muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10671, Karar No: 2015/7110, Tarih: 01.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/10671 E.  ,  2015/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/08/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, yönetim kurulu üyesi olduğu derneğin 28/08/2005 tarihli genel kurul toplantısında yapılan seçim sırasında davalının sözlü saldırıda bulunarak kendisine hakaret ettiğini belirterek uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; tarafların sıfatı, olayın gelişim biçimi ve özellikle olay tarihi ile yukarıda anılan ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olan olayda; tarafların sıfatı, olayın gelişim biçimi ve özellikle olay tarihi ile yukarıda anılan ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve davalıdan ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4258, Karar No: 2015/15474, Tarih: 14.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/4258 E.  ,  2015/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.11.1996 tarihli sözleşme ile bir adet A grubu devre mülkü ... Belediyesi’nin teminatına güvenerek davalı şirketten satın aldığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak devre mülkün değeri olan 7.500,00 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, davaya konu devre mülk sözleşmesinin imza yıllarının 1996-1997 olup davanın 2014 yılında açıldığını, yapının ruhsatının 05.10.1997 de iptal edildiğini, 30.01.1997 tarihinde ihalenin feshedildiğini, belediyenin % 20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı mallarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu belirterek davanın zamanaşımından reddini olmadığı takdirde esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 7500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devre mülk satışı nedeniyle uğranılan zararın tazminine yöneliktir. Davacı eldeki davasında delil olarak davalı şirketle yaptığı devre mülk satış sözleşmesi ve ararlarına dayanmıştır. Davalı belediye belge ve sözleşmelerin sahte olabileceğini savunmuş, diğer davalı şirket temsilcisi ise tüm belgelerin belediyede kaldığını, şirketinde herhangi bir defter ve kayıt olmadığını, şirkete ait ödeme hareketlerinin ..... sorulabileceğini beyan ederek son celse de davanın kabulünü istemiştir. Mahkemece, dairemize gelen diğer seri dosyalarda sözleşme ve senetler üzerinde yaptırılan mürekkep yaş incelemesinden bir sonuç çıkmadığı, davacının tüm borcu ödediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacıya ödeme belgesi asıllarını ibraz etmek üzere tensiple ve duruşmada iki kez iki haftalık kesin süre verilmesine rağmen ödeme belgesinin aslını ibraz edememiştir. Mübrez belgeler üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesinde; üye listesi, banka senet alındı bordroları, fihrist icra kartonu ve diğer şirkete ait belgelerde davacının adının yer almadığı saptanmıştır. Hal böyle olunca davacının şirket kayıtlarına da açıkça dayanmadığı göz önüne alındığında dosyada mevcut şirket kayıtları ile doğruluğu saptanamayan fotokopi makbuza dayanılarak hüküm kurulamaz. Bu durumda davacının edimini yerine getiremediğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı Belediye yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/916, Karar No: 2010/6961, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/916 E.  ,  2010/6961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığından gelen yazıda dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında kentsel sit alanında kaldığı belirtilmiş, ancak, imar planına alınma tarihi, taşınmazın etrafının meskun olup olmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı konusunda bir bilgiye yer verilmemiştir.

Bu sebeple;dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu imar planının tarihi, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 29.1.2009 tarihinden, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 88 parsel numaralı taşınmazın 12.12.2007 tarihinden, 23 parsel numaralı taşınmazın 15.12.2000 tarihinden, 21 parsel numaralı taşınmazın 28.11.2006 tarihinden ve 67 parsel numaralı taşınmazın ise 24.6.2003 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadıklarının, imar düzenlemesine tabi tutulmuşlarsa ne oranda imar kaybına uğradıklarının Tapu Sicil Müdürlüğü ve Belediye İmar Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içersine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9886, Karar No: 2020/14020, Tarih: 23.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/9886 E.  ,  2020/14020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılanlar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan şikayette bulunması üzerine, katılanlar hakkında 06.03.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar üzerine sanık hakkında iftira suçundan dava açıldığı ve yargılama sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, dosya kapsamındaki belgeler incelendiğinde, katılanlar hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına sanık tarafından itiraz edildiği ve İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/27 değişik iş sayılı itirazın reddine dair karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi sonucunda, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2015/1310 Esas, 2015/26728 K. sayılı kararı ile katılanlar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi kararının, eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, soruşturmanın akıbeti araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

Sanığın aynı dilekçe ile her iki katılana yönelik gerçekleştirdiği kabul olunan eylemi nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK.nın 43/2. maddesine göre artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36112, Karar No: 2013/12847, Tarih: 22.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36112 E.  ,  2013/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede "sanığın elinde bulunan adli emanetin ... sırasına kayıtlı kesici kısmı 10 cm uzunluğunda, üst kısmında yedi testere dişi olan ve susta mandalı bulunan ve ekspertiz raporunda 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak bıçaklardan olduğu belirtilen sustalı bıçağı mağdura yaralamak için salladığı" şeklinde anlatım bulunması ve suça sürüklenen çocuğa 04.02.2009 günlü celsede 6136 sayılı Yasının 15/1. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Engel sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm olunan kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nun 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezasına ya da seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2- Suçu işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası nedeniyle TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceği gözetilmeyerek aynı maddenin 4. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15349, Karar No: 2006/16225, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15349 E.  ,  2006/16225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1818, Karar No: 2017/6815, Tarih: 11.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/1818 E.  ,  2017/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından duruşmasız, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş olması üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davalı vek. Av....'ın gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin çelik kontrüksiyon işi yaptığını, davalıya yaptığı iş ve verdiği malzeme karşılığında düzenlediği 47.200,00 TL fatura bedelinin 40.000,00 TL sinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, faturanın iş bitmeden kesildiğini, eksik imalatlar olduğunu, eksik mal teslimi yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava konusu işin bitirildiği, işin eksik bırakıldığına ilişkin yazılı bir belge veya tutanak bulunmadığı, işin eksik bırakıldığını ispat yükünün davalıda olduğu, davalının bu iddiasını ve fatura bedelini davacıya ödediğini ispatlayamadığı, borçlunun takipten önce temerrüde düşürülmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının ...6. İcra Müdürlüğünün 2013/7002 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın 40.000 TL asıl alacak bakımından iptali ile takibin 40.000 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi işletilerek devamına, faize ilişkin talebin reddine, fatura alacağı likit olduğunda % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir

2-Taraflar tacir olduğundan 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizi Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca davacı talep ettiği alacağı yönünden avans faizi isteyebilir. Her ne kadar takip talebinde açıkça avans ifadesi kullanılmamış ise de %11 temerrüt faizi talep edilmiştir. Takip tarihi itibariyle ... tarafından avans işlemlerinde uygulanan faiz oranı %11 olarak belirlenmiş olduğundan yerel mahkemece avans faizine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmamakta ise de sonraki dönemlerde avans faizindeki değişiklikler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp %11 oranını geçmemek koşuluyla değişen oranlarda avans faizi yürütülmesi biçiminde hüküm kurulmaması isabetsiz olup bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. bu yönden düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının avans faizine ilişkin kısmının "hükmedilen alacağa takip tarihinden itibaren %11 oranını aşmamak üzere değişen oranlarda avans faizi yürütülmesine" biçiminde değiştirilerek hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2797, Karar No: 2016/4900, Tarih: 31.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2797 E.  ,  2016/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Özel belgede sahtecilik ve sahte fatura düzenlemek suçları hakkında; Beraat

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçu hakkında; Mahkumiyet

I- Katılan vekilinin, 2005 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” ile “özel belgede sahtecilik” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin, 2006 takvim yılında “sahte fatura düzenleme”, sanık müdafiinin ise, “defter ve belge ibraz etmeme” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1- 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, sanığın aşamalarda; 05.04.2005 tarihinde toprak mahsulleri ticareti yapmak amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiğini, işlerinin iyi gitmemesi nedeni ile işyerini kapatmak zorunda kaldığını ve 30.06.2005 tarihi ile işi terk ettiğini, bu tarihten sonra düzenlendiği belirtilen faturalarla bir ilgisinin olmadığını ve 2006 yılında Rusya'ya gittiğini savunması, 31.11.2010 tarihli VDENR-2010-235/51 sayılı vergi tekniği raporuna göre, sanığın 30.06.2005 tarihinde işi terk etmesine rağmen 2006 yılı mart, haziran ve temmuz aylarında matrahlı KDV beyannamesi verdiği, 2006 yılında 3 cilt fatura basımı yaptığı, işi bırakma tarihinden sonra düzenlemiş olduğu faturaların sahte olarak kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yervermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, 2006 takvim yılındaki KDV beyannamelerinin kim tarafından ne şekilde verildiğinin katılan kurumdan sorulması, anılan beyanname asıllarının getirtilip incelenerek üzerlerinde bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sanığın hangi tarihler arasında Rusya'da olduğunun araştırılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraatine karar verilmesi,