muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/584, Karar No: 2013/14405, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/584 E.  ,  2013/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda bir muarazanın oluştuğu, bu muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23002, Karar No: 2014/26229, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23002 E.  ,  2014/26229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/157-2014/448

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/6223, Karar No: 2019/738, Tarih: 16.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6223 E.  ,  2019/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın 05.03.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 07.05.2015 tarihinde temyiz ettiğinden, sanığın haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme istemi ile süresinde olmayan temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B)Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Olay tarihinde UYAP verilerine göre güneş batış saatinin 17:34 olduğu ve 1 saat sonrası 18:34 itibariyle gece sayılan zaman diliminin başlamış olduğu, 31.01.2015 tarihli yakalama tutanağında, müştekinin ikametinden hırsızlık yapıldığına dair ihbarın 18:40 ta geldiği, kolluk görevlileri suç yerine intikal ettiğinde sanıkların halen ikamette bulundukları anlaşıldığından eylemin başlangıç saati belli olmasa bile gece vakti başladığında eylemin devam ediyor olduğu anlaşıldığından sanık hakkında TCK’nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanması gerekirken eksik gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15502, Karar No: 2013/2927, Tarih: 28.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/15502 E.  ,  2013/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

YRG.GELİŞ TARİHİ:14.11.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kenar çizgisine dayanılarak iptal edilen taşınmaza ilişkin olarak açılan tazminat istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 5.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,28.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/14110, Karar No: 2015/26598, Tarih: 29.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/14110 E.  ,  2015/26598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.09.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde pazarlama sorumlusu olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, bu feshin geçersizliği ve işe iadesi için açılan davanın lehine sonuçlandığını, süresinde başvuru yapmadığı gerekçesiyle işe başlatılmadığın ileri sürerek ... İcra Müdürlüğünün 2013/19977 esas sayılı dosyası ile takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına haksız ve kötü niyetli itiraz nedeniyle %20 den az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe iade talebinin kabulüne karar verilmesi nedeniyle, müvekkili şirketçe davacının işe iade talebinin uygun görüldüğünü, bunun üzerin davacının iş akdinin feshinden önce çalışmakta olduğu görevine iade edildiğini, usulüne uygun yapılan tebligatın tebliğine rağmen davacının kendisine verilen 4 günlük sürede işe başlamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, işe başvuran davacının işe davet eden işverenin tebliğine rağmen verilen 4 günlük sürede işe başlamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı kendisine yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve yasal 1 aylık sürede işverene başvuru yaptığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Muhatabın adreste bulunmaması halinde, bu durumun geçici veya sürekli olmasına göre tebligat 7201 sayılı Yasanın 20 nci veya 21 inci maddesine göre yapılacaktır. 21 inci maddesine göre yapılan tebligatta, (2) nolu ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılırken, 20 nci maddeye göre yapılan tebliğde ise, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren onbeş gün sonra tebliğ yapılmış sayılacaktır.

6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununun 21 inci maddesinde yapılan değişiklik gereğince, gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, kendisi o adreste hiç oturmamış veya sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edecek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracaktır. Bu durumda ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılacaktır.

Tebligat kural olarak muhatabın kendisine yapılmalıdır. Muhatap adresinde bulunmadığı takdirde, onun yerine tebligatı kabule yetkili kişilere yapılır. Muhatabın konut adresinde süreklilik arzedecek şekilde birlikte oturan aile halkından biri veya varsa birlikte oturduğu hizmetçi tebligatı almaya yetkili kişilerdir. Yetkili kişilerin görünüşe nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir. Tebligat yapılacak gerçek kişi işyeri, işletme veya iş sahibi ise, işyerinde bulunmaması halinde daimî işçisine yapılan tebligat geçerli olacaktır.

Tebligatın muhatabı veya adına tebligatı alacak yetkili kişi adreste bulunmakla birlikte tebliğden imtina ederlerse, bu durum tebliğ evrakına yazılmak şartıyla tebliğ işlemi, Tebligat Kanununun 21. inci maddesi uyarınca yapılmalıdır. Keza Tebligat Tüzüğünün 29. maddesi uyarınca muhatabın evde bulunmama sebebininde tebliğ evrakına yazılmaıs gerekir.

Tebligatın muhatabı veya adına tebligatı alacak yetkili kişi adreste bulunmakla birlikte tebliğden imtina ederlerse, bu durum tebliğ evrakına yazılmak şartıyla tebliğ işlemi, Tebligat Kanununun 21. inci maddesi uyarınca yapılmalıdır. Keza Tebligat Tüzüğünün 29. maddesi uyarınca muhatabın evde bulunmama sebebininde tebliğ evrakına yazılmaıs gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının işe iade talebinden sonra işverence davacının 4 gün içinde işe başlaması gerektiğine dair tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince yapılmak istendiği anlaşılmaktadır. Tebliğ evrakına, adresinde bulunmayan davacının bulunmama sebebi yazılmamıştır. Bu durum Tebligat Tüzüğü'nün 29. maddesine aykırıdır ve tebliği usulsüz kılar. Davacıya usulüne uygun tebligat yapıldığından bahsedilemez. Ayrıca davacının işyerine geldiği sırada başlatılması için gereken 1 aylık yasal süre de geçmemiştir. Davacı tebligattan 02.08.2013 günü haberdar olduğunu belirttiğine göre süresinde işverene başvurmuş sayılacaktır. Bu durumda davalının davacıyı işe başlatmadığı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parası ile peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/811, Karar No: 2023/1387, Tarih: 21.12.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/811 E.  ,  2023/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 2. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/9 E., 2023/6 K.

KARAR : Davanın reddine

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı Yargıtay 2. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı dava dilekçesinde; eşi ile arasında görülmekte olan Çorlu 2. Aile Mahkemesinin 2018/960 Esas sayılı boşanma davasında 24.09.2021 tarihinde verilen kararın istinaf kanun yoluna başvurmaları sebebiyle derdest olduğunu, yargılama sırasında 15.10.2020 tarihli celsede Mahkemece Pasaport Şube Müdürlüğüne, Çorlu ve Çerkezköy İlçe Emniyet Müdürlüğüne müzekkere yazılması yönünde hukuki anlamda hatalı ara kararlar kurulduğunu, bu ara kararlardan rücu edilmesi yönündeki itirazların hâkim tarafından reddedildiğini, görülmekte olan boşanma davasında eşinin dilekçeler teatisi aşamasında delilleri arasında bulunmamasına rağmen yargılamayı yürüten hâkim tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 25 inci maddesinde düzenlenen farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin kanun hükmüne aykırı davranıldığını, taraflarca getirilme ilkesi uygulanan özel hukuk davalarında hâkimin doğduğu iddia edilen bir hukuki sonucun somut olarak ortaya çıkıp çıkmadığını kendiliğinden araştıramayacağını, Kanun’da öngörülen istisnalar dışında hâkimin iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate almasının ve onları hatırlatacak davranışlarda dâhi bulunmasının mümkün olmadığını, yargılama hatası sonucu çocukları ile ilişkisinin bozulduğunu, itibarının zedelendiğini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını ileri sürerek 2.000.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş ve yargılama aşamasında kendisini bir vekille temsil ettirmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, 6100 sayılı Kanun’un 46 ncı maddesinde belirtilen sorumluluk nedenlerinden hiçbirinin koşulların oluşmadığını, davacı tarafından sorumluluk nedenlerini ispata yarayacak yeterli delil sunulmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6.Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 30.05.2023 tarihli ve 2022/9 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararı ile;

“…Dava; ...nın 46/1-c fıkrasına dayalı olarak hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine açılan sorumluluk davasıdır.

Özel Daire Kararı

6.Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 30.05.2023 tarihli ve 2022/9 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararı ile;

“…Dava; ...nın 46/1-c fıkrasına dayalı olarak hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine açılan sorumluluk davasıdır.

Davacı delil olarak Çorlu 2. Aile Mahkemesinde görülen boşanma dava dosyası ile tanık deliline dayanmıştır. Mahkememizce Çorlu 2. Aile Mahkemesinin 2018/960 Esas sayılı dosyası incelenmiştir. Bu davada 15.10.2020 tarihinde alınan 3,4 ve 5 nolu ara kararları gereği Emniyet Müdürlüğüne ve Pasaport Dairesi'ne müzekkereler yazıldığı, 21.01.2021 tarihinde ise re'sen bu ara kararlarından rücu edildiği ve ayrıca hakimin bu ara kararları gereği dosyaya gelen cevabi yazıların delil olarak değerlendirilmemesine karar vermiş olduğu görülmüştür.

Davacı, tanık deliline dayanmış ise de, ...146. maddesi gereğince dava yeterince aydınlanmış olup davanın mahiyeti de gözetildiğinde tanık dinletme isteğinin reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar Çorlu 2. Aile Mahkemesinde görülen boşanma davasında mahkeme hâkimi tarafından re'sen bazı müzekkereler yazılmış ise de, mahkemenin bilahare bu ara kararlarından rücu ederek gelen cevabi yazıların da karar verilirken gözönüne alınmamasına karar verdiği, bu delillerin karar aşamasında değerlendirilmediği ve bu nedenle de bir zarar oluşmadığı anlaşılmıştır. Davacı, çocukları ile arasındaki ilişkinin bu ara kararları nedeniyle zedelendiğine dair delil de sunmamıştır. ...nın 46.maddesinin 1-c bendi koşulları gerçekleşmediğinden açılan davanın reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

H Ü K Ü M : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere,

...nın 46. madde koşulları oluşmadığından davanın REDDİNE,

...nın 49. maddesi gereğince davacının takdiren 1.100 TL. Para cezası ödemesine,

Alınması gerekli 80,70 TL. karar harcının peşin alınan 34.155,00 TL. harçtan mahsubu ile fazla alınan 34.075,00 TL. harcın hüküm kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine,

Davalı Hazine vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10.maddesinin 3 numaralı bendi gereğince 17.800,00 TL. vekâlet ücretinin davacıdan alınıp davalı hazineye verilmesine,

Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

8. Dava, 6100 sayılı Kanun’un 46 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ncı maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. Anılan maddede “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46 ncı maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. Anılan maddede “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda 6100 sayılı Kanun’un 46 ncı maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, Daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.