muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2604, Karar No: 2014/17073, Tarih: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2604 E.  ,  2014/17073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/493-2013/559

Davacı V.. Y.. vekili Avukat Ü. Ç. M. tarafından, davalılar Medyabar M. Haber Reklam Tanıtım Hizmetleri vdl aleyhine 14/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan M. M. Haber Reklam Tanıtım Hizmetleri vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı Z.. T.. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan M. M. Haber Reklam Tanıtım Hizmetleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; yayının içeriği ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; yayının içeriği ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı M. M. Haber Reklam Tanıtım Hizmetleri yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5247, Karar No: 2021/8464, Tarih: 01.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/5247 E.  ,  2021/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...’nın beraatine, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin, Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2017 tarih, 2017/11 Esas, 2017/426 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu sonucu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, 5271 sayılı CMK’nın 280/2-2. maddesi uyarınca beraat ve mahkumiyet kararlarının kaldırılarak sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu, kentsel sit alanı içerisindeki 151 ada 14 parsel nolu taşınmazda bulunan, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli binanın tapuda dava dışı...adına kayıtlı olduğu, Meral tarafından sanık ...’e vekalet verildiği, sanık ...’in “kayıt damı” olarak kullanılan depoda hafriyat temizliği talebi ile belediyeye başvurduğu, ... Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğü tarafından, mülkiyet sınırlarının ihlal edilmemesi ve mevcut mekanda herhangi bir genişletme veya inşai uygulama yapılmaması koşuluyla temizlik izni verildiği, ancak yapılan incelemede, temizlik iznini aşan uygulamalar yapıldığının tespit edildiği, sanık ...’in savunmasında, temizlik izni aldıktan sonra işlerin takibini yapmasını sanık ...’e söylediğini belirttiği, ...’in de savunmasında temizlik işini takip ettiğini belirttiği, mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi raporu ile, eylemlerin temizlik iznini aşar nitelikte olduğu, bir kısım eylemlerin basit onarım kapsamında, bir kısım eylemlerin ise esaslı onarım kapsamında ve izinsiz inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğu, eylemlerin geri dönüşümünün mümkün olduğu, geri dönüşümü halinde dava konusu taşınmazda herhangi bir zararın meydana gelmeyeceği hususlarının tespit edildiği anlaşılan dosya kapsamında;

Sanık ... müdafinin 22/09/2021 tarihli dilekçesi ile, davaya konu izinsiz uygulamaların tamamının giderildiğini, mevcut durumda hiçbir aykırılık kalmadığını, eski hale getirildiğini ileri sürdüğü anlaşılmakla; mahallinde, inşaat, bağımsız arkeolog ve sanat tarihçi bilirkişi heyeti refakate alınmak suretiyle keşif icra edilerek, tescilli taşınmazın son durumunun, dava konusu izinsiz uygulamaların tamamının eski haline getirilip getirilmediğinin, aykırılıklar nedeniyle kültür varlığında zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, dava konusu eylemlerin tamamının eski haline getirildiğinin ve sanıkların eylemi neticesinde kültür varlığında zarar meydana gelmediğinin tespiti halinde, suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanıkların beraatine; aksi takdirde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 15/04/2021 tarihli, 2018/1626 Esas–2021/1881 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18945, Karar No: 2015/6076, Tarih: 15.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18945 E.  ,  2015/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Köyü 3973 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı oalrak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza, hangi kurum tarafından hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) el atıldığının taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956-04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığının anlaşılması halinde ise, dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu...Köyü 3973 parsel sayılı taşınmazın 04.06.2012 olan değerlendirme, somut emsal alınarak incelenen ... Köyü 6346 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 08.01.2003 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Somut emsal alınan ... Köyü 6346 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

5-Dava konusu ...Köyü 3973 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Köyü 6346 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5040, Karar No: 2023/2511, Tarih: 13.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/5040 E.  ,  2023/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/61 Esas, 2015/149 Karar

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2015 tarihli ve 2015/378 Soruşturma, 2015/505 Esas, 2015/39 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/149 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karayolları 75. Şube Şefliğinde bakım ve trafik teknik görevlisi olarak çalışan sanığın yapmış olduğu ölçümler sonucunda ...'ye ait deponun mevzuata aykırı olduğunu tespit ettiği, bu aykırılık nedeni ile yasal işlem yapmamak için ...'nin oğlu olan ...'den 500 TL para aldığı iddiasıyla rüşvet alma suçundan açılan kamu davasında, Mahkemece; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu kabulüyle sanığın rüşvet alma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Karayolları 75. Şube Şefliğinde bakım ve trafik teknik görevlisi olarak çalışan sanığın yapmış olduğu ölçümler sonucunda ...'ye ait deponun mevzuata aykırı olduğunu tespit ettiği, bu aykırılık nedeni ile yasal işlem yapmamak için ...'nin oğlu olan ...'den 500 TL para aldığı iddiasıyla rüşvet alma suçundan açılan kamu davasında, Mahkemece; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu kabulüyle sanığın rüşvet alma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Karayolları Samsun 7. Bölge Müdürlüğü Tesisler ve Bakım Başmühendisliği 75. Şube Şefliğinde bakım ve trafik teknik görevlisi olarak çalışan sanığın, suç tarihi itibariyle tanık ...'ye ait Samsun ili ... ilçesi ... köyü 120 ada 36 parsel sayılı taşınmazda bulunan deponun önündeki yol üzerinde denetim görevinin bulunup bulunmadığına ilişkin görev yazısının ... Samsun 7. Bölge Müdürlüğü'nden temin edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Temyiz dışı sanık ...'in, olay gününden önce diğer sanık ...'i telefonla aradığı, sanık ...'in kendisi ile ertesi gün buluşmak istediğini söylemesi üzerine, kendisinin de rüşvet beklentisi olduğunu düşünerek 2 adet 200 TL ve 1 adet 100 TL'den oluşan seri numaralarını alıp not kağıdına yazdığı toplam 500 TL parayı sanık ...'e verdiği, 22.01.2015 tarihli muhafaza altına alma tutanağına göre de bahse konu paranın sanığın üzerinde ele geçirildiği iddia ve kabul edilen somut olayda; taraflar arasında özgür iradeleri ile yapılmış bir rüşvet anlaşmasının gerçekleşmediği anlaşılmakla, olayın başından itibaren sanık ...'in amacının rüşvet vermek olmayıp olayın ortaya çıkmasını sağlamak ve sanık ...'i yakalatmak olduğu, bu itibarla sanık ...'in eyleminin rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/149 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8246, Karar No: 2012/11077, Tarih: 27.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8246 E.  ,  2012/11077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Menemen Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/11/2008 tarih ve 2007/190-2008/576 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin inşaat malzemeleri satışı işiyle iştigal eden bir tacir olduğunu, davalı kooperatif tarafından keşide edilen 25.12.2001 tarih ve 4.000.000.000 TL bedelli çekin ciro edilmek suretiyle verildiğini, bankaya ibrazında karşılığının çıkmadığını, bu nedenle Karşıyaka 1.İcra Müdürlüğünün 2002/ 1554 Esas sayılı dosyası ile takipte bulunduklarını, davalının takibe karşı itiraz ederek Karşıyaka İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin 2002/ 450 Esas sayılı dosyasında dava açtığını, Tetkik Merciince takibin iptaline karar verildiğini ileri sürerek, 4.000.000.000 TL bedelli çekin 25.12.2001 tarihinden itibaren bankaların vadeli mevduata uyguladıkları en yüksek faiz oranı ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, son hamil tarafından keşideciye karşı ticari ilişkiye dayanılarak alacak davası açılamayacağını, taraflar arasında herhangi bir ticari ilişki olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına ve tüm dosya kapsamına göre; TTK'nın 644.maddesi gereğince davacının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre dava açabilmesi için öncelikle davaya konu olan çekin ibrazından sonra işlemeye başlayacak zaman aşımı süresinin dolmasını takip eden bir yıl içinde davanın açılması gerektiği, Yargıtay 'ın yerleşmiş uygulamaları gereği bu sürenin hak düşürücü süre olarak kabul edildiği, davaya konu edilen çekin ibraz süresi olan on günlük sürenin dolumundan itibaren başlayan zaman aşımı süresinin 05.07.2002 tarihinde dolduğu, zaman aşımı süresini kesen takibin iptal edilmesine dair kararın onanması nedeniyle takibin zaman aşımını kesme durumunun kalmadığı, bu tarihi takip eden bir yıl içinde davacı tarafça her ne kadar Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesine dava açılmışsa da söz konusu davanın açılmamış sayılmasına karar verilmekle süreyi kesme özelliğinin ortadan kalktığı davanın yasal süre içinde açılmadığı gerekçesiyle, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı kooperatife karşı çeke dayalı müracaat hakkını yitirmiş olan hamilin, TTK.'nın 730/14'ncü maddesi yollamasıyla çeklerde de uygulanması gereken, aynı Yasa'nın 644'ncü maddesi uyarınca, keşideciye karşı açtığı alacağın tahsili istemine ilişkindir. TTK'nın 644. maddesinde, çekin meşru hamili olan kişinin kambiyo senedine dayanan haklarının muhafazası için kanun hükmünce yapılması gereken muameleyi ihmal etmesi dolayısıyla, çekten doğan borçları düşmüş olsa bile, muhataba karşı dava açabileceği hükme bağlanmıştır. Bu dava ile TTK’nda düzenlenen kıymetli evraka ek bir koruma, hamiline ek bir başvuru hakkı getirilmiştir.

Hamil keşideciye karşı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre başvurabilirse de, bu müracaatın süresi senet zamanaşımı süresinden itibaren bir yıldır. Bu süre zamanaşımı süresi olup hak düşürücü süre değildir. BK’nun 140. maddesi uyarınca “Müruruzaman dermeyan edilmediği surette hakim, müruruzamanı kendiliğinden nazara alamaz”. Bu itibarla, davalının davada zamanaşımı defi bulunmadığı halde mahkemece davanın hakdüşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, somut olay bakımından, davacının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre açacağı davada bir yıllık zamanaşımı süresinin, TTK'nun 726. maddesi uyarınca çek zamanaşımı süresinin bitmesinden itibaren başlatılarak hesaplanması gerekirken, mahkemece davaya konu edilen çekin ibraz süresi olan on günlük sürenin dolumundan itibaren bir yıllık zamanaşımı süresinin hesaplanması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12705, Karar No: 2013/20220, Tarih: 20.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12705 E.  ,  2013/20220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir şöyle ki;

1) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazın yoncalık niteliğindeki kısmına dava tarihi olan 2012 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2011 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2) Acele el koyma dosyasında ve bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi ve adedi farklı alındığından bu husustaki çelişki giderilip İlçe Tarım Müdürlüğünün değerlendirme tarihi olan 2012 yılına ait dekara verim miktarı, üretim masrafları ve toptan kilogram satış fiyatları esas alınarak taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olan kısmındaki ağaçların net geliri bulunup buna kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle zeminde kapladıkları alanın metrekare birim bedelinin belirlenmesi gerekirken, 2011 yılı verileriyle denetlenmesi mümkün olmayacak şekilde ağaç adedine göre hesaplama yapan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

3)4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların ve yapıların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

4) Taşınmaz baraj gölü alanı olarak kamulaştırıldığından davalı üzerindeki tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

5) Hükme esas alınan bilirkişi raporunun, acele el koyma dosyasındaki raporu düzenleyen bilirkişi kurulunca düzenlenmesi,

4) Taşınmaz baraj gölü alanı olarak kamulaştırıldığından davalı üzerindeki tapusunun iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

5) Hükme esas alınan bilirkişi raporunun, acele el koyma dosyasındaki raporu düzenleyen bilirkişi kurulunca düzenlenmesi,

6)Dava konusu taşınmaza acele el konulması kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen bedelin, tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

7)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 22.09.2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.