muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11382, Karar No: 2012/17695, Tarih: 22.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/11382 E.  ,  2012/17695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 17/02/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı sürücünün neden olduğu trafik kazasında desteklerinin yaşamını yitirdiğini beyanla uğradıkları manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir. Davalılar, müteveffanın ağır kusurlu olduğundan beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı sürücünün tali kusuru ile kazanın meydana gelmesine neden olduğu benimsenerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olaya gelince; olay tarihi, tarafların kusur durumu, ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/11382-2012/17695

Somut olaya gelince; olay tarihi, tarafların kusur durumu, ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/11382-2012/17695

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1951, Karar No: 2010/4845, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1951 E.  ,  2010/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13606, Karar No: 2006/13679, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13606 E.  ,  2006/13679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6835, Karar No: 2017/3418, Tarih: 04.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6835 E.  ,  2017/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen beraat kararı yönünden katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2004 takvim yılı içerisinde 'sahte fatura düzenlemek' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, sahte faturanın düzenlendiği 2004 suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24063, Karar No: 2022/4244, Tarih: 10.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/24063 E.  ,  2022/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-18/02/2015 tarihinde gerçekleşen kasten yaralama eyleminden kurulan hükümde öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... ile O Yer ve Üst Cumhuriyet Savcılarının TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçundan verilen beraat ve 2014 yılında gerçekleştiği iddia edilen kasten yaralama eyleminden verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Tehdit suçundan verilen beraat hükmü yönünden;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)2014 yılında gerçekleştiği iddia edilen kasten yaralama eyleminden verilen mahkumiyet hükmü yönünden ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi suretiyle CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

b)Sanığın atılı suçu kabul etmemesi, mağdurun yaralandığına dair herhangi bir adli raporun bulunmaması, dinlenen ve tarafların ortak çocukları olan tanık ...'in soruşturma aşamasında, 2014 yılının kış ayında babası Nafiz ile annesi Makbule'nin tartışma yaşadıklarını, babasının mutfakta annesine sopa ile vurduğunu, kovuşturma aşamasında ise, babasının annesinin başına sopa ile vurduğunu gördüğünü ancak olayın tam tarihini ve nasıl gerçekleştiğini hatırlamadığını, tanık ...'in ise soruşturma aşamasında, annesiyle babasının sık sık tartıştıklarını, tartışma esnasında babasının annesine sopa ile vurduğunu, diğer kavgalarda ise babasının annesinin kafasına ve sırtına yumruk attığını, kovuşturma aşamasında daha önceki beyanının doğru olduğunu, annesiyle babasının sık sık tartıştıklarını bildiğini ancak babasının annesini dövdüğünü görmediğini beyan etmesi karşısında, dosyada mağdurun beyanından başka sanığın savunmalarının aksini ispata elverişli somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

c) Kabule göre de; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13644, Karar No: 2012/35836, Tarih: 26.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13644 E.  ,  2012/35836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre, kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması, keşif sonucu alınan teknik bilirkişi raporuna göre, suça konu yerin 2/B arazisi olması gözetildiğinde mevcut kanıtlar değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1 maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3971, Karar No: 2008/6041, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3971 E.  ,  2008/6041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü, Seri mevkii 308 ada 43 parsel sayılı 5686,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden,kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle fıstıklık niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kayıp ve yitik kişilerden kalan yerlerden olduğu ve K.Sani 1942 tarih 276 sıra nolu tapu kaydına göre Hazineye ait bulunduğu, Orman Yönetimi ise, 18.04.2007 havale tarihli müdahale dilekçesiyle; taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, Hazinenin ve Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne ve dava konusu parselin ... bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 489,35 m² bölümünün tespitinin iptali ile 308 ada son parsel numarası verilerek orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile gösterilen 5197,45 m² bölümünün 308 ada 43 parselde fıstıklık vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12349, Karar No: 2014/15963, Tarih: 10.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12349 E.  ,  2014/15963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/446-2013/572

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne,kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, faturaya dayalı olarak başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kendisine teslim edilen malların bedelini çeklerle ödediğini, avans olarak verilen çeklere ilişkin olarak ise mal alımından vazgeçildiğini, dolayısıyla davacıya borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacı tarafından davalı adına düzenlenen 73.445,83 TL bedelli 5 adet faturanın her iki tarafın ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, taraf kayıtları arasındaki farkın davalı defterlerinde kayıtlı olup davacı defterlerinde kayıtlı olmayan 3 adet çekten kaynaklandığı, davacı kayıtlarında yer almayan 20.000,00 TL bedelli çekin tahsil edilmediği, yine davacı kayıtlarında yer almayan 13.648,00 TL çekte davacının cirosunun bulunmadığı, 17.000,00 TL bedelli çekin ise keşidecisine geri döndüğü ve davacı tarafça tahsil edilmediği, buna göre davalının yaptığı toplam ödemenin 40.756,40 TL olduğu, dolayısıyla davacının asıl alacak talebinde haklı olduğu, bunun yanında davalının takip öncesi temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle tahsilde tekerrüre sebebiyet vermemek kaydıyla davanın kısmen kabulüne, takibin 10.617,85 TL asıl alacak üzerinden iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen öteki itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı icra takibine konu olan fatura bedeline karşılık çekle ödeme yaptığını savunmuş, mahkemece davacı defterlerinde kayıtlı olmayan 3 adet çek yönünden davalı ödemesinin kanıtlanamadığı kabul edilerek karar verilmiş ise de, davalı süresinde sunduğu cevap dilekçesinde ''yemin'' deliline dayanmıştır. Mahkemece davalıya ödeme konusunda yemin hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3522, Karar No: 2014/8343, Tarih: 21.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3522 E.  ,  2014/8343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 20/03/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı manevi tazminat; davalı-karşı davacı vekili tarafından, davacı-karşı davalı aleyhine 05/04/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 25.20 TL'sinin davacı-karşı davalıya, 571.70 TL'sinin de temyiz eden davalı-karşı davacıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 21/05/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

HARÇ

596.90 TL. OH.

-/-

-2-

2014/3522 -2014/8343

KARŞI OY YAZISI

Dava ve karşı dava, kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Taraflar arasında daha önce geçen olaylar, davaya konu eylemin gerçekleştiği ortam, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hükmedilen manevi tazminat fazladır. Mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle, çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 21/05/2014