muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8330, Karar No: 2013/9716, Tarih: 23.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8330 E.  ,  2013/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 16/03/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalı ... Gazete A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ... Gazete AŞ'nin diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı ... Gazete A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; dava konusu olayın gelişim biçimi, yayın tarihi, yayının iceriği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı ... yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacıların tüm, davalı ... Gazete AŞ'nin öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29957, Karar No: 2018/138, Tarih: 09.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/29957 E.  ,  2018/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM :Sanık hakkında 2009/345 sayılı esas dosya ve 2010/350, 2012/309, 2013/196, 2011/311 sayılı birleşen dosyalardaki resmi belgede sahtecilik suçlarından kül halinde 204/1, 43, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında 2009/345 sayılı esas dosyada ve 2010/350, 2012/309, 2013/196 sayılı birleşen dosyalardaki nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet (4 kere)

Sanık hakkında 2009/345 sayılı esas dosya ve 2010/350, 2012/309, 2013/196, 2011/311 sayılı birleşen dosyalardaki resmi belgede sahtecilik suçlarından kül halinde mahkumiyete ve sanık hakkında 2009/345 sayılı esas dosyada ve 2010/350, 2012/309, 2013/196 sayılı birleşen dosyalardaki nitelikli dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı mahkumiyete ilişkin hükümler sanık... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 01/01/2004 olarak gösterilen suç tarihinin 2004-2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, dayısı ...'ye ait bilgileri taşıyan sahte kimlikle çek karnesi alıp ,bu çekleri piyasaya sürmesi neticesinde müşteki ... aleyhine karşılıksız çek keşide etmek suçlarından yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü tesis edilmesine neden olduğu anlaşılmakla sanık hakkında ayrıca TCK'nın 268. maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan ve ayrıca 2011/311 esas sayılı birleşen dosyada nitelikli dolandırıcılık suçundan zamanaşımı süresi içerisinde soruşturma yapılması mümkün görülmüş ve yine 2010/350 sayılı birleşen dosyada sanık hakkında aynı sahte kimlikle 07/07/2007 tarihli sahte abonelik sözleşmesi imzalayarak hat çıkarmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmış olup zamanaşımı süresi içerisinde 5809 sayılı kanuna muhalefet suçundan değerlendirme yapılarak hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığın sahte kimlik ve oluşturduğu bir takım sahte belgeler ile katılanlar ... ve ... adına bankalardan çek karnesi alarak dosyadaki diğer katılanlara kendisini çek hesabı sahibi gibi tanıtmak suretiyle ticari alışverişlerde bulunduğu ve sahte çekleri bu şekilde piyasaya sürerek haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda ;

1)Sanık hakkında 2009/345 sayılı esas dosyadaki ve 2010/350, 2012/309 , 2013/196 sayılı birleşen dosyalardaki nitelikli dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı mahkumiyete ilişkin hükümlere dair temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Sanığın ikrarı, çekler , nüfus cüzdanı talep belgesi aslı, çek sözleşmesi aslı , katılan ve tanık beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği sabit olduğundan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın ikrarı, çekler , nüfus cüzdanı talep belgesi aslı, çek sözleşmesi aslı , katılan ve tanık beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği sabit olduğundan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2009/345 sayılı esas dosyada; 16.500 TL lik, 29/09/2006 keşide tarihli ve sanığın sahte olarak tanzim ederek ...'e ticari alışveriş neticesinde verdiği çek ve 13.500 TL lik 20/09/2006 keşide tarihli ve sanığın sahte olarak tanzim ederek ...'e ticari alışveriş neticesinde verdiği çek açısından iki ayrı nitelikli dolandırıcılık suçu nedeniyle dava açıldığı halde gerekçeli kararda tek bir nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) 2009/345 sayılı esas dosya ve 2010/350, 2012/309 ve 2013/196 sayılı birleşen dosyalara ilişkin gerekçeli kararda; gerekçe kısmında ve hüküm fıkralarında nitelikli dolandırıcılık suçuna dair temel ceza maddesinin maddi hata sonucu 158/1-f yerine 158/1-e yazılması ,

b) 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini ;

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 2009/345 sayılı esas dosyadaki ve 2010/350, 2012/309 , 2013/196 sayılı BİRLEŞEN dosyalara ilişkin gerekçeli kararda; gerekçe kısmında ve hüküm fıkralarında nitelikli dolandırıcılık suçuna dair temel ceza maddesinde belirtilen ''158/1-e'' ibarelerinin çıkarılarak yerine ''158/1-f'' yazılması ve hüküm fıkralarından adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkarılması ve yerlerine ; 2009/345 sayılı esas dosya açısından ''sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin 2 katı olan 33.000 TL karşılığı 1650 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1375 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ,aynı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 27.500 TL ile cezalandırılmasına '', 2010/350 sayılı birleşen dosya açısından ''sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin 2 katı olan 30.000 TL karşılığı 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1250 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ,aynı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 2500 TL ile cezalandırılmasına '', 2012/309 sayılı birleşen dosya açısından ''sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin 2 katı olan 15000 TL karşılığı 750 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 625 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ,aynı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 12.500 TL ile cezalandırılmasına '', 2013/196 sayılı birleşen dosya açısından ''sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince haksız menfaatin 2 katı olan 22.800 TL karşılığı 1140 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. Maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 950 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ,aynı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 19.000 TL ile cezalandırılmasına '' ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında 2009/345 sayılı esas dosya ve 2010/350, 2012/309 , 2013/196, 2011/311 sayılı birleşen dosyalardaki resmi belgede sahtecilik suçlarından kül halinde mahkumiyete ilişkin hükümlere dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2) Sanık hakkında 2009/345 sayılı esas dosya ve 2010/350, 2012/309 , 2013/196, 2011/311 sayılı birleşen dosyalardaki resmi belgede sahtecilik suçlarından kül halinde mahkumiyete ilişkin hükümlere dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

UYAP sisteminde yapılan araştırmada, sanığın benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle Yargıtay ...'nin arşivinde bulunan 2017/5129, 2017/8109 ve 2017/13011 esas sayılı dosyalarda derdest davaların bulunduğu anlaşılmakla, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarih ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve suç tarihleri de dikkate alınarak, sanığın eylemlerinin her biri yenilenen kararla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi böylece mükerrer yargılamanın yapılmasının da önlenmesi açısından,Yargıtay arşivinde bulunan , hukuki ve fiili bağlantı olduğu anlaşılan 2017/5129 (İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/20 esas ve 2013/32 karar sayılı dosyası) , 2017/8109 (Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/306 esas ve 2013/445 karar sayılı dosyası) ve 2017/13011 (Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/122 esas ve 2014/78 karar sayılı dosyası) esas sayılı dosyalardaki davaların mevcut dava ile birleştirilmesi sonrasında toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12358, Karar No: 2018/5844, Tarih: 08.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/12358 E.  ,  2018/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanığın tarla komşuları oldukları, katılanın aşamalarda alınan beyanında sanığın kendi tarlası dışında tarla sınırını aşarak kendisine ait 500 metrekare ekini biçmesi nedeniyle şikayetçi olduğu, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında ise doğal bir tarla sınırının bulunmadığı ancak tarlada bulunan ağaç kökünün 5 metre ilerisinde sınırın başladığını beyan ettiği, soruşturma evresinde tanık olarak dinlenen ...ve...'nın alınan ifadelerinde sınırın ağaç köküne 5 metre olduğunu beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında mahallinde keşif yapılarak bizzat katılan, sanığın ve mahalli bilirkişileri tespit edilerek, anlaşmazlığa konu tarla sınırının gösterilmesi sağlanarak suça konu tarlanın katılana ait olup olmadığının tespiti ile sanığın hırsızlık kastı ile hareket edip etmediği değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14495, Karar No: 2015/21046, Tarih: 23.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/14495 E.  ,  2015/21046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : KOZAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2015

NUMARASI : 2014/386-2015/335

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; taraflar arasında görülen Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/... Esas-2011/... Karar boşanma ilamı ile davacı eş lehine hükmedilen 400,00 TL yoksulluk nafakasının ve müşterek çocuk için hükmedilen 300,00 TL iştirak nafakasının yetersiz kaldığını, çocuğun eğitim giderlerinin arttığını, davalının ekonomik destek vermediğini, kendisinin ev hanımı olduğunu belirterek yoksulluk nafakasının aylık 650,00 TL'ye, iştirak nafakasının aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; nafakaları düzenli olarak ödediğini, boşanma kararı gereğince hükmedilen tazminatın icra kanalıyla maaşından kesildiğini, maaşından kendisine az miktarın kaldığını, kiracı olduğunu, davacının ise, kira ve benzeri giderinin bulunmadığını savunarak davanın reddini ve nafakaların yıllık ÜFE ve TEFE'ye göre artırılmasını istemiştir.

Mahkemece; ilk nakafa kararı tarihinden itibaren davalının gelirinde belirli bir artış bulunmadığı, davacının kira ödemeden babasının evinde kaldığı ve hakkaniyet ilkesi gereğince yoksulluk nafakası artırım talebinin reddine, müşterek çocuğun okul çağında bulunması, giderlerinin artması, davalı babanın bakım yükümlülüğü bulunması gerekçesiyle iştirak nafakasının 400,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK'nın 176/4. maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Bu bağlamda; iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde dahi yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Bu bağlamda; iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde dahi yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Dosya kapsamına göre; davacı kadının ev hanımı olduğu, gelirinin bulunmadığı ve oğlu ile babasına ait evde ikamet ettiği, davalının sosyal ve ekonomik durum araştırmasına göre ise, öğretmen olduğu, kesinti hariç 2.197,00 TL maaş aldığı, 300,00 TL kira ödediği, boşanma dosyasında yapılan 02/02/2009 tarihli araştırmaya göre ise 1.429,00 TL maaş aldığı tespit edilmiştir.

Hal böyle olunca; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişimlerin dikkate alınması suretiyle yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22141, Karar No: 2013/13457, Tarih: 13.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22141 E.  ,  2013/13457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 1980 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanakları olan 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

1479 sayılı Kanunun Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler başlıklı Ek geçici 13. maddesi hükmünde, sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Kanunun tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.04.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür. Madde, sigortalılık niteliğinin edinilmesi yönünden değil, sadece sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlayacağı tarih yönünden norm içermekte olup, sigortalılık niteliği yönünden yapılacak değerlendirmeler ise, sigortalılığa esas alınacak kayıt ve/veya çalışma tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre yapılacaktır.