muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24868, Karar No: 2016/5383, Tarih: 02.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24868 E.  ,  2016/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yapılan masrafların yargılama giderlerine eklenmesi ile yargılama giderlerlerinin 20,00 TL'nin üzerine çıkıp çıkmadığına göre hazine üzerinde bırakılıp bırakılmayacağı infaz aşamasında gözetilebileceğinden tebliğnamenin düzelterek onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık, aşamalarda katılanla aralarında çıkan tartışmada katılanın bıçakla peşinden geldiğini görünce oda kapısını kapattığını, bir süre sonra gittiğini düşünerek açınca kapı aralığından bıçak olan elini sokmaya çalışması üzerine kapıyı ittirdiğini savunması, katılan da sanığın kendisine hakaret etmesi üzerine çıkan kavgada kendisinin elini kapıya sıkıştırarak yaraladığını söylemesi, savunmanın aksinin ispat edilememesi ve ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi karşısında sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmesi karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6672, Karar No: 2023/776, Tarih: 13.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6672 E.  ,  2023/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 02.02.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; "Müvekkil teğmen rütbesiyle Personel Şube Müdürü olarak görev yapmakta iken 06.07.2012 tarihinde gözaltına alınarak 07.07.2012 tarihinde ifadesinin alınmasının ardından serbest bırakılmış, "şantaj, kişisel verileri kayıt altına alma, devletin güvenliğine ilişkin bilgileri temin etme, yasaklanmış bilgileri temin ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak" suçlarından dört yıl boyunca yargılanmış ve ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2016 tarih, 2014/100 Esas, 2016/37 Karar sayılı kararı ile beraatine karar verilmiştir. Müvekkilin hakkındaki asılsız suçlamalar nedeniyle zamanında terfi edememesi sebebiyle oluşan maddi zararının karşılığı olarak 50.400,00 TL maddi tazminatın, manevi zararının karşılığı olarak 350.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep ederiz." şeklinde beyanda bulunmuştur.

2. Davalı vekili 09.03.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "Davanın süresinde açılıp açılmadığının incelenmesi ile süresinde açılmadığının tespiti halinde reddine karar verilmesi gerekmektedir. Talep edilen tazminat miktarı fahiştir. Güvenlik tedbiri uygulama kararına ait hizmet kusurunun varlığının ve derecesinin tespiti için inceleme yapılması gerekmektedir. Yukarıda belirtilen ve resen saptanacak nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep ederiz." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2018 tarihli ve 2017/41 Esas, 2018/81 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/1324 Esas, 2018/2803 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.10.2021 tarihli ve 2019/2067 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme neticesinde hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğuna, maddi tazminata ilişkin taleplerin kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mesleğinde üstün başarı belgeleri bulunan davacının, haksız gözaltı ve haksız suçlanması nedeniyle, Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) Personel Kanunu ve Subay Sicil Yönetmeliği hükümleri uyarınca, bulunduğu subay rütbesine, emsallerinden geç terfi ettirildiği ve davacının, zamanında terfi etmesi halinde alması gereken subay maaşı farkının dava tarihi itibariyle 2.298,56 TL olduğu, maaş farkının ödenmesine ilişkin olarak davacının bağlı bulunduğu kuruma yaptığı bir başvuru veya açılmış idari bir dava bulunmadığı ve davacıya ödenmediği; davacının bu yöndeki maaş farkının davacının haksız olarak gözaltına alınıp, beraat ettiği dosyadaki haksız işlemin bir sonucu olduğu ve yine Yargıtay içtihatlarına göre de bu yönde açılması gereken tazminat davasının 5271 sayılı Kanun'un 141 inci ve devamı maddelerinde düzenlenen koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olması gerekmesi nedeniyle de davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.298,56 TL maddi tazminatın, davacı vekilinin dava dilekçesindeki talebi doğrultusunda dava tarihi olan 02.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Gözaltına alındığı tarihte TSK bünyesinde teğmen rütbesiyle Personel Şube Müdürü olarak görev yapmakta olan davacının, gözaltına alındığı ve haksız yere suçlanıp beraat ettiği süreçteki işi, geliri, sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçların niteliği, yargılandığı davanın basın-yayın organlarında sürekli yer alması, davacının işyeri kariyerinin olumsuz olarak etkilenmesi, işyerinde ve çevresinde sosyal statüsünün zarar görüp lekelenmesi, sosyal ilişkilerinin bozulması nedenleriyle davacının kişilik haklarının ve değerlerinin ağır şekilde ihlal edildiği; manevi tazminat davasında amacın, Devlet organları aracılığıyla haksızlığa uğrayanların kişilik hakkını korumak, haksız tecavüzün doğurmuş olduğu olumsuz sonuçların giderilmesini sağlamak olduğu gözetilerek; davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davacı vekilinin dava dilekçesindeki talebi doğrultusunda dava tarihi olan 02.02.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2018 tarih, 2017/41 Esas, 2018/81 Karar sayılı kararı 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ortadan kaldırılarak;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2018 tarih, 2017/41 Esas, 2018/81 Karar sayılı kararı 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ortadan kaldırılarak;

Her ne kadar ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince geç terfi nedeniyle davacı lehine 2.298.56 TL maddi tazminata hükmedilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan ... İl Jandarma Komutanlığının yazısında davacının yargılandığı ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas sayılı dosyası kapsamında herhangi bir açığa alma, tutuklama veya görevden uzaklaştırma işleminin gerçekleştirilmediğinin bildirildiği, gözaltında kalınan süre ile ilgili olarak herhangi bir maaş kesintisinin yapılmadığı, davacının gözaltına alınmasına ve yargılanmasına neden olan olay nedeniyle meydana geldiğini belirttiği terfi kayıpları nedeniyle oluşacak muhtemel maaş kayıplarının maddi tazminat hesabında dikkate alınamayacağı, davacının asılsız suçlamalar nedeniyle geç terfi ettirilmesi nedeniyle eksik ödenen özlük hakları nedeniyle, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 33 üncü maddesinde terfi ve rütbe kıdemliliklerinde maaş farkı ödenmesi yapılamayacağının belirtilmiş olması nedeniyle davacının geç terfiden kaynaklandığı belirtilen maddi kayıplarına ilişkin maddi tazminat talebinin tamamen reddine karar verilmiştir.

Yine ... 5. Ağır Ceza Mahkemesince davacı lehine 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş ise de; manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, toplumsal konumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak, zenginleşme sonucu doğurmayacak, ... ve hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşır bir şekilde, hak ve nefaset kurallarına uygun olarak tayin edilmesi gerektiğinden 1.000,00 TL manevi tazminatın talep doğrultusunda dava tarihi olan 02.02.2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas – 2016/37 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve açıklanması yasaklanan gizli belgeleri temin etmek suçlarından 06.07.2012 - 07.07.2012 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.10.2016 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden

1.Manevi tazminata ilişkin temyiz isteği yönünden;

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden

1.Manevi tazminata ilişkin temyiz isteği yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nefaset ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerektiği göz önünde bulundurularak; bölge adliye mahkemesince takdir edilen manevi tazminat miktarı yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Maddi tazminata ilişkin temyiz isteği yönünden;

Bölge adliye mahkemesi tarafından; ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas sayılı dosyası kapsamında davacı hakkında herhangi bir açığa alma, tutuklama veya görevden uzaklaştırma işleminin gerçekleştirilmediği, gözaltında kalınan süre ile ilgili olarak herhangi bir maaş kesintisinin yapılmadığı, davacının gözaltına alınması ve yargılanması sonucunda meydana geldiğini belirttiği terfi kayıpları nedeniyle oluşacak muhtemel zararının maddi tazminat hesabında dikkate alınamayacağı göz önüne alınarak maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/1324 Esas, 2018/2803 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/128, Karar No: 2018/2199, Tarih: 09.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/128 E.  ,  2018/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek, suç işleme amacıyla kurulan örgüte yardım etmek

HÜKÜM : ... hakkında TCK'nun 37, 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası, 37, 81, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

... hakkında TCK'nun 220/2-3, 53. maddeleri uyarınca; 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ...'nın yokluğunda verilip 02.05.2014 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa bizzat tebliğ edilen hükme karşı sanığın 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra verdiği dilekçeler ile yaptığı eski hale getirme taleplerini de içeren temyiz isteğinin sanığın eski hale getirme taleplerine dayanak teşkil edecek yasal mazerette bildirmemesi karşısında 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 09.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

2)Sanık ... Tapbaş hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık ... Tapbaş'ın, mağdurlar ... ve Sedat'ın kasten öldürülmesi olayına hangi eylemiyle ne şekilde iştirak ettiği hususu hükmün gerekçesinde sanığa isnadı mümkün maddi vakalar, bu maddi vakaları destekleyen deliller eşliğinde anlatılıp eşleştirilmeden sanık hakkında yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5555, Karar No: 2018/1981, Tarih: 21.02.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/5555 E.  ,  2018/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

10/05/2013 tarihinde sanık ...'ın yokluğunda verilen ve tebliğe çıkarılan kararın 22/07/2013 tarihinde "mernis adresi, adreste tanınmadığından 6099 sayılı Tebligat Kanunu'na göre ilgili mahalle muhtarına teslim edildi" şerhiyle muhtara teslim edildiği, ihbarnamenin en yakın komşu, kapıcı yada yöneticiye haber verildiğine dair bilgi bulunmadığı, bu itibarla sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın anılan sanığa usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24229, Karar No: 2012/24115, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24229 E.  ,  2012/24115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin ikale ile karşılıklı anlaşma sağlanarak bozulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ikalenin geçerli olmadığı ve işverence iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmadan feshedildiği gerekçeleriyle kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirilip erdirilmediği uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan iş güvencesi hükümleri işçiyi işverenin feshine karşı koruma amacını taşımaktadır. Sözleşmenin işverenin feshi dışındaki bir nedenle sona ermesi halinde iş güvencesi hükümleri uygulanamaz. Bu bağlamda sözleşme ikale (bozma sözleşmesi) ile sona ermişse işçi iş güvencesi hükümlerine dayanarak feshin geçersizliğine karar verilmesini talep edemeyecektir.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması nedeniyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale icabı işverenden gelmişse kanuni tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatin sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

Somut olayda, davalı işyerinde kayıp eşya bölümünde sorumlu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin 14.10.2010 tarihli ikale sözleşmesi ile sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı 07.09.2010 tarihli görevlendirme yazısını tebliğ aldıktan sonra 04.10.2010 tarihinde görevlendirmeyi kabul etmediğini belirterek 22. Dönem Toplu

Somut olayda, davalı işyerinde kayıp eşya bölümünde sorumlu olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin 14.10.2010 tarihli ikale sözleşmesi ile sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı 07.09.2010 tarihli görevlendirme yazısını tebliğ aldıktan sonra 04.10.2010 tarihinde görevlendirmeyi kabul etmediğini belirterek 22. Dönem Toplu

Sözleşmesinin 8/B. maddesi gereğince işlem yapılmasını istemiştir. 22. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 8/B. maddesinde; sendika üyesi personelin işyerinin kısmen ya da tamamen kapanması ya da başka bir işverene devredilmesi halinde işverenin işçiyi başka bir işyerinde ve bölümlerinde istihdam edeceği, bu halde ve bunun dışında genel olarak görev değişikliği veya il /ilçe dışında yer değişikliği yapılması durumunda personelin tebellüğ ettiği günden itibaren altı işgünü içinde kıdem ihbar ve altı aylık ücreti tutarında ek ödeme ile ikale ile iş akdinin sonlandırılmasını isteyebileceği, işverenin bu talebe uygun işlem yapması gerektiği düzenlenmiştir. Davacının talebi üzerine 14.10.2010 tarihinde düzenlenen ikale sözleşmesi ile davacının dilekçesi üzerine iş sözleşmesinin 14.10.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere sonlandırılması, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ile altı aylık ücret ödenmesi hususunda mutabakata varıldığı belirtilmiştir. Davacı, Toplu İş Sözleşmesinden doğan hakkını kullanarak altı ay ek ücret almak için kendi özgür iradesi ile iş sözleşmesinin sonlandırılmasını istediğine göre bu duurmda artık işe iade isteğinde bulunması mümkün değildir. Ödemenin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Her ne kadar dairemizin bozma ilamında ikalenin geçersiz olduğuna dair bir ifadeye yer verilmiş ise de davanın hak düşürücü sürenin geçirilmiş olması nedeni ile reddine ilişkin bozma ilamında bu hususa değinilmesine gerek olmadığı gibi, bu ifadenin maddi hataya dayandığı ve maddi hatanın her zaman mahallinde düzeltilmesinin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır. Bu durumda, ikalenin geçerli olması nedeniyle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirdiğinden daha önce oluşturulmuş bozma kararı yerine aşağıda yazılı olduğu üzere hüküm kurulması gerekmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4019, Karar No: 2012/7306, Tarih: 26.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4019 E.  ,  2012/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.05.2008 gün ve 2007/35 Esas, 2008/59 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında TCK.nın 103/2 ve 103/6. maddeleri uygulanmak suretiyle verilen 15 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 indirim yapılarak bulunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı maddenin son cümlesindeki düzenleme gereği 7 yıldan fazla olamayacağı gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulmaması nedeniyle bu rapora dayanılamayacağı gözetilerek, dava dosyası yeniden Adli Tıp Kurumuna gönderilerek içerisinde çocuk psikiyatri uzmanının da bulunacağı İhtisas Kurulundan mümkünse dosyadaki bilgi ve belgelere göre mağdurenin ruh sağlığının bolulup bozulmadığı hususunda usulüne uygun rapor alındıktan sonra, sanık hakkında TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, söz konusu rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.