muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3843, Karar No: 2016/3381, Tarih: 18.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/3843 E.  ,  2016/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...'nun suç tarihinde kaçak yakıtı ..... DSİ Bölge Müdürlüğüne teslim etmek amacıyla taşıtırken yakalanması üzerine ibraz edilen suça konu yakıtın .....Akaryakıt Dağıtım Paz. A.Ş'den teslim alındığına dair ...... tarihli ve ...sıra nolu, .... tarihli ve .... sıra nolu sevk irsaliyelerinin sahte olduğunun iddia olunması karşısında, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1 maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı cihetle; suç tarihi de nazara alınarak sanık ...'nun eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı ve CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilerek 213 sayılı Yasa'nın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği ilgili merciden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve suç vasfının tayininde de yanılgıya düşülerek sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge asıllarının celp edilerek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge asıllarının dosya içine konulması, iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu kararda tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12750, Karar No: 2018/12189, Tarih: 15.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/12750 E.  ,  2018/12189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyizi hükmün gerekçesine yönelik olmayıp beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında ihracat gerçekleşmediği halde gerçekleşmiş gibi göstermek suretiyle 5607 sayılı Yasanın 3/14. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de, somut olayda .... Tic. A.Ş. firması adına kayıtlı XK68731191 seri nolu tır karne muhteviyatı ile aracın 13.05.2012 tarihinde Ipsala Gümrük Kapısından çıkış yapmak üzere geldiği, araca ait kantar fişi ile ruhsatlarda yapılan kontrolde aracın yükünün bulunması gereken ağrılığından 1448 kg. Noksan olduğunun tespit edilmesi üzerine araçta yapılan fiziki kontrolde, Halkalı Gümrük Müdürlüğünce tescilli 12.05.2012 tarihli ihracaat beyannamesi ile 157 karton 3140 adet Denim Mont beyan edilen eşyanın .... Tic. A.Ş. tarafından Indurstrıas .... S.A şirkete dahilde işleme rejimi kapsamında ihraç edileceğine dair beyanda bulunulmasına rağmen araçta bulunmadığının tespit edildiği cihetle;

Dosyada mevcut 15.05.2012 tarihli olay yeri tespit tutanağı ile suça konu 12.05.2012 tarihli ihracat beyannamesi içeriğinde eşyanın dahilde işleme rejimi kapsamında ihraç edildiği belirtilmesine rağmen sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/14. maddesi uyarınca yargılama yapıldığı anlaşılmakla; gönderici firma olan .... Tekstil

şirketine ait Dahilde İşleme Rejimi belgesi ile Geçici İthalat Belgesinin celb edilerek geçerlilik sürelerinin, işlenmek üzere ithal edilen eşyanın cinsi, niteliği ve ithal kapsamının, bu eşyaların izin belgesine uygun olarak ihraç edilip edilmediklerinin, ihraç edilmiş iseler ihraç tarihlerinin suç tarihinden önce olup olmadıklarının tespiti ile dahilde izin belgesinin kapanıp-kapanmadığı, kapanmış ise tarihi ve 12.05.2012/EX251842 sayılı beyannamede belirtilen eşyaların, bu kapsamda üretilen eşya cinsi olup olmadığı hususlarının araştırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı belirlenmesi yerine eksik inceleme ile beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24405, Karar No: 2014/25996, Tarih: 29.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24405 E.  ,  2014/25996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/68-2013/240

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 16.09.2010-15.05.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını 15.12.2011 tarihinde işe gittiğinde yerine başka birinin işe alındığını artık işe gelmemesi gerektiğini söylenerek iş sözleşmesinin feshedildiğini, aynı gün Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayette bulunduğunu beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, genel tatil ücreti alacağı, fazla mesai alacağı ile yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 16.10.2010 tarihinde işe başladığını, çalıştığı süre içinde pek çok defa mazeret izni kullandığını, işyerini başka işyerinde sigortalı olarak işe başlaması nedeniyle terk ettiğini, yıllık izin ve fazla mesai alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin devamı sırasında dava dışı şirkette çalışmaya başladığı ve fazlaca izin kullandığından iş sözleşmesinin işverence haklı sebeple feshedildiği gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı, ücret ve yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin reddine, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25 II- (g). bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi”

halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Davacı işçi 16.09.2010-15.05.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığı sırada iş sözleşmesinin davalı tarafından yerine işçi alındığı gerekçesi ile haksız olarak olarak feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren davacının başka bir iş bulması üzerine işyerini terk ettiğini ve devamsızlığı üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur.

halinde işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Davacı işçi 16.09.2010-15.05.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığı sırada iş sözleşmesinin davalı tarafından yerine işçi alındığı gerekçesi ile haksız olarak olarak feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren davacının başka bir iş bulması üzerine işyerini terk ettiğini ve devamsızlığı üzerine iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içerisinde davacının 19.12.2011-23.12.2011 tarihlerinde işe devam etmediğine dair işverence düzenlenen tutanağın bulunduğu, davalı tarafından keşide edilen 23.12.2011 tarihli ihtarname ile davacının tutanak tarihlerindeki devamsızlığına ilişkin geçerli bir mazeret bildirmediği takdirde iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiği, davacının cevaben keşide ettiği ihtarnamede iş sözleşmesinin davalı tarafından 15.12.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini beyan ettiği, davalı işverence Kayseri Bölge Çalışma Müdürlüğüne yazılan yazıda davacının iş sözleşmesinin 19.12.2011-23.12.2011 tarihlerinde mazeretsiz olarak işyerine gelmemesi üzerine feshedildiğinin bildirildiği, davacının ise Bölge Çalışma Müdürlüğüne 15.12.2011 tarihinde akdin işverence haksız olarak feshedildiği iddiasıyla başvurduğu anlaşılmaktadır.

Davacı tanıkları da beyanlarında davacının işten çıkartıldığını belirtmişlerdir.

Davacı tarafından Bölge Çalışma Müdürlüğüne yapılan başvuru sonrası tutulan tutanakların devamsızlığın tespiti bakımından değeri bulunmamaktadır.

Davacı işçi tarafından akdin işverence haksız olarak feshedildiği iddia edildiği ve bu haliyle haklı feshi ispat yükünün davalı işveren üzerinde bulunuğu nazara alındığında, davalı işverenin haklı feshi ispatlayamadığı anlaşılmasına göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/1187, Karar No: 2009/3426, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/1187 E.  ,  2009/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 02/03/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4330, Karar No: 2022/11465, Tarih: 06.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/4330 E.  ,  2022/11465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1793, Karar No: 2014/11911, Tarih: 30.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1793 E.  ,  2014/11911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan beraat, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan beraat hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11872, Karar No: 2018/4385, Tarih: 16.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11872 E.  ,  2018/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 4.782,94 TL kazanç kaybı ile kovuşturmaya yer

olmadığına dair karar verilen soruşturma dosyasına

ilişkin olarak 360 TL vekalet ücretinin davalıdan

alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün gerekçeli karar başlığında ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiş, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen soruşturma dosyasına ilişkin olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihte geçerli olan 450 TL vekalet ücretinin tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, 360 TL vekalet ücretine hükmolunması ve vekalet ücretine kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği tarihten itibaren yasal faize hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı tarafça el koyma tarihinin 07.12.2012 olarak belirtildiği dikkate alınarak 466 gün için 4.229,31 TL'nin kazanç kaybı olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kazanç kaybının 4.782,94 TL olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 numaralı bendindeki ''4.782,94 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''4.229,31 TL'' ibaresinin yazılması suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20018, Karar No: 2015/7566, Tarih: 09.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20018 E.  ,  2015/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında taşlık ve çalılık olarak tespit harici bırakılan ve daha sonra 03.07.2008 tarihinde 773 parsel sayılı 1.384,80 metrekare yüzölçümü ile idari yoldan arsa vasfıyla davalı ... adına tescil edilen taşınmaz hakkında satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından esasa yönelik, davalı ... vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 773 parsel sayılı taşınmazın sadece ev ve ahır yapılmak suretiyle tasarrufta bulunulduğu kabul edilerek hüküm verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma karar vermek için yeterli değildir. Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Dava konusu yer, 1950'li yıllarda yapılan tapulama sırasında "taşlık ve çalılık" niteliğiyle tespit dışı bırakılmış, daha sonra idari yoldan arsa vasfıyla ... adına tescil edilmiştir. Davacı da kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece taşınmaz başında 26.04.2013 tarihinde keşif yapılmış ise de keşifte yerel bilirkişi dinlenilmediği gibi davacı tanıkları da duruşmada dinlenilmiştir. Keşif sonrası dosyaya ibraz edilen ziraatçi ve inşaat bilirkişi raporunda da taşınmaz üzerinde ev, ahır bulunduğu, ayrıca bahçe kısmında ise 10-15 yaşlarında 2 adet erik ağacı, 13-15 yaşlarında 2 adet dut ağacı, 12-13 yaşlarında 32 adet narenciye ağacı ve 20-25 yaşlarında 2 adet kayısı ağacı bulunduğu belirtilmiştir. Genel olarak taşınmazların kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik yoluyla edinilmelerini düzenleyen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddelerinde, davasız (çekişmesiz-nizasız) ve aralıksız (fasılasız) yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişinin taşınmazın mülkiyetini kazanacağı hüküm altına alınmıştır. Kanunda açıkça düzenleme bulunmamakla birlikte, taşınmazların, zilyedi adına tescil edilebilmesi için, diğer kazanma koşullarının yanında ekonomik amaca uygun tasarruf edilmesi gerekmektedir. Ayrıca tarım dışı alanlarda kullanılan taşınmazlarda da ev ve ahır yapmak suretiyle kullanım, ekonomik amaca uygun zilyetliğe örnek teşkil edecek nitelikteki bir tasarruf olup taşınmaza sahiplenilmesi, yararlanılması, etrafının çevrilmesi, üçüncü kişilerin kullanmalarına engel olunması ya da izinle kullanılmalarına imkan verilmesi, vergisinin ödenmesi, üçüncü kişilerde söz konusu yerin zilyede aidiyetine ilişkin yaygın düşüncenin hakim oluşturulması da zilyetlik ile kazanım için yeterli kabul edilmelidir. Mahkemece, usulüne uygun keşif yapılmadan ve ziraatçi bilirkişi raporunda belirtilen meyve ağaçları ve yaşları göz önünde bulundurulduğunda taşınmazın evveliyatının ne şekilde kullanıldığı araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir. O halde sağlıklı sonuca ulaşabilmek için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, fen bilirkişisi, inşaat bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla keşif yapılmalıdır

. O halde sağlıklı sonuca ulaşabilmek için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, fen bilirkişisi, inşaat bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla keşif yapılmalıdır. Keşifte nizalı taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, bilinen ilk zilyedinin kim olduğu, ne sıfatla kullanıldığı, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasındaki çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın tarım dışı alanlarda kullanılan taşınmaz olup olmadığı, tarım dışı alanda kullanılan taşınmaz niteliğindeyse taşınmazın üzerinde ev vs. gibi muhtesat yapılmak suretiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının inşaatçı bilirkişice belirlenmesine çalışılmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacı ...'e iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12910, Karar No: 2006/13252, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12910 E.  ,  2006/13252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.