muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3854, Karar No: 2025/1196, Tarih: 13.02.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, istihbari bilgi üzerine sanığın ikametinde usulüne uygun şekilde yapılan aramada üzerinde metamfetamin kalıntısı olan 1 adet çalışır hassas terazi ile 1 adet cam tabakta ve 3 adet şeffaf poşet içinde bulunan ve metamfetamin etken maddesini içerir net 1116 gram ağırlığındaki uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi olayına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği görülmekle; sanığın ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kişisel kullanım sınırlarının oldukça üzerinde olduğuna, sanığın aşamalarda alınan savunmalarının üzerine atılı suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna ve sanığın kendisinde ele geçen maddeleri uyuşturucu madde ticareti yapma suçu kapsamında bulundurduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Suçta kullanılan adli emanetin 202125328 sırasına kayıtlı emanet eşyalarının müsaderesine karar verilmesi gerekirken OYİ-17-3503956 - OYİ-17-3503957- OYİ-17-3503958- OYİ-17-3503959 barkod numaralı mühür bandı ile kapatılmış O.Y.İ-D-2018-069303 barkod numaralı kapalı şeffaf bulgu poşeti içerisinde olduğu bildirilen; 9 adet şeffaf poşet, 1 adet tabak ve 1 adet metal kaşığın imhasına karar verilmiş olması hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/844 Esas, 2023/681 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi

gereği müsadere ile ilgili hükmün (2) başlıklı paragrafının on dördüncü alt paragrafındaki "...imhasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE" ibaresinin eklenmesi suretiyle; hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/733, Karar No: 2025/3710, Tarih: 22.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/733 E.  ,  2025/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/128 E., 2024/310 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 54. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/438 E., 2023/620 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede Türkiye İş Kurumu (İŞKUR) atamasıyla 28.01.2019 tarihinden itibaren sürekli işçi kadrosunda çalışmaya başladığını, aleyhe hususları kabul etmemekle birlikte müvekkil ile davalı idare arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin işe başladığı tarihten 13.10.2021 tarihine kadar acil servis biriminde veri giriş destek ve hasta kabul sekreteri olarak çalıştırıldığını, ayrıca söz konusu tarihe kadar hiçbir zaman temizlik görevlisi gibi vasıfsız bir işte görevlendirilmediği ve çalıştırılmadığını, 13.10.2021 tarihinde ise yoğun bakım biriminde temizlik görevlisi olarak görevlendirildiğinin müvekkiline bildirildiğini, müvekkilinin söz konusu görevlendirmeyi 15.10.2021 tarihinde tebliğ aldığını, ancak bu görevlendirmeye karşı yasal haklarının saklı kalması hususunda ihtirazı kayıtta bulunduğunu, müvekkilinin bir yıldan fazla süre vasıflı işlerde çalıştırılmasına rağmen temizlik görevlisi olarak görevlendirilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, üyesi olduğu sendika ile davalı arasında bağıtlanan toplu iş sözleşmesinin 29/(d) bendi uyarınca da davacının vasıfsız bir işte çalıştırılamayacağını ileri sürerek yoğun bakım temizlik görevlisi olarak görevlendirilmesine ilişkin kararın iptali ile müvekkilinin vasıflı bir işte görevlendirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ilk olarak temizlik kadrosunda sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 13.10.2021 tarihinden itibaren ise bu göreve son verildiğini, İdarece ihtiyaç duyulması sebebi ile davacının geçici olarak görevlendirildiğini, davacının da bu görevlendirilmeye itiraz etmediğini, yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını, dava konusu olan sekreterlik hizmet sürelerinin 1 yıllık süreyi aşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamındaki belgeler incelendiğinde davacının davalıya ait hastanede 28.01.2019 tarihinde İŞKUR üzerinden çalışmaya başladığı, temizlik görevlisi olarak çalışmasının 15.04.2019 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu üzerinden bildirildiği, davacının sürekli işçi kadrosunda olduğu, davacının ... ve Sosyal Hizmet İşçileri Sendikası (Sendika) üyesi olduğu, davalı Bakanlığın üyesi bulunduğu Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (TÜHİS) ile Sendika arasında imzalanan 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 29/(d) bendinde "Vasıfsız işçi kadrosunda bulunmakla beraber, bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olanlar bu sürenin sonunda vasıfsız işte çalıştırılamazlar." hükmüne yer verildiği, davacının işe başladığı tarihten itibaren acil servis biriminde veri giriş destek/hasta kabul sekreteri olarak görev yaptığı, temizlik görevlisi olarak çalışmadığı, davacınn 13.10.2021 tarihinden itibaren ihtiyaç nedeniyle temizlik görevlisi olarak yeniden görevlendirmesinin yapılmış olduğu, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlandığı, buna göre toplu iş sözleşmesinin 29. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalıştığı, bu süreden sonra toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesi uyarınca vasıfsız bir işte çalıştırılamayacağı, dolayısıyla Bursa Valiliği İl Sağlığı Müdürlüğü tarafından temizlik görevlisi olarak çalıştırılmak istenmesinin açıkça toplu iş sözleşmesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda .... Devlet Hastanesinin Başhekimliğinin "görevlendirme" konulu yazısına göre davacının sürekli işçi olarak temizlik personeli kadrosunda görev yaptığı, 15.04.2019 tarihinden itibaren hastane acil servis biriminde veri giriş destek/hasta kabul sekreteri olarak çalıştığı, davalı tarafından davacının 13.10.2021 tarihinden itibaren yoğun bakım ünitesinde temizlik görevlisi olarak görevlendirildiği, davacının 15.04.2019 tarihinden itibaren temizlik görevlisi olarak tekrar görevlendirildiği 13.10.2021 tarihine kadar 2 yıl 6 ay süre ile hastane acil servis biriminde veri giriş destek/hasta kabul sekreteri olarak görev yaptığı, yapılan işin temizlik görevlisi işine göre daha vasıflı eleman istihdam etmeyi gerektiren işlerden olduğu, dolayısıyla Bursa Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü Kestel Devlet Hastanesi Başhekimliğinin 13.10.2021 tarihli işleminin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 29/(d) bendine aykırılık teşkil ettiğinin tespitine karar verilmesi gerektiği, buna göre kurulan hükümde görevlendirmeye ilişkin pozisyon değişikliği kararının iptali yerine geçersizliğin tespitine yazılması gerektiğinden, davalının istinaf başvurusunun bu yönden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Dosyadaki bilgi ve belgelere rağmen verilen kararın hukuka aykırı olduğunu,

2. Davacının talebinin zamanaşımına uğradığını,

3. Temizlik görevlisi kadrosunda olan davacının kendi görev alanında çalışması gerektiğini, toplu iş sözleşmesinin 29/d bendi hükmünün uygulanmasını gerektirecek bir hususun bulunmadığını,

4. 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesi gereğince sürekli işçi kadrolarına geçirilenler geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebileceğinden ve davacı da temizlik görevlisi olarak istihdam edildiğinden, kadrosuna uygun olarak yapılan görevlendirmede hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacının toplu iş sözleşmesinin 29/(d) hükmü uyarınca vasıfsız bir işte çalıştırılmasının hukuka aykırı olduğunun tespitine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta davacı talebinin dayanağı olan toplu iş sözleşmesinin 29/(d) hükmü "Vasıfsız işçi kadrosunda bulunmakla beraber, bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olanlar bu sürenin sonunda vasıfsız bir işte çalıştırılamazlar." şeklindedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacının toplu iş sözleşmesinin 29/(d) hükmü uyarınca vasıfsız bir işte çalıştırılmasının hukuka aykırı olduğunun tespitine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta davacı talebinin dayanağı olan toplu iş sözleşmesinin 29/(d) hükmü "Vasıfsız işçi kadrosunda bulunmakla beraber, bir yıl süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olanlar bu sürenin sonunda vasıfsız bir işte çalıştırılamazlar." şeklindedir.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının 15.04.2019-13.10.2021 tarihleri arasında 2 yıl 6 ay süre ile acil servis biriminde veri giriş destek ve hasta kabul sekreteri olarak vasıflı işlerde çalıştığı, bu nedenle toplu iş sözleşmesinin 29/(d) hükmü uyarınca vasıfsız işlerde çalıştırılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle talep doğrultusunda karar verilmiştir.

Dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere göre davacının, toplu iş sözleşmesinin 29/(d) hükmü kapsamında bir yıldan fazla süreyle vasıflı işçiler tarafından yapılması gereken bir işte çalışmış olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının acil servis biriminde vasıflı işlerde çalıştırıldıktan sonra çalışma koşullarında esaslı değişikliğe gidilerek yeniden temizlik görevlisi olarak çalıştırılmaya başlandığı Ekim 2021 tarihinden sonra makul kabul edilemeyecek bir süre herhangi bir itirazı olmaksızın çalışmaya devam ettiği, aradan geçen 1 yıllık süre sonunda 10.10.2022 tarihli dilekçe ile davalı İdareye başvurarak vasıflı bir işte çalıştırılma talebinde bulunduğu dikkate alındığında, davacı işçinin değişikliğe uygun şekilde çalışmaya başlayıp makul kabul edilemeyecek kadar uzun bir süre geçtikten sonra 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesinde öngörülen şekil eksikliğini ileri sürmesi ve toplu iş sözleşmesinin anılan düzenlemesine dayalı talepte bulunması dürüstlük kuralına uygun düşmediğinden yerinde değildir.

Şu hâlde Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4440, Karar No: 2014/14630, Tarih: 26.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4440 E.  ,  2014/14630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erdek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.09.2013

NUMARASI :Esas no:2013/16 Karar no:2013/338

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı (kadın) yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/22165, Karar No: 2017/25515, Tarih: 21.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/22165 E.  ,  2017/25515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23/05/2016 gün ve 2016/4350 Esas - 2016/9987 Karar sayılı ilama karşı davalı ... vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan davada, mahkemece bozma ilamına uyularak verilen davanın kabul kararı, davalı idare vekilinin temyiz üzerine onanmış, bu ilama karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, Yargıtay ilamında yazılı gerekçeye göre davalı HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Davacının payı karşılığına hükmedildiği halde tapunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmediği gibi gecekondu ve ağaçların davalı idareye aidiyetine dair hüküm kurulmadığı bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

Davalı idare vekilinin kara düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 23.05.2016 gün ve 2016/4350-9987 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Davacının payı karşılığına hükmedildiği halde tapunun iptali ile idare adına tesciline karar verilmediği gibi taşınmaz üzerindeki bedeline hükmedilen gecekondu ve ağaçların davalı idareye aidiyetine karar verilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent eklenerek (Altındağ ilçesi Altındağ Mahallesi 1408 ada 13 parseldeki davacı paylarının iptali ile davalı idare adına tescili, taşınmaz üzerindeki 303 kapı nolu gecekondu ve ağaçlara davalı idareye aidiyetine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19438, Karar No: 2018/9997, Tarih: 01.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19438 E.  ,  2018/9997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; kendisininde davacısı olduğu bu davada müvekkillerinin annesi, kız kardeşleri ve erkek kardeşleri olduğunu, aile reisleri olan ... 'ın 10.03.2012 tarihinde ... karayolunda meydana gelen trafik kazasında hakkın rahmetine kavuştuğunu, davalı ...'ın ölüme sebebiyet veren araç sürücüsü olup ... Transit Mad. Inş. Pet. Ith. Ihr. San. Tic Ltd. Şti.’nin de araç maliki olduğunu, Cemil’in dershane öğrencisi olup sınavlara 3 hafta kala bu faciayı yaşadığını, Halime'nin üniversite öğrencisi olup sınavlara 2 hafta kala bu faciayı yaşadığını belirterek, ... için 30.000,00 TL, ... için için 15.000,00 TL, Dilsöz (Yalçın) Arıç için 15.000,00 TL, Dilşah (Yalçın) Turgut için 15.000,00 TL, Vatan

Yalçın için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL ve ... için 15.000,00 TL olmak üzere toplamda 150.000,00 TL manevi tazminatın 10.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;... yönünden 10.000,00 TL, ... yönünden 2.500,00 TL, Dilsöz (Yalçın) Arıç yönünden 2.500,00 TL, Dilşah (Yalçın) Turgut yönünden 5.000,00 TL, ... yönünden 5.000,00 TL, ... yönünden 5.000,00 TL, ... yönünden 2.500,00 TL, ... yönünden 5.000,00 TL ve ... yönünden 2.500,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi (6098 sayılı TBK m.56) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi (6098 sayılı TBK m.56) gereğince manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Dosya kapsamından, davacıların kaza sonucu vefat eden Beşir Yalçın’ın eşi ve çocukları olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacılar için toplam 40.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Manevi tazminatın değerlendirilmesinde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın

meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, davacıların eş ve babalarını kaybetmiş olmalarının yarattığı manevi çöküntü ile kusur oranları ve özellikle caydırıcı bir etki doğuracak düzeyde olması gerektiği de gözönünde tutularak, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen tutarlara hükmedilmesi gerekmektedir. Bu bakımdan somut olayda olayın meydana geliş şekli ve davacıların olaydan dolayı yaşadığı üzüntü ve kederin niteliği dikkate alındığında davacılar için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalılara geri verilmesine 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.