muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18337, Karar No: 2013/43914, Tarih: 04.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18337 E.  ,  2013/43914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

05.05.2010 tarihli suç saptama tutanağının sanıklar ... ve ... hakkında tutulduğu, zaptın içeriğinde bu sanıkların henüz dikiliden bir ağaç kestikleri ve boyladıkları vede parçalayıp yola atarken yakalandıkları, sanık ...'dan hiç söz edilmediği, hep beraber gidilen yerde erkekler variken kadının motorlu testere ile diğerlerine fark ettirmeden tek başına ağaç kesmesinin hayatın olağan akışına ve mantığına aykırı olduğu, sanık ...'ın kestiği kabul edilse bile diğer sanıkların yardımı olmadan tek başına bu eylemi yapamayacağı hususları değerlendirilerek, zabıt mümzilerinin ayrıntılı beyanları alınarak sanıkları tam olarak nasıl gördükleri, sanık ...'ın orada olup olmadığı ve suç saptama tutanağı düzenlenirken nasıl beyanda bulundukları sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15143, Karar No: 2012/332, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/15143 E.  ,  2012/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik ve dolandırıcılık

HÜKÜM : -Sanık ...'ın parada sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından hükümlülük

-Sanık ...'ın parada sahtecilik suçundan hükümlülük ve erteleme; dolandırıcılık suçundan hükümlülük,

-Sanık ...'un parada sahtecilik suçundan hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, müştekiye "1" adet sahte 100 TL verip 2 tabak bonfile ile para üstü olarak da 87 Türk lirası alması şeklinde gerçekleşen sa- nıkların kanıtlanan eylemlerinin, bütün halinde parada sahtecilik suçunu oluşturduğu gö- zetilmeksizin, ayrıca sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2- Sanık ...'ın sabıkasız olduğu, bu nedenle hakkında hü- kümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapıl- ması zorunluluğu,

3- Uyap sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre ... TC Nolu sanık ... ...'ın (...) hüküm tarihinden sonra, 16.10.2011 tarihinde öl- düğü anlaşılmakla; sanığa ait nüfus kaydı getirilerek sonucuna göre karar verilmesi zorun- luluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11048, Karar No: 2015/14007, Tarih: 08.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/11048 E.  ,  2015/14007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak .... İli .... İlçesi .... Köyü 489 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan zeytin ve bademin 2012 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına asgari-azami toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetveli (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ile zeytin ve badem ağaçlarının hangi yaştan itibaren verim çağına geldiğinin ..... il müdürlüğünden sorulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3130, Karar No: 2014/17422, Tarih: 18.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/3130 E.  ,  2014/17422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/408-2013/408

Davacı H.. Ö.. vekili Avukat U.. K.. tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 28/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda; olayın gelişimi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2060, Karar No: 2021/791, Tarih: 26.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/2060 E.  ,  2021/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacağı tahsil etmek amacıyla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamı ile mağdurun sıcağı sıcağına soruşturma aşamasında alınan beyanlarına göre; sanıkla mağdurun mahalleden tanışık oldukları, mağdurun olay günü çiğ köfteci dükkanında oturmakta olduğu, sanığın mağdurun yanına gelerek, "sen benim anama avradıma küfür etmişsin, kalk seninle bir şeyler konuşacağız" dediği ve mağduru dükkândan çıkarmaya çalıştığı, ancak orada bulunan insanlarca olayın yatıştırıldığı, sanığın ortamdan ayrıldığı, sanığın gitmesini tâkiben, mağdurun da evine gitmek üzere kalktığı, mağdur sokak üzerinde yürüdüğü sırada, sanığın mağdura arkasından yaklaştığı ve elindeki bıçağı doğrulttuğu, mağdurun bıçağı almaya çalıştığı, mücadelenin bir müddet devam ettiği, devamla sanığın elinde bıçak olduğu hâlde mağdura "bundan sonra bana para vereceksin, seni bir daha gördüğüm yerde öldüreceğim" dediği olayda; mağdurun farklı etkenlerle kovuşturma aşamasında sanığa 50 TL borçlu olduğunu ileri sürüp değiştirdiği beyanlarına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yağma yerine yazılı şekilde hukukî ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanık hakkında TCK’nın 150/1. maddesi delaletiyle tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde, yasal koşulları bulunmadığı hâlde, 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması,

3-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Âmme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dâhil) az olması hâlinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 8 TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Âmme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dâhil) az olması hâlinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 8 TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18378, Karar No: 2023/17256, Tarih: 20.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18378 E.  ,  2023/17256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/463 E., 2023/419 K.

DAVA TARİHİ : 28.12.2020

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 15.03.2022 tarihli kararıyla; davacının kadroya geçirilmesi sırasında imzalanan ... sözleşmesinde ücret miktarının brüt asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirlendiği, asgari ücret değiştiğinde davacının ücreti de oransal olarak değişeceğinden davacının fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 15.03.2022 tarihli kararıyla; davacının kadroya geçirilmesi sırasında imzalanan ... sözleşmesinde ücret miktarının brüt asgari ücretin belirli bir oranda fazlası olarak belirlendiği, asgari ücret değiştiğinde davacının ücreti de oransal olarak değişeceğinden davacının fark alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.05.2022 tarihli bozma ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, arabuluculuk son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan alacaklar için dava şartı gerçekleşmediğinden arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem yönünden davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiği gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dava konusu alacaklarının dava şartı yokluğundan reddine karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücretin düşürülmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde talep edilen alacaklara hak kazanamayacağını, faiz başlangıç tarihleri ile oranın hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının arabuluculuk son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dava konusu alacakları talep edip edemeyeceği hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2 .4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

4. 7036 sayılı ... Mahkemeler Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası şu şekildedir:

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2 .4857 sayılı ... Kanunu'nun 22, 32 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

4. 7036 sayılı ... Mahkemeler Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası şu şekildedir:

"(14) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada davacının kabul edilen alacağı 7.667,97 TL, reddedilen alacağı ise 222,40 TL olduğu hâlde yargılama giderlerinden olan arabuluculuk başvuru gideri yönünden daha önce harç tahsil müzekkeresi yazılmış olduğundan yeniden yazılmasına yer olmadığına karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (7) numaralı bendinde yer alan "arabuluculuk ücreti 680,00 TL için ilk karar sonrası harç tahsil müzekkeresi yazılmış olduğundan yeniden yazılmasına yer olmadığına,” ibaresinin çıkartılarak yerine “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin 660,84 TL'sinin davalıdan bakiye 19,16 TL'sinin davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1846, Karar No: 2022/14524, Tarih: 14.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1846 E.  ,  2022/14524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen kararın davacılar vekili ve davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 02/03/2020 tarih, 2019/3385 Esas ve 2020/2422 Karar sayılı ilamında özetle; davacı çocuğun kaza tarihindeki yaşı itibariyle, kazanç getiren herhangi bir işte çalışması söz konusu olamayacağına ve bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğine göre, davacı çocuk için hesaplanan geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmemesi; davacı lehine takdir olunan manevi tazminat bir miktar yüksek olduğundan hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davalı İBB hakkındaki davanın husumetten reddine; diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 8.674,05 TL maddi tazminatın davalı sigortacı için dava ve diğer davalılar için kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine; davacı ... ve ...'in maddi tazminat isteminin reddine; davacı ... için 18.500,00 TL ve diğer davacılar için 7.500,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi ve davalı İBB dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; daha önce temyize konu edilip bozma kapsamı dışında bırakıldığı için kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin mümkün olmamasına; davacı ... için usulünce maddi tazminatın hesaplandığı raporun hükme esas alınmasının yerinde görülmesine; davacılar için manevi tazminatın takdirinde TBK'nın 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına; yasal temyiz süresinin bitmesinden (yaklaşık 8 ay) sonra davacılar vekili tarafından sunulan 05/09/2022 tarihli dilekçeye konu temyiz itirazlarının incelenmesinin mümkün olmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları ile davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.