muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/28475, Karar No: 2011/24109, Tarih: 14.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/28475 E.  ,  2011/24109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın ailesi ile birlikte bulunduğu piknik alanında maruz kaldığı ve yakınanlardan kaynaklanan ağır tahrik hareketleri karşısında; TCY.nın 29. maddesiyle indirim yapılırken sanık lehine hareketle yukarı sınıra yakın şekilde indirim yapılması gerekirken en az indirim oranının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20814, Karar No: 2018/8336, Tarih: 28.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20814 E.  ,  2018/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından nafakalar ve maddi-manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.06.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/9380, Karar No: 2012/6526, Tarih: 16.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9380 E.  ,  2012/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...... tarafından, davalı ...... ...... A.Ş. vd. aleyhine 26/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı şirket tarafından çıkarılan ...... Gazetesi'nin 26.07.2009 tarihli sayısında diğer davalı tarafından hazırlanan "Duyar cinayetinin ...... arkasında ...... var" başlıklı haberde kendisine yönelik ağır istinatlarda bulunulduğunu, yazılarda kullanılan ifadelerle şüpheli bir ortam yaratılarak kