muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19212, Karar No: 2014/26144, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19212 E.  ,  2014/26144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/217-2014/340

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25531, Karar No: 2019/21492, Tarih: 26.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25531 E.  ,  2019/21492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 06.05.2012-28.02.2014 tarihleri arasında davalı ... Banliyö Taşımacılığı Sistemi Tic. A.Ş. ye ait işyerlerinde değişen alt işverenler bünyesinde çalıştığını, iş sözleşmesinin ihale bitimi sebebiyle haksız feshedildiğini, ancak fiilen çalışmaya başlatılmadığı halde davalı ... Güv. Hizm. Ltd. Şti. tarafından sigorta girişlerinin muvazaalı olarak yapıldığını, daha sonra mazeret bildirmeksizin işe devam etmediği gerekçesi ile işine son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... Banliyö Taş. A.Ş. vekili, davacının şirketin çalışanı olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, şayet iş sözleşmesinin feshi söz konusu ise, davanın davacının işvereni olan ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti'ne yöneltmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti ile ... Güv. Hiz. Ltd. Şti vekilleri, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının yeni dönemde hizmet alım sözleşmesi ihalesini kazanan ... Güv. Hiz. Ltd. Şti bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, taraflar arasında işyeri devri bulunduğunu, davacının 01.03.2014 tarihinden itibaren ... Şirketi sigortası altında devam eden işine mazeretsiz olarak işe devam etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalılar vekilleri vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri iş yeri devri olarak tanımlanabilir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde, iş yerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü iş yerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında iş yeri devri niteliğindedir.

Süresi sona eren alt işverenle yeni ihaleyi alan alt işveren arasında açık biçimde işyeri devrini öngören bir sözleşme yapılması da imkân dahilindedir. Alt işverenin değişmesine rağmen yeni alt işveren nezdinde iş yerinde çalışmaya devam edecek olan işçilerin belirlendiği hallerde, sözü edilen işçiler bakımından iş sözleşmelerinin devralan işveren geçtiği tartışmasızdır. Ancak yeni alt işverende çalışacak olan işçiler arasında gösterilmeyen ve süresi sona eren alt işveren tarafından başka bir iş yerinde çalıştırılmak üzere bildirimde bulunulmayan işçilerin iş sözleşmelerinin devreden alt işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek gerekir.Yapılan bu açıklamalara göre; işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.Somut olayda davacı işçi davalı ... Banliyö Taşımacılık Sistemi A.Ş. işyerinde alt işveren diğer davalı ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti. nezdinde güvenlik personeli olarak çalışmıştır. Davacı iş sözleşmesinin ihale bitimi olan 28.02.2014 tarihinde işverence feshedildiğini iddia etmekte olup, davacı tarafından davalı şirketlere noter yolu ile 03/03/2014 tarihinde gönderilen ihtarname de ihale süre bitimi iş sözleşmesinin haksız feshi sebebi ile tazminat ve bir kısım ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Dava dışı yeni ihaleyi alan firma olan ... Özel Güvenlik Hizmetleri Limited Şirketi tarafından, davacıya noter yolu ile gönderilen 07/03/2014 tarihli ihtarnamede ise iş yeri devri esasları çerçevesinde davacı ve bir çok personelin, işyeri, çalışma şartları, görülen iş ve üst işveren değişmeksizin işyeri devri kapsamında şirket sigortası altında çalışmaya devam ettirildiği, şirketçe yapılan denetim neticesinde 01.03.2014, 02.03.2014, 03.03.2014, 04.03.2014, 05.03.2014 ve 07.03.2014 tarihlerinde mazeret bildirmeksizin işe gelmediği tespit edildiğinden mazeretini de bildirmek sureti ile 2 iş günü içerisinde iş başı yapması gerektiğinin bildirilmiştir. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetveline göre, davalı ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti. işyerinden 28.02.2014 tarihinde işten ayrılışının bildirildiği ancak ara vermeksizin 01.03.2014 tarihinde yeni ihale alan firmada işe girişinin bildirildiği görülmüştür. Dosya kapsamında dinlenen davacı tanığı “28.02.2014 tarihlerinde ihale süresi sona erdi. Bize yeni boş bir sözleşme imzalatılmak istendi biz bunu kabul etmedik bu nedenle iş akdimizin feshedildiğini öğrendik

. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetveline göre, davalı ... Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Ltd. Şti. işyerinden 28.02.2014 tarihinde işten ayrılışının bildirildiği ancak ara vermeksizin 01.03.2014 tarihinde yeni ihale alan firmada işe girişinin bildirildiği görülmüştür. Dosya kapsamında dinlenen davacı tanığı “28.02.2014 tarihlerinde ihale süresi sona erdi. Bize yeni boş bir sözleşme imzalatılmak istendi biz bunu kabul etmedik bu nedenle iş akdimizin feshedildiğini öğrendik. Davalı tanığı ise“ Davacının taşeron şirket işçisi olarak 08/07/2010 tarihinde kontrol güvenlik personeli olarak çalışmaya başladığını kayıtlardan gördüm. Davacının Kontrol firmasında çalışırken ihaleyi alan Denge isimli firmada çalışmaya devam etmemesi nedeni ile işten ayrıldığını biliyorum. İhaleyi yeni alan Denge isimli firma çalıştırılacak işçilerin işbası listesini gönderdi, davacının ismi vardı ancak sonradan fiilen çalışmaması nedeni ile devamsızlık tutanakları düzenlenerek 29/03/2014 tarihinde işten çıkartıldığını puantaj kayıtlarından gördük” şeklinde beyanda bulunmuşlardır. Toplanan deliller, Dairemizce incelenen emsal nitelikteki 2017/17641 esas, 2017/19017 esas, 2017/22302 esas, 2017/23038 esas ve 2017/25531 esas sayılı bozma ilamları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre ihale süresinin bitimi ile davacının işten çıkışının bildirildiği 28.02.2014 tarihinde ihale bitimini takiben işverence fesih olgusunun gerçekleştirilmediği, devir sureti ile ihale alan yeni şirket tarafından asıl işveren nezdinde çalıştırılmaya devam ettirilmek istendiği ancak davacı işçi tarafından yeni ihale alan şirkette işe başlanmayarak iş akdinin davacı tarafça ve hiçbir haklı neden olmadan feshedildiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4710, Karar No: 2014/7961, Tarih: 24.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4710 E.  ,  2014/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15.05.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11251, Karar No: 2024/15847, Tarih: 05.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11251 E.  ,  2024/15847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 48. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Millî Savunma Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Millî Savunma Bakanlığı (Bakanlık) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eskişehir 1 inci ...Fabrika Müdürlüğünde Kalite Güvence Başkanlığı işyerinde ... Mühendisi meslek kodunda çalıştığını, aynı zamanda ... Sendikası (Sendika) üyesi olarak işletme toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, davalı işyerinde yapılan işlerden birinin uçakların tahribatsız kontrol (...) için uygulama metodu seçtiğini davacının fiilen yaptığı işlerin 16.07.2013 tarihli ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ö) bendinin (1) inci alt bendi kapsamında olmasına rağmen günde 8,5 saat çalıştırıldığını, 24.03.2000 tarihli ve 23999 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan ... Güvenliği Yönetmeliği'nde yıllık doz sınırlarının 5 yıl ortalamasının 20 mSv, herhangi bir yılda 50 mSv'yi geçemeyeceğini, anılan nedenlerle sürekli olarak denetimli alanlarda veya ... kaynaklarıyla çalışan ve belirlenen doz limitinin üstünde radyasyona maruz kalma olasılığı olan kişinin ... görevlisi olarak sayıldığını, davacının da ... görevlisi olarak çalıştığını ve sürekli bu maruziyetini ölçmek için dozimetre kullandığını, sırf dozimetre kullanmasının dahi davacının tehlikeli ortamda bulunduğunu ve radyasyona maruz kaldığını gösterdiğini, 10.11.2020 tarihli Kurum doz sonuç raporu incelendiğinde de davacının tehlikeli ve sağlığına risk oluşturan bir ortamda çalıştığının açıkça görüldüğünü, toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (ç) bendine göre Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiilî çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğini, davacının yarım saat fazla çalışmasının mevcut olduğunu ve ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek davalı Kurum ile Sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin 61 inci maddesinin (a) bendine göre davacıya şua izni verilmesi gerektiğinin ve Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti ile davacının 25, 26 ve 27. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'ne göre kısa çalışma prim alacağı ile fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP