muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16713, Karar No: 2015/6638, Tarih: 19.10.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/16713 E.  ,  2015/6638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- ... hakkında; TCK'nın 188/3-son, 62, 52, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- ... hakkında; TCK'nın 188/3-4, 62, 52, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar müdafilerinin duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

UYAP sisteminden alınan ve dosyaya konulan nüfus kayıt örneğinden, suç konusu uyuşturucu maddeyi satın alan...'nın suç tarihi itibariyle 15-18 yaş aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “uyuşturucu maddenin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına Uygundur. M. D.

Yazı işl. Md.
Yargıtay — Esas No: 2011/441, Karar No: 2011/163, Tarih: 08.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/441 E.  ,  2011/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda, çocuğun basit cinsel istismarı ile beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.01.2010 gün ve 2008/370 Esas, 2010/3 Karar sayılı beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurlardan ...'nin olay günü ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesinde 28.08.2008 tarihli yapılan muayenesinde anüs kenarında saat 7 hizasında cilde uzanan 1 cm. uzunluğunda aktif kanamalı akut fissur de tesbit edildiğinden, yeniden rapor aldırılması yönünde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazının reddiyle beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 08.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/7112, Karar No: 2010/706, Tarih: 16.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7112 E.  ,  2010/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 09.02.2010 günü belirlenen saatte temyiz eden ... Türkiye Petrol Rafinerleri A.Ş. vekili Av.... ve aleyhine temyiz istenilen ... vekili Av.... geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Tetkik Hakiminin raporu okundu. Dosyadaki belgeler incelendi. Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Asıl ve birleşen dava haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmış ve bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmuş olmasına, mahkemece asıl davada tazminine karar verilen bina hasarı ve birleşen davada hükmedilen kira kaybı yönünden bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’nün aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı ... Müdürlüğünün birleşen davada bina değer kaybı yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Önceki bozma kararında açıkça belirtildiği üzere binada meydana gelen değer kaybına hükmedilebilmesi için değer kaybının kalıcı nitelikte olması zorunludur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporu ve dosya içerisine getirtilen belgelerden, binadaki değer kaybının patlama nedeniyle yörede meydana gelen geçici sebeplerden açık bir anlatımla psikolojik nedenlerden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nitelikteki değer kayıpları ileride tazmin ve telafi imkanı bulunduğundan kalıcı değer kaybı olarak nitelendirilemez.

Hal böyle olunca; mahkemece birleşen davadaki bina değer kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek bu istem kaleminin de kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz, davalı ...’nün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına takdir ve tespit olunan 750,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak adı geçen davalı tarafa verilmesine, peşin ödenen 757,80 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı tarafa iadesine, 16.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1984, Karar No: 2021/2938, Tarih: 31.05.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1984 E.  ,  2021/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS - BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis, taşınmaz bedelinin tahsili davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-2 maddesi uyarınca, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma isteği değerden reddedilip dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis, olmadığı takdirde taşınmaz bedellerinin tahsili isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...'un 626 parsel sayılı taşınmazdaki 33 numaralı bağımsız bölüm ile 13 parsel sayılı taşınmazdaki 15 numaralı bağımsız bölümünü satış göstermek suretiyle torunu olan davalı ...'e devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tenkise, olmadığı takdirde taşınmaz bedellerinin miras payı oranında tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının yapılan temliklerden haberdar olduğunu, mirasbırakanın taşınmazlarını mirasçılarına paylaştırdığını, dava konusu 13 parsel sayılı taşınmazdaki bağımsız bölümlerden bir kısmını dava dışı çocukları ... ile davacı ...'ye devrettiğini, babası olan ...'in mirasbırakan ile arasındaki problemler nedeniyle ...'e devredilecek paya istinaden 15 numaralı bağımsız bölümün kendisine temlik edildiğini, yine mirasbırakanın dava dışı 335 ve 336 parsel sayılı taşınmazları ile 1369 ada 1 parsel sayılı taşınmazlardaki bağımsız bölümlerini de çocuklarına paylaştırdığını, çok sayıda taşınmazı ve başkaca malvarlığı bulunduğunu, temliklerde mal kaçırma amacı olmadığını, tenkis isteği bakımından hakdüşürücü sürenin geçtiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazların mal kaçırma amacıyla temlik edildiği iddiasının ispatlanamadığı, mirasbırakan tarafından hak dengesi gözetilerek taksim yapıldığı, tenkis isteği bakımından ise; 15 numaralı bağımsız bölüm yönünden, 1 yıllık hakdüşürücü sürenin geçtiği, 33 numaralı bağımsız bölüm yönünden, taşınmazın saklı payı ihlal etme isteğiyle devredildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-2 maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, denkleştirmenin kabul edilebilmesi için tüm mirasçılara taşınmaz temlik edilmesi yada hak, para vs. verilmesi ve kendisine taşınmaz devredilen kimsenin mirasçı olmasının zorunlu olduğu, davalı ...'in babası aynı zamanda mirasbırakanın oğlu olan ...'in halen hayatta olup davalının mirasçı olamayacağı, bu nedenle de denkleştirme savunmasına itibar edilemeyeceği, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1929 doğumlu mirasbırakan ...'un 12.07.2010 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davacı kızı ... ile dava dışı çocukları ... ve ...'in kaldıkları; davalı ...'in ise mirasbırakanın dava dışı oğlu ...'in oğlu olduğu, mirasbırakan ...'in çekişme konusu, 33 numaralı bağımsız bölümünü 16.12.2004 tarihinde; 13 parsel sayılı taşınmazdaki 1120/1600 olan payından 110/1600 payını, intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini, 26.01.1990 tarihinde davalı torunu ...'e satış suretiyle temlik ettiği, anılan parselde kat mülkiyeti kurulması üzerine dava konusu 15 numaralı bağımsız bölümün davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlendiği üzere "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." Yine 6100 sayılı HMK'nun 190/1. maddesi gereğince "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Bu anlamda temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat yükü davacıdadır.

Somut olaya gelince; davacı tanık deliline dayanmamış, tüm çocuklarına taşınmaz devreden mirasbırakan tarafından davalıya yapılan temliklerin muvazaalı olduğuna ilişkin olgular ortaya konulamamıştır. Mirasbırakanın başka malvarlıklarının da bulunduğu gözetildiğinde temlikin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken genel ispat kuralları gözardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Somut olaya gelince; davacı tanık deliline dayanmamış, tüm çocuklarına taşınmaz devreden mirasbırakan tarafından davalıya yapılan temliklerin muvazaalı olduğuna ilişkin olgular ortaya konulamamıştır. Mirasbırakanın başka malvarlıklarının da bulunduğu gözetildiğinde temlikin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken genel ispat kuralları gözardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8219, Karar No: 2016/13042, Tarih: 28.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/8219 E.  ,  2016/13042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/1, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 22/3, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapsine ilişkin hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19/12/2012 gün ve 2012/5568-2012/27725 sayılı ilamı ile;

“Olay günü komşu olan ölen ve sanığın ikamet ettikleri kendi evlerinin bahçelerinde ayrı ayrı içki aldıkları sırada çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanığın eline aldığı bir çay tabağı büyüklüğündeki taş parçasını ölene vurması üzerine, kalp hastası olan ölenin kısa süre sonra fenalaşıp, yaşadığı üzüntü nedeniyle geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybettiği olayda, Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulu tarafından 11/01/2008 tarihinde düzenlenen raporda, kişinin ölümünün kendisinde mevcut kronik kalp damar hastalığının, karıştığı olayın efor ve stresi ile aktif hale geçmesine bağlı dolaşım, solunum durmasından ileri geldiğinin belirtildiği, her ne kadar ölenin vücudunda otopsi sırasında tespit edilen lezyonların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede olduğu belirtilmiş ise de, sanığın eylemi ile birlikte ölüm sonucunun gerçekleşmiş olması ve sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nın 86/3-e maddesinde belirtilen, fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli silah niteliğindeki taş parçası ile gerçekleştirmiş olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 87/1-4 maddesindeki suçu oluşturacağı ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken, suçun vasfında yanılgıya düşüldüğünden hükmün bozulmasına” ilişkin karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 04/04/2013 gün ve 235068 sayı ile;

“Sanık ile maktul arasında çıkan tartışma sırasında, sanığın eline aldığı taş ile maktule vurması ve maktulün maruz kaldığı müessir fiilin etkisiyle kendinde mevcut kronik kalp damar hastalığının, olayın travması, efor ve stresi ile akut hale geçmesi sonucu gelişen dolaşım ve solunum durmasından öldüğü, maktuldeki travmatik lezyonların ölüme neden olabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla, sanığın maktuldeki kronik kalp damar hastalığını önceden biliyor olması da dikkate alınarak, maktul yönünden yaralanmanın 86/2. madde kapsamında kalması nedeniyle, sanığın 5237 sayılı TCK. nın 86/2 ve 22/3. maddeleri delaletiyle 85/l. maddesi gereğince bilinçli taksirle öldürme suçundan kurulan hükmün usul ve yasaya uygun olduğundan, onanması” gerektiği, düşüncesiyle itiraz kanun yoluna müracaat edilerek, bozma kararının kaldırılması isteminde bulunulmakla,

CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca inceleme yapan Dairemizce 24/04/2013 gün ve 2013/11514-2013/10895 sayıyla, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 01/03/2016 gün, 2013/12-495, 2016/97 sayılı Kararı ile sanığın kasten yaralama eyleminin TCK'nun 86/2. maddesi kapsamında kaldığından TCK'nun 87/4. maddesi uyarınca uygulama yapılmasında kanunen imkan bulunmadığı, bu nedenle, yerel mahkeme hükmünün, sanığın eyleminin silahla kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasına karar verilmesinin isabetli olmadığı gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verilerek Dairemizin 19/12/2012 günlü bozma kararı kaldırılarak dosya dairemize tevdi edilmekle;

Dairemizce Ceza Genel Kurulunun kararı doğrultusunda sanığın eyleminin TCK'nın 87/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturmayacağı kabul edilerek yapılan incelenmede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilk bendindeki “suç işleme sebep ve saikleri" ile hak yoksunluğuna ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15964, Karar No: 2014/9816, Tarih: 12.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15964 E.  ,  2014/9816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cide Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2010/407-2013/65

Davacı B.. Y.. vekili Avukat F. G.. tarafından, davalı A.. Y.. aleyhine 06/08/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı A.. Y.. tarafından müvekkili B.. Y.. isim ve imzası ile hazırlanan 21/08/2006 tarihli ihbar mektubu ile köy halkından birkaç kişi hakkında orman emvali kestiklerine dair ihbarda bulunulduğunu, ihbar dilekçesinin incelenmesi sonucu, düzenleyenin A.. Y.. olduğunun anlaşıldığını, adına sahte ihbar mektubu düzenlenen davacı B.. Y..'in, öncelikle komşularını şikayet eden konuma düştüğünü, yaşanılan süreç nedeni ile müvekkilinin kişilik haklarının zarara uğratıldığını ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.