muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12801, Karar No: 2011/875, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12801 E.  ,  2011/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.09.2010 gün ve 2009/251 Esas, 2010/258 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Tayin edilen cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşma isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, mağdure hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan Hatay Devlet Hastanesi psikiyatri uzmanı ve psikolog bilirkişi Serkan Çimen'in mağdurenin suç sebebiyle beden veya ruh sağlığının bozulmadığı yönünde raporu ve görüşleri yanında, davanın taraflarının mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulduğu yönünde bir iddia ileri sürmedikleri gibi mahkemenin de bu yönde gözleminin bulunmaması karşısında mağdurenin beden ve ruh sağlığında bozulma olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılması zorunlu bulunmadığından, tebliğnamedeki mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül edecek ihtisas kurulundan rapor alınmadan 31.03.2009 tarihli raporla yetinilerek karar verilmesinin aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmadıği yönündeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2960, Karar No: 2014/11197, Tarih: 10.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2960 E.  ,  2014/11197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait ve davalı ... şirketine kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın, 05.03.2011 tarihinde maddi hasarlı trafik kazası yaptığını, araçta 32.621,58 TL tutarında hasar oluştuğunu, araç hasarının ödenmesi için davalı ... şirketine 01.06.2011 tarihinde başvuru yapıldığını, davalı ... şirketinin, anlaşma tutanağı ile hasarın uyumsuz olduğu gerekçesi ile olumsuz cevap verdiğini belirterek aracın hurdası müvekkil davacıda kalmak koşuluyla 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuştur. Davacı vekili tarafından 05.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi verilmiş ve maddi tazminat istem miktarı, yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda artırılarak toplam 22.000,00 TL maddi tazminat istenmiştir.

Davalı vekili ise, 05.03.2011 tarihinde meydana geldiği iddia edilen trafik kazasında davaya konu araçta meydana gelen hasarların, kazaya karışan tarafların hazırladıkları anlaşmalı kaza tespit tutanağında belirtilen şekilde meydana gelmesinin fiziken mümkün olmadığını, muhtemelen farklı zamanlarda ve yerlerde daha önce oluşan kazalarda aracın hasarlandığını, ancak düzenlenen tutanakla olaya kaza süsü

verilmek istendiğinin tespit edildiğini, bu nedenle de ödeme yapılmadığını belireterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne, 22.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden (19.03.2011) itibaren değişen oranda avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karar, davalı ... A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.176,12 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... AŞ'den alınmasına 12.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18353, Karar No: 2012/20014, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/18353 E.  ,  2012/20014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkemenin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceğinin göz önüne alınması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18659, Karar No: 2025/3673, Tarih: 07.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/18659 E.  ,  2025/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/478 E., 2023/113 K.

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2022/478 Esas, 2023/113 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/478 E., 2023/113 K.

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2022/478 Esas, 2023/113 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2023 tarihli kararının suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerine 24.01.2023 tarihinde tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuk ... veya müdafisine tebliğ edilmediği, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin süresinde temyiz talebinde bulunduğu ancak suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin süresinde temyiz talebinde bulunmadığı ve bunun yanında her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek suça sürüklenen çocuk ... müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararında "... kural olarak müdafii ile takip edilen işlerde kanun yollarına başvuruda bulunmak müdafiinin görevi kapsamında olduğu tartışmasız ise de; sadece müdafie tebliğ veya tefhim edilen hükümlere karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 40/2 nci maddesi gereğince kusursuz sayılacağı, müdafinin süresi içinde temyiz yoluna başvurmaması nedeniyle hak kaybına uğraması, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı da dikkate alındığında; ... Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin... ;" şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk ... yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmediği, suça sürüklenen çocuğun suça ilişkin gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı ve yine suça sürüklenen çocuk ... yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde suça sürüklenen çocuk ve müdafisine tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'a, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafisine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesini içerir şerhli davetiyenin usulüne uygun tebliği ile tebliğ tebellüğ evraklarının ve dilekçe sunması halinde temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6267, Karar No: 2010/6926, Tarih: 14.06.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/6267 E.  ,  2010/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.12.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 26.12.2007 tarihli dilekçesi ile 17.10.1985 tarihli tapu tahsis belgesine dayanarak eski 4066 parsel sayılı imar uygulaması ile revizyon gören ve üzerinde davacıya ait bina şerhi bulunan davalı ... Belediyesi adına arsa cinsi ile kayıtlı 74 m2'lik 8 sayılı parsel ile davalı Hazine adına arsa cinsi ile kayıtlı 86 m2'lik 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istenmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda DOP payı düşüldükten sonra davanın kısmen kabulüne, 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, 3 parsel sayılı taşınmazın 37/86 hissesinin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, depo edilen arsa bedellerinin davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava konusu 8 parsel sayılı taşınmaz yönünden ... Belediyesi Başkanlığı'na ödenmek üzere mahkeme veznesine depo edilen 29.300,00 TL arsa bedelinin yine davalı 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden Hazineye ödenmek üzere depo edilen 14.650,00 TL arsa bedelinin davalılara ödenmek üzere hüküm fıkrasında miktarları açıklanarak yazılması gerekirken bu yönün gözardı edilmesi doğru değil ise de bu husus kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK'nun 438/VII. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalılar Hazine vekili ve ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, yukarıda yazılı (2). bent uyarınca hükmün 4. paragrafında yazılı "Kararın kesinleşmesi durumunda depo edilen arsa bedellerinin davalılara ödenmesine" şeklindeki fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine, "kararın kesinleşmesi durumunda mahkeme veznesine depo edilen 29.300,00 TL arsa bedelinin davalı ... Belediyesi Başkanlığı'na ödenmesine, yine mahkeme veznesine depo edilen 14.650,00 TL arsa bedelinin davalı Hazineye ödenmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran tarafa iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15127, Karar No: 2015/3181, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15127 E.  ,  2015/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... . vekili, davalı ... vekili ve davalı .... temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'in sevk ve idaresindeki motosikletle, davalı ... tarafından yapılan yol genişletme çalışmaları sonrasında taşıt yolunun ortasında kalan davalı ...'a ait elektrik direğine 02.12.2004 tarihinde çarparak vefat ettiğini,

...’ın elektrik direklerinin kaldırılması işini davalı ....’ne ihale etmiş olduğu, davalı ...’in de bu şirkette şantiye şefi olarak çalıştığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 16.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 1.500,00 TL manevi tazminatın, davacı 5 çocuk için ayrı ayrı 500,00 TL manevi tazminatın 05.12.2004 vefat tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle davacı eş için maddi tazminat talebini 18.218,80 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, elektrik direklerinin kaldırılması işinin müvekkili tarafından ihale edildiği yüklenicinin 27.09.2004 tarihinde çalışmalara başladığını, müvekkili kurumun kusuru bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, kazada müteveffanın da kusuru bulunduğunu, müvekkilinin yol içerisinde kalan direklerin kaldırılması için ...’a uyarı yazıları gönderdiğini, kaldı ki bu işin ...’ın görevi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... yetkili müdürü, işin başlama tarihinin 24.09.2004 olup 300 günlük taahhüt süresi bitmeden kazanın meydana geldiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, müteveffa sürücü ...’nin % 60, davalı ...’nın %15, davalı ...’ın %10, davalı ...’nin %15 oranında kusurlu olduğu, davalı ...’in kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın reddine, davacı ... için 18.218,80 TL maddi, 1.500,00 TL manevi tazminatın, davacı 5 çocuk için 500,00 TL manevi tazminatın 05.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte diğer davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... . vekili, davalı ... vekili ve davalı .... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, trafik kazasında vefat nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminatı istemine ilişkindir.

1)Dava, trafik kazasında vefat nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminatı istemine ilişkindir.

Belediyeler kamu tüzel kişileri olup, görmekle yükümlü bulundukları kamu hizmetleri sırasında verdikleri iddia olunan zararlardan dolayı sorumlulukları özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Kamu tüzel kişilerinin, yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkileri kullanırken oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanmakta olup, bu zararların tazmini amacıyla anılan idarelere karşı hizmet kusurlarına dayanılarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca, idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir.

Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re’sen her aşamada dikkate alınabilir.

Somut olayda, davalı ... aleyhine hizmet kusuruna dayanılarak dava açıldığından, mahkemece, bu davalı yönünden adli yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle, dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... . vekili ve davalı .... temsilcisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) açıklanan nedenlerle davalı ... hakkındaki hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... . vekili ve davalı .... temsilcisinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu davalılara ilişkin kısmının ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 757,77 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar .... ve .... 'nden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 23.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15670, Karar No: 2006/16238, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15670 E.  ,  2006/16238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.