muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19964, Karar No: 2013/31479, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19964 E.  ,  2013/31479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların, ... Belediyesine ait şantiyeden motor yağı ve mazot çalındıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin TCK’nun 142/1-a maddesine uyduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62.maddesinin uygulanması sırasında 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın 2 yıl 11 ay yerine 2 yıl 9 ay olarak tespiti ile eksik cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5340, Karar No: 2016/6058, Tarih: 22.12.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/5340 E.  ,  2016/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın temyiz konusu eylemi, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşıldığından, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11024, Karar No: 2024/1964, Tarih: 08.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11024 E.  ,  2024/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

D İ R E N M E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/139 E., 2021/362 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOÇUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan kararın temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuğun itiraz dilekçesi üzerine itiraz mercii olan İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli, 2021/676 Değişik İş sayılı kararıyla incelenerek itiraza ilişkin karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 08.03.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/109 Karar sayılı kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2021/3889 Esas, 2021/11628 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasından sonra mahkemenin direnme kararı verdiği, Dairemizce verilen karar tarihine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen 18.01.2024 tarih ve 1 Sayılı Yargıtay iş bölümü kararına göre, temyizin incelenmesi Dairemize ait olmakla, bozma ilâmındaki gerekçeye göre direnme kararı yerinde bulunmadığından dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12450, Karar No: 2012/9980, Tarih: 25.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12450 E.  ,  2012/9980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

YRG.GELİŞ TARİHİ:19.9.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,25.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26776, Karar No: 2015/4745, Tarih: 16.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/26776 E.  ,  2015/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasa’nın 86/9 maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.07.2011 - 01.02.2012 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini istemiştir. Dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, hizmet cetvelinin incelenmesinden, dava konusu döneme ilişkin olarak 29.11.2011 - 31.12.2011 tarihleri arasında 1070795 sicil sayılı dosyada işlem gören ... taşeronu davalı şirkete ait işyerinden 4 gün hizmet bildirimi bulunması karşısında, davacının, 29.11.2011 - 31.12.2011 tarihleri arasında Kuruma bildirilen günler dışında, hizmet akdine dayalı olarak, günün asgari ücreti ile davalı şirkete ait işyerinde 28 gün daha çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde, davanın reddine karar verilmesi, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de; HMK'nın 297. maddesine aykırı olarak “...” olan davalı unvanının, karar başlığında “...” olarak hatalı yazılması isabetsiz bulunmuştur.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8713, Karar No: 2013/4049, Tarih: 19.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/8713 E.  ,  2013/4049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVALILAR :1-....

DAVA TÜRÜ :Satış İşleminin İptali-Aile Konutu Şerhi Konulması-Katkı Payı Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından; satışın iptali yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.02.2013 günü temyiz eden davalı ... ile vekili .... ve karşı taraf temyiz eden diğer davalı ... vekili Av... geldiler. Davacı.... ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davacı vekili Av....'ın yokluğunda yargılama yapılmasını isteyen mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Gelenlerin Konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, hükmü temyiz eden davalılardan ... vekiline temyiz giderlerindeki noksanlığı tamamlaması için Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi gereğince 27.02.2012 tarihinde muhtıra çıkartılmış, muhtırada "noksan giderin tebliğ tarihinden itibaren yedi günlük kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırılması" istenmiş, aksi takdirde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı bildirilmiştir. Muhtıra davalı ... vekiline 08.03.2012 tarihinde tebliğ edildiği halde, talep edilen bu gider muhtırada tanınan yedi günlük süreden sonra 22.03.2012 tarihinde mahkeme veznesine yatırılmıştır. Bu durumda, mahkemece davalı ...'un temyiz isteği hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 434/3. maddesi gereğince bir karar verilmek ve aynı Yasanın 432. maddesinin (son) fıkrası uyarınca bu kararı ilgilisine tebliğ etmek ve bu kararın da temyiz edilmesi halinde gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.19.02.2013(Salı)

....
Yargıtay — Esas No: 2017/21915, Karar No: 2018/3272, Tarih: 19.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/21915 E.  ,  2018/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı ve fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, ilave tediye, fark aylık ücret ve fark ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi; sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin ...’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile ... Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu m.38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretleri, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu m.62, 2822 sayılı ...GLK. m.5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı Kanunun 32. maddesine ve İş Kanunu'nun 5. maddesine aykırı olduğunu, birbirini takip eden ...’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, ... yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yine fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ... Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki ...’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere ... öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere, Tedaş ile ... Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol m.2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem ...’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile ...’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve ... Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi m.6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu m.22, 62 ve 2821 sayılı K. m.31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra ... Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca ... Ek-II cetvelinde 4. derecenin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözleşmesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

Mahkemece verilen bu ilk karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 30/09/2014 tarihli 2014/14304 E. 2014/28637 K. sayılı ilamı ile özetle;

" ... davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Öte taraftan ...’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan ...’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece ...’in 72. Maddesinde sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve ...'den yararlanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı ...GLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap dönemine ilişkin tüm ücret bordroları dosyaya getirtilerek gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir. " gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemesince anılan bozma ilamına karşı önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, direnme kararı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16/03/2016 tarih, 2015/9 - 2413 Esas 2016/391 Karar sayılı ilamı ile ;

"... mahkemece usule uygun karar oluşturulmamış sadece "eski kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz usule uygun karar oluşturulmasıdır... " gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemesince " Usul ve yasaya uygun olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun bozma ilamına uyulmasına " şeklinde ara karar oluşturularak, ".... her ne kadar Mahkememizce verilen direnme kararı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından usuli nedenle bozulmuş ise de, Hukuk Genel Kurulu .... 15. İş Mahkemesinin emsal davası hakkında verdiği 02/12/2015 tarih 2015/9-1006 Esas 2015/2759 Karar numaralı esastan bozma kararında davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin ... ile düşürülmesinin hukuka aykırı olduğu şeklinde karar verdiğinin anlaşıldığı" gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin direnme kararı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından ".. direnme kararının usulüne uygun olmadığı.." gerekçesi ile bozulmuştur.

1086 sayılı HUMK. nun 429/4 ve 6100 sayılı HMK. nın 373/7. maddeleri uyarınca "Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uymak zorunludur. "

Bu emredici düzenleme karşısında Mahkemenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun bozma kararına uyarak usulüne uygun bir direnme kararı verilmesi yasal zorunluluktur.

Mahkemenin hiçbir hal ve şartta Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına aykırı bir karar vermesi söz konusu olamaz.

Kaldı ki ilk direnme kararı ile davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

1086 sayılı HUMK. nun 429/4 ve 6100 sayılı HMK. nın 373/7. maddeleri uyarınca "Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uymak zorunludur. "

Bu emredici düzenleme karşısında Mahkemenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun bozma kararına uyarak usulüne uygun bir direnme kararı verilmesi yasal zorunluluktur.

Mahkemenin hiçbir hal ve şartta Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına aykırı bir karar vermesi söz konusu olamaz.

Kaldı ki ilk direnme kararı ile davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmuştur.

Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun bozma kararı doğrultusunda usulüne uygun bir direnme kararı oluşturarak direnme kararının temyizi üzerine dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' na göndermek yerine 6100 sayılı HMK. nın "Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uymak zorunludur. " şeklindeki 373/7. maddesine aykırı ve davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkı ihlal eder şekilde, yerinde ve yasal olmayan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Bu bağlamda Mahkemece yapılacak iş, ara kararı ile " ilk kararda direnildiğini " belirtip, ilk mahkeme kararının hüküm fıkrasını aynen koruyarak karar oluşturmak, gerekçeli kararda da direnme gerekçesini yazmaktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK. nın "Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına uymak zorunludur. " şeklindeki 373/7. maddesine aykırı ve davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hakkı ihlal eder şekilde, yerinde ve yasal olmayan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/430, Karar No: 2011/2763, Tarih: 05.04.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/430 E.  ,  2011/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Satın aldığı silah için yasal süre içinde ruhsat çıkarmayan hak sahibi ...'a ait silahın müsaderesi C.Savcılığınca istenilmekle yapılan yargılama sonunda; müsadereye dair (İZMİR) 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.9.2006 gün ve 2006/198 esas, 2006/90 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 3.1.2011 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

27.9.2006 tarihli hükümde yasa yolu ve merciinin yanlış gösterilmesi ve temyiz şekillerinin gösterilmemesi karşısında, 5271 sayılı Yasanın 34/2, 231/2 ve 232/6. madde ve fıkraları hükmü uyarınca sanık müdafiinin dilekçesinin, temyiz dilekçesi niteliğinde ve süresinde olduğu kabul edilerek silahın bilinen değerine göre yapılan incelemede;

Yasal koşulları yerine getirerek meşru kaynaktan silah satın alan sanık, Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 22. maddesi uyarınca kendisine tanınan 60 günlük süre içinde ruhsat almak üzere yetkili birime başvurmadığına göre, Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 3 ve 17. maddeleri uyarınca silahın zapt tarihinden itibaren 6 ay içinde silah satın almaya hak kazanmış 3. kişilere devri için sanığa tebliğat yapılıp yapılmadığı araştırılıp, tebligat yapıldı ise onaylı sureti celp edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla silahın müsaderesine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASI- NA), 5.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.