muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16144, Karar No: 2015/19479, Tarih: 15.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16144 E.  ,  2015/19479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl dava ile iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalı ... Spor Kulubü Başkanlığı'ndan tahsilini talep etmiş, birleşen dava ile ise ihaleyi yapan ve işe alan kurumun ... olduğunu, davacının Belediye'nin yapmış olduğu parkometre ihalesinin yüklenicisi olan ... Belediye Spor Kulubü Başkanlığı bünyesinde çalıştığını, 30 Mart yerel seçiminden sonra sözleşmesinin haksız ve tek taraflı feshedildiğini, bu nedenle Belediye'nin de tüm alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek husumeti Belediye'ye de yöneltmiş ve davaların birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının kurumun işçisi olmayıp bağımsız işveren olan ... Belediye Spor Kulübü'nün çalışanı olduğunu, davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’nın Belediye tarafından Dernekler Kanunu’na uygun olarak kurulduğu, ayrı tüzel kişilik kazandığı ve tüzel kişiliğinin halen devam ettiği, davacının da kulüp tarafından işe alınarak çalıştırıldığı, birleşen davanın davalısı ... tarafından dernek niteliğinde kurulan asıl davanın davalısı ...'nın bağımsız bir tüzel kişilik olarak ayrı bir işveren olduğu, ... tarafından Belediye Spor Kulübü adı altında kurulmasının ...’na asıl işverenlik sıfatı vermeyeceği, davacı tarafından da bizzat ... bünyesinde işçi sıfatı ile çalışmasının ispatlanamadığı, davacı işçi ile iş sözleşmesi ilişkisi içinde olan davalının dernek niteliğindeki asıl davanın davalısı ... olduğu, zira, davacı işçinin maaşlarının ve sigorta primlerinin ayrı bir tüzel kişilik olan ... tarafından ödendiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ...'nın dernek sicilindeki adresi ... Kaymakamlığı Dernekler Büro Şefliği tarafından Eski Belediye Sarayı olarak bildirilmiş olup ... adına bu adrese çıkarılan dava dilekçesi ve tensip zaptı ekli davetiye ... Belediyesi Yazı İşleri Müdürü tarafından tebliğ alınmıştır. Davalı ... vekili 16.06.2014 tarihli yazısında, tebligat zarfı üzerindeki muhatap ... Belediyesi Spor Kulubü ile bir ilgileri olmadığını belirterek sehven almış oldukları tebligatları Mahkeme'ye iade etmiştir. Bunun dışında davalı ...'ne dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davalı ...'nün bağlı olduğu ilgili federasyona müzekkere yazılarak kulübün adresinin ve en son başkanının kim olduğu sorulup taraf teşkilinin buna göre sağlanması gerekmektedir. Ayrıca 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1/8 maddesi, 8. maddesi ve 27/son maddesi ile 5216 Sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince otopark işletme görevinin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredilip devredilmediği araştırılarak ve fesih tarihi de gözönünde bulundurularak hasmın temsilcisinde hata yapılıp yapılmadığı değerlendirilip gerektiğinde davanın ... Büyükşehir Belediyesi'ne yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14089, Karar No: 2014/942, Tarih: 10.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14089 E.  ,  2014/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Danıştay 6. Dairesi'nin 21.05.2003 tarih, 2002/1358 Esas, 2003/3218 sayılı iptal kararından sonra idare tarafından belirlenmiş ve kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisi olup olmadığının sorulması, var ise buna ilişkin belgelerin ilgili yerden getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/419, Karar No: 2020/6784, Tarih: 09.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2020/419 E.  ,  2020/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/03/2019 tarihli ve 2019/44483 soruşturma, 2019/29956 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/04/2019 tarihli ve 2019/3151 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında;

Dosya kapsamına göre, suça konu ifadenin ağır eleştiri mahiyetinde olduğu bu nedenle hakaret suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; somut olayda şüphelinin gerçekten hesap sahibi olup olmadığı araştırılıp, ifadesi alındıktan sonra şüphelinin hukukî durumunun tayini ve tespiti gerekirken, hiç bir soruşturma işlemi yapılmaksızın doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara karşı yapılan itirazın bu yönlerden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.'" hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı'nın delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca şüphelinin gerçekten hesap sahibi olup olmadığı araştırılıp, ifadesi alındıktan sonra hukukî durumunun tayini ve tespiti gerekirken, şüphelinin tespitine yönelik etkin bir soruşturma yapılmadan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yapılan itirazın reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/04/2019 tarihli ve 2019/3151 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin itiraz mercii tarafından mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14157, Karar No: 2013/4515, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14157 E.  ,  2013/4515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2012 gün ve 2011/239 Esas, 2012/228 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 10.04.2013 ... saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Sanık müdafii 2 sayfalık yazılı savunma dilekçesi, 3 sayfa okul ... bilgilendirme ve öğrencinin aldığı belgeleri içeren 1 sayfalık fotokopi ibraz etti. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 24.04.2013 ... günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdure hakkında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalınca düzenlenen 14.03.2012 günlü raporunda "mağdurenin ruhsal değerlendirmesine göre, depresif duygudurumla giden uyum bozukluğu tanısı ile ruh sağlığının bozulduğu tıbbi kanaatine varılmıştır" raporu baz alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de mağdure hakkında TC. ... Bakanlığı ... Kadın Doğum Çocuk Sağlığı Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğince düzenlenen 12.07.2011 tarihli raporunda ise "mevcut psikiyatrik muayene neticesinde hastada adı geçen olaydan ziyade, olaya ilişkin aile çevresiyle yaşadığı sorunlar nedeniyle zihinsel ve duygusal gelişiminin olumsuz etkilendiği (ruh sağlığının bozulduğu)'na dair rapor arasında çelişki oluştuğu gözetilerek, mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevki ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinden mağdurede oluşan ruh sağlığı bozulmasının olaydan mı ya da başka nedenlerden mi kaynaklandığının tespitinden sonra anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği ve sanığın farklı tarihlerde mağdurenin vücut dokunulmazlığını ihlal eden basit cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiği halde hakkında verilen cezasının TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ve duruşma esnasındaki savunmaları yerinde görülmüş olduundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

16.04.2013 tarihinde verilen işbu karar 24.04.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafii Av. ...'un yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2018/7, Karar No: 2018/6464, Tarih: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/7 E.  ,  2018/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; dosya kapsamında yer alan borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünün cevabi yazısı ile ticari faaliyetine devam edip etmediğinin tespiti amacıyla tescil adresinde yaptırılan emniyet müdürlüğü cevabi yazısının çelişkili olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece bu çelişki giderilip, şikayet tarihini de kapsayan en son beyanname örnekleri getirtildikten sonra, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17821, Karar No: 2023/11407, Tarih: 20.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17821 E.  ,  2023/11407 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 24.06.2019, 27.08.2019

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2020 tarihli ve 2019/486 Esas, 2020/380 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/211 Esas, 2021/1233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;