muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12016, Karar No: 2013/18733, Tarih: 21.10.2013

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere maluliyet oranının tesbitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça davalı Kurumca sigortalıya gelir bağlanmayacağından ve maluliyet oranının tespiti ile ilgili İhtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanını da ilgilendirdiğinden davalı Kurum tazminat istemli bu davada taraf olmadığından maluliyet oranının tesbiti istemli dava ile tazminat davasının bir arada görülüp sonuçlandırılması fiilen mümkün değildir. Hukuk Genel kurulunun 07.02.2007 tarihli 2007/21-69 Esas, 2007-55 Karar nolu kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, bozma kararına uyulduğu halde gereği yerine getirilmemiştir. Sosyal Güvenlik Kurumunca davacının sürekli iş göremezlik oranı % 19 oranında belirlenmiş ve davacıya iş göremezlik geliri bağlanmıştır. Adli Tıp Üçüncü İhtisas Dairesince yapılan incelemede ise, davacının maluliyet oranı % 29 olarak tespit edilmiştir. Ancak mahkemece maluliyet oranları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiştir.

Yapılacak iş; Sosyal Güvenlik Kurumunca belirlenen maluliyet oranı ile Adli Tıp Üçüncü İhtasas Dairesince belirlenen maluliyet oranı arasında çelişki bulunması nedeniyle, bu çelişkiyi gidermek için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak, davacının sürekli iş göremezlik oranını kesin olarak belirlemek, belirlenen bu oran Kurumca belirlenen orandan farklı ise, tespit edilen bu oran esas alınarak davacıya gelir bağlanmasını Kurumdan talep etmek, Kurumun bu istemi kabul etmemesi halinde giderek Sosyal Güvenlik Kurumu ile davacıyı hasım göstermek suretiyle maluliyet oranının tespiti davası açması için önel vermek, çıkacak sonuca göre Sosyal Güvenlik Kurumuna olayda işverenin % 50 oranında kusurlu bulunduğu bildirilerek peşin sermaye değerini sorarak bulunan gerçek zarardan düşülmek ve ilk kararı davacının temyiz etmediği de gözetilerek bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9610, Karar No: 2021/3590, Tarih: 23.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/9610 E.  ,  2021/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkmesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edimesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

KARAR

KARAR

Davacı vekili; 03/09/2007 günü davalı ...’ın sevk ve idaresindeki çöp kamyonu ile çöp konteynırını boşaltırken aracının arkasında sol basamakta bulunan çöpleri toplamakla görevli ...'ın beton elektrik direği ile aracın kasası arasında sıkışması sonucu vefat ettiğini, kazada vefat eden ...'ın mirasçılarının Güven Sigorta A.Ş, AKEDAŞ Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş, Muratpaşa Belediyesi, ... İnş. Tem. Tur. Gıda Tic. San. Tic. Ltd.Şti., ... Temizlik Peyzaj İnşaat Taah. Tur. Gıda Teks. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... aleyhine maddi ve manevi tazminat davası açtığını, Antalya 3. İş Mahkemesinin 24/05/2011 tarihli 2008/124 E-2011/253 K. sayılı kararında, davanın ... İnşaat şirketi ve ...yönünden reddine diğer davalılar Muratpaşa Belediyesi, ... Temizlik şirketi, ... ve Güven Sigorta A.Ş. yönünden ise davanın kısmen kabulü ile davacı mirasçılardan Hülya Arslan için 31.507,89 TL maddi tazminat, 30.000,00 TL manevi tazminat, ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verildiğini, bunun üzerine davacı mirasçıların vekili tarafından Antalya 8. İcra Müdürlüğünün 2011/6323 Esas sayılı dosyasıyla ilamlı takip yapıldığını, ilamda belirtilen müştereken ve müteselsilen sorumluluk nedeniyle müvekkili kurum tarafından icra dosyasına 13/09/2011 tarihinde 77.539,71 TL, 19/09/2011 tarihinde 50.000,00 TL ve 26/09/2011 tarihinde 50.000,00 TL ödendiğini, davalı sürücü ...’ın kusuru sebebiyle kazaya sebebiyet verdiğini, müvekkili tarafından davalılardan ... Temizlik şirketine 31/07/2007 tarihli sözleşme ile katı atık toplama ve taşıma işinin ihale ile verildiğini, davaya konu çöp kamyonunun davalı ... İnşaat şirketine ait olduğunu, kazada vefat eden temizlik işçisi ... ve kazaya karışan çöp kamyonunun sürücüsü davalı ...’ın davalı ... Temizlik şirketinin çalışanı olduğunu, kazada davalı ... Temizlik şirketinin hem istihdam eden hem de araç işleten olarak sorumluluğu bulunduğunu, kaza günü çöp kamyonunun beton elektrik direğine çarptığını, davalı ...Ş.’nin imar planını gözetmeksizin elektrik direğini araç trafiği güzergahı içerisinde, yolda kalacak şekilde diktiği ve direk için uyarı levhası koymadığı için kusurlu olduğunu, kazanın meydana geldiği tarihte davalı Güven Sigorta A.Ş tarafından kazaya karışan çöp kamyonunun zorunlu mali mesuliyet sigortasının düzenlendiğini, davalıların tamamının meydana gelen kazadan sorumlu olduğunu belirterek müvekkili tarafında icra dosyasına ödenen 177.539,71 TL'nin davalılardan rücuen tahsili ile müvekkiline verilmesini, 77.539,71 TL için 13/09/2011 tarihinden itibaren, 50.000,00 TL için 19/09/2011 tarihinden itibaren, 50.000,00 TL için 26/09/2011 tarihinden itibaren kamu alacakları için uygulanan en yüksek faizin yürütülmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. Tic. Ltd. Şti ve ... Temizlik Tic. Ltd. Şti vekili; davacı tarafın işveren olması nedeniyle sorumluluğun kendisinde olduğunu, kazada vefat eden temizlik işçisi ...'ın davacı kurumun işçisi olduğunu, müvekkillerinin meydana gelen kazada herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Güven Sigorta A.Ş vekili; Antalya 3. İş Mahkemesi dosyasının temyiz edildiğini, müvekkili şirket hakkında kesinleşmiş bir hüküm olmadığını, temyiz sonucunun beklenilmesi gerektiğini, müvekkili şirket tarafından imzalanmış bir sözleşme bulunmadığını bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davaya konu Antalya 3. İş Mahkemesinin 2008/124 Esas sayılı dosyasında müvekkili kurum yönünden davanın husumetten reddine karar verildiğini, bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...; dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğine rağmen cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre meydana gelen kazada davacı Belediyenin %30, davalı sürücü ...’ın %30, davalı ... Temizlik şirketinin % 25, müteveffa temizlik işçisi ...’ın %15 oranında kusurlu olduğu, Akedaş Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin, ... İnşaat şirketi ve Güven Sigorta A.Ş’nin kusurunun bulunmadığı, kusur oranlarına göre davalı ... Temizlik şirketinden 36.009,17 TL, davalı ...’dan 43.211,00 TL’nin rücu edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 36.009,17 TL'nin ödeme tarihi olan 26/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Temizlik Peyzaj İnşaat Taah. Tur. Gıda Teks. San. Tic. Ltd. Şti.’nden (Yeni Ünvanı: İbrahim Kaan Tem. Peyz. İnş. Taah. Tur. Gıda Teks. San. Tic. Ltd. Şti.) tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, 43.211,00 TL'nin ödeme tarihi olan 26/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Taşer'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalılar A ... İnş. Tem. Tur. Gıda Tic. San. Tic. Ltd. Şti. (Yeni Ünvanı: Necimbey İnş. Tem. Tur. Gıda Tic. San. Ltd. Şti.), Güven Sigorta A.Ş. ve Akedaş Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş.’ye karşı açılan davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ve davalı asıl ... tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davanın, trafik kazası sonucu ölüm sebebiyle davacı tarafından dava dışı mirasçılara tediye edilen bedelin diğer zarar sorumlularından rücuen tahsili istemine ilişkin olduğu, kaza sonucu vefat eden ...'ın murisleri tarafından iş mahkemesi nezdinde ikame edilen tazminat davası sırasında temin edilen kusur raporunun netice bölümünde; dikkatsiz tedbirsiz ve kontrolsüz şekilde geri manevra yaparak kazaya sebebiyet verdiğinden davalı sürücü ...'in %30 oranında, direğin yer değişimi için ilgili birimi haberdar etmeyen ve gerekli emniyet tedbirlerini almadan yolu trafiğe açan Muratpaşa Belediyesi %30 oranında, işçi sağlığı ve iş güvenliği yönünden alınması ve uygulanması gereken önlemler yönünden ihmali görülen ... Temizlik şirketinin %25 oranında, yetişkin bir kişi olarak kendi can güvenliğini korumada göstermiş olduğu dikkatsiz ve tedbirsiz hareketi nedeniyle kazada vefat etmiş olan işçi ...'ın %15 oranında kusurlu oldukları, Akedaş Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin yol düzenlenmesinden sonra tehlikeli hale getirilen elektrik direğinin yer değişiminden haberdar edilmediğinden kusursuz olduğu, davalı Güven Sigorta A.Ş'nin sürücünün kusuru oranında ve poliçe limiti dahilinde sorumlu olduğu, ... İnşaat şirketinin araç maliki olup, işleten ve istihdam eden sıfatını taşımadığından kusursuz olduğunun belirtildiği, ilk derece mahkemesince dava dosyası kapsamında iki iş güvenliği uzmanı, bir avukat (sigorta hukuku uzmanı) ve bir de iş ve sosyal güvenlik uzmanından oluşan bilirkişi heyetinin hazırladığı 15/05/2018 tarihli ek raporda, zararın 43.211,00TL tutarındaki kısmından davacı belediyenin, 36.009,17 TL tutarındaki kısmından davalı yüklenici firma olan ... Temizlik şirketinin, 43.211,00 TL tutarındaki kısmından ise davalı sürücü ...'in sorumlu tutulması gerektiğinin bildirdiği, her ne kadar mahkemece, ... İnşaat şirketinin işleten olup olmadığı, işletenliğin diğer davalı taşeron ... Temizlik Firmasına geçip geçmediği yöntemince araştırılmamış ise de, bu hususa ilişkin olayda vefat edenin mirasçıları ile anılan davalılar arasında Antalya 3. İş Mahkemesi'nde görülen dava neticesinde ... İnşaat şirketinin işleten olmadığına hükmedildiği ve alınan kararın temyiz denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği, tazminata sebep olayın oluşumuna ilişkin elektrik dağıtım şirketinin salt direği dikmesinin kusura sebebiyet vermeyeceği, dikim işleminden sonra yol genişletme çalışması yapıldığından ve bu durumdan haberdar edilmediğinden kusurlu sayılamayacağı, aracın kayıt maliki sigorta ettiren işleten sayılmadığından sigorta şirketinin de bu sebeple sorumluluğunun bulunmayacağı, ilk derece mahkemesince 15/05/2018 tarihli rapor hükme esas alınmak suretiyle TBK’nun 62

. maddesi uyarınca davacı dışındaki kusuru bulunan davalıların tazminat ve icra giderlerinden kusur nispetlerine denk tutarda sorumlu tutulmalarında da bir usulsüzlük bulunmadığı, davacı vekili, taşeron firma ile aralarındaki sözleşme gereğince işin yürütülmesi sırasında çalışanlara, üçüncü kişilere ve etrafa verilen zararlardan salt yüklenicinin sorumlu olacağı, dolayısıyla ödedikleri tazminattan kendileri noktasında indirim yapılmaması gerektiği, kendi mesuliyetlerinin da taşeron firma üzerinde kaldığını, bu sebeple de kararın hatalı olduğunu ileri sürmüş ise de, davacı belediyeye yol genişletme çalışmasıyla yol içerisinde kalan aydınlatma direğine ilişkin durumu elektrik dağıtım şirketine bildirmemesi ve direk üzerine uyarıcı işaretleri koymamasından dolayı kusur verildiği, bunun akdedilen sözleşme ilişkisinden tamamen bağımsız olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı ...’ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca

dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6499, Karar No: 2019/7220, Tarih: 14.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6499 E.  ,  2019/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6824, Karar No: 2012/8148, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/6824 E.  ,  2012/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(...) Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira, ödünç para verme ve satış sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.000,00 TL kira alacağının tahsiline, diğer alacaklara ilişkin davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir .

1-Dosya kapsamına toplanan delillere, delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kira alacağına ilişkin temyiz itirazına gelince; Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin ticaret ile uğraştığını, davalıya muhtelif zamanlarda bugünkü değeri 10.871,90 TL para verdiğini, evinde oturmasına rağmen kira bedelini ödemediğini, sulama borusu, üç adet kurbanlık koyun bedeli, cam takma bedeli, çeşme yaptırma bedeli ve sulama motoru bedelinin de ödenmediğini ileri sürerek toplam 25.631,90 TL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı zamanaşımı definde bulunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kira parası alacağının kabulüne diğer alacaklarının reddine karar verilmesi üzerine hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Temyiz üzerine Yargıtay 6. Hukuk dairesi 11.5.2010 gün ve 12972-581 Esas ve Karar sayılı ilamı ile davalının zamanaşımı definde bulunduğu, davacıya dava konusu ettiği kira ve sair alacağının hangi döneme ilişkin olduğu üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir

Somut olayda; davacı vekili, davalıdan kira, ödünç para ve satım ilişkisinden kaynaklanan alacaklarının tahsilini istemiş davalı ise esasa cevap süresi içinde dava konusu edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunmuştur. Bu durumda kira ilişkisinin varlığını, koşullarını ve süresini davacının kanıtlaması gerekir. Davacı kira başlangıcının 2004 yılı olduğunu ileri sürmüş ve sadece yemin deliline dayanmıştır. Davalı yemininde kira sözleşmesinin hatırlayamadığı kadar eski bir dönemde yapıldığına dair yemin etmiştir. Sadece yemin deliline dayanan davacı davasını yemin ile kanıtlayamamıştır. Mahkemece davanın kanıtlanamadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8423, Karar No: 2010/5221, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8423 E.  ,  2010/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ikamet ettiği adreste davalı idarenin elektrik abonesi olduğunu, başka yerde oğlunun kaçak elektrik tükettiğinden bahisle borcunun faturasına yansıtılıp, elektriğinin kesildiğini belirterek, davalıya 16.311.50 YTL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının oğlunun başka adresteki işyerinde kaçak elektrik kullandığının tespit edilip, kaçak elektrik kullanım bedeli tahakkuk ettirildiği için iddiaya konu ikametgahta mevcut aboneliğin davacı adına kayıtlı olmasına rağmen bu yerin fiili kullanıcısının davacının oğlu olduğunu, bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacının (1) ve (4) nolu dairelerde kurulu olan tesisatların yasal abonesi olduğu, (4) nolu daireyi fiilen dava dışı davacının oğlunun kullandığının tespiti ile ayrı bir mahalde kullandığı kaçak elektrik bedelini ödemediğinden bu yerdeki elektriğin kesildiğinin anlaşıldığı, ancak davacının oğlunun bu yerde ikamet ettiğine dair davalının tespitinden başka belge bulunmadığı,dava dışı davacının oğlunun (4) nolu dairede oturduğunun kabulü halinde davacının adına kayıtlı tesisatın aboneliğinin iptal ettirip, dava dışı oğlunun adına sözleşme yapması gerektiği ve onun borçlarından dolayı fiilen kullanımında olan tesisatın elektriğinin kesilmesinin yönetmelik gereği olduğu halde tahakkuk eden ve (4) nolu dairedeki tesisata aktarılan kaçak kullanım borcundan davacının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu davacı adına olan tesisatın 16.311.05 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.