muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10186, Karar No: 2014/11006, Tarih: 03.06.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6156, Karar No: 2016/4990, Tarih: 31.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6156 E.  ,  2016/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi 36746 ada 22 parsel no'lu işyerinin bağımsız bölüm maliki olduğunu, binanın iskan ruhsatının alınmamış olması nedeniyle davalıca elektrik tüketiminin engellendiğini, oysa davalının tekel durumunda olduğunu, bu durumun mağduriyetlerine yol açtığını ileri sürerek, aboneliğin tesis edilerek elektrik akışının sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, vekili cevap dilekçesinde, binanın iskan ruhsatının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının diğer aboneliklerinin ve davaya konu binanın yapı ruhsatının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.... sayılı İmar Kanununun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31.maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir."hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere,... sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın inşaat yapı ruhsatı 23.6.2009 tarihinde alındığına göre, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gereğince İmar Kanunu'nun 09.07.2008 tarihinde kabul edilen ve 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren geçici 11.maddesinden sonra yapı ruhsatının alınması nedeniyle geçici abonelik tesisine karar verilmemesi gerekirken, mahkemece; davanın kabulüne ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/409, Karar No: 2020/4415, Tarih: 26.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/409 E.  ,  2020/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.09.2019 tarih ve 2019/231-2019/575 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, çek iptali ve bloke edilen çek bedellerinin iadesini talep etmiş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesi tarafından esastan kesin olarak reddedilmiştir. Davacı vekili bu karara karşı temyiz kanun yoluna başvurmuş olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesi bölge adliye mahkemesince verilen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi tarafından reddedilmiştir. Davacı vekili, bu kez ilk derece mahkemesi tarafından verilen temyiz başvurusunun reddine dair kararı temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin yollamasıyla uygulanacak 346. maddesi uyarınca, temyiz istemi başvurusunun bölge adliye mahkemesince reddedilmesi halinde bu karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulması gerekmektedir. Somut olayda olduğu gibi bölge adliye mahkemesi kararı aleyhine verilen temyiz dilekçesinin ilk derece mahkemesince reddine karar verilmiş ise, ilk derece mahkemesinin işbu ek kararına karşı HMK'nın 346/2. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulması gerekmekte olup, ilk derece mahkemesinin temyiz isteminin reddine dair kararına karşı davacı vekilince verilen kanun yoluna başvurma dilekçesini inceleyecek merci, esasa ilişkin kararı veren bölge adliye mahkemesi olduğundan, anılan kanun yolu incelemesini yapmak üzere dava dosyasının bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı gerekçelerle; dava dosyasının kanun yolu incelemesini yapmakla görevli bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6, Karar No: 2009/3647, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6 E.  ,  2009/3647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27/09/2007 tarih ve 2007/10324 - 11412 sayılı bozma kararında özetle; "Dosyadaki uzman orman bilirkişi raporu ile Dairemizin iade kararı üzerine düzenlenen rapordaki orman tahdit hatları birbirinden farklıdır. Bu nedenle, raporlar çelişkilidir. Yeniden üç orman mühendisi ve fenni bilirkişi ile orman tahdit harita ve tutanaklarının uygulanması, bu uygulamada tahdit çalışmasına esas alınan ... fotoğrafları ve memleket haritasından yararlanılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 1047 sayılı parselin (A) harfli 6830,80 m2 bölümünün tapu kaydının iptaline, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, bu bölüm üzerindeki davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 ve 1976 tarihlerinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Orman Yönetiminin kesinleşen orman kadastro çalışmasında orman sınırları içinde kaldığı iddiası ile açmış olduğu davalarda davanın kısmen kabulü veya reddi yolunda kurulan hükümlerin temyiz edilmesi üzerine dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen bozma ilamında belirtilen nedenlerle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda Mahkemenin 2008/80-706, 2008/88-708, 2008/92-711, 2008/78-678 ve 2008/82-709 sayılı (Dairemizin 2009/3, 2009/6, 2009/7, 2009/9, 2009/10 sayılı) kararları ile davanın kısmen kabulü, Mahkemenin 2008/86-712, 2008/90-707 sayılı (Dairemizin 2009/2, 2009/8 sayılı) kararları ile de davanın reddi yolunda hüküm kurulmuş ve bu kararlar davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizde aynı gün temyiz incelemesi yapılan bu dosyalarda uzman orman yüksek mühendisi ... Biçer, ... ..., ... ... ile fenni bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda dosyada mevcut olan harita, kroki, pafta, açı ve mesafe değerlerinin esas alınarak 1949 yılına ilişkin orman tahdit hattını yeşil renkli, 1975 yılında yapılan çalışmayı mavi renkli 5147 nolu orman tahdit noktası esas alınarak çizilen 1949 yılına ilişkin tahdit hattını kırmızı renkli arazi kadastro komisyonu tarafından geçirilen 1949 tahdit hattını ... çizgi ile gösterdiklerini, yeşil renkli 1949 tahdit hattının aynen açı ve mesafelere uyulmak sureti ile oluşturulduğunu, ancak bu hatta göre resmi belgelerde ormanlık alanda gözüken taşınmazların orman tahditi dışında kaldığı, yine resmi belgelerde açıklık alanda gözüken alanların ise orman tahditi içinde kaldığının belirlendiğini, 1975 yılında yapılan aplikasyon tutanaklarında ise 1949 yılına ilişkin açı ve mesafelerin araziye uymadığının açıklanarak memleket haritası, ... fotoğrafları ve arazi yapısı bitki örtüsü, meyil, ... muhafaz özeliği, kullanımdurumları gözönüne alınarak çalışmanın yapıldığının açıklandığı, bozma ilamında belirtilen 5135 ila 5139 nolu orman tahdit noktalarının bozma öncesindeki raporlarda farklı yerlerde gösterilmelerinin sebebi ise orman tahdit haritasına sonradan işlenen arazi kadastro paftasının biraz kaydırılması nedeni ile olduğu, 5148-5149-5150 nolu orman tahdit noktalarının (1975 yılına ilişkin orman tahdit haritasında düze yakın bir hat olmasına rağmen) önceki bilirkişilerce kırık bir hat olarak çizilmesinin ise 1949 yılına ilişkin orman tahdit çalışma tutanağında ‘çiftliğin mezru ve gayri mezru arazileri ile meraların tahdit harici bırakılmasına’ denildiği, buradaki mera ifadesinin 5149 nolu orman tahdit noktasında gözüken yıkık ahır yeri ile doğusundaki çitler ile çevrili hayvan ağıllarının bulunması nedeni ile 5149 nolu orman tahdit noktasının doğusu ve kuzeydoğusu ile kuzey, kuzeybatı bölümünün tanımlandığı, resmi belgelerde bu bölümün açıklık alanda kaldığı,bu bölgede mera olarak tanımlanabilecek başka bir alanın bulunmadığı,5149 nolu orman tahdit noktasının tutanakta tarif edildiği gibi ahır kalıntılarının ..

... fotoğrafları ve memleket haritasında kesin olarak belirlendiği, açıklanarak bozma öncesindeki orman bilirkişi raporlarına itibar edilmesi gerektiği belirtilmiş ve bu uygulamaları gösteren krokiler sunmuşlardır.

Yine ... Köyü 890, 944 , 948, 949 ila 956 parsellere yönelik olarak davacı ... Yönetimi tarafından Mahkemenin 2005/288E sayılı dosyasında açılan ve Dairemizin 2008/11866 Esas sayılı dosyasında temyiz incelemesi yapılan dosyada da kadastro teknisyeni ... Der, orman yüksek mühendisleri ... ... ..., ... ... ve ... ... tarafından düzenlenen 20.7.2006 tarihli rapor ile dayanağı olan ek 1 nolu krokiye göre de (Memleket haritası ve ... fotoğrafları ile desteklenen ve zemine de uygun olduğu anlaşılan) 1975 tahdit hattı esas alınarak uyuşmazlığın çözümlendiği görülmüştür. Bu dosyadaki uzman orman bilirkişi kurulunun da çizdiği hatlar sözkonusu bilirkişi kurulunun çizdiği hatlar ile aynıdır. Ancak buna rağmen uzman bilirkişilerce bozma öncesindeki raporlara itibar edilmesi gerektiği belirtilerek çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıkları yolunda açıklamalar yapılmıştır.

Sonuç itibarı ile memleket haritası ve ... fotoğrafları ile desteklenen, zemindeki duruma da uygun olan 1975 yılına ilişkin tahdit hattı hem dosyadaki uzman bilirkişi kurulunca hem de dairemizin 2008/11866 Esas sayılı dosyasındaki uzman bilirkişi kurulu tarafından aynı şekilde çizilmiş olup artık bu bölgedeki uyuşmazlıkların mavi ile çizilen 1975 tahdit hattı esas alınarak çözümlenmesi gerekmektedir. Bu nedenle,sözkonusu hatta göre ... köyü 1042, 1045 ve 1049 parsellerin tamamen tahdit içinde kaldığı anlaşıldığından bu taşınmazlara yönelik olarak açılan davaların kabulü ile bu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali, davalıların el atmasının önlenmesi yolunda hüküm kurulması (mahkemenin 2008/80-706, 2008/82-709, 2008/92-711 Dairemizin 2009/3 E,2009/10E, 2009/7 E sayılı), çekişmeli 976, 1047, 1029 ve 1056 parsellerin ise kısmen orman tahditi içinde kaldıkları anlaşıldığından dosyaların uzman fenni bilirkişiye verilerek bilirkişilerce 1975 tahdit hattı olarak çizilen mavi hatta göre bu taşınmazların kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan ve kalmayan bölümlerinin belirlenmesi ve bunu gösteren rapor ve kroki düzenlemesi istenerek alınacak rapor ve krokiye göre davanın kısmen kabulü ile bu bölümler yönünden tapu kaydının iptali ile davalının bu bölümler üzerendeki elatmasının önlenmesine karar verilmesi yolunda hüküm kurulması, (Mahkemenin 2008/86-712, 2008/88-708, 2008/78-678 ve 2008/90-707 sayılı dairemizin sırasıyla 2009/2 E, 2009/6 E, 2009/9 E, 2009/8 E. sayılı dosyaları) gerekirken aksine düşünceler ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 05/03/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4397, Karar No: 2022/969, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4397 E.  ,  2022/969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, dinlenen tanıkların tehdit eylemini doğrulamamaları, mağdurun soruşturma aşamasında; olay esnasında sanığın kendisini elinde döner bıçağı olduğu halde tehdit eylemini gerçekleştirdiğini belirtmesi, şikayetinden vazgeçtiği kovuşturma beyanında ise bu kez elinde bıçak olmadan kendisini tehdit ettiği şeklindeki anlatımları karşısında, mağdurun aşamalardaki çelişkili ve soyut beyanları dışında, sanığın atılı suçları işlediğine dair kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Kasıtlı bir suçtan engel mahkûmiyeti bulunmayan ve bir daha suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezası ertelenen sanığın, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, bu hususunun tartışmasız bırakılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3033, Karar No: 2019/167, Tarih: 16.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/3033 E.  ,  2019/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

ASIL DAVADADAVACILAR : ... VD.

BİRLEŞTİRİLEN DAVADA DAVACI:

ASIL VE BİRLEŞTİRİLEN

DAVADA DAVALI : ...

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakan Osman ...’in 2759 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmazlarını dava dışı Sami ...’e devrettiğini, onun da davalıya temlik ettiğini, devirlerin gerçek bir satış olmayıp diğer çocuklarından mal kaçırma amacına yönelik muvazaalı bir işlem olduğunu, mirasbırakanın birlikte yaşamaya bağlı olarak davalının manevi baskısı altına girdiğini, yaşlığında en yakın çocuğu olan Sahir'in bakım ve gözetimine ihtiyaç duyacağı düşüncesi ile muvazaalı işlemin yapıldığını, devirlerden sonra mirasbırakanın sosyal ve ekonomik durumunda bir değişiklik olmadığını ileri sürerek dava konusu 2759 ada 5, 7 parsel sayılı taşınmazda bulunan 12 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davada davalı, mirasbırakanın mal kaçırma gibi bir niyetinin olmadığını, ihtiyacı sebebiyle taşınmazları devrettiğini, dava konusu taşınmazlar dışında 45 dönüm kadar tarlasının olduğunu, imarsız taşınmazını 15.09.1986 tarihinde Sami ...'e devrettiğini, taşınmazın imar görüp 3 ayrı parsel oluştuğunu, Sami’nin bir kısmını dava dışı kişilere devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliğin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.