muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2339, Karar No: 2014/8167, Tarih: 15.04.2014

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı İş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, T.. T..Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığı kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, T.. Turz. T..Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, T.. Turizm T.. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı işyerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için işe alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı kanunla kamu kurumu iş yerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, dosya içindeki muvazaa tespitine ilişkin iş müfettişi raporuna ve 22.Hukuk Dairesi'nin bir temizlik işçisinin açtığı davada mahkemece davanın kabulüne dair verdiği kararı onayan 10.09.2012 tarihi ve 2012/14679 esas 2012/17614 Karar sayılı kararının da bu yönde emsal niteliğinde olmasına göre davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/29452, Karar No: 2015/12341, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29452 E.  ,  2015/12341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/08/2014

NUMARASI : 2013/247-2014/200

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.08.2013 gününde 1/1000 ölçekli belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2) Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan domates ve hıyarın dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan getirtildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12574, Karar No: 2012/5176, Tarih: 28.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12574 E.  ,  2012/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 18.02.2008 tarihinde ithalatçı davalı ... yetkili bayisi diğer davalı ... Otomotiv A.Ş den Chevrolet Captiva 2.0 16 V Diesel High 0V 7K 2008 model ve ... plakalı aracın satın alındığını, müvekkili tarafın aracın teslim alındıktan sonra 2 kez bakım dışında 8 kez de arıza olmasından dolayı yetkili servise götürüldüğünü, her seferinde araçtaki arızaların giderildiğinin belirtildiği halde aracın sürekli arıza vermeye devam ettiğini, Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/159 D. iş sayılı dosyası üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesinde araçtaki hataların üretim hatasından kaynaklandığının belirlendiğini, dava konusu aracın da davanın açıldığı tarihten bu yana yetkili serviste olduğunu, davacı tarafın dava konusu aracı almak için 62.000 TL kredi kullandığını, araçtaki bu ayıp nedeniyle davacının bu kredi yönünden de zarara uğradığını ileri sürerek dava konusu aracın yenisi ile değiştirilmesini, mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak araç için ödenen 77.250,00 TL nin 18.02.2008 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte ve müvekkili tarafın kullanılan kredi nedeniyle uğradığı 18.149,09 TL zararın yıllık %16,68 faiz oranından az olmamak üzere ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı ... Otomotiv AŞ. vekili, taraflar tacir olup davanın ticaret mahkemesi sıfatıyla görülmesi gerektiğini, müvekkili şirket ikametgahında dava açılmadığından mahkemenin yetkisiz olduğunu, ayıp ve ihbar sürelerine riayet edilmediğini, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, aracın ayıplı olmadığını belirterek usul ve esastan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirket ikametinin bulunduğu yer mahkemesinde davanın açılmadığını, aracın ayıplı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirket ikametinin bulunduğu yer mahkemesinde davanın açılmadığını, aracın ayıplı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tarafların tacir olduğu, davanın ticari dava niteliğinde olduğu da gözetilerek davanın ticaret mahkemesi sıfatıyla görüldüğü, davanın davalıların ikamet ettiği yerdeki yetkili Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği, davalılar iki ayrı şirket olup her ikisinin de ikamet adreslerinin farklı olması da nazara alınarak her iki şirket yönünden yetki itirazlarının ayrı ayrı kabul edildiği gerekçeleriyle davalıların yetki itirazlarının kabulü ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve süresinde başvuruda bulunulduğunda davalı ... Otomotiv A.Ş yönünden dosyanın Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesine, davalı ... yönünden ise dosyanın İzmir Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan ... tarafından süresinde usulüne uygun yetki itirazı yapılmamış olmasına rağmen bu davalı yönünden yetki itirazının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilin öteki temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15641, Karar No: 2015/2245, Tarih: 16.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15641 E.  ,  2015/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/865-2014/271

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların 2010 yılında boşandıklarını, aradan geçen yıllarda nafakanın artırılmadığını, davacının iş buldukça sözleşmeli olarak belediyenin açtığı dikiş kurslarında çalıştığını, çocukların masraflarının yaşları ile birlikte arttığını; davalının, hem sarraf dükkanı olduğunu, hem de inşaat işleri yaptığını; 300,00 TL olarak takdir edilen yoksulluk nafakasının 1.000,00 TL'ye, müşterek çocuklar için 150,00'şer TL takdir edilen iştirak nafakalarının da 500,00'er TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; davacıdan olan çocuklarından büyük olanın yanında kaldığını ve tüm masraflarını kendisinin karşıladığını, davacı yanında kalan çocukların nafakalarını ödediği gibi eğitim masraflarını da karşıladığını, davacının çalıştığını, kendisinin yeniden evlendiğini, bir çocuğunun daha olduğunu, sarraf dükkanını kapattığını, kardeşinin yanında asgari ücretle çalıştığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yoksulluk nafakasının artırılmasına yönelik talebin reddine, çocuklar hakkında hükmedilen 150,00'şer TL iştirak nafakasının 180,00'er TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak ve yoksulluk nafakalarının artırılması talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 176/4.maddesi hükmüne göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılmasına karar verilebilir. Bu hüküm gereğince mahkemece iradın arttırılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi ya da hakkaniyetin artırımı gerektirmesi gerekmektedir.

Somut olayda; davacının babasına ait evde kaldığı, üç çocuğu olduğu, ikisinin yanında kaldığı, iş buldukça asgari ücreti ile usta öğretici olarak çalıştığı, çalışmasının süreklilik arz etmediği; davalının ise, yeniden evlendiği, bir çocuğunun olduğu, eşi, çocuğu ve davacıdan olan çocuğu ile kaldığı, sarraflık ve inşaat işleri yaptığı, oturduğu evin kendisi tarafından yapıldığı, bunun dışında malvarlıklarının bulunduğu; ancak, bunları başka kişilere devrettiği, eski eşine ve çocuklarına nafaka ödediği anlaşılmaktadır.

Yasamızda yoksulluk tanımlanmamış ise de, yoksulluk durumunun ülkenin ekonomik ve sosyal koşullarına göre belirlenmesi gerekir. Kişinin temel ihtiyaçları olan yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım ve kültür gibi harcamaları karşılayacak geliri olmayanlara yoksul denebilir.

Yasamızda yoksulluk tanımlanmamış ise de, yoksulluk durumunun ülkenin ekonomik ve sosyal koşullarına göre belirlenmesi gerekir. Kişinin temel ihtiyaçları olan yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım ve kültür gibi harcamaları karşılayacak geliri olmayanlara yoksul denebilir.

Yoksulluk nafakasının takdir edildiği 2010 yılından bu davanın açıldığı 2013 yılına kadar davacının ihtiyaçları arttığı gibi, ülkenin ekonomik koşullarının da değiştiği, paranın alım gücünün de en azından enflasyon oranında değer kaybına uğramış olduğu bilinen bir gerçektir. Hal böyle olunca; mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının çalışmasının sürekli olmadığı ve ihtiyaçları nazara alınarak, yoksulluk nafakası TÜİK'in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır. Mahkemece bu yönün gözardı edilerek yoksulluk nafakasının reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bundan ayrı olarak; TMK.nun 182/2 maddesi gereğince; "Çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf kudretine göre onun infak ve terbiye masraflarına iştirak ile mükelleftir" hükmü getirilmiştir. İştirak nafakasının miktarı takdir edilirken tarafların mali ve sosyal durumları ile çocuğun giderlerinin dikkate alınması gerekir.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, iştirak nafakasının niteliğine, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücüne göre, mahkemece saptanan iştirak nafakası miktarları az olup, TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan "hakkaniyet" ilkesine uygun değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12137, Karar No: 2009/13031, Tarih: 14.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12137 E.  ,  2009/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZAR(RİZE) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 13/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, karayollarının kamulaştırma haritasında 176 ve 177 parsel numarasıyla gösterilip kıyı alanında kaldığı anlaşılan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaz üzerine davalı tarafından ev ve kulübe yapılarak hak iddiasında bulunulduğunu ileri sürerek kıyıda bulunan taşınmaz üzerindeki hak iddialarının reddi ile yapıların yıkımı ve ıslah ile tapularının iptali isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmazın tapulu yeri olduğunu ve tapunun mahkeme kararına dayalı olarak oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki çekişmeli yere el atmanın önlenmesi,  tapu iptali  yıkım ve muarazanın giderilmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli yerin tapusunun iptaline karar verilip diğer istekler yönünden bir hüküm kurulmamıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, özellikle eksigin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan, davalının bayii adına hükmen tescil edildiği anlaşılan yerin, bilahare Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldığı, sicilden terkin edildiği izlenimi uyanmakta, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteği ile eldeki dava açıldıktan sonra davacının sunduğu 09.04.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile de çekişmeli yerin tapusunun iptali isteğinde de bulunduğu görülmektedir.

Ne var ki ıslah dilekçesi ile diğer isteklere ek olarak çekişmeli yerin tapusunun iptali istenilmiş ise de bu konuda usulüne uygun açılmış bir dava bulunduğu söylenemeyeceği gibi kamilen yapılmış bir ıslahta yoktur.

Bilindiği üzere; HUMK’nun 87/son maddesinin Anayasa Mahkemesince iptalinden sonra ıslah yoluyla müddeabihin artırılması olanaklı hale gelmişse de bu durumda dahi dava konusu edilmeyen bir hususun ıslahla dava konusu haline getirilmesine yasal olanak yoktur.

O halde, çekişmeli taşınmazın tapusunun iptali yönünden hakkında yöntemince açılmış bir dava bulunmadığından tapunun iptaline karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan yukarıda değinildiği üzere çekişmeli taşınmazın kamulaştırılarak sicil kaydının terkin edildiği izlenimi ve dava konusu edilen taşınmaz kaydına ilişkin belirsizlik karşısında, hüküm kurmaya yetecek denli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı da bulunmamaktadır.

O halde, çekişmeli taşınmazın tapusunun iptali yönünden hakkında yöntemince açılmış bir dava bulunmadığından tapunun iptaline karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan yukarıda değinildiği üzere çekişmeli taşınmazın kamulaştırılarak sicil kaydının terkin edildiği izlenimi ve dava konusu edilen taşınmaz kaydına ilişkin belirsizlik karşısında, hüküm kurmaya yetecek denli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı da bulunmamaktadır.

Öncelikle, dava konusu edilen taşınmazın varsa tapu kayıt ve tedavüllerinin getirtilmesi, ıslah yoluyla tapunun iptali istenemeyeceğinden, davacıya önel verilerek usulüne uygun tapu iptali yönünden ayrıca bir dava açılmasına olanak tanınması bir dava açılması halinde eldeki dava ile birleştirilmesi, çekişmeli yere ilişkin sicil kaydı bulunmadığının anlaşılması ve bu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması halinde davalının haksız eylem nitelikli el atma olgusu yönünden yapılacak belirlemeler ışığında el atmanın önlenmesi ve yıkım istekleri yönünden değerlendirme yapılması, şayet davalı adına kayıt bulunduğunun  anlaşılması halinde anılan yerin belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığı yönünden hükme yeterli bir araştırma yapılması ve 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde değişiklik yapan 5841 sayılı yasa hükümlerinin  somut olayda uygulama yeri bulunup bulunmayacağının değerlendirilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen olgular dikkate alınarak araştırma ve inceleme yapılması sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz yedene geri verilmesine, 14.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2225, Karar No: 2024/8773, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2225 E.  ,  2024/8773 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1957 E., 2022/1764 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraf vekilleri tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadığı ve mazeret bildirmedikleri anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'ya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2777, Karar No: 2012/5761, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2777 E.  ,  2012/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için de bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.