muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10953, Karar No: 2013/9197, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/10953 E.  ,  2013/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin davalı işverene sözleşmede kararlaştırılan cezai şart hükmünün geçersiz olması nedeni ile borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren ile davacı arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını ve fiilen uygulandığını, sözleşmenin 10.maddesinde işveren ve davacı için eşit ve karşılıklı olmak üzere iş süresinin bitmesinden önce sözleşmenin feshine ilişkin olarak cezai şart ödenmesi ve miktarının kararlaştırıldığını, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, sözleşme ile kararlaştırılıp olan cezai şart tutarının işverence davacıdan yazılı olarak talep edilerek muaccel hale getirildiğini, ancak cezai şart düzenleyen hükmün geçersiz olduğunu belirterek, davacının davalıya cezai şart borcunun bulunmadığının tespitine bu talep kabul edilmez ise öngörülen ceza şart miktarının önemli derecede tenziline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin asgari süreli iş sözleşmesi olup yerleşik Yargıtay Kararlarına göre, asgari süreli iş sözleşmesi gereği kararlaştırılan cezai şartın hukuken geçerli ve talep edilebilir nitelikte olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ile davalı arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede cezai şartın karşılıklı olarak düzenlendiği ve geçerli olduğu gerekçesi ile öngörülen cezai şart miktarı çalışılan ve çalışılmayan süreye göre oranlanarak ve takdiri yapılan indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

4857 Sayılı İş Yasasında cezai şarta ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Cezai Şart, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 158-161, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun179-180 maddelerinde düzenlenmiştir. 6098 sayılı TBK.’un 420. Maddesinde de hizmet sözleşmelerine sadece işçi alyehine konulan ceza koşulunun geçersiz olduğu belirtilmiştir. Genel hüküm niteliğinde olması sebebiyle Borçlar Kanunu dışındaki uyuşmazlıklar bakımında da bu hükümler uygulanmamaktadır. İşçi lehinde tek taraflı ceza koşulu içeren sözleşme hükümleri geçerlidir. Bunun yanında ceza koşulunun özellikle işveren lehine geçerli olabilmesi için karşılıklı olması ve eşit koşulları taşıması, denk olması gerekir.

Somut uyumazlıkta hükme esas alınan taraflar arasındaki ceza koşulunu içeren sözleşmenin 10. Maddesi incelendiğinde, işçi açısından iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde, işveren açısından ise aynı kanunun 25/II maddesindeki nedenler yanında 18. Maddesindeki nedenler dışında feshedilmesi halinde cezai şart ödenmesi öngörülmüştür. Kurala göre işverenin cezai şart tazminatı ödemesi nedenleri geçerli nedenler de içerisine alınarak sınırlandırılmış ve işveren lehine, işçi aleyhine fesih nedenleri yönünde bir düzenleme getirilmiştir. Cezai şartın işveren lehine ve işçi aleyhine olması nedeni ile geçersiz olduğu kabul edilmelidir. Nitekim aynı gerekçe ile ... 3. İş Mahkemesi tarafından cezai şartın davacı işçi açısından geçersizliğine ve davacının borçlu olmadığına dair verilen 16.02.2012 gün ve 2011/659 Esas, 2012/59 Karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 2012/6347-27583 sayılı ilamı ile onanmış ve kesinleşmiştir. Taraflar arasında sözleşmede düzenlenen cezai şart davacı açısından geçersiz olduğundan davanın tamamen kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9083, Karar No: 2024/13969, Tarih: 21.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9083 E.  ,  2024/13969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 54. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlıkta işçi olarak çalıştığını, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ve ... ve Sosyal Hizmet İşçileri (...-) Sendikası ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalandığını, toplu iş sözleşmesinin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinin (1) inci bendinde “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştığını ve toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bugüne kadar işverenin hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini ileri sürerek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 31.12.2018 tarihli ücreti korunarak üzerine %4’lük zam yapıldığını ve herhangi bir ücret indirimine gidilmediğini, davacının nakil sırasında yeni bir sözleşme imzaladığını ve sözleşmede ücret kısmının boş bırakıldığını, asgari ücretin %4 üzerinde ödeme alacağına dair herhangi bir hükme yer verilmediğini, davacının istediği faiz oranına ve faiz başlangıç tarihine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ...- Sendikası ile ... arasında talep konusu dönemde işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden teknik personel olarak çalışıyor olaması nedeniyle yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ...- Sendikası ile ... arasında talep konusu dönemde işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden teknik personel olarak çalışıyor olaması nedeniyle yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının vasıfsız işçi olarak istihdam edildiğini ve teknik personel olarak görülmesinin mümkün görülmemesi nedeniyle teknik elemanlar dışındaki işçilere ödenen %13’lük hizmet zammının ödendiğini, teknik personel kadrosunda çalışan diğer personelin faydalandığı teknik personel hizmet zammından yararlandırılmasının hukuka uygun olmadığını, ayrıca hükmedilen faiz tür ve başlangıç tarihlerinin de hukuka uygun olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkemece davacı tarafından yapılan işin toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendinde yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de davacının ortaokul mezunu olduğu, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 36 ncı maddesi uyarınca gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunmadığı ve toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendi hükmünden yararlanamayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının fiilen yapmış olduğu işin dikkate alınması gerektiğini, eğitim durumun somut olayın çözümüne bir katkısının bulunmadığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 657 sayılı Kanun'un "Tesis edilen sınıflar" başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi şöyledir:

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 657 sayılı Kanun'un "Tesis edilen sınıflar" başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi şöyledir:

"Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevleri fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidrojeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder."

3. Dava konusu uyuşmazlıkta uygulanacak olan ... Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin ilgili kısmı şu şekildedir:

"Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1053, Karar No: 2015/806, Tarih: 09.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1053 E.  ,  2015/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ...), kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanıklar ..., ... ve ...'un müsnet suçlardan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan vekili ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümleri ile ... hakkında kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelenmesine gelince;

Tüm dosya içeriğine göre, sanıklardan ...'un borçlu olduğu katılanı konuşmak için olay yerine çağırdığı, konuşma sırasında sanık ...'in katılandan, ...''a verdiği borcu silmesini istemesinin ardından aldığı olumsuz yanıt üzerine sanık ...'in katılanın cep telefonunu aldığı, ...'in de ele geçirilemeyen silahı katılanın kafasına dayadıktan sonra orada bulunan diğer kişilerin “yapma” şeklindeki ısrarı üzerine silahla katılanı ayağından yaraladığı anlaşıldığından, hadisede kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık ...'in kasten yaralama eylemini gerçekleştirmeden ve olay yerindeki diğer kişilerin de müdahalesinden önce katılanın kafasına silah dayama eyleminin TCK.nın 106/2-a maddesinde öngörülen silahla tehdit suçunu oluşturduğu, sanıklardan ...'un, katılanı alacağından vazgeçirmesi için ...'i azmettirme eyleminden TCK.nın 38. maddesinin yollaması ile sanık ...'in de katılanın cep telefonunu almak suretiyle ...'in eylemine iştirak etme eyleminden 37. maddesi yollaması ile aynı Kanunun 106/2-a maddelerinden mahkûmiyetleri gerektiği gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12729, Karar No: 2015/6460, Tarih: 14.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12729 E.  ,  2015/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51/1-3, 53, 54 maddeleri uyarınca mahkumiyet, hapis cezasının ertelenmesi ve müsadere

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 232/2 maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında sanıkların gözaltında ve tutuklulukta geçirdikleri sürelerin gösterilmemesi, yine suçtan zarar gören kurumun katılmasına karar verildiği halde karar başlığında “suçtan zarar gören” olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, kültür varlıkları bulmak amacıyla, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz bulunan Roma dönemine ait nekropol alan içerisinde, 1,50 m derinliğinde 1,50x1,75 metre genişliğinde izinsiz kazı yaptıkları sırada güvenlik güçleri tarafından suçüstü yakalandıkları, olay yerinde adli emanetin 2009/5 sırasında kayıtlı bulunan kazı aletlerinin yanı sıra bir torba içerisinde insan kemikleri ve 1 adet kırık tabak parçasının ele geçirildiği, sanıkların sübuta eren eylemlerinin 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/1-1 cümlesine temas eden suçu oluşturduğu, bir bölgenin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında değerlendirilebilmesi için tescilli olmasının zorunlu bulunmadığı, başka bir deyişle, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığından söz edilebilmesinin tek şartının, alanın doğal ya da kültürel özellikleri nedeniyle özel bir statüye tabi tutulması gerekliliği olduğu, tescilin ise sözü edilen durumu açıklayıcı mahiyet taşıdığı, dolayısıyla, suç tarihi itibariyle sit alanı olarak tescilli olmamakla birlikte, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalan bölgede, kültür varlıkları bulmak amacıyla kazı yapan sanıklar hakkında, aynı Kanunun 74/1-2. cümlesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının, suçtan doğan zararın giderilmesi koşuluyla sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, gerekçede suçun unsurlarının ve delillerin tartışılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Mahkum edildikleri 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

1-Mahkum edildikleri 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2-2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlığının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, müsaderesine hükmedilmesi,

3-Yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, müştereken ve müteselsilen alınmasına yönelik hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının yedinci paragrafında yer alan “1 yıl deneme süresine” ibaresinin “1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresine” şeklinde düzeltilmesi, on üçüncü paragrafına “aynı emanette kayıtlı bulunan tabağın 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğüne tevdiine” cümlesinin eklenmesi, on dördüncü ve on beşinci paragraflarında yer alan “müştereken ve müteselsilen tahsili” ibaresinin “eşit olarak tahsili” şeklinde düzeltilmesi suretiyle (eleştirilen husus dışında) sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/04/0215 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5119, Karar No: 2012/6611, Tarih: 17.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5119 E.  ,  2012/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Şti. ve diğerleri aleyhine 02/07/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... Kardeşler Gıda Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 17/04/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle ölümden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ...ve ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalıların ortak kusurları ile neden oldukları trafik kazasında desteklerinin yaşamını yitirdiğini ileri sürerek uğradıkları manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı ...ve ..., kazanın oluşumunda kusurlu ve sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların desteklerinin ölümüne neden olan kazanın davalıların ortak kusurları ile meydana geldiğinin kabulü ile istemin bir bölümünün davalılardan müteselsilen ödetilmesine karar verilmiştir.

Temyiz incelemesi sırasında ibraz edilen Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2011/145-2011/642 Esas sayılı bozma ilamına göre, davacıların desteklerinin ölümüne neden olan trafik kazasında davalı ...’ün kusuru bulunmadığından bu davalı hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulduğu, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyarak davalı ...’ün davacıların desteklerinin ölümünde kusuru bulunmadığının kabulü ile beraatine karar verildiği, kararın temyiz edildiği ancak kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda, davalı ... hakkında davacıların desteklerinin ölümüne neden olan trafik kazasında kusuru bulunmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararının kesinleşmesi beklenerek ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.