muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10090, Karar No: 2008/5358, Tarih: 03.04.2008

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının işyeri şahsi sicil dosyası ve Kurum'a verilen işe giriş bildirgelerine göre 22.9.1989-17.11.1990 tarihleri arasında işyerinin laboratuar bölümünde, 17.9.1992-17.5.2006 tarihleri arasında da rafineri ve santrifüj bölümünde her yıl 2-4 ay arasında değişen sürelerde kesintili çalışmalarının bulunduğu, mahkemece hükme esas alınan 7.11.2006 tarihli bilirkişi heyeti raporunda işyerinin rafineri ve santrifüj bölümünün gürültülü olduğu ısı ve nem oranlarının öngörülen miktarlar üzerinde kişi sağlığını olumsuz etkileyecek boyuta ulaştığı laboratuar bölümünde çalışanların ise aynı riske maruz kalmadıklarının bildirildiği görülmüştür. Öncelik davacının çalıştığı işyeri bölümünün yasada sayılan çalışma yerlerinden olup olmadığının anlaşılması daha sonra bu yerlerde yapılan işlerin yasada ikinci koşul olarak öngörülen işlerden olup olmadığının tespitiyle bu işlerdeki olumsuz çalışma koşulları ile fiziksel dış etkenlerin gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti gerekecektir. Somut olayda davacının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/4 maddesi IV. bendinin öngördüğü işlerde çalışmadığı giderek yasanın belirlediği ikinci koşula sahip olmadığı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmaııdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalı T.Ş. Fab. A.Ş Genel Md.lüğü'ne iadesine, 3.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12057, Karar No: 2022/11213, Tarih: 05.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12057 E.  ,  2022/11213 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ...Ş. (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve .... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun 04.04.2016 tarihli ve 2016/144 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararıyla 15.09.2015- 28.02.2017 tarihleri arasında ve 06.11.2018 tarihli ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmelerinin uygulanmasına karar verildiğini, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, ... yardımı, gece çalışması ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, davacının ... Enerji Tur. Tem. Mad. İth. ve İhr. Ltd. Şti.'de çalışmadığı hâlde dava dilekçesinde bu Şirketin toplu ... sözleşmesinin belirtildiğini, Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, toplu ... sözleşmesi görüşmelerinde alt işverenin bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; toplu ... sözleşmesi görüşmeleri ile Yüksek Hakem Kurulu kararlarının davacının üyesi olduğu sendika ile davacının o dönem içinde işvereni olan şirket arasında yapıldığı, anlaşma sağlanmaması nedeniyle Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla sonuçlandırıldığı, ancak anılan taraflar arasında yapılan görüşmelerin müvekkili yönünden bir bağlayıcılığı olmadığını, karara gerekçe oluşturan bilirkişi raporunda ücret bordrosuyla davacıya ödendiği görülen hafta tatili ücreti miktarlarının hesaplanan alacaktan mahsup edilmediğini, davacının ücret bordrolarına bakıldığında her ay 579,90 TL tutarında hafta tatili ücreti ödemesi yapıldığının anlaşıldığını, ancak bu miktarlar düşülmediği için hafta tatili ücreti adıyla 7.378,94 TL gibi fahiş bir meblağın ortaya çıktığını, ayrıca davacı işçinin müvekkili Kurumun ihaleyle ... verdiği yüklenici alt işverenlerde çalışmış olduğunu, hiç bir zaman müvekkilinin personeli olarak istihdam edilmediğini, bu nedenle dava konusu alacaklar sebebiyle davacının çalıştığı şirketlere sorumluluk yöneltilmesi gerektiğini, bilirkişi raporuyla yapılan hesaplamaların çok fazla olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle davalı ... Üretim A.Ş. tarafından, hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 3-g maddesi kapsamında yapıldığı, başka bir anlatımla aynı Kanun'un 62/e kapsamında yapılmadığı belirtildiğinden; davalının dava konusu alacaklardan asıl işveren sıfatı ile sorumlu olduğunun anlaşılmasına ve aynı TİS'ten kaynaklı olarak açılan davalarda Yargıtay 22. H.D'nin 23/01/2020 gün ve 2020/78 Esas, 2020/1196 Karar sayılı vb onama ilamlarının da bu doğrultuda olduğu görülmekle; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, enerji nakil hatlarının bakım ve onarım işi ihalesinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında imzalanan ihale sözleşmesiyle alt işverenlere verildiğini, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından bu şirketlerin sorumlu olduğunu, ihale makamı olan davalının ilgisinin bulunmadığını, dava konusu alacakların asıl sorumlusunun bünyesinde çalıştığı yüklenici şirketler olduğunu, davalı Kuruma 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yöneltilemeyeceğini, taraflar arasında yapılan toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin ve Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığı olmadığını, faiz türünün de hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4857 sayılı Kanun 'un "Tanımlar" kenar başlıklı 2 nci maddesinin yedinci fıkrası şöyledir:

"Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur."

3. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17213, Karar No: 2018/6002, Tarih: 03.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17213 E.  ,  2018/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından ziynet alacağının reddedilen kısmı ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2) Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3)Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına verilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4)Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2005 doğumlu çocuk Melek ve 2010 doğumlu çocuk ... yararına verilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4)Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre 2005 doğumlu çocuk Melek ve 2010 doğumlu çocuk ... yararına verilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

5) Davacı kadın dava dilekçesinde; düğünde kendisine seksen adet çeyrek altın ve onyedi-onsekiz adet onikişer gramlık burma bilezik takıldığını, altınları erkeğin aldığını ve kendisine iade etmediğini beyan etmiştir. Davalı erkek ise ziynet alacağına ilişkin cevabında; ziynetleri borçları ödemek için evliliğin ilk yıllarında kadının rızasıyla bozdurduklarını beyan etmiştir. Böylece ziynetler yönünden ispat yükü erkeğe geçmiştir. Davalı erkek kadının talep ettiği ziynetlerin kadın tarafından geri istenilmemek üzere verildiğini ispat edememiştir. Mahkemece kuyumcu bilirkişiden ziynetlerin tespiti istenmiş, bilirkişi dosyaya sunulan fotoğraf ve cd nin incelenmesi neticesinde dava tarihi itibariyle ziynetleri hesaplamış ve düğünde on adet 12 gramlık burma bilezik, 2 adet yedişer gramlık yeşil altın künye, elli adet çeyrek altın, bir adet tam altın ve iki adet yarım altın takıldığı yönünde raporunu mahkemeye sunmuştur. Davacı kadın da 20.04.2016 havale tarihli ıslah dilekçesiyle bilirkişi raporuna göre davayı ıslah ettiğini belirtmiş ve ıslaha ilişkin harcı da yatırmıştır. O halde mahkemece sadece elli adet çeyrek altın ve on adet onikişer gramlık burma bilezik yönünden davacı kadının davasının kısmen kabulü doğru olmamış, bilirkişi raporu doğrultusunda kadının ıslahla talep ettiği iki adet yedişer gramlık yeşil altın künye, bir adet tam altın ve iki adet yarım altın yönünden de davanın kabulü gerekirken kısmen kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3., 4. ve 5. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/14804, Karar No: 2012/33592, Tarih: 08.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14804 E.  ,  2012/33592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre Zümrütkaya mahallesinde bulunan suça konu taşınmazın ham toprak vasfında olması, kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması, bu yerle ilgili olarak sanıktan ecrimisil istenmesi gözetildiğinde mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin suçun sabit olduğuna ve eksik soruşturmaya yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4616, Karar No: 2017/9933, Tarih: 23.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4616 E.  ,  2017/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dilekçesinde özetle; ... Tatil Sitesinde yapılan 18.07.2015 tarihli kat malikleri genel kurulu toplantı tutanağının; 4/b maddesindeki dairede oturan kiracı ise elektrik borcunun daire sahibinden tahsiline, 4/c maddesindeki elektrik ücretlerinin toplanmasında kwh başına 5 kuruş fazla ücret toplanmasına, 4/d maddesindeki site çalışanının kullanmış olduğu elektriğin (aylık) 150 kwh kısmının site yönetimi tarafından karşılanmasına, 4/h maddesindeki kış aylarında soba yakılmamasına, 4/ı maddesindeki site görevlisinin emekli olması durumunda kıdem tazminatı için verilmek üzere daire başına aidatların içinden aylık 100.-TLnin yıllık 4800.-TL paranın bankada bloke edilmesine, 4/i maddesindeki site görevlisine aylık asgari ücrete ek olarak 250.-TL ödenmesine ve yıllık 2 adet tam maaş tutarında ikramiye ödenmesine, 5. maddesindeki üye aidatlarının 1200.-TL olmasına ve aidatlarını zamanında ödemeyenlerden %10 gecikme faizi alınmasına, 6. maddesindeki site yöneticisinin ve denetçisinin huzur hakkı almasına dair verilen kararların yasal dayanaklarının bulunmadığını, mülkiyet hakkını kısıtlayıcı nitelikte ve kanuna aykırı olduklarını, şahsına maddi ve manevi külfet getirdiğini beyan ederek 18.07.2015 tarihli kat malikleri genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; dava konusu edilen 18.07.2015 tarihli toplantının 4/b maddesinin; dava konusu sitenin elektrik sayacının tek sayaca bağlı olması ve aboneliğin site adına olması sebebiyle ortak giderlerden sayılması gerektiği, ortak giderlerden kiracı ve tapu malikinin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu; 4/c maddesinin sitenin gelir ve giderlerinin tespitine ilişkin olduğu ve kararın oy çokluğu ile alındığı, 4/d maddesinin site çalışanının ücretinin belirlenmesine ilişkin olmakla oyçokluğu ile alındığı, 4/ı maddesinin site görevlisinin kıdem tazminatı için fon oluşturulmasına yönelik olup oyçokluğu ile alındığı, 4/i maddesinin site çalışanın ücretinin belirlenmesine ilişkin olduğu ve oyçokluğu ile alındığı, 6. maddesinin huzur hakkına ilişkin olup oy çokluğu ile karar alındığı, kanuna aykırı yönlerinin bulunmadığı, diğer taraftan 4/h maddesinin, yönetim planında hüküm bulunmayan bir hususa ilişkin olmakla niteliği itibariyle mülkiyet hakkını kısıtlayıcı etki doğurduğundan yok hükmünde olduğunun tespitine, kararın 5. maddesinin ilk kısmında yasaya bir aykırılık olmamakla birlikte 5. maddenin gecikme faizine ilişkin son kısmının KMK'nın 20. maddesinde düzenlenen emredici hükme aykırı olduğundan iptaline, dava konusu edilen diğer madde ve fıkraların ise yasaya ve usulüne uygun olmakla iptalleri yönündeki talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kat malikleri kurulu kararlarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, 18.07.2015 tarihli kat malikleri kurulunda alınan kararların 4/h maddesi ile 5. maddesinin son kısmı iptal edilmiş ise de; mahkemece alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverilşli olmayıp, yönetim planı, tapu kaydı ve toplantı tutanakları birlikte değerlendirilerek toplantının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununda öngörülen usullerde yapılıp yapılmadığının ve alınan kararların Kanuna uygun olup olmadığının denetlenmesi, kat maliklerinin aralarında anlaşma yaparak gecikme faizini düzenleyebilecekleri hususunu düzenleyen 634 sayılı Kanunun 20. maddesi hükmünün de göz önünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9470, Karar No: 2007/7233, Tarih: 17.10.2007

3. Ceza Dairesi 2006/9470 E., 2007/7233 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/9470 E., 2007/7233 K.**

**- SANIĞIN DURUŞMADA HAZIR BULUNMAMASI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 193 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair İtirazların reddine, ancak;

1-

Sanık Sakine'nin mağdure Eda'yı yaralaması eyleminden dolayı kurulan hükümde karar tarihine göre tayin olunan cezanın tür ve miktan itibariyle hükmün kesin nitelikte olduğu gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-

Sanıklar Mustafa ve Recep hakkında mağdur Ökkeşl yaralamaları eyleminden dolayı kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıkların bozmadan önce 30.10.2002 tarihli oturumda savunmalarının alınmış olmasına, 19.07.2005 tarihli bozmanın yasa bozması olup sanıklar lehine bulunmasına, bozmadan sonra ise meşruhatlı davetiye ile çağrıldıkları halde mazeret belîrtmeksizin duruşmaya katılmamış olmalanna, bozma sonrası kurulan 07.02.2006 tarihli hükmün verilen ceza itibariyle önceki hükümden ağır bulunmamasına Yargıtay CGK'nın 19.12.1995 gün 348/378 sayılı kararı İle buna uyum gösteren istikrarlı Ceza Daireleri uygulamalarına göre tebliğ-namedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.647 sayılı Yasa'yı yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Yasa'da düzenlenmediğinden ödenmeyen para cezalan için gecikme zammına hükmedile-meyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazlan bu İtibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararda hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanacağına dair hüküm fıkrasının çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1565, Karar No: 2022/2053, Tarih: 21.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1565 E.  ,  2022/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... Temizlik Yemek Bilgi İşlem Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... ve davalı ... Temizlik Yemek Bilgi İşlem Şirketi'nin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... Temizlik Yemek Bilgi İşlem Şirketi'ye yükletilmesine, 21/02/2022 gününde oybirliği ile karar verildi.