muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13602, Karar No: 2023/3054, Tarih: 25.05.2023

4.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2018/897 Esas, 2019/276 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay 16 gün, 1 yıl 1 a y 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2020/12019 Esas, 2020/9752 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu gerekçesi ile İADESİNE, karar verilen bu suç yönünden Ağır Ceza Mahkemesi itirazı kabul edip HAGB'yi kaldırdığı, hırsızlık suçundan ise; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/210 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 2 ay 26 gün ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiş; ancak hırsızlık suçundan aleyhe bozma yasağının gözetildiği belirtilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi, kendisine verilen hapis cezasının usûle ve kanuna uygun olup olmadığının incelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun hakkında kovuşturması ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuk ile birlikte gece sayılan zaman diliminde üzerlerini başlarını da örtecek şekilde beyaz öğretmen önlüğü ile kapatıp Yağlıdere İmam Hatip Lisesine girerek bilgisayarları çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 25.09.2010 tarihli Kamera İzleme ve Tespit Tutanağı, 22.09.2010 tarihli İhbar Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 25.09.2010 tarihli Kamera İzleme ve Tespit Tutanağı, 22.09.2010 tarihli İhbar Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) ve (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun ikrarı, güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesine dair kolluk görevlilerince düzenlenen tutanaklar, karar yerinde gösterilen gerekçe ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında 10.08.2010 tarihinde işlediği suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmiş ise de; aynı Kanun'un 142/2-f maddesinde, 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değiştirilmeden önceki hâlinde “...üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yaptırım öngörüldüğü gibi, kararın gerekçe ve hüküm kısmında cezanın alt hadden verildiğinin belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f maddesine göre 3 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra artırım işleminin bu ceza üzerinden yapılması ve sonuç cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2.Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası üzerinden infazın yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 3 yıl 2 ay 26 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

VI. KARAR

A. İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/210 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/210 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/820, Karar No: 2013/3148, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/820 E.  ,  2013/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Mahallesi 1447 ada 24 parsel ve emsal alınan aynı mahalle 1835 ada 14 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2012 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının belediye başkanlıklarından,

2-Dava konusu taşınmazın 24.01.2012 tarih ve emsal alınan 1835 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 27.04.2010 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihi itibariyle imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup olmadıklarının ve imar uygulaması görmüşlerse bunlara ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1835 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 27.04.2010 ve 256 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 19.04.2010 tarihli satışlara ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ile resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Mahkemece kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen bedelin bankaya yatırıldığına dair dekontun dosya içerisine konulmasından,

5-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 24.01.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19009, Karar No: 2017/2153, Tarih: 20.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/19009 E.  ,  2017/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret farkı, fazla mesai farkı, hafta tatili farkı, ulusal bayram ve genel tatil farkı, ikramiye farkı, ilave tediye farkı, iş güçlüğü tazminatı farkı, bakım tazminatı farkı ve vardiya tazminatı farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde teknisyen olarak çalıştığını,....Sendikası ile Tedaş Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokol gereğince günlük yevmiyesinin düşürüldüğünü, bu düzenleme neticesinde müvekkilinin almış olduğu maaşları yanında, yevmiyeleri baz alınarak ödenen diğer ücretlerinin de eksik ödendiğini, aynı taleplerle, aynı konuda, aynı davalıya yönelik, hemen hemen aynı dilekçe ile açmış oldukları.... İş Mahkemesinin 2012/236-260 esasları arasında yargılaması yapılmış olan seri davalarla ilgili verilen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararında da açıkça yer aldığı üzere, yevmiye düşürülmesine yönelik bu işlemin 2822 sayılı TİSGLK’nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırı olduğunun tespit edildiğini, yine iş bu dava ile aynı talep ve konuları içeren ..... İş Mahkemesinin kararında, yevmiye düşürülmesinin İş Kanununun 22. ve 62. maddelerine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle hüküm kurulduğunu ve bu kararların da Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiğini, Toplu İş Sözleşmesi kapsamında yıllık artışlar uygulanmış olsa da ilk başta yapılan hukuka aykırı indirim sebebi ile ikramiyeler, maaşlar ve ücretlerin hep eksik olarak ödendiğini ileri sürerek, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, ilave tediye, ikramiye alacağı, iş güçlüğü tazminatı, vardiya tazminatı ve bakım tazminatı ücreti fark alacaklarının ödetilmesi talebiyle dava açmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının esasa ilişkin taleplerini .... Sendikası ile Tedaş Genel Müdürlüğü arasında akdedilmiş bir protokole dayandırdığını, müvekkilinin söz konusu protokolün tarafı olmadığını, tarafı olmadığı protokol gereğince sorumluluğunun mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte sorumluluk bakımından Tedaş Genel Müdürlüğüne başvurulması gerektiğini, davacının başka bir kamu kurumuna nakledilme talebinde bulunduğunu, bu talebi doğrultusunda gerekli işlemlerin yapıldığını, tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının da imzaladığı ibraname ile müvekkil kurum nezdinde hiçbir alacağının kalmadığını kabul ettiğini, iş riski primi alacağına ilişkin talebinin de yasal dayanaktan yoksun olduğunu, öncelikle davacının iş riski taşıyan tasnifte yer alıp almadığının belirtilmediğini, davacının tüm taleplerinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davaya konu isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir.Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkca belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 07/03/2013 tarih ve 2013/20 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan iş ortaklığına hisse devrinin 28/05/2013 tarihinde gerçekleştiği Dairemizden geçen emsal dosya içeriklerinden (örneğin Dairemizin 2016/32874, 32875 Esas sayılı dosyaları) anlaşılmaktadır. Davacının ilave tediye hakkı devir tarihine kadar olup, davacının ilave tediye alacağının devir tarihine kadar hesaplanması gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Davacı işçi Toplu İş Sözleşmesinin 96. maddesi kapsamında bulunan vardiya tazminatı talep etmiş ve mahkemece de istek taleple bağlı kalınarak hüküm altına alınmıştır.

Toplu İş Sözleşmesinin 96. maddesinde 3'lü vardiya düzeninde aylık ücretin %32 si, 2'li vardiya düzeninde ise aylık ücretin %25 i oranında vardiya tazminatı ödeneceği belirtilmiş ancak mahkemece davacının hangi vardiya düzeninde çalıştığı tespit edilmeden "Taleple bağlı kalınarak 100,00 TL net 3'lü ve 2'li vardiya tazminatı fark alacağının" tahsili yönünde hüküm kurulmuştur.

Toplu İş Sözleşmesinin 96. maddesinde 3'lü vardiya düzeninde aylık ücretin %32 si, 2'li vardiya düzeninde ise aylık ücretin %25 i oranında vardiya tazminatı ödeneceği belirtilmiş ancak mahkemece davacının hangi vardiya düzeninde çalıştığı tespit edilmeden "Taleple bağlı kalınarak 100,00 TL net 3'lü ve 2'li vardiya tazminatı fark alacağının" tahsili yönünde hüküm kurulmuştur.

Davacının davalı işyerinde hangi vardiya düzeninde çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece davacının hangi vardiya düzeninde çalıştığı tespit edilmeli ve her kısmi davanın, aynı zamanda alacağın tamamına yönelik bir tespit hükmü de içermesi gerektiğinden davacının bu alacak kaleminde hakettiği toplam miktar mahkeme kararında açıkça belirtilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20/02/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davalı işletmede, bireysel iş sözleşmesine bağlı olarak saptanan yevmiye ücreti ile çalışmaktayken, üyesi olduğu sendikanın işverenle imzaladığı ve kendisinin de taraf olduğu toplu iş sözleşmesi ile getirilen ilave haklar nedeniyle eline geçen toplam miktar artmış olan işçinin temel ücretinin (yevmiyesinin) yine toplu iş sözleşmesine konan bir hüküm ile düşürülmesinin geçerli olup olmayacağı uyuşmazlık konusudur.

2822 sayılı Kanunun 6. maddesinde aynen “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir.” ifadeleri yer almaktayken şu anda yürürlükte olan 6356 sayılı STİSK’nun 36. maddesinde de “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe iş sözleşmeleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. İş sözleşmelerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Toplu iş sözleşmesinde iş sözleşmelerine aykırı hükümlerin bulunması hâlinde ise iş sözleşmesinin işçi yararına olan hükümleri geçerlidir.” Denilmektedir. Açık yasal düzenlemeye göre bireysel iş sözleşmesinden sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin bireysel iş sözleşmesiyle çeliştiği durumlarda bireysel iş sözleşmesinin işçi lehine olan kısmı esas alınacaktır.

Somut uyuşmazlıkta meseleye sadece yevmiye ücreti üzerinden bakıldığında bireysel iş sözleşmesindeki hükmün işçi lehine olarak aynen uygulanmaya devam edilmesi gerektiği akla gelebilir ancak bu yaklaşım doğru değildir. Şöyle ki; ücret yevmiyeden ibaret olmayıp ücrete ek ödemeler ile birlikte bir bütün olduğundan asıl kıyaslanması gereken davacının bireysel iş sözleşmesi ile çalışırken eline geçen aylık ücret ile daha sonraki aylarda TİS'e göre ödenen aylık ücrettir. Buna bakıldığında ise toplu iş sözleşmesi ile getirilen yevmiyeye ek ödemeler nedeniyle yevmiye ücreti düşmüş görünse dahi aslında işçinin eline geçen parada açık bir artış olduğu görülmektedir ve bu durum tarafların da kabulündedir. Hâl böyle olunca sadece yevmiye miktarının düşürülmesinden yola çıkıp, ilave getirilen haklar görmezden gelinerek hak talep etmek doğru değildir.

Netice itibariyle, bireysel iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerine ay sonunda ele geçen ücret olarak bakıldığında ki doğru bakış açısı budur, toplu iş sözleşmesi işçinin daha lehine olduğuna göre sadece yevmiyenin düşürülmüş olması kıyasa esas alınması gereken ücretin düşürülmesi anlamına gelmediğinden hukuki dayanaktan yoksun olan davanın tamamen reddi gerekir şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/6342, Karar No: 2018/3782, Tarih: 17.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6342 E.  ,  2018/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/09/2015 tarihli kenar yazısıyla dosya dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla, sanık ... hakkındaki incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

1-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna gidilebileceğinden ve aynı Kanunun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, istemin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık ... hakkında yağma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz istemlerine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/271, Karar No: 2020/492, Tarih: 29.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/271 E.  ,  2020/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalılardan ... ile ... Sosyal Hizmetler Dağıtım Taşımacılık İnşaat Yatırım San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden açılan davanın usulden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Grubu Temizlik ve Güvenlik Sistemleri Dağıtım Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti., ... Sosyal Hizmetler İnşaat Yatırım Taşıma Dağıtım Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti., ... Servis Otomasyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri Dağıtım ve Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı şirketlerle hizmet alımlarına ilişkin sözleşme yapıldığını, sözleşme ve ihale şartnamelerine göre davalıların çalıştırdıkları işçilere ait her türlü işçi alacaklarından sorumlu olduklarını, dava dışı işçi ... tarafından açılan Sivas İş Mahkemesi 2011/275 Esas 2012/22 Karar sayılı dava sonucunda verilen kararın dava dışı işçi tarafından müvekkili aleyhine icraya konulduğunu, müvekkilinin icraya ödediği bedelden davalı şirketlerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.112,68 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalı şirketler vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmeye göre davalılardan ... Sosyal Hizmetler İnşaat Yatırım Taşıma Dağıtım Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Grubu Temizlik Gıda Yemek Üretimi Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Servis Otomosyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri Dağıtım San. ve Tic. Ltd. Şti nin davacının ödemesinden işçiyi çalıştıkları dönem kadarıyla sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, diğer davalılar ... Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri ve Dağıtım San. Tic. Ltd. Şti.- ... Sosyal Hiz. Kurye Dağıtım Taşıma İnş. Yatırım San. ve Tic. Ltd. Şti. -... İnş Temizlik Ltd. Şti. ve ... hakkındaki talep ve davasında ise işçinin bu davalılar nezdinde çalışmasına ilişkin bir kayıt ve belge bulunmadığı gerekçesiyle, husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... Grubu Temizlik Ve Güvenlik Sistemleri Dağıtım Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti., ... Sosyal Hizmetler İnşaat Yatırım Taşıma Dağıtım Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti., ... Servis Otomasyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmetleri Dağıtım ve Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.