muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5302, Karar No: 2017/9751, Tarih: 05.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5302 E.  ,  2017/9751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirket nezdinde 14.09.2009-30.01.2012 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, davalı şirketin müvekkilinin ve arkadaşlarının iş akitlerini feshettiğini, müvekkilinin haftanın 6 günü çalıştığını, sözkonusu çalışmaların yazları 390 saat, kışları ise 234 saat olmak üzere 624 saati bulduğunu, iş akdine son verildikten sonra tazminat alacaklarını alamadığını, aylık ücretinin de eksik ödendiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve eksik ödenen ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin ... Büyükşehir Belediyesinde aldığı temizlik ihalesi nedeniyle davacı ile iş akdi yaptığını, sözkonusu temizlik işlerinin belediyenin asli görevleri arasında bulunduğunu, işçinin tüm gözetim ve denetiminin asıl işveren sıfatı ile ... Büyükşehir Belediyesine ait olduğunu, müvekkili firmanın Büyükşehir Belediyesinden almış olduğu ihalenin bir yıl süre ile sınırlı olması nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmayacağını, akdin müvekkili tarafından da feshedilmediğini, akdin davacı işçi tarafından haklı bir sebep olmaksızın işyerine gelmemek sureti ile feshedildiğini, davacının hizmet süresine ilişkin iddiasının doğru olmadığını, hak ettiği izinlerinin kullandırıldığını, hiçbir ücret alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin reddine, fazla çalışma ücreti talebinin kısmen kabulüne, ücret alacağı talebinin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye verilen ara dinlenme süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye verilen ara dinlenme süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yaz döneminde davacının günlük 11 saatlik çalışmasından yukarıdaki yasal düzenleme ve ilke kararında açıklandığı üzere 1 saat ara dinlenme süresinin indirilmesi gerekirken 2 saatlik ara dinlenme düşülerek hesaplama yapılması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10355, Karar No: 2010/6067, Tarih: 24.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/10355 E.  ,  2010/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ ve diğerleri aleyhine 13/10/2008 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, dava konusu sözlerin niteliği ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 8.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 4.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 1 nolu bendinde yer alan “…8.000…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…4.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “…432.00…” ve “…324.00…” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “…216,00…” ve “…108,00…” sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “…910,00…” biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine “…575,00…” sayı dizisinin yazılmasına; davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/3860, Karar No: 2015/10183, Tarih: 11.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/3860 E.  ,  2015/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde saha donanım bakım teknisyeni olarak çalışırken iş akdinin 18/11/2013 tarihinde bakım ve onarım işlerinin dış firmalara verilecek olması nedeni ile son çare ilkesine uyulmayarak feshedildiğini, feshin haksız ve geçersiz olduğunu, çalıştığı bölümün tamamen kapatılmadığını, fesih bildirimini her türlü dava ve talep hakları saklı kalmak üzere imzaladığını, yeni eleman alımlarının yapıldığını beyanla müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; ... kapatılmasına ilişkin işletmesel karar alındığını, dış firmadan hizmet alınacağının kararlaştırıldığını, bu grubun geniş kapsamlı bir bölüm olduğunu, işçilere uygun başka bir bölüm bulunamadığını, son çare ilkesine uyulduğunu, isteyen işçilerin ...'nin teklifini kabul ettiğini beyanla açılan davanın reddini talep etmiş ve savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı bankanın işletmesel karar alarak dışarıdan bir firma ile anlaştığı, davacının çalıştığı birim organizasyonun yeniden belirlendiği, kararın uygulanması aşamasında davacıya yeni bir görev verilmesi imkanı bulunmadığından başka bir firmada işe başlamasını temin ettiği davacının da bunu kabul ettiği, davacının çalıştığı saha donanım alt grubuna dışarıdan yeni eleman alınmadığı, başka birimler için alınan elemanların davacıya emsal teşkil etmeyeceği, davacının işe iade talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun delillerle inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun delillerle inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterlidir.

Feshin işletme, işyeri ve işin gerekleri nedenleri ile yapıldığı ileri sürüldüğünde, öncelikle bu konuda işverenin işletmesel kararı aranmalı, bağlı işveren kararında işgörme ediminde ifayı engelleyen, bir başka anlatımla istihdamı engelleyen durum araştırılmalı, işletmesel karar ile istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı(tutarlılık denetimi), işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı(keyfilik denetimi) ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı(ölçülülük denetimi-feshin son çare olması ilkesi) açıklığa kavuşturulmalıdır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (06.10.2008 gün ve 2008/30274 Esas, 2008/25209 Karar, 11.09.2008 gün ve 2008/25324 Esas, 2008/23401 Karar sayılı ilamlarımız). İşveren işletme, işyeri ve işin gerekleri nedeni ile aldığı fesih kararında, işyerinde istihdam fazlalığı meydana geldiğini ve feshin kaçınılmazlığını kanıtlamak zorundadır. İş sözleşmesinin feshiyle takip edilen amaca uygun daha hafif somut belirli tedbirlerin mevcut olup olmadığının değerlendirilmesi, işverenin tekelinde değildir. Bir bakıma feshin kaçınılmaz olup olmadığı yönünde, işletmesel kararın gerekliliği de denetlenmelidir. Feshin kaçınılmazlığı ekonomik açıdan değil, teknik denetim kapsamında, bu kararın hukuka uygun olup olmadığı ve işçinin çalışma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığı yönünde, kısaca feshin son çare olması ilkesi çerçevesinde yapılmalıdır. Ancak işçinin çalışma olanağının olup olmadığı somut olarak ortaya konmalıdır.

Alt işveren uygulaması bir işletmesel karardır. (Dairemizin 24.11.2008 gün ve 2008/40264 Esas, 2008/31891 Karar sayılı ilamı). Alt işverene devrin işletme gereklerine dayanan geçerli fesih nedeni olması, İş Kanunu’nun 2’nci maddesinin 6 ve 7’nci fıkraları uyarınca geçerli ve muvazaaya dayanmayan asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulması şartına bağlıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işverenin davacının çalıştığı Saha Donanım ve Bakım Bölümünü 02.09.2013 tarihli sözleşmelerle dava dışı bir tüzel kişiye alt işveren uygulaması ile verdiği, bu uygulamanın Bankaların Destek Hizmeti Almalarına Yönelik Yönetmeliğe uygun olduğu, dolayısı ile asıl-alt işveren ilişkisinin geçerli olduğu, bu bölümde çalışanların istihdam fazlası olacağı açıktır. Ancak salt bu durum feshin geçerli nedene dayandığını göstermez. Bu durumda dahi davalının tutarlı davranıp davranmadığının, davacının görev tanımına ve yaptığı işe göre başka işyerinde veya başka görevlerde somut olarak değerlendirilme olanağı olup olmadığının da araştırılması gerekir.

Her ne kadar davacı fesih sonrası hizmet satın alınan ... firmasında çalışmaya başlamışsa da 18.11.2013 tarihli davalı tarafından yapılan fesih bildirimi, davacının devre muvafakat ettiğine ilişkin yazılı rızası alındığının kanıtlanmaması dikkate alındığında somut olayda iş sözleşmesinin devrinin değil feshin bulunduğu sunulan emsal bilirkişi raporlarına göre davalı alt işverenden hizmet alımını Eylül 2013 başında almasına rağmen Saha Donanım Bakım Bölümünü tamamen kapatmamış, bölümde çalışan 104 işçiden 86 işçinin iş sözleşmelerini ise daha sonra değişen tarihlerde 09.09.2013-11.02.2014 arası feshedildiği, davacının başka yerde değerlendirme olanakları olup olmadığı araştırılmadan iş sözleşmesinin feshedildiği, bunun yanında davalının aynı bölüm olmasa bile eğitim durumu farklı da olsa aynı nitelikte Ağustos 2013-Nisan 2014 arası ... bölümüne 29 kişi alındığı, emsal dosyalarda aynı fesih nedenini inceleyen bilirkişilerce ... İş Mahkemesi (Mahkemenin 2013/675 Esas, 2014/332 Karar. Dairemizin 2014/30646 Esasında incelenmiştir) ve .... İş Mahkemesi(Mahkemenin 2013/926 Esas, 2014/329 Karar. Dairemizin 2014/31315 Esasında incelenmiştir) işverenin fesihte tutarlı davranmadığı ve feshin son çare olması ilkesine uymadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

Toplanan delillere ve emsal kararlara göre davalının alt işveren uygulamasına rağmen bölümü tamamen kapatmaması, fesihleri aldığı işletmesel karardan sonra değişik tarihlerde uygulaması, aynı nitelikte işçi alımı yapması nedeni ile tutarlı davranmadığı, davacının işe alım yapılan bazı pozisyonlar için gerekirse kısa süreli meslek içi eğitim verilerek istihdamın sürdürülmesi alternatifinin de uygulanmadığı, başka yerde değerlendirilmesinin düşünülmediği, değerlendirilen işçiler yönünden farkın ortaya konulmadığı ve bu şekilde feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 451.35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 451.35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 11.03.2015 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19892, Karar No: 2015/9119, Tarih: 01.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19892 E.  ,  2015/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

İlçe genelinde 2014 yılı itibari ile kuru arazilerde ekilmesi mutad ürünlerin ve münavebe planlarının neler olduğu ve bu ürünlerle bilirkişi raporunda münavebeye alınan ıspanak, bamya ve karpuzun kuru şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderini gösterir veri cetvelinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14733, Karar No: 2012/980, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14733 E.  ,  2012/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 1031 parsel numarası ile fundalıklı tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2051, Karar No: 2017/9107, Tarih: 06.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2051 E.  ,  2017/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı Özgür Sofuoğlu yönünden reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı şirket tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıların 01/05/2010 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli sözleşme ile kiracı olduklarını, kira alacağının tahsili için davalılar hakkında başlatılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 25/02/2014 tarihli karar ile, davacı M.. M.. yönünden davanın husumet yönünden reddine, diğer davacı yönünden, davanın kısmen kabulü ile takibe yapılan itirazın iptaline, takibin 43.732,00 TL asıl kira alacağı üzerinden devamı ile davalılardan müştereken mütesilsile tahsiline, işlemiş faiz yönünden talebin reddine, takip tarihinden itibaren alacağa yasal faiz işletilmesine, %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, davalıların temyizi üzerine 6.Hukuk Dairesinin 24/06/2014 tarihli ilamı ile, taşınmazın 01.05.2012 tarihinde anahtarların teslim edildiğinin anlaşılmasına, ödemelerin kira bedellerine karşılık yapıldığının kanıtlanamadığına göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, takip tarihinden sonra davalı şirket tarafından davacı M.. M.. hesabına 25.07.2011 tarihinde 5.652 TL ödendiğinin, dosyaya sunulan makbuzdan anlaşıldığı gibi davacı Mustafa'nın da kabulünde olduğu, alacak miktarından bu miktar mahsup edildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesi gerektiği, sözleşmeyi müşterek müteselsil kefil olarak imzalayan ....'nun takibe konu borçtan sorumlu olabilmesi için 6098 Sayılı TBK 600 maddesi (818 sayılı BK 493 Maddesine göre) sözleşme bitim tarihinden itibaren bir ay içinde takibin yapılması gerektiği, bu nedenle kefilin sözleşme süresince sorumlu olup kefilin sorumluluğunun 01.05.2011 tarihi itibariyle sona erdiği ve Borçlar Kanununun 493 maddesine göre sorumlu olduğu miktar için sözleşmenin bitiminden itibaren bir ay içınde takip yapılmadığından kefilin borcundan kurtulduğu, o nedenle kefil hakkında açılan davanında reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.