muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8435, Karar No: 2009/10867, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8435 E.  ,  2009/10867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18.02.2008 gün ve 2007/15534 - 2008/2429 sayılı bozma kararında özetle: " orman bilirkişi raporunda çekişmeli 104 ada 17 parselin % 20 eğimli olup üzerinde 50-60 yaşlı palamut meşesi ağaçları ile ahlat, katır tırnağı ve karaçalıların bulunduğu; ayni şekilde çekişmeli 104 ada 20 parselin % 24 eğimli olup üzerinde 80-100 yaşlı palamut meşesi ağaçları ile ahlat, katır tırnağı ve karaçalıların ve 1 adet 25 yaşlı kızılçam ağacının bulunduğu, belirlenen bu nitelikleri ile çekişmeli taşınmazların ziraat alanı olarak kullanılmadığı, davalıların taşınmazlar üzerinde fiili zilyetliklerinin bulunmadığı anlaşılmakta olup, yörede orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğünden önce yapıldığı bu yasa ile tüm ormanların hiç bir bildirime gerek kalmadan devletleştirildiği, çekişmeli taşınmazlar 206 nolu vergi kaydına dayanılarak davalılar adına tespit edilmiş olsa da zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği ve çekişmeli taşınmazların fiilen orman niteliğinde olduğu anlaşıldığından 6831 Sayılı Yasanın 1.maddesine göre orman sayılan yerlerden ve halende eylemli orman olduğu anlaşılan taşınmaza ilişkin olarak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi " gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 104 ada 17 ve 20 sayılı parsellerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1942 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13297, Karar No: 2022/2326, Tarih: 28.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13297 E.  ,  2022/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Sanığın katılan ...’ya yönelik kasten basit yaralama suçundan beraatine dair,

2)Sanığın katılan ...’ı kasten basit yaralama suçundan 5237 TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca 3.600 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair kararları.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında katılan ...’a yönelik hakaret suçundan açılan kamu davası yönünden zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık müdafiinin katılan ...’ya yönelik kasten basit yaralama suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla, lehe verilen bu hükmü temyiz etmekte sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE karar verilmiştir.

2) Sanık hakkındaki katılan ...’ı kasten basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın suç tarihinde eşi olan katılanı silahtan sayılan cam tabak ile kasten yaralaması karşısında, iki nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezanın TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetileceğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3713, Karar No: 2024/6425, Tarih: 16.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3713 E.  ,  2024/6425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1089 Esas, 2023/679 Karar

Karabulut Yiğitkan

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/224 E., 2021/161 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 358.160,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 24.07.2006 tarihinde İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS) imzalandığını, akabinde müvekkili şirketin %100 oranındaki hissesinin Alcen Enerji Dağ. Per. Sat. Hiz. A.Ş.'ye 30.10.2009 tarihinde imzalanan Hisse Satış Sözleşmesi ile geçmesi suretiyle 30.10.2009 tarihinde özelleştiğini, İHDS'nin 7.4 maddesi gereği dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetlerin yürütülmesi amacı ile gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğu TEDAŞ'a ait olduğu gibi TEDAŞ ile TEDAŞ'a bağlı olarak faaliyet gösteren elektrik dağıtım şirketlerinin fiili devir tarihi olan 30.10.2009 tarihine kadar ayrılmaz bir bütün olduğu hususunun TEDAŞ'ın faaliyet raporlarına konu olduğunu, 20.06.2010 tarihli davalı yazısının da bu hususu teyid ettiğini, dolayısıyla 20.06.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle dava dışı işçi tarafından açılan dava sonucu verilen kararın icra takibine konulması nedeniyle icra dosyasına ödenen meblağ ile ilgili olarak davalıya rücu haklarının olduğunu ileri sürerek ilamlı bahse konu iş kazası sonucu verilen ilama dayalı takipten dolayı ödenen 140.000,00 TL'nin ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İHDS gereği, sözleşme tarihinden sonra meydana gelen zararlara ilişkin sorumluluğun davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; tazminata konu olayın 20.06.2007 tarihinde İHDS'den (24.07.2006) sonra meydana geldiği, İHDS'nin 7. maddesi hükümleri gereği, sözleşmenin düzenlendiği 24.07.2006 tarihinden sonraki döneme ilişkin meydana gelen olay nedeniyle tazminat sorumluluğunun davalıda olmadığı, davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; tazminata konu olayın 20.06.2007 tarihinde İHDS'den (24.07.2006) sonra meydana geldiği, İHDS'nin 7. maddesi hükümleri gereği, sözleşmenin düzenlendiği 24.07.2006 tarihinden sonraki döneme ilişkin meydana gelen olay nedeniyle tazminat sorumluluğunun davalıda olmadığı, davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İHDS imza tarihinden sonra gerçekleşen rücuya dayanak ilama konu iş kazasından kaynaklanan sorumluluğun davacı şirkette olduğu, iş kazasının, dağıtımın TEDAŞ tarafından yürütülen dönemde meydana gelmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 02.05.2024 tarihli ve 2023/1125 E., 2024/3483 K. sayılı ilâmı, 08.03.2023 tarihli ve 2023/2 E:, 2023/1436 K. sayılı ilâmı,

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6575, Karar No: 2019/6322, Tarih: 17.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6575 E.  ,  2019/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: Beraat

Sanıklar ... ve ... hakkında: Mahkumiyet

Sultanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2012 tarih, 2012/2961 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanıklar hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu yönünden hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... ve sanık ... müdafıinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmamış, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

... Metal Kağıt İnş. San ve Tic. Ltd. Şirketi’nin kurucu ortağı olan sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, eşinin kardeşi olan ...’ın hurdacılıkla uğraştığını, şirket kurmak için üç kişiye ihtiyaç olduğunu söyleyince uzaktan akrabası olan diğer sanık ... ile beraber notere giderek şirket kurduğunu beyan etmesi; sanık...’ün, cezaevinden çıktıktan sonra bir süre hurdacılık yaptığını, sanık ...’ın işletmek üzere kendisine küçük bir iş yeri verdiğini, daha sonra sanık ... ile birlikte şirket kurduklarını belirtmesi, 02.07.2009 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlanan 16.06.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile sanık ...’dan şirket hisselerini devralarak müdür seçilen sanık ...’ün, şirket işleri ile sanık ...’ın ilgilendiğini beyan etmesi; 03.10.2012 tarihli, ... sayılı vergi tekniği raporundan, ... Metal Kağıt İnş. San. ve Tic. Ltd. Şirketi’nin kuruluşundan itibaren düzenlenen tüm faturaların sahte olduğunun ve şirketin sahte fatura ticareti yapmak amacıyla sanık tarafından kurulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı sahte fatura düzenleme suçunun sübut bulduğu gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15200, Karar No: 2008/15459, Tarih: 19.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/15200 E.  ,  2008/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bağcılar 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran \* davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte belirtilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan kısımların ise 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/3063, Karar No: 2019/7735, Tarih: 04.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3063 E.  ,  2019/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Dosya içeriğine göre, yabancı para cinsi üzerinden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile dövizin efektif satış kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrildiğinde 45.592,31 TL olup temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31508, Karar No: 2015/995, Tarih: 15.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31508 E.  ,  2015/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/96840

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2011/220 (E) ve 2012/1084 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, aracında ele geçen 19 adet 2.472 m3. emval için 27/8/2011 tarihinde suç tutanağı düzenlenip bilahare ayni tarihte emvalin temin edildiği yer olarak belirlenen alandan da ayrıca 8 adet 1.087 m3. emval ele geçirilerek yediemine alınıp suç tutanağı düzenlendiğinin; mahkemece 2/12/2011 tarihinde yapılan keşifte sadece sanığın aracında ele geçen 19 adet emval üzerinde inceleme yapıldığının ; 16/11/2012 tarihinde yapılan keşifte ise sadece dip köklerin incelenmesine karşılık orman mühendisi bilirkişinin raporunda depodaki emval ile dip köklerin uyumlu olduğunun belirtildiğinin, ancak dip kökler ile depoya farklı yediemin senetleri ile nakledilen hangi emval ile uyumlu olduğu hususunda açıklık bulunmadığının; köklerin tespitine ilişkin suç tutanağında, kesilen 6 adet ağaçtan ikisinin yeni 4 adedinin ise daha önce kesildiğinin belirtilmesine karşılık bilirkişi raporunda ağaçların 2011 yılı 8.ayında kesildiklerinin bildirilmesine; sanığın aracında yakalanan emvali kesmediğini, Ç. Köyü H. mevkiinde iş makinelerinin çalışması sonucu yol boyunca dizilen ağaçlardan keserek yüklediğini, dikiliden kesmediğini beyan edip orman işletmesinin yazısından daha önce olay yerinde iş makineli çalışma yapıldığının anlaşılmasına göre bilirkişiden bu hususlarda ek rapor alınması, gerekirse mahallinde ve depodaki emval ile iş makinesi ile çalışma yapıldığı belirtilen alanda keşif yapılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; bilirkişi tarafından araçta yakalanan emvalin değerinin 118,93 lira; nakil vasıtasının değerinin ise 5.000,-lira olarak tespit edilip aracın sanığın eşi adına kayıtlı olduğunun anlaşılmasına göre 5237 sayılı TCK'nin 54/1-3 maddeleri uyarınca değerlendirme yapılıp aracın müsaderesinin işlenen suça nazaran hakkaniyete uygun olup olmayacağının değerlendirilmeden yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3965, Karar No: 2023/6812, Tarih: 27.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3965 E.  ,  2023/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/106 Esas, 2023/293 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.07.2018 tarihli ve 2015/68 E., 2018/514 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.11.2020 tarihli ve 2018/2089 E., 2020/1153 K. sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.12.2022 tarihli ve 2021/3929 E., 2022/9260 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötüniyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini, usuli kazanılmış hakların gözetilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.