muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13159, Karar No: 2022/13937, Tarih: 01.11.2022

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini, 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında davacıların kadroya geçiş işlemleri sırasında daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştıkları döneme ilişkin herhangi bir hak ve alacaklarının bulunmadığını yazılı olarak kabul ettiklerini, davacının bordrolarda herhangi bir ihtirazı kayıtta bulunmadığını, davacının alacakların bordrolara bağlı olarak ödendiğini, davacının teknik hizmetler sınıfına mensup bir işte çalışmadığını, fiilen teknik ... yapmadığı gibi bu işi yaptığına ilişkin bir keşif yahut tespit de bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kaynakçı oksijen ve elektrik görev tanımı ile bakım, onarım işlerinde çalıştığı ve özellikle kaynak atölyesinde kaynak işleri ve medikal ... sistemleri kapsamında bakım ve onarımda fiilen görev yapmış olması sebebiyle davacının teknik eleman olduğu, buna göre de toplu ... sözleşmesi gereği fiilen yapılan ... üzerinden ücret ve sosyal haklarının ödenmesi gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kanunda belirtilen zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının kadroya geçerken sulh ve feragatname imzaladığını, bu nedenle dava açamayacağını, davaya konu talebin belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanabilmesi için sendika üyesi olup olmadığını, üye ise sendika üyelik tarihinin ve dayanışma aidatının ödenip ödenmediği hususlarının tespiti gerektiğini, hizmet zammı almasını gerektirir bir işte çalışmadığını, teknik hizmetlere mensup bir kariyerinin de olmadığını ... sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kadroya geçen personel olduğu, sendika üyesi olup toplu ... sözleşmesinden yararlandığı, alacak talebinin kadroya geçiş sonrası döneme ilişkin olduğu hususlarının ihtilafsız olduğu, davalı tarafça sunulan belgelere göre davacının kaynakçı olarak çalıştığı ve lise mezunu olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun ) 36 ncı maddesinin "Teknik hizmetler sınıfı " başlıklı ilgili bölümü şöyledir:

" Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevleri fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidrojeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder "

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. ... Sağlık ... Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan ve 01.01.2019-31.12.2020 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu ... sözleşmesinin 36 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları “Bu toplu ... sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen ... güçlüğü, ... riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu ... sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ... aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” düzenlemesini içermektedir.

3. Somut olayda, Mahkemece davacı tarafından fiilen yapılan işin teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de davacının meslek lisesi muhasebe bölümü mezunu olduğu, yukarıda belirtilen toplu ... sözleşmesinin ilgili maddesinde emsali memur personele atıf yapılmakla davacının lise mezuniyeti açısından muhasebe bölümünün teknik bir bölüm olmadığı, diğer bir ifadeyle davacının muhasebe bölümünden teknik hizmetler sınıfına dâhil olabilecek şekilde tekniker olarak mezun olmadığı görülmektedir. Bu itibarla davacının 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli mesleki eğitiminin (en az orta derecede mesleki tahsil/teknik lise veya dengi okul) bulunmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18535, Karar No: 2020/2192, Tarih: 05.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18535 E.  ,  2020/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Gaziantep Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan ve mahkemece hükme esas alındığı anlaşılan 29.04.2015 tarihli raporun "geçici rapor" olduğu anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek suça sürüklenen çocuğun eylemi ile meydana gelen yaralanmaya ilişkin 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının dikkate alınmasına 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/967, Karar No: 2015/4445, Tarih: 09.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/967 E.  ,  2015/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 24/11/2014 gün ve 2014/14391-2014/15797 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer karar düzeltme itirazlarına gelince; dava yargı kararının uygulanmaması nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 24/11/2014 günlü ve 2014/14391 esas, 2014/15797 karar sayılı ilamı ile onanmış, davalılar tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Kanun'un 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olay tarihi, davacının genel sekreterlik görevinden alınmasına ilişkin işlemin toplantı nisabına uyulmaması nedeniyle iptal edilmiş olması ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiğinden, davalıların karar düzeltme istemi kabul edilmeli, onama kararı kaldırılmalı ve karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Davaya konu olayda; olay tarihi, davacının genel sekreterlik görevinden alınmasına ilişkin işlemin toplantı nisabına uyulmaması nedeniyle iptal edilmiş olması ve yukarıdaki ilkeler dikkate alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı çok fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiğinden, davalıların karar düzeltme istemi kabul edilmeli, onama kararı kaldırılmalı ve karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince davalıların karar düzeltme isteğinin yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulüne, Dairemizin 24/11/2014 gün ve 2014/14391 esas ve 2014/15797 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına; kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer karar düzeltme istemlerinin ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve karar düzeltme talep eden davalılardan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12401, Karar No: 2023/11766, Tarih: 23.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12401 E.  ,  2023/11766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/542 E., 2023/540 K.

KARAR : Açılmamış sayılmasına

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şahıslara ait işyerinde 01.08.1987 -1988 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını tespiti ile sigortalı hizmet süresinin başlangıç tarihinin 01.08.1987 olduğunun tespitini ve bu hizmetlerin diğer hizmetleri ile birleştirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarında yapılan incelemede davacıya ait hiçbir bilgi ve belgeye rastlanmadığı, davanın sadece tanık beyanları ile ispatının mümkün olmadığı haksız, yersiz ve yasal dayanaktan yoksun açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; davanın kabulüne, dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Dairece özetle; “... Somut olayda; hakkındaki davada hüküm kurulan davalı ... Elektronik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin 31.07.2013 tarihinde ticaret sicilinden re’sen terkin edildiği, bu durumda taraf ehliyeti bulunmayan adı geçen davalı şirket adına karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; davanın açılmamış sayılmasına dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/236, Karar No: 2013/3177, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/236 E.  ,  2013/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve davanın niteliği itibariyle ölü kişiye karşı dava açılabileceğine, taraf teşkilinde, tenkis davasının bekletici mesele yapılmamasında, dava konusu edilen taşınmazın cinsi, yüzölçümü, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18725, Karar No: 2020/15615, Tarih: 10.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18725 E.  ,  2020/15615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,müvekkilinin, davalı işyerinde 19.11.1999-18.05.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davalı şirketin ortakları arasındaki problem nedeni ile iş sözleşmesinin sonuna doğru müvekkili istifaya zorladıklarını, davalı şirket müvekkilinin net 1.150,00 USD maaş almasına rağmen sigortasının asgari ücretten gösterdiğini, ayrıca son on ay boyunca çok cüzi maaş aldığını ve bu dönemde 20.000,00 TL maaş alacağını alamadığını, müvekkili yıllarca Kemerde özellikle yaz aylarında geç saate kadar turizme bağlı ticarethanelerin açık olması sebebi ile sabah 08.30'dan gece 24.00'e kadar çalıştığını, kış dönemlerinde gece 22.00'e kadar çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi,davacının iş sözleşmesinin sonuna doğru istifaya zorladığı iddia edilmesi gerçek dışı olduğunu, davacının herhangi bir neden göstermeksizin iş yerine gelmediğini,davacının 02.03.2013 tarihinde ... Döviz ve Altın Tic. A.Ş'de işe başladığını yaptıkları araştırmada tespit ettiklerini, davacı fesih ihbarında bulunmadan başka bir işyerinde çalışmaya başladığını, davacı müvekkili şirketine gelir ve statü kaybına uğratmış bulunduğu için kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez.

Somut olayda,davacı taraf iş sözleşmesinin 18.05.2013 tarihinde feshedildiğini, işten çıkarıldığı aydan geriye doğru on aylık ücretinden bakiye 20.000 TL ücret alacağının bulunduğunu ileri sürerek ödenmeyen ücret alacaklarını talep etmiştir.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fesih tarihinden geriye doğru davacının son on aylık ücret alacağı hesaplanmıştır.

Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelere göre davalı işyerinin 31.12.2012 tarihinde kapandığı, iki tarafında kabulüne göre 31.12.2012 tarihinden sonra davacının işyerinde fiili çalışmanın bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarının 31.12.2012 tarihi dikkate alınarak hesaplandığı anlaşılmaktadır. Davacının fiilen çalışmadığı iş karşılığı ücrete hak kazanması mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının 31.12.2012 tarihinden sonra işyerinde fiili çalışmasının bulunmadığı ve ücret çalışma karşılığı olduğundan buna göre ücret alacağının değerlendirilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4242, Karar No: 2016/4145, Tarih: 05.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/4242 E.  ,  2016/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kıyı kenar iddiasına dayalı tapu iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 16.01.2016 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.02.2016 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 5.4.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.