muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5691, Karar No: 2021/6489, Tarih: 23.11.2021

Bir mimari projedeki orijinallik (sahibinin hususiyetini yansıtma), bir başkası tarafından meydana getirilseydi bu projenin aynı şekilde yapılıp yapılmayacağında gizlidir. Diğer bir anlatımla, aynı arazi parçası üzerine çizilen söz gelimi, beş katlı bir bina projesinin beş ayrı mimara ayrı ayrı çizdirilmesi halinde hepsinin aynı projeyi çizecek olması halinde ortada sahibinin hususiyetini yansıtan bir eserden ve FSEK anlamında bir eser korumasından söz edilemeyecek, şartları varsa iş ürünlerinin taklidi manasında haksız rekabet koruması gündeme gelebilecektir. Şayet her bir mimarın aynı alana farklı farklı proje çizmeleri söz konusu ise bu defa hususiyetten, yani herkes tarafından vücuda getirilemeyen yaratıcı düşünceden ve FSEK anlamında eser korumasından söz etmek gerekecektir. Bu anlamda önemli olan eserin çok üstün vasıflara sahip olması değil özgün ve yaratıcı bir hayal gücünün ürünü olmasıdır (Ernst Hirsch, Fikri Say, İst.-1943, s.12). Ancak ortaya çıkan mahsullerde çok yüksek bir yaratıcılık ve hayal gücü de aramamak gerekir. Önemli olan temel kriter, herkesin aynı eseri ortaya koyamamasıdır. Orijinalliğin eserin bütününde olması şart olmayıp, nispi nitelikte orijinallik de yeterlidir (H. Arslanlı, Fikri Hukuk II, İst-1954, s.7). Önceki eserden bağımsız bir mimari projeden bahsedebilmek için, sonraki müellifin kendi fikri emek ve çabasıyla öncekinden bağımsızlaşacak ölçüde yeni yaratıcı düşünceyi ortaya çıkarması gerekir. Nitekim önceki eser temel alınarak kapı, pencere yükseklikleri, daire, oda ve balkon ölçü ve sayılarındaki oynamalar, tek başına sonraki eseri bağımsız ve farklı bir eser haline getirmez.

Bir mimari projenin aynısının veya oldukça benzerinin meydana getirilmesi veya projenin zemine uygulanması FSEK 22. maddesinde çoğaltma hakkının ihlali sayılır. Önceki mimari projenin (eserin) bağımsız karakteri korunarak ve bir takım ölçülerde ufak değişikler yapılarak, yeni bir özgünlük ortaya koymaksızın yeni bir mimari proje meydana getirilmesi, yeni projeyi bağımsız eser haline getirmeyip ancak olsa olsa önceki projenin FSEK 16. Maddesi anlamında “izinsiz olarak eserde değişiklik yapılması” manevi hakkının ihlali anlamına gelebilecektir.

Somut olayda Mahkemece, bilirkişi raporuna istinatla, her iki mimarlık eserleri arasında, yukarıdaki kıstaslar doğrultusunda bir değerlendirme yapılmaksızın, binanın kapladığı toplam alanlar ile binada bulunan sığınak, makine dairesi, mescit (bay-bayan), mesken büyüklükleri ile mesken sayısı itibariyle bir karşılaştırma yapılarak, aralarında var olan sayısal anlamdaki minimal farklılıklar dikkate alınarak birbirinden farklı projeler olduğu sonucuna varılarak hüküm kurulmuş ve davanın reddine karar verilmiştir. O halde Mahkemece, davacı tarafın mali hak sahibi olduğu projelerin hangi noktalarda özgün olduğu kendilerinden sorularak, içlerinden en az birinin alanında uzman mimarın da bulunduğu alanlarında uzman bilirkişi heyetinden yukarıdaki kıstaslar doğrultusunda davacı tarafın önceki rapora itirazlarının da karşılandığı hükme ve denetime uygun yeni bir bilirkişi raporu alınarak, davacı tarafa ait projenin eser niteliğinde olup olmadığı, sonraki projenin, elektronik ortamda çizim programlarında önceki proje üzerinde kolaylıkla yapılabilecek şekilde değişikler olup olmadığı, yani intihal suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı, sonraki eserin bağımsız eser sayılabilecek ölçüde özgünlüğe ulaşıp ulaşmadığı hususlarının tespiti ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye ve bir kısmı alanında uzman olmayan bilirkişi heyetinden alınan rapora dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle temyiz eden davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14730, Karar No: 2016/8231, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14730 E.  ,  2016/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı elektrik abonesi tarafından, dönem faturalarına kayıp-kaçak bedelleri tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulduğunu, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulüne karar verildiğini ileri sürerek; hukuka aykırı olan Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; tarafların yokluklarında HMK.nın 320. maddesi gereği duruşma açılmasını gerektirir bir husus bulunmadığı belirtilerek dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, tüketiciden kayıp kaçak adı altında bedel alınmasının hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık basit yargılama usulüne göre açılmış bir davada duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verilip verilmeyeceğine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hukukumuzda ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile; dilekçelerin karşılıklı verilmesi, ön inceleme, tahkikat, sözlü yargılama ve hükümdür. Bu aşamalar içinde yeni olan ise ön inceleme aşamasıdır. HMK’nın “ön incelemenin kapsamı” başlıklı 137. maddesinde “dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. maddesi dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verileceği, gerektiği takdirde bu konuda karar verilmeden önce, tarafların ön inceleme duruşmasında dinlenebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyebileceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa

teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Öninceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (md. 137/2, md 320/3).

teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Öninceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (md. 137/2, md 320/3).

Basit yargılama usulünde ise yazılı yargılama usulünden farklı olarak ön inceleme ve tahkikat işlemleri basitleştirilmiştir. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. Eğer, dosya üzerinden karar verilmesi mümkünse (örneğin, geçici hukuki korumalarda), taraflar duruşmaya çağrılmadan sadece dilekçe ve delilleri dikkate alınarak karar verilebilir(m. 320/1). Dosya üzerinden karar verilemiyorsa, bu durumda mahkeme ön inceleme yapar. Burada da, mahkeme dava şartları ve ilk itirazların varlığını inceleyerek, hak düşürücü süreler ve zamanaşımı süreleri hakkında tarafları dinler. Bundan sonra hakim, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit ederek, tarafları sulhe teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları; sulh olmamışlarsa anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır ve tutanak hazır bulunanlarca imzalanır. Tahkikat bu tutanağa göre yürütülür (m. 320/2). Tahkikat tamamlandıktan sonra, yazılı yargılama usulünde olduğu gibi ayrıca sözlü yargılama için ayrı bir kesit öngörülmemiştir; bunun için ayrıca süre verilmez. Hakim tahkikatın tamamlandığı duruşmada, tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini belirterek hükmünü tefhim eder(m. 321/1).

Bununla birlikte HMK’nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir.

