muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7301, Karar No: 2022/14139, Tarih: 06.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7301 E.  ,  2022/14139 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/06/2018 tarihli ve 2018/114177 soruşturma, 2018/70246 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2018 tarihli ve 2018/5238 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/03/2022 gün ve 2022/20438 sayılı istem yazısıyla dava dosyasının kanun yararına bozulması talebiyle Dairemize gönderilmesi üzerine,

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından “Siktir pezevenk o kasayı nasıl fırlattığını unutmadık" şeklinde yorum paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca hiç bir araştırma yapılmaksızın youtbe isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olayda 5271 sayılı Kanun'un 172/1. maddesindeki kovuşturma olanağının bulunmaması halinin mevcut olmadığı, şüphelinin tespitine yönelik olarak açık kaynak araştırması da dahil olmak üzere gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin hukuki durumun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeksizin, hiç bir araştırma yapılmaksızın, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezi Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunmaktadır. Ülkemizde sanal ortamda işlenen suçların büyük çoğunluğu anılan yer sağlayıcılara ait internet siteleri kullanılarak işlenmektedir.Bilişim suçlarında şüphelinin kimlik bilgilerine ulaşmak için elektronik işlemlerin ana servis sağlayıcıları üzerinde tutulan ve "..." olarak adlandırılan işlem dosyasına ulaşılarak burada işlem yapan bilgisayarların kimlik dosyaları niteliğindeki IP (internet protokol) numaralarından mümkün olmaktadır ve bu suçların soruşturulması için gerekli olan trafik bilgileri ceza istinabe yoluyla ABD adli makamlarından istenilmektedir. Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkileri Genel Müdürlüğü Ceza İstinabe ve Tebligat Bürosunun 20/01/2015 tarihli yazısında; Uluslararası Adli Yardımlaşma konusunda Amerika Birleşik Devletleri Hukuk Sisteminde ve uygulamasında "Önemli suç / hafif suç" ayrımı bulunduğu diğer devletlerden gelen ceza istinabe taleblerini de katogorize ederek hafif suçlarla ilgili talepleri yerine getirmediği Amerika Birleşik Devletleri ceza mevzuatına göre hakaret, söveme ve iftiranın suç sayılmadığı, bu nedenle istinabe taleplerinin yerine getirilmediği ayrıca 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca erişimin engellenmesi için Sulh Ceza Hakimliğine bizzat başvurabileceği gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2018 tarihli ve 2018/5238 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/331, Karar No: 2014/1095, Tarih: 25.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/331 E.  ,  2014/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2012/96848

MAHKEMESİ : Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/12/2011, 2010/204 (E) ve 2011/287 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık Hakan’ın yüzüne karşı 07.12.2011 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak, sanığın yasal süreden sonra 07.08.2012 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK.nun 310-317. maddesi uyarınca,

b) Sanık Y.. K.. hakkında mağdur Davrush'u kasten yaralama suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiilerinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince,

c) Sanık Y.. K.. hakkında hükmolunan ceza miktarına göre sanık müdafiinin süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca,

Reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yusuf'un, mağdur Mirza'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiilerinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bir olayda sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.

Olayımızda da, sanığın, mağdurun karın, göğüs, batın ve dirsek bölgelerine birisi göğüs boşluğuna nafiz olacak şekilde üç bıçak darbesi vurarak sol intemal mammarien arterde, pulmoner arterde ve akciğerde kesiye, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmakla; yukarıda belirtilen kriterlerden suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yaraların yerleri ve niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle CMUK.nun 326. maddesi uyarınca ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9520, Karar No: 2016/13219, Tarih: 29.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/9520 E.  ,  2016/13219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kamu kurumu niteliğindeki Beydağı Devlet Hastanesi'nin beyin cerrahi servisinde yatan müştekinin odasından cüzdan çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca ceza tayini her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda uygulama koşulları da oluşmadığı halde aynı Yasa'nın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan,delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27565, Karar No: 2014/20425, Tarih: 18.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/27565 E.  ,  2014/20425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2010/60-2012/84

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, manevi tazminat alacaklarıın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalının işletmesi altında bulunan hastanede 24.05.2002 tarihinden itibaren ambulans şoförü olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin işe girdiği tarihten itibaren ayda 360 saat çalıştırıldığını, bu fazla çalışma sebebiyle bazı aylar eksik olarak fazla çalışma bedelinin kendisine ödendiğini, bazı aylar ise hiç ödenmediğini, hastane yönetiminden fazla mesailerin ödenmesi için bir çok kez talep edilmiş olmasına rağmen bu taleplere cevap verilmediğini, bunun üzerine müvekkilinin Bodrum 2. Noterliğinin 17.09.2009 tarih ve 9797 yevmiye nolu ihtarnamesi ile fazla mesai ücretlerinin banka hesabına yatırılmasının ihtar edildiğini, ihtara rağmen ödenmemesi üzerine Bodrum 2. Noterliğinin 25.09.2009 tarih ve 9986 yevmiye nolu ihtarnamesi ile süresiz iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini, davalının, müvekkilinin maaşını zamanında ödememesi veya eksik ödemesi sebebiyle kredi kartlarını ve bankalardan kullandığı kredi ödemelerinin geciktiğini ve dolayısıyla faiz ödemek zorunda kaldığını ve yasal yollara başvurduğunu, davalının ortaklarından ve yönetim kurulu başkanı olan Dr. A. O.'nun bir çok basın organında dünyanın bir çok yerinde yatırımlar yapıp iş imkânı sağladığı yönünde haberler çıkmış ise de davalı şirketin çalışanlarının maaşlarını ödemeyerek çalışanların zarar görmesine sebebiyet verdiğini, davalının haksız ve kötü niyetli tutumu sebebiyle müvekkilinin mali olarak maaşının ve fazla mesai ücretlerini alamaması nedeniyle zor durumda kaldığını ve aile içinde de bu durumun huzursuzluğa sebebiyet vererek müvekkilinin manevi olarak zarar görmesine ve bankalara daha çok faiz ödemesine sebebiyet verdiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, manevi tazminatı, fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının yıllık iznini kullandığı dönemde başka bir klinikle iş akdi konusunda mutabakata vardığını, bu hususun başlı başına davacının kötü niyetli hareket ettiğini gösterdiğini ve kısa bir süre içinde de T. Sağlık Hizmetleri Ltd Şti'nde çalışmaya başladığını, davacının diğer ambulans şoförü Ö.. B.. ile birlikte hareket etmekte, iş görüşmelerine ve seminerlere beraber katılmakta ve İş mahkemelerine ortak dava açmakta olduklarını, müvekkili hastanede 3 adet ambulansın bulunduğunu, bunlardan .. plaka sayılı ambulansın arızasının giderilememesinden dolayı Temmuz 2006 tarihinden itibaren bugüne kadar kullanılamadığını, diğer iki ambulansın ise gerek modellerinin eski olması ve kış aylarında neredeyse hiç kullanılmamalarından dolayı sık sık çeşitli teknik arızalar yarattığını, arızanın giderilmesinin bazen aylar aldığını, kış ve bahar aylarında adeta normal mesaiyi doldurmak üzere hastane içinde dolaşıldığını, yaz aylarında yaşanan canlılık sonucu bahse konu dönem için pek çok ambulans hizmeti veren şirketlerle dönemsel olarak sözleşmeler imzalanmakta olduğunu, ayrıca ayda 360 saat mesainin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının 25.09.2009-16.10.2009 tarihleri arasında yıllık iznini kullandığını, izin dönüşü görev yerine dönmediği anlaşıldığından işe devamsızlıktan dolayı tutanaklar tutulduğunu ve iş akdinin devamsızlık nedeni ile feshedildiğine ilişkin noter aracılığı ile ihtar çekildiğini, davacının seminere katılması teşvik edilerek ilk yardım sertifikası alınmasına müvekkilinin yardımcı olduğunu, davacının iş akdinin sonlandırılmasında müvekkilinin kusuru olmadığını, ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Somut olayda; davacının davalıya ait işyerinde cankurtaran şoförü olarak çalıştığı, çalışma düzeninin 24 saat çalışma 24 saat dinlenme esası üzerine olduğunun her iki taraf tanıklarının beyanlarından anlaşılması karşısında davacının fazla mesai alacağının yukarıda belirtilen hesap yöntemi ile tespiti gerekirken yanlış değerlendirmeler içeren ve fazla mesai hesabını aylık olarak hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3- Dosyada bulunan bir kısım ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuku bulunduğu, bu bordroların davacı tarafından ihtirazi kayıtsız imzalandığı, bir kısım bordrolarda imza bulunmasa da yine dosyada bulunan banka hesap özetlerine göre davacı adına tahakkuk ettirilen ücretlerin banka kanalı ile davacıya ödendiği, davacının bu miktarları ihtirazi kayıtsız kabul ettiği anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu ödemelerin fazla mesai alacağı hesabından dışlanıp dışlanmadığı açık değildir.

Mahkemece alanında uzman farklı bir bilirkişiden denetime elverişli yeni bir rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30341, Karar No: 2016/1399, Tarih: 29.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30341 E.  ,  2016/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın kaçamaklı savunmasına karşın, daha önceden tanımadığı sanığa iftira atması için bir neden bulunmayan yakınanın aşamalardaki tutarlı ve istikrarlı anlatımına göre, yolda yürümekte olan mağdurun yanına gelen sanığın para istediği, aldığı olumsuz cevap üzerine mağdura ıssız bir sokağı göstererek oraya götürüp döveceğini söylediği, daha sonra ise “Ben yine geleceğim, senin Lisesi'nde okuduğunu biliyorum, bana okul açılınca 5.-TL getireceksin, getirmezsen sana yapacağımı bilirim” demesi üzerine mağdurun korkusundan kabul ettiği, tatil dönüşü okula giden mağdurun sanığı görüp polisi aradığının anlaşılması karşısında; delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12068, Karar No: 2012/155, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12068 E.  ,  2012/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.