muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2688, Karar No: 2023/2444, Tarih: 25.04.2023

2.Yine Mahkemece; "Sanık kovuşturma aşamasındaki savunmalarında suçu inkar yönünde beyanda bulunmuş ise de; mağdurenin onur ve şerefini zedeleyici bir hususu açıklayarak sanığa suç isnad etmesini gerektirecek bir nedeninin bulunmaması, Mağdurenin aşamalarda değişmeyen ve özde tutarlı ifadeleri, Sanığın sorgu mahkemesinde ve kollukta müdafi huzurunda alınan ikrar içeren savunması, mağdura ait adli raporlar, mağdure ile sanık arasındaki mesajların içeriği, olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı, mağdur ile sanık arasında iftira atmayı gerektirir bir husumet bulunmaması ve mağdurun beyanlarına itibar edileceğine dair uzman bilirkişinin görüşü ile sosyal görüşme raporu karşısında sanığın suçtan kurtulmaya dönük savunmalarına itibar edilmediği gibi, sanığın alınan ilk beyanlarından son aşamaya kadar mağdurun yaşı konusunda hataya düştüğüne dair herhangi iddiasının bulunmadığı aksine soruşturma aşamasındaki ikrarında mağdurenin okul kitaplarını gördüğünü, orta okul öğrencisi olduğunu bildiğini beyan ettiği, 2016-2019 yılları arasında sürekli mağdure ile görüşüp buluşan ve tehdit ile zorla cinsel istismarda bulunan sanığın mağdurun yaşı konusunda hataya düştüğü iddiasının inandırıcı olmadığı dikkate alınarak sanık müdafinin sanığı suçtan ve cezadan kurtarmaya matuf sonradan ileri sürülen bu iddialarına itibar edilmemiştir." gerekçesine binaen sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yukarıda "HUKUKİ SÜREÇ " başlığı altındaki 1. nolu kısımda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık vekili için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık hakkında müsnet suçlardan dolayı temel cezalar belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınarak dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek ceza tayini gerekirken kanun maddesinde yer alan bazı ibarelerin tekrarı şeklindeki yetersiz gerekçelerle teşdit uygulanması,

b) Sanık ... müdafiinin aşamalarda kayden 11.03.2003 doğumlu olan katılan mağdurenin yaşının küçük olduğunun sanıkça bilinmediğini, tanıştıklarında mağdurenin sanığa yaşını on altı olarak söylediğini ayrıca mağdurenin kemik yaşının tespitini talep ettiklerini belirtmeleri karşısında suç vasfına etkisi bakımından öncelikle katılan mağdurenin MERNİS doğum tutanağı getirtilip resmî bir kurumda doğup doğmadığı araştırılarak, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olmak üzere kemik grafilerinin çektirilerek tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak suç tarihindeki yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında;

Söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçenin (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/1617 Esas, 2021/1732 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4325, Karar No: 2019/6957, Tarih: 03.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4325 E.  ,  2019/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için sanık hakkında, düzenlenen vergi raporuna dayanak teşkil eden ve suçun esasını oluşturan 26.10.2010 tarihli VDENY-2010-1324/214 sayılı defter ve belgelerin ibrazına dair istem yazısının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, anılan belgenin aslı yada onaylı örneğinin incelenmek üzere dosya içerisine konulmasından sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5508, Karar No: 2016/4193, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5508 E.  ,  2016/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20311, Karar No: 2015/9867, Tarih: 08.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20311 E.  ,  2015/9867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : LİCE KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2010/6-2014/122

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında K.Mahallesi çalışma alanında bulunan 343 ada 67 parsel ve 369 ada 6 parsel sayılı sırasıyla 5.502,96 ve 23.744,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı Abdurrezak , kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 344 ada 67 ve 369 ada 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 24.4.2013 tarihli bilirkişi raporunda yeşil ve kırmızı renk ile gösterilen bölümlerin davacı adına tesciline, sarı renk ile gösterilen bölümün yol olarak gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının, 19.03.1971 tarihinde taşınmazın zilyetliğini devraldığı, taşınmazı, 1975 tarihli Lice depremine kadar ikamet olarak kullandığı, Lice Tugay Komutanlığının kurulduğu 1996 yılına kadar ise taşınmazı bahçe olarak kullanmaya devam ederek zilyet olma iradesinin kesilmediği, eklemeli zilyetlikte dikkate alınarak, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/1 maddesinde yer alan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme şartlarını taşıdığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, bir taşınmazın niteliğini belirlemede en iyi yöntem olan hava fotoğraflarından yararlanılmamış, taşınmazın niteliği kesin olarak tespit edilmemiş, davacı adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yoluyla tespit ve tescil edilen taşınmaz miktarı Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulmamış, Kadastro Müdürlüğü yazısına göre 344 ada, 57 nolu parselde bitmesine rağmen "344 ada 67" parselle ilgili hüküm kurulmuştur. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, öncelikle davacı adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yoluyla tespit ve tescil edilen taşınmaz miktarı Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulmalı, tespit tarihinden geriye doğru en az 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise, İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı ve ardından taşınmaz başında fen bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, bilgisayar proğramları vasıtasıyla ölçekli eşitlenerek dava konusu taşınmazın paftasının hava ve uydu fotoğrafları üzerinde çakıştırılması istenmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve taşınmazın tüm yönlerinden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş, önceki bilirkişi raporlarını da irdeler şekilde ayrıntılı rapor alınmalı, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Kabule göre de; Kadastro Hakimi doğru ve infaz sırasında duraksamaya neden olmayacak biçimde ve infazı kabil hüküm oluşturmak zorunda olduğu halde Mahkemece çekişmeli taşınmazlar üzerinde belirli bölümlerde kabul ve tescil kararı verilmekle yetinilip, kalan taşınmaz bölümleri hakkında tescil hükmü kurulmaması da isabetsizdir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29042, Karar No: 2013/24558, Tarih: 05.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29042 E.  ,  2013/24558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-f. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmedilen hapis cezasının sanığın rızası ile TCK'nın 50/1-f. maddesi gereğince 50 gün süre ile kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilip bu şekilde bırakılması ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde "ağaç bakım ve dikim hizmetinde" çalıştırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 6. bendinden "ağaç bakım ve dikim hizmetinde" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13018, Karar No: 2012/1617, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/13018 E.  ,  2012/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20426, Karar No: 2014/24646, Tarih: 08.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/20426 E.  ,  2014/24646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın süre tutum dilekçesi veren katılan ... Belediye Başkanlığı vekiline yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın katılan Maltepe Belediye Başkanlığı vekiline gerekçeli kararın tebliğ işlemleri gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3193, Karar No: 2018/513, Tarih: 22.02.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/3193 E.  ,  2018/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında temel ceza tayin edilirken alt sınırdan ayrılınması yerinde ise de; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan makul suretle ayrılmak yerine teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde en üst hadden ceza tayin edilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "05.01.2016" yerine "2015" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1154, Karar No: 2022/6921, Tarih: 20.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1154 E.  ,  2022/6921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

I) Sanık ...'ın temyizinin incelenmesinde:

Ayrıntıları Yargıtay Genel Kurulunun 05.11.2019 tarihli, 2019/11-218 Esas ve 2019/636 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, ilk hükmü temyiz etmeyen ve lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanığın bozma sonrası kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz etme hakkı bulunmadığından sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

II) Sanık ... müdafisi ve sanık ...'ın temyizlerinin incelenmesinde:

Sanıklar ... ve ...'a yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 12.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.04.2022 tarihinde I) nolu ret düşüncesi yönünden Başkan vekili ... ve Üye ...'un karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 20.04.2022 tarihli 2022/1154 Esas, 2022/6921 Karar sayılı ilamındaki (1) nolu ret düşüncesine aşağıdaki sebeplerle katılmıyoruz.

Daire çoğunluğu ile ortaya çıkan uyuşmazlık ilk hükmü temyiz etmeyen ve ancak lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanığın bozma sonrası kurulan yeni mahkumiyet hükmünü temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Somut olayda; sanık ... hakkında Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesince 24/10/2013 tarihli 2010/1049 Esas, 20103/784 Karar sayı ile TCK'nin 204/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve yine aynı yasanın 165/1. maddesi ile 2 yıl 1 ay hapis ve 600 TL APC ile mahkumiyetine karar verilmiş, anılan hüküm aynı dosyadan mahkumiyetine karar verilen diğer sanıklarca temyiz edilmiş, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 08/11/2017 tarihli 2017/4436 Esas, 2017/7623 Karar sayılı ilamı ile diğer sanıklar yönünden sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümleri zincirleme suç hükümlerinin uygulanma ihtimali nazara alınarak eksik araştırma sebebi ile bozulmuş ve bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a da teşmiline karar verilmiştir.

Bozma sonrası yapılan yargılamada yerel mahkemece 08/07/2021 tarih 2017/1063 Esas, 2021/1351 Karar sayı ile sanıklar ..., ... ve (bozma sirayet ettirilen) ... hakkında TCK'nin 204/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiş, Dairemizin yukarıda tarih ve sayıları belirtilen ilamı ile lehe bozmadan sirayetle faydalanan sanık ...'ın ilk hükmü temyiz etmediği için temyiz isteğinin reddine karar verilirken diğer iki sanık ile ilgili olarak ise gerçekleşen olğanüstü zamanaşımına istinaden kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

Herşeyden önce bir hakkın ortadan kaldırılması, ancak yasada açıkça düzenlenen bir hüküm sebebi ile mümkün olabilir. Yasayla açıkça yasaklanmayan bir hakkın kullanılması yorum yoluyla yasaklanamaz. Gerek 1412 sayılı CMUK'de gerekse 5271 sayılı CMK'de daha önce hükmü temyiz etmeyen ancak sirayetten faydalanan sanıkların temyiz hakkını kullanamayacağına ilişkin hiçbir yasaklama yoktur. Dolayısıyla yasalarla açıkça yasaklanmayan bir hakkın kullanılabilmesi asıldır.

İç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesine Ek 7 No’lu Protokol’ün 2/1 maddesine göre "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. "

Anılan protokol 10.3.2016 tarihli 6684 kanunla onaylanmış ve Anayasamızın 90. maddesine göre iç hukukumuzun bir parçası olmuştur. Bu kapsamda yasa yolu açıkça kapatılmayan herkesin temyiz hakkını özgürce ve herhangi bir makamca engellenmenilmeden kullanabilmesi gerekir.

Bu düşüncelerle sayın çoğunluğun (1) nolu ret düşüncesine katılmıyoruz. 20.04.2022
Yargıtay — Esas No: 2016/8137, Karar No: 2019/7974, Tarih: 14.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8137 E.  ,  2019/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporuna dayanak teşkil eden ve suçun esasını oluşturan 04.11.2013 tarihli AGB-A-2496/199-101 sayılı defter ve belgelerin ibrazına dair istem yazısının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, anılan belgenin aslı yada onaylı örneğinin incelenmek üzere dosya içerisine konulmasından sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17928, Karar No: 2020/9741, Tarih: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17928 E.  ,  2020/9741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuğun karar tarihinden sonra, 23/04/2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.