muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13269, Karar No: 2015/1970, Tarih: 12.02.2015

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmi dört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmi dört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan, itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır.” hükmü öngörülmüştür. Anılan Kanunun geçici maddelerinde, yersiz ödemelerin tahsili konusunda önceki hükümlerin uygulanması gereğine işaret eden herhangi bir kural bulunmadığından, sonuç olarak 96. madde düzenlemesinin, Kurumun yersiz ödemeden kaynaklanan alacaklarına ilişkin süregelen uyuşmazlıklara uygulanması zorunlu olduğu gibi, bu konuda 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun, sebepsiz zenginleşme durumunda geri verilmesi gereken tutarın belirlenmesinde genel hüküm niteliğindeki maddelerinin de gözetilmesi gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 77. maddesinde, haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşenin, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlü olduğu, bu yükümlülüğün, özellikle zenginleşmenin geçerli olmayan veya gerçekleşmemiş ya da sona ermiş bir sebebe dayanması durumunda doğmuş olacağı belirtilmiş, 79. maddesinde, sebepsiz zenginleşenin, zenginleşmenin geri istenmesi sırasında elinden çıkmış olduğunu kanıtlandığı kısmın dışında kalanı geri vermekle yükümlü olduğu, zenginleşenin, zenginleşmeyi iyi niyetli olmaksızın elden çıkarmışsa veya elden çıkarırken ileride geri vermek zorunda kalabileceğini hesaba katması gerekiyorsa, zenginleşmenin tamamını geri vermekle yükümlü olduğu bildirilmiştir. Buna göre, haksız olarak (nedensiz) bir edinimde bulunan kimse, onun geri alınması zamanında elinden çıkmış olduğunu kanıtladığı tutar oranında ret ve geri vermekle yükümlü değil ise de haksız edinimde bulunan, o şeyi kötü niyetle elden çıkarmış veya onu elden çıkarırken sonradan ret ve geri vermeye zorunlu tutulacağını biliyor ise ret ve geri vermekle yükümlüdür. Bir başka anlatımla, iyi niyetli zenginleşen, sebepsiz zenginleşme konusunun kendisinden istendiği tarihten önce elinden çıktığını iddia ve ispat ettiği miktar oranında ret ve geri vermeyle

yükümlü olmayacak, buna karşın, zenginleşen, zenginleşme anında veya sonrasında mal varlığındaki artışın geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığını biliyor veya bilmesi gerekiyor ise kötü niyetli sayılacaktır.

yükümlü olmayacak, buna karşın, zenginleşen, zenginleşme anında veya sonrasında mal varlığındaki artışın geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığını biliyor veya bilmesi gerekiyor ise kötü niyetli sayılacaktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, çalışma gücü kayıp oranı %54 olarak belirlendiğinden yaşlılık aylığına hak kazanılmadığı ve dolayısıyla yersiz aylık ödemesi yapıldığı taraflar arasında uyuşmazlık dışı olduğu gibi Vergi Dairesinin ilk yazısında yer alan oran ile derece arasındaki belirgin çelişki giderilmeden aylık tahsisinde Kurumun hatalı işleminin varlığı, buna karşın davacının iyi niyetinin de bulunmadığı açıktır. Şu durumda, yersiz ödenen aylıklar hakkında söz konusu 96. maddenin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında uygulama yapılarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, iyi niyetli olduğu benimsenen davacının aylıkları tüketerek elden çıkardığı yönündeki yanılgılı değerlendirme sonucu istemin aynen karar altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2315, Karar No: 2010/86, Tarih: 26.01.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/2315 E.  ,  2010/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ...’nün 31.12.2004 gün ve B.07.GEL.1.06.03.7/48404/12753 sayılı mütalaasının 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olup ... C. Başsavcılığı’nın 26.01.2005 gün ve 6114/3246/161 sayılı iddianamesi ile “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçundan kamu davasının açılması ve bu suçtan verilmiş bir mütalaa bulunmaması karşısında, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33733, Karar No: 2017/3251, Tarih: 06.02.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/33733 E.  ,  2017/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mağdur ... ile tanık ...’in sanığın bıçak çektiğini ve “seni yaşatmayacağım, gel gelebiliyorsan” dediğini beyan etmeleri karşısında, tebliğnamedeki bıçağın olayda kullanılmadığı ve sahibine iadesine karar verilmesi gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanıklar ... ve ...’ün beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, ele geçirilemeyen dirgen ile mağdurun üzerine yürüyerek “gel gelebiliyorsan, seni öldüreceğim” şeklinde tehditte bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a madde ve fıkrasına uyan silahla tehdit suçunu oluşturabileceği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle TCK’nın 106/1-1. cümle gereğince basit tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın, borç para istediği mağdurun, kendisine hakaret etmesi üzerine onu itekleyip düşürdüğünü savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı Üst ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1392, Karar No: 2021/10533, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1392 E.  ,  2021/10533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihine kadar yapılan suça sürüklenen çocuk başına düşen yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuklardan ayrı ayrı tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, suça konu PTT şubesine ait pencere korkuluğunu kırmaları şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/3. maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 15/12/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadığı ancak rapor aldırılmama gerekçesinin 09/11/2015 tarihli duruşma zaptında gösterildiği anlaşılmakla, mahkemece gösterilen gerekçeye göre tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadığı ancak rapor aldırılmama gerekçesinin 09/11/2015 tarihli duruşma zaptında gösterildiği anlaşılmakla, mahkemece gösterilen gerekçeye göre tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, devamında da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 5 yıl hapis cezasına ve TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmolunmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında dosya içerisinde onaylı örneği bulunan Bursa Dörtçelik Çocuk Hastalıkları Hastanesinin 22/07/2013 tarihli engelli sağlık kurulu raporunda, suça sürüklenen çocukta hafif mental retardasyon (% 50) olduğunun belirtilmesi karşısında, atılı suçları işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda, dosyadaki sağlık kurulu raporu sureti de eklenerek Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Dairesinden ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, duruşmada edinilen kanaate dayanılarak sosyal inceleme raporu da alınmadan eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a) 24/12/2014 tarihli teslim ve tesellüm tutanağına göre; katılan kurumdan çalınan bir miktar paranın suça sürüklenen çocuk ...’ın babası tarafından kolluk görevlilerine teslim edilerek katılanın bir kısım zararının soruşturma aşamasında karşılandığının anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nun 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı katılan kurumdan sorularak anılan maddenin uygulanma koşulları araştırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, devamında da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... A.Ş. yararına suça sürüklenen çocuklar aleyhine takdir olunan vekalet ücretinin katılan ... A.Ş. yerine Hazineye verilmesine karar verilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2482, Karar No: 2023/1183, Tarih: 01.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/2482 E.  ,  2023/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Korkuteli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan annesi ...’nun 131 ada 2,153 ada 1 ve 162 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarını davalının kayınvalidesi olan dava dışı ...’yu ara malik olarak kullanarak satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakan adına veya payları oranında tüm mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, 131 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından devredilmediğini, diğer taşınmazların temlikinin ise gerçek satış olduğunu, mirasbırakanın mal varlığını tüm mirasçılar arasında hak dengesini gözeterek paylaştırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Korkuteli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli, 2018/8 Esas, 2020/338 Karar sayılı kararı ile mirasbırakanın sağlığında hak ve nesafet dengesini gözeterek ve tüm mirasçıları kapsar şekilde paylaştırma yaptığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının sağlığında mirasbırakan annesinden vekaletname alarak mirasbırakanın bir çok taşınmazını doğrudan veya dolaylı olarak üzerine geçirdiğini, mirasbırakanın terekesinde başka mal kalmadığını, mirasbırakanın 1994 yılından ölene kadar davalı ...’in yanında kaldığını ve onun yönlendirmesi ile davacıyı miras hakkından yoksun bırakacak şekilde eylem ve işlemlerde bulunduğunu, dava konusu taşınmazların önce davalının kayınvalidesi ...’ya, ondan da davalıya devredildiğini, tüm bu hususların mal kaçırma amacının göstergesi olduğunu, mirasbırakanın üç çocuğundan her birine 18-20 li yaşlarında 1000'er dönüm arazi verdiğini, geride kalan taşınmazlarının bazılarını satarak bedelini bankada değerlendirdiğini, temliklerin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 20.05.2021 tarihli, 2020/1143 Esas, 2021/773 Karar sayılı kararıyla; dinlenen tanıkların mirasbırakanın çocukları arasında ayrım yapmadığını, üç çocuğuna mallarını 1000’er dönüm kadar her birine ayrı ayrı vermek şeklinde bölüştürdüğünü beyan ettiği, davacı asilin de mirasbırakanın diğer iki kardeşine 1000’er dönüm kendisine ise 1200 dönüm yer verdiğini beyan ettiği, mirasbırakan tarafından düzenlenen belgede belirtilen bu hususların doğrulandığı, yine davacının mirasbırakana ait mücevherlerin kendisine verildiğini, ayrıca kendisine mirasbırakan tarafından bir ev alındığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamı, yazılı bilgi ve belgeler ile tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde mirasbırakanın amacının mal kaçırma olmadığı, mallarını sağlığında çocukları arasında paylaştırdığı, bir kısım mallarını dava dışı 3. şahıslara sattığı, parasını değerlendirdiği, çocukları arasında ayrım yapmayı düşünmediği, bu husustaki iradesini belirten ikrarımdır başlıklı belgeyi de düzenlediği, davacı kızından mal kaçırma kastıyla hareket etmediği, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf dilekçesindeki taleplerinin tekrarı ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras ... çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, ... ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 120,60 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/18387, Karar No: 2015/6290, Tarih: 20.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18387 E.  ,  2015/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca... Mahallesi 1213 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-... ilçesinde merkezde yaygın olarak yetişen ürünlerin listesi ile münavebe çeşitlerini gösterir listenin ve bilirkişi kurulunca münavebeye alınan çileğin 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ...

2-Çileğin en çok üretiminin yapıldığı aylar tespit edilerek bu aylardaki toptan satış fiyatının il ve ilçe hal müdürlüklerinden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.