muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5480, Karar No: 2013/6429, Tarih: 01.04.2013

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 21.09.1988-30.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3758x0,25=940 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davalı ... fabrikasının rafineri bölümündeki 21.09.1988-15.02.1989 tarihleri arasında 144 gün, 07.09.1989-28.01.1990 tarihleri arasında 141 gün, 02.09.1990-24.02.1991 tarihleri arasında 172 gün, 15.08.1991-21.02.1992 tarihleri arasında 186 gün, 04.09.1992-19.02.1993 tarihleri arasında 165 gün, 01.09.1993-13.02.1994 tarihleri arasında 162 gün, 12.09.1994-07.02.1995 tarihleri arasında 145 gün, 04.09.1995-04.02.1996 tarihleri arasında 150 gün, 02.09.1996-26.02.1997 tarihleri arasında 174 gün, 01.09.1997-23.02.1998 tarihleri arasında 172 gün, 04.09.1998-23.03.1999 tarihleri arasında 199 gün, 27.08.1999-15.03.2000 tarihleri arasında 198 gün, 02.09.2000-16.03.2001 tarihleri arasında 194 gün, 14.09.2001-24.01.2002 tarihleri arasında 130 gün, 12.06.2002-22.03.2003 tarihleri arasında 280 gün, 24.06.2003-26.01.2004 tarihleri arasında 212 gün, 04.09.2004-18.01.2005 tarihleri arasında 134 gün, 18.04.2005-08.02.2006 tarihleri arasında 290 gün, 24.07.2006-30.09.2006 tarihleri arasında 66 gün, BŞF rafineri bölümünde 01.10.2006-15.11.2006 tarihleri arasında 44 gün, 19.03.2007-04.12.2007 tarihleri arasında 255 gün, 03.04.2008-30.09.2008 tarihleri arasında 177 günlük çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılmasına,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davacının ... Şeker Fabrikasının rafineri bölümündeki 21.09.1988-30.09.2008 tarihleri arasında geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 3758x0,25=940 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4022, Karar No: 2010/5441, Tarih: 05.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/4022 E.  ,  2010/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/09/1999 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarafların kusuru ile sosyal ve ekonomik durumları, olay günündeki paranın alım gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı eş ... ile çocuklar ... ve ... yararına ayrı ayrı takdir edilen 1.500,00’er TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, her bir davacı yararına 750,00'şer TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan “…1.500 ’er…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…750’şer…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin dördüncü paragrafında yer alan “…447,35…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…396,35…” sayı dizisinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7301, Karar No: 2023/7243, Tarih: 17.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7301 E.  ,  2023/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Manavgat Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.10.2010 tarihinden itibaren, davalı alt işveren Şirketler nezdinde, Side Belediyesi Fen İşleri Müdürlüğü bünyesinde elektrik teknisyeni olarak çalışmaya başladığını ve 26.03.2014 tarihine kadar kesintisiz biçimde çalıştığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu ve işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak sonlandırıldığını, fesih tarihindeki net ücretinin 1.958,00 TL olduğunu, davacının fazla çalışma yapmasına ve tatil günlerinde de çalışmaya devam etmesine rağmen bu çalışmaları karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Manavgat Belediyesi vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurum personeli olmayıp, davalılar ... Peyzaj Ltd. Şti. (... Şti.) ile NKS Temizlik Gıda Yem. Bilgi İşlem Öz. Sağ. Hiz. Tic. Ltd. Şti.nin (NKS Şti.) işçisi olduğunu, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, müvekkili İdare ile diğer davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin söz konusu olmadığını, davalılara işin anahtar teslim usulu verildiğini ve müvekkili Kurumun ihale makamı olduğunu, davacının ihale edilen iş kapsamında çalıştığını, ihale sözleşmesinin incelenmesi hâlinde bu durumun anlaşılacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Tuval Temi. İnş. Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; Side Belediye Başkanlığının davalı Manavgat Belediye Başkanlığına devredilmesiyle asıl işverenin davalı Manavgat Belediyesi olduğunu, Side Belediye Başkanlığının kendilerine tebliğ ettiği yazıyla asıl işveren alt işveren ilişkisine göre ücretlerin Belediyenin kendi nam ve hesabından işçilerin hesaplarına ödendiğini, talep konusu alacaklardan herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, 11.09.2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun gereği işçilerin kıdem tazminatlarının çalıştırıldıkları son kamu kuruluşu tarafından ödenmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı NKS Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Şirketin dava konusu işi, 01.01.2013-31.12.2013 tarihleri arasında üstlendiğini, davacı ile de belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davacının daha önceki çalışmalarından sorumlu olmadığını, müvekkili nezdinde çalıştığı dönemde ise davacı ücretinin eksiksiz ödendiğini, iş sözleşmesinin ihale süresinin dolması sebebiyle sona erdiğini, davacının daha sonra da Side Belediyesinde çalışmaya devam ettiğini, davacı gibi çalışan işçilerin kıdem tazminatlarının ödenmesinden davalı Belediyenin sorumlu olduğunu, müvekkili Şirkette fazla çalışma yapılmadığını, zira belediyelerde çalışma saatlerinin standart olduğunu, arızi olarak yapılan fazla çalışmaların karşılığının ise ödendiğini, davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

4. Davalı ... Şti. davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.01.2016 tarihli ve 2015/74 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararıyla; dosya içeriğine göre davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, birbirini doğrulayan tanık beyanları ve kayıtlar ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 41, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri gereğince belirlenen olağan çalışma süreleri dışında davacının fazla çalışma yaptığının tespit edildiği, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıldığının davacı tarafça ispatlandığı, tanık beyanlarına dayalı olarak kabul edilen fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağından indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Manavgat Belediyesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.03.2021 tarihli ve 2017/20016 Esas, 2021/6061 Karar sayılı ilâmı ile; taleple bağlılık ilkesi gereği ve dosyadaki ispat durumuna göre, davacının günlük 12 saatlik çalışmalarının temmuz, ağustos, eylül ayları ile sınırlı olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Manavgat Belediyesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 11.03.2021 tarihli ve 2017/20016 Esas, 2021/6061 Karar sayılı ilâmı ile; taleple bağlılık ilkesi gereği ve dosyadaki ispat durumuna göre, davacının günlük 12 saatlik çalışmalarının temmuz, ağustos, eylül ayları ile sınırlı olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içeriğine göre davacının 02.01.2010 tarihinde davalı Belediyede çalışmaya başladığı, 25.03.2014 tarihine kadar çalışmaya devam ettiği, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan feshedildiği ve ihbar öneli kullandırılmadığı anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, birbirini doğrulayan tanık beyanları ve kayıtlar ile davacının 4857 sayılı Kanun'un 41, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri gereğince belirlenen olağan çalışma süreleri dışında fazla çalışma yaptığının tespit edildiği, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını da ispatladığı, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından tanık beyanlarına dayalı hesap yapıldığından indirim yapılması gerektiği, bozma ilâmı doğrultusunda aldırılan bilirkişi raporunda, davacı talebi aşılmadan fazla çalışma alacağının hesaplandığı ve bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Manavgat Belediyesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Manavgat Belediyesi vekili; müvekkili Belediye ile davalı Şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığını, davacının diğer davalıların çalışanı olduğunu, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağına yönelik talebin belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğini, davacı tanıklarının günde 16 saat çalışma yapıldığına ilişkin anlatımlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, tanık ifadeleri arasında çelişki bulunduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Manavgat Belediyesi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15085, Karar No: 2015/332, Tarih: 22.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15085 E.  ,  2015/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/04/2014

Numarası : 2014/84-2014/355

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde hastabakıcı olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisine ödenmeyen yasal ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1.Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2.Sermayesi değişen kurumlar,

3.Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4.Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5.3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,

3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1. maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarıda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, Ticaret ve Sanayi Odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı iş müfettişi raporuna göre ... Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, ... Tem. Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile ... Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, ... Turz. Tem Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, ... Turizm Tem. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 tarihleri arasında yapılmak üzere ... Hastanesi Biomedikal Aletlerinin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı iş yerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır. Keza yukarıda anılan tarihlerden sonrası için de temizlik işleri ile ilgili hizmet alım sözleşmeleri yapıldığı anlaşılmaktadır.