muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19117, Karar No: 2014/27750, Tarih: 20.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19117 E.  ,  2014/27750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dazkırı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2013/25-2014/9

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte 15.000,00 TL asıl alacak, 580,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 15.580,00 TL alacağın, takip tarihinden itibaren işleyecek %29 faizi ile tahsilinin istendiği, talep edilen faizin cinsinin belirtilmediği, takibin bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Takip talebinde istenen faiz oranının cinsinin belirtilmesi ya da istenen faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmesi durumunda o cins faiz oranının istendiğinin kabulü gerekeceğinden ödeme emrine yasal sürede itiraz edilmemiş olsa bile faizin istenen faiz türüne göre ve değişen oranlarda hesaplanması gerekir. Ancak, takipte talep edilen ve itiraz edilmeyerek kesinleşen işleyecek faizin türünün gösterilmemesi ve oranının yasal ya da ticari faiz oranlarından birine denk gelmemesi halinde aynı sonuca varılamaz. Bu durumda, itiraz edilmeyerek kesinleşen oran üzerinden faizin hesaplanması gerekir.

Somut olayda 24.10.2005 tarihli takip talebinde yürütülmesi istenen işleyecek %29 faiz oranının, avans faiz oranına denk geldiği, bu durumda talep edilen faiz oranı, belirtilen faiz oranlarına uygun olduğundan, alacaklının da; takipten sonrası için, avans faiz oranının uygulanmasını istediği sonucuna varılabilir. Dolayısıyla, takip tarihinden sonraki dönem için işlemiş faizin belirlenmesinde değişen oranlarda avans faiz oranlarına göre hesaplama yapılması gereklidir.

O halde mahkemece, yukarıda belirtilen kurallar göz önünde bulundurularak ve HMK. nun 266/1. maddesi koşullarında, konusunda uzman ehil bir bilirkişiye dosya tevdii olunarak, Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle, icra müdürlüğünce yaptırılan hesaplamanın doğruluğu da denetlenerek, yanlış olduğunun belirlenmesi halinde İİK'nun 17. maddesi gereğince hesap tablosunun düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirmeyecek şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17385, Karar No: 2012/658, Tarih: 31.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17385 E.  ,  2012/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 153 ada 7 parsel sayılı 647,10 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmakla birlikte mütegayip eşhastan kalan yani kayıp ve yitik kişilerden Hazineye intikal eden tapulu yer olduğu iddiasıyla kadastro mahkemesinde tespite itiraz davası açmıştır. Askı ilan süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle Kadastro mahkemesince verilen görevsizlik kararı üzerine davacı yanın başvurusu ile dosya Sulh hukuk mahkemesine intikal ettirilmiştir. Mahkemece, davacı Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yer iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 31.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17962, Karar No: 2016/3483, Tarih: 09.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17962 E.  ,  2016/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının daha önce ...da çalıştığını,...un özelleştirilmesi sebebiyle 31/08/2006 tarihinden itibare... İşletme Müdürlüğünde orman muhafaza memuru olarak görev yaptığını, 12/08/2008 tarih ve ek ödeme konulu... Genel Müdürlüğünün emri yanlış anlaşılarak maaşı ile birlikte denge tazminatı adı altında döner sermaye bütçesinde ödeme yapıldığını, davalıya Ağustos 2008 den itibaren bu ödemelerin her ay döner sermaye muhasebe biriminden ek ödeme adı altında maaşına ilaveten ödendiğini,... Müdürlüğünümaaşlarını alan personelin ünvanlara göre alacakları ek ödeme miktarını ve oranlarını gösterir listenin altında yer alan not kısmının 2.cümlesinde " özelleştirme kanalı ile gelen personele, ödeme aldığı maaş eşitleninceye kadar, ek ödeme kurum karşılığı aldığı maaşın üzerine ilave edilerek hesaplanır, eşitleninceye kadar ek ödemeden faydalanamaz" hükmü yer aldığını, buna göre davalı Telekom'da çalışmakta iken ...'un özelleştirilmesi sonucu kurumlarına geçiş yaptığını, ...ısında da belirtildiği üzere, davalının maaşının, başlangıçtan itibaren kurumda orman muhafaza memuru olarak çalışan memurlara göre daha az olmadığını, davacıya 2008 Ağustos ayından itibaren yapılan ek ödemenin haksız ve yersiz olduğunu ileri sürerek, yapılan ek ödemelerin ait olduğu ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın adli yargının değil idari yargının konusu olduğunu, davalının 31/08/2006 tarihinde...'un özelleştirilmesi nedeniyle bu kurumdaki görevinden ayrılarak davacı kurum bünyesinde çalışmaya başladığını, müvekkil bu tarihten beri aynı yerde göreve devam etmekte ve özelleştirme nedeniyle Telekom'dan ayrılan tüm çalışanlar gibi ek ödemelerini de ödemenin kesildiği tarihe kadar hukuka uygun olarak aldığını, 4046 sayılı kanunun 22. maddesiyle nakle tabi personelin...l Başkanlığına bildirildikleri tarih itibariyle fiilen almakta oldukları net parasal haklarının yeni görevlerinin net parasal haklarıyla karşılaştırılarak varsa aradaki farkın ödenmesi öngörülmüş iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesindeki ... personeli için farklı bir uygulama benimsendiğini, 02/07/2004 tarihli 25510 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5189 sayılı Kanun ile Türk Telekom personelinin parasal haklarının tespitine... yönetim kurulu yetkili kılındığından, 406 sayılı Kanunun ek 29 maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere devlet personel başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Kanunun 22.maddesi gereğince eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15/04/2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olan tutarının esas alınmasının öngörüldüğü, dava konusu ek ödemenin gözönüne alınmasına elgel oluşturmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; ... Müdürlüğünde sözleşmeli stadüde görev yapmakta iken kurum özelleşmesi nedeniyle 14/04/2006 tarihinde devlet personel başkanlığına bildirilerek 31/08/2006 tarihinde davacı Selendi Orman İşletme şefliğine orman muhafaza memuru olarak atanan davalı ...'e döner sermaye bütçesinden 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin olarak ödenmiş olan toplam (12.348,89) TL tutarındaki ek ödemenin 4046 sayılı Kanunun 22. maddesi ile 406 sayılı Kanunun ek-29 maddesi hükmüne uygun olarak değerlendirilmek suretiyle ödenmiş olan ödemelerden olması nedeniyle davacı idarenin davalıdan talep edebileceği herhangi bir alacağının bulunmadığı tespit edilmiştir.

Davacı vekili tarafından "4046 Sayılı Yasanın 22. maddesinde temel ilke olarak ilgililerin önceki görevlerine ait parasal hakları sabit tutularak yeni görevlerine ait parasal haklarıyla karşılaştırılması ve aradaki farkın ödenmesi öngörüldüğünden, eski görevlerine ait parasal haklarını oluşturan unsurlarda zamanla meydana gelebilecek değişikliklerin dikkate alınmasında olanak bulumamaktadır." denilmek suretiyle 4046 Sayılı Kanunun 22. maddesine göre davacının atandığı tarihte almakta olduğu parasal haklarının sabit tutulması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle bilirkişi raporuna itiraz edilmiştir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Somut olayda, mahkeme tarafından tanzim ettirilen bilirkişi raporu incelendiğinde, davacı vekilinin itirazlarını ve taleplerini somut verilerle cevaplamadığı, raporda atıf yapılan idare mahkemesi dosyasındaki uyuşmazlığın bu dosyadaki dava konusu uyuşmazlıkla bire bir aynı olup olmadığının tartışılmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkeme tarafından tanzim ettirilen bilirkişi raporu incelendiğinde, davacı vekilinin itirazlarını ve taleplerini somut verilerle cevaplamadığı, raporda atıf yapılan idare mahkemesi dosyasındaki uyuşmazlığın bu dosyadaki dava konusu uyuşmazlıkla bire bir aynı olup olmadığının tartışılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; daha önceki bilirkişi dışında oluşturulacak konusunda uzman üçlü bilirkişi heyetinden(döner sermaye saymanı ve ...uzman denetçilerinden oluşan) davacı tarafın gerek dava devam ederken gerekse temyiz dilekçesinde belirttiği itirazları da göz önünde bulundurularak,idare mahkemesine konu ödemelerin iş bu davaya konu ödemelerle ilgili olup olmadığı tartışılarak hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınması, sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, mevcut bilirkişi raporu esas alınarak, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Bozma sebebine göre şimdilik davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11407, Karar No: 2013/6922, Tarih: 15.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11407 E.  ,  2013/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı .... vdl. aleyhine 22/03/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, davalı-sürücü ...'nun davacılardan.... çarparak bacağından yaralanmasına neden olduğunu, halen iyileşmediğini, diğer davacılar olan Hilal'in anne, baba ve kardeşinin de olay nedeniyle üzüldüklerini, etkilendiklerini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olayın oluşu, kusur durumu ve davacıların yaralanana yakınlığı gözetildiğinde tüm davacılar yönünden hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle tüm davacılar lehine BOZULMASINA; davalının tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1764, Karar No: 2018/556, Tarih: 13.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/1764 E.  ,  2018/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre özellikle 6100 sayılı HMK'nın 98/I. maddesi hükmünce eski hale getirme talebini inceleme mercii'nin yapılamayan işlerin ilk derece mahkemesinin kararıyla ilgili temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesi sonucu doğmayacağından ve HMK'nın 95. maddesi ilk derece mahkemesince son oturumda verilen kararla ilgili eski hale getirme talebini incelemeye engel teşkil etmeyeceğinden, mahkemenin bu gerekçeyle de istemin reddine karar verilmesinde isabet bulunmamakta ise de; yapılan diş kanal tedavisiyle ilgili özel hekim raporunda yatak istirahatinin öngörülmemiş olması ve kanal tedavisinin haberleşme araçları ya da .... üzerinden mazeretin mahkemeye bildirilmesine engel hal teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine dair 20.02.2017 tarihli ek kararının ve davanın açılmamış sayılmasına dair 24.01.2017 tarihli kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 35,90 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2022/4661, Karar No: 2022/6536, Tarih: 19.07.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/4661 E.  ,  2022/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu'na dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı ile hazırlanan, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.07.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1588, Karar No: 2012/8996, Tarih: 07.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1588 E.  ,  2012/8996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 13.09.2011 gün ve 2011/9297 esas - 2011/13731 karar sayılı ilama karşı davalılardan ... İl Özel İdaresi ile ... ... vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu edilen 6157 ada 106 parsel sayılı taşınmazın imar planında eğitim tesisleri alanında kaldığı anlaşılmakta olup;

Son yasal düzenlemeler de dikkate alınarak üzerinde İlköğretim Okulu binası mı, yoksa Orta Öğretim Okulu (Lise veya Ortaokul) binası mı yapılacağının ... ve İl Özel İdaresinden ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3034, Karar No: 2014/8047, Tarih: 12.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/3034 E.  ,  2014/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2010/900-2011/662

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 10.06.1991 tarihinden 10.06.2009 tarihine kadar çalıştığını, belirtilen tarihte emekli olduğunu, işyerinde 1996 yılına kadar TİS uygulandığını, buna göre kıdem tazminatının 45 gün üzerinden ödendiğini, TİS sonrasında da 45 gün üzerinden hesaplama yapılmaya devam edildiğini, bu durumun işyeri uygulaması haline dönüştüğünü, yakın tarihe kadar işten çıkan, çıkarılan işçilere 45 gün üzerinden ödeme yapıldığının sabit olduğunu, davacıya bu uygulamanın yapılmadığını, kıdem tazminatının 30 gün üzerinden hesaplandığını, işverenin eşit işlem yapma borcu nedeniyle alacağın 45 gün üzerinden hesaplanması gerektiğini, aynı konuda açılmış ve sonuçlanmış çok sayıda dava olduğunu, bu davalarda 45 gün uygulamasının işyeri uygulamasına dönüştüğü, eşit işlem yapma borcu nedeniyle tüm çalışanlara uygulanması gerektiğinin hüküm altına alındığını iddia ederek 1.000 TL kıdem tazminatının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının ibraname ve feragatname verdiğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, davacının şirketçe hazırlanan kıdem tazminatı hesap tablosunu da imzaladığını ve herhangi bir itirazı kayıt düşmediğini, şirkette kıdem tazminatının 30 günlük süre üzerinden ödenmekte olduğunu, davacının TİS’ten yararlanmansın mümkün olmadığını, 30.01.1996 tarihinde sendika üyeliğinden istifa ettiğini, şirketteki söz konusu uygulamanın yaklaşık 10 seneyi aşkın bir süre önce sona erdiğini, şirket ortaklar kurulunun 27.07.2004 tarihli toplantıda işyerinde İş Yasasındaki hükümlerin uygulanacağının oybirliği ile karara bağlandığını, konuya dair Ankara 5. İş Mahkemesinin kararı ile kıdem tazminatı ödemesinin 45 gün değil, 30 gün üzerinden hesaplanmasının hukuka uygun olduğunun hüküm altına alındığını savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.

Mahkemece, davanın kabulü ile 9.770,50 TL bakiye kıdem tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi kıdem tazminatının 30 günlük ücret yerine her yıl için 45 günlük ücret üzerinden ödenmesi gerektiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

D)Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi kıdem tazminatının 30 günlük ücret yerine her yıl için 45 günlük ücret üzerinden ödenmesi gerektiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davacı işçi 1991 yılında işyerinde çalışmaya başlamış ve işyerinde 01.07.1995- 30.06.1996 yılları arasında toplu iş sözleşmesi yürürlükte kalmıştır. Davacı işçi sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanmış ancak yürürlük süresi içinde 30.01.1996 tarihinde üyelikten istifa etmiştir. Daha sonra toplu iş sözleşmesi imzalanmamıştır. Davacı işçi toplu iş sözleşmesi süresi bitmeden üyelikten çekildiğine göre toplu iş sözleşmesinin art etkisinden yararlanamaz.Davalı işveren tarafından kıdem tazminatı 30 günlük ücret üzerinden ödendiğinden kıdem tazminatı farkı isteğinin reddine karar verilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde kıdem tazminatı farkı isteğinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.