muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2169, Karar No: 2024/5658, Tarih: 08.07.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, araç üzerinde davalı şirketin borcu nedeniyle fiili haciz bulunduğu halde mahkeme tarafından kurumlarına herhangi bir ihbarda bulunulmadığını ve dava sürecine müdahil olmaları gerekirken bu durum göz ardı edilerek henüz plaka tescil kaydı dahi bulunmayan aracın kayıtlarının düzeltilmesi yönünde karar verildiğini, tahakkuk eden ÖTV'nin ödenmediğini ve bahse konu aracın geçici plaka ile kullanıldığını, herhangi bir plaka kaydının bulunmadığının görüldüğünü, davalı şirket tarafından iktisap edildiği görülen bahse konu araca müvekkili tarafından 2.121.912,42 TL borca karşılık 31.03.2021 tarihi itibari ile haciz tatbik edildiğini, daireye gönderilen dilekçe ile aracın 2020 Aralık ayından beri Yeşilköy Gümrük Müdürlüğünde bulunması ve davalı tarafından alınmaktan vazgeçilmesi gerekçesiyle ÖTV beyannamesinin iptalinin talep edildiğini, ancak dilekçedeki gerekçelere karşın haciz tutanağında aracın 46941 km yol yaptığının görüldüğünü, bu sebeple aracın 2020 yılının Aralık ayından itibaren Yeşilköy Gümrük Müdürlüğü tarafından teslim edilmemesinin gerekçe gösterilmesi ile aracın sıfır (0) km olmadığı hususunun değerlendirilerek ÖTV mükellefinin talebinin yerinde görülmediğini, açıklanan hususların dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, haciz tatbik edilene kadar herhangi bir beyan ve bildirimde bulunulmadığını, taraflar arasında açıkça muvazaalı işlem gerçekleştirildiğini, davaya konu tarafların 20.06.2022 tarihli haciz üzerine bir araya gelerek davalının borçları nedeniyle aracın haczinden kurtulmak adına kamu alacağını engellemek amacıyla kötü niyetli olarak huzurdaki davayı ikame ettiklerini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve idarenin davaya dahil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstinaf başvurusunda bulunan İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı davada taraf olmayıp, üçüncü kişi olduğu, davaya asli ya da feri müdahil olarak kabulüne dair bir karar verilmediği gibi mahkemece yapılan yargılama sonunda aleyhine hüküm de kurulmadığı anlaşıldığı, 6100 sayılı Kanun'un 357 nci maddesinin birinci fıkrasındaki düzenleme uyarınca istinaf incelemesi aşamasında da davaya müdahale talebinde bulunulamayacağı, bu durumda, istinaf kanun yoluna başvuranın taraf sıfatının bulunmadığı ve bu nedenle istinaf kanun yoluna başvuru hakkının bulunmadığı gerekçesiyle İstinaf kanun yoluna başvuran İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının davada taraf sıfatı ve kanun yoluna başvuru hakkı bulunmadığından, istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde İstanbul Vergi Dairesi Başkalığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstanbul Vergi Dairesi Başkalığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, araç mülkiyetinin tespiti ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince ''davalı tarafın davayı kabul ettiğini bildirdiği, 6100 sayılı Kanun'un 308 ve 311 inci maddelerindeki düzenlemeler dikkate alındığında davalı tarafın kabul beyanı nedeniyle davanın kabul nedeniyle kabulüne karar verilmesi gerektiği'' şeklinde gerekçe oluşturularak davanın kabulüne karar verilmiş, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı'nın istinaf kanun yolu başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davada taraf ve kanun yoluna başvuru hakkı bulunmadığından başvurunun reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davalı tarafın kabul beyanı nedeniyle kabulüne ilişkin verilen hükmün içeriği nazara alındığında 3. kişi olmasına rağmen dava konusu araç üzerinde davayı kabul eden davalı ... Auto Otomotiv İnş. ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borcu nedeniyle fiili haciz işlemi başlatıldığı anlaşıldığından dava dışı Vergi Dairesi'nin hakları etkilenmekle davayı istinaf ve temyiz etmekte hukuki yararı bulunmaktadır.Mahkemece, öncelikle 3. kişinin davaya dahil edilip yargılama yapılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun usulden reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9906, Karar No: 2015/10503, Tarih: 01.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9906 E.  ,  2015/10503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada; boşanma kararı 04.11.2009 tarihinde kesinleşen davacıya, sigortalı murisi üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesilesine ilişkin olup mahkemece verilen ilk hüküm, Dairemizin 14/02/2013 tarih ve 2012/24410 E.-2013/2088 Karar sayılı ilamıyla eksik araştırma nedeniyle, “İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise davacı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; saptanan yerleşim yerleri olan ... yönünden yeniden, geniş kapsamlı... araştırması yapılmalı, anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli, sonrasında, anılan 34. maddede yer alan aylık bağlama koşullarının varlığı yönünden gerekli araştırma ve irdeleme yapıldıktan sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.” görüş ve düşüncesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozma ilamına uyularak gereklerinin yerine getirilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

5510 sayılı ... ve ...ı Kanunu'nun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe

./..

girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan maddeye dayalı olarak açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

./..

girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan maddeye dayalı olarak açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında, inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; mahkemece; ... Memurluğu'nca gerçekleştirilen soruşturmada elde edilen somut veri ve saptamalar, bahse konu soruşturma sırasında müşterek adresteki ev sahibinin beyanları, yargılama aşamasında yaptırılan kolluk araştırmalarına ilişkin tutanaklar,...'nundaki adres bilgilerinden davacı ve eski eşinin adresleri ile oy kullandıkları okul ve sandıklarının aynı olduğunun saptanmış olması ile resmi kayıtlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşadıkları olgusu ispatlanmıştır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/6673, Karar No: 2014/297, Tarih: 15.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6673 E.  ,  2014/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/100238

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık S.. Y..'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.01.2012 gün ve 2010/318 Esas, 2012/6 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, olay günü tuvalete giden mağdurenin arkasından giderek mağdurenin göğüslerini ellemesi şeklindeki eylemine ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca "travma sonrası stres bozukluğu oluştuğu" yönünde rapor düzenlenmiş ise de; sanık tarafından işlenen dokunma, sıkma, öpme gibi ani nitelikteki, devamı bulunmayan, kesik biçimde gerçekleştirilen hallerde mağdurenin olayın üçüncü kişilerce duyulması üzerine ruhsal durumunun etkilenmesi nedeniyle duyduğu üzüntü ve sıkıntı sonucunda ortaya çıkan halin ruh sağlığı bozukluğu olarak değerlendirilemeyeceği ve TCK.nın 103/6. maddesinde öngörülen netice sebebiyle ağırlaşmış hal maddesinin cinsel istismar eyleminin ağır boyutlara ulaşması, ısrarla gerçekleştirilmesi ya da suçun nitelikli halinin işlenmesi nedeniyle gerçekleşebilecek bir sonuç olabileceği, keza eylemin niteliğine göre öngörülen ceza miktarı da gözetilerek tam bir vicdani kanı oluşabilmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan yeniden rapor alınarak mağduredeki halin bir ruh sağlığı bozulması mı yoksa suç nedeniyle ruh sağlığının etkilenmesi mi olduğunun saptanması, ruh sağlığında bozulma olmadığı sadece etkilenme olduğunun tesbiti halinde ise bu netice sebebiyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilebileceği dikkate alınarak hüküm kurulması yerine eksik araştırma sonucuda karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5028, Karar No: 2020/3229, Tarih: 08.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5028 E.  ,  2020/3229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların eşi/ babası ...'in kullandığı banka kredisine teminat amacıyla davalı tarafından ... Sigorta Poliçesi düzenlendiğini, kredi taksitlerinin bitmesine 4 ay kala davacılar yakınının poliçe süresi içinde öldüğünü, davalıya başvuru yapıldığı halde ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla muris tarafından ödenen 8.539,96 TL'nin ölüm tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçede dain-i mürtehin kaydı olan bankanın davaya muvafakatinin alınması gerektiğini, ölüm tarihindeki vefat tazminat bedeli 1.848,73 TL'yi mürtehin kaydı olan bankaya kredi borcuna istinaden ödediklerini ve poliçeden doğan sorumluluklarının son bulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacılar murisi ile davalı arasında imzalı poliçede, ölüm tarihinde geçerli vefat tazminat bedeli olan 1.848,73 TL'nin davalı tarafından kredi alacaklısı mürtehin bankaya ödendiği, davacıların davalıdan talep edebileceği herhangi bir alacak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigorta poliçesi gereği tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı sigorta şirketinin beyanları ve sunduğu bilgisayar ekran görüntüsü örneği doğrultusunda, sigortanın 3. yılına ilişkin vefat teminat tutarının 1.848,73 TL. olduğu ve bu bedelin davalı tarafından mürtehin bankaya ödendiği kabul edilmek suretiyle hüküm tesis edilmiştir.

Davacılar murisi ... için davalı tarafından 10.04.2012-10.04.2015 vadeli hayat sigorta sertifikası düzenlenmiş olup, davacılar murisi tarafından dava dışı ... çekilen 7.500,00 TL'lik krediyi teminat altına almak amacıyla bu sertifikanın düzenlendiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Vakıf Emeklilik Grup Sigorta Sertifikası başlıklı belgede; bu poliçeyle yalnızca vefat teminatının verildiği; vefat teminat tutarının 7.500,00 TL. olduğu; davalı sigortacı ile dava dışı ... arasındaki grup sigorta sözleşmesi özel şartları ve hayat sigortası genel şartları dahilinde sigortalının teminat altına alındığı; sigorta süresi içinde ölümün gerçekleşmesi halinde, ödenecek tazminattan öncelikle poliçede mürtehin kaydı olan bankanın bakiye kredi borcunun ödeneceği ve artan meblağın ise lehtarlara ödeneceği hususlarına yer verildiği; davacılar murisi sigortalının sertifika altında imzasının bulunduğu görülmektedir.

Sigortalı/ davacılar murisi için yapılan hayat sigortasının, kullanılan banka kredisini teminat altına almaya yönelik ve sigortalının poliçe süresi içinde ölümü ihtimaline karşı yapılmış bir sigorta olduğu; sigortalının poliçe süresi sonuna kadar yaşaması ihtimalini ve bu süre sonunda da sigortalıya birikmiş kar paylı tutarın ödenmesini içeren bir sigorta olmadığı açıktır. Bu itibarla; sigortalının yaşaması ihtimalinin teminat altına alındığı ve poliçe süresi sonunda kar payı verilmesini içeren hayat sigortalarında uygulama alanı bulan "riyazi ihtiyat" dahilinde sigortacının sorumlu olması esaslarının olayda uygulanma imkanı yoktur. Ayrıca, sigortalı için düzenlenen sertifikada vefat teminat bedeli 7.500,00 TL. olarak belirlenmiş olup, bu teminatın yıllara göre azalacağına ilişkin bir kayda da sertifikada yer verilmemiştir.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; davacılar yakını ile davalı arasındaki sigorta sözleşmesinin krediye bağlı hayat sigortası olduğu, sigorta sertifikasında vefat teminat tutarının yıllara göre azalacağına dair bir kaydın bulunmadığı ve vefat teminat tutarının 7.500,00 TL. olarak belirlendiği, davacılar yakını tarafından kullanılan banka kredisinin tamamının kapatıldığı (gerek davacı ödemesi gerekse davalının ödediği 1.848,73 TL. ile) hususları dikkate alınmak suretiyle, 7.500,00 TL'lik vefat teminat tutarından

davalının dava dışı bankaya ödediği bedelin düşülmesiyle davalının sorumlu olacağı bakiye tazminat bedelinin belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 08/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8164, Karar No: 2023/2900, Tarih: 08.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8164 E.  ,  2023/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, suça konu yerin tapusu bulunmasa da katılan ve kardeşleri tarafından uzun süredir kullanıldığına ve paylaşım yapılarak herkesin kullandığı yerin belli olduğuna, sanığın arı kovanlarını koydurmuş olduğu yerin katılana ait olduğunu bildiğine, arı kovanlarının farkedilmeseydi kış boyunca taşınmazda duracağına, kovanların geçici olarak koyulmadığına, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın katılanla kardeş olup aralarında husumet bulunduğu sanığın katılana ait taşınmaza Mustafa İnceoğlu isimli şahsı yönlendirmek suretiyle arı kovanları koydurarak taşınmazı işgal ettirdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın arı kovanlarını katılana ait taşınmaza koyan kişiyi yönlendirerek atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığına ilişkin ilk derece mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15855, Karar No: 2010/22156, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15855 E.  ,  2010/22156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde ve pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.