Şu halde, dava şartları ve ilk itirazlar, sulhe teşvik gibi konular öninceleme safhasında mutlaka tutanağa geçirilip ön inceleme aşamasının icrası ve dairemizin uygulamasına göre duruşma açılması zorunludur. Bu nedenle ve ayrıca tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında da duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16970, Karar No: 2013/10851, Tarih: 13.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/16970 E.  ,  2013/10851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ve tanık ... 'un, sanığın eşgalini ve sağ elindeki dövmesini emniyetteki ifadelerinde net bir şekilde verdikleri, yakınanın olaydan 2 hafta sonra yakalanan sanığı tereddüt etmeden, kesin bir şekilde teşhis ettiği halde; duruşmada karakolda yaptığı teşhiste yanıldığını,sanığı şimdi daha yakından gördüğünü, şikayetçi olmadığını, cep telefonunu alan kişinin dövmelerinin sanığın elindeki gibi olmadığını beyan ederek sanığı cezadan kurtarma çabasına girdiğinin anlaşılması karşısında; oluşa ve dosya içeriğine göre hırsızlık suçu sübut bulduğu halde sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/9058, Karar No: 2015/4793, Tarih: 22.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9058 E.  ,  2015/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 07.06.2006, 05.01.2007 ve 27.06.2008 tarihli hizmet alım sözmeşmesi imzalandığını, ancak sözleşmeye ait damga vergisinin tek nüsha üzerinden hesaplanarak davalı tarafından ödendiğini, sözleşmenin 39. maddesinde sözleşmenin 7 nühsa olarak düzenlenerek taraflarca imzalandığının açıkça belirtildiğini, eksik ödenen damga vergisinin müvekkili banka tarafından yönetim kurulunun 10.03.2011 tarih ve 10 sayılı kararı ile 6111 sayılı Kanun hükümlerinden faydalanılarak bir defada peşin olarak vergi dairesine ödendiğini, alacağın rücuen tahsili için davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı sonucu takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaine ve icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 7 nüsha düzenlendiği belirtilmişse de, bunlardan birincisinin nüsha, diğerlerinin ise suret olacağı anlamına geldiğini, sözleşmede belirtilen 7 nüshadan birinin davacı idarede, diğerinin yüklenici de kaldığını ve diğerlerinin ise ilgili birimlere bilgi vermek için iç işlerinde kullanıldığını, bu nedenle sözleşmenin diğer nüshalarının gereğinden fazla düzenlenmiş suret olduklarını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki götürü bedel hizmet sözleşmelerinin 8. Maddesinde "sözleşmenin düzenlenmesine ilişkin her türlü vergi, resim ve harçlar ile diğer giderlerin yükleniciye ait olduğu, 39. Maddesinde sözleşmelerin 7 (yedi) nüsha olarak imza altına alınarak 6 nüshanın idarede, 1 nüshanın ise yüklenicide kalacağı hususuna yer verildiğini, bu itibarla davaya konu sözleşmelerin fiilen 7 nüsha olarak düzenlenmiş olduğu ve Damga Vergisi Kanunu'nun 5. Maddesi uyarınca, sözleşmenin her nüshasının ayrı ayrı aynı miktarda damga vergisine tabi olması gerektiği, davacı tarafça sözleşme bedeline göre, 5.225,97 TL'yi yüklenici adına damga vergisi olarak ödediği uyuşmazlık konusu olmadığı ve bu itibarla da davalı şirketin temerrüde düştüğü tarih olan 25.06.2011 tarihinde icra takip tarihine kadar yapılan hesaplama neticesinde bulunan işlemiş temerrüt faizi ile asıl alacak miktar üzerinden davalı şirketin sorumlu olduğu ve davacının alacağına ilişkin tüm belgelerin tarafların kayıtlarında mevcut olup alacağın belirlenebilir nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzeri, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9301, Karar No: 2008/2611, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9301 E.  ,  2008/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı Bozbelen Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin başkanı olduğu sırada davalının bu kooperatifin muhasebe işlerini yürüttüğünü, bu nedenle davalıya boşa imzalı senet verdiğini, davalının senedi gerçeğe aykırı olarak doldurduğunu, senette gözüken tanzim ve vade tarihlerinde kendisinin kooperatifin yöneticisi, davalının da muhasebecisi olmadığını, davalıya muhasebe ücreti olarak dava dışı ... ... tarafından 150.00 YTL, kendisi tarafından da 1.325.00 YTL ödendiğini beyan ederek davalıya sentten dolayı borçlu olmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde davacının iddiasını HUMK.nun 290. maddesi gereğince senetle ispat etmek zorunda olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının senedin davalı yanca anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu yazılı delille ispatlaması gerektiği, davacının senedin vade ve tanzim tarihinde kooperatif adına imza atmaya yetkili olmadığını beyan ettiği, davacının yetkisi olmadığı halde açığa imza attığı, bu durumda vekaletsiz iş görme hükümlerine göre senedi kendi adına tanzim etmiş sayılmasının gerektiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava konusu bononun başkanı bulunduğu dava dışı Bozbelen Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin bu kooperatifin o tarihte muhasebe işlerini yürüten davalıya olan borcunun teminatı olarak verildiğini, ne var ki, ilişkilerin ödeme suretiyle tasfiye edildiği ve halen davalının ne şahsından ne de anılan kooperatiften alacağı bulunmadığı halde teminat olarak verilen bononun doldurularak takibe konulduğunu iddia etmiş, bunun kanıtı olarak da dava konusu bononun kefil bölümünde “S.S.Bozbelen Tarım Kalkınma Kooperatifi hesabı için” ibaresine dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece öncelikle dava konusu bononun ön yüzünde yazılı bulunan “S.S.Bozbelen Tarım Kalkınma Kooperatifi hesabı için” ibaresinin yazılma nedeni konusunda HUMK.nun 230 vd. maddesi gereğince davalının isticvap edilip ispat külfetinin hangi yana ait olduğu belirlenip, buna göre taraflara delillerini ibraz olanağı tanınıp ve gerektiğinde davacının dava dilekçesinde vs. delil demek suretiyle yemin deliline dayandığı gözetilerek yemin hakkı hatırlatılıp tüm deliller birlikte değerlendirilip incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3423, Karar No: 2024/1802, Tarih: 28.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3423 E.  ,  2024/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/10 E., 2023/115 K.

HÜKÜM/KARAR : Usulden Red

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada tapu iptali ve tescil ile alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün asıl ve birleşen davada davacı ... vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma için tayin olunan 28.05.2024 gününde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Asıl ve birleşen davada davalılardan ... vd. vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği, mazeret dilekçesinde başka mahkemede duruşması olduğundan katılamayacağını bildirdiği görüldü. Temyiz incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına oy birliğiyle karar verildi. Temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- İlk derece mahkemesince, İİK 94/2. maddesi kapsamında açılan tapu iptal tescil davası iken ıslah ile alacak davasına çevrilen davada, davalı yüklenici bakımından davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2011/10041 Esas, 2011/14599 Karar sayılı ve 18/10/2011 tarihli ilamı ile kararı onamış, bu karara karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2014/3552 Esas, 2014/6973 Karar sayılı ve 12/03/2014 tarihli ilamı ile ıslahla alacağa çevrilen davada ileri sürülen iddialar doğrultusunda delillerin toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, onama ilamı kaldırılmış, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

3-İlk derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği davanın 117.302,28 TL üzerinden kısmen kabulüne ilişkin ikinci karara karşı davacı vekili ve davalılardan arsa sahipleri vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2016/4554 Esas, 2017/7728 Karar sayılı ve 21/06/2017 tarihli ilamı ile taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak ıslahla talep edilen miktarı aşarak verilen karar doğru görülmemiş, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

4- Bu aşamada eldeki asıl davada istenen alacağa ilişkin olarak faiz istemi bakımından birleşen dava açılmış, ilk derece mahkemesi bozma üzerine verdiği üçüncü kararda davacının, İİK 89/1 vd maddelerinde düzenlenen haciz ihbarnamelerini göndermeden ve icra müdürlüğünden almış olduğu İİK'nın 94 maddesindeki yetkiye dayanarak eldeki davayı alacak davası olarak devam edemeyeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar vermiş, bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; İİK 94/2. maddesine göre alınan yetki belgesinin yalnızca mülkiyet ve diğer ayni haklara ilişkin dava açmaya imkan verdiğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, temyiz incelemesinin dosya üzerinden yapılmasına karar verildiğinden davalılar yararına duruşma vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, HUMK’nın 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/05/2024 gününde oy birliği ile karar verildi.