muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11145, Karar No: 2015/1045, Tarih: 12.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11145 E.  ,  2015/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanık ... atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanıklar ..., ..., ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) mahkûmiyetlerine

DÜŞÜNCE : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında katılan ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kamu davası açılmasına rağmen bu hususta karar verilmediği anlaşılmakla zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar haklarında katılan ... ve mağdur ... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelemesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre reşit olan katılanın ruh sağlığındaki bozulmanın cezada arttırım nedeni olabilmesi için, eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 1 yıl geçtikten sonra yapılması gerektiği halde, 09.06.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle katılan ...'ın ruh sağlığının bozulduğuna dair ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında bir yıllık süreden önce 01.11.2013 tarihinde yapılan muayeneye istinaden 08.11.2013 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak, sanığa verilen cezanın TCK.nın 102/5. maddesiyle arttırıma tâbi tutulması ve hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; bu hususta değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15459, Karar No: 2015/18052, Tarih: 14.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15459 E.  ,  2015/18052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/42067

MAHKEMESİ : Yerköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2012/295 (E) ve 2012/387 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği de dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, somut olayda sanığın, müştekinin iş yerinde müşterilerle ilgilendiği esnada iş yerininin dışarı kısmında bulunan küçük tüplerden üç adet çalarak olay yerinden uzaklaşması biçimindeki eylemin, işleniş biçimine ve sanığın götürebileceği azami miktarda tüp çaldığının anlaşılmasına göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanun'un 145. maddesi gereğince, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4311, Karar No: 2023/3923, Tarih: 14.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4311 E.  ,  2023/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2032 E., 2022/1993 K.

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TARİHİ : 20.10.2020

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/433 E., 2022/404 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla işyerinde uygulanmak üzere toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını ancak toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, ihbar olunan yüklenici firma ile muhtelif trafo merkezlerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını, yükleniciye bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı talebi olamayacağını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; verilen kararda karşı yan vekâlet ücreti ve diğer yargılama giderlerinin takdirinin hatalı olduğunu, buna ilişkin emsal karar sunduklarını beyan ederek, reddilen kısım açısından davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene verilen hizmet alım işinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığınca bağıtlanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğu, davacının söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmadığı, anılan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve talep edilen alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10447, Karar No: 2016/6960, Tarih: 07.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/10447 E.  ,  2016/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.06.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar ... v.d. vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ..., ... gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaanneleri ...'ın noterde düzenlediği 27.01.1989 tarihli ıskat senedi ile babaları olan ...'ı miras hakkından ıskat ettiğini, babalarının anılan senedin iptali için açmış olduğu davanın reddedilip dereceattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, böylece mirasçı olduklarını 08.08.2012 tarihinde öğrendiklerini, murisin yapmış olduğu iki ayrı vasiyetname ile malvarlığını kızı olan ...'e bıraktığını, ayrıca davaya konu taşınmazlarını da kızına aktardığını, mirastan mal kaçırma ve saklı paylarını ihlal etme amacıyla hareket edildiğini, ...'in ölümü ile de davalıların mirasçı kaldıklarını ileri sürerek, davaya konu 11 parça taşınmazın tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında tescile, mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar ..., hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığını, davacıların babasının, ıskat senedi ile vasiyetnamelerin iptali hususunda açtığı davaların reddedilip kesinleştiğini, dava konusu taşınmazların bir bölümünün bakım karşılığı devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar ..., açılan davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece, Türk Medeni Kanunu'nun 571. maddesinde düzenlenen bir yıllık hak düşürücü süre ile 712. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar ..., açılan davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece, Türk Medeni Kanunu'nun 571. maddesinde düzenlenen bir yıllık hak düşürücü süre ile 712. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın davaya konu; 1598 ve 1599 parsel sayılı taşınmazlardaki payları ile 2726 ve 2729 parsel sayılı taşınmazlarını 01.11.1989 tarihinde, 1828, 1838, 2027 ve 1508 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını ise 01.12.1989 tarihinde rücu şartı ile kızı...'a hibe ettiği, mirasbırakanın 269 parsel sayılı taşınmazdaki 1498/6520 payından 749/6520 payını da 01.08.1983 tarihinde yine kızı...'a satış suretiyle aktardığı, anılan parselin 06.02.1989 tarihinde ifrazı neticesinde oluşan 2736 ve 2735 parsel sayılı taşınmazların tamamı ile 2730 parsel sayılı taşınmazın 88/220 payının ... adına kaydedildiği, el değiştirmeler neticesinde bu parsellerin dava dışı kişiler adına kayıtlı olduğu, 1921 doğumlu olan mirasbırakan ...'ın 04.09.2005 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak kızı ... ile, vasiyet yolu ile oğlu ...'ı mirasından ıskat etmesi sebebi ile oğlu ...'un çocukları olan davacıların kaldığı, mirasçı ...'in de 02.01.2012 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak eşi ve çocukları olan davalıların kaldıkları kayden sabittir.

İddianın ileri sürülüş biçimine ve dosya içeriğine göre, davacıların ilk istekleri muris muvazaası nedeni ile tapu iptali ve tescil isteği olduğu hâlde davacıların, ilk istekleri olan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteği bakımından Mahkemece herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmış değildir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hâl böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda öncelikle davacıların terditli ilk istekleri olan tapu iptal ve tescil isteğinin değerlendirilmesi, yerinde görülmemesi halinde, terditli diğer istek üzerinde durularak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, davalılardan ... davayı kabul ettikleri halde, anılan davalıların kabul beyanlarının dikkate alınmamış olması da doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, tenkise ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yerolmadığına, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/594, Karar No: 2014/2738, Tarih: 13.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/594 E.  ,  2014/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Müşteki vekilinin 24/07/2013 tarihinde tebliğ edilen karara karşı 16/08/2013 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu, 5271 sayılı CMK'nın 331. maddesinin "Ceza işlerini gören makam ve mahkemeler her yıl bir eylülde başlamak üzere, yirmi temmuzdan otuzbir ağustosa kadar çalışmaya ara verirler. Adli tatile rastlayan süreler işlemez. Bu süreler tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılır." hükmü nazara alındığında, müşteki vekilinin temyiz başvurusunun yasal süresinde gerçekleştiğinin kabulü gerektiğinden, temyiz isteminin reddine ilişkin 05/09/2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına, 01/07/2013 günlü asıl hükme yönelik inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Müşteki vekilinin, mazeret bildirmek suretiyle kovuşturma evresindeki celselere katılmadığı, kovuşturma evresinde müşteki kurumun davaya katılmasına dair herhangi bir karar verilmediği, reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istemi bulunmadığından CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılma kararı verilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmakla, kararı temyiz hakkı bulunmayan müşteki kurum vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13999, Karar No: 2020/307, Tarih: 08.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13999 E.  ,  2020/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ... ile temyize gelmeyen diğer suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ...’a bozmadan sonra duruşma gününün bildirilmediği ve yokluklarında verilen kararın anılan müdafiilere tebliğ edilmediği, suça sürüklenen çocukların alınan ifadelerinde müdafii istemediklerine dair herhangi bir beyanlarının da bulunmadığı anlaşıldığından, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ... ile temyize gelmeyen diğer suça sürüklenen çocuk ... müdafii Av. ...’a usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat belgeleri ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçeleri de eklenerek, kararın diğer suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyiz edilmesi halinde ek tebliğname de düzenlenerek, incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 08/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.