muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9695, Karar No: 2013/14124, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/9695 E.  ,  2013/14124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Davaların reddi

Davacıların tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükümler, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında dava türünün Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat yerine 466 sayılı Kanuna göre tazminat olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Davacıların sahibi olduklarını iddia ettikleri 2 adet çekici tır ve bu tırlara ait 2 adet dorseye, 31.03.2008 – 08.01.2009 tarihleri arasında haksız yere el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat davası açtıkları, davaya dayanak teşkil eden Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/66 Esas - 2008/74 Karar sayılı ceza dosyasında, TCK'nın 54/1. maddesine göre iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulunan davacılara 2 adet tırın ve 1 adet dorsenin iade edilmesine, 1 adet dorsenin ise müsaderesine karar verildiği, bu nedenle davacıların el koyma işlemi nedeniyle uğradıkları maddi kayıplarını davalı ... Hazinesinden talep edemeyeceği, bunun yerine davacıların araçlarını kendilerinden habersiz şekilde suçta kullanan kişilerden talep edebilecekleri gözetilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsiz görülmemiştir.

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında davacıların yargılama giderlerinden sorumlu olduğu gözetilerek bu konuda bir karar verilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak, ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24779, Karar No: 2016/7096, Tarih: 02.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24779 E.  ,  2016/7096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya yapılan yardımlardan ilk rücu davasından bakiye kusur farkı ile artışlardan kaynaklanan kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, mahkemenin, dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davada, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince değerlendirme yapmasında bir isabetsizlik yok ise de; Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin, ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların ilk peşin sermaye değerinin bakiye kusuruna isabet eden kısmı hesaplanarak, ilk davada hüküm altına alınmayan bölümünün kabulünün gerekeceği unutulmamalıdır.

Hal böyle olunca, davacı Kurum’un rücu alacağı, sosyal yardım zammı dahil ilk peşin değerli geliri oluşturan 858,12 TL.’nin, anılan Yasa’nın 26. maddesine göre, davalının %90 kusuruna isabet eden 772.31 TL. ile sınırlı olup, ilk davada %10 kusura karşılık kısım talep konusu edilerek karar verildiği dikkate alındığında, davacı Kurum lehine bakiye %80 kusur karşılığı 686,49 TL.’ye hüküm kurulması gerekirken, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilerek, bakiye alacağın kalmadığına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6846, Karar No: 2015/7120, Tarih: 01.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6846 E.  ,  2015/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/11/2013 gününde verilen dilekçe ile hizmet kusuru nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, hizmet kusuru nedeniyle uğranılan maddi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı köy tüzel kişiliğinin kanalizasyon borularının tadilatından sonra kiraz ağaçlarının bulunduğu bahçesine sızan su nedeni ile kiraz ağaçlarının bir kısmının kuruduğunu belirterek uğramış olduğu maddi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ağaçlarında meydana gelen zarara davalının neden olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ...'nın tüzel kişiliğinin 6330 sayılı Kanun kapsamında sona erdiği ve Belediye Başkanlığı'na bağlandığı belirtilerek, karar davalı olarak Salihli Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, davalının yasa ile kendisine verilmiş bulunan görevleri yerine getirdiği sırada zararın oluştuğu iddia edilmiştir. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı, İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır.

Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Hüküm, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33301, Karar No: 2011/14549, Tarih: 07.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33301 E.  ,  2011/14549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 688 ve 689.maddelerinde açıklandığı üzere; bir senedin bono vasfını kazanabilmesi için "bono" veya "emre muharrer senet" kelimelerini, senet türkçeden başka bir dilde yazılmışsa o dilde "bono" karşılığı olan kelimeyi ihtiva etmesi şarttır.

