muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12817, Karar No: 2014/16723, Tarih: 08.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/12817 E.  ,  2014/16723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Susurluk Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/302-2014/118

Davacı İ.. Ş.. vekili Avukat İ. K. tarafından, davalı U.. G.. aleyhine 22/11/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olay tarihi, dava konusu sözlerin nitelik ve niceliği, dava konusu olayın meydana geliş şekli, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13580, Karar No: 2016/9848, Tarih: 08.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/13580 E.  ,  2016/9848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde katılana ait çay ocağına giderek başka bir müşteriye çay götüren katılanın çay ocağından ayrılmasından sonra çay ocağında şarja takılı cep telefonunu aldığı, sanığı çay ocağından çıkarken gören ve telefonunu yerinde göremeyen katılanın sanığın peşinden giderek sanıktan telefonunu istediği, sanığın elindeki çay tabağını katılana fırlattığı ve katılanın üzerine saldırdığı, katılanın yerden aldığı süpürge sapı ile sanığa vurduğu, etraftakilerin katılan ve sanığı ayırdıkları sırada sanığın olay yerinden kaçtığı, katılanın polise ihbarı üzerine polisçe yapılan araştırma sırasında verilen eşgale uyan sanığın başka bir caddede görülüp suça konu telefon ile birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtların takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5476, Karar No: 2017/807, Tarih: 06.02.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5476 E.  ,  2017/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7966, Karar No: 2023/8457, Tarih: 20.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7966 E.  ,  2023/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/287 E., 2023/57 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı feri müdahil SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 25.08.2005 - 22.09.2011 tarihleri arasında davalı nezdinde çalıştığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Turizm Gıda Alışveriş ve ...Merk. Paz. ve Tic. Ltd Şti'nin ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/598 esas sayılı dosyası ile ihya edildiği ve tasfiye memuru ...'in atandığı anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.12.2019 tarih 2016/478-2019/443 sayılı kararıyla; "Davacının davasının kabulüne, 1601200215943 sigorta sicil numaralı davacının...Kurum sandık numaralı işyerinde 25.08.2005-22.09.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitine” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 2020/1054-2021/1095 Karar sayılı kararıyla; istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 2020/1054-2021/1095 Karar sayılı kararıyla; istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2022 tarih ve 2021/11978-2022/2816 sayılı kararında; "davalı işyeri olarak, ...Tur. Gıda Alışveriş ve ...Merkezi Paz. ve Tic. Ltd. Şti. gösterilmişken, mahkeme kararında davacının çalıştığı tespit edilen...numaralı işyerinin dava dışı ...Gıda Alışveriş Mer. Paz. ve Tic Ltd Şti.’ne ait işyeri olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece bu çelişkilerin giderilmek üzere davacının beyanı alınarak çalıştığı işyerinin adresi ve niteliği sorulmalı, söz konusu işyeri kayıtları ile kanun kapsamına alınma ve kanun kapsamından çıkış tarihleri belirlenmeli, dava konusu dönemde davacının hangi işveren nezdinde çalıştığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde araştırılarak, davacının hangi işveren yada işverenler nezdinde çalıştığı belirlenmeli, davalı dışında başka bir işveren yanında çalıştığı tespit edilirse hak alanını ilgilendirdiğinden tespit edilen işverene, HMK. 124 üncü maddesi dikkate alınmak suretiyle husumet yöneltmesi için mehil verilmeli; gösterecekleri bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kabulüne, 1601200215943 sigorta sicil numaralı davacı ...'in...Kurum sandık numaralı davalı ...Turizm Gıda Alışveriş ve ...Merkezi Pazarlama ve Ticaret Limited Şirket'i isimli iş yerinde 25.08.2005 ile 22.09.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil SGK Başkanlığı vekili, hak düşürücü süre geçtikten sonra dava ikame edildiğini, tüm dönemlere ilişkin maddi gerçeği çıkarma adına dinlenen tanık sayısının yetersiz olduğunu, tanıkların beyanlarınn kendi içerisinde çeliştiğini, tanıkların ifadelerinin dikkate alınmaması gerektiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyanla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Feri müdahil SGK Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3649, Karar No: 2011/14951, Tarih: 04.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3649 E.  ,  2011/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.10.2009 tarih ve 2008/2632 - 2009/1985 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin 151151000070 nolu ticari paket sigorta poliçesi ile sigortaladığı Cako Otomotiv Tic.Tur.Ltd.Şti.'ne ait işyerinin muhtelif yerleri ile içindeki demirbaşların, 13.02.2008 tarihinde davalı kuruma ait su borusunun patlaması sonucu su basması dolayısıyla hasarlandığını, hasar neticesinde sigortalıya 17.04.2008 tarihinde toplam 3.500,00 YTL hasar ödemesi yapıldığını, hasarın meydana gelmesinde kusurun tamamen davalı kurumda olduğunu, rücu koşullarının oluştuğunu belirterek ödenen 3.500,00 YTL'nın ödeme tarihi olan 17.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, müvekkili kurumun zararın meydana gelmesinde bir kusurunun bulunmadığını, talep edilen bedelin fahiş ve dayanaksız olduğunu, avans faizi talebinin de yerinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı kuruma ait su borusunun patlaması sonucunda hasarın meydana geldiği, alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli, açıklamalı ve tatminkar bulunduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne, 3.500,00 TL'nın avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 18,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15633, Karar No: 2019/785, Tarih: 18.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15633 E.  ,  2019/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/03/2016 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 02/03/2016 tarihinde ... Haber Gazetesinde ve internet sitesinde yayınlanan “... Belediyesi’nde Sahte Kaşe ve İmza Skandalı” başlıklı yazı ile kişilik haklarının ihlal edildiğini, ... Belediye Başkanlığı vekili olduğunu, cezai soruşturma konusu bir olay nedeni ile sorumluların tespiti ve cezalandırılması için şikayet dilekçesi verdiğini, soruşturmanın devam ettiğini, üzerine düşen görevi yerine getirdiğini, hakkında şüphe oluşturulmaya çalışılarak mesleki kariyerinin zedelenmesine yol açıldığını, avukatlık mesleğinin güven ilişkisine dayanan bir meslek olduğunu, itibarı ile oynandığını belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, ... Belediyesi’nde bazı sahte imzalı ve kaşeli evrakların bulunduğunun tespit edildiğini, adli sürecin sürdüğünü, gazeteciliğin gereği olarak sürecin başından itibaren haber olarak işlediğini, kamuoyunu bilgilendirdiğini, belediyenin vekili olan bir kamu çalışanının anayasa, yasa, yönetmelik gibi normları gözetmesi gerekirken davacının gereken dikkat ve özeni göstermediğini, işini savsakladığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının bir ilçede avukat olarak görev yapması, ilerleyen meslek hayatında özel olarak da çalışacağı süreçte kişilerin güvenini zedeleyecek şekilde vekilin bir davayı gerektiği gibi takip etmediği yönünde haber çıkarmanın vekilin kişilik haklarını zedelediği ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi

olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yayın bütün olarak değerlendirildiğinde; basın özgürlüğü kapsamında kaldığı, yayın içeriğinde davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde ifadelere yer verilmediği, davacı hakkında eleştirel mahiyette ifadelere yer verilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığından bahsedilemeyeceğinden istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/954, Karar No: 2013/9678, Tarih: 21.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/954 E.  ,  2013/9678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının dava dilekçesindeki iddialarının doğru olmadığını, ücretsiz izin uygulamasını kabul etmeyen ve iş sözleşmesini fesheden davacının feshi haklı olsa bile kıdem tazminatına hak kazanabileceğini ancak ihbar tazminatına hak kazanmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hangi nedene dayanırsa dayansın işçi olurunu taşımayan ve işverenin tek taraflı iradesi ile uygulamaya konulmak istenen ücretsiz iznin gerçekte akdin feshi olarak değerlendirilmesi gerektiği, davalı işveren tarafından uygulanmak istenen ücretsiz izin uygulamasının davacı işçi tarafından kabul edilmediği anlaşılmakla, iş akdinin ihbar önellerine uyulmaksızın ve haklı sebep olmaksızın işveren tarafından feshedildiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda temel ücretinin 31.12.2008 tarihi itibari ile 29,09 TL günlük ücret üzerinden yapılması gereken zamlar dikkate alınarak fesih tarihindeki ücrete ulaşılmış ise de davacının ücretine ilişkin saptamaya esas 31.12.2008 tarihindeki ücretine esas bordronun olmadığı, dosyadaki tek bordronun 2010 Haziran ayına ilişkin olduğu ve hesaba dayanan Toplu İş Sözleşmesinin onaylı örneğinin olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş Aralık 2008 bordrosu ile Toplu İş Sözleşmesinin onaylı örneği ve varsa protokolleri getirtilerek yeniden hesaplama yapmaktır. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.