muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22878, Karar No: 2015/16311, Tarih: 14.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22878 E.  ,  2015/16311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2010/441-2013/186

R.. B.. ile H.. Ö.. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.03.2013 tarih ve 441/186 sayılı hükmün Daire'nin 23.06.2014 gün ve 2014/11978-2014/13166 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, sınırlarını belirttiği taşınmazın 1961 yılında malikleri tarafından önce Ş. Ç.. isimli şahsa satılıp devredildiğini, bu kişinin de Aydın 2. Noterliği tarafından düzenlenen 28.09.1964 tarih ve .. yevmiye numaralı satış senedi ile vekil edenine satıp zilyetliğini de devretmiş olduğunu, ilk maliklerin bu satışa rıza göstermiş olduklarını, vekil edenin satın aldıktan sonra üzerine ev bahçe ve eklentiler yapıp zilyetliğinde bulundurduğunu, daha sonra yapılan kadastro çalışmalarında taşınmazın 629 parsel numarasını aldığını, bu taşınmazın 300 m2'lik bölümünün davacıya ait olduğunu bu bölümün tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tescilini istemiş, devamla kaldı ki; kayıt maliklerinden H.. Ö..'nün 1985 tarihinde, M.. Ö..'nün 1974 yılında ölmüş olduklarını, paylarının dava tarihine dek intikal görmediğini bu paylar yönünden de hak sahibi olduğunu bildirmiştir.

Davalılardan Ö.. Ö.., kayıt maliklerinden H.. Ö..'nün oğlu olduğunu, babasından duyduğu kadarıyla, paydaş Huriye'nin payını Şükrü isimli şahsa sattığını, aralarında belge düzenlenmediğini, satılan taşınmazın 150 m2'lik bölüm olduğunu, Şükrü'nün de davacıya noterlikçe düzenlenen senetle sattığını bildirmiş, davalı H.. Ö.. ise, bir kısım satış yapıldığını duyduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın, tapuda malik olmayan kişinin yaptığı satışın geçerli bulunmadığı, hak düşürücü sürenin de geçmiş olduğu gerekçeleriyle reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece 23.6.2014 tarih 11978-13166 Esas ve Karar sayılı kararla onanmıştır. Davacı vekili tarafından süresi içerisinde sunulan karar düzeltme isteği ile, dilekçede belirtilen nedenlerle, onama kararının düzeltilmesi, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi istenilmiştir.

1-Dava konusu 629 parsel sayılı taşınmaz tapulama çalışmaları sırasında senetsizden, 07.10.1960 tarihinde düzenlenen tutanakla H.. Ö.., M.. Ö.., E.. Ö.., H.. Ö.. ve H.. Ö.. adlarına paylı olarak tespit edilmiş, anılan tutanak itiraz edilmeksizin 24.01.1963 tarihinde kesinleşmiştir. Tapu halen paylı mülkiyet şeklinde yukarıda ismi açıklanan tespit malikleri adına kayıtlı bulunmaktadır.

1-Dava konusu 629 parsel sayılı taşınmaz tapulama çalışmaları sırasında senetsizden, 07.10.1960 tarihinde düzenlenen tutanakla H.. Ö.., M.. Ö.., E.. Ö.., H.. Ö.. ve H.. Ö.. adlarına paylı olarak tespit edilmiş, anılan tutanak itiraz edilmeksizin 24.01.1963 tarihinde kesinleşmiştir. Tapu halen paylı mülkiyet şeklinde yukarıda ismi açıklanan tespit malikleri adına kayıtlı bulunmaktadır.

Davacı öncesi tapusuz olan 629 parsel sayılı taşınmazın, maliklerince önce 1961 yılında Ş.. Ç..'ya satılıp devredildiğini, ardından kendisinin Aydın 2. Noterliğince düzenlenen 28.09.1964 tarih .. yevmiye nolu noter senediyle Şükrü'den satın aldığını 1961 yılından itibaren dava tarihine kadar eklemeli zilyet bulunduğunu, kaldı ki tapuda pay maliklerinden H.. Ö..'nün 1985 yılında, M.. Ö..'nün 1974 yılında ölmüş olduklarını, 20 yıldan fazla süredir bu payların da maliki bulunduğunu ileri sürmek suretiyle terditli iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Tapuda kayıtlı bulunmayan taşınmazlar TMK'nun 762. maddesi hükmüne göre menkul mal niteliğindedir. Aynı Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca bu gibi malların mülkiyetinin devri zilyetliğin karşı tarafa teslimi ile gerçekleşir. Dava konusu taşınmaz kadastro öncesinde tapusuzdur. Şu halde; somut olayda iddianın ilk bölümü tespit sonrası ve fakat kesinleşme öncesi diğer bir deyişle 1961 yılında başlayan eklemeli zilyetliğe ilişkin bulunduğuna göre, bu istek yönünden Yargıtay ve Dairemiz'in devam eden kökleşmiş uygulamalarına ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesi hükmündeki açıklamaya göre 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanması mümkün değildir. Davacı terditli talebinde kadastro tutanağının kesinleşmesinden sonra da dava tarihine kadar aralıksız devam eden zilyetlik hukuki nedenine dayanmıştır. Buna göre mahkemece iddia ve savunma çerçevesinde toplanan taraf delilleri tartışılıp değerlendirilerek, öncelikle kadastrodan sonra ve fakat kesinleşmeden öncesine dayanan iddia bakımından 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve TMK'nun 713/1. maddesi hükümlerinin nazara alınması, bundan ayrı iddianın kadastrodan sonraki zilyetlik yönünden de incelenerek hukuki nedeninin belirlenmesi, gerek görülmesi halinde TMK'nun 713/2 maddesi hükmünün değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle, iddia ve savunma çerçevesinde taraf delillerinin toplanarak bir karar verilmesi gerektiği yönünde yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekirken hatalı nitelendirme sonucu onandığı bu defa karar düzeltme isteği sonucu yapılan incelemeyle belirlenmiş olduğundan, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne, dairenin maddi hataya dayalı 23.06.2014 gün 2014/11978 Esas, 2014/13166 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına ve açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, HMK'nun 442/1 maddesi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 52,40 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 14.09.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davada TMK'nun 713/1. maddesi koşulları oluşmamıştır. Kadastro öncesi nedenlere dayalı talep de 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesindeki (10) yıllık hak düşürücü süre de geçmiştir. Bu yönlere ilişkin mahkemenin ret gerekçesi yerindedir. Ne var ki, davacı TMK'nun 713/2. maddesindeki ölüm sebebine de dayanmıştır. Taşınmazın teknik bilirkişi krokisindeki (A) bölümü kadastro tesbitinden sonra 1964 yılından itibaren davacı tarafından eylemli olarak kullanıldığı ve üzerine yapı unsuru meydana getirildiği sabittir. Tespit maliklerinden Mehmet 1974, Huriye 1985'de ölmüştür. Dava 2010 yılında açılmıştır. Diğer taspit maliklerinin ölüm tarihi dava tarihine göre 20 yıla ulaşmamaktadır. İlk incelemede bu husus gözden kaçmıştır. Bu nedenle taşınmazın (A) ile gösterilen bölümünün ifrazı ile bu bölümdeki Mehmet ve Huriye paylarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmek üzere, karar düzeltme isteminin kabulü ile hükmün bozulması gerektiğini düşünüyorum. Açıklanan nedenlerle, değerli çoğunluğun karar düzeltme isteğinin kabulü sonucuna katılmakla birlikte, kabul ve bozma gerekçesinin açıkladığım yönde olması gerektiğini düşünüyorum. 14.09.2015
Yargıtay — Esas No: 2012/7426, Karar No: 2013/21020, Tarih: 05.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/7426 E.  ,  2013/21020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun men'i talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11294, Karar No: 2015/19468, Tarih: 02.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11294 E.  ,  2015/19468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalıların murisi arasında yapılan harici taşınmaz sözleşmesiyle 1995 yılında dava konusu taşınmazın davacıya satıldığı ve davacı tarafından kullanılmaya başladığını, davacının taşınmaza iyiniyetli olarak ev yaptığını ve meyve ağaçları diktiğini, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili için açılan davanın reddedildiğini, bu nedenle zararlarının tazminine haklarının olduğunu belirterek taşınmaza yapılan ev ve müştemilatı ile meyve ağaçları değeri olan toplam 30.000,00 TL'nin tapu iptali ve tescili davasının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıların murisi adına kayıtlı taşınmaza haksız ve kötüniyetli olarak zilyet olduğunu, taşınmaza ilişkin davacının açtığı tapu iptali davasının reddedildiğini, davacının yaptığını belirttiği inşaatın sıvası dahi bulunmayan kaba bir inşaat olduğunu, kaldırılmasını talep ettiklerini, aksi takdirde en az malzeme bedelinin talep edilebileceğini, elde edilen ve ihmal edilen semerelerin bedelden indirilmesi gerektiğini, davacının talebinin haksız ve fahiş bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının bina yapımında ve fidanları dikmesinde iyiniyetli olmadığı, sadece inşaatın yapımında malzeme bedelini ve fidanların en az levazım değerini talep edebileceği gerekçesiyle bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 106,00 TL ağaç, 17.489,00 TL yapı bedeli olmak üzere toplam 17.595,002 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin kabul edilen temyiz itirazlarına gelince;

Uyuşmazlık, davacı tarafından yapılan davalıların murisi adına kayıtlı taşınmazında bulunan ev ve müştemilat yönünden davalının sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği, hangi oranda zenginleştiği ve TMK'nın 994.maddesine göre, iyiniyetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekilinin kabul edilen temyiz itirazlarına gelince;

Uyuşmazlık, davacı tarafından yapılan davalıların murisi adına kayıtlı taşınmazında bulunan ev ve müştemilat yönünden davalının sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği, hangi oranda zenginleştiği ve TMK'nın 994.maddesine göre, iyiniyetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

TMK'nın 722.maddesinde de; "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.

Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir.

Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıya yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir."

Aynı kanunun, 723.maddesine göre de; "Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür.

Yapıyı yaptıran arazi maliki iyiniyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir.

Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir." hükümlerini içermektedir.

Aynı kanunun, 994. maddesinde ise; İyiniyetli zilyet, geri vermeyi isteyen kimseden şey için yapmış olduğu zorunlu ve yararlı giderleri tazmin etmesini isteyebilir ve bu tazminat ödeninceye kadar şeyi geri vermekten kaçınabilir. İyiniyetli zilyet, diğer giderler için tazminat isteyemez. Ancak, şeyin geri verilmesinden önce kendisine bu giderler için bir tazminat önerilmezse, kendisi tarafından o şeyle birleştirilen ve zararsızca ayrılması mümkün bulunan eklemeleri o şeyi geri vermeden önce ayırıp alabilir. Zilyedin elde ettiği ürünler, yaptığı giderler sebebiyle doğan alacaklarına mahsup edilir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı tarafından dava konusu taşınmaz için açılan tapu iptali ve tescili davasının reddedildiği ve kararın 15/02/2010 tarihinde kesinleştiği görülmektedir. Taraflar arasındaki harici taşınmaz satışı sözleşmesinin 20/07/1995 tarihinde yapıldığı belirlenmekle davacı tarafın sözleşme tarihi ile tapu iptali ve tescili davasının kesinleştiği tarih arasında iyiniyetli olduğu, kararın kesinleşmesinden sonra ise kötüniyetli olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle; davaya konu edilen bina ve ağaçların tapu iptali ve tescili davasının kesinleşmesine kadar geçen süre içerisinde yapıldığı ve dikildiği anlaşıldığından davacının iyiniyetli olduğu kabul edilerek işlem yapılması gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacının binanın yapımında ve ağaçların dikiminde iyiniyetli olduğu gözetilerek yukarıda belirtilen kanun hükümleri çerçevesinde inceleme ve değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4276, Karar No: 2024/7521, Tarih: 30.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4276 E.  ,  2024/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren şirketler nezdinde çalışmakta iken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekirken davalı tarafından sözleşmeye aykırı ücret belirlendiğini ve eksik ödeme yapıldığını iddia ederek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 696 sayılı KHK kapsamında kadroya geçiş sonrası işçi ücretlerinin Yüksek Hakem Kurulu tarafından düzenlenen toplu iş sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4 oranında zam yapıldığını, herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını, talep edilen faiz oranı ile faiz başlangıç tarihlerinin de hatalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2022 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesinin 30.12.2022 tarihli kararıyla; dosyada bulunan sözleşme hükmünde davacı ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu, asgari ücret değiştiğinde davacının ücreti de oransal olarak değişeceği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sözleşmede belirlenen orana göre yapılan hesaplamaya göre fark alacakların kabulüne karar verilmesinin dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda hesaplamanın arabuluculuk son tutanak tarihine kadar yapıldığı ve bilirkişi ek raporunda 08.09.2021 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesi uygulanmaksızın hesaplama yapıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.06.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ncü madde kapsamında kamuda sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin ücretlerinin tespitinde uygulanacak kuralların belirlendiği, ancak burada Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu iş sözleşmesinin davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanun hükümlerine göre yararlandığı bir toplu iş sözleşmesi niteliğinde olmadığından art etkisinin söz konusu olmadığı buna göre ise ocak ve temmuz aylarında beşer günlük ücret tutarında öngörülen ikramiye ödenmesinin toplu iş sözleşmesinin yürürlükte kaldığı 31.10.2020 tarihine dek uygulanabileceğinden 2021 yılı için Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu iş sözleşmesi dolayısıyla ikramiye alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilâmına uyularak bilirkişiden alınan ek raporda 2021 yılı için 5 gün üzerinden hesaplanan ikramiye alacağı dışlanmak suretiyle yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilâmına uyularak bilirkişiden alınan ek raporda 2021 yılı için 5 gün üzerinden hesaplanan ikramiye alacağı dışlanmak suretiyle yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4'lük zam yapıldığı, herhangi bir ücret indirimine gidilmediği, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının talep konusu alacaklara hak kazanmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, fark ikramiye alacağının hesaplanma yöntemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.