Somut olayda dayanak senet, "muharrer senet" ifadesi yer almakta ise de, "emre" kelimesini içermediğinden bono vasfında değildir. O halde mahkemece, İİK.nun 170/a maddesi uyarınca şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11903, Karar No: 2007/1103, Tarih: 02.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11903 E.  ,  2007/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, iskan ruhsatı alınmış binadan daire satın aldığını, su abone sözleşmesi yapılırken, yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak katılım payı ödenmediği taktirde abone işlemi yapılmayacağı tehdidi ile senet alındığını belirterek davalıya borçlu olmadığının tespiti ile ödemelerinin istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, binanın ve davacının bağımsız bölümünün iskan ruhsatının bulunmadığını, davacının katılım payı ödemesi gerektiğini, husumetin binanın yüklenicisine yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış, davacının katılım payı ödemesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının satın aldığı daire için su abonelik sözleşmesi yapılırken su ve kanalizasyon şebekesi harcamalarına katılım payı için davalıya bonolar verdiği yargılama aşamasında bono bedellerinin ödendiği dosya içeriği ile sabit olduğu gibi bu husus taraflarında kabulündedir.

İmar Kanununun 31. maddesi; inşaatın bitme günü kullanma izninin verildiği tarih olup, kullanma izni verilmeyen yapıların elektrik, su ve kanalizasyon hizmet ve tesislerinden faydalandırılmayacağını , Belediye Gelirleri Kanunun 87 ve 88.maddeleri Belediyelere bağlı müesseseler ve belediyelerce kanalizasyon ve su tesisi yapılması halinde bunlardan faydalanan gayrimenkul sahiplerinin kanalizasyon ve su tesisleri harcamalarına katılma payı ödeyeceğini öngörmüştür.

2006/11903-2007/1103

Bu yasal düzenlemeler doğrultusunda; su ve kanalizasyon bağlantıları yapılmıyan binaya iskan izni verilmesi mümkün olmadığı gibi, su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ödenmeden bu hizmetlerden faydalanmakta mümükün değildir. Ne varki su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payını ödemekle yükümlü kişi, iskan izni almakla yükümlü olan kişidir. Davalı su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ödemeden bu hizmetleri vermeyeceği gibi, Belediye İmar Müdürlüğüde Su ve Kanalizasyon hizmetlerinden faydalanmayan binaya iskan izni veremez.

İskan izni alınmış binadan daire satın alan 3. kişiler yönünden binanın su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının ödendiğine dair karine vardır. Harcamalara katılma payı bir defa ödenir. Bir binaya iskan izni verildikten sonra her malik değişmesi durumunda, yeni malikten su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının ödenmediği gerekçesi ile talepte bulunmak MK'nın 2. maddesinde belirlenen iyiniyet kuralına aykırıdır.

İskan izni alınmış binadan daire satın alan 3. kişiler yönünden binanın su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının ödendiğine dair karine vardır. Harcamalara katılma payı bir defa ödenir. Bir binaya iskan izni verildikten sonra her malik değişmesi durumunda, yeni malikten su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının ödenmediği gerekçesi ile talepte bulunmak MK'nın 2. maddesinde belirlenen iyiniyet kuralına aykırıdır.

Bu açıklamalar gereğince, mahkemece davacının daireyi hangi tarihte satın alıp, su abone sözleşmesi yaptığı ve binanın hangi tarihte iskan izninin alındığı araştırılmalı şayet davacı iskan izni alınmış binadan daire satın almış ise, su ve kanalızasyon harcamalarına katılma payı daha önce alınmış olması gerektiğinden yeniden katılma payı ödeme yükümlülüğü olmadığından davanın kabulüne, iskan izni alınmamamış binadan daire satın alınmış ise iskan izni alınmasını temin için katılım payı ödenmek zorunda kalınmışsa şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz itiraznın kabul ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 2.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2340, Karar No: 2014/9891, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2340 E.  ,  2014/9891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TOMARZA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/01/2013

NUMARASI : 2011/65-2013/13

Taraflar Arasında görülen tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat davası sonunda, yerel mahkemece tapu iptal ve tescil isteği yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar tashih şerhi kararı ile birlikte davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece,muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile tapu iptal ve tescil isteği yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nun 304. maddesi hükmü uyarınca tashih ile ancak, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Kanun maddesinde açıkça ifade edildiği üzere tashih kararı ancak açık yazı ve hesap hataları için başka bir deyişle maddi hata niteliğinde olup hükmü değiştirmeyen hatalar için öngörülmüş bir yoldur.

Somut olaya gelince;dava dilekçesinde gösterilen 10.000,00 TL değer üzerinden 445,50 TL bakiye karar ve ilam harcının ödenmesine ve davacı lehine 1.200,00 TL avukatlık parasına hükmedilmiş, ayrıca yargılama aşamasında yatırılan 1.372,50 TL ve 64,00 TL tamamlama harcı yargılama gideri olarak hesap edilmemiş iken davacı vekili tarafından verilen 04.03.2013 tarihli tashih dilekçesi üzerine 06.03.2013 tarihli tashih şerhi kararı ile keşfen belirlenen taşınmaz değeri 102.416,00-TL üzerinden 4.519,90 TL bakiye karar ve ilam harcının ödenmesine ve davacı lehine 10.210,40 TL avukatlık parasına hükmedilmiş,ayrıca yargılama aşamasında yatırılan toplam 1.436,50 TL tamamlama harcı yargılama gideri olarak hesap edilmiştir.

Mahkemece karar verilip, yargılamadan el çekildikten sonra dosya yeniden ele alınarak vekalet ücreti,harç ve yargılama gideri ile ilgili bir hüküm kurulmasına yasal olanak yoktur.Yerel mahkemece vekalet ücreti,harç ve yargılama giderine ilişkin hüküm fıkrası tashih şerhi ile değiştirilmiş olup bu husus açıkça yasaya aykırılık teşkil etmektedir.O halde, 6100 Sayılı HMK’nun 304 ve 305. maddeleri uyarınca (1086 Sayılı HUMK 455,459. md.) hükmün tashih veya tavzih yolu ile değiştirilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığına göre mahkemenin 06.03.2013 tarih 2011/65 Esas 2013/13 Karar sayılı tashih şerhi kararı adı altında verdiği kararın ortadan kaldırılmasına karar verilip işin esasının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan Ahmet Gökçayır'ın 290 ada 23 parsel sayılı taşınmazını oğlu olan davalı Mükremin'e 20.08.2002 tarihli satış akdi ile temlik ettiği,1942 doğumlu olan miras bırakanın 04.04.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak 13.06.1997 tarihinde evlendiği ikinci eşi davacı ve ilk eşi Fatma'dan olma çocuğu olan davalı ile dava dışı çocukları Erdal,Mehmet,Soner,Cevriye,Nimet ve Nuriye'nin kaldıkları anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış; davalı ise satışın gerçek olduğunu, murisin davacıya da taşınmaz verdiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Bilindiği üzere;Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.
Yargıtay — Esas No: 2017/2632, Karar No: 2019/5573, Tarih: 14.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2632 E.  ,  2019/5573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça konu 40 TL paranın alınması ile yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile suçun teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek uygulama koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nin 35/1-2. maddesi ile sanık ...’ın cezasından indirim yapılması; sanığın hırsızlık olarak başlayıp konut içerisinde yağmaya dönüşen eylemini ani gelişen hareketle diğer sanık ...’dan bağımsız olarak tek başına gerçekleştirdiği gözetilmeden TCK’nin 149/1. maddesinin (c) bendi ile uygulama yapılması; anılan hususlar sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Mağdur ...’in aşamalardaki beyanında; ''Evinin önünü temizlerken yanına gelip kendisinden bulgur isteyen sanıklar için mutfağa giderek getirdiğini, ancak sanık ...'ın tabağı tutamayıp yere düşürdükten sonra temizlemek için süpürge istediğini, tekrar tabağı düşürmesi nedeniyle kendisinden şüphelenip kontrol etmek için eve girdiğinde diğer sanık ...'ı odada gördüğünü, sanığın aniden kendisinin boğazını sıktığını, bağrışmayı duyan komşuların olay yerine gelmesi üzerine sanık ...’ı kolluk güçlerine teslim ettiklerini, diğer sanık ...'ın ise olay yerinden kaçtığını, sanıklar gittikten sonra kilimin arasında bulunan 40 TL paranın çalındığını fark ettiğini” belirtmesi karşısında, sanıkların hırsızlık olarak başlayan eylemlerinin her iki sanık arasındaki iletişim kesildikten sonra hırsızlık amacıyla eve giren sanık ... yönünden yağmaya dönüştüğü, mağdurun eve girmesinden sonra olay yerinden kaçan sanık ...’ın eyleminin ise teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunu oluşturduğu düşünülmeden kanıtların takdirinde yanılgı sonucu, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.