muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10400, Karar No: 2018/19813, Tarih: 24.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10400 E.  ,  2018/19813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar Milli Eğitim Bakanlığı ile Milli Eğitim Bakanlığı ... Yatılı İlköğretim Bölge Okulu Müdürlüğü vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının temsilde yanıldığını belirterek davasını Milli Eğitim Bakanlığına yönelttiğinin anlaşılmasına göre Mahkemece karar başlığında Bakanlık yerine tüzel kişiliği bulunmayan Milli Eğitim Bakanlığı Hikmet Uluğbey İlköğretim Okuluna yöneltmiş olması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan kararın bu açıklama ile ONANMASINA, Milli Eğitim Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32360, Karar No: 2021/11847, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/32360 E.  ,  2021/11847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

1) Sanık hakkında mağdur ... ve katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanığın, mağdur ... ve katılan ...'e yönelik iddianameye konu aynı eylemleri nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.10.2015 gün ve 2015/52195 soruşturma numaralı, 03.09.2015 gün ve 2015/52198 soruşturma numaralı kararları ile sanık hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararları verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 172. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz” hükmü karşısında CMK’nin 223/8. maddesine göre durma kararı verilerek, kovuşturmaya yer olmadığı kararının şikayetçilere tebliğ edilip edilmediği, şikayetçilerin de CMK’nin 173. maddesinde düzenlenen itiraz haklarını kullanıp kullanmadığı, dolayısıyla kovuşturmaya yer olmadığı kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp sonucuna göre;

a) Kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edilmiş, itiraz mercii tarafından itirazın reddine karar verilmişse, CMK’nin 172/2, 173/6. maddelerine göre ilgili merciiden karar alınması,

b) Kovuşturmaya yer olmadığı kararına itiraz edilmemiş ve karar kesinleşmiş ise, CMK'nin 172/2. maddesine göre ne şekilde yeni bir delile dayanılarak dava açıldığı tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile mağdur ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanığın, ... Ltd. Şti. de filo satış temsilcisi olarak görev yaptığı, katılanlar ve mağdurun ise bu şirketten araç alımı için sanık ile muhatap oldukları, sanığın araç satma işlemleri sırasında şirket hesaplarına aktarmak üzere katılanlar ve mağdurdan paralar aldığı, daha sonra bu paraları şirket hesabına aktarmayıp uhdesinde tuttuğu iddia edilen somut olayda, sanığın üzerine atılı suçun mağdurunun ... Ltd. Şti. olduğu, bu nedenle eylemlerin bir bütün halinde 155/2. maddesinde düzenlenen ve hükümlerden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi, katılan ... vekili ve katılan ...’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca sair hususları incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2282, Karar No: 2011/18402, Tarih: 29.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/2282 E.  ,  2011/18402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görül- müştür.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde gö- rülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMAS1NA), 29.12.2011 gününde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden oyçokluğuyla, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE: 1- Genel güvenliği tehlikeye sokmak suçundan sanık hakkında sadece "takdiren" denilmek suretiyle TCK.nun 62. maddesi uygulandığı halde aynı gerekçeyle 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan aynı madde- nin uygulanmaması,

2- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükmedilen cezanın, yargılama sürecindeki pişmanlığı irdelenmeden yetersiz gerekçeyle TCK.nun 51. maddesinin uy- gulanmasının reddine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması düşüncesiyle çoğun- luğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/12077, Karar No: 2009/12674, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12077 E.  ,  2009/12674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.02.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, kıyı kenar çizgisi içinde kalan 270.96 m2 yerin tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin 04.10.1967 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 25.02.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" şeklindedir.

Diğer taraftan, 5841 sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise "bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında Kadastro Kanununun değişik 12. maddesinde ./..

2009/12077 - 12674 - 2 -

sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 12.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4349, Karar No: 2016/2418, Tarih: 23.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4349 E.  ,  2016/2418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde, ... İli ... İlçesi .... Mah. 348. Cad No:30/13 ( 22692 ada 7 Parsel) adresinde bulunan konutuna elektrik aboneliğinin tesisi hakkındaki müracatının taşınmazın iskan raporunun bulunmaması nedeniyle reddedildiğini belirterek, mağduriyetinin giderilmesi açısından elektrik abonelik sözleşmesinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının taşınmazına geçici abonelik tesisine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan ) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 04.06.2009 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat ) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/1705, Karar No: 2023/2547, Tarih: 26.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/1705 E.  ,  2023/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/8 E., 2022/30 K.

KARAR : Davanın usulden reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 ... Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 (6217 ... Kanun) uncu maddesi gereğince 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 ... Kanun) eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 ... Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 ... Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 ... Kanun'un 24 üncü ve 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen Kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine tetkiksiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Yukarıda açıklanan sebeple;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

26.04.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3810, Karar No: 2007/5635, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3810 E.  ,  2007/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine temsilcisi arafından, davalı aleyhine 02.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydına dayalı tapu iptali ve tescil istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazın 2510 sayılı İskan Kanunun 30. maddesine göre geldisi bila senetten hazine adına tescil edilen 15.04.1939 tarih 40 sıra numaralı cinsi 4 gözlü hane, basmalık ve bahçe cinsiyle Hazinenin dayandığı tapu kaydının kamu malı olduğu ancak keşfen yapılan uygulamada dava konusu 3 parsel sayılı taşınmaza uymadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı Hazine temsilcisi temyiz etmiştir.

Gerçekten 22432 m2 yüzölçümündeki çekişme konusu 134 ada 3 parsel sayılı taşınmaz senetsizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tahdit edilmiş, kadastro tespiti 11.01.1993 tarihinde kesinleşmiştir.

Hazine tarafından dayanılan ve 3 parsel sayılı taşınmaza ait olduğu iddia edilen ve ilk tesisi bila senetten 2510 sayılı İskan Kanunun 30 maddesine göre tesis olunan 16.07.1936 tarih 93 numaralı tapunun revizyonu 15.04.1939 tarih 40 numaralı tapu kaydıdır. Hazinenin dayandığı bu tapu kaydının tapudaki cinsi "4 gözlü hane, basmalık ve bahçe" niteliğindedir. Davacı Hazine tarafından dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazın kamu hizmetinde kullanılan kamu malı olduğu da iddia edilmiş değildir.

Burada özellikle üzerinde durulması gereken husus, taşınmazın kadastrosunun kesinleşme tarihi olan 11.01.1993 tarihi ile davanın açıldığı 02.06.2004 tarihleri arasında on yıllık süre geçtiğinden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağıdır. Gerçekten, 3402 sayılı Kadastro Kanununun onikinci maddesinin 3. fıkrasında «bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra, kadastrodan öncesi hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz» hükmü bulunmaktadır. Bunun dışında kadastro kanunu kamu malları hakkında Dairemiz bozma ilamında da sözü edilen 16. maddede özel hükümler getirmiştir.

Yasaların yorumunda sadece bir madde hükmü ile değil, yasanın tümünün birlikte değerlendirilmesi gerekeceği uygulamada kabul edilmektedir. O yüzden Dairemiz bozma ilamında vurgulandığı üzere ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesi yorumlanırken 16. maddesinin ve bu arada 18. maddenin de birlikte göz önünde tutulması gerekir. Hal böyle olunca; 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin özel mülkiyete konu olmayan ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunmayan davalarda uygulanabileceği düşünülemez. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun aynı konudaki 23.11.1988 tarih 1988/1-825-964 sayılı ilamında da aynı düşünceler benimsenmiştir.

Somut olaya gelince; yukarıda da sözü edildiği üzere Hazinenin dayandığı 15.04.1939 tarih 40 tapu kaydında taşınmazın "4 gözlü hane basmalık ve bahçe" cinsinde olduğu yazılıdır. Hazine tarafından kayıt kapsamındaki taşınmazın kamu malı olduğu ve bir kamu hizmetinde kullanıldığı da iddia edilmemiştir. Kadastro 11.01.1993 tarihinde kesinleştiğine dava 02.06.2004 tarihinde açıldığına göre olayda 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrasında yazılı hak düşürücü süre geçtiğinden davanın bu nedenle reddi gerekir. Mahkemece hak düşürücü sürenin kamu düzenine ilişkin olduğu, kamu düzenine ilişkin konularda 04.02.1959 tarih ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında belirtildiği üzere usulü kazanılmış haktan söz edilemeyeceği düşünülerek davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı bazı gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru olmamış ancak netice itibariyle davanın reddi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan hükmün gerekçesinin HUMK.nun 438/VII madesi gereğince yukarıda belirtilen şekilde değiştirilerek düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu gerekçe ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün gerekçesinin HUMK.nun 438/VII maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİMESİNE ve DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA 14.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8804, Karar No: 2016/10080, Tarih: 23.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/8804 E.  ,  2016/10080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Mahallesi 177 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 2013 yılında meydana gelen soğuk zarar sebebiyle verimde düşüş olduğu bilirkişi raporunda açıklandığına göre ilçe tarım müdürlüğünün kiraz için bildirdiği 2011-2012-2013 yılları verim, fiyat ve üretim giderlerinin ortalaması alınmak suretiyle kirazın m2 değerinin belirlenmesi gerekirken verimi 600 kg, satış fiyatını 4,25 TL, masrafı ise 1,020 TL üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen özellikleri nedeniyle taşınmazın zemin değerinde %125 objektif değer artışına sebep olacağı ancak üzerindeki muhdesat yönünden objektif değer artışından söz edilemeyeceğinden artışın ağaçları kapsamayacağı dikkate alınarak zemin bedelinin sulu tarım arazisi olarak belirlenip buna %125 objektif artış uygulanması, taşınmaz üzerindeki kiraz ağaçlarının bedelinin ise kapama kiraz bahçesi değerinden objektif artış uygulanmadan bulunan açık tarım arazi değeri düşülerek hesaplanması ve zemin bedeline eklenmesi suretiyle taşınmazın bedelinin tespiti gerekirken taşınmazın kapama kiraz bahçesi değerinde ağaçların da bulunduğu dikkate alınmadan ve %30 objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27672, Karar No: 2016/7515, Tarih: 24.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/27672 E.  ,  2016/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık savunması, katılan beyanı, adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın bıçak ile katılanın sol arka bel üst bölgesine bir kez vurarak, katılanın hayati tehliye neden olacak ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, mahkemenin sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği, eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmayıp, kasten bıçakla yaralama suçunu oluşturduğu yönündeki kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bozma talepli düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Katılanı hayati tehlike geçirecek ve duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralayan sanık hakkında TCK’nin 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla nitelikli hal bulunması sebebiyle alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde alt sınırdan ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA; 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.