muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8185, Karar No: 2019/5781, Tarih: 12.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8185 E.  ,  2019/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasında; davacının kış döneminde fazla çalışmasının bulunmadığı, yaz döneminde ise haftanın altı günü 08:30-21:00 saatleri arasında (iki saat ara dinlenme düşümü ile) haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Ne var ki, dinlenen davacı tanıkları kural olarak 18:30’a kadar çalışıldığını, haftanın dört ya da beş gününde mesaiye kalındığında 21:00’e kadar çalışıldığını ifade etmişlerdir. Bu halde, davacı tanıklarının bilmelerinin mümkün olduğu tarih aralığı bakımından; yaz döneminde 21:00’e kadar uzayan mesainin haftada dört gün ile sınırlı olduğu kabul edilmelidir. Diğer taraftan, davacı tanıklarının çalışma süreleri itibariyle, davacının çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olduğu tarih aralığının, hesaplama konusu dönemin bir bölümü kapsadığı anlaşılmaktadır. O halde, davacı tanıklarının bilmeleri mümkün olmayan tarih aralığı bakımından, yaz döneminde fazla çalışma olup olmadığı ve varsa süresi noktasında davalı tanıklarının beyanları esas alınarak sonuca gidilmesi gerekli olup, bu yöne aykırı kabul de hatalıdır.

Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından da, davacı tanıklarının bilmeleri mümkün olmayan dönem yönünden, anılan tatil çalışmalarının olup olmadığı noktasında, davalı tanıklarının beyanları esas alınarak sonuca gidilmesi gerekliliğinin gözardı edilmesi yerinde değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yeniden değerlendirilmelidir.

Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından da, davacı tanıklarının bilmeleri mümkün olmayan dönem yönünden, anılan tatil çalışmalarının olup olmadığı noktasında, davalı tanıklarının beyanları esas alınarak sonuca gidilmesi gerekliliğinin gözardı edilmesi yerinde değildir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yeniden değerlendirilmelidir.

3-Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı savunması değerlendirilmemiş ise de, mevcut kabule göre hüküm altına alınan tutarların ıslaha karşı zamanaşımı savunmasından etkilenmediği sabittir. Ancak, yukarıda yer verilen bozma sebebi doğrultusunda, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik yeniden hesaplama yapılması gerekeceğinden, ıslaha karşı zamanaşımı savunması gözden kaçırılmamalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6682, Karar No: 2013/11237, Tarih: 03.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6682 E.  ,  2013/11237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında bütün suçlardan beraatine ilişkin.

Sanık ... için;

a)2004 suç tarihli eylemi nedeni ile beraatine ilişkin. b)2002-2003 tarihli eylemi nedeni ile; mahkumiyet

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 29.12.2009 günlü hükmün tebliği için sorgusunda bildirdiği adrese çıkarılan tebligatın tebliğ edilmeden iade olmasına rağmen, yapılan adres araştırmasının sonucu beklenilmeden ve bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılmadan kararın kesinleştirilerek infaza verildiği anlaşılmakla; öğrenme üzerine 21.06.2010 havale tarihli dilekçe ile bu sanık tarafından yapılan temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile sanık ... hakkında verilen 2002 ve 2003 takvim yıllarına ilişkin mahkumiyet, 2004 takvim yılına ilişkin beraat ve sanık ... hakkında tüm yıllardan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8081, Karar No: 2019/8874, Tarih: 15.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8081 E.  ,  2019/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazların merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların mala zarar verme suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 151/1 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının, 08/05/2008 olan suç tarihinden karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7201, Karar No: 2016/4211, Tarih: 09.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7201 E.  ,  2016/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ve hangi belgelerin istendiği açıkça belirtilerek ibrazının istenmesi gerektiğinden, 03.04.2007 tarihli yoklama fişi içeriğinde sanığa tebliğ edildiği anlaşılan isteme yazısının temin edilip hangi defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2. maddesindeki suçun cezasının alt sınırının 6 ay hapis olduğu gözetilmeden ve cezanın teşdiden tayin edildiği de belirtilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

3-Sanık hakkında "defter ve belgeleri gizleme" eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın bulunmadığı cihetle, ertelemeye göre daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Yasaya aykırı; katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7234, Karar No: 2007/13830, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7234 E.  ,  2007/13830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, değişik açı ve uzaklıklarda olan, (OTS) 388 ila 401 ve 651 ila 662 nolu arazi kadastro parselleri görülecek şekilde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 05/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20527, Karar No: 2013/22685, Tarih: 30.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/20527 E.  ,  2013/22685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda ağaçların kesildiği yerin orman sınırları içinde olduğu dip köklerle suça konu emvalin ağaç cinsi, evsafı ve kesim tarihinin uygun olduğu sanığın ibraz ettiği nakliyeye uymadığı belirtilmesine göre sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasanın 91. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabul ve uygulamaya göre; emvalin değeri azlığından cezalarda 1/2 oranında indirim neticesinde 15 ... hapis ve 2 tam ... adli para cezası tayin edildiği halde TCK'nin 50/1-a gereğince 12 ... hapis cezası ve 1 tam ... adli para cezası üzerinden para cezasına çevrilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11536, Karar No: 2012/16095, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11536 E.  ,  2012/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı; Kanga petrolden 3-4 yıl önce veresiye akaryakıt aldığını, ancak borcunu fazlası ile petrolde çalışan, ... isimli şahsa ödediğini, defter senedindeki borcunun üzerine çarpı işareti yaparak borcunun silindiğini, davalının eline nasıl geçtiğini anlayamadığı 15.000 TL'lik senede dayanarak icra takibine giriştiğini, defterler incelendiği takdirde böyle bir borcunun olmadığının anlaşılacağını dar yetkili icra mahkemesinde borca ve imzaya itiraz edildiğini ancak yetersiz inceleme sonucunda davasının reddedildiğini ileri sürerek borcunun olmadığının tespiti ile takibin iptaline, %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddiasını ispatlaması gerektiğini, tanık dinlenmesine muvafakatlarının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacının iddiasını usulüne uygun delillerle ispatlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar tacir olup uyuşmazlık ticari satım nedeniyle alındığı savunulan bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı yan diğer delillerle birlikte davalının ticari defterlerine de delil olarak dayanmıştır. Nitekim mahkemece 18.01.2012 tarihli celsede “Davalıdan ticari defterler celp edildikten sonra, dosyanın duruşma günü beklenilmeksizin Antalya Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilerek, malimüşavir birlirkişiye dosyanın tevdi ile dosyada mevcut bulunan tüm bilgi ve belgeler, dava dilekçesi, cevap dilekçesi incelenmek sureti ile dosya kapsamı ve talepler konusunda ayrıntılı rapor düzenlenmesinin istenilmesine, bilirkişinin emek ve mesaisine karşılık 250,00 TL ücret takdirine, bilirkişi ücreti ile dosya gidiş dönüş ücreti olarak 50,00 TL'nin davacı tarafından iki hafta kesin süre içerisinde karşılanmasına” denilmiş, bu karar üzerine davacı yan takdir edilen giderleri 24.01.2012 tarihinde yatırmıştır. Ancak bu aşamadan sonra mahkemece 04.04.2012 günlü ara kararı ile davalı yanın defterlerinin incelenmesi ara kararından vazgeçilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Tüm bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere tarafların tacir, uyuşmazlığın ticari senet olduğu keza verilen ara kararı gereğince giderlerin davacı tarafından süresinde yatırıldığı gözetilerek HMK'nun 222. maddesi gereğince bilirkişi incelemesi yaptırılıp varılacak uygun sonuç neticesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Tüm bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere tarafların tacir, uyuşmazlığın ticari senet olduğu keza verilen ara kararı gereğince giderlerin davacı tarafından süresinde yatırıldığı gözetilerek HMK'nun 222. maddesi gereğince bilirkişi incelemesi yaptırılıp varılacak uygun sonuç neticesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5355, Karar No: 2016/2946, Tarih: 01.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5355 E.  ,  2016/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının, davalının evden kovması sonucu hiçbir eşyasını alamadan evden ayrılmak zorunda kaldığını, taraflar arasında görülen boşanma davasının sonuçlandığını ancak henüz kesinleşmediğini, müşterek konutta kalan ziynet eşyaları ile ev ve çeyiz eşyalarının müvekkiline iade edilmediğini belirterek, 28 adet yarım altın, 1 adet set, 1 adet alyans yüzük, 2 adet süs yüzük, 1 çift küpe, 3 adet Adana burması bilezik, 1 adet saat, 1 adet künye, 1 adet büyük altın, 1 adet ellilik altın, 3 adet çeyrek altın, 1 adet çocuk künyeden oluşan ziynet eşyaları ile cins ve nitelikleri itibari ile tek tek sayılı diğer kişisel eşyalarının aynen iadesine, bu mümkün değil ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eşyaların bedeli olan 5.000 TL'nin işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 19/12/2014 tarihli duruşmadaki beyanında; ziynet eşyaları hariç dava dilekçesinde belirtmiş olduğu diğer ev eşyaları ile çeyiz eşyalarının tamamı ile teslim alındığını, ayrıca dava dilekçesinde belirtilen ve harçlandırılan 5.000 TL bedelin, 1.000 TL'lik kısmının çeyiz ve ev eşyalarına, 4.000 TL'lik kısmının ise ziynet eşyalarına ilişkin olduğunu belirtmiştir.

Davacı vekili 04.12.2014 tarihli ıslah dilekçesinde, ziynet eşyalarına yönelik talebini 36.443,00 TL olarak ıslah etmiş ve eksik harcı tamamlamıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın iddia ettiği ziynet eşyalarının bir kısmının taraflarca müştereken bozdurularak düğün masraflarının ödenmesi için kullanıldığını, yüzük, küpe, bilezik, künye gibi ziynet eşyalarının davacı tarafça evden ayrılırken götürüldüğünü, diğer eşyaları ise iadeye hazır olduklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, cins ve nitelikleri tek tek sayılan ziynet eşyalarının davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedelleri olan 1.000 TL'nin dava tarihi olan 31.05.2013 tarihinden itibaren, ıslah edilen miktar olan 35.443,00 TL'nin ise ıslah tarihi olan 04.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının 1 adet takı setinin iadesi isteminin reddine, dava konusu ev ve çeyiz eşyalarının yargılama sırasında davacı tarafa teslim edilmiş olması sebebi ile bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davacı taraf dava dilekçesinde diğer ziynet eşyaları ile birlikte, 28 adet yarım altın, 3 adet çeyrek altın ve 1 adet çocuk künyesinin iadesini talep etmiş ise de, dinlenen davacı tanıklarından davacının annesi yanında, düğünde davacı kızına takılan 28 adet yarım altından oluşan fişeklik olarak tabir edilen takının bozdurularak, bunun karşılığında davacıya 1 adet set takımı ve 7 adet bilezik alındığını belirtmiş, yine diğer davacı tanıkları da davacıya takılan altınların bozdurularak set takımı olarak tabir edilen takı alındığını beyan etmişledir. Buna göre, davacıya ait olan 28 adet yarım altının bozdurularak bunun karşılığında davacıya set takımı ve başka bazı takıların alındığı sabittir. Bununla birlikte, yine davacı tanığı Hava Asker'in beyanına göre, müşterek çocuğun doğumundan sonra, bebek için 3 adet çeyrek altın ve 1 adet bebek künyesi takıldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece, düğünden sonra bozdurulduğu halde davacı kadına başka nitelikte takı olarak iade edildiği anlaşılan 28 adet yarım altın ile, davacı kadına değil de müşterek çocuğun doğumunda çocuğa hediye edildiği ve bu suretle kadının kişisel malı olmadığı anlaşılan 3 adet çeyrek altın ve 1 adet çocuk künyesi talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu bu istemlerin de kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu hususa ek olarak, davacı vekilinin duruşma sırasındaki beyanında dava dilekçesinde 5.000 TL olarak belirttiği talebinin 4.000 TL'lik kısmının ziynet eşyalarına ilişkin olduğunu açıklamış olması karşısında, mahkemece, bu talebe uygun olarak hüküm kurulması gerekirken, davacının talep ettiği diğer eşyaların bedeli olarak açıkladığı 1.000 TL üzerinden hüküm kurulması da doğru görülmemiş, bu husus ayrıca bozma sebebi yapılmıştır.

Ayrıca, kabule göre, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekalet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır.

Somut olayda mahkemece davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verildiği ve davalı da kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği halde, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.