muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2643, Karar No: 2012/8369, Tarih: 25.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2643 E.  ,  2012/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması ve 5237sayılı TCK.nun lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapılmasına karşın, ertelemenin 647 sayılı Yasaya göre yapılmış olması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3114, Karar No: 2023/10551, Tarih: 09.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3114 E.  ,  2023/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/47 Esas, 2022/129 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/798 Esas, 2020/418 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi 1777 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmadığı hâlde yol yapılmak suretiyle fiilen kullanıldığını, bu nedenle taşınmazın bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçelesinde özetle; müvekkili idarenin dava konusu yere kamulaştırmasız el atmadığını, idarenin yol çalışmalarını istimlak sınırları dahilinde yaptığını, bunun haricinde herhangi bir çalışma veya başka bir suretle el atmanın olmadığını, davacının dava açmakta hukukî bir yararın bulunmadığını, davanın müvekkili idare açısından usulden esastan husumetten reddini talep ederek yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen davacı payının tapusunun iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ecrimisil bedelinin soyut hesaplandığını, taşınmaz için düşük bedel takdir edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza fahiş mülkiyet bedeli takdir edildiğini halbuki taşınmazın el atma tarihindeki niteliğine göre değer biçilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ecrimisil bedelinin soyut hesaplandığını, taşınmaz için düşük bedel takdir edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmaza fahiş mülkiyet bedeli takdir edildiğini halbuki taşınmazın el atma tarihindeki niteliğine göre değer biçilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, emsal karşılaştırılması yoluyla değerinin tespit edilmesinin ve belirlenen bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta davalı idare vekilinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 269 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... Mahallesi, 1777 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/548, Karar No: 2010/6188, Tarih: 25.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/548 E.  ,  2010/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/03/2005 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 12/11/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/05/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, icra takibi alacaklısına borçlu olunmadığının saptanması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, adına taşınmaz satın aldığına ilişkin sahte tapular verip aldatarak (hile ile) elinden aldığı imzalı senedi bono haline getiren davalının başlattığı icra takibi nedeniyle, davalıya borçlu olmadığının saptanmasını istemiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusu olay ile bağlantılı olarak Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/108 Esas (bozma öncesi 2005/399 Esas) sayılı dava dosyasında davalı hakkında sahte tapu senedi düzenlemek suçundan ceza davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değilse de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 750,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/05/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.25/05/2010
Yargıtay — Esas No: 2013/5796, Karar No: 2013/26993, Tarih: 27.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5796 E.  ,  2013/26993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan bir saat on beş dakika sonra düzenlenen raporda, 50 promil alkollü olduğu belirtilen sanığın, olay günü saat 08:00 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, bölünmüş tek yönlü yol üzerinde, sevk ve idaresindeki belediye otobüsü ile seyri sırasında, olay mahallinde bulunan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben ışığın kırmızı yanmasına karşın seyrini sürdürdürüp, istikametine göre sağ taraftan kavşağa giren şikayetçinin idaresindeki motosiklete çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle birlikte, meydana gelen olay sonucunda şikayetçinin kemik kırığının derecesi orta olacak derecede yaralandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tayin edilecek ceza üzerinden TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin ve meydana gelen zararın ağırlığı ile sanığın kusur durumu dikkate alındığında, temel ceza belirlenirken sanık hakkında alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik inceleme ile karar verildiğine ve olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümdeki TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunlukları hakkındaki uygulamanın hükümden çıkarılması, sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11300, Karar No: 2011/21191, Tarih: 27.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/11300 E.  ,  2011/21191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet (sahte belge düzenlemek)

HÜKÜM : 2002 takvim yılında işlenen suç nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2 maddeleri gereğince sanıkların 17'şer ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

2003 takvim yılında işlenen suç nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2 maddeleri gereğince sanıkların 17'şer ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıkar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4490, Karar No: 2019/12402, Tarih: 29.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/4490 E.  ,  2019/12402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle hizmet akdinin devamı ve ifası sırasında işçinin veya işverenin verdiği zararların tazmini taleplerinde tazmine dayanak işlem ya da fiilinin hizmet akdinde yazmasının zorunlu olmadığının, alt işveren işçisinin bu hallerde de talebini ispatlaması halinde asıl işverenin alt işveren ile sorumlu tutulabileceği için, aksi yöndeki mahkeme gerekçesi hatalı olmakla birlikte mevcut delil durumuna göre dava dışı alt işverenin kırılan tabakların paralarını kıran işçiden tahsil ettiği izlenimi edinilmiş ise de, kesildiği iddia edilen bu miktarın ya da miktarı belirleyebilecek ölçütlerinin hesap edilebilir şekilde ispatlanamadığının anlaşılmasına göre tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın bu ilave gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20790, Karar No: 2011/22348, Tarih: 28.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/20790 E.  ,  2011/22348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yasak silah taşıma, yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Katılanın yasak silah taşıma suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, bu suçtan kurulan hükme yönelik TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanık ...'ın yasak silah taşıma, tehdit ve yaralama suçlarının incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanık ...'a yükletilen yasak silah taşıma ve mağdur ... ... kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

a) Sanığın, okul içinde mağdurları vurmuş olması nedeniyle 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunan tabancayı eğitim öğretim kurumunda taşıdığı anlaşılmakla hükmolunan ceza, aynı kanunun ek 1 maddesi gereğince artırılmayarak ,

b) Sanığın ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2005 tarihinde kesinleşen 02.04.2002 tarih ve 1169/274 sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olması karşısında 5237 sayılı TCK'nun 58 maddesi uygulanmayarak,

c) Olayın oluşu, kastın yoğunluğu, suçun işlendiği yere göre kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle, yanılgı sonucu eksik ceza öngörülmüş ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

B) Sanık ... hakkında tehdit suçu nedeniyle verilen beraat kararının da usul ve Yasaya uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz iddiaları yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA

3) Sanık ...'ın katılan ...'ı kasten yaralama eyleminden hükümlülük ile sanıklar ... ..., ... ... ile ... ... ...'ın beraatlerine dair kararının incelenmesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;.a) Hükmün gerekçesinde "sanıklar . . ve . . ... eylemlerini gerçekleştirmek için daha önceden kendilerine ait kafeteryada garsonluk yapan hemşerileri diğer sanık ...'ı ...'den ...’a çağırdıkları, sanıkların azmettirmesi suretiyle eylemin gerçekleştirildiği" kabul edildiği halde ... ... ve ... ... ...'ın beraatlerine karar verilerek hükmün karıştırılması,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;.a) Hükmün gerekçesinde "sanıklar . . ve . . ... eylemlerini gerçekleştirmek için daha önceden kendilerine ait kafeteryada garsonluk yapan hemşerileri diğer sanık ...'ı ...'den ...’a çağırdıkları, sanıkların azmettirmesi suretiyle eylemin gerçekleştirildiği" kabul edildiği halde ... ... ve ... ... ...'ın beraatlerine karar verilerek hükmün karıştırılması,

b) Sanık ...'ın, okul servisi ihalesi nedeniyle takip ettiği katılanı, elinde eldiven, başında bere olduğu halde ziyarete gittiği okul koridorunda bacağına ateş ederek yaralaması, olay mahallinde bulunan kovanlara göre altı el ateş edildiğinin saptanması karşısında; sanığın tasarlama boyutuna ulaşan kastının yoğunluğu, suçun; okulda işlenmiş olması nedeniyle işlendiği yerin önemi, ihaleyle bağlantısı açısından sanıktaki amaç ve saik, atış sayısına göre işleniş şekli dikkate alındığında kasten yaralama suçundan temel cezanın en üst sınırdan belirlenmesi gerektiği gözetilmeden takdirde hataya düşülerek temel cezanın alt sınırdan verilmesi,

c) Katılan ...'ın 28.07.2006 tarihli duruşmada olay günü 17.35 sıralarında okul koridorunda sanık ... ...’ün telefonla konuştuğunu gördüğünü, ifade ettiği, dosya içindeki HTS raporlarına göre belirtilen saatlerle, olayın olduğu 18.00 saatleri arasında sanık ... ...’ün, diğer sanıkları telefonla aradığının tespit edilmesi karşısında; sanığın eyleminin hukuki niteliği yeterince tartışılmadan beraat kararı verilmesi,

d) Sanık ...'ın ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2005 tarihinde kesinleşen 02.04.2002 tarih ve 1169/274 sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58 maddesinin uygulanmaması,

e) Duruşmalarda kendini vekille temsil ettiren katılan yararına vekâlet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile kısmen değişik gerekçelerle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11185, Karar No: 2012/10790, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11185 E.  ,  2012/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 16.04.2012 tarihli geri çevirme kararı gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

Kapama elma, erik ve armut bahçesinin 2007 ve 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.