muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17178, Karar No: 2017/263, Tarih: 17.01.2017

../...

Somut olayda, her ne kadar davacı tarafın bildirdiği tanıkların beyanları da dikkate alınarak muvazaa olgusunun sabit olması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece dosyaya ibraz edilen 18.08.2011 tarihli mukavale başlıklı belge ile murisin mirasçıları arasında yapıldığı iddia olunan 11.01.1985 tarihli anlaşmadır başlıklı belge üzerinde herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmiştir.

Ayrıca, 6100 ...nun tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde; “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 255. maddesinde; “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir”, 264. maddesinde; “Hâkim, tanığın tanıklığı esnasında yalan söylediği veya menfaat temin ederek tanıklık ettiği hakkında yeterli delil veya emare elde ederse bir tutanak düzenler ve bu tutanağı derhâl Cumhuriyet başsavcılığına gönderir. Hâkim, tanığın ve suçta ortakları varsa onların tutuklanmasına da karar verebilir ve kovuşturma yapılmak üzere Cumhuriyet başsavcılığına sevk eder" hükümleri de göz ardı edilmemelidir.

Hal böyle olunca, 18.08.2011 tarihli Mukavele başlıklı belge ile, 11.01.1985 tarihli Anlaşmadır başlıklı belgenin değerlendirilmesi, ayrıca davalıların paylaştırma savunması üzerinde durulup durulmayacağının belirlenerek şayet paylaştırma savunması üzerinde durulursa mirasbırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır ve taşınmaz mal ve hakların araştırılması, tapu kayıtları, resmi akitler ve varsa öteki delil ve belgelerin ilgili mercilerden getirtilmesi, her bir mirasçıya intikal ettirilen taşınmaz ve taşınır malların ve hakların kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.480.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12350, Karar No: 2006/12582, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12350 E.  ,  2006/12582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer alan haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14237, Karar No: 2012/870, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14237 E.  ,  2012/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17851, Karar No: 2013/7427, Tarih: 16.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17851 E.  ,  2013/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen ....09.2012 tarih ve 2012/98-2012/393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin davalı ... şirketi tarafından işyeri paket sigorta poliçesi kapsamında sigortalandığını, ....03.2008 tarihinde işyerinde meydana gelen hırsızlık sonucunda oluşan hasarın davalı tarafından giderilmediğini, bu nedenle davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, icra takibinin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen riziko sonucu oluşan hasarın poliçe kapsamında bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir..

Mahkemece, Dairemizin 28.11.2011 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, sigortalı davacıya ait konfeksiyon işyerinde meydana gelen hırsızlık olayında işyeri şartlarının poliçe şartlarına uygun olduğu, davalı sigortacının rizikonun ve zararların poliçe dışında kaldığı savunmasını kanıtlayamadığı, davacının poliçe hükümlerine göre emtia tazminatı dışında iş durma tazminatı da isteyebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile icra takibine yapılan itirazın 50.090,89 TL'lik asıl alacak bakımından iptaline ve takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, icra inkar tazminatı talebinin takip konusu alacağın likit olmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ....667,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3353, Karar No: 2008/6493, Tarih: 28.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3353 E.  ,  2008/6493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 126 ada 148 parsel sayılı 20002.80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın ekli krokilerde (H) rumuzu ile gösterilen kısmın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin orman bilirkişi krokisinde yeşil rekle boyalı kırmızı ile taralı 4087.50 m2 yüzölçümündeki alanın orman niteliği ile Hazine adına, sarı ile boyalı 15915.30 m2 yüzölçümündeki alanın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında seri bazında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1992 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davalı şirketin dayandığı 1999-2000 yıllarında tescil davası sonucu oluşturulan tapu kayıtlarının dava dışı başka parsellere revizyon görüp kesinleştiği, aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ... Köyü 126 ada 1, 7, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 48, 49, 135, 148 ve 202 numaralı parsellerin belgesizden zilyetliğe dayalı davalı şirket adına tespitlerinin yapıldığı, davalı şirket eski tarihli sicilden gelen bir takım tapu kayıtlarına dayanmış ise de bu tapu kayıtlarının yukarıda numaraları yazılı parsellerin hangisine ait olduğunu bildirmediği, eski tarihli resmi belgelere dayanılarak yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişmeli parsel bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği gibi 1953 tarihli hava fotoğraflarından bütünlemesi yapılan 1957 tarihli memleket haritasında 8 - 10 mt. boyunda iğne ve geniş yapraklı karışık orman ağaçları ile kaplı olduğu görüldüğü, bu tür taşınmazlara tapuda kayıtlı olsa dahi 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa karşısında tapu kayıtlarının yasal değerini kaybettiği gözönünde bulundurularak Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı şirketin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/04/2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/7981, Karar No: 2024/10299, Tarih: 04.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7981 E.  ,  2024/10299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/681 E., 2024/826 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/141 E., 2022/428 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ...’ın, 2 Nolu ... Mah. Devlet Sahil Yolu Cad. ... Apt. No: 166 Ortahisar/Trabzon adresinde bulunan ‘‘... Apartmanı Yöneticiliği (Kapıcı ve Kalorifercilik - ... Apt.)" adlı işyerinde apartman görevlisi sıfatıyla çalışmaya başladığı 03.03.1986 tarihinden iş akdini haklı nedenle sona erdirdiği 20.05.2018 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, davacının davalı ... Apartmanı Yöneticiliğinde emekli olana kadar sigortalı olarak çalıştığını, emeklilik tarihinden itibaren müvekkilinin sigortasının işverence yapılmadığını ve sigorta primlerinin de ödenmediğini, bu nedenle Sosyal Güvenlik Kurumu müvekkilinin çalışmalarını sigortalı hizmet olarak kabul etmediğini belirterek davacının 09.07.2001 ile 20.05.2018 tarihleri arasındaki çalışmasının sigortalı çalışma olduğunun tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına, davacının hu hizmetlerinin 03.03.1986 - 09.07.2001 tarihleri arasındaki hizmetleri ile birleştirilmesine, Kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesinin talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; davacı ...’ın 03.03.1986 tarihinde çalışmaya başladığını ve emekli olduğu 09.07.2001 tarihine kadar müvekkil yanında çalıştığını, davacının, müvekkilinin apartmanında emekli olduğu 09.07.2001 tarihine kadar çalıştığını ve kıdem tazminatını alarak emekli olduğunu, apartmanda oturduğu kapıcı dairesinden de ayrıldığını ve ... mahallesinde aldığı evine taşındığını, davacının emekli olduğu 09.07.2001 tarihinden itibaren müvekkilinin apartmanında hizmet akdi ile çalışmadığını, davacı, emekli olup Kapıcı dairesinden ayrıldıktan sonra ... Apartmanın yanında bulunan (1-... Apt (no.160, 2-M. ... Apt No.174, 3-... Apt. No 176 ) 3 ayrı binalara kapıcılık hizmeti verdiğini, davacının çalışmasının diğer 3 apartmanda olduğunu aynı zamanda da müvekkili ile istisna akdi çerçevesinde bazı işleri yaptığını, ancak hizmet akdi ile çalışmadığını, istisna akdi ile yaptığı işe karşılık davacının diğer 3 apartmana hizmet verdiği ve dairelerden aldığı ücret göz önüne alınarak 250 TL gibi ödemeler yapıldığını, bu ödemeler gibi diğer apartmanların da aynı şekilde ödemeler yaptığının öğrenildiğini, davacı hizmet akdi ile değil istisna akdi ile çalıştığını, husumet ve zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2-Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacı ...’ın, davalı ... Apartman Yöneticiliğinin ... sicil numaralı işyerinde;

01.08.2001-30.10.2001 tarihleri arasında 9 gün,

01.11.2001-30.12.2001 tarihleri arasında 20 gün,

2002 yılında: 78 gün,

2003 yılında: 78 gün,

2004 yılında: 78 gün,

2005 yılında: 78 gün,

2006 yılında: 78 gün,

2007 yılında: 78 gün,

2008 yılında: 78 gün,

2009 yılında: 78 gün,

2010 yılında: 78 gün,

2011 yılında: 78 gün,

2012 yılında: 78 gün,

2013 yılında: 78 gün,

2014 yılında: 78 gün,

2015 yılında: 78 gün,

2016 yılında: 78 gün,

2017 yılında: 78 gün,

01.01.2018-30.04.2018 tarihleri arasında 40 gün,

01.05.2018-20.05.2018 tarihleri arasında 2 gün olmak üzere toplam 1319 gün, kısmi zamanlı olarak, 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası gereğince hizmet akdine bağlı olarak çalışması bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Davacı vekili temyiz dilekçesinde; her ne kadar Mahkemece, davacının kısmi zamanlı olarak hizmet akdine bağlı çalışmasının bulunduğu yönünde hüküm tesis edilmiş ise de davacının, davalı nezdindeki dava konusu süre zarfındaki çalışmalarının kısmi zamanlı olmadığını, emeklilik tarihinden önceki şekliyle (davalının da kabulüyle) aynı olduğunu, tam zamanlı olduğunu, zira davacının emeklilik tarihinden sonraki çalışma düzeninin, emeklilik öncesi çalışma düzenine nazaran daha az olduğu yönünde değerlendirme yapılarak, kısmi çalışma tespiti yapılmasına hukuken itibar etmenin mümkün olmadığını, nitekim Mahkemece bu hususta davacı lehine tanık beyanları göz ardı edilerek hüküm tesis edildiğinden kararın bu yönüyle bozmayı gerektirir mahiyette olduğunu, zira davacının, davalı nezdinde tespiti istenen dava konusu döneme dair çalışmalarının tam zamanlı çalışmalar olduğunu beyan etmektedir.

2- Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hizmet tespit davalarının kamusal nitelikte olduğunu, resen araştırma ilkesinin uygulandığı ve Yargıtay tarafından yıllarca oluşturulan içtihatlarla da desteklendiği şekliyle detaylıca araştırma yapılması gereken davalardan olduğunu, Mahkemece tanıkların dinlendiğini ve beyanlarının raporda da belirtildiğini, tanıkların beyanları incelendiğinde cevap dilekçesi ve aşamalarda sunmuş oldukları beyanları doğrular nitelikte olduğunu, hal böyle iken Mahkeme hükmüne esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı değerlendirme ile hazırlandığını, kapıcı hizmetlerine ilişkin benzer bir dosyada Yargıtayın belirttiği hususların dikkate alınmadığını, davacının dava konusu dönemde dava dışı apartmanlara da kapıcılık hizmeti verdiğini ve bu hususun yine aynı apartmanda oturan apartman sakini kişiler tarafından da doğrulandığını, ancak bilirkişi tarafından bu hususa hiç değinilmeden sadece davalı apartmanda çalışılmış gibi yapılan değerlendirme ile rapor tanzim edildiğini, iş bu sebeplerle Mahkeme kararına itiraz ettiklerini, ayrıca kabul anlamına gelmemekle birlikte çalışmaya esas olarak alınan sürelerin de fazla değerlendirildiğini, davacının yaz dönemi için 45 dakika apartman temizliği, kış dönemi için 2,5 saat kalorifer yakma süresi değerlendirmesinin fazla olduğunu, yukarıda açıklanan hukuki ve fiili olgular anlatıldığı üzere karara esas bilirkişi raporunun bu hususları göz ardı ettiğini ve davacının çalışma olgusu her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir şekilde kanıtlanamamışken davacı davalı apartmanda fiili olarak çalışmış gibi rapor tanzim edildiğini ve Mahkemece bu raporun hükme esas alındığını, ayrıca Mahkemenin 22.12.2022 tarihli duruşmasında davacı tarafça çalışmanın 63/A' mı, 63/B' mi kapsamında olduğunun açıklanmasının istenilmesi üzerine "... Biz müvekkilin dava konusu dönemde hizmet akdine bağlı olarak çalışma sürelerinin tespitini talep ediyoruz." denildiğini, bu konuda Mahkemece yeterince değerlendirme yapılmadığını beyan etmektedir.

3- Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; yapılan dosya tetkik işlemi sonucunda, kapıcılık mahiyetindeki iş yerinin 01.03.1986 tarihinde Kanun kapsamına alındığını, işyerinin 31.07.2001 tarihinde kapatılmasının bildirilmesi üzerine iş yeri dosyasının 506 sayılı Kanun kapsamından çıkarılarak 10 yıllık zaman aşımının dolmuş olması nedeniyle imha edildiğini, hizmet tespit davalarının kamu düzenine ilişkin olduğunu, Mahkemece re'sen araştırma yapılarak çalışma olgusunun varlığının inandırıcı ve yeterli delillerle ortaya çıkarılması gerektiğini, 5510 sayılı Kanun'un 4. ve 6. maddelerinde belirtildiği üzere sigortalılığın oluşumu yönünden fiilen çalışma olgusunun varlığının zorunlu olduğunu, bu durumu işverenin ikrarının bile kanıtlamaya yeterli olmadığını, bu sebeple Mahkemece davacının göstereceği tanık beyanları ile yetinilmeyerek ilgili tarihlerde adı geçen işyerinde bordrolu çalışanlar, komşu işyeri çalışanları, komşu işverenler araştırılarak bunlardan re'sen seçilecek kişilerin bilgilerine başvurulması gerektiğini, Yargıtay Yerleşik İçtihatları doğrultusunda da bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için çalışma ilişkisinin hizmet akdine dayanması ve işçinin işverene ait işyerinde onun denetim ve gözetimi altında fiilen yerine getirmesinin zorunlu olduğunu, bunun için çalışma ilişkisinin kesin olarak ispatlanması gerektiğini, ispat yönteminin de yazılı kanıtların aksinin ancak yazılı delillerle doğrulanabileceği gerçeği olduğunu, kaldı ki hak düşürücü 5 yıllık sürenin de göz önünde tutularak yargılamanın yapılması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 09.07.2001 ile 20.05.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.