muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6522, Karar No: 2024/8279, Tarih: 14.05.2024

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 28.04.2023 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli iş sözleşmesinin ve uygulanan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.10.2023 tarihli ilâmı ile; 31.10.2020 tarihinde sona eren toplu iş sözleşmesinin art etkisinin bulunmaması karşısında, 2021 yılı ocak ayı ikramiye alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulduğu belirtilerek ikramiye alacağının yeniden hesaplanması ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (375 sayılı KHK) hükümlerine göre belirlendiğini, Bakanlığın genel uygulamasının hukuka uygun olduğunu, davacının bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük brüt ücretin esas alınmasını bir yandan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesinin mümkün olmadığını, bu durumda işçilere hem asgari ücrete yapılan zammın hem de toplu iş sözleşmesinden kaynaklı zammın yapılması gibi (çifte zam) bir durum oluşacağını ve ücretlerin fahiş bir hâl alacağını, iddia edilenin aksine davacının ücretinin 2019 yılı asgari ücret seviyesine çekilerek bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmadığını, ücret bordrolarından anlaşılacağı üzere davacının 2018 yılı ücreti korunarak bu ücret üzerine %4 oranında ücret zammı yapıldığını, ücretin düşürülmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14177, Karar No: 2013/17597, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14177 E.  ,  2013/17597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile kayyım vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Değerlendirme tarihi olan 26.03.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ...Mahallesi 2122 ada 5 parsel sayılı taşınmazın, 27.12.2011 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun ve tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu Umumi Mahalleler Mahallesi 55 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 26.03.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınan ...Mahallesi 2122 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ise 27.12.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmazın ve somut emsal olarak incelenen ...Mahallesi 2122 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4288, Karar No: 2022/5783, Tarih: 11.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4288 E.  ,  2022/5783 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Serik 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2019/595 Esas, 2020/214 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2020 tarihli ve 2020/2132 Esas, 2020/1869 Karar sayılı kararı ile Mahkeme hükmünün kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 17.01.2006 tarihinden iş sözleşmesinin haksız nedenle feshedildiği 29.09.2015 tarihine kadar davalı Şirket bünyesinde Alt Yapı İşletmeler Müdürlüğü Belek 2 Arıtma Tesisinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, açılan dava sonucunda davacının işe iadesine ve mali sonuçlarına karar verildiğini, davalı Şirkete başvuruda bulunulduğunu, işe başlatılmadığını ve işe iade kararına bağlı tazminatlarının ve kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretlerinin de ödenmediğini, ... 3. İcra Dairesinin 2017/2867 Esas sayılı takip dosyası ile alacakları yönüyle takip başlatıldığını, ancak davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin ücreti, 4 aylık boşta geçen süre ücreti ve 5 aylık ücret tutarındaki işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline, davalı tarafından ... 3. İcra Dairesinin 2017/2867 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın da iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince; davacının hem alacağın tahsilini hem itirazın iptalini talep edemeyeceği ve bu sebeple davacıya talebinin açıklattırılması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak dosyanın Mahkemesine iadesine karar verilmesi üzerine, davacı vekili alacağın tahsilini talep ettikleri yönünde beyanda bulunmuştur.

II. CEVAP

2. Bölge Adliye Mahkemesince; davacının hem alacağın tahsilini hem itirazın iptalini talep edemeyeceği ve bu sebeple davacıya talebinin açıklattırılması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak dosyanın Mahkemesine iadesine karar verilmesi üzerine, davacı vekili alacağın tahsilini talep ettikleri yönünde beyanda bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki yönünden itirazları olduğunu, davacının talep ettiği yolluk, ikramiye ve izin ücreti alacağının zamanaşımına uğradığını, davacının yasal süre içerisinde işe iade başvurusunda bulunmadığını, davacının başvurduğu tarih itibarıyla başka bir işyerinde çalışıyor olmasına rağmen işe iade tazminatı almak üzere işe iade başvurusunda bulunduğunu, davalı tarafından işe başlatmak üzere davet edildiği hâlde davacının bu davete icabet etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı ve yıllık izin ücreti talepleri hüküm altına alınmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili Şirket personel servisi hizmeti vermesine ve esaslı bir değişiklik olmamasına rağmen görev yeri değişikliğini kabul etmemesi üzerine davacının iş sözleşmesinin 29.09.2015 tarihinde haklı olarak feshedildiğini, zamanaşımı definde bulunduklarını, yıllık izinlerin ödendiğine ilişkin belgelerin dosyaya sunulduğunu, davacının davasını usule uygun şekilde ıslah etmediğini, itirazın iptaline konu icra takibinde talep edilen alacak miktarını aşacak şekilde karar verilmesinin mümkün olmadığını ve davacının başka bir işyerinde çalışmasına rağmen işe iade davası açtığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davacının iş sözleşmesinin feshi üzerine feshin geçersizliğinin tespiti ve işe iade davası açmış, açılan dava sonunda Yargıtay tarafından davanın kabulüne 4 aylık boşta geçen süre ücretinin ve 5 aylık işe başlatmama tazminatına karar verilmiştir.

Kesinleşen işe iade kararı sonrasında davacı süresinde işe iade talebiyle işverene başvurmuş ancak savunulduğunun aksine işe davet edilmemiştir. Bu suretle davacı kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretine hak kazanmıştır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği hususunda da ispat külfeti davalı tarafta olup, imzalı yıllık izin defteri ve eş değer belge ile kanıt yükü yerine getirilememiştir.

Kesinleşen işe iade kararı sonrasında davacı süresinde işe iade talebiyle işverene başvurmuş ancak savunulduğunun aksine işe davet edilmemiştir. Bu suretle davacı kıdem ve ihbar tazminatı ile işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretine hak kazanmıştır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği hususunda da ispat külfeti davalı tarafta olup, imzalı yıllık izin defteri ve eş değer belge ile kanıt yükü yerine getirilememiştir.

Davacı 10 yıl çalışmış olup 52 günlük yıllık izin talebi karşısında isticvap lüzumu da bulunmamaktadır. Hesaba yönelik de bir itiraz yoktur.

..." gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin işe iade kararı sonrasında işe başlatılma talebinde, davalı işverenin de işe davetinde samimi olup olmadıkları, buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ve dava konusu yıllık izin ücreti alacağının hesabına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 21 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 53 üncü, 54 üncü ve 57 nci maddeleri.

3. 4857 sayılı Kanun'un "Sözleşmenin sona ermesinde izin ücreti" kenar başlıklı 59 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Bu ücrete ilişkin zamanaşımı iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren başlar."

4. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Taleple bağlılık ilkesi” kenar başlıklı 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya kapsamına göre davacı, dava dilekçesinde 52 günlük kullandırılmayan yıllık izin ücretini talep etmiş, davalı yargılama sırasında davacıya fesih tarihinden sonra yıllık izin ücretinin ödendiğine dair 2015 yılı Aralık ayı hesap pusulası ve ekinde 15.11.2016 tarihli havale dekontu sunarak davacının yıllık izin ücreti alacağının kalmadığını savunmuştur.

2. Dosya kapsamına göre davacı, dava dilekçesinde 52 günlük kullandırılmayan yıllık izin ücretini talep etmiş, davalı yargılama sırasında davacıya fesih tarihinden sonra yıllık izin ücretinin ödendiğine dair 2015 yılı Aralık ayı hesap pusulası ve ekinde 15.11.2016 tarihli havale dekontu sunarak davacının yıllık izin ücreti alacağının kalmadığını savunmuştur.

3. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının bakiye 104 günlük izin hakkı olduğu, davalı tarafından yapılan ödemenin 26 gün izin karşılığı olduğu ve karşılığı ödenen bu sürenin düşülmesi ile 78 gün izin hakkı kaldığı, ancak taleple bağlı kalınarak 52 gün üzerinden hesaplama yapıldığı gerekçesiyle ödeme belgelerinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

4. Davacının dava dilekçesinde 52 gün kullanmadığı izin hakkı olduğunu belirtmesi karşısında, başkaca kullanmadığı yıllık izni olmadığının kabulü gerekir. Bu durumda, fesih ile muaccel hâle gelen yıllık izin ücretinin 52 gün üzerinden hesaplanması ve davalı tarafından ödenen miktar mahsup edilerek bakiye yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1701, Karar No: 2020/6182, Tarih: 23.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1701 E.  ,  2020/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davasında, mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın düzenlemiş olduğu rapor okundu, açıklamaları dinlendi, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'in 39, 680, 782, 1064, 1164, 2147, 2149, 2352, 2526, 2925, 2927, 2928 parsel sayılı taşınmazlarını dava dışı oğlu ...'ye mal kaçırmak amacıyla ...'nin kayınbabası dava dışı ....'a, ...'in de dava dışı ...'ye satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı yapıldığını, ...'nin ölümü ile taşınmazların davalı eş ve çocuğuna intikal ettiğini ileri sürerek taşınmazların tapusunun iptali ile payları oranında adlarına tesciline olmazsa tenkise karar verilmesini istemiş, aşamada 2149 parsele yönelik davanın sehven açıldığını bildirerek bu parsele yönelik davadan vazgeçtiklerini, terditli istekleri olan tenkis talebinden de vazgeçtiklerini bildirmişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanları ...'nin taşınmazları üçüncü kişilerden satın aldığını, mirasbırakanın evlatları arasında ayrım yapmaksızın tüm evlatlarına taşınmaz verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın 2149 parsel yönünden feragat nedeniyle reddine, diğer taşınmazlar yönünden muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 39, 680, 2147, 2352, 2526 parsel sayılı taşınmazların hibe edildiği gerekçesiyle bu taşınmazlar ile ilgili davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile başvurunun kabulüne, diğer parseller yönünden muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine, 2149 parsel yönünden davanın geri alınması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1922 doğumlu mirasbırakan ...'in 13.04.2006 tarihinde dul olarak ölümü ile geride mirasçı olarak davacı çocukları, ...ile kendinden önce ölen oğlu ...'den olma davalı ... ile dava dışı çocukları ..., ..., ..., ..., ...'nın kaldığı, davalıların mirasbırakının kendinden önce ölen oğlu ...'nin mirasçıları olan eş ve çocuğu olduğu, dava konusu 113 ada 5(eski 782 ), 175 ada 24 (1064), 179 ada 46 (1164) parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan adına kayıtlı iken, mirasbırakanın 16.01.1986 tarihinde dava dışı ....'a, ....'ın da davalıların mirasbırakanı ...'e 03.09.1990 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, dava konusu 872 parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken mirasbırakanın 04.03.1991 tarihinde 2000/35350 payını dava dışı önceki eşi ....'e ölünceye kadar bakım akdi ile temlik ettiği, ....'in temlik aldığı payın tamamını ...'e 09.12.1992 tarihinde hibe ettiği, mirasbırakanın üzerinde kalan 15350/35350 paydan 7850/35350 payını dava dışı ... ...'a 02.09.1991 tarihinde sattığı, .../. payını ise dava dışı ...'a 02.09.1991 tarihinde sattığı, ...'ın temlik aldığı payı 02.11.1992 tarihinde ...'e sattığı, ...'in taşınmazda toplam 27500/35350 payının olduğu, ölümü ile mirasçıları davalılara 29.05.2003 tarihinde intikal ettiği, taşınmazın 28.12.2007 tarihinde ifraz görerek 2928, 2927, 2925 parsellerin oluştuğu ve üç parselde davalılardan ...'in 20625/35350'şer, ...'in 14725/35350'şer payının bulunduğu, taşınmazlarda başkaca malik bulunmadığı, dava konusu 139 ada 10 (eski 39), 110 ada 1 (680), 2147,2352, 2526, 2149 parsel sayılı taşınmaz yönünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk tarafından davanın reddine karar verildiği, davacılar vekili tarafından hükmün temyiz edilmediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Böyle bir durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.