muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4891, Karar No: 2011/6026, Tarih: 23.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4891 E.  ,  2011/6026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların miras bırakanları adına kadastroca tespit ve tescil edilen 257 parsel sayılı taşınmaza uygulanan dayanak vergi kaydı sınırlarının çekişmeli taşınmaza uymadığını, ayrıca dayanak kaydın 20.000 m² olduğu halde 291.375 m² fazla yer tescil edildiğini, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, zilliyetlikle de iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek, tapunun iptal ve tescilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaza uygulanan dayanak vergi kaydının taşınmazın tamamını kapsadığı, davalıların kadimden beri zilyet oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; çekişme konusu taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişmez sınırlarla taşınmazı ihata ettiği saptandığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 23.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25648, Karar No: 2020/5127, Tarih: 01.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/25648 E.  ,  2020/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı neden bulunmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı ... vekili, belediyelerinin ihale makamı konumunda olmaları nedeniyle işçilik alacaklarından ötürü sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin nedenleri bildirilmeyen temyiz itirazları ile davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ... Bakanlığının dava konusu alacaklardan sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 03.03.2011-13.06.2014 tarihleri arasında davalı belediyeye ait işyerinde ve belediye ile ... arasında yapılan 01.10.2009 tarihli protokol kapsamında ...'na bağlı okulda; 14.06.2014 -13.06.2015 tarihleri arasında ise bu çalışmasının tümünü davalı ... Bakanlığına ait okul temizliğine hasrederek çalıştığı tespit edilmiş, davacının ilgili dönem içindeki çalışmasının ayrı bir iş sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve 14.06.2014 tarihinden itibaren davalı ... Bakanlığının asıl işveren sıfatı ile işçilik alacaklarından sorumlu olduğu sonucuna varıldığı mütalaa edilmiştir.

Dava dilekçesinde davacının 14.06.2014 tarihinden itibaren okul müdürü tarafından yapılan hizmet alımı kapsamında işe başlatıldığını, 01.06.2015 tarihine kadar okulda aralıksız olarak çalıştığını ileri sürüldüğü görülmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesindeki düzenleme, “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” şeklindedir. Bu hüküm uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır. Buna göre, dava dilekçesinde davacı işçinin 01.06.2015 tarihine kadar çalıştığı beyan edilmesine karşın, mahkemece tanık anlatımına dayanılarak ikinci çalışma döneminin 14.06.2014 - 13.06.2015 olarak dikkate alınması ve hesaplamaların da bu tarih aralığına göre yapılması 6100 sayılı Kanun'un 26. maddesine göre talep aşımı mahiyetinde olup isabetsizdir. Anılan nedenle, davacının davalı ... bünyesindeki çalışmasının 1 yılı aşmadığı da anlaşılmakla, davalı ... açısından koşulları oluşmayan kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacak istemlerinin ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'na iadesine, 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15329, Karar No: 2006/16205, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15329 E.  ,  2006/16205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4641, Karar No: 2019/531, Tarih: 24.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4641 E.  ,  2019/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava konusu ... mahallesi ... mevkii 690 parselde kayıtlı taşınmazda 01/12/1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesine istinaden kiracı olup mobilya ve dekorasyon işi yaptığını, taşınmazın çatısının onarılması için davalıya müracaatta bulunduğunu, davalının herhangi bir işlem yapmaması üzerine çatıdan sızan sulardan mobilyaların zarar görmesi nedeni ile çatı tamiri masrafları için tespit yaptırdığını ve tespit neticesi çatıyı onardığını, onarım ücretini davalıdan istediğini ancak davalının ödeme yapmadığını, onarım masrafı için başlattığı takibe ise davalının itiraz ederek takibin durdurulmasına neden olduğunu beyan ederek davalının ... İcra Müdürlüğünün 2015/580 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, dava değerinin %20 sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davacının taşınmazı tahliye etmediği sürece masrafları talep edemeyeceğini, davacının onarım bedeli talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; kiralayanın TBK'nın 301. maddesi hükmü gereği kiraya verilen kiralananı sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlü olduğu, delil tespiti dosyanın incelenmesinde çatı onarımı için toplam 20.002,80 TL masraf gerektiğinin ayrıca 01/12/1999 tarihli kira sözleşmesinde kiralananın mobilya satıcısı ve imalat yeri olarak kullanılacağının belirtildiği, yine tespit dosyasındaki rapora göre çatının onarılmaması halinde kiralananı amaca uygun şekilde kullanmanın mümkün olmadığının anlaşıldığı, kiracının böyle bir durumda kiralayana haber vermesi karşısında kiralayanın herhangi bir tadilat yaptırmamasının kiracının, kiralananda bulunan eşyalarının zarar görmesine sebebiyet vereceği, bu halde kiracının yaptığı bu zorunlu masrafı kiralayandan tahsil edebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalının ...İcra Müdürlüğünün 2015/580 esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptaline, alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içince davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemenin 2011/25 değişik iş sayılı dosyasında yapılan tespit neticesi düzenlenen bilirkişi raporunda arsa içerisinde bulunan 400 metrekarelik ana binanın çatı tamir gideri 728,40 TL; davacı tarafından ilave olarak sonradan yapılan 247,5 metrekarelik eklenti binanın çatı tamir gideri ise 19.274,40 TL olmak üzere toplam onarım giderinin 20.002,80 TL olduğu bildirilmiş, raporun davalıya tebliği üzerine davalı onarım giderine itiraz etmiştir.

Bilirkişi raporunda belirlenen ve davacı tarafından icra takibine konu edilen bedel içinde davacının sonradan ilave olarak yaptığı yapının çatı onarım bedeli de bulunmaktadır ve mahkemece davalının itirazının tümden iptaline karar verilmiştir.Taraflar arasındaki 01/12/1999 tarihli kira sözleşmesinin hususi şartlar kısmının 4.maddesinde “kiracı tarafından yapılacak tadilat veya herhangi bir ilave tesis yapıldığında kiracı yeri kira süresi bitmeden tahliyesi istenmesi halinde yapılan masraf ve tadilat günün rayiç bedeli üzerinden mal sahibi tarafından ödenir. Kira müddeti sonunda kiracı yapmış olduğu ek tesisleri sökebilir.” ifadesi bulunmaktadır.Bu durumda mahkemece, davacının kiralanan taşınmazda halen oturduğu, kiralananı tahliye etmediği göz önüne alınarak, davacının sadece kiraladığı ana bina olan 400 metrekarelik binanın çatı tamir gideri 728,40 TL ve ferileri yönünden davalının itirazının iptaline karar verilmesi gerekirken, davacının sonradan ilave yaptığı binanın çatı onarım gideri yönünden de itirazın iptaline karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3213, Karar No: 2018/6690, Tarih: 18.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/3213 E.  ,  2018/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl tazminat ve birleşen menfi tespit davasının usul yönünden bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl ve birleşen davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen dosya davacısı vek. Av. ... ile asıl ve birleşen dosya davalısı vekili Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davacıya ait bilgisayarlı tomografi cihazındaki arızanın giderilmesi için davalıdan yedek parça ve servis hizmeti alındığını, verilen hizmet neticesinde davalı servis elemanlarının hatalı uygulaması ve arızalı parça kullanmaları nedeniyle cihazın tamamen çalışamaz hale geldiğini, cihazda arızanın oluştuğu 2006'dan bu yana çekim yapılamadığını, aylık 100.000 TL gelir mahrumiyeti bulunduğunu, cihazın daha da büyük zarara uğramaması bakımından aylık 4.000,00 TL elektrik masrafı yapıldığını, cihaz için gerekli doktor, teknisyen ve sabit masrafların aylık 10.000,00 TL'yi bulduğunu, cihazın arızasının giderilmesi için yapılan masrafların 200.000,00 TL'yi geçtiğini ileri sürerek, cihazın davalı şirket tarafından arızalarının giderilerek çalışır vaziyete getirilmesinin sağlanmasına, bunun mümkün olmaması halinde muadil yenisi ile değiştirilmesine veya bedelinin davalıdan ticari faizi ile tahsiline, uğranılan zararın karşılanması için şimdilik 150.000,00 TL'nin davalıdan ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 17/02/2009 tarihli dilekçesi ile cihazın tamiri veya muadili ile değiştirilmesi veya bedelinin iadesi taleplerini atiye terk etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacı ile davalı arasında cihaz alım satım ilişkisi bulunmadığını, davalının sadece yedek parça satıp servis hizmeti verdiğini, davacıya ait cihazın zaten arızalı olması nedeniyle mevcut zarardan davalının sorumlu tutulamayacağını, davalının alacağı ödenmediğinden meydana gelen yeni arızalar için servis taleplerinin karşılıksız bırakıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacı ile davalı arasında cihaz alım satım ilişkisi bulunmadığını, davalının sadece yedek parça satıp servis hizmeti verdiğini, davacıya ait cihazın zaten arızalı olması nedeniyle mevcut zarardan davalının sorumlu tutulamayacağını, davalının alacağı ödenmediğinden meydana gelen yeni arızalar için servis taleplerinin karşılıksız bırakıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacıya ait cihazdaki arızaların giderilmesi için davalıya peşin olarak ödenen 20.000 USD'nin iadesi ile davalıya verilen 5 adet toplam 134.593,42 TL'lik çeklerin iptaline, müvekkilinin davalı şirkete 168.593,00 TL borçlu olmadığının tespitine, müvekkili hakkında davalı tarafça girişilen ... 4. İcra Müdürlüğü 2007/18162 E. sayılı dosyası ile ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2007/15262 E. sayılı dosyasında müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40'dan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, asıl davadaki savunmalarını tekrar ederek davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili ıslah dilekçesi ile asıl davada alacağını, 956.344,36 TL artırarak 1.106.344,36 TL'ye birleşen davada talebini 1.808,00 TL artırarak 35.808,00 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 26/03/2013 tarihli rapor haricindeki 4 adet kök rapor ve bunlarla ilgili alınan ek raporun davacı talebini doğruladığı dava konusu cihazda tamirin davalı şirket yetkili personeli tarafından yapıldığının açık olduğu, cihazın çekim yapmaması nedeniyle arızalı olduğu, ayıplı olarak satıldığı, davalı firma teknik elemanlarının yanlış servis uygulaması, yetkisiz işlemler, hatalı bağlantılar ile cihazdaki arızaların büyümesine ve tamirinin imkansız hale gelmesine yol açtığı, servis hizmetini satıcı elemanlarının sunması nedeniyle uzmanlığı bulunan bu kişilerce usulüne uygun onarımın yapılmaması sonucu cihazın kullanılamaz duruma geldiği, dolayısıyla satım sözleşmesi gereğince verilen çeklerin iadesi, ödenenlerin istirdatına ilişkin birleşen ... 9.ATM'nin 2009/134 esas sayılı dosyasındaki menfi tespit talebi ile asıl dosyasındaki tazminat talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 942.204,45-TLnin (150.000,00-TL için dava tarihi olan 29/04/2008 , 792.204,45-TL için ise ıslah tarihi olan 18/11/2011 tarihinden) itibaren işleyecek değişik oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya, birleşen davada davanın kabulü ile davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davacının peşinat olarak ödediği 35.808,00-TL (34.000,00-TL için dava tarihi olan 29/04/2008, 1.808,00-TL için ıslah tarihi olan 18/11/2011 tarihinden) itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dosya davalısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı asıl davada, sahip olduğu bilgisayarlı tomografi makinesinin bakım ve yedek parça değişimi işlerini ihtiva eden servis hizmetlerini davalıdan aldığını, davalının hatalı uygulamaları nedeniyle cihazın çalışamaz hale geldiğini, cihazın çalışmadığı dönem için kar mahrumiyeti ve sair giderlerinin tazminini istemiş, birleşen davada davalıya yaptığı 20.000 USD karşılığı 34.000,00 TL'nin iadesi ile davalıya verdiği çeklerin ve davalının düzenlediği faturaların kötü hizmet nedeniyle bedelsiz kaldığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Mahkemece hükme esas alınan raporda davalının yapmış olduğu servis uygulamaları nedeniyle davacının cihazının tamiri imkansız hale geldiği kabul edilmiştir. Mahkemece bu hususta iki farklı rapor alındıktan sonra üçüncü raporun alınmasında bir isabetsizlik yoktur. Ancak davacının zararının belirlenmesine yönelik hükme esas alınan Kasım 2005 - Temmuz 2006 tarihleri arasında cihazdan elde ettiği aylık ortalama ciro 41.847,59 TL bulunmasından sonra 2007 ve 2008 yılları için yapılan hesaplamada internet ortamından elde edilen TTB kat sayıları baz alınarak yıllık %20 artış olduğu belirtilmiş ise de raporun ekinde TTB kısaltmasını açıklayan ve artış oranının gerçekten %20 olduğunu gösteren bir belge eklenmemiş, TTB'nin de Türk Tabipleri Birliği olduğu kabul edildiğinde yazılan dönemde bu kadar artış olmadığı TTB'nin kamuoyuna açıkladığı verilerden anlaşılmıştır. Diğer yandan davacının SGK'ya hizmet vererek gelir elde ettiği anlaşıldığından ve 2006 yılı ciro hesabı kullanıldığından 2007 ve 2008'de SGK birim fiyatları dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken %20 oranında artış kabulü doğru olmamıştır. Davacının cihazı 2007 yılında bir müddet çalıştırdığı ve SGK'dan bir takım ödemeler aldığına ilişkin beyan ve deliller bulunmaktadır. Bu itibarla davacının mahrum kaldığı kar hesabında 2007 yılı SGK birim fiyatlarından yararlanılması gerektiği gibi faaliyet yapılan bu dönem için davacı zararı oluşmadığı gözetilmelidir. Davalı tarafından bu hususlara dair bilirkişi raporuna itiraz edilmiş ve ek rapor alınmış ise de ek raporda bu hususlar karşılanmamıştır. Öte yandan mahkemece yazılan karar gerekçesinde davalının davacıya ait cihaza servis sağlayıcısı olduğu halde sanki satıcısı olduğu yönünde ifadelerin kullanılması gerekçeyi zayıflatmış ve dosya kapsamına uygun olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, son raporda asıl dava yönünden davacının zararının kapsamını belirleyen görüşler yeterli olmadığından zararın kapsamına dair aynı bilirkişi kurulundan yukarıdaki ilkeler yönünden ek rapor alınması ya da yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermekten ibaret olmadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,

peşin harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dosya davalısına iadesine, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.