muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7085, Karar No: 2013/251, Tarih: 15.01.2013

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Mahkemece yapılan keşif sonucu üç jeoloji, bir Harita Mühendisi ve bir Fen Kontrol Memurundan oluşan Uzman Bilirkişi

Heyetince verilen raporlarda taşınmazın 48,21 m2 kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenmiştir.

Mahkemece, 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, 5841 sayılı Yasa'nın yürürlüğü döneminde karara bağlanan davada hak düşürücü sürenin değerlendirilmiş olması doğrudur. Ne var ki, anılan Yasa Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve kararın 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmasıyla iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında, 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümese de, 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere, iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.

O halde, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemez. Zira, kamu düzeniyle ilgili bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; işin esası hakkında 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.

Davacı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik temyizine gelince; davalı yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen 36/A ve Geçici 11. maddelerinde, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” yönünde düzenlemeler getirildiğinden, bu düzenlemeler nedeniyle Mahkemece davalıların yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmaması doğru olduğundan davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.

Öte yandan, davalı ... mirasçısı ... gerekçeli karar başlığında gösterilmemiştir. H.M.K’nun 297/1-b maddesi gereğince tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin hükmün kapsamı içinde gösterilmesi zorunludur.

Öte yandan, davalı ... mirasçısı ... gerekçeli karar başlığında gösterilmemiştir. H.M.K’nun 297/1-b maddesi gereğince tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin hükmün kapsamı içinde gösterilmesi zorunludur.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2402, Karar No: 2014/7408, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2402 E.  ,  2014/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın, 25/01/1991 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 02/12/1999 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9893, Karar No: 2012/23098, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9893 E.  ,  2012/23098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki kadastro tutanağı ile Belediye Başkanlığının yazısından suça konu taşınmazın mera vasfı ile belediye sınırları içerisinde olduğu anlaşılmakla, Sarıveliler Belediye Başkanlığına yokluğunda verilen hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise katılan vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1667, Karar No: 2018/4927, Tarih: 26.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1667 E.  ,  2018/4927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, tehdit

HÜKÜM : 1- TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle, 81/1, 31/3, 62/1. ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

2-TCK'nin 106/2-a, 43/2, 31/3, 62/1, 63. ve CMK'nin 231. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

Aynı olay nedeniyle aynı mahkemenin 12.05.2017 tarih, 2016/487 esas ve 2017/168 karar sayılı kararı ile hakkında aynı maktule yönelik eyleminden dolayı TCK'nin 39. maddesi delaletiyle cezalandırılmasına karar verilen sanık ...'ın mahkumiyet hükmünü kapsayan ve Dairemizin 2018/3711 esas sırasında kayıtlı olan dosyanın temyiz incelemesine konu olan bu dosya ile irtibatlı olması nedeniyle her iki dosyanın müzakereleri birlikte yürütülerek yapılan temyiz incelemesinde:

1)Aynı olay nedeniyle suça sürüklenen çocuk ...'in aynı mahkemenin 2012/198 esas sayılı dosyasında diğer suça sürüklenen çocuk ve sanıklar ile birlikte yargılandığı ancak suça sürüklenen çocuğun yaşının tespiti yönünden hakkında çıkartılan yakalama emrinin infaz olunamaması nedeniyle hakkında açılan kamu davasının tefrikine karar verildiği anlaşılmakla; tefrik kararı öncesinde suça sürüklenen çocuk ...'in diğer suça sürüklenen çocuk ve sanıklar ile birlikte savunmasının alındığı gözetilerek tefrik kararı sonrası yeni esas numarası üzerinden hakkında kurulan ve temyiz incelemesine konu olan mahkumiyet hükmünü kapsayan bu dosyanın Dairemizin 2018/3711 esas sırasında kayıtlı olan diğer dosya ile birleştirilmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ... ile mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu hususta yapmış olduğu kanun yolu başvurusu ile ilgili olarak mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

3)Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri üzerine suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'e yönelik müşterek fail sıfatıyla kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

3)Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri üzerine suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'e yönelik müşterek fail sıfatıyla kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in maktul ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk ... ve arkadaşlarının olay gecesi maktulün ikametinin önünde yüksek sesle müzik dinledikleri, maktul ve kardeşinin uyarıları üzerine suça sürüklenen çocuğun arkadaşları olan ... ve ...'ın "Erkeksen gel aşağıya sen kapat" şeklinde söz söylemek suretiyle karşılık verdikleri, dosyaya yansıyan bir kısım müşteki ve tanık beyanlarına göre de bu sırada ...'ın elinde bıçak olduğu, bu hususun...'ın Cumhuriyet savcılığında alınan savunması ile de doğrulandığı, suça sürüklenen çocuğun arkadaşları tarafından sarfedilen ve tehdit niteliği de olan bu sözün ardından maktulün ikametinden çıkarak suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarına yöneldiği ve... ile aralarında çıkan arbede sırasında vurmak suretiyle onu etkisiz hale getirdiği, bu sırada ...'ın da elinde bulunan bıçakla maktule saldırdığı ve kalpte kesiye neden olacak şekilde onu yaraladığı, maktulün yaralanması üzerine olaya müdahale etmek isteyen kardeşi ...'ın ...'a yöneldiği ancak...'ın maktulün kardeşini de bıçaklamak suretiyle yaraladığı, bunun üzerine maktul ve yakınlarının ikametlerine yöneldikleri, suça sürüklenen çocuk ...'in ise ne şekilde temin ettiği tespit olunamayan bir bıçakla maktul ve yakınlarının peşinden giderek onlara hitaben "Sizi öldüreceğim" şeklinde söz sarfettiği olayda;

Maktulün ölümüne neden olan bıçak darbesini vuran ...'ın olaydan önce elinde bıçak olması ve ... ile birlikte maktul ve kardeşine yönelik tehdit mahiyetinde sözler sarfetmeleri, bu eylemlerinin ardından maktul ve yakınlarının olay yerine gelmesi ve ölümle sonuçlanabilecek bir kavganın çıkabileceği hususunun o sırada ...ve ...'ın yanında bulunan suça sürüklenen çocuk ... tarafından öngörülebileceği, buna rağmen maktule yönelik TCK'nin 37. maddesi kapsamında aktif bir eylemi tespit edilemeyen suça sürüklenen çocuğun olay yerinde kalmak ve olaydan sonra da maktul ve yakınlarına yönelik tehdit eyleminde bulunmak suretiyle eylemi gerçekleştiren ...'ın suç işleme kararını kuvvetlendirdiği, bu nedenle eyleminin TCK'nin 39. maddesi kapsamında suça yardım niteliğinde olduğu gözetilmeden, dosya kapsamı ile uygun düşmeyecek şekilde suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan arkadaşları ile fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek maktul ve kardeşine saldırdığının kabul edilmesi suretiyle yazılı şekilde TCK'nin 37. maddesi delaletiyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün farklı gerekçe ile tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 26/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.

26/11/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan suça sürüklenen çocuk ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 29/11/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/2308, Karar No: 2010/3546, Tarih: 29.03.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/2308 E., 2010/3546 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/2308 E., 2010/3546 K.**

**- AYKIRILIK

- KESİN HÜKÜM

- ÖLÜNCEYE KADAR BAKIP GÖZETME SÖZLEŞMESİNE

- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 12 parsel sayılı taşınmazdaki yarı payını ikinci eşinin kızı olan davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, ancak davalının edimini yerine getirmediğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davacıya baktığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesine aykırılık, hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı tarafından 12 parsel sayılı taşınmazdaki yarı payın 11.04.2002 tarihinde ölünceye kadar bakım akdi ile evlatlığı olan davalıya temlik edildiği, akdin gereği yükümlülüklerin davalı tarafından yerine getirilmediği iddiasıyla daha önce Adapazarı Birinci Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/361 Esas sayılı dosyasıyla dava açıldığı, açılan davanın, davacının feragati nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, bu kez davalının özür dilemesi nedeniyle önceki davadan vazgeçtiğini, ancak sonradan edimini yerine getirmemeye devam ettiğini ileri sürerek, eldeki davayı açtığı görülmektedir.

Bilindiği üzere, HUMK'nın 237. maddesinde öngörülen kesin hükmün varlığının kabul edilebilmesi için her iki davanın konusunun sebebinin ve taraflarının aynı olması gerekir.

Somut olayda, her iki davada müddeabihleri ile tarafları aynı olmakla beraber, dava sebepleri farklıdır.

Dava sebebinin hukuki sebepler olmayıp, davacının davasını dayandırdığı vakıalar olduğu tartışmasızdır.

Davacı, işbu davasında birinci davanın reddinden sonraki dönemde çıkan akde aykırılık sebeplerine (vakıalarına) dayanmıştır.

Gerçekten de, ölünceye kadar bakım akitlerinde akde aykırılık nedeniyle mahkemece verilen kararlar, ilişkin bulunduğu davanın dayandığı vakıalar ve ait olduğu dönem için kesin hüküm oluştururlar ve bu tür davadan sonra ortaya çıkan yeni neden ve olaylar için yeniden dava açılmasına mani bir neden bulunmamaktadır.

Öyle ise, davada kesin hükümden söz edilemez.

Hal böyle olunca, işin esasına girilmesi, taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kesin hükümden söz edilerek davanın reddedilmesi doğru değildir.

Öyle ise, davada kesin hükümden söz edilemez.

Hal böyle olunca, işin esasına girilmesi, taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kesin hükümden söz edilerek davanın reddedilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları, bu nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26442, Karar No: 2012/21192, Tarih: 06.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26442 E.  ,  2012/21192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- Sanıkların 2003 ve 2004 yıllarına ait vergi usul kanununa aykırı davrandıklarından dolayı kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

2- Sanıkların 2005 yılına ait sahte fatura kullanmak suçundan ayrı ayrı beraatlerine.

Sanıkların sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması, fatura bilgilerinin yer almaması karşısında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 2003 yılı için 31.12.2003, 2004 yılı için 31.12.2004 ve 2005 yılı için 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Katılan vekilinin 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihi olan 31.12.2004'den hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 765 sayılı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanıkların 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;