muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7500, Karar No: 2018/943, Tarih: 25.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7500 E.  ,  2018/943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 19/09/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına ilişkin Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/03/2010 tarihli ve 2007/116 esas, 2008/22 sayılı ek kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02/10/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanığın 10/05/2007 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14/05/2008 tarihli ve 2007/116 esas, 2008/22 sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 191/6. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Hükümlünün, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığı gerekçesiyle, Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/03/2010 tarihli ve 2007/116 esas, 2008/22 sayılı ek kararı ile TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca «kamu davasının ortadan kaldırılmasına» karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

3- Daha sonra bu kez de, Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25/01/2017 tarihli ve 2007/116 esas, 2008/22 sayılı ek kararı ile «kamu davasının düşmesine» karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesinin mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına ilişkin 23/03/2010 tarihli ek kararının kesinleşmesini müteakip sanık hakkindaki davanın düşürülmesine ilişkin 25/01/2017 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/03/2010 tarihli ve 2007/116 esas, 2008/22 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozmada hüküm tarihindeki hukuka aykırılıklar inceleme konusu yapıldığından, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen

TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozmada hüküm tarihindeki hukuka aykırılıklar inceleme konusu yapıldığından, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen

TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür.

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan hükümlünün, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası gereğince, mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılması yerine davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması nedeniyle hükümlünün cezasının infaz edilmiş sayılacağı gözetilmeden, davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; Cihanbeyli Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/03/2010 tarihli ve 2007/116 esas, 2008/22 sayılı ek sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1855, Karar No: 2023/6042, Tarih: 23.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1855 E.  ,  2023/6042 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, davacının şirketin ortağı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesi kapsamında dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, davacının adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararda zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi.

3. 12.09.2023 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

Dava konusu uyuşmazlığa uygulanan 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 E. 2023/98 K. sayılı iptal kararı ile Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu durumda İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların yasal dayanağı ortadan kalkmış olmakla tarafların iddia ve savunmaları ile ilk itirazları değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının resen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9453, Karar No: 2014/10725, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9453 E.  ,  2014/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 23.11.2013 yerine 22.11.2013 olarak yanlış yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar ..., ... ve ...’ın suç tarihinde geceleyin saat 02:30 sıralarında başka yerden çaldıkları araçla Sincan ilçesinde bulunan mağdura ait marketin önüne gelip kapısını kırarak 144 paket muhtelif marka sigarayı çaldıktan sonra, aynı gün saat 04:10 sıraları Etimesgut ilçesinde bir büfeden hırsızlık yapmaya çalışırken kolluk görevlilerine yakalandıkları ve çalınan 144 paket sigaranın araçta ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığı kabul edilerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ... ve müdafileri ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 116/2-4,119/1-c. maddesine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu, etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen aynı Kanunun 168/1. maddesinde sayılan suçlar arasında bulunmaması nedeniyle, tebliğnamedeki sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının araştırılması yönündeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 116/4,119/1-c. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 12 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 2yıl 6 ay yerine, 1 yıl 18 ay 15 gün olarak hesaplanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Ancak;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 116/4,119/1-c. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 12 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 2yıl 6 ay yerine, 1 yıl 18 ay 15 gün olarak hesaplanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve müdafileri ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/4, 119/1-c, 62. maddeleri gereğince tayin edilen “ 1 yıl 18 ay 15 gün hapis cezasının, 2 yıl 6 ay hapis cezasına” indirilmesi suretiyle, ,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...’nin hükümden sonra sunduğu 30.12.2013 tarihli dilekçesinde, “olay nedeniyle oluşan tüm zararının davadan önce giderildiğini, kimseden şikayetçi olmadığını” belirtmiş olması dikkate alınarak; sanıklar ..., ... ve ...’ın bu doğrultuda savunma yapmadıkları gözetilmek suretiyle, bu açıklamanın sanıklara daha az ceza verilmesini sağlamak amacıyla, mağdurun özgür iradesi saptırılarak yaptırılıp yaptırılmadığı araştırılıp, karar yerinde irdelenerek sonucuna göre, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1.maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve müdafileri ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22042, Karar No: 2022/3048, Tarih: 24.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22042 E.  ,  2022/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/03/2016 gün ve 2016/3 Esas - 2016/138 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükümleri temyiz ettiği, mahkemece 04/04/2016 tarihli ek karar ile kesin olmasından dolayı mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz talebinin reddine karar verildiği kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine 11/04/2016 tarihinde tebliğ edildiği,suça sürüklenen çocuk müdafiinin ek kararı temyiz etmediği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan 01/03/2016 gün ve 2016/3 Esas - 2016/138 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmü kesinleştiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen diğer mahkumiyet kararları yönünden verilen bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup infaz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçuna yönelik konusu bulunmayan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Dairemizin, 24/01/2017 tarih 2016/19634 E. - 2017/761 K. sayılı bozma ilamı ile, suça sürüklenen çocuk ... ve temyize gelmeyen suça sürüklenen çocuk ... ile tanık ...'nun savcılık huzurunda alınan ifadelerinin okunaklı suretleri ile suça sürüklenen çocuk ...'ın SİR raporu ile keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunun aslı veya onaylı örneklerinin dosya arasına alınması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi gerekçesiyle bozulmasına ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma ilamına aykırı olarak eksiklikler giderilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması ,

2-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hakkında işlediği iddia edilen fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda her suç bakımından değerlendirme içeren rapor alınması gerektiği gözetilmeden, suç tarihi içermeyen “ işyerinden hırsızlık” olayı nedeniyle alınan 19.04.2010 tarihli rapora dayanılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hakkında işlediği iddia edilen fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda her suç bakımından değerlendirme içeren rapor alınması gerektiği gözetilmeden, suç tarihi içermeyen “ işyerinden hırsızlık” olayı nedeniyle alınan 19.04.2010 tarihli rapora dayanılarak yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10490, Karar No: 2013/16691, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10490 E.  ,  2013/16691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanununun 47. maddesi uyarınca kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2920 sayılı Sivil Havacılık Kanununun 47. maddesi uyarınca kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakma görevinin İdari Yargıya ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2428, Karar No: 2024/3536, Tarih: 18.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2428 E.  ,  2024/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/5126 Değişik iş

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kayseri 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/5126 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.03.2023 tarihli ve 2022/29784 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40720 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40720 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Özel belgede sahtecilik suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/07/2022 tarihli ve 2022/26920 soruşturma, 2022/21620 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kayseri 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/10/2022 tarihli ve 2022/4511 değişik iş sayılı kararını müteakip, müşteki vekili tarafından yeni delil varlığı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair Kayseri 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/10/2022 tarihli ve 2022/5126 değişik iş sayılı kararlarını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/6. maddesinde yer alan "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır" ile 172/2. maddesinde yer alan "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme,