muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3514, Karar No: 2020/1370, Tarih: 17.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3514 E.  ,  2020/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 22.12.2010 tarihli 2010/25133 Soruşturma ve 2010/6890 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı‘nın 03.12.2010 tarihli ve 12211 sayılı mütalaası ile ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında 07.10.2005 tarihine kadar olan eylemleri nedeniyle, "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gerekçesiyle, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK‘nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4281, Karar No: 2019/633, Tarih: 12.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4281 E.  ,  2019/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/09/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2018 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili ile davalılar ..., ... ve ... tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 12/02/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı adına gelen olmadı, karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi, davalı asıl ...'ün mazeret dilekçesi gönderdiği, maddi durumu iyi olmadığından duruşmaya gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, okundu, dosyasına konuldu. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Karar başlığında, dava tarihi 09/09/2014 olmasına rağmen 27/07/2016 olarak yazılması, mahallînde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı ...'e, aşağıda yazılı onama harcının 2.506,00 TL'sinin de tüm davalılara sorumlulukları oranında, 44,40 TL'sinin de davacıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 12/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4581, Karar No: 2020/1374, Tarih: 26.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4581 E.  ,  2020/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : a- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

b- 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

22/05/2013 günü sanığa karşı meydana gelen kasten yaralama olayının şüphelisi Süleyman Sırcı’nın, sanıktan alacağı olduğunu, istemek için ikametine gittiğinde sanığın bahçede üç torbayı kendisine gösterdiğini ve torbaların içinde esrar olduğunu söyleyerek esrarı satıp borcunu ödeyeceğini söylediği şeklindeki beyanı üzerine sanığın evinde arama yapılarak narkotik dedektör köpeğin tepki vermesi üzerine ikametin bahçesinde üstü taze otlarla kapatılmış eski kiremitlerin altında uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda, sanığın yakalanış biçimi, uyuşturucu madde miktarı ve paket sayısı ile ele geçirildikleri yer dikkate alındığında, sanığın eyleminin “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılıp belirlenmesi görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi yerine, kovuşturmanın sürdürülerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet süvcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, Cumhuriyet savcısının temyizi sanık lehine olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3064, Karar No: 2006/6238, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3064 E.  ,  2006/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih :23.12.2003

Nosu :1024-1674

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında davalının ... Şubesinin temizliğinin, yan hizmetlerinin görülmesi için temizlik sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin davalı tarafından ihbarname ile tek yanlı feshedildiğini, tebellüğü ile hizmet ilişkisinin sona erdiğini, davacının fesih ihbarnamesinin eline geçtiği tarihe kadar temizlik hizmeti verildiğini, bu sözleşmenin fesih tarihinden ihbarın tebliğ tarihine kadar verilen hizmetin bedelinin ödenmediğini girişilen icra takibine itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fesih tarihinden sonra davalının hizmet vermediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan delillere göre, davalı yanca sözleşmenin fesihine ilişkin ihbarnamenin 5.2.2003 tarihinde davacıya ulaştığı, bu suretle (5) günlük temizlik bedelinin ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının icra takibine itirazının 89.352.937.TL. asıl alacak yönünden ve bu tutara takip tarihinden itibaren yıllık %55 faiz uygulanmak suretiyle iptaline, hükmolunan tutarın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 8.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2009/1742, Karar No: 2010/16217, Tarih: 28.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/1742 E.  ,  2010/16217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

15.10.2003 tarihli jandarma görevlilerinin tanzim ettiği tutanakta ateşin sanık tarafından yakıldığının tesbit edildiğinin yazılı olmasına, aynı tarihte orman muhafaza memurlarının tanzim ettiği tutanakta dava konusu yerin köklenmiş ve sürülmüş olduğunun belirtilmesine, keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda yerin orman olduğunun tesbitine göre jandarma tutanağını tanzim eden görevliler, köy korucusu, köy muhtarı ve azaları, köy bekçisi, suça konu yere yakın arazi sahipleri dinlenerek sanıkla köy korucusunun arasında bir husumetin bulunup bulunmadığı hususuda araştırılıp sonucuna göre hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11128, Karar No: 2015/5901, Tarih: 28.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11128 E.  ,  2015/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurun 21.10.2009 tarihinde kollukça alınan ifadesinde sanığın önce elleri ile bacaklarını okşadığını, ne yapıyorsun demesi üzerine yanaklarına tokat attığını, daha sonra yere yatırıp pantolonunu çıkartarak cinsel organını poposuna soktuğunu beyan etmesine karşın, aynı tarihte Manisa Devlet Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen raporda mağdura akut veya kronik livatanın maddi delillerine rastlanılmadığı, eylemin kayganlaştırıcı kullanarak gerçekleştirilmesi halinde bulguların net olarak ortaya çıkmayacağının belirtildiği, eylem sırasında kayganlaştırıcı madde kullanıldığı ileri sürülmediği gibi bu hususta delil de bulunmaması ve sanığın mağdurun poposunu okşadığı, bunun dışında cinsel organını vücuduna sokmadığı yönündeki savunması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 103/1-a,4,6 maddelerinde düzenlenen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3868, Karar No: 2017/10059, Tarih: 02.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3868 E.  ,  2017/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada desteğin öldüğünü, murisin ölmeden önce inşaat işçisi olduğunu açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 400,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 200,00 TL cenaze ve defin giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile maddi tazminat taleplerini yükseltmiştir.

Davalı vekili, defin giderlerinin belediye tarafından ücretsiz karşılandığından bu kalem taleplerin reddine karar verilmesi gerektiğini, ... tarafından davacılara bağlanan gelirler sebebi ile davacıların destekten yoksun kalma zararlarının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile ... için 63.308,16 TL destekten yoksun kalma tazminatının, ... için 4.294,69 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 210,00 TL cenaze masrafının tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıların murisinin inşaat işçisi olduğu kabul edilmiş ve ticaret odasının yazısı esas alınmak suretiyle desteğin yılın her ayı ve ayda 30 gün çalışacağı kabul edilerek asgari ücret miktarının üzerinde miktar olan aylık 2.400,00 TL (asgari ücretin 3.35) gelir elde ettiği kabul edilerek bu miktar üzerinden tazminat hesaplanmıştır.

Desteğin inşaat işçisi olduğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. İnşaat işçiliği, işin özelliği gereği yılın belirli aylarında yapılabilen mevsimlik bir iştir. Desteğin gelirinin belirlenmesinde bu husus dikkate alınarak desteğin yaşadığı ve çalıştığı yerler de dikkate alınarak yılın kaç ayı ve ayda kaç gün çalışabileceği tespit edilerek, çalıştığı günler için ticaret odasından bildirilen ücret üzerinden, çalışmadığı günler için daha fazla gelir elde ettiği ispat edilemediğinde net asgari ücretten hesaplama yapılması gerektiği gözetilmelidir.

O halde mahkemece, inşaat işçiliği işinin yılda kaç ay ve ayda kaç gün yapılabildiğinin ilgili meslek odasından sorulması ve gelen cevaba göre aktüer bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

O halde mahkemece, inşaat işçiliği işinin yılda kaç ay ve ayda kaç gün yapılabildiğinin ilgili meslek odasından sorulması ve gelen cevaba göre aktüer bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davacılar vekilince dava dilekçesi ile cenaze ve defin gideri talebinde bulunulmuş, mahkemece defin gideri miktarının belirlenmesi için belediye yazılan yazı cevabında cenaze giderlerinin belediye tarafından ücretsiz karşılandığı bildirilmiş ayrıca S.G.K defin giderinin kendilerine ödendiğini bildirmiştir. Anılan yazı cevabına göre bu kalem talebin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10853, Karar No: 2018/14130, Tarih: 13.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10853 E.  ,  2018/14130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3.kişiler vekili; 22.08.2014 tarihinde borçluya ait olduğu iddiası ile fındık mahsulünün haczedildiğini, borçlunun kendine ait müstakil fındık bahçesinin olmadığını, fındık toplanan taşınmazın kardeşler arasında ortak mülk halinde olduğunu, taşınmazdan çıkan ürünün borçlu hissesi itibariyle haczedilmesi gerektiğini öne sürerek istihkak davasının kabulü ile hisseleri oranında haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre hacizli ürün üzerinde davacı beş kardeş ile borçlunun eşit oranda hak sahipleri oldukları gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; her ne kadar dava konusu haciz, borçluya ödeme emrinin tebliğ adreste yapılmamış ise de dava konusu fındık mahsulünün haczedildiği harman yerinin borçluya ait fındık evinin önü olduğu, bu hususun haciz sırasında beyanlarına başvurulan komşu ev sahiplerince teyit edildiği, telefonla aranması üzerine haciz adresine gelen borçlunun harmanda serili bulunan fındığın kendisi ile birlikte bir kısmı yurtdışında, bir kısmı ise şehir dışında yaşayan davacı 3. kişi kardeşlerine ait olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.Buna göre, mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olup mülkiyet karinesinin aksinin davacı 3. kişiler tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davacı 3. kişiler her ne kadar tapu kayıtları ve tanık deliline dayanmış iseler de gösterilen deliller hacizli ürünün tüm kardeşler arasında ortak olan taşınmazdan toplandığını ispata yeterli değildir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, ispat yükü altında bulunan davacı 3. kişilerin karinenin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispat edemediğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamış hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1185, Karar No: 2018/2747, Tarih: 29.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1185 E.  ,  2018/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ilâmında belirtildiği gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacının çalışmalarının geçtiği yıllara ait bilgiler, hizmet döküm cetveli ve çalışmalarının başlangıç ve bitiş tarihlerini içeren işyeri kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, davacının davalı işyerinde itibari hizmet süresi olarak kabul edilen rafineri kısmında başlangıcı 26.9.1991 tarihi olması gerekirken maddi hata yapılmak suretiyle yazılı şekilde başlangıç tarihinin 22.09.1990 tarihi olarak, davacının bildirim süresi 1570 gün olması gerekirken maddi hata yapılmak suretiyle yazılı şekilde 1682 gün aynı şekilde davacının itibari hizmet süresi 392,5 gün olması gerekirken maddi hata yapılmak suretiyle yazılı şekilde 421 gün olarak belirlenerek hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. fıkrasında yer alan “22.09.1990” tarihinin, "1682" ve “421" rakamlarının silinerek yerine “26.09.1991” tarihinin, "1570" ve “392,50” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Fabrikaları A.Ş. Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10728, Karar No: 2021/18249, Tarih: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10728 E.  ,  2021/18249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

07/05/2013 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 28/06/2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 11/06/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c 31/3. maddesinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 13.08.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9519, Karar No: 2015/29509, Tarih: 22.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9519 E.  ,  2015/29509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/338752

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2012/807 (E) ve 2014/487 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık M.. T.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve taktire, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanıklar E.. B.., M.. Y.. hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Katılan sanık M.. T..'ün soruşturma ve kovuşturma aşamasında değişmeyen tutarlı beyanları ile diğer sanıklar tarafından kendisinin kovalama sonucu büfe önünde bıçakla yaralandığını ve sanıklar tarafından darp edildiğini beyan etmesi, tanıklarında katılan sanık M.. T..'ü bahse konu büfenin önünde darp edilmiş ve bıçakla çeşitli yerlerinden yaralanmış olarak baygın halde gördüklerini beyan etmeleri, temyiz eden katılan sanığın beyanlarını destekler kesici aletle yaralandığına dair adli muayene raporu da dikkate alındığında sanıklar M.. Y.. ve E.. B..'ın mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.