muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11867, Karar No: 2023/11698, Tarih: 11.09.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.11.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 ncü madde kapsamında söz konusu olan ve Yüksek Hakem Kurulu kararıyla uygulanan toplu ... sözleşmesinin yürürlük süresinin 31.10.2020 tarihi itibarıyla sona erdiği, bu toplu ... sözleşmesinin art etkisinin bulunmadığı ve davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığından bu sözleşmede ocak ve temmuz aylarında beşer günlük yevmiye tutarında ödeneceği düzenlenen ikramiye ücretinin, toplu ... sözleşmesinin son bulduğu 31.10.2020 tarihinden sonrası için hesaplanmasının ve 2021 yılı Ocak ayı için hüküm altına alınmasının isabetsiz olduğu, davacının fark ikramiye alacağına taleple de bağlı kalınarak en yüksek işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının yerinde olmadığı, ödeme için tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade söz konusu olmadığından kendiliğinden temerrüdün gerçekleşmeyeceği, dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerektiği, dolayısıyla hüküm altına alınan fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarına arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği şeklindeki gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda resen hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sürekli işçi kadrolarına geçirilen işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklarının belirlenmesinde, işçilerin kadroya geçirilmeden önceki ... ... sözleşmelerinin yanı sıra alt işveren işçilerini kapsayan Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan süresi en son sona erecek toplu ... sözleşmesi hükümlerinin dikkate alındığını, davalı İdare tarafından bu düzenlemelere uygun bir şekilde ücretin belirlendiğini ve yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fark ikramiye alacağının hesap dönemi, faiz türü ve hüküm altına alınan alacakların faiz başlangıcı hususlarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri, 6356 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5081, Karar No: 2014/33315, Tarih: 10.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/5081 E.  ,  2014/33315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 1. İŞ)

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2006/308-2012/648

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yemek ve yol ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde dahili davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette güvenlik elemanı olarak 08.01.2002-31.10.2005 tarihleri arasında çalıştığını, son aylık net ücretinin 352.00 TL olduğunu, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, ücretlerin süresinde ödenmediğini, parça parça ödemelerin olduğunu, güvenlik elemanı olmasına rağmen her türlü evrak getir götür işi, kış aylarında kar temizliği, yaz aylarında bahçe temizliği vb. angarya işleri yaptırılarak iş kolunun dışında işlerde çalıştırılmaya zorlandığını, m. 22 hükmüne uygun olmayacak şekilde çalışma koşullarının değiştirilmeye zorlandığını, tüm bu durumların yasaların amir hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini ve işçiye iş akdini haklı olarak feshetme yetkisi veren yasal ihlaller olduğunu, işverenin bu ihlallerle yetinmeyerek, müvekkilinin iş akdini hiçbir ihbarda bulunmadan feshettiğini, müvekkilinin işe başlarken davalı şirketin S,-S, isminde faaliyet gösterdiğini, 1 yıl sonra davalı şirketin isminin A,, Servis Group olarak değiştirildiğini, resmi ve dini bayramlarda ve hafta sonu izinlerinin kullanılamadığını, müvekkilinin günde 12 saat çalıştırıldığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı A..'e usulüne uygun tebligata rağmen yargılamaya katılmadığı ve cevapta vermediğinden yokluğunda hüküm tesis edilmiş bulunmaktadır.

Dahili davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; pasif husumet itirazında bulunduğu, davanın ihbar yoluyla dahil edilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı A..r şirketi ile dahili davalı Kültürel A.Ş. arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, hizmetin dahili davalı Kültürel AŞ'ne verilmesi nedeniyle davacının taleplerinden bu şirketin de

Dahili davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; pasif husumet itirazında bulunduğu, davanın ihbar yoluyla dahil edilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı A..r şirketi ile dahili davalı Kültürel A.Ş. arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, hizmetin dahili davalı Kültürel AŞ'ne verilmesi nedeniyle davacının taleplerinden bu şirketin de

sorumlu bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği, davacının iş akdinin 31/10/2005 tarihinde feshedildiği, davalı işverenin iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmayacak şekilde haklı feshedildiği yönündeki ispat yükümlülüğünü yerine getiremediği, bu nedenle davacının iş akdinin haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı dahili davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Hem davanın açıldığı 1086 Sayılı HUMK., hem de karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı HMK.da zorunlu dava arkadaşlığı dışında görülmekte olan davaya dahili dava yolu ile davalı ithali mümkün değildir.

Somut olayda davalı Şirket ile davaya dahil edilmek istenilen Şirket arasındaki ilişki asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup, bu Şirketler arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur. Bu nedenle usule aykırı biçimde davaya dahil edilen ve davada davalı sıfatı bulunmayan Kültürel Sosyal ve Sağlık Tesisleri İnşa ve İşletme A.Ş. aleyhine yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2109, Karar No: 2021/4401, Tarih: 25.05.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2109 E.  ,  2021/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15.03.2018 gün ve 2017/98 - 2018/88 sayılı kararı bozan Daire'nin 07.01.2020 gün ve 2018/2725 - 2020/96 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “KANATÇI HAYDARIN YERİ HAYDAR ASAN” ve “KANATÇI HAYDAR” markalarının hak sahibi olduğunu, davalının “KANATÇI HAYDARIN YERİ” markasını otel ve otel işletmeciliği emtialarında tescil ettirmesine rağmen bu emtialar da kullanmayarak, kötü niyetle müvekkilinin tescilli sınıflarında kullandığını ve kullanmaya devam ettiğini, hem isim hem de marka haklarına tecavüzü nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ve kazançtan mahrum kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin marka ve isim hakkına yönelik tecavüzün tespitini, önlenmesini, durdurulmasını, 5.000.- TL maddi, 50.000.- TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, davalı adına tescilli 98/006373 tescil numaralı “KANATÇI HAYDARIN YERİ” ibareli markanın hükümsüzlüğünü, sicilden terkinini ve kararın ilanını talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 1.855.572,96 TL'ye yükseltmiş; karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin lokantacılık ticari faaliyeti sebebiyle restaurantta "Kanatçı Haydar'ın Yeri" ismi ile faaliyette bulunmaya kesinleşen kararlar nedeniyle hakkı olduğunu, davacı adına kayıtlı "Kanatçı Haydar'ın Yeri" markasının bölgesel bir marka olduğunu, müvekkilinin çabaları ve kaliteli hizmetleri sonucunda markanın bölgede tanındığını, müvekkilinin lokantasının tabelasının "Kanatçı Haydar'ın Yeri" ticari unvanı önüne "meşhur" kelimesi koymasının reklam amaçlı olduğunu, davacının markasına tecavüz etmesinin söz konusu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiş, karşı dava olarak da, davacının söylentileri ve kötü niyetli haksız talepleri sebebiyle müvekkilinin ticari itibarının zedelediğini iddia ederek, 100.000.-TL manevi, 20.000.-TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece asıl dava yönünden markaya tecavüzün tespiti ve menine, kesinleşen hususlarda karar verilmesine yer olmadığına, asıl davada tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile 956.380,14 TL maddi tazminatın ve 15.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece asıl dava yönünden markaya tecavüzün tespiti ve menine, kesinleşen hususlarda karar verilmesine yer olmadığına, asıl davada tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile 956.380,14 TL maddi tazminatın ve 15.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Dairemizin 2015/641-13585 sayılı ilamının 4 nolu bendi ile ıslahla artırılan kısım yönünden zamanaşımı def'i konusunda olumlu/olumsuz bir karar verilmediğinden artırılan bu kısım tazminata ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş olması nedeniyle usuli kazanılmış hakkın oluşmamasına göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.05.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti ve tazminat ile markanın kullanmama nedeniyle iptali istemlerine ilişkindir.

2- Davacı vekili, müvekkili adına tescilli “Kanatçı Haydarın Yeri Haydar Asan” ve “Kanatçı Haydar” markalarına istinaden, davalının “Kanatçı Haydarın Yeri” şeklindeki reklam tabelalarında ve internet alan adındaki fiili kullanımın marka hakkına tecavüz olduğunu ileri sürmüş ve ayrıca davalı adına tescilli “Kanatçı Haydarın Yeri” markasının hükümsüzlüğünü talep etmiş, Mahkemece, davalı markasının kullanmama nedeniyle iptaline, davalının “Kanatçı Haydarın Yeri ve Meşhur Kanatçı Haydarın Yeri” şeklindeki kullanımının davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin tespiti ve men’ine, 250.000 maddi ve 15.000 TL manevi tazminata hüküm olunmuş, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 17.12.2015 T. ve 2015/641-13585 sayılı ilamla, karara yönelik sair temyiz itirazlarının reddine ve hüküm, davacının 30.06.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 1.855.572 TL’ye yükselttiği, davalının ıslaha karşı zamanaşımı def’ini ileri sürdüğü, bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemesi ve ayrıca zamanaşımının başlangıcının gösterilmemesi nedeniyle denetlenebilir olmadığı yönünden bozulmuştur.

3- Bozma ilamına uyulmasından sonra, marka hakkına tecavüzün tespiti ve markanın kullanmama nedeniyle iptaline ilişkin hüküm kesinleştiğinden bu konuda hükme yer olmadığına, dava tarihinden geriye doğru iki yıllık zamanaşımı süresinin 28.01.2009 tarihinden önceki eylemler yönünden dolması nedeniyle bu tarihten önceki kullanımlar için zamanaşımı def’inin kabulüne ve davalının son iki yıl içerisinde elde ettiği kar miktarı itibariyle 956.380 TL maddi tazminata karar verilmiştir.

4- Davalının kararı temyizi üzerine karar Dairemizin 07.01.2020 T. ve 2018/2725 E. - 2020/96 K. sayılı kararı ile, davacının 556 sayılı KHK’nın 62/1-a maddesi uyarınca, “davalının rekabeti olmasaydı davacının elde edebileceği muhtemel gelir” kalemi üzerinden, davacının ticari defterleri incelenerek tazminat hesabı yapılması gerektiği halde davalı defteri incelenerek karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Oysa, tazminat hesap yöntemine ilişkin temyiz istemi, Dairemizin 17.12.2015 T. ve 2015/641-13585 sayılı ilamında “sair temyiz itirazlarının reddine” karar verilmekle ve mahkemece bozma ilamına uyulmakla uyuşmazlık dışı kalmış olduğu halde, usulü müktesep hakların korunmasının kamu düzenine ilişkin uyulması zorunlu haklar olduğu ve HMK’nın 24.maddesinde sayılan tasarruf ilkesine aykırı şekilde, baştan itibaren tazminat hesabını gerektirir şekilde kararın bozulmasını doğru bulmadığımdan ve ayrıca, hayatın olağan akışına göre, asıl marka sahiplerinin taklit marka sahiplerine göre her zaman için daha yüksek fiyatla mal satacağı maruf ve meşhur olduğundan, tazminatın daha da yüksek çıkacağı mutlak olduğundan, bozmanın aleyhe bozma yasağını da ihlal edeceği düşüncesiyle Dairemiz çoğunluğunun görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/13274, Karar No: 2012/180, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13274 E.  ,  2012/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu belediye sınırları içindeki taşınmazın 282 ada 1 parsel numarası ile avlulu ahşap ev vasfında hazine ve sanık adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK' nun 154/1 maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/100, Karar No: 2014/16160, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/100 E.  ,  2014/16160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2012/809-2013/1571

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan H.. Ç.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı H.. Ç.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki 502 ve 535 parsel nolu taşınmazlara gelir metodu esas alınarak, zeytinlik niteliğindeki 495 nolu taşınmaza net zeytin gelirine göre, 535 nolu parsel üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının reddine, davalı H.. Ç.. vd. vekilinin temyizine gelince;

1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 502 ve 535 parsel nolu taşınmazlarda münavebe ürünü kabul edilen buğday ve mısırın, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,

2) Bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan 535 nolu parsel üzerindeki ağaçların, değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre, birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile ağaç bedellerinin tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı H.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Davalı H.. Ç.. vd. den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/277, Karar No: 2019/2077, Tarih: 14.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/277 E.  ,  2019/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için, mahkemece öncelikle duruşma açılması, sanığa ''geçerli bir mazeret olmadan duruşmaya gelinmemesi halinde yoklukta karar verilebileceği" ihtarını içeren duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilerek, sanığın duruşmadan usulüne uygun olarak haberdar olması sağlanıp böylece sanığa kendisini savunma imkanı tanınması gerektiği,

İncelenen dosyada ise sanık adına duruşma gün ve saatinin tebliği için çıkartılan çağrı kağıdının bila tebliği iade edilmesi üzerine, MERNİS adresi bulunmayan sanığın adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesine karar verildiği ancak; bu tebligatın sanık yerine sehven müşteki adı ve adresine tebliğe çıkartıldığı, böylece sanığa duruşma gününü bildirir davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmediği gibi, sanığın Ankara ilinde bulunması ve hastasının olması nedeniyle 18.12.2014 tarihli duruşmaya katılamayacağına, gelecek celseye katılacağına dair mazaret dilekçesi sunduğu halde, mazaret dilekçesinin kabulü yada reddi yönünde karar verilmeksizin sanık hakkında aynı oturumda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/1210, Karar No: 2020/3213, Tarih: 03.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1210 E.  ,  2020/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Eylemin birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK’nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.