muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16146, Karar No: 2023/1788, Tarih: 29.03.2023

3.Yukarıda açıklanan hususların yanında ve aslen bir baba tarafından suç tarihinde on beş yaşında olan öz kızına karşı olağan yaşam şartları içerisinde gerçekleştirmesi hiç uygun ve mümkün görülmeyen fiziki bekaret kontrolünün sanık kabulü doğrultusunda gerçekleştirilmesiyle beraber mağdure küçüğün sanığın daha önceki zamanlarda da kendi yanına gelerek pijamalarının üzerinden göğsüne ve cinsel organına dokunduğunu hatta annesine iletmesi üzerine ranza aldıklarını üst katta yatmasına rağmen sanığın yine yanına gelip göğüslerini tutup dudaklarından öptüğünü ifade etmesi, hatta bu hususları annesine söylediğini belirtmesi, mağdure tarafından belirtilen bu hareketlerin sınırlı sayıda tutulması ve genişletilmemesi Bölge Adliye Mahkemesince iddialarında tutarlılık olarak algılandığı, bunun yanında olay sırasında sanık tarafından söylendiği ifade edilen "neden yumuşak, anneninkiler daha sertti" şeklindeki sözlerin içeriği itibariyle kurgusal olmaktan uzak, spontane olarak gelişmiş sözler olması, sanığın ifade edilen cinsel davranışlarının gerçekleşme şekli ve oluştuğu zaman konusunda somut anlatımlarının bulunması, sanığın uyur gezerlik hususundaki savunmasının tıbbi bir dayanağının bulunmaması ayrıca gerçekleşen hareketlerin uyur gezer bir kişi tarafından yapılamayacak nitelikte kompleks düzeyde bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince mağdure beyanının hakikate uygun ve samimi olduğu yönünde kanaat oluşmasına sebebiyet vermiş, mağdure beyanlarına samimi olduğu gerekçesiyle itibar edilmekle bu beyanın bölünerek organ sokma yönündeki bir hareketin olmadığı yönündeki bir kabulün mümkün olmadığı, bu hususun mağdure anlatımını bir bütün olarak samimi görülüp itibar edilme hukuki kabulüne aykırı olduğu düşünülmüş, istikrarlı mağdure beyanları, sanık savunmasına üstün tutularak söz konusu eylemlerin cinsel saikle gerçekleştiği ve mağdure beyanında geçen organ sokma şeklindeki hareketin vaki olduğu kanaatine ulaşılarak İlk Derece Mahkemesince aynı yönde tesis edilen kararın somut maddi olaya uygun düştüğü ve eylemin subuta erdiği kanaatiyle vicdanı ve hukuki hüküm kurulmak sonuç ve kanaatine ulaşıldığı oy çokluğu ile belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.22.08.2019 tarihli duruşmada, Bakanlık vekili hakkında katılma kararı verildiği halde gerekçeli karar başlığında katılan olarak yazılmaması ve suç tarihinin 2016 yerine 2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.22.08.2019 tarihli duruşmada, Bakanlık vekili hakkında katılma kararı verildiği halde gerekçeli karar başlığında katılan olarak yazılmaması ve suç tarihinin 2016 yerine 2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesi gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğundan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1136 Avukatlık Kanununun 168 inci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince yargılama sırasında kendisini vekaletnameli vekille temsil ettiren katılan mağdure yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuş olup bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe de açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2022/837 Esas, 2022/1271 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin iki ile dördüncü fıkraları gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 nci maddesinin verdiği yetkiye istinaden Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 gün ve 2019/304 Esas, 2019/556 Karar sayılı hükmüne "2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.450 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren katılan mağdureye verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 15.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16729, Karar No: 2023/20443, Tarih: 05.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/16729 E.  ,  2023/20443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/153 E., 2022/559 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2007 tarihli ve 2007/307 Esas, 2007/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 35, 62, 53, 63 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis, 1660 TL adli para cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, gözaltı ve tutuklulukta geçirilen sürenin cezasından mahsubuna ve verilen cezanın 1 yıl 10 ay 15 gün denetim süresi ile ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 13.02.2012 tarihli ve 2009/20417 Esas, 2012/3980 Karar sayılı ilamı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562 nci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ve bu maddenin altıncı fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile eklenen cümle gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Yerel Mahkemece sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 35, 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis, 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve gözaltı ile tutuklulukta geçirilen sürenin cezasından mahsubuna ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine yönelik 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine uygun gerekçe gösterilmeden usul ve yasaya aykırı olarak hüküm kurulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine yönelik 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesine uygun gerekçe gösterilmeden usul ve yasaya aykırı olarak hüküm kurulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 20.00 sıralarında İpsala ilçesinde devriye görevine gitmekte olan jandarma görevlilerinin Keşan istikametinden gelen 34 ... ... plakalı kapalı kasa bir araçla karşılaştığı, araç sürücüsünün jandarma görevlilerini görünce hızla Paşaköy istikametine dönerek kaçmaya başladığı, durumdan şüphelenen jandarma görevlilerinin takibi sonucu aracın Paşaköy'de durdurulduğu, araç şöförü olan sanık ...'dan aracın ruhsatı ve sürücü belgesi istendiğinde sanığın 34 ... ... plakalı araca ait sahte trafik belgelerini ibraz ettiği, yapılan sorgulama sonucu aracın çalıntı, plaka ve ruhsatların ise sahte olduğunun anlaşıldığı, araçta yapılan aramada ise 19 kişilik Gürcistan uyruklu bir grubun bulunduğu iddia edilen olayda; sanığın, suç tarihinde maddi menfaat kastıyla yabancı uyruklu kaçak göçmenleri, araçla İstanbul’dan İpsala’ya getirdiği ve bu suretle üzerine atılı göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin dosyaya sunduğu 16.05.2022 tarihli mazeret dilekçesinde, duruşma günü olan 17.05.2022 tarihinde Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2022/405 Esas sayılı dosyasındaki duruşmasına katılacağını beyanla mesleki mazeret bildirmesi üzerine Mahkemece anılan mazeretle ilgili değerlendirme yapılarak kabulü veya reddi yönünde karar verildikten sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir karar verilmeksizin aynı celsede mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılıp, sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği, sanığa çıkartılan meşruhatlı tebligatın 30.03.2022 tarihinde aynı konutta babası A. Y.'ye tebliğ edildiği ancak; Ulusal Yargı Ağı Projesi Bilişim Sistemi'nden yapılan sorgulamada sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, meşruhatlı davetiye usulüne uygun tebliğ olunmadan ve sanığın hükmün açıklanmasına ilişkin beyanı tespit edilmeden yargılamaya devamla hükmün açıklanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3. Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 25.12.2007 tarihli ilk hükümde, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karşın, bozma kararından sonra hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ancak denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanan sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasında düzenlenen cezayı aleyhe değiştirme yasağı gereği hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13137, Karar No: 2016/8350, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13137 E.  ,  2016/8350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi Davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığının 30.12.2013 günlü ve 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 günlü ve 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Buna göre, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi; dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması, UYAP ekranına dizi pusulasına uygun ve türlerine göre gruplandırılarak aktarılması suretiyle mümkündür. Aksi halde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen dava dosyasının UYAP ortamında yapılan ön incelemesinde;

Davalıya ait vekaletnamenin, Tesisat Tüketim Yıllık Dökümünün, abonelik görüntülerini içeren müşteri bilgileri ekran görüntü kaydının okunaksız tarandığı, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi Kapsamındaki Yetkilerin Ayrıştırılarak Görevli ... Şirketine Verilmesine Dair Sözleşmenin dosyada yer almadığı, ayrıca taranmış olan diğer evraklarında türlerine göre gruplandırılıp isimlendirilmediği gibi, dizi pusulasına uyulmadan elektronik ortama aktarıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, temyize konu dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9209, Karar No: 2015/6906, Tarih: 10.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/9209 E.  ,  2015/6906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/387450

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/43 (E) ve 2013/437 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Kesilen ağaç sayısına göre TCK'nın 61. maddesi gereği temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yakacak nitelikte ağaç kesme eyleminin kısa aralıklarla, aynı bölme içinde işlenmesine göre; eylemin tek suç olarak nitelenerek, TCK'nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle cezada artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43288, Karar No: 2022/14907, Tarih: 22.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43288 E.  ,  2022/14907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, koşulları bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi gereğince reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

1) Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2015 tarih ve 2015/9718 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında "2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, 02.11.2015 tarih ve M-2015/36 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen dava şartı olan mütalaanın ise, "2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu; iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan suçlardan kamu davası açıldığı cihetle; yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip, "2011, 2012, 2013 ve 2014 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

2) Mütalaa verilmesi ve suçun sübutu halinde, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikli lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9522, Karar No: 2011/11072, Tarih: 31.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9522 E.  ,  2011/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, murisleri Ömer'e ait taşınmazların mirasçılar arasında taksim edildiğini, taksim sonucu kendisine isabet eden payı davalıya tekrar iade edilmek koşuluyla bedelsiz devrettiğini,satışın gerçek bir satış olmadığını ancak davalının taşınmazları iade etmediğini ileri sürerek 117 ada 21 ve 120 ada 15 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası yazı delille kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, inanç sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller; özellikle iddianın ileri sürülüş biçimine göre davacının muristen intikal eden ve mirasçılar arasında yapılan taksim neticesi kendisine bırakılan 117 ada 21 ve 120 ada 15 parsel sayılı taşınmazları adına tapulu taşınmaz kaydı bulunması halinde yaşlılık maaşı alamayacağı için sonradan iade edilmek koşuluyla bedelsiz olarak satış gösterilmek suretiyle davalı oğlu Cuma'ya devrettiğini, ancak davalının taşınmazları iade etmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. O halde taraflar arasındaki çekişmenin inançlı işlemden kaynaklandığı açıktır.

Mahkemece, davacının iddiasını yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Gerçekten de böylesi bir iddianın 5.2.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı belge ile kanıtlanması zorunludur. Ancak, iddiasını yazılı belge ile kanıtlaması gereken tarafın yazılı bir belgesi bulunmuyorsa başvuracağı son çare yemin deliline müracaattır.

Esasen, davacı eldeki davayı açarken dilekçesinde " vs. delil" ibaresini kullanarak yemin deliline de dayanmıştır. Ayrıca davacı vekiline 17.2.2010 tarih ve 00198 sayılı vekalet ile de yemin teklif, kabul ve ret yetkisi tanınmıştır.

Öyle ise davacının yemin delilinin de değerlendirilmesi, mahkemece bu hususun gözönüne alınarak davacıya yemin delilini kullandırtılması gerekeceğine kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, davacıya yemin delilini kullandırılması bakımından olanak tanınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı bu yön itibari ile yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 Sayılı Yasanın geçici 3. maddesi) açıklanan nedenle BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16276, Karar No: 2018/2542, Tarih: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16276 E.  ,  2018/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Kaplan vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.