muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/985, Karar No: 2024/8691, Tarih: 13.11.2024

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Sanık ... her ne kadar aşamalarda atılı suçu işlemediği yönünde beyanda bulunmuşsa da, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına yönelik olarak elde edilen istihbari bilgi, istihbari bilgi üzerine yapılan aramaya ilişkin olarak düzenlenen olay yakalama el koyma tutanağında sanığın ikamet etmiş olduğu evde ele geçirilen sentetik kannobinoid ihtiva eden maddeler ve teraziler, miktarların kullanım sınırlarının üzerinde olması, diğer sanık ...'ın sanık ...'ın evinden çıkmasının ardından durdurulmasının üzerine camdan dışarı atmış olduğu sanık serhatın evinde ele geçirilen maddelerle aynı karışımı içeren ve aynı nitelikteki maddeyi sanık ...'tan aldığını ifade etmiş olması, tanıklar ... ( her ne kadar kovuşturma aşamasında beyanından dönmüşse de tanığın mevcut diğer delillerle uyumlu soruşturma beyanı hükme esas alınmıştır) ve ...'ın( her aşamada istikrarlı olan tanık beyanları hükme esas alınmıştır) sanık ...'tan uyuşturucu maddde temin etmek üzere eve geldiklerini ifade eden beyanları bütünüyle değerlendirildiğinde sanık ...'ın üzerine atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde imal ve ticareti suçunu işlediği yönünde kanaat oluşmuştur. Sanığın alt katında bulunan su saatinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler ve teraziye yönelik olarak aşamalarda kendisine ait olmadığı yönünde savunmada bulunmuşsa da söz konusu maddelerin kriminal raporlarında görüleceği üzere maddelerin niteliğinin sanıktan ele geçirilen maddelerle aynı karışımı ihtiva ettiği,olay tarihinde su saatinin bulunduğu 3. katın hiç kimse tarafından kullanılmadığı,sanığın bulunduğu ikametin su saatinin ise alt kat komşusu ile ortak olarak kullanıldığının, bu nedenlerle 3. Katın su saatinin sanık tarafından kullanıldığı Yönünde kanaatle orada ele geçirilen maddelerin ve evin banyo camının alt tarafında alüminyum folyoya sarılı maddenin (sanığın örneklerinde söz konusu metamfetamin maddeye rastlanmış oluşu evde ele geçirilen pet şişe ve aparatların üzerinde metamfetamin maddesi kalıntısına rastlanmış oluşuda değerlendirilerek) sanığa ait olduğu hususunda kanaat oluşmuştur. Kaldı ki kolluk ekiplerince arama gerçekleştirilmek üzere ikametine gelindiği aşamada olay yerinden kaçtığı ilgili tutanakla da sabit olmakla birlikte atılı suçu işlemediği yönünde beyanda bulunan sanığın söz konusu davranışı suçsuz olduğunu ifade eden sanık için hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu haliyle soruşturma aşamasında olay yerinden kaçan; sonrasında kolluk ekiplerince kuaförde yakalanması sonrasında ancak bu şekilde ifadesine başvurulmuş olunan sanığın kaçma şüphesinin bu aşamada da devam ettiği değerlendirilerek kovuşturma aşamasında tutuklanmasına karar verilmiştir.

Aşamalarda her ne kadar yakalama ev araması ve el koyma tutanağının usule aykırı olduğu yönünde savunmada bulunulmuşsa da imza altına alınan tutanakta kolluk görevlileri, işlem tanıkları (muhtar, ve aynı evde sanıkla birlikte birlikte ikamet eden ... isimli şahıs) olduğu anlaşılmakla söz konusu tutanak usul ve yasaya uygundur.

Yine benzer şekilde tutuklarda kolluk kuvvetlerince gerçekleştirilen işlemlerin usulune uygun olmadığı yönünde savunmada bulunulmuşsa da ;

Olay Tutanakları ile tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulan tutanak beyanlarından açıkça anlaşılacağı üzere kolluk görevlilerinin CMK’nın 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan yazılı/sözlü bir görevlendirme doğrultusunda hareket ettikleri bu hususun tutanak mümzilerince düzenlenen tutanaklardan ve mahkeme huzurunda dinlenen mümzilerinin beyanlarından da görüldüğü anlaşılmakla kolluk görevlerince gerçekleştirilen işlemler usul ve yasaya uygundur.

Ve tutanak mümzilerinin tutanak içeriklerini doğrulayan beyanları sanık aleyhine hükme esas alınmıştır" demek suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde oluşan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanakları, sanık savunmaları, tanık beyanları , kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamından, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği, dosyadaki delillerin hukuka uygun surette elde edildiği ve doğru şekilde değerlendirildiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/2360 Esas, 2022/2378 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4246, Karar No: 2013/4384, Tarih: 25.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4246 E.  ,  2013/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacının dayanağı 27.08.1975 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydının tesisine esas ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 10.07.1973 tarih, 1971/120 Esas, 1973/40 Karar sayılı ilamın eki olan 21.07.1972 tarihli tescil haritasının Tapu Müdürlüğünden istenmesi,

2- Aynı tapu kaydı ve tedavülleri kapsamındaki taşınmazın 1975 yılında ifraza konu edildiği bildirilmekle ilgili ifraz krokilerinin Tapu Müdürlüğünden ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı istenerek dosyasına konulması,

3- Ayrıca, dava dosyasının da HMK'nun geçici 3/2. maddesi ve HUMK'nun 433/3. maddesi uyarınca evrakın cinsi, tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1457, Karar No: 2013/10648, Tarih: 06.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1457 E.  ,  2013/10648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının proje henüz bitmeden bizzat eylemli olarak işyerini terk ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32’nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde

ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8’inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37’nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davacı yurtdışında davalı işverenin işyerinde demirci ustası olarak çalışmış ve ücretinin 1260$ olduğunu iddia etmiştir. Davalı taraf ise ücretin 700,00 TL olduğunu savunmuştur. Mahkemece davacının ücreti yurtdışında çalışıp demirci ustası olması nedeniyle talep gibi 1260 $ olarak kabul edilmiştir. Dinlenen tanıklardan sadece davalı tanığı ... davacının ücretinin 700,00 TL olduğunu ve banka hesabına yattığını belirtmiş, diğer tanıklar ücret konusunda beyanda bulunmamıştır. Mahkemece yaptırılan emsal ücret araştırmasında davacının Türkiye de 2007 yılında 850,00 TL alabileceği belirtilmiştir. Davacının iş sözleşmesinde saat/aylık üzerinden 500$ olduğu kabul edilmiştir. Tüm bu delillerin birlikte değerlendirilmesi neticesinde davacının ücretinin belirlenmesi noktasında itibar edilmesi gereken delil davacının iş sözleşmesidir. Zira iş sözleşmesinin düzenlenmesinden sözleşmenin feshedildiği tarih arasında 1 yıldan çok az fazla bir zaman geçmiştir. Davacı taraf ücretin 1260$ olduğunu somut ve kesin bir şekilde ispatlayamamıştır. Hal böyle olunca davacının ücreti noktasında sözleşmede belirtilen ücret olan 500$’ın esas alınarak tüm alacakların hesaplanması gerekecektir.

Mahkemece bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6493, Karar No: 2018/2584, Tarih: 19.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6493 E.  ,  2018/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre;sanığın elindeki bıçağı mağdura fırlattığı ancak isabet etmediği, daha sonra fırında bulunan ekmek küreğini alarak mağdura fırlattığı ve küreğin mağdurun kulağına geldiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda sanığın eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nin 86/2,86/3-e maddeleri kapsamındaki tek suçu oluşturup eylemlerin bölünemeyeceği ve TCK'nin 3. ve 61. maddeleri gözetilerek asgari hadden ayrılarak sanık hakkında tamamlanmış silahla basit kasten yaralama suçundan ceza tayin edilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eylemleri bölünerek küreğin silahtan sayılmayacağı gerekçesiyle düşme kararı verilip, bıçakla yaralamaya teşebbüsten 86/2,86/3-e,35 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22429, Karar No: 2014/31421, Tarih: 24.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/22429 E.  ,  2014/31421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2014

NUMARASI : 2013/591-2014/402

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlarine uygun değildir.Şöyleki;

Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kamulaştırmasız el atma davalarında da kıyasen uygulanır.

1-Dava konusu taşınmaz 2. sınıf sulu tarım arazisi olup, Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendi uyarınca arazilerin değerinin ekilebilir ürün gelirine göre net geliri esas alınarak bilimsel yolla tesbiti gerekir. Bilirkişi kurulunca bu yönteme uyulmadan meyve ağaçlarının bedelinin taşınmaz metrekare bedeline ilave edilmesi suretiyle fazla bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan esaslar dairesinde dava konusu taşınmaza 2. sınıf sulu tarım arazisi olarak değer biçilmesi için ek rapor alınması, taşınmazın üzerindeki 2-3 yaşlarındaki ağaçlarda İlçe Tarım Müdürlüğü verileri eses alınarak meşe ağaçlarına da ayrıca maktuen değer takdir edilip tahsiline karar verilmesi gerekirken, geçerli olmayan rapora dayanılarak kamulaştırmasız el atma bedeline hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın yüzölçümü nazara alınarak % 5 oranında değer azalışı uygulanması gerektiği düşünülmeden fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6402, Karar No: 2022/15002, Tarih: 14.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/6402 E.  ,  2022/15002 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2020 tarihli ve 2020/95285 soruşturma, 2020/112144 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/03/2021 tarihli ve 2021/2963 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kanun yararına bozulmasının talep edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/02/2022 tarih ve 2022/14770 istem sayılı yazıları ile Dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

İstem yazısında: "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı, şüpheli ...'ın hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Memleketinin Yatağan/... olduğu, Yatağan/...'da yaşadığı,... isimli bir oğlunun olduğu ..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 17/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 17/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.