılan ihale sonucunda 9.500.000 DM tutarında taahhüt işi olduğunu, sabit fiyatla işleri aldıktan sonra döviz kurunda meydana gelen artış nedeniyle borçlarını ödemekte zorlandığını, işçilerin bir çoğunun işi bıraktığını, bir kısmının tazminatları ödenerek işten çıkarıldığını, kısa vadeli borçlar ve cebri icra tehlikesi nedeniyle şirketin mali durumunun bozulduğunu, aktiflerinin pasiflerini karşılayamaz hale düştüğünü, iyileştirme projesini hayata geçirilmesi halinde mali durumunu düzeltilebileceğini ileri sürerek iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iflasın ertelenmesi takibinde bulunan şirketin borca batık durumda olduğu, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunmadığı, iflasın ertelenmesinin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle Ekmasan Isı AŞ. ‘ nin iflasına karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5361, Karar No: 2015/8981, Tarih: 28.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5361 E.  ,  2015/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ...., ... ve .... 'a davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Adı geçen davalılara davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip cevap süresinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve şekerpancarının 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16239, Karar No: 2019/391, Tarih: 22.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2015/16239 E.  ,  2019/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar asıl ve birleştirilen davada davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.01.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar ... vd. vekili Avukat ... ve davacı ... vd. vekili Av. ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacılar ... ve ...ile birleştirilen davada davacı ..., mirasbırakan anneleri ...’ın, davalı kızı ...’nin eşi ...’ı vekil tayin edip vekili marifetiyle dava konusu taşınmazlardaki paylarını mirasçıdan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak 28.02.1992 tarihinde satış suretiyle davalı ...’ye temlik ettiğini ileri sürerek dava konusu 674 parsel ile 787 parsel sayılı taşınmazın imar görmesi sonucu oluşan 1015, 1016 parsel, 6385 ada 5 parsel, 6392 ada 3, 6392 ada 4, 6393 ada 1, 6393 ada 3, 6394 ada 1, 6395 ada 1, 6396 ada 1, 6398 ada 1, 6399 ada 1, 6400 ada 1, 6401 ada 1, 6402 ada 1, 6403 ada 1, 6404 ada 1, 6405 ada 2, 6406 ada 1, 6407 ada 1, 6408 ada 1, 6408 ada 2, 6409 ada 1, 6409 ada 2, 6410 ada 1, 6411 ada 1, 6412 ada 2, 6422 ada 1, 6423 ada 1, 6420 ada 2 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davada davalı ..., mirasbırakan annesinin 1965 yılında çocuksuz olarak ölen ağabeyi ...’ten intikal eden miras haklarının tamamını 22.04.1988 tarihli sözleşmeyle bedeli mukabilinde kendisine devrettiğini ve mirasbırakan tarafından vekil tayin edilen eşinin bu doğrultuda 28.02.1992 tarihinde satış işlemini gerçekleştirdiğini, amacın mirasçıdan mal kaçırmak olmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1905 doğumlu mirasbırakan ...’ın 31.12.1993 tarihinde ölümü üzerine davacı çocukları ..., ..., ...ile davalı kızı ...’nin mirasçı kaldıkları, mirasbırakanın, 22.04.1988 tarihli “Düzenleme Şeklinde Miras Hakkının Temliki Sözleşmesi” ile 1965 yılında çocuksuz olarak ölen ağabeyi ...’in terekesindeki taşınmazların tespiti, bu taşınmazlara başkaları tarafından el atılması, işgal gibi durumlarda hakkın tespitine dayalı dava ve takip açılması ve ilerleyen yaşından dolayı neticesini sağlığında temin edememe ihtimali bulunduğunu, bu haklarının maddi karşılığını şimdiden temin etmenin gereği karşısında mirasbırakan ağabeyi ...’ten intikal eden taşınmazlar ve tescili gerçekleşmemiş terekedeki tüm miras haklarının tamamını davalı kızı ...’ye temlik ettiğini, bunun karşılığında banka hesabına yatırılan 3.000.000 TL’yi davalıdan nakten ve defaten aldığını anılan tereke üzerinde sahip olduğu mirasçılık sıfatından dolayı tüm talep haklarını davalı kızına devrettiğini beyan ettiği, bu sözleşmenin hayata geçirilmesi amacıyla mirasbırakanın, 25.09.1989 tarihli vekaletname ile taşınmazların intikali, satışı, kamulaştırılan taşınmazların ferağı, vergi uzlaşma komisyonlarında temsili gibi konularda yetkili olmak üzere davalının eşi olan dava dışı ... ...’ı vekil tayin ettiği, dava konusu 674 ve kök 787 parsel sayılı taşınmazların 78/11520’şer paylarla mirasbırakan ... adına kayıtlı iken 25.09.1989 tarihli vekaletnameye dayalı olarak vekili ... ... marifetiyle bu taşınmazlardaki ve dava dışı başkaca taşınmazlardaki paylarını davalı kızı ...’ye satış yolu ile temlik ettiği, dava konusu kök 787 parsel sayılı taşınmazın imar gördüğü ve yeni parsellerin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, dinlenen tanık beyanlarından, mirasbırakanın, davacı oğlu Kemal’in yanında kaldığı ve çocuklarının hiçbiriyle probleminin olmadığı, mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu ortaya konulamadığı, mirasbırakanın çekişmeli taşınmazlardaki miras paylarını 1988 tarihli temlik sözleşmesiyle davalı kızına satıp bedelini aldığı, bilahare davalının eşini vekil tayin ederek temliknamedeki hususun kayda geçirildiği, bir başka ifadeyle muris paylarının davalıya aktarıldığı anlaşılmaktadır. Bu somut bilgiler yukardaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde temlikin gerçek bir satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Asıl ve birleştirilen davada davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02 01 2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.