muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15563, Karar No: 2012/14998, Tarih: 19.09.2012

Somut olayda, Kayseri Dr.... Devlet Hastanesi'nin Beyin Cerrahi Servisinde temizlik görevlisi olarak çalışan davacının işe başlamasına dair 9.7.1999, 15.8.2000, 1.6.2001, 14.01.2002, 01.01.2003 ve 01.01.2004 tarihli imzaları inkar edilmeyen sigortalı işe giriş bildirgelerinin Kuruma sunularak 9.7.1999-30.6.2000, 15.8.2000-31.5.200, 1.6.2001-13.01.2002, 14.01.2002-31.12.2002, 01.01.2003-31.12.2003, 01.01.2004-27.3.2004 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının Kuruma bildirildiği, ihale dönemlerinin 15.4.1999 tarihi ve sonrası ile 7.8.2000-31.12.2000, 1.6.2001-31.12.2001, 14.01.2002-31.12.2002, 01.01.2003-31.12.2003, 01.01.2004-31.12.2004 tarihleri arasında olduğu, ihalelerin her yıl düzenlenmesi nedeniyle Kurumda her yıl ayrı işyeri tescil dosyası tescil edildiği için sigortalı hizmet döküm cetvelinde yer alan ve davacının çalışmalarının bildirildiği işyerlerinin sicil numaralarının da bu nedenle farklı olduğu, Kuruma bildirilen hizmet başlangıçlarının genel olarak ihale dönemleri ile uyumlu olduğu ancak 15.4.1999 ve 7.8.2000 tarihlerinde ihale dönemleri başladığı halde bu dönemlerdeki sigortalı çalışmaların 9.7.1999 ve 15.8.2000 tarihlerinden itibaren Kuruma bildirildiği, davacının 27.3.2004 tarihinde işi kendi isteğiyle bıraktığına dair ibraname verdiği, bordro tanığı olarak dinlenen sigortalıların çalışma dönemlerinin tespiti istenen sürenin tamamına yakınını kapsamamakla birlikte davacının 1997-2004 tarihleri arasında çalışması bulunduğunu ifade ettikleri gibi hastane çalışanı iki tanığın da 2001-2004 tarihleri arasında davacının çalışması bulunduğunu ifade ettikleri, dinlenen tanık beyanlarının davacının çalışma iddiasını doğrulamasına karşın tanıkların çalışma süresi, davacı ile iş ilişkileri ve beyanlarının içeriği itibariyle davacının çalışma iddiasını kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kanıtlamadığı, davacının 13.4.1998 tarihine kadar başka bir işyerinde çalışması bulunduğundan imzası inkar edilmeyen 9.7.1999 tarihli sigortalı işe giriş bildirgesi doğrultusunda sigortalı hizmetinin bu tarih itibariyle Kuruma bildirilmesinin yerinde olduğu ne var ki davacının 9.7.1999-27.3

.4.1998 tarihine kadar başka bir işyerinde çalışması bulunduğundan imzası inkar edilmeyen 9.7.1999 tarihli sigortalı işe giriş bildirgesi doğrultusunda sigortalı hizmetinin bu tarih itibariyle Kuruma bildirilmesinin yerinde olduğu ne var ki davacının 9.7.1999-27.3.2004 tarihleri arasındaki sigortalı çalışmalarının kesintisiz olup olmadığının sağlıklı bir biçimde araştırılmadığı, davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının genel olarak ihale dönemlerine uygun biçimde Kuruma bildirildiği anlaşılmakta ise de hastane işyerinde temizlik işine ara verilmesi hayatın olağan akışına uygun olmadığından davacının da dahil olduğu davalı yüklenici şirket temizlik görevlilerinin ihale kapsamında olmayan dönemlerde çalışmadıklarının kabulü için bu dönemlerde hastane temizliğinin kimlerce yapıldığının belirlenmesi gerektiği halde Beyin Cerrahi Servisinde temizlik görevlisi olan davacının ihale boşluğu olan dönemlerde çalışmaya devam edip etmediğinin araştırılmadığı, bu dönemde hastane temizliğinin nasıl ve kimler tarafından yapıldığı belirlenemez ise yüklenici şirketin ihale kapsamında olmayan dönemlerde de temizlik işlerini yürütüp yürütmediğinin araştırılmadığı ve böylece çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, tespite konu döneme ait aylık ücret tediye bordrolarını getirtmek, öncelikle dava konusu dönemi kapsar biçimde bordro tanıklarını dinlemek, hastanede çalışan doktor, hemşire ve diğer çalışanların beyanlarına başvurmak, dinlenen bordro ve komşu işyeri tanıklarının çalışma süresini tereddütsüz belirlemek amacıyla gerek görüldüğü takdirde hizmet döküm cetvellerini getirtmek, ihale dönem kapsamı dışında kalan sürelere ilişkin olarak davacının çalıştığı bölümde görevli temizlik görevlilerine ait nöbet ve çalışma çizelgelerini hastaneden istemek, davacının da dahil olduğu davalı yüklenici şirket temizlik görevlilerinin ihale kapsamında olmayan dönemlerde çalışıp çalışmadığını araştırmak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4277, Karar No: 2014/10088, Tarih: 06.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4277 E.  ,  2014/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 4. İş Mahkemesi

Tarihi :03.12.2013

No :2012/1167-2013/1264

Dava, davacının davalı işverenin A.. Ş..F..daki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, kararında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalıların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1 - Davacının işçi sicil kartından, davalı işyerinde, geçici işçi olarak, 23.09.1988 -15.01.1997 ve 23.09.1999 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki dönemlerde rafineri bölümünde, 26.05.1997 - 11.03.1999 tarihleri arasındaki dönemlerde işçi sicil kartında makine fabrika görevlisi, işveren tarafından düzenlenen hizmet döküm belgesinde ise imalat bölümünde, geçen çalışmaları olduğu, mahkemece, davalı işverenin A.. Ş..F..daki çalışmaları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanma istemli emsal davalarda düzenlenen 19.11.1999 ve 13.10.2001 tarihli keşif tutanakları ile bilirkişi raporlarını değerlendiren bilirkişi raporunu esas alarak, davacının 23.09.1988 - 01.10.2008 tarihleri arasındaki çalışmalar yönünden davanın kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarının irdelenmesinde rafineri bölümündeki çalışmaların kabulü yönünden isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının 26.05.1997 - 11.03.1999 tarihleri arasındaki dönemlerdeki çalışmalarının, işyerinin hangi bölümünde olduğu ve davacının yaptığı işin ne olduğuna ilişkin çelişki giderilmeden ve bilirkişi raporu ile emsal dava dosyalarındaki bilirkişi raporlarında gerek imalat gerek ise makine fabrika bölümlerine yönelik somut bir irdeleme yapılmadığı, davacının 26.05.1997 - 11.03.1999 tarihleri arasındaki dönemlerdeki çalışmalarının geçtiği bölüm ve yaptığı iş tespit edilip. 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamında belirtilen koşulları taşıyıp taşımadığının somut olarak araştırılıp irdelenmediği anlaşılmıştır.

O nedenle davacının. 26.05.1997 - 11.03.1999 tarihleri arasındaki dönemlerdeki çalışmalarında, hangi tarihler arasında hangi işi yaptığının dökümlü olarak bildirilmesi için davalı işverenden bilgi istenmeli, çalışılan bölüm ve yapılan işe ilişkin çelişki giderilmeli, davacının 26.05.1997 - 11.03.1999 tarihleri arasındaki dönemlerdeki çalışmalarının makine fabrikası ya da imalat bölümünde olması ya da dava dosyası kapsamındaki bilirkişi raporu ve emsal olarak kabul edilen dosyalardaki keşif tutanakları ve bilirkişi raporlarında etraflıca araştırılıp 506 sayılı Yasanın ek 5. maddesi kapsamında somut olarak değerlendirilen bölümlerden olmayan bölümlerde çalışmasının olduğunun tespit edilmesi halinde, davacının çalışma koşullarının belirlenmesi için mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmalı, davacının gördüğü işin türü ve niteliği, kapsamı, diğer bir anlatımla yaptığı işin geçtiği yerin sözü edilen olumsuz fiziksel dış etkenlere maruz kalan yerlerden olup olmadığı, açık ve kesin biçimde ortaya konulmalı, ilgili madde hükmüne göre sınırlı olarak sayılan iş kolunda çalışanların itibari hizmet süresinden yararlanabileceği de gözetilerek denetlemeye elverişli, çelişkiden uzak olarak düzenlenecek rapora göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik araştırma ve 'incelemeyle karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2 - Kabule göre ise:

A-) Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinin (2). fıkrasında "hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüş olup. 506 sayılı Yasanın F.k 5. maddesinin 3. fıkrasının "... Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0.25) formülü uygulanır." hükmü gereği, kurulan hükümde, kabul edilen dönemler yönünden işveren tarafından bildirilen çalışma gün sayısı ve buna isabet eden itibari hizmet gün sayısının açık ve net olarak belirtilmemesi;

B-) Hüküm fıkrasının 6. paragrafında düzenlenen yargılama giderleri kısmında, yargılama giderinin infazda tereddüte yer verecek şekilde davalıdan tahsiline hükmolunması;

Usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan T..Ş.. F.. A.Ş. Genel Müdürlüğü’ne iadesine, 06.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18384, Karar No: 2016/7476, Tarih: 26.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18384 E.  ,  2016/7476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kabulüne yönelik olarak verilen 08.01.2014 tarihli ilk hüküm davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 12/11/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan 2014/12457 E.-2014/16142 K. sayılı bozma ilamında "...Dava, faturadan kaynaklı alacağın tahsili istemine ilişkindir. 818 sayılı BK'nın 182.maddesi (6098 sayılı TBK'nın 207.maddesi) uyarınca satım sözleşmesinde satıcı satılan malların davalıya teslim edildiğini kanıtlamak zorundadır. Davalı taraf dava konusu fatura içeriği malları teslim almadığını yargılama safahatında beyan etmiştir. Davacının fatura konusu malın ..... kargo yoluyla davalıya teslim edildiğini iddia etmişse de, kargo şirketi tarafından sunulan yazıda, kargo gönderisinin teslimine ilişkin ıslak imzalı belgeye ulaşılamadığı belirtilmiştir. Mahkemece, malın tesliminin kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, malların teslimi usulen kanıtlanmadan delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir...." denilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, 818 sayılı Borçlar Kanunu' nun 182. maddesi uyarınca satım sözleşmesinde satıcının satılan malların davalıya teslim edildiğini kanıtlamak zorunda olduğu, dava değeri ve mahiyeti itibariyle tanık ile ispat edilemeyeceği, davacı tarafın dava konusu malları davalıya teslim ettiğini usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece, yazılı delille kanıtlanamayan teslim iddiasının ispatı için davacıya yemin teklif hakkı hatırlatılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/908, Karar No: 2015/30297, Tarih: 03.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/908 E.  ,  2015/30297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/227948

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/331 (E) ve 2013/108 (K)

SUÇLAR : Yaralama, yasak bıçak taşıma, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama ve yasak bıçak taşıma suçlarından verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk M.. D.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk M.. D.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12420, Karar No: 2024/1718, Tarih: 21.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12420 E.  ,  2024/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/287 E., 2022/1072 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, suça konu eşyanın iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebebi; sanık tarafından getirilen altınların vergi istisnası kapsamında yer almadığına, cezalandırılması için yeterli şüphe ve delil bulunduğuna ve eşyaların müsaderesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 21.06.2015 tarihinde Rusya'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere ...Havalimanına gelen sanık ...'un "gümrüğe tabi eşyam yoktur" anlamına gelen yeşil hattı geçtikten sonra X-Ray cihazında yapılan kontrolde metal yoğunluğu tespit edilmesi üzerine yapılan aramada 3.059 gram ağırlığında 4 adet kalıp haline getirilmiş altın cinsi eşya ele

geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'un aşamalarda suça konu altınları Grozny'de pazardan aldığını, Türkiye'de takı haline dönüştürüp yeniden Rusya'ya götürdükten sonra satmayı düşündüğünü, olay günü ise rahatsız olduğu için yeşil hattan geçtiğini beyan ettiği belirlenmiştir.

3.Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 13.07.2015 tarihli analiz raporuna göre 1. kalıbın binde 977,3 oranında, 2. kalıbın binde 993,6 oranında, 3. kalıbın binde 987,2 oranında ve 4. kalıbın binde 996,4 oranında altın ihtiva ettiği belirlenmiştir.

4.Dosya içerisinde bulunan 08.04.2016 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre; külçe altınlar üzerinde herhangi bir kişiye ya da firmaya ait patent damgasına ve altın ekspertiz raporu yapıldığına dair rapor numarasına rastlanmadığı, bahse konu külçe altınlar orjinal diye adlandırılan rafine edilmiş standart külçe altın olmayıp, standart dışı ve ayarları 23-24 ayar altın olan muhtelif ziynet eşyalarının veya 23-24 ayar altın liraların ocakta eritilmesiyle standart dışı külçe haline getirilmiş altın oldukları, 1567 sayılı Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında Kanun uyarınca standart ve standart dışı işlenmemiş kıymetli madenlerin, ithal ve ihracında Gümrük İdaresi'ne beyan verilmesinin esas olduğu, sanığın beraberinde getirdiği suça konu 3.059 gram takoz altın cinsi eşyayı beyan etmeyerek serbest dolaşıma sokmaya teşebbüs ettiği görüşü bildirilmiştir.

5.Suça konu altınlara ilişkin bozma ilamı üzerine alınan 08.02.2022 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

5.Suça konu altınlara ilişkin bozma ilamı üzerine alınan 08.02.2022 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

6.Sanığın olay tarihinde gümrük işlemlerine tabi eşyayı yurda izinsiz olarak sokmaya çalıştığı, söz konusu eşyaların niteliği, miktarı, sanığın ekonomik durumu nazara alındığında suça konu eşyaların ticari amaçla getirildiği, altın ithalatı için ithalatçının Kıymetli Madenler Borsası üyesi olması, eşyayı girişte beyan etmesi, eşyanın 3 iş günü içerisinde Borsaya teslim edilmesi ve ayar evi raporu alınması gerektiği, sanığın bu yükümlülüklerin hiçbirisini gerçekleştirmediği, eşyayı gümrük denetiminden gizleyerek yurda sokmaya çalıştığı, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Eşyayı, gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Eşyanın, gümrük kapıları dışından ülkeye sokulması halinde, verilecek ceza üçte birinden yarısına kadar artırılır." şeklindeki düzenleme ile 07.08.1989 tarihli ve 89/14391 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına istinaden, 11.08.1989 tarihli ve 20249 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı Karar’ın "Kıymetli madenler, taşlar ve eşyalar" başlıklı 7 nci maddesinde yer alan, "a) Kıymetli madenler, taşlar ve eşyaların Dış Ticaret Rejimi esasları dahilinde Türkiye'ye ithali ve ihracı serbesttir. Ancak, standart ve standart dışı işlenmemiş kıymetli madenlerin, ithal ve ihracında gümrük idarelerine beyan verilmesi esas olup, ithalat ve ihracat Rejim, Karar ve Yönetmelikleri uygulanmaz. Standart işlenmemiş kıymetli madenlerin ithali yalnızca, Merkez Bankası ile kendi mevzuatlarındaki hükümler saklı kalmak kaydıyla Kıymetli Madenler Borsası üyesi Kıymetli Maden Aracı Kuruluşları tarafından yapılır. Ancak, Kıymetli Madenler Borsası üyesi aracı kuruluşlar ithal ettikleri standart ve standart dışı işlenmemiş kıymetli madenleri üç iş günü içinde Borsaya teslim etmek zorundadır."

şeklindeki düzenleme uyarınca somut olayda standart dışı işlenmemiş altın cinsi eşyanın beyan edilmeksizin sanık tarafından gümrük kapısından yurda sokulduğu cihetle sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine dosya içeriğine ve olayın

oluş şekline uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sanık hakkında kurulan beraat hükmünün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/448, Karar No: 2016/3469, Tarih: 07.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/448 E.  ,  2016/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın soruşturma evresindeki ifadelerinde; mağdureye cinsel istismarda bulunduğu tarihlerin 2014 yılı yaz ayları olduğunu beyan etmesi, mağdurenin de eylemlerin 2014 yılında okullar açılmadan önce gerçekleştiğini bildirmesi karşısında, TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunun 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe girip bu tarihin de yaz aylarına denk gelmesi sebebiyle, suç tarihinin şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi tespit edilemezse ortaya çıkan şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği, ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenip usulüne uygun olmayan 24.03.2015 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesi karşısında, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınmasının ardından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17843, Karar No: 2012/13735, Tarih: 21.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17843 E.  ,  2012/13735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.6.2011