muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18270, Karar No: 2022/3022, Tarih: 17.05.2022

29.06.2020 tarihli duruşma zaptında açıkça belirtildiği üzere, dosya üzerinden yapılan incelemede, terör örgütü propagandası yapmak suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kaldırılmadan ve bu hususta Ankara Sulh Ceza Hakimliğinden karar alınmadan aynı suçtan hakkında kamu davası açıldığının anlaşılması nedeni ile resen açılan celse de; sanık ve müdafiinin yokluğunda tefhim olunan hükümle, özetle; sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2019 tarih, 2018/232412 soruşturma ve 2019/34923 karar sayılı kararı ile aynı suç nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşıldığından, CMK'nın 172/2 ve 223/8 maddeleri uyarınca muhakemenin durmasına, karar kesinleştiğinde CMK'nun 172/2 maddesince Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26/03/2019 tarih, 2018/232412 soruşturma ve 2019/34923 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı hususunda yetkili ve görevli Ankara Sulh Ceza Hakimliğince bir karar verilmek üzere dosyanın gönderilmesine, itiraz yolu açık olmak üzere, mütalaaya uygun olarak, oy birliğiyle karar verilmiştir.

Gerekçeli kararda belirtilen Cumhuriyet savcısının 25.06.2020 tarihli mütalaasında özetle; aynı suçtan yürütülen soruşturma neticesinde 26.03.2019 tarihinde sanık hakkında takipsizlik kararı verildiği ve aynı suçtan cezalandırılması talepli hazırlanan iddianame kapsamında da kamu davasının açılması nedeni ile kovuşturma şartı gerçekleşmediği, bu sebeple CMK'nın 172. maddesi gereği ancak takipsizlik kararının sulh ceza hakimliğince

kaldırılması ile yargılamaya devam olunabileceğinden durma kararı verilerek, dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi talep ve mütalaa olunmuştur.

Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2020 tarih, 2020/19 esas 2020/143 sayılı kararının gerekçesi, belirtildiği şekli ile özetle şöyledir;

"Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2019 tarih, 2018/232412 soruşturma ve 2019/34923 kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

5271 sayılı CMK'nın 172/2 maddesinde, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı belirtilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 172/2 maddesinde, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hakimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı belirtilmiştir.

Bu kapsamda eldeki dosyada, sanıkla ilgili olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2019 tarih, 2018/232412 soruşturma ve 2019/34923 kararı ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmadan ve bu hususta yetkili ve görevli Ankara Sulh Ceza Hakimliğinden bir karar alınmadan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Bu sebeple aynı suçtan verilmiş takipsizlik kararı bulunması nedeniyle kovuşturma şartı gerçekleşmediği, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 172. maddesi gereğince ancak takipsizlik kararının Sulh Ceza Hakimliğince kaldırılmasına karar verilmesi halinde davanın açılması gerektiği ve bu hususun soruşturma ve kovuşturma şartı olduğu anlaşılmakla, aynı kanunun 223/8 maddesi uyarınca şart yerine getirilene kadar durma kararı vermek gerekmiştir."

Gerekçeli karar, CMK'nın 150. maddesi gereğince görevlendirilen müdafiinin posta hesabına elektronik olarak gönderilmiş, 13.07.2020 tarihinde tebligat alıcı tarafından açılmış ve 18.07.2020 tarihinde ise okundu sayılmıştır. 16.07.2020 tarihli dilekçesi ile de özetle, CMK'nın 223. maddesi gereğince mükerrer açılan davanın reddi ile Yargıtay içtihatlarına göre kendi kusuru da bulunmadığı cihetle, yargılama sırasında vekaletname ile atanmış bir müdafiin yardımından faydalandığı anlaşılan sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi gerekirken durma kararı verilmesinin yerinde olmadığı belirtilerek, nihai karara itirazda bulunmuştur.

Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2020 tarih, 2020/19 sayılı kararı ile itirazın reddi ile dosyanın itiraz merciince incelenmek üzere merciiye gönderilmesine karar verilmiştir.

İtiraz merciine sunulan 17.07.2020 tarihli mütalaasında Cumhuriyet savcısı özetle, verilen durma kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, sanık müdafiinin itirazının reddine karar verilmesini istemiştir.

Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesi, 17.07.2020 tarih, 2020/94 değişik iş sayılı kararı ile sanık müdafiinin talebinin reddine, kararın bir örneğinin itiraz eden ilgiliye mahkemesince tebliğine, kesin olarak, oybirliği ile karar verilmiştir.

İtiraz merci kararı belirtildiği şekli ile şöyledir;

"24.06.2020 tarih 2020/19 esas ve 2020/143 sayılı kararı ile verilen muhakemenin durdurulması kararına sanık müdafiince 16.07.2020 tarihli itiraz dilekçesiyle itiraz edilmiş ise de;

Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesi, 17.07.2020 tarih, 2020/94 değişik iş sayılı kararı ile sanık müdafiinin talebinin reddine, kararın bir örneğinin itiraz eden ilgiliye mahkemesince tebliğine, kesin olarak, oybirliği ile karar verilmiştir.

İtiraz merci kararı belirtildiği şekli ile şöyledir;

"24.06.2020 tarih 2020/19 esas ve 2020/143 sayılı kararı ile verilen muhakemenin durdurulması kararına sanık müdafiince 16.07.2020 tarihli itiraz dilekçesiyle itiraz edilmiş ise de;

Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarih 2020/19 esas ve 2020/143 sayılı kararı ile verilen muhakemenin durdurulması kararının usul ve yasaya uygun olması, her ne kadar sanık müdafii itiraz dilekçesinde muhakemenin durdurulması kararının hatalı olduğunu, ret kararı verilmesi gerektiğini belirtmiş ise de; aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava bulunmaması, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hüküm niteliğinde olmaması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında usul ve yasaya aykırı herhangi bir cihet görülmediğinden sanık müdafinin talebinin reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir."

Ayrıca kararda; "silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan sanık hakkında verilen durma kararına müdafiinin 16.07.2020 tarihli dilekçesiyle itiraz ettiğinden bahsedildiği görülmüştür.

Mercii kararı, CMK'nın 150. maddesi gereğince görevlendirilen müdafiinin posta hesabına elektronik olarak gönderilmiş ve 28.07.2020 tarihinde ise okundu sayılmıştır.

27.07.2020 tarihli kesinleşme şerhinde ise durma kararının 17.07.2020 tarihinde, itirazın reddi ile kesinleştiği belirtilmiştir.

Durma kararının kesinleştiği de belirtilmek sureti ile mahkemenin 27.07.2020 tarihli müzekkeresi ekinde dava dosyası, CMK'nın 172/2. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin yetkili ve görevli Ankara Sulh Ceza Hakimliğinden karar aldırılması hususunda gereği için, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2020 tarih ve 2019/59991 savcılık esas nolu yazısı ile de özetle; CMK'nın 172/2. maddesine göre kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması şartının aynı suçla ilgili olmayıp aynı fiille ilgili olduğu, 2018/232412 soruşturma, 2019/34923 karar nolu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, 17.11.2018 tarihli, DHKP/C silahlı terör örgütünün kültür yapılanması olan İdil Can kültür merkezinde yapılan dayanışma yemeğindeki halay çekme ve pankart (Direnç Çiçeğimiz ...) olayı ile ilgili iken; açılan kamu davasının, sanığın muhtelif yıllardaki sosyal medya paylaşımlarını konu aldığı, bu nedenle her iki olayın aynı fiilleri ihtiva etmemesi nedeni ile karar talebi yoluna gidilmediği mahkemeye bildirilerek, gereği arz olunmuştur.

Dosya bu kez mahkemenin 2020/211 esasına kaydedilmiştir. Duruşma günü bildirir davetiye, daha önce yapılan yargılamada görevlendirilen müdafiine 15.01.2021 tarihinde tebliğ edilmiştir. 25.01.2021 tarihinde de baro tarafından görevlendirilen ve süreçte durma kararına itirazda bulunan müdafii dosyaya vekaletnamesini ibraz etmiştir. İbraz edilen vekaletname içeriğinde, önceki yargılamada sanıkla beraber duruşmada hazır bulunan ve davaya kabulüne karar verilen avukatın adı yer almamaktadır. 06.01.2021 tarihli dilekçesi ile yazılı savunmalarını sunan müdafii; sanığın atılı suçtan beraatinin gerektiğini, paylaşımların kendisine ait olmadığını, aksi düşünülse dahi suç unsuru içermediğini, Anayasa Mahkemesinin ve Ceza Genel Kurulunun bu yönde kararlarının bulunduğunu, suçun yasal unsurlarının oluşmadığını beyan etmiştir.

28.01.2021 tarihinde yapılan duruşmada, sanık müdafiinin ve vekaletnamede

isimleri geçen diğer avukatların, dava ve duruşmalara kabulüne karar verilmiştir.

isimleri geçen diğer avukatların, dava ve duruşmalara kabulüne karar verilmiştir.

Bu celse verdiği beyanında sanık müdafii özetle, takipsizliğe konu eylemin farklı bir eylem olduğunu belirtilerek, dosya kapsamında esasa ilişkin inceleme yapılarak, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesini talep etmiştir. İddia makamı ise mütalaasında özetle; 2020/19 esas sayılı dosyasında sunulan mütalaa kapsamında, kolluk fezlekesinin 19.09.2019 tarihli havaleyle 2018/232412 soruşturma sayılı dosyasına havale edildiği, Cumhuriyet savcısı havalesiyle de sanık hakkında daha önce verilmiş KYOK kararının kaldırılmasının değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda ilgili soruşturma bürosuna gönderildiği, bu kapsamdaki fezlekenin de 30.09.2019 tarihinde yeniden 2019/155025 soruşturma sayılı dosya üzerinden soruşturmaya kaydedildiğinin anlaşıldığı, ilgili soruşturma savcısı tarafından savcılık havaleleri dikkate alınmaksızın doğrudan yeniden soruşturma işlemlerine geçilerek 16.12.2019 tarihinde iş bu kovuşturma konusu iddianamenin düzenlendiği, önceki durma kararında detaylıca açıklandığı üzere, her ne kadar 17.11.2018 tarihli Kültür Merkezinde "dayanışma yemeği" adı altında etkinlik sırasında, silahlı terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen 26.03.2019 tarihli takipsizlik kararına konu eylemle; bu davaya konu eylemlerin farklı tarihlerde olmasından kaynaklı, farklı fiil oldukları değerlendirilebilecek ise de, iddianameye konu eylemler kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması talebinde bulunulduğundan, propaganda suçunun aynı suçu işleme kararı altında farklı zamanlarda aynı sanık tarafından işlenmiş olmasının tek suç oluşturacağı değerlendirmesi ile sanık hakkında aynı suçtan verilen takipsizlik kararının bulunması, söz konusu takipsizlik kararına konu eylemin ve takipsizlik karar tarihinin, kovuşturma konusu iddianameye esas eylemlerden sonraki tarihte olması sebebiyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği, CMK'nın 172. maddesince takipsizlik kararının kaldırılması ile yargılamaya devam olunabileceği, bu hususun kovuşturma şartı olduğu ve mahkemenin 29.06.2020 tarihli durma kararının da itiraz üzerine kesinleşmiş olduğu dikkate alınarak, her ne kadar 29.09.2020 tarihli yazıyla dosya kovuşturma şartı sağlanmadan yeniden mahkemeye gönderilerek, 2020/211 esas sırasına kaydedilmiş ise de önceki 29.06.2020 tarihli karar doğrultusunda yeniden muhakemenin durmasına karar verilmesi istenmiştir. Sanık müdafii ise CMK'nın 223/9. maddesi gereğince derhal beraat kararı verilecek hallerde durma kararı verilemeyeceğinden daha önce yapmış olduğu savunmalara istinaden sanık hakkında derhal beraat kararı verilmesini istemiştir. Yapılan yargılama neticesinde yeniden durma kararı verilerek, muhakeme şartının, kesinleşen karar gerekçeleri kapsamına göre yerine getirilmesi ya da CMK'nın 309. maddesi gereğine tevessül edilmek sureti ile kesin sonuca bağlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Duruşma sonunda tefhim olunan "karar" belirtildiği şekli ile şöyledir;

"1- Sanık ... hakkında 3713 sayılı yasanın 7/2 ve 5237 sayılı yasanın 43/1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle 16.12.2019 tarih ve 2019/59991 esas sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasında mahkememizce yapılan yargılama sırasında 29.06.2020 tarih ve 2020/19 esas 2020/143 sayılı kararla, 5271 sayılı

CMK'nın 172/2 ve 223/8 maddeleri gereğince muhakemenin durmasına dair karar verildiği, verilen kararın mütalaaya uygun olduğu ve sanık müdafii tarafından yasal itiraz yolundan da geçmek suretiyle itirazın reddedilmesi üzerine 17.07.2020 tarihli Ankara 17. ACM'nin 2020/94 D.İş sayılı karar tarihi itibarıyla kesinleştiği, bu haliyle durma kararının yerine getirilmesi için dosya Ankara CBS'ye tevdii edilmiş olmakla birlikte durma kararı gerekçeleri yerine getirilmeksizin ya da Yargıtay denetiminden geçmemiş kararlarla ilgili olarak CMK'nın 309. maddesi gereğince itiraz yoluna başvurulmaksızın usuli işlemler tamamlanmadan 29.09.2020 tarih ve 2019/155025 soruşturma sayılı dosyası üzerinden müzekkere ile dosya yeniden mahkememize gönderilmiş ve 29.09.2020 tarihinde 2020/211 esas sırasına yeniden kaydedilmiş ise de,

Mahkememizce daha önce verilen 29.09.2020 tarih ve 2020/19 esas, 2020/143 karar sayılı durma kararı halen hukuken varlığını koruduğundan, bu aşamada mahkememizce kovuşturma şartının halen gerçekleşmediği kanaatine varıldığından, belirtilen kararımızdaki gerekçeler kapsamına göre CMK'nın 172/2 ve 223/8 maddeleri gereğince muhakemenin durmasına,

Muhakeme şartının, kesinleşen karar gerekçeleri kapsamına göre yerine getirilmesi ya da CMK'nın 309. maddesi gereğince itiraz yolları tüketilmek suretiyle kesin sonuca bağlanması için dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

... CMK'nın 231/12 maddesi gereğince Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesine itiraz yolu açık olmak üzere...sanık müdafinin yüzüne karşı, sanığın yokluğunda, Cumhuriyet Savcısı ... katılımı ile mütalaaya uygun olarak oy birliğiyle verilen karar...usulen anlatıldı."

Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarih, 2020/211 esas 2021/38 sayılı kararının gerekçesi, ilgili kısmında belirtildiği şekli ile özetle, şöyledir;

... CMK'nın 231/12 maddesi gereğince Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesine itiraz yolu açık olmak üzere...sanık müdafinin yüzüne karşı, sanığın yokluğunda, Cumhuriyet Savcısı ... katılımı ile mütalaaya uygun olarak oy birliğiyle verilen karar...usulen anlatıldı."

Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarih, 2020/211 esas 2021/38 sayılı kararının gerekçesi, ilgili kısmında belirtildiği şekli ile özetle, şöyledir;

"Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2019 tarih... iddianamesi üzerinden ...sanığın sosyal medya hesabından 2014-2015-2016-2017-2018 yıllarında yapılan paylaşımlar nedeniyle THKP/C VE DHKP/C terör örgütünü propagandası yaptığı iddiası ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması talebi ile mahkememize kamu davası açıldığı, diğer yandan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2019 tarih, 2018/232412 soruşturma sayılı dosyası üzerinden aynı sanık ve aynı suç kapsamında yapılan soruşturmada DHKP/C terör örgütünün açık alan yapılanması olan Halk cephesi organizesinde 17.11.2018 tarihinde İdilcan Kültür Merkezinde "Dayanışma Yemeği" adı altında düzenlenen etkinlikte silahlı terör örgütü propagandası yapmak suçundan soruşturmanın yürütüldüğü ve 'delil yetersizliği ve suç unsuru yokluğu' gerekçesiyle 'kovuşturmaya yer olmadığı' kararının verildiğinin anlaşıldığı, her ne kadar sanığın KYOK kararına konu 17/11/2018 tarihli eylemi ile mahkememize açılan dava kapsamındaki iddia konusu sosyal medya paylaşımları farklı tarihlerde ise de açılan dava da ...TCK'nın... 43/1 maddesi uyarınca aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında muhtelif tarihlerdeki eylemini birden fazla icra etmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının da talep edildiği, bu kapsamda propaganda suçunun aynı suçu işleme kararı altında farklı zamanlarda aynı sanık tarafından işlenmiş olmasının tek suç oluşturacağı hususu yönünden de değerlendirilmesi gerektiği, aynı suçtan dolayı sanık hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ve söz konusu takipsizlik

kararına konu eylemin tarihi dikkate alındığında kesin hüküm benzeri sonuç doğuran kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan sonra aynı fiilden dolayı yeniden soruşturma yapılabilmesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 172/2. maddesindeki düzenleme uyarınca ...yeni delilin meydana çıkmasına ve CMK'nın 173/6. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karara ilişkin önceden karar veren mercin(in) kararına bağlı olması ve bunun ceza muhakemesi şartı olarak öngörülmesi karşısında, sanık hakkında aynı suç kapsamında daha önceden verilip kesinleşen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar bulunduğu, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. madde ve fıkrası uyarınca, daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kesinleşmesinden sonra yeni delil varlığı nedeni ile sanık hakkında kamu davası açılabilmesinin Sulh Ceza Hakimliğinin bu hususta karar vermesi şartına bağlı olduğu ve bu şartın henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından,

Bu haliyle mahkememizce 29.06.2020 tarihinde verilmiş olan durma kararının yerine getirilmesi için dosya Ankara CBS'ye tevdi edilmiş olmakla birlikte durma kararı gerekçeleri yerine getirilmeksizin ya da Yargıtay denetiminden geçmemiş kararlarla ilgili olarak CMK'nın 309 maddesi gereğince itiraz yoluna başvurulmaksızın usuli işlemler tamamlanmadan 29.09.2020 tarih ve 2019/155025 soruşturma sayılı dosyası üzerinden müzekkere ile dosya yeniden mahkememize gönderilmiş ve 29.09.2020 tarihinde 2020/211 esas sırasına yeniden kaydedilmiş ise de, Mahkememizce daha önce verilen 29.09.2020 tarih ve 2020/19 esas, 2020/143 karar sayılı durma kararı halen hukuken varlığını koruduğundan, bu aşamada... kovuşturma şartının halen gerçekleşmediği kanaatine varıldığından, belirtilen kararımızdaki gerekçeler kapsamına göre CMK'nın 172/2 ve 223/8 maddeleri gereğince muhakemenin durmasına karar verilmiştir..."

Karar, elektronik tebligat yoluyla, sanık müdafiinin hesabına 05.01.2021 tarihinde iletilmiş, 10.01.2021 tarihinde okundu sayılmıştır.

16.02.2021 tarihli kesinleşme şerhine göre durma kararı, 05.02.2021 tarihinde, itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

16.02.2021 tarihli müzekkere ile 28.01.2021 tarih ve 2020/211 esas 2021/38 sayılı durma kararına ilişkin dava dosyası, "muhakeme şartının, kesinleşen karar gerekçeleri kapsamına göre yerine getirilmesi ya da CMK'nın 309. maddesi gereğince itiraz yolları tüketilmek suretiyle kesin sonuca bağlanması için", Cumhuriyet Başsavcılığına göndermiştir.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı, 18.02.2021 tarihli yazıları ile özetle; süreçte yapılan yargılama safahatları ayrı ayrı belirtilerek, kovuşturmaya yer olmadığı kararında 17.11.2018 tarihinde İdilcan Kültür Merkezinde 'Dayanışma Yemeği' adı altında düzenlenen etkinliğe katılması konu edilen sanık hakkında düzenlenen iddianamede kullanımında olan "..." rumuzlu sosyal medya hesabından 2014 ve 2018 yılları arasında yaptığı paylaşımların konu edilmesi karşısında, atılı eylemlerin aynı eylem olmadıklarının ve aynı fiil olarak kabul edilmelerinin hukuken mümkün bulunmadığı, ayrıca zincirleme suç hükümlerinin ancak kamu davası açılan eylemlerine ilişkin olacağı, kesinleşmiş KYOK kararına konu eylemi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, suç tarihleri ile suç işleme kastı

bakımından farklı tarihlerde gerçekleşen sanığın eylemlerine ilişkin CMK'nın 172/2. maddesine aykırı gerekçeyle verilen Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarih, 2020/19 esas 2020/143 sayılı durma kararı ile aynı mahkemenin 28.01.2021 tarih, 2020/211 esas ve 2021/38 sayılı muhakemenin durmasına ilişkin kararlarına ilişkin kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunda Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne ihbar ve görüşte bulunulmuştur.

bakımından farklı tarihlerde gerçekleşen sanığın eylemlerine ilişkin CMK'nın 172/2. maddesine aykırı gerekçeyle verilen Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarih, 2020/19 esas 2020/143 sayılı durma kararı ile aynı mahkemenin 28.01.2021 tarih, 2020/211 esas ve 2021/38 sayılı muhakemenin durmasına ilişkin kararlarına ilişkin kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunda Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne ihbar ve görüşte bulunulmuştur.

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozmaya ilişkin istem yazı ile de Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2020 tarih, 2020/94 Değişik iş ve Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarih, 2020/211 esas 2021/38 sayılı kararlarının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

III-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan farklı tarihlerde ve farklı fiil nedeni ile verilip, usulünce kaldırılmayan kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın, iş bu fiil dışında kalan fiiller yönünden icra olunan soruşturma neticesinde düzenlenen iddianameye istinaden açılan dava yönünden kovuşturma şartı olarak nitelendirilip nitelendirilmeyeceğine ve bu konuda verilen durma kararına vaki itirazın reddine dair mercii kararı ile süreçte verilen durma kararlarında isabet bulunup bulunmadığına ilişkindir.

IV- HUKUKİ DEĞERLENDİRME;

Uyuşmazlıkla ilgili yasal düzenleme şöyledir;

5237 sayılı TCK'nın;

Zincirleme suç

Madde 43- (1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.

(2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz.(1)

5271 sayılı CMK'nın;

Müdafiin görevlendirilmesi

MADDE 150 - (Değişik: 6/12/2006 - 5560/21 md.)

(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafii seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir.

(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.

(3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.

(4) Zorunlu müdafiilikle ilgili diğer hususlar, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü alınarak çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.

Müdafiin görevlendirilmesinde usul

MADDE 156 - (1) 150' nci maddede yazılı olan hallerde, müdafi;

a) Soruşturma evresinde, ifadeyi alan merciin veya sorguyu yapan hâkimin istemi üzerine,