muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7908, Karar No: 2023/5380, Tarih: 09.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;... Aile Mahkemesi'nin 2016/618 Esas, 2016/586 Karar sayılı ilamı ile yetkisizlik kararı verildiği, kararın tarafların istinaf yoluna başvurmaması nedeniyle kesinleştiği, kararın kesinleşmesinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde gönderme talebinde bulunulması üzerine dosyanın mahkemeye geldiği, yapılan yargılama ve toplanan delillerde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının, sık sık intihar girişiminde bulunduğu, ortak çocuğa karşı şiddet eylemleri sergilediği, taraflar arasındaki anlaşmazlığın özellikle davalının... ilçe merkezine taşınma isteğinden kaynaklandığı, davacının ise ekonomik sebepleri gerekçe göstererek davalının bu isteğini reddettiği, tarafların ortak konutlarının davacıya ait olduğu hususu dikkate alındığında tarafların ...daki ikametgahları için kira bedeli vermeyecekleri, dolayısıyla davacının... merkeze taşınmayı reddetmesinin haklı sebebe dayandığı, davalı tarafın taşınmaya ilişkin isteğini reddetmesi nedeniyle aile içinde huzursuzluklar çıkardığı, ortak çocuğa şiddet uyguladığı ve son olarak davacının bilgisi dışında ortak çocuğu da yanına almak suretiyle ...ilçesine gittiği, erkeğe izafe edilen kusurların davalı kadın tarafından ispat edilmediği, kadının tamamen kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına, boşanma yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı erkeğin, davalı kadından manevî tazminat isteyebileceğinden, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kişilik hakları dikkate alınarak, davacı erkek yararına 500,00 TL manevî tazminata, sosyal inceleme raporları, ortak çocuğun beyanı dikkate alınarak ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine ve anne ile çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı kadının kusurlu olması nedeniyle tazminat taleplerinin reddine, davalı kadının ziynet eşyası ve çeyiz eşyası talebine ilişkin olarak ise, süresi içerisinde kadının ziynet ve çeyiz eşyalarına ilişkin dava değerinin belirtmemesi ve harçları yatırmaması nedeniyle kadının ziynet eşyası ve çeyiz eşyası talebine ilişkin davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemenin ortak çocuğun beyanlarını ve darp raporlarını dikkate almadan eksik inceleme sonucunda karar verdiğini, erkek eşin tanıklarının yakın akrabaları olduğunu ve beyanlarının da taraflı olduğunu, yaşanan olaylara bizzat şahit olan erkek eşin yengesinin dinletilmek istediğini ancak erkek eşin korku ve baskıları sonucunda tanıklıktan çekilmek zorunda kaldığını, erkek eşin kız kardeşleri ve akrabaları tarafından defalarca darp edildiğini, bu kötü muamelenin zaman geçtikçe çekilmez bir hal aldığını, söz konusu olaylara ortak çocuğun tanık olduğunu ve bu durumları beyanında belirttiğini, ortak çocuk erkek eşin kız kardeşinin eşi ve oğlu tarafından tacize uğradığını, bu durumu ortak çocuğun okuduğu okuldaki rehber öğretmenine bizzat anlattığını, yerel mahkemenin bu kadar önemli bir konuyu görmezden geldiğini, erkek eşin sürekli çalıştığından dolayı ortak çocuğun bakımını kız kardeşlerine ve diğer akrabalarına bırakacağını, ortak çocuğun beyanlarında tanık beyanlarının aksine davacı eşin ev ile ilgilenmediğini ve giderlerini karşılamadığını söylediğini ve tarafı ile beraber yaşamak istediğini beyan ettiğini, Mahkeme tarafından hükmedilen manevî tazminat kararının hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu ve delillerin elde edilişinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur değerlendirilmesinin yanlış yapıldığını, ortak çocuğun beyanlarına rağmen velâyetinin babasına verilmesinin çocuğun üstün yararına aykırı olduğunu, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kusurlu olduğunu bu nedenle aleyhine manevî tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kusur tespiti, velâyet düzenlemesi ve aleyhine verilen manevî tazminata yönelik olarak temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur tespiti, erkek lehine hükmedilen manevî tazminatın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı ve miktarları ile ortak çocuğun velâyeti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ve 174 üncü maddesinin birinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 3 üncü maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Ayrıca Sözleşmenin 1 inci maddesi. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 4 üncü maddesinin (b) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10151, Karar No: 2009/11390, Tarih: 21.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10151 E.  ,  2009/11390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.12.2004 gününde verilen dilekçe ile zeytin ağaçlarının beyanlar hanesinde gösterilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, davalı bu kez, süre yönünden red kararı bozularak hükmün esastan incelenmesi için temyiz isteminde bulunmuş olup süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının davacılara ait olduğu hususunun beyanlar sütununda gösterilmesine ilişkin davada mahkemece verilen kabul kararı davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararı davalıya Tebliğat Kanununun 21.maddesi uyarınca 16.03.2009 tarihinde tebliği edildiği, 8 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra 06.04.2009 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Davalıya Tebliğat Kanununun 21.maddesi uyarınca yapılan tebligatta bir usulsüzlük görülmediğinden mahkemenin temyiz isteminin reddine dair verilen kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 21.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13238, Karar No: 2012/177, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13238 E.  ,  2012/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32960, Karar No: 2014/23223, Tarih: 14.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32960 E.  ,  2014/23223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun' a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suça konu eşyaların çalındığı yerin işyeri olarak faaliyet göstermeyip boş olarak bulunması nedeniyle konut ya da iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13270, Karar No: 2012/176, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13270 E.  ,  2012/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın belediye içindeki taşınmazın 3465 parsel numarası ile zeytinli tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26394, Karar No: 2012/40889, Tarih: 05.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/26394 E.  ,  2012/40889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, dini, milli bayram, resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin... Şubesinde 15.08.2003 tarihinde kargo operatörü olarak çalışmaya başladığını ve iş akdinin doğum izninde iken haksız olarak feshedildiği 05.09.2005 tarihine kadar çalışmasını sürdürdüğünü, son aylık ücretinin 460.00 TL net olup ayrıca iki maaş ikramiye yemek ve yılda 2 ayakkabı yardımından yararlandığını iddia ile ödenmeyen ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai ve milli bayram-resmi tatil alacağından oluşan toplam 1.100,00 YTL sının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ... Servisi A.Ş. Vekili, davacı ile aralarında herhangi bir hukuki münasebet bulunmadığını,davacının asıl ve tek işvereninin müvekkili şirket acentesi diğer davalı olduğunu,, ...'nin sözleşme ile sözleşme hükümleri gereği ve kapsamında müvekkili şirketin acentesi olup TTK 116 maddesi uyarınca acentelerin bağımsız olup, tabi bir nitelikleri bulunmadığını, davacının acenteye ait işyerinde çalışmış olup onun tarafından istihdam edildiğini ve davacı ile müvekkili şirket arasında hizmet akdi söz konusu olmadığından davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..., davalı şirketin... Acentesi olarak faaliyet gösterdiğini, davacının 15.08.2003 tarihinden istifa suretiyle ayrıldığı 19.9.2005 tarihine kadar şahsına ait işyerinde çalışmasını sürdürdüğünü, asgari ücret aldığını, 20.04.2005 tarihinde doğum yapan davacının aldığı raporun bitmesinden sonra da ücretsiz izin talebinde bulunduğunu ve Temmuz ve Ağustos ayları ile istifa dilekçesini verdiği 19.9.2005 tarihine kadar da ücretsiz izin alarak işe devam etmediğini, iş akdini istifa suretiyle sona erdirmesine rağmen yeni doğum yapması ve mağduriyetini göz önünde bulundurarak kendi isteği ile davacıya 1.600,00 YTL verdiğini, işyerinde 8.30-18.30 saatleri arasında çalışıldığından fazla mesai iddiasının gerçek dışı olduğunu, işyerinde genel tatil ve ulusal bayramlarda çalışma yapılmadığını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın ... Kargo Servisi A.Ş. yönünden husumet yokluğundan reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın ... Kargo Servisi A.Ş. yönünden husumet yokluğundan reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

Somut olayda; her ne kadar Mahkemece istifa dilekçesine değer verilerek kıdem ve ihbar tazminatı reddedilmişse de, dosya kapsamına göre davacı kadın işçinin doğum iznine ayrıldığı, ardından 2 ay ücretsiz izin kullandığı bu esnada davacının çocuğunu kaybettiği buna rağmen işe başlamak için başvuruda bulunduğu ancak doğum izni sürecinde, davacının yerine başka bir işçinin istihdam edildiği olguları gözetildiğinde davacının istifa suretiyle işten ayrılmasının hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, kaldı ki davacının çocuğunun ölümü nedeniyle psikolojik travma altında olup bu psikoloji içerisinde alınan istifa dilekçesinin davacının gerçek iradesini yansıtmadığı değerlendirilmeden istifanın geçerli kabul edilip, kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4880, Karar No: 2008/7005, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4880 E.  ,  2008/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, Bağ-Kur üyesi olan miras bırakanın işe başlama tarihinin belirlenmesine esas olmak üzere ... Vergi Dairesi mükellefleri olan ... ile ...'in aynı kişi olduğunun tespiti ile ...'na ait vergi kaydının ... olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 21.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 21.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3918, Karar No: 2018/558, Tarih: 18.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/3918 E.  ,  2018/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme yapıldığına, kusura, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık müdafii 22/12/2014 havale tarihli dilekçesi ile 23/12/2014 tarihinde yapılacak olan duruşmaya mazeret bildirdiği halde, bu istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK' nın 289. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında tayin edilen 225 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 4.500 TL yerine 4.450TL olarak eksik tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1391, Karar No: 2014/678, Tarih: 11.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/1391 E.  ,  2014/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.

HÜKÜM : Sanık ... için;

a- TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 sene 6 ay hapis cezası;

b- 6136 sayılı Kanunun 15/4, TCK.nun 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 500.TL adli para cezası.

Sanık ... için;

TCK.nun 86/1, 86/2-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 sene 13 ay 15 gün hapis cezası.

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı 5320 sayılı Yasanın 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen geçici 2.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanık...'nun eyleminin sübutu kabul, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, suç vasfına, fazla ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve... ile mağdur ... isimli kişi arasında kurbanlık hayvan alımı sırasındaki ortaklıkları nedeni ile hukuki ihtilaf bulunduğu, olay günü sanıkların Atlantis isimli restorantta gördükleri ve ...'ın akrabası olan Kürşat Keskin ile bu konuyu konuştuktan sonra ayrı bir masaya oturdukları, sonrasında Kürşat ve kardeşleri olan ... ve mağdur ...'in sanıkların masasına gittikleri ve aynı konuda çıkan tartışmada mağdur...'nın sanıklara hakaret ettikten sonra dışarı çıktığı sırada sanık...'nun mağdurun arkasından koşarak lumbal bölgesine bıçakla bir kez vurduğu ve bıçağı sanık...'dan alan diğer sanık ...'in de bıçakla mağdurun sol meme bölgesine bir kez vurduğu ve "bunu öldürsem ne olacak" diye bağırdığı, olay yerine gelen polis memurlarınca güçlükle ikna edilerek bıçağı teslim ettiği, mağdurun miyokard ve perikard yaralanmasına, pnömotoraksa, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

a- Sanık...'nun, diğer sanık ... ile birlikte fikir, irade ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, mağdurun yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralanması eyleminde fiil üzerinde birlikte hakimiyet kurmak suretiyle fiili gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan fail olarak kabulü ile TCK.nun 37. maddesi delaletiyle 81, 35, 29, 62. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç niteliğinde hataya düşülerek sanık hakkında yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b- Kabul ve uygulamaya göre;

aa- Suçun silahla işlenmesi nedeni ile 5237 sayılı TCK.nun 86/3-e maddesi yerine 86/2-e maddesi ile uygulama yapılması,

bb- Takdiri indirim nedeniyle cezadan TCK.nun 62/1. maddesi uygulanarak yapılan indirimde, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası belirlenerek noksan ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanık hakkındaki hüküm aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince sanığın sonuç ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkının korunmasına, 11/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.