muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6667, Karar No: 2014/231, Tarih: 14.01.2014

-47.969,68 TL'nin 17/12/2004 gelir onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

-Fazlaya ilişkin taleplerin reddine,

-Harçlar yasasına göre alınması gereken 3.276,80 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini hazineye gelir kaydına.

-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 5.526,66 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

-Davacı vekili tarafından yapılan masraflar toplamı olan 241.00 TL yargılama giderinden ret ve kabule göre takdiren 240,00 TL nin davalılılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerinde bırakılmasına,

-Taraflarca yatırılan gider avansından varsa kullanılmayan kısmın karar kesinleştiğinde ve talep halinde ilgili tarafa iadesine" yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11365, Karar No: 2011/9413, Tarih: 21.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/11365 E.  ,  2011/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın tapu kaydının kıyı kenar çizgisi nedeniyle iptalinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanun'un Yargıtay Yasası’nın değişik 14/b maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 21/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7016, Karar No: 2012/8680, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7016 E.  ,  2012/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 22.07.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1598 ve 6521 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları ve resmi satış akit tablolarının (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı bir örneğinin tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1598 ve 6521 parsel sayılı taşınmazların satış tarihleri (sırasıyla 08.07.1998, 26.09.2001) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

4-Dava konusu 106 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 1598 ve 6521 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4558, Karar No: 2018/8780, Tarih: 06.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4558 E.  ,  2018/8780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; mahkumiyet Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan ; mahkumiyet ve hükmün açıkmanmasının geri bırakılması

Katılan vekilinin 29.01.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

A) Sanık hakkında "defter ve belgeleri ibraz etmeme " ve " 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma " suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında " 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma " suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında;sahte fatura kullanma suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilenun neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. Maddesinin 3. fıkrasında " Bu Kanuna göre kullanılan veya bu kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülan zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır. " hükmünün yer alması; suç konusunu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması; sanığın suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması karşısında; yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1.Sanığın 2008 takvim yılında kullandığı iddia olunun faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örmeklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun'un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporuna dayanak olan 01.08.2012 tarihli, 2012-A-57-26 ve 2012-A-57-27 sayılı vergi inceleme raporları ve eklerinin ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporuna dayanak olan 01.08.2012 tarihli, 2012-A-57-26 ve 2012-A-57-27 sayılı vergi inceleme raporları ve eklerinin ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulmsı,

aa) Faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akşını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Kabule göre; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu dışında kalan kişiler yonünden hapis cezasının infazı tamamlanancaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/334, Karar No: 2007/1083, Tarih: 03.04.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/334 E.  ,  2007/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tesbite itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın reddine ilişkin ... Kadastro Mahkemesinden verilen 12.6.2006 gün ve 38/24 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 3.4.2007 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... geldi karşı taraftan davalı Hazine vekil Avukatı ...'in hazır oldukları anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 101 ada 12 parsel sayılı 3594.44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden olduğu ve üzerinde orman ağaçları ile çalılık bulunduğu nedeniyle davali Hazine adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre davacının delil olarak herhangi bir kayıt ve belgeye dayanmamasına taşınmazın öncesinin tapusuz olduğunun uyuşmazlık konusu olmamasına, davacının taşınmazda, ekonomik amacına uygun zilyetliğini kanıtlayamamasına, taşınmaz içerisindeki kendiliğinden yetişen ağaçlardan yararlanılmış olması iktisap sağlayıcı nitelikte zilyetlik sayılamayacağına, kaldıki ziraatçi bilirkişi raporunda kısa süre önce kesilen pek çok sayıda çam ağacı köklerinin bulunduğu yönündeki vurgulamaları karşısındada taşınmazın tarımsal amaçla kullanılmadığının açıkça anlaşılmasına, yine ziraatçi bilirkişi raporundaki somut bulgular ve eylemli durum karşısın da bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemeyeceğine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 500.00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 3.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1995, Karar No: 2014/21265, Tarih: 09.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1995 E.  ,  2014/21265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/323429

MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

NUMARASI : 2010/565 (E) ve 2010/1452 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

1-Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, varlığı anlaşılan ve sanığın eşine tebliğ edildiği belirtilen 09/07/2009 gün ve VDENY-2009-2419/36 sayılı "Defter ve Belge İsteme Yazısı" temin edilip 2005 takvim yılına ait defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-213 sayılı VUK’nun 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklikle 18 ay'a yükseltilmiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin "on sekiz ay" olduğu gözetilmeden eksik ceza tayini,

b-213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı, "defter ve belgeleri gizleme" eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, sabıkası bulunmayan ve cezası ertelenen sanık hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8895, Karar No: 2013/11627, Tarih: 17.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8895 E.  ,  2013/11627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazları yönünden:

Dava, haksız fiil nedenine dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalının, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinde tehdit, mala zarar verme ve yaralamaya teşebbüs suçlarından yargılandığı, cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31262, Karar No: 2015/33126, Tarih: 16.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/31262 E.  ,  2015/33126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2015

NUMARASI : 2014/1193-2015/228

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yaptırılan A.. Toki Konutları'ndan daire satın aldığını, teslim tutanağının eksikliklerin tamamlanacağı taahhüdüyle imzalatıldığını ve açık ayıp ihbarı niteliğinde olduğunu, bağımsız bölümde, blokta ve site ortak alanlarında gizli ayıplar ve eksik imalatların bulunduğunu, 4077 sayılı Yasanın 4. maddesi gereği gerekli ihtarın yapıldığını ileri sürerek, bağımsız bölüm, bloktaki ortak alanlar ve site ortak alanlarındaki gizli ayıplı imalatlar ile eksik imalatların tespitine, gizli ayıplı imalat bedeli olarak şimdilik 50,00 TL ile eksik imalat bedeli olarak şimdilik 50,00 TL olmak üzere toplam 100,00 TL nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının daireyi tam ve ve eksiksiz aldığına dair konut teslim tutanağını ve teslim föyünü imzaladığını, iddia edilen ayıplara ilişkin otuz günlük ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan Türk Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Türk Borçlar Kanununun 223. maddesine göre,” Alıcı, devraldığı satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse,bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.” Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa bu durumu da hemen satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. TBK’nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Hemen belirtmek gerekir ki eksik iş,yapılması gerektiği halde yapılmayan işleri, ayıplı iş ise eserde olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki farkları ifade eder. İşin yapılmayan kısmının teslim ve muayenesi söz konusu olamayacağından iş sahibinin eksik işler yönünden ihbarda bulunmasına ya da ihtirazı kayıt koymasına gerek yoktur İş sahibinin muayene ve ihbar yükümlülüğü sadece ayıplı işler içindir.4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki eksiklik nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 22.01.2010 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakılacak olursa; davacının konutunun 22.01.2010 tarihinde teslim edildiği, davalı idare tarafından geçici kabulün ise 25.08.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dava konusu A... Konutları'nda mahkemece keşif yapılmış ve konusunda uzman bilirkişi tarafından rapor tanzim edilmiştir. Bilirkişi, gizli ayıpların teslim tarihinden bir kış mevsimi geçtikten sonra ortaya çıkabileceğini belirtmiştir. Mahkemece gizli ayıplar yönünden süresinde, davalı idare adına sahada bulunan yüklenici veya müşavir firma çalışanlarına ihbarda bulunulduğu kabul edilmiş ise de, dosya kapsamı itibariyle sözkonusu ihtarın ne zaman yapıldığı açık ve net olarak anlaşılamamaktadır. Davacının ihtarı süresinde yaptığını yasal delillerle kanıtlaması gerekmektedir. Bu yönde bir ihtarın delil olarak dosyaya sunulmadığı anlaşılmaktadır. Diğer bir söyleyişle, daire ve ortak alanlardaki gizli ayıpların süresinde yapılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının dairesi ile ortak alanlardaki eksik imalatlar yönünden ise emsal dosyalardaki mahkeme gerekçelerinde açıkça, davalı idare tarafından eksik imalatların tamamlanması hususunda yüklenici firmalara süre verildiği ve buna istinaden de eksikliklerin bulunduğunun belirlendiği ve çalışmaların devam ettiğinin komisyonca beyan edildiğinden bahsedilmiş ancak eksik imalatların dava ve keşif tarihi itibariyle ne kadarının tamamlanıp tamamlanmadığının belirlenmediği, bilirkişi raporu doğrultusunda tamamı yönünde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, az yukarıda belirtildiği şekilde, idarece kurulan komisyon ile yüklenici müteahhit firmalara eksik imalatların ne kadarının tamamlatılıp tamamlattırılmadığının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 478,32 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.