muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1680, Karar No: 2023/771, Tarih: 23.02.2023

Mahkemece dinlenen tanıklar, kaza sonrasında olay yerinde sadece ... ve tanık T.K.'nin bulunduğunu, üçüncü bir şahsın bulunmadığını ifade etmişlerdir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/9-23 Esas, 2020/227 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık ...'in olay günü alkollü olmaması ve aracı kullanan sanık ...'ın ise 1,51 promil alkollü olması nedeniyle sanığın gerçeğe aykırı biçimde aracı kullanan kişinin kendisi olduğunu söylemekten ibaret eylemi suçluyu kayırma suçunu oluşturmaktadır. Bununla birlikte tanık T.K.'nin yaralanması nedeniyle takibi şikâyete bağlı olsa da olayda taksirle yaralama suçu oluştuğundan, yetkili makamlara sonuç itibarıyla gerçeğe aykırı olarak taksirle yaralama suçunu işlediğini bildirmiş sayılan sanığın eyleminin bu yönüyle "Suç üstlenme" suçunu oluşturduğu anlaşılmaktadır. 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları gereğince sanığın en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı cezalandırılması gerektiğinden ve sanığın suçluyu kayırma suçundan cezalandırılmasına dair mahkeme kabulünde sonucu itibarıyla bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın atılı suçu işlemediğine, suç kastı bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sanık ...'in adli sicil kaydında yer ... insan öldürme suçundan 15 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alındığı, bu ilamın sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme kararı verilmesi yönünden yasal engel oluşturduğu görülmüştür.

Mahkemece sanığın kişilik özellikleri değerlendirilerek hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 ... maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddelerinin uygulanmamasına ilişkin mahkeme gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden,

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.09.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 ... fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçu yönünden,

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.09.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 ... fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçu yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5881, Karar No: 2012/7497, Tarih: 26.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5881 E.  ,  2012/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/06/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir

Davacılar, davalının tali kusurlu olarak dikkatsizlik ve tedbirsizlikle ölümüne neden olduğu ...'nın eşi, kızı ve torunu olup desteğin ölümü nedeniyle eş 50.000,00 TL, kızı ve torun 40.000,00'er TL manevi tazminat istemişlerdir.

Yerel mahkemece ceza davasının kesinleşmesini de gözeterek eş için 15.000,00, kız ve torun için ise 10.000,00'er TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, ölenin asli kusurlu olması, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar fazladır. Şu durumda mahkemece davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminatlara hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın gelişim biçimi, ölenin asli kusurlu olması, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminatlar fazladır. Şu durumda mahkemece davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminatlara hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/849, Karar No: 2014/908, Tarih: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/849 E.  ,  2014/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Talep, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69. maddesi uyarınca davaya katılan feri müdahil tarafından temyizine ilişkindir.

Müdahilin yer aldığı davada hüküm, taraflar hakkında verilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvuru hakkı da, yalnız davanın taraflarına aittir. Müdahil, yanında davaya katıldığı tarafla birlikte kararı kanun yoluna götürebilir. Yalnız başına kanun yoluna başvurma yetkisi yoktur. Ancak, kanuna aykırı olarak kendisi hakkında hüküm verilmişse, sadece hükmün kendisine ilişkin bölümünü tek başına temyiz edebilir. Dosya içeriğine göre, kararı temyiz eden müdahilin, yanında davaya katıldığı davalı kararı temyiz etmemiştir, müdahil hakkında verilen bir hükümde bulunmamaktadır. Bu sebeple kararı tek başına temyiz hakkı bulunmayan müdahilin temyiz isteminin REDDİNE, 27.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24786, Karar No: 2014/7229, Tarih: 15.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24786 E.  ,  2014/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/102673

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2008/808 (E) ve 2011/511 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan açılan dava nedeniyle mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230, 232 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 308/7. maddeleri uyarınca; mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının ve cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi nedenlerinin nelerden ibaret olduğunun, açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın savunmasında; şirketin üzerine kayıtlı olmasına rağmen oğlu tarafından işletildiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; oğlu olan Y.. A..'ün tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak sanığın fiilen şirket işlerini yapıp yapmadığının, sanık tarafından yapılmıyorsa kim tarafından yapıldığının sorulması, gerektiğinde dosyada bulunan belgeler ile şirketin tüm defter, fatura ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanığın şirket işlemlerini fiilen sevk ve idare edip etmediği, belgelerde imzalarının bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3- Farklı takvim yıllarında işlenen "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar oluşturacağı cihetle, "2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı halde yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması ve beyannamelere göre aynı takvim yıllarında birden fazla belgenin sahte olarak düzenlendiğinin belirlenmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağının gözetilmemesi,

4- TCK'nun 51. maddesi uyarınca, on sekiz yaşını doldurup, altmış beş yaşını bitirmemiş olan sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenemeyeceğinin ve denetim süresinin mahkum olunan cezadan az olamayacağının gözetilmemesi,

5- Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmolunmaması,

4- TCK'nun 51. maddesi uyarınca, on sekiz yaşını doldurup, altmış beş yaşını bitirmemiş olan sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenemeyeceğinin ve denetim süresinin mahkum olunan cezadan az olamayacağının gözetilmemesi,

5- Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14515, Karar No: 2017/10051, Tarih: 19.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14515 E.  ,  2017/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 242/1 ve 260/1. maddelerinde, katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların temyiz yoluna başvurabileceği düzenlenmiş ise de; aynı Kanun’un 233/1. maddesine göre duruşmaya çağrı kağıdı ile çağrılan şikayetçinin CMK'nın 234/1-b maddesine göre kovuşturma evresinde kamu davasına katılma hakkının bulunduğu, kovuşturma evresinin iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi ifade etmiş olmasına rağmen, CMK'nın 237/1. maddesine göre kovuşturma evresinin her aşamasında ancak hüküm verilinceye kadar kamu davasına katılmanın mümkün olduğu, kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamayacağı, ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma isteklerinin, kanun yolu başvurusunda inceleneceği ve karara bağlanacağı, açıklanan yasal düzenlemeler göz önüne alınarak somut olay incelendiğinde, kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilen müşteki ... vekili .....'ın, oturumlara katılmadığı gibi katılma talebini havi dilekçe ve belgede sunmadığı, 22.01.2016 havale tarihli dilekçeden de anlaşılacağı üzere karar tarihinden sonra müdahillik talebinde bulunulduğu ve bu nedenle katılan sıfatını almayan müşteki kurumun hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, müşteki kurum vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3279, Karar No: 2017/5707, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/3279 E.  ,  2017/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’na aykırılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2015 tarihli ve 2015/1410 soruşturma, 2015/13353 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Batman 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 05/01/2015 tarihli ve 2015/1750 değişik iş sayılı kararını aleyhine Adalet Bakanlığı'nın 17/03/2016 gün ve 94660652-105-72-1670-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2016 gün ve KYB.2016-119432 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Şüpheli Mehmet Yasin Buğday'ın 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'na aykırılık suçunu işlediği iddiası üzerine yürütülen soruşturma sonucunda suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, TPAO Batman Bölge Müdürlüğünce çalıştırılmak üzere işçi alımına ilişkin yapılan ilanda Batman ilinde ikamet etme şartının arandığı, şüphelinin 17/11/2014 tarihinde İstanbul ilinde bulunan adresini dosyada tanık olarak dinlenen Ramazan Karaer'in Batman ilinde bulunan adresine taşıdığı, kısa bir süre sonra ise 30/12/2014 tarihinde ise yine Batman ilinde başka bir adrese geçtiği, şüphelinin ikamet adresini taşıdığı ... beyanında söz konusu şahsı tanımadığını, kendi evinde hiç ikamet etmediğini beyan etmesi karşısında, delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'na aykırılık suçlarında, suçtan doğrudan zarar görenin ilgili Nüfus Müdürlüğü olduğu, Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2015 tarihli ve 2015/1410 soruşturma, 2015/13353 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara 5271 sayılı CMK'nın 173/1. maddesinde belirtildiği üzere sadece suçtan zarar görenin itiraz edebileceği anlaşılmakla, Batman 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 05/01/2015 tarihli ve 2015/1750 değişik iş sayılı kararındaki itirazın reddi gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu, suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği anlaşılan şikayetçinin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz, davaya katılma, olağan ve olağanüstü yasa yollarına başvurma hakkı bulunmadığı anlaşılmakla;

Kanun yararına bozma istemine konu Batman 2. Sulh Ceza Hakimliği tarafından verilen itirazın reddi kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27746, Karar No: 2020/3315, Tarih: 24.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27746 E.  ,  2020/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan Sağnak Temizlik Hizmetleri Sos. Hiz. Turizm. San. ve Tic. Ltd. Şti ile ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının ... Temizlik İşleri Müdürlüğü'nde 04/03/2008 tarihinde temizlik görevlisi olarak işe başladığını, Belediyede çalışmasına rağmen SGK'ya, temizlik işini üstlenen şirket işçisi olarak bildirildiğini, davalı Belediyenin asıl iş veren, diğer davalılar Sağnak Ltd. Şti. ve Zal Ltd. Şti'nin alt iş veren olarak dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, davacının son ücretinin 1.370,88 TL olduğunu, iş akdinin 18.06.2014 tarihinde davalı Zal Temizlik İnşaat Ltd. Şti. tarafından yasaya aykırı biçimde feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı,ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili ve Davalı Sağnak Temizlik Ltd. Şti. vekili davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Zal Temizlik İnşaat Petrol Ürünleri San ve Tic Ltd Şti davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı Sağnak Temizlik Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... ve davalı Sağnak Temizlik Ltd. Şti.’nin tüm, davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağı ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut olayda, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarına göre davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece öncelikle yapılacak iş, davacının tanık beyanlarına göre fazla mesai alacağını hesaplamak ve yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda imzasız bordrolarda tahakkuk olması ve tahakkuk ettirilen tutarlarının ödendiğinin ispatlanması halinde, ödenen miktarlar hesaplanan tutardan mahsup etmektir. Eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.