muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2022, Karar No: 2018/2090, Tarih: 21.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/2022 E.  ,  2018/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar .. ile ...'ın atılı suçtan mahkumiyetleri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın beraatine (Asıl karar), katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine (Ek karar)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Dairemizin 04.06.2015 tarihli kararında 'Suç ve karar tarihinde on bir yaşı içerisinde bulunan küçük mağdurun kanuni temsilcisi olan annesinin kovuşturmada, "Benim çocuğuma bir daha zarar vermeyeceklerse ben suça sürüklenen çocuklardan şikâyetçi değilim" şeklindeki beyanının şarta bağlı olduğu, yöntemine uygun şikâyetten vazgeçme kabul edilemeyeceği için şikâyetin devam ettiğinin kabulü ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda tereddüt bulunmadığı, mağdur için CMK'nın 234/2. maddesine göre görevlendirilmiş vekilinde kovuşturmada suça sürüklenen çocukların cezalandırılmasını talep etmesine rağmen katılma hususu sorulmamış ise de; hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşıldığından, aynı Kanunun 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ...'ın kamu davasına katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'un katılan mağdur vekili olarak kabul edilmesine' karar verildiği halde mahkemece bu husus göz önünde bulundurulmaksızın katılan mağdur vekilinin bozma üzerine verilen hükmü temyize ilişkin talebinin reddine ilişkin 12.12.2016 tarihli Ek karar hukuka aykırı olduğundan Ek karar kaldırılarak esasın incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3, 43. maddeleri gereğince hükmedilen 15 yıl hapis cezasında aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken anılan maddenin son cümlesine göre verilecek hapis cezasının 7 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenip bu ceza üzerinden TCK'nın 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle sonuç cezanın 5 yıl 10 ay yerine 6 yıl 3 ay olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile Özgür'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan cezanın "TCK'nın 31/2. maddesi gereğince yarı oranında indirilerek 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 31/2-son maddesi gereğince 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 62/1. maddesinin tatbikine ilişkin bölümdeki "6 yıl 3 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine "5 yıl 10 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6456, Karar No: 2020/3244, Tarih: 09.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6456 E.  ,  2020/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereği beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ve dosyada mevcut raporlar arasında çelişkinin giderilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık öğretmenlik yaptığı okulda, idaresindeki aracı ile çıkış yapmak için okul kapısına yöneldiği esnada, okul bahçesinde, çeşmenin önünde katılan ...'nın arkadaşlarıyla su savaşı yapması sebebiyle ıslanan beton zeminde, arkadaşlarından kaçarken aniden kayarak düşmesi neticesinde seyir halindeki aracın sağ ön kısımlarına çarpmasıyla kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 4. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasında katılanın kontrolsüz ve dikkatsiz hareketi sebebiyle meydana gelen ve sanığın atfı kabil kusuru bulunmayan olayda;

Sanığın atılı suç bakımından kusuru bulunmadığı kabul edilmesine rağmen sanık hakkındaki beraat hükmüne sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından bahisle CMK'nın 223/2-e maddesi dayanak yapılmak suretiyle, uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki “sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK’nın 223/2-e” ibaresinin çıkarılarak yerine “ suçu bakımından sanığın kusurlu olmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27043, Karar No: 2016/16316, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27043 E.  ,  2016/16316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11338, Karar No: 2014/10436, Tarih: 24.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11338 E.  ,  2014/10436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2010/31-2013/42

Davacı A.. A.. tarafından, davalı İ.. A.. vdl aleyhine 18/02/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı N.. D.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece; istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı N.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişim biçimi, yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13815, Karar No: 2012/2055, Tarih: 14.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13815 E.  ,  2012/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan .... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22557, Karar No: 2013/39012, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22557 E.  ,  2013/39012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılanın kovuşturma aşamasının 21.08.2008 tarihli celsesinde iş yerinden sayısını tam olarak bilmediği miktarda sigara alındığını beyan ettiğinin ve kolluk görevlilerince suça konu iş yerinden çıkarken yakalandığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğun üzerinde suç eşyasının ele geçirilmediğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeksizin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle cezada indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında T5237 sayılı CK'nın 53/1. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk hakkında ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Fiili işlediği sırada onyedi yaşında olan sanık hakkında kurulan hükümde yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2010/8423, Karar No: 2011/3716, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8423 E.  ,  2011/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı ... Kurumunun aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 22.543,52 TL maddi tazminatın 10.04.2008 rapor tarihinden yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ... Kurumuna ait ... İşletmesinde 1953 yılında çalışmaya başlayan davacının 28.04.1979 tarihinde emekli olduğu, yeraltı madeninde çalışmaktan kaynaklanan Pnömokonyoz meslek hastalığına yakalanarak % 38,2 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı, Kurumun davacıya sürekli işgöremezlik geliri bağladığı, davacı vekilinin kaçınılmazlığı kabul etmesi üzerine bilirkişi tarafından hesaplanan maddi zarardan % 40 oranında indirim yapıldığı ve Kurumun bağladığı gelirin peşin sermaye değerinin düşülmesi sonucu bulunan maddi zararın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

29.08.1934 doğumlu olan davacının 28.04.1979 tarihinde emekli olması nedeniyle Dairemizin ve Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri doğrultusunda, meslek hastalığına yakalanan davacının maddi tazminat miktarı belirlenirken, yaşlılık aylığının bağlandığı tarihten muhtemel bakiye ömrünün sonuna kadarki pasif dönem zararının net asgari ücret üzerinden yapılması gerekir.

Net asgari ücret; brüt asgari ücretten sigorta primi işçi payı, işsizlik sigortası primi işçi payı, gelir ve damga vergisi düşülerek bulunan miktardır. 01.01.2008 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 5615 sayılı yasanın 2.maddesiyle değişik 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 32.maddesine göre hesaplanan asgari geçim indirimini, ücretle fiilen çalışanlara uygulanacağından ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif devre zararının hesaplanması sırasında dikkate alınamayacağı açık ve seçiktir.

Oysa ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllara göre yazılı asgari ücret miktarları hatalı olduğu gibi asgari ücretin hesaplama yöntemine raporda yer verilmediğinden denetime de elverişli değildir. Örneğin 2009 yılının ilk altı ayında 16 yaşından büyükler için net asgari ücret 477,18 TL, ikinci altı ayında ise 496,53 TL, 12 aylık asgari ücret toplamı 5842,26 TL olduğu halde bilirkişi raporunda hatalı olarak 6.362,00 TL kabul edilerek hesaplama yapılması doğru değildir.

Öte yandan maddi tazminat hesabında bilinen dönem; meslek hastalığının tespit edildiği tarih ile hüküm tarihi arasındaki dönemdir. Bilinen döneme ilişkin maddi tazminat hesabı yapılırken, o yıla ait asgari ücret miktarları bilindiğinden yıl sonuna kadar bilinen bu asgari ücretlerin hesaba esas alınması gerekir.

Somut olayda, bilirkişi raporu 26.01.2010, ek bilirkişi raporu 29.03.2010 tarihlidir. 2010 yılında uygulanacak asgari ücret miktarları rapor ve ek rapor tarihi itibariyle bilindiğinden bilirkişinin bilinen dönem zarar hesabını net asgari ücret miktarları üzerinde 31.12.2010 tarihine kadar hesaplaması gerekir. Oysa ki 29.03.2010 tarihli ek bilirkişi raporunda bilinen dönem sonunun 30.04.2010 kabul edilerek maddi tazminat hesabı yapılması doğru olmadığı gibi 01.05.2010-31.12.2010 tarihleri arasındaki dönem bilinen dönem içerisinde kaldığı halde bilinmeyen dönem kabul edilmek suretiyle, 5.086,00 TL olarak bulunan bu döneme ait gelirin artırıma tabi tutulmadan iskontoya tabi tutulması da yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın denetime elverişli olmayan hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27042, Karar No: 2016/16315, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/27042 E.  ,  2016/16315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9429, Karar No: 2016/19230, Tarih: 07.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9429 E.  ,  2016/19230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

6831 sayılı Kanun’un 82. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli ve sanığın imzasını içeren suç tutanağında, kesilen ağacın yanında sanığa ait eşofman üstünün bulunmasına, sanığın eşofmanın kendisine ait olup ağacın sadece dallarını kestiğine ilişkin kaçamaklı savunmada bulunmasına göre, sanığa atılı suçun subut bulduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14909, Karar No: 2015/12866, Tarih: 09.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14909 E.  ,  2015/12866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, ölçülen alkol oranında 206 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.