muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9815, Karar No: 2013/15789, Tarih: 18.12.2013

HMK'nın 119. maddesinde dava dilekçesinin içeriği başlığı altında dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar teker teker sayılmış aynı maddenin ikinci fıkrasında eksikliklerin tamamlanması için bir haftalık süre verileceği bu süre içerisinde eksikliğin tamamlanmaması durumunda davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği hükmü yer almıştır.

HMK'nın 120. maddesinde ise harç ve gider avansı yatırılması hükme bağlanmıştır.

Görüldüğü üzere dava şartlarının bulunmamasının müeyyidesi davanın usulden reddi olduğu halde dava dilekçesinde bulunması gereken hususların bulunmamasının müeyyidesi davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesidir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece dava şartları ile dava dilekçesinde bulunması gereken hususlara ilişkin ayırıma gidilmeksizin davacı tarafından dosyaya ibraz edilen ve ibraz edilmeyen belgeler teker teker sayılmaksızın, gider avansının içindeki harç ve tebligat giderleri kalem kalem açıklanmadan veraset ilamı çıkartmak için makul sayılamayacak 20 günlük kesin süre verilmiş, 20 günlük kesin süre içerisinde hangi eksikliklerinin giderilip hangilerinin giderilmediğine değinilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırına iadesine, 18.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5601, Karar No: 2012/7997, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/5601 E.  ,  2012/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine, davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 02/06/2010 günlü haciz ve tahliye istekli icra takibi üzerine, görevli icra müdürlüğünce düzenlenen 30 gün süreli ödeme emri davalı borçluya 17/06/2010 tarihinde tebliğ edilmiş, dava 30 günlük ödeme süresi beklendikten sonra 03/08/2010 tarihinde açılmıştır. Davacı takibe dayanak olarak, taraflar arasında düzenlenen, 01/01/2008 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Sözleşmede aylık kiranın 6.500 TL olduğu ve her ayın ilk on gün içinde peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı, bu sözleşmeye dayanarak ödenmediğini iddia ettiği 2010 yılı Ocak-Şubat-Mart-Nisan ve Mayıs ayları kira bedelleri toplamı aylık 8.000.-TL'den 40.000.-TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı takibe itirazında, taraflar arasında düzenlenen, takibe konu kira sözleşmesindeki kiracılık sıfatına, sözleşmedeki imzasına ve aylık kira miktarlarına karşı koymamış, dayanak kira kontratının geçerli olmadığını ve borcu bulunmadığını bildirmiş, yargılamada taraflar arasında 01/08/2010 başlangıç tarihli ve aylık kira bedeli 3.000.-TL'den kararlaştırılan kira sözleşmesinin varlığından sözederek, davanın reddini savunmuştur.

Bu durumda yargılamada sunulan sözleşme başlangıç tarihi itibariyle, takibe konu aylar kiraları için yeni bir düzenleme getirmediğinden davalı tarafca imzası inkar edilmeyen takibe konu yazılı kira sözleşmesinin geçerliliğinin kabulü gerekir. Bu durumda uyuşmazlığın genel mahkemede çözülmesini gerektirecek bir durum bulunmamaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı takibe dayanak sözleşme hükümleri esas alınarak işin esası hakkında bir karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14710, Karar No: 2013/1861, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14710 E.  ,  2013/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2010 gün ve 2010/11 Esas, 2010/323 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

2005 yılı Haziran ayı ile 2006 yılı Ağustos ayı olan suç tarihleri arasında fiilen kesintiyi ve kastın yenilenmesini sağlayacak kadar uzunca bir sürenin geçmesi karşısında suça sürüklenen çocuk ...'ün eylemlerinin zincirleme şekilde nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturmadığı anlaşıldığından, her bir eyleminin bağımsız suç olarak kabul edilmesinde ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 22.01.2010 tarihli raporunda, mağdur ...'ın mağduru bulunduğu her bir olayın tek başına travma sonrası stres bozukluğu oluşturduğu ve her bir olayın tek başına ruh sağlığını bozduğunun belirtilmesi karşısında, her iki olayda da mağdurun ruh sağlığının bozulduğu kabul edilerek uygulama yapılmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususlardan bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 2006 yılı Ağustos ayında işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuklar haklarında 2005 yılı Haziran ayında işledikleri beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesini ağırlaştırıcı neden olarak kabul eden 5237 sayılı TCK.nın 103/3. maddesindeki değişiklik 08.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun ile maddeye suç tarihi olan 2005 yılı haziran ayından sonra eklendiğinden suça sürüklenen çocuklar haklarında bu madde ile de artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,

Ancak;

Suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesini ağırlaştırıcı neden olarak kabul eden 5237 sayılı TCK.nın 103/3. maddesindeki değişiklik 08.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun ile maddeye suç tarihi olan 2005 yılı haziran ayından sonra eklendiğinden suça sürüklenen çocuklar haklarında bu madde ile de artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu zincirleme şekilde işleyen suça sürüklenen çocuklar haklarında ceza tayin edilirken TCK.nın 61/4-5. madde ve fıkra hükümleri de dikkate alınarak 103/6 madde ve fıkrasının uygulanmasından önce verilecek cezalar üzerinden 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak miktarın, neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç nedeniyle 103/6. maddenin tatbikiyle bulunacak ceza üzerine eklenerek cezalarının belirlenmesi gerekirken bu sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 103/6. maddeden önce uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafılerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2010/8149, Karar No: 2010/14423, Tarih: 28.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8149 E.  ,  2010/14423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davalının hükmün esasına ilişkin itirazları yerinde değildir. Ancak Harçlar Kanunu uyarınca karar tarihi itibariyle taşınmazın satış bedeli üzerinden %09,9 harç alınması gerekirken %09 harç alınması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının harca ilişkin üçüncü bendindeki %09 rakamının çıkartılarak yerine %09,9 rakamının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine HUMK.'nun 438. maddesi uyarınca bu düzeltilmiş haliyle ONANMASINA ve taşınmazın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14696, Karar No: 2013/12343, Tarih: 05.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/14696 E.  ,  2013/12343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere; iddianamedeki anlatıma göre 2004 ve 2005 takvim yıllarında birden çok sahte fatura düzenlediği anlaşılan sanık hakkında her takvim yılının ayrı suçları oluşturduğu dikkate alınıp iki ayrı suçtan hüküm kurulmaması ve faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05/09/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4730, Karar No: 2019/1539, Tarih: 21.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/4730 E.  ,  2019/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava ve birleşen dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, feri müdahil Kurum, davalılardan Milli Eğitim Bakanlığı ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan, mülga 506 sayılı Kanunun 79/10 hükmü uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı Kararı).

Önceki bozma ilâmında "Davacının, talep konusu dönemde ...'nda çalışıp çalışmadığı, bildirimlerin yapıldığı diğer şirketler ile Okulun bağlantısının bulunup bulunmadığı ve kime bağlı olarak çalıştığı noktasında; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece, yapılması gereken; davacının tespite konu dönemde, kimin yanında çalıştığının belirlenmeli, dava konusu dönemde farklı işyerinden Kuruma bildirilen davacı çalışmalarının gerçekliği araştırılmalı, re'sen araştırma ilkesi uyarınca, mahkemece; tarafların gösterdiği delillerle yetinilmeyip, Milli Eğitim Müdürlüğünce okulda çalıştığı bildirilenlerden Mahkemece re'sen belirlenecek olanların tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, davacının hizmet cetvelinde yapılan bildirimlerde yaz tatilinde de bildirim bulunduğu da göz önünde bulundurularak çalışmanın niteliği, süresi, kesintili olup olmadığı, tatillerde çalışılıp çalışılmadığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Kabule göre; davacının, .... İlköğretim Okulunda ana sınıfı yardımcısı olarak çalıştığına hükmedilmesi karşısında, Milli Eğitim Bakanlığı açısından husumetten red kararı verilmesi yerinde değildir. Zira, 506 sayılı Kanunun 4üncü maddesi ile işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler...olarak tanımlanmış olup, verilen kararın infazı açısından, Milli Eğitim Bakanlığı 4857 sayılı İş Kanununun 7. maddesi gereği bu olayda işveren olarak kabul edilmelidir. Ayrıca davacının hizmet döküm cetvelinde, talep edilen dönemde bildirimleri bulunduğundan, bu bildirimlerin dışlanmamış olması isabetsizdir" şeklinde detaylı ve yol gösterici açıklama yapılarak karar bozulmuştur.

Eldeki davada ise; Bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereği mahkemece tam olarak yerine getirilmemiş, Milli Eğitim Bakanlığı hakkında bozma ilamı doğrultusunda karar verilmemiş, bozmaya uyulmasına rağmen, davacının okul nezdindeki çalışmasına karar verilmiştir. Yine çalışmanın yürütüldüğünün iddia edildiği okulun açık olduğu dönemler ve talep edilen dönemde çalışan öğretmenler ilçe milli eğitim müdürlüğünden sorularak çalıştığı dönemler tam olarak belirlenmediği gibi bildirim yapılan şirketlerle, davalı işyeri arasındaki ilişki araştırılmamış, bildirimi yapılan sürelerin fiili ve gerçek olup olmadığı bildirim yapılan işyerlerinde çalışan bordrolu tanıklar dinlenerek belirlenmemiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, feri müdahil Kurum, davalılardan Milli Eğitim Bakanlığı ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, feri müdahil Kurum, davalılardan Milli Eğitim Bakanlığı ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'na iadesine, 21.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43851, Karar No: 2019/1769, Tarih: 11.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/43851 E.  ,  2019/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İddianame anlatımı ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın, olay günü çıkan tartışmada kayınpederi olan mağdur ...'ı tehdit ettiği akabinde mutfaktan aldığı bıçak ile mağdurun üzerine yürüdüğü, araya giren ... ve ... tarafından engellendiğinin kabul edilmesi karşısında, eylemlerinin bir bütün halinde silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan sanık hakkında tehdit ve silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanık ile kayınpederi olan mağdur ... arasında alacak meselesi nedeniyle tartışma yaşandığı ve dosya içerisinde yer alan genel adli muayene raporuna göre olay günü sanığın darp edildiğinin anlaşılması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

b-Adli emanette bulunan bıçak hakkında müsadere talebi bulunmasına rağmen, bu konuda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8218, Karar No: 2021/6351, Tarih: 31.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8218 E.  ,  2021/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, İş yeri dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, tebliğnameye uygun olarak suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazının CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere temyiz incelemesinde;

Karar tarihinde başka suçtan ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmayan suça sürüklenen çocuğun son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12016, Karar No: 2013/18733, Tarih: 21.10.2013

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar ... Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme... Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere maluliyet oranının tesbitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça davalı Kurumca sigortalıya gelir bağlanmayacağından ve maluliyet oranının tespiti ile ilgili İhtilaf ... Kurumunun hak alanını da ilgilendirdiğinden davalı Kurum tazminat istemli bu davada taraf olmadığından maluliyet oranının tesbiti istemli dava ile tazminat davasının bir arada görülüp sonuçlandırılması fiilen mümkün değildir. Hukuk Genel kurulunun 07.02.2007 tarihli 2007/21-69 Esas, 2007-55 Karar nolu kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, bozma kararına uyulduğu halde gereği yerine getirilmemiştir. ... Kurumunca davacının sürekli iş göremezlik oranı % 19 oranında belirlenmiş ve davacıya iş göremezlik geliri bağlanmıştır. ... Üçüncü İhtisas Dairesince yapılan incelemede ise, davacının maluliyet oranı % 29 olarak tespit edilmiştir. Ancak mahkemece maluliyet oranları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiştir.

Yapılacak iş; ... Kurumunca belirlenen maluliyet oranı ile ... Üçüncü İhtasas Dairesince belirlenen maluliyet oranı arasında çelişki bulunması nedeniyle, bu çelişkiyi gidermek için... Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak, davacının sürekli iş göremezlik oranını kesin olarak belirlemek, belirlenen bu oran Kurumca belirlenen orandan farklı ise, tespit edilen bu oran esas alınarak davacıya gelir bağlanmasını Kurumdan talep etmek, Kurumun bu istemi kabul etmemesi halinde giderek ... Kurumu ile davacıyı hasım göstermek suretiyle maluliyet oranının tespiti davası açması için önel vermek, çıkacak sonuca göre ... Kurumuna olayda işverenin % 50 oranında kusurlu bulunduğu bildirilerek peşin sermaye değerini sorarak bulunan gerçek zarardan düşülmek ve ilk kararı davacının temyiz etmediği de gözetilerek bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.