muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17821, Karar No: 2023/11407, Tarih: 20.12.2023

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın kullanıcı olduğuna, 2. 5271 sayılı Kanun’un 135 inci madde kapsamında alınan tedbir kararının süresinde uzatılmadığına ve elde edilen TAPE kayıtlarının hukuka aykırı olduğuna, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması geektiğine, 4. Sanık açısından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine, 5. Tanık Mehmet B.'nin kovuşturma aşamasında dinlenilmemiş olmasının ve diğer sanık Agah yönünden tefrik kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 6. Arama kararında sanığın adı ... iken Fatih Özçakır yazıldığına ve arama kararının da hukuka aykırı olduğuna, 7. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 8. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

24.06.2019 tarihinde sanığın Mehmet B. isimli şahsa bir paket halinde uyuşturucu madde sattığı, tape kayıtları, fiziki takip tutanakları, yakalama, muhafaza altına alma tutanağı, tutanak mümzi beyanları, ....'nin soruşturma beyanı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sabit olduğu, her ne kadar Mehmet'in yargılama aşamasında tanık sıfatıyla beyanının alınması mümkün olmamış ise de; soruşturma aşamasında alınan ve duruşmada okunarak tartışılan ifadesinin dosya kapsamındaki maddi delillerle örtüşmesi nedeniyle hükme esas alındığı, yine 27.08.2019 tarihli olayda sanık ...'in satmak amacıyla diğer sanık Agah'tan uyuşturucu maddeyi 1.000,00 TL karşılığında satın aldığı, ikrar içeren savunmalar, tape kayıtları, fiziki takip, yakalama, arama ve el koyma tutanağı ile dosyadaki mevcut diğer maddi deliller ile sabit olduğu, yine bu olayın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen yerlere 200 metre mesafe içerisinde (aile sağlığı merkezine 90 metre, ana okuluna 190 metre) gerçekleştiğinin yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, sanık hakkındaki arama kararında soyisim farklılığının yazım hatası kabul edilerek delillerin hukuka uygun yöntemlerle edildiği, delillerin değerlendirilmesine, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve yeterli incelemenin yapıldığı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının ise gerçekleşmediği anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, fiziki takip tutanağı ile dosya

kapsamına göre; sanığın Agah'ın bulunduğu araca bindiği ve uyuşturucu madde satışının 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında kalan yerdeki özel araç içinde gerçekleştiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli ve 2020/327 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı da gözetilerek; özel aracın, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/211 Esas, 2021/1233 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/211 Esas, 2021/1233 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkında ki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2012/24087, Karar No: 2013/178, Tarih: 15.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24087 E.  ,  2013/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... adına Av. .... ile 1- ... adına Av. ... 2-... adına Av. .... arasındaki dava hakkında.... Mahkemesinden verilen 31.10.2012 günlü ve...sayılı hükmün, davalılar ....ve işveren avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı ... vekili olarak celselere katılan, mazeret dilekçesi ve 15.11.2011 tarihinde yenileme dilekçesi sunan Av. ....'ın, adı geçen davacının vekili olduğunu, yine davalılardan.... vekili olarak celselere katılan, süre tutum ve temyiz dilekçeleri sunan Av. ..., adı geçen davalı Kurum vekili olduğunu gösterir vekaletname veya yetki belgesinin aslı ya da onaylı örneğinin dosyada olmadığı, anlaşılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 77. maddesi gereğince;

1 - Av. ..., vekaletname ibrazı, aksi takdirde, davacı .... yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile bildirmesi için kesin süre içerir muhtıra tebliğ edilip, ibrazı halinde, dosyanın aynen,

2 - Av. ..., vekaletname ibrazı, aksi takdirde, davalı ... yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile bildirmesi için kesin süre içerir muhtıra tebliğ edilip, ibrazı halinde, dosyanın aynen, aksi takdirde, hükmün, .... yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinde ki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/16145, Karar No: 2015/19480, Tarih: 15.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16145 E.  ,  2015/19480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl dava ile iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalı ... Spor Kulubü Başkanlığı'ndan tahsilini talep etmiş, birleşen dava ile ise ihaleyi yapan ve işe alan kurumun ... olduğunu, davacının Belediye'nin yapmış olduğu parkometre ihalesinin yüklenicisi olan ...Belediye Spor Kulubü Başkanlığı bünyesinde çalıştığını, 30 Mart yerel seçiminden sonra sözleşmesinin haksız ve tek taraflı feshedildiğini, bu nedenle Belediye'nin de tüm alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek husumeti Belediye'ye de yöneltmiş ve davaların birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının kurumun işçisi olmayıp bağımsız işveren olan ...Belediye Spor Kulübü'nün çalışanı olduğunu, davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’nın Belediye tarafından Dernekler Kanunu’na uygun olarak kurulduğu, ayrı tüzel kişilik kazandığı ve tüzel kişiliğinin halen devam ettiği, davacının da kulüp tarafından işe alınarak çalıştırıldığı, birleşen davanın davalısı ... tarafından dernek niteliğinde kurulan asıl davanın davalısı ...'nın bağımsız bir tüzel kişilik olarak ayrı bir işveren olduğu, ... tarafından Belediye Spor Kulübü adı altında kurulmasının ...’na asıl işverenlik sıfatı vermeyeceği, davacı tarafından da bizzat ... bünyesinde işçi sıfatı ile çalışmasının ispatlanamadığı, davacı işçi ile iş sözleşmesi ilişkisi içinde olan davalının dernek niteliğindeki asıl davanın davalısı ... olduğu, zira, davacı işçinin maaşlarının ve sigorta primlerinin ayrı bir tüzel kişilik olan ... tarafından ödendiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ...'nın dernek sicilindeki adresi ...Kaymakamlığı Dernekler Büro Şefliği tarafından Eski Belediye Sarayı olarak bildirilmiş olup ... adına bu adrese çıkarılan dava dilekçesi ve tensip zaptı ekli davetiye ...Belediyesi Yazı İşleri Müdürü tarafından tebliğ alınmıştır. Davalı ... vekili 16.06.2014 tarihli yazısında, tebligat zarfı üzerindeki muhatap ...Belediyesi Spor Kulubü ile bir ilgileri olmadığını belirterek sehven almış oldukları tebligatları Mahkeme'ye iade etmiştir. Bunun dışında davalı ...'ne dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davalı ...'nün bağlı olduğu ilgili federasyona müzekkere yazılarak kulübün adresinin ve en son başkanının kim olduğu sorulup taraf teşkilinin buna göre sağlanması gerekmektedir. Ayrıca 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1/8 maddesi, 8. maddesi ve 27/son maddesi ile 5216 Sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince otopark işletme görevinin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredilip devredilmediği araştırılarak ve fesih tarihi de gözönünde bulundurularak hasmın temsilcisinde hata yapılıp yapılmadığı değerlendirilip gerektiğinde davanın ... Büyükşehir Belediyesi'ne yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14088, Karar No: 2014/941, Tarih: 10.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14088 E.  ,  2014/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Danıştay 6. Dairesi'nin 21.05.2003 tarih, 2002/1358 Esas, 2003/3218 sayılı iptal kararından sonra idare tarafından belirlenmiş ve kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi olup olmadığının sorulması, var ise buna ilişkin belgelerin ilgili yerden getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16940, Karar No: 2010/3416, Tarih: 08.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16940 E.  ,  2010/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı, ağaç ve yıkılan yapı içerisinde bulunan ev eşyalarının bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı, ağaç ve yıkılan yapı içerisinde bulunan ev eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6298, Karar No: 2023/2247, Tarih: 09.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/6298 E.  ,  2023/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/270 E., 2022/840 K.

DAVACI- DAVALI : ... vekili Av. ...

DAVALI- DAVACI : ... vekili Av. ... vd.

DAVA TARİHİ : 07.11.2017- 23.11.2017

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/929 E., 2019/1221 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmiş olup incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 09.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı- davacı ... vekili Av. Sezen ... geldi. Karşı taraf davacı- davalı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap (karşı davaya cevap) dilekçelerinde özetle; tarafların 1983 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocuklarının olduğunu, erkeğin, hakaret ettiğini, psikolojik şiddet uyguladığını, agresif olduğunu, ortak konutun eşyalarına zarar verdiğini, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, birlik görevini ihmal ettiğini, iftira attığını, aile içerisinde kalması gerekenleri başkaları ile paylaştığını, yatağını ayırdığını, ortak konuta kadından ve ortak çocuklardan habersiz kamera ve ses kayıt cihazı yerleştirdiğini, kadına boşanmayı kabul etmemesi durumunda bu kayıtları sosyal medyada yayınlayacağını söylediğini, kamera kayıtları üzerinden ortak çocukları da kadını boşanmaya ikna etmeleri konusunda tehdit ettiğini, karşı davada dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını, iddia ederek asıl davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, kadın yararına 3.000,00 TL tedbir nafakası, 3.000,00 TL yoksulluk nafakası, 200.000,00 TL maddî tazminat, 200.000,00 TL manevî tazminat, ortak konutun kadına tahsis edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap, karşı dava ve ikinci cevap (karşı davaya cevaba cevap) dilekçelerinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını, kadının, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, büyü yaptırdığını, birlik görevini ihmal ettiğini, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, aile içerisinde kalması gerekenleri başkaları ile paylaştığını, hakaret ettiğini iddia ederek karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, asıl davanın reddine, erkek yararına 100.000,00 TL maddî tazminat ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, birden fazla kez ... sarsıcı davranışta bulunduğu, kadına karşı soğuk davrandığı, ayrı odada kaldığı, kadından habersiz ortak konuta ses kayıt cihazı ve kamera yerleştirdiği, bu kayıtlar üzerinden kadına şantaj yaptığı yine ortak çocuklara da kadını boşanmaya ikna etmemeleri durumunda elindeki kayıtlarla memuriyetlerini yakacağı ile ilgili tehdit ettiğini, her ne kadar karşı dava dilekçesinde, kadının erkeğin cebinden gizlice para aldığı ve bu iddiayı ispat için kamera kayıtları delil olarak sunulmuşsa da kamera kayıtlarının hukuka aykırı delil olduğu ve bu sebeple hükme esas alınamayacağı, yine erkek tanıklarının bir kısım beyanlarının bizzat görgüye dayalı olmadığı bir kısmının ise kendi kişisel çıkarımlarına ilişkin olduğu, her ne kadar erkek barışmak istediğini beyan ederek ortak konuta dönmüşse de bu durumun açılacak bir boşanma davasından kadın aleyhine delil toplamak için olduğu, erkeğin başından beri boşanmak niyetinde olmadığı bu durumun tüm dosya kapsamı ile ispatlandığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereği boşanmalarına, karşı davanın reddine, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu dikkate alınarak tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, tarafların ortak çocukları ergin olduğundan velâyet ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, kadının çalışmadığı, yaşı nedeniyle iş bulmasının çok zor olduğu, boşanmakla yoksulluğa düşeceği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak kadın yararına 1.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kusurlu davranışının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, mevcut ve beklenen menfaatler, hakkaniyet ilkesi, tarafların evli kaldığı süre dikkate alınarak kadın yararına 30.000,00 TL maddî tazminat, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan kusur belirlemesinin hatalı olduğu, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, telefon kayıtlarının 2016 yılı öncesine ilişkin olduğu, tarafların barıştıkları, kadının erkeğin davranışını affettiği, iddialarını başka şekilde ispat etme imkanı olmadığından ortak konuta kamera yerleştirdiği, eksik araştırma ile karar verildiği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğu ve asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulü gerektiği, kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumu bir arada değerlendirildiğinde kadın yararına tazminata ve nafakaya hükmedilmesinin hatalı olduğu, her iki dava ve fer'îleri yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; telefon kayıtları üzerinde inceleme yapıldığı, taraflar barıştıktan sonra da erkeğin gece geç saatlerde çok sayıda görüşme yaptığı, delillerin eksik toplanmadığı, kamera kayıtlarının erkek tarafından hukuka aykırı olarak elde edildiği, kusur tespitinde esas alınmamalarında herhangi bir isabetsizlik olmadığı, delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmediği, İlk Derece Mahkemesince vaka ve hukuki değerlendirmenin usul ve esas yönünden isabetli olduğu, asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddine, kadın yararına tazminata ve nafakaya hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı-karşı davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının hatalı olduğu belirtilerek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle her iki dava ve ferileri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının reddinin, kadının davasının kabulü ile boşanmaya hükmedilmesinin yerinde olup olmadığı, maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası ve yoksulluk nafakası verilmesi şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 189 uncu maddesi, 190 ıncı maddesi, 323 üncü ve devam maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ... maddesi ve 371 ... maddesi, 4721 sayılı Kanunu'nun 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 ... maddesi, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ... maddesi, 51 ... maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.