muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26836, Karar No: 2020/199, Tarih: 14.01.2020

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı birleşen dava davalısı vekili, müvekkilinin 01/09/2009 tarihinden bu yana her yıl belirli süreli iş sözleşmeleri yenilenmek suretiyle, İngilizce öğretmeni olarak davalı işyerinde çalıştığını ve son olarak Kasım 2012 döneminde 1.776,78 TL net ücret ödendiğini, yasa gereği yasak olmasına karşın Eylül 2009 döneminden Eylül 2010 dönemine kadar emsal devlet okulu öğretmen maaşından daha düşük ücretle çalıştırıldığını, bu dönemde 1.008,30 TL ücretin bankaya ödendiğini, bu tutara göre eksik prim tahakkuku yapıldığını, Aralık 2009 dönem bordrosunda aylık ücret 698,47 TL, sosyal yardım olarak da 544,54 TL tahakkuk yapılmakla eksik ücret ödendiğini, sözleşme gereği haftalık 15 saat ders vermesi gereken müvekkilinin ayrıca haftalık 15 saatte ek ders verdiğini, ek ders ücretlerinin bir kısmının avans ücret makbuzu karşılığında elden ödendiğini, ancak yine de eksik ödeme yapıldığını, bu ödemelerin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmeyerek eksik tahakkuk yapıldığını, her yıl eğitim dönemi başında ödenmesi gereken eğitime hazırlık ödeneğinin ödenmediğini, açıklanan gerekçelerle davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Birleşen dava dosyasındaki cevap dilekçesinde davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı birleşen dava davacısı vekili, davacının 01/09/2009 başlangıç tarihli ve her yıl yenilenen belirli süreli hizmet sözleşmeleri dairesinde 05/12/2012 tarihine kadar çalışmasını sürdürdüğünü, fesih tarihinde aldığı son brüt aylık ücretin 2.260,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin davacı tarafından, süresi henüz dolmadan ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini, buna ilişkin davacıya gönderilen ihtarnamede davacı aleyhine cezai şart alacağının tahsili amacıyla dava açılacağının ihtar edildiğini ve dava açıldığını, davacıya bordroda belirtilenin dışında ücret ödenmediği gibi tüm ücretlerinin banka kanalıyla yatırıldığını, davacının resmi okullarda çalışan emsal öğretmenlerle aynı düzeyde ücret aldığını, imzalı bordrolar karşısında ödenmeyen ek ders ücreti alacağı olduğu iddiasının kabul edilemeyeceğini, 15 saatin üzerindeki ek ders ücretlerinin bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini, bu çerçevede ödenmeyen ek ders ücreti alacağının bulunmadığını, eğitime hazırlık ödeneklerinin de davacıya ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Birleşen dava dosyasındaki dava dilekçesinde, davalının sözleşme süresi dolmadan iş sözleşmesini feshetmek suretiyle müvekkili şirketi zarara uğrattığını belirterek cezai şart alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı birleşen dava davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı birleşen dava davacısı tarafın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ücret fark alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinde, özlük haklarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş olup maddenin ikinci fıkrasında, “Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez”; aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise “Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler, bütçe kanunlarıyla resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden gelir vergisi kesilmez.” denilmiştir.5580 sayılı Kanun’un, belirtilen 9. maddesinin ikinci fıkrası, 14.03.3014 tarih ve 28941 sayılı Resmi Gazete yayımlanan, 01.03.2014 tarihli ve 6528 sayılı Kanun’un 14. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 2009 Eylül ayından 2010 Eylül ayına kadar yasak olmasına rağmen emsal devlet okulu öğretmen maaşından daha düşük ücretle çalıştırıldığını, bu dönemde 1008,30 TL ücretin bankaya ödendiğini,ücret bordrosunda aylık ücret 698,47 TL, sosyal yardım olarakta 544,54 TL tahakkuk yapılmakla sosyal yardım dışında ücretinin emsal devlet öğretmen ücretlerinin altında olduğunu, eksik ücret ödendiğini belirterek fark ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Davacının 01/09/2009 tarihli iş sözleşmesinde aylık ücret miktarı brüt 1.243,01 TL olarak belirtildiği, bu ücretin içinde ek ödemeler(eğitim tazminatı) adı altında brüt 531,24 TL bulunduğu, sonuç olarak aylık ücret miktarının net 1.008,30 TL olarak belirlendiği ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne de bu ücretin bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fark ücret alacağı Milli Eğitim Bakanlığı tarafından bildirilen emsal öğretmen ücreti ile davacıya ödenen ücret bakımından ek ödeme altındaki ücret miktarı dikkate alınmadan tespit edilen ücret miktarına göre hesaplama yapılmıştır. Davacının iş sözleşmesi ve dava dilekçesindeki beyanları ve dosya kapsamı dikkate alındığında ek ödeme olarak belirtilen miktarların davacının ücretinin içinde olduğu ve bu miktara göre davacıya ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının ücret farkı alacağı bakımından Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda çalışan emsal öğretmen ücreti ile davacıya ödenen ücret arasında varsa fark ücret alacağının tespit edilmesi ve hüküm altına alınması gerekli iken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının giydirilmiş ücreti eğitim tazminatı adı altındaki ödeme eklenerek belirlenmiştir.Yukarıda belirtilen bozma kapsamında belirtilen ödemenin ücretin içinde olduğu dikkate alındığında giydirilmiş ücretin tespiti bakımından dikkate alınması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28, Karar No: 2019/2761, Tarih: 25.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/28 E.  ,  2019/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62, 52 ve 51 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Kapalı çarşıda kuyumculuk yapan sanığın, üç adet pırlanta ve inci kolye setini 15 gün içerisinde tedarik edebileceğini, ancak malları alabilecek parasının olmadığını söylemesi üzerine katılanın banka havalesi ile 5.000,00 USD ve 2.000,00 TL göndermesine rağmen, sanığın ziynet eşyalarını bir mazeret olmaksızın teslim etmeyip, parayı da iade etmediğinin anlaşıldığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 26.04.2018 tarih ve 2015/3965-2018/3054 sayılı ilamında da belirtildiği üzere eylemin, uzlaştırma kapsamında olan TCK’nın 155/1. maddesindeki suçu oluşturması nedeniyle dosyanın 6763 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10928, Karar No: 2019/16489, Tarih: 12.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/10928 E.  ,  2019/16489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan karar verilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5424, Karar No: 2020/7853, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/5424 E.  ,  2020/7853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanıklara yüklenen “Vergi Usul Kanununa muhalefet” suçlarının cezalarının üst sınırına göre tabi olduğu aynı kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4566, Karar No: 2016/471, Tarih: 21.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4566 E.  ,  2016/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın157/1, 35/2, 52/2-4, 53/1 maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 2 ay hapis, 3.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın adına kayıtlı bulunan 35 ... 34 plaka sayılı aracı İzmir’de kurulan açık oto pazarında satışa çıkardığı, sanığın bu aracı görerek aracın satın almak amacıyla katılan ile pazarlık yaptığı, yapılan pazarlık neticesinde katılan ve sanığın söz konusu aracın 21.000 TL bedelle sanığa satılması konusunda anlaşmaya vardıkları, bunun üzerine sanığın katılanı aracın devir işlemlerini yapmak üzere Söke İlçesine davet ettiği, bu daveti kabul eden katılanın suç tarihinde yanında eşi, oğlu ve gelini olduğu halde suça konu araçla birlikte Söke İlçesine geldikleri, burada kendilerini sanığın yeğeni olduğu söyleyen ancak açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kişinin karşıladığı ve katılan ve ailesini Davutlar Beldesinde bulunan bir yazlığa götürdüğü, burada katılan ve ailesini iyi bir şekilde ağırlayan sanığın katılan üzerinde ekonomik durumu iyi bir aile görüntüsünün oluşmasını sağladığı, bilahare aynı gün mesai saatinin bitimine yakın bir zaman diliminde sanığın katılana aracın devir işlemleri için notere gitmeyi teklif ettiği, bunun üzerine katılanın araç bedelinin ödenmesini istediği, ancak katılanın aracın parasını devir işleminden sonra ödeyeceğini söylemesi üzerine katılanın bu duruma razı olduğu ve sanıkla birlikte Söke 1

. Noterliğine giderek suça konu aracın sanığa devrine ilişkin satış sözleşmesini imzaladığı, bu işlemin bitmesini müteakip yazlığa geri döndüklerinde katılanına aracının parasını bir kez daha istediği, ancak sanığın yanında yeterli nakit para olmadığını, aracın bedelini çekle ödeyebileceğini, bununla birlikte elinde bulunan çekin vadesinin henüz gelmediğini, bu nedenle çeki kırdırması gerektiğini, bu işlem neticesinde arada oluşacak zarara razı olması halinde aracın bedelini bu şekilde ödeyebileceğini söylediği, katılanın araç bedelinin çekle ödenmesi ya da çekin kırdırılarak oluşacak zararın alacağından mahsup edilerek kendisine ödemede bulunulması tekliflerini reddettiği, bunun üzerine sanığın cüzi bir nakit para vermeyi, geri kalan parayı da sonraki bir tarihte ödemeyi teklif ettiği, katılanın bu teklifi de reddettiği ve ailesini de alarak noter yoluyla satışını gerçekleştirdiği ancak bedelini henüz alamadığı araçla birlikte ikametinin bulunduğu İzmir İline geri döndüğü, bilahare sanığın ve kimlik bilgileri tespit edilemeyen suç ortaklarının katılanı arayarak araç bedelini ödeyeceklerini söyleyerek katılanı aracı teslim etmesi konusunda ikna etmeye çalıştıkları, bu amaçla katılanı çeşitli yerlere davet ettikleri, katılanın sanıklar tarafından belirlenen buluşma yerlerine yanında birileri olduğu halde gelmesi nedeniyle sanık ve açık kimlikleri belirlenemeyen arkadaşlarının araç teslimi konusunda katılanı ikna edemedikleri, bu süre zarfında araç bedelinin katılana ödenmediği, bu şekilde söz konusu aracı katılandan alamayacağını anlayan sanığın, aracın noterden kendisine satılmış olması şeklindeki fiili duruma güvenerek Ayrancılar Beldesinde bulunan Kapıkaya Jandarma Karakoluna müracaat ettiği ve katılandan satın almış olduğu, ancak bedeli ödenmediği için henüz kendisine teslim edilmeyen aracın çalındığından bahisle şikâyetçi olduğu, sanığın bu müracaatı ile ilgili olarak yürütülen soruşturma neticesinde elde edilen delillerden sanığın yalan söylediğinin anlaşıldığı ve bu nedenle sanık hakkında “iftira” suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği, bu şekilde açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişilerle birlikte hareket ederek katılana yönelik olarak sergilediği hileli davranışlar ile katılanı aldatan ve katılanın henüz bedeli ödenmemiş aracı noter aracılığa ile kendisine devretmesini sağlayan, ancak katılanın söz konusu aracı fiilen kendisine teslim etmemesi nedeniyle elde etmeyi umduğu haksız menfaati temin edemeyen sanığın bu eylemleriyle üzerine atılı “dolandırıcılığa teşebbüs” suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanık savunmasına, katılan beyanına, tanık anlatımlarına, T,,,,,,,2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/231 Esas, 2009/391 Karar sayılı kararına, araç satış sözleşmesi içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14163, Karar No: 2018/2909, Tarih: 27.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/14163 E.  ,  2018/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... Tic.Ltd.Şti, ... Tem. İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti.ve...İşletme Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... açısından kusuru bulunmadığından bahisle davanın reddine, davacının maddi tazminat istemi konusunda bir karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davaya konu olayın kurumca iş kazası olarak kabul edilip davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, bu gelirin ilk peşin sermaye değerini gösteren evraktan SGK tarafından davacının sürekli iş göremezlik oranının %28,00 olarak tespit edildiğinin belirtildiği, ... Numune Hastanesi raporunda ise davacının ayak parmağındaki araz nedeniyle %3, tedavi ile iyileşebilecek üretra hastalığı için %10, yüzündeki deformasyon için ise %30 oranında ayrı ayrı maluliyet belirlendiği, ... Devlet Hastanesi'nce fonksiyon kayıp oranının yine %28,00 belirlendiği, mahkemece %30 oranına göre düzenlenen bilirkişi hesap raporunun hükme esas alındığı, aynı kaza olayında kusuru bulunanların yargılandığı ceza dava dosyasında verilen kararın Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2013/8707 Esas sayılı kararı ile düzeltilerek onandığı, kararın incelenmesinde ... ... Alparslan Tarım İşletmesinin kaza tarihindeki müdürü İbrahim Sayın'ın da ceza aldığı adı geçen şahıs hakkında verilen cezanın da onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

./..

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın otur... ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle işçide oluşan meslekte güç kayıp oranıyla birlikte iş kazasının meydana gelişindeki kusurun aidiyeti ve oranları da hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanmalıdır.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Ayrıca, İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında davacının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Somut olayda, davacının sürekli iş göremezlik oranına ilişkin olarak birbiri ile çelişen raporlar bulunmasına karşın yukarıda açıklanan prosedür işletilip davacının sürekli iş göremezlik oranı kesinleştirilmeden sonuca varılması isabetsiz olduğu gibi, davalı ...'in kaza tarihindeki müdürü ceza dava dosyasında yargılanıp ceza almış olduğu halde bu husus kusur raporlarında değerlendirilmeden ...'in kusursuz bulunarak hakkındaki davanın reddine karar verilmesi hatalı ol...tur.

Yapılacak iş, davacının, geçirdiği iş kazasına ilişkin tüm tıbbi evraklarla, SGK'dan davacının tespit edilen %28,00 sürekli iş göremezlik oranına ilişkin rapor ve belgeler temin edildikten sonra sırasıyla SGK Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'ndan rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişkinin devam etmesi halinde ise; Adli Tıp İkinci Üst Kurulu'ndan rapor alınmak suretiyle çelişkinin giderilmesinin ardından, kesinleşen iş göremezlik oranına ve İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince iş güvenliği uzmanlarından oluşan 3 kişilik bilirkişi heyetinden davalı ...'in kaza tarihindeki müdürünün ceza dava dosyasında aldığı kesinleşmiş mahkumiyet hükmünü ve bu hükmün ...'in olaydaki kusur durumuna etkisini de değerlendiren kusur raporu alınarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.