muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2218, Karar No: 2013/3656, Tarih: 11.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/2218 E.  ,  2013/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 01.12.2004 günü itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, el konulan dava konusu kaçak eşyalardan 09/06/2009 tarihli bilirkişi raporunun 9. Sayfasında 2 nolu başlık altında belirtilen toplam 79 şişe içki, 50 paket puro ve 10 paket sigaranın bulundurulması 5752 sayılı yasanın 3.maddesiyle değişik 4733 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince suç oluşturduğundan TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, yine aynı bilirkişi raporunun 9. Sayfasında 1 nolu bend altında belirtilen ve gümrük kaçağı olmadığı anlaşılan 15 kalemden müteşekkil toplam 274 içkinin sanığa iadesine, 11/02/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1329, Karar No: 2017/602, Tarih: 23.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1329 E.  ,  2017/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasına konu ...parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki ev ve iki besihanenin vekil edenleri tarafından meydana getirildiğini açıklayarak, etrafı duvarla çevrili bulunan gayrimenkulun giriş sağdaki ev ve besihanenin vekil edeni ..., sol tarafta bulunan ev ve besihanenin vekil edeni ... tarafından meydana getirildiğinin ve değerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan evlerin tarafların ortak murisi tarafından meydana getirildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile, bilirkişi ...tarafından düzenlenen 15.12.2015 tarihli raporda A harfi ile gösterilen kargir ev, tuvalet, tandır evi ve deponun davacı ... tarafından yapıldığının ve dava tarihi itibariyle yapı bedellerinin 43.932,00TL, B harfi ile gösterilen kargir ev, depo ve besihanenin davacı ... tarafından yapıldığının ve dava tarihi itibariyle yapı bedellerinin 46.276,00TL olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; dava konusu 191 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve dava dilekçesinde belirtilen muhdesatların tespit isteğine ilişkindir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre davada yöntemine uygun biçimde taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir. Muhtesatın aidiyetinin tespiti davalarında, ortaklığın giderilmesi davasının yargılaması sırasında, muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğini açıkça kabul edenler dışında kalan ve muhtesatın üzerinde bulunduğu taşınmazda paydaş olan tüm tapu maliklerinin davada taraf olmaları zorunludur. Öte yandan, bu tür davalar, tanık dahil her türlü delille ispatlanabilir.

Somut olaya gelince; davalı ...'in, süresinde verdiği cevap dilekçesinde tanıklarını bildirdiği, 16.05.2013 tarihli yargılama oturumunda davalı tanıklarının hazır bulunduğu, Mahkemece, keşif kararı verildiğinden taraf tanıklarının keşif mahallinde dinlenmelerine ve duruşmada dinlenmelerinden vazgeçilmesine, keşif gün ve saatinin ihtarına (ihtar edildi) ilişkin ara karar tesis edildiği ancak ihtar edilen günde keşif yapılamadığı, yargılamanın devam eden oturumlarında keşif için ara karar tesis edildiği ve taraf tanıklarının taraflarca hazır edilmelerine karar verildiği görülmüştür. Bu haliyle, Mahkemece verilen keşif ara kararlarının yöntemine uygun bir biçimde verilmiş bir ara karar olarak kabul edilmesi mümkün değildir. HMK'nun 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince Mahkemece belirlenen yerel bilirkişiler ile tanıkların davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları, gelmedikleri takdirde zabıta yoluyla keşif yerinde hazır bulundurulmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenilmeleri gerekmektedir.

