muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5946, Karar No: 2016/7400, Tarih: 27.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5946 E.  ,  2016/7400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 18.02.2015 tarihinden yaklaşık bir buçuk yıl önce gerçekleştiği iddia edilen olayla ilgili beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, ilk eylemden yaklaşık sekiz-dokuz ay sonra gerçekleştiği iddia edilen olayla ilgili çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit; 06.02.2015 tarihinde gerçekleştiği iddia edilen olayla ilgili çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : 18.02.2015 den yaklaşık bir buçuk yıl önce gerçekleşen olayla ilgili beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından, ilk olaydan yaklaşık sekiz-dokuz ay sonra gerçekleşen olayla ilgili çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit suçlarından ve 06.02.2015 tarihinde gerçekleşen olayla ilgili çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık ile müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 19.10.2016 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık müdafiine çağrı kağıdının gönderildiği, parçasının döndüğü ancak sanık müdafiin duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla;

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının istemine uygun olarak CMK'nın 156. maddesi uyarınca sanık ... için ... Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesi için...Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, duruşmanın 19.10.2016 saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ... barosundan görevlendirilerek sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 02.11.2016 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

06.02.2015 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan dava ile ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

İntikal tarihi olan 18.02.2015 tarihinden yaklaşık bir buçuk yıl önce meydana gelen olayla ilgili kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında intikal tarihine kadar gerçekleşen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık hakkında intikal tarihine kadar gerçekleşen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdure beyanı, tanık beyanları, adli muayene raporu, uzmanlık raporları ile tüm dosya kapsamına göre; sanık ile katılan...'nin 2010 yılında boşanmaları sonucunda ayrı evde yaşamaya başladıkları, velayeti katılana verilen mağdure ile kardeşi tanık ...'nın da katılan ile yaşadıkları, sanık ile mağdurenin ancak hafta sonları bir araya gelebildikleri, sanığın son eylemi gerçekleştirdiği 06.02.2015 tarihi ile bundan yaklaşık bir buçuk yıl öncesine uzanan dönemde yaklaşık dokuzar aylık aralarla mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarını işlediği, sanığın eylemleri arasındaki zaman aralığı uzun olsa da, sanık ile katılanın boşanmış olmaları nedeniyle ayrı yaşadıkları için sanığın bulabildiği fırsatlarda mağdureye yönelik eylemlerini gerçekleştirdiği, bu kapsamda mağdureye telefon ederek "ya bana başka kadın bulursun ya da kendin gelirsin" şeklinde taciz içerikli sözler söylediği, yine bir gün telefon ederek "ben öğlen arası eve gideceğim sende gel ben senin için okuldan izin alırım" dediği nazara alındığında mağdureye yönelik cinsel istismar eylemleri konusundaki genel niyetinin süreç boyunca devam ettiği ve çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle eylemlerini gerçekleştirebildiğinin anlaşıldığı, bu nedenle sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda gerçekleştirdiği gözetilerek ve son eylemin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda yapılan değişiklikten sonraki zamanda gerçekleşmesi nedeniyle sanığın bütün halinde eylemlerine uyan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3-c,43/1 maddeleri gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde ayrı ayrı hükümler kurulması,

Kabule göre de;

İlk eylem nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğundan bahisle 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 103/6. fıkrası gereğince tayin olunabilecek cezanın üst haddinin yirmi yıl olduğu ve önceki madde ile bu cezanın üstünde bir hapis cezası belirlenmesi nedeniyle bu fıkranın uygulama imkanının ortadan kalktığı gözetilmeksizin cezada bu maddeye istinaden arttırım yapılması,

Sanık hakkında ilk olaydan yaklaşık sekiz-dokuz ay sonra gerçekleşen ikinci olayın akabinde işlendiği iddia edilen tehdit suçunda kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında ilk olaydan yaklaşık sekiz-dokuz ay sonra gerçekleşen ikinci olayın akabinde işlendiği iddia edilen tehdit suçunda kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve kabule göre; sanığın mağdureye yönelik ikinci cinsel istismar eyleminden sonra cep telefonuyla arayarak, kendisine başka bir kadın bulmasını ya da kendisinin gelmesini söylemesi şeklinde gerçekleşen eylemin mağdurenin hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirme tehdidini içermemesi nedeniyle tehdit suçunu oluşturmayıp 5237 sayılı TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçuna uyduğu ve bu kapsamda kabul edilen cinsel taciz eyleminin ise sanığın mağdureye yönelik genel kastla işleyip mahiyeti itibariyle teselsül eden cinsel istismar eylemleri içinde değerlendirilmesi zorunlu olduğundan ayrıca bu suçtan mahkûmiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları ile müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. 27.10.2016 tarihinde verilen işbu karar 02.11.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2011/18624, Karar No: 2012/836, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/18624 E.  ,  2012/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili; iş sözleşmesinin sadece müvekkili şirketin iradesi ile sona ermediğini tarafların karşılıklı özgür iradeleri ile yaptıkları anlaşma ile işyerini tamamen kapatılması nedeniyle sona erdirildiğini İkale (bozma) sözleşmesini bulunduğu durumlarda işçinin işe iade davası açma hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece geçerli fesih nedeni yapılan işyerinin tümüyle kapatılması ve kesin olarak faaliyetine son verildiği iddiasının gerçek olmadığı işyerini kapatılmadığı halen faaliyetini devam ettiği işverenin davacıyı başka bir alanda istihdam olanağı varken bu yönde bir teklif yapılmadığı objektif seçim kriterine uymadığı dolayısıyla feshin işyeri ve işletmenin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir neden dayandığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin ikale ile sona erip ermediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan iş güvencesi hükümleri işçiyi işverenin feshine karşı koruma amacını taşımaktadır. Sözleşmenin işverenin feshi dışındaki bir nedenle sona ermesi halinde iş güvencesi hükümleri uygulanamaz. Bu bağlamda sözleşme ikale (bozma sözleşmesi) ile sona ermişse işçi iş güvencesi hükümlerine dayanarak feshin geçersizliğine karar verilmesini talep edemeyecektir.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse yasal tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse yasal tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

Somut olayda davacı işçi ile davalı işveren arasındaki iş sözleşmesinin AR-GE faaliyetini yürüten davalı şirketin içinde bulunduğu otomotv sektöründeki yaşanan büyük ölçüdeki daralma ve buna bağlı olarak yeni projelerin gelmemesi sonucunda zor durumda kaldığı yönetim tarafından işyerinin bütünüyle kapatılarak kesin ve devamlı surette faaliyetine son verilmesi kararı aldığı davacı ile birlikte diğer dosyalarda davacı durumunda bulunan çalışanların iş sözleşmesinin sona erdirildiği “İş Sözleşmesinin Anlaşma ile Sona

Erdirilmesi ve Sonuçlarına İlişkin Sözleşme “başlığını taşıyan protokol ile de davacıya ihbar ve kıdem tazminatı ile birlikte iş güvencesi karşılığı olarak dört aylık net ücreti tutarında ayrıca tazminat ödenmesini karalaştırıldığı davacı tarafından bu sözleşmenin imzalandığı davacıya 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan işçilik alacaklarının ödenmesi dolayısıyla 18/06/2010 tarihli ibraname ile işverenin ibra edildiği davacı vekili tarafından 22/09/2011 tarihli celsede dört aylık net ücreti tutarında tazminatın ödendiğinin bildirildiği görülmüştür. Davacı sözü edilen dilekçeye ilişkin herhangi bir itiraz ileri sürmemiştir. Mevcut delil durumuna göre davacının işten ayrılışının bir uzlaşı ile gerçekleştiği, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin ikale ile sona erdiği açıkça ortadadır. Öte yandan davalı işverenin davacının çalıştığı işyerini kapatarak davalı Autoliv şirketi bünyesinde bulunan.....A.Ş.'ne ait binada çalışan sayısının 24‘e düşürülmek suretiyle binasının değiştirilerek ve eleman sayısı azaltılarak faaliyetini yürütmesi ekonomik krizin ve faaliyet alanının daraltılmasını kanıtlar nitelikte olduğundan feshin geçerli nedenlerle yapıldığının da kabulü gerekir. Bu durumda anılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 18,40 TL karar ve ilam harcından başlangıçta peşin alınan 17,15 TL harcın mahsubu ile kalan 1,25 TL harcın davacıdan alınmasına

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 18,40 TL karar ve ilam harcından başlangıçta peşin alınan 17,15 TL harcın mahsubu ile kalan 1,25 TL harcın davacıdan alınmasına

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 30/01/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3107, Karar No: 2018/340, Tarih: 16.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3107 E.  ,  2018/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin defter ve belge ibraz etmeme suçundan kurulan davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek suçundan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 08.02.2007 tarihli iddianame ile kanuni defterlere kayıt edilmesi gereken işlemlerin vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka ortama kaydetmek ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlemek suçlarından dava açıldığı, defter ve belge ibraz etmeme fiilinin iddianamede gösterilmediği için bu suçtan açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, belge ibraz etmemek suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8993, Karar No: 2022/9089, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8993 E.  ,  2022/9089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ...Ş. (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikası (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak alt işverenler nezdinde çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun ....11.2018 tarihli ve 2018/1066 Esas 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlüğü bulunan toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece çalışması ücreti, çocuk yardımı, hafta tatili, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, toplu ... sözleşmesi görüşmelerinde alt işverenin bulunduğunu, davacının çalıştığı alt işveren Batum Elektrik İnş. Müh. Taah. ve Tic. ve San. Ltd. Şti.'ye ibraname verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; enerji nakil hatlarının bakım ve onarım işi ihalesinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında imzalanan ihale sözleşmesiyle alt işverenlere verildiğini, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından bu şirketlerin sorumlu olduğunu, ihale makamı olan davalının ilgisinin bulunmadığını, dava konusu alacakların asıl sorumlusunun bünyesinde çalıştığı yüklenici şirketler olduğunu, davalı Kuruma 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yöneltilemeyeceğini, taraflar arasında yapılan toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin ve Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığı olmadığını, davacının çalıştığı alt işveren Batum Elektrik İnş. Müh. Taah. ve Tic. ve San. Ltd. Şti.'ye ibraname verdiğini, faiz türünün de hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle davalı ... Üretim A.Ş. tarafından, hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 3-g maddesi kapsamında yapıldığı, başka bir anlatımla aynı Kanun'un 62/e kapsamında yapılmadığı belirtildiğinden; davalının dava konusu alacaklardan asıl işveren sıfatı ile sorumlu olduğunun anlaşılmasına ve aynı TİS'ten kaynaklı olarak açılan davalarda Yargıtay 22. H.D'nin 23/01/2020 gün ve 2020/78 Esas, 2020/1196 Karar sayılı vb onama ilamlarının da bu doğrultuda olduğu görülmekle; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe