muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21511, Karar No: 2023/6153, Tarih: 10.10.2023

... ...'ın iki kez yaptığını, ... ile ...'nin birlikte yaptıklarını birinci olayın eski evlerinde olduğunu, tarihini hatırlayamadığını, ancak havaların sıcak olduğunu, okulların açık olduğunu, suça sürüklenen çocuk ...'nin yaptığı ikinci olayın ise yeni evlerinde olduğunu, dışarıda kar olduğunu,...'in yaparken ağzını kapattığını anlattığı görülmüş, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen, 08.02.2016 gün ve 0424 karar nolu raporun içeriğinden; ... ...'nin kurulca 01.02.2016 günü kolposkopi eşliğinde litotomi pozisyonunda yapılan jinekolojik muayenesinde, hymenin anüler esnek yapıda orta yükseklikte ve orta kalınlıkta olduğu, saat 09:00 hizasında hymen duvarına yatay seyirli üçgen tarzında tabanı hymende 0,5x02 cm boyutlarında kronik fissür (çatlak), saat 03:00 ve 04:00 hizasında birbirine paralel yatay seyirli 0,2x01 cm boyutlarında iki adet fissür (çatlak) görüldüğü, fevhasının (delik) 2,5-3 cm olup eroksiyon halindeki penis veya benzer cesametteki cismin duhulü ile yırtılmayabileceği ve beyanlarına itibar edilmesine engel olacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zeka geriliğinin saptanmadığı anlaşılmış, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 25.12.2014 gün ve 3284 sayılı raporun içeriğinden; ... ...'nin maruz kaldığı olaydan ötürü ruh sağlığının bozulmuş olduğu, birden fazla cinsel istismar öyküsünün olduğu, yaşamış olduğu iddia edilen tüm cinsel istismarların ruh sağlığının bozulmasına katkısının olmuş olacağı, ancak hangisinin ne oranda katkısının olduğunun ayırt edilemeyeceği anlaşılmış böylece bu Adli Tıp Kurumu raporu ile Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalınca düzenlenen raporların içeriklerinden mağdurenin anlatımlarına itibar edilmesi gerektiği inancına varılıp, iddia, adli tıp ve Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen raporların içerikleri, kollukça düzenlenen tutanakların içerikleri ve tüm dosya içeriğinden, suça sürüklenen çocukların mağdureye karşı cinsel organlarını mağdurenin cinsel organına sokmak suretiyle üzerlerine atılı, çoçuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri, suça sürüklenen çocukların inkara yönelik, savunmalarının kendilerini cezadan kurtarmaya yönelik samimi ve gerçeğe uygun olmayan beyanlar olduğu inancına varıldığından suça sürüklenen çocukların cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin aşamalarda ki beyanı, mağdurede fiili livata bulgusuna rastlanmadığına ilişkin Gaziantep Çocuk Hastanesinin 22.01.2013 tarihli raporu, mağdurenin anatomik olarak bakire olduğuna ilişkin İstanbul ... Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 18.02.2016 tarihli raporu ve dosya kapsamına göre; mağdurenin anal veya vajinal bölgesine organ sokma eylemi olmaksızın sürtünmek suretiyle meydana gelen olayda suça sürüklenen çocukların dosya kapsamı ile sübuta eren eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek değerlendirilme yapılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2. Suç tarihinde on iki- on beş yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği yönünden rapor aldırılmaması,

3. Cinsel istismar suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sonrasında, aynı maddesinin son fıkrası uyarınca cezaların 7 yıla indirilmesine müteakiben 5237 saylı Kanun'un takdiri indirime ilişkin 62 nci maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

4. Suça sürüklenen çocukların çocuğun nitelikli istismarı suçunu işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırmalarının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı ve kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir harekette bulunmamaları nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeyerek mahkumiyetlerine karar verilmesi

5. 5271 sayılı Kanun 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir'' şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 04.06.2013 tarihli iddianame ile suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan bahsedilmesi, suça sürüklenen çocukların eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiklerine ilişkin bir analatımın bulunmadığı halde suça sürüklenen çocukların eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiklerinden bahisle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle anılan maddeye muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2013/202 Esas, 2016/138 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16716, Karar No: 2013/14952, Tarih: 25.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/16716 E.  ,  2013/14952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili ... aleyhine 28/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluşu, kusur derecesi, yaralanmanın ağırlığı ve yukardaki ilkeler göz önüne alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst derecede manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11842, Karar No: 2012/35335, Tarih: 22.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11842 E.  ,  2012/35335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, sanığa tayin olunan cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 27.03.2007 tarihli ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız kriminal raporu fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33607, Karar No: 2017/1063, Tarih: 13.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/33607 E.  ,  2017/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 06.04.2016 tarihli, 2015/33364 Esas ve 2016/14676 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, kolluk tarafından spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbiri uygulanmasında ve sanığın, yurt içinde bulunduğu takdirde, yasaklama kararının sebebini oluşturan fiilin işlendiği müsabakanın tarafı olan ve taraftarı olduğu takımın katıldığı spor müsabakasının başlangıç saatinde ve bundan bir saat sonra bulunduğu yere en yakın genel kolluk birimine başvurmasında hukuka aykırılık bulunmadığı cihetle, 10/03/2013 tarihinde.... – ... futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında sanığın stadyum içerisinde 6222 sayılı Kanun'un 14/1. maddesi kapsamında hakaret içeren tezahürat eylemi sonrası başlatılan soruşturma gereğince derhal uygulamaya konulan spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin gereklerine uymayan sanığın eyleminin anılan Kanun'un 18/9. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek,UYAP'tan yapılan araştırmada sanığın yasaklama kararının sebebini oluşturan eylemine ilişkin sabıka kaydının bulunmaması ve sanığın soruşturma evresinde, hakaret içeren tezahürat eyleminden dolayı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini savunması karşısında; mahkemece, .... taraftarı olan sanık hakkında koruma tedbirinin uygulanmasına neden olan dosyanın getirtilip, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğinin tespiti halinde, anılan Kanun'un 18/5-b maddesinde yer alan "koruma tedbiri olarak uygulanan spor müsabakalarını seyirden yasaklanma tedbiri; kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi, halinde derhal kaldırılır." ve aynı Kanun'un 18/6. maddesinin son cümlesinde bulunan "... önödeme halinde ise, önödemede bulunulduğu tarihten itibaren, bir yıl süreyle spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin uygulanmasına devam edilir." hükümler de dikkate alınmak suretiyle önödeme nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi durumunda, önödemede bulunulduğu tarih veya diğer bir sebeple kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesi durumunda ise, verilme tarihi tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4804, Karar No: 2012/9427, Tarih: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4804 E.  ,  2012/9427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan duvar ve kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelerden; köy yolunun yapımı sırasında davacıya ait taş duvarın yıkıldığı ve ceviz ağaçlarının kesildiğinden bahisle maddi tazminat talep edildiği, yer bedeli istenmediği halde, Dairemizin bozma kararında maddi hata sonucu taşınmaz bedelinin talep edildiği kabul edilerek bozma yapıldığı anlaşılmış ise de, bozma kararının maddi hataya dayalı olduğu görüldüğünden, Dairemizin 28.09.2011 gün ve 2011/6523-15003 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava kamulaştırmasız el atılarak yıkılan duvar ve kesilen ceviz ağaçlarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın davalı ... Köyü Tüzel kişiliği yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki belgelerden; uyuşmazlığın köy yolunun genişletilmesi sırasında, yolda kalan ve davacıya ait muhdesatlara zarar verilmesinden kaynaklandığı, olayda davalı ...'nın özel bir amaç ve kusurunun bulunmadığı, ... Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğinin 29.01.2008 tarihli yazısı uyarınca söz konusu köy yolunun, köy muhtarının talebi üzerine makina kira bedeli Birlik tarafından karşılanmak şartıyla köy muhtarlığı tarafından yaptırıldığı anlaşılmakla ... Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğinin davaya dahil edilip, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/674, Karar No: 2024/1312, Tarih: 22.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/674 E.  ,  2024/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2023/178 E., 2023/259 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön inceleme sonucunda; kararın niteliği itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve Geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar ile 20.07.2016 tarihinden itibaren tüm yurtta göreve başlamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesi gereğince nihai mahkeme kararlarına karşı kanun yolu istinaf olarak belirlenmiştir.

Davanın açıldığı Tarsus 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.02.2020 tarih ve 2016/186 E., 2020/56 K. sayılı kararıyla, davanın reddine karar verilmiş, yapılan istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 26.05.2022 tarihli ve 2020/1139 E., 2022/1474 K. sayılı kararıyla, dava konusu uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 07.12.2022 tarihli ve 2022/5767 E., 2022/9263 K. sayılı ilamıyla; Bölge Adliye Mahkemesince; uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, davanın esasıyla ilgili Tüketici Mahkemesi sıfatıyla yeniden karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Dairenin bozma kararı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 25.05.2023 tarih, 2023/432 E., 2023/1043 K. Sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bunun üzerine İlk Derece Mahkemesince (Tarsus 4.AHM'nin Tüketici Mahkemesi sıfatıyla 26.10.2023 tarih ve 2023/178 E., 2023/259 K. sayılı kararı ile) davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Dairenin bozma kararı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 25.05.2023 tarih, 2023/432 E., 2023/1043 K. Sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bunun üzerine İlk Derece Mahkemesince (Tarsus 4.AHM'nin Tüketici Mahkemesi sıfatıyla 26.10.2023 tarih ve 2023/178 E., 2023/259 K. sayılı kararı ile) davanın esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, dosyanın daha önce Yargıtay denetiminden geçmiş olduğundan bahisle dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de; yukarıda açıklanan 6100 sayılı Kanun'un 341 inci maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinin nihai kararlarına karşı ilk kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemelerince yapılması gerekmekte olup, somut olayda olduğu gibi dosyanın esasıyla ilgili henüz hiç istinaf kanun yolu incelemesi yapılmamış bir uyuşmazlığın kanun yolu incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi 6100 sayılı Kanun tarafından benimsenen çift dereceli Kanun yolu sistemine aykırı olduğundan, dosyanın öncelikle istinaf kanun yolu incelemesinin yapılabilmesini teminen ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine işlemsiz olarak iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33394, Karar No: 2014/25488, Tarih: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33394 E.  ,  2014/25488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. İŞ MAHKEMESİ (KARTAL 4. İŞ)

TARİHİ : 30/05/2012

NUMARASI : 2010/190-2012/504

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 31/07/2003 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, iş akdi haklı ve geçerli hiçbir neden olmaksızın 08/02/2010 tarihi itibariyle feshedildiğini, davalı işverene 12/01/2010 tarihli dilekçe ile müracaat ettiğini ve 08/02/2010 tarihi itibariyle yasal tazminatlarının tarafına ödenmesini ve ayrılmak istediğini belirttiğini, ancak bilahare 08/02/2010 tarihli dilekçesi talebini geri çektiğini bildirdiğini, davalı işverenin iş akdini 08/02/2010 tarihi itibariyle haklı ve geçerli hiçbir neden olmadan feshettiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının da ödemediğini, 12/02/2010 tarihli ibraname imzalatıldığını, bu ibraname ile " kıdem-ihbar tazminatı dahil iş yasasından kaynaklanan tüm talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla fesih bildirimi niteliğindeki bu ibranameyi imzaladığını beyanla fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile 1.000 TL Kıdem, 1.000 TL İhbar tazminat alacakları toplamı 2000 TL nin tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerindeki görevinden kendisinin istifa ettiğini, bizzat kendisinin hazırladığı ve tarafından imzalanan 12/01/2010 tarihli istifa dilekçesini, yine bizzat davacının kendisinin Özgür İradesi ile doğrudan işverene 14/01/2010 tarihinde Bizzat Elden vererek ve dilekçesinin işleme konulmasını istediğini, davacının kimseden etkilenmeden elden İŞVERENE verdiği bu istifa dilekçesi, aynı gün 14/02/2010 tarihinde işveren tarafından işleme konulduğunu, davacının 12/01/2010 tarihli görevimden 08/02/2010 tarihi itibariyle AYRILMAK İSTİYORUM gereğini arz ederim demek suretiyle istifa ettiğini, istifanın ŞARTA BAĞLI istifa olmadığını, istifanın tazminat koşuluna bağlanmadığını, tazminat ödenirse ayrılırım, ödenmezse ayrılmam iradesi bulunmadığını, dilekçede irade beyanı, istifa ediyorum ama iyi işçi olduğumdan tazminatlarımı istiyorum denildiğini, tazminat talebini kabul edip etmemekte davalı işverenin serbest olduğunu, nitekim işveren tarafından tazminat isteminin kabul edilmeyeceğini, dilekçenin arkasına AYNI GÜN verilen istifa ettiğine göre tazminat alamaz şerhi ile de açılmanmış ve aleniyet ve hüküm kazandığını beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: