muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6795, Karar No: 2013/6021, Tarih: 09.04.2013

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, hafta tatili ile milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında davacının tanık anlatımlarına istinaden kamp sezonunda yani 1 Haziran ile 10 Ekim tarihleri arasındaki dönemde haftanın 7 günü 08.00-23.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile 7.günden 6 saat eklenmek sureti ile haftalık 42 saat üzerinden fazla mesai ücreti kamp döneminde tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili alacağı hesap edilmiştir.

Ancak dinlenen davacı tanıklarının bir kısmı ile davalı tanıklarının anlatımlarından garsonlar dışındaki işçilerin kamp döneminde 10 günde bir gün izin kullandıkları anlaşılmaktadır. Davacı vekili de dava dilekçesinde davacının 10 günde bir gün izin kullandığını, ayda bir hafta tatilinde çalıştığını beyan ve kabul etmiştir. Bu hale göre kamp döneminde yani sezonda ayın 3 haftası 6 gün üzerinden, bir haftası ise 6 güne ilaveten 7.günden 6 saat daha eklenmek sureti ile fazla mesai ücretinin, ayda 1 hafta tatili için hafta tatili alacağının hesaplanması, gerekirken hatalı hesaplama yapılan bilirkişi raporlarının hükme esas alınması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirme yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17184, Karar No: 2011/725, Tarih: 24.01.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/17184 E.  ,  2011/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Askeri Ceza Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-CMK'nun 175 vd.maddeleri hükmüne aykırı olarak iddianamenin kabulü ya da reddine ilişkin bir karar verilmeksizin duruşmaya başlanması,

2-Sanığın nüfus kayıt örneğinin dosyaya getirtilmemesi,

3-CMK'nun 209/1.maddesi hükmüne aykırı olarak adli sicil kaydı ile delil olarak kullanılacak belge ve yazıların duruşmada okunmaması,

4-CMK'nun 223/1.maddesi hükmüne aykırı olarak duruşmanın sona erdiği açıklanmaksızın hüküm verilmesi,

5-Sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları, son yoklama çağrı tebligatının bizzat kendisine tebliğ edilmiş olması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, geçerli bir mazereti olmaksızın süresi içerisinde müracaat etmeyerek askerlik yoklamasını yaptırmadığı, böylece eyleminin sabit olduğu gözetilmeksizin yazılı ve yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

6-CMK'nun 327/1-2.maddesinde "Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkum edilir. Bu kişinin önceden ödemek zorunda kaldığı giderler, Devlet Hazinesince üstlenilir." şeklinde hüküm bulunduğu halde, sanığın duruşmaya daveti için yapılan yargılama giderinin sanığa yükletilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2194, Karar No: 2010/3502, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2194 E.  ,  2010/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlere ait veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesi için geri çevrilmişse de, dosya içerisine getirtilen verilerin köye özel (lokal) veriler olduğu anlaşılmıştır.

Bu sebeple, bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, kavun ve nohutun değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla kuru şartlarda ilçe geneline ait dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11849, Karar No: 2024/4432, Tarih: 12.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11849 E.  ,  2024/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/343 E., 2021/126 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... Kaya müdafiinin hükmolunan ceza miktarı yönünden yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli, 2020/343 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 30.09.2020 tarihli 2020/6185 Esas 2020/12274 Karar sayılı, '' sanıklar ... ve ...’in eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hükümler kurulması, her iki sanık hakkında iştirak halinde atılı suçu işlediklerine ilişkin kabule karşın, müştekiyi suç tarihinde fikir ve eylem birliği içerisinde yaralayan sanıkların aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirmeleri nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi yollaması ile cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, suç nedeniyle müştekide meydana gelen yaralanmalar birbirinden ayrılarak suç niteliği belirlenmek suretiyle, yazılı şekilde sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddelerinin ve sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ve 87/3 maddelerinin tatbiki suretiyle ayrı ayrı uygulama yapılması, Sanıklar hakkında 5237 Sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, sanık ...'in olayın ilk başlangıcında müşteki Selçuk'a tabak fırlatarak olayı başlatıp, devamında kavgayı devam ettirdiği şeklindeki kabul karşısında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiği halde, tarafların birbirine sinkaflı sözlerle hakarette bulunmaları ve tarafların birbirine karşı fiziki müdahalede bulunmalarından bahisle haksız tahrik hükümleri uygulanarak hüküm ve gerekçede çelişkiye neden olunması'' nedenlerini içeren bozma ilamına uyularak;

A. Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

B. Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81, 35, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası üzerinden infazına mükerrerlere özgü infaz rejimine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ... Kaya Müdafilerinin Temyiz İstemleri ;eksik incelemeye, öldürme kastının ve öldürmeyi gerektirecek husumet bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığına, haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının varlığına, eylem kasten yaralama suçuna vücut verdiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, fazla ceza tayinine, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde müşteki ve arkadaşlarının çorba içmek için gittiği iş yerine sonradan gelen sanıklarla karşı grup arasında küfürlü konuşma meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ... her üçünün de elinde bıçaklar olduğu halde diğer gruptan oluşan şahısların üzerine saldırdıkları, araya giren üçüncü kişilerin tarafları ayırmaya çalışmasına karşın sanıklar ... ve ...’in, ayrılan grubun peşinden sokağa çıktıkları ve sanık ...’in arkasından dolanır gibi yürüdüğü esnada ani bir hareket ile katılan ...'un sol göğüs kısmına bıçakla vurduğu, katılanın sanıkların eylemi nedeniyle adli rapor bulgularına göre perikart yaralanması, diafragma yaralanması ve lima yaralanması, diafragma laserasyonu oluşturarak yaşamsal tehlikeye ve vücudunda hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; ,

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ile meşru savunmanın ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçta kullanılan araç, darbe yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeleri, meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememesi dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli, 2020/343 Esaslı, 2021/126 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12707, Karar No: 2017/7349, Tarih: 31.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/12707 E.  ,  2017/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi... ve harita bilirkişisi ...'in 02.02.2015 havale tarihli raporu ve ekindeki krokide (A) harfiyle gösterilen 1.295,35 metrekarelik taşınmazın birliğin son parsel numarası verilerek davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraf koşulu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-d maddesi gereğince dava şartı olup mahkemelerce re’sen gözetilmesi zorunludur (HMK 115/1). Somut olayda, dava Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliği hasım gösterilerek açılmış ise de; hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca Büyükşehir Belediyesi sınırlarının tüm ilin idari sınırları olacak şekilde genişletildiği, illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı, köylerin mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katıldığı, aynı Kanun'un Geçici 1/13. maddesi uyarınca da tüzel kişiliği kalkan köy ve belediyelerin devam eden davalarında, katıldığı ilçe belediyelerinin taraf olacağı hususları gözetilmeden ilgili kamu tüzel kişisi olarak çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmeden taraf koşulu sağlanmaksızın karar verilmiştir. Taraf teşkili tamamlanmadan esastan karar verilmesi isabetsizdir. Hal böyle olunca; mahkemece davanın ... Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına yönlendirilmesi için davacı yana olanak sağlanmalı, Bismil Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek husumetin yaygınlaştırılması suretiyle taraf teşkili tamamlandıktan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12952, Karar No: 2012/10293, Tarih: 27.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12952 E.  ,  2012/10293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YIKIM

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,27.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4826, Karar No: 2007/6021, Tarih: 26.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4826 E.  ,  2007/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararı davalı taraf vekiline 21.3.2007 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 6.4.2007 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin reddine,

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava tarihi olan 2006 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken 2005 yılı verilerine göre hesaplama yapılması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre; iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 alınmaktadır. Hal böyle iken taşınmazı kuru tarım arazisi kabul eden bilirkişi raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 olarak kabulü,

3-İrtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının saptanmasında taşınmaz malın cinsi, kullanım biçimi ile irtifak hakkının niteliği, (boru hattı, enerji nakil hattı vs) kapladığı alan, yeri ve yönü gözönünde bulundurulmalıdır. Yargıtay uygulamalarında üzerinde irtifak hakkı kurulmuş olan taşınmazda bu irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün (taşınmazın cinsi ve niteliğine uygun kullanımı önemli ölçüde etkileyen özel bir durum yoksa) irtifakdan etkilenen alanın mülkiyet değerinin arazide %35'ini, arsada %50'sini geçmeyeceği kabul edilmektedir.

Buna göre; tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranı en fazla %1,5 olması gerekirken bilirkişi kurulu raporlarında değer düşüklüğü oranının %10 olarak kabul edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Buna göre; tarım arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranı en fazla %1,5 olması gerekirken bilirkişi kurulu raporlarında değer düşüklüğü oranının %10 olarak kabul edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen hususlarda İl Tarım Müdürlüğünden 2006 yılına ait veriler de getirtilerek bilirkişi kurullarından bu verilere ve bozmaya uygun ek raporlar alınmalı ve raporların bozmaya uygunluğu denetlenmek suretiyle oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/278, Karar No: 2023/848, Tarih: 15.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/278 E.  ,  2023/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan eşi ... ...’in 65 ada 38 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payının yarısını davalı torunu Sezer’e satış suretiyle devrettiğini, temlikin davalının hilesi ile yapıldığını, mirasbırakana herhangi bir satış bedeli ödenmediğini ileri sürerek yapılan satış işleminin iptalini istemiş, yargılama aşamasında temlikin muvazaalı olarak yapıldığını belirterek miras payı oranında iptal-tescile karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu, mirasbırakanın temlik tarihinde akli melekelerinin yerinde olduğunu,taşınmazın ½ payını bedelini ödeyerek satın aldığını,hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Niksar Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2014/635 Esas, 2016/178 Karar sayılı kararıyla, mirasbırakanın taşınmazdaki yarı payını satmasını gerektirir bir durum olmadığı, temlikin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının karar tarihinden önce öldüğünü, ancak gerekçeli kararın yetkisi son bulan vekiline tebliğ edildiğini, davacı mirasçılarından davaya devam edip etmediklerinin sorulması gerektiğini, taşınmazdaki payı satın aldığını, satış bedelini ise mirasbırakana elden ödediğini,davacı tarafça iddianın ispat edilemediğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.