muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/236, Karar No: 2022/156, Tarih: 08.03.2022

6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir."

Hükümlerine yer verilmiştir.

Görüldüğü gibi, Anayasa'nın 141 ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dâhil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup, hüküm; başlık, sorun, gerekçe ve sonuç bölümlerinden oluşmalıdır. Başlık bölümünde; hükmü veren mahkemenin, mahkeme başkanı ve üyelerin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının, zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, varsa vekillerinin ve yasal temsilcilerinin adı ve soyadı ile sanığın açık kimliği ile varsa müdafisinin adı, beraat kararı dışında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi, sanığın gözaltında ya da tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı belirtilmeli, "sorun" bölümünde; iddia ve savunmada ileri sürülen görüş ve düşünceler ortaya konulmalı, "gerekçe" kısmında; dosyada mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra hükme esas alınan ve reddedilen bütün deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak, niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilerek sonuç kısmında açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmeli, "sonuç" ya da "hüküm" bölümünde ise, CMK'nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca aynı Kanun'un 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğu, TCK'nın 61. ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre uygulanan kanun maddeleri ve hükmolunan ceza miktarı, yine aynı Kanun'un 53 ve devamı maddelerine göre mahkûmiyet yerine veya müeyyidenin yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbiri, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanaklar, kanun yollarına başvurma ve tazminat talep etme imkânının bulunup bulunmadığı, kanun yollarına müracaat mümkün ise kanun yolunun ne olduğu, şekli, süresi ve mercisi hiçbir tereddüde yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmelidir. Ayrıca duruşmada tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmamalı, diğer bir ifadeyle gerekçe ile sonuç (hüküm) kısmı infazda karışıklığa neden olabilecek nitelikte olmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in sahte fatura kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; Yerel Mahkemece "İddia, suça sürüklenen çocuğun savunması, nüfus ve adli sicil kayıtları, yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; şüphelinin ... Mal Müdürlüğünün 383 040 1377 vergi numaralı mükellefi olduğu, ...Akaryakıt Nak. Petrol Teçhizatları İnş. Mühendisliği Hiz. San. Tic. Ltd. Şti.ni işlettiği, mükellef kurumun 2010 takvim yılı beyan ve işlemlerinin vergi kanunları yönünden sınırlı olarak incelenmesi neticesinde sanığın bir vergi dönemi içerisinde yaklaşık 60 adet sahte faturayı kullanmak suretiyle üzeri atılı suçu işlediği anlaşılmakla eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-2. maddesinin kapsamında kaldığı kabul edilmiştir." şeklindeki gerekçe ile anılan suçtan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, kararda öncelikle 18 yaşından büyük olan sanıktan hatalı biçimde “suça sürüklenen çocuk” olarak söz edilmesinin yanı sıra, yalnızca sanık hakkında düzenlenen vergi raporundaki inceleme sonucundan bahsedilerek sanığın üzerine atılı suça ilişkin delillerin ilişkilendirilip tartışılmadığı, sanık hakkında atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünde esas alınan ve reddedilen delillerin neler olduğunun, delillerle sonuç arasındaki bağın ne olduğunun ve niçin bu sonuca varıldığının gösterilmediği, bu nedenle 5271 sayılı CMK’nın 230. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi” düzenlemesine muhalefet edildiği, dolayısıyla itiraza konu hükmün, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermediği,

Öte yandan, sanık hakkındaki ana davanın konusunu oluşturan 24.08.2011 tarihli ve 278-139 sayılı iddianameye konu ... isimli mükelleften temin edilen 12 adet fatura dışında kalan, Ulus Vergi Dairesi mükellefi 3 ... İnşaat Elk. Metal. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.den alınan 16 adet fatura ile aynı Vergi Dairesi mükellefi Esedullah Ayık’tan alınan 32 adet faturanın, sanık tarafından KDV indirimine konu edildiğinden bahisle düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2013 tarihli ve 62-23 sayılı iddianamesi ile açılan ve ana dava dosyası ile birleştirilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/47 esas sayılı kamu davası yönünden, Yerel Mahkemece gerekçeli kararın gerekçe ve hüküm (sonuç) kısmında CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca mükerrerlik nedeniyle ret kararı verildiğinin belirtilmesine rağmen, gerekçe kısmında sanığın, 2010 takvim yılında 60 adet sahte fatura kullandığını kabul etmek suretiyle mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilen kamu davasının konusunu oluşturan 48 faturayı da içine alacak şekilde bu 48 fatura yönünden ikinci bir karar verilmesinin gerekçe ile hüküm (sonuç) kısmı arasında infazda karışıklığa neden olabilecek nitelikte çelişki oluşturduğu,

Kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/4110, Karar No: 2021/11995, Tarih: 26.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4110 E.  ,  2021/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydındaki irtifak şerhinin terkini,terkinin mümkün olmaması durumunda bedelsiz olarak devri, irtifakın bedel karşılığı tesis edildiğinin anlaşılması halinde ise ödenen bedelin güncel değeri karşılığında devri, birleştirilen dava ise dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... ile ... vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19/10/2021 günü temyiz eden davacı ve davalı ... vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer davalı idareler vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taşınmazın tapu kaydındaki irtifak şerhinin terkini,terkinin mümkün olmaması durumunda bedelsiz olarak devri, irtifakın bedel karşılığı tesis edildiğinin anlaşılması halinde ise ödenen bedelin güncel değeri karşılığında devri, birleştirilen dava ise dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın kabulü ile taşınmazda bulunan irtifak hakkı şerhinin bedelsiz olarak terkinine, birleştirilen tapu iptal tescil davasının ise reddine ilişkin olarak verilen kararına karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm davacı vekili ile davalılar ... ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın kabulü ile taşınmazda bulunan irtifak hakkı şerhinin bedelsiz olarak terkinine, birleştirilen tapu iptal tescil davasının ise reddine ilişkin olarak verilen kararına karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm davacı vekili ile davalılar ... ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davaya konu İstanbul ili, Beşiktaş İlçesi Bebek Mahallesi 1655 (eski 632) ada 385 parsel sayılı taşınmaz Mahdut Mesuliyetli İstanbul Üniversitesi Yapı Koperatifi adına kayıtılı iken, Kooperatif Genel Kurulunca alınan 30/03/1969 tarihli kararı ile Mahdut Mesuliyetli İstanbul Üniversitesi Yapı Koperatifinin davacı ...- Yapı A.Ş'ye dönüştüğü, ilgili Yapı Kooperatifi ile ... arasında Beşiktaş Tapu Sicil Müdürlüğünde okul sahası olarak gösterilen taşınmazda okuldan başka inşaat yapılmaması hususunda İstanbul Belediyesi lehine 1000 lira üzerinden irtifak hakkı tesisini ve bu irtifak hakkının Belediyece ilgili amme müessesine devrini kabul ettiklerine ilişkin 20.11.1969 tarihinde 12156 yevmiye nosu ile resmi senet düzenlendiği, 4.09.1969 tarihli İstanbul Belediye Encümeni kararı ile kök 632 ada 3 parsel sayılı taşınmazın özel parselasyona tabi tutulduğu ve kamu hizmetleri için terkler yapıldıktan sonra dokuz ayrı parsel oluşturulduğu ve eldeki davaya konu 385 parselin de özel parselasyon ile oluşan taşınmazlardan olup, okul sahası olarak ayrılarak ,taşınmazın tapu kaydına okuldan başka inşaat yapılmaması hususunda İstanbul Belediyesi lehine süresiz irtifak hakkı tesisi ile bu irtifak hakkının Belediyece ilgili amme müessesine devrine dair karar verildiği ve bu irtifak hakkının 20.11.1969 gün ve 12156 yevmiye nosu ile ilgili tapuya tescil edildiği, 09.05.2006 tarihli İstanbul Büyükşehir Belediyesi Encümen kararı ile ilgili irtifak hakkının İl Özel İdaresine devredildiği, dava konusu taşınmazın 22.07.1983 tarihli 1/1000 ölçekli Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi Uygulama İmar planında Okul alanında kaldığı, taşınmazın bir kısmına yol olarak el atıldığı ve yargılama sırasında yolun bir kısmının söküldüğü, taşınmazın çevresinin tel örgü ile kapatıldığı anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 785. maddesinde belirtilen (lehine irtifak hakkı kurulan taşınmaz için bu hakkın sağladığı hiç bir yarar kalmamışsa, yüklü taşınmazın maliki bu hakkın terkinini isteyebileceği gibi yüküne oranla çok az yarar sağlayan bir irtifak hakkının bedel karşılığında kısmen veya tamamen terkini istenebilir.)hükmü gözetildiğinde irtifak hakkının tescili 20.11.1969 tarihli 121157 yevmiye nolu işlemle yapılmış olup, “ilgili amme müessesesine devri şartıyla okuldan başka bir inşaat yapılmamak üzere İstanbul Belediyesi lehine irtifak hakkı” olarak kurulduğu, Belediyeye ilk öğretim tesisleri inşaatı yapmak şartıyla üst hakkı tanınmasına rağmen, 1969 yılından beri irtifak hakkının tesis edildiği amacın gereği olarak çalışma yapılmış olmaması nedeniyle irtifaktan beklenen yararın kalmadığı, mülkiyet hakkını kısıtlandığı ve irtifakın tesisi anında malike bedel ödenmiş olduğu da kanıtlanmamış olduğundan terkin nedeniyle ödenmesi gereken bir bedel de bulunmadığından TMK 785 maddesi gereğince irtifak hakkının bedelsiz terkinine, birleşen davada; davalı ... tarafından imar planında ilköğretim alanı olarak ayrılan taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescile ilişkin talep bakımından ise, davaya konu taşınmaz üzerinde idare lehine kurulmuş bir irtifak hakkı mevcut ise de bu hakkın varlığı mülkiyetin devrini isteme hakkı vermediği gibi, talebin dayanağı olan 222 sayılı Kanunda ve İmar Kanunu’nda özel mülkiyete konu olup okul yeri olarak tahsis edilen taşınmazların mülkiyetinin ilgili idarelere devredileceğine ilişkin herhangi bir hüküm de bulunmadığından birleştirilen davanın reddine, davacı taraf lehine birleştirilen davada redde konu talep bakımından, taşınmazın dava tarihi itibariyle hesaplanan zemin bedeli üzerinden vekalet ücreti takdirine ilişkin ilk derece mahkemesinece verilen karara karşı davacı vekili ile davalılar ... ve davalı ... vekillerince yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekili ile davalılar ... ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacı ve davalı ... Başkanlığından peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8424, Karar No: 2011/3715, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8424 E.  ,  2011/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı ... Kurumunun aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.403,57 TL maddi tazminatın 26.02.2004 rapor tarihinden yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ... Kurumuna ait ... İşletmesinde 1981 yılında çalışmaya başlayan davacının 14.02.2000 tarihinde emekli olduğu, yeraltı madeninde çalışmaktan kaynaklanan Pnömokonyoz meslek hastalığına yakalanarak % 11,3 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı, Kurumun davacıya sürekli işgöremezlik geliri bağladığı, davacı vekilinin kaçınılmazlığı kabul etmesi üzerine bilirkişi tarafından hesaplanan maddi zarardan % 40 oranında indirim yapıldığı ve Kurumun bağladığı gelirin peşin sermaye değerinin düşülmesi sonucu bulunan maddi zararın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

1954 doğumlu olan davacının 14.02.2000 tarihinde emekli olması nedeniyle Dairemizin ve Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri doğrultusunda, meslek hastalığına yakalanan davacının maddi tazminat miktarı belirlenirken, yaşlılık aylığının bağlandığı tarihten muhtemel bakiye ömrünün sonuna kadarki pasif dönem zararının net asgari ücret üzerinden yapılması gerekir.

Net asgari ücret; brüt asgari ücretten sigorta primi işçi payı, işsizlik sigortası primi işçi payı, gelir ve damga vergisi düşülerek bulunan miktardır. 01.01.2008 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 5615 sayılı yasanın 2.maddesiyle değişik 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 32.maddesine göre hesaplanan asgari geçim indirimini, ücretle fiilen çalışanlara uygulanacağından ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif devre zararının hesaplanması sırasında dikkate alınamayacağı açık ve seçiktir.

Oysa ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllara göre yazılı asgari ücret miktarları hatalı olduğu gibi asgari ücretin hesaplama yöntemine raporda yer verilmediğinden denetime de elverişli değildir. Örneğin 2009 yılının ilk altı ayında 16 yaşından büyükler için net asgari ücret 477,18 TL, ikinci altı ayında ise 496,53 TL, 12 aylık asgari ücret toplamı 5842,26 TL olduğu halde bilirkişi raporunda hatalı olarak 6.362,00 TL kabul edilerek hesaplama yapılması doğru değildir.

Öte yandan maddi tazminat hesabında bilinen dönem; meslek hastalığının tespit edildiği tarih ile hüküm tarihi arasındaki dönemdir. Bilinen döneme ilişkin maddi tazminat hesabı yapılırken, o yıla ait asgari ücret miktarları bilindiğinden yıl sonuna kadar bilinen bu asgari ücretlerin hesaba esas alınması gerekir.

Somut olayda, bilirkişi raporu 26.01.2010, ek bilirkişi raporu 29.03.2010 tarihlidir. 2010 yılında uygulanacak asgari ücret miktarları rapor ve ek rapor tarihi itibariyle bilindiğinden bilirkişinin bilinen dönem zarar hesabını net asgari ücret miktarları üzerinde 31.12.2010 tarihine kadar hesaplaması gerekir. Oysa ki 29.03.2010 tarihli ek bilirkişi raporunda bilinen dönem sonunun 30.04.2010 kabul edilerek maddi tazminat hesabı yapılması doğru olmadığı gibi 01.05.2010-31.12.2010 tarihleri arasındaki dönem bilinen dönem içerisinde kaldığı halde bilinmeyen dönem kabul edilmek suretiyle, 5.086,00 TL olarak bulunan bu döneme ait gelirin artırıma tabi tutulmadan iskontoya tabi tutulması da yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın denetime elverişli olmayan hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3402, Karar No: 2025/117, Tarih: 20.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3402 E.  ,  2025/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/541 E., 2024/47 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili; Bursa ili, Mudanya ilçesi, Esence köyünde bulunan 1362 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ve özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu kaydının iptaline, müdahalenin önlenmesine ve binanın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; savunma getirmemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemece; dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tapu kaydının iptaline, müdahalenin önlenmesine, taşınmaz üzerinde bina bulunmadığından kal talebinin reddine dair verilen kararın davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulduğundan bahisle davanın esası hakkında yeniden bir karar verilmek üzere, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin Mahkeme kararı bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 03.07.2023 tarihli ve 2022/7195 Esas, 2023/3897 Karar sayılı kararı ile; bozma gereğinin yerine getirilmediği, davanın kabulüne denildiği halde kararın dava konusu taşınmaza yönelik hangi talebin kabul edildiğine ilişkin açıklama içermediği, dava dilekçesindeki istekler hakkında karar verilmemesinin HMK'nın 297. maddesine açık bir şekilde aykırılık oluşturduğu, yine kararda taraf teşkilinin sağlandığı ifade edildiği halde karar başlığında davalı ölü kişilerin adının yazılmasının, mirasçıların yer almamasının da doğru olmadığı gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, davacı ... vekilinin karar düzeltme talebi ise reddedilmiştir.

Mahkemenin 21.02.2024 tarihli ve 2023/541 Esas, 2024/47 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulü ile; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına kıyı-kenar olarak terkinine, davacının taşınmaza müdahalesinin önlenmesine, taşınmaz üzerinde yapı bulunmadığından kal talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin 21.02.2024 tarihli ve 2023/541 Esas, 2024/47 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulü ile; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına kıyı-kenar olarak terkinine, davacının taşınmaza müdahalesinin önlenmesine, taşınmaz üzerinde yapı bulunmadığından kal talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu, ancak önceden kesinleşen davalılar yönünden yeniden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, hükmün 2. bendinde davacının taşınmaza müdahalesinin men'ine karar verilmesinin doğru olmadığını, davalı taraf için hüküm kurulması gerektiğini, bu durumun hükmün infazında sıkıntı yaratacağını, davacı adına kıyıya terkine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, kıyıya terkin işlemi yapılması, kal talebinin de kabul edilmesi gerektiğini, önceki hüküm kesinleştiği halde bir kısım davalıların mirasçılarının davaya dahil edilmesinin ve yeniden hüküm kurulmasının doğru olmadığını, karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiğini, önceki verilen hükmün kesinleştiği davalıların yine davalı olarak gösterildiğini, taşınmaz değeri üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu oranda vekalet ücreti tayin edildiğini, önceki bozma kararının usule ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca tashihi karar neticesinde de itirazlarının incelenmediğini, kıyıya terkin işlemi yapıldığından davaya konu edilebilecek bir tapu kaydının mevcut olmadığını, davanın konusuz, hükmün infazının da hukuken imkansız olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal-terkin, müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri, hüküm sonucunu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesini, varsa kanun yolları ve süresini, hükmün verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve zabıt katibinin imzalarını, gerekçeli kararın yazıldığı tarihi içermesi, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.