muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12909, Karar No: 2012/20124, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12909 E.  ,  2012/20124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2011 tarih ve 2008/212-2011/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin kuruluş amacının Tatvan İlçesi Fuar alanında kurulan otelin işletilmesi ve bu işletmeden kazanılacak olan kârın ortaklar arasında paylaşılarak kazanç sağlanması olduğunu, şirket ortaklarından olan davalı belediyenin 1992 yılında şirketin diğer pay sahibi olan ... ile yapmış olduğu hisse devri ile ...’a ait olan hisselerin çoğunu devralarak büyük pay sahibi olarak şirketi yönettiğini, ancak oteli işletmeye başlatmadığını, otelin zaman içinde kullanılamaz hale geldiğini, bu şekilde davalının müvekkili şirketi zarar uğrattığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nın davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, davalının 1992 yılından 2006 yılına kadar davacı şirketin yönetiminde söz sahibi olduğu, bu süreçte üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirmediğinden şirketin büyük zararlara uğramasına yol açtığı, davaya konu otelin işletilmesinde ve muhafazasında üzerine düşeni yapmadığı, dava dilekçesindeki talep bakımından zamanaşımı def'inin HUMK 195. md uyarınca reddedildiği, ıslah edilen talep bakımından ıslah tarihi olan 03/05/2011 tarihinde davalının yönetim kurulu üyeliğinin bittiği 27.12.2006 tarihinden itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, 1.275.142,87 TL’nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki 2 ve 3 nolu bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki 2 ve 3 nolu bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, olay tarihinde yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı TTK'nun 309/4. maddesinde "Mesul olan kimselere karşı tazminat istemek hakkı davacının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde zararı doğuran fiilin vukuu tarihinden itibaren beş yıl geçmekle müruruzamana uğrar" şeklinde, yönetim kurulu üyelerine karşı açılacak tazminat davasının zamanaşımı süresi düzenlenmiştir. Davalı vekili, davacı vekilinin 03.05.2011 tarihli ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunmuş, mahkemece zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu ve davalının yönetim kurulu üyeliğinin bittiği 27.12.2006 tarihinden itibaren ıslah tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle ıslah edilen miktar bakımından zamanaşımı

def'i reddedilerek ıslaha konu tazminat miktarı yönünden de davanın kabulüne karar verilmiştir. TTK 309. maddedeki zamanaşımı süresi, zararın ve sorumlunun öğrenilmesi tarihinden itibaren 2 yıldır. Davalının yönetim kurulunda görev süresinin bitmesinden sonra, 03.12.2007 tarihli denetçi raporu ile zarar ve sorumlunun öğrenildiği davacı tarafından ileri sürüldüğüne, davalının yönetim kurulundaki görevi süresince gerçekleşen zarardan sorumluluğu sözkonusu olabileceğine, zararın ve sorumlunun öğrenildiği tarihten ıslah tarihi olan 03.05.2011 tarihine kadar yukarıda belirtilen maddedeki 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçmiş bulunmasına ve kısmi davanın, ıslah edilen miktar için zamanaşımını kesmesi mümkün bulunmamasına göre, ıslah edilen miktar bakımından davanın zamanaşımından reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle zamanaşımı def'inin reddi ve ıslah edilen miktar yönünden de davanın esasına girilerek kabulü doğru olmamış bozmayı gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin ıslah edilen dava konusu ile ilgili sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 2 ve 3 nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ıslah edilen miktara ilişkin hükmün BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin ıslaha konu kısımla ilgili sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8520, Karar No: 2022/3486, Tarih: 07.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8520 E.  ,  2022/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili, Tavşanlı ilçesi Derbent köyünde 3402 sayılı Kanun'un Ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve fenni hataların düzeltilmesi çalışmaları yapıldığını, bu çalışmalarda 324 sayılı parselin cinsinin ham toprak, 1051 ve 1052 parsel sayılı taşınmazın cinsinin ise tarla olarak belirlendiğini, ancak taşınmazların eylemli orman olduğunu ileri sürerek, düzeltme çalışmalarının iptali ile dava konusu 324, 1051 ve 1052 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece verilen, dava konusu 1051 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın kabulüne, 1052 ve 324 sayılı parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın reddine ilişkin önceki hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmekle, ... (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 22.03.2017 tarih ve 2015/12306 Esas, 2017/2258 Karar sayılı ilamıyla; “ çekişmeli 1052 ve 324 sayılı parsellere ilişkin davanın reddine ilişkin hükmün onanmasına karar verildikten sonra, dava konusu 1051 sayılı parsele ilişkin olarak, tapu kaydında kullanıcı olarak ismi geçen ...’in davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanmadığı açıklanarak, lehine kullanım şerhi bulunan gerçek kişilerin usulünce davaya dahil edilip taraf teşkilinin sağlanması, delil ve belgeleri istenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine ve kabule göre de, 3402 sayılı Kanun'a eklenen 36/A maddesi uyarınca, davacı ... İdaresinin yapmış olduğu masrafların üzerinde bırakılması gerektiği ve davacı lehine ücreti vekalet takdirine gerek olmadığı halde bu yönde karar verilmesinin isabetsizliğine” değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu 1051 parsel sayılı taşınmaza yönelik düzeltme (2/B) işleminin iptaline ve taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 1052 ve 324 parsel sayılı taşınmazlara yönelik verilen karar onanmakla kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15143, Karar No: 2006/16143, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15143 E.  ,  2006/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4122, Karar No: 2022/5858, Tarih: 06.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4122 E.  ,  2022/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma suçuna iştirak

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak” suçuna ilişkin olduğu, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2014 tarih ve 2014/6593 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “sahte fatura kullanma suçuna iştirak” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçuna iştirak yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2081, Karar No: 2023/4866, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2081 E.  ,  2023/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1795 E., 2022/2540 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/326 E., 2021/101 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin evliliğin başından beri kadına fiziksel şiddet uygulayıp hakaret ettiğini, kadının fiziksel şiddetler sonucu bir kaç kere kadın sığınma evinde kalmak zorunda kaldığını belirterek davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, aylık 500,00TL tedbir ve iştirak nafakalarına, aylık 500,00TL yoksulluk nafakasına, 2.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanları ve adli muayene raporuna göre erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığının sabit olduğu, erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde belirtilen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, sosyal inceleme raporundaki tespitler ve çocuğun üstün yararı gereğince ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 300,00TL tedbir ve 400,00TL iştirak nafakalarına, kadının ev hanımı olup geliri bulunmadığından yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile kadın yararına aylık 400,00TL yoksulluk nafakasına ve erkeğin eylemleri kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesi ile kadın yararına 2.000,00TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek asıl istinaf dilekçesinde özetle; kusurunun bulunmadığını, tebligatların usulsüz olması nedeni ile savunma hakkının kısıtlandığını, tanıklarının dinlenmediğini, sunduğu delillerin incelenmediğini, kadının annelik sorumluluğunu üstlenemediğini, bu nedenle velâyet kararının hatalı olduğunu, kararın kaldırılması gerektiğini belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, hükmedilen nafaka ve tazminat yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğunu, kadının çocuğu okula göndermek istemediğini, çocuğu istemediğini bakamayacağını belirttiğini, buna ilişkin mesajların istinaf dilekçesi ekinde sunulduğunu ancak incelenmediğini, bunun dışında diğer istinaf taleplerinin de incelenmediğini belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun erkekten kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davanın kabulü ile kadın yararına tazminat ve nafaka verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, velâyet düzenlemesinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5298, Karar No: 2014/16060, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5298 E.  ,  2014/16060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/296-2012/532

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiği gibi, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal alınan 374 ada 74 parselin dava konusu taşınmazla aynı değerde, emsal 149 ada 57 parselin ise dava konusu taşınmazdan 1,57 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan 374 ada 74 parsel sayıılı taşınmazın dava konusu taşınmazdan 5,1 kat, 149 ada 57 parselin ise 5,9 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.