muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2117, Karar No: 2018/2004, Tarih: 16.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2117 E.  ,  2018/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan ilâmsız icra takibine vakî itirazın iptâli olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekilince süresi içinde temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Mahkemece bozmaya uyulup karar verilmiş ise de; bozma doğrultusunda araştırma ve inceleme yapıldığından söz edilemez. Davacı takipte dayanmış olduğu faturalarda ilave iş bedellerini talep etmiştir. Öncelikle davacı yüklenicinin hak ettiği iş bedeli belirlenmelidir. Sözleşme götürü bedelle yapıldığından sözleşme konusu işin tamamı 20.000,00 TL artı KDV olarak saptanıp ilave işlerin ise BK'nın 413. maddesi uyarınca vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre KDV ilave edilmeden belirlenmesi zorunludur. Bozmadan sonra alınan asıl rapor, ek rapor ve hesap uzmanı raporlarının uyuşmazlığın çözümüne esas alınması doğru olmadığı gibi kazanılmış hak ilkesi uyarınca da bozma gereği de yerine getirilmelidir.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş; yeni bir bilirkişi kurulu oluşturup, taraflar arasında imzalanan 21.10.2008 tarihli sözleşmede belirlenen, 288.750 m2 ölçümündeki arazinin İmar Kanunu 18. madde uygulaması işinin, toplam hakediş bedeli tespit edilmeli, hakediş bedeli belirlenirken, sözleşmenin götürü bedelle yapıldığı kararlaştırılan iş bedelinin ödendiği taraflarca uyuşmazlık konusu olmadığından yüklenici tarafından ilave işin yapıldığı yıl belirlenip bu yıl itibariyle mahalli serbest piyasa rayicine göre KDV ilave edilmeden ve takibe dayanak faturalardaki bedeli aşmamak kaydıyla, ilave işlerin bedeli hesaplanmalı, hesaplanan bu tutara sözleşme kapsamında kararlaştırılan iş bedeli olan 23.600,00 TL ilave

edilerek toplam hak edilen iş bedeli bulunmalı, davalı iş sahibi tarafından yapılan 29.924,15 TL ödeme düşülmeli, kalan miktar üzerinden itirazın iptâline ve takipten önce temerrüde düşürülmediğinden, takipten itibaren yasal faize hükmedilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12474, Karar No: 2023/5507, Tarih: 26.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/12474 E.  ,  2023/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1020 Esas, 2020/1025 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2020 tarihli ve 2019/158 Esas, 2020/14 sayılı Kararı ile; atılı suçtan mahkûmiyet,

2-Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/1020 Esas,

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/1020 Esas, 2020/1025 sayılı Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Avukatlık Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 10 uncu maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesine eklenen 5 inci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmayacağı hükmünün getirildiği, ayrıca 7343 sayılı İcra Ve İflas Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 15 inci maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24 üncü madde ile de anılan Yasa'nın 59 uncu maddesinin beşinci fıkrasının, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı, bu itibarla sanık müdafiinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik incelemeye konu temyiz isteminin 1136 sayılı Yasa'nın geçici 24 üncü maddesindeki 15 günlük süre içinde yapılmış talep olduğunun Anayasa'nın 36 ncı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olarak kabulü gerektiği gözetilerek tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiş ve sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek esasın incelenmesine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin dosya kapsamına göre uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesi uyarınca takdiren reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; yukarıda açıklanan nedenle temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suç tarihinde avukat olarak görev yapan sanık hakkında 1136 sayılı Kanun hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak alınan soruşturma ve kovuşturma izinleri sonrası Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.07.2019 tarihli ve 2019/1420 Soruşturma, 2019/511 Esas, 2019/48 numaralı İddianamesi ile ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmesi talepli iddianame tanzim edilmiştir.

2. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2019/103 Esas, 2019/141 sayılı Kararı ile sanığın hangi eylemleri nedeniyle atılı suçu işlediğine dair anlatıma yer verilmeden, sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yargılamasının yapılması talebiyle son soruşturmanın Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3. Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2020 tarihli ve 2019/158 Esas, 2020/14 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci ve 52 nci maddeleri gereği 75 tam gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği 37 gün süreyle birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına hükmedilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/1020 Esas, 2020/1025 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olması sebebiyle sanığın temyiz isteminin reddine dair görüş içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olması sebebiyle sanığın temyiz isteminin reddine dair görüş içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, kararın kesin olmayıp temyiz incelemesine tabi olduğu, sanığın mevsim koşulları nedeniyle mazeret dilekçesini sunduğu ancak mahkemece bu hususun göz ardı edildiği, sanığın kusurunun bulunmadığı, eylemleri nedeniyle bir zararın doğmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığı, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğu sebepleriyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık avukatın, davacı (katılan) vekili sıfatıyla Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/844 esasına kayden görülen ortaklığın giderilmesi davasının 18.03.2014 tarihli duruşmasına kısa bir süre kala Ulusal Yargı Ağı Projesi sistemi üzerinden mazeret dilekçesi gönderdiği ancak mazeretinin yerinde olmadığı, bu nedenle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına ve akabinde davayı yenileyip bu defa da 06.05.2014 tarihli duruşmasına mazeret bildirmeksizin katılmayarak, mahkemenin 2014/301 esasına kayden görülen davanın aynı Kanun'un 320 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince açılmamış sayılmasına, karşı vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılması suretiyle davacının maddi zarara uğramasına, keza davanın zamanında sonuçlanmaması ve elde edilmek istenen sonuca ilişkin tekrar dava açılmasının gerekmesi suretiyle de manevi zarara uğramasına sebebiyet verdiğinden bahisle atılı suçtan cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünde usul ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılık bulunmadığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünde usul ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılık bulunmadığı kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede veya iddianame yerine geçen belgede gösterilen eylemden ibaret olması gerektiği, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu, dava konusu yapılan eylemin açıkça ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, iddianame yerine geçen ve dava açan belge olan son soruşturmanın açılmasına ilişkin kararda, sanığın hangi eylemleriyle ve ne şekilde atılı suçu işlediğine dair bir anlatım bulunmadığı, dolayısıyla iddianame yerine geçen son soruşturmanın açılmasına dair kararda suç isnadında bulunulduğunun ve usule uygun kamu davası açıldığının kabulünün mümkün olmadığı, bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin dördüncü fıkrasına açıkça aykırılık oluşturduğu gözetilmeden ilk derece mahkemesince yargılamaya devam edilerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması ve kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanun'un 225 inci maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2020/1020 Esas, 2020/1025 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, ön inceleme bölümünde açıklanan sebeple Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3066, Karar No: 2014/15785, Tarih: 10.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3066 E.  ,  2014/15785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kurum zararının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Davacı odaya ait tüzük (anasözleşme), üye kayıt defteri, 01.01.2002 ila 31.....2004 tarihleri arası dönemi kapsar şekilde yönetim kurulu karar defteri ile Oda meclisi karar defterinin ve 01.01.2002 tarihi ve sonrasında yapılan oda genel kurul toplantı tutanaklarının,

...-... ... ve ... Bakanlığı İl Müdürlüğü'nde bulunan davacı oda dosyasının,

...-... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/209 esas (yeni 2010/169 esas) sayılı dosyasının,

Getirtilip bu dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9941, Karar No: 2015/8540, Tarih: 17.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9941 E.  ,  2015/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..ve ..), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ....

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ..ve ..müdafileri ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık..hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ..hakkında ise çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık .. hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık.... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8660, Karar No: 2014/11745, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8660 E.  ,  2014/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ... hakkındaki gıyabi kararın, anılan sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi gereğince tebliğ edildiği belirtilmekte ise de; anılan yasanın 21.maddesindeki usule uyulmadığı, tebligatta muhatabın adreste bulunmama sebebinin gösterilmemesi ve en yakın komşularından birine haber verilmemesi karşısında, yapılan tebligatın geçerli sayılamacağı cihetle, gıyabi kararın, anılan sanığa Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5475, Karar No: 2013/6424, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5475 E.  ,  2013/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 15.10.1992-30.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3022x0,25=756 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davalı ... fabrikasının rafineri bölümündeki 15/10/1992-20/02/1993 tarihleri arasında 125 gün, 01/09/1993- 14/02/1994 tarihleri arasında 163 gün, 12/09/1994-07/02/1995 tarihleri arasında 145 gün, 04/09/1995-05/02/1996 tarihleri arasında 151 gün, 02/09/1996-26/02/1997 tarihleri arasında 174 gün, 01/09/1997-22/02/1998 tarihleri arasında 171 gün, elektrik bölümünde 22/06/1998-31/08/1998 tarihleri arasında 68 gün, rafineri bölümünde 01/09/1998- 23/03/1999 tarihleri arasında 202 gün, 27/08/1999-15/03/2000 tarihleri arasında 197 gün, 02/09/2000-15/03/2001 tarihleri arasında 193 gün, 09/07/2001- 24/01/2002 tarihleri arasında 195 gün, 15/07/2002-22/03/2003 tarihleri arasında 247 gün, 17/09/2003-17/01/2004 tarihleri arasında 120 gün, 04/09/2004-18/01/2005 tarihleri arasında 134 gün, 01/09/2005-07/02/2006 tarihleri arasında 156 gün, 07/08/2006-30/09/2006 tarihleri arasında 53 gün, BŞF rafineri bölümünde 01/10/2006-31/01/2007 tarihleri arasında 119 gün, 19/03/2007-04/12/2007 tarihleri arasında 255 gün, 24/12/2007-31/01/2008 tarihleri arasında 36 gün, 02/06/2008-30/09/2008 tarihleri arasında 118 günlük çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılmasına,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davacının ... ve ... Şeker Fabrikalarının rafineri ve elektrik bölümündeki 15.10.1992-30.09.2008 tarihleri arasında geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3022x0,25=756 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6117, Karar No: 2012/25525, Tarih: 22.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6117 E.  ,  2012/25525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/14443, Karar No: 2015/25445, Tarih: 13.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/14443 E.  ,  2015/25445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İbadethanelere zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma,dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır. Suçun oluşması için,sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19. maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu,eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk,kömürlük,balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler,o yer sahibinin yaşama biçimi,mevcut olanakları,sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.