muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1272, Karar No: 2018/11676, Tarih: 12.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1272 E.  ,  2018/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İcra takibine konu olan senetle ilgili olarak Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/283 Esas sayılı dosyasında kıymetli evraktan kaynaklanan menfi tespit davası ve dolandırıcılık suçundan Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/625 Esas sayılı davasında kurulan görevsizlik hükmü sonrasında Tokat 1. Ağır Ceza Mahkeme’sinin 2017/99 Esasında derdest olan kamu davası bulunduğunun dosya kapsamı ve UYAP ortamında yapılan incelemeden anlaşılması karşısında bu davaların bekletici mesele yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık ...’un savunmasında galerici olduğunu belirtmesi ve dosya kapsamında şikayet konusu edilen aracın alım ve satımına ilişkin sözleşmelerin de bulunması karşısında sanığın galericilikle iştigal edip etmediği; sanık ...’nın ise satın aldığı meskende öncesinde kiracı olarak oturduğunu belirtmesi karşısında muvazaanın ne şekilde gerçekleştiği hususu araştırılmaksızın sanıklar Hakan ve Mustafa hakkında yeterli görülmeyen gerekçeyle Anayasanın 141. CMK'nun 34/230. maddelerine aykırı olarak gerekçesiz kararla mahkumiyet hükmü tesisi,

Kabule göre de;

1- Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre İİK’nın 331. maddesine aykırılık suçunda tek şikayet dilekçesi ile birden çok fiilin şikayet konusu yapılması halinde fiillerin tek suç oluşturacağı gözetilmeksizin sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi uygulanarak arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Hapis cezası yanında hükmolunan gün adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4- Haklarında mahkumiyet hükmü kurulan sanıklara İİK'nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde davanın ve bütün neticeleriyle beraber cezanın düşeceğinin hatırlatılmaması,

5- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 352/b maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu taktirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklara ait sabıka kaydı dosya arasına alınarak sanıklar hakkında tayin olunan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve ertelenmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

5- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 352/b maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu taktirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklara ait sabıka kaydı dosya arasına alınarak sanıklar hakkında tayin olunan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve ertelenmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

6- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2310, Karar No: 2013/14577, Tarih: 28.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/2310 E.  ,  2013/14577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.07.2012
Yargıtay — Esas No: 2010/12722, Karar No: 2012/462, Tarih: 18.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12722 E.  ,  2012/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gazetecilik Ltd.Şti vd. aleyhine 09/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 24/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Ltd.Şti temsilcisi ile davalı Abdürrahim Karakoç vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava,basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda;

Yazı içeriği ile tarafların köşe yazarı olup dava konusu yazı öncesinde zaman zaman karşılıklı olarak birbirlerini hedef alan yazılar kaleme almış olmaları ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına hüküm altına alınan 25.000TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminata karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11449, Karar No: 2015/10084, Tarih: 09.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11449 E.  ,  2015/10084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2012/184-2012/411

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.12.2014 gün ve 2014/14805 Esas, 2014/14591 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının maliki olduğu 128 ada 137 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına davalı Halk Bankası lehine konulan 50.000,00 TL bedelli ipoteğin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, ipoteğe konu borcun bir kısmının dava dışı F.. K.. tarafından ödendiğini ve ödenen bu kısım için de alacağın dava dışı F.. K..'ye temlik edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hükmü her iki taraf vekili de temyiz etmiş, temyiz incelemesi sonucunda Dairemizin 19.12.2014 günlü ve 2014/14805 Esas, 2014/14591 Karar sayılı ilamı ile davalı Halk Bankasının harçtan muaf olduğu belirtilerek karar onanmıştır.

İpotek aktinin çerçevesini tayin eden resmi akit tablosu içeriğinden ipoteğin, 50.000,00 TL için tesis edildiği görülmektedir. Açıklanan bu niteliğe göre ipotek, kesin borç (karz) ipoteğidir. TMK'nın 875. maddesine göre kesin borç (karz) ipoteği, anapara yanında, gecikme faizini ve icra takibi yapılmışsa takip masraflarını da güvence altına alır. Alacaklı, ipoteğin fekki için anaparanın dışında takip masraflarını ve geçen günlerin faizlerini de isteyebileceğinden, ipoteğin kaldırılmasına ancak anaparanın, gecikme faizinin, icra takibi yapılmışsa takip giderlerinin ödenmesi halinde karar verilebilir. Taşınmaz malikinin ödeme iddiası varsa bu iddianın da yazılı delille kanıtlanması zorunludur.

Ancak, borçlu anapara ipotek miktarından bir kısmını ödemiş veya depo etmişse yine de davanın reddi gerekir ise de, “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca Tapu Sicil Tüzüğünün 31/2 maddesi hükmüne göre ipotek bedelinden ödenen bölümün kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince; Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m. 26/1)

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince; Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m. 26/1)

Somut olaya gelince; yukarıda açıklandığı üzere ipoteğin kaldırılması davalarında ipotek bedelinden bir kısmı ödenmiş veya depo edilmiş ise ipotek bölünmeksizin bir karar verilmesi, "çoğun içinde az da vardır" kuralı uyarınca Tapu Sicil Tüzüğünün 31/2 maddesi gereğince ipotek bedelinden ödenen bölümün tüzüğün düşünceler sütununda gösterilmesi gerekir. Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden infazı mükün olmayacak şekilde HMK'nın 297/2 maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 19.12.2014 tarihli ve 2014/14805 Esas, 2014/14591 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 09.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22258, Karar No: 2015/26085, Tarih: 21.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22258 E.  ,  2015/26085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22939, Karar No: 2013/21608, Tarih: 04.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/22939 E.  ,  2013/21608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu kamu lehine terk edilmiş park alanında kalan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaçların 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan yapı ve ağaçların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13366, Karar No: 2014/18482, Tarih: 27.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13366 E.  ,  2014/18482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/02/2014 gün ve 2014/41-2014/16 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/06/2014 gün ve 2014/5076-2014/10896 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çek iptali istemine ilişkin olup, HMK'nın 382/e-6 maddesi uyarınca, kıymetli evrakın iptali istemleri ticaret hukukundaki çekişmesiz yargı işlerindendir. Aynı Yasa'nın 103/d bendi uyarınca, ticari defterlerin kaybından dolayı kayıp belgesi verilmesi talepleri ile kıymetli evrakın kaybından doğan iptal işleri, yine 103/ğ bendi uyarınca da çekişmesiz yargı işleri, adli tatilde görülecek dava ve işlerdendir. Dolayısıyla bu tür dava ve işlerde tüm süreler, bu arada temyiz ve karar düzeltme süreleri de işlemeye devam eder.

Somut olayda da Dairemizin kararı davacı vekiline 31.07.2014 günü tebliğ edilmiştir. Davacı vekilince HUMK’nın 440. maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra, 04.09.2014 günü karar düzeltme talebinde bulunulduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemini içeren dilekçesinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcın isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9609, Karar No: 2012/13969, Tarih: 10.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/9609 E.  ,  2012/13969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, sanığın 18 yaşından küçük olduğu hususu ile Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24/03/2005 tarihli ve 188 sayılı kararı dikkate alınarak yargılamanın Denizli Çocuk Mahkemesinde yapılması gerektiğinden bahisle, Çardak Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/10/2010 tarihli ve 2010/78-171 sayılı görevsizlik kararını müteakip, Denizli Çocuk Mahkemesinin 02/11/2011 tarihli ve 2011/77-895 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine, ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla DENİZLİ 4. Ağır Ceza Mahkemesince; Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin verilen 09/12/2011 tarihli ve 2011 /169 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20.02.2012 gün ve 2011/2936/10784 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2012 gün ve KYB/2012/63415 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 22.03.2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemesi, tek hâkimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun olumlu görüşü alınarak kurulabilir" ile anılan Kanun'un 27/1. maddesindeki "Çocuk Mahkemelerinin yargı çevresi kurulduğu il ve ilçe mülkî sınırlarıyla belirlenir" şeklindeki düzenlemelerden, il çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin il mülkî sınırları ile belirlendiği, ilin mülkî sınırlarının il ve ilçeleri kapsayan idari sınırları ihtiva ettiği, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun da Denizli Çocuk Mahkemesinin yargı alanındaki sınırlarını değiştirdiğine veya daralttığına ilişkin herhangi bir kararın da bulunmadığı gözetilmeden Denizli Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde gerekçeyle Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 09.02.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren iş bölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 13. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2994, Karar No: 2013/6537, Tarih: 20.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2994 E.  ,  2013/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/77622

MAHKEMESİ : Siirt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/12/2011, 2011/131 (E) ve 2011/177 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdurlara ait geçici ve kesin raporlar, hastane müşahade evrakları ve soruşturma dosyasının Adli Tıp Kurumu’nun ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, mağdurda kaç adet yaralanma meydana geldiği, her bir yaranın vücut boşluğuna nafiz olup olmadığı, hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı, organlarda yaralanma meydana getirip getirmediği, duyulardan veya organlardan bir veya birkaçının işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi sonucunu doğurup doğurmadığı, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte olup olmadığı hususlarında yeterli rapor aldırılıp, sonucuna göre suça öldürmeye teşebbüs veya yaralama vasfı verilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde suçu vasıflandırmaya yeterli olmayan raporlar esas alınarak, eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Usule aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 20/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40180, Karar No: 2016/5557, Tarih: 07.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/40180 E.  ,  2016/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11063, Karar No: 2015/17923, Tarih: 27.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/11063 E.  ,  2015/17923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.03.2014

No : 2012/374-2014/105

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Meslek hastalığına bağlı olarak 15.01.2012 tarihinde sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücûan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir.

Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması, ayrıca, işverenin fıkrada öngörülen sınırlı sayıdaki durumlarda sorumluluğu söz konusu olduğundan ilgililerin kusur durumlarında kaçınılmazlık da göz önünde bulundurularak saptanan kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir.