muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10, Karar No: 2023/1458, Tarih: 13.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/10 E.  ,  2023/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait bulunan ...Köyü, 111 ada 16 parsel sayılı taşınmazın müvekkilinin bilgisi ve izni dışında davalı tarafından haksız olarak 2008 yılından bugüne kadar 3 yıldır ekildiğini, bu nedenle 20.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş ve 04.02.2013 tarihli dilekçesi ile talebini 24.000,00 TL olarak güncellemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazı davacının bilgisi dahilinde ekip diktiğini ve kira bedelini de ödediğini, davacının kira bedelini aldığı hâlde kötü niyetli olarak dava açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 12.03.2013 tarih ve 2011/444 Esas, 2013/97 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 20.000,00 TL ecrimisil bedelinin dava tarihi olan 26.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 4.000,00 TL ecrimisil bedelinin ıslah tarihi olan 04.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16.01.2014 tarih ve 2013/20937 Esas, 2014/554 Karar sayılı kararıyla; davalının ödeme def'ine ilişkin delilleri nazara alınmadan, taşınmazın kira sözleşmesine binaen ekildiği iddiası araştırılmadan eksik soruşturma ile karar verildiği, bilirkişinin yıllara göre ekilen ürünü neye göre belirlediğinin açıklanmadığı, davacının dava dilekçesinde taşınmazın davalı tarafından üç yıl süreyle kullanıldığını belirtmesine rağmen, Mahkemece talep aşılarak dört yıl üzerinden ecrimisile hükmedildiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2018 tarih ve 2014/184 Esas, 2018/421 Karar sayılı kararıyla; davalının dava konusu taşınmazı kullanması kira sözleşmesine dayalı olup haksız işgal olarak değerlendirilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

3. İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2018 tarih ve 2014/184 Esas, 2018/421 Karar sayılı kararıyla; davalının dava konusu taşınmazı kullanması kira sözleşmesine dayalı olup haksız işgal olarak değerlendirilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.03.2021 tarih ve 2019/1538 Esas, 2021/2583 Karar sayılı kararıyla; davalının kiracı olarak kullanmadığı anlaşılan 01.01.2008 – 01.08.2010 tarihleri arası dönem için, ziraat mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişilerden ek rapor alınarak ecrimisil hesabı yaptırıldıktan sonra sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucunda dava konusu tarlanın nadasa bırakılmadığı, iki yıl şeker pancarı, bir yıl buğday ekildiği anlaşılmakla, davanın kısmen kabulü ile; 16.525,37 TL ecrimisil bedelinin dava tarihi olan 26.09.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyizinde; tanık beyanları arasında çelişki bulunduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede taşınmazların nadasa bırakıldığını ancak, bilirkişi raporlarında bu durumun dikkate alınmadığını, eksik araştırma ve inceleme ile yetinilerek karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8824, Karar No: 2022/7548, Tarih: 23.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8824 E.  ,  2022/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar tarafından ayrı ayrı temyiz edildiği anlaşılmakla bu hükümler ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

1) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan Cumhuriyet Savcısının suç vasfına yönelik temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, esasa yönelik yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı, olay tutanağı, müşteki ve tanık anlatımlarına göre, müştekinin ve sanıkların öğrenci servis işi yaptıkları, İmamoğlu Anadolu Lisesinin okul servis taşımacılığı işinin müştekiye verilmesi nedeniyle müşteki ve sanıklar arasında husumet oluştuğu, olay günü müştekinin okul çıkışında öğrenciler ile birlikte seyir halinde iken, sanıkların kendi araçları ile müştekinin servis aracının önünü kestikleri ve arabadan inmesini istedikleri müşteki kabul etmeyince iki sanığın aracın kapısını açarak müştekiyi dosya içerisinde mevcut adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, diğer servis şoförlerinin araya girmesi üzerine olayın son bulduğu, olayın gelişimine göre sanıkların kastlarının kasten yaralama suçuna yönelik olduğu, darp ve yaralama süresi dışında mağdurun hürriyetinin kısıtlanmasına ilişkin başkaca eylemlerinin olmadığı, eylemin bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, Cumhuriyet Savcısının suç vasfına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

./..

S/2

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların sübuta ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde ise,

2) Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet Savcısı ve sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde ise,

Tüm dosya kapsamı, olay tutanağı, müşteki ve tanık anlatımlarına göre, müştekinin ve sanıkların öğrenci servisi şoförlüğü yaptıkları, İmamoğlu Anadolu Lisesinin okul servis taşımacılığı işinin müştekiye verilmesi nedeniyle müşteki ve sanıklar arasında husumet oluştuğu, olay günü müştekinin okul çıkışında öğrenciler ile birlikte aracı ile seyir halinde iken, sanıkların kendi araçları ile müştekinin servis aracının önünü kestikleri ve arabadan inmesini istedikleri, müştekinin inmemesi üzerine ise her iki sanığın aracın kapısını açarak müştekiyi dosya içerisinde mevcut adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladıkları, diğer servis şoförlerinin araya girmesi üzerine olayın son bulduğu, bu hali ile sanıkların kastlarının kasten yaralama suçuna yönelik olduğu,yaralama süresi dışında mağdurun hürriyetinin kısıtlanması amacı ile hareket ettiklerini gösterir başkaca eylemlerinin olmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadğı gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9571, Karar No: 2011/12542, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9571 E.  ,  2011/12542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 1617 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve fiğin 2010 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin ilçe tarım müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6077, Karar No: 2018/11262, Tarih: 01.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6077 E.  ,  2018/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi itibariyle sanığın 8222 m2 orman alanında işgal ve faydalanmada bulunduğu ve bu fiilinin ayrı bir suç oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından; sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisindeki alandan 4 adet kızılçam ağacını keserek zeytin fidanı diktiğinin anlaşılması karşısında; atılı ağaç kesme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12128, Karar No: 2008/2767, Tarih: 11.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/12128 E.  ,  2008/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 25.254,11 YTL. borcun 10.667,01YTL'sinden sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisine getirtilen masraf çizelgesinde yer ... 1.262.460.000 TL. tutarındaki öğretim üyesi ek ders ücretinin Altındağ 5. Noterliğince 2.10.2001 tarihinde 22192 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde belirtilen "benzeri eğitim ve öğretim" masrafları içerisinde değerlendirilerek bu kalem masrafdan da davacıların sorumlu olacağı dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi ek raporuna dayanılarak hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29708, Karar No: 2018/7760, Tarih: 26.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/29708 E.  ,  2018/7760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 06.12.2011 tarihinden 30.06.2013 tarihine kadar "Tehlikeli Madde Tanker Tır Şoförü" sıfatı ile çalıştığını, müvekkilince fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin haklarının talep etmesi üzerine işverenlikçe iş akdine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti

Davalı vekili, davacının 29.06.2013 tarihinde şirket yetkililerine istifa dilekçesi sunarak 30.06.2013 tarihinde iş akdini sonlandırdığını, işten kendi isteği ile ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddinin gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, davacının Mayıs 2012 ayında fazla çalışmasının varlığı takograf kayıtları ile sabitken bu ay bordrosunda yapılmış bir tahakkuk bulunmamasının dahi davacıya derhal fesih olanağı tanıdığı, dava dilekçesindeki iddianın aksine, tanıklarca davacının işi kendisinin bıraktığının belirtilmekte olduğu bu durumda iş akdinin davacı tarafından sona erdirilmesinin sebebinin de bilinmesinin gerektiği, davacının haklı nedenle iş akdini fesih edip tazminatını alması mümkünken sebepsiz yere işten çıkmasının da olağan olmadığı, Yüksek Mahkemece de istifaya bu durumda değer verilmemesi gerektiğinin belirtildiği bu nedenle davacı tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle ihbar tazminatı ve hafta tatili ücret taleplerinin reddiyle davanın kısmen kabulüne yönelik karar verilmiştir.

Temyiz

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Tarafalar arasında davacının iş akdinin sona erme şekli konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin kanuni düzenlemesi ise aynı Yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanunu'nda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, 29.06.2013 tarihli el yazılı istifa dilekçesinde davacı “30.06.2013 iş bitimi itibari ile özel nedenlerden dolayı istifa ediyorum. istifamın kabul edilmesini arz ederim" şeklinde beyanda bulunmuştur. Her ne kadar davacı vekili istifa dilekçesi imzalanırken davacının bu istifa dilekçesini serbest iradesiyle imzalamadığını iddia etmiş ise de bu iddiasını ispat edememiştir. Davacı bu dilekçesini özgür iradesi ile yazmış ve dosya kapsamında iradesinin fesada uğratıldığı konusun da herhangi bir delil bulunmamaktadır. Davacı tanıkları da davacının önceden çalıştığı firmada iş bulduğu için kendi isteği ile ayrıldığı ve davacının başka bir şirketten teklif alması nedeni ile kendi isteği ile işten ayrıldığı şeklinde beyanda bulunmuştur. Ayrıca davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde 30.06.2013 tarihinde davalı iş yerinden çıkışının yapıldığı gün yeni bir iş yerinde işe girişinin yapıldığı görülmüştür. Hal böyle olunca davacının iş sözleşmesinin istifa etmek suretiyle sona erdiğinin kabulü ile kıdem tazminatı isteminin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16494, Karar No: 2013/1978, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16494 E.  ,  2013/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ile vek.Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ve avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... tarafından keşide olunan çeki tahsil amacı ile işçileri ... ile bankaya gönderdiklerini, çekin karşılıksız çıktığını, ... ’un çeki geri getirdiğini, kasaya konulan çekin kayıp olduğunu, davalının icra takibi yapması ile öğrendiklerini ileri sürerek davalının meşru hamil olmadığını ve borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çeki dava dışı ... ’tan ciro ile devir aldıklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının çekin alacağın temliki hükümlerine göre meşru hamili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Savcılığına yapılan şikayet üzerine davalı hakkında “hizmet nedeniyle emniyeti kötüye kullanma” suçundan dava konusu çek ile ilgili olarak ceza davası açılmıştır.

Ceza yargılamasının sonucu davalının meşru hamil olup olmadığını etkileyecektir. Bu durumda sonucunun beklenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 900.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.