muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5271, Karar No: 2016/2790, Tarih: 17.03.2016

bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu ve fen bilirkişi huzuruyla keşif icra edilmeli, varsa mera tahsis kararı ve haritaları uygulanıp kapsamları belirlenmeli, mera tahsisi yoksa, geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı, mahkemenin, taşınmazın konumu ve niteliğine ilişkin gözlemi tutanağa geçirilmeli, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise, ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği, zaman içinde sınırlarında mera yönünden genişleme olup olmadığı, hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı, ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde HMK'nın 261. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılık giderilmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve diğer yönlerden komşu mera parselinden nasıl ayrıldığı, mera ile arada doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığı ve taşınmazın meradan açılan bir yer olup olmadığını açıklayıp, tarımsal niteliğini belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş somut verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, çekişmeli taşınmazların konumlarını yan kesit krokisi ile gösteren rapor ve harita düzenlettirilmeli, dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunup bulunmadığı araştırılmalı, yapılan araştırma ve inceleme sonucu taşınmazın öncesinin mera olduğu ya da kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığının anlaşılması halinde meralar ve kıyı kenarda bulunan taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça bir değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Kabule göre de, mahkemece 107 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile fen bilirkişi raporunda A9-1070061-1070058-1070615 rakamları ile belirtilen alanın aynı ada son parsel numarası ile davacılar .... ve ... adına, A9-1070061-A1-A2 rakamları ile belirtilen alanını aynı ada son parsel numarası verilerek müdahil davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş ise de, kabul edilen kısımların hükümde miktar ve metrekare olarak gösterilmemesi doğru değildir. Açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1758, Karar No: 2018/1644, Tarih: 09.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1758 E.  ,  2018/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a) Mala zarar verme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, CMK. 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

b) Gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, CMK.nun 223/2-c maddesi uyarınca beraat,

2-Sanık ... hakkında;

a) TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3 ve 54/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası,

b) TCK.nun 116/4, 62 ve CMK.nun 231. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

c) TCK.nun 151/1, 62, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 2000 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu nedeniyle verilen ve itiraza tabi olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında itiraz üzerine merciince karar verilmiş olması nedeniyle inceleme kapsamı dışında tutulmuştur.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle tayin edilen cezanın miktarına göre müdafiinin yerinde görülmeyen duruşmalı temyiz isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca, yine sanık ... hakkında mala zarar verme

suçu nedeniyle verilen cezanın tür ve miktarına göre hükmün 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, ayrı ayrı REDDİNE, karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in katılan ...'na yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in katılan ...'na yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme eylemlerinden elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin sanık ...'in üzerine atılı eylemler nedeniyle mahkum olması gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... müdafiinin tahrikin oranına, eylemde gönüllü vazgeçme bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme eylemlerinden verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

1)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme eylemlerinden verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanığın, eşi olan tanık Arzu'yu cep telefonuyla komşusu olan katılan ile haberleştiği esnada yakaladığı ve eşi Arzu'nun kendisini komşusu katılan ile aldattığını anlaması üzerine evinden bıçak alarak katılanın ikametine gittiği, pencereden içeri girerek katılana yönelik bıçak darbeleri vurmaya başladığı, bu darbelerden beş adetinin batın altında kol ve bacakta, bir adetinin batında transvers kolonda tam kat kesiye neden olacak şekilde olduğu ve hayati tehlike teşkil eden yaralanmanın batında meydana gelen yaralanma olduğu, katılanın kendi evinden kaçarak ilerideki tanık "şaşmaz" ailesinin evine girdiği, sanığın da elinde bıçakla katılanın ardından eve girdiği, katılanın mutfak penceresinden bahçeye atladığı ve az ileride yere yığıldığı, sanığın ise "şaşmaz" ailesinin evinden çıkarak katılanın yanına gittiği, bıçakla takipte bulunan sanığın savunmasız katılana yönelik silahlı ve öldürücü herhangi bir eylem içine girmeden katılanı tekme ve tokatla darp ettiği, araya girenlerin ayırdığı olayda elinde bıçak olan sanığın hedef aldığı ve vurduğu vücut bölgeleri, sanığın savunmasız katılana yönelik eylemleri ile dış dünyaya yansıyan kastının öldürmeye yönelik olmadığı, kasten yaralamaya yönelik olduğunun anlaşıldığı, sanık hakkında kasten yaralama suçundan makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken suç vasfındaki hatalı değerlendirme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,Kabule göre de;

Sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulurken katılanda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası gerektiren 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken çok daha ağır sonuçların husulü halinde uygulanabilecek olan en üst hadden cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, bozmanın mahiyeti ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin kabulü ile sanığın bir başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdir derhal TAHLİYESİNE, 09/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12199, Karar No: 2012/12565, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12199 E.  ,  2012/12565 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, sanık ...'in çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2012 gün ve 2010/211 Esas, 2012/102 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'e tayin edilen ceza miktarına nazaran sanık müdafiin vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 27.07.2011 tarihli raporunda mağdure ... 'nun ruh sağlığının ...'nun eylemlerine bağlı olarak bozulduğu, sanık ...'in eyleminin mağdurenin ruh sağlığındaki mevcut bozulmayı artırdığı belirtilmesine rağmen sanık ... hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7050, Karar No: 2022/14483, Tarih: 08.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7050 E.  ,  2022/14483 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan şüpheli ... (...) hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/11/2020 tarihli ve 2020/168694 soruşturma, 2020/90272 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair merci İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/01/2021 tarihli ve 2021/209 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73. maddesinde yer alan "(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz." şeklindeki ve 131. maddesinde yer alan "(1) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikayetine bağlıdır." şeklindeki düzenlemeler ile,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi...hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ... hakkında facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde, şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı tarafından ''Yok la bu orosbu çocuğu ... o o " şeklindeki yorum dolayısıyla şikayetçi olunması üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda müşteki vekilinin iddiasına konu hakaret eyleminin 6 aylık şikayet süresine tabi olduğu, eylemin gerçekleştiği tarih ile şikayet tarihi arasında 6 aylık sürenin dolduğu, şikayetin yasal süresi içerisinde yapılmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Şüpheli tarafından sosyal medya paylaşımının şikayet tarihi olan 11/11/2020'dan 7 ay önce yapıldığı, paylaşımın yapıldığı günün belirlenemediği, müşteki vekilinin anılan paylaşımın 26/10/2020 tarihinde öğrenildiğini şikayet dilekçesinde beyan ettiği, şikayetin ise 11/11/2020 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hakaret eylemine ilişkin paylaşımın 26/10/2020 tarihinden önce öğrenildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı gibi şikayet üzerine açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ayrıca şikâyetin süresinde yapıldığı gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 131/1 cümlesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikayetine bağlıdır."

Aynı Kanun’un 73. maddesinde, "(1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikâyette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.

(2)Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikâyet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar." hükümlerine yer verilmiş,

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında ise, "...Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen somut olayda; müşteki vekilinin 11/11/2020 havale tarihli şikayet dilekçesinde, sosyal paylaşım sitesinde yer alan hakaret içeren yazıyı öğrenme tarihinin 26/10/2020 olduğunu belirtmesi ve bu tarihten önce öğrendiğine dair delil bulunmaması karşısında; şikayetin süresinde yapıldığı gözetilmeden, şikayet hakkı süresinin geçtiğinden bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi isabetsiz olup, ayrıca CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/01/2021 tarihli ve 2021/209 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9269, Karar No: 2022/14761, Tarih: 22.12.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/9269 E.  ,  2022/14761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2021 tarihli ve 2021/6531 soruşturma, 2021/750 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/12/2021 tarihli ve 2021/227754 soruşturma, 2021/17688 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair ... 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2021 tarihli ve 2021/825 Değişik ... sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12. maddesinde yer alan "Davaya bakmak yetkisi, suçun işlendiği yer mahkemesine aittir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda müşteki vekili tarafından, ... Cumhuriyet Başsavcılığına verilen 11/11/2021 havale tarihli dilekçeyle müştekinin adresinin ''İstasyon Mah. Davut ... Cad. ... Apt. No:33/11 ...'' olarak belirtildiği ve müştekiye karşı ... isimli facebook kullanıcısı tarafından ''Kaçak sarayi kim yaptı ... nin kasasına para girsin diye kaç defa imar affı getirildiğini de soyla ... nin tasmalı yalakası' şeklinde yorum yapılması dolayısıyla şikayetçi olunduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca müştekinin ... ilinde ikamet ettiğine dair herhangi bir adres kaydına rastlanılmadığı, müştekinin halen ''... Mah. ... Cad. No:1/2A İç Kapı No:146 Ataşehir/...'' adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik verildiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığı ise şikayet dilekçesinde belirtilen adres dolayısıyla ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğunu belirtmiş ise de, yapılan araştırmada şikayet dilekçesinde belirtilen ikametin Yücel Akkaya isimli şahsa ait olduğu ve müştekinin tanınmadığını belirttiği, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06/02/2020 tarihli ve 2019/8231 esas, 2020/2695 karar sayılı ilâmında yer alan "...ileti yolu ile gerçekleştirilen hakaret... suçlarına ilişkin açılan davaya bakma yetkisinin, söz konusu eylemlerden haberdar olunan yerdeki Mahkemeye ait olduğu..." açıklamaları dikkate alınarak, ileti yolu ile gerçekleştirilen hakaret suçuna ilişkin açılan davaya bakma yetkisinin, söz konusu eylemlerden haberdar olunan yerdeki Mahkemeye ait olduğu göz önüne alındığında, hakaret suçunun müştekinin fiilen oturduğu ve hakaret suçuna muhattap olduğu ... ilinde işlendiği, suç yerinin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 05/08/2022 gün ve 94660652-105-36-9754-2022-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Dairemizin uygulamada istikrar kazanan 11/03/2021 tarihli ve 2020/6879 Esas, 2021/1054; 25/02/2021 tarihli, 2020/6867 Esas ve 2021/786 sayılı Kararlarında da vurgulandığı üzere ileti yolu ile gerçekleştirilen hakaret suçlarında suç yerinin söz konusu eylemlerden haberdar olunan yer olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde suçu ... ilinde öğrendiklerini belirtmesi karşısında hakaret suçunun ... ilinde işlendiği, suç yerinin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı ve bu itibarla ... 21. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09/12/2021 tarihli ve 2021/825 Değişik ... sayılı Kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3511, Karar No: 2020/80, Tarih: 07.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/3511 E.  ,  2020/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuk düşürtme

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılanın aşamalardaki çelişkili ve tutarsız beyanları, ilk kürtaj işleminin yapıldığı 04.11.2010 günü Şehit Öztürk Polis Merkezi ile ikinci defa Denizli Devlet Hastanesinde yapılan tedavi sonrasında sanık ... Deniz’in evinin önünde dolaşırken polislerce görülmesi üzerine 20.11.2010 günü Şehit Mahmut Tuğrul Polis Merkezinde verdiği ifadelerin içerikleri, olayın intikal şekli ve süresi, savunma tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, suç tarihinden önce katılan ile sanık ... Deniz arasında bir gönül ilişkisi olup, evinden ayrılan katılanın, sanığın yanına gittiği, kayıp müracaatı yapan ailesine birisiyle evleneceğinden bahsedip telefonlarını kapattığı, tanık Aydın tarafından sunulan ve katılanın, tanık Melahat’e gönderdiği tespit edilen mesaj içeriklerinden çocuğun aldırılmasını müteakip sanık ... Deniz ile aralarında tartışma yaşandığının ve katılanın ikinci kez operasyon geçirmek zorunda kaldığının anlaşılması karşısında, davaya konu çocuğun katılanın iradesi dışında aldırıldığına dair katılan ile tanıkların soyut ifadeleri dışında sanıkların cezalandırılmalarına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.