muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23947, Karar No: 2017/9330, Tarih: 28.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/23947 E.  ,  2017/9330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- 09.07.2010 tarihli kıymet takdir raporu ekinde yer alan tespit formunda dava konusu taşınmazda 4 adet ceviz, 2 adet elma, 150 adet vişne , 150 adet kavak, 15 adet kavak, 24 adet kavak ağacı bulunduğu ve yaşlarının sırasıyla 2-10-2-1-2-15 olduğu belirtilmesine karşın hükme esas alınan 24.12.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda ağaçların yaşlarının sırasıyla 10-20-35-10-12-15 olarak esas alınması nedeniyle ve bu konudan da tarafladna da sorulup ağaçların yaşları tespit edilmeden ve arada çelişki giderilmeden inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması,

2-Dairemiz bozma ilamı ile tescil hükmü ortadan kalktığından yeniden tescil hükmü kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava tarihi (06.11.2010) olduğu halde, gerekçeli karar başlığına (05.06.2015) olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11827, Karar No: 2024/10629, Tarih: 07.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11827 E.  ,  2024/10629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/173 E., 2024/366 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, yurtdışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.01.2021 tarihli ve 2020/247 E., 2021/34 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2023 tarihli ve 2021/1771 E., 2023/1712 K. sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz bozma ilamında, "...talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek, davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 03.07.2020 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine..." dair bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ile esas ve karar numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini, Kurum lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davaya Kurumun sebebiyet vermediğini, Kurum lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğini, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6699, Karar No: 2021/2058, Tarih: 25.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/6699 E.  ,  2021/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın davalı tarafça feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde davalıya ait ..., ... ve ... otellerinde 01.12.2001 tarihinde çalışmaya başladığını belirtmiştir. Davacının hizmet döküm cetvelinde ise davalı iş yerinde çalışmasının 02.03.2006-21.02.2017 tarihleri arasında olduğu görülmüştür.Mahkemece dinlenen davacı tanıklarından Hayrettin ve Sait davacının 01.12.2001 tarihinde işe başladığını, tanık ...ise 2002 yılında yaz sezonu bittikten sonraki dönemdeki ikinci yılda kışları ..., yazları ise ... da davacı ile birlikte çalıştıklarını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise hizmet döküm cetvelinde görünen süreler dikkate alınarak hesaplamalar yapılmıştır.

Dosya içeriğine göre davacının davalıya ait değişik otellerde çalıştığı, davacı tanıklarının ise davacı ile aynı otelde çalışmalarının bulunup bulunmadığı, bilgilerinin görgüye dayalı olup olmadığı ise net değildir.O halde mahkemece davacıya davalıya ait iş yerlerinde hangi tarihler arasında çalıştığını beyan etmesi için süre verilmeli, devamında davacı tanıklarının hizmet döküm cetvelleri getirilerek, tanıkların çalışmalarının bulunduğu oteller davalıdan da sorularak ve davacı tanıkları yeniden dinlenerek davacı ile birlikte aynı iş yerinde çalışmalarının bulunup bulunmadığı, bilgilerinin görgüye dayalı olup olmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken bu hususlar araştırılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/01/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11328, Karar No: 2020/1710, Tarih: 10.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11328 E.  ,  2020/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

Hüküm fıkralarında suçların mala zarar verme yerine başkasının malını tahrip etmek olarak ve suçların 14/03/2014 - 21/03/2014 tarihleri arasında belirsiz gün ve saatte işlenmesine rağmen gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 23/03/2014 olarak belirtilmeleri, mahallinde düzeltilebilir hatalar olduğundan, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bozkır Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emaneti'nde 2015/15 Suç Eşyası Defter Sayısı ile kayıtlı eşyaların katılan ...'a iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 11 sayılı hüküm fıkrasında Adli Emanet'in 2015/15 sırasında kayıtlı tas, tava ve tabağın dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "Adli Emanet’in 2015/15 sırasında kayıtlı tas, tava ve tabağın katılan ...’a İADESİNE" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğr yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16139, Karar No: 2022/5854, Tarih: 06.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16139 E.  ,  2022/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve kovuşturma evresinde usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmediği için davaya katılma talebinde bulunamayan şikayetçi Kayseri Muhakemat Müdürlüğü vekilinin hükmü temyiz ederek katılma iradesi gösterdiği anlaşılmakla; şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK’nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1) Kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan Gelir İdaresi Başkanlığı'na duruşma günü usulen bildirilip, şikayet ve delillerini bildirip davaya katılma olanağı sağlanmadan beraat hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

2) 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; “vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, iş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı nazara alındığında; tebligat tarihinde faal olduğu belirtilen iş yerinde inceleme yapılması yerine defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, sanığa 18.09.2013 tarihinde iş yeri adresinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yanlış gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4176, Karar No: 2024/7580, Tarih: 30.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4176 E.  ,  2024/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 22.11.2016 tarihli ve 2016/819 Esas, 2016/873 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.04.2017 tarihli ve 2017/333 Esas, 2017/294 Karar sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.03.2018 tarihli ve 2017/23071 Esas, 2018/6884 Karar sayılı kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Anayasa Mahkemesine başvuru yapılmış ve yapılan bu başvuru sonucu Anayasa Mahkemesinin 01.03.2023 tarihli ve 2018/14727 Başvuru numaralı kararı ile; mahkeme hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36 ncı maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma ... kapsamındaki mahkeme hakkının ihlal edildiğine, kararın bir örneğinin mahkeme hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Somut davada Anayasa Mahkemesi kararından önceki yargılama sürecinde de bölge adliye mahkemelerinin faaliyette olduğu ve ihlale konu kararın istinaf incelemesinden geçtiği anlaşılmaktadır. Anayasa Mahkemesince ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için dosya, İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Bu hâlde Anayasa Mahkemesinin ihlal kararından sonra yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesince ihlal kararından önce verilen kararın ( işbu davada 22.11.2016 tarihli karar ) tâbi olduğu kanun yolunun izlenmesi gerekmektedir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen Kanun hükmü ışığında öncelikle Bölge Adliye Mahkemesince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2728, Karar No: 2023/8481, Tarih: 01.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2728 E.  ,  2023/8481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19.09.2008 tarihinde davalıya ait ... Elektrik Arıza Onarım Bakım Montörlüğüne bağlı olarak elektrik teknisyeni sıfatıyla çalışmaya başladığını, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... müfettişleri tarafından düzenlenen 10.05.2011 tarihli teftiş raporunda ... Elektrik Dağıtım AŞ ile dava dışı alt işverenler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinin muvazaaya dayandığının belirlendiğini, böylece davacının başlangıçtan itibaren davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ işçisi olarak kabul edilerek işyerinde uygulanan toplu ... sözleşmesinden yararlandırılması gerektiğini, ayrıca davalılardan ... Elektrik Dağıtım AŞ'nin özelleştirilmesi neticesinde hisselerinin diğer davalı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri AŞ (Beda Enerji AŞ) tarafından devralındığını, ancak davalı ... AŞ tüzel kişiliğinin de devam ettiğini, 01.08.2013 tarihindeki devre rağmen her iki davalının aynı işkolunda aynı adreste faaliyet göstermeye devam ettiğini, davalıların davacıyı birlikte istihdam ettiklerini, ... Elektrik Dağıtım AŞ ve Beda Enerji AŞ arasında bulunan organik ve hukuki bağ ile birlikte istihdam kuralları gereği davacının tüm dönem haklarından birlikte sorumlu olduklarını ileri sürerek ilave tediye alacağı ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı, sosyal yardım, ikramiye, ... güçlüğü tazminatı, gıda yardımı, elektrik yardımı, Cumartesi çalışma yardımı ve bakım tazminatı alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, 28.05.2013 tarihli sözleşme ile ... Elektrik Dağıtım AŞ'nin özelleştirilmesi süreci tamamlanarak hisselerinin Beda Enerji AŞ’ye devredildiğini, her iki Şirketin tamamen farklı ... hukuk tüzel kişisi olduğunu, dava dışı yüklenici Şirketler ile ... Elektrik Dağıtım AŞ arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığı gibi muvazaanın da mevcut olmadığını, aksi düşünülse dahi muvazaa kararının tespit niteliğinde olduğunu, ayrıca Beda Enerji AŞ ile ... Sendikası arasında imzalanan 1. Dönem Toplu ... Sözleşmesinde, ... sözleşmesinde öngörülen hakların çok üzerinde haklar tanındığını savunarak asıl davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ilk işe girdiğinde davalı ... AŞ'nin (...) alt işverenlerinde görev yaptığını, daha sona özelleştirme sonucu ile ... sözleşmelerinin diğer davalı Şirkete devredildiğini, davacının 13.07.2012 tarihinde sendika üyesi olduğu, her iki işvereni işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının tâbi olduğu toplu ... sözleşmesi kapsamında ödemelerin tam olarak yapılmadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili; cevap dilekçesinde ileri sürdüğü hususlarla birlikte davacının çalışmasının bulunduğu şirketler ile davalı ... arasında hizmet alım sözleşmesinin bulunmadığını, davacının diğer davalı şirketin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinde yararlandığının göz önüne alınması gerekirken ...'ın taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmasının hatalı olduğunu, davacının ücretinin hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç