muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12044, Karar No: 2014/16562, Tarih: 03.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12044 E.  ,  2014/16562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 27.03.2014

No : 2013/1474-2014/371

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı apartman nezdinde 12.10.1992-22.03.2010 tarihleri arasında kapıcılık yapmak suretiyle sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacının davalı apartmanda kapıcı olarak çalışmadığı, yaptığı bir takım kapıcılık hizmetlerinin eşi Ali Asker Başteker'e yardım niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Eldeki dava dosyasına konu somut olayda; mahkemenin, 12.10.1992-04.04.1997 dönemine ilişkin ret kararı yerinde ise de; reddedilen 05.04.1997-22.03.2010 dönemi yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Dairemizin bozma ilamında, tarafların gösterdiği tanıklar ile yetinilmeyerek, ihtilaf konusu dönemdeki apartman sakinleri, civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan mahalle muhtarı veya azalarının re'sen tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, uzun yılları kapsayan bu bilgilerinin doğruluğu konusunda tanıkların özenle dinlenilmesi ve bu yöndeki beyanlarının buna göre irdelenmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, ihtilaf konusu dönemdeki apartman sakinleri, civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile ilgili herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, sadece, tarafların gösterdiği tanıklar ile yetinildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, ihtilaf konusu dönemdeki apartman sakinleri, civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar ile ilgili herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, sadece, tarafların gösterdiği tanıklar ile yetinildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma kararına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK) O halde mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma kapsamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak karar verilmesi gerekir.

Mahkemece resen araştırma ilkesi doğrultusunda, tarafların gösterdiği tanıklar ile yetinilmeyerek, ihtilaf konusu 05.04.1997-22.03.2010 dönemindeki davalı apartmanın sakinleri, civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar (diğer apartmanların kapıcıları, komşu market ve bakkal işleten ve çalışanları) ile ihtilaf konusu dönemde görev yapmış/yapmakta olan mahalle muhtarı veya azaları tespit edilip tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, davacının talep döneminde yaşlı bir bayana bakıcılık yaptığı yönündeki iddia araştırılmalı, davalı apartman nezdinde çalışma iddiası kanıtlandığı takdirde, yapılan işin kapsam ve niteliği de nazara alındığında kısmi çalışma mümkün olduğundan, işyerinin kapsamı, apartmanda kaç daire olduğu, apartmanda merkezi ısıtma sistemin bulunup bulunmadığı araştırılmalı, davacının kapıcılık faaliyeti kapsamında hangi işleri yaptığı, çöp toplama, temizlik ve servise çıkıp çıkmadığı, özellikle, varsa, mahalle marketi dinlenmek suretiyle araştırılmalı, çalışmanın niteliği ve süresi açıkça belirlenmelidir. Çalışmanın varlığı, süresi ve sürekliliği ile çalışmanın varlığı halinde kısmi, ya da, tam gün olup olmadığı da belirlenip, tartışılarak, çalışmasının kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde; gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedibuçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak, sigortalılık süresinin tespitine karar verilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.04.2011 gün, 21-130-256 sayılı kararı).

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik

inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekillinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2228, Karar No: 2022/8531, Tarih: 02.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2228 E.  ,  2022/8531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirme

HÜKÜMLER : A) Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2017 tarih ve 2016/109 (E), 2017/253 (K) sayılı;

1)Sanık ... hakkında; Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

2)Sanık ... hakkında; Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

B)... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12/06/2018 tarih ve 2018/50 (E), 2018/1312 (K) sayılı;

1)Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine,

2)Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılıp, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması suretiyle; Sanık ...'un mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan TCK'nin 38/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12/06/2018 tarih ve 2018/50 (E), 2018/1312 (K) sayılı kararının sanıklar müdafiileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararlarının CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12/06/2018 tarih ve 2018/50 (E), 2018/1312 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, meşru müdafaa nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafinin; sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

2) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafinin; sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; olay tarihinden bir gün önce sanık ...'un eski kız arkadaşı ile yaşadığı tartışma akabinde mağdur ile arasında karşılıklı yumruklaşma şeklinde kavga olayının yaşandığı, sanık ...'un bu olayın hesabını sormak için her birini ayrı ayrı arayarak 10-15 kişilik bir grup toplayarak, mağdur ve arkadaşları ile buluştuğu, olay yerine birlikte gittiği sanık ...'in mağdurun arkadaşı olan tanık ...'e tokat atması üzerine iki grup arasında kavga olayının başladığı ve kavga sırasında sanık ...'in mağduru üzerinden çıkardığı bıçakla sol göğüste bir adet, sol toraks arka tarafta 2 adet kesi ile yaraladığı ve sol göğsüne isabet eden darbe nedeniyle mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı, mağdurun yaralanması akabinde sanık ...'in ise bıçağı atarak olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda;

Sanık ...'un, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldığı anlaşılmakla, TCK'nin 37/1 maddesi uyarınca sorumlu tutulması yerine, iştirakin derecesinde hataya düşülerek yazılı şekilde TCK'nin 38. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Suç tarihinden bir gün önce yaşanan karşılıklı kavga olayında; ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 12/06/2018 tarih ve 2018/50 (E), 2018/1312 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2022/2228 E. 2022/8531 K. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanıklar ... ve ...’ın, mağdur ...’ı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiği düşüncesinde olduğumdan katılmamaktayım.

KARŞI OY

Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2022/2228 E. 2022/8531 K. sayılı kararının çoğunluk görüşüne, sanıklar ... ve ...’ın, mağdur ...’ı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiği düşüncesinde olduğumdan katılmamaktayım.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin uyumlu içtihadına göre, gerçekleştirilen eylem kasten öldürme&kasten yaralama olarak vasıflandırılırken, taraflar arasında husumet bulunup bulunmadığı, failin olay öncesi ve sonrasındaki söz ve davranışları, suçta kullanılan alet ve kullanılış şekli, mağdurun vücudundaki isabet yerleri, sayısı ve harabiyetleri, eyleme son veriliş şekli birlikte

değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

Dosya kapsamına göre; mağdur ...’ın Siirt Üniversitesi Sağlık Meslek Yüksek Okulunda, sanık ...’un ise aynı Üniversitede Sosyal Bilgiler Öğretmenliği bölümünde öğrenim gördükleri, olaydan bir gün önce kız meselesi nedeniyle aralarında çıkan tartışma sonrasında mağdur ... ve sanık ...’un birbirlerini darp ettikleri, olay günü sanık ...’un mağdur ...’tan hesap sormak amacıyla aralarında sanık ...’in de olduğu arkadaşlarını topladığı, ...’ı arayarak Sağlık Meslek Yüksek Okulunun önüne çağırdığı, kısa süren bir tartışma sonrasında Yakup ve arkadaşı Agit ile arkadaşları bir tarafta, mağdur ... ve arkadaşları diğer tarafta olmak üzere okulun önünde kavgaya tutuştukları, kavga sırasında sanık ...’in yanında taşıdığı kesici kısmı 8,5 cm olan bıçağını rastgele sallaması sonucunda göğüs ön bölgesinden 1 cm lik bir adet, sırt kısmından ise 0,5 cm lik iki adet kesi oluşturacak ve sağ göğüsteki pnömotoraks nedeniyle hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağdur ...’ı yaraladığı, mağdur ...’ta kan gören sanık ...’in bıçağı bırakarak olay yerinden kaçtığı, Agit kaçtıktan sonra mağdur ...’ın yere düştüğü ve kavganın dağıldığı olayda;

Kastın belirlenmesi sırasında dikkat edilmesi gereken kriterleri somut olay üzerinde ayrı ayrı değerlendirmek gerekirse, öncelikle taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek derecede bir husumet bulunmamakta, sanık ... karşı tarafı tanımamaktadır. Sanıklar Yakup ve Agit gerek olay öncesinde gerek olay sırasında gerekse olaydan sonra öldürme kastı içinde hareket edildiğine ilişkin bir söz sarf etmemişlerdir. Olayda kullanılan bıçak ve mağdurda oluşan yaraların özelliklerine bakıldığında sanık ... tarafından bıçağın rastgele sallandığı ve biri hariç öldürücü bir yara oluşmadığı anlaşılmaktadır. Göğüs bölgesine isabet eden darbe sağda pnömotoraksa neden olmuş, göğsüne isabet eden bu darbe nedeniyle tüp torakoskomi uygulanmış ve mağdur ... hayati tehlike geçirmiştir. Sanık ..., kavga sırasında mağdur ...’ın üzerinde kan görünce engel bir hal olmamasına rağmen bıçağı atarak, mağdur henüz ayaktayken olay yerinden kaçmıştır. Bu nedenlerle sanık ...’in neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sorumlu tutulması gerekmektedir. Kasten yaralama eylemine iştirak eden Yakup’un eyleme fail olarak mı yoksa şerik olarak mı dahil olduğu da belirlenmelidir. Sanık ...’i olay yerine getiren ve olayın bütünlüğü içinde kendisi de kavgaya fiilen dahil olan sanık ...’un fiil üzerinde hâkimiyet kurduğundan müşterek fail sıfatıyla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde, olay sırasında sanık ... ile birlikte kavga amacıyla olay yerine gelen Agit’in, tanımadığı mağdur ...’a rastgele salladığı bıçak darbelerinden birinin hayati tehlike geçirecek şekilde mağdurun yaralanmasına neden olması tek başına öldürme kastını açığa

çıkarmayacağından, yaraların niteliğine göre sanıklar Yakup ve Agit’in TCK’nin 37/1 maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri (sanık ... lehine TCK’nin 29/1. maddesinin de uygulanması) uyarınca “neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” suçundan ve temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmaları gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun eylemin kasten öldürme suçuna teşebbüs olarak vasıflandırılması gerektiğine ilişkin görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2008/13540, Karar No: 2011/418, Tarih: 07.02.2011

5. Ceza Dairesi 2008/13540 E., 2011/418 K.

**5. Ceza Dairesi 2008/13540 E., 2011/418 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- ŞİKAYETE BAĞLI SUÇ**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 416 ]

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunmak, resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, sövme ve basit müessir fiil suçlarından sanıklar C…

…. T…

…. ve H…

…. K…

….'ın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık H…

…. K…

….'ın resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmaktan, sanık C…

…. T…

….'in resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, sövme ve basit müessir fiil suçlarından mahkümiyetlerine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçundan ise mağdurenin şikayetinden vazgeçtiğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine dair, Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2006 gün ve 2005/58 Esas, 2006/295 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık Cemal ve katılan sanık H…

….. müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

21.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değişik CMUK.nun 305/1-3. maddesi gereğince 2000 TL.ye kadar olan para cezaları kesin nitelikte olup, karar tarihine göre sanık C.... T.... hakkında katılan sanık H....'ye yönelik müessir fiil suçu nedeniyle kurulan 407 TL adli para ceza ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suç yönünden temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin diğer suçlardan verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık C…

….'in temyiz itirazlarının reddiyle hakkında resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak suçundan kurulan usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık C…

…. T…

….'in reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Sanığın işlediği iddia edilen suça 765 sayılı TCK.nun 416/3. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 16.06.2005 günlü sorgu işlemi ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık H…

….. K…

Sanık H…

….. K…

….'ın resmi nikah olmadan evlenmenin dini merasimini yaptırmak, sanık C…

…. T…

….'in ise sövme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

YCGK.nun 03.06.2008 gün ve 2008/149-163, 13.11.2007 gün, 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere; CMK.nun 23l/5-6.(5395 sayılı Yasanın 23. maddesi) fıkrasındaki şartlar gözetilmek suretiyle diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından isteme bağlı olmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuki neticeleri itibariyle farklı bir müessese ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın ilk şeklinde ayrık bir hüküm bulunmadığından ertelenmiş cezayı içeren bir hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının da olanaklı olduğu ve CMK.nun 231/7. maddesi gözetilmeden, hükmolunan para cezasının, cezanın kişiselleştirilmesi araçlarından olan ertelenmesi sonunda bu husus gerekçe gösterilerek sanık H..... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık C…

…. T…

…. yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan sanık müdafiilerin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3649, Karar No: 2014/11398, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3649 E.  ,  2014/11398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2010/641-2013/374

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 06.09.2010 meydana gelen iş kazası sonucu % 64,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçinin, çatı ve ön cephe kaplama işçisi olarak çalıştığı işyerinde, olay günü, işverenin yapımını üstlendiği eski çatının sökülerek yenisinin yapımı işinde çatıya yerleştirilen alüminyum trapezin sabitlenmesinde kullanılan Z profilin çatı bağlama çıtasının yerleştirilmesi sırasında elindeki profilin yakından geçen elektrik hattına teması ile gerilime kapılarak yaralandığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesi; iş kazasının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. maddesi ile iş sağlığı ve güvenliği yönetmeliğinin öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Mahkemece idari soruşturma sırasında iş müfettişi tarafından düzenlenen ve davalı işverene % 60, davacıya %40 oranında kusur veren 20.01.2011 günlü rapor hükme esas alınmıştır.

Ne var ki hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşullar göz önünde tutularak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadığı, giderek hükme esas alınacak nitelikte bulunmadığı anlaşılmaktadır.