muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5088, Karar No: 2010/11280, Tarih: 04.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5088 E.  ,  2010/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2008 tarih ve 20007/253-2008/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilininin “softbowl” ibaresinin 8, 11 ve 21. sınıflarda tescili amacıyla davalı nezdinde yaptığı başvurunun Markalar Dairesince yapılan incelemesi sonucunda dava dışı Soft Metal Ltd. Şti.'nin “SOFT” ibareli markası esas alınmak suretiyle 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca bir kısım emtia bakımından, vasıf belittiğinden bahisle anılan KHK'nin 7/1-c maddesi uyarınca “kap kacak: kovalar, çöp kovaları, tabaklar, leğenler, taslar, yemek saklama kapları, buz kovaları; ısı yalıtımlı kaplar, su kapları ve yemlikler, şişeler, kavanozlar, damacanalar” bakımından reddedildiğini, yaptıkları itiraz üzerine, davalı kurumun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca itirazlarının kısmen kabul edilerek, davacı başvurusu ile redde mesnet alınan markanın 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, 7/1-c maddesine göre değerlendirme yapılamayacağı, davacı başvurusundaki “BOWL” kelimesinin “tas, kase, çanak” anlamında olması nedeniyle 21.04 alt grubunda yer alan “kap kacak: kovalar, çöp kovaları, tabaklar, leğenler, taslar, yemek saklama kapları, buz kovaları; ısı yalıtımlı kaplar” emtiaları bakımından ayır edici nitelekte olmadığı belirtilerek “su kapları yemlikler, şişeler, kavanozlar, damacanalar” emtiaları bakımından marka bülteninde ilanına karar verildiğini, oysa kısmi ret gerekçesinin yerinde olmadığını, zira markalar arasında benzerlik bulunmadığını ve ayırt edici niteliğe haiz olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve davacının marka başvurusunun kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının tescilini istediği ibarenin anlamının hafif ya da yumuşak kap/kacak olduğu, bu nedenle de “kap kacak: kovalar, çöp kovaları, tabaklar, leğenler, taslar, yemek saklama kapları, buz kovaları; ısı yalıtımlı kaplar” emtiaları bakımından tanımlayıcı olduğu, davacı markasındaki esas unsur (soft) ile redde mesnet markanın aynı olduğu, davacının tescilini istediği ve reddedilen sınıfların redde mesnet alınan markanın sınıflarına karşılık geldiği gerkeçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1641, Karar No: 2016/5061, Tarih: 10.10.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1641 E.  ,  2016/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; sanık müdafii duruşmaya gelmediği ve herhangi bir mazeret de bildirilmediğinden duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya içersindeki belge ve bilgilere göre; bu aşamada sanık ... hakkında etkin pişmanlık uygulanmasına yönelik tebliğnamedeki 1 numaralı, adli para cezalarının ödenmemesi halinde 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 3. fıkrasının infaz sırasında uygulanması mümkün bulunduğundan, tebliğnamedeki 3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ... olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına ve tutuklu kaldığı süreye göre sanık ve müdafiinin tahliye talebinin reddine 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17989, Karar No: 2017/9640, Tarih: 25.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17989 E.  ,  2017/9640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ...Ltd.Şti tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin park halindeki ... plakalı aracına davalı ... şirketinin ... kapsamında sigortalısı olan ... plakalı çekicinin çarptığını ve kaza mahallini terk ettiğini, trafik tespit tutanağı kusur oranına göre ...plakalı aracın tam kusurlu bulunduğunu, oluşan hasar tamir bedelinin davalı ... şirketince karşılanmadığını, müvekkilinin aracında değer kaybı meydana geldiğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla araçta oluşan maddi hasar için 2.900,26 TL, araçta meydana gelen değer kaybı için 7.000,00 TL ve araç mahrumiyet bedeli olarak 50.00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; haksız ve mesnetsiz açılan davanın sigortalı araç sürücüsüne atfı kabil kusur bulunmadığından ve kazanç kaybı zararları teminat dışı olduğundan müvekkili aleyhinde açılan davanın reddine, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, davalı ... yönünden kaza tarihinde geçerli poliçe limiti ve araçta meydana gelen hasar ve değer kaybından kaynaklanan toplam 7.900,26 TL'sinden sorumlu olmak kaydıyla 7.950,26 TL'nin dava tarihi olan 11.01.2016 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, dair karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ...Ltd.Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ...Ltd.'nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 407,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...Ltd.Şti.'den alınmasına, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11357, Karar No: 2006/12651, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11357 E.  ,  2006/12651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1222, Karar No: 2025/2027, Tarih: 15.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1222 E.  ,  2025/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1472 E., 2024/2043 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tavşanlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/163 E., 2024/53 K.

Bölge Adliye Mahkemesinin asıl ve 15.01.2025 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 18.07.2009 tarihli harici sözleşmeyle müvekkiline 283 ada 8 parsel sayılı taşınmazda inşa edilecek 2 numaralı bağımsız bölümü satmayı vadettiğini, davalıya inşaatın süresinde tamamlanmaması nedeniyle sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini, ayrıca davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını açılan itirazın iptali davasının kabul edildiğini belirterek taşınmazın belirlenecek rayiç bedeli olarak şimdilik 100,00 TL'nin (belirsiz alacak) müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süreleri geçtikten sonra açıldığını, mahkemenin görevsiz olduğunu, öncelikle arabuluculuğa başvurulması gerektiğini, belirsiz alacak davası açılamayacağını, davacının ödemelerin bir kısmını yapmadığını, fesih iradesi gösterip rayiç bedelin tazmininin istenemeyeceğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHEKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla sözleşmenin geçersiz olduğu, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak tarafların birbirlerinden müspet veya menfi zararlarını isteyemeyeceği, davacının talebinin hukuki dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli ek kararıyla karar kesin olarak verildiğinden davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

1.İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına ve ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dava belirsiz alacak davası olduğundan kararın kesin olduğundan söz edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesi kararının davacıya 22.09.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın süresi geçtikten sonra 01.11.2024 tarihinde istinaf edildiği, istinaf isteminin bu sebeple reddi gerekirken yazılı gerekçeyle reddedilmesi doğru değilse de sonuç olarak istinaf talebi reddedildiğinden davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesinin ek kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 15.01.2025 tarihli ek kararıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereği karar kesin olarak verildiğinden davacı vekilinin temyiz talebinin HMK'nın 346 ve 353. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2024 tarihli kararına ve 05.01.2025 tarihli ek kararına yönelik temyiz dilekçelerinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süre geçtikten sonra istinaf başvurusunda bulunulmuşsa da makul sürede yapılan başvuruya değer verilmesi gerektiğini, sözleşmenin geçerli olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının kesin nitelikte olmadığını ileri sürerek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; harici satış sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

1.Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 05.01.2025 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

HMK'nın 346. maddesi; "(1) İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. (2) Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar." düzenlemesini içermektedir.

Aynı Kanun'un 366. maddesinde ise; "Bu Kanun'un istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352'nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır" hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanun'un 366. maddesinde ise; "Bu Kanun'un istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352'nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır" hükmü yer almaktadır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince 15.01.2025 tarihli ek kararla İlk Derece Mahkemesinin ek kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından HMK'nın 353/1-b-1 hükmü gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, HMK'nın 362/1-a hükmü gereğince kesin olarak karar verildiği gerekçesiyle HMK'nın 346, 353 362 ve 366. maddeleri gereğince davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmişse de; Bölge Adliye Mahkemesince, dava belirsiz alacak davası olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının kesin olduğundan söz edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesi kararının davacıya 22.09.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın süresi geçtikten sonra 01.11.2024 tarihinde istinaf edildiği, istinaf isteminin bu sebeple reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddedilmesinin doğru olmadığı, ancak sonuç olarak istinaf talebi reddinin doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği de gözetildiğinde HMK'nın 366. maddesinin yollamasıyla 346/2 hükmü gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2024 tarihli kararının temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir. Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 15.01.2025 tarihli ek kararın ortadan kaldırılması gerekir.

2.Davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2024 tarihli kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bölge Adliye Mahkemesinin kararında tartışılan hususlar ve verilen karar usul ve yasaya uygun görüldüğünden, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş kararın onanması gerekmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 15.01.2025 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2024 tarihli kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11538, Karar No: 2020/4679, Tarih: 03.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/11538 E.  ,  2020/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların nitelikleri ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler açısından yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında dosya kapsamı itibarıyla işlenen suçlara ilişkin, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c maddelerinin uygulanma imkanı olması sebebiyle, 5237 sayılı TCK’nun 66. maddesinde düzenlenen dava zamanaşımı sürelerinden olağan zamanaşımı süresinin 10 yıl ve olağanüstü zamanaşımı süresinin 15 yıl olması karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suçun birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin tatbik edilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hüküm açısından yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 11/11/2007 tarihinde işlenen suç için 11/03/2010 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 02/04/2010 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde lehe değerlendirme ile 18/12/2011 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 04/11/2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/04/2010 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 18/12/2011 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 151, 31/3. maddelerindeki suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzamış dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 11/11/2007 tarihinden 27/07/2017 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 151, 31/3. maddelerindeki suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzamış dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 11/11/2007 tarihinden 27/07/2017 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.