muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3558, Karar No: 2024/5148, Tarih: 25.06.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece markalar arasında mutlak red gerekçesi düzeyinde bir benzerlik arandığını, oysa işbu davanın nispi red gerekçeleri ile açılmış bir dava olduğunu, mahkemece markalar arasındaki benzerlik değerlendirmesinin farklılıklar üzerine temellendirildiğini, markalar arasında iltibas oluşturacak derecede bir benzerlik bulunduğundan tesis edilen kararın marka hukukuna aykırı bulunduğunu, markaların, refleksif olarak birbirlerini çağrıştırdıklarını, aralarında bir bağ olduğu intibası uyandığını, birbirlerinin serisi, bir başka versiyonu niteliğinde olduklarını, geldikleri kaynağın aynı olduğu, işletmeler veya markalar arasında bir bağ bulunduğu kanısının doğduğunu, mahkemece 5/1, 5/2, 5/3 üncü sınıflarda yer alan mallar yönünden ortalama tüketici kitlesi olarak salt uzman tüketici kitlesi esas alınarak iltibas değerlendirmesi yapıldığını, oysa 5 inci sınıf malların kapsamında reçeteli-reçetesiz tüm ilaçların bulunduğunu, bu bakımdan hitap edilen tüketici kitlesinin doktor ve eczacılardan ibaret olmayıp direk olarak ortalama tüketiciye de hitap edildiğini, belirtilen mallar dışında kalan diğer mallar yönünden de yine ortalama tüketici kitlesinin önceden bilgilenmiş ve özenli tüketici kitlesi olduğunun kabul edildiğini ve bunun da doğru olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Razinex" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "Razına" asıl unsurlu markalar arasında, dava konusu başvurunun kapsamında 5 inci sınıf malların yer aldığı da gözetildiğinde 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin olmadığı, davacının itirazına mesnet markanın "RAZİNA" ibareli değil "RAZINA" ibareli bulunduğu, bu haliyle başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/4742, Karar No: 2016/11587, Tarih: 26.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/4742 E.  ,  2016/11587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığına yükletilmesine, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8441, Karar No: 2010/7283, Tarih: 24.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8441 E.  ,  2010/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Kangal Sulh Hukuk ve Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tazminat istemi isteğine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince; davaya konu taşınmaz ile ilgili olarak yargılama sırasında kadastro tutanağı düzenlenmesi ve Kadastro Mahkemesine gönderilmesi nedenleriyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kadastro Mahkemesi ise, Kadastro Kanununun 25/son maddesine dayanılarak, el atmanın önlenmesi istemi hakkındaki davadan ağaç kesmeden kaynaklanan tazminat istemi tefrik edilerek Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3402 Sayılı Kadastro Yasasının 25/son maddesi uyarınca mahkemeden yenilik doğurucu hüküm almayı gerektiren dava ile ilgili isteklerin incelenmesi kadastro mahkemesinin görevi dışındadır.

Dava ağaç kesmeden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, yenilik doğurucu bir karar almayı gerektirdiğinden,uyuşmazlığın Genel Mahkemelerde görülmesi gerekmektedir. Bu durumda anlaşmazlığın, Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kangal Sulh Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/985, Karar No: 2013/5517, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/985 E.  ,  2013/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye esas alınan alfonso cinsi üzüm bağının sulu-kuru ayırımı yapılması suretiyle 2011 yılına ait ortalama üretim miktarı, toptan satış fiyatı ve üretim giderlerinin (tüm harcama kalemlerini gösterir) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/131, Karar No: 2014/6827, Tarih: 05.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/131 E.  ,  2014/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2012/42-2013/1050

Taraflar arasında görülen su ve elektrik aboneliği tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; Ankara İli, Mamak İlçesi, .. Mah. (.. ada 6 parsel)..Sok. No:78/18 adresinde bulunan dairenin maliki olduğunu konutuna su ve elektrik akışının sağlanması için müracaatta bulunduğunu, müracaatının taşınmazın yapı kullanım izin belgesi bulunmaması nedeniyle reddedildiğini belirterek, mağduriyetinin giderilmesi açısından su ve elektrik abonelik sözleşmesinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili dilekçesinde; söz konusu adreste bulunan binaya ferdi abonelik yapılması için İmar kanunun 31. maddesine göre yapı kullanma izin belgesi olması gerektiğini; binaya ait iskan belgesi getirilmeden davacı adına ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının taşınmazına abonelik tesisine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen Geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan ) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 25.12.2009 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat ) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun Geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7940, Karar No: 2017/4220, Tarih: 08.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7940 E.  ,  2017/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; mağdur cep telefonu ile konuştuğu sırada sanığın elinde sopa olduğu halde "Ver!" diye bağırarak mağdurdan cep telefonunu istediği, hareketsiz kalan mağdurun elinden zorla çekerek aldığı olayda, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2083, Karar No: 2025/3602, Tarih: 07.05.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/2083 E.  ,  2025/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/590 E., 2023/172 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

Bakırköy 10 .Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 10.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 05.07.2022 tarihli kararı ile özetle, "Sanığın cinsel istismar eylemi ile sınırlı olmayacak şekilde, olay günü sokakta yürümekte olan mağdurenin arkasından sarılarak bıçakla yaralama tehditi ile boğazından tutarak çömelir vaziyette yürüterek garaja sokması suretiyle mağdurenin hürriyetini tahdit ettiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, müsnet suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğu" belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Bakırköy 10 .Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2023 tarihli ve 2022/590 Esas, 2023/172 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a-f, 109/5., 62., 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Katılan mağdure çocuğun olay sonrası ilk anlatımının sanığın iki eliyle arkadan boynuna sarıldığı ve çelme takarak kendisini yere düşürdü, yerde iken “cebimde bıçak var, çıkarttırma, gir şu garaja' demek suretiyle boğazından sürükleyerek garaja kadar götürdüğü şeklinde olup sanığın ele geçirilemeyen bıçakla katılan mağdure çocuğu tehdit ettiği anlaşılmakla, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamış ve Tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Dava konusu olay, sanığın katılan mağdur çocuk ...'ı evinden bakkala alışverişe giderken takip ettiği, arkadan gelerek çelme takmak suretiyle mağdur çocuk ...'ı yere düşürdüğü, bıçak ile yaralama tehditinde bulunarak mağdur çocuk ...'ı yakınlarındaki bir garaja götürdüğü ve burada mağdur çocuk ...'a karşı cinsel istismarda bulunduğu ve bu şekilde sanığın mağdur çocuğu hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkin olarak;

2. Dava konusu olay, sanığın katılan mağdur çocuk ...'ı evinden bakkala alışverişe giderken takip ettiği, arkadan gelerek çelme takmak suretiyle mağdur çocuk ...'ı yere düşürdüğü, bıçak ile yaralama tehditinde bulunarak mağdur çocuk ...'ı yakınlarındaki bir garaja götürdüğü ve burada mağdur çocuk ...'a karşı cinsel istismarda bulunduğu ve bu şekilde sanığın mağdur çocuğu hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın savunmaları, mağdur beyanları, tanık beyanları, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 10 .Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2023 tarihli ve 2022/590 Esas, 2023/172 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2169, Karar No: 2024/5658, Tarih: 08.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2169 E.  ,  2024/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2060 Esas, 2022/1822 Karar

HÜKÜM : Usulden ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/487 E., 2022/721 K.

Taraflar arasındaki araç mülkiyetinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 25.02.2019 tarihli fatura ile bayilik sözleşmesine istinaden araç satın aldığını, söz konusu aracın fatura ile iktisap aşamasında iken davalı şirkete sattığını, ancak aracın Yeşilköy Gümrük Müdürlüğü tarafından Aralık 2020 tarihinden itibaren teslim edilmediğini, bunun üzerine davalının aracı satın almaktan vazgeçtiğini, anlaşmanın iptal olduğunu, araç bedelini iade ettiğini, bu sebeple alıcı davalı adına olan tescilin haksız ve yolsuz olduğunu ileri sürerek aracın mülkiyetinin müvekkili şirkete ait olduğunun tespiti ve hukuka aykırı tescilin düzeltilerek müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; 26.06.2022 tarihli dilekçeleriyle davayı kabul ettiklerini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekili Mahkemelerine Uyap üzerinden sunduğu 26/06/2022 tarihli dilekçesi ile davayı kabul ettiğini bildirdiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 308 inci maddesinde "Kabul, davacının talep sonucuna, davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur" düzenlemesine ve 311 inci maddesinde de "Feragat ve kabul, kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. İrade bozukluğu hâllerinde, feragat ve kabulün iptali istenebilir" düzenlemesine yer verildiği, yasal düzenlemeler dikkate alındığında ve davalı vekilinin vekaletnamesinde davayı kabul yetkisi bulunduğu görülmekle davalı tarafın kabul beyanı nedeniyle davanın kabul nedeniyle kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabul nedeniyle kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri