muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22910, Karar No: 2021/17938, Tarih: 07.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/22910 E.  ,  2021/17938 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ...... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/06/2020 tarihli ve 2020/51519 soruşturma, 2020/41956 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/07/2020 tarihli ve 2020/3777 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müştekiye karşı şüpheli tarafından hakaret edildiği iddiasıyla başlatılan soruşturma kapsamında, şüpheli hakkında delil yetersizliği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; dosya arasında mevcut müşteki tarafından dosyaya sunulan ve atılı suça konu olay anına ilişkin kamera kaydını içerdiği iddia edilen CD üzerinde inceleme yaptırılarak çözüm tutanağı hazırlanmaksızın, eksik soruşturmaya dayalı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay:

Müşteki Tolga Müderrisoğlu’nun, 06/03/2020 havale tarihli dilekçesi ile, trafikte bir tartışma esnasında ticari taksi şoförü olan şüphelinin kendisine sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve vurmakla tehdit ettiği iddiasıyla hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılmaları amacıyla suç duyurusunda bulunduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli ifadesi alındıktan sonra, 15/06/2020 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara yapılan itirazın da ... 3. Sulh Ceza Hakimliğince reddedildiği, işbu ret kararına karşı da kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Hukuksal Değerlendirme:

II- Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, müşteki vekilinin itiraz dilekçesi ekinde sunduğu ve olay anına ilişkin görüntü kayıtları olduğunu iddia ettiği cd nin çözümünün yaptırılıp tutanağa bağlanması ve sonucuna göre soruşturmanın genişletilmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan itirazın reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/07/2020 tarihli ve 2020/3777 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,

3- Dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4688, Karar No: 2015/11384, Tarih: 02.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4688 E.  ,  2015/11384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2014 tarih ve 2014/125-2014/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1994 yılından bu yana Türkiye'de sofra camı üretimi konusunda ... markası ile tanındığını, davalının 2009/25788 nolu "dem" ibareli markayı ... nezdinde tescil ettirdiğini ancak çay aksesuarları bakımından bu markayı kullanmasının haksız rekabete sebebiyet verdiğini ileri sürerek, markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “dem” ibaresinin tasviri olmadığını, markanın, marka kapsamındaki ürünler bakımından ayırt edici olduğunu, müvekkilinin ne çay üretimi ne de satışıyla ilgisinin olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının kullandığı “dem” ibareli markanın, 556 sayılı KHK'nın 7/(c) ve (d) fıkraları gereğince tescilinin yasaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2009/25788 nolu markanın camdan mamul ayaklı ayaksız bardak, çay bardağı, çay tabağı, fincan, fincan tabağı bakımından markanın hükümsüzlüğüne, diğer ürünler bakımından ise talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece dava konusu "dem" markasının, çağrıştırma yoluyla tüketilebilir "çay"ın karakteristik bir özelliğini yansıttığı ve tasviri olduğundan bahisle yukarıda sayılan emtia yönünden 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesine dayanılarak hükümsüzlük kararı verilmiştir. Mal ve hizmet ile sadece uzaktan ilişkisi olan basit hatırlatmalar veya telmihler, markaya tasviri bir karakter veremeyeceği gibi, esasen bir mal ve hizmeti doğrudan doğruya çağrıştırıp akla getirmeyen, ancak telmihte bulunan kelimelerin yasaklanması mümkün değildir. Öte yandan, tescili istenen işaret, özel bir zihni çabaya mahal bırakmadan, mal ile sıkı bir ilişkisi sebebiyle malın bir özelliğini veya kompozisyonunu düşündürdüğü takdirde ise bu takdirde ayırt edicilik vasfına sahip olduğu söylenemeyecektir.

Somut olayda, mahkemece yukarıda belirtilen hususlara aykırı olarak, dava konusu davalıya ait 2009/25788 nolu "dem" ibaresi tescili istenen çay emtiası için doğrudan 7/1-c anlamında karakteristik özellik belirten bir işaret olmadığı halde 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında tescil engeli bulunduğundan bahisle hükümsüzlük kararı verilmesi isabetli görülmediğinden, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Somut olayda, mahkemece yukarıda belirtilen hususlara aykırı olarak, dava konusu davalıya ait 2009/25788 nolu "dem" ibaresi tescili istenen çay emtiası için doğrudan 7/1-c anlamında karakteristik özellik belirten bir işaret olmadığı halde 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi anlamında tescil engeli bulunduğundan bahisle hükümsüzlük kararı verilmesi isabetli görülmediğinden, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12075, Karar No: 2012/174, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12075 E.  ,  2012/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu taşınmazın 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması karşısında, mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmediği kabul edilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11661, Karar No: 2015/19334, Tarih: 02.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11661 E.  ,  2015/19334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2010/377-2014/329

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 07.10.2007 tarihli iş kazasında yaralanarak sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; maddi tazminat davasının reddine, 5.000,00TL manevi tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından yargılama konusu tarihli zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu, davacının anılan kaza nedeniyle SGK tarafından tespit olunan sürekli iş göremezlik oranının %26 olmasına rağmen sonradan yapılan(01.04.2012 tarihinde) kontrollerinde bu oranın %2 ye düştüğü, anılan kazada %70 oranında davalı işverenin, %30 oranında ise davacı kazalının kusurunun bulunduğu, hükme esas alınan hesap raporunda davacının kaza tarihinden itibaren %2 oranında sürekli iş göremezliğinin olduğu kabulüne göre hesap yapıldığı anlaşılmaktadır.

İş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında sigortalının sürekli iş göremezlik dönemi maddi zararının hesaplanması esnasında kazalının maluliyet oranının net olarak ortaya konulması esastır. Bazı durumlarda kazalının istirahat dönemi de denilen geçici iş göremezlik dönemi bitmesine rağmen sürekli iş göremezlik oranının net olarak ortaya konulması hemen mümkün olmayabilir. Bu durumda Kurum(SGK) kazalının sürekli iş göremezlik oranını belirlenir ama belli bir tarihte kontrolünü gerekli görür. İşte böylesi bir durumun mevcudiyeti halinde Kurumun ilk başta belirlediği maluliyet ile sonradan yaptığı kontrol ile tespit ettiği maluliyet oranları arasında farklılık oluşabilir. Somut olayımızda da böyle bir durum mevcuttur. Kurum davacının sürekli iş göremezlik oranını kontrol kayıtlı olmak üzere başlangıçta %26 olarak belirlemiş, sonradan yaptığı kontrolünde ise bu oranı azalma kaydıyla %2 ye düşürmüştür. Bu durumun kazalının maddi zararının hesaplanmasında bazen tereddütlere ve giderek hatalı değerlendirme ile kazalının maddi zararının eksik belirlenmesine neden olabilir. Böylesi bir durumda kazalının maddi zararının hakkaniyete uygun bir şekilde tespiti için farklı oranlardaki maluliyetlerde geçirdiği dönemlerin dikkate alınması gerekir. İş bu dosyada ise yukarıda açıklanan bu hususa riayet edilmeyen hesap raporuna itimat ile neticeye varılmıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacı kazalının sürekli iş göremezlik dönemi zararının hesaplanmasında %26 maluliyet ile geçirdiği 02.11.2009-01.04.2012 tarihleri arasında bu orandan, kalan dönemler bakımında ise kesinleşen %2 oranındaki maluliyetine göre hesap yapıp bulunan zararından sigortalıya yapılan fiili ödemelerin(%26 maluliyeti nedeniyle yapılıp sonradan kesilen) rücuya tabi kısmını düşerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

02.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/571, Karar No: 2015/1139, Tarih: 05.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/571 E.  ,  2015/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Orman suç tutanağı içeriği ve sanığın savunmalarından, sanığın suça konu alanda aralama yöntemi ile ağaç kesme işinin verildiği...isimli şahsın yanında işçi olarak çalıştığı sırada damgasız ağaç kesmekten dolayı dava açıldığının anlaşılması karşısında; ... dinlenmesi ve idareden işe ilişkin sözleşmenin celbi, saha tesliminin yapılıp yapılmadığının araştırılması; ayrıca emvalin yapacak vasıfta mı yoksa yakacak vasıfta mı olduğuna dair bilirkişiden ek rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10448, Karar No: 2022/13777, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10448 E.  ,  2022/13777 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle düşme

Sanık hakkında iddianamede nitelendirilmesi yapılan suçlara ilişkin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmaması nedeniyle, kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5123, Karar No: 2024/9925, Tarih: 17.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5123 E.  ,  2024/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/97 Esas, 2023/368 Karar

DAVA TARİHİ : 17.07.2017

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya direnme kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Dava konusu taşınmaza idare tarafından fiilen hangi tarihte el atıldığının davalı idareden sorulmalıdır.

2. Dava konusu taşınmazın kamulaştırma işlemleri esnasında bankaya bloke edilmiş olan bedelin muris-mirasçılara ödenip ödenmediğinin davalı idare ve ilgili bankadan sorularak, yazı cevapları dosya arasına alındıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ

ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2442, Karar No: 2016/1957, Tarih: 08.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/2442 E.  ,  2016/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15403, Karar No: 2012/14302, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15403 E.  ,  2012/14302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline trafik sigortalı aracın sulama kanalına düşmesi sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan Necdet Öztürk'ün yaralandığını ve %40 oranında sakat kaldığını, kaza tespit tutanağına göre sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu ve alkollü olduğunun tespit edildiğini, kaza nedeniyle ...'e 19.01.2007 tarihinde 25.946,00 TL ödendiğini belirterek, tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; aracın kaza tarihinden önce harici sözleşme ile satıldığını ancak devrinin yapılmadığını, müvekkilinin işleten sıfatının bulunmaması nedeniyle tazminattan sorumlu olamayacağını, kaza sırasında araçta bulunan...'in aracı kiraladığını ve kira sözleşmesine uygun kullanmayarak sigortanın geçersiz hale gelmesine sebebiyet verdiğini, dava dışı sürücünün kusuru ile kazanın meydana geldiğini öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 25.946,00 TL tazminatın, 19.01.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı ... şirketine ... poliçesi ile sigortalı aracın alkollü olarak kullanılması sonucu meydana gelen trafik kazası neticesinde, sigorta şirketi tarafından 3. kişilere ödenen tazminatın kendi sigortalısından rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davalının ... poliçesinin akidi bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.155,89 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.