muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/41695, Karar No: 2024/259, Tarih: 10.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/41695 E.  ,  2024/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3547 E., 2019/1278 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2017/742 Esas, 2018/571 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) bendinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmasız yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan sanığın, 5237 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.11.2021 tarihli ve 2019/87306 sayılı, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda delil takdirine girilmek suretiyle beraat kararı verilmesi gerekçesiyle hükmün bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; unsurları itibariyle oluşan suçtan verilen beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, 2014 takvim yılına ait defter ve belgelerini 28.04.2014 tarihinde yapılan usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmemek suretiyle yüklenen suçu işlediğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

2. Sanığın, şirkette çaycı olarak çalıştığına ilişkin savunması, vergi inceleme ve suç raporları, mütalaa, tebligatlar, belge basım bilgileri, iş yeri kayıtları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, 2014 takvim yılına ait defter ve belgelerini 28.04.2014 tarihinde yapılan usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmemek suretiyle yüklenen suçu işlediğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

2. Sanığın, şirkette çaycı olarak çalıştığına ilişkin savunması, vergi inceleme ve suç raporları, mütalaa, tebligatlar, belge basım bilgileri, iş yeri kayıtları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile istem yazısının 28.04.2017 tarihinde sanığın eşine usulüne uygun tebliğ edildiği, 15.05.2017 tarihine kadar defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilebileceği ancak sanığın yasal süre bitmeden 09.05.2017 tarihinde cezaevine alındığı, 30.01.2018 tarihinde tahliye olduğu, kast unsuru oluşmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 2014 takvim yılına ait defter , kayıt ve belgeleri usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmeyerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılması gerekmeden düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve sanığın kendisine tanınan yasal süre dolmadan cezaevine alınmış ve ... kalamamış olması nedeniyle hakkındaki atılı suçun kast unsuru itibariyle oluşmayacağı kabul edilerek duruşma açılmaksızın beraat kararı verilmiş ise de; sanığın ilk derece mahkemesindeki, kendisinin mükellef şirketin yetkilisi görünmesine rağmen aslında bu şirkette çaycı olarak çalıştığı, diğer işlerle şirketi fiilen işleten şahısların ilgilendiği dolayısı ile ilgili defter ve belgeleri ibraz edemeyeceği yönündeki savunması nazara alındığında, sanığın savunmasında ileri sürdüğü hususların mücbir sebep olarak kabul edilip edilemeyeceği, saklama ve ibraz hükümlülüğünü ortadan kaldırıp kaldırmayacağının 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak ve taraflarda çağrılarak delillerin değerlendirilmesi ile sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6174, Karar No: 2012/5309, Tarih: 08.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6174 E.  ,  2012/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5841, Karar No: 2021/11702, Tarih: 08.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5841 E.  ,  2021/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

1-Hüküm tarihinde Maltepe Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’e duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 29/06/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden ve başka dosya için alınmış onaysız fotokopiden ibaret olan sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1632, Karar No: 2021/6781, Tarih: 12.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1632 E.  ,  2021/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanmak suçundan şüpheli Onur Kunduracı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/10/2020 tarihli ve 2020/118946 soruşturma, 2020/43034 esas, 2020/3241 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin iadesine dair Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2020 tarihli ve 2020/1237 esas sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2020 tarihli ve 2020/812 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 250/2. maddesinde yer alan, “Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.” şeklindeki, aynı maddenin 3. fıkrasında yer alan, “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.” şeklindeki, aynı maddenin 9. fıkrasında yer alan, “ Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Mazaretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır.” şeklindeki, anılan maddenin 14. fıkrasında yer alan, "Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir.” şeklindeki, keza Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 8. maddesindeki ''Cumhuriyet savcısı seri muhakeme usulüne tabi bir suçun işlendiği izlenimi veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Soruşturma konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması Cumhuriyet savcısının maddi gerçeği araştırma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz'' ve anılan Yönetmeliğin 14. maddesindeki "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." ve aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesindeki "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Her ne kadar Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2020 tarihli kararı ile “talepnamenin eksikliklerinin tamamlanması amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karşı itiraz usulüne ilişkin olarak mevzuatta bir düzenleme bulunmamakla, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığı.." gerekçesi ile talepnamenin iadesi kararına karşı Cumhuriyet savcısının itirazının reddine karar verilmiş ise de;

Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2020 tarihli ve 2020/1237 esas sayılı talepname iade kararında, sanık hakkında 6 ay hapis cezası verildiği, hapis cezasının hangi sebeple seçenek yaptırımlara çevrilmediği hususu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50 ve 51. maddelerinin uygulanmama nedeninin anlaşılamadığı gerekçesinin bulunduğu, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27/10/2020 tarihli ve 2020/118946 soruşturma, 2020/43034 esas, 2020/3241 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamede şüphelinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2. maddesi kapsamındaki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği, sabıkalı olması nedeniyle bir daha suç işlemeyeceğine kanaat getirilmediği, 01/03/2020 ile 14/05/2020 tarihleri arasında aynı suçu üç kez işlemesi nedeniyle belirlenen hapis cezasının seçimlik yaptırımlara çevrilmediği, yasal şartlar oluşmadığından erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmadığının yer aldığı anlaşılmakla, bu haliyle değerlendirildiğinde Cumhuriyet savcısının takdir yetkisinde olan bir durumun talepname düzenlenmesinin iade sebepleri arasında sayılmadığı gözetilmeden, talepnamenin iadesine yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle; 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 29/12/2020 gün ve 94660652-105-06-18805-2020-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve evrak tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2020 tarihli ve 2020/812 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3863, Karar No: 2016/5917, Tarih: 30.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3863 E.  ,  2016/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada Bodrum Sulh Hukuk ve İstanbul 3. Sulh Hukuk ile Suşehri Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirasın reddi istemine ilişkindir.

Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakanın, nüfus kayıtlarına göre vefat etmeden önce "...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakanın, kolluk araştırmasına göre nüfus kayıtlarında gözüken "..." adresinde ikamet etmediği, vefat etmeden önce yurtdışında bulunduğu, nüfusa kayıtlı olduğu yerin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Suşehri Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise miras bırakanın nüfus kayıtlarına göre vefat etmeden önceki adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava, murisin ölümü ile açılan mirasın kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespitine yönelik “Mirasın reddi” davasıdır. (TMK'nın 605. maddesi) Bu dava, miras bırakanın ölmeden önceki son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesinde görülecektir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanununun 41. madedesinde "(1) Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür." şeklinde hüküm mevcuttur.

Buna göre murisin adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre Türkiye'deki son yerleşim yerinin "..." olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/05/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8957, Karar No: 2024/2886, Tarih: 25.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8957 E.  ,  2024/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/379 E., 2023/394 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/345 Esas, 2022/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/379 Esas, 2023/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, eksik araştırmaya, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, suç vasıflarına, ceza miktarının fazla oluşuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sübuta, eksik araştırmaya, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, suç vasıflarına, ceza miktarının fazla oluşuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 20.06.2002 günü saat 21.30 sıralarında Tozkoparan mahallesi Hz. Ömer Camii yanında kavga olduğunun bildirilmesi üzerine bahse konu yere kolluk ekiplerince gidildiği, gidilen ikametin kapısının kilitli olduğu, evin arka cephesinde bulunan katılan ... Gökçe'nin oturmuş ağlar vaziyette eşinin evin içerisinde bıçaklanmış olduğunu beyan ettiği, ikametin kapısının dışarıdan kilitli ve anahtarın kilit içinde kırılmış şekilde durması sebebiyle kapının çilingir marifetiyle açıldığı, kapı kilit takımı içerisinden eve ait olan 1 adet kırık anahtar parçası çıkartıldığı ve muhafaza altına alındığı, emniyet görevlileri tarafından içeri girildiğinde evin mutfağı içerisinde maktul ...'nun baş kısmı mutfak kapısı tarafında, ayakları mutfak penceresi tarafında sırt üstü yatar vaziyette olduğu, üzerinde bulunan tişörtün göbeğinden göğüslerinin üzerine doğru açılmış ve boğazına kadar çekilmiş olduğu, göğsünün orta kısmında bıçak yarasının bulunduğu, saçlarının yüzünü kapatır bir şekilde görüldüğü, Olay Yeri İnceleme ekiplerince yapılan incelemede maktulün anüsüne saplanmış 1 adet meyve bıçağı olduğunun tespit edildiği, olayın gerçekleştiği evin oturma odası, yatak odası, mutfak odalarının elektrik prizlerinin sökülmüş olduğu, oturma odasının giriş kapısı önünde bulunan çek yat üzerinde 1 adet üzeri kanlı ekmek bıçağı olduğunun tespit edildiği, olayın gerçekleştiği oda içerisinde sehpa üzerinde kül tablası ve içerisinde üç adet izmarit olduğu, maktulün sağ ve sol elinin parmak aralarından kıl parçaları alındığı, oturma odası içerisinde televizyon üzerinde 1 adet tornavida ve maktulün altından 1 adet çakmak elde edilerek zapt edildiği, evin içerisinde 2 adet kanlı plastik sandalye, kanlı çarşaf ve faile ait olan 1 adet siyah renkli kot pantolon, 1 adet kanlı tişört elde edilerek zapt edildiği, zapt edilen eşyalar üzerinde gerekli parmak izi araştırması yapıldığı, cam sigara tablası üzerinden parmak izi tespit edildiği, maktule ait içerisinde Turkcell hat takılı olan bir adet motorola marka cep telefonu, ziynet eşya ve paranın da sanık tarafından alındığının tespit edildiği, 06.09.2002 tarihli ekspertiz raporuna göre, olay yerinden elde edilen deliller üzerinde yapılan DNA analizinde, maktul dışında başka birine ait DNA elde edilemediği, 21.06.2002 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Zaptına göre; maktulün boğazının orta kısımda gırtlak üzerinde 1,5\*05\*4 cm ebatlarında kesi, çene altının sağ tarafında 2 cm uzunluğunda 05 cm genişliğinde 2 cm derinliğinde kesi bulunduğu, çene altının sağ tarafında 1 cm uzunluğunda 05 cm genişliğinde 2 cm