muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/201, Karar No: 2020/1479, Tarih: 02.03.2020

Davalılar, dava konusu taşınmazların mirasbırakanları ... tarafından bedeli ödenerek satın alındığını, muvazaanın olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın reddine, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle birleştirilen davada davacı ... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

./..

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1898 doğumlu ...’in 01.08.1956 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak dava dışı çocukları ..., ..., ..., ..., kendisinden sonra 2013 yılında ölen oğlu ...’ın kızı davacı ..., yine kendisinden sonra 2015’de ölen kızı ... mirasçıları davacı eşi ..., davacı çocukları ..., ... ve ... ile 1983’de ölen oğlu ...’in mirasçıları davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile dava dışı ..., ..., ..., ...’nin kaldığı, dava konusu 155 ada 6 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar senetliden ... çocukları ..., ..., ... ve ...’ın tasarrufunda olduğu, müştereklerin aralarında yaptıkları 1987 tarihli harici ve rızai ifraz taksim sonucunda adlarına tespit görerek 23.08.1989 da kesinleştiği, 165 ada 1 parsel sayılı taşınmazın senetliden ... çocukları ..., ..., ... ve ... adlarına kayıtlı iken eşit şekilde payları mukabilinde tespit gördüğü ve 11.09.1989 da kesinleştiği, birleşen davada dava konusu edilen 386, 392, 486, 491, 503, 11, 12, 13, 14, 23, 29, 354, 356, 39, 4, 73, 352, 367, 388, 53, 54, 55, 58, 70, 75, 84, 90, 104, 106, 121, 10 ve 57 parsel sayılı taşınmazlar da ise mirasbırakanın hiç bir zaman tapu kayıt maliki olmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Anayasanın 141/3. maddesi hükmü gereği bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Somut olaya gelince, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacılar tarafından temliklerin muvazaalı olduğu iddiası usulünce ispatlanmış değildir.

../...

Birleştirilen davada dava konusu yapılan 155 ada 6 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar bakımından da muvazaa iddiasının ispatlandığından söz edebilme olanağı yoktur. Diğer taşınmazların ise mirasbırakan tarafından temlik edilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular birlikte gözetildiğinde asıl davada davacı ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.

Birleştirilen davada davalılar vekilinin temyiz itirazına gelince; mahkemece birleşen tapu iptali ve tescil davasının da reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde gerekçesiz olarak hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

Birleştirilen davada davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden taraflardan gelen davalılar vekili için 2.037.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz eden davacı ... mirasçılarından alınmasına, alınan peşin harcın temyiz eden davalılara geri verilmesine, aşağıda yazılı 54.40 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28718, Karar No: 2017/8260, Tarih: 09.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/28718 E.  ,  2017/8260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin fazla çalışma yapmasına, genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini ve davalı nezdindeki çalışmasının 1 yılın altına olduğunu ileri sürerek; fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının her türlü alacağının tahakkuk ettiği dönemde kendisine ödendiğini, herhangi bir alacağının bulunmadığını, tam da önemli bir sevkiyat öncesi davacı ile birlikte bir grup işçinin işyerini terk ettiklerini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, fazla çalışma yaptığını, genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştığını ancak ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak taleplerinde bulunmuş; davalı ise davacının bir grup işçi ile birlikte işyerini terk ettiğini ve ödenmemiş işçilik alacağının bulunmadığını savunmuştur.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İspat konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı söz konusu çalışma iddialarını ispat için takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanmıştır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına göre hafta tatili, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplandığı ve davacı tanıklarının işverene karşı benzer şekilde davalar açtığı ve davacı ile menfaat birliği içinde oldukları anlaşılmaktadır.

Nitekim davacı tanıklarının da davalıya karşı açmış oldukları ve aynı mahkemece karara bağlanan dosyalarının temyiz incelemeleri Dairemizde aynı gün yapılmıştır.

Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, husumetli ve menfaat birliği içerisinde bulunan tanık beyanlarına itibar edilerek kısmen kabulüne hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Nitekim davacı tanıklarının da davalıya karşı açmış oldukları ve aynı mahkemece karara bağlanan dosyalarının temyiz incelemeleri Dairemizde aynı gün yapılmıştır.

Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, husumetli ve menfaat birliği içerisinde bulunan tanık beyanlarına itibar edilerek kısmen kabulüne hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19881, Karar No: 2022/1141, Tarih: 10.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19881 E.  ,  2022/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ile ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklardan ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ve ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine, ... ile ...'ın atılı suçtan beraatlerine İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezalar nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3465, Karar No: 2017/14270, Tarih: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3465 E.  ,  2017/14270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 1992 yılında davalılarla tapu dışı satın alma amaçlı bir sözleşme yaptığını, buna göre davalıların dedelerinden kalan 5000 metrekare büyüklüğündeki tarla vasfındaki taşınmazdaki hisselerini kendisine sattıklarını, satış karşılığı 1992'deki para ile 250.000.000 lira ödendiğini, tapuda işlem yapılacağının kararlaştırıldığını, fakat yıllar geçmesine rağmen bunun gerçekleşmediğini beyan ederek öncelikle tapu iptal tescil talebinin olduğunu, kabul edilmezse 1992'deki 250.000.000 liranın denkleştirici ... ilkesi uyarınca dava tarihindeki karşılığının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiş; ..., ... 26.11.2013 tarihli celsede; taşınmazı 1992 yılında davacıya 25 yıllığına kiraya verdiklerini, bitme süresine birkaç yıl kala bu davanın açıldığını, bahsedilen satış senedini kabul etmediklerini beyan etmişler, 17.03.2014 tarihli dilekçelerinde ise; satış bedeli olarak yazan 250.000.000’un gerçekte 80.000.000 olduğunu, bu konuda sözleşmede yazılı tanıkların dinletilebileceğini, sözleşmenin zilyetlik devir sözleşmesi olduğunu, davacının burayı 22 yıldır sorunsuz kullanarak gelir elde ettiğini beyan ederek davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılardan ... ise 22.05.2014 tarihli dilekçesinde; satışın 250.000.000 liraya değil 80.000.000 liraya yapıldığını, davacının 1992 yılından beri taşınmazı kullandığını, tapusunun devredilememesinin ilçede tapu konusunda sıkıntı olmasından kaynaklandığını, bu konuda kusurları bulunmadığını, bilirkişi raporlarını kabul etmediğini, 80.000.000 lira üzerinden hesaplama yapılması gerektiğini belirterek senette yazılı tanıkların dinlenmesini ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının terditli taleplerinden alacak talebinin kabulü ile 162.600,66 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan miras hisseleri oranında alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, harici (geçersiz) satış sözleşmesi gereğince ödenen paranın iadesi istemine ilişkindir

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, harici (geçersiz) satış sözleşmesi gereğince ödenen paranın iadesi istemine ilişkindir

Tapulu taşınmazların satışına ilişkin sözleşme, resmi şekilde yapılmadığı için TMK'nun 706, TBK'nun 237. (BK.'nun 213), Tapu Kanununun 26. ve Noterlik Kanununun 60. maddeleri uyarınca hukuken geçersizdir. Geçersiz sözleşmeler taraflarına geçerli sözleşmelerde olduğu gibi hak ve borç doğurmaz. Taraflar verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için, bir taraf zenginleşirken diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olması gerekir. Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan veya tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır. İade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir.

Somut olayda, harici satım sözleşmesine konu taşınmazın halen davacının zilyetliğinde bulunduğu tüm dosya kapsamı ile sabit olup davalıların da kabulündedir. Bu durumda 10/07/1940 günlü ve 2/7 sayılı İBK uyarınca; BK 81 (TBK 97) maddesinin uygulama yeri bulacaktır. 10/07/1940 gün ve 2/7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre, geçersiz taşınmaz satışında verilen satış bedeline alıcı faiz, taşınmazın kullanılmasından dolayı da satıcı ecrimisil veya kira bedeli isteyemez. Davaya konu taşınmaz satış sözleşmesi geçersiz olduğuna göre, her geçersiz satışta olduğu gibi taraflar aldıklarını sebepsiz iktisap hükümleri dairesinde iade ile yükümlüdürler. Taşınmaz dava tarihi itibariyle davacının zilyetliğinde ve tasarrufunda bulunduğuna göre zilyetlik devam ettiği sürece faize hükmedilmeyeceği, taşınmazın iade anından itibaren faize hükmedileceği hususu gözardı edilerek harici sözleşmedeki bedelin uyarlanması sonucu hükmedilen bedele dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından, hükmün HUMK.'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. bendindeki “dava tarihinden itibaren” ifadesi hükümden çıkartılarak yerine “taşınmazın iadesi tarihinden itibaren” ifadesi yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5810, Karar No: 2022/21912, Tarih: 29.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/5810 E.  ,  2022/21912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, müştekinin olay günü Ağrı Devlet Hastanesi’ne sağlık raporu almak için gittiği, sağlık kurulu önünde, kalabalık içerisinde beklerken pantolonunun cebinden 240 TL paranın çalındığı, kamera görüntülerine göre müştekinin sağlık kurulu önünde kuyrukta beklerken sanıkların da müştekiye yakın bir noktada beklediği, müştekinin parasının bu sırada çalındığının değerlendirildiği, ancak eylem anına ilişkin net bir görüntünün olmadığı, her iki sanığın da atılı suçu işlemedikleri yönündeki aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksini gösterir, mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10295, Karar No: 2023/879, Tarih: 08.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10295 E.  ,  2023/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1104 E., 2022/1968 K.

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 05.12.2017 - 28.05.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/1103 E., 2021/26 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı erkek dava dilekçesinde özetle; davalı davacı kadının son zamanlarda kendisinden gizli telefon görüşmeleri yaptığını, kayıtları sürekli sildiğini, ayrıca büyük miktarda kredi kullandığını, bu parayı kime verdiğini söylemediğini, aralarında çıkan tartışmalarla yalan beyanda bulunarak uzaklaştırma kararı alındığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Dava dilekçesi davalı davacı kadına 12.01.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı davacı vekili süreden sonra 29.01.2018 tarihinde cevap dilekçesi sunmuştur.

II. CEVAP

1.Dava dilekçesi davalı davacı kadına 12.01.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı davacı vekili süreden sonra 29.01.2018 tarihinde cevap dilekçesi sunmuştur.

2.Birleşen dava dilekçesinde davalı davacı kadın vekili özetle; davacı davalı erkeğin kadına psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, kadının ailesine ve sosyal çevresine karşı soğuk davrandığını, ortak konuta gelmelerini istemediğini, eşini aşağıladığı, küçük düşürücü tavır ve davranışlar sergilediğini, evlerine gelen annesinin gitmesini istediğini söylediğini, annesine sarıçiyan dediğini, müvekkilinin iş arkadaşları ile ahlaksız yakıştırmalar yaparak iftira attığını, hakaret ve tehdit ettiğini, aşırı hesaplı ve cimri olduğunu, çocukların süt içebilmesi için komşudan borç almak zorunda bıraktığını, evin ihtiyaçlarına katkıda bulunmadığını, aşırı kıskanç davrandığını, doğumda yanlış odaya getirilen çiçek için dahi eski sevgilisinin gönderdiği şeklinde asılsız ithamında bulunduğunu, çiçekçiyi arayıp konuşarak küçük bir yer olan yerleşim yerinde kadının rezil olmasına neden olduğunu, iş yerine gelerek iş arkadaşı ile arasında ilişki olduğunu söylediğini, psikolojisinin düzelmesi için gidilen doktor yanında eşine küfür ve hakaretler ettiğini, müşterek çocuklara annenizin başkasıyla ilişkisi var şeklinde sözler söylediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, müşterek çocuklar için toplam aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine 20.000,00 TL maddî tazminata, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI