muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/160, Karar No: 2016/307, Tarih: 20.09.2016

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 31.01.2014 gün ve 29203 sayı ile;

"Uyuşmazlık, sanıklardan ... yönünden suçun sübutuna ilişkindir. Sanıklardan Barış, soruşturma ve kovuşturma aşamalarından hiçbirinde atılı suçlamayı kabul etmemektedir.

Somut olayda, müştekinin ... plaka sayılı Doğan marka otosu, Bursa ili Hamitler Mahallesinde park halinde iken gece saatlerinde meçhul şahıslarca çalınmış, aynı gece Mudanya yolunda seyir halinde iken plakasının çalıntı olduğunun bildirilmesi sebebiyle dikkatlerini çeken kolluk görevlilerince durdurulmak istendiğinde kaçmaya başlamış, 700 metre takip sonucunda lastiğinin patlaması sonucu durmuş ve içerisinden inen iki erkek şahıs kaçmıştır. 09.09.2003 tarihli ve saat 02.45 ibareli polis tutanağı olayı bu şekilde kayıt altına almış bulunmaktadır. Polis tutanağında veya daha sonrasında araçtan inip kaçan sanıkların eşgalleri, kimlikleri tesbit edilememiştir. Olaydan yaklaşık iki buçuk ay sonra başka bir hırsızlık olayı sebebiyle yakalanan sanık ... bu olayı da anlatmış, sanıklar Barış ve Mehmet ile birlikte atılı bu suçu da işlediklerini itiraf etmiştir. Sanığa ulaşılmasının ve kimliğinin tesbiti ile hakkında dava açılmasının tek delili bu beyandır. Sanık ... soruşturma aşamasında yakalanamamış ve savunması alınamamıştır. Kovuşturma aşamasında talimatla alınan savunmasında ise atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Yine sanıklar Mehmet ve Murat kovuşturma aşamasındaki sorgularında atılı suçla bir ilgilerinin olmadığını, suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmişler, sanık ...'ın isminden ise hiç bahsetmemişlerdir. Soruşturma aşamasındaki beyan ve tutunaklar hatırlatıldığında ise baskı ile imzaladıklarını, kabul etmediklerini ifade etmişler, çelişki mahkemece giderilememiştir. Ancak mahkeme sanıkların ve bu arada sanık ...'ın da mahkûmiyetine karar verirken, diğer sanıkların soruşturma aşamasındaki ikrarlarını ve 09.09.2003 tarihli araçtan iki kişinin inip kaçtığı yolundaki polis tutunağını gerekçe göstermiştir. Oysa ki; sanıklar Mehmet ve Murat kovuşturma aşamasında bu isnatlarından ve ikrarlarından dönmüşler, polis tutanağında ise eşgal ve kimlik bilgilerine ulaşıldığına dair bir ifadeye rastlanmamıştır. Bu sebeple sanık ...'ın atılı suça katıldığına dair diğer sanıkların sonradan döndükleri ve atfı cürüm mahiyetindeki isnatlarından başka cezalandırmaya yetecek delil bulunmamaktadır" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Dairenin düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.02.2014 gün ve 2592-2856 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.02.2014 gün ve 2592-2856 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Hırsızlık suçundan, sanık ... Geçim hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığa atılı hırsızlık suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

... plakalı aracın, 09.09.2003 günü gece saat 01.45 sıralarında park halinde bulunduğu yerden çalınması üzerine şikâyetçinin kolluğa müracaata ettiği,

09.09.2003 tarihli tutanağa göre; ... plakalı aracın Mudanya yolu istikametinde seyir halinde görüldüğü, ikazlara rağmen durmayan aracın takibe alındığı, 700-800 metre ileride ön sol tekerinin patlaması üzerine duran araçtan inerek karanlık ve boş araziye doğru kaçan iki erkek şahsın yakalanamadığı,

Olay yeri inceleme tutanağına göre; aracın sağ, sol ön ve arka kapılarının açık olduğu, kontak anahtarının olmadığı, araca hasar verilip direksiyon altından düz kontak yapmak suretiyle çalıştırıldığı,

Faillerin yakalanamaması nedeniyle dosyanın daima aramaya alındığı,

30.11.2003 tarihinde başka bir suç sebebiyle yakalanan inceleme dışı sanık ...’ün; ... plakalı füme renkli, Murat marka aracı sanık ... ve inceleme dışı diğer sanık ... Geçim ile birlikte çaldıklarını beyan ederek yer gösterdiği,

Anlaşılmaktadır.

İnceleme dışı sanık ... soruşturma evresinde; gece saat 03.00 sıralarında sanıklar ... ve .... ile birlikte araç çalmak maksadıyla dolaştıkları sırada, park halinde bulunan plakasını hatırlamadığı füme renkli, Doğan marka aracı gördüklerini, üzerinde bulunan anahtarla aracın kapısını açtığını, yanında bulunan sanık ...’ın düz kontak yaparak aracı çalıştırdığını, sanık ...’in de gözcülük yaptığını, hep birlikte araca binerek gezmeye başladıklarını, Mudanya yolu üzerinde seyir halindeyken polislerin kendilerini görüp takip ettiklerini, kovalamaca sırasında lastiğinin patlaması nedeniyle aracı bırakıp kaçtıklarını, kovuşturma evresinde ise; eski beyanlarını polis baskısıyla verdiğini belirtip üzerine atılı suçu işlemediğini,

İnceleme dışı sanık ... Geçim soruşturma evresinde; plakasını hatırlamadığı Şahin marka aracı sanıklar ... ve .... ile birlikte çaldıklarını, kendisi gözcülük yaparken sanık ...'ın aracın kapısını açtığını, sanık ...'ın ise düz kontak yaparak aracı çalıştırmasından sonra hep birlikte araca binip sabaha kadar gezdiklerini, sabah olunca da aracı dağ yoluna bıraktıklarını, kovuşturma evresinde ise; eski beyanlarını polis baskısıyla verdiğini belirtip üzerine atılı suçu işlemediğini,

Soruşturma evresinde beyanı alınmayan sanık ... kovuşturma evresinde; üzerine atılı suçu işlemediğini ve diğer sanıkları tanımadığını,

Savunmuşlardır.

Amacı her somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan ve Latince; "in dubio pro reo" olarak da ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, bir ceza davasında sanığın cezalandırılmasına karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık lehine değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ve gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi durumunda da geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye yer vermeyecek kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddialar aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaatlere değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa ihtimale dayanılarak sanığın mahkûmiyetine karar vermek, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm kurmak anlamına gelecektir.

Ceza yargılaması, failin suçu işlediği yönünde ve hakkında kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte şüphe bulunup bulunmadığının tespit edildiği soruşturma evresi ile başlar ve kamu davası açılmasını gerektirir yeterlilikte delil elde edilememesi veya en azından kuşku bulunamaması halinde kovuşturmaya yer olmadığına, dava açılmasını gerektirir yeterlilikte bir şüphe veya delil bulunması halinde ise iddianame tanzim olunarak açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde kanunda belirtilen hükümlerden birinin verilmesi ve hükmün kesinleşmesi ile sona erer. Kovuşturma evresi sonucunda mahkemece değerlendirilen deliller, suçun var olduğu ve yargılamaya konu olan fiilin sanık tarafından işlendiği hususunda yeterli vicdani kanaat oluşturuyorsa mahkûmiyet hükmü kurulacak, aksi durumda sanığın beraatına karar verilecektir.

Ceza yargılamasında maddi gerçeğe ulaşmada kullanılan kanıtlardan biri de "beyan" delilidir. Beyan; tanığa, sanığa veya sanığın dışındaki taraflardan birine ait olabilir. Özellikle tanık veya suça iştirak edenlerden birisinin anlatımı, eylem hakkında bilgisi bulunan kişilerin beyanı olması, soruşturmayı esaslı surette kolaylaştırması ve özgür iradeyle verilip gerçeğe de uygun bulunduğunun saptanması durumunda hâkimin vicdani kanaatinin oluşmasında olumlu katkısının bulunması itibariyle önemli bir sübut vasıtasıdır.

Ceza Muhakemesi Kanununun "Delilleri Takdir Yetkisi" başlıklı 217. maddesinde de;

"1) Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir.

2) Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir" hükmü yer almaktadır.

Buna göre, vicdani delil sisteminin geçerli olduğu ceza yargılaması hukukumuzda, özgür iradeye dayalı olan tanık veya suça iştirak edenlerin beyanlarının da, dosyada varlığını koruyan diğer bütün deliller gibi hâkim tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Kolluk tutanağına göre ikazlara rağmen seyre devam eden ve lastiğinin patlaması sebebiyle duran araçtan inen iki kişinin karanlıkta koşarak kaybolduğu, bu şahısların eşgallerine yönelik bir tespit yapılamadığı gibi görgü tanığı veya parmak izi gibi başka bir delilin de bulunmadığı olayda; suçlamayı kabul etmeyen sanık ... hakkında, inceleme dışı sanıklar .... ve ...'ün kovuşturma evresinde kabul etmedikleri kolluk beyanları dışında, atılı suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yetecek, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı herhangi bir delil bulunmadığı halde sanık ...’ün beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire düzeltilerek onama kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, üzerine atılı suçu işlediği hususunda, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanık ...'ün beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk Görüşüne Katılmayan Yedi Genel Kurul Üyesi; "sanığın hırsızlık suçunu işlediği sabit bulunduğundan, itirazın reddine karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.01.2014 gün ve 16482-128 sayılı düzeltilerek onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

3- Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2008 gün ve 730-59 sayılı mahkûmiyet hükmünün, atılı suçu işlediği hususunda, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanık ...'ün beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2016 günü yapılan müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 20.09.2016 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2894, Karar No: 2016/1593, Tarih: 11.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/2894 E.  ,  2016/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat.. tarafından, davalılar .. aleyhine 12/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan .. vekili ile davalılardan .. vasisi ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalılardan .. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılardan.. ve... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların birlikte hareket ederek davacılardan ... ve çocuklarının desteği olan.. kasden öldürdüklerini, davacılardan ... yaraladıklarını ayrıca ...'nın ölümle tehdit edildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, olayın üzerinden çok fazla zaman geçtiğini, buna karşın istenen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirtmişlerdir.

Mahkemece, maddi tazminat miktarları yönünden alınan bilirkişi raporu benimsenerek istem ksımen kabul edilmiştir.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte olup uygulanması gereken 818 sayılı .. 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı.. gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; hükmedilen toplam manevi tazminat miktarı ve özellikle olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları çok fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan.. yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalılardan.. diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11325, Karar No: 2010/12915, Tarih: 24.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11325 E.  ,  2010/12915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.11.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve müdahale talep eden ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı ... , Horasan İlçesi ... Köyü kadastro çalışma alanı içerisinde ölçülerek 123 ada 47 parsel numarası ile 17.4.2006 tarihinde ham toprak cinsi ile Hazine adına tespit edilen taşınmazın kadimden beri kendi köylerinin orta malı olduğunu ileri sürerek ,Hazine adına oluşturulan tapu kaydının iptali ile davacı köy tüzel kişiliği adına tescilini istemiştir.

Davalı savunmada bulunmamıştır..

Mahkemece 123 ada 47 parsel numaralı taşınmaz hakkında davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı ... vekili ve sonradan davaya katıldığını ileri süren ... Köyü muhtarı ... temyiz etmiştir.

1-... adına 13.2.2007 tarihinde köy muhtarı ... tarafından mahkemeye yapılan başvuru 47 parsel ile ne tür bir ilgilerinin bulunduğu konusunda açıklama içermeyen bir dilekçe ile yapılmıştır. Bu dilekçenin, mahkeme kalemince herhangi bir işlem yapılmadan dosya içerisine alındığı anlaşılmaktadır. Harç tahsili de yapılmadığına göre ... Köyü tüzel kişiliğinin usulüne uygun bir biçimde yapılmış müdahale talebinin varlığından söz edilemez. Yargılamada taraf sıfatı kazanmadığı anlaşılan ... Köyü tüzel kişiliğinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmek gerekmiştir.

2-Tavşancık Köyü tüzel kişiliğinin temyizine gelince;

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince "sıvat yerleri" de mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi kamunun yararlanmasına tahsis edilen orta malı taşınmaz mallardandır. Bu gibi yerler tescile tabi olmayıp sınırlandırılır, özel siciline yazılır.

