muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22032, Karar No: 2013/19280, Tarih: 17.12.2013

d- Kendini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 1.100 TL vekalet ücreti yerine, yazılı şekilde 1000 TL'ye hükmedilerek vekalet ücretinin eksik belirlenmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/985, Karar No: 2025/205, Tarih: 22.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/985 E.  ,  2025/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1633 E., 2023/1186 K.

BİRL. ANTALYA 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2019/265 E. 2019/128 K. SAYILI DOSYA

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/242 E., 2021/835 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal tescil ve geç teslimden kaynaklanan gecikme tazminatı talepli asıl davada ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin muvazaalı olduğu iddiasıyla geçersizliğine ilişkin birleşen davada, asıl davada davacı yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimini yerine getirdiği, ancak yükleniciye düşmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlerin tapularının verilmediği ve geç teslimin olduğu, birleşen davada ise arsa sahibinin kendi muvazaasına dayanamayacağı gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı asıl davada davalı - birleşen davada davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde asıl davada davalı - birleşen davada davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; birleşen davadaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinde muvazaa iddiasının tanıklar ile ispat edilemeyeceği ayrıca yine birleşen davada davacı yemin deliline açıkça dayanmış olmasına rağmen yemin delilinin mahkemece hatırlatılmadığı temyiz sebebi olarak gösterilmiş ise de, yeminin konusu yemine dayanan tarafça ispatı gereken bir hususa ilişkin olabileceğinden, birleşen davada davacı kendi muvazaasına dayanamayacağına göre bu hususta ispatı gereken bir durum olmadığından yemin delilinin hatırlatılmamasında usul ve hukuka aykırılık olmadığından asıl davada davalı - birleşen davada davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin asıl davada davalı - birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden taraftan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 22.01.2025 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5338, Karar No: 2013/25558, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5338 E.  ,  2013/25558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :2012/139-2012/546

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 01.11.1990 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen 01/11/1990-01/10/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı Yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı Yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 01.11.1990 – 01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3.210 gün x 0.25 = 803 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12240, Karar No: 2016/3040, Tarih: 14.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/12240 E.  ,  2016/3040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ...'e gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye, "adresten taşındığı" şerhi düşülerek Dairemize iade döndüğü; sanık ... savunmanları Av. ... ve Av. ...'nin duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden yapılan duruşmasız inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısı ve sanık savunmanı yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II- Yağma suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Aynı yer cezaevinde başka suçtan hükümlü olan sanığın, karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33396, Karar No: 2022/2245, Tarih: 15.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/33396 E.  ,  2022/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca müdafii atandığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesine göre, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği halde, bozma üzerine yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuğa duruşma günü için çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade döndüğü halde, suça sürüklenen çocuğa bir daha tebligat çıkarılmadığı gibi, suça sürüklenen çocuk müdafiine duruşma gününün tebliğ edilmeyerek ve hükmün açıklandığı 17.06.2020 tarihli duruşmada yokluğunda hüküm açıklanarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14698, Karar No: 2012/963, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14698 E.  ,  2012/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 282 ada 14 parsel numarası ile avlulu ahşap ev vasfında hazine ve ... adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleş- memesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13397, Karar No: 2012/16102, Tarih: 05.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13397 E.  ,  2012/16102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/05/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, avukat olduğunu, dava dışı müvekkiline olan borcu nedeniyle davalı hakkında icra takibi yaptığını, davalının Antalya Barosuna vermiş olduğu dilekçe ile kendisini darp ettiği ve zorla alacağını tahsil etmek istediği gerekçesiyle şikayetçi olduğunu, baro tarafından kendisi hakkında 2010/61 soruşturma dosyası ile idari tahkikat başlatıldığını, davalı hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'na iftira suçundan şikayetçi olduğunu ve davalının yargılamasının devam ettiğini beyanla uğradığı manevi zararın davalıdan ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise icra borcunun fazla hesaplanması nedeniyle kabul etmediğini, bu nedenle davacı avukat tarafından darp edildiğini, darp olayıyla ilgili olarak hem Cumhuriyet Başsavcılığı'na hem de Baro'ya şikayette bulunduğunu, anayasal şikayet hakkını kullandığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının gerçeğe aykırı olarak davacı avukat hakkında Baro Başkanlığı'na şikayetçi olduğu, davalı hakkında iftira suçlamasıyla açılan davada mahkumiyetine karar verildiği, Antalya Barosu Başkanlığın'ca davacı hakkında disiplin soruşturması açılmasına yer olmadığı kararı verildiği, davalının haksız ithamları ile davacı hakkında şikayetçi olduğu, davalının şikayet hakkını kullandığının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde, davalı hakkında Antalya 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nde, davacıya iftira ettiğinden bahisle açılan kamu davasında davalının mahkumiyetine karar verildiği ve dava dosyasının halen kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Ayrıca, davalının mahkemeye sunduğu beyanlarından, davacı hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

-/-

-2-

2011/13397-2012/16102

Ayrıca, davalının mahkemeye sunduğu beyanlarından, davacı hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

-/-

-2-

2011/13397-2012/16102

Şu durumda, davalı ... hakkında iftira suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi beklenerek ve davalının davacı hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayetçi olup olmadığı ve sonucu araştırılarak, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13724, Karar No: 2021/10956, Tarih: 19.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/13724 E.  ,  2021/10956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ankara 1. İnfaz Hâkimliğinin 20/07/2015 tarihli ve 2015/1819 esas, 2015/1833 sayılı kararı ile hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, hükümlünün iki gün içerisinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmesi, etmediği takdirde hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292 ve 293. maddeleri kapsamında işlem başlatılacağı şerhini içerir çağrı kağıdının tebliğ edilmediği anlaşılmakla, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16122, Karar No: 2012/7607, Tarih: 16.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/16122 E.  ,  2012/7607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 5237 S.K. 145. md ceza vermekten vazgeçilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve kabule göre, sanıkların mağdurun müdürü olduğu yemek fabrikasına izinsiz olarak girip burada ardiye olarak kullanılan binanın asma kilidini kırarak 2 adet patates soyma makinasını çalmaya teşebbüs ettikleri sırada yakalandıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinde yer alan, “değerin azlığının” anılan yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı şekilde, "ceza verilmekten vazgeçilmesine" hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6385, Karar No: 2022/10540, Tarih: 27.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6385 E.  ,  2022/10540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalıya ait ...'ta bulunan ... Khabat Termal Elektrik Santrali inşaatında satınalma sorumlusu/müdürü olarak aylık 2.350,00 USD ücretle çalıştığını, ücretine artış yapıldığını ve en son aylık 2.450,00 USD net ücret ve yılda 2 aylık ücret tutarı sadakat primi, barınma ve günde 3 öğün yemek karşılığında 29.01.2015-28.09.2017 tarihleri arasında toplam 2 yıl 8 ay çalıştığını, çalışılan bölgede yaşanan terör olaylarının ve yerel aşiretlerin çalışanlarda yarattığı huzursuzluk ve can güvenliği endişesi nedeniyle işverenin çalışanları işbaşında tutabilmek, personel kayıplarını önleyebilmek ve ayrılan işçilerin yerine ...'den yeni işçi temin edebilmek için ... olarak sadakat primi adı altında, işçiler arasında "13. ve 14. Maaş" adı altında bir prim sistemini devreye sokup işletmeye başladığını, sadakat priminin ... sözleşmesinin bir maddesi hâline geldiğini, sonradan işe alınanlara da verildiğini, uygulamanın davalı Şirket üst yönetiminin değişinceye kadar uygulandığını ve işten ayrılanlara ödendiğini, müvekkilinin toplam 2 yıl 8 aylık çalışmasına karşılık gelen sadakat primlerinin ödenmediğini, şantiyede mevsim (yaz/kış) durumuna göre sabah ....00 veya 07.00 saatlerinde işbaşı yapıldığını, öğlen yemek molasının bir saat olarak kullanıldığını, akşam 17.00 veya 18.00 saatlerine kadar günlük 10 saat olacak şekilde çalışıldığını, hafta sonları ulusal bayram ve genel tatil, resmî tatil günlerinde de çalıştığını, Ramazan Bayramı ve Kurban Bayramlarının birinci günlerinde tatil yaptığını, diğer günlerinde çalıştığını beyanla fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacağı ile sadakat primi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 29.01.2015-28.09.2017 tarihleri arasında ... Khabat Termik Santrali projesinde satınalma sorumlusu olarak çalıştığını, son ücretinin 1.600,00 USD olduğunu, müvekkili Şirkette sadakat primi adı altında bir uygulamanın söz konusu olmadığını, zaman zaman işçilere ihtiyaçlarından kaynaklanan talepleri doğrultusunda şantiye yönetiminin onayı ile ileride alacaklarından mahsup edilmek üzere yahut performans primi niteliğinde ek ödeme verildiğini, davacıya da bordrolarda görülen performans primi niteliğinde ödemeler yapıldığını, davacının bu konuda bir alacağının mevcut olmadığını, davacının da 30.10.2017 tarihli ibraname ile çalışma sürelerine, ücret ve sosyal haklarına yönelik bir itirazı olmadığını, davacının çalıştığı şantiyenin bölgedeki olumsuz koşullar nedeniyle 4 kere tahliye edildiğini, tahliye süresinin davacının pasaport kayıtlarından görmenin mümkün olduğunu, bu nedenle şantiyede düzenli bir fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması karşılığı da bordrolarda tahakkuk edilerek ödendiğini, davacının alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 29.01.2015-28.09.2017 tarihleri arasında 2 yıl 8 ay çalışma süresine ilişkin taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, yapılan emsal ücret araştırmaları, banka kayıtları ve dinlenen tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının ücretinin aylık net 2.450,00 USD olduğu, davalı vekili tarafından sunulan dilekçe ekindeki kıdem ve ihbar tazminatı belgelerinden davacının davalı işveren tarafından işten çıkarıldığının kabul edildiği, davacının işyerindeki fiili çalışma gün ve saatlerini gösterir puantaj cetvelleri veya fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini gösterir ücret bordroları gibi deliler bulunmadığı, Şirket içi e-posta çıktıları ve dinlenen tanık beyanlarına göre davacının haftada 18 saat fazla çalışması bulunduğu, tanık beyanlarına göre davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığı, dinlenen tanık beyanlarında işyerinde yılda iki aylık ücret karşılığı sadakat primi uygulamasının olduğu, mübrez banka ekstrelerinde ve davalı vekili tarafından sunulan imzasız ücret bordrolarında davacı adına iki kez prim adı altında ödeme yapıldığı, bunun ilkinin 2016 yılında 2.350,00 USD, ikincisinin ise 2017 yılında 2.450,00 USD olduğu, tanık anlatımları ile belgeler birlikte değerlendirildiğinde davalı işverenlikte çalışanlara sadakat priminin ödendiği, bu kapsamda da davacıya çalışmış olduğu dönem göz önünde bulundurularak yıllık iki aylık ücret tutarında sadakat primi ödenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.