muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12538, Karar No: 2014/18480, Tarih: 30.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/12538 E.  ,  2014/18480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... AŞ.-...Ltd.Şti. Vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ...AŞ.-... Ltd.Şti. vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden davalılar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına ve ...AŞ.-... Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8914, Karar No: 2017/14517, Tarih: 13.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8914 E.  ,  2017/14517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2 maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Davacı kadın dava dilekçesinde eşinin sadakatsiz davrandığı vakıasına dayanmış, ancak delil olarak yalnızca nüfus kayıtları vs. kanuni delilleri göstermiş, tanık deliline ise dayanmamıştır. Mahkemece ön inceleme duruşmasında süre verilerek tanıkların bildirilmesi istenmiş, tanıklar dinlenilerek yapılan yargılama sonunda, "Taraflar arasında evlendikleri günden beri geçimsizlik olduğu, bu yüzden tartıştıkları, kavga yaptıkları ve birbirlerine karşılıklı hakaret içeren sözler sarf ettikleri, davalı kocanın; gece altını ıslattığı, her yere borç yapıp ödemediği, davacı eşini darp ettiği, ... isimli bir kadınla ilişki kurduğu, 2-3 gün onun evinde kaldığı, bunun üzerine davacı kadının davalıya telefonla burası emanetçi dükkanı değil al eşyalarını dediği, bundan sonra anlaşmalı boşanma teklif eden ve vazgeçen davalının kendisine ait eşyaları alıp müşterek evden ayrıldığı, bu şekilde tarafların halen ayrı yaşadıkları, davacının kefil olduğu davalının borçlarının kızı ... tarafından ödendiği'' vakıaları taraflara kusur olarak yüklenmiş ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle boşanmaya karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Dava dilekçesinin içeriği" başlıklı 119/1-e-f maddesinde; "Davacı, dava dilekçesinde, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini ve iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini açıkça göstermek zorundadır." hükmü bulunmaktadır.

Mahkemece tespit edilen ve davalı erkeğe kusur olarak yüklenen vakıalara sadakatsizlik vakıası dışında davacı kadın dava dilekçesinde dayanmamış olup bu vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, davacı kadın tarafından usulüne uygun olarak tanık deliline dayanılmadığından sadakat yükümlülüğünü ihlal vakıasının usule aykırı olarak dinlenen tanık beyanlarından geçtiğinden bahisle davalı erkeğe kusur olarak izafe edilemeyeceği, her ne kadar davalı erkek tarafından süresinde cevap dilekçesi sunularak davacı kadına kusur yüklenmemiş ise de; davacı kadının temyiz talebinde bulunmaması sebebiyle mahkemece kendisine yüklenen hakaret vakıasına ilişkin kusurun kesinleştiği ve bu hali ile davacı kadının boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bir kimse sırf kendi kusurlarına dayanarak boşanma davası açamaz. O halde davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2366, Karar No: 2016/654, Tarih: 21.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/2366 E.  ,  2016/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE

SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.12.2014 tarih ve 2012/271-2014/278 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ...Müdürlüğü, davacı ... vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 19.01.2016 günü hazır bulunan davacı asil ... ve vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınan ve bilinen bir tiyatro yazarı olduğu, "..." adlı tiyatro oyununun müvekkili tarafından yazıldığını, fakat davalı tarafından sahnelendiğinde yazmış olduğu oyun metninde oyunun anlam ve kurgusal bütünlüğünü bozacak şekilde yeni metin eklemelerinin yapıldığını, bazı sahnelerin değiştirildiğini ileri sürerek, şimdilik FSEK'nin 66. maddesi gereğince tecavüzün ref'ine, FSEK'nin 68. maddesi gereğince 3 kat tazminat istemiyle HMK'nın 107'inci maddesi hükmünce 10.0000,00 TL maddi, FSEK'nin 70. maddesi gereğine 500.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini dava ve talep etmiş, 03/12/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle ile 10.000 TL olan maddi tazminat istemini 53.600,00 TL arttırarak 63.600,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, temsil veya yayın tekniği gereği zaruri görülen değiştirmelerin eser sahibinin hususi bir izni olmaksızın da yapılabileceğini, kaldı ki davacı tarafın talep etmiş olduğu istekler doğrultusunda gerekli düzeltmelerin yapıldığını savunarak, davanın yetki ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ait eserin izinsiz olarak ve değiştirilerek davacının mali ve manevi haklarına tecavüz edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davacının yazarı olduğu tiyatro oyununda izni ve onayı olmaksızın eserin özgün metninde anlam ve kurgusal bütünlüğün bozulduğu iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki temel uyuşmazlık dava konusu tiyatro metninin davalı tarafından sahnelenmesi sırasında eserin hususiyetini bozacak şekilde metinde değişiklik yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece tiyatro alanında ne şekilde uzman oldukları anlaşılamayan çoğunluk bilirkişi kurulu raporunu benimsenmek suretiyle yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa tiyatrocu akademisyen bilirkişi ayrık raporunda eserle ilgili iddia edildiği düzeyde bir değişikliğin olmadığı, mevcut metinler arasındaki farklılıkların bir oyunun sahnelenilişinde metnin seyirciye ulaşması adına yönetmenin özgürlük alanında sayılabilecek uygulamalar ve farklılıklardan ibaret olduğu, dava konusu oyunun sahnelenilişinde de yönetmence oyunun yapısına ve özüne zarar verecek bir değişiklik yapılmadığı, eserin bütünlüğüne ve akışına zarar verecek bir uygulamanın sözkonusu olmadığını (5846 sayılı FSEK'nın 16/2.md.) belirtmiş olup, mahkemece benimsenerek hükme esas alınan bilirkişi çoğunluk görüşünde ise dava konusu eserdeki değişikliklerin eserin bütünlüğünü bozduğu belirtilmiş ise de mahkemece görüşüne itibar edilen çoğunluk bilirkişi kurulunun özel ve teknik bilgiyi gerektiren tiyatro alanında ne şekilde uzman oldukları anlaşılamamıştır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda üniversitelerin tiyatro bölümünden oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan davalı vekilinin sonuca etkili, ciddi itirazlarını da karşılayan yeni bir rapor alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken çoğunluk bilirkişi kurulunun yetersiz raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi taraflar arasında 5846 sayılı Yasanın 52'nci maddesi hükmü uyarınca uyuşmazlık konusu esere ilişkin olarak yazılı bir sözleşme bulunmasa da davacı tarafından dava konusu eserin metninin davalıya teslim edildiği, davalı tarafından planlanan yıllık programa alındığı, davacının katılımı ile ilk temsilin de davalı tarafından gerçekleştirildiği, planlanan sonraki temsil ya da temsillerin gerçekleştirilmemesi hususunda davacı tarafından davalıya ihtarnamede gönderilmiş ve bu ihtara rağmen davalı tarafından temsil gerçekleştirilmiş ise de yukarıdaki paragrafta da belirtildiği üzere eserin 5846 sayılı yasanın 16 ve 67'inci maddeleri kapsamında bütünlüğüne yönelik manevi hak ihlali olup olmadığı kuşkuya yer bırakmaksızın belirlenmeden, aynı Kanun’un 24'üncü maddesinde düzenlenen temsil hakkının ihlal edildiğinden bahisle mali hak tazminatına hükmedilmesi de keza doğru görülmemiş, kararın bu nedenle dahi davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31789, Karar No: 2014/3830, Tarih: 30.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31789 E.  ,  2014/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/173789

MAHKEMESİ : Akkuş Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2009/57 (E) ve 2012/20 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Her ne kadar sanık hakkında orman alanında açma yapma eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 93/1. Maddesi uyarınca cezalandırılması için iddianameyle dava açılmış ise de mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan, sanığın eyleminin açma değil ağaç kesme suçunu oluşturduğunun anlaşılmasına; suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 93. maddesinde ayni Kanunun 91. madde hükümlerinin saklı tutulmasına göre sanık hakkında ağaç kesme suçundan dava açılmasının temini ile açılacak davanın bu dosya ile birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanık hakkında bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'un 326. madde gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/.01./2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8769, Karar No: 2020/5525, Tarih: 11.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8769 E.  ,  2020/5525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3. maddesi

delaletiyle 5/1, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri

uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun düzeltilerek esastan reddi Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK’nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yakalanma tarihi olan “16.07.2016” yerine “17.07.2016” yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9758, Karar No: 2011/14465, Tarih: 13.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9758 E.  ,  2011/14465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26555, Karar No: 2013/1714, Tarih: 21.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26555 E.  ,  2013/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile her davacı için 3.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacılara verilmesine

Davacıların tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ... davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı ... davacılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dairemizce benimsenen görüşe göre; tutuklandığı tarihte öğrenci olan davacıların maddi kayıpları ile ilgili itibar edilecek belge ibraz etmeleri halinde bu husus nazara alınarak maddi zararlarının belirlenmesi, belge ibraz edilmemesi halinde de tazminat istemine konu işlem tarihindeki yaş durumları dikkate alınarak, bu yaş grubu için belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplanacak miktarın maddi tazminat olarak verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Davacıların aynı vekille ancak ayrı ayrı açtıkları davaların yargılama aşamasında birleştirilmiş olması karşısında, davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi yerine, tek vekalet ücreti takdir edilmesi,

3- Davacıların tazminat talebine esas Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/94 esas, 2009/633 karar sayılı dava dosyasının aslı veya onaylı örneği yerine onaysız fotokopisi üzerinden yapılan inceleme ile yetinilerek onaysız örneğin hükme esas alınması,

Kanuna aykırı olup, davalı ... davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8140, Karar No: 2011/9729, Tarih: 27.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8140 E.  ,  2011/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/06/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü dair verilen 21/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, hakaret nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece karar gerekçesinde belirtildiği gibi davalının, davacının gıyabında hakaret etmesi ve tehdit etmesi nedeniyle ceza mahkemesince mahkum olduğu, sarfedilen sözlerin davacının kişilik haklarına ağır saldırı teşkil ettiği anlaşılmıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek ... durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan ... bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın oluş biçimi, ifadelerin ağırlığı tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan 1500TL manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu edilen olayın oluş biçimi, ifadelerin ağırlığı tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan 1500TL manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5467, Karar No: 2013/1230, Tarih: 20.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5467 E.  ,  2013/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Olası kastla babasını öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 82/1-d, 21/2, 62/1, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, 80 yaşında ve rahatsızlığı nedeniyle ancak bastonla yürüyebilen maktul babasının bakımını yıllardır eşiyle birlikte üstlendiği ve birlikte aynı evde yaşadıkları, bir süre sonra bakımında güçlük çekmesi ve eşinin daha fazla bakmayı istememesi nedeniyle, olay günü akşam saatlerine doğru babasını evden alarak otomobiliyle ikamet ettikleri eve 22 km. uzaklıkta bulunan ormanlık ve ıssız bir alana götürüp bırakıp sonrasında evine döndüğü, maktulün, olaydan iki gün sonra bırakıldığı yere kısa bir mesafede bulunan dere yatağında kendisinde önceden var olan kronik kalp-damar ve akciğer hastalığı nedeniyle ölü olarak bulunduğu, ölümü ile sanığın eylemi arasında nedensellik bağının bulunduğunun Adli Tıp Kurumu'nun 25.01.2012 günlü raporuyla belirlendi ği olayda;

TCK'nun 83.maddesinde düzenlenen kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunun, "Belli bir yükümlülüğün ihmali ile ölüme neden olma" halini düzenlediği, somut olayda; sanığın, maktul babasına karşı olan bakım ve gözetim yükümlülüğünü ihmal etmesi ve terk etmesinden öte, yaşlı, uzun mesafe yürüyemeyen ve kendini tek başına idare edemeyecek durumda olan maktulü, mevsim ve hava koşulları itibariyle soğuk bir havada başka kişiler tarafından sıklıkla kullanılmayan, dağlık ve ormanlık bir araziye bıraktığı, maktulün, kişisel durumu itibariyle mevcut hava ve arazi şartlarına karşı mücadele edip, hayatta kalamayacağını öngördüğü ve doğabilecek bütün neticeleri kabullendiği böylece olası kastla ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmakla; mahkemenin

.../...

olası kastla öldürme suçundan hüküm kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin suçun niteliğine yönelen ve bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'in, babası maktul ...'yi olası kastla öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suçun sübutuna, eksik soruşturmaya, suçun niteliğine, vesariye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, Başkan Vekili ... ...'in suçun niteliğine ilişkin karşı oyu ve oy çokluğuyla, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı, tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak müdafiinin tahliye isteminin reddine oybirliğiyle 20/02/2013 gününde karar verildi.

KARŞI OY: Sanığın, hasta ve yaşlı babası olan maktülü, bakımını üstlenmekten vazgeçtiği için ağır kış koşullarında meskun mahalden 22 km. uzaklıkta ormana bırakılması sonucunda maktülün, raporda yazılı olduğu şekilde öldüğü olayda;

Sanığın eylemiyle ortaya çıkan kastının, doğrudan öldürmeye yönelik olduğu düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 20/02/2013

Muhalif Başkan Vekili

...

20/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’ın yokluğunda 21/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.