muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/17040, Karar No: 2022/13600, Tarih: 05.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/17040 E.  ,  2022/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...'in şikayeti bakımından kovuştyurmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında sehven ...'e yer verilmiş olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Müşteki - sanık ...'ın şikayetçi olduğunu belirtmek ve temyiz dilekçesi vermek suretiyle davaya katılma iradesini ortaya koymuş olduğu anlaşılmakla, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmayan müşteki sanığın, 5271 sayılı CMK.nın 237/2. ve 260/1. maddeleri gereğince katılan sanık olarak davaya kabulüne karar verilerek ve temyiz taleplerinin katılan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet, sanıklar İsmail ve Taylan hakkında ise verilen beraat kararları ile sınırlı olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1)Katılan sanık ... hakkında, müşteki Taylan'a yönelik basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında, atılı suçtan tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26 maddesi ile eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Katılan sanık ... hakkında, müşteki İsmail'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Katılan sanık ...'ün, müşteki sanık ...'in henüz resmi nikahlı olan eşi ile görüşmesinden dolayı başlayan tartışmada, ilk haksızlık teşkil eden eylemin ....

tarafından yapıldığı gözetilmeksizin, şartları oluşmadığı halde sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, atılı suçu işlemediğine, eyleminin meşru müdafaa kapsamında olduğuna, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA.

3)Sanıklar... hakkında katılan ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin katılan sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

3)Sanıklar... hakkında katılan ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin katılan sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

a)Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK.nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiil olduğu, "Yargılamayı yapan mahkemenin fiilin hukuki niteliğini takdirde iddia ve savunmalarla bağlı olmadığı, Kanunun açık ve kesin olan bu hükmü karşısında, mahkemece sanığın yargılama sonucunda sabit kabul edilen fiilinin hukuksal niteliğine göre hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken, fiil nitelik yönünden bölünerek, aynı fiilden dolayı ayrı mahkumiyet kararlar verilmesi Ceza Muhakemesi Kanununa aykırılık oluşturacak olup;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; müşteki sanık ...'nın, olay tarihinde ayrı yaşadıkları ancak resmi nikahlı eşi olan Ayşe ile ilişkisi olduğundan şüphelendiği katılan sanık ... ile konuşmak için beklediği, yanında kardeşi sanık ...'ın da bulunduğu Özgür'ün bahçeye çıktığını gören sanıkların ....'ün yanına gittikleri ve kollarından çekiştirmek suretiyle araca doğru götürdükleri, konuşmak için araca bindikten kısa bir süre sonra taraflar arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında müşteki sanıkların, "seni vururuz, senin ananı sinkaf edeceğiz, şerefsiz, kavat" diyerek tehdit ve hakarette bulundukları ve mağdurun beyanları ve görüntü kayıtları ile doğrulanan olayda; sanıkların eyleminin, kül halinde birden fazla kişi birlikte, cebir ve tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, mağdura yönelik tehdit eyleminin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olup ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren aynı Yasanın 109/2, 3/b maddeleri gereğince tek bir hüküm kurulması ve tebliğnamede belirtilenin aksine, sanığı rızası dışında kolundan tutarak zorla aracın yanına götürülmesi ve bir müddet araçta tutulması ile eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde tehdit suçundan mahkumiyet, hürriyeti tahdit suçundan ise beraatlerine karar verilmesi,

b)Sanık ...'in atılı suçu, ...'ün, henüz boşanma aşamasında olduğu eşi ile görüştüğünü duymasının yarattığı öfke ile işlediği ve bu şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla; sanık hakkında atılı suçtan cezalandırma yapılırken, TCK.nın 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madesi gereğince BOZULMASINA, 05.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8587, Karar No: 2009/8612, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8587 E.  ,  2009/8612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosya içerisindeki 22.02.2006 tarihli Davutlar Belediye Başkanlığının yazısında dava konusu 325 parsel sayılı taşınmazın 1/1000'lik uygulama imar planı içerisinde olduğu belirtilmişse de hangi tarihte imar planına alındığı belirtilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın hangi tarihte ve ne amaçla uygulama imar planına alındığının ilgili Belediye Başkanlığından,

2- Dairenin geri çevirme kararı üzerine gönderilen Davutlar Belediye Başkanlığının 04.06.2009 tarihli yazılarında dava konusu 325 nolu parsel için maliklerince arazi beyanı verildiği belirtilmiştir. Geri çevirme kararında istenen ise maliklerin beyanı değil bu parselin bulunduğu cadde ve sokak için belediyece 2005 yılında belirlenen emlak vergisine esas m2 değeri olup bunun yeniden ilgili Belediye Başkanlığından,

Sorulması ile temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19107, Karar No: 2018/736, Tarih: 24.01.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/19107 E.  ,  2018/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar ... ve ...'e ilişkin beraat kararlarına yönelik temyiz taleplerinin yapılan incelemesinde;

Sanık ...'ün ... Tekstil Sanayi ve ... Ltd. Şirketinin ortağı ve müdürü, sanık ...'ün ise şirketin pazarlama işlerini yapan ve kabulüne göre dava konusu eşyaların siparişini alan kişi olduğu, Ambarlı ...'ne tescilli 04.11.2011 tarih ... sayılı ihracat beyannamesi kapsamı eşyanın 24 kap, 2250 kolide 27.000 adet içme suyu olduğu, konteynerın x-ray taramasında eşleştirilemeyen eşya işaretinin konulması üzerine sağlam olan güvenlik mühürü sökülerek konteynerda yapılan aramada, 690 kolide 8280 adet içme suyu ile, suların altında gizlenmiş farklı markalarda 1.620 çift ayakkabı ile 2.550 adet mont cinsi eşya tespit edilmesi üzerine yapılan soruşturma sonucu açılan kamu davasında, sanık ...'ün savunmasında özetle; şirketin kağıt üzerinde yetkilisi olduğunu, asıl yetkilinin ablası ... olduğu, ablasıyla su işi yaptıklarını, güvendiği için imza attığını ve konteynerı kontrol etmediğini beyan ettiği, sanık ...'ün ise savunmasında özetle;yurtdışı pazarlama işi yaptığını, siparişlerin patentli ürün olması nedeniyle nakliyecinin sorun olabileceğini fakat kendisinin halledebileceğini söylediğini, suç tarihinde yurtdışında olduğunu, nakliyecinin su ile beraber gönderebileceğini söylediğini ancak nakliyecinin tekstil ürünleri ile ilgili beyanname açmayı unuttuğunu, tekstil cinsi eşyanın değerinin daha yüksek olduğu ve beyannameyi tekstil olarak açması halinde vergi iadesine hak kazanacağından suç kastının olmadığını beyan ettiği,

Oluşa göre sanıkların beyan edilen miktardan daha ... miktarda içme suyu ile beyan dışı muhtelif tekstil eşyasını ihraç etmeye çalıştıkları, yüklenen eşya miktarı ve diziliş şekilleri gözönüne alındığında, sanıkların savunmalarına itibar edilmesinin mümkün

bulunmadığı, bu suretle sanıkların üzerlerine atılı resmi belgede sahtecilik ve kaçakçılık suçlarını işledikleri sabit olduğu halde mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan idare vekilinin o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Katılan ... vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının sanık ...'e ilişkin beraat kararlarına yönelik temyiz taleplerinin yapılan incelemesinde;

Yasaya aykırı olup, katılan idare vekilinin o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Katılan ... vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının sanık ...'e ilişkin beraat kararlarına yönelik temyiz taleplerinin yapılan incelemesinde;

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 27.03.2016 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının ölüm nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4394, Karar No: 2021/1536, Tarih: 16.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/4394 E.  ,  2021/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacı tarafından duruşma istemli temyiz edilmesi üzerine; miktar itibariyle davacının duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, oğlu olan ...'nın, davalı şirkete ait okulda eğitim görmesi hususunda davalı şirket ile eğitim sözleşmesi imzaladığını, sözleşmede kararlaştırılan eğitim ücretini kredi çekmek suretiyle ödediğini, ancak davalı şirketin oğlunun kaydını yapmadığını, eğitim vermediklerini, davalı şirketin eğitim vermeye yetkisinin olmadığını ileri sürerek, 23.000 TL olarak ödemek zorunda kaldığı kredi tutarının faiziyle birlikte tahsilini ile 5,000,00 TL manevi tazminat davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı yanca, verilen kesin süreye rağmen bilirkişi ücretinin yatırılmaması nedeniyle davanın ...K'nun HMK 324.maddesi gereğince reddine dair verilen kararırın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 22.11.2016 günlü 2016/2726 E. ve 2016/12425 K. sayılı ilamı ile,"... bilirkişi ücretinin davalı tarafça da yatırılabileceğinin gözetilmesi, aksi takdirde davacının delil olarak bildirdiği bilirkişi incelemesinden vazgeçmiş sayılarak yargılamaya devamla tarafların diğer tüm delilleri toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile, 5.799,04-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya yönelik talebin reddine karar verilmiş hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun verilen kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun verilen kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafın temyizi bakımından; somut olayda uyuşmazlık, davacı ile davalı arasında imzalanan eğitim sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.Sözleşmenin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığının tespiti için sözleşme tarihinde yürürlükte olan Özel Öğretim Kurumlari Öğrenci Ücretleri Tespit ve Tahsil Yönetmeliği'nin Ücretlerin İadesini düzenleyen 10. maddesinin değerlendirilmesi gerekmektedir. Anılan maddeye göre; Aşağıda belirtilen sebeplerden biri veya birkaçı dolayısıyla kurumdan ayrılan öğrencilerin ayrılış tarihinden sonraki aylara, günlere ve saatlere isabet eden ödenmiş ücretleri iade edilir, a) Öğrencinin il içinde veya il dışında başka bir kuruma naklolması. b) Öğrencinin sağlık sebebiyle kurumdan ayrılması, c) Kanun'un 15. ve 16. maddelerine göre Kurumun kapatılması, d) Kurumların öğretime başlamasından önceki bir tarihte öğrencinin herhangi bir sebeple kurumdan ayrılması ve ayrılmak için müracaat etmesi, e) Öğrenci velisinin öğrenciyi kurumda okutamayacak duruma düştüğünü gösterir resmî makamlardan alacağı belgelerle tevsik etmesi, Gerekir. f) Okulların ilkokul birinci sınıfları ile hazırlık sınıflarına (hazırlık sınıfı bulunmayan okullarda birinci sınıflarına) yeni kaydolan öğrencilerden, öğretim yılı başlamadan ayrılanlara, ödemiş oldukları ilk taksidin % 80'i iade edilir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı ile davalı arasında 29.08.2008 tarihli telafi eğitimine ilişkin sözleşme imzalandığı, davacının oğlunun 52 gün eğitim aldığı, 20 Eylül 2008 tarihinde yayınlanan Mesleki ve Teknik Eğitim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 44. maddesinde; "Telafi eğitimi Anadolu türü mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarıyla teknik lise ve sağlık meslek lisesi programlarında uygulanmaz." hükmünün getirildiği, anılan yönetmelik değişikliğine binaen davalı tarafından 08.10.2008 tarihinde yönetmelik değişikliği nedeniyle eğitime devam edilip edilmeyeceği hususunda Milli Eğitim Bakanlığından görüş sorulduğu ve cevabının beklendiği hususunda bilgilendirme toplantısı yapıldığı, davacının oğlu ... 'ın yönetmelik değişikliği gerekçesiyle okuldan ayrıldığına ilişkin dilekçe verdiği, İstanbul Miili Eğitim Müdürlüğü, 27.11.2008 tarihli yazısı ile, davalı şirketin işlettiği okulun telafi eğitimine, yönetmelik değişikliğinden önce başlaması nedeniyle telafi eğitimine devam edilmesinin uygun görüldüğünün bildirildiği, bu halde okulun telafi eğitimine devam ettiği sabit olup hal böyleyken mahkemece yönetmelik hükümleri uyarınca ücret iadesinin şartlarının somut olayda gerçekleşmediği, eğitim sözleşmesinin feshinin davacı nezdinde haklı bir nedene dayanmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39478, Karar No: 2016/241, Tarih: 19.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/39478 E.  ,  2016/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 19.01.2016 Salı günü belirlenen saatte taraflara tebligat yapıldığı halde gelmedikleri görülerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü;

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait "..." isimli işletmesinde 1994 yılı Mart ayında çalışmaya başladığını, 27/07/2011 tarihinde davalı tarafından bildirimsiz ve gerekçesiz olarak işten çıkarıldığını, işten çıkarıldığı tarihte hamur ustası olarak çalıştığını, işe başladığı tarihlerde müvekkilinin davalı tarafından sigortalı olarak işe başlatıldığını, sonrasında dönem dönem işten ayrılıp tekrar girmiş gibi gösterildiğini, aslında işe ilk başladığı günden işten çıkarıldığı güne kadar aralıksız olarak davalıya ait iş yerinde çalıştığını, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde haftanın 7 günü gece saat 02:00 ila öğlen 12:00 arasında çalıştığını, çalıştığı sürede müvekkilinin hiç yıllık izin kullanmadığını, resmi tatillerde de aralıksız çalışmaya devam ettiğini, yalnızca dini bayramlarda üçer gün çalışmadığını, en son aylık 1.250,00TL ücret aldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin fırın işletmecisi olduğunu, davacının 03/05/2000 tarihinden itibaren aralıksız olarak asgari ücretle çalıştığını, davacının 28/07/2011, 29/07/2011, 30/07/2011 ve 31/07/2011 tarihlerinde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediğinin tutanakla tespit edildiğini, 01/08/2011 tarihli ihtarname ile işe gelmemesini gerektirecek sebepleri belirten resmi evrakı ibraz etmesini, aksi taktirde kabul edilebilir bir mazeretle işe gelmediğinin anlaşılması halinde iş akdinin feshedileceğinin bildirildiğini, davacının ihtarnamenin tebliğine rağmen geçerli bir mazeret ileri sürmediği gibi işe devamsızlığına devam ettiğini, bu nedenle 16/08/2011 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince haklı nedenle iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatsız olarak feshedildiğini, davacının iddia ettiği gibi 1994 yılında işe başlamadığını, müvekkilinin yanında ilk olarak 20/10/1994 işe başladığını, kendi işleri nedeniyle dönemsel olarak işten ayrıldığını ve işleri bitince tekrar işe başladığını, bu durumun sigorta hizmet dökümü ve davacıya ait şahsi sigorta sicil dosyası ve tanık beyanları ile de sabit olduğunu, davacının müvekkiline ait iş yerinde 20/10/1994 yılı ile 16/07/1999 tarihi arasında dönem dönem asgari ücretle çalıştığını, bütün hafta tatili ve genel tatillerini kullandığını, alacaklarına karşı zamanaşımı itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının fesih tarihinde brüt 1235,00 TL ücretle çalıştığı, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, yıllık izin alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hizmet süresi ihtilaflıdır.

