muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5061, Karar No: 2021/8258, Tarih: 04.11.2021

ve davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresinin belirlenmesinde, taleple bağlı kalınarak, PMF tablosunun kullanılmasından ibarettir. Ancak buna yönelik olarak dosyanın incelenmesinde Uyuşmazlık Hakem heyetince alınan raporun yukarıdaki açıklamaya uygun olduğu anlaşılmakla yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda yeni veya ek rapor alınmasına da gerek yoktur.

Açıklanan nedenlerle dosya kapsamında bulunan 14.09.2017 tarihli tazminat bilirkişi raporuna göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacının başvurusunun kısmen kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 1.299,27 TL vekalet ücretine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında karar verilmesinde isabetsizlik yok ise de vekalet ücretine karar verilirken takdir edilen vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydı ile AAÜT’nin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16645, Karar No: 2011/17820, Tarih: 01.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/16645 E.  ,  2011/17820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.05.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/16875, Karar No: 2013/1521, Tarih: 17.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/16875 E.  ,  2013/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde silahlı tehdit iddiası nedeniyle sanığın evinde yapılan aramada 1 adet 7.65 mm. çaplı mermi ile birlikte silah temizleme yağı ele geçirilmesi, sanığın sabıka kaydında birden fazla aynı neviden suçların bulunması karşısında sanığın suç kastının bulunmadığına yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, lehe hükümlerin uygulan- madığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONAN- MASINA), 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/987, Karar No: 2019/4147, Tarih: 27.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/987 E.  ,  2019/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, onama

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... velisi ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... velisi ve müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28082, Karar No: 2015/10714, Tarih: 26.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28082 E.  ,  2015/10714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 5395 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 16.09.2014 gün ve 10765-17489 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

...; 02.09.2013 doğumlu küçüğe ... Bakanlığınca belirlenen "genişletilmiş bağışıklık programı" uyarınca yapılması zorunlu aşıları velilerinin yaptırmadığını, yaptırmaktan da kaçındıklarını ileri sürerek, küçük hakkında 5395 sayılı Kanunun 5. maddesinin (1.) bendinin (d) alt bendi uyarınca, sağlık tedbirine karar verilmesini istemiş, mahkemece; istek reddeddilmiş. ... İl Müdürlüğünün temyizi üzerine karar Dairemizce 16.09.2014 tarih, 2014/10765-17489 sayılı ilamla onanmıştır. ... karar düzeltme yoluna başvurmuştur.

Türkiyenin taraf olduğu "Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi" hükümlerine göre, tıbbi müdahalenin ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabileceği, muvafakat verme yeteneği olmayan bir kimse üzerinde ise tıbbı müdahalenin sadece onun doğrudan yararı için yapılabileceği, müdahaleye muvafakat verme yeteneği bulunmayan küçüğe veya akıl hastalığı ve benzeri herhangi bir sebepten dolayı muvafakat verme yeteneği bulunmayan bir yetişkine sadece yasal temsilcisinin veya kanun tarafından belirlenen bir kişi veya makam ve kuruluşun izni ile müdahalede bulunulabileceği (Söz. m. 6), bu halde dahi, bu kişi, makam veya kuruluşa, müdahalenin amacı, niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgi verilmesi zorunludur. Buna göre, Küçüğe yapılacak tıbbi bir müdahalenin kural olarak ancak yasal temsilcisinin izniyle yapılabileceğinde duraksama yoktur. Sorun, tıbbi müdahalenin amacı, niteliği, sonuçları ve müdahale edilmemesi halinde, ortaya çıkabilecek tehlikeleri hakkında ana ve baba aydınlatıldığı halde, rıza göstermemeleri halinde nasıl hareket edilmesi gerektiğindedir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi, çocukla ilgili her türlü kararlarda onun üstün yararının esas olduğunu öngörmektedir. Diğer yandan Türk Medeni Kanunu da, yukarıdaki uluslararası sözleşme hükümlerine paralel olarak ana ve babanın velayetleri altındaki çocukların bakım, bedensel, zihinsel, ruhsal ve toplumsal gelişmeleri konusunda onların menfaatini gözönünde tutarak, gerekli kararları alacaklarını ve uygulayacaklarını kabul etmiştir (TMK. Md 339 I. 340/1). Şu halde, ana ve babanın çocuklarla ilgili karar alırken, onların menfaatlerini ve üstün yararlarını gözönünde tutmaları asıldır. Buna aykırı bir tutum haklı görülemez. Küçüğe yapılacak müdahalenin amacı, niteliği ve sonuçları ile yapılmaması halinde ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda aydınlatıldıkları halde, ana ve babanın haklı bir sebep göstermeksizin müdahaleye karşı çıkmaları durumunda çocuğun üstün yararı esas alınarak müdalenin gerekli olup olmadığına karar verilmelidir.

Somut olayda çocuğa uygulanacak aşının, gelecekteki hastalıklardan çocuğu birey olarak korumak ve toplum sağlığı açısından gerekli olan, ... Bakanlığınca belirlenen "genişletilmiş bağışıklık programı" uyarınca yapılması zorunlu aşılardan olduğu görülmektedir. Böyle bir durumda çocuğun yasal temsilcileri uygulanacak aşı ile ilgili olarak aydınlatıldıkları halde, hiç bir haklı gerekçe ileri sürmeksizin buna rıza göstermiyorlarsa, çocuğun menfaatine aykırı olan bu tavra hukuki sonuç bağlanamaz. Diğer bir ifadeyle ana ve babanın rıza göstermemeleri çocuğun üstün yararına açıkça aykırı ise rıza aranmaz. Olayda veli çocuğa aşı uygulanmasına karşı çıkmış ise de, bu beyanlarını haklı gösterecek bir sebep ve delil göstermediği gibi, dosyada da, yapılması istenilen aşının çocuğun üstün yararına aykırı olacağına ilişkin bir bulgu ve olgu bulunmamaktadır. Aşının, çocuğun gelecekteki bireysel sağlığı yanında, toplum sağlığı açısından da yapılması zorunlu olduğuna göre, isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, salt ana ve babanın rıza göstermedikleri gerekçesine dayanılarak talebin reddi doğru olmamıştır. Ne var ki, ilk incelemede bu yönün gözden kaçtığı ve hükmün onandığı görülmekle, davacının, karar düzeltme talebi haklı ve yerinde olup, kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının açıklanan sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekli olmuştur

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442'nci maddeleri gereğince davalının karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Dairemizin 16.09.2014 tarih. 2014/10765-17489 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/8933, Karar No: 2015/5145, Tarih: 27.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8933 E.  ,  2015/5145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/11/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayların gelişim biçimi, karşılıklı eylemlerde bulunulması ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, takdir edilen manevi tazminat miktarı fazla bulunmuştur. Mahkemece, daha alt düzeyde bir miktar manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10060, Karar No: 2012/14402, Tarih: 06.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/10060 E.  ,  2012/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK’nın 152/1-c, 62, 52/a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm kurulurken sanık hakkında tayin edilen temel hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 50/1-a maddesi yerine, TCK'nın 52/a maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık savunmaları, katılanın beyanları, olay yeri görgü tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, suça konu ağacın suç tarihi itibariyle kurumuş olduğunun, dolayısıyla TCK’nın 152/1-c maddesi anlamında dikili ağaç vasfını haiz olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen basit nitelikte mala zarar verme suçunu oluşturduğu hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9114, Karar No: 2019/4180, Tarih: 24.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9114 E.  ,  2019/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2 ve 51/1-3. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Sanığın, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, köy muhtarı tarafından onaylanan tutanak ile anaç olan 45 adet koyun ve 1 adet koç olmak üzere toplam 46 adet küçükbaş hayvanını bakması için çoban olan sanık ...'a teslim ettiği, yapılan anlaşma gereğince sanığın hayvanlara bakması karşılığında, anaçlara dokunmamak şartıyla her yıl doğacak olan yavruların eşit bir şekilde paylaşılacağı, sanığın ihmalinden ötürü hayvanların göreceği zarardan sanığın sorumlu olduğunun belirlendiği, bilirkişinin yaptığı hesaba göre bu anlaşma çerçevesinde 220 adet hayvanın katılana teslim edilmesi gerekirken, 96 adedin teslim edildiği, 87 hayvanın da sistemden silindiği dikkate alındığında, katılana 37 adet hayvanın eksik teslim edildiği, çeşitli sebeplerden dolayı %20’lik bir kayıp da düşünülürse katılan ...'e 30 adet hayvanın eksik teslim edildiğinin belirtildiği anlaşılmakla; eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1497, Karar No: 2017/3685, Tarih: 25.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/1497 E.  ,  2017/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davaya konu parsellerin müstakil yerler olduğu ve herbirinin ayrı ayrı tapu ve vergi kayıtları bulunduğu anlaşılmakla HUMK'nın 46. maddesi gereğince taşınmazlara ait davaların tefrik edilmesi, çekişmeli taşınmazlara ait tüm tapu kayıtlarının tesisinden itibaren getirtilerek yerine uygulanması gereğine değinildikten sonra, ayrıca bazı parsellerin keşfinde zilyetlik yönünden tek şahit dinlenmiş olması bazılarında ise hiç tanık dinlenmemiş olması, mahalli bilirkişinin hudutları bilmediğini beyan etmesine rağmen mahkemece bazı kayıtların uyduğunun kabul edilerek gerekçesinin kararda gösterilmemesi, davalılardan ölenlerin mirasçılarına tebligat yapılmaması, Hazine harçtan muaf olduğu halde harçla yükümlü tutulması, tespit tarihlerinin ve ilan tarihlerinin araştırılmaması” isabetsizliğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 314, 315, 316, 317, 318, 319 ve 321 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile işaretli 1.440,95 metrekarelik bölümünün tespit gibi davalılar adına tesciline, 312, 313 ve 321 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (B) harfi ile işaretli 2.861,55 metrekarelik bölümünün son parsel numarası verilerek Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine, dava konusu 312, 313, 314, 315, 316, 317, 318, 319 ve 321 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan kayıtların gayri sabit hudutlu olduğunu, taşınmazların miktar fazlasının Hazine adına tespiti gerektiğine ilişkin itirazlarının komisyonca reddedildiğini belirterek kadastro tespiti ve komisyon kararının iptali ile taşınmazların Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, dava konusu 312 ve 313 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarının kuzey hududunun, 321 parsel sayılı taşınmaza uygulanan vergi kaydının da güney hududunun sabit olmadığı, vergi kayıtlarının toplam miktarının taşınmazların miktarından az olduğu, 314, 315, 316, 317, 318 ve 319 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarının taşınmazlara uyduğu ve 3402 sayılı Yasa’nın 14. maddesinde aranan şartların davalılar lehine gerçekleştiği gerekçesiyle dava kısmen kabul edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi uyulmasına karar verilen bozma ilamı gereklerinin de tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Öncelikle, bozma sonrası tespit maliklerinden davalı ... ...’a çıkarılan duruşma gününü bildirir tebligat adı geçenin ölü olduğundan bahisle iade edildiği halde, bu davalının mirasçıları tespit edilerek adlarına tebligat çıkartılmamış; eksik taraf teşkili ile yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş karar başlığında da bu davalının veya mirasçılarının taraflar arasında ismine yer verilmemiştir. Taraf teşkili dava koşullarından olup mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen göz önünde bulundurulması zorunludur. Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz olduğu gibi yapılan araştırma ve inceleme de hükme yeterli bulunmamaktadır. Kadastro tespiti sırasında dava konusu taşınmazların her birine uygulanan çok sayıda tapu ve vergi kaydı bulunmakta olup bunlardan dava konusu 312 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 11.03.1967 tarih, 45 sıra, 313 parsel sayılı taşınmaza uygulanan aynı tarih, 24, 26, 40, 47 sıra, 321 parsel sayılı taşınmaza uygulanan aynı tarih, 52 ve 53 sıra numaralı tapu kayıtlarının ve ayrıca tüm dava konusu taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarının tamamının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilmediği, yine dava konusu taşınmazlara komşu taşınmaz tutanaklarının tüm sayfalarının ve tespitlerine esas dayanak kayıtlarının da dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiden dava konusu taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının hudutlarının tek tek sorulmadığı, taşınmazların hudutlarını genel olarak anlattığı görülmektedir. Bunun yanı sıra, mahkemece fen bilirkişi raporuna atıfta bulunularak dava konusu 321 parsel sayılı taşınmazın A ve B harfleri ile gösterilen kısımları hakkında hüküm kurulduğu halde ne bozma öncesi alınan 18.05.1987 tarihli ne de bozma sonrası alınan 10.11

. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiden dava konusu taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının hudutlarının tek tek sorulmadığı, taşınmazların hudutlarını genel olarak anlattığı görülmektedir. Bunun yanı sıra, mahkemece fen bilirkişi raporuna atıfta bulunularak dava konusu 321 parsel sayılı taşınmazın A ve B harfleri ile gösterilen kısımları hakkında hüküm kurulduğu halde ne bozma öncesi alınan 18.05.1987 tarihli ne de bozma sonrası alınan 10.11.2000 tarihli fen bilirkişi raporlarında 321 parsel sayılı taşınmazda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısım bulunmadığı görülmekle mahkemenin neye istinaden bu şekilde hüküm kurduğu anlaşılamamaktadır. Ayrıca, dava konusu taşınmazların bir kısmı hakkında tespit gibi tescile dair hüküm kurulmuş ise de tespit tutanaklarında gösterilen paylar toplamının paydayı tutmadığına dikkat edilmemiştir. Bu haliyle mahkeme kararının infazı da mümkün değildir.

Doğru sonuca ulaşabilmek için, öncelikle taraf teşkilindeki eksiklik giderilmeli, dava konusu taşınmazlara uygulanan tüm tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle ... .... Daire Başkanlığından getirtilerek, malikleri ve iktisap sebepleri aynı olan bu tapu kayıtlarının ortak bir kökten gelip gelmediği tespit edilmeli, yine dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve dayanak kayıtları eksiksiz getirtilerek dosya içerisine konulmalı, akabinde çekişmeli taşınmazları iyi bilen, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı yerel bilirkişiler, mümkün olduğu takdirde tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları ile mahallinde yeniden keşif yapılarak, dayanak tapu ve vergi kayıtları tek tek sorulmak suretiyle zemine uygulanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, kayıtların taşınmazlara uyup uymadığı komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, dayanak tapu ve vergi kayıtlarının aynı yere ait olduğunun anlaşılması halinde miktar olarak fazla olana itibar edilmesi gerektiği, ayrıca infazı mümkün olmayan mahkeme kararının, bu kararı temyiz etmeyenler aleyhine kazanılmış hak teşkil etmeyeceği de göz önüne alınarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre infazı kabil hüküm kurulmalıdır. Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.