muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16911, Karar No: 2019/14415, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16911 E.  ,  2019/14415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle son bulduğunu öne sürerek kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Gerekçesinin Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile ...'na yönelik açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı .... ve davalı şirket ortaklığı 'na yönelik açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, yasal süresi içerisinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

I-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde ... davalı olarak gösterilmiş ve dava dilekçesi bu şekilde tebliğ edilmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve hizmet alım sözleşmesine göre davalı .... ile hizmet alım sözleşmesinin ... Pozitif Temizlik Ltd. Şti.; Fcs Dan. Temizlik Ltd. Şti. ve ... Mad. Temizlik Ltd. Şti. İş Ortaklığı tarafından yapıldığı anlaşılmıştır. Yargılama aşamasındaki tüm tebligatlar ortaklığı oluşturan her üç şirket adına davacının bildirdiği tek bir adrese ve iş ortaklığı adına yapılmıştır. İş ortaklığının ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığı gibi ortaklığı oluşturan şirketler tüzel kişiliklerini koruduğundan, dava dilekçesinin ayrı ayrı iş ortaklığını oluşturan şirketlere tebliğ edilmesi ve taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm ortaklara tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

II- Kabule göre;

1-Mahkemece, kısa kararda sadece .... aleyhine hüküm kurulmasına karşın gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "...." sözcüklerinden sonra, " davalı ... ve müştereken ve müteselsilen" sözcüklerinin de HMK 304. maddesi gereğince tashihen eklendiği belirtilerek hüküm kurulması, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratması nedeniyle doğru bulunmamış, az yukarıdaki bozma sebebi nedeni ile ayrıca bozma konusu yapılmayıp eleştirilmek ile yetinilmiştir.

2-Taraflar arasında yıllık ücretli izin alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı 06.01.2000 tarihinde işe başlamıştır. 4857 sayılı İş Kanunu 10.06.2003 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Dolayısıyla davacının 06.01.2000-10.06.2003 tarihleri arasında hak kazandığı yıllık ücretli izin süresinin 1475 sayılı Kanuna göre belirlenmesi yerine bu süre için de 4857 sayılı Kanuna göre hesaplama yapılması doğru bulunmamıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 14 yıl çalışması bulunduğu kabul edilen davacının kıdemine göre hak ettiği yıllık ücretli izni hiç kullanmadığı kabul edilmiştir. Davacının kabul edilen çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmamış olması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; mahkemece, davacı asilin çalışma süresi boyunca izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık izin kullandığı konusunda beyanı alınmalı bundan sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususun gözetilmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27298, Karar No: 2020/1107, Tarih: 23.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27298 E.  ,  2020/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/01/2007-31/01/2014 tarihleri arası güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.Davalıların Cevaplarının Özeti: Davalı ... vekili, davacının, müvekkilinin güvenlik hizmeti aldığı şirketlerde çalıştığını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın kendisinin feshettiğini savunmuştur.Davalı ... şirketi, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu ve yeni ihalenin alınamaması üzerine kendiliğinden sona erdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.”Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi asıl işveren davalı ... işyerinde, alt işverenler nezdinde 01/01/2007-31/01/2014 tarihleri arası çalıştığını ileri sürmüş, davalı ... davacının 01/10/2007-31/01/2014 arası güvenlik hizmeti alınan şirketlerde çalıştığını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, diğer davalı ... Güvenlik şirketi ise davacının belirli süreli iş sözleşmesi kapsamnda 01/01/2013-31/01/2014 arası çalıştığını savunmuştur. Mahkemece davacının 01/10/2007-31/01/2014 tarihleri arası dönemde davalı ... asıl işverenliğinde çalıştığı kabul edilerek dava konusu alacaklara hükmedilmiş ise de dosya kapsamındaki kayıt ve belgelere göre davacının 01/04/2007-30/09/2007 tarihleri arası dönemdeki çalışmasının kabul edilenin aksine istifa ile sona ermediği, imzasına havi 30/09/2007 tarihli belge içeriğine göre davacının görev yerinin değiştirilmesini talep ettiği, bu nedenle 01/04/2007-30/09/2007 arası çalışmasının dikkate alınmamasının hatalı olduğu, yine davacının 02/02/2007-31/03/2007 tarihleri arası dönemde çalıştığı bildirilen ... işyeri sicil numaralı işveren ile davalı ... arasında hizmet alım sözleşmesi olup olmadığı davacının bu dönemde asıl işveren ... işyerinde çalışıp çalışmadığının tespit edilemediği anlaşılmış olup öncelikle 02/02/2007-31/03/2007 tarihleri arası dönemde çalıştığı bildirilen işverenle davalı ... arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılıp açıklığa kavuşturulmalı, sonucuna göre dava konusu alacaklar yeniden hesaplanmalıdır.Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.Somut uyuşmazlıkta davalı tarafça ibraz edilen imzalı ve imzasız puantaj kayıtları ve davacı asilin 19/11/2014 tarihli celsedeki “ben ilk 5 sene arada hafta tatili süreleri çıkarılmadan 16’şar günlük sonrasında ise her yıl 8 gün eksik olarak...” yıllık ücretli izinlerini kullandığına dair kabul beyanı birlikte değerlendirildiğinde, davacıya çalıştığı sürece 94 gün yıllık ücretli izin kullandırıldığı ispatlandığı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile 68 gün yıllık ücretli izin kullandırıldığı kabulü isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-4857 Sayılı İş Kanunu 69.maddeye göre: “Çalışma hayatında "gece" en geç saat 20.00'de başlayarak en erken saat 06.00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemdir. Bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabilir.İşçilerin gece çalışmaları yedibuçuk saati geçemez.(Ek cümle: 4/4/2015-6645/37 md.) Ancak, turizm, özel güvenlik ve sağlık hizmeti yürütülen işlerde işçinin yazılı onayının alınması şartıyla yedi buçuk saatin üzerinde gece çalışması yaptırılabilir.”Postalar Halinde İşçi Çalıştırılarak Yürütülen İşlerde Çalışmalara İlişkin Özel Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 7.maddesinin 2.fıkrasında, “Çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan bir postanın çalışması, gece çalışması sayılır” şeklinde kurala yer verilmiş olmakla, aksine özel bir düzenleme olmadığı sürece ve bir çalışmanın yarısından çoğu gece saatlerinde yapılmadıkça, çalışma gece çalışması olarak değerlendirilemeyecektir.Somut olayda davacının 20.00-08.00 saatleri arasındaki çalışmaları yönünden ara dinlenme sonrası sadece 1,5 saati gece kabul edilen dönemde geçtiği değerlendirilerek fazla çalışma hesaplanmış ise de yukarıda işaret edilen düzenlemeler uyarınca günlük kanuni çalışma süresinin yarısından çoğu gece dönemine rastlayan çalışma, gece çalışması sayılacağından davacının 20.00-08.00 saatleri arasında geçen 12 saatlik çalışmasının 20.00-06.00 saatleri arasındaki 10 saatlik kısmı, yani yarısından fazlası gece çalışması olduğundan, 20.00-08.00 saatleri arasındaki çalışmasının tamamının gece çalışması sayılması gerekir. Buna göre, 1,5 saatlik ara dinlenme, 20:00-08:00 saatleri arasındaki 12 saat çalışmadan düşülerek, günlük fiili çalışma 10,5 saat ve 7,5 saatlik gece çalışmasının kanuni sınırını aşan fazla mesai süresi de 10,5-7,5=günlük 3 saat olarak belirlenmesi gerekir. Günlük fazla mesai süresini 1,5 saat olarak hesaplayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

5-Somut olayda, davalı işveren tarafından ibraz edilen puantajlar ve banka hesap özetleri birlikte değerlendirildiğinde davacıya bir kısım ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödemeleri yapıldığı görülmektedir.Saptanan bu durum karşısında işverence ibraz edilen belgeler hakkında bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17461, Karar No: 2015/13329, Tarih: 06.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/17461 E.  ,  2015/13329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ÇAYKARA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/100-2014/171

Dava, Kıyı Kanunu gereğince tapu iptali ve terkin istemiyle açılmış olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 06.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5798, Karar No: 2012/7243, Tarih: 25.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5798 E.  ,  2012/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/06/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava aynen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı, avukat olarak yer aldığı duruşma çıkışında, davalının kendisine yönelik olarak hakarette bulunması nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Davalı taraf, davacıya hakaret etmediğini, ceza davasının hukuk hakimini bağlamayacağını, davanın zamanaşımına uğradığını ve tazminat miktarının fazla olduğunu savunmuştur.

Yerel mahkeme, dava konusu eylem nedeniyle davalının cezalandırıldığı ve davacının kişilik hakkına saldırıda bulunulduğunu belirterek davanın aynen kabulüne hükmetmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; somut olayın gelişim biçimi sözlerin ağırlığı, olayın gerçekleştiği tarihin eski olması ve yukarıda gösterilen nedenler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan miktar çok fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayda; somut olayın gelişim biçimi sözlerin ağırlığı, olayın gerçekleştiği tarihin eski olması ve yukarıda gösterilen nedenler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan miktar çok fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31674, Karar No: 2014/20064, Tarih: 21.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31674 E.  ,  2014/20064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun “sadece arkadaşım ... saldırdığı için ve onun haklı sebebi olduğunu düşündüğümden ayrıntısını da düşünmediğimden ben de saldırıp tekme, yumruklar vurduğumu kabul ediyorum” şeklindeki savunması karşısında suça sürüklenen çocuğa yönelik katılandan kaynaklanan haksız bir hareket de bulunmadığı gözetilerek hakkında tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

5237 sayılı TCK’nin 50/1-f maddesine göre suça sürüklenen çocuğun kamuya yararlı bir işte çalıştırma yaptırımına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde “temizlik -inşa- yapım vs. iş kollarında çalıştırılması” şeklinde seçenek yaptırımı uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafındaki, temizlik -inşa- yapım vs. iş kollarında” ibaresinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13471, Karar No: 2015/1674, Tarih: 09.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13471 E.  ,  2015/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... İli Merkez İlçesi ..... Köyü 1008 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava (değerlendirme) tarihi olan 11.11.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın, bulunduğu cadde veya sokak bazında 2011 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 11.11.2011 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 04.08.2008 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın mahkemesinden,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak belgelerin ve cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.