muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1186, Karar No: 2019/338, Tarih: 16.04.2019

5271 sayılı CMK'nın mağdur ve şikâyetçinin haklarını düzenleyen "Mağdur ile şikâyetçinin hakları" başlıklı 234. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi;

"Kovuşturma evresinde;

1. Duruşmadan haberdar edilme,

2. Kamu davasına katılma,

3. Tutanak ve belgelerden örnek isteme,

4. Tanıkların davetini isteme,

5. Vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme,

6. Davaya katılmış olma koşuluyla davayı sonuçlandıran kararlara karşı kanun yollarına başvurma" şeklinde olup, buna göre mağdur ile şikâyetçinin kovuşturma evresinde; duruşmadan haberdar edilme, kamu davasına katılma, tutanak ve belgelerden örnek isteme, tanıkların davetini isteme, vekili bulunmaması hâlinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme ve davaya katılmış olmak şartıyla davayı sonuçlandıran kararlara karşı kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu hüküm altına alınmıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere, duruşmadan haberdar edilme kanun koyucu tarafından, mağdur ve şikâyetçi için kovuşturma aşamasında kullanılabilecek bir hak olarak düzenlenmiştir. Buna göre, mağdur ve şikâyetçiye veya vekillerine usulüne uygun tebliğ işlemi yapılmadan "duruşmadan haberdar edilme" hakkının kullandırıldığından bahsetmek mümkün değildir. CMK'nın 234. maddesi uyarınca bu hakkın kullandırılmaması kanuna aykırılık oluşturacaktır.

Anayasa'nın 40. maddesinde yer alan hak arama hürriyeti ile yakından ilişkili olan CMK'nın “Kararların Açıklanması ve Tebliği” başlıklı 35. maddesi;

"(1) İlgili tarafın yüzüne karşı verilen karar kendisine açıklanır ve isterse kararın bir örneği de verilir.

(2) Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur.

(3) İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, temyiz kanun yoluna başvuru hakkı bulunanların kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmelerinin sağlanması kanuni bir mecburiyettir.

5271 sayılı CMK'nın kanun yollarına başvurma hakkını düzenleyen 260. maddesinin birinci fıkrası ise;

(3) İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü gibi temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, temyiz kanun yoluna başvuru hakkı bulunanların kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmelerinin sağlanması kanuni bir mecburiyettir.

5271 sayılı CMK'nın kanun yollarına başvurma hakkını düzenleyen 260. maddesinin birinci fıkrası ise;

"(1) Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" hükmünü içermektedir. Bu düzenlemenin amacı, ayrıntıları yukarıda açıklanan duruşmadan haberdar edilme hakkının kullandırılmaması suretiyle CMK'nın 234. maddesinin ihlal edilmesi durumunda anılan hukuka aykırılığın telafisine imkân sağlamaktadır. Bu emredici düzenleme nedeniyle temyiz mahkemesince, temyiz davasının görülmesine başlamadan önce ilgililerin tümünün davadan ve hükümden haberdar olup olmadığının denetlenmesi, kararı usulüne uygun şekilde öğrenmelerinin sağlanması ve müteakiben inceleme yaparak kanun yoluna başvuru hakkını da içeren adil yargılama ilkesine işlerlik kazandırılması gerekmektedir. Buna göre; duruşmadan haberdar olmayan mağdura, şikâyetçiye veya suçtan zarar görene gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden sonra, hükmün temyiz edilmesi durumunda CMK'nın 260. maddesi uyarınca "katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören" sıfatı ile temyizi incelenecek, ancak katılma hakkının kanundan doğmuş olması halinde CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilemeyebilecektir.

Konumuzla ilgisi bakımından temyiz talebi ve süresi üzerinde de durulmasında fayda bulunmaktadır.

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi; "Temyiz talebi, hükmün tefhiminden bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak beyanla olur. Beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hakime tasdik ettirilir" şeklindedir.

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davasının açılmış olması gerekir. Temyiz davasının açılabilmesi için de aranan iki şartın birlikte gerçekleşmiş olması gerekir. Bunlardan ilki süre, ikincisi ise istek şartıdır.

Anılan maddede temyiz süresinin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhimi ile, yoklukta verilen kararlarda ise tebliğle başlayacağı, bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye veya bir başka yer mahkemesine verilecek dilekçe ile ya da zabıt kâtibine yapılacak beyanla temyiz talebinin gerçekleştirilebileceği, bu takdirde beyanın tutanağa geçirilerek hâkime onaylatılacağı belirtilmiştir.

Bu bilgiler ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Anılan maddede temyiz süresinin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhimi ile, yoklukta verilen kararlarda ise tebliğle başlayacağı, bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye veya bir başka yer mahkemesine verilecek dilekçe ile ya da zabıt kâtibine yapılacak beyanla temyiz talebinin gerçekleştirilebileceği, bu takdirde beyanın tutanağa geçirilerek hâkime onaylatılacağı belirtilmiştir.

Bu bilgiler ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kadına karşı ve aile içi şiddetin önlenmesi ve faillerin cezalandırılması hususunda ülkemizin taraf olduğu uluslararası antlaşmalar ile pozitif ayrımcılık bağlamında Anayasa'nın getirdiği yükümlülüklere uygun düzenlemeler içeren 6284 sayılı Kanun'un 20/2. maddesi ile bu Kanunun Uygulama Yönetmeliği'nin 46. maddelerinde Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının açılan kamu davasına katılma hakkının bulunduğu belirtilmektedir.

Bu itibarla, uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan hak arama hürriyetinin sağlanması ve pozitif ayrımcılık ilkesinin tesisi amacına uygun olarak CMK'nın 234. maddesinin 1. fıkrası ve 6284 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca, sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesi zorunluluğunun bulunduğu, bu zorunluluğun hüküm verilinceye kadar yerine getirilmemesi durumunda ise CMK'nın 35 ve 260. maddeleri uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunan anılan Bakanlığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği, ancak somut olayda sözü edilen kanuni imkânların tanınmadığı anlaşıldığından, yargılamanın başında davadan haberdar edilmesi gereken, temyiz aşamasına kadar bu hakkı kullandırılmayan ve haklarını korumanın başka bir yolu da bulunmayan Bakanlığın kanundan kaynaklanan kamu davasına katılma ve buna bağlı kanun yoluna başvurma haklarını kullanabilmesi amacıyla Özel Dairece öncelikle tevdi kararı verilmek suretiyle, 08.04.2014 tarihli gerekçeli kararın Bakanlığa tebliğinin sağlanarak yasal temyiz süresinin başlatılması, kararın Bakanlık tarafından temyiz edilmemesi durumunda temyiz davasının sadece sanık müdafisinin temyiziyle sınırlı olarak sonuçlandırılması; Bakanlık tarafından temyiz edilmesi durumunda ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek tebliğname düzenlenmesi sağlanıp, CMK'nın 260. maddesi uyarınca Bakanlığın davaya katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra temyiz istemlerinin birlikte ve tek seferde incelenerek temyiz davasının sonuçlandırılması gerekmektedir. Ancak bu aşamada Bakanlığın sanık hakkında açılan kamu davasından haberdar edilmemesi suretiyle katılma ve diğer haklarını kullanma imkânının kısıtlandığı gerekçesiyle Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi mümkün görülmemiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının sanık hakkında açılan kamu davasından haberdar edilmesinin zorunlu olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi; Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının sanık hakkında açılan kamu davasından haberdar edilmesinin zorunlu olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 30.05.2017 tarihli ve 1061-2931 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, 08.04.2014 tarihli gerekçeli kararın Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğinin sağlanması için tevdi kararı verilmesi amacıyla Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.04.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23396, Karar No: 2008/7923, Tarih: 15.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23396 E.  ,  2008/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2007

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine     karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan C.C., U.Alçı Dekorasyon Tic. Ltd. Şti.,S.İ., M. Ö.vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava nitelikçe, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan   sigortalının maddi ve  manevi  zararlarının giderilmesi  istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat istemi Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri ile karşılandığından reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir. 506 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde geçici iş göremezlik hali sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu Kurumca tesbit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı, 31. maddesinde Kurumun, sigortalıya bağlanacak gelirleri yapılan inceleme ve soruşturmalar sonunda ve gerekli belgelerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç üç ay içinde tesbit ederek ilgililere yazı ile bildireceği, ilgililerin bağlanan geliri bildiren yazıyı aldıktan sonra bir yıl içinde yetkili mahkemeye başvurarak Kurum kararına itirazda bulunabilecekleri, itirazın reddi hakkındaki mahkeme kararının kesinleşmesiyle Kurum kararının kesinleşmiş olacağı, 109. maddesinde de sigortalıların iş görmezlik hallerinin tesbitinde, Kurum Sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlar da belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilmesi halinde durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karar bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda davalıya ait   işyerinde, davacının çalıştığı binanın terasından geçen yüksek gerilim hattına kapılmasıyla meydana gelen iş kazası sonucunda  sağ elinin bilekten kesildiği ve sol ayak parmaklarını kaybettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda davalıya ait   işyerinde, davacının çalıştığı binanın terasından geçen yüksek gerilim hattına kapılmasıyla meydana gelen iş kazası sonucunda  sağ elinin bilekten kesildiği ve sol ayak parmaklarını kaybettiği anlaşılmıştır.

Olay nedeniyle  Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1998/43 Esas 2000/1020 Karar sayılı dosyası içerisinde Samsun Devlet Hastanesinin 25.12.1998 tarihli raporunda maluliyetin oranının %60 olarak tespit edildiği, SSK Sağlık İşleri Genel Müdürlüğünce  %46 oranında maluliyet bulunduğunun bildirildiği ve  kontrol kaydının olmadığı, Yüksek Sağlık Kurulu’nun 12.7.2005 tarihli raporunda maluliyet oranının %49 olduğu ve itiraz üzerine hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun  23.2.2007  tarihli raporuna göre de maluliyetin %54 oranında olduğunun bildirildiği ve davacı tarafından bu rapora da itiraz edildiği mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak raporla giderilmediği gibi, davacının maddi zarar hesabını %54 sürekli iş göremezlik oranı esas alınmak suretiyle yaptırılıp Sosyal Güvenlik Kurumunca %46 oranı esas alınarak bağlanan gelirin en son peşin sermaye değerinin düşüldüğü  görülmüştür.

Yapılacak iş, davanın niteliği göz önünde tutularak davacıya  meslekte kazanma güç kayıp oranının saptanması ve buna bağlı olarak Kurumdan gelir bağlanması için  Sosyal Güvenlik Kurumu ve işveren  aleyhine tespit  davası açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, davacının maddi zararı  belirlenirken  pasif dönem zararının da hesaplanması gerekirken aksi yöndeki bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olması da mahkemenin kabul şekli bakımından  hatalı olmuştur .

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde  karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre  tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.5.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10780, Karar No: 2021/14103, Tarih: 15.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10780 E.  ,  2021/14103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında; CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme talebinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Maktul ...'un kardeşleri olan katılan ... ile tanıklar ... ve ...'nin aşamalarda değişmeyen anlatımlarına, bu beyanların büyük oranda birbiriyle örtüşmesine, yapılan teşhislere, bozma üzerine yapılan keşifte alınan bilirkişi raporunda, olayın meydana geldiği sokakta görüş açısının bulunup ortamın karanlık olmadığının saptanmış olmasına ve dosya içeriğine göre, olay günü akşam saatlerinde sanık ...’nın maktulün kardeşi ... ile konuşmak için evin camını tıklattığı, ...’nin durumu kardeşleri olan ... ve ... ...'e haber vermesiyle her ikisinin de sokağa çıkarak sanık ... ile tartışmaya başladıkları, bu sırada ...’nın yanına diğer sanık ... ve kimliği belirlenemeyen bir kişinin daha geldiği, tartışmanın büyümesi ve sanık ...’nın elinde bıçak görülmesi üzerine ... ...'in evden kürek almaya gittiği, sanıkların maktul ... ile kavga ettiği sırada maktulün aldığı tek bıçak darbesi sonucu öldüğü sabit olduğundan her iki sanığın da TCK'nin 37/1. maddesi yollamasıyla TCK'nin 81. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilleri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14590, Karar No: 2017/9453, Tarih: 15.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14590 E.  ,  2017/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dairemizin 10/03/2016 tarihli iade kararı ile aynen “Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidi, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile; işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin ve dava konusu taşınmazın ve tüm komşu taşınmazların ada parsel sayılarını gösterecek şekilde geniş arazi kadastro pafta örneğinin getirtilerek;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine tevdi edilerek, kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması” gereğine değinildiği halde orman tahdidine dair işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanaklarının dosyaya getirilmediği gibi dava dilekçesine ekli olarak sunulan belgeler de okunaklı değildir, iade üzerine düzenlenen bilirkişi raporu ve orman tahdit haritası ile irtibatlı krokisi ile dosyada bulunan bir kısım çalışma tutanağındaki bilgiler(tutanak no:9 başlıklı tutanaktaki 306 nolu OSN ve devamındaki orman sınır noktalarına dair anlatım) uyumsuz olup, rapor bu yönlerden denetlenememektedir.

Bu nedenle öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidi, aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile; işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanaklarının onaylı okunaklı örnekleri getirtilmeli, dosya raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine tevdi edilerek, tüm tutanaklar uygulanmak ve tutanaklardaki tariflere göre konumu belirlenmek suretiyle kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek ve tutanaklar ile orman kadastro haritası arasında çelişki bulunması halinde çelişkinin nedenini belirtmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/11/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2333, Karar No: 2019/2964, Tarih: 21.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2333 E.  ,  2019/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturaların 2006 takvim yılında en son Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.01.2007 olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7724, Karar No: 2023/928, Tarih: 23.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/7724 E.  ,  2023/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/35 E., 2022/142 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itirazen açılan tescil ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 5. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kullanım kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... Köy Mahallesi çalışma alanında bulunan 164 ada 6 parsel sayılı 28.395,48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine, Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı ve 1985 yılından beri İbrahim oğlu ...'ın varislerini kullanımında olduğu şerh verilerek, tarla vasfıyla, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri olan davacıların murisleri ... oğlu ...'ın zilyetliğindeki ... ili ... ilçesi ... Köy Mahallesi 164 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, İbrahim oğlu ...'ın zilyetliğindeymiş gibi tespit yapıldığını, taşınmazda davacıların da paylarının bulunduğunu ileri sürerek, zilyetliğin tespiti ve miras payları oranında davacılar adına zilyetlik şerhi verilmesini, taşınmazın mülkiyetinin davalılar adına tescil edilmiş olması halinde tapu kaydının miras payları oranında iptali ile davacılar adına payları oranında tescilini, taşınmaz üçüncü kişilere devredilmiş ise davacıların miras payları oranında tazminatın taşınmazı devreden davalılardan alınarak davacılara verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/103 Esas, 2016/255 Karar sayılı önceki kararı ile; davanın kabulüne, taşınmazın davalılar adına olan tapusunun davacıların murisi ... oğlu ...'ın veraset ilamındaki payı oranında iptali ile davacılar adına tesciline, bakiye kısmın davalılar üzerinde bırakılmasına, satışı yapılan paylara ilişkin olarak, tazminat bedelinin davalılardan alınarak, veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2015/103 Esas, 2016/255 Karar sayılı önceki kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.