muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7162, Karar No: 2023/5353, Tarih: 19.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7162 E.  ,  2023/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/364 E. 2023/283 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.08.2022 tarihli, 2022/726 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca mağdure sayısınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.03.2023 tarihli, 2023/364 Esas, 2023/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince mağdure ... ...'ye yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile mağdure ...'ya yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.05.2023 tarihli ve 9-2023/53736 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiği halde suç vasfının tayininde hataya düşüldüğü, üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiği halde suç vasfının tayininde hataya düşüldüğü, üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiği halde suç vasfının tayininde hataya düşüldüğü, üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiği, artırım maddelerinin uygulanması gerektiği ve dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

C. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

Tanık beyanlarının usule aykırı alındığı, gerekçede beyanları alınan tanıkların beyanlarına itibar edilip edilmediği hususunda değerlendirme yapılmadığı, mağdurelerin beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğu, tanık beyanlarının mağdurelerin beyanlarını destekler nitelikte olmadığı,mağdurelerin akıl sağlıklarıyla ilgili rapor düzenlenmesi gerektiği ve aldırılan raporun yetersiz olduğu ile dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın cami hocası olarak görev yaptığı, sanığın görev yaptığı süre içerisinde mağdurelerin Kuran kursuna gittiği, sanığın farklı tarihlerde mağdurelere yönelik öpmek ve dokunmak suretiyle eylemlerde bulunduğu, 01.08.2022 tarihinde mağdure ... ...'nin annesinin kendisini banyo yaptırdığı esnada annesine hitaben "anne biliyor musun camide görevli hoca beni çok seviyor benim boyun kısmımdan öpüyor, özel bölgelerime dokunuyor, bana sarılıyor” dediği, akabinde mağdure ...'un babasının aynı kursa giden mağdure ...'nın babasını arayarak durumu anlattığı, bunun üzerine babanın kızı mağdure ... ile konuştuğu, mağdure ...'nın ''baba saçımdan yanağımdan öpüyor, eli ile cinsel organını göstererek baba burama dokunuyor, yanaklarımı öpüyor, baba kötü bir şey mi oluyor'' dediği, bunun üzerine katılanların 02.08.2022 tarihinde şikayetçi olduğu, sanığın suçlamaları kabul etmediği, sanığın mağdurelerin beyanları ve tanık anlatımlarıyla doğrulanmayan savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatiyle sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine dair savunmalarına itibar edilmediği, mağdurelerin beyanlarının tüm aşamalarda tutarlı olduğu ve özde değişmediği, Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 21.09.2022 tarihli raporu ile mağdurelerin beyanlarının itibar edilebilir olduğu, ifadelerinin kurgusal nitelik taşımadığının belirtildiği, mağdureler ve aileleri ile sanık arasında sanığa soyut suç isnadında bulunmayı gerektirir husumet bulunmadığı hususları ile mağdure beyanının tanık anlatımları ile doğrulandığı hususu birlikte değerlendirildiğinde, mağdurelerin beyanlarına itibar edildiği, tanık ... ile ..

.09.2022 tarihli raporu ile mağdurelerin beyanlarının itibar edilebilir olduğu, ifadelerinin kurgusal nitelik taşımadığının belirtildiği, mağdureler ve aileleri ile sanık arasında sanığa soyut suç isnadında bulunmayı gerektirir husumet bulunmadığı hususları ile mağdure beyanının tanık anlatımları ile doğrulandığı hususu birlikte değerlendirildiğinde, mağdurelerin beyanlarına itibar edildiği, tanık ... ile ... ile sanık arasında soyut suç isnadında bulunmayı gerektirir bir husumet bulunmadığı, tanıkların anlatımlarının katılan ve mağdurelerin beyanları ile uyumlu olduğu, katılanların olay tarihi itibariyle eylemleri öğrenmelerinin akabinde şikayetçi olduğu, olayın ortaya çıkış şeklinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, sanık ile katılanlar arasında eylem öncesinde herhangi bir iletişimin bulunmadığı, katılanlar ve tanık beyanlarının aşamalardaki tutarlı, özde değişmeyen ve istikrarlı beyanları ile sanığın katılanlar beyanları ve tanık anlatımlarıyla doğrulanmayan savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı eylemin sübuta erdiğinin kabul edildiği, olay tarihinde sanığın mağdurelere karşı eylemlerinin cinsel arzularını tatmine yönelik olduğu, eylemlerinin ani ve kesiklik gösterip devamlılık arz etmediği, bu cihetle sanığın üzerine atılı sarkıntılık düzeyinde cinsel istismar suçunu işlediğinin kabul edildiği, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın amaç ve saiki, kasta dayalı kusurunun derecesi nazara alınarak alt sınırdan ceza tayini yoluna gidildiği, sanığın mağdurelerin eğitim gördüğü kursta eğitici/öğretici olduğu anlaşılmakla, cezasından ayrı ayrı artırım yapıldığı, sübut bulan suçun bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda birden fazla kez işlediği anlaşılmakla, eylemlerini gerçekleştirdiği zaman aralığı ve sayısı nazara alınarak zincirleme suç hükümleri uygulanarak artırım yapıldığı, sanığın incelenen adli sicil kaydı itibariyle kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün bulunmadığı, fiilden sonraki davranışları ile yargılama sürecindeki davranışları göz önüne alındığında sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı anlaşılmaktadır:

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden mağdure ... ...'ye yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, mağdure ...'ya yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere

dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.03.2023 tarihli, 2023/364 Esas, 2023/283 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri, katılan mağdureler vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus sanığın isnat edilen eylemin sabit olup olmadığı ve cinsel amaç taşıyıp taşımadığına ilişkindir.

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğümüz husus sanığın isnat edilen eylemin sabit olup olmadığı ve cinsel amaç taşıyıp taşımadığına ilişkindir.

Mağdureler ... ... ve ... aşamalarda sanığın temas ettiği vücut bölgeleri ile ilgili çelişkili ifadeler verdikleri, mağdur ...'un savcılık ifadesinde; sanığın atletini düzeltirken neredeyse elinin ön özel bölgesine değeceğini söylediği, sanığın özellikle ön ya da arka özel bölgelerine dokunmasından bahsetmediği, mağdur ...'nın savcılık ifadesinde sanığın ön özel bölgesine dokunduğunu söylemesine rağmen mahkemede bu konudaki sorulara verdiği yanıtlarda sanığın bazen ön bazen arka özel bölgesine dokunduğunu bildirdiği, mağdureler sanığın kendilerini abartılı sevdiğini ve bundan rahatsız olduklarını dile getirdikleri, mağdur ... savcılık ifadesinde sanığın kendisine karşı eylemlerini "Seviyor, ama çok fazla abartıyor" şeklinde tariflediği, sanığın aşamalarda inkara yönelik savunmalarda bulunduğu,mağdurların aynı ortamda bulunmalarına rağmen birbirlerini doğrulamadıkları, mağdure ...'un olayı tanık ağabeyi ...'in gördüğünü söylemesine rağmen tanığın görgüye dayalı bilgisinin olmadığı ve mağduru doğlamadığı, dolayısıyla mağdurelerin aşamalardaki beyanlarının ayrıntı içermeyen soyut ve çelişkili olduğu, somut ve yasal her hangi bir delille desteklenmediği, mağdurların yönlendirmeye açık olduklarına dair tespit, mağdurların derslerini başarılı şekilde yaptıktan sonra sanığın sırt sıvazlama şeklindeki hareketinin cinsel kast içermediği, mağdur beyanlarının şüpheli kaldığı, şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi ve beraat kararı verilmesi gerektiği bu nedenle kararın bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/8285, Karar No: 2006/8862, Tarih: 25.09.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8285 E.  ,  2006/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2006

Davacı, murisinin iş kazası  sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan R. F.vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre  tarafların aşağıdaki  bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı Kooperatife yönelik davanın husumetten reddine, diğer davalılara yönelik manevi tazminat isteminin aynen kabulüne, maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede, davalı Kooperatifin 11 nolu parselde bulunan kazan dairesi bina inşaatı yapım işini davalı şirkete verdiği, inşaat sahasında davalı R.F.'i kontrol mühendisi olarak görevlendirdiği, davacıların yakınları sigortalı M. A.'ın kazan dairesinin tabliye betonu dökümünde çalışırken dökülen beton kalıbının çökmesi nedeniyle kalıp altında kalarak vefat ettiği anlaşılmaktadır.

İş kazası sonucu zarara uğrayan işçi veya haksahiplerinin açacakları tazminat davası işveren veya işveren ile birlikte kusurlu 3. kişilere karşı yöneltilir. Bundan başka aracı olarak nitelendirilen kişilerle işe alınan işçilerin uğrayacakları zarardan dolayı asıl işverenin aracı ile birlikte sorumlu olacağı 4857 sayılı İş Yasası'nın 2. maddesi gereğidir.

Somut olayda çözümlenmesi gereken sorun, davalı şirket ile davalı Kooperatif arasındaki hukuki ilişkinin işveren- aracı veya iş sahibi-müteahhit ilişkisi mi olduğudur. İş Yasası'nın 2. ve 506 sayılı Yasa'nın 87. maddelerindeki açıklamalar ışığında aracıdan(taşaron) sözedebilmek için öncelikle üst işveren ve bunun tarafından ortaya konan bir iş olmalı ve görülmekte olan bu işin bölüm ve eklentilerinden bir iş alt işveren devredilmelidir. Buna karşın bir işin bütünüyle bir işverene devridurumunda veya anahtar teslimi denilen biçimde işin verilmesi durumunda artık üst-alt işveren ilişkisi söz konusu olamaz. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin doğabilmesinin ilk koşulu; işyerinde işçi çalıştıran bir asıl işverenin, bulunması, diğer unsur işin asıl işverene ait işyerinde görülüyor olmasıdır.

Davalı kooperatif ve şirket arasındaki  01.10.1997 tarihli sözleşmenin tetkikinden davalı Kooperatifin kazan dairesi bina  inşaat işinin kontrol mühendisi olarak R. F.'i görevlendirdiği işin davalı Kooperatifin kontrol ve  gözetiminde  yapıldığı, işin bütünüyle devrinin söz konusu olmadığı işi veren kooperatifin işverenlik sıfatının ortadan kalkmadığı ortadadır.

Mahkemece, davalı Kooperatifin asıl işveren olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken davalılar arasındaki ilişkiyi işveren ve taşaron ilişkisi olarak değerlendirerek taraflar arasındaki kusur oranlarını belirleyen  02.01.2001 ve 07.02.2005 tarihli bilirkişi raporlarının (B) bendi     gözardı edilerek  davalılar arasındaki 01.10.1997 tarihli sözleşmenin 3. maddesindeki işgüvenliği  ve iş kazalarından davalı şirketin sorumlu tutulacağına ilişkin hükmün yalnızca sözleşmenin taraflarını bağlayacağı, 3. kişiler yönünden bir hüküm ifade etmeyeceği düşünülmeksizin davalı Kooperatifin işgüvenliği ile ilgili önlem alma ve denetim yetkisini davalı şirkete devretmesi nedeniyle sorumlu  tutulamayacağı gerekçesi ile davalı Kooperatife yönelik davanın husumetten reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının tazminat hesabının yapılmasında gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Öte yandan gerçek ücretin ise, işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri

veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı, gerçek ücretin işyeri kayıtlarından giderek ücret tediye bordrolarından saptanamaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Ayrıca maddi zararın hesabında hüküm tarihine  en yakın tarihte belli olan asgari ücretin esas alınması zorunlu olup, asgari ücret kamu düzenine  yönelik olduğundan, hâkim bu hususu re'sen nazara almakla yükümlüdür. Zarar hesabında işçinin pasif dönemde elde edeceği kazançlarda dahil edilmeli, pasif dönem zararı asgari ücret üzerinden yapılmalıdır. Dava hukuksal niteliği itibariyle sigortaca karşılanmayan zararın tazmini isteğine ilişkin olup hak sahiplerinin zararı belirlendikten sonra mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için hüküm tarihine en yakın tarihte yürürlükte bulunan katsayı ile hak sahiplerinin gelirlerindeki artışları saptamak suretiyle tazminattan düşülmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda sigortalının inşaat işçisi olduğu, ücretinin ücret tediye bordrolarından tesbit edilemediği, mahkemece  K. D., İnşaat Sanatkarları ve Elektrik Tesisatçıları Odası ile  K. Ticaret ve Sanayi Odasından emsal işçi ücretlerinin sorulduğu, hükme dayanak alınan 09.05.2002 ve 12.09.2003 tarihli bilirkişi hesap raporundada özel mesleki oda niteliğinde olan K. D., İnşaat Sanatkarları ve Elektrik Tesisatçıları Odasından bildirilen ücret yerine sigortalının yaptığı işte uzman olmayan genel oda niteliğindeki K. Ticaret ve Sanayi Odası tarafından bildirilen emsal işçi ücreti esas alınmak ve asgari ücrete göre oranlama yapılmak suretiyle, pasif dönem hesabında ise asgari ücret yerine S.S.K.'ca sigortalılara bağlanan yaşlılık aylığı tavanının esas alınarak hesaplama yapıldığı  rapor  tarihinden sonra asgari ücretin birkaç kez değiştiği  27.01.2006 tarihinde hüküm verildiği halde dosyada 17.11.2004 tarihli peşin değer tablosunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca hükme dayanak alınan hesaplama raporunun yukarıda açıklanan ilkeleri içermediği görülmektedir.

Yapılacak iş;  K.D., İnşaat Sanatkarları ve Elektrik Tesisatçıları Odasından bildirilen emsal işçi ücreti esas alınarak  hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan asgari ücretteki artış miktarı nazara alınarak yeniden davacıların maddi zararlarını belirlemek ve belirlenen bu zarardan  4447 sayılı Yasa'nın Ek.38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın  tarihte  belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle davacıların karşılanmayan zarar miktarını tesbit etmek, talep edilen miktarda gözetilerek sonuca gitmektir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16285, Karar No: 2018/2536, Tarih: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/16285 E.  ,  2018/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/07/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine dair verilen 13/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Kız Teknik ve Meslek Lisesinde çocuk gelişimi ve eğitim alanında öğrencilik yapıp mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği davalı kuruma bağlı anasınıfında staj yaptığını, karşılığında kendisine hiçbir ücret ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacıya bir ücret ödenmesi gerekiyorsa bu ücretin idari bir tasarrufla gerçekleştirilebileceği, idarenin eylem ve işlemlerinin denetim yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2/b maddesinde “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davasının” idari yargı yerinde açılacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesine dayanarak özel hukuk hükümleri çerçevesinde hizmet karşılığı ve yasada belirtilen esaslara göre hesaplanacak staj ücreti alacağını talep etmektedir. Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde adli yargı yerinin görevli olması nedeniyle, işin esasına girilip esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davanın yargı yolu caiz olmadığından usulden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10102, Karar No: 2022/6717, Tarih: 09.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10102 E.  ,  2022/6717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 151/1, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 28/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.