muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2481, Karar No: 2023/2934, Tarih: 06.06.2023

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince 21.04.2022 tarihinde verilen erkeğin davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın lehine 150.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, kesinleşen yönlerden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk Nazlı reşit olduğu için konusu kalmayan iştirak nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, erkeğin süresinde talep etmediği manevî tazminat ve boşanmanın fer'i niteliğinde olmayan maddî tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tarafların diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmiş olup, bu karara karşı süresi içinde erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve vekâlet ücreti yönünden, kadın tarafından ise kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen asıl ve birleşen boşanma davaları, tazminatların miktarları ile reddedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemiz 03.10.2022 tarihli ilamı ile tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alınarak kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat az olduğundan bahisle hükmün bozulmasına, sair hususlardaki temyiz itirazlarının reddine, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararla; kesinleşen konularda tekrar karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına 250.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; Mahkemece verilen manevî tazminatın yerleşik içtihatlarla örtüşmediğini, 13.12.2022 tarihi itibariyle borç bakiyesinin 539.103,00 TL miktara ulaştığını, ticari gelirleri, emekli aylığı ve kira gelirlerinin toplamdaki getirisinin borçlarını karşılamadığını, bütçesinin her ay yüksek miktarda açık verdiğini, bu açıkları kapatmak için yeniden borçlanmak zorunda kaldığını, mal varlığı üzerinde tedbir kararları olduğunu, ortak çocuğun yurtdışı eğitim masraflarını karşılamaya devam ettiğini, kadının ekonomik durumunun dikkate alınmadığını, verilen tazminatların miktarlarının adil olmadığını, tazminatın amacına ulaşmadığını, reddedilen tazminatlar için lehe vekâlet ücretine hükmedilmediği belirterek kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar, erkeğin reddedilen tazminat talepleri ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, tarafların ekonomik sosyal durumları ve kusur durumu ile ihlal edilen kişilik hakları dikkate alınarak; maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan karşılıklı boşanma davasında kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; ... erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat az olup, bozma ilâmının amacına uygun bulunmamıştır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.... erkek vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-davacı kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'ye yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Derya'ya geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12825, Karar No: 2011/17514, Tarih: 22.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/12825 E.  ,  2011/17514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/05/2009 gün ve 2007/520-2009/291 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/05/2011 gün ve 2009/13207-2011/6110 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunan Kebap 89 isimli işyerinin 13.09.2006 tarihinde baca bölümünde çıkan yangında hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, baca temizleme sertifikasına göre bacanın 27.07.2006 tarihinde davalı tarafından temizlendiğini, bir sonraki temizlik tarihinin 27.11.2006 olarak belirlendiğini, temizlikten 1,5 ay sonra bacada yangın çıktığını, baca temizliğinin davalı tarafından standartlara ve yönetmeliklere uygun şekilde yapılmadığını ileri sürerek, 31.033,00 YTL’nın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu lokantada yapılan iş sonunda düzenlenen tutanakla işin mevzuata uygun olarak tam ve eksiksiz yapıldığının tespit edildiğini, işin bitiminden sonra yeni bir temizlik gününün işyeri sahibinin talebiyle belirlendiğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu lokantada yapılan iş sonunda düzenlenen tutanakla işin mevzuata uygun olarak tam ve eksiksiz yapıldığının tespit edildiğini, işin bitiminden sonra yeni bir temizlik gününün işyeri sahibinin talebiyle belirlendiğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin davacının sigortalısına ait iş yerinde 27.07.2006 tarihinde yaptığı baca temizliğinden 56 gün sonra 13.09.2006 tarihinde bacadan kaynaklanan yangın olayı meydana geldiği, sigortalı tarafından gerek görüldüğünde davalı firmaya baca temizliği yaptırıldığı, baca temizliğinin yapılmasından sonra bacanın kullanılmaya başlanması ile kirlenme olayının da hemen başladığı, bacanın çok yoğun kullanılması ve yağlı etlerin yanması, bacada biriken kurumun yağ ile birlikte her an tutuşmaya hazır bir karışım meydana gelmesine neden olabileceği, somut olayda temizlik yaklaşık 1,5 ay önce yapılmış olmasına rağmen bacada tutuşmaya hazır karışımın bulunmasının yangına zemin hazırladığı ve sıcak gazlar ile temas eden bu yüzeyin yanmaya başladığı, davalı şirket tarafından yapılan temizlik işleminin standartlara uygun yapılması hususunda dosyaya somut bir delil sunulmadığı gibi uygun bir temizlik yapılması halinde bile 1,5 ay gibi bir sürede sigortalı iş yerinin özellikleri de nazara alındığında yangın şartlarının oluşması mümkün olduğundan davalı şirkete somut olayda bir kusur izafe edilemeyeceği, binaların yangından korunmasına ilişkin Yönetmeliğin 58. maddesi ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin 27.03.2003 tarihli Yönergesi’nde belirtilen periyotlarda işletmede gerekli temizlik işlemleri yapılsa da sigortalı işyerinin üretim biçiminden ve üretim özelliğinden kaynaklanan özellik nedeni ile gerçekleşen riziko nedeni ile davalı şirketin sorumluluğunun bulunmayacağı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18/05/2011 tarihli kararı ile onnamıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25220, Karar No: 2012/23501, Tarih: 11.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/25220 E.  ,  2012/23501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, suça konu paranın değeri az olmadığı halde, sanığa ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 145. maddesine göre ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesiyle yetinilmesi yerine, hükümde hem ceza verilmesinden vazgeçilmesine, hem de beraatine denmek suretiyle kararın karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3576, Karar No: 2017/3565, Tarih: 10.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3576 E.  ,  2017/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Suç tarihinde sanığın ortağı olduğu... Paz. Dış. Tic. Ltd. şirketinin sorumlu müdürünün ... olduğunun anlaşılması ve sanığın bu şirketin sahibinin... olduğunu, kendisine bir şeyler imzalattığını, hiç fatura düzenlemediğini savunması karşısında, sahte fatura düzenleme eylemine sanığın iştirak edip etmediğinin belirlenmesi için sanık tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş yada pay alıp almadığı araştırılıp bu konuda fatura verilen kişiler tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları kimden aldıkları ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması, sanığın savunması doğrultusunda...’ın da beyanına başvurulması ve gerekli görüldüğü takdirde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanık ...'a ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 yıllarına ait faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içerisine alınarak unsurlarının tamam olup olmadığına yönelik incelenmesi ve toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

a-)Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanık hakkında “2005, 2006, 2007,2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı da değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1505, Karar No: 2023/1926, Tarih: 03.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1505 E.  ,  2023/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, 67.086,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin murisi olan Ural Sözen’in ikinci eşi olan davalı ile murisinin evliliklerinden beş gün sonra mirastan feragat sözleşmesi imzaladığını, dava konusu evin murisin ölümünden sonra müvekkiline kaldığını, murisin ölümünden beri davalının herhangi bir hakka dayanmaksızın taşınmazı kullandığını ileri sürerek, 1.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 06.04.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 67.836,00 TL olarak güncellemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız olduğunu, müvekkilinin Ankara’da ikamet ettiğini ve dava konusu yazlığı kullanmadığını, dava konusu taşınmazın 12.02.2015 tarihinde davacıya teslim edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesini 05.05.2016 tarihli ve 2015/101 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 67.086,00 TL'nin 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 66.086,00 TL'sinin ıslah tarihi olan 06.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 09.11.2020 tarihli ve 2018/6939 Esas, 2020/6904 Karar sayılı kararıyla; hükme esas alınan raporda denetime elverişli emsal kira bedellerinin karşılaştırılmadığı, ecrimisil hesaplamasında, ilk dönem ecrimisil tutarının belirlenip, sonraki dönemler için ecrimisil değerinin, ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere hesaplanması gerekirken, geriye dönük olarak hesap edilmesinin doğru olmadığı, mahkemece, iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, mahallinde keşif yapılarak bilirkişilerden bilimsel verilere uygun, denetime elverişli şekilde ecrimisil hesabı konusunda rapor alınması, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına, davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu olan taşınmazın davacıya ait olduğu, davalının taşınmazda hak sahibi olmadığı, davalının taşınmazdaki zilyetliğinin herhangi bir hukuki dayanağı olmadığı, bozma ilamında belirtilen eksiklikler giderilerek denetime elverişli şekilde ecrimisil hesabı yapılması amacıyla dosyanın bilirkişilere tevdi edildiği, hazırlanan bilirkişi ek raporu ile bozma ilamında belirtilen eksikliklerin giderildiği anlaşılmakla, davanın kabulüne, 67.086,00 TL'nin, 1.000,00 TL kısmının dava tarihinden, 66.086,00 TL kısmının ıslah tarihi olan 06.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde, müvekkilinin kayden malik olmasa dahi dava konusu taşınmaz üzerinde hak sahibi olduğunu, bu nedenle ecrimisil istenebilmesi için intifadan men edilmesi gerektiğini, ek bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz edenin sıfatına göre, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/96, Karar No: 2014/19775, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/96 E.  ,  2014/19775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/323629

MAHKEMESİ : Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2010

NUMARASI : 2009/81 (E) ve 2010/57 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Müdürü olduğu şirket namına gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanığın, şirketin müdürü olduğunu kabul etmesine rağmen yardımcı personel olarak çalıştığını savunması, VDENR-2008-282/6 sayılı Vergi Tekniği Raporunda, şirkete ve ortaklara ulaşılmadığı, sanığın bu şirket hariç sahte fatura düzenleyicisi olduğu belirlenen veya incelemede olan üç şirketinin daha bulunduğu, matrahlı KDV beyannamelerinin verilmiş olduğunun tespit edilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, BA, BS formları verilip verilmediği, sahte faturaları kullanan mükelleflere ilişkin bir tespit bulunup bulunmadığı ilgili vergi dairesinden araştırıldıktan sonra, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.