muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17638, Karar No: 2008/2068, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17638 E.  ,  2008/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 106 ada 2, 3 ve 104 ada 7 parsel sayılı sırasıyla 2137,70 m2 , 695,40 m2 ve 7156,02 m2 .yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmış. Mahkemece davanın reddine, dava konusu parsellerin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu yoktur.

Dairece aynı gün temyiz incelemesi yapılan mahkemenin 2006/25 - 2006/26 -2006/32 esas sayılı dava dosyalarında 104 ada 14, 16 ve 17 taşınmazlarında itirazlı olduğu ve mahkemece davanın reddi ile bu parsellerinde tespit gibi davalılar adına tesciline karar verildiği; komşu 105 ada 1 ve 106 ada 1 nolu parsellerinde mahkemenin 2006/74 esas sayılı dava dosyası ile itirazlı olduğu ve mahkemece bu parsellerinde tespit gibi gerçek kişiler adına tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu parselle birlikte 104 ada 14, 16, 17, 105 ada 1 ve 106 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarında Orman Yönetimi tarafından aynı nedenle davaya konu edildiği anlaşılmakta olup, mahkemece ... yüzölçümlü bu taşınmazların her biri için ayrı keşifler yapıldığı, orman bilirkişiler tarafından taşınmazların durumu memleket haritasında incelenmekle birlikte memleket haritasının kenarındaki lejant işaretlerini taşımadığı ve taşınmazların bir bütün halinde değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca resmi belgelerin uygulanmasına dayalı 26.05.2007 tarihli keşif sonucu Orman Yüksek Mühendisi Bilirkişiler ... ve Orman Mühendisi Bilirkişiler ... ve ... ... ... tarafından düzenlenen raporda çekişmeli parsellerin 1959 ve 1981 tarihli memleket haritalarında ... renkli açıklık - ... arazisi olarak görüldüğü ve sonuç olarak taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında sayılan parseller nokta şeklinde işaretlenmiştir. Aynı bilirkişiler tarafından düzenlenen 09.11.2007 tarihli ek rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında ise çekişmeli taşınmazların büyük bir kısmı iğne yapraklı ağaç sembolü bulunan yeşil alanda gösterilmiştir. Rapor ile ek rapor çelişkili olup, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince

-2- 2007/17638-2008/2068

2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde; mahkemece, çekişmeli parseller ile birlikte aynı nedenle dava konusu edilen aynı adada ve yakın komşu ada da ki tüm parseller belirlenmeli, ... yüzölçümlü kadastro parsellerinin aynı nedenle dava konusu edilmesi nedeniyle parsel bazında yapılacak incelemeyle sonuca gidilemeyeceği gözetilerek, aynı adada ve yakın komşu ada da aynı nedenle dava konusu edilen parsellerden birine ilişkin dava dosyası ... dosya olarak belirlenmeli, aynı adada ve yakın komşu ada da ki tüm parsellerin kadastro tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ile kadastro tesbitleri itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyaları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, dosya keşif hazırlanmalı, ... dosyada önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri ada bazında gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde bulunduğu ada bazında gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazların etrafındaki parsellerin kadastro tesbitinin kesinleşmesi suretiyle yada hükmen belirlenen hukuki durumlarına göre orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı, orman içi açıklıkların etrafındaki orman alanları ile bütünlük arz eden ve orman sayılan yerlerden olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 17

. maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyecekleri düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 11/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15121, Karar No: 2020/4676, Tarih: 02.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15121 E.  ,  2020/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26.03.2013-03.06.2014 tarihleri arasında mağaza müdürü olarak çalıştığını, son bir yıldır iş akdini kendi isteği ile sonlandırması için işveren tarafından baskı yapıldığını, davacının birçok kez işverene sözlü olarak ve e-posta ile yapılan baskıdan rahatsız olduğunu bildirildiğini, bir sonuç alınamadığını, 30.05.2014 tarihli ihtarname ile yapılan baskıların son bulması için gerekli önlemlerin alınması aksi halde iş akdini feshedeceğini bildirdiğini, 01.06.2014 tarihinde şirket çalışanlarının maaşının ödendiğini, ancak davacının maaşının ödenmediğini, davacının uygulanan psikolojik baskı karşısında daha fazla direnemediğini, haklı nedenle iş akdini feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, prim ve ihtarname giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ... AVM' de mağaza müdürü sıfatı ile çalıştığını, sorumlu olduğu süre boyunca mağazanın sayım sonuçlarında büyük ölçüde eksiklik ve kayıplar yaşandığının tespit edildiğini, bu amaçla kapsamlı bir soruşturma başlatıldığını, davacının ürün kayıplarını inkar etmediğini, 1200 adet ürünün kaybolduğunu ve bundan kendisinin sorumlu olduğunu kabul ettiğini, soruşturmanın 04.06.2014 tarihinde sonuçlandırıldığını, soruşturma kapsamında elde edilen bilgiler çerçevesinde kaybolan ürünlerin davacının sorumluluğunda olduğunun tespit edilmesi sonucunda davalı tarafından düzenlenen 05.06.2014 tarihli ihtarname ile İş Kanununun 25/ II-ı maddesi gereğince iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının mağaza müdürü olması sonucunda kendi çalışma saatlerini kendisinin belirleyebildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 26.03.2013-03.06.2014 tarihleri arasında aralıksız olarak 1 yıl 2 ay 8 gün çalıştığı, iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ıspatı davalı işverene ait olup, davalı işverence bu husus iddia ve ıspat olunmadığından, davacı kıdem tazminatı almaya hak kazandığı, davacının imzalı giriş çıkış çizelgelerinin yazılı delil olduğu, bu belgelerden davacının çalışmasının denkleştirmeye tabi tutulduğu, iş sözleşmesinde fazla mesainin belirlenen ücrete dahil olduğunun belirtilmesi ve davacının fazla çalışmasının yıllık 270 saatten az olduğu anlaşıldığından davacının fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığı, davacının iş sözleşmesinde maktu olarak belirlenen ücretine göre ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının dahil olduğu belirtildiğinden davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığı, davacının davalıya gönderdiği 30.05.2014 ve 03.06.2014 tarihli ihtarnamelere ödemiş olduğu noter ücretini talep ettiği, ancak feshin noter vasıtasıyla yapılmasında zorunluluk bulunmadığı bu nedenle davacının ihtarname gideri talebinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacı tarafından iş akdinin haklı olarak feshedildiğinin iddia edilip ispatlanması karşısında, karar gerekçesinde ispat yükünün işverene ait olup işverenin bu konuda ispatının olmadığından söz edilmesi sonuca etkili olmayan maddi hata kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesindeki fazla mesainin ücrete dahil olduğuna ilişkin hüküm geçerlidir. Ancak ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile hafta tatillerinde yapılan çalışmaların ücrete dahil olduğuna ilişkin sözleşme hükmü geçersizdir. Bu nedenle davacının tanık beyanları ile ispatlanan ulusal bayram ve genel tatil alacağı hesaplanıp, makul indirim uygulanarak hüküm altına alınmalıdır.

4- Noter masrafı yargılama giderleri kapsamında değerlendirilmelidir.

Yargılama giderleri hüküm altına alınırken, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 332. maddesine uyulmadan hüküm altına alındığından noter masrafının yargılama giderlerine dahil edilip edilmediği anlaşılamamaktadır. Noter masrafı yargılama giderlerine dahil edilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30260, Karar No: 2014/15635, Tarih: 24.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30260 E.  ,  2014/15635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/189829

