muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6032, Karar No: 2023/5012, Tarih: 10.07.2023

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK 223/2-e gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede, kuvvette, kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinden yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/1670 Esas, 2020/540 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/339, Karar No: 2015/5239, Tarih: 21.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/339 E.  ,  2015/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme

Hüküm : TCK’nın 188/1-4, 62/1, 52/2, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Somut olayda ele geçirilen suça konu uyuşturucu veya uyarıcı maddenin miktarlarına bağlı olarak suçun konusunun önemi ve değerine göre, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince temel adli para cezasının daha fazla alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “uyuşturucunun” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce alınan şahit numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4918, Karar No: 2016/4725, Tarih: 07.09.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/4918 E.  ,  2016/4725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 07/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2111, Karar No: 2022/9095, Tarih: 17.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/2111 E.  ,  2022/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklardan ..., ..., ... haklarında mağdurelerden ...’e ve ... hakkında...’a karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklardan ... ile ... haklarında ...’e karşı)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan ...’nın mağdure ...’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve ...’nün aynı mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetleri ile ...’ın mağdure ...’e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine; suça sürüklenen çocuk ...’in mağdure...’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, suça sürüklenen çocuklardan ..., ..., ..., ... haklarında mağdure...’a yönelik çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ve tebliğnamede suça sürüklenen çocuk olarak gösterilen ... hakkında mağdure...’a yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından dolayı verilen kararlara ilişkin itirazların mahallinde merciince değerlendirme yapılarak reddedildiği gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure ... vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ...’in velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ...’nin, kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 28.12.2010 günlü duruşmada suça sürüklenen çocuk ...’dan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan mağdure... vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklardan ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ... hakkında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mahkemece yapılan yargılama sırasında beyanları alınan mağdureler..., ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve tanık ...’un her aşamada ifadeleri arasındaki çelişkilerin giderilmesi neticesinde toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mahkemece yapılan yargılama sırasında beyanları alınan mağdureler..., ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve tanık ...’un her aşamada ifadeleri arasındaki çelişkilerin giderilmesi neticesinde toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9157, Karar No: 2021/13635, Tarih: 05.07.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9157 E.  ,  2021/13635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hırsızlık eyleminin, iş yerinin açık olduğu zaman diliminde, rızaya ihtiyaç duyulmadan girilmesi mutat saatte gerçekleştirilmesi karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/2, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan 3 ay 10 gün hapis cezası, TCK’nın 50/1-a maddesine göre günlüğü 20 TL. den paraya çevrilirken 2.000 TL yerine 4.000 TL adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.07.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15036, Karar No: 2012/860, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15036 E.  ,  2012/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 450 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1131, Karar No: 2015/14588, Tarih: 15.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1131 E.  ,  2015/14588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... İli ... İlçesi ... Köyü 3339 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dahili davalı ... (... ve ... oğlu 01.01 1944 doğumlu)'in veraset ilamının dosyaya konulmasından ve davada yer almayan mirasçılarına gerekçeli karar ve davacı yan temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, 2.ürün ıspanak, s.mısır ve patatesin 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4215, Karar No: 2013/7277, Tarih: 03.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4215 E.  ,  2013/7277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2011/293056

MAHKEMESİ : Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 13/05/2011, 2011/99 (E) ve 2011/150 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdura yönelik "kasten yaralama" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanık ile mağdur ve mağdurun arkadaşı İsmail arasında kız meselesi yüzünden çıkan tartışmada, İsmail’in sanığa kafa attığı, mağdur Rıdvan’ın da taş ile sanığa vurduğu, kavganın devamında İsmail’in bıçak ile sanık Erdal ile kız arkadaşı Aynur’u yaraladığı, sanık Erdal’ın da bıçakla mağdur Rıdvan’a bir kez vurarak hayati tehlike geçirtecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; mağdur Rıdvan’ın İsmail’in yanında olaya katılıp sanığa taş ile vurduğu, mahkemece bu hususun gerekçede kabul edildiği anlaşılmakla; mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik teşkil eden söz ve davranış bulunmadığı belirtilip sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak sanığa fazla ceza tayini ve gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 03/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32371, Karar No: 2017/18167, Tarih: 28.06.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/32371 E.  ,  2017/18167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yarama, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, cezaevinden çıktıktan sonra daha önce birlikte yaşadığı.... ve ondan olan çocuklarının yerini ....'nın annesi müşteki ...'ya sorduğu, kayıp olduklarını söylemesi üzerine, "polise gidip ifade verin" dediğinde, müşteki ...'nın kendisine “şerefsiz, s...git” demesine sinirlenerek eylemleri gerçekleştirdiğinin savunması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, müşteki ...’ya karşı tehdit, yaralama, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından TCK'nın 29, hakaret suçu bakımından ise aynı Kanunun 129.maddesinde düzenlenen tahrik hüümlerinin hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Mükerrir sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Gaziantep 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/191-2008/341 E/K sayılı ilamının bütünüyle tekerrüre esas alınması,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11111, Karar No: 2015/7926, Tarih: 15.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11111 E.  ,  2015/7926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalılar ... ve diğeri tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 04/01/2013 gününde verilen dilekçe ile ve ... tarafından 25/04/2013 gününde karşı dava dilekçesi ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne dair verilen 18/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-karşı davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı-karşı davalıların asıl davaya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, cismani zarar nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı-karşı davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Karşı-davacı, karşı-davalılardan ...'ın kendisine karşı silahla ateş ettiğini, ...'ın eylemi nedeni ile de yaralandığını belirterek uğramış olduğu manevi zararın tahsilini talep etmiştir.

Karşı-davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, karşı davalıların eylemleri nedeni ile ceza mahkemesinde ceza aldıkları belirtilerek davalılardan ayrı ayrı manevi zararın tahsiline karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, yaralanma dereceleri, taraflar arasında daha öncesine dayanan geçimsizlik bulunması, eylemlerin karşılıklı yapılmış olması ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında karşı davada hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, yaralanma dereceleri, taraflar arasında daha öncesine dayanan geçimsizlik bulunması, eylemlerin karşılıklı yapılmış olması ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında karşı davada hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan sebeplerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2131, Karar No: 2018/3654, Tarih: 24.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2131 E.  ,  2018/3654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53,

58/9, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

Bylock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, bylock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bylock

kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip,

2-Çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Temyiz aşamasında UYAP ortamından dosyaya gönderilen Emniyet Genel Müdürlüğünün 19.02.2018 tarihli veri inceleme raporu, bu rapora dayanak delilin elde edilişi ve CMK'nın 134. maddesine göre alınan mahkeme kararı soruşturmayı yürüten Ankara Cumhuriyet Başsavcılığından araştırılıp temin edildikten sonra, CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmekle sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.