Buna göre, Mahkemece, öncelikle, taraflar arasında görülmekte olan ortaklığın giderilmesine ilişkin Şuhut Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/235 Esas sayılı dosyasının getirtilip incelenerek, tapu maliki ve tarafların ortak mirasbırakanı ... mirasçılarından, dava konusu muhtesatların davacı tarafa ait olduğunu kabul etmeyen başka mirasçı olup olmadığının tespiti ile varsa davada taraf olmalarının zorunlu olduğu düşünülerek davada taraf olarak yer almalarının sağlanması, yargılamaya geldiklerinde davaya karşı diyecekleri ve delillerinin sorulup saptanması, gösterecekleri delillerin toplanması, davalı tanıklarının, taşınmazların başında hazır edilebilmeleri için adlarına davetiye çıkartılması, taşınmaz başında yapılacak keşifte ayrı ayrı dinlenmeleri, muhdesatların kim tarafından, ne zaman ve ne şekilde meydana getirildiğinin ayrıntısı ile tanıklardan sorulup belirlenmesi, beyanları arasında aykırılığın çıkması durumunda HMK'nun 261. maddesi uyarınca, yüzleştirilmek sureti ile aykırılığın giderilmesine çalışılması, tanıklarca gösterilen muhdesatların birlikte götürülen teknik fen bilirkişisi aracılığı ile oluşturulacak krokiye işaretlenmesi bundan sonra tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 23.1.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28370, Karar No: 2013/6356, Tarih: 28.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/28370 E.  ,  2013/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

I-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklardan ...'ün yengesi olan katılan ...'ın kolundaki bilezikleri zorla almak amacıyla diğer sanıklar ..., ... ve ...'nın birlikte aralarında plan yaptıkları, yapılan plan çerçevesinde sanık ...'in yengesi olan katılan ...'in ev telefonunu arayarak evde katılandan başka kimsenin olmadığını öğrendiği, bunun üzerine sanıkların saat 18:30 sıralarında sanık ...'nın kullandığı araçla katılanın ikametinin yanına geldikleri önce sanık ...'in araçtan inerek yengesi olan katılanın evine çıktığı, sanık ...'in evde katılandan başka kimsenin olmadığını kesin olarak anladıktan sonra diğer sanıklara durumu bildirdiği, sanıklar ... ve ...'ın ellerine eldiven giymiş ve sanık ...'un elinde bıçak olduğu halde katılanın evinin kapısını çaldıkları, kapıyı sanık ...'in açtığı kapı açılır açılmaz sanıklardan ...'ın yapılan plan dahilinde diğer sanık ...'i iterek yatak odasına götürdüğü, sanık ...'ın da katılan ...'in ağzını kapatarak zorla salona götürdüğü salonda boynuna bastırarak bir müddet beklediği, bu sırada sanık ...'ın yatak odasından katılanın bulunduğu salona geldiği, sanık ...'ın bıçağı katılana gösterdiği, sanık ...'ın da bu sırada katılan ...'in kolundaki tanesi 20 gram gelen üç adet bilezik ile boynundaki altın kolyeyi koparıp aldığı, ardından katılan ...'in elleri ve ağzını bağladıkları, yine plan çerçevesinde sanık ...'in de el ve ayaklarını bağladıktan sonra evden ayrılırken yapılan plan gereği katılan ...'in şüphelenmemesi açısından sanık ...'e karşı tehdit içeren sözler söyleyerek evden çıkarak sanık ...'in yanına geldikleri, birlikte araca binerek olay yerinden ayrıldıkları, yolda sanık ...'ın suçta kullandığı bıçağı yolun kenarına attığı ve katılandan yağmalanan bileziklerden iki tanesi ve kolyeyi sanık ...'e verdiklerinin anlaşılması karşısında; sanık ...'in suça doğrudan doğruya katıldığı gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15608, Karar No: 2024/5222, Tarih: 14.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/15608 E.  ,  2024/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/529 E., 2022/1153 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği; askerliğe elverişli olmadığına, suç işleme kastının bulunmadığına, atılı suçlamayı kabul etmediğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiin temyiz isteği; firar suçunun düzenleniş bakımından mazeret kabul ettiğine, Mahkemenin eksik araştırma yaptığına, askerliğe elverişli olmayan birinin atılı suçu işlemesinin mümkün olmadığına, sanığın suç tarihindeki askerliğe elverişlilik durumu araştırılmadan mahkûmiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın daha önceden Birliğinden izinli olarak ayrıldığı ve katılış yapmadığı, bu eylemi sebebiyle kolluk görevlileri tarafından yakalanması sonrasında Tepebaşı Askerlik Şubesi Başkanlığı'nın 20.03.2019 tarihli sevk evrakıyla 22.03.2019 tarihinde Birliğine katılması için sevk işleminin yapıldığı ancak buna rağmen katılış yapmadığı, akabinde sanığın 20.06.2019 tarihinde kendiliğinden dönerek Birliğine katılış yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; maddi imkansızlıklar sebebiyle katılış yapamadığını ve suç işleme kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanığın eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a kapsamında kalması ihtimaline binaen alınan ek savunması, istirahat raporları, sanığın Birliğine katılış yapmadığına ilişkin tutanaklar, Tepebaşı Askerlik Şubesi Başkanlığının 20.03.2019 tarihli sevk evrakı ve sanığın 20.06.2019 tarihinden Birliğine katılış yaptığına ilişkin tutanak dosyada mevcuttur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın Birliğine katılması gereken tarihte katılmayarak firari kaldığının kabulüyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın askerlik şubesinden Birliğine sevk edildikten sonra Birliğine katılmamak suretiyle atılı suçu işlediği ve eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu hususları bir arada değerlendirilerek, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın askerlik şubesinden Birliğine sevk edildikten sonra Birliğine katılmamak suretiyle atılı suçu işlediği ve eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu hususları bir arada değerlendirilerek, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiği belirlenmiştir.

1632 sayılı Kanun'un 66/1-a bendinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenebilen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18754, Karar No: 2014/1016, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18754 E.  ,  2014/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/997-2013/84

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi, üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda, gelir metoduna göre belirlenen bedele % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur ilavesi suretiyle değerinin tespit edilmesi gerektiği halde bu oranın % 10 kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

3) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22695, Karar No: 2016/1606, Tarih: 08.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22695 E.  ,  2016/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde (21/12/2006), katılanın temsilcisi olduğu ... Şti.'nin Akbank Gemlik şubesinde bulunan hesabına internet bankacılığı yoluyla girilerek hesabından, sanık ...'in Akbank Üsküdar Şubesindeki hesabına toplam 6.200 TL'nin havale edildiği, havale işlemlerinden sonra aynı gün içerisinde sanığa ait bankamatik kartıyla önce Beyoğlu ATM'sinden 1000 TL'nin çekildiği, ardından 3 farklı kuyumcudan alışveriş yapıldığı, sonrasında 22/12/2006 günü saat 00.02'de kalan paranın Taksim ATM'sinden çekildiği anlaşılmakla; sanığın aşamalarda alınan savunmasında, üzerinde şifresi de bulunan bankamatik kartını kaybettiğini, bu hususta bankayı aradığını belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, ancak suça konu paranın sanığa ait banka hesabına gönderildiği ve aynı gün sanığa ait bankamatik kartıyla çekildiği ve alış veriş yapıldığı, her ne kadar sanık bankamatik kartını kaybettiğini ve bankayı arayarak hesabına bloke koydurduğunu beyan etmiş ise de, Akbank'ın 01/12/2011 tarihli yazısında sanığın 22/12/2006 tarihinde çağrı merkezi yoluyla kayıp/çalıntı bildiriminde bulunduğunu belirtmesi karşısında, oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve üzerine atılı suçu işlediği, sanığın yukarıda belirtildiği şekilde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu da gözetilerek sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8452, Karar No: 2023/5214, Tarih: 07.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8452 E.  ,  2023/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/383 E., 2023/123 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/235 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

B. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/235 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.10.2022 tarihli ve 2021/1264 Esas, 2022/10788 Karar sayılı kararı ile;

"Sanıkların birlikte ikamet ettikleri adreste satmak amacıyla eroin paketlediklerinin ihbarı alınması üzerine söz konusu evde yapılan aramada; sanıkların eroini paketlerken görüldükleri, paketlemede kullanılan ve eroin bulaşığı bulunan 32 adet kağıt parçası, makas ve yemek tabağı ile net 1,348 gram eroin içeren 3,39 gram uyuşturucu madde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işledikleri sabit olduğu halde, mahkûmiyetleri yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" fiilinden dava açıldığı, suçun niteliğini belirleme yetkisi ve görevinin mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, tek olan fiil nitelik yönünden ikiye bölünerek sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan "beraat" ve "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan "suç duyurusunda bulunulmasına" karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.