muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11904, Karar No: 2023/11711, Tarih: 11.09.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda resen hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde, işçilerin kadroya geçirilmeden önceki ... ... sözleşmelerinin yanı sıra alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alındığını, davalı İdare tarafından bu düzenlemelere uygun bir şekilde ücretin belirlendiğini ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fark ikramiye alacağının hesap dönemi, faiz türü ve hüküm altına alınan alacakların faiz başlangıcı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12049, Karar No: 2012/14279, Tarih: 04.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12049 E.  ,  2012/14279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Diyalog Gaz. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 04/01/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ...'ün temyiziyönünden:

Dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar; Cumhuriyet gazetesinin 23/05/2007 tarihli nüshasında çıkan "Medyada Dinci Egemenlik" başlıklı haberde asılsız ithamlar ile kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğundan beyanla Cumhuriyet gazetesinin sorumlu yazı işleri müdürünü de davalı göstermek suretiyle manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar vekili sorumlu müdüre husumet yöneltilemeyeçeğini, haberin hukuka uygun olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

26.06.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı 23/05/2007 günlü gazetenin sorumlu müdürü olan davalı ...'e, 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek, hakkında davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Diger davalıların temyiz itirazlarına gelince:

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir.Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; Cumhuriyet Gazetesi'nin 23/05/2007 tarihli nüshasında çıkan "Medyada Dinci Egemenlik" başlıklı haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı şirketler ile ilgili bilgiler içerdiği, özellikle dava dilekçesinde dayanılan cümlelerin bilgi ve eleştiri içerikli olduğu, davalılar tarafından da ilgili belediyelerden ihale alındığı hususunun kabul edildiği, haberde davacıların kişilik haklarına saldırı bulunmadığı, haberin hukuka uygun olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle de kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9727, Karar No: 2013/3296, Tarih: 19.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/9727 E.  ,  2013/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, asıl işveren olan davalı İstanbul Deniz Otobüsleri A. Ş. ait Topçular İskelesinde, diğer davalı alt işveren ... Temizlik Bil. İşl. Oto Saığ. Hiz. İnş San A. Ş. işçisi olarak çalıştığını, ilk olarak İstanbul Deniz Otobüsleri A. Ş.'ne ait iskele ve gemilerin kafeterya ve temizlik işletmeciliğini yapan Beltur A. Ş.'de işe başladığını, iş yerinde 24 saat mesai -24 saat dinlenme düzeni ile çalıştırıldığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Bil. İşl. Oto Sağ. Hiz. İnş. San. A. Ş. vekili iş yerinde 24 saat mesai - 24 saat dinlenme esasına göre çalışılmakta olduğunu, her ay ortalama 15 gün çalışıldığını ve ara dinlenmelerin toplamının bir gün içinde yaklaşık 6 saati bulduğunu, denkleştirme esasına göre davacının fazla çalışmasının bulunmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde işçilerin çalışması halinde ücretlerinin tahakkuk ettirilerek ödendiğini, tüm işçilerin yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İstanbul Deniz Otobüsleri A. Ş. vekili; davacı ile müvekkili şirket arasında hizmet sözleşmesinin bulunmadığını, müvekkili şirket ile yüklenici ... Temizlik Bil. İşl. Oto Saığ. Hiz. İnş. San. A. Ş. arasındaki ilişkinin hizmet alımı işi olduğunu ve müvekkilinin ihale makamı olması nedeni ile davanın husumet yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Beltur A. Ş. vekili; müvekkili ile ... Temizlik Bil. İşl. Oto Saığ. Hiz. İnş. San. A. Ş. arasındaki ihalenin gemiler ve iskeleler deki büfe garsoniye hizmetleri ile ilgili olduğunu, iskelelerin temizlik işlerine ilişkin hizmet alım sözleşmesinin İstanbul Deniz Otobüsleri A. Ş. ile ... Temizlik Bil. İşl. Oto Saığ. Hiz. İnş. San. A. Ş. arasında imzalandığını ve temizlik işçisi olan davacının da bu ihale kapsamında çalıştığını ileri sürerek davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı İstanbul Deniz Otobüsleri A. Ş. ile davalı ... Temizlik Bil. İşl. Oto Sağ. Hiz. İnş. San. A. Ş. arasında asıl - alt işverenlik ilişkisi bulunması nedeni ile işçilik alacaklarından müteselsilen sorumlu oldukları, davacının çalıştırıldığı temizlik işlerine ilişkin hizmet alım sözleşmelerinin İstanbul Deniz Otobüsleri A.Ş ile yüklenici firmalar arasında imzalandığını bu nedenle davalı Beltur A. Ş.'ne davada husumet yöneltilemeyeceği, davacının hak kazandığı fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödendiğine ilişkin diğer davalılar tarafından delil ibraz edilmediği gerekçesi ile davalı Beltur A. Ş. yönünden husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar Beltur A. Ş, İstanbul Deniz Otobüsleri A. Ş. ve ... Temizlik Bil. İşl. Oto Sağ. Hiz. İnş. San. A. Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı İstanbul Deniz Otobüsleri A. Ş. ve ... Temizlik Bil. İşl. Oto Sağ. Hiz. İnş. San. A. Ş. 'nin temyiz itirazları yönünden ;

A-)Fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının giydirilmiş brüt ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, çıplak brüt ücret tutarı esas alınarak hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının hesaplamasına esas alınan ücreti, davalı işveren tarafından ibraz edilen 2010 Nisan ayı bordrosunda gösterilen giydirilmiş brüt tutarına göre belirlenmiştir. İlgili bordronun incelenmesinde, hesaplamaya esas alınan ücret miktarı içerisine davacıya ödenen yol ve yemek yardımının dahil olduğu görülmektedir. Yukarıda da belirtildiği gibi fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacaklarının çıplak brüt ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir.

B-) Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık noktası ise, davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin ödenip ödenmediği hususundadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde,

bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davalı altı işveren ... Temizlik Bil. İşl. Oto Sağ. Hiz. İnş. San. A. Ş. tarafından dosya içerisine ibraz edilen ücret bordrolarının incelenmesinde, bu bordroların imzasız olduğu ancak ayda 20 saat fazla çalışma ücret tahakkuku bulunduğu görülmektedir. Davalı tarafça, ücret bordrolarında tahakkuk ettirilen miktarların davacı işçinin banka hesabına yatırılarak ödendiği ileri sürülmüştür. Mahkemece davacı işçiyle ait banka hesap kayıtları denetlenmeden hüküm kurulmuş olması hatalıdır. İlgili banka kayıtları celp edilerek, ücret bordrolarında fazla çalışma tahakkuku bulunan dönemlerde bordrolarda gösterilen miktarların davacıya ödendiği tespit edildiği takdirde, bu dönemler dışlanarak fazla çalışma ücret alacağı belirlenmelidir. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi hatalıdır.

2- Davalı Beltur A. Ş.'nin temyiz itirazları yönünden ise ; yargılama giderlerinden sayılan ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323 üncü, Avukatlık Kanunu’nun 169 uncu ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1 inci maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin, davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir.

Davalı Beltur A. Ş. aleyhine açılan dava pasif husumet yokluğun nedeni ile reddedilmiş olduğu halde bu davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21031, Karar No: 2013/2765, Tarih: 20.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/21031 E.  ,  2013/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tutuklu bulunduğu Maltepe Cezaevi idaresi aracılığıyla gönderdiği 09.01.2013 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusundan vazgeçtiği anlaşılan sanık ... hakkındaki hükmün inceleme dışında bırakılarak, sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanık hakkında cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9712, Karar No: 2013/1293, Tarih: 05.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/9712 E.  ,  2013/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan tapunun iptaline ilişkin olarak kesinleşen kararın yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,5.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1366, Karar No: 2017/3856, Tarih: 31.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1366 E.  ,  2017/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının açtığı davada askeri okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle yapılan eğitim-öğretim giderinin kendisinden tahsiline karar verildiğini ve kesinleştiğini, daha sonra ilişik kesme (ihraç) kararının Askeri Yüksek İdare Mahkemesince iptaline karar verildiğinden bahisle aleyhine kesinleşen mahkeme kararının yargılamanın iadesi yoluyla ortadan kaldırılmasını istemiş; mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, askeri okuldan ilişik kesilmesi nedeniyle eğitim-öğretim (okutma) giderlerinin tahsiline dair verilen mahkeme kararının yargılamanın iadesi yoluyla ortadan kaldırılmasına ilişkindir. 25.07.2016 tarihinde kabul edilerek 31.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 669 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 105/2 maddesinde, Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrılan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılmayacağı, çıkarılmış borçların tahsil edilmeyeceği ve başlatılmış işlemlerin durdurulacağı, bu amaçla yapılmış olan tahsilatların iade edilmeyeceği (Ek cümle: 15/8/2016-KHK-670/10 md.), açılmış olan davalarda yargılama giderleri ve vekalet ücretlerine hükmolunmayacağı, hükmolunanların tahsil edilmeyeceği hükme bağlandığından; durumun somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda yeniden bir karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13159, Karar No: 2022/13937, Tarih: 01.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13159 E.  ,  2022/13937 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 34. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin teknik personel olarak ... sözleşmesiyle çalıştığını ve ... Sağlık ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının üyesi olduğu Sendika ile Bakanlığın üyesi olduğu ... Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihli ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesi imzalandığını, davacının yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinden yararlandığını, toplu ... sözleşmesinin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinde "Toplu ... sözleşmesi kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen ... güçlüğü, ... riski temininde güçlük zammı ve özel hizmet zammı tutarı, hizmet zammı ... olarak ödenir." hükmünün yer aldığını, toplu ... sözleşmesi kapsamında bulunan teknik elemanlar dışında yer alan işçilere ise hiçbir ödemeyi etkilememek kaydıyla her ... çıplak ücretlerinin %13'lük tutarının hizmet zammı olarak ödeneceği hükmünün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence bugüne kadar hizmet zammının düz işçi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini, davacının hizmet zammını teknik personel kadrosundan almadığını, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 53 üncü maddesi gereğince temerrüt tarihinden itibaren en yüksek işletme kredi faizi ile ödenmesi gerektiğini iddia ederek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP