muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4482, Karar No: 2019/5591, Tarih: 26.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4482 E.  ,  2019/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar BUSKİ Genel Müdürlüğü ve S.S.Yeşil Çevre Arıt. Tes. İşl. Koop. aleyhine 25/02/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen 07/06/2017 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacıların istinaf başvusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden bilirkişi raporu alınarak dosyadaki delillere göre karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine dair verilen 04/06/2018 günlü karar ile davalıların temyiz başvurusunun verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair verilen 25/07/2018 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi ek kararının Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı BUSKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından duruşmasız olarak incelenmesi davalı S.S. Yeşilçevre Arıt. Tes. İş. Koop. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/11/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı olarak temyiz eden davalı BUSKİ Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... ve davalı S.S. Yeşil Çevre Arıtma Koop. vekili Avukat Semra Kış ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat Bersu Kılıç geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

İlk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen karara yapılan istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince incelenmiş ve davacının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a-4 maddesi uyarınca bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiği ve eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle esası incelenmeksizin kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın karan veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir. Bu kararın HMK 366. maddesi yollamasıyla uygulanan HMK 346. maddesine dayalı olarak temyiz edilmesi üzerine mahkemece verilen ek karar ile temyize konu kararın HMK 353/1-a-4 maddesi kapsamında kesin olarak verilen karar olduğu ve temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle temyiz talebinin

reddine karar verilmiş ve HMK 346/2. maddesinde belirtilen kanuni süresi içinde bu ek karar temyiz edilmiştir.

reddine karar verilmiş ve HMK 346/2. maddesinde belirtilen kanuni süresi içinde bu ek karar temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kanuna uygun gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve davacılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalı BUSKİ Genel Müdürlüğüne, aşağıda yazılı onama harcının da her iki davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 26/11/2019 gününde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16430, Karar No: 2022/11330, Tarih: 02.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/16430 E.  ,  2022/11330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 E., 2021/4 K. sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

2- Haczedilen eşyaların sanığa ait olup olmadığı belirlenerek hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 289/1-son cümlesi gereğince indirim yapılıp yapılmayacağının gözetilmemesi,

3-Suça konu icra dosyasının suç tarihinden sonra Sümer Yönetim Varlık A.Ş’ne devredildiği de dikkate alınarak, müşteki kurum vekilinin 14/12/2020 UYAP havale tarihli katılma talepli mazeret dilekçesi hakkında bir karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6179, Karar No: 2014/12043, Tarih: 02.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6179 E.  ,  2014/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 25/02/2014

Numarası : 2012/584-2014/121

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken, yeni ihale döneminde ücretlerin düşürüleceğinin söylendiğini, bunu kabul etmediklerini, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin kendisinin sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin iş akdini haklı neden olmadan feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçinin iş şartlarının da esaslı değişiklik olup olmadığı ve işçinin haklı nedenle fesih hakkının olup olmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma koşullarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır. Çalışma koşullarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması yasa gereğidir. Aynı zamanda işverence değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir. İşçi çalışma koşullarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur. İşçinin değişikliği kabulü, sadece bu işlem yönünden geçerlidir. Bir başka anlatımla işveren işçinin bir kez vermiş olduğu değişiklik kabulünü, daha sonraki dönemlerde başka değişiklikler için kullanamaz.

İşçinin değişikliği kabul yazısının işverene ulaşma anına kadar bu değişiklikten vazgeçmesi mümkündür. Yazılı olarak bir kabul olmamakla birlikte işçinin değişikliği kuşkuya yer vermeyecek biçimde kabul anlamına gelen davranışlar içine girmesi halinde, işçinin bu davranışı 22 nci maddenin ikinci fıkrası anlamında, çalışma koşullarında anlaşma yoluyla değişiklik olarak değerlendirilmelidir. İşyerinde müdür unvanını taşıyan bir işçinin daha alt bir göreve verilmesi ve işçinin bu yeni görevini benimseyerek çalışması durumu buna örnek olarak verilebilir.

Yapılan değişiklik önerisi, altı işgünü içinde işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmediği sürece işçiyi bağlamaz. Bu sürenin geçirilmesinden sonra, işçinin değişiklik önerisini kabul etmesi, işçi tarafından işverene yöneltilen yeni icaptır. İşveren iş sözleşmesini ancak altı işgünlük sürenin geçmesinden sonra feshedebilir. İşçinin altı işgünü geçmesinden sonra yaptığı kabul beyanı üzerine işverenin iş sözleşmesini feshi, kendisine yöneltilen yeni icap beyanının örtülü olarak reddi anlamına gelir.

İşçi çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmez ve işyerinde çalışmaya devam edilirse, değişiklik gerçekleşmemiş ve sözleşme eski şartlarla devam ediyor sayılır. Bu durumda işveren, değişiklik teklifinden vazgeçerek sözleşmenin eski şartlarda devamını isteyebilir ya da çalışma koşullarında değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak koşulu ile sözleşmeyi feshedebilir.

İş sözleşmesinin değiştirilmesini gerektiren bir geçerli nedenin varlığının tespiti halinde, ikinci aşamada fiilen teklif edilen sözleşme değişikliğinin kanuna, toplu iş sözleşmesine ve ölçülülük ilkesine uygun olup olmadığı ve işçiden bu teklifi kabul etmesinin haklı olarak beklenip beklenemeyeceğinin, bir başka anlatımla, kendisine yapılan değişiklik teklifini kabullenmek zorunda olup olmadığı denetiminin yapılması gerekir. Diğer bir anlatımla ikinci aşamada değişiklik teklifinin denetimi söz konusudur. Bu bağlamda esas itibarıyla somut olayın özelliklerine göre ölçülülük denetimi yapılmalıdır . Değişiklik feshi, ancak çalışma şartlarının değiştirilmesi için uygun ve daha hafif çare olarak gerekli ve takip edilen amaca göre orantılı ise (ultima-ratio) gündeme gelebilir. Çalışma şartlarının değiştirilmesini gerektirmeyecek veya daha hafif çalışma şartlarının önerilmesini gerektirecek ve aynı amaca ulaşılmasını mümkün kılacak organizasyona yönelik veya teknik ya da ekonomik alana ilişkin başka bir tedbirin mevcut olmaması gerekir. İşveren ayrıca, mümkünse, sözleşmenin değiştirilmesine ilişkin daha makul bir teklifte bulunmalıdır. Değişiklik teklifi, iş hukukuna ilişkin eşit davranma ilkesini ihlal ediyorsa, işçi bu teklife katlanmak zorunda olmadığından, değişiklik feshi geçersiz sayılır.

İşçiye, mümkünse, onun açısından en az olumsuzluk teşkil eden teklifte bulunulmalıdır. Şüphesiz, işverenin önerdiği değişiklik teklifinin feshin tek alternatifi olduğu, başka içerikte bir değişiklik önerisinin yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılırsa, işçi tarafından teklifin kabul edilmesinin beklenebilir olup olmadığının denetimi yapılmaz.

İşçiye, mümkünse, onun açısından en az olumsuzluk teşkil eden teklifte bulunulmalıdır. Şüphesiz, işverenin önerdiği değişiklik teklifinin feshin tek alternatifi olduğu, başka içerikte bir değişiklik önerisinin yapılmasının mümkün olmadığı sonucuna varılırsa, işçi tarafından teklifin kabul edilmesinin beklenebilir olup olmadığının denetimi yapılmaz.

4857 sayılı Kanunun 22 nci maddesinde, çalışma koşullarında esaslı değişiklik sebebiyle işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshedebileceği öngörülmemiştir. Bununla birlikte çalışma koşullarının değiştirilmesi aynı zamanda koşullarının uygulanmaması anlamına geldiğinden, aynı Yasanın 24 üncü maddesinin (II-f) bendinde belirtilen hal, işçinin haklı fesih nedenleri arasında sayılmıştır. Bu durumda işçinin ihbar tazminatı talep hakkı doğmazsa da, kıdem tazminatı ödenmelidir. Bununla birlikte, çalışma koşullarında esaslı değişikliği kabul etmeyen işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi halinde, ihbar ve kıdem tazminatlarını talep hakkı doğar.

Somut olayda, dinlenen tüm tanıkların ortak beyanlarından, davalı işverence, yeni ihale kapsamında ücretlerin düşük tespit edilmesi nedeniyle, kendilerine ödenecek ücretlerin de düşürüleceğinin bildirilerek, bu şartlarda çalışmayı kabul edip etmedikleri hususun sorulduğu, davacının da içinde bulunduğu bir grup işçinin, gerek ihtar çekerek gerekse fiili olarak işyerini terk ederek bu değişikliği kabul etmediğini beyan ettikleri sabittir. Ücretinin düşürülmesini kabul etmemek işçi açısından, iş koşullarının uygulanmaması nedeniyle haklı nedenle iş akdinin feshi sebebidir. Bu durumda kıdem tazminatının hüküm altına alınması doğru ise de, iş akdini fesheden işçinin, ihbar tazminatı talep etmesi mümkün değildir. Mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3- Davacı, mahkemece kabul edilen ücretin eksik olduğunu ve SGK hizmet bildirim cetvelinde bildirilen ücretin esas alınması gerektiğini beyanla kararı temyiz etmiştir. Dosya içindeki SGK hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde, davacının iddia ettiği üzere son bildirilen ücretin mahkeme kabulünden farklı olduğu görülmektedir. SGK’ya bildirilen ücretler brüt olup içinde işçinin o ay içinde hak kazandığı ulusal bayram genel tatil, hafta tatili veya fazla mesai alacaklarının da bulunduğu bilinmektedir. Bu durumda mahkemece, davalı tarafından Kurum’a verilen dönem bordoları ile davacı işçiye ait ücret bordrolarını getirterek, kuruma bildirilen ücret içinde tahakkuku yapılmış fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ücreti olup olmadığını tespit ederek hesaplamaya esas ücretini bulmak; davalı tarafça bunların sunulmaması durumunda veya SGK ya bildirilen ücretlerin daha yüksek olması durumunda Kuruma bildirilen ücretler esas alınmak suretiyle bir hesaplama yaptırıp çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, taraflara iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8187, Karar No: 2020/2593, Tarih: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8187 E.  ,  2020/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içinde 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 28.03.2011 tarihli ve 2164 sayılı üst yazısında belirtilen, Rapor Değerlendirme Komisyonunun 17.03.2011 tarihli, RDK-1/130 sayılı mütalaasının incelenmek üzere dosya içine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/128, Karar No: 2004/163, Tarih: 06.07.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/1-128 E., 2004/163 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/1-128 E., 2004/163 K.**

**- AZMETTİRME

- İŞTİRAK

- SUÇUN SUBÜTA ERMESİ**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 457 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 64 ]

**"İçtihat Metni"**

Kalkışma aşamasında kalan adam öldürme suçuna azmettirmekten sanık Şaban Y.......'nin dönüşen suç niteliğine göre silahla yaralamaya azmettirme suçundan TCY'nın 64/2. maddesi aracılığı ile 456/4, 457/1 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ilişkin Elazığ 1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2002 gün ve 190-227 sayılı hüküm sanık vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 1.Ceza Dairesince 29.12.2003 gün ve 2289-3418 sayı ile;

"Toplanan delillere göre, aşamalarda suçu reddeden sanık Şaban'ın, sanık Yusuf'un anlatımı dışında mahkumiyetine yeter herhangi bir delil bulunmadığı, sanık Yusuf'un ise hazırlıktaki ilk anlatımından hemen sonra suçu tek başına işlediğini, kimsenin kendisini azmettirmediğini ifade etmesi karşısında sanık Şaban'ın müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 18.02.2004 gün ve 36-42 sayı ile;

"Toplanan delillere göre, aşamalarda suçu reddeden sanık Şaban'ın, sanık Yusuf'un anlatımı dışında mahkumiyetine yeter herhangi bir delil bulunmadığı, sanık Yusuf'un ise hazırlıktaki ilk anlatımından hemen sonra suçu tek başına işlediğini, kimsenin kendisini azmettirmediğini ifade etmesi karşısında sanık Şaban'ın müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 18.02.2004 gün ve 36-42 sayı ile;

"Hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık Yusuf, hazırlık soruşturması sırasında verdiği ifadelerinde, olayı sanık Şaban'ın para karşılığı azmettirmesi üzerine gerçekleştirdiğini belirtmiş, Şaban ile aralarındaki geçmiş ilişkiyi ayrıntılı olarak anlatmıştır. Sanık Yusuf'un kollukta ifadesi alınırken müdafii de hazır bulunmuştur. Ayrıca, sanığın bu beyanlarının husumete dayalı olduğu veya başkaca saikle hareket ettiği de ileri sürülmemiştir. Sonradan mahkemede verdiği ifadede önceki beyanlarından dönerek, mağduru kendisine hakaret ettiği için yaraladığını, olay günü alkollü olduğunu, kendisini kimsenin azmettirmediğini savunmuşsa da, olay günü alkollü olmadığı doktor raporu ile belirlenmiştir. Ayrıca sanık Yusuf'un sanık Şaban ile mağdur arasında mevcut parti içi anlaşmazlığı kendiliğinden bilmesi mümkün değildir. Nitekim, sanık Yusuf'un bu beyanından sonra azmettiren sanık Şaban'ın kimliği tespit edilmiş, Parti İl Başkanı olan mağdur ile aynı Partinin İlçe Başkanı olan sanık Şaban arasında ihtilaf bulunduğu, il başkanı olan mağdurun 2000 yılında ilçe başkanı olan sanık Şaban'ı görevinden aldığı, aralarında bazı olaylar geliştiği, sanık Şaban'ın zaman zaman mağduru tehdit ettiği, mahkemelik oldukları anlaşılmış ve mağdurun bıçaklanma nedeni böylelikle saptanmıştır. Oysa, sanık Yusuf ile mağdur arasında herhangi bir husumet ve mağduru yaralaması için başkaca herhangi bir neden de bulunmamaktadır. Bu değerlendirmelere göre, sanık Yusuf'un hazırlık aşamasındaki beyanlarına itibarla, sanık Şaban'ın azmettirmesi sonucu mağduru bıçakladığı sabit olmuştur" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli 8.6.2004 gün ve 46486 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Şaban Y.......'nin yaralamaya azmettirme suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanık Şaban'ın azmettirme suretiyle yaralama suçuna iştirakinin sabit olup olmadığına ilişkindir.

İnceleme konusu olayda;

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık Şaban Y.......'nin yaralamaya azmettirme suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanık Şaban'ın azmettirme suretiyle yaralama suçuna iştirakinin sabit olup olmadığına ilişkindir.

İnceleme konusu olayda;

D.. Elazığ İl Başkanı olan mağdurun 27.06.2002 günü 11.30 sıralarında parti binasından çıkıp evine giderken uğradığı silahlı saldırı sonucu sol meme altına isabet eden ve cilt altı dokulara nüfuz eden tek bıçak darbesi ile (7) iş ve gücüne engel biçimde yaralandığı, kaçan saldırganın eşkalini belirleyen güvenlik güçlerinin birkaç saat içerisinde sanık Yusuf T........'i bir çay ocağında otururken yakaladıkları, emniyette görgü tanıklarınca teşhis edilen sanık Yusuf'un olayda kullandığı bıçağı Hasan G.. isimli kişiye bir milyon lira verip attırdığını açıklaması üzerine bu şahsın da yakalandığı, toplam uzunluğu 22,5 cm olan suç aleti çakı bıçağını attığı yeri gösterip bulunmasını sağladığı, sanık Yusuf'un kendisini suça azmettirenin Şaban Y....... oldu-ğunu açıklaması üzerine bu kez aynı partinin Maden İlçe Başkanı olan sanık Şaban'ın da gözaltına alındığı, dosyadaki tutanaklar ve diğer kanıtlardan anlaşılmaktadır.

Mağduru yaralama eylemi nedeniyle mahkum olmuş ve mahkumiyeti kesinleşmiş bulunan Yusuf T........ kollukta müdafii huzurunda verdiği ifadede; D.. Maden İlçe Başkanı sanık Şaban Y.......'yi altı yıl öncesinden tanıdığını, zaman zaman bir araya gelip görüştüklerini, Antalya'da günü birlik işlerde çalıştıktan sonra işsiz kalıp olaydan dokuz gün önce Elazığ'a döndüğünü, ertesi gün sanık Şaban Y....... ile karşılaştıklarını, çay içmeyi teklif etmesi üzerine çay ocağına gidip oturduklarını, sanık Şaban'ın D.. İl Başkanı olan mağdur Selçuk'la aralarında sürtüşme olduğundan söz edip, bu şahsın belden aşağısına korkutmak için bir bıçak vurmasını isteyerek, bunu kendisinin yapacağını ancak rahatsız olduğu için yapamadığını, bu işi yaptığı takdirde beş milyar lira vereceğini, bunun iki milyarını olaydan üç dört gün sonra, kalanını ise bir iki ay içinde ödeyeceğini, yakalanması halinde de parayı ailesine vereceğini söylediğini, paraya ihtiyacı olduğu için teklifi kabul ettiğini, aynı gün yeniden buluştuklarını, mağ-duru şahsen tanımadığı için sanık Şaban'ın mağduru göstermek üzere kendisini Köfteciler sokağı bitimine götürdüğünü, mağdurun her gün 16.00-16.30 sıralarında buradan geçtiğini söyleyip, biraz sonra oradan geçen mağduru kendisine gösterdiğini, daha sonra sanık Şaban'dan bir hafta süre isteyip bu süre içinde işi halledeceğini söylediğini, sanık Şaban'ın gösterdiği yere olaydan bir gün önce gidip dört beş saat kadar beklemesine karşın mağdurun o gün geçmediğini, olay günü de saat 11.00 sıralarında aynı yere gidip çay ocağında oturarak beklediğini, bir süre sonra mağ-dur oradan geçerken bıçağı çıkartıp bir kez vurup kaçtığını, eve gidip tanınmamak için giysilerini değiştirdikten sonra tekrar çıktığını, önceden tanıdığı motorsikletli bir şahsa bir milyon lira verip bıçağı caddenin sonuna atmasını söylediğini, bundan onbeş dakika sonra da kendisini polislerin yakaladığını, olayı gerçekleştirdiğini sanık Şaban'a söyleyemediğini, anlaşmalarına göre olay akşamı sanık Şaban'la çay ocağında buluşup iki milyarı alması gerektiğini belirtmiş, Sulh Ha-kimliğindeki sorgusu sırasında, kolluk ifadesini doğrulayıp benzer beyanda bulunmuş, duruş-madaki sorgusunda ise, ifadesini değiştirerek, mağdur ile sanık Şaban arasında bir şey olup ol-madığını bilmediğini, bu eylemde sanık Şaban ile işbirliği yapmadığını, olaydan bir gün önce saat 11.00 sıralarında karşıdan karşıya geçerken yolun ortasında bir arabanın korna çaldığını, içindeki mağdurun kendisine "şerefsiz" diye hitap ettiğini, bir gün sonra rastlantı sonucu mağ-durun karşıdan geldiğini görünce elindeki bıçakla vurduğunu belirtmiştir.