muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4475, Karar No: 2023/2041, Tarih: 04.04.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/4475 E.  ,  2023/2041 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, Kavurgalı Köyü çalışma alanında bulunan 108 ada 15 parsel sayılı 20.193,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 4753 sayılı Yasa ile oluşan tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... dava dilekçesi ile 108 ada 15 parsel sayılı taşınmazın, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2009/478 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararı ile dava konusu 108 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinde uygulanan ve 4753 Sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunuyla (4753 Sayılı Kanun) oluşan tapu kaydının uyduğu ve tapu kaydının oluşumundan önce zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle davanın reddine, çekişmeli 108 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 17.11.2016 tarih ve 2016/5083 Esas, 2016/9122 Karar sayılı ilamıyla; "Mahkemece tapu kaydının dayanağı belirtmelik tutanağı ve belirtmelik haritası, dağıtım cetveli getirtilmemiş, Hazine adına tapu kaydı oluşma nedeni üzerinde durulmamıştır. Keşif sonucu ibraz edilen teknik bilirkişi rapor ve krokisinde tapu kaydının kapsamı da yöntemince gösterilmemiş, 17.09.1985 tarihli zilyetliğin devrine dair senette adı geçen tanıkların beyanlarına da başvurulmamıştır. Davacının taşınmazdaki zilyetliğinin süresi ve taşınmazın vasfı da tam olarak anlaşılamadığı" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu 108 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinde uygulanan ve 4753 sayılı Kanun ile oluşan tapu kaydının uyduğu ve tapu kaydının oluşumundan önce zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle davanın reddine, çekişmeli 108 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, 1946-1966 yılları arası dava konusu taşınmaza eklemeli zilyet olduklarını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetlikle iktisap koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 ve devamı maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 Sayılı Kanun) 14 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 125,50 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9523, Karar No: 2008/7714, Tarih: 02.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9523 E.  ,  2008/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 09.02.2007
Yargıtay — Esas No: 2012/10637, Karar No: 2012/12880, Tarih: 04.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/10637 E.  ,  2012/12880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, yeni iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece tahliyeye karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/c-d maddelerine göre işyeri ihtiyacına dayalı olarak açılan tahliye davalarında ihtiyaçlının kirada olması halinde ihtiyacın varlığının kabulü için ihtiyaçlının ya tahliye tehdidi altında bulunması veya kiralananın yapılacak iş için daha üstün nitelikte olması, en azından halen iş yapılan yerle eşdeğer nitelikte bulunması gerekir. Eşdeğerlik durumu varsa mülkiyet hakkına üstünlük tanınmalıdır. Bu iki halden birisinin varlığı ihtiyacın kabulü için yeterlidir. Her iki halin birlikte olması gerekmez.

Tahliye tehdidinin varlığı davacı tarafından ileri sürülmemiş ise mahkemece kendiliğinden nazara alınamaz. Oysa kiralananın halen iş yapılan yerden üstün olduğu ileri sürülmemiş olsa bile ihtiyaç iddiasının içinde bu husus da mevcut olduğundan mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak kıyaslama suretiyle bu hususun belirlenmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 1.1.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu işyerini, oğlu ve gelininin işyeri ihtiyacı için 11.1.2011 tarihinde satın aldığını, oğlunun kirada kuyumculuk yaptığını, gelininin ise gümüşçülük mağazası açmak için davalının işyerini tahliye etmesini beklediğini, süresi içinde davalıya ihtiyacını bildiren ve sözleşmenin bitiminde yenilenmeyeceğine ilişkin ihtar gönderdiğini belirterek hem oğlu hem de gelininin taşınmaza ihtiyacı nedeniyle kiralananın 6570 sayılı yasanın 7/c-d maddesi gereğince işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliyesini talep ve dava etmiştir. Davalı, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.Davacı, keşif deliline dayanmış, mahkemece mahallinde mukayeseli keşif yapılmadan hüküm verilmiştir. Yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda davacının oğlunun halen kullandığı yer ile dava konusu yerin mukayesesinin yapılması için konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla yerinde keşif yapılması gerekmektedir. Mahkemece uzman bilirkişi yada bilirkişiler eşliğinde mahallinde mukayeseli keşif yapılarak hangi taşınmazın üstün vasıflı olduğunun belirlenmesi ile tüm taraf delillerinin toplanarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26872, Karar No: 2015/10157, Tarih: 06.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26872 E.  ,  2015/10157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2011/260-2014/351

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 13.05.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydı ile ilk tesisinden itibaren malikleri, edinme tarih ve sebepleri gösterilmek suretiyle tüm tedavülleri ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

3)Tapu maliki Elife Çevik ile Hacer Güngör'ün veraset ilamları taraflardan alındıktan,

4)Dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığı (gün, ay, yıl olarak) davalı idareden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22721, Karar No: 2019/18120, Tarih: 26.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/22721 E.  ,  2019/18120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında hakaret ve eşe karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde,

Sanığa yükletilen hakaret ve eşe karşı kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz sırasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2)Sanık hakkında mağdurlar ..., ... ve katılan ... 'e karşı silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince,

a)Sanığın, eşi katılan ... 'i darp ettiği olaydan sonra katılanın, alt katlarında oturan mağdurlar ... ve ...'ın evlerine sığınması, sanığın mağdurlar ... ve ...'ı silahtan sayılan ve ele geçirilen bıçakla tehdit etmesi, akabinde eşi katılan ... 'i aynı bıçakla tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi,

eylemini mağdurlar ve katılana karşı aynı suç işleme kararı kapsamında, kısa zaman aralığı içinde, arada fiili ve hukuki kesinti olmadan gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın TCK’nın 43/2. maddesi ile artırılması gerekirken, her iki mağdura yönelik silahla tehdit suçundan zincirleme suç hükümleri uygulanırken, katılana yönelik ayrıca silahla tehdit suçundan hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b)Suçta kullanıldığı anlaşılan adli emanette kayıtlı bıçağın müsaderesi konusunda bir karar verilmemesi,

c)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,

b)Suçta kullanıldığı anlaşılan adli emanette kayıtlı bıçağın müsaderesi konusunda bir karar verilmemesi,

c)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11545, Karar No: 2013/10621, Tarih: 04.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/11545 E.  ,  2013/10621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı .... Ltd. Şti. aleyhine 29/12/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ...ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ....ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olayın oluşu, kusur durumu, davacının ölenle yakınlık derecesi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalılardan ...ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti'nin tüm davacının öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10104, Karar No: 2013/13377, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/10104 E.  ,  2013/13377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma ve tehdit suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma suçlarından mahkûmiyetine, tehdit eyleminin yağma suçunun unsuru kabulüyle bu suçtan ayrıca ceza verilmesine yer olmadığına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.02.2009 gün ve 2006/42 Esas, 2009/10 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ve delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle tehdit suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan mağdura karşı silahla yağma suçundan hüküm kurulurken, uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 109/2. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki yağma suçuna ilişkin temel cezanın tayin edildiği bölümde yer alan “...TCK.nın 109/2 maddesi...” ibaresi çıkarılarak, yerine “...TCK.nın 149. maddesi 1. fıkrasının 'a' ve 'e' bentleri...” sözlerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatri uzmanı bulundurulmaması nedeniyle bu rapora dayanılamayacağı gözetilip, dava dosyası yeniden Adli Tıp Kurumuna gönderilerek içerisinde çocuk psikiyatri uzmanının da bulunacağı ihtisas kurulundan mümkünse dosyadaki bilgi ve belgelere göre mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra, sanık hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, söz konusu rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3364, Karar No: 2021/466, Tarih: 28.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/3364 E.  ,  2021/466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan ...'in, maliki olduğu 20 ada 10, 14, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlarını, kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla erkek çocukları olan davalılara muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında davacı ... davadan feragat etmiştir.

Davalılar, taşınmazların bedelini ödeyerek satın aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Birleştirilen davada davacı, davalılar aleyhine aynı taşınmazlara yönelik aynı sebebe dayalı olarak açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/187 Esas sayılı dosyasındaki davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiğini, ancak feragatinin özgür iradesine dayanmadığını, davalı erkek kardeşlerinin hile ve tehditi ile beyanının alındığını, muhtaç durumundan faydalanarak kendisine taşınmaz vaat ettiklerini ancak yerine getirmediklerini ileri sürerek feragatin iptali ile miras payı oranında iptal tescile karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince asıl davada davacı ... yönünden davanın kabulüne, davacı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalılar ve birleştirilen davada davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar(adli yardım talepli olarak) ve birleştirilen davada davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Bilindiği üzere; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nin 334.-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve HMK'nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Somut olayda, dosyaya eklenen fakirlik kağıdı belgesinden talepte bulunan davalıların yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m. 336/2.) adli yardım talebinin kabulüne karar verildi; işin esasının incelenmesine geçildi;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların ve birleştirilen davada davacının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine.