muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/243, Karar No: 2023/3773, Tarih: 05.07.2023

2. Davalı erkek vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, eksik inceleme, kusur belirlemesi, şahsi ilişki, tazminatlar, tedbir nafakası, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin cevap dilekçesinde ve 25.09.2019 tarihli celsede kadını sevdiğini ve boşanmak istemediğini belirttiğini, bu durumda kadına kusur yüklenemeyeceğini belirterek evlilik birliğini sona erdiren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle erkeğin tedbir, yoksulluk ve tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine her ayın birinci ve üçüncü pazar günü saat 10.00-17.00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10.00-17.00 arasında çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, karar verilmiş, tarafların sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası talebinin reddi, tazminatların, tedbir nafakalarının ve iştirak nafakasının miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek eksik inceleme, kusur belirlemesi, şahsi ilişki, tazminatlar, tedbir nafakası, tazminat ve tedbir nafakası taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, nafakalar, tazminatlar ve kişisel ilişki düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169, 174, 175, 176, 182, 323, 324, 327, 328, 330 ve 336 ncı maddeleri 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51, maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169, 174, 175, 176, 182, 323, 324, 327, 328, 330 ve 336 ncı maddeleri 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51, maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17830, Karar No: 2012/1764, Tarih: 19.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17830 E.  ,  2012/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda dava konusu kesilen ağaçların kızılçam ve servi cinsi yaş evsafta yakacak vasıfta 33 adet denk tamamı ... niteliğinde olduğu belirtildiği halde aynı raporda ağaçlandırma gideri hesaplanmasında 24 adet yapacak vasıflı servi ve kızılçam fidanlarının kesildiğinden bahis edilerek yaratılan çelişki giderilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Katılan ... idaresi lehine müsaderesine karar verilen suça konu emvalin değeri dikkate alınarak nispi vekalet ücreti gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7600, Karar No: 2012/13654, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7600 E.  ,  2012/13654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm katılan Hazine, davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Akbıyıklar Köyü, 125 ada 7 parsel için orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 1959 tarihli memleket haritasında taşınmazın (İ) ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden, (H) ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ise de, taşınmazın tamamı 1944 tarihli hava fotoğrafında siyah renkli alanda gözüktüğünden, taşınmazın hava fotoğrafı niteliği ve hava fotoğrafının streskopla inceleme yapılıp yapılmadığı hususlarında duraksama olduğundan, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişiye verilerek,

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman bilirkişisine yeminleri tahtında verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1944 yılında çekilen hava fotoğraflarında çekişmeli parselin siyah renkli alanda kaldığını bildirdikleri, ancak; bu alanların üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan ağaçların cinsini, sayısını, kapalılık oranını bildirmedikleri, bu uygulamanın hava fotoğraflarının yöntemince uygulanıp uygulanmadığı yönünde tereddüt oluşturacağı kendilerine hatırlatılarak, keşifte uygulandığı bildirilen 1944 yılı çekilen hava fotoğraflarının streskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, parsel üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, çekişmeli parselin çevresindeki dava dışı komşu parseller ile birlikte, 1944 yılı hava fotoğraflarında konumu gösterir ayrıca sonuç kısmında (İ ve H) harfleriyle gösterilen yerlerin her ikisine de orman sayılan yer olarak belirtilmesine rağmen, raporun başlangıç kısmında (H) harfi ile gösterilen kısma orman sayılmayan yer olarak belirtilerek çelişki oluşturulduğu da gözönünüde bulundurularak ek rapor düzenledirilmesi ve dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10426, Karar No: 2022/11518, Tarih: 29.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10426 E.  ,  2022/11518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemesince bozmaya uyularak ilamında belirtilen nedenlerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğinden; davacının, 12.05.1997 varide tarihli giriş bildirgesine göre 20.04.1982 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak tescil edildiği, yine 12.05.1997 tarihli sigortalılık döküm föyüne göre, 20.04.1982 - 26.04.1994 tarihleri arası zorunlu, 12.05.1997 tarihinden itibaren isteğe bağlı sigortalı kabul edilmeye başlandığı, 07.05.2010 tarihli sigortalılık bilgilerine göre 20.04.1982-26.04.1994, 12.05.1997-01.06.2003 (İBS) ve 01.06.2003 tarihinden devamla (25 yıl 25 gün) sigortalı kabul edilirken, 07.05.2010 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, Kurumca 21.07.2010 tarihli işlem ile 31.07.2010 tarihi itibariyle, 01.06.1988 - 26.04.1994 tarihleri arası zorunlu, 12.05.1997 - 01.06.2003 tarihleri arası isteğe bağlı, yine 01.06.2003 tarihinden devamla zorunlu 19 yıl 1 ay 14 gün 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalığı bulunup, 25 tam yıl hizmet süresi olmadığı gerekçesi ile reddedildiği, davacının Kuruma sunduğu 12.05.1997 tarihli İB formunda 01.08.1981 - 26.04.1994 tarihleri arası vergi kaydı olduğu belirtilmesine rağmen daha sonra vergi dairesinden gelen yazıda 01.08.1981 başlayan bu vergi kaydının 31.12.1981 tarihi itibariyle sonlandığının bildirildiği, bunun dışında, 01.06.1988 - 26.04.1994 ve 01.06.2003 tarihinden devamla nakliye faaliyetinden dolayı vergi kaydının olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının vergi, oda veya sicil kaydı olmayan 20.04.1982-01.06.1988 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edilip edilmeyeceği ve sonuç olarak yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece verilen hükmün Dairemiz 15.10.2019 günlü ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece bozmaya uyulmuş ancak bozmanın gereği yerine getirilmemiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının vergi, oda veya sicil kaydı olmayan 20.04.1982-01.06.1988 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edilip edilmeyeceği ve sonuç olarak yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece verilen hükmün Dairemiz 15.10.2019 günlü ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece bozmaya uyulmuş ancak bozmanın gereği yerine getirilmemiştir.

Somut olayda; davacının 4247 sayılı Yasa (1997 affı) kapsamında prim ödediği sigortalık bilgisini gösteren cetvelde belirtilmektedir. Bu nedenle, davacının uyuşmazlık konusu 20.04.1982-01.06.1988 tarihleri arası primleri söz konusu 4247 sayılı Yasa kapsamında ödeyip ödemediği Kurumdan sorulmalı, ihtilaf halinde gerekirse konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırılarak primlerin ödenip ödenmediği belirlenmeli, ödemişse anılan devrede 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı saymanın mümkün olduğu gözetilmeli ve sonuç olarak yaşlılık aylığı şartları tahsis talep tarihine göre değerlendirilmeli, eğer bu tarihte aylık şartları yok ise dava tarihi ya da hükümden önceki bir tarihte tahsis şartlarının oluşması halinde bu tarih dikkate alınarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 29.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33899, Karar No: 2024/6574, Tarih: 14.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33899 E.  ,  2024/6574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4188 E., 2019/1628 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret, bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, hakaret suçundan verilen kararın ise 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi gereğince temyiz edilebilir hale geldiği, anılan Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hakaret suçu yönünden sanığın temyiz başvurusu değerlendirilmeden 7188 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinin sanık lehine değerlendirilmesi ile 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığına anlaşılarak yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kırşehir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci,53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise; kurulan hükmün kaldırılarak sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulüyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme ibaresinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; bölge adliye mahkemesinin kararının yerinde olmadığına, suçlamaları kabul etmediğine ve dosya kapsamında suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, rahatsızlığı sebebi ile ambulansta iken hastaneye gitmek istememesi nedeni ile yaşadığı tartışmada acil tıp teknisyeni B.A.K ve Y.E. ile ambulans şoförü S.G.'ye hakaret ettiği ve mağdur S.G'yi tehdit ettiğinden bahisle cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; mağdurların aşamalardaki uyumlu anlatımları, 155 ihbar ses kaydı dökümü, 17.04.2015 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın görevleri gereği kendisini hastaneye götürmeye çalışan mağdurlara direndiği ve hakaret ettiği kabul edilerek, kamu görevlisine hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.İlk Derece Mahkemesince hakaret suçunda kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak, ''sanığın sözlerinin 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kaldığı kabul edilerek soruşturulması ve kovuşturulmasının mağdurun şikayetine bağlı olduğu, mağdurların kovuşturma aşamasında şikayetlerinden vazgeçtikleri anlaşıldığı halde açılan kamu davasının TCK'nın 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edildiği.'' gerekçesi ile açılan kamu davasının 5237 Sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde;

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hangi fail ve fiil hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm kurulabileceği halde, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturmaktadır.

Somut olaydaki iddianame anlatımında, sanığın mağdur S.G.'ye yönelik tehdit eyleminden bahsedildiği mağdurlar Y.E. ve B.A.K'ye yönelik tehdit suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan suçtan sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

Takibi şikâyete bağlı olan tehdit suçu nedeniyle mağdurların şikâyetinden vazgeçmeleri karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B.Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35582, Karar No: 2016/299, Tarih: 12.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35582 E.  ,  2016/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin işyerinde Haziran 2000-Temmuz 2015 tarihleri arasında öğretmen olarak kesintisiz çalıştığını, 2013 yılı Temmuz ayı sonunda müvekkiline bayramdan sonra işe gelmemesinin söylendiğini, işten çıkışının 2013 yılı Temmuz ayında gerçekleşmiş olmasına rağmen davalı işveren tarafından sebebini bilmedikleri bir şekilde Eylül ayına kadar primlerin ödenmiş olduğunu, bu nedenle işsizlik maaşı alamadığını ve mağdur olduğunu iddia ederek kıdem ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının müvekkili anaokulunda 01.10.2009 tarihinde ve 235-18 sayı ile stajver usta öğretici olarak çalışmaya başladığını 08.1 1.2010 tarih ve 235-32 sayılı yazı ile stajyerliğinin kaldırıldığını ve usta öğretici olduğunu, davacının 11/08/2011 tarihli dilekçesi ile istifa ettiğini, istifanın Bahçelievler ilçe milli eğitim müdürlüğüne üst yazı ile sunulduğunu işe başlamak istemesi üzerine 01/02/2012 tarihinde tekrar işe başladığını, 27/08/2013 tarihinde yıllık izninin bitmesine rağmen izinsiz olarak işe gelmediğini, işsizlik maaşı için kendi isteği ile istifa etmeyeceğini beyan ettiğini, ancak Bakanlık yönetmelikleri gereği usta öğretici olmadan çalışamayacakları ve bu süreçte de çalışan bulunamaması nedeni ile ve kendisinin de sağlık sebepleri nedeni ile sigortadan yararlanmak istemesi nedeni ile müvekkilince yeni biri bulunana kadar sigortadan çıkış yapılmadığını, davacının hastalığı nedeni ile sürekli idari izin kullandırıldığını, bu idari izinlerde dahi maaşının tam olarak ödendiğini, iş sözleşmesinin göreve mazeretsiz ve izinsiz devamsızlığı nedeni ile bu kez müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının usta öğretici olarak kaymakamlık onayı ile görevlendirildiği ve statü hukukuna tabi olduğunun anlaşıldığı yargı yolu olarak idari yargının görevinin bulunduğu gerekçeleriyle yargı yolu caiz olmadığından usul yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işveren 5580 sayılı kanuna tabi olarak işletilen özel öğretim kurumu olup davacının davalıya ait özel öğretim kurumunda anaokulu öğretmeni olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.