muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3047, Karar No: 2012/9268, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3047 E.  ,  2012/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2009/4093 sayılı takip dosyasından haczedilen koyunların müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin ...'da ikamet ettiğini ancak koyunlara bakması için çoban tutarak borçluya ait ahırı kiraladığını, borçlu ile müvekkili arasında kiracılık ilişkisinden başka bir ilişki bulunmadığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu ile 3.kişinin amca-yeğen olduklarını, davacı 3.kişinin ...'da ikamet ettiğini istihkak iddiasının muvazaaya dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu hayvanların davacı 3.kişiye ait olduğunun dosya kapsamından anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nun 96 vd. maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Haciz, 23.8.2010 tarihinde yapılmıştır. Ödeme emredi aynı adreste tebliğ edilmiştir. Takibin dayanağı olan malın düzenlenmiş senette yazılı olan adreste aynı adrestir. Bu durumda İİK.nun 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Karine aksini davacı 3.kişi tarafından güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edilme-

si gerekir. Davacı 3.kişi borçlunun ahırını kiraladığını, borçlu ile aralarında kiracılık ilişkisinden başka bir ilişki bulunmadığını dava konusu 35 adet küçükbaş hayvanın kendisine ait olduğunu ileri sürmüş ve tarım ilçe müdürlüğünden alınmış hayvan pasaportlarına dayanmış ise de hayvan pasaportlarında davacı 3.kişi adına kayıtlı gören hayvanların haciz tarihinden sonra 19.10.2010 ve 21.12.2010 tarihlerinde küpelendiği hayvan küpeleme formundan anlaşılmaktadır. Haczedilen 35 adet küçükbaş hayvanın ise kulak küpesinin bulunmadığı haciz tutanağı ile sabittir. O halde haczedilen hayvanların pasaportlarında küpe numarası belirtilen hayvanlar ile aynı olduğunun davacı tarafından kesin bir şekilde ispatlandığından söz edilemez. Kaldı ki mahkemece yaptırılan zabıta (jandarma) araştırmasında Köy İhtiyar Heyeti azası ...'lı haczedilen hayvanların borçluya ait olduğunu davacı 3.kişinin emekli memur olup ...'da yaşadığını, hayvancılıkla uğraşmadığını beyan ettiği görülmektedir. Bu durumda, mülkiyet karinesinin aksi kesin ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığından davacı 3.kişinin davasının reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temiyz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 13.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2464, Karar No: 2019/13017, Tarih: 18.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2464 E.  ,  2019/13017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, tanıklar ... ve ...'in beyanları ile sanık ...'ın soruşturma safhasında katılan ...'e vurduğuna dair beyanı ve bu beyanlarla uyumlu adli rapor içeriği karşısında, katılan ...'in yaralanması nedeniyle yüzünde sabit iz oluşup oluşmadığına ilişkin en yakın adli tıp kurumundan kesin raporu da alınmak suretiyle, sanığın sabit olan üzerine atılı kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2587, Karar No: 2012/5692, Tarih: 11.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2587 E.  ,  2012/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın, mağduru biri batına nafiz, diğerleri ise sol dirsek, sol ön kol, sağ diz ve sağ tibia üzerinden olmak üzere şekilde beş(5) bıçak darbesiyle yaraladığı, batına nafiz olan bir adet bıçak darbesi neticesinde mağdurda yaşamsal tehlike geçirmesine yol açacak şekilde ince bağırsak mezosu ve kalın bağırsak yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35 maddesi ile yapılan uygulama sırasında, tehlike ve zararın ağırlığına göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken alt sınırdan ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan; sanık müdafiinin vasfa, en yüksek oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;

Hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), tutuklulukta geçen süreye ve hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 11/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7910, Karar No: 2023/475, Tarih: 16.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7910 E.  ,  2023/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2022 Tarihli ve 2022/150 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.04.2022 Tarihli ve 2022/150 Esas, 2022/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi birinci fıkrası (h) bendi uyarınca katılan kurum lehine vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Sanık eylemi boşandığı eşine karşı gerçekleştirdiğinden 5237 sayılı Kanun'un 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin uygulanması gerektiğine,

2. Teşebbüsün derecesine,

İlişkindir.

B. Sanık müdafii

Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine bu nedenle suç vasfının hatalı belirlendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın katılan ...'nin boşanmış eşi olduğu ve katılana karşı husumet beslediği, olay tarihinde sanığın gece saat 23.00 sıralarında Gebze ilçesinden kiraladığı 34 BAV 497 plaka sayılı araç ile katılan ...'nin kardeşi diğer temyiz incelemesi dışında kalan katılan ... ile birlikte ikamet ettikleri Maltepe ....., Mahallesi Ceyhanlı çıkmazında bulunan ikametlerinin önüne geldiği, burada katılan ...'ye mesajlar gönderdiği katılan ...'nin mesajlara cevap vermediği ancak sanığı araç içinde ikametinin önünde görmesi üzerine sanık ile konuşmak için ikametinin önüne indiği ve sanık ile konuştuğu, olayı gören katılan ...'ın eşinin durumu katılan ...'a söylemesi üzerine katılan

...'ın da ikametin önüne indiği, katılan ...'ın geldiğini gören sanığın aracıyla hızla olay yerinden uzaklaşıp başka bir sokağa girdiği, hatta katılan ...'ın da arkasında koştuğu ve daha sonra katılanların ikametlerine doğru yürüdükleri, bu sırada sanığın kullandığı araçla tekrar aynı sokağa girip aracı hızla katılanların üzerine sürdüğü, aracın önce katılana ...'a daha sonra da katılan ...'ye çarptığı, aracın katılan ...'ye çarpması üzerine katılanın bir kaç metre yukarı doğru savrulduğu, olay yerinin çıkmaz sokak olması nedeni ile sanığın aracını geri geri sürerek olay yerinden uzaklaştığı şeklinde olayın oluşu kabul edilmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan ... ve diğer temyiz incelemesi dışında kalan katılan ...'ın aşamalarda benzer şekilde beyanda bulundukları tespit edilmiştir.

4. Katılanın yaralanmasına ilişkin ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26.5.2021 tarihli raporu ve ek raporunda;

"Kişinin 24/09/2021 tarihinde Şube Müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde: olay tarihinde arabayı üzerine sürdüklerini, omuzunda ve dizinde kırık oluştuğunu ifade ettiği, yapılan fiziksel muayenesinde alt ve üst ekstremite fonksiyonlarının tam olduğu tespit edildiğine,

Kafatası kemiklerinde kırık ya da kafa içi travmatik değişim, büyük damar-iç organ lezyonu tarif edilmediğine göre,

S O N U Ç :

Humerus (kol kemiği) ve sağ segond (dizde avulsiyon kırığı) kırığına ve yumuşak doku lezyonlarına neden olan yaralanmasının;

- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI,

- Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

- Vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi Hafif (1), Orta(2-3) ve Ağır(4-5-6) olarak sınıflandırıldığında; şahısta saptanan kırığın hayat fonksiyonlarını ORTA (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,

- Kişinin 24/09/2021 tarihinde şubemizde yapılan muayenesinde, organlarından veya duyularından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve yitirilmesi niteliğinde anotomik eksiklik veya fonksiyonel bozukluk tespit edilmediği," şeklinde görüş belirtilmiş.

5. Olay yerinde yapılan çalışmaya istinaden düzenlenen 17.05.2021 tarihli olay yeri inceleme tutanağı, sanığın katılana attığı mesajlara ilişkin tutanaklar, usulüne uygun olarak gerçekleştiren keşif sonrası düzenlenen 18.09.2021 tarihli keşif tutanağı dosya içinde mevcut olduğu görüldü.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi

Nitelikli Hal

08/07/2021 tarihli ve 7331 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle, bu bentte yer alan “eş” ibaresi “eş, boşandığı eş” şeklinde değiştirilmiş olup değişiklik suç tarihinden sonra gerçekleştirilmiş bulunduğundan mahkemenin bu husustaki uygulamasında isabetsizlik bulunmamış, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi

Nitelikli Hal

08/07/2021 tarihli ve 7331 sayılı Kanunun 6 ncı maddesiyle, bu bentte yer alan “eş” ibaresi “eş, boşandığı eş” şeklinde değiştirilmiş olup değişiklik suç tarihinden sonra gerçekleştirilmiş bulunduğundan mahkemenin bu husustaki uygulamasında isabetsizlik bulunmamış, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

1. Suç Vasfı

Sanığın katılan ...'ye husumet beslediği, çıkmaz sokakta aracın plakasını düşürecek şekilde hızlı kullanarak katılan ...'ye çarptığı, sanığın eylemi neticesinde "sağ alt ekstremitede, sol dizde ve sağ dizde abrazyon, batın ön hatta abrazyon, sağ torakal bölgede abrazyon, yüzde multipl abrazyon alanları bulunduğu, batında, pelviste, sağ el-el bileğinde, ön kolda, omuzda ve humerusta hassasiyet" tanımlanarak hayat fonksiyonlarını orta (3 üncü) derece etkileyecek şekilde yaralandığı, sanığın suçta kullanılan aracın adam öldürme için elverişli olduğu, tüm bu hususların sanığın öldürmeye yönelik kastını açıkça ortaya çıkardığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Katılan Kurum Vekilinin ve Sanık Müdafiinin Teşebbüs İndirimine İlişkin Temyiz Sebepleri

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla katılana çarparak "sağ alt ekstremitede, sol dizde ve sağ dizde abrazyon, batın ön hatta abrazyon, sağ torakal bölgede abrazyon, yüzde multipl abrazyon alanları bulunduğu, batında, pelviste, sağ el-el bileğinde, ön kolda, omuzda ve humerusta hassasiyet" tanımlanarak hayat fonksiyonlarını orta (3 üncü) derece etkileyecek şekilde humerus ve sağ segond kırığına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, alt sınırdan uzaklaşılarak makul orana yakın bir ceza tayini yerine en üst sınıra yakın hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayin edildiği anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2022/150 Esas, 2022/492 Karar kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca takdîren ... 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12930, Karar No: 2011/14343, Tarih: 29.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/12930 E.  ,  2011/14343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.3.2010
Yargıtay — Esas No: 2011/5721, Karar No: 2011/7741, Tarih: 21.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5721 E.  ,  2011/7741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Davacının sunduğu 08.12.2009 günlü dilekçenin eki olan Ek-6 numaralı kamulaştırma evrakında yazılı olan 62 numaralı (çekişmeli parselin kuzeyinde kalan yol alanına ilişkin) kamulaştırma parseline kısmen uyduğu kabul edilerek krokisinde gösterilen Ağustos 1325 tarih cilt 4, sayfa 1 ve sıra 3 nolu tapu kaydı ile aynı listede yazılı olan komşu 61 numaralı kamulaştırma parseline uygulanan Nisan 1952 tarih cilt 19, sayfa 43, no 10, 60 nolu kamulaştırma parseline uygulanan Mayıs 1953 tarih cilt 20, sayfa 5 sıra 3 nolu tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren miktar ve cins değişikliklerini evrakı müsbiteleri ile birlikte gösteren tüm tedavül ve revizyonlarının,

2) 1 numaralı bentte söz edilen tapu kayıtları genel kadastroda herhangi bir parsele uygulanmışsa uygulandığı parsellerin tesbit tutanakları, itirazlı iseler dava dosyaları, herhangi bir parsele uygulanmamışlarsa nedeni sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Çekişmeli parselin komşuları olan aynı ada 35, 36, 37, 38, 39, 40, 42, 43, 44 ve 45 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanakları ile vara ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, kadastro tesbiti itirazsız kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtlarının, itirazlı olanların ya da hükmen kesinleşenlerin dava dosyalarının,

4) Dava dosyası yeminleri tahtında keşfe katılan teknik bilirkişilere verilerek keşifte tuttukalır notlara göre belirlemeleri mümkünse, çekişmeli parsel üzerindeki fındık ağaçlarının sayısı ve yaşları (sayı bildirilerek tek tek), taşınmazın hangi bölümlerinde yoğunlaştıkları, aradaki diğer ağaç türleri (sayı ve cins olarak tek tek), hakim ağaç türü konusunda ek rapor düzenlettirilmesi,

getirtilen tüm belge ve ek raporların dosyasına eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17306, Karar No: 2013/9941, Tarih: 10.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17306 E.  ,  2013/9941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalı ... hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davanın yasal dayanağı, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan Mülga 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleridir. Davaya konu trafik – iş kazasının, davalı işverene ait kamyonet aracını kullanan diğer sigortalı Hayri Sandalcı’nın şerit ihlali yaparak, karşı yönden gelen otobüse çarpması şeklinde meydana geldiği; davalıya ait araçta bulunan sigortalı sürücü ile araçta bulunan diğer sigortalılar ...,... öldüğü anlaşılmaktadır. Davacı Kurum, kısmi dava ile, 19.12.2003 tarihli trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin, işveren davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Aşamalarda alınan kusur raporlarından, karşı araç sürücüsünün, olayın meydana gelmesinde kusurlu davranışının bulunmadığı anlaşılmakta ise de; kesinleşen ceza davasında alınarak hükme esas alınan kusur raporu ile; iş bu davada Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 04.07.2011 tarihli kusur raporlarında davalıya ait aracı kullanıp, aynı olayda ölen sigortalı ... tam kusurlu olduğu; hükme esas alınan 04.06.2012 tarihli kusur raporunda ise, şerit ihlali yapan sigortalı sürücü ... %40, uzun süre montaj işinde çalışıp, sonrasında yorgun olarak araç kullandırması, aracın lastiklerinin olayın meydana geldiği kış mevsimine uygun olmaması nedeniyle aracın işleteni ve işveren davalının %60 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Kusur raporları arasında çelişki bulunduğu gibi, maddi olgular da yeterince araştırılmamıştır. Mahkemece, aynı kaza ile ilgili olarak varsa başkaca dosyalar getirtilmeli, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişinin belirttiği maddi olguların bulunup-bulunmadığı yeterince ve gereğince araştırılmalı; oluşa göre, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesi kapsamında işverene verilen kusur oranının fazla olduğu gözetilip, kusur oran ve aidiyeti kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

./..

-2-

./..

-2-

2-Davada, sigortalının çalışmaları Kurum’a bildirilmediğinden, mülga 506 sayılı Kanunun 9 ve 10. maddesine göre sorumluluk şartlarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Ne ki; 506 sayılı Kanunun 26/2. maddesinde, iş kazasının meydana gelmesine kasıt veya kusurlu davranışı ile neden olan üçüncü kişilere de rücu edileceği; anılan Kanunun 26/ son maddesinde ise, iş kazası sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine yapılacak her türlü yardım ve ödemeler için, iş kazasının meydana gelmesinde kastı veya kusuru bulunup da aynı iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine Kurumca rücu edilemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, kusurlu davranışı ile sigortalının ölümüne neden olup, kendisi de aynı trafik-iş kazasında ölen sigortalı ... hak sahiplerine rücu edilemeyeceği gözetildiğinde; davalı işverenin Kanunun 10. maddesine göre sorumlu olacağı miktar belirlenirken, %100 kusur oranına göre belirlenen tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43-44. maddelerine göre hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Tabi ki, hakkaniyet indirimi sonucu davalı işverenin sorumlu olacağı tazminat miktarının, davalının Kanunun 26/1. maddesine göre sorumlu olacağı tazminattan fazla olması gerekir. Aksi halde, işe girişi süresinde bildirmeyen işverenin 10. madde gereğince sorumluluğu ile işe girişi süresinde bildiren işverenlerin 26/1. madde sorumluluğu arasında bir fark bulunmayacak olur ki, bu da kanuna uygun olmayacaktır. Yine, Kanunun 10. maddesine göre rücu edilecek tazminat belirlenirken, 26/son maddesi gereğince rücu edilemeyecek sigortalının kusuru nedeniyle de hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği gözetilmelidir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.