muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/38138, Karar No: 2017/18593, Tarih: 20.09.2017

İş bu KHK.' nin 2. maddesi ile Komisyonun görevlerinin belirlendiği,

690 sayılı KHK.'nin 56. maddesi ile 685 sayılı KHK.'nin Geçici 1. maddesinin 3. fıkrasının değiştirildiği,

685 sayılı KHK.'nin 690 sayılı KHK.'nin 56. maddesi ile değiştirilen geçiş hükümleri başlıklı Geçici 1. maddesinin 3. fıkrasının son halinin;

"(3) Komisyonun görev alanına giren konularda daha önce herhangi bir yargı merciine başvurmuş veya dava açmış olanlar için de 7. maddedeki usul ve süreler uygulanır.

Bu dosyalar hakkında yargı mercilerince karar verilmesine yer olmadığına ve tarafların yaptıkları masrafların üzerlerinde bırakılmasına dosya üzerinden kesin olarak karar verilir, vekâlet ücretine hükmedilmez. Bu dosyalar, yeni bir başvuru şartı aranmaksızın incelenmek üzere Komisyona gönderilir.” şeklini aldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve 685 ve 690 sayılı KHK hükümleri gözönüne alındığında Mahkemenin KHK'nin hukuki denetimini yapma görevi bulunmadığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu'na gönderilmesi yönünde karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM:

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 2017/763 esas 2017/466 karar sayılı ve Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2016/1230 esas 2017/53 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

3-Tarafların yaptıkları masrafların üzerlerinde bırakılmasına,

4-Tarafların leh ve aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,

5-Peşin harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

6-Gider avanslarından kullanılmayanların İlk Derece Mahkemesi'nce ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın 685 sayılı KHK'nin değ. Geçici 1/3. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/09/2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2877, Karar No: 2012/6984, Tarih: 09.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2877 E.  ,  2012/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi davasına dair karar, davalılardan ... ve davacılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazdaki elbirliği halindeki mülkiyetin paylı mülkiyete dönüştürülmesi istemine ilişkindir. Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiş, Hüküm, davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

6099 sayılı yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde ''Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'' hükmü öngörülmüştür. Yine Tebligat Yasasının 16 ve Tebligat Tüzüğünün 22. maddesine göre; tebligat yapılacak kişi ile aynı adreste oturan kişilere veya hizmetçilere yapılan tebligatın usulüne uygun olabilmesi için, tebligat çıkartılan adresin tebligat yapılacak şahın en son adresi olması, şahsın tebligat yapılan adresten geçici olarak ayrıldığının veya o anda, orada bulunmadığının tebliğ memuru tarafından tespit edilmesi gerekir.

Olayımıza gelince;davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ... oğlu ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a “... ... köyü” adresinde ikamet ettiğinden bahisle çıkartılan dava dilekçesi ve duruşma gününü içeren tebligatlar aynı adreste ikamet ettiğinden bahisle “yeğeni” sıfatı ile Levent Kılbaş'a tebliğ edilmiştir. 6099 sayılı yasa ile değişik 7201 sayılı Tebligat Yasasının 16.maddesi hükmü gözetilerek adres kayıt sistemi esas alınarak dava dilekçesinin tebliği gerekirken 6099 sayılı yasa hükümleri dikkate alınmaksızın aynı konutta oruran Levent Kılbaş'a yapılan tebliğe dayanarak taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerlea hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildiBaşkan
Yargıtay — Esas No: 2021/10025, Karar No: 2023/4077, Tarih: 05.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10025 E.  ,  2023/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/677 E., 2016/113 K.

...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2015 tarihli ve 2015/1130 Esas No.lu iddianamesi ile, katılanlar ... ve ...'ın sanıklardan ...'a ait evde oturdukları, katılanlar ile sanıklar arasında söz konusu evde oturmak yüzünden husumet bulunduğu, bu nedenle katılanların evden ayrıldıkları ancak eşyalarını evde bıraktıkları, sanıkların söz konusu evden bir şeyler çıkararak evin önünde yaktıkları, kolluk ekiplerince tutulan 27.03.2015 tarihli olay yeri tespit ve görgü tutanağında; 2 adet ot biçme motoru, 1 adet ağaç kesme motoru, 2 adet bisiklet, 1 adet ilaç motoru, 1 adet tarla çapa motoru, katılan ... ve çocuklarına ait kıyafetler, 1 adet odun sobası, 1 adet bilgisayar ekranı, 1 adet uydu cihazı, tahtadan yapılmış araba garajı, 2 adet dijitürk cihazı, 1 adet elektrik süpürgesi, 1 adet koltuk takımı, 1 adet ilaç atma körüğü, 2 adet tüplü 70 ekran ve 37 ekran televizyon ve 1 adet kaynak motorunun yakıldığının tespit edildiği, yine 01.04.2015 tarihli tutanakta halı, perde, tabak benzeri eşyaların yakıldığının tespit edildiği iddiasıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a-b, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar hakkında Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile, mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a, 43/1, 62, 52/2,4. maddeleri gereğince hükmolunan 250 gün adli para cezasının 5.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemi cezanın usul ve yasaya aykırı olduğu, her bir sanığın birleşip eylemi birlikte yapmışlar gibi değerlendirme yapıldığı, oysa sanıklar arasında eylemi birlikte gerçekleştirme iradesi olmadığı gibi mala zarar verme eyleminin taraflarınca yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemi cezanın usul ve yasaya aykırı olduğu, her bir sanığın birleşip eylemi birlikte yapmışlar gibi değerlendirme yapıldığı, oysa sanıklar arasında eylemi birlikte gerçekleştirme iradesi olmadığı gibi mala zarar verme eyleminin taraflarınca yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanlar ... ve ...'ın sanık ...'a ait evde ikamet ettikleri, olay tarihinde katılanların evde bulunmadığı bir sırada, tüm sanıkların katılanların evine giderek burada bulunan tüm eşyaları evin önüne çıkartıp yakmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlemiş oldukları, sanıkların alınan savunmalarında, her ne kadar üzerlerine atılı suçlamaları inkar etmiş iseler de, tanık ... 'ın katılanların beyanlarını doğruladığı ve sanıklar tarafından söz konusu eşyaların yakıldığını beyan ettiği, sanık ... her ne kadar bu eşyaların kendisine ait olduğunu belirtmiş ise de, sanıkların aynı gün katılanlara ait, kıyafet ve mutfak eşyası gibi kişisel eşyaları da yakmış oldukları anlaşıldığından, dosyadaki tüm tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerilerine atılı yakarak mala zarar verme suçu işlediklerinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanıkların, katılan ... ve çocuklarına ait kişisel eşyaları yaktıkları ve olay yerinde birlikte olduklarına dair 27.03.2015 tarihli olay yeri tespit ve görgü tutanağı, 01.04.2015 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

3. Sanıklar suçu kabul etmemişlerdir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, 27.03.2015 tarihli olay yeri tespit ve görgü tutanağı, 01.04.2015 tarihli tutanak, tanık beyanları karşısında, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek haklarında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.Ancak;

18.06.2014 tarihinde kabul edilip 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/677 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 32. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" şeklindeki ibareler çıkarılarak yerine "5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, infaz aşamasında tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, iki saat çalışılması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, günlük çalışma süresinin, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceği, hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uyulmaması halinde, çalışılan günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24600, Karar No: 2022/5267, Tarih: 22.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24600 E.  ,  2022/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın soruşturma evresinde alınan ifadesinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle olay mahalline geç gelen ambulansa sinirlenerek ambulansa bir tekme attığını, ambulansın soför tarafında olan aynayı kırmaya çalıştığını ancak başaramadığını beyan ettiği, kovuşturma evresinde ise üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek yaralamaya sebep olan diğer aracı tekmelediğini beyan ettiği, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanakta ambulansın sol ön kapısına atılan tekme nedeniyle çöküntü meydana geldiğinin tespit olunduğu,katılan vekilinin 18/02/2015 havale tarihli dilekçesinde sanığın savunması nedeniyle olay sırasında ambulansta bulunan ve daha önce beyanları alınmayan ... ve ...'nun tanık sıfatıyla dinlenilmesini istediğinin ancak mahkemece bu konuda bir karar alınmaksızın sanık hakkında beraat kararının verildiğinin anlaşılması karşısında ... ve ...'nun tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21189, Karar No: 2024/1353, Tarih: 25.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21189 E.  ,  2024/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/542 E., 2023/300 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken, 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesinin gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair açık düzenleme olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair açık düzenleme olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde ücretin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak ödeneceğinin belirtildiği, bu hükmün sözleşme değiştirilmediği sürece taraflar açısından geçerli olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.09.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, arabuluculuk tarihi itibarıyla 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin imzlanmadığı bu sebeple somut uyuşmazlıkta uygulanmasının mümkün olmadığı ve hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda hesaplama yapan bilirkişi raporu dikkate alınarak taleple bağlı kalınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 2021 yılı ücretinin tespiti ile alacakların hesaplanmasına ve fark ikramiye alacağına yürütülen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 2021 yılı ücretinin tespiti ile alacakların hesaplanmasına ve fark ikramiye alacağına yürütülen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5752, Karar No: 2023/391, Tarih: 19.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/5752 E.  ,  2023/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmasına dair

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkileri bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 22. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2019/17 Esas, 2020/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak 13 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 07.12.2020 tarihli ve 2020/2370 Esas, 2020/1052 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe istinaf) ile sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak 20 yıl hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. 5237 sayılı Kanun’un 188 nci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesinin şartlarının oluşmadığına,

3. 5237 sayılı Kanun’un 188 nci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin şartlarının oluşmadığına, İlişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri;

5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesinin şartlarının oluşmadığına, İlişkindir.