muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15051, Karar No: 2014/9797, Tarih: 12.06.2014

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; dosya kapsamından, davacı Belediye Başkanlığı bünyesinde görev yapan dava dışı diş hekimi bayan ile dava dışı Belediye Başkanı ve Başkan yardımcısı arasında, Belediye başkanının makam odasında bir tartışmanın yaşandığı, bu tartışma nedeniyle dava dışı diş hekimi bayanın, başkan ve başkan yardımcısı hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na hakaret, taciz ve darp iddiası ile şikayette bulunduğu, yapılan soruşturma sonucunda 18/03/2010 tarihli karar ile kamu davasının açılmasını gerektirecek derecede yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilemediğinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Soruşturma dosyası kapsamı değerlendirildiğinde; yayında belirtilen hususlar, haberin yapıldığı tarih itibari ile görünür gerçeğe uygun olup kişilik haklarına saldırı niteliğinde kabul edilemez. Mahkemece bu husus gözetilerek istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalı C.. Ç..’in sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı C.. Ç.. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4131, Karar No: 2015/22861, Tarih: 01.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4131 E.  ,  2015/22861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(...) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .........aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına......saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. ..., özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'nin vefat eden babasından kalan yetim maaşını alabilmek için sanık ...'tan 19/01/1999 tarihinde boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28996, Karar No: 2015/33682, Tarih: 19.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/28996 E.  ,  2015/33682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile arasında harici daire satış sözleşmesi imzalandığını, satış bedelini ödediğini, ancak dairenin 30.12.2008 tarihinde teslimi gerekirken teslim edilmediğini, ayrıca m2 eksikliği ve diğer eksik işlerin olduğundan bahisle eksik işler bedeli olan 80,949 TL ve yüz ölçümü yönünden kaynaklanan 88,021 avronun şimdilik 10,000 avrosunun ve gecikme cezası olarakda 12,000 avronun dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, eksik işler bedeli yönünden davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar dairemizin 12.02.2013 tarih 2012/7862 esas 2013/3179 karar sayılı ilamı ile bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükmüne uyulan bozma kararında, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 4.4 maddesinde teslimde gecikme halinde aylık 5,000 avro ödenecektir; hükmü uyarınca davacının geç teslim nedeniyle gecikme tazminatı isteyebileceği belirtilmiştir. Yargılama esnasında alınan 30.1.2014 tarihli bilirkişi raporunda geç teslimin vuku bulduğu 25,5 aylık gecikme süresinin 10 aylık kısmında inşaat yasağı bulunduğu belirtilerek bu 10 aylık kısma ilişkin süre tazminattan indirilmiştir. Bilirkişiler bu saptamayı yaparken sadece yaptıkları araştırmaya dayanmış olup, dosya içine dayanak herhangi bir bilgi ve belge koymamışlardır. Bu itibarla öncelikle ilgili kurumlardan inşaat yasakları ve süreleri konusunda bilgi ve belge ile yapı denetleme firmasından ilgili belgeler istenerek yasakların inşaatın yapımına engel olup olmadığı, bu hususun teslim süresini etkileyip etkilemeyeceği, dava konusu inşaatın yapımına yasak süresi içinde devam edilip edilmediğinin taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde alınacak ek raporla belirlenerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek, dosya içine gerekli bilgi ve belge alınmaksızın sadece bilirkişilerin haricen yaptığı araştırmalarına dayalı olarak belirledikleri kanaatleri esas alınarak, yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11128, Karar No: 2021/4329, Tarih: 16.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11128 E.  ,  2021/4329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun istikrarlı uygulamasına göre reşit mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az bir yıllık sürenin geçmesi gerektiği nazara alınmadan 2013 yılı Haziran ayında gerçekleşen nitelikli cinsel saldırı eylemiyle ilgili olarak söz konusu süre geçmeden önce Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalından alınan 23.01.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 102/5. maddesinin uygulanması karşısında, söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair usulüne uygun oluşturulmuş sağlık kurulundan yeni rapor aldırıldıktan sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla getirilen değişiklikler de göz önüne alınmak suretiyle belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12302, Karar No: 2010/3323, Tarih: 24.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12302 E.  ,  2010/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına, satış bedelinin 13.07.1999 günlü mirasçılık belgesindeki payları oranında dağıtılacağının gerekmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 24.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11548, Karar No: 2022/3595, Tarih: 15.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/11548 E.  ,  2022/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi: ... 9. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, davalı ... vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... vekili ve fer’i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının ... ili Buca ilçesinde bulunan Atatürk Ortaokulunda 01.09.1998-31.12.2018 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak kesintisiz ve sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiğini, davacının geçici işçi statüsünde çalıştığını, yarı yıl ve yaz tatillerinde çalışmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Feri Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının iddiasını tanık beyanları dışında resmi ve yazılı delillerle ispatlaması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile; 35.01.16874736 sigorta sicil numaralı davacı ...’ın Kurumda tescili bulunmayan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Buca Atatürk Ortaokulunda 14.09.1998 tarihiyle işe başladığı ve 31.12.2018 tarihine kadar toplam 5359 gün çalıştığı, 2936 gününün Kuruma bildiriminin yapıldığı, 2423 gününün ise bildiriminin yapılmadığı, bildirimi yapılmayan günlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerinde işyeri devri hükümlerine göre kesintisiz çalıştığının idareci-kamu çalışanı tanıklarının beyanları ile doğrulanmış olmakla hak düşürücü sürenin geçmediği anlaşılan iş bu davada davanın kabulüne ilişkin ... 9. İş Mahkemesi'nden verilen 08/10/2020 tarih, 2019/18 Esas ve 2020/198 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, davalı ... vekili ve fer’i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı ... vekili, davacının çalıştığı dönemlerdeki bildirimlerinin yapıldığını, okulların kapalı olduğu sömestr ve yaz tatillerinde çalışmasının bulunmadığını belirterek, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verilen kararın bozulmasını istemiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı ... vekili, davacının çalıştığı dönemlerdeki bildirimlerinin yapıldığını, okulların kapalı olduğu sömestr ve yaz tatillerinde çalışmasının bulunmadığını belirterek, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verilen kararın bozulmasını istemiştir.

Fer’i müdahil Kurum vekili, davacının fiili çalışmasının tam olarak ispatlanamadığını, gerekli ve yeterli kanıtlar toplanmaksızın çelişkili tanık beyanları ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın Yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, talep edilen dönem içerisinde, davacı adına ... sicil sayılı ...unvanlı dava dışı işyerinden 14.03.2001-20.04.2001 tarihleri arasında 25 gün, 21.09.2001-01.10.2001 tarihleri arasında 11 gün, ...sicil sayılı Binali Demir unvanlı dava dışı işyerinden 16.10.2002-28.02.2003 tarihleri arasında 136 gün, ... sicil sayılı...Tem. Ltd. Şti. unvanlı dava dışı işyerinden 25.10.2003-01.04.2004 tarihleri arasında 158 gün, 17.09.2008-02.06.2009 tarihleri arasında 256 gün, ... sicil sayılı Buca Milli Eğt. Md unvanlı işyerinden 01.10.2009 tarihli işe girişle 44 gün, ... sicil sayılı...Tem. Ltd. Şti. unvanlı dava dışı işyerinden 01.10.2009 tarihli işe girişle 1 gün, ... sicil sayılı Buca Milli Eğt. Md. işyerinden 2009/11. ayında 30 gün, 12. ayında 16 gün, ... sicil sayılı ... Tem. Ltd. Şti. unvanlı dava dışı işyerinden 05.01.2010-28.05.2010 tarihleri arasında 145 gün, 14.09.2010-13.12.2010 tarihleri arasında 90 gün, ... sicil sayılı Buca Atatürk İlk Öğ. Ok. Yetiştirme Kursu unvanlı işyerinden 15.12.2010-31.05.2011 tarihleri arasında 167 gün, ... sicil sayılı...Tem. Ltd. Şti. unvanlı dava dışı işyerinden 30.09.2011-01.06.2012 tarihleri arasında 242 gün, ... sicil sayılı Buca Atatürk İlk Öğ. Ok. Yetiştirme Kursu unvanlı işyerinden 18.09.2012-14.06.2013 tarihleri arasında 267 gün, 12.09.2013-02.06.2014 tarihleri arasında 261 gün, 08.10.2014-12.06.2015 tarihleri arasında 246 gün, 01.10.2015-22.01.2016 tarihleri arasında 112 gün, 09.02.2016-17.06.2016 tarihleri arasında 128 gün, 1595280.35 sicil sayılı Ramazan Çamuret unvanlı dava dışı işyerinden 19.09.2016-20.01.2017 tarihleri arasında 122 gün, 06.12.2017-09.06.2017 tarihleri arasında 122 gün, 11.09.2017-09.06.2018 tarihleri arasında 253 gün, 10.09.2018-26.12.2018 tarihleri arasında 107 gün hizmet bildiriminde bulunulduğu, Buca Atatürk İlköğretim Okulu Yetiştirme Kursu unvanlı işyerinin “okul temizlik işleri” mahiyetinde 06.10.2004-14.09.2016 tarihleri arasında kanun kapsamında olduğu, Buca Atatürk Ortaokulu Müdürlüğünün 11.02.2019 tarihli yazısına göre davacının geçici işçi statüsünde sömestr ve yaz tatilleri haricinde istihdam edildiğinin bildirildiği, ... sicil sayılı Buca Atatürk İlk Öğ. Ok. Yetiştirme Kursu unvanlı işyerinden 2015/10-12. aylar arası imzalı ücret pusulalarının sunulduğu, Buca Atatürk Ortaokuluna ait karar defteri gider kısmında davacı adına en eskisi 12.12.2012 tarihli ödemelerin yazılı olduğu, yine en eskisi 11.10.2013 tarihli davacı, sayman, okul sekreteri, başkan yardımcısı ve başkan tarafından imzalanan davacıya maaş adı altında ödeme yapıldığını gösterir tutanakların bulunduğu, dava konusu dönemde okulların açık olduğu devrelere ilişkin kayıtların dosya arasına alındığı, tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.