Davacı vekili, davacının 1994 yılı Mart ayından iş sözleşmesinin feshedildiği

27.07.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, ancak işverenin davacının çalışmalarının girdili çıktılı ve eksik bildirdiğini iddia etmiştir. Davalı vekili ise davacının SGK'na bildirilen sürelerle sınırlı olarak çalıştığını, bazı dönemler istifa ederek ayrıldığını, sonra tekrar çalıştığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 01.07.1995-15.01.1996 tarihleri arasındaki 6 ay 14 günlük süre istifa nedeni ile dikkate alınmayarak davacının 20.10.1994-27.07.2011 tarihleri arasında 14 yıl 11 ay 20 gün çalıştığı kabul edilerek alacakları hesaplanmıştır.

Davacıya ait Hizmet Cetvelinin tetkikinde davacının (davalının kabulünde olan dönem dahil) 20.10.1994-2.12.1994; 01.07.1995-15.01.1996; 02.05.1996-16.07.1999; 03.05.2000-27.07.2011 arasında çalıştığı ve aralıklı çalışmalarının toplamının 15 yıl 1 ay 4 gün olduğu görülmektedir. Bu süreden istifa dilekçesi nedeni ile ikinci dönem çalışması olan 01.07.1995-15.01.1996 tarihleri arasındaki 6 ay 14 günlük sürenin mahsubu halinde kıdeme esas hizmet süresi 14 yıl 6 ay 20 gün olmalı iken 14 yıl 11 ay 20 gün üzerinden hesaplama yapılması hatalı olmuştur.

3-Yıllık izin ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece bilirkişi raporu benimsenerek 15 yıllık hizmet süresine göre 256 gün yıllık izne hak kazandığı, 122 gününü kullandığı kabulüne göre 134 gün için ödenenin mahsubu ile 5137,28 TL yıllık izin ücreti hüküm altına alınmış ise de, brüt olarak hesap edilen yıllık izin ücretinden ödenen net miktarın mahsubu hatalı olduğu gibi yıllık izin ücretinin karar yerinde “ücret alacağı” olarak gösterilmesi, yıllık izin ücretine talep dikkate alınarak en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzere yasal faiz işletilmesi gerekirken en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi de ayrı birer bozma nedenidir.

4-Hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hesap edilirken fiili çalışma olmayan yıllık izin sürelerinin hesaplamalarda dışlanmaması doğru değildir.

5-Davacı vekili 6100 sayılı HMK döneminde davayı kısmi dava olarak açmış ve bilirkişi raporundan sonra verdiği ıslah dilekçesi ile kimi alacakların miktarını arttırmıştır. Mahkemece ıslah dilekçesine göre varlığı kabul edilen alacaklar hüküm altına alınmış ise de, davacı vekilinin verdiği ıslah dilekçesinde faiz istemi olmadığı halde HMK'nun 26.maddesine aykırı biçimde talep aşılarak ıslah ile istenen alacak kesimlerine faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

6-Öte yandan alacakların net ya da brüt olduğunun karar yerinde gösterilmemesi, brüt olarak hükmedilen alacaklara ilişkin yasal kesintilerin infazda dikkate alınmasına karar verilmemesi ve kıdem tazminatı dışındaki alacaklardan hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerine en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzere yasal faiz işletilmesi gerekirken doğrudan yasal faiz işletilmesi de hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.