muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6641, Karar No: 2011/633, Tarih: 11.02.2011

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/5. maddesi gereğince sanığın aynı Yasa maddesinin 1. fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken 10 yıl süre ile memuriyetten mahrumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı, katılan ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapmaksızın CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesi gereğince cezasının infazından sonra başlamak üzere 10 yıl süre ile memuriyetten mahrumiyetine” ibarelerinin çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK.nun 53/5. maddesi gereğince hapis cezasının infazından sonra işlemek üzere 10 yıl süre ile aynı Yasa maddesinin 1. fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8107, Karar No: 2024/11217, Tarih: 11.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8107 E.  ,  2024/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/594 E., 2024/55 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ (... AŞ) tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.12.2015 tarihli ve 2016/7535 Esas, 2019/6862 Karar sayılı ilâmı ile davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığından davalı KREAAŞ hakkında açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 11.09.2019 tarihli karar ile bozmaya uyularak davalı ... AŞ hakkında açılan davanın husumetten reddine, diğer davalı hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.02.2020 tarihli ve 2020/218 Esas, 2020/1295 Karar sayılı ilâmı ile; Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacının bireysel başvurusu üzerine, Anayasa Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2020/11506 Başvuru numaralı kararı ile; davacının 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 36 ncı maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma ... kapsamındaki hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, 07.01.2007-10.10.2013 tarihleri arasında teknisyen olarak çalıştığını, davalı Şirketler arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğunu, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... AŞ vekili; diğer davalı Şirket ile aralarında yetkili satıcılık sözleşmesi ve yetkili teknik servis sözleşmesi imzalandığını, böylece satış yetkisinin toplu olarak bayilere verildiğini ve ücretlerin peşin alındığını, dolayısıyla davacı ile aralarında işçi işveren ilişkisi olmadığını, davacının diğer davalı Şirketin işçisi olup alacaklarından diğer davalı Firmanın sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı A Dijital Ltd. Şti. davaya cevap vermemiş, aşamalarda davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı A Dijital Ltd. Şti. davaya cevap vermemiş, aşamalarda davanın reddini savunmuştur.

III. İHLAL KARARINDAN ÖNCEKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkeme Kararı

Mahkemenin 17.12.2015 tarihli ve 2014/223 Esas, 2015/463 Karar sayılı kararıyla; emsal mahiyette Mahkemenin 30.10.2014 tarihli ve 2014/135 Esas, 2014/525 Karar sayılı kararıyla; her iki davalı Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğuna karar verildiği, bu kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.02.2015 tarihli ve 2015/911 Esas, 2015/8003 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleştiği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda her iki davalının davacının işçilik alacaklarından müştereken sorumlu oldukları kanaatiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

B. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemizin 17.12.2015 tarihli ve 2016/7535 Esas, 2019/6862 Karar sayılı ilâmıyla; davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığından davalı ... AŞ hakkında açılan davanın husumet yönünden reddi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 11.09.2019 tarihli ve 2019/118 Esas, 2019/319 kararı ile; bozmaya uyularak davalı ... AŞ hakkında açılan davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D. Onama Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.02.2020 tarihli ve 2020/218 Esas, 2020/1295 Karar sayılı ilâmıyla; Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

IV. ANAYASA MAHKEMESİ KARARI VE İHLAL KARARINDAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bireysel Başvuru

Kesinleşen karara karşı davacı taraf Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmuştur.

B. Anayasa Mahkemesi Kararı

1.Anayasa Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2020/11506 Başvuru numaralı kararıyla; başvurucunun kendisi ile aynı durumda olan ve aynı işyerinde çalışan işçilerin açtığı davada aynı maddi vakıaya ilişkin tamamen aksi yönde değerlendirmede bulunan Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin bozma ilâmında herhangi bir açıklamada bulunulmadığı, dolayısıyla davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte olan itirazlara karşı hangi şekilde sonuca ulaşıldığının başvurucu ve üçüncü kişiler tarafından objektif olarak anlaşılmasına imkân verecek düzeyde ilgili, makul ve yeterli bir gerekçe ile açıklanmadığı, bu sebeple hukuk sisteminde farklı kararlar verilmesi sonucunu doğuran somut davadaki uygulama nedeniyle yargılamanın hakkaniyetinin zedelendiği şeklindeki gerekçeyle Anayasa'nın 36 ncı maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma ... kapsamındaki hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

2. Anayasa Mahkemesince ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak amacıyla dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Mahkeme Kararı

2. Anayasa Mahkemesince ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak amacıyla dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Mahkeme Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Anayasa Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapıldığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesindeki açık düzenleme ile davacının yaptığı iş, davacı ile aynı hukuki durumda bulunan ve daha önce Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen dava dosyaları dikkate alındığında, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin kurulmuş olduğu ve davalıların işçilik alacaklarından birlikte sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... AŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... AŞ vekili; davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkinin olmadığı yönünde kararlar bulunduğunu, davacının talepleri doğrultusunda yalnızca yeknesak bir karar verme amacı güdülerek asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu ve müvekkili Şirketin sorumlu olduğu yönünde karar verilmesinin hakkaniyeti zedeleyeceğini, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kurulabilmesi için işin asıl işverene ait işyerinde yapılması gerektiğini, davacının hiçbir zaman müvekkili Şirket işyerinde çalışmadığını ve bu nedenle davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmadığını belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı ve davalı ... AŞ'nin dava konusu alacaklardan sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... AŞ vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... AŞ vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2338, Karar No: 2015/6952, Tarih: 08.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2338 E.  ,  2015/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ş.. M..

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdureye yönelik oluşa uygun işlediği kabul edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri uyarınca verilen ceza, 15 yılı geçse dahi, suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince 20 yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınıp anılan kanun maddeleri gereğince hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun bir ceza tayini gerektiği halde, 103/6. maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7065, Karar No: 2021/1006, Tarih: 08.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7065 E.  ,  2021/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı idare ile arasında Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında sözleşme imzalandığını,bu kapsamda taşınmazını belediyeye devrettiğini, belediyece 86 nolu analiz raporu düzenlendiğini, bu rapora göre bina, müştemilat ve ağaç bedeli için 4.580,00 TL hesaplanmasına rağmen bu bedelin % 10'una tekabül eden 702,80 TL'nın ödendiğini, eksik ödenen 3.877,20 TL’ nın tahsili için başlatılan icra takibine belediyenin itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda davacı tarafından taahhütname imzalandığı, davalı belediyenin elemanlarınca 86 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat için toplam 4.580,00 TL yapı bedeli ile 702,80 TL enkaz ve ağaç bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz ve ağaç bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı İmar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin

değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının taahhütname kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16934, Karar No: 2013/5615, Tarih: 01.04.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/16934 E.  ,  2013/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında davacı tarafından verilecek atıkların davalının lisanslı atık kabul tesisinde depolanması hususunda anlaşma yapıldığını, anlaşmaya göre davalının yaptığı hizmetlere karşılık 10.000,00 Amerikan Doları ödeme yapılacağının kararlaştırıldığını, davacının davalıya bu tutarı ödediğini, davalı tarafın sözleşmede taahhüt ettiği hizmetlerin hiçbirini yerine getirmediği gibi T.C. Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Gümrükler Genel Müdürlüğünün 17/01/2008 tarih ve 478 sayılı yazısı ile davalı ... Rafineri Gümrük Müdürlüğü denetiminde faaliyet gösteren davacı şirkete ait antreponun kapatılmasına karar verildiğini, bu nedenle davacının yatırmış olduğu 10.000,00 Amerikan Doları hizmet bedelinin bedelsiz kaldığını, Gümrük Müdürlüğü tarafından davacı şirkete ait antreponun kapatılmasına karar verilmiş olması ile davacı ile davalı arasındaki tüm akdi ilişkilerin ifa imkansızlığı nedeniyle kendiliğinden münfesih hale geldiğini, davalıya ödenen miktar kadar davalının sebepsiz olarak zenginleştiğini, bu tutarın davacıya geri ödenmesi yönünde davalıya noter kanalıyla ihtar gönderildiğini, ancak bu tutarın davalı tarafından ödememesi üzerine aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında akdedilen sözleşme gereğince ...A.Ş.’nin tüm yükümlülüklerini eksiksiz ve tam olarak ifa ettiğini, davacının gemilerden atık alımı için davalı ......A.Ş.’nin lisanslı tesisini kullandığını, dolayısıyla şamandıra sistemleri ile çalışan davacı tarafın bir atık alım gemisi temin edip şamandıralarına yanaşan gemilerden atıklarını davalının lisanslı tesisine taşıtması gerektiğini, davalının tesisini daima davacı için sözleşme gereğince hazır bulundurduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davalının tesisini davacının hizmetine hazır halde bulundurduğu, hizmet alımını engelleyen fiili imkansızlığın doğduğu tarihten itibaren kalan sözleşme süresi yönünden peşin ödenen paradan iade istenebilmesi için davacı yanın sözleşmenin kendisi tarafından imkansız hale geldiğini karşı tarafa bildirmesi gerektiği, ancak davacının ihtarnameyi sözleşmenin geçerlilik süresinden sonraki bir tarihte göndermiş olduğu, davacının ihtarnameyi sözleşmenin geçerlilik süresi içinde çekmeyerek, davalının aynı hizmeti bir başkasına sunma imkanını da ortadan kaldırdığı, ayrıca sözleşme geçerlilik süresinden sonra ihtarname çekmenin de süresi sona ermiş sözleşmeye etki etmeyeceği, bu nedenle peşin ödemenin iadesinin istenmesinin haklı bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6283, Karar No: 2014/7075, Tarih: 05.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6283 E.  ,  2014/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2011/542-2012/622

Davacı Ş.. K.. tarafından, davalı S.. D.. aleyhine 13/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına incelenmesinde;

Dava, haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bir süre birlikte aynı evi paylaştıkları ve sonrasında ayrıldıkları davalının kendisine tehdit ve hakaret içeren mesaj çekip, ailesinin yanında da tehdit ve hakaret ettiğini, bu nedenle psikolojisinin bozulduğunu ve korkudan işe gidemediğini belirterek, davalıdan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından davalının davacıya yönelik telefonla hakaret eylemi nedeniyle 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda; olayın gelişimi, olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.