muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/25813, Karar No: 2008/1210, Tarih: 29.01.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/25813 E.  ,  2008/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava meslek hastalığı sonucu % 12,3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

19.06.2007 tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken kazanın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir. Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine ;

“ 1-Manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 8.000,00-YTL manevi tazminatın 14.06.2007 rapor tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine

2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden 960,00-YTL, avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddolunan miktar üzerinden aynı Tarife uyarınca 450,00 YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 9.00 YTL'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

3-Davacı tarafından yapılan toplam 10.80 YTL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 9.00 YTL'sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına

4-Alınması gereken 432,00 YTL karar ve ilam harcından peşin alınan 132,90 YTL nispi harcın düşümüyle kalan 299,10 YTL nispî harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 132,90 YTL nispî harç ile 13.10 YTL başvuru harcı olmak üzere toplam 146,00 YTL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22133, Karar No: 2022/9613, Tarih: 28.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22133 E.  ,  2022/9613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 28.06.2022 Salı günü davacı vekili Av. ..... ile davalı vekili Av....... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonraolup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; ... basın açıklamasında sunulan fotoğraflar ve söylenen sözlerle, devletin resmi makamlarınca terör örgütü olarak kabul edilmiş bir yapıyla davacıyı ilişkilendirmek suretiyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı, kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı yararına 6098 sayılı TBK'nın 58. maddesi uyarınca uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda davanın Kısmen kabulüne, 20.000,00 TL manevi tazminatın 18/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 261,10 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 1.025,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/06/2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayın gelişimi, niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinden hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın davalı yararına bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 28.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2011/1844, Karar No: 2011/5008, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1844 E.  ,  2011/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoymak ve rızasıyla cinsi münasebette bulunmak suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2005 gün ve 2005/145 Esas, 2005/670 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, karar tarihi olan 06.12.2005 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36402, Karar No: 2014/27840, Tarih: 13.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/36402 E.  ,  2014/27840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/271491

MAHKEMESİ : İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

NUMARASI : 2010/628 (E) ve 2011/547 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Dairemizin iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, ve dosyadaki belgelere göre karşılıksız yararlanma suçundan dosyanın tefrik edilip ayrı bir esasa kaydedildiği ve ayrı bir hüküm verildiği de anlaşıldığından, mühür bozma suçundan 28.06.2012 tarihli hükme yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde,

Sanığın savunmasında suça konu evin kendisine ait olduğunu ancak 16 yıldır binada hiç oturmadığını, ikamette farklı kiracıların oturduğunu ve kiracısı çıktığında sayaçta sorun olduğunu fark edip sayacı kuruma götürüp teslim ettiğini beyan ettiği, dosyada mevcut S.E. Mahallesi Muhtarlığı tarafından düzenlenen belgeye göre sanığın suça konu yerden başka bir adreste ikamet ettiğinin bildirildiği, Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğünün 20.05.2011 tarihli ve 27.04.2011 tarihli yazılarına göre sanığın suç mahallinde tanınmadığı ve sanığın suç tarihinde başka bir adreste imamet ettiğinin bildirildiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle sanığın tekrar beyanı alınarak suç tarihinde evi kime kiraya verdiği sorulup bu duruma ilişkin kira kontratı bulunup bulunmadığının araştırılması, tutanak mümziileri dinlenilerek suç tutanağında sanığın imzadan imtina ettiğinin yazılmış olmasına göre suç mahallinde sanığı görüp görmediklerinin sorulması, evin başkasına kiralandığı tespit edildiği taktirde bu kişi hakkında suç ihbarında bulunulup kamu davası açılması halinde bu dosya ile birleştirilip yargılamanın birlikte yürütülmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık H.. D.. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20357, Karar No: 2023/15633, Tarih: 26.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/20357 E.  ,  2023/15633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3374 E., 2023/3633 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2022/505 Esas ve 2023/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Nurcan ve Azat'a yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/3374 Esas, 2023/3633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

Sanığın atılı suçları işlemediğine, olayda bıçak kullanılmadığına, malın zilyetliğini almaya yönelik cebir veya tehdit unsuru olmadığına, haksız tahrikin değerlendirilmediğine, beraat kararı verilerek lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, tahliyeye karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

Sanığın atılı suçları işlemediğine, olayda bıçak kullanılmadığına, malın zilyetliğini almaya yönelik cebir veya tehdit unsuru olmadığına, haksız tahrikin değerlendirilmediğine, beraat kararı verilerek lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, tahliyeye karar verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk derece Mahkemesince, katılan ... ile inceleme dışı ... ve ...'in aşamalardaki istikrarlı beyanları, mağdur ...'in beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı, emniyet görevlilerinin 13.11.2022 tarihinde sanığı yakaladıkları sırada sanığın yanındaki çantada ..., ... adına düzenlenmiş öğrenci kartları, ... adına papara banka kartı ile suçta kullanılan bir adet bıçağın ele geçirilmesi, katılanların sanığa iftira atmalarını gerektirecek herhangi bir husumetlerinin bulunmaması, katılanlar ve mağdurun birbirleri ile uyumlu ve tutarlı beyanlarda bulunmaları, dosyada mevut görüntü izleme ve tespit tutanağı birlikte değerlendirildiğinde; katılan ..., inceleme dışı ..., ... ve mağdur ...’in Buca ilçesi ... Parkı içereiinde banklarda oturdukları sırada, sanık ...’un elinde bulunan bıçak ile yanlarına gelerek sebepsiz bir tartışma çıkardığı, tartışmanın katılan ... ile itişmeye dönüştüğü, Azat’ın yere düştüğü ve olay yerinde bulunanların araya girmeye çalışması akabinde sanığın bıçak çıkarıp göstermek suretiyle, "bana çantalarınızı verin, vermezseniz bıçağı size sokarım" şeklindeki sözlerle katılanları tehdit etmesi üzerine katılanlardan ... ve ...’nın içerisinde kimlik kartları, paraları, makyaj malzemeleri ve ders kitapları bulunan çantalarını, ayrıca katılan ...'ın telefonu, mavi renkli eşofman üstü ve içerisinde kimlikleri ile kartları bulunan cüzdanını bank üzerinde bırakarak olay yerinden kaçtıkları, akabinde sanığın katılanları teker teker elindeki bıçak ile bir süre arkalarından koşarak kovalamaya devam ettiği, katılanları eşyalarının bulunduğu yere yaklaştırmadığı, daha sonra katılanların eşyalarını alarak oradan ayrılmak suretiyle üzerine atılı nitelikli yağma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Görüntülerden sanığa ulaşılmış sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Sanık, kovuşturma aşamasında zarar gideriminde bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. 5237 sayılı Kanun'un 148 ve 149 uncu maddelerinde yer alan düzenlemeye göre, bir başkasının kendisinin veya yakının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya bir malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

IV. GEREKÇE

A. 5237 sayılı Kanun'un 148 ve 149 uncu maddelerinde yer alan düzenlemeye göre, bir başkasının kendisinin veya yakının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya bir malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; katılan ve mağdur beyanları, sanık savunması ve tutanaklar karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanıklar hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanığın eylemleri yönünden 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanmamasında da bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

E. Sanık hakkında verilen sonuç ceza göz önüne alındığında yargılamanın tutuklu yapılmasında bir hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin tahliye talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/3374 Esas, 2023/3633 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1815, Karar No: 2020/4310, Tarih: 15.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1815 E.  ,  2020/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... gelmiş, tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında Expo 2016 Antalya Ajansı Kültürel Etkinliklere İlişkin Hizmet Alım Sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan edimlerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, hizmet süresi boyunca müvekkilince hazırlanan 15 adet hak ediş raporundan ilk 11 tanesinin davalı tarafça ödendiğini, ancak bir takım haksız gerekçelerle sonraki hak ediş bedellerinin eksik ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.831.169,00 TL tutarındaki bakiye hak ediş bedeli alacağının ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla toplam talebini 9.689.026,00 TL’ye arttırmıştır.

Davalı vekili, 15 no.lu hak edişe kadar olan ödemelerin yapıldığını, hak edişlerden yapılan kesintilerin taraflar arasındaki mutabakatlara dayalı bulunduğunu, gerekli incelemenin ardından 15 no.lu hak ediş alacağının da ödendiğini, iş eksiltme ile ilgili olarak hizmet alım sözleşmesinde hüküm bulunduğunu ve sarf malzemelerinde artışa gidilebilmesi için müvekkilinin onayının bulunması gerektiğini, davacının talebinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesinin 13.11.2017 tarihli kararıyla, 12, 13, ve 14 no.lu hak edişlere ilişkin eksik ödenen 8.828.169,00 TL’nin, yine 14 no.lu hak edişe ilişkin eksik ödenen 107.624,00 TL’nin ve 15 no.lu hak edişe ilişkin eksik ödenen 661.133,00 TL’nin ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 10.12.2018 tarih ve 227 E., 1985 K. sayılı ilamıyla, dava konusu hak ediş ödemelerinde kesintiye gidilmesinin haksız olduğu, bu itibarla davalı tarafın esasa ilişkin istinaf başvurusu yerinde olmadığından reddine karar verilmiş, ancak kamu kurumu olan davalı taraf aleyhine harca hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, anılan hususu ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek, yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.