2-Tavşancık Köyü tüzel kişiliğinin temyizine gelince;

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince "sıvat yerleri" de mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi kamunun yararlanmasına tahsis edilen orta malı taşınmaz mallardandır. Bu gibi yerler tescile tabi olmayıp sınırlandırılır, özel siciline yazılır.

123 ada 47 parsel sayılı taşınmazın güneydoğusundan geçen Erzurum-Kars Karayolunun 1960 yıllarında Aras nehrinin kıyısını takiben geçen yeni bir güzergahtan yapıldığı , o tarihe kadar uyuşmazlık konusu 47 parsel ve bu parselen kuzeyinin oluşturan 50 parsel sayılı taşınmazın ve diğer farklı alanların davacı köyün merası olarak kullanıldığı 18.9.2009 tarihinde yapılan keşifte dinlenen komşu köy halkından olan yerel bilirkişiler ..., ... ve tutanak tespit bilirkişisi olarak yer alan ... ve ... ve davacı tanıkları ... ve ...’ın anlatımlarıyla sabittir. Bu kişiler, mevcut yeni yol yapılmadan evvel uyuşmazlık konusu yerin davacı ... (...) hayvanlarının kuzey yönündeki meralarda otladıktan sonra su içmek üzere gelerek kullandıkları ve eğleştikleri sıvat yeri olduğunu ifade etmişlerdir. Başka bir deyişle uyuşmazlık konusu 47 parsel sayılı taşınmazın davacı köy tarafından sıvat yeri olarak kullanılagelen yerlerden olduğu açıktır.

Bu nedenle dava konusu 47 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı ... Köyünün sıvat yeri olarak sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken ham toprak cinsi ile Hazine adına mülkiyet siciline geçirilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle ... köyünün temyiz dilekçesinin REDDİNE (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... köyünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 24.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8234, Karar No: 2020/997, Tarih: 11.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8234 E.  ,  2020/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından; birleşen davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı boşanma davaları ikame edilmiş, ilk derece mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, kadının kusursuz, erkeğin ise tam kusurlu olduğu kabul edilerek; erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile boşanmaya ve fer'ilerine ilişkin hüküm kurulmuştur. İlk derece mahkemesinin bu kararma karşı davacı- davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince, davalı-davacı kadının, verilen kesin süre içerisinde tanıklarının isim ve adreslerini mahkemeye bildirmediği, davalı-davacı kadın tanığı ...'ın, davacı-davalı erkek tarafından TMK 164. madde gereğince terk hukuki sebebine dayanarak açılan boşanma davasında tanık olarak bildirdiği ve birleşen davanın ispatı yönünden hükme esas alınamayacağı davalı-davacı kadının davasının reddi gerektiği, davacı-davalı erkeğin davasının reddinin ise doğru olduğu yönünde hüküm kurulmuştur. Bu karara karşı davalı-davacı kadın tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadın tarafından açılan birleşen davada usulüne uygun olarak tanık deliline dayanıldığı, davacı-davalı erkek tarafından açılan davanın, dava dilekçesinin kadına usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği ve kadının süresinde cevap dilekçesi sunarak tanıkları Selin ve Kadriye'nin isimlerini bildirdiği, tanık Kadriye'nin ise adresini daha sonra bildireceğini beyan ettiği, davalı-davacı kadının tanık Kadriye’yi ilk celsede dinlenmesi için hazır ettiği anlaşılmıştır. Davalı-davacı kadın, birleşen davada dava dilekçesinde ve yasal süresi içerisinde sunduğu cevap dilekçesi içeriğinde, iddialarını ileride dinleteceği tanıklarla ispat edeceğini belirtmek suretiyle, usule uygun şekilde tanık deliline dayanmış ve tanıklarının isimlerini bildirmiş olup dinlenen tanık beyanları uyarınca davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadının önceki evliliğinden olan kızını istemediği, kızının ortak konuta gelmesi durumunda evden gitmesini söylediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı-davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebine dayalı boşanma davasının kabulü gerekir. O halde davalı-davacı kadının boşanma davasının kabul edilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.02.2020 (Salı)