muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3822, Karar No: 2013/3752, Tarih: 04.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3822 E.  ,  2013/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... vd. aleyhine 04/03/2009 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazası nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Şirket vekili ile diğer davalı ... mirasçıları ..., ... vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece; istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar; davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalının kusuru ile neden olduğu trafik kazasında yararlanmasından dolayı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Davalılar ise, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı sürücü ...'nin 2/8 kusuru ile neden olduğu trafik kazasında davacının yaralandığı benimsenerek davacı yararına 10.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, davalının olayda ki kusur durumu ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, davalının olayda ki kusur durumu ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenler ile reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11058, Karar No: 2013/9370, Tarih: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/11058 E.  ,  2013/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28/03/2013 gün ve 2012/4841/20599 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/04/2013 gün ve KYB.2013/128434 sayılı ihbarnamesi ile;

Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/03/2012 tarihli ve 2011/14646 soruşturma, 2012/1888 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müşteki vekili tarafından yapılan itirazın kabulüne, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/06/2012 tarihli ve 2012/1070 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinin "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemesi karşısında, sanıklar hakkında Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/03/2011 tarihli ve 2011/3187 soruşturma, 2012/1403 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesini müteakip müştekinin şikayeti üzerine yürütülen soruşturmada, aleyhlerinde yeni deliller ortaya konulamayan sanıklar hakkında kamu davası açılamayacağı gibi, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2010 tarihli ve 2010/1309 Esas sayılı iddianamesi ile Yusuf Çelik hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2011 tarihli ve 2010/48 Esas, 2011/230 sayılı kararı ile müştekinin mahkumiyetine dair verilen kararın kesinleşen neticesine göre suça konu iki adet maden sevk fişinin kimin tarafından sahte olarak tanzim edildiği ve kullanıldığı hususunun bu kararın kesinleşen neticesine göre tebeyyün edeceği ve gerekli olması halinde sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunularak yeniden soruşturma yapılabileceği gözetilerek itirazın reddi yerine, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.03.2012 gün ve 2011/14646 soruşturma, 2012/1888 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı vaki itirazın kabulüne, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2012 gün ve 2012/1070 Değişik İş sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3681, Karar No: 2011/964, Tarih: 24.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3681 E.  ,  2011/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı ve değer artış payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı ve değer artış payı alacağı davasının kabulüne dair ... Aile Mahkemesinden verilen 08.04.2010 gün ve 1337/553 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen Demirlibahçe 1600 ada 8 parsel sayılı taşınmazda 12 no.lu bağımsız bölümün davalı adına tescil edilerek, bilahare üçüncü kişiye satıldığını; niza konusu taşınmazın alımında daha önce yine evlilik birliği içinde satın alınarak davalı adına tescil edilen Altındağ’daki arsanın kat karşılığı müteahite verilmesiyle edinilen dairenin satış parasının ve vekil edeninin emekli ikramiyesinin kullanıldığını açıklayarak, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 5000 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, boşanma ilamında tarafların boşanmanın mali sonuçlarına ilişkin karşılıklı talepleri olmadığı hususunun hüküm altına alındığını, kaldı ki davacının gelirini vekil edeninden gizlediğini, tamamını kişisel giderlerine ve yakınlarına sarfettiğini, vekil edeninin ablasının dava dışı Altındağ’da bulunan taşınmaz hissesini bedelsiz davalıya devri ile bu parsel üzerine kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle yaptırılan binada 8 no.lu dairenin vekil edeni adına tescil edilerek, tarafların bir müddet bu yerde oturduklarını, ancak bir kısım apartman sakiniyle yaşanan ve adli mercilere intikal eden uyuşmazlık nedeniyle davalının kişisel malı niteliğindeki bu bağımsız bölümün satışıyla nizalı meskenin alındığını, davacının katkısı bulunmadığı gibi taşınmazın da bilahare müşterek borçları nedeniyle satıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, emekli ikramiyesi ve yardım sandığında mevcut birikimiyle niza konusu taşınmazın alımına katkıda bulunulduğu gerekçesiyle davanın kabulüne taleple bağlı kalınarak ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 5000 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Taraflar 11.2.1986 tarihinde evlenmiş, 2.11.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve 24.3.2008 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği son bulmuştur. Başka mal

Taraflar 11.2.1986 tarihinde evlenmiş, 2.11.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve 24.3.2008 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği son bulmuştur. Başka mal

..//..rejimi seçilmediğinden eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2.maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir. Dava, değer artış payı alacağı isteğine ilişkindir. Tarafların boşanma ilamında karşılıklı olarak talep edilmediği bildirilen tazminatların evlilik birliği içinde edinilen bağımsız bölüme ilişkin bulunduğuna dair açıklama yer almadığına göre, hüküm altına alınan bölümün TMK.nun 174. maddesinde belirtilen boşanmanın feri niteliğinde bulunan tazminatlara ilişkin olduğunun kabulü gerekir.

Dava konusu 1600 ada 8 parselde 70/644 arsa paylı 12 no.lu bağımsız bölüm 13.12.2002 tarihinde davalı ... adına satın alma suretiyle edinilmiş, 6.1.2006 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye satış suretiyle devredilmiştir. TMK. nun 227. maddesinde düzenlenen değer artış payı alacağı, ancak edinilmiş mallara katılma rejiminin tasfiyesi sırasında talep edilebileceği için, değer artış payı alacağına konu bir malın daha önce elden çıkarılmış olması halinde dahi buna ilişkin dava açılabileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın edinim ve satış tarihinde eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.

Somut olayda davacı 1981 yılından itibaren memur olarak çalıştığı Telekom’dan 10.9.2002 tarihinde emekli olmuştur. Davalı ise 1986 yılında işçi statüsüyle girdiği kurumda bilahare yüksekokul diploması almak suretiyle teknisyen olarak çalışmıştır. Davacı taraf, Altındağ’da 1990 yılında bedeli birlikte ödenerek davalı adına satın alınan arsaya ilişkin pay nedeniyle, paydaşlar ile yüklenici arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davalı adına tescil edilen dava dışı taşınmazın satışından elde edilen bedel, emekli ikramiyesi ve ortak birikimleri bankadaki mevduatın birleştirilmesiyle uyuşmazlığa konu meskenin satın alınarak davalı adına tescil edildiğini açıklayarak alacak isteğinde bulunmuştur. Davalı taraf ise, ablası tarafından hibe edilen arsa üzerine yüklenici tarafından yapılan inşaat nedeniyle adına kaydedilen Altındağ’da bulunan dairenin satışından gelen bedelle dava konusu taşınmazın satın alındığını, kişisel malı olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davacının emekliliği nedeniyle sosyal güvenlik ve yardım sandıklarından alınan ikramiye ve toplu ödeme ile katkıda bulunduğu kabul edilmek suretiyle taleple bağlı kalınarak tazminata hükmolunmuş ise de, evlilik birliği içinde satış suretiyle davalı adına tescil edilen ve Altındağ’da bulunan arsanın alımına davacının katkısının gözetilmemiş olması doğru değildir. Dava dışı Altındağ 9865 ada 2 parsel tarla vasfı ve 485 m2 yüzölçümü ile ...adına tapuya kayıtlı bulunmakta iken ½ payı 15.8.1990 tarihinde davalıya satış suretiyle aktarılmış; üzerine 1995 yılında kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşa edilen bina nedeniyle kat irtifakı kurularak, 8 numaralı bağımsız bölümü davalıya bırakılmış, davalı adına kayıtlı bağımsız bölüm 25.4.2002 tarihinde 3. kişiye satışla devredilmiştir. Söz konusu parsele ilişkin davalıya satış suretiyle devredilen payın önceki maliki Musa’nın davalının ablasının eşi olduğu bildirilmiştir. Taraflar davalı adına kayıtlı iken satılan önceki dairenin satış parasının nizalı evin alımına kullanıldığı hususunda ihtilafsızdır. Her ne kadar davalı taraf hibe nedeniyle arsanın kendisine devredildiğini dolayısıyla arsa karşılığı yükleniciden alınan bağımsız bölümün bu nedenle kişisel malı olduğunu belirtmiş ise de, toplanan delillerle bu husus kanıtlanamamıştır. Dava dışı 15.8.1990 tarihinde satın alma suretiyle bir kısım payı davalı adına tescil edilen, bilahare kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı adına kat irtifakı kurulan ve 25.4.2002 tarihinde satılan bağımsız bölüme davacının katkıda bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece yapılacak iş, tarafların evlilik tarihinden itibaren dava dışı 9865 ada 2 parselin alım tarihi 15.8.1990 tarihine kadar çalışma ve gelir bilgilerinin getirtilip, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, ayrı ayrı her birinin gelirinden sosyal konumları gereği kişisel harcamalarının düşülmesi, yanı sıra alım tarihi itibariyle geçerli 743 sayılı MK.nun 152

.4.2002 tarihinde satılan bağımsız bölüme davacının katkıda bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece yapılacak iş, tarafların evlilik tarihinden itibaren dava dışı 9865 ada 2 parselin alım tarihi 15.8.1990 tarihine kadar çalışma ve gelir bilgilerinin getirtilip, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, ayrı ayrı her birinin gelirinden sosyal konumları gereği kişisel harcamalarının düşülmesi, yanı sıra alım tarihi itibariyle geçerli 743 sayılı MK.nun 152. maddesi gereğince davalı kocanın geçim yükümlülüğü nazara alınarak, tasarruf edebilecekleri miktarın ve arsanın alım tarihi itibariyle katkı oranlarının tespiti, TMK.nun 220/4. maddesine göre kişisel malların yerine geçen değerler de kişisel mal sayılacağından, davacının emekli ikramiyesi ve sandıktan aldığı ödemenin yanı sıra dava konusu taşınmazın edinimine dava dışı arsa üzerine kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle yaptırılan binada davalı adına tescil edilen bağımsız bölümün 25.4.2002 tarihinde 3. kişiye satışından gelen- nizalı evin alımına aktarılan bedeli nedeniyle de açıklanan şekilde tespit edilecek oranda katkısı bulunduğunun kabulü ve taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekir.

Ayrıca, dava konusu bağımsız bölümün 37.000 TL'ye satın alındığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmamasına rağmen, belirlenen bedel üzerinden hesaplama yapılması da doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 75,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine 24.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18530, Karar No: 2015/4199, Tarih: 10.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18530 E.  ,  2015/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.02.2014

NUMARASI :Esas no:2012/582 Karar no:2014/153

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek eş tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkek eşin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın eş yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/15226, Karar No: 2012/23594, Tarih: 22.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15226 E.  ,  2012/23594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden davanın reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ...'ca incelenmesi davacılar ile davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Bakanlığı hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi doğru olduğu gibi, 1/1000 ölçekli İmar Planı kapsamında “Spor Alanında” kalan taşınmaza fiilen el atılmamış ise de; ... Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek; imar planında “Spor Alanı” olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı idarece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4570, Karar No: 2011/15946, Tarih: 28.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4570 E.  ,  2011/15946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.11.2009 tarih ve 2007/812-2009/1410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı alıcısına gönderilen 31 adet plastik saksı ve tabağının davalı ... firması tarafından taşındığını, belirlenen ücretin alıcı tarafından ödenmesinin gerektiğini ancak davalının belirlenen ücretin çok üstünde ücret talep etmesi nedeniyle kargonun alıcı tarafından teslim alınmadığını, davalı tarafından emtianın kendilerine de iade edilmediğini ileri sürerek, emtianın aynen iadesi, bu talep mümkün olmazsa bedeli 1.643.00 TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıma ücretinin ödenmesi durumunda emtianın iade edileceğinin davacıya bildirilmesine rağmen bedelin ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davaya konu emtianın emsal taşıma bedelinin 100.00 TL olması gerektiğinden bu miktarın ödemesiyle emtianın tesliminin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle davalıya 100.00 TL ödenmesi şartıyla emtianın davacıya aynen iadesine, iade olunmazsa 1.643.00 TL bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlenmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kargo taşıması için davalıya tevdi edilen emtianın aynen iadesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde emtianın aynen iadesini talep etmiş olup, davalı yedinde bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmayan plastik emtianın aynen iadesi

mümkün olduğuna göre ve mahkemece de bu yönde hüküm kurulduğu halde ayrıca emtianın fatura bedelinin tahsili yönünde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir. Zira, İİK.nun 24 maddesi hükmü uyarınca, iadesine karar verilen emtia borçlu yedinde bulunamazsa icra memuru tarafından haczin yapıldığı tarihteki rayice göre değeri takdir olunacaktır.

Ayrıca, kargo yoluyla taşınan emtianın ücretinin kamyoncular odasının bildirdiği ambar taşıma ücretine göre belirlenmesi de yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, kargo yoluyla taşınan emtianın ücretinin kamyoncular odasının bildirdiği ambar taşıma ücretine göre belirlenmesi de yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.