muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16727, Karar No: 2018/166, Tarih: 10.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/16727 E.  ,  2018/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosyanın eksiklerinin ikmali için mahalline geri çevrilmesine karar verildiği ikmalden sonra yeniden gönderilen dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 1275 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 171,36 m2'lik bir kargir bina bulunduğunu, bu binanın vekil edeni tarafından 1980 tarihinde yaptırıldığını belirterek bodrum ve konut olarak kullanılan binanın vekil edenine aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, taşınmazın 26/02/1964 tarihinde ahşap ev niteliği ile tapuya kayıtlı olduğunu, evin muris Mustafa Yeşil tarafından yapıldığını, davacının evin yapımında hiçbir emek ve katkısının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1275 nolu parsel üzerindeki tek katlı kargir bina ve tek katlı basit yapının mülkiyetinin davacı adına tespitine karar verilmiş; hüküm, duruşma istemli olarak davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur(4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer(TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır(TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosya içeriğine, toplanan delillere ve tanık beyanlarına göre, dava konusu 1275 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı kargir bina ve tek katlı basit yapının davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece anılan muhdesatların davacıtarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatların mülkiyetinin aidiyetine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları bu yönden yerinde olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmekteyse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aşağıdaki şekilde hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. m. 438/7).

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları bu yönden yerinde olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmekteyse de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aşağıdaki şekilde hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir (HUMK. m. 438/7).

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün 1. fıkrasındaki “….mülkiyetinin davacı adına tespitine…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine..” sözlerinin yazılmasına; hükmün düzeltilmiş bu şekliyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca ONANMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen sebeple reddine, HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2578, Karar No: 2010/5946, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2578 E.  ,  2010/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce kapama kavaklık, kayısı, elma, armut ve ayva bahçesinin veri listesinin de getirtilmesi için geri çevrilmişse de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu sebeple; 2006 yılı itibarıyla sulu şartlarda, kapama kavaklık, kayısı, elma, armut ve ayva bahçesinin dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9224, Karar No: 2016/7703, Tarih: 10.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/9224 E.  ,  2016/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, eziyet

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve eziyet suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 07.04.2015 tarihli raporda, mağdurun ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun belirtilmesi, mahkemece mağdurun psikolojik durumu nedeniyle beyanının alınmasından vazgeçilmesi ve başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, mağdurun vasisinin olup olmadığının araştırılması, olması halinde vasilik kararının dosya içerisine alınması ile vasiye gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, vasisinin olmadığının anlaşılması durumunda mağdura 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405, 407. maddeleri uyarınca vasi tayin ettirilerek temyiz hakkı bulunduğundan, gerekçeli kararın atanacak vasiye tebliğ edilerek tebellüğ belgesiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükümlerin vasi tarafından temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26903, Karar No: 2012/12389, Tarih: 12.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/26903 E.  ,  2012/12389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21355, Karar No: 2011/2214, Tarih: 21.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21355 E.  ,  2011/2214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.033 TL için yapılan ilamsız icra takibine vaki haksız itirazın iptaline takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalıya fatura toplamı olan 18 493,30 TL.ye satıp teslim ettiği fide bedelinden 5 033,00 TL'lik kısmın ödemediği ileri sürülerek icra takibine vaki haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesi istenilmiştir.

Davalı, satın aldığı fide bedelini tamamen ödediğini, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline, % 40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının iddiası, fatura bedelinden bakiye 5033,00 TL'nin ödenmediğine ilişkin olup, davalı iddiayı reddederek tüm bedeli ödediğini savunmuştur. BK. 182/2 maddesi hükmü gereği asıl olan, tarafların borçlarını aynı anda ifa etmeleridir. Bu madde hükmüne göre fidelerin teslim edildiği anda bedelinin de ödendiğinin kabulü gerekir. Satımın peşin olmadığını ve bakiye alacak bulunduğunu davacı yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Davacı bu iddiasını ispat için dosyaya ibraz ettiği faturalara dayanmış ise de fatura tek taraflı ve davacı tarafından düzenlenmesi her zaman mümkün olan bir belge olmakla ve ayrıca davalıya tebliğ edildiği de iddia ve ispat edilmediğinden, davacının iddiasını ispat için tek başına yeterli olmadığı gibi, davalı tacir olmadığından davacının defter ve kayıtları da davalı aleyhine delil teşkil etmez.

Dosyadaki delilere göre, davacının iddiasını ispat ettiği ve bakiye 5 033,00 TL alacağı bulunduğu söylenemez. Ne varki davacının dava dilekçesinde ve sair yasal deliller demek suretiyle yemin deliline dayandığı anlaşıldığından, mahkemece davacıya, davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bundan ayrı olarak ta, taraflar tacir olmadığı gibi aralarında faiz oranının %27 olacağına ilişkin bir sözleşme bulunmamaktadır. Bu nedenle icra takibi ile talep edilebilecek faiz oranı ancak yasal faiz oranı olup mahkemece fazla istemin reddine karar verilmesi gerekirken takibin aynen devamına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/850, Karar No: 2021/1, Tarih: 02.02.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2019/850 E.  ,  2021/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 9. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

EK KARAR : 16/10/2019 Bakanlığı vekili Av. Melahat Alaftan

İHBAR OLUNAN : ...

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Hukuk Dairesince davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 16.10.2019 tarihli ve 2019/1 E., 2019/1 K. sayılı ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

3. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

4. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle, dava ve temyiz dilekçeleri birlikte değerlendirildiğinde 10.000,00TL manevi tazminatın tahsilinin istenmesi ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi karşısında, davacı tarafından temyize konu edilen kararın miktar itibari ile temyizi kabil nitelikte olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

5. Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar vardır.

6. Bölge Adliye Mahkemeleri 20 Temmuz 2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 6100 sayılı HMK’nın istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

7. 6100 sayılı HMK’nın istinaf yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 341. maddesi;

“(1) İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir.

(2) Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen mal varlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.). Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir…” düzenlemesini içermektedir.

8. İlk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 3.000 (yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2019 yılı için 4.400) Türk Lirasını geçmeyen mal varlığına ilişkin davalardaki kararlar kesindir. Kesinlik sınırı bakımından manevi tazminat istemleri için bir istisna getirilmiş ve miktarı ne olursa olsun manevi tazminata ilişkin kararlara karşı istinaf yoluna başvurunun mümkün olduğu belirtilmiştir.

9. Aynı Kanunun temyiz edilemeyen kararları düzenleyen 362. maddesinde;

“(1) Bölge adliye mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz:

a) Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar…” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/30344, Karar No: 2014/12085, Tarih: 30.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30344 E.  ,  2014/12085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan elma ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle değerlendirme tarihi olan 2013 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, hasat döneminde elmanın taşınmaz başında hasat zamanı toptan ortalama kg. satış fiyatı ve üretim masrafları ... İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2)Kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmazda dava tarihi olan 2013 yılı itibariyle ürün maliyetleri bildirilirken ilaçlama masrafları belirtilmediğinden bu husus ... İl Tarım Müdürlüğünden araştırıldıktan,

3)Kamulaştırma güzergahının net olarak değerlendirilmesi amacıyla kamulaştırma alanlarının gösterildiği paftalar ilgili idareden getirtildikten,

4)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmazın ilçenin merkezi yerleri (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) ile şehrin önemli ticari merkezlerine, ana cadde ve bulvarlara olan mesafeleri fen bilirkişiye işaret ettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1989, Karar No: 2013/241, Tarih: 09.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1989 E.  ,  2013/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Beraatlerine

I-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan "eski hale getirme koşullarının da oluşmadığı ayrıca temyiz süresinin de geçmiş olduğu anlaşıldığından, talebin reddine" ilişkin 01.07.2011 gün ve 2007/759 esas, 2011/503 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 22.06.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen, eski hale getirme talebi ve buna bağlı olarak yasal süresinden sonra vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan vekilinin sanıklar hakkında verilen “beraat” kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2007 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, dava konusu yapılmayan 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarında da yazılı şekilde beraat kararı verilmiş ise de 2005 ve 2006 takvim yılları için verilen hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan 2004 yılı için verilen hükme hasren temyizin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak’ suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen ‘2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak’ suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının,

suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.