muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1017, Karar No: 2020/49, Tarih: 30.01.2020

İnceleme dışı sanık ... müdafisi huzurunda Kollukta; olay günü Kayabaşı yoluna tek başına gezmeye gittiğini, olay yerinin üst tarafında hap aldığından dolayı kafasının güzel olduğunu ve uyuduğunu, aşağı tarafta yolun kenarında siyah bir arabanın bulunduğunu, arabanın yanında da mağdurun durduğunu, bu sırada bağrışma sesleri geldiğini, baktığında aynı semtte oturmaları nedeniyle önceden tanıdığı inceleme dışı sanık ... ve sanık ...'in arabanın yanında bulunan mağdura doğru gittiklerini gördüğünü, kendisinin de aşağı indiğini, mağdurun yanına geldiğinde ...ve sanık ...'in bu şahsın cep telefonunu ve cüzdanını alıp kaçtıklarını gördüğünü, mağdurun ise kendisini yakalayıp polislere teslim ettiğini,

Tutuklanma talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; olay günü ...ve sanık ...'in mağdurun yanına gittiklerini gördüğünü, ...'ın mağdura bıçak gösterdiğini, ona yardım etmek için yanına gittiğinde mağdurun balyoz kullanarak kendisini yakaladığını, diğerlerinin kaçtığını,

Kendisi hakkındaki yargılama sırasında Mahkemede; olay günü ...ve sanık ... ile mahalleden aşağı doğru yürüdükleri esnada mağdur ile karşılaştıklarını, arabasının bozulduğunu söyleyen mağdura yanındaki kişilerden birisinin "Yardımcı olabilir miyiz?" diye sorduğunu, mağdurun bu teklifi kabul etmesi üzerine kendisinin aracın içerisine girip ön koltuğa oturduğunu, bu sırada ...ve sanık ... ile mağdur arasında bir gürültü duyduğunu, arabadan çıktığında mağdurun ...ve sanık ...'i çekiç ile kovaladığını gördüğünü, ne olduğunu anlamadığı için arabanın yanında kaldığını, mağdurun arabanın yanına tekrar döndüğünde kaçan kişileri tanıyıp tanımadığını sorduğunu, tanıdığını söyledikten birkaç dakika sonra polislerin geldiğini, inceleme dışı sanık ...'ı önceden tanıdığını ancak bu kişinin olay yerinde olmadığını,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak alınan ifadesinde; olay günü ...ve sanık ... ile birlikte iken Mağaralar mevkisinde bir aracın bozulmuş olarak durduğunu gördüklerini, arabanın yanına gittiklerinde mağdurun arabanın dışında bulunduğunu, sanık ...'in bu kişinin cüzdanını alarak kaçtığını, ...'ın da bıçak çekerek mağdurun cep telefonunu alıp kaçtığını, olay yerinde olduğu için kendisini yakaladıklarını, ...'ın sanık ...'in arkadaşı olduğunu, kendisini tanımadığını, kolluktaki beyanıyla çelişki nedeniyle sorulduğunda; ifadesinin yanlış yazıldığını, beraber arabanın yanına gittiklerini, sanığın mağdurun cebinden parayı aldığını,

İnceleme dışı sanık ... ... müdafi huzurunda Kollukta; mekânsız olarak sokaklarda takıldığını ve Bağcılarda adresini tam olarak hatırlamadığı bir yerde çalıştığını, 28.06.2007 tarihinde saat 03.00 sıralarında arkadaşı inceleme dışı sanık ...'in gözaltında olduğunu öğrenince ziyarete geldiğinde polislerin kendisini yakaladıklarını, olaylarla alakasının olmadığını,

İnceleme dışı sanık ... ... müdafi huzurunda Kollukta; mekânsız olarak sokaklarda takıldığını ve Bağcılarda adresini tam olarak hatırlamadığı bir yerde çalıştığını, 28.06.2007 tarihinde saat 03.00 sıralarında arkadaşı inceleme dışı sanık ...'in gözaltında olduğunu öğrenince ziyarete geldiğinde polislerin kendisini yakaladıklarını, olaylarla alakasının olmadığını,

Tutuklama talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde; bazen evde bazen de sokaklarda kaldığını, olay günü alkolü fazla kaçırdığı için evde yattığını, kalktığında mahalledeki küçük çocukların elinde arkadaşı ...'in nüfus cüzdanını görünce ellerinden aldığını, ...’in karakola götürüldüğünü öğrenmesi üzerine de yemek ve su vermek için karakola gittiğini,

İnceleme dışı sanık ... müdafi huzurunda Savcılıkta; inceleme dışı sanık ...'i mahalleden tanıdığını, cep telefonunu çaldığı için aralarında suç tarihi öncesine dayanan husumet bulunduğunu, bu nedenle onunla konuşmadığını, kavgalı oldukları için kendi ismini vermiş olabileceğini, ...'in ismini verdiği sanık ...'in de aynı mahallede oturduğunu ve sürekli ... ile beraber gezdiklerini, gasp olayına katılmadığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... müdafisi bulunmaksızın Kollukta; böyle bir olaya karışmadığını, inceleme dışı sanıklar ..., ... ve...'ı tanımadığını, mağdurun kendisini teşhis edemediğini, suçlamayı kabul etmediğini,

Mahkemede müdafisi bulunmaksızın; suçlamayı kabul etmediğini, olaylarla alakasının olmadığını, inceleme dışı sanık ...'i mahalleden tanıdığını, arkadaş olmadıklarını, aralarında husumet bulunmadığını, kolluktaki ifadesi okunup sorulduğunda; doğru olduğunu, bu şekilde üzerine bir çok dava yıkıldığını,

Mahkemede müdafi huzurunda; önceki beyanlarını tekrar ettiğini,

14.02.2012 tarihli dilekçesinde; inceleme dışı sanık ...'i tanıdığını, onunla aynı mahallede oturduklarını, bir kız meselesi yüzünden kavga ettiklerini, bu yüzden aralarının bozuk olduğunu ve husumetlerinin bulunduğunu, duruşma sırasında babasından etkilenip utandığı için bunları söyleyemediğini,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın "Yağma" başlıklı 148. maddesinde; "Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın "Yağma" başlıklı 148. maddesinde; "Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Madde gerekçesinde; "Madde metninde yağma suçunun temel şekli tanımlanmıştır. Hırsızlık suçunda olduğu gibi, yağma suçunda da, taşınır malın alınmasıyla ilgili olarak zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir. Ancak, hırsızlık suçundan farklı olarak, bu suçun oluşabilmesi için, mağdurun rızasının, cebir veya tehdit kullanılarak ortadan kaldırılması gerekir. Yağma suçu açısından tehdidin, kişiyi, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle yapılması gerekir. Yağma suçu, cebir kullanılarak da işlenebilir. Ancak bu cebrin, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama boyutuna ulaşmaması gerekir.

Yağma suçunun tamamlanabilmesi için, kullanılan cebir veya tehdidin etkisiyle mağdur malı teslim etmeli veya malın alınmasına karşı koymamalıdır. Bu bakımdan, kullanılan cebir veya tehdidin, kişiyi malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamaya yöneltmeye elverişli olması gerekir. Bu nitelikte olmayan bir cebir veya tehdit, sırf mağdurun normalden fazla ürkek olması nedeniyle, malı teslim etmeye veya alınmasına yöneltmişse, yağma suçundan söz edilemez ve fiilin hırsızlık olarak nitelendirilmesi gerekir." açıklamasına yer verilmiştir.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan, birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi özgürlüğü, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuksal değerlerdir.

Yağma suçunun oluşabilmesi için, suça konu malın, elinde bulunduran kişiden cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle alınması veya mağdurun malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınması gerekir. Cebir ya da tehdit, bir kişiyi malını teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak amacıyla yapılmalıdır. Cebir ya da tehdidin belirtilen amaçla ve bu şekilde gerçekleştirilmesi, yağmayı mal varlığına karşı işlenen diğer suçlardan ayırmaktadır.

Yağma suçunun oluşabilmesi için, suça konu malın, elinde bulunduran kişiden cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle alınması veya mağdurun malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınması gerekir. Cebir ya da tehdit, bir kişiyi malını teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak amacıyla yapılmalıdır. Cebir ya da tehdidin belirtilen amaçla ve bu şekilde gerçekleştirilmesi, yağmayı mal varlığına karşı işlenen diğer suçlardan ayırmaktadır.

Failin mağdura yönelttiği cebir veya tehdidi, kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya zorlamak amacıyla gerçekleştirmiş olması gerekir. Cebir veya tehdit ile malın alınması veya verilmesi arasında nedensellik bağı bulunmalıdır. Yağma suçunun oluşabilmesi için, baştan beri yağma amacıyla hareket eden failin, eylemin başında veya ortasında cebir veya tehdit kullanmasının bir önemi bulunmamaktadır. Önemli olan cebir veya tehdidi kullanmasıdır.

Yağma suçu, bir kişinin malını cebir veya tehdit kullanarak almak suretiyle işlenmiş sayılacağından, unsurları itibarıyla hem zilyetliğe, hem de kişi hürriyetine yönelik bir suçtur. Ancak kişi hürriyetine yönelen saldırı, mal aleyhine işlenen suçun gerçekleşmesi bakımından bir araç niteliğinde bulunduğundan, bu suç sonuç itibariyle "mal aleyhine" işlenen bir suçtur.

Suç tarihi itibarıyla TCK’nın 149. maddesinde yağma suçunun nitelikli hâlleri arasında; silâhla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlleri de sayılmış olup 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 64. maddesi ile yağma suçunun konut ve iş yerlerinin eklentilerinde işlenmesi hâli de diğer bir nitelikli hâl olarak Kanun maddesine eklenmiştir.

Suç tarihi itibarıyla TCK’nın 149. maddesinde yağma suçunun nitelikli hâlleri arasında; silâhla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi hâlleri de sayılmış olup 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 64. maddesi ile yağma suçunun konut ve iş yerlerinin eklentilerinde işlenmesi hâli de diğer bir nitelikli hâl olarak Kanun maddesine eklenmiştir.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

27.06.2007 tarihinde sanık ...'in inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte Kayabaşı Mahallesi Mağaralar Mevkisinde arabası arızalanan mağdurun yanına gittikleri, inceleme dışı sanıklardan ...'in yardım etme bahanesi ile arabanın içine girerek teybi sökmeye uğraştığı sırada mağdurun bunu fark ederek engel olmaya çalıştığı, inceleme dışı sanık ...'ın da bıçak çekerek "Dur kıpırdama, üzerindeki eşyaları ver." diyerek mağdurun kollarına bıçağın ucunu batırdığı ve mağdurun cep telefonunu, ehliyetini, emekli maaş cüzdanını, kredi ve bankamatik kartlarını aldığı, sanık ile ...'ın olay yerinden beraber kaçtıkları iddia olunan olayda; inceleme dışı sanık ...’in, olay yerine inceleme dışı sanık ... ve sanık ... ile birlikte gittiklerini, atılı suçu bu kişilerin işlediklerini, kendisinin ve inceleme dışı sanık ...’ın olaya karışmadığını ifade etmesine rağmen inceleme dışı sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan beraat kararı verilerek bu hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi, inceleme dışı sanıklar ... ve ... hakkında ise mağdura karşı işledikleri nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin Yargıtay 6. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşmesi, ayrıca sanık ...’in mağdur tarafından teşhis edilememiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde inceleme dışı sanık ...’in beyanlarının dosyadaki diğer deliller ile desteklenmediği, bu hâliyle tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyen sanık ... hakkında inceleme dışı sanık ...'in atfı cürüm niteliğinde olabilecek soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkemenin mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin tanık ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında, kuşkuyu aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına, cezanın infazının durdurulmasına ve sanığın başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse tahliyesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "Sanığa atılı nitelikli yağma suçunun sabit olduğu," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.03.2016 tarihli ve 29431-1467 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2012 tarihli ve 63-107 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin tanık ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında, kuşkuyu aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.03.2016 tarihli ve 29431-1467 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2012 tarihli ve 63-107 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin tanık ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında, kuşkuyu aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Daire düzeltilerek onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle şartlı tahliye ile salıverilen sanığın cezasının İNFAZININ DURDURULMASINA, bu suçtan tekrar cezaevine alınmış olması ve başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmaması hâlinde TAHLİYESİNE,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 30.01.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11669, Karar No: 2017/3962, Tarih: 13.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11669 E.  ,  2017/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ve ... aleyhine 09/11/2006 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflarca süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı vekili ile davalı ...’in temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacının, ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı olarak çalıştığını, davalı şirketin imtiyaz sahibi, diğer davalının ise eser sahibi olduğu 06/10/2006 tarihli sayısında başlıklı haberin yayınlandığını, haberde davacıdan çete/mafya örgüt üyesi gibi bahsedildiğini, haberin hemen yanında sözünün yer aldığı bir karikatürün de yayınlandığını, bu haber ve karikatür nedeniyle davacının kişilik haklarının davalılar tarafından ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davaya konu haberin gerçek ve güncel olduğu, aynı zamanda basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davaya konu haber yayını nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayını bir bütün olarak değerlendirildiğinde, görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, adli bir olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte aktarıldığı, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalıların sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16793, Karar No: 2009/17327, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16793 E.  ,  2009/17327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17/11/2008 gün ve 2008/14534-15579 sayılı bozma kararında özetle; " Dairece aynı ve yakın günlerde birlikte incelemesi yapılan Dairenin 2008/14089 ila 14544 Esas sayılı Dava dosyalarında çekişmeli taşınmazların bulunduğu, ..., ... ve Kızılot Köylerinde 1774 sayılı yasaya göre 1983 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 sayılı yasaya göre de 1985 yılında aplikasyon ve 2B madde çalışmaları yapıldığı ve ilan edilerek kesinleştiği, bu çalışmalarda dava konusu parsellerin çoğunlukla geniş orman parseli içinde kalan orman içi kapalı ziraat poligonu konumunda oldukları, örneğin, ... Köyünde; 199 ila 218 OTS, 323 ila 334 OTS, 358 ila 360 OTS, 348 ila 354 OTS, 245 ila 273 OTS, 355 ila 357 OTS, 29 ila 36 OTS, 24 ila 28 OTS, 274 ila 296 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 1 ila 4 OTS, 22 ila 27 OTS, 108 ila 111 OTS, 8 ila 21 OTS, 28 ila 38 OTS, 39 ila 48 OTS, 49 ila 107 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine Kızılot Köyünde; 297 ila 322 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu gözlenmiştir. Adı geçen köylerde, mahkemece değişik tarihlerde ve faklı bilirkişi kurullarınca yapılan keşifler sonunda alınan raporlarda kesinleşmiş tahdit haritasının, kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde yaptıkları aplikasyonda farklılıklar olduğu ve raporların denetlenemediği anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulları uygulamayı en az bir ada bazında yapmamış lokal olarak yapmışlar ve aynı OS noktalarını bitişik yakın parsellerde ve farklı dosyalarda sağa sola kaydırmışlar, bazı dosyalarda OS noktaları göstermedikleri, dava konusu parsellerin yerlerini nokta halinde göstermişler, bir kısım dosyalarda kadastro paftası ile orman tahdit haritasını ölçeklerini denkleştirerek çakıştırmamışlar ve bir iki ada bazında dava konusu parselleri yakın çevresi ile göstermediklerinden raporların denetimine olanak sağlamamışlardır.