muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8512, Karar No: 2015/22337, Tarih: 25.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/8512 E.  ,  2015/22337 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tanıkların yakın akraba olmalarının, onların ifadelerini geçersiz kılmayacağı, inandırıcı olmadıkları yönünde delil de bulunmadığı, tarafların gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu kabul edilmelerinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.11.2015 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2011/14276, Karar No: 2012/819, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14276 E.  ,  2012/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 717 parsel numarası ile tarla vasfında vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1987, Karar No: 2020/3505, Tarih: 25.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1987 E.  ,  2020/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak vb. bedelleri tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100,00 TL 'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davalı tarafından davacıya gönderilen faturaların, davanın açılmasından sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yasa ile değiştirilen 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu hükümlerine uygun olduğu gerekçe gösterilerek; davanın reddine, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair karar kesin olmak üzere verilmiş, İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, anılan kararın kesin olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince davacı tarafın istinaf talebinin reddine dair ek karar verilmiştir. Ek kararın temyizi ile Bölge Adliye Mahkemesince; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, alacak miktarının belirli olmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin reddine dair ilk derece mahkemesinin 15.05.2017 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiş, esas yönünden yapılan inceleme sonucunda da; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa hükümlerini değerlendiren ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dairemiz 15.06.2017 T. ve 2018/1189 E. - 2019/6544 K. sayılı ilamı ile; taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi ile İlk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir gerekçesi ile bozularak iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesince; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alınması gereken 44,40 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydı olarak iradına, davacı tarafından yatırılan 29,20 TL peşin harcın talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan müzekkere ve tebligat masrafından oluşan toplam 293,40 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, tarafların gider avansının arta kalması halinde dosyanın kesinleşmesine mütakip iadesine, davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettiğinden AAÜT gereğince 100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, faturalara yansıtılan kayıp kaçak bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı vekilinin yargılama giderleri yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece; davacı tarafından yapılan yargılama giderlerine yönelik hükmün 4. bendinde yapılan yargılama giderlerinin 293,40 TL olarak eksik hesaplandığı, davacı tarafından müzekkere ve posta gideri olarak toplam 422,40TL masraf yapıldığı görülmüştür.

O halde mahkemece; davalıdan alınarak davacıya verilmesi gereken yargılama giderinin 422,40TL olduğu gözetilerek, hüküm kurulması gerekirken 293,40TL ye hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’ nın 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "293,40 TL" ibaresi çıkarılarak yerine “422,40TL” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu suretle düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 25.06.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11329, Karar No: 2014/7315, Tarih: 02.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11329 E.  ,  2014/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, müstehcenlik

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Mağdure ... yönelik eylemi nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm ve müstehcenlik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın, her iki mağdureye aynı anda müstehcen görüntüler izletmesinin yanında, bu eylemini aynı suç işleme kararı kapsamında birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, müstehcenlik suçundan hüküm kurulurken hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ... yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın, mağdureye yönelik başkaca bir eylemi bulunmaksızın farklı tarihlerde birçok kez söylediği “memeleriniz büyüdü mü”, “vaginanızda kıllar çıkıyor mu” şeklindeki sözlerin zincirleme surette işlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde çocuğun basit istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16383, Karar No: 2018/4377, Tarih: 04.06.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/16383 E.  ,  2018/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 30.09.2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2.872,21 TL tazminatın 06.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya verilmesine, 3.373,50 TL tazminatın 06.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul Hukukumuzda, ilk derece yargılamasının beş temel aşamadan oluşması öngörülmüştür. Bunlar sırası ile, a) dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesi, b) ön inceleme, c) tahkikat, d) sözlü yargılama, e) hüküm aşaması olduğu açıktır. Bu aşamalar içinde yeni olan ise ön inceleme aşamasıdır.

Yargılamanın gereksiz yere uzamasının engellenmesi; mahkemenin ve tarafların yargılamada gereken hazırlığı davanın başında yapmasının sağlanması bakımından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile dilekçelerin verilmesinden sonra ve tahkikat aşamasından önce gelmek üzere "ön inceleme" adıyla yeni bir yargılama aşaması kabul edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 137. maddesinde, ön incelemenin kapsamı, HMK.nın 138. maddesinde ön inceleme aşamasında dosya üzerinden dava şartları ve ilk itirazlar hakkında verilecek kararlar, HMK'nın 139. maddesinde, ön inceleme duruşmasına davet, HMK'nın 140. maddesinde ise, yapılması zorunlu olan ön inceleme duruşması düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın ön incelemenin kapsamı başlıklı 137. maddesinde, “dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, 138. madde dikkate alınarak öncelikle dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar vereceği, dava şartları ve ilk itirazlar hakkında gerektiği takdirde kararını vermeden önce, bu konuda tarafları ön inceleme duruşmasında dinleyebileceği, ön inceleme duruşmasında tarafların iddia ve savunmaları kapsamında uyuşmazlık konularını tam olarak belirleyebileceği, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik edeceği ve bu hususların tutanağa geçirileceği belirtilmiştir. Ön inceleme duruşmasında dava şartları ve ilk itirazlar ile sınırlı olmak üzere tanık dinleme, belge inceleme, bilirkişi görüşü alma, keşif yapma ve yemin teklif etme gibi işlemler yapılabilir, ancak tahkikata yönelik işlemler yapılamaz.

HMK.nın 137. maddesinin ikinci fıkrasında ise, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemeyeceği ve tahkikat için duruşma günü verilemeyeceği düzenlenmiştir. Gereksiz duruşmalara ilişkin uygulamadaki eski alışkanlıkların devam etmesinin kesin olarak önüne geçilmesi amacıyla kanun koyucu, ön inceleme aşaması tamamlanmadan ve bu aşamada alınması gereken kararlar alınmadan tahkikat aşamasına geçilmesini ve tahkikat için duruşma günü belirlenmesini kesin bir ifade ile (emredici nitelikteki bir düzenlemeyle) yasaklamıştır.

Yukarıda belirtilen 6100 sayılı HMK'nın 137/2. maddesi dikkate alındığında, öninceleme duruşması ve duruşmada yapılması gerekli olan işlemler yapılmadan tahkikat duruşmasına geçilemeyeceği, bu düzenlemenin emredici nitelikte olduğu açıktır.

Somut olayda, mahkemece 08.09.2015 tarihinde öninceleme duruşması yapıldığı, davalı vekili tarafından bu duruşma için mazeret dilekçesi sunulduğu anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece yukarıda değinilen ilkeler yerine getirilmeden, usuli işlemler tamamlanmadan, davalının mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, öninceleme duruşmasında tahkikat aşamasına geçilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11938, Karar No: 2023/668, Tarih: 15.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/11938 E.  ,  2023/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.05.2013 tarih ve 2013/7370 soruşturma numaralı iddianame ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2013/216 Esas, 2014/23 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2013/216 Esas, 2014/23 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 20.01.2021 tarihli ve 2016/5632 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine, sanık müdafiinin temyizi yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu ve 217 inci maddeleri uyarınca aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmesinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/24147 Esas, 2022/3061 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazları reddedilerek "...Mağdurenin aşamalarda eylemlerin organ sokmak suretiyle gerçekleştiğine dair net anlatımının bulunmaması, adli muayene raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık ile suça sürüklenen çocuğun değişik tarihlerde on beş yaşından küçük mağdure ile anal yoldan cinsel ilişkiye girdiklerine dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle cinsel organlarını mağdurenin kalçasına sürtme şeklinde sübuta eren eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,.." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

6. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/172 Esas, 2022/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın atılı suçu işlemediğinin dosya kapsamında sabit olduğu, kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olduğu ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre Mahkemece özetle;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın atılı suçu işlemediğinin dosya kapsamında sabit olduğu, kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olduğu ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre Mahkemece özetle;

1.İddia, bozma ilamı, sanığın ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun bozma ilamı öncesindeki ve sonrasındaki savunmaları, mağdurenin bozma ilamı öncesindeki ve sonrasındaki beyanları, müştekilerin bozma ilamı öncesindeki beyanları, tanıkların bozma ilamı öncesindeki beyanları, ... kayıtları, mağdure hakkında aldırılan raporlar, ... analiz raporu, dosya içerisindeki tüm tutanaklar ve belgeler hep birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde; kardeş olan sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun akrabaları olan mağdureye farklı tarihlerde önce sanığın cep telefonu vereceği bahanesi ile evlerine yakın olan samanlığa götürüp mağdurenin üzerinde bulunan giysileri çıkardıktan sonra yere yatırdığı, cinsel organını mağdurenin anal bölgesine sürttüğü, kardeşi olan temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun da mağdureye para vereceğini söyleyip yine aynı samanlığa götürüp yere uzandırırak cinsel organını mağdurenin anal bölgesine sürttüğü, söz konusu olayın mağdurenin okulda öğretmeni ....'a anlatması sonucu ortaya çıktığı ve adli mercilere intikal ettiği ve olayın bu şekilde oluşup geliştiği anlaşılmıştır.

2. Her ne kadar sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk suçlamayı kabul etmediklerini belirtmiş iseler de mağdurenin sonradan şikayetten vazgeçmiş olması ile öğretmeni ...'nın kendisine ezberlettirilen kağıda yazılı olayları bu öğretmeninin demesi üzerine o şekilde anlattığını ve beyanlarının bu öğretmeni tarafından kayıt altına alındığını ancak gerçeği yansıtmadığını beyan etmiş ise de; Özellikle sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocukla akrabalığı nedeniyle aile baskısının da etkisiyle mağdurenin sonradan beyanını değiştirdiği, öğretmenin zorlamasıyla kendisine ezberlettirilen olayları anlattığını söylemesine rağmen henüz tarafların yönlendirmesi olmadan olayın ilk sıcaklığı ile öğretmenleri tarafından kayıt altına alınan ve kollukta alınan ilk beyanları örtüşen bu beyanların olayın oluş şekline uygun bulunduğundan mağdurenin ilk beyanına itibar edilmesi gerektiği kanaatine varılmış olup, sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun savunmaları ile mağdurenin sonradan değiştirdiği anlatımlarının maddi gerçeği yansıtmadığı değerlendirilerek itibar edilmemesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

3. Özellikle sanığın beyanına göre; olayın tanığı olan ve mağdureden olayı ilk olarak dinleyen tanık ...'nın kendisine arkadaşlık teklif ettiğini, bunu reddettiği için iftira attığını belirtmesine rağmen, sanığın iddiası doğrultusunda getirtilen telefon kayıtlarında sanığın belirttiği tarihte tanık tarafından arandığına dair görüşme kaydının bulunmadığı, zaten kendisinin aradığını söylediği bayanın ismini dahi bilmediği ancak ... olduğunu tahmin ettiği yönündeki tahayyüle dayalı hayatın olağın akışına uymayan ve maddi bulgularla çelişen bu husustaki savunmaya itibar edilmemiştir.

4.Bozma sonrası Yargıtay ilamına uyularak yapılan yargılamada Mahkemece tekrar yapılan değerlendirmede; mağdurenin 01.03.2013 tarihli ilk beyanında olay sırasında sanığın kendisini yüz üstü yatırdıktan sonra arkasına geçtiğini, cinsel organını arka bölgesine sokmaya çalıştığını, kendisinin ıslaklık hissettiğini beyan ettiği, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'un eylemi bakımından ise suça sürüklenen çocuğun cinsel organını vücuduna sokmaya çalıştığını beyan ettiği, mağdurenin olayın hemen ardından verdiği bu beyanının Mahkemece mahkumiyet hükmüne esas alındığı, mağdurenin beyanında da sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiklerine dair net bir beyan bulunmadığı, bu sebeple sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı anlaşıldığından sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılmalarına karar vermek gerektiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/172 Esas, 2022/206 Karar sayılı kararında sanık müdafisince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.