muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1915, Karar No: 2014/26502, Tarih: 24.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1915 E.  ,  2014/26502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu 3 kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kusur durumu ve TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca makul bir ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle az cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, lehe hükümlerin uygulanmasına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3511, Karar No: 2025/43, Tarih: 06.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/3511 E.  ,  2025/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/47 E. 2016/75 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu için, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının 31/12/2010 olan suç tarihinden, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu için, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.09.2015 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7549, Karar No: 2023/2959, Tarih: 08.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7549 E.  ,  2023/2959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.03.2016 tarihli ve 2016/1966 Soruşturma, 2016/786 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında dilencilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2016/188 Esas, 2016/680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dilencilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

1. Kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak dışında hakkında başka delil olmadığına,

2. Ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde sekiz yaşında olan öz oğlunu dilencilikte araç olarak kullandığı iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk görevlilerince tanzim olunan 09.03.2016 tarihli tutanakta, sanığın ... ilçesi ... Mahallesi ... Sokakta iki kızı ve mağdur ile birlikte dilendiğinin tespit edildiği belirtilmiştir.

3. Sanık aşamalarda, mendil ve boncuk satarak geçimini sağladığını, okul alışverişi için çocukları ile birlikte dolaşırken polislerin dilencilik yaptığına dair ihbar olduğunu söyleyip tutanak tanzim ettiklerini ifade etmiş ve bu anlatımın mağdur ve kardeşleri tarafından doğrulandığı belirlenmiştir.

4. Tutanak mümzii polis memurları S.T. ve E.G., olay tarihinde üç bayan ve bir çocuğun dilendiği yönünde haber almaları üzerine olay yerine gittiklerinde sanığın iki kızı ve yaşı küçük oğlu mağdur ile birlikte dilendiklerini tespit edip tutanak düzenlediklerini ifade ettikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Tutanak mümzii polis memurları S.T. ve E.G., olay tarihinde üç bayan ve bir çocuğun dilendiği yönünde haber almaları üzerine olay yerine gittiklerinde sanığın iki kızı ve yaşı küçük oğlu mağdur ile birlikte dilendiklerini tespit edip tutanak düzenlediklerini ifade ettikleri belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kolluk görevlilerince tanzim olunan 09.03.2016 tarihli tutanak ve tutanak mümziilerinin tutanak içeriğini doğrulayan nitelikteki beyanları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç tarihinde sekiz yaşında olan çocuğunu dilencilikte araç olarak kullandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2016/188 Esas, 2016/680 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5099, Karar No: 2016/4894, Tarih: 12.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5099 E.  ,  2016/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu... İhtisas Kurulundan alınan 23.07.2008 tarihli raporda, "mağdurun olay sonrası ruh sağlığının olay nedeniyle bozulduğunun" belirtilmesinin ardından bozma sonrası ... Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan 08.08.2012 tarihli raporda ise "mağdurda 103/6 kapsamında değerlendirilebilecek ölçüde bir psikopatoloji saptanmadığının ve ruh sağlığında bozulma olmadığının" bildirilmesi karşısında raporlar arasında çelişki meydana geldiğinden mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınıp, sonucuna göre 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8235, Karar No: 2007/7720, Tarih: 18.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8235 E.  ,  2007/7720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı safında Hazine yer almakta olup kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmaz tapusunun iptalini istemiştir. Asliye Hukuk Mahkemesinden hüküm verilmiş bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/465, Karar No: 2021/14270, Tarih: 27.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/465 E.  ,  2021/14270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2896, Karar No: 2012/12897, Tarih: 02.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/2896 E.  ,  2012/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Kesinleşen orman sınırları içinde olduğu anlaşılan suça konu yerin kimin tasarrufunda olduğunu bilecek konumda olan köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri varsa köy bekçisi ve suça konu yere yakın arazi sahipleri dinlenerek neticesine göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre;

Davada vekil ile temsil olunan sanık lehine vekalet ücreti tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6831, Karar No: 2016/6987, Tarih: 14.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/6831 E.  ,  2016/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, Suç üstlenme

Hüküm : Sanık ... yönünden; TCK'nın 89/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Sanık ... yönünden; TCK'nın 270/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın 05.04.2016 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin 02.05.2016 tarihli ek kararın, adı geçene tebliğ edilemediği anlaşılmakla, sözkonusu ek kararın sanığa usulüne uygun tebliği sağlanıp tebligat belgesi ve verildiği takdirde temyiz dilekçesi ile bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/630, Karar No: 2025/1067, Tarih: 24.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/630 E.  ,  2025/1067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/88 E., 2024/192 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda, davalı yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 24.070,81 TL, davacı yönünden ise reddedilen ve temyize konu edilen miktar (icra takibine konu tüm alacak miktarı olan 196.564,40 TL üzerinden) 172.493,59 TL olup, her iki miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek hâlinde temyiz erenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 24.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

1. Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan zorunlu ve faydalı masraf alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince daha önce davanın reddine yönelik verilen kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararı verilmiş, bu karar Dairemizce davacı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya kanun yolu incelemesi için doğrudan Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (Osman Çelik, Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. maddesinde hangi nitelikteki İlk Derece Mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2024 yılı itibariyle miktar veya değeri 28.250,00 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum. 24.02.2025
Yargıtay — Esas No: 2009/17784, Karar No: 2010/3070, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17784 E.  ,  2010/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın yol olarak el atılan kısmından artan 384,78 m2'lik bölümünde %10 değer kayıp oranının kabulü doğru ise de; raporda taşınmazın tamamında %10 değer kaybı hesaplanarak fazla bedel tespiti,

2-Dosya içindeki tapu kaydında belirtilen, dava konusu taşınmazdan geçen Etibank'a ait irtifak hakkının taşınmaza etkisi tartışılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/244, Karar No: 2023/1764, Tarih: 16.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/244 E.  ,  2023/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki taşınmaz ihalesinin feshi şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddi ile şikayetçi aleyhine ihale bedeli üzerinden %10 oranında para cezasına hükmedilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlular tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlular tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Borçlular şikayet dilekçelerinde; satış ilanının şikayetçilere tebliğinin usulsüz olduğunu ve yeni yılın ilk gününe ihale günü verilmesinin katılımı azaltıcı nitelikte olduğunu ileri sürerek, tapunun 67 parselinde kayıtlı taşınmaz ihalesinin feshini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet edilen alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetçilere yapılan tüm tebligatların usulüne uygun olduğunu, borçlular tarafından başka bir dosyada yapılan, satışın durdurulması talebine ilişkin şikayetin ilgili mahkemece reddedildiğini ileri sürerek şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; satış kararının usulüne uygun olduğu ve ihalenin feshini gerektirir bir neden bulunmadığı belirtildikten sonra re'sen incelenmesi gereken hususlarda da bir eksiklik olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine ve şikayetçi borçlular aleyhine ihale bedeli üzerinden %10 oranında para cezasına hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlular istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlular, yasal süresi içerisinde süre tutum dilekçesi sunmalarına rağmen İlk Derece Mahkemesi kararının tebliğinden itibaren süresi içerisinde istinaf nedenlerini belirtir gerekçeli istinaf dilekçesi sunmamışlardır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; borçluların gerekçeli istinaf dilekçelerinin süresi içerisinde verilmemesi nedeniyle HMK'nın 355. maddesi kapsamında kamu düzeni ile sınırlı inceleme yapıldığı belirtildikten sonra, ihalenini feshini gerektirir bir neden bulunmadığından bahisle borçluların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlular temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri