muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17280, Karar No: 2024/9472, Tarih: 05.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17280 E.  ,  2024/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/357 E., 2015/266 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdureler vekili, o yer Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan ...'ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan mağdure ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile ayrıca 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan ...'ye karşı tehdit, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, katılan mağdure ...'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine, katılan ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından ise hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Cinsel istismar ve tehdit suçlarında soyut sanık ikrarı dışında delil bulunmadığından kararın bozulması gerektiğine, verilen kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olduğuna, raporlar ve tüm dosya kapsamı ile sanığın cinsel istismar, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği sabit iken bu suçlardan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'u muhalefet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasını talep ettiklerine, katılanların sırf babaları olan sanığa iftira atarak rahat bir hayat yaşayacakları düşüncesi ile atılı suçları planladıklarına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın öz kızlarını uyarmaya çalışmaktan ibaret eyleminin suç olarak değerlendirilmesinin yerinde olmadığına, kuşkudan sanığın yararlanacağına, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükmün bozulmasına ve diğer hususlara ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın katılan ...'ye yönelik cinsel saldırı, silahla tehdit suçları ile katılan mağdure ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği dosya içerisinde mevcut DNA incelemesi raporları, katılanların aşamalarda alınan istikrarlı beyanları, ruh sağlıklarının bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu raporları, katılan ...’nin iç beden muayenesine ilişkin doktor raporu, diğer deliller ve tüm dosya kapsamı ile sabit iken sanığın aşamalarda alınan tutarsız savunmasına itibar edilerek hakkında yüklenen suçlardan beraat kararı verilmesinin usül ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçu ile 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçu ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan kararlara yönelik temyiz isteği 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verildiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...’a Yönelik Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları ile Katılanlar ... ve ...'a Yönelik Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Hakkında Katılan ...'ye Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 109/5. maddesine göre cezanın artırılması gerekmekte ise de bu suçtan aleyhe temyiz bulunmadığından belirtilen husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanık Hakkında ...'ye Yönelik Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu Yönünden

D. Sanık Hakkında ...'ye Yönelik Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçu Yönünden

Katılanın aşamalardaki beyanları, katılan hakkında Giresun Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 01.06.2014 tarihli anal ve vajinal muayene raporundaki bulgular ile darp cebir raporları, Adli Tıp Kurumundan aldırılan rapor içerikleri, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın öz kızı katılan ...'ye karşı vücuda organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerde dikkate alınarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçu ile 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...’a Yönelik Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu ile Katılanlar ... ve ...'a Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık Hakkında Katılan ...'ye Yönelik Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5629, Karar No: 2021/1707, Tarih: 01.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5629 E.  ,  2021/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

-23.07.2016 (... yönünden),

-23.07.2016 (... yönünden)

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK’nın

62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen

mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanıklar ..., ...'un örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuklarını göndermesi eyleminin atılı suç yönünden delil yahut örgütsel faaliyet olarak nazara alınamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisinde gönderilen ve mahkemece kabule esas alınan 0 … 91 15 nolu hatta ilişkin ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun incelenmesinde, söz konusu ByLock programının sanık ile irtibat kurulmamışsa da sanığın kullanımında

bulunan 0 … 83 47 nolu telefon hattı üzerinden de ByLock programını kullanıldığının belirtilmesi, ayrıca dosyadaki mevcut diğer delillerin suçun sübutu için yeterli olduğu nazara alındığında; sanığın kullanımında olan 0 … 83 47 nolu telefon hattına ilişkin ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ..., ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bolu Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13163, Karar No: 2010/4263, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13163 E.  ,  2010/4263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık,bir adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, paydaşlığın satılarak giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Muhdesat, arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Olayda; dava konusu yapılan ve satışına karar verilen ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatların aidiyeti konusunda bütün paydaşların ittifak ettikleri dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılması gerekirken, satış sonunda elde edilecek paranın infazda tereddüt oluşturacak şekilde, davalı ...'un taşınmazdaki binası, ağaçları ve arsa payı ile birlikte payının değeri 41,639.33.-TL toplam değere oranı % 49.45 olarak, davalı ...'nin taşınmazdaki binası, ağaçları ve arsa payı ile birlikte payının değeri 41,639.33.-TL toplam değere oranı % 41.34 olarak ve davacı ...'ın taşınmazdaki binası, ağaçları ve arsa payı ile birlikte payının değeri 7,754.71.-TL toplam değere oranı % 9.21 olarak paylaştırılmasına karar verilmesi doğru değilsede bu yanlışlığın giderilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında usul ekonomisi açısından yarar görülmediğinden hükmün 1.fıkrası 2.bendinde yazılı “ ... payının değeri 41,639.33.-YTL olup ...” yine hükmün 1. fıkrası 3. bendinde yazılı “ ... payının değeri 41,639.33.-YTL olup ...” ve yine hükmün 1. fıkrası 4. bendinde yazılı “ ... payının değeri 7754.71.-TL olup ...” şeklinde parasal miktar olarak yazılan ibarelerin kaldırılarak hükmün HUMK 438/son maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 12.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6574, Karar No: 2011/6680, Tarih: 09.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6574 E.  ,  2011/6680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 15/10/2004 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili Avukat ......., tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, görevli memura hakaret nitelliğindeki haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Konya Barosu'na bağlı avukat olan davacı, haciz işlemi için gittiği işyerinde haciz işlemi uygulandığı sırada hakaret eden davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise; işyerlerinde daha önce bulunan başka şirkete ait borç ile ilgilerinin bulunmadığını söyledikleri halde davacının haciz için ısrarcı olduğu, daha önce de aynı borç için defalarca hacze gelinerek rahatsız edildiklerini, keyfi hareketleri ile davacının olaylara yol açtığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Kişilik Hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayın oluş biçimi ve gelişimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır.

Davaya konu olayın oluş biçimi ve gelişimi, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31211, Karar No: 2014/2035, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/31211 E.  ,  2014/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuki sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 02.04.2011 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde eşiyle birlikte yaşamaya devam ettiği, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.