muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8662, Karar No: 2016/17302, Tarih: 21.12.2016

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bent uyarınca reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10380, Karar No: 2019/11960, Tarih: 02.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10380 E.  ,  2019/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesinin 21.02.2008 tarih, 2012/450 esas sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 20.03.2008 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içerisinde 25.10.2008 tarihinde “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma” suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/450 esas sayılı kararı ile 11.06.2013 tarihinde TCK'nın 191/1. maddesi gereğince 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi TCK’nın 191. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle söz konusu hükmün yeniden değerlendirilmesi gerektiği ve suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında başka bir ilamında bulunmadığı gözetilmeden hükmün açıklanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11321, Karar No: 2010/14876, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11321 E.  ,  2010/14876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaz tek parsel bazında, komşu parsellerle irtibat kurulmadan işaretlendiğinden rapor denetime elverişli değildir.

Bu nedenle; temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32775, Karar No: 2015/34161, Tarih: 23.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/32775 E.  ,  2015/34161 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/11/2014 gün ve 2010/184-2014/616 sayılı hükmün Dairemizin 13/04/2015 tarih ve 2015/6017-2015/11483 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı-karşı davalı ..., .... gereği davalı ile sözleşme imzaladığını, sözleşme kapsamında davalıya lojman tahsis edildiğini, daha sonra davalının hak sahipliğini ispat edecek belge ibraz edemediğini, davalının dürüstlük kuralına uymayarak kendisini hak sahibiymiş gibi gösterdiğini ileri sürerek, 18.11.2005-12.12.2008 tarihleri arası için 7.880,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı-karşı davacı, haksız işgalin sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, karşı dava ile; yapılan sözleşme uyarınca 4514 nolu analiz raporunda yıkılan gecekondusunun en az 50.000,00 TL değerinde olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL nın davalıdan tahsilini istemiş, ıslahla dava değerini 17.195,00 TL ya çıkarmıştır.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 17.195,00 TL alacağın 2000 TL sına dava, bakiye kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükmün davacı tarafından temyizi sonucu Dairemizin 13.04.2015 tarih ve 2015/6017 Esas, 2015/11483 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, bu kez davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı-karşı davalı ..., davalı-karşı davacı ile imzaladığı tapu tahsis belgeli tesis sözleşmesi gereği davalıya lojman tahsis edildiğini, davalının hak sahipliğini ispat edecek belge ibraz edemediğini, kendisini hak sahibiymiş gibi gösterdiğini ileri sürerek, 7.080,00 TL ecrimisil bedelinin tahsili için eldeki davayı açmış; davalı davanın reddini dilemiş, karşı dava ile yapılan sözleşme uyarınca 4514 nolu analiz raporunda yıkılan gecekondusunun en az 50.000,00 TL değerinde olduğunu ileri sürerek, 17.195,00 TL nın tahsilini istemiştir. Mahkemece, davacı-karşı davalının ecrimisil talebi haklı olmadığından asıl davanın reddine, tapu tahsis belgeli tesis için analiz raporunda belirlenen yapı bedeli ve ağaç bedelinin ödenmesi geretiği gerekçesi ile 17.195,00 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmedir. Sözleşmenin, tarafların özgür iradesi ile düzenlendiği, davacı ve davalının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca kişisel hakka dayanarak talepte bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamı)

3-... Yönetmeliğinin “Borçlandırma suretiyle konut sözleşmesi” başlıklı 14. maddesinde:“(1) Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2 olup arsa borcu bulunmayan hak sahiplerine Belediye Meclisince belirlenecek büyüklükte bir adet konut verilir. Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2’den az olan maliklerin eksik arsa oranları, konut sözleşmesi ile Belediye Meclisince tespit edilecek konut büyüklüğünün inşaat maliyet bedeli oranı üzerinden hesaplanacak bedele, gecekonduya ait varsa arsa borcuda ilave edilerek, toplamdan; tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli düşülerek borçlandırma yapılır.” düzenlemesi öngörülmüştür.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ... Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinin haksahibinin alacaklarını belirleyen 2. maddesi uyarınca; haksahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır. Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ... Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinin haksahibinin alacaklarını belirleyen 2. maddesi uyarınca; haksahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır. Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde, gerek 2981 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (b) fıkrası; gerek ... Yönetmeliğinin 14. maddesi ve gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca tapu tahsis belgeli gecekonduların bulunduğu arsa üzerindeki yapı ve müştemilatlar ile ağaçlara ait bedelin belirlenmesinde enkaz bedelinin esas alınması gerekmektedir. Hal böyle olunca mahkemece, davalı-karşı davacının enkaz bedelini istebileceği dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yapı ve ağaç bedeline hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 13.04.2015 tarih ve 2015/6017 Esas, 2015/11483 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün karar düzeltme yoluna başvuran davacı-karşı davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 57,60 TL harcın istek halinde iadesine 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5443, Karar No: 2021/5485, Tarih: 16.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5443 E.  ,  2021/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdurun ikametinin giriş kapısını kırarak içeriye girdikten sonra, salonda bulunan çekyat altındaki eşyaları dağıttığının, değerli bir eşya bulamaması nedeniyle olay yerinden ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılmakla, oluş ve dosya içeriğine uygun olan hırsızlık suçunun sübutuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine; buna bağlı olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesi gereğince hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağından mala zarar verme suçu yönünden de mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dosya kapsamına göre sanığın mağdura ait ikametten herhangi bir şey almadan çıktığı ve hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşıldığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın suçun tamamlanmış haliyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21978, Karar No: 2013/22308, Tarih: 25.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/21978 E.  ,  2013/22308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Mahkemece, davacının idare, park bahçe ve inşaat bölümünde geçen çalışma sürelerinin itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda gerçekleşmediği gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 01.11.1987-01.10.2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davacının davalı Türkiye Şeker Fabrikası A.Ş( Elazığ Şeker Fabrikası bünyesinde) 01/11/1987 - 01/10/2008 tarihleri

arasında çalışılan, sigorta primi ödenmiş 3231 günlük sürenin x0,25 formülü ile tespit edilen 808 günlük sürenin davacının emekliliğinde yasada öngörülen 3600 günlük sigortalı çalışma koşulu nazara alınmak suretiyle itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi,

arasında çalışılan, sigorta primi ödenmiş 3231 günlük sürenin x0,25 formülü ile tespit edilen 808 günlük sürenin davacının emekliliğinde yasada öngörülen 3600 günlük sigortalı çalışma koşulu nazara alınmak suretiyle itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi,

4-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılıp, 5510 sayılı Yasanın 40. maddesindeki düzenlemeyle davacının çalıştığı iş kolunun kapsamdan çıkarılmış olması ve 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesinin “17/7/1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” hükmü karşısında, hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı” aranmaksızın değerlendirilmesi olanağının öngörüldüğü yönü gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. paragrafının silinerek, yerine “Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 13.10.1987-31.12.1987, 21.09.1988-27.01.1989 ve 27.07.2007-01.10.2008 tarihleri arasında rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 610 gün x %25 =153 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5312, Karar No: 2022/4967, Tarih: 23.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5312 E.  ,  2022/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin incelemesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 268. maddesinde tanımlanan “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun oluşması için; failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması, TCK'nin 267/1. maddesinde tanımlanan “iftira” suçunun oluşması için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunmak suretiyle işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi gerekir.

Sanığın, katılan ... adına düzenlenen ancak kendi fotoğrafı bulunan sahte sürücü belgesi ile 20.11.2013 tarihinde 14 BB 824 plakalı araçla tonaj kontrolü için kantara girdiği ve hakkında Eskişehir Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce trafik ceza tutanağı düzenlendiğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; katılan adına herhangi bir soruşturma veya kovuşturma yürütülüp yürütülmediğinin dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından; söz konusu trafik ceza tutanağının dosya arasına alınarak incelenmesi, katılan hakkında şüpheli sıfatıyla herhangi bir soruşturma veya kovuşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılması, katılan adına bir soruşturma ya da kovuşturma yürütüldüğünün tespiti halinde, sanığın eyleminin TCK’nin 268. maddesi uyarınca “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması”, aksi durumda ise TCK’nin 206. maddesinde düzenlenen “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu” oluşturacağı gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24281, Karar No: 2017/4178, Tarih: 11.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24281 E.  ,  2017/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi-manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2017 (Salı)