muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8542, Karar No: 2016/5515, Tarih: 04.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8542 E.  ,  2016/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 62 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 62 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 1048 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 23.02.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu 62 parsel ile somut emsal olarak incelenen 1048 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1048 parsel sayılı taşınmazın 23.02.2011 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüklerinden,

5-Dava konusu taşınmazın 02.11.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, ve özellikle yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14661, Karar No: 2018/191, Tarih: 16.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2016/14661 E.  ,  2018/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Uyap üzerinden yapılan inceleme ile sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan uzak atışlar sonrasında katılanın sol uyluk ve sağ uyluktaki yaralanmalarının yanısıra, vücudunun hayati bölgelerine yakın alanda sağ ön kol ulnar tarafta da ateşli silah yaralanmasının oluşmasına göre, suç vasfı tayininin yüksek dereceli Ağır Ceza Mahkemesi’nce değerlendirilmesinin uygun olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş bulunduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 saylı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3417, Karar No: 2019/6587, Tarih: 27.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/3417 E.  ,  2019/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI (Üçüncü Kişi) : ...

DAVALI (Alacaklı) :

(Borçlu) :

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, borçlu aleyhine yapılan takip nedeniyle haczedilen hayvanların müvekkiline ait olduğunu, kayıtların İlçe Tarım Müdürlüğünde mevcut olduğunu, istihkak iddialarını kabulü ile haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı alcaklı vekili haciz mahallinde borçlunun hazır bulunduğunu, hayvanların kendisine ait olmadığını beyan etmesine karşın kime ait olduğunu söylemediğini, 45 adet koyun emanet olarak bakmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım kayıtları ile haciz tutanağındaki küpe numaraları karşılaştırılmış,davacı tarafın dinletmiş olduğu tanıkların beyanları dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz 12.09.2014 tarihinde takip ve ödeme emri tebliğ adresi olan Sofular Köyünde açık alanda borçlu huzurunda, koyunlar borçlu elinde iken yapılmış ve borçluya yediemin olarak bırakılmıştır.Bu nedenle İİK'nin 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğu kabul edilmelidir. İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan üçüncü kişi, haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu iddia etmekte olup, delil olarak ise tanık beyanına, hayvanların kulak küpe numaralarına ve İlçe Tarım Müdürlüğü kayıtlarına dayanmıştır. Hacze konu hayvanların bir kısmının kulak küpe numaraları İlçe Tarım Müdürlüğü yazısı uyarınca davacı adına kayıtlı ise de anılan belgeler ilgilinin beyanına dayalı olarak düzenlendiklerinden, istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler.

Bu maddi ve hukuki olgular ile mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı 3. kişinin İİK'nin 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular ile mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı 3. kişinin İİK'nin 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1459, Karar No: 2017/1084, Tarih: 09.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1459 E.  ,  2017/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,...Fuar Alanı Kültür Parkı bünyesinde bulunan ...Kafe 'nin , 01.01.2014 başlangıç ve 31.12.2014 bitim tarihli sözleşme ile davalı tarafından kendilerine kiralandığını, esasen bu sözleşmenin yıllar içerisinde yenilenerek bugüne kadar geldiğini ve sözleşmeye konu alanın mülkiyeti Hazineye ait olmakla beraber, kullanım hakkının...Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredildiğini, Belediye tarafından da 01.01.2007 tarihinden itibaren 10 yıllığına... A.Ş. ye,... A.Ş. tarafından da yine 01.01.2011 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile ...’a devredildiğini belirterek davalı vakfın son dönem (2014 yılı) kira bedellerine karşılık olarak kiralayan sıfatıyla kendilerinden senet aldığını, bu senetlerin ilk 5 aylık kısmının ödendiğini ancak... A.Ş. tarafından...15. Noterliğinin 05.06.2014 tarih ve 15034 yevmiye nolu ihtarnamesi ile ... ile olan kira sözleşmelerinin yenilenmediği bu sebeple bahse konu alanda işgalci olunduğu, 51.300,00 TL ecrimisil bedeli ödenmesi ve taşınmazın boşaltılması gerektiğinin bildirildiğini , ... A.Ş. ile ... arasındaki kira sözleşmesinin 31.12.2012 tarihinde sona erdiğini öğrendiklerini, bu sebeple kiralayan ...’ ın taşınmazı kiracının kullanımına hazır şekilde bulundurma yükümlülüğünü yerine getiremediğini belirterek aralarındaki kira sözleşmesinin feshine, ödenen kira bedellerinin iadesine ve ödenmeyen bedellere ilişkin senetlerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili,...Belediyesi'nin el değiştirmesi neticesinde... A.Ş. nin müvekkili vakfa ihtarname göndererek kira sözleşmesinin uzatılmayacağını ve taşınmazın tahliye ve teslim edilmesini talep ettiğini, ancak kiralananın üstü örtülü sabit yapı niteliği gereği usulüne uygun fesih ihbarında bulunulması gerekirken bahse konu fesih ihbarının kendilerine 2013 Şubat ayında tebliğ edildiğini, bu sebeple ne 2012 ne de 2013 yılı için geçerli bir ihbarın bulunmadığını dolayısıyla 2014 yılı sonuna kadar sözleşmelerinin uzadığını, davacının hatalı hukuki mülahazada bulunarak ödemeleri kesmesinin kendisi açısından temerrüt yaratacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, sözleşmenin feshini gerektirecek şartların oluşmadığını belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 327. maddesinde yer alan düzenlemeye göre genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi belli ise kira sözleşmesinde sürenin dolması ile kira sözleşmesi kendiliğinden sona erer. Kiraya veren sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir ay içinde dava açarak süre bitimi nedeniyle tahliye talep edebilir. Belirli süreli kira sözleşmelerinde belirlenen sürenin dolması halinde taraflar arasında açık bir anlaşma olmaksızın kira ilişkisi sürdürülürse kira sözleşmesi belirsiz süreli sözleşmeye dönüşür. Genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde belirli süreli kira sözleşmesinin süresiz hale gelmemesi için kiraya veren kira süresi bitmeden veya dava açma süresi içinde kira sözleşmesini yenilemeyeceğine dair ihtarname tebliğ ettirirse kira sözleşmesi yenilenmeyeceği gibi süresiz hale de gelmez. Bu durumda her zaman süre bitimi nedeniyle tahliye davası açılabilir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 328. maddesinde yer alan düzenlemeye göre ise; belirsiz süreli kira sözleşmelerinde taraflardan her biri, daha uzun bir fesih bildirim süresi veya başka bir fesih dönemi kararlaştırılmış olmadıkça, yasal fesih dönemlerine ve fesih bildirim sürelerine uyarak sözleşmeyi feshedebilir. Sözleşmede veya kanunda belirtilen fesih dönemine veya bildirim süresine uyulmamışsa, bildirim bir sonraki fesih dönemi için geçerli olur.

Olayımıza gelince; Dava konusu kiralanan taşınmazın gayrimusakkaf nitelikte bulunduğu taraflar arasında düzenlenen 01.01.2014 başlangıç tarihli sözleşme ile sabit olduğu gibi dosya kapsamından da açıkça anlaşılmaktadır. Asıl kiraya veren ... A.Ş.,...4. Noterliği'nin 30.01.2013 tarihli ...yevmiye no.lu ihtarnamesi ile davalı ...'a aralarında düzenlenen 01.01.2011 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesinin yenilenmeyeceği bildirilmiştir. Bu itibarla, TBK'nun 327. maddesi hükmü gereğince asıl kira ilişkisinin sona erdiği, dolayısıyla taraflar arasındaki alt kira ilişkisinin de sona ereceği izahtan varestedir. Hal böyle iken; davalının buna rağmen davacı ile davaya konu 01.01.2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesini akdettiği göz önüne alındığında davacının taleplerinin yukarıda anlatılan ilkeler doğrultusunda değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

Hüküm,bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, HUMK'nun 440 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19126, Karar No: 2014/3289, Tarih: 25.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19126 E.  ,  2014/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın,

2-Dava konusu taşınmaza ilişkin belediye başkanlığı yazısında dava konusu taşınmazın imar planı kapsamında kalmadığı belirtilmiş olup taşınmazın belediye şehir imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, taşınmazın nazım imar planına alınmış olması nedeniyle 1/1000'lik planının yapılmış olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 1665 parsel sayılı taşınmazın 12.03.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen .... Mahallesi 68 ada 51 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 14.06.2005 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ile somut emsal alınarak incelenen taşınmazların bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Somut emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 68 ada 51 parsel sayılı taşınmazın 14.06.2005 tarihli satışına ilişkin alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2012 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5484, Karar No: 2018/13373, Tarih: 22.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/5484 E.  ,  2018/13373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminatın reddi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.11.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/5365, Karar No: 2013/25540, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5365 E.  ,  2013/25540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2012/168-2012/531

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanun’un Yasanın Ek 5. maddesidir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 16.01.2001 – 17.01.2004, 07.04.2004 – 01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki rafineri bölümünde geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen hizmet belgesinde belirtildiği şekilde adı geçen fabrikada inşaat bölümündeki çalışmaları dışlanarak 16/01/2001-01/10/2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde fiilen çalıştığı ve ayrıca çalışılmış sayılan günler için olmak üzere 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106, 40 ve geçici 7. maddesinin 1 ve 2. fıkrası gereğince, 3600 günlük çalışma koşulu aranmaksızın 506 sayılı yasanın ek 5/IV maddesine göre itibari hizmet süresinde kanunda gösterilen miktarda yararlanması ve bu itibari hizmet süresinin 506 sayılı yasanın 108. maddesindeki sigortalık süresine eklenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “Davanın kabulü ile, davacının davalı işverene ait işyerinde 16.01.2001 – 17.01.2004, 07.04.2004 – 01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 1.050 gün x 0.25 = 263 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ....'den alınmasına, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/70, Karar No: 2007/254, Tarih: 27.11.2007

Ceza Genel Kurulu 2007/5MD-70 E., 2007/254 K.

**Ceza Genel Kurulu 2007/5MD-70 E., 2007/254 K.**

**- HÂKİMİ ETKİLEMEYE ÇALIŞMA

- RÜŞVETE ARACILIK ETME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 277 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 213 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık Ş.... Ö... C........'nun eyleminin rüşvete aracılık etme ve hakimi etkileme suçlarını oluşturmadığı gerekçesiyle beraatine ilişkin olarak bozmaya uyulmak suretiyle Yargıtay 5. Ceza Dairesinden verilen 02.02.2007 gün ve 3-1 sayılı hüküm Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "hükmün bozulması" görüşünü içeren 08.03.2007 günlü tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İncelenen dosyada;