muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16274, Karar No: 2018/2279, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16274 E.  ,  2018/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9577, Karar No: 2013/10386, Tarih: 01.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/9577 E.  ,  2013/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaiplik istemi nedeniyle Keşan 2. Asliye Hukuk ve Keşan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6100 Sayılı HMK.nın 382. ve 383. maddeleri uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, davanın 1086 sayılı HUMK'un yürürlükte olduğu tarihte açıldığını, bu yasa döneminde gaiplik davalarında görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava, davacının kardeşi olan ...'in yaklaşık 20 yıldan beri kayıp olduğu iddiası ile gaipliğine karar verilmesi istemidir.

6100 Sayılı HMK.nun geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, dava tarihinin 21/03/2011 olması dikkate alındığında, 6100 sayılı HMK'nun 382/II-a.4 maddesinde gaiplik kararının çekişmesiz yargı işi sayılmış olması ve aynı yasanın 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmü uygulama alanı bulamayacağından uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Keşan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8034, Karar No: 2022/8820, Tarih: 10.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/8034 E.  ,  2022/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 04.11.2013 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın mağdureye cinsel istismarda bulunduğu kabul edilen suça sürüklenen çocuğun bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır olan ruh sağlığı bozulması neticesinin meydana geldiği, TCK'nın 23. maddesi uyarınca kişinin gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun olay tarihinden önce tanışıp arkadaş oldukları mağdure ile İzmir'e giderek kaldıkları evde cinsel istismar eyleminin zora dayalı olmayan şekilde gerçekleşme biçimi, suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasındaki yaş farkı hususları nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3285, Karar No: 2010/9911, Tarih: 07.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3285 E.  ,  2010/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2008 gün ve 2008/390 - 2008/321 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Şirket müdürünün yetkilerinin kaldırılarak azline ve şirkete kayyım atanmasına ilişkin davada, mahkemece, Selçuk ilçesinin İzmir Büyükşehir Belediyesi sınırları içine alındığı ve HSYK' nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı gereğince İzmir Ticaret Mahkemesinin yargı çevresinin İzmir Büyükşehir Belediyesi sınırları olarak belirlendiği gerekçesiyle dosya üzerinden yetkisizlik kararı verilmiştir. Karar yetkisizlik kararı şeklinde kaleme alınmışsa da aslında bir gönderme kararıdır ve ilk itiraz olmadan re'sen gönderme kararı verilemez, ancak bu konuda bir temyiz de yoktur. Gönderme kararlarında vekalet ücretine hükmedilemeye- ceğinden ve taraf teşkili sağlanmaksızın tensiben karar verildiğinden davalı vekilinin salt bu yöne ilişkin isteminin temyizi kabil olmadığından reddedilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/317, Karar No: 2022/7720, Tarih: 23.06.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/317 E.  ,  2022/7720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde; borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, ödeme emrinin tebliğ edildiği 15.10.2020 tarihte yurt dışında olduğunu, ileri sürerek tebligatın usulsüz olduğundan bahisle takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; şikayetinin kabulü ile; ... İcra Dairesi nin 2020/53902 Esas sayılı dosyasında ödeme emri tebliğ işleminin iptaline, ödeme emri tebliğ tarihinin 19/11/2020 tarihi olduğunun tespitine, ödeme emrine yönelik şikayetin reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesin’ce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 65. maddesinde; "Borçlu kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise, paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir." hükmü yer almaktadır. Anılan hükmün uygulanabilmesi için borçluya tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın kendisinden kaynaklanmayan bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması gerekir. Bir başka anlatımla gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın varlığıdır.

Usulüne uygun tebligat bulunmaması halinde HMK'nun 33. maddesi gereği, hukuki tavsif hakime ait olacağından borçlunun dilekçesinde gecikmiş itiraz isteminde bulunması ile bağlı kalınmaksızın tebligatın usulsüzlüğü ve Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereği, tebliğ tarihinin belirlenmesi yoluna gidilmelidir (HGK 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258E.-1991/344 K.). Yapılan tebligatın usulüne uygun yapıldığının kabulü halinde ise, icra mahkemesi borçlunun bildirdiği mazeretin haklı olup olmadığını inceler. Mazereti kabul ederse icra takibi durdurulur. Artık alacaklı itirazın kaldırılması veya itirazın iptali yoluna gidebilir.

Somut olayda, muhatabın bilinen adresi olan, ... Mah. 5034Sok. No:2 İç Kapı No:5 .../. adresine çıkartılan tebligatın "tevziat saatlerinde kapalı olup komşu, kapıcı, yöneticiye ulaşılamadı. Muhatabın adreste ikamet edip etmediği tespit edilemedi" şerhi düşülmek suretiyle bila tebliğ iade edildiği, bunun üzerine borçlunun mernis adresine örnek 7 nolu ödeme emrinin gönderildiği ve Tebligat Kanunun 21/2 maddesine göre 15/10/2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda tebliğ tarihinde ve halen yurtdışında olması nedeniyle takibe itiraz edemediğini ileri sürdüğüne göre başvuru bu hali ile İİK'nun 65. maddesi kapsamında gecikmiş itirazdır.

O halde mahkemece başvurunun gecikmiş itiraz niteliğinde kabulü ile bu doğrultuda inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde tebligat usulsüzlüğü olarak vasıflandırma yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 30/09/2021 tarih ve 2021/2522 E. - 2021/2567 K. sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA, Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 29/06/2021 tarih ve 2021/123 E, 2019/2567 K.sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de, Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/4904, Karar No: 2018/4571, Tarih: 15.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4904 E.  ,  2018/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; faturaları düzenlediği iddia edilen ... Elektrik .. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi teknik raporunun dosya içinde bulunmadığının, adı geçen şirketin yetkilisi hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılmaması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suça konu olan faturaları düzenleyen ... Elektrik .. Ltd. Şti. hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)... Elektrik .. Ltd. Şti. yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) ... Elektrik .. Ltd. Şti.’ye ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; sanığın şirketine ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, ... Elektrik .. Ltd. Şti. ile sanığa ait şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12375, Karar No: 2018/5304, Tarih: 22.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12375 E.  ,  2018/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılardan ... vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15/03/2018 günü temyiz eden davacı idare ile davalılardan ... vd vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden diğer davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kısmen kapama kiraz bahçesi, kısmen de arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki yapılara da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazda fiili taksim yapıldığı, 18.109,05 m2'lik kısmının ... ve ..., 15.682,12 m2'lik kısmının ise ... tarafından çekişmesiz olarak kullanıldığı anlaşılmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/106 Esas sayılı Acele El Koyma dosyasında ve dosyamızda yapılan keşifte, dava konusu taşınmazın ... ve ... tarafından kullanılan 18.109,05 m2’lik kısmının sulu tarla olarak değerlendirilip, taşınmaza net gelir metoduna göre, üzerindeki muhtelif cins ve sayıdaki meyve ağaçlarına ise maktuen değer biçilmiştir.

Davalılardan ...’ün talebi üzerine yapılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/11 D.İş sayılı Delil Tespiti dosyasında ise; keşif mahallinde yapılan mahkeme gözleminde dava konusu taşınmazın ... ve ... tarafından kullanılan 18.109,05 m2’lik kısmının kuzey tarafında kapama kiraz bahçesi olduğu, kalan kısmının ise sulu tarım arazisi olup, üzerinde çeşitli cins ve sayıda meyve ağaçlarının bulunduğu belirtilmiştir. Bu husus dosyaya sunulan Fen Bilirkişi raporunda da 8.425,54 m2’si kiraz bahçesi, kalan 9.683,51 m2’lik kısmı da sulu tarım arazisi olarak gösterilmiştir.

Bu itibarla; taşınmazın hali hazırda baraj suları altında kaldığı da gözetilerek; acele el koyma ve tespit dosyası arasındaki taşınmazın üzerindeki ağaçların sayı ve yaşı ile ... ve ... tarafından çekişmesiz kullanılan kısımda kapama kiraz bahçesi bulunup bulunmadığına ilişkin çelişkinin giderilmesi için, öncelikle taraflardan her türlü delilleri sorularak, tanık da dinlenmek suretiyle, gerekirse dava konusu taşınmazın kamulaştırma yapılmadan önceki tarihe ait hava fotoğrafları da getirtilip, taşınmazın ölçekli krokisi de çakıştırılmak suretiyle, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

3)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

4)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins ve verim durumuna göre maktu değerlerini gösterir cetveller İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

5)...’e ait 26.95 m2 alanlı evin bedeli hesaplanırken % 7 eksik imalat oranı olduğu kabul edildiği halde, hesaplama yapılırken gerekçesi gösterilmeden % 15 oranında eksik imalat düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,Doğru görülmemiştir.Davacı idare, davalı ... vd ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücreti verilmesine, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16312, Karar No: 2018/2269, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16312 E.  ,  2018/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ...Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10181, Karar No: 2012/9624, Tarih: 30.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/10181 E.  ,  2012/9624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dairenin 07.05.2012 tarihli ikinci geri çevirme kararında çekişmeli 624 ada 46 parsele ilişkin son durumu gösterir tapu kaydının getirilmesi ve eklendikten sonra gönderilmesi istendiği halde Dairenin geri çevirme kararı tamamen ikmal edilmeden gönderildiği yapılan incelemeden anlaşılmıştır. İlk geri çevirme ise 24.11.2011 tarihlidir. Bu durumda, dosya bir yıla yakın süreden beri istenen noksanlığın tamamlanmaması nedeniyle elde kalmıştır. Değinilen durum en azından görevi ihmal sebebidir. Bilindiği üzere, adalet hizmetlerinin süratli, adil ve en az masrafla gerçekleştirilmesi gerekir. Bu nedenlerle, bizzat hakimin denetiminde noksanın giderilmesi, aksi halde HSYK'ya durumun bildirileceği hususunun ihtarı ile dosyanın gereği için yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.