muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11032, Karar No: 2012/15397, Tarih: 18.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11032 E.  ,  2012/15397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (...'e vesayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/12/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı taraflar temyiz etmişlerdir.

Davacı, davalının kendisine cinsel tacizde bulunması nedeniyle 65.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkemece, davalının davacıya zincirleme cinsel istismarda bulunduğu ceza dosyası ile anlaşıldığından 7.000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi; davalı eyleminin beş yıl sürmesi, eylemin davacının akıl zayıflığından yararlanarak gerçekleştirilmesi ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın gelişim biçimi; davalı eyleminin beş yıl sürmesi, eylemin davacının akıl zayıflığından yararlanarak gerçekleştirilmesi ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5344, Karar No: 2024/9453, Tarih: 02.07.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/5344 E.  ,  2024/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2016/20 E., 2016/259 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 02.04.2024 tarihli, 2021/24825 Esas ve 2024/4289 Karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.05.2024 tarihli ve KD-2016/386859 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı;

Aşağıda yer verilen nedenlerle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesi uyarınca sanık lehine görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulu mahkumiyet hükmünün de bozulması gerektiğinden bahisle itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulması gerekmiştir.

Olay akşamı sanığın alkollü bir şekilde elinde bıçak ile etrafa zarar verdiğinin ihbarı üzerine, müşteki polis memurlarının olay yerine gittikleri, sanığı elindeki bıçağı bırakması için uyardıkları ancak sanığın elindeki bıçağı bırakmayarak kaçmaya başladığı, müştekiler tarafından havaya ateş edildiği ve daha sonra sanığın biber gazı ve jop ile etkisiz hale getirildiği ve bu sırada müştekilere hitaben "siktirin gidin”

diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davası sonucunda yerel mahkemece sanığa hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından en üst hadden cezalar uygulanarak ceza verilmiştir. Dairenin hakaret suçuna ilişkin bozma gerekçesi "...sanığın savunması, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın polis memurlarına "S.. gidin." diyerek hakaret ettiği olayda, sanığın hakaret suçunu işleme kastının yoğunluğu gözetildiğinde, adalet, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde temel cezanın en üst hadden belirlenmesi,..." şeklindedir.

Aynı gerekçelerle görevi yaptırmamak için direnme suçundan da en üst hadden ceza verilmesi Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle adı geçen Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci bendinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan makul suretle ayrılmak yerine teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde en üst hadden ceza tayin edilmesi gerekçesi ile mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanması hukuka aykırılık oluşturmaktadır.

Açıklanan nedenlerle Yüksek Daire kararına karşı sanık lehine 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.

SONUÇ VE İSTEM : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. İtirazımızın KABULÜ ile,

2. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02/04/2024 tarihli ve 2021/24825 Esas, 2024/4289 Karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASI,

3. Emet Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarih ve 2016/20 Esas 2016/259 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün BOZULMASI,

4. İtirazımız yerinde görülmediği takdirde, 5271 sayılı Kanun’un 308/3 üncü maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi,

Arz ve talep olunur.

Talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın, elinde bulunan bıçakla alkollü bir vaziyette sağa sola saldırmakta olduğu, şikâyetçi polis memuru Emrah Ç.'nin sanığı ikna etmek istediği sırada, sanığın şikâyetçiye karşı bıçak savurduğu, bunun üzerine şikâyetçi polis memuru Ahmet K.'nın bıçağı bırakmasını sağlamak için havaya bir el ateş ettiği, sanığın kaçmaya başladığı ve kendisini yakalamak isteyen polis memurlarına direndiği olayda; suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu gözetildiğinde mahkemenin üst sınırdan cezalandırılmasına ilişkin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2021/24825 Esas, 2024/4289 Karar sayılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 02.04.2024 tarihli ve 2021/24825 Esas, 2024/4289 Karar sayılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık sanığa görevi yaptırmamak için direnme suçundan en üst sınırdan ceza verilmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulüne karar verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

Cezanın belirlenmesi kavramının iki yönü bulunmaktadır:

1. Soyut Belirleme : Kanun koyucu tarafından suç olarak belirlenen eylem için öngörülen cezanın alt ve üst sınırıdır.

2. Somut Belirleme: Hakim tarafından yerine getirilen bir faaliyet olup, suçun karşılığı olarak kanunda yer alan cezanın failin kişiliğine uydurulmasını ifade eder. Hakim yargılama faaliyeti sonucunda failin suçu işlediği sonucuna ulaştığında yasada öngörülen cezayı failin kişiliğine uyduracak şekilde öngörülen alt ve üst sınır arasında bir cezaya hükmedecektir. Yaptırım teorisinin konusunu oluşturan cezanın belirlenmesi günümüz yaptırım hukukunun önemli bir uğraş alanını oluşturmaktadır. Fail yoktur suç vardır anlayışını terk eden günümüz anlayışı suçtan önce fail vardır anlayışını benimsemiştir. Cezanın failin kişiliğine uydurulması gerekir. Hakim bu faaliyeti yürütürken keyfi davranamaz, olası keyfilikleri önlemek için yasalara cezanın belirlenmesinin kural ve ilkeleri konmuştur. Hakim cezayı belirlerken bu kurallara uygun hareket etmek zorundadır. Bu suç ve cezada kanunilik ilkesinin gereğidir.

TCK 61. maddede cezanın belirlenmesinin ilkelerini belirlemiştir.Bu ilkelere yakından bakarsak;

A. Fiile İlişkin ilkeler

a. Suçun İşleniş Biçimi: TCK 61/1inci maddesinin (a) bendinde yer almaktadır. Suçun işleniş biçimi, failin suçu işlerken gösterdiği tutum ile mağdur ya da üçüncü kişilerin suçtan nasıl etkilendiği hususlarını kapsamakta ve cezanın belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaktadır ancak burada suçun işleniş biçiminin, suçun nitelikli hâlini oluşturan ve cezanın arttırılması ya da indirilmesini gerektiren durumlarla aynı anda mevcut olması halinde mükerrer değerlendirme yasağı çerçevesinde ele alınmakta ve söz konusu unsur, tek bir kez değerlendirilmektedir.

b. Suçta Kullanılan Araçlar: Suçun işlenmesinde fail tarafından kullanılan araçlar temel cezanın tayininde değerlendirilmelidir ancak tekrar etmek gerekirse belirtilen araçlarla suçun işlenmesi, kanunda nitelikli hâl olarak düzenlenmişse TCK 61/1 inci madddesi çerçevesinde tekrar değerlendirilmeyecektir.

b. Suçta Kullanılan Araçlar: Suçun işlenmesinde fail tarafından kullanılan araçlar temel cezanın tayininde değerlendirilmelidir ancak tekrar etmek gerekirse belirtilen araçlarla suçun işlenmesi, kanunda nitelikli hâl olarak düzenlenmişse TCK 61/1 inci madddesi çerçevesinde tekrar değerlendirilmeyecektir.

c. Suçun İşlendiği Zaman ve Yer: TCK’nın 61/1 inci maddesinin (c) bendi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde suçun işlendiği zaman ve yer göz önünde bulundurulan ölçütlerden birisidir. Suçun işlendiği zaman ile yer, faile suçun işlenmesinde bir avantaj sağlamakta ise ve bu durum kanunda nitelikli hal olarak öngörülmemiş ise, sanığa verilecek cezanının belirlenmesinde bu hususlar göz önüne alınacaktır.

d. Suç Konusunun Önemi ve Değeri: Temel cezanın belirlenmesinde, failin fiilinden zarar gören suçun konusunun önemi ve değeri, gözetilmelidir. Çifte değerlendirme yasağı burada da geçerlidir.

e. Meydana Gelen Zararın ve Tehlikenin Ağırlığı: Temel cezanın tayininde hâkim, failin gerçekleştirdiği fiilinin sonuçları olan maddi ya da manevi zarar ile tehlikeyi objektif olarak göz önünde bulundurmalıdır.

B. Faile İlişkin ilkeler

a. Failin Kast ya da Taksire Dayalı Kusurunun Varlığı: Failin kasta dayalı kusurunun kapsamı, suçu oluşturan fiil konusunda kararlı ve istekli olması şeklinde ifade edilirken taksire dayalı kusuru ise fiilinin neticesinin öngörülebilir olup olmadığına göre belirlenecektir. Failin kast ve taksir kusurluluğu fiilinin haksızlığına ilişkin bir değerlendirmedir. Ceza belirlenirken fiilin haksızlık içeriğinin ağırlığına bakılmalıdır.

b. Failin Güttüğü Amaç ve Saik: TCK ile benimsenen suç teorisi ile özel kastın terk edildiği onun yerine saik kavramının benimsendiği öğretide ağırlıklı olarak benimsenmektedir. Saik, kastın öncesi aşamasına ilişkin olup, faili suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönlendiren, iten nedenler olarak açıklanabilir. Failin saiki ve amacı, cezanın alt veya üst sınıra yaklaşarak belirlenmesini gerektirebilmektedir.

b. Failin Güttüğü Amaç ve Saik: TCK ile benimsenen suç teorisi ile özel kastın terk edildiği onun yerine saik kavramının benimsendiği öğretide ağırlıklı olarak benimsenmektedir. Saik, kastın öncesi aşamasına ilişkin olup, faili suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönlendiren, iten nedenler olarak açıklanabilir. Failin saiki ve amacı, cezanın alt veya üst sınıra yaklaşarak belirlenmesini gerektirebilmektedir.

Somut olayımızı değerlendirdiğimizde, olay akşamı sanığın alkollü bir şekilde elinde bıçak ile etrafa zarar verdiğinin ihbarı üzerine, müşteki polis memurlarının olay yerine gittikleri, sanığı elindeki bıçağı bırakması için uyardıkları ancak sanığın elindeki bıçağı bırakmayarak kaçmaya başladığı, müştekiler tarafından havaya ateş edildiği ve daha sonra sanığın biber gazı ve jop ile etkisiz hale getirildiği ve bu sırada müştekilere hitaben “siktirin gidin” diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davası sonucunda yerel mahkemece sanığa hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından en üst hadden cezalar uygulanarak ceza verilmiştir. Dairemizin hakaret suçuna ilişkin bozma gerekçesine katılmakla birlikte aynı gerekçelerle görevi yaptırmamak için direnme suçundan da en üst hadden ceza verilmesi Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle adı geçen Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci bendinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan makul miktarda ayrılmak yerine teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde en üst hadden ceza tayin edilmesine karşı olduğum ve bu yönüyle kararın bozulması gerektiğini düşündüğüm için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın kabulü ile görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün bozulması görüşünde olduğumdan dairemiz çoğurluğunun itirazın reddine ilişkin kararına katılmıyorum. 02.07.2024
Yargıtay — Esas No: 2021/6243, Karar No: 2021/8981, Tarih: 23.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6243 E.  ,  2021/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tespit davasının reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararıyla ilgili olarak davacı tarafından verilen istinaf dilekçesinin ilk derece mahkemesince ek kararla reddedilmesi ile davacının bu sefer ek karar hakkında yaptığı istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge adliye Mahkemesi 13.Hukuk Dairesince incelenmesi sonucu 2019/3205 esas 2021/1097 sayılı kararıyla verilen başvurunun reddi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İstinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 345. maddesinde öngörülen kanuni süre geçtikten sonra yapıldığı ilk derece mahkemesince saptanmış ve davacının istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan red kararının 6100 sayılı HMK 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 23/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8312, Karar No: 2025/406, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8312 E.  ,  2025/406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2344 E., 2024/1033 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/266 E., 2022/137 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 03.10.2001 – 01.08.2017 tarihleri arasında ... ve ... Apartmanlarında apartman görevlisi olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Apartman Yönetimi vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacının 03.01.2013 tarihinden itibaren Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunu ve pide salonu işlettiğini, davacı ile aralarında hizmet akdi bulunmadığını, sadece davacının eşi ... ile haftada 2 gün merdiven temizliği, bahçe sulama, çöp toplama gibi işler için sözleşme yapıldığını ve bu işler karşılığında davacının eşinin ailesi ile birlikte kira ödemeden apartmanda oturacağının belirlendiğini, davacının açtığı işçilik alacağı davasında hizmet tespiti davası açması için süre verildiğinden eldeki davanın açıldığını, davacının 2 çocuğu olduğunu, davacının hem çocuklarına bakıp hem pide salonunda çalışıp hem de apartmanın işlerini yapmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davanın kısmen kabulü ile davacı ...’ın ... ve ... Apartmanı iş yerinde, 03.10.2001-01.08.2017 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle part time (kısmi süreli) olarak her yıl ocak, şubat, mart, nisan, mayıs, ekim, kasım, aralık aylarında ayda 11 gün, haziran, temmuz, ağustos ve eylül aylarında ise ayda 15 gün olmak üzere yılda 148 gün üzerinden toplam 2335 gün çalıştığının ve 2335 günlük bu çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının eşi ile sözleşme imzalandığını, davacı ile davalı Apartman Yönetimi arasında hizmet akdi bulunmadığını, tanıklar tarafından davacının başka apartmanlara temizliğe gittiğini beyan edildiğini, apartman tarafından bahçe bakımı, tamirat gibi işlerin başkalarına yaptırıldığına dair makbuzlar bulunduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının çalışmasının eşine yardım mahiyetinde olduğunu, apartman işleri yönünden davalı Apartman Yönetimi ile aralarında hizmet akdinin bulunmadığının açık olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Apartman Yönetimi vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı ile herhangi bir kapıcılık hizmet ilişkisi kurulmadığını, davacının eşi ... ile haftada 2 gün merdiven temizleme, bahçe sulama, çöp toplama karşılğında kira sözleşmesi imzalandığını, davacının yalnızca aile olmanın verdiği sorumlulukla bazen eşine yardımcı olduğunu, davacının ve eşinin davacının kayın biraderi olan ... Pide Salonunda çalıştığını, davacının 03.01.2013'ten itibaren bu pide salonunu kendi adına işlettiğini, bu tarihten sonra apartmandaki temizlik işlerini bıraksalar da kapıcı dairesini terk etmediklerini, 2 çocuğu olan ve tanık beyanları ile başka apartman ve evlere sık sık temizliğe gittiği sabit olan davacının çocuk bakımı, ev işlerini, pide salonunda çalışma ve bunların yanında tüm gün apartman çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, apartmanda tam gün yapılacak bir iş olmadığını, bayramlarda ya da ekstradan yaptırılacak herhangi bir temizlik durumunda bunun ücretinin davacı ...'a ayrıca ödendiğini, dosyaya sunulan 14.01.2006-15.08.2017 arasındaki döneme ait gider makbuzlarının eşinin yokluğunda davacı tarafından imzalandığını, bu makbuzların açıklamasından ücret ödemesinden ziyade bayram harçlığı, çocuklara okul harçlığı, kömürlük temizliği, depo temizliği, yılbaşı temizliği vb. gibi ekstra durumlar için verildiğinin anlaşıldığını, düzenli bir aylık ödemesinin olmadığı, müvekkilinin bahçe budaması, bahçe temizliği, apartman boyama işleri gibi kapıcı görevlerini ücretini ödeyerek başka kişilere yaptırdığını, davacının oğlunun 08.09.2017 tarihli okul nakil belgesi ve davacının beyanı esas alınarak 01.08.2017 olarak kabul edildiğini, oysaki davacının 03.01.2013'den devamla Bağ-Kur'lu olarak pide salonu işlettiginden o tarihten beri çalışması da söz konusu olamayacağından çalışmayı kabul etmemekle birlikte 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmamakla talebin hak düşürücü süreye uğradığını, kurulacak hükümde, ana taşınmazın yönetim kurulu başkanı veya yöneticisi hakkında kat maliklerini temsilen karar verildiğinin açıkça belirtilmesi ve hüküm sonucunun da buna göre kurulması gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunmuştur.