muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4105, Karar No: 2021/6101, Tarih: 28.04.2021

Davanın yasal dayanağı düzenlemelerden, 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasaya 4956 sayılı Yasa ile eklenen geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir. 4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacıya ait Bağ-Kur’a giriş bildirgesinin 28.03.2002 tarihinde Kuruma intikal ettiği belirgin olup, bu belge nezdinde değerlendirme yapılması yerine prim ödemesi bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacıya ait Bağ-Kur’a giriş bildirgesinin 28.03.2002 tarihinde Kuruma intikal ettiği belirgin olup, bu belge nezdinde değerlendirme yapılması yerine prim ödemesi bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine dair kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9092, Karar No: 2013/13360, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9092 E.  ,  2013/13360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2013 gün ve 2011/27 Esas, 2013/106 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13889, Karar No: 2021/8945, Tarih: 15.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/13889 E.  ,  2021/8945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu gereğince açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5945, Karar No: 2015/20727, Tarih: 26.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5945 E.  ,  2015/20727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Uşak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 14.01.2015

No : 2010/915-2015/1

Dava, aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1983 – 29.07.2008 döneminde 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığı bulunan, 24.08.2009 günü davalı Kuruma başvurarak malûllük ve sürekli iş göremezliğinin belirlenmesini isteyen davacının durumu Kurum Bölge Sağlık Kurulunca değerlendirilerek 18.02.2010 tarihli yazıyla kendisine, 25. maddeye göre %60 oranında kayıp bulunmakta ise de anılan arıza/hastalıkla çalışmaya başlandığından malûllük aylığı bağlanamayacağının bildirildiği, davacının 10.06.2010 günü bu kez 5510 sayılı Kanunun 28. maddesi yönünden yaptığı tahsis başvurusu üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 29.09.2010 tarihinde, çalışma gücünü en az %60 oranında kaybettiği saptanan sigortalı bu düzeydeki arıza veya hastalığıyla çalışmaya başladığından kendisine aylık bağlanamayacağına ilişkin rapor düzenlendiği, anılan bulgulara dayanılarak Kurumca aylık tahsis talebi reddedilen davacının işbu davayı açtığı anlaşılmakta olup yapılan yargılamada düzenlenen, beden çalışma gücünün en az %60 oranında kaybedilmediği yönündeki 02.10.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu ve 21.08.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulu raporlarına dayanılarak istem reddedilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinde, çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiği belirlenen 4. maddenin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalının malûl sayılacağı, ancak, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başlandığı tarihten önce çalışma gücünün %60'ının kaybedildiği saptanırsa, sigortalının bu hastalık veya engelliliği sebebiyle malûllük aylığından yararlanamayacağı belirtildikten sonra 26. maddesinde aylık bağlama koşulları sıralanmıştır.

Diğer taraftan söz konusu Kanunun 28. maddesinin 2. fıkrasında yaşlılık sigortasından aylık tahsis şartları bildirilmiş, 4. fıkrasında, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce 25. maddeye göre malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalığı veya engelliliği bulunan ve bu nedenle malûllük aylığından

./..

Diğer taraftan söz konusu Kanunun 28. maddesinin 2. fıkrasında yaşlılık sigortasından aylık tahsis şartları bildirilmiş, 4. fıkrasında, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce 25. maddeye göre malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalığı veya engelliliği bulunan ve bu nedenle malûllük aylığından

./..

yararlanamayan sigortalılara, en az 15 yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3960 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak koşuluyla yaşlılık aylığı bağlanacağı, 5. fıkrasında, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının %50 ilâ %59 arasında olduğu anlaşılan sigortalıların en az 16 yıldan beri sigortalı ve 4320 prim ödeme gün sayısına sahip olmaları, oranın %40 ilâ %49 arasında olduğu anlaşılan sigortalıların ise en az 18 yıldan beri sigortalı ve 4680 prim ödeme gün sayılarına sahip olmaları şartıyla 2. fıkranın (a) bendindeki yaş koşulları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinde, hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği, duruma göre istem sonucundan daha azına karar verebileceği, 31. maddesinde, hakimin, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği, kanıt gösterilmesini isteyebileceği belirtilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında dava değerlendirildiğinde, özellikle bu konudaki belirsizlik karşısında öncelikle davacı vekilinden sorulmak suretiyle hükmedilmesi istenilen talep açıklıkla ortaya konularak davanın malûllük aylığı tahsisine mi, yoksa yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına mı ilişkin olduğu netleştirilmeli, sonrasında, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu rapor ve saptamalarının Kurum yönünden bağlayıcılığı dikkate alınarak gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulu’ndan da istem kapsamında yapılacak tıbbi irdelemeyi ve sonucu içeren rapor alınmalı, tüm tahsis şartları irdelendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30177, Karar No: 2014/13320, Tarih: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30177 E.  ,  2014/13320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.08.212 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-... Otoyolu yapımı nedeniyle ... iline bağlı ... ilçesi dahilinde, dava konusu taşınmaz da dahil olmak üzere kamulaştırılan tüm taşınmazları gösterir kamulaştırma paftaları davacı idareden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17925, Karar No: 2014/28444, Tarih: 03.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/17925 E.  ,  2014/28444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2012/261-2012/469

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Sebahat Pulat vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değeri belirlenmeden, taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak

Taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmazın bilirkişi kurulu raporuna göre 815 m2'lik bölümü kapama meyve bahçesi olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen N.. A.. dosyada mevcut tapu kaydı ve veraset ilamına göre hak sahibi olmadığı halde, hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

5)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılardan Sebahat Pulat vd. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7286, Karar No: 2023/1890, Tarih: 29.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7286 E.  ,  2023/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat - tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma günü olarak saptanan 24.01.2023 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar ... ve vekilleri Avukat ... ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, kök mirasbırakanları ...’ın 289 ada 6 parseldeki 11 no.lu meskenini kızı olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında iptal - tescile, mümkün olmazsa tenkise karar verilmesini istemişler; cevaba cevap dilekçelerinde, taşınmazın dava açıldıktan sonra davalı tarafından dava dışı 3. kişiye devri nedeniyle davalarını alacak davasına dönüştürdüklerini belirtip miras paylarına isabet eden alacağın dava tarihinden itibaren işletilecek en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, mümkün olmazsa tenkise ayrıca ecrimisile de karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı, satış işleminin hukuka uygun olduğunu, taşınmazı alım gücünün bulunduğunu, ayrıca taşınmazın bakım karşılığı minnet duygusu ile temlik edildiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; temlikin bakım karşılığı, destek olmak niyeti ile yapıldığı, mal kaçırma amaçlı yapılmadığı, tenkis isteği yönünden hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; temlikin bakım karşılığı, destek olmak niyeti ile yapıldığı, mal kaçırma amaçlı yapılmadığı, tenkis isteği yönünden hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, mirasbırakanın yaşlılığa bağlı sağlık problemleri dışında bakıma muhtaç bir durumunun olmadığını, bu hususta davalı tarafından herhangi bir belge, delil sunulmadığı gibi Mahkemece resmi kurumlardan araştırma yapılmaksızın davalının gerçeğe aykırı beyanlarının dikkate alındığını, mirasbırakan ile yalnız davalının değil çocuğu ... ve gelini olan davacının da ilgilendiklerini, taşınmazın ölünceye kadar bakma sözleşmesi yapılmaksızın satışla devredildiğini, devir tarihindeki aile içindeki beşeri ilişkilere yönelik tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, mirasbırakanın mal satmaya ihtiyacının olmadığını, davalının da maddi yardıma ihtiyacının bulunmadığını, Mahkeme gerekçesinin aksine davalının devir tarihine yakın zamanda değil 1992 yılında, devirden 12 yıl önce boşandığını, mirasbırakanın hak dengesini gözetir paylaştırma yapıp yapmadığının araştırılmadığını, sadece davalı tanıklarının beyanlarının hükme esas alındığını, davalı tarafından satış bedelinin ödendiğine ilişkin banka kaydı sunulmadığını, devrin bedelsiz yapıldığını, taşınmazın satış tarihindeki gerçek değerinin saptanmadığını, ecrimisil isteklerinin devre dışı bırakıldığını ileri sürerek, ilk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kök mirasbırakan ...'ın mirasçısından mal kaçırma kastı ile değil davalının kendisine sunduğu bakım hizmetine karşı ve destek olmak niyeti ile temliki gerçekleştirdiği, mirasçıdan mal kaçırma amacıyla ve saklı payı ihlal kastıyla hareket etmediği gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili duruşma istekli temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf dilekçesinde yer alan itiraz nedenlerini tekrarlayıp, Bölge Adliye Mahkemesince tenkis istekleri yönünden bir değerlendirme yapılmadığını, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme