muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7131, Karar No: 2013/8982, Tarih: 11.09.2013

-2-

Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmakla birlikte mahkemece bu konuda hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de zamanaşımı süresi içerisinde bu konuda mahal mahkemesince hüküm tesis edilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (dört kez) suçundan ve sanık ... hakkında müstehcenlik (bir kez) suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde,

Sanık ...'ın işlediği müstehcenlik suçundan dolayı eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 226/3-2.c maddesi gereğince hapis ve adli para cezasına birlikte hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza belirlenmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (altı kez) ve cinsel taciz (üç kez) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (dört kez) suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ... ile ...'ın faaliyet gösterdikleri diş laboratuvarına bilgisayarda oyun oynatıp para vereceklerini söyleyerek değişik zamanlarda ayrı ayrı getirdikleri mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a karşı fikir ve eylem birliği içinde hareket edip baskıyla dirençlerini kırdıktan sonra birbirini takiben çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri dosya içeriğinden anlaşıldığı halde haklarında koşulları oluştuğu gözetilmeden TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

.../...

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

.../...

Mağdurlar ..., ..., ..., ... ile ... haklarında olay sonrası Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli adli tıp uzmanları ... ile ...tarafından düzenlenen 09.04.2009 günlü,2041-2042-2043 sayılı, 21.10.2009 günlü, 5556 sayılı ve 06.05.2010 günlü, 3450 sayılı raporlarda adları geçen mağdurların olay nedeniyle ruh sağlıklarının bozulmadığının bildirilmesinin ardından mahkemece aynı mağdurlarla ilgili olarak sevk edildikleri İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 13.12.2010 günlü, ...,...,... E sayılı raporlarda ise mağdurlarda olaya bağlı olarak travma sonrası stres bozukluğu gelişmesi sebebiyle ruh sağlıklarının bozulduğunun belirtilmesi karşısında tam bir vicdani kanı edinilebilmesi için 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/e maddesi gereğince öncelikle dava dosyasının, talep edilmesi halinde adları geçen mağdurların Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gönderilerek muayenelerinin yaptırılıp sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik tek başına işlediği nitelikli cinsel istismar eylemi ile sanıklar ... ile ...'ın diğer mağdurlar ..., ..., ... ile ...'a karşı birlikte işledikleri nitelikli cinsel istismar eylemleri sebebiyle adları geçen mağdurların ruh sağlıklarının bozulup bozulmadığı, bilhassa sanıklar ... ile ...'ın birlikte nitelikli cinsel istismarda bulunduğu mağdurlar ..., ..., ... ile ...'un ruh sağlıkları bozulmuş ise hangi sanık veya sanıkların eyleminden dolayı bozulduğu, her iki sanığın eylemlerinden dolayı ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususları nihai olarak saptandıktan sonra sanıklar ... ile ...'ın hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken mevcut raporlarla yetinilmek suretiyle eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Mağdur ...'la ilgili olarak mahkemece sevk edildiği İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 13.12.2010 günlü, 3404 F sayılı raporda adı geçen mağdurun ifadelerindeki değişkenlik nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda değerlendirme yapılamadığı yönünde görüş bildirilmesine rağmen sanık ... hakkında bu mağdura yönelik eyleminden dolayı TCKnın 103/2-4. maddeleri gereğince belirlenen cezanın koşulları oluşmadığı halde 103/6. maddenin uygulanması suretiyle artırılması neticesinde cezanın fazla tayini,

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle kovuşturma evresinde mahkemece sevk edildiği İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca çocuk psikiyatristi bulunmaksızın tanzim edilen 29.07.2009 günlü, 2951 sayılı raporda adı geçen mağdurun olay nedeniyle depresyonlu uyum bozukluğu yaşayıp ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de bu rapor çocuk psikiyatristi bulunmaksızın alındığından bu nedenle TCK.nın 103/6. maddesinin .../...

-4-

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle kovuşturma evresinde mahkemece sevk edildiği İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca çocuk psikiyatristi bulunmaksızın tanzim edilen 29.07.2009 günlü, 2951 sayılı raporda adı geçen mağdurun olay nedeniyle depresyonlu uyum bozukluğu yaşayıp ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de bu rapor çocuk psikiyatristi bulunmaksızın alındığından bu nedenle TCK.nın 103/6. maddesinin .../...

-4-

uygulanması hususunda yeterli sayılamayacağından bu mağdurla ilgili olarak Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden yeni rapor alınarak anılan olay sebebiyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı nihai olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken mevcut raporla yetinilmek suretiyle eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık ...'ın mağdurlar ... ile ...'a karşı işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarında suç tarihleri itibariyle ...'in 17 ve ...'un ise 16 yaşı içerisinde olması karşısında adı geçen mağdurlara karşı işlenen bu suçta kullanılan tehditin suçun kanuni unsuru olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında TCK.nın 103/2. maddesi gereğince tayin edilen temel ceza üzerinden koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 103/4. maddesi ile artırım yapılması,

Oluşa uygun kabule göre sanık ...'ın mağdurlar ..., ... ve...'a yönelik eylemlerinin TCK'nun 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup şikayet üzerine takip edilen suçlardan bulunması ve mahkemece zorunlu vekil huzurunda ifadelerinin alındığı 22.05.2009 tarihinde mağdurlardan... ile ...'ın 16, ...'ın ise 17 yaşı içerisinde bulunup sanık ...'tan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında şikâyet yokluğu nedeniyle adı geçen sanık hakkında görülen kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nın 73/4. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/8285, Karar No: 2012/9596, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8285 E.  ,  2012/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacıların nüfus kayıtlarındaki doğum tarihlerinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, ..., ... ve ... adlı kardeşlerin nüfus kayıtlarına göre doğum tarihleri gerçek durumu yansıtmadığından gerçek duruma uygun olarak doğum tarihlerinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece ...'in doğum tarihinin 09.05.1989, ...'nin doğum tarihinin 04.04.1988, ...'nin doğum tarihinin 24.09.1987 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, doğum tarihinin düzeltilmesi istenilenlerin gerçek yaşının tespiti için Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan 15.06.2011 günlü sağlık raporunda kemik yaşlarının ...'in 20-22 yaş ile, ...'nin 22-24 yaş ile, ...'nin 24-26 yaş ile uyumlu olduğu bildirildiği, mernis doğum tutanağının ...'nin ve ...'nin Medine Sağlık Bürosunun doğum belgelerine istinaden düzenlendiği, doğum tarihinin düzeltilmesi istenilenlerden ... ve ...'nin 18.07.1988, ...'nin ise 09.07.1986 da nüfusa tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davalar diğer kayıt düzeltme davaları gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, hakim taleple bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği bulgulara göre ve öteki kayıtlarla çelişki meydana getirmeyecek şekilde karar vermek zorundadır. Bir şahsın doğmadan nüfusa kaydı söz konusu olamayacağından, bu şekilde düzeltme nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirdiği gibi doğum tutanağı ile de çelişmektedir. Hakimin, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ya da hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermesi gerektiği gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5761, Karar No: 2019/7267, Tarih: 14.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5761 E.  ,  2019/7267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet

Defter ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1- Defter ve belge gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanık müdafinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.07.2012 tarihli 2012/15785 Esas sayılı iddianamesi ile “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı; ancak bu suça yönelik yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1136, Karar No: 2007/13341, Tarih: 05.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/1136 E.  ,  2007/13341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.10.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının (koca) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına , boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı-davalı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununu 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat ( TMK. md. 174 /1 ) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin l. bentteki sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2007 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2014/17218, Karar No: 2014/18555, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17218 E.  ,  2014/18555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, 02/01/2002 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi ... 'dan 18/12/1995 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14691, Karar No: 2014/17604, Tarih: 22.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/14691 E.  ,  2014/17604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2010/192-2014/755

Davacılar A.. M.. vd vekili Avukat H. Ö. tarafından, davalı N.. T.. aleyhine 26/01/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın şekli, gelişimi ve davaya konu edilen sözlerin niteliği ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha üst seviyede bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16809, Karar No: 2009/17313, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16809 E.  ,  2009/17313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ...-...

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R