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

NUMARASI : 2010/193 (E) ve 2010/855 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesine göre tuttuğu defter ve belgeleri ait olduğu yılı takip eden takvim yılı başından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmek zorunluluğu bulunan sanığa 2004-2005-2006 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri ibrazı için usulüne uygun tebligatın 25.05.2009'da yapıldığı, sanığın 1999-2005 yıllarına ait defter ve belgelerinin 02.09.2006 günü Ankara-Keçiören ilçesindeki ikametinden kimliği meçhul şahıslarca çalındığını belirtip emniyet müdürlüğü yetkililerince düzenlenen olay yeri inceleme tutanağını dosyaya ibraz etmesi, tutanakta 2006 takvim yılına ait defter belgelerin de çalındığına dair herhangi bir ibarenin bulunmaması, mahkemece yapılan araştırmada hırsızlık iddiasıyla ilgili soruşturmanın “faili meçhul” olarak sürdürüldüğünün anlaşılması, “zayi belgesi” verilmesi talebiyle sanık tarafından 22.09.2009 tarihinde Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesine açılan davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açılması nedeniyle reddine karar verilmesi karşısında, defter ve belgelerin çalındığı vergi dairesine bildirilmemesi hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin de bulunmaması karşısında; soyut beyana dayanan bu durumun mücbir sebep yada irade dışı zayi olmayı kanıtlayıcı kuvvet ve nitelikte olmadığı, bu nedenlerle savunmanın geçerli sayılamayacağı cihetle, sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6871, Karar No: 2021/14741, Tarih: 24.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/6871 E.  ,  2021/14741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2018/2028-2021/81

İlk Derece Mahkemesi : ... 3. İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak tescili için Bağ-Kur giriş bildirgesinin davalı Kuruma ilk verildiği tarih veya re’sen tescil ise bu tescilin ilk ne zaman yapıldığının bunlar yok ise ilk prim ödeme tarihinin bulunduğu bağkur sicil dosyasının celbi ile bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere, mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 24.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7748, Karar No: 2009/8052, Tarih: 08.10.2009

**6. Hukuk Dairesi         2009/7748 E.  ,  2009/8052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sincan İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun vaki itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunulmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve asıl alacağın % 40 oranında icra inkar tazminatının davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı borçlunun tahliye yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Örnek 13 ödeme emrinde otuz günlük ödeme süresinin yazılmadığı görülmüştür. İ.İ.K.nun 269/1.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken Borçlar Kanununun 260.maddesinde yer alan yasal ödeme süresi olan otuz günlük sürenin borçluya verilmemesi durumunda tahliye istenemez ve bu ödeme emrinin geçerli bir ödeme emri olduğu kabul edilemez. Yasal koşulları içermeyen ödeme emri hukuki sonuç doğurmayacağından mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2- Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 25.09.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde Mayıs 2004 - Nisan 2005 tarihleri arası aylık 170.-TL'den Mayıs 2005 - Nisan 2006 tarihleri arası aylık 200.-TL'den ve aylık kira belirtilmeden Mayıs 2006 - Nisan 2008 tarihleri arası kiraları olarak toplam 15.240.-TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Davacı sözlü kira sözleşmesine dayanmış olup, davalı borçlu aradaki kira ilişkisine karşı çıkmamıştır. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında 14.06.2004 tarihinde kiralananı kiraladığını kirayı aylık 70.000.-TL olarak her ay elden ödediğini borcunun bulunmadığını savunmuştur. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi sözlü kira sözleşmesi olup davacı alacaklı dönemler itibariyle iddia ettiği aylık kira miktarını İ.İ.K. 269/c maddesinde nitelikleri yazılı bir belge ile kanıtlayamadığından aylık kira miktarının borçlunun kabul ettiği 70.00.-TL olduğunun kabulü gerekir. Ne varki

davalıda ödeme savunmasını İ.İ.K.'nun 269/c maddesindeki belgeler ile ispat edemediğinden mahkemece, davalı borçlunun belirttiği miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/148, Karar No: 2018/2881, Tarih: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/148 E.  ,  2018/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İ.İ.K.'nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden en son verilen vergi beyanname örnekleri getirtilip incelenerek, beyanname içeriklerine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği araştırılıp, sanığın savunmasında ticareti terk etmediğini “ .... Mahallesi .... Sokak No:32/A ....” adresinde faaliyetine devam ettiğini bildirdiği gözetilerek, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde bu adreste de zabıta araştırması yaptırıldıktan sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05.11.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.