muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7046, Karar No: 2016/11220, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7046 E.  ,  2016/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14129, Karar No: 2012/834, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14129 E.  ,  2012/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13834, Karar No: 2014/5248, Tarih: 17.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/13834 E.  ,  2014/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2012/793-2013/815

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı sunulan dilekçelerle temyiz edilmiştir.

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı sunulan dilekçelerle temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kiralanan iş yerini aylık 2000 TL bedelle kuaför solonu olarak kullanmak üzere kiraladığını, kiralanan taşınmazda tadilat ve dekorasyon yaptığını, ancak şehir dışında olduğu bir sırada kiralananın dekorasyon yapılmış haliyle davalı kiralayan tarafından diğer davalıya kullandırıldığını, işyerine tadilat dekorasyon ve menkul eşyalar nedeni ile toplam 38.656 TL tutarında masraf yaptığını, yaptığı harcamalar sonucunda işyerinin hem aynı hem de kirasının değer kazandığını, işyeri davalılar tarafından işgal edildiğinden işsiz kaldığını tüm sermayesini işyerine yatırdığından yeni bir iş kurmasının mümkün olmadığını, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5000 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında sunduğu ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 27.211 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı kiralayan vekili taşınmazın davacı ile birlikte ortağı olan S. B. ve eşi G. B. tarafından ortak olarak kiralandığını, daha sonra aralarında anlaşmazlık çıkınca davacının ortaklıktan ayrıldığını, dükkandaki malzemelerin davacının olduğu konusunda ve böyle bir eşyanın varlığı konusunda müvekkilinin haberi olmadığını, müvekkilinin boş dükkan ve anahtarı teslim ettiğini, devir yaparken dükkanın anahtarının müvekkile teslim edilmediğini, devirden daha sonra davacı ve gayrıresmi ortağı S. B. ve eşi G.B. ile birlikte haber verildiğini bunun üzerine diğer davalı ile yeni kira kontratı yapıldığını, ihtilafın davacı ile kendi ortağı arasında olduğunu, davacının ortağı ile arasındaki ihtilafı halledemeyerek kendisini işin içine çekmeye çalıştığını, kira paralarının S. B. tarafından ödendiğini, dosyaya davacı tarafından sunulan faturaların hepsinin sonradan alındığını, alınan malzemelerin taşınmazda bulunan malzemeler olduğunun dahi belli olmadığını, müvekkiline de ait olmadığını, davacı ile ortaklarının kendi işlerine uygun olması için tadilat yaptıklarını, dükkanı eski hale getirmek için masraf yapılacağı için zararının olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı M.. K.. ise davaya konu dükkanı 01/05/2012 tarihli kira kontratı ile kiraladığını, kendisine ait kuaför malzemeleri ile sarf malzemelerini getirerek faaliyette bulunmaya başladığını, tadilat ve dekorasyonla ilgili iddialar hususunda bilgi sahibi olmadığını, kiracısı olduğu dükkandaki tüm malzemelerin de kendisine ait olduğunu, bir kısmını eski işyerinden getirdiğini bir kısmının da yeni alındığını faturasının bulunduğunu, davacı ile arasında hiçbir hukuki ilişki bulunmadığını belirtmiştir.

Dosya arasında bulunan kira sözleşmeleri incelendiğinde davacı ile davalı Y.. Y.. arasında imzalanan 01/02/2012 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile M. Kemal Mahallesi .. Sokak /A adresinde bulunan dükkanın kuaför salonu olarak kullanılmak üzere aylık 2000 TL kira bedeli ile davacıya kiralandığı, daha sonra aynı işyerinin kiralayan Y.. Y.. tarafından 01/05/2012 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile aylık 2000 TL kira bedeli karşılığında bu kez davalılardan M.. K..’ya kiralandığı, her iki sözleşmenin de müteselsil kefil sıfatıyla S. B.tarafından imzalandığı görülmektedir. Davalı kiralayan Y.. Y.. tarafından davacının dava dışı S. B. ile ortak olduğu ortaklar arasında çıkan anlaşmazlık nedeni ile davacının ortaklıktan ayrıldığı, bunun ortaklar tarafından kendisine bildirildiği ve bunun üzerine diğer davalı ile kira sözleşmesi yapıldığı, davacının kiralanandan çıkarılarak kiralananın diğer davalıya kullandırılmasının söz konusu olmadığı savunulmuş ise de davalı bu savunmasını dosyaya sunmuş olduğu delillerle kanıtlayamamıştır. Diğer taraftan davalı vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde her türlü delil denmek suretiyle yemin deliline de dayanıldığından davalı vekiline, davacının işyerinden rızası dışında çıkarılmadığı ve dava dışı 3. Kişiyle aralarındaki ortaklık ilişkisinden kaynaklanan nedenlerle işyerinden ayrıldığı vakıaları hakkında davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davalının savunmasına ilişkin tüm delilleri toplanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan mahkemece inşaat mühendisi bilirkişi ile birlikte yerinde keşif yapılarak bilirkişi tarafından verilen rapor doğrultusunda hüküm kurulmuş ise de bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda inşaat kalemleri dışında elektrik tesisatı, kalorifer ve sıhhi tesisat, kuaför malzemeleri vb. konularda da bedel tespiti yapılmış olup bilirkişi de rapor içeriğinde bu konuların uzmanlık alanı dışında olduğunu, bu sebeple dosya arasında bulunan belgelerdeki değerlerin esas alındığını bildirmiştir. Raporda davacı vekilinin dava dilekçesi ekinde elektrik teknisyeni adına imzalı adi yazılı belgede belirtilen 5500 TL tutarındaki elektrik tesisatına ilişkin bedelin aynen hesaplamaya dahil edildiği, yine kalorifer ve sıhhi tesisata ilişkin tesisat ustası tarafından imzalanmış adi yazılı belgede belirtilen 6200 TL tutarındaki bedelin de aynen esas alındığı, bahsedilen belgede belirtilmemesine rağmen kombi ve 5 adet radyatör bedeli olarak hesaplamaya dahil edildiği görülmüştür. Davalı tarafından yapılan bu hesaplamaya itiraz edilerek, kiralananda kombinin daha öncesinden mevcut olduğu belirtilmiş ve buna ilişkin fatura ve tesisat belgesi sunulmuştur. Yine bilirkişi raporunda belirtilen kuaför malzemeleri için de bedel belirlenmiş ise de bu konu bilirkişinin uzmanlık alanı dışındadır. Öte yandan davalı M.. K.. da kuaför malzemelerinin kendisine ait olduğunu savunarak buna ilişkin dosyaya fatura sunmuş olup, davalının önceki işyerinde de hesaplamaya dahil edilen malzemelerden olan üç adet kuaför koltuğu ve yıkama setinin bulunduğu yoklama fişinden anlaşılmaktadır. Sonuç olarak hükme esas alınan bilirkişi raporu da hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece yukarıda açıklandığı üzere davacının kiralanandan ne şekilde ayrıldığı tespit edildikten sonra, mahallinde konusunda uzman bilirkişilerle birlikte keşif yapılarak ve yapılan keşif sırasında davalılar tarafından sunulan faturalar da dikkate alınmak suretiyle, davacının kiralanana yapmış olduğu tadilat ve dekorasyonun değeri ve ayrıca menkul eşya niteliğindeki kuaför malzemelerinin aidiyeti ve değerinin tespit edilmesi, davalı kiracı kiralananın maliki olmadığına göre menkul eşya niteliğindeki malzemeler dışında taşınmaza yapılan tadilat ve dekorasyon masraflarından dolayı sorumluluğunun bulunmadığı da göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre, tespit edilen bedelden de davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4169, Karar No: 2010/6762, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/4169 E.  ,  2010/6762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve değerinin satış aşamasında yeniden belirleneceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6247, Karar No: 2016/24907, Tarih: 05.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/6247 E.  ,  2016/24907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine iki ayrı takip dosyasından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibi başlatıldığı, borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, her ne kadar maaşının haczine muvafakat etmiş ise de, muvafakatın haciz baskısı ile alındığını ileri sürerek maaşı üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, hacizden önce verilen muvafakatın geçerli olmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne ve hacizlerin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 83. maddesi gereğince; kısmen haczi mümkün olan maaş ve ücretten borçlu ve ailesinin geçinmesi için icra müdürünce lüzumlu olarak takdir edilen miktar indirildikten sonra, kalan kısmın haczi mümkündür. Ancak aynı maddenin 2.fıkrasında haczedilecek miktarın maaş ve ücretin 1/4'ünden az olamayacağı belirtilmiştir.

Ayrıca, Kanun, borçlunun maaş veya ücretinin 1/4'ünün herhalde haczedebileceğini hükme bağlamıştır. Buna göre ücretin tamamı borçlu ve ailesinin geçinmeleri için yeterli olmasa bile, icra memuru bunun 1/4'ünü mutlaka haczetmek zorundadır. İcra memuru haczedeceği miktarın azami sınırını belirlerken borçlunun ve ailesinin ihtiyacını göz önünde bulunduracaktır. İcra memuru bu takdiri kendisi yapabileceği gibi bunun için bilirkişiye de başvurabilir.

Öte yandan, İİK'nun 83/2. maddesinde yer alan yasal düzenlemeye göre maaş üzerinde birden fazla haciz varsa sıraya konulur. Sırada önce olan haczin kesintisi bitmedikçe, sonraki haciz için kesintiye geçilemez.

Diğer taraftan, İİK'nun 83/a maddesi gereğince; borçlunun, hacizden önceki bir dönemde haczi mümkün olmayan bir mal veya hakkın haczedilebileceğine dair alacaklıyla yapmış olduğu anlaşma geçerli değildir. Anılan maddenin amacını açıklayan gerekçesinde de borçlunun, hacizden önce sonuçlarını tahmin edemeyeceği cihetle, bir mal veya maaş yahut ücretin haczedilemeyeceği yolunda şikayette bulunmayacağını bildirmesinin, lehine olan yasa hükmünün uygulanmasından feragat etmesinin hükümsüz sayılacağı, zira bu malın ne derece haczedilemez olduğunun, borçlunun ve ailesinin haciz anındaki durumlarına göre saptanabileceği ifade olunmuştur. Bu durumda haciz sırasında ya da haciz işleminin gerçekleşmesinden sonraki dönemde borçlu haczedilmesi mümkün olmayan mal ve haklarla ilgili olarak bu hakkından vazgeçebilir (HGK. 31.3.2004 tarih 2004/12-202 E. 196 K, 31.3.2004 tarih 2004/12-167 E. 185.K.).

Somut olayda; ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3121 Esas sayılı takip dosyasında örnek 10 nolu ödeme emrinin borçluya 19.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun henüz kendisine ödeme emri tebliğ edilmeden, 18.02.2014 tarihinde maaşından aylık 1.700,00 TL kesinti yapılmasına muvafakat ettiği; .... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/2421 Esas sayılı takip dosyasında ise örnek 10 nolu ödeme emrinin borçluya 13.5.2008 tarihinde tebliğ edildiği, icra dosyası içinde, üzerinde tarih bulunmayan icra zaptına göre borçlunun maaşından her ay 270,00 TL kesinti yapılmasına muvafakat ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere borçlu tarafından her iki icra dosyası için verilen muvafakat İİK'nun 83/a maddesinde yer alan yasal düzenleme uyarınca geçerli değildir.

Bu durumda İİK'nun 83. maddesi uyarınca borçlu ve ailesinin geçimi için lüzumlu olan miktar belirlendikten sonra 1/4'ten az olmamak üzere borçlunun maaşına haciz konulması mümkün olup, maaşında başka haciz varsa önceki haciz bitmeden kesinti yapılamayacağından, mahkemece, bu ilkelere göre değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/830, Karar No: 2017/13329, Tarih: 27.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/830 E.  ,  2017/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı-davalı erkek tanıkları ... ve ...'in dinlenilmeleri için ... Aile Mahkemesi’ne talimat yazılmış, ... 1. Aile Mahkemesi, 20.04.2015 tarihli tensip tutanağı ile bu tanıkların 08.06.2015 tarihinde dinlenilmelerine karar vermiş ancak bu tarihten önce 04.05.2015 tarihinde duruşma açarak davalı-davacı kadının yokluğunda tanıkları dinlemiştir. Yine davacı-davalı erkek tanığı ...'nin dinlenilmesi için ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne talimat yazılmış, ... Asliye Hukuk Mahkemesi 21.04.2015 tarihli tensip tutanağı ile bu tanığın 26.05.2015 tarihinde dinlenilmesine karar vermiş ancak bu tarihten önce 08.05.2015 tarihinde duruşma açarak davalı-davacı kadının yokluğunda tanığı dinlemiştir. Tanıkların belirlenen duruşma günlerinden önce dinlenilmelerini gerektirir bir mazeretlerinin de bulunmadığı dosyadan anlaşılmaktadır. Belirlenen duruşma günlerinden önce davalı-davacı kadının haberi olmaksızın yokluğunda davacı-davalı erkek tanıklarının dinlenmesi hukuki dinlenilme hakkının (HMK m. 27) ihlali niteliğinde olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7051, Karar No: 2016/11223, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7051 E.  ,  2016/11223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4366, Karar No: 2020/3462, Tarih: 24.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4366 E.  ,  2020/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanıklara yüklenen vergi usul kanununa muhalefet suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2975, Karar No: 2024/5318, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2975 E.  ,  2024/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1923 E., 2024/72 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1098 E., 2023/1096 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi, kişisel ilişkinin yenıden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, tarafların anlaşmalı olarak 05.01.2018 tarihli kararı ile boşandıklarını, ortak çocukların velâyetlerinin davalı babaya verildiğini, ancak 2019 yılından bu zamana müvekkilinin çocukları ile bizzat ilgilenmeye başladığını, ortak çocukların velâyetleri davalıda olmasına rağmen fiilen zaten müvekkilinin yanında kaldıklarını, ortak çocuklar 30.03.2015 doğumlu ... ile 08.12.2016 doğumlu ...'nın velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 18.10.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile; ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, ayrıca ortak çocuklar lehine ayrı ayrı aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, dava neticesinde iştirak nafakası olarak devamına, aksi takdirde çocukların üstün menfaati gereği velâyetlerinin müvekkili anne ile babaya ortak velâyetine bırakılmasına, mahkeme aksi kanaatteyse ortak çocuklarla anne arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine "...her ayın 2. ve 4. hafta sonları cuma günü akşam saat 18.00 ile pazar günü akşam saat 18.00 arasında, her sene ara tatillerden ilki veya ikincisinin 1. günü sabah saat 10.00 ile son günü akşam saat 18.00 arasında, her sene yarıyıl tatillerinin 1. günü sabah saat 10.00 ile 7. günü akşam saat 18.00 arasında, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan son günü akşam saat 18.00'e kadar, her sene Temmuz ayının 1. günü sabah saat 10.00 ile 31. günü akşam saat 18.00 arasında kesintisiz olmak üzere, telefon, internet ve sair her türlü iletişim vasıtaları ile görüşmek sureti ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine..." davalının ve diğer aile bireylerinin kişisel ilişki kurulmasına engel olmaması için uyarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP