muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2849, Karar No: 2016/613, Tarih: 20.01.2016

2- ... ortağı ve müdürü olan sanığın 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek şirketin 2005 yılında faaliyetine son verdiğini, 2006 ve 2007 yıllarında faaliyette bulunmadıklarını savunması, dosyada mevcut 19.10.2009 gün ... sayılı vergi tekniği raporunda ... görevlilerince 08.07.2008 tarihinde ... ve .... isimli şahısların işyerlerinde yapılan aramada sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait bir kısmı kullanılmış bir cilt irsaliyeli fatura ile bir çok firmaya ait belgeler ile kaşelerin ele geçtiğinin belirtilmesi ve sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un ... verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi ve dosyada sadece 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlenen faturaların bulunduğunun anlaşılması karşısında, suça konu 2005 takvim yılında düzenlenen faturalardan birkaçının onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, ... ve ... isimli şahıslar hakkında yapılan işlemler ile 213 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbeti araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturalar üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılması ve faturaları kullanan şahıs veya firma yetkilileri dinlenerek faturaları kimden ve hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

3- Kabule göre de;

a) 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup,.. Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.03.2010 tarih ve ...sayılı iddianamesi ile ... Başkanlığı'nın mütalaası, vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak sanık hakkında, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, kararın gerekçe kısmında sahte fatura düzenlemek suçunun sübutu kabul olunmasına karşın kısa ve gerekçeli kararda iddianame dışına çıkılarak sanığın 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullandığından bahisle yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Sanığın aynı takvim yılında değişik tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığının kabul edilmesine karşın hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve...sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve ... E, ...K, sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21307, Karar No: 2018/9800, Tarih: 21.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21307 E.  ,  2018/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen 2 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların vekil edeni tarafından yetiştirildiğini açıklayarak, söz konusu ağaçların vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, eldeki dava, davaya konu taşınmazın ortaklığın giderilmesi davasına konu edilmesi nedeniyle açılmış ise de, davaya konu taşınmazın dosya arasında bulunan tapu kaydının incelenmesinden, davacı tarafın taşınmazda pay sahibi olmadığı anlaşılmaktadır.

Pay maliki olmayan üçüncü kişinin muhdesat iddiasına dayalı talepte bulunabilmesi istisnai olarak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi gereğince, kadastro sırasında, öncesi tapulu yada tapusuz bir taşınmaz üzerinde kalıcı nitelikte muhdesat yapan kişi ile ilgili olarak, yani kadastro tespit öncesi nedene dayanılan davalarda düzenlenmiş olup, ancak bu istinai durumda davacının tapuda paydaş olması zorunlu olmadığı gibi, açılmış bir kamulaştırma veya ortaklığın giderilmesi davasının bulunması da gerekmez.

Somut olaya gelince; davacının talebi, tespit öncesi yetiştirildiği iddia edilen ağaçlara ilişkin olmadığından, kaldı ki taşınmaz 1957 yılında tapulama ile oluşmuş olup tespit tarihi üzerinden 10 yıldan çok fazla zaman geçtiğinden, davacının talebinin Kadastro Kanunu'nun 19.maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi de söz konusu olamayacağından, davacının davasının hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalıların temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9482, Karar No: 2021/8913, Tarih: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9482 E.  ,  2021/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1)213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; “vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın ... yerinde yapılır. ... yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin ... yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ... yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı nazara alındığında; defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, sanığa 12.10.2010 tarihinde işyeri adresinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, ... yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme neticesinde mahkumiyet hükmü kurulması,

2)Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde düzenlenmiş bulunan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında bir yıldan az üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkum olunan ceza süresinden

az olamaz.” hükmü uyarınca sanık hakkında belirlenen denetim süresinin 15 aydan az olamayacağının gözetilmemesi,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezası ile mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında olması nedeniyle hazineye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9275, Karar No: 2016/5777, Tarih: 06.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9275 E.  ,  2016/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 382 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava (değerlendirme) tarihi olan 27.9.2013 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 382 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan ... Mahallesi 1215 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak bazında 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 27.9.2013 olan değerlendirme, emsal alınan ... Mahallesi 1215 parsel sayılı taşınmazın, 02.03.2004 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut alınan emsalin tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtları ile emsal alınan taşınmazın akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak belgelerin ve cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18230, Karar No: 2016/7415, Tarih: 25.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/18230 E.  ,  2016/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, bonodaki imzanın sahte olduğu ve borçlu olunmadığı iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır.

Mahkemece bonodaki imzanın Finike İcra Mahkemesi'nin 2009/101 E. - 2010/82 Karar sayılı dosyasında davacıya ait olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 14.11.2012 tarih, 2012/11211 E.- 2012/16758 K. sayılı kararı ile ''Davacı, davalının lehdarı olduğu senetteki borçlu imzasının kendisine ait olmadığını ileri sürerek, aynı zamanda borca da itiraz etmiştir. Davalı davacının iddiasını yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Somut olayda davacı tarafça senetteki borçlu imzasının davacıya ait olmadığı iddia edildiği halde, mahkemece Finike İcra Hukuk Mahkemesi'nin dava dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile senetteki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa Finike İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkilidir ve icra mahkemesince verilen kararlar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Geniş yetkili olan asliye hukuk mahkemesinde açılan menfi tespit davasında senet üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmaksızın davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir'' gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak benimsenen bilirkişi raporuna göre bonodaki imzanın davacıya ait olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı bedelsizlik iddiasına da dayanmıştır. Delil listesinde açıkca yemin deliline dayandığını da bildirmiştir. Mahkemece iddianın yazılı belge ile kanıtlanamadığından son delil olarak yemin hakkı deliline dayanıp dayanmadığı kendisine hatırlatılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21919, Karar No: 2013/6253, Tarih: 05.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/21919 E.  ,  2013/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanıklar hakkında yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki "katılan ..., annem olan ...'a küfür ediyordu, yanlarına gittiğimde katılan ... bana bıçak ile saldırdı. Ben bıçağı tuttum, daha sonra ...'ya kendimi savunmak amacıyla kafa attım," şeklindeki savunmalarının tanık olarak dinlenen ... ve ...'nın benzer nitelikteki anlatımları ile desteklenmesi ve düzenlenen adli rapora göre sanığın olay sırasında yaralandığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp, sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1430, Karar No: 2021/3699, Tarih: 24.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1430 E.  ,  2021/3699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Mal Rejimi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm maddi hatanın düzeltilmesi talebi ile Dairemize gönderilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince tarafların karşılıklı açtıkları boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmaları ve ferileri yönünde kurulan hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafınmdan; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ile reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; katılma yoluyla kusur belirlemesi, velayet ve kişisel ilişki yönlerinden istinaf isteminde bulunulmuş, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince erkeğin davasının kabulüne ilişkin gerekçe oluşturulmadığı belirtilerek dosyanın yeniden karar verilmek üzere gönderilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi bu kez yine her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmaları ve ferileri yönünde hüküm kurmuş, hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi ve nafaka miktarı, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi, velâyet ve kişisel ilişki yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince tarafların istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.09.2020 tarih 2019/8401 esas 2020/3650 karar sayılı ilamıyla; “İlk derece mahkemesinin 01.02.2017 tarihinde verdiği ilk hükümde kadının davasında verilen boşanma hükmünün taraflarca istinaf edilmeden kesinleştiği hususu nazara alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

TMK'nın 373. maddesi 2. bendinde "Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir" hükmü yer almaktadır.

TMK'nın 373. maddesi 2. bendinde "Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir" hükmü yer almaktadır.

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararı hakkındaki istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiğine göre esasen Dairemizce verilen 14.09.2020 tarihli bozma kararı ilk derece mahkemsi tarafından verilen karara yöneliktir. Bu itibarla bozma kararı sonucu dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi gerekirken, maddi hata sonucu bölge adliye mahkemsi hukuk dairesine gönderilmiş olması yasal olarak yetkisiz olan bölge adliye mahkesi hukuk dairesini yetkili hale getirmez. Bu durumda Dairemizin 14.09.2020 tarih 2019/8401 esas 2020/3650 karar sayılı bozma ilamı gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2015/9145, Karar No: 2016/5778, Tarih: 06.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9145 E.  ,  2016/5778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 234 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava (değerlendirme) tarihi olan 27.9.2013 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 234 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan .... Mahallesi 1215 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak bazında 2013 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın 27.9.2013 olan değerlendirme, emsal alınan ... Mahallesi 1215 parsel sayılı taşınmazın, 02.03.2004 olan satış tarihi itibariyle; imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarına ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut alınan emsalin tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtları ile emsal alınan taşınmazın akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak belgelerin ve cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11133, Karar No: 2023/2832, Tarih: 01.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11133 E.  ,  2023/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1864 E., 2022/2337 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/717 E., 2021/135 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA