muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3422, Karar No: 2010/3625, Tarih: 30.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/3422 E.  ,  2010/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/03/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, etkili eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, yaralanmanın biçimi ve derecesi, davalının ekonomik ve sosyal durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 1.000,00 YTL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, adı geçen davacı yararına 2.000,00 YTL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının davacı yararına manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…1.000,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…2.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4144, Karar No: 2021/9666, Tarih: 02.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4144 E.  ,  2021/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1- Sanık ...: TCK'nın 81, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

2- Sanık ...: TCK'nın 81, 35, 62 ve 53.

maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

3- Sanık ...: TCK'nın 81, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'un asli fail, sanık ...'in yardım eden olarak katıldığı olayda; sanık ...'in, mağduru sol koldan bir, omuz bölgesinden bir ve sırt bölgesinden ise dört olmak üzere, toplam altı yerinden, karın zarı yırtılmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde bıçakla yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, mağdurun arkadaşlarının yardımıyla bir pastaneye sığınarak sanıklardan kaçarak kurtulduğu olayda, 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, sonuca etkili olacak şekilde sanıkların ayrı ayrı makul bir ceza ile cezalandırılmaları yerine, yazılı biçimde ayrı ayrı dokuzar yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in, mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçları ile sanık ...'in mağdur ...'a karşı eyleminin sübutu kabul, sanıklar ... ve ... yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafinin meşru savunmaya, suç niteliğine; sanık ... müdafinin iştirak iradesinin bulunmadığına; sanık ... müdafinin haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde ise;

1- Sanık ... hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde ise;

Sanıkların arkadaşı olan İsa... ve ...'in gündüz saatlerinde bir kıraathanenin önüne park etmekten kaynaklı esnafla yaşadıkları tartışma üzerine, İsa...,...'in sanık ... ile birlikte bir çiftlikte alkol aldıkları, akabinde tartışmanın yaşandığı kıraathaneye gelip taşkınlık çıkardıkları, çıkan arbedede sanık ...'un gözüne yumruk darbesi aldığı, bu yumruğu kimin attığının belli olmadığı, sanık ...'un bu yumruğun hesabını sormak için akşam 20.00 sıralarında mahalleye geldiği, mağdur ...'a bu yumruğu kimin vurduğunu sorduğu, mağdur ...'un ise sırf tartışma son bulsun diye vurmadığı halde yumruğu ben vurdum dediği ve bu aşamada ayrıldıkları, akşam 23.00 sıralarına kadar sanıkların beraber alkol aldıkları, 23.00'da sanık ...'in mağdur ...'u arayarak bu olayı konuşmak üzere yanlarına çağırdığı, ...'un ilk başta kabul etmediği ancak sonrasında diğer mağdur ... ile beraber işyerinin önüne gittiği ve sanıklarla konuşmaya başladıkları sırada kamera görüntülerine göre sanık ...'un ellerini arkada bağladığı sırada elinde bıçak olduğunun görüldüğü, bu esnada sanık ...'in mağdur ...'a kafa attığı, mağdurun kaldırımın karşısındaki pastaneye doğru koştuğu, ıslak zemin nedeniyle düştüğü bu sırada sanık ...'in elindeki bıçakla mağdur ...'u bıçakladığı, arkasından sanık ...'un elinde bıçakla mağdurun peşinden koştuğu, sanık ...'in de mağdurun peşinden gittiği, mağdurun pastane içine saklandığı, sanıkların pastane içine girerek mağduru aradıkları ancak bulamadıkları olayda;

Suçun işlenmesi sırasında sanıklar ... ve ...'in yanında durarak işlenmesini kolaylaştıran sanık ...'in TCK'nın 39/2-c maddesi kapsamında sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde uygulama yapılması,

Sanık ...'un mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunu mağdur ...'tan kaynaklandığını düşündüğü haksız eylem neticesinde gerçekleştirdiği göz önüne alındığında sanık ... hakkında asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11185, Karar No: 2014/11850, Tarih: 12.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/11185 E.  ,  2014/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar

hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 26.11.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını

engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14883, Karar No: 2025/2728, Tarih: 09.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/14883 E.  ,  2025/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1123 E., 2023/1147 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2023 tarihli ve 2023/375 Esas, 2023/267 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1 109/3-f, 109/5, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 29.09.2023 gün ve 2023/1123 Esas, 2023/1147 Karar sayılı karar ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, dosya kapsamında sanığın bu suçu işlediğine dair hiçbir somut delil bulunmadığına, sanığın mağduru kısıtlamadığına, mağdurun arabadan inmesini engelleyecek herhangi bir durum olmadığına, mağdurun sanığa karşı koymadığına, bağırmadığına ve tepki göstermediğine, mağdurun sanığın arabasından trafik ışıklarından inmeye kalkmadığına, tüm bunlardan bahisle suç oluşmadığından dolayı sanık hakkında beraat karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasının ve teşdit uygulanmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyasıyla bağlantılı Konya Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2020 tarih ve 2020/102 Esas, 2020/276 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 9 yıl hapis ceza verilmiş, sanık hakkında hürriyeti yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik suç duyurusunda bulunulmuştur. Söz konusu karar istinaf ve temyiz sonucu kesinleşmiştir

Dava dosyası kapsamına göre sanığın yaşı küçük mağduru arabaya alıp cinsel eylemlerde bulunarak cinsel amaçlı hürriyetini kısıtlaması iddiasına ilişkin olarak;

Dava dosyası kapsamına göre sanığın yaşı küçük mağduru arabaya alıp cinsel eylemlerde bulunarak cinsel amaçlı hürriyetini kısıtlaması iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2023/125 Esas, 2023/1858 Karar sayılı kararında tüm dosya kapsamına göre sanık ikrarı mağdur beyanları mağdur nüfus kayıt örneği ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01/02/2015 tarih 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17/02/2015 tarihli 2014/14-307 Esas, 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında 15 yaşının tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme niteliği itibariyle üzerinde mutlak suretle tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından ve gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza geçerli sayılmadığından şeklindeki kararı nazara alındığından suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış mağdureye yönelik sanığın cinsel saikle gerçekleştirdiği eylemlerin, sanığın yaşı küçük mağduru cinsel amaçla hürriyetinden yoksun bıraktığı şeklindeki kabulün ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulamamasının ve koşulları bulunmadığından lehe hükümlerin uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle atılı suçtan mahkumiyet verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 29.09.2023 tarihli 2023/1123 Esas 2023/1147 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. Maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7504, Karar No: 2013/15426, Tarih: 25.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7504 E.  ,  2013/15426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili; davacının davalı iş yerinde 04.11.1986 - 31.12.2007 tarihleri arasında vakıf muhasibi ve vakıf müdürü olarak çalıştığını, sözleşmesi yenilenmeyerek işine son verildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, dilekçe ile iş yerine müracaat ettiğini ve 74 günlük izin ücretini aldığını, ancak kullanmadığı izin süresinin 74 günden fazla olduğunu, yaz ve kış uygulaması farklı olmak üzere haftada 5 gün 08.30-17.00 arasında çalıştığını, yarım saat öğle dinlenmesi olduğunu, bunun dışındaki çalışmaların fazla mesai olarak kabul edildiğini, vakıf yardımları çoğaldığında genellikle gece 00:00) a kadar çalışıldığını, iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağı, ulusal ... genel tatil alacağı ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının yıllık izin ücret alacağının bulunmadığını, fazla mesai ücreti ödenebilmesi için mütevelli heyetinin kararının gerektiğini, çalışanın kendi kendine ek çalışma yaparak ek ücret imkanı yaratamayacağını, fazla mesai yapılması durumunda bu durumun tutanakla belirlenerek bordro düzenlenmesi gerektiğini, ulusal ... ve genel tatil günleri ile hafta tatili günlerinde çalışma yapılması hususunda makam onayı bulunmadığını, dini ve milli bayramlarda hükümet konağının kapalı olduğunu, 13.01.1993 tarih 268 sayılı mütevelli heyet kararı ile her yıl Mart ve Eylül ayları içinde birer tam maaş ikramiye verilmesine karar verildiğini ancak 20.07.1993 tarihinde 280 sayılı karar ile ikramiyelerin kaldırıldığını bu nedenle ödenmemiş ikramiye bulunmadığını, davacının vakıf muhasibi olarak çalışmakta iken 01.01.2007 tarihinde fiili olarak Vakıf Müdürlüğüne de üstlendiğini, iki görev nedeniyle 2007 Ocak ayı itibariyle aylık ücretinin 1.720,00 TL'na yükseltildiğini, davacının iki görev yürüttüğü 8 ay boyunca ek görev karşılığı ücretin ödenmiş olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.