muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6794, Karar No: 2022/1412, Tarih: 10.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6794 E.  ,  2022/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2 maddelerindeki iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 09/05/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1330, Karar No: 2022/4882, Tarih: 24.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1330 E.  ,  2022/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Orman Sınırı Dışına Çıkarma

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 10.11.2021 tarihli ve 2021/9584 Esas, 2021/11129 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İli Soma İlçesi Büyükgüney mahallesi, 824 sayılı parselin davacılar adına yapılan kadastro tespitine Orman Yönetimince yapılan itiraz sonrasında Soma Kadastro Mahkemesinin 1982/184 Esas,1994/32 Karar sayılı ilâmı ile parselin 46.069,00 m2'lik kısmının orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiş, taşınmaz 987 sayılı parsel olarak tapuya tescil edilmiştir.

Davacı vekili Kadastro Mahkemesine hitaben yazdığı 05.09.2011 tarihli dilekçe ile taşınmazın bir bütün olarak davacılara ait iken, bir kısmının mahkeme kararı ile hatalı olarak orman yapıldığını, yörede yapılan 2/B çalışmalarında da bu hatanın devam ettirildiğini ve taşınmazın orman sınırları içerisinde bırakıldığını belirterek taşınmazda 2/B uygulaması yapılmasınına karar verilmesini talep etmiştir.

Bergama Kadastro Mahkemesince, Soma İlçesi, Büyükgüney köyü (mahallesi) 987 parsel sayılı orman parseline yönelik, 6 aylık askı ilânı süresi süresinden sonra açılan, 2/B kullanım kadastrosuna itiraz mahiyetindeki dava yönünden mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Soma Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Soma 1. Asliye Hukuk Mahkemesince ise davanın yalnızca 2/B madde uygulamasına ilişkin komisyon çalışmasına itiraza ilişkin olduğu, tapu iptali ve tescil iddiasının bulunmadığı, nitelik kaybı nedeniyle 2/B madde uygulaması çalışmalarına dava konusu taşınmazın dahil edilip edilmeyeceği konusunda karar verme görevinin kadastro mahkemesinde olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiş, davacılar vekili tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2015/9546 Esas, 2016/5495 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamında özetle; ''6831 sayılı Orman Kanunu'nun 11. maddesinde yer alan ilân süresi geçtikten sonra dava açılmayan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleşeceği, temyize konu davanın, orman kadastrosunun 22.02.2011 tarihinde 6 aylık süre ile ilâna çıkarılmış olup davanın bu sürenin bitmesinden sonra 05.09.2011 tarihinde açıldığı, buna göre davaya bakma görevinin genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu açıklanarak, görev konusun kamu düzeniyle ilgili olup, yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulması'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, kesinleşen orman sınırları içinde kalan taşınmazın nitelik kaybı nedeniyle 2/B madde uygulaması sonucu orman rejimi dışına çıkartma ya da çıkartmama konusunun orman kadastro komisyonlarına verilmiş bir yetki olduğu, hangi nedenle olursa olsun orman rejimi dışına çıkartma konusunda Orman Yönetimini zorlayıcı nitelikte bir dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacılar vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizin 10.11.2021 gün ve 2021/9584 Esas, 2021/11129 sayılı ilamı ile onanmıştır. Davacılar vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 123,60 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 44,70 TL’nin karar düzeltme isteyen davacılardan alınmasına, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1731, Karar No: 2013/3519, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1731 E.  ,  2013/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davalı tarafından 03.12.2012 tarihli dilekçe ile [...Hâkimin, davacıyı koruduğunu konuşma ve davaranışları ile belli ettiğini, savunmalarını sınırladığını, mazeret dilekçesini havale ettirmek için gittiğinde "madem hastasın buraya nasıl geldin, bir dilekçe yaz dava konusu yerde kiracı olarak bulunduğunu boş bir kağıda imza atarak kabul et" şeklinde sözler sarf ettiğinden tarafsızlığını yitirdiği...] gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim Hasan Ateş (34764)'in, talebin reddinin gerektiği yönündeki görüşü üzerine talebi inceleyen merci tarafından, "...Hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebebin bulunduğuna ilişkin delil ve açık emare sunulmadığı..." gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ilişkin verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14394, Karar No: 2020/723, Tarih: 22.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/14394 E.  ,  2020/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın... Konut Yapı Kooperatifinde sigortalı işçi olarak çalıştığı, görevi gereği üyelerden topladığı aidatları, kooperatif yönetim kurulu başkanı katılan ...'a teslim etmek yada kooperatifin banka hesabına yatırmakla sorumlu olduğu, suç tarihinde sanığın üyelerden toplamış olduğu 39,421 TL tutarındaki aidatı kooperatife teslim etmeyip yedinde alıkoyarak kayıplara karıştığının iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup,sanığın katılanın yetkilisi olduğu kooperatifte işçi olarak çalışmış olması nedeniyle; 1163 sayılı yasanın 62/son. Maddesinde: ‘’Yönetim Kurulu üyeleri ve kooperatif memurları, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunların suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle kooperatifin para ve malları bilanço, tutanak, rapor ve başka evrak, defter ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılır.’’ hükmünde belirtilen görevlilerden olması karşısında bu hususta görev yönünden bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediği mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2183, Karar No: 2019/6113, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2183 E.  ,  2019/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, yabancı para cinsi üzerinden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile dövizin efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrildiğinde temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL kapsamında kaldığından davalıların temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6965, Karar No: 2024/1678, Tarih: 04.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2019/6965 E.  ,  2024/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/613 E., 2016/380 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 51 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosya kapsamından; 25.04.2015 günü saat 02:00 sıralarında Toki mevkiinde rutin devriye görevi ifa edildiği sırada şehir merkezi istikametine doğru seyir halinde olan...ve... plaka sayılı araçlardan... plakalı aracın gideceği yeri tam olarak kestiremediğinin fark edilmesi üzerine takip edilerek durdurulduğu, bu sırada takip halinde olan diğer araçtan inen sanık ... ile hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...’in gelerek diğer temyiz dışı beraat eden sanıklar ...,......ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ... ile birlikte olduklarını belirttikleri, Yozgat Sulh Ceza Mahkemesinin 2015/375 Değişik İş sayılı önleme arama kararına istinaden... plaka sayılı araçta yapılan kontrolde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...’un oturduğu koltuğun önünde bulunan paspas üzerinde siyah poşet içerisinde çeşitli ebatlarda tarihi eşya olarak değerlendirilen 14 adet madeni eşyanın ve aracın bagaj kısmında 2 adet dedektörün bulunduğu, dedektörlerin temyiz dışı sanıklar Mahmut ve İsmet’e ait olduğu, sanık ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...’in seyir halinde olduğu...plaka sayılı araçta yapılan kontrolde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ancak araca yakın bir yerde kaldırım üzerinde çöp poşetlerinin kenarında tarihi olduğu değerlendirilen iki ucu mantar şeklinde yaklaşık olarak 4-5 cm büyüklüğünde eşyanın ele geçirildiği, Yozgat Müze Müdürlüğünün 25.04.2015 tarihli raporuna göre 13 adet sikke, 1 adet yüzük ve 1 adet objenin 2863 sayılı yasa kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olduğu, yurt içinde ve yurt dışında alımı satımı yasak olduğunun belirtildiği, anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek olay günü temyiz dışı beraat eden sanık İzzeddin’in kendisini arayarak Yozgat'a uğrayacaklarını belirtmesi üzerine abisi olan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ... ile birlikte onları karşılamaya gittiklerini, lokantaya giderken kontrol noktasında araçlarının durdurulması üzerine abisiyle yanlarına gittiklerini, diğer araçta bulunan temyiz dışı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'un üzerinde çıkan madeni paralardan bilgisinin olmadığını, kendilerine ait araca yakın bir yerde bulunan objeden bilgisinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk derece mahkemesince hükme esas alınan ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olan objenin sanık ... ile sanığın abisi olan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık ...'in aracına yakın mesafede bulunmuş olmasının tek başına sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi için yeterli olmayacağı, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanık ...'un diğer araçta oturduğu koltukta ele geçirilen ve kendisine ait olduğunu beyan ettiği 13 adet sikke ile 1 adet yüzüğün de sanıkla ilgisi olduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir delilin bulunmadığı, sanık aşamalardaki savunmasında araçlarına yakın mesafede bulunan objeye dair bilgisinin olmadığını belirttiği, obje üzerinde parmak izi araştırması yapılmadığı, sanık tarafından objenin bırakıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir delil de bulunmadığı, bir an için bulunan objenin sanık tarafından olay yerine bırakıldığı kabul edilse dahi eylemin kültür varlığı ticaretine aykırılık suçu olarak nitelendirilemeyeceği nitekim 2863 sayılı Kanun'un 67/2 maddesinde düzenlenen "kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunun" oluşması için gerekli, bildirimi yapılmamış kültür varlığının ticaret kastı ile “satışa arz edilmesi”, “satılması”, “verilmesi”, “satın alınması” ve “kabul edilmesi” gerektiği, dosya kapsamından savunmasının aksine yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile mahkûmiyetine dair hüküm tesisi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

1-Dava konusu eserler üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, Yozgat Müze Müdürlüğünde görevli arkeologlar tarafından hazırlanan rapor hükme esas alınarak sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesisi,

2- Sanık hakkında hükmolunan “1 yıl 8 ay” hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 49/2. maddesi gereği uzun süreli hapis cezası olduğu gözetilmeksizin, ertelenen hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle 53/4. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2263, Karar No: 2019/115, Tarih: 08.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/2263 E.  ,  2019/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yol ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalı işverence, dosyaya istifa dilekçesi ile ibraname sunulmuş olup, Mahkemece söz konusu belgelere ne sebeple itibar edilmediği bakımından bir gerekçe açıklanmaması, gerek Anayasa’nın 141. maddesine, gerekse de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesine aykırıdır. Anılan sebeple, öncelikle istifa dilekçesi ve ibranameye karşı davacı taraftan diyecekleri sorulmalı, gerekirse tanık beyanlarına yeniden başvurulmalı ve istifa dilekçesi ile ibraname bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

3-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının yaz döneminde 07:00-18:00 saatleri arasında (birbuçuk saat ara dinlenme ile) çalıştığı ve haftalık oniki saat fazla çalışma yaptığı; kış döneminde ise 07:00-17:00 saatleri arasında (bir saat ara dinlenme ile) çalıştığı ve haftalık dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Ne var ki, çalışma saatleri bakımından, davacı tanıklarının beyanları arasında farklılık bulunmaktadır. Dinlenen davacı tanığı ..., çalışma saatlerinin 07:00-17:00 arasında olduğunu; davacı tanığı ... ise çalışma saatlerinin 07:00-18:00 arasında olduğunu ifade etmiştir. Diğer taraftan, davacı tanığı ...’ın da işverene karşı dava açması sebebiyle husumetli olduğu; davasında (... 19. İş Mahkemesi’nin 2013/1362 esas, 2015/358 karar sayılı dava dosyasında) çalışma saatlerinin 07:00-17:00 arasında olduğu kabul edilerek, haftalık dokuz saat üzerinden fazla çalışma ücreti alacağının hesaplandığı ve verilen kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır. Tüm bu yönler dikkate alındığında, eldeki davada da, haftalık dokuz saat üzerinden fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması dosya kapsamına uygun düşecektir. Anılan sebeple, haftalık dokuz saat üzerinden fazla çalışma hesaplanmalı, şimdiki gibi indirim de uygulanarak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10045, Karar No: 2006/10390, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10045 E.  ,  2006/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçelerinde kamulaştırma bedelinin artırılması ve indirilmesi ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece bedel indirim davasının reddi, bedel artırım davasının kısmen kabulü yolunda karar verilmiş, hüküm davacı(k.davalı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalı (Karşı Davacı) vekili dava dilekçesinde taşın- mazın üzerindeki ağaçlar için 4.893.000.000 TL. artırım istemiş olmasına karşın, hükme esas alınan ek raporda HUMK'nun 74. maddesine aykırı biçimde istem aşılarak ağaç değeri yönünden fazla bedel takdir edildiğinin gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.