muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12059, Karar No: 2022/6906, Tarih: 06.04.2022

22/01/2016 tarihinde kazanın gerçekleştiği, davacının yaralandığı dosya kapsamıyla sabittir. Olaya ilişkin olarak açılan Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/1479 sayılı soruşturma dosyasında Kovuşturmaya Yer Olmadığına dair karar verildiği, Savcılık tarafından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253 üncü maddesi kapsamında, uzlaştırmanın sağlandığı bu sebeple Cumhuriyet Başsavcılığınca da uzlaşma nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 253/17. bendinde; "Cumhuriyet savcısı, uzlaşmanın, tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka uygun olduğunu belirlerse raporu veya belgeyi mühür ve imza altına alarak soruşturma dosyasında muhafaza eder. "CMK'nun 253/19. bendine göre ise "... Uzlaşmanın sağlanması halinde, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır." hükmü yer almakta olup,anılan Kanun maddesinin 253/19. bendine göre uzlaşmanın sağlanması halinde soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz, açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır. Bu yasal düzenleme ışığında da uzlaşma tutanağı düzenlenmekle davalının tazminat davası açma hakkı bulunmamaktadır. Uzlaşma tutanağı da ilam mahiyetinde olacağından aksinin aynı kuvvetteki belge ile ispatlanması gerekir.

Tüm bu nedenlerle 14/03/2016 tarihli uzlaşma tutanağı incelendiğinde, davaya konu trafik kazası nedeniyle uzlaşma teklifinin davacı tarafından fazlaya ilişkin hakkı ya da sigorta şirketine başvuru hakkı saklı tutulmadan sürücü ....’dan talebi olmaksızın kabul edildiği anlaşılmakla, uzlaşma tutanağının ilam mahiyetinde olduğu ve uzlaşmanın sağlandığı, tutanağının aksinin de aynı kuvvetteki delillerle ispat edilemediği anlaşılmasına göre, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamayacağının kabulü ile davacının tazminat talebinin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle talebin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06/ 04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13573, Karar No: 2014/3094, Tarih: 20.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13573 E.  ,  2014/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/632-2013/392

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.06.2013 tarih ve 2012/632-2013/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket çalışanlarına Ekim 2010 tarihinden itibaren servis hizmeti verdiğini, taraflar arasında talep konusu yıl için yazılı sözleşme bulunmadığını, servis hizmeti verildikten sonra fatura kesilmekte ve fatura bedellerinin davalı tarafça ödenmekte iken itiraz edilmeyen 3 adet fatura bedelinin ihtarname tebliğine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, toplam 38.175,46 TL'nin ihtarname tebliğ tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hizmetin satın alındığının doğru olmadığını, iddianın yazılı belgeyle ispatlanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yazılı bir sözleşme olmadığı gibi, davacının kendi defterlerinde kayıtlı bulunan 38.175,46 TL'yi karşılayan faturalara konu hizmetin verildiği hususunda da yazılı bir delil sunulmadığı, davacı defterlerinin kapanış tasdiklerinin olmaması nedeniyle davacı lehine delil niteliğine sahip bulunmadığı, açıkça yemin deliline de dayanılmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı taraf dava dilekçesinde delillerini bildirirken ticari defterler demek suretiyle davalının ticari defterlerine de dayanmıştır. Nitekim mahkemece de, 02.04.2013 tarihli oturumda ticari defterlerinin ibrazı hususunda taraf vekillerine kesin süre verilmek suretiyle bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiştir. Bilirkişi, sadece ibraz edilen davacı defterleri üzerinden değerlendirme yapmış olup, mahkemece ispatlanamadığından bahisle dava reddedilmiş ise de, az önce de açıklandığı üzere, davalı tarafın da ticari defterlerine dayanıldığına göre, 6100 sayılı HMK'nın 220 ve 222. maddeleri değerlendirilmeksizin yazılı gerekçeyle red kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/229, Karar No: 2022/1631, Tarih: 28.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/229 E.  ,  2022/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, 3130 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan ...'a ait iken hileli işlemler ile tek erkek çocuğu ...'a geçtiğini, ...’ın taşınmazı ...'e, ...'in de aynı gün ...'ın gelini olan davalı ...’ye devrettiğini, temliklerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının miras hisseleri oranında iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalı, dava konusu taşınmazın, kayınpederi ...’ın kazancı ile alındığı için tüm mirasçıların onayı ile devredildiğini, ... mirasçıları olan davacıların miras haklarını ödemesi amacıyla kayınpederi ...’a düğün takılarını verdiğini ve karşılığında taşınmazı aldığını, diğer mirasçı davacılarla da taksim anlaşması yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14/09/2015 tarihli ve 2012/20 E., 2015/639 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 07/02/2019 tarihli ve 2018/5563 E., 2019/707 K. sayılı kararıyla; "... Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanıkları temlikin muvazaalı olduğu hakkında bir beyanda bulunmamışlardır. Her ne kadar, Mahkemece satış bedeli ile gerçek bedel arasında fark olduğu gerekçe gösterilmişse de bu hususun tek başına muvazaanın ispatı olmayacağı açıktır. Dolayısıyla muvazaa iddiası kanıtlanmış değildir. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş, asıl ve birleştirilen dava davacılar vekilinin karar düzeltme istemi, 16.10.2019 tarihli ve 2019/2041 E., 2019/5281 K. sayılı kararı ile reddedilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17/02/2021 tarihli ve 2019/682 E., 2021/194 K. sayılı kararıyla; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davacıların muvazaaya ilişkin iddiaları kanıtlanamadığından asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17/02/2021 tarihli ve 2019/682 E., 2021/194 K. sayılı kararıyla; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davacıların muvazaaya ilişkin iddiaları kanıtlanamadığından asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Asıl davada davacılar vekili, dinlenen tanıkların mirasbırakanın taşınmazı kız çocuklarından kaçırma amacıyla tek erkek çocuğu ... Aslan’a devrettiğini, mirasbırakanın kız-erkek çocuk ayrımı yaptığını, temlikte gösterilen bedel ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğunu, mirasbırakanın dava konusu taşınmaz dışında başka taşınmazları da kaçırma amacıyla temlik ettiğini, davanın tanık beyanları ile ispatlandığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

5.2. Birleştirilen davada davacılar vekili, Yerel Mahkemenin kararında gerekçe bulunmadığını, tanık beyanlarının muvazaa iddiasını ispatladığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.
Yargıtay — Esas No: 2023/10175, Karar No: 2023/8721, Tarih: 07.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10175 E.  ,  2023/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalı ... vekili tarafından, Bakanlığın 30.05.2023 tarihli ve 216710341 sayılı Olur’u ile kadroya geçiş tarihinden sonra imzalanan ... sözleşmelerinde sahtecilik yapıldığı iddiası ile inceleme başlatıldığı bildirilmiştir.

Bu itibarla sözü edilen inceleme kapsamında, davacı hakkında bir soruşturma bulunup bulunmadığı ve akıbeti araştırılarak sonuca ilişkin evrak eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

07.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14316, Karar No: 2012/20440, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14316 E.  ,  2012/20440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.06.2011 tarih ve 2009/829-2011/339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait binanın davalıya konut sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 16.04.2008 tarihinde kalorifer ve brülör tesisatından sızan sular nedeniyle hasar meydana geldiğini, hasar tazminatının davalıdan talep edildiğini ancak davalının bina oturmasının teminat kapsamında olmaması ve sel-su hasarının da muafiyet tutarının altında kalması nedeniyle ödeme yapılmayacağını bildirdiğini, ancak binadaki hasarların teminat kapsamında kaldığını ileri sürerek, 7.000 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın teminat kapsamı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, sigortalı konutun veranda ve garaj zemininde meydana gelen çatlamaların yapılan incelemede oturmadan kaynaklandığı, salonda meydana gelen zararın ise salonun bulunduğu doğal kottan 30-40 cm alçak olarak inşa edilerek çevresel sulardan etkilenmesinden kaynaklandığı, bu şekilde yapılan inşaatın ayıplı olduğu, bu halin teminat dışında kalan haller olarak nitelendirilmesi gerektiği, TTK.'nun 1278. maddesi gereğince, aksi kararlaştırılmadıkça malın kendi ayıbından doğan zararların teminat kapsamı içerisinde değerlendirilemeyeceği, taraflarca kuralın aksinin kararlaştırıldığının da iddia ve ispat edilmediği gerekçesiyle, davanın reddini karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24500, Karar No: 2014/20022, Tarih: 24.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24500 E.  ,  2014/20022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/288093

MAHKEMESİ : Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2009/1632 (E) ve 2011/330 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

1- Sanığın 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında, sahte fatura düzenleyen şirketlerden temin ettiği 16 adet faturayı kullandığının tespiti ile sahte fatura kullanmak suçundan dava açılmış olması karşısında; sahte fatura düzenlediği iddia olunan şirketler hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış ise dava dosyasının getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında "2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açılmış olmasına, her bir takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden bağımsız ve teselsül eden suçlar olduğu gözetilmeden hangi yıldan hüküm kurulduğu da anlaşılamayacak biçimde tek ceza tayini suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3872, Karar No: 2014/13486, Tarih: 01.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3872 E.  ,  2014/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

10.01.1988 doğumlu katılan ...'nin karar tarihi itibarıyla reşit olması karşısında, mağdurenin babası olan katılan ...'in davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, katılan ...'in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan ...'nin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13228, Karar No: 2010/13148, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13228 E.  ,  2010/13148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/10/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28127, Karar No: 2018/1403, Tarih: 14.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28127 E.  ,  2018/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı kanunun 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,