muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/28172, Karar No: 2013/24161, Tarih: 26.09.2013

2- Yargılama aşamasında mahkemece 13.10.2010 tarihli bilirkişi raporu alınmış ve dava konusu istekler hesaplanmıştır.Davacı vekilinin bu rapora karşı 24.01.2011 tarihli oturumda bir diyecekleri olmadığını açıkça belirtmesi karşısında mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı definin ilk rapordaki hesaplamalara göre değerlendirilip hüküm kurulması gerekirken ek rapora göre hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece ilk rapordaki asgari ücret miktarları, fazla çalışma ücretinin hesabında yaz kış ayrımına gidilmemesi, fazla mesai süreleri, İzmir ile Çeşme‘deki çalışma sürelerinin ayrı ayrı gösterilmemesi, “hafta sonu çalışmalarından kaynaklanan fazla çalışma ücreti başlığı” altında ayrı bir sütunda denetime elverişli olmayan bir yöntemle ayrıca bir hesap yapılması hatalıdır.

İlk rapordaki hataların düzeltilmesinden sonra ıslaha karşı zamanaşımı defide dikkate alınarak farklı bir bilirkişiden denetime elverişli rapor alınmak suretiyle davalı vekilinin bilirkişi raporuna somut itirazları karşılanarak ve usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilmek suretiyle sonuca gidilmelidir.Yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

SA
Yargıtay — Esas No: 2013/13739, Karar No: 2015/14235, Tarih: 15.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13739 E.  ,  2015/14235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/390043

MAHKEMESİ : Ordu (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2011

NUMARASI : 2011/466 Esas, 2011/575 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların Ordu İl Tarım Müdürlüğü'nde, aynı zamanda 28/12/2006 tarihinde Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği'ne göre oluşturulmuş komisyonda görev yaptıkları, aynı kurumda ziraat mühendisi olarak görev yapan katılanın, bu komisyonun teşvik primine esas olan gün sayısının hesaplanması ile ilgili olarak almış olduğu bir karara karşı teşvik priminin yanlış hesaplandığından bahisle Ordu İdare Mahkemesinde dava açtığı, anılan mahkemenin 2008/555-1261 E.-K. sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan dava sonucunda söz konusu komisyon kararının iptali ile katılanın hukuka aykırı idari işlem nedeni ile oluşan para kayıplarının yasal faizi ile birlikte idarece katılana ödenmesine karar verildiği, bu kararın 05/02/2009 tarihinde Ordu İl Tarım Müdürlüğüne bildirilmesine rağmen kararın gereğini yerine getirmekle görevli olan sanıkların görevlerinin gereklerine aykırı hareket ederek mahkeme kararını yasal süre içerisinde yerine getirmemek suretiyle katılanın mağduriyetine neden oldukları anlaşılmakla yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1780, Karar No: 2011/1717, Tarih: 22.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1780 E.  ,  2011/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/24100

...'ı kasten öldürmekten, korku, kaygı ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., işbu suçlara katılmaktan sanıklar ... Dircaş ile ... Saydam'ın yapılan yargılanmaları sonunda: ...ile ...'ın hükümlülüklerine, ...'in atılı suçtan, ...'ın korku ve panik yaratacak şekilde ateş etmekten beraatlerine ilişkin (ÇANAKKALE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/07/2007 gün ve 163/279 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’ın öldürme suçuna iştirak ve sanık ...’in suçu bildirmeme suçundan haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınıp beraat kararı verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ...ve ... müdafiilerinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen, Cumhuriyet Savcısının sanık ...’ın öldürmeye iştirak suçunun sübut bulduğuna, sanık ...’ın yangın çıkarma ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-)Kendisini vekaletnameli vekille temsil ettiren sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan beraat kararı verildiği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasına “sanık ... kendisini vekaletnameli vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, 1100 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm, sanık ...’ın insan öldürme suçundan kurulan ve re'sen de temyize tabi hüküm ile sanık ...’ın öldürme suçuna iştirak suçundan beraatine ilişkin olarak kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B-a)Sanık ...’ın av tüfeği ile ateş etme eylemi yönünden;

B-a)Sanık ...’ın av tüfeği ile ateş etme eylemi yönünden;

Sanığın, arkadaşı olan sanık ... ile birlikte sanık ...’ın çiftliğinde kaldığı, olay günü mağdur ... ile arkadaşı olan maktulün sanıklar ...ve ...’ın kaldıkları çiftliğe geldikleri, maktulün Biga ilçesinde birtakım olaylara karıştığını duyan sanık ...’ın maktulün kendisini vurmaya geldiğini düşünerek maktulü sorgular mahiyette davrandığı, elindeki kama ile maktul ve mağdurun yanaklarından okşadığı, bu sırada sanık ...’ın av tüfeği ile önce pencereye sonra da odada bulunan televizyona ateş ederek gözdağı verdiği olayda; sanık ...’ın eyleminin bir bütün olarak değerlendirildiğinde silahla tehdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

b)Sanık ...’ın yangın çıkarma ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçları ile sanık ...’ın yaralama suçu yönünden;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 22/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4447, Karar No: 2023/15102, Tarih: 11.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4447 E.  ,  2023/15102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/656 E., 2016/170 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli silahtan sayılan aletin mağdura tehdit amacıyla gösterilmesi şeklindeki eylemin silahla tehdit suçunun yasal unsurlarını oluşturduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, eline almış olduğu adli emanetin 2015/477 sırasına kayıtlı bıçağı göstererek mağdur ...'ı tehdit ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdurun ifadesi, sanığın ikrar içeren savunması, tanık H.U.'nun beyanı, adli emanetin 2015/477 sırasına kayıtlı bıçak ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçu işlediği ve eylemin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek, şikâyet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, mağduru çekmeceden aldığı bıçağı göstermek suretiyle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit niteliğinde olduğu halde, aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen sair tehdit olarak kabul edilerek, şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9163, Karar No: 2011/332, Tarih: 25.01.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9163 E.  ,  2011/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkümiyetine dair, Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2010 gün ve 2009/18 Esas, 2010/41 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık hakkında hükmolunan ceza tutarına nazaran koşulları bulunmadığından, müdafiin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü Psikiyatri Anabilimdalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 01.08.2007 tarihli raporda mağdurede "hafif derecede mental retardasyon" tespit edildiğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun hükme esas alınan 12.06.2009 tarihli raporunda bu hususta açıklık bulunmadığı gibi mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna oyçokluğu ile karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15. maddesi de gözetilerek mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilerek beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, zeka geriliği veya akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, mevcutsa beden veya ruh bakımından kendini savunup savunamayacağı ve beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında açıklayıcı mütalaa alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33303, Karar No: 2018/2954, Tarih: 12.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/33303 E.  ,  2018/2954 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... vekili avukat ... ile 1-... Sosyal Hiz. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ..., 2-... Temizlik Turizm İnşaat Güvenlik Hizmetleri Elektrik Ve Su Sayaçları San. Ve Tic. Ltd. Şti., 3... Güvenlik Optik Temizlik İnşaat Mobilya Day. Tük. Mal. Teks. Gıda. San. Ve Tic. Ltd. Şti., 4-... Temizlik İnş. Taşm. Otom. San. Ve Tic. Ltd. Şti., 5-... Grup Temizlik İlaçlama Bilgisayar Makina Medikal Yemek San. ve Tic. Ltd. Şti., 6-.... İnş. Taah. Tic. Ve Toplu Tem. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/04/2015 gün ve 2013/801-2015/358 sayılı hükmün davalı ... İnş. Sos. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, davacı ile davalı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmesi ve eklerinin (teknik şartname, idari şartname de dahil olmak üzere) eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14278, Karar No: 2015/9233, Tarih: 28.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14278 E.  ,  2015/9233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK' nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 03/03/2014 günlü hükmün sanığa 13/03/2014 tarihinde usulünce tebliğ edildiği, tebliğden sonra gerekçeli kararın 24.03.2014 tarihinde kalemde sanığa bizzat ikinci kez tebliğ edilmesi üzerine 25.03.2014 tarihli vekaletname ile sanığın vekilliğini üstlenen sanık müdafiileri tarafından 28.03.2014 tarihinde temyiz edildiği saptanmakla yapılan incelemede, gerekmediği halde yapılan ikinci tebliğe hukuki sonuç yüklenemeyeceğinden, temyiz süresinin 13.03.2014 tarihinde yapılan tebliğden itibaren hesaplanacağı hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 28/03/2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla; aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 28/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9508, Karar No: 2024/2376, Tarih: 29.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9508 E.  ,  2024/2376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3288 Esa, 2023/1577 Karar

KARAR : Esastan ret/Yeniden esas hakkında verilen karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; davacı tarafça önerilen bedelin taşınmazın değerinin çok altında olduğunu, taşınmazın gerçek bedelinin tespiti ile taşınmazın talepleri doğrultusunda kamulaştırılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artış oranı uygulanmaması gerektiğini lehlerine vekâlet ücreti takdiri gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artış oranının düşük uygulandığını, emsallerin dikkate alınmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artış oranı uygulanmaması gerektiğini lehlerine vekâlet ücreti takdiri gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; objektif değer artış oranının düşük uygulandığını, emsallerin dikkate alınmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, ancak aynı bölgeden intikal eden dosyalar ile dava konusu taşınmazın konum ve niteliği dikkate alındığında daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiği belirtilerek, uygun görülen oran üzerinden yeniden yapılan hesaplama sonucu tespit edilen fark bedelin depo ettirilmesi suretiyle davalı tarafa ödenmesine ilişkin yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 12 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

2. Arazi niteliğindeki Bursa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, banka tarafından ödenen faiz ile Kanun gereği ödenen yasal faizin birbirinden farklı nitelikte olduğu ve hukuka aykırılık oluşturmadığı sonucuna varılmıştır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.