muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15030, Karar No: 2009/4522, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15030 E.  ,  2009/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

... komisyoncusu olan davacı, daire satın almak için kendisine müracaat eden davalı ile sözleşme yaptığını, daireyi almaktan vazgeçen davalının komisyon ücretini ödemediğini, bu nedenle yapılan icra takibine de itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, ... komisyoncusu olduğunu ve gösterilen daireyi satın almak isteyen davalının daha sonra bu daireyi satın almaktan vazgeçtiğini, aralarındaki 9.11.2005 tarihli sözleşmenin 5.maddesi gereğince, davalının iki tarafın komisyon ücretini ödemesi gerekirken, ödemediğini belirterek, itirazın iptali talepli bu davayı açmıştır. Davalı ile, daireyi almaktan vazgeçen tarafın kendisi olmadığını, satıcının vazgeçtiğini savunmuştur. Davacı iddiasını ispatlamak için, dava dışı satıcının davalı alıcıya gönderdiği 28.11.2005 tarihli ihtarnameye dayanmıştır. Bu ihtarnamede satıcı, alıcının sözleşmede belirtilen 21.11.2005 tarihinde geri kalan bedeli ödeyerek daireyi satın almadığını, bu nedenle daireyi aynı fiyata satmayacağını belirterek, zararın ödenmesini istemiştir. Davalı ise 8.12.2005 tarihli cevabi ihtarnamede, bakiye bedeli ödemeye hazır olduğunu, satıştan dönmediğini bildirmiştir. Daha sonra davalı, dava dışı satıcıya ... olduğu 14.500 YTL.nin iadesi için Büyükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde 2006/4 Esas sayılı davayı açmış ve yargılama aşamasında bedel kendisine ödendiğinden, davadan feragat etmiştir. Davacının dayandığı ihtar, davalının bakiye satış bedelini ödemediği ve tapuyu almak için gelmediği hususunu, ispata yeterli değildir. MK.nun 6.maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükellef olup, ispat yükü davacıdadır. Davacı, ibraz ettiği delillerle davalının satıştan vazgeçtiği hususunu, kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacının dava dilekçesinde "her türlü delil" diyerek yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Davacıya, davalının satıştan vazgeçtiği hususunda yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1450, Karar No: 2020/948, Tarih: 05.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/1450 E.  ,  2020/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Askeri savcının temyiz isteminin incelenmesinde;

Askeri savcının huzurunda verilen karara karşı, 353 sayılı Kanun’un 209/1’inci maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz kanun yoluna başvurabileceği, Askeri savcının ise 05/05/2016 tarihinde verilen hükme karşı 17/05/2016 tarihinde kayda giren süre tutum dilekçesi verdiği, akabinde temyiz sebeplerini ihtiva eden 20/05/2016 tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki beraat hükmüne karşı temyiz talebinde bulunduğu, Askeri savcı tarafından yapılan temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2) Adli Müşavirin temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

İzin tecavüzü suçunun düzenlendiği ASCK’nin 66/1-b maddesinde; “Kıt’asından veya görevini yapmakta olduğu yerden izin, istirahat veya hava değişimi alarak ayrılanlardan, dönmeye mecbur bulundukları günden itibaren altı gün içerisinde ‘özürsüz’ olarak gelmeyenler”in cezalandırılacağı hüküm altına alınmış olup, maddenin açık ifadesinden, kabul edilebilir bir özür nedeniyle birliğe zamanında katılma olanağının bulunmadığı hâllerde sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğinden söz edilemeyecektir.

Özür kavramı kanunda tanımlanmamış olup, Askerî Yargıtay’ın yerleşik kararlarında; TSK İç Hizmet Yönetmeliği’nin 57 ve 58’inci maddelerinde sayılan ve bunlara benzerlik arz eden durumlar yasal ve geçerli özür olarak kabul edilmektedir. Sanık tarafından özür olarak ileri sürülen hususların, askerlik hizmetine üstün tutulabilir nitelikte bulunup bulunmadığı, beklenen bir durum olup olmadığı, aniden ortaya çıkıp çıkmadığı, sanığın özür nedeniyle ne kadar süreyle birliğinden ayrı kaldığı, birliğine katılmakta geciktiği süre içinde özür oluşturan hâli gidermeye ve bir an önce birliğine katılmaya yönelik olarak ne gibi davranışlar sergilediği dikkate alınarak, her somut olayda sanığın suç işleme kastı ile hareket edip etmediğinin tartışılıp irdelenmesi, yapılacak değerlendirmelerde de “Özür” unsurunun, kanun koyucunun amacını aşacak şekilde yorumlanmaması gerekmektedir. Bu kapsamda, hayatın olağan akışı içerisinde her zaman karşılaşabilecek olayların haklı mazeret olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Somut uyuşmazlıkta; sanık savunmasında maddi durumunun kötü olduğunu, birliğine dönmek üzere önceden biletini aldığını, uçuşun iptal olması nedeniyle zamanında birliğine katılmadığını ifade etmiş ise de, sanığın uçuşun iptal olması üzerine en yakın askeri veya resmi makama müracaatla eylemini sonlandırması veya sevkini yaptırması mümkün olduğu gibi alternatif ulaşım araçlarını tercih etmesinin veya birliği komutanlığından izninin uzatılması talebinde bulunmasının da imkan dahilinde olduğu dikkate alındığında sanığın ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine tercih edilecek ve gecikmeyi haklı gösterecek bir mazeret niteliğinde olmadığı ve yasal anlamda geçerli bir özür teşkil etmediği, kaldı ki iptal edilen 03/09/2015 tarihli uçuşun tarihinin de kanuni izninin bitiminden 5 gün sonrasına ait olmasının sanığın suç işleme kastını ortaya koyduğu, bu nedenle unsurları itibariyle oluşan müsnet suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve adli müşavirin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4576, Karar No: 2017/1760, Tarih: 13.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4576 E.  ,  2017/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : 2004 tarihli eylem hakkında düşme, Eylül 2005 tarihli eylem ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan düşme kararı ile 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 26.12.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve defter belge ibraz etmemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozma sonrası yapılan yargılamada, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereği uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 326/2. maddesinin 2. cümlesindeki, “….sanık hakkkında verilecek ceza bozmaya konu olacak cezadan daha ağır ise her halde dinlenmesi gerekir” şeklindeki hükmüne rağmen sanığın aleyhine olan bozma ilamına karşı diyecekleri ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediği sorulup beyanları alınmadan, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10563, Karar No: 2018/5848, Tarih: 24.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10563 E.  ,  2018/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2, 53/1-3, 204/1, 43/1, 62, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında TCK'nın 204/1, 62, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... tarafından, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, katılandan 3.800 TL değerinde mal satın alarak karşılığında 740 TL, 850 TL ve 1.250 TL değerinde üç ayrı çek verdiği ancak bu çeklerin bankaya ibrazında çalıntı ve kayıp kayıtlarının olduğunun anlaşıldığı, daha sonraki tarihte sanıkların birlikte katılanın işyerine giderek tamamen sahte tanzim edilmiş 5.800 TL değerinde çeki verdikleri ve katılandan 2.000 TL para istedikleri, katılanın çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin sahte olduğunu öğrendiği, bu suretle sanık ...'ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını, sanık ...'ın ise resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetlerine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1278, Karar No: 2015/2164, Tarih: 10.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1278 E.  ,  2015/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınanın 20/04/2001 tarihli ifadesinde "17/04/2011 günü saat 14:00 sıralarında ... Mahallesi ... Stadında futbol karşılaşması yapmak için takımımla beraber giderek....formalarımızı giyip sahaya çıktık...futbol müsabakası bittikten sonra zati eşyalarımızın bulunduğu soyunma odasına geldiğimizde benim ve takım arkadaşlarımın çoğunun cep telefonlarının olmadığını çalındığını tespit etmemiz üzerine..." belirttiği, tanık . ...'in 20/04/2011 tarihli beyanında "17/04/2011 günü saat 14:00 sıralırında işyerinde bulunduğum esnada ... isimli şahıs işyerime gelerek kendisine ait... telefonun kendisine ait olduğunu satmak istediğini söylemesi üzerine bahse konu telefonun çalıntı kaydının olup olmadığını kontrol ettim, çalıntı kaydı olmayınca .. isimli şahsın nüfus cüzdan fotokopisini de alarak 85 TL karşılığında satın aldım" şeklinde beyanda bulunması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1092, Karar No: 2013/1109, Tarih: 28.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1092 E.  ,  2013/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 05/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, davacının da daha öncesinde davalıyı kastederek yazılar yazması, davaya konu yayının büyük bölümünün eleştiri mahiyetinde düşünce açıklaması niteliğinde olması ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı için daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8966, Karar No: 2010/12660, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8966 E.  ,  2010/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20/10/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2484, Karar No: 2010/10152, Tarih: 07.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/2484 E.  ,  2010/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O Yer Cumhuriyet Savcısı Mesut Kanat'ın 27.03.2008 gününde tefhim edilen hükme karşı yasal süre geçtikten sonra 09.05.2008 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısı Mehmet Allı'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Suça konu izinsiz kesilen 9 adet sarıçam ağacın bir adedinin fidan vasfında olduğunun belirtilmesine göre, sözkonusu bu ağaçın fidan vasfında olup olmadığının yasa değişikliğinden önce uygulanan santimetre hesabıyla belirlenen kutur ölçütünden vazgeçildiği nazara alınarak tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 ve 5275 sayılı Yasa hükümleri gereğince hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının içtima ettirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14164, Karar No: 2018/15989, Tarih: 27.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14164 E.  ,  2018/15989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işverene ait işyerinde 07/08/2008 -15/01/2014 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesine işveren tarafından haklı sebep olmaksızın son verildiğini, yıllık izin kullandırılmadığı gibi kullanılmayan izin ücretlerinin de ödenmediğini, resmi tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştığını, haftanın yedi günü 07:00-17:30 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, asgari ücretle çalıştığını, ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığını, işveren tarafından maaş kartının alındığını ve kendisine aylık 350,00 TL ödeme yapıldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının 07/08/2008-27/01/2014 tarihleri arasında çalıştığını, mazeretsiz olarak işe gelmemesi üzerine tutanak düzenlendiğini ve ihtarname çekildiğini, davacının ... 1.Sulh Mahkemesinin 2012/222. D.İş sayılı dosyasında fazla mesai olmadığını, mesai yaptığı zamanlarda bunların kendisine ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, ücretin banka aracılığıyla kendisinin aldığını beyan ettiğini, mahkeme huzurundaki beyanın esas olduğunu, davacının 09:00 saatlerinde çalışmaya başlayıp yazları 16:00, kışları 14:00-15:00 saatlerine kadar çalıştığını, resmi tatillerde, genel tatillerde çalışılmadığını, çalışma yapılması durumunda ücretinin ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının haftalık üç saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Davacının ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin idari para cezasına itiraz dosyasında “...sabah saat 09.00 işbaşı yapıyorum, akşam çıkış satim belli olmuyor ancak öğleden sonra en geç 14.00-15.00 sularında işim bitince ben çıkarım, yaz günleri ise en geç 16.00 ya kadar çalışmaktayım, herhangi bir fazla mesayim olmamaktadır...” şeklinde beyan bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının mahkeme huzurundaki beyanının bağlayıcı olacağı açıktır. Hal böyle olunca davacının bu beyanlarına göre fazla mesai yapmadığının anlaşılmasına göre Mahkemece fazla mesai alacağının reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.