muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11534, Karar No: 2015/11667, Tarih: 29.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11534 E.  ,  2015/11667 K.**

* İCRA MAHKEMESİ HAKİMİNİN İFLAS ERTELEME DAVASINDA VERİLEN TEDBİR KARARINI YORUMLAYAMAMASI

* İFLAS ERTELEME DAVASINDA VERİLEN TEDBİR KARARI SEBEBİYLE TAKİBİN İPTALİ İSTEMİ

* TAKİBİN DURDURULMASI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 16

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 89

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 206

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi H.. K.. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçluların, diğer şikayetleri yanında iflas erteleme davasında verilen tedbir kararı nedeniyle takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/448 E.sayılı dosyası ile borçlu şirket tarafından açılan iflas erteleme davasının yargılaması sırasında 24/10/2014 tarihinde “Davacı şirketler hakkında yapılmış ve yapılacak (İİK.nun 206.maddesi birinci sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere) 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna dayalı olanları da kapsar şekilde hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz, haciz ve tedbir uygulamalarının ve İİK.nun 89/1 madde ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına.....” karar verildiği görülmektedir.

Her ne kadar, alacaklı tarafından tedbir kararından sonra 26/01/2015 tarihinde takibe başlanmış ise de, asliye ticaret mahkemesince başlatılacak takiplerin de durdurulmasına karar verildiğinden ve icra hakimi de mahkemenin vermiş olduğu bu kararı yorumlayamayacağından, mahkemece, tedbir kararından sonra açılan takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa 5. İcra Mahkemesi'nin 10/02/2015 tarih ve 2015/69 E.- 104 K. sayılı kararının hüküm bölümünü birinci bendinde yer alan “iptaline” sözcüğünün karar metninden çıkartılmasına, yerine “durdurulmasına” sözcüğünün yazılarak kararın düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekli ile İİK'nun 366 ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11524, Karar No: 2012/11215, Tarih: 09.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/11524 E.  ,  2012/11215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Ancak;

1) Sanığın savunmasının aksinin kanıtlanmaması dikkate alınarak, tarafların birlikte kullandıkları evin önündeki ağacın dallarının kamyon geçmesi için kesilmesi sırasında, sanığın meyveli ağacı kesmeyin demesi üzerine, müşteki ... Kılıç'ın sanığa hakaret etmesi nedeniyle suçların işlenmiş olması karşısında, sadece müşterek dut ağacının kesilmesi değil, sanığa söylenen sözlerin de haksız tahrik olarak değerlendirilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

2) Hükümden sonra yürürlüğe giren, 5271 ... C.Y.Y.’nın 5728 ... Yasa ile değişik 231/5 maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, Y.C.G.K.’nın 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 ... kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.

Mahkemece, C.Y.Y.’nın 231. maddesinin 6. fıkrasında üç bent halinde sıralanan uygulama koşullarının varlığı irdelenip tartışılmadan ve işlenen hakaret suçu nedeniyle müştekilerin, giderilmesi gereken herhangi bir somut maddi zararı bulunmadığı da gözetilmeden, sabıkasız olan sanık hakkında manevi zararının karşılanmadığı biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve tehdit suçu ile ilgili olarak da, yukarıda yapılan açıklamalara göre, anılan Yasa maddesinin, uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/854, Karar No: 2014/913, Tarih: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/854 E.  ,  2014/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Talep, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69. maddesi uyarınca davaya katılan feri müdahil tarafından temyizine ilişkindir.

Müdahilin yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvuru hakkı da, yalnız davanın taraflarına aittir. Müdahil, yanında davaya katıldığı tarafla birlikte kararı kanun yoluna götürebilir. Yalnız başına kanun yoluna başvurma yetkisi yoktur. Ancak, kanuna aykırı olarak kendisi hakkında hüküm verilmişse, sadece hükmün kendisine ilişkin bölümünü tek başına temyiz edebilir. Dosya içeriğine göre, kararı temyiz eden müdahilin, yanında davaya katıldığı davalı kararı temyiz etmemiştir, müdahil hakkında verilen bir hükümde bulunmamaktadır. Bu sebeple kararı tek başına temyiz hakkı bulunmayan müdahilin temyiz isteminin REDDİNE, 27.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13815, Karar No: 2013/15012, Tarih: 04.11.2013

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, muhkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı, birleştirilen davada davacı Diriler Gıda Temizlik Mam. Tİc. ve San. Ltd. Şti vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava ve birleştirilen dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat İstemine ilişkindir.

Bir şeyin kısmen hasar görmesi halinde, kullanılamamasından doğacak zararlar sorumlu kişiden talep edilebilir. Motorlu araç zarar görmüş ise. aracın kullanılış amacına göre araç mahrumiyeti zararı da belirlenmelidir. Bu durumda mahkemece, araç tamir edilmiş ise tamir süresince araç mahrumiyet bedelinin, pert kabul edilmiş ise kaza tarihinden yeni bir araç satın alınmasına kadar geçecek makul süre için araç mahrumiyet bedelinin hesaplanması gerekir.

Birleştirilen davadan dava dilekçesinden ticari kazanç kaybının da istendiği anlaşılmakta olup dava dilekçesinin sonuç bölümünde davacının istemini maddi tazminat olarak nitelendirmesi bu durumu değiştirmemektedir. Mahkemece, birleştirilen davada, davacının kazanç kaybı talebi ile ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu durumda birleştirilen davada davacının kazanç kaybı ile ilgili olarak istemi açıklattırılarak sonucuna göre yargılama yapılıp karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (I) nolu bentle açıklanan nedenlerle davalı, birleştirilen davada davacı Diriler Cİıda Temizlik Mam. Tic. ve San. Lld. Şii. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı, birleştirilen davada davacı Diriler Gıda Icmi/lik Mam. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı-birleştirilen dosya davacısı Diriler Gıda Temizlik Mam. Tic. ve San. Ltd. Şti'ne geri verilmesine 4.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1604, Karar No: 2012/3248, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/1604 E.  ,  2012/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden TCY’nın 145.maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8248, Karar No: 2019/4344, Tarih: 09.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8248 E.  ,  2019/4344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının yakıtı kurum tarafından tedarik edilen lojmanlarda 15.01.2012 - 10.10.2012 tarihleri arasında ikamet ettiğini, belirtilen dönemde 3.103 TL faiz hariç yakıt borcu olduğunun tespit edildiğini ve ödenmesi hususunda davalıya gönderilen yazıdan sonuç alınamadığını beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 3.103 TL’nin doğduğu tarihlerden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendisinin ... Piyade Tugay Komutanlığı bünyesinde bulunan konutta, 19.07.2011 - 19.07.2012 tarihleri arasında ikamet ettiğini, konutu, 19.07.2012 tarihinde borçsuz olarak teslim ettiğini, kendisinden fazladan yakıt bedeli adı altında bedeli talep edilmesinin olanaklı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davalının konutta ikamet ettiği dönemde 3.104 TL fiilen ek tüketilen yakıt borcunun bulunduğu, her ne kadar davacı tarafça, hazine alacağının doğduğu tarihlerden itibaren yasal faiz isteminde bulunulmuş ise de, davalı asile belirtilen miktarı ödemesi hususunda gönderilen yazının 02.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı asile rızaen ödeme yapması hususunda süre verildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, davacı tarafın talep etmiş olduğu 3.103 TL miktarın 02.04.2015 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak, davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir.

Somut olayda, uyuşmazlık kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Dava, 10/07/2015 tarihinde 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra açıldığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesi'dir.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip karara bağlamalıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle HMK’nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. Madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428. maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/560, Karar No: 2024/4299, Tarih: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/560 E.  ,  2024/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/538 E., 2021/2674 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kendisinin dinlenmeden karar verildiğine, eşinin rahatsızlığının ve psikiyatrik durumunun göz önüne alınmadığına, bir kere firar ettiğine ancak dört kere cezalandırıldığına ve hakkında doğru karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Hava değişimi süresi biten sanığın, Konak Askerlik Şubesi Başkanlığı tarafından bir gün yol izni verilmek suretiyle 20.05.2016 tarihinde Birliğine sevk edilmesine rağmen katılmadığı ve daha sonra hakkında çıkartılan yakalama emrine istinaden kolluk görevlilerince 20.12.2017 tarihinde yakalandığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında firar suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; eşinin rahatsızlığı sebebiyle çalışmak zorunda olduğunu, ailesiyle sıkıntılar yaşadığını, psikolojik sorunları olduğunu ve suç işleme kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanığın eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a kapsamında kalması ihtimaline binaen alınan ek savunması, Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.04.2015 tarihli istirahat raporu, hava değişimli yükümlüye çağrı tebligatı, Konak Askerlik Şubesi Başkanlığının 20.05.2016 tarihli sevk yazısı, sanığın birliğine katılmadığına dair tutulan 12.07.2016 tarihli tutanak ve yakalama evrakları dosyada mevcuttur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın izin bitiminde Kanuni ve geçerli bir mazeret sunmaksızın, yakalanarak ele geçtiği göz önüne alınarak mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın askerlik şubesinden birliğine sevk edildikten sonra birliğine katılmamak suretiyle atılı suçu işlediği, eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b maddesi uyarınca uygulama yapan İlk Derece Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmadığı hususları bir arada değerlendirilerek, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiği belirlenmiştir.

1632 sayılı Kanun'un 66/1-a bendinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenebilen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2251, Karar No: 2016/8393, Tarih: 24.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/2251 E.  ,  2016/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucunda ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüyle birlikte davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır.

Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde:

“...

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

...

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Buna göre bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olması gereklidir. Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile yargıca yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama gerek yargı erki ile yargıcın, gerek mahkeme kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Hal böyle olunca, yapılan açıklamalar çerçevesinde; yaşlılık aylığı bağlanması istemi ile birlikte menfi tespit istemine ilişkin olarak da kuşku ve duraksama yaratmayacak ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, yapılan açıklamalar çerçevesinde; yaşlılık aylığı bağlanması istemi ile birlikte menfi tespit istemine ilişkin olarak da kuşku ve duraksama yaratmayacak ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.