muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2586, Karar No: 2019/8821, Tarih: 06.11.2019

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davalı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda kararın temyizinin kabil olmadığı belirtilerek tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkarılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesinin derhal bölge adliye mahkemesine bildirilmesi, sonrasında temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, düzenlenen temyiz formu ile dosyanın doğrudan Dairemize gönderildiği, dolayısıyla UYAP sisteminde ilk derece mahkemesi tarafından temyiz incelemesine gönderilme kayıtlarının oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9992, Karar No: 2013/15307, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9992 E.  ,  2013/15307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza yol olarak hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığı, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı ve beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Beşevler Mahallesi 749 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

4-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Beşevler Mahallesi 317 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 11.07.2006 tarihli satışına esas alıcısı, satıcısı ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun ve tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

6-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (11.07.2006) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve şehircilik müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19191, Karar No: 2024/7663, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19191 E.  ,  2024/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/68 E., 2016/389 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğuna, suç tutanağı incelendiğinde sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, motorlu testereyle boylanmış kayın odunları görüldüğü, yapılan araştırmada otların arasında sıcak haldeki motorlu testerenin tespit edildiği, sanığın beyanına göre bu motorlu testerenin kendisine ait olduğu anlaşılmış, sanığın ağaçları kesmediğini belirtmesi üzerine, hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, söz konusu yerde...'ın tapulu arazisi olduğunu, kendisinin fındık bahçesine baktığını, motorlu testerenin arazideki barakada olduğunu ve ağaç kesmediğini beyan etmiştir.

Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, yapacak nitelikte ağaçların motorlu testereyle dikiliden kesildiği tespit edilmiştir.

Tanık ...., olay günü kendi işlettiği yerde sanığın akşama kadar oturduğunu beyan etmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, suçta kullanıldığı anlaşılan ve olay saatinde halen sıcak olarak ele geçirilen motorlu testerenin, sanığın fiili kullanımındaki arazide bulunan barakanın içinde tutulduğunun sanık tarafından kabulü ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18058, Karar No: 2018/15642, Tarih: 17.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/18058 E.  ,  2018/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan eyleminin müştekisinin kamu kurumu olması nedeniyle uzlaşma kapsamında olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Çatıdan sökülen tahta parçaları ve iki tabaka sacın değerinin 10,00 TL olduğu dikkate alındığında, suça konu eşyaların değeri nazara alınarak sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8318, Karar No: 2017/9144, Tarih: 15.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/8318 E.  ,  2017/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı 3. kişi, 27.5.2014 tarihinde haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu açıklayarak istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste haciz yapıldığını, haciz sırasında hayvanların kulak küpe numaralarının bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hacze konu hayvanların davacı adına kayıtlı oldukları, hayvanların davacının işletmesine dava dışı 3. kişilerden geldiği borçlu ile bir ilgisinin olmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. Maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği ve dayanak senette geçen adreste yapılmıştır. Buna göre, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

İspat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip olan üçüncü kişi, haczedilen hayvanların kendisine ait olduğunu, hayvan pasaportlarının bulunduğunu iddia etmekte olup, delil olarak ise hayvan pasaportları ile işletme tescil belgesine dayanmıştır. Hacze konu hayvanların kulak küpe numarası 3. kişi adına kayıtlı ise de: davaya konu hayvanlar borcun doğumundan hatta ödeme emrinin tebliğ tarihinden sonra davacı 3.kişinin işletmesine getirilmiştir. Öte yandan,anılan belgeler, ilgilinin beyanına dayalı olarak düzenlendiklerinden, istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmezler.

Bu maddi ve hukuki olgular ile mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı 3. kişinin İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,15.6.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5210, Karar No: 2021/10033, Tarih: 05.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/5210 E.  ,  2021/10033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş olup, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Yerel Mahkemece, davacı tarafından üresi içerisinde istinaf harç ve masrafları tamamlanmadığı gerekçesiyle davacının istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair ek karar verilmiş, ek kararın istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili tarafından Antalya Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmekle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 19.06.2020 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş olup, bu ek karar davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İli ... İlçesi Gaziler Köyü çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 613 parsel sayılı 2.329,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 28254 ada 64 parsel numarasıyla ve 2176,54 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir

Davacı ... vekili, 28254 ada 64 parsel sayılı taşınmazda vekil edeni olan davacının malik olduğunu, uygulama kadastrosu sonucunda taşınmazın yaklaşık 100 m²' lik kısımının davalı tarafa ait 28254 ada 59 parsele kaydığını, davalı ...’in sınırın hatalı olduğunu bildiği halde taşınmazı diğer davalı ... ’ya 02.02.2008 tarihinde sattığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı bulunan taşınmazın davacıya ait kısmının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacının davalılardan ...'e yönelttiği davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalılardan ...'a yönelttiği davanın esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 24.10.2019 tarihinde, davacı tarafça süresi içerisinde istinaf harç ve masrafları tamamlanmadığından, HMK’nin 344-346 maddesi gereğince davacı tarafın istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, iş bu ek kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, bu kez Bölge Adliye Mahkemesince, kararın dava değeri itibari ile kesin olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş ve iş bu ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasa'nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Mahkemeye erişim hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Buna göre, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir. Hükmün gerekçesinde belirtildiği üzere, bu madde ile söz konusu davaların miktar veya değerine göre istinaf veya temyiz yoluna tabi olup olmadığıyla ilgili uygulamada oluşan tereddütlerin giderilmesi amaçlanmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere Anayasa ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, hukuk güvenliği ile hukuki belirlilik ilkesi, 28.07.2020 tarihli ve Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53.maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi karşısında, tereddüte yol açan usul kurallarının hakkaniyete halel getirecek kadar aşırı şekilci olarak uygulanmaması ve adalet duygusunun rencide edilmemesi gerektiği de gözetildiğinde Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusu neticesinde verdiği karar miktar itibariyle kesin nitelikte olmayıp temyizi kabil nihai karar niteliğinde olduğunun kabulü gerekeceğinden, temyiz talebinin reddine ilişkin usul ve yasaya aykırı Bölge Adliye Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2019/1012 Esas, 2020/112 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosuna itiraz ilişkindir.

Dava, 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi gereğince yapılan uygulama kadastrosuna itiraz ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin 344. maddesinde; "(1) İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin kararın davacı tarafça süresi içinde istinaf edilmesine rağmen istinaf harcı yatırılmadığından, İlk Derece Mahkemesince HMK’nin 344. maddesi uyarınca davacıya muhtıra çıkarılmış ve eksik harcı tebliğden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlaması aksi halde istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verileceği ihtar edilmiştir. Ne var ki Mahkemece çıkarılan bu muhtıra usulüne uygun değildir. Şöyle ki; muhtıra içeriğinde posta giderinin de yatırılması gerektiği belirtildiği halde posta giderinin ne kadar olduğu gösterilmemiş, harç ve giderlerin mahkeme veznesine yatırılması yerine dosyaya yatırılması istenilmiştir. Mahkemece HMK’nin 344. maddesine dayanılarak çıkarılan muhtıra usulüne uygun olmadığından İlk Derece Mahkemesince verilen 24.10.2019 tarihli ek kararın kaldırılarak davanın reddine ilişkin 20.09.2019 tarihli hükmün esas yönünden istinaf incelemesine tabi tutulması gerekmektedir.

Bu durum karşısında, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve 13.02.2020 tarihli istinaf isteminin esastan reddine ilişkin hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi’nin 19.06.2020 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, 13.02.2020 tarihli kararının BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7013, Karar No: 2011/12902, Tarih: 24.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/7013 E.  ,  2011/12902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5973, Karar No: 2019/17095, Tarih: 05.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5973 E.  ,  2019/17095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7506, Karar No: 2022/6648, Tarih: 28.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7506 E.  ,  2022/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan ... vekilinin, mahkumiyete yeterli delil bulunduğuna, şikayetlerinin devam ettiğine ve hukuka aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, bir süredir birlikte yaşayan sanıkla mağdurun aile içi sorunlar nedeniyle tartışmaya başladıkları, katılan ...'nun, sanığı bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiği, sanık ...'in de katılanı kasten yaraladığı iddia edilen olayda; tanık ...'ın, sanık ...'in mağdurun boğazını sıktığı ve olay anında bıçak görmediğine, katılan ...'nun sanık ...'in kendisini darp ettiği ve şikayetçi olduğuna dair beyanları ile katılan ...'nun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair adli muayene raporu nazara alındığında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.