muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11519, Karar No: 2024/12857, Tarih: 02.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11519 E.  ,  2024/12857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mesleki yeterlilik belgesine sahip matbaa teknolojisi baskı operatörü olarak çalışmasına rağmen, kendisine emsal işçilere ödenen ücretten daha az ücret ödendiğini iddia ederek ücret farkı, fazla çalışma ücreti farkı ve ikramiye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası açılma şartlarının mevcut bulunmadığını, davacıya tüm hak ve alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.12.2020 tarihli kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, davaya dayanak mesleki yeterlilik belgesinin dava için önemli olmadığını, kişiler arasındaki ücret farklılığının işletmeden kaynaklanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 16.05.2023 tarihli kararıyla; davacının yaptığı iş ve ünvanına göre davalı işverenin emsal diğer işçileri ile aynı ücreti alması gerektiği, aynı işi yapan işçiler arasında esaslı bir neden olmadıkça ücret konusunda ayrım yapılmasının hatalı olduğu, davacı ile aynı işi yapan emsal işçilerin saat ücretleri baz alınarak davacının fark alacak taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiş olmasının usul ve kanuna uygun olup verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.12.2023 tarihli kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının "Tarafların iddia ve savunmalarının özeti" başlıklı bölümü incelendiğinde; dosya kapsamıyla bir ilgisinin bulunmadığı, tamamen bağımsız ve başka bir uyuşmazlıkla ilgili olduğu, yine dosya kapsamında mevcut İlk Derece Mahkemesinin kararında da gerekçenin dosyaya özgü oluşturulmadığı, bu nedenle gerekçeli kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesine göre unsur eksikliği bulunduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararı doğrultusunda yapılan yargılama sonunda taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacının emsal mahiyette olduğu ileri sürülen işçilerden daha düşük saat ücreti ile çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve bu doğrultuda davacının fark ücret, ikramiye ve fazla çalışma ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, aynı işi yapan işçiler arasında esaslı bir neden olmadıkça ücret konusunda ayrım yapılmasının doğru olmadığı, buna göre davacı ile aynı işi yapan emsal işçilerin saat ücretleri baz alınarak davacının fark alacak taleplerinin hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını, davaya dayanak mesleki yeterlilik belgesinin dava için önem arz etmediğini, kişiler arasındaki ücret farklılığının işletmeden kaynaklanmadığını davacının sendikalı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; dosya kapsamında gösterilen emsal işçilerin aynı işi yapıp yapmadıklarına ve davacının talep ettiği fark alacaklara hak kazanıp kazanamayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5 ve 32 nci maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5 ve 32 nci maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8439, Karar No: 2013/10225, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8439 E.  ,  2013/10225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme üzerine dosyaya getirtilen ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 30.04.2013 tarih 570 sayılı yazısı ile münavebeye alınan ürünler buğday, saman, tütün ve kavunun 2010 yılı itibarıyla kuru şartlardaki dekar başına ortalama verimi, üretim gideri ve ortalama toptan satış fiyatları ile Dairemizce daha önce incelenen aynı mahkemenin 2010/175 Esas 2012/352 Karar sayılı (Dairenin 2013/5584 Esas 2013/6472 Karar sayılı) dosyasına gönderilen veri cetvelinde ortalama verim buğday 300 kg, saman 300 kg, kavun 1500 kg, tütün 100 kg; fiyat buğday 0,56 TL, saman 0,22 TL, kavun 0,35 TL, tütün 7,50 TL; üretim gideri buğday 105 TL, kavun 400 TL, tütün 500 TL bildirildiği böylece iki yazı arasında çelişki olduğu anlaşılmakla bu çelişkinin neden ileri geldiği araştırılarak çelişkinin giderilmesi ile buğday, saman, kavun ve tütünün 2010 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14693, Karar No: 2023/1146, Tarih: 09.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/14693 E.  ,  2023/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4156 E., 2019/473 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz edilebilir olduğu, geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2018 tarihli ve 2018/10 Esas, 2018/411 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ile 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının son cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2018/4156 Esas, 2019/473 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; bilgi sahibi olarak beyanı alınan T.B'nin beyanlarının görgüye dayalı olmadığına, sanığın Bank ... nezdindeki hesap hareketlerinin rutin olduğuna, dernek üyeliğinin anayasal hak olduğuna, çocuğunu örgütle iltisaklı eğitim kurumuna göndermesinin örgütsel delil teşkil etmediğine, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; bilgi sahibi olarak beyanı alınan T.B'nin beyanlarının görgüye dayalı olmadığına, sanığın Bank ... nezdindeki hesap hareketlerinin rutin olduğuna, dernek üyeliğinin anayasal hak olduğuna, çocuğunu örgütle iltisaklı eğitim kurumuna göndermesinin örgütsel delil teşkil etmediğine, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın elektrik teknisyeni olarak kendi iş yerini işlettiği, Bank ... nezdinde bulunan hesap hareketlerine ilişkin 16.07.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre bankanın mali yönden güç duruma düşmesi üzerine yapılan destek çağrılarına istinaden daha evvel Bank Asyada hesabı bulunmasa da İş Bankası hesabından para aktararak altın ve döviz aldığı, katılım hesabı açtığı ve bankanın TMSF'ye devrine kadar hiçbir işlem yapmadığı, böylelikle Bank Asyada hesap hareketliliği sağlamak ve hesap bakiyesi oluşturmak gayreti içerisinde olduğu, FETÖ/PDY terör örgütünün yeni üye kazanmak, mevcut örgüt üyeleri arasındaki iletişimi sağlamak, örgüte para kaynağı sağlamak amacıyla mensuplarına çeşitli dernekler kurdurduğu, bu derneklere ait mekanlarda dikkat çekmeden örgütsel toplantıları gerçekleştirdiği, dernekler aracılığıyla örgütlenmesini yaygınlaştırarak tabanını genişlettiği bilinmekte olup sanığın KHK ile kapatılan Urla İmam Hatip Derneğine ve Urla Gönül Elçileri Derneğine üye olduğu, çocuğunun FETÖ/PDY irtibatlı/iltisaklı okul kaydı olduğu tespitlerine yer verilerek sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğinin kabul olunduğu anlaşılmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak; dijital materyal raporunun beklenilmemesi nedeniyle silahlı terör örgütüne üye olma suçuna nazaran daha hafif cezayı gerektiren silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulmasının aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapıldığı, kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması yönünden Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararının gözetilmemesi nedeniyle de istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir eğitim kurumuna göndermesinin atılı suç yönünden örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir eğitim kurumuna göndermesinin atılı suç yönünden örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1. Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan)16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

2. Dairemizin müstakar kararlarında, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi TMSF'ye devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de (Bank ...) gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği belirtilmiştir.

3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi “04.02.2015” yerine “18.10.2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

4. Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre; örgüte müzahir dernek üyeliği bulunan, Bank ... nezdinde daha evvel hesabı bulunmazken, örgüt liderinin talimatı sonrasına denk gelecek şekilde ilk kez İş Bankası hesabından 5.000 TL tutarında EFT yaparak 18.09.2014 tarihinde Bank Asyada hesap açtırıp altın ve döviz alımında bulunan, 04.02.2015 tarihinde 2.000 USD tutarında katılım hesabı açan sanığın, FETÖ/PDY silahlı terör yardım etme suçunu işlediğine dair kabulde hukuki isabetsizlik görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, eleştiri dışında hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2018/4156 Esas, 2019/473 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/359, Karar No: 2012/11404, Tarih: 12.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/359 E.  ,  2012/11404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : a- 2003 yılı 1 ve 2. aylarındaki suça yönelik; 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle, ortadan kaldırılmasına,

b- 2003 yılı suçuna yönelik; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK’nun 80 ve 59/2. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine,

c- 2004 yılı suçuna yönelik; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK’nun 80 ve 59/2. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis ve 647 sayılı Yasanın 6 maddesi uyarınca ertelenmesine,

1-Katılan vekilinin sanık hakkında 2003 takvim yılı 1 ve 2. aylarındaki suçtan kurulan zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılı 1 ve 2. aylarında sahte fatura kullanmak" suçunun yasadaki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, suç tarihinden iddianamenin düzenlendiği 05.06.2008 tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın 17.12.2004 tarihli son faturayı 2005 takvim yılının 4. ayındaki gelir stopaj vergisinde kullandığı, bu vergi bakımından suç tarihinin verginin tarh dönemi olan ertesi ayın 21. günü olduğu (21.05.2005) ve zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesini isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı bir sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3-Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3-Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.