muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30883, Karar No: 2018/900, Tarih: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30883 E.  ,  2018/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Ticareti terk suçu yönünden yapılan incelemede; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

-İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Alacaklıyı zarara sokmak için mevcudu eksiltmek suçu yönünden ise; Sanığın alacaklılarını zarara sokmak kastıyla bazı malvarlığı unsurlarını 3. kişilere muvazaalı olarak devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, temlik alanların tanık sıfatıyla dinlenmeleri, söz konusu hak ve alacakların devrine ilişkin tarafları arasında alacak borç ilişkisi bulunup bulunmadığı, ödeme yapılıp yapılmadığı, satış bedelleri hususlarında gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Her iki suç için, hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. ve 337. maddelerinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23583, Karar No: 2015/3338, Tarih: 24.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23583 E.  ,  2015/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2012/122-2014/893

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 24.02.2015 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.04.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Dava konusu taşınmaza ait maden işletme ruhsatı bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa buna ilişkin belgeler getirtilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14370, Karar No: 2012/1034, Tarih: 08.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14370 E.  ,  2012/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 121 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ilköğretim okulu bulunduğunu, 222 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat gereğince okul arsasının idareleri adına tescili gerektiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/86, Karar No: 2011/7280, Tarih: 30.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/86 E.  ,  2011/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracılar hakkında aylık 7500 TL'den Ekim 2008-Mart 2009 tarihleri arasındaki kira paraları toplamı 45.000 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalıların kısmi itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, tahliyeye karar verilmesi üzerine karar Dairemizce 7.5.2009 tarihli ödeme belgesi değerlendirilmediğinden bozulmuş, mahkemece bozmadan sonra verilen kararda, bozma ilamına uyulduğu belirtilerek itirazın kaldırılması istenmeden tahliye istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar, davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 2.4.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.3.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, bu sözleşmede aylık 4700 TL kiranın her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Davalı kiracılar süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazlarında aylık kiranın 6000 TL olduğunu Ocak ayından 4500, Şubat ve Mart aylarından 6000 TL olmak üzere toplam 16.500 TL borçlarının bulunduğunu bunu da yasal otuz günlük süre içinde ödeyeceklerini bildirmişlerdir. Davalı borçluların bu şekildeki itirazları kısmi itiraz niteliğinde olup, davacı alacaklı da itiraz edilmeyerek kesinleşen bu bölüm için İİK. 269/a maddesine dayanarak tahliye isteminde bulunmuştur. Bu açıklama karşısında mahkemece davanın hukuksal dayanağının İİK.'nun 269/a maddesi olduğu gözden kaçırılarak yanılgıya düşülmek suretiyle itirazın kaldırılması istenmeden tahliye istenemeyeceği gerekçesi ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir. Ancak;dosyada mevcut 7.5.2009 tarihli belgede 2008 Ekim ayından-2009 Mart ayına kadar, bu ay da dahil olmak üzere 45.000. TL kira parası, vekalet ücreti ve masrafların haricen alındığına dair davacı alacaklının imzası bulunan belge bulunmaktadır. Davacı vekili belgedeki imzayı inkar ettiğine göre İ.İ.K.'nun 269/d maddesinin göndermesi ile İİK.'nun 68/5. maddesindeki düzenleme gözetilerek imza incelemesi yapılmalıdır.

Bu durumda mahkemece, itiraz edilmeksizin kesinleşen 16.500 TL kira parasının yasal otuz günlük süre içerisinde ödenip ödenmediği hususu Dairemizin ilk bozma ilamına uygun bir şekilde tartışılarak sonucuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz ititazların kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10266, Karar No: 2018/199, Tarih: 09.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/10266 E.  ,  2018/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık ...'nun müştekinin ikametinin arkasında bulunan bahçeden suça konu güvercinleri çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu güvercinlerin bulunduğu yerin ikametin eklentisi niteliğinde olup olmadığı veya güvercinlerin, bulunduğu yerde kilitlenmek suretiyle muhafaza edilip edilmediğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespiti ile güvercinlerin bulunduğu yerin ikametin eklentisi olmaması halinde veya güvercinlerin kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmaması halinde sanığın eyleminin TCK'nın 141. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 142/2-g,h. maddesi ile uygulama yapılması,

2-TCK'nın 142/2-g maddesinde belirtilen büyük ve küçük baş hayvan tanımına kümes hayvanlarının girmediği gözetilmeden TCK'nın 142/2-g maddesinden hüküm kurulması,

3-Sanık ...'ın, soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde güvercinleri 31.10.2014 tarihinde sanık ...'in elinden alarak kendi bahçesine koyup katılana haber verdiğini ancak geri geldiğinde güvercinlerin bahçesinden tekrar çalınmış olduğunu söylemesi karşısında, katılana bu beyanların sorulması yine sanık ...'nun kolluk beyanında belirttiği Tahsin isimli şahsın araştırılarak tespiti halinde sanık ...'tan güvercin alıp almadığının sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Sanık ...'nun kolluktaki beyanına göre suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

5-Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tekerrüre esas alınan Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2013 tarih, 2013/11 E, 2013/26 K. sayılı ilamında, suç tarihinin 12.12.2012 olduğu ve o tarihte 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında, söz konusu ilamın TCK'nın 58/5. maddesine göre tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

6-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237

6-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237

sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş oldukları suçlar dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

7-Hırsızlık yapılan yerin katılanın evinin eklentisi olduğu kabul edilmesine rağmen TCK'nın 116/1 maddesi yerine 116/2 maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanık ...'nun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine 09.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4787, Karar No: 2025/202, Tarih: 07.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/4787 E.  ,  2025/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2572 Esas, 2023/2327 Karar

DAVALILAR : 1. ... vekili Avukat ...

2. ... vd. vekili Avukat ...

3. ... vekili Avukat ...

4. ... vekili Avukat ...

5. ... vekili Avukat ...

6. ... vd. Avukat ...

DAVA TARİHİ : 26.04.2018

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/302 Esas, 2020/285 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddi ile resen yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Sultangazi ilçesi, Cebeci Mahallesi 6391 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; kıymet takdirini kabul etmediklerini, taşınmazın değerli bir bölgede bulunduğunu ve gerçek değerin tespit edilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; eksik inceleme ile değer tespiti yapıldığını, raporun denetlenebilirlikten uzak olduğunu, mükerrer faize hükmedildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm objektif unsurların dikkate alınmadığını, tespit edilen miktarın, gerçek değerin altında ve piyasa şartlarına göre çok düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

3. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın gerçek değerinin tespit edilemediğini, güncel piyasa koşullarının dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm objektif unsurların dikkate alınmadığını, tespit edilen miktarın, gerçek değerin altında ve piyasa şartlarına göre çok düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

3. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın gerçek değerinin tespit edilemediğini, güncel piyasa koşullarının dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

4. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal karşılaştırmasının doğru yapılmadığını, gerçek değerin altında tespit yapıldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen niteliğine, imar durumu ve konumuna göre belirlenen kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, mahkemece kurulan faiz hükmünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş, ancak; 28.04.2018 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun'un 10/8 inci maddesinde yapılan değişiklik gereğince oluşacak fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere ilgili bankaya bloke edilmesine yönelik düzenleme Anayasa Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli ve 2018/156 Esas, 2019/22 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden, resen yapılan değerlendirme sonucunda İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsallerin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Mahkeme kararında mükerrer faiz durumu söz konusu olmadığından bu yöndeki temyiz itirazı yerinde değildir.

2. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsallerin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Mahkeme kararında mükerrer faiz durumu söz konusu olmadığından bu yöndeki temyiz itirazı yerinde değildir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22422, Karar No: 2012/26003, Tarih: 03.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22422 E.  ,  2012/26003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adana Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma bölge kurulu tarafından 11.03.1997 gün ve 2740 sayılı karar ile birinci derece doğal sit alanı olarak belirlenen, ... ilçesi Tabaklar köyü, Aydınlar mahallesinde, İncekum mevkinde, hazineye ait arazi içerisinde bulunan doğal kum tepelerinden kum alınarak dağıtılması sureti ile doğal kum ekosisteminin tahribata uğradığının dosya kapsamındaki 18.01.2005 tarihli tutanakla tespit edildiği ve suç tarihinin belirtilen tarih olduğu anlaşılmakla;

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 18.01.2005 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 03.12.2012 tarihinde olarak oybirliğiyle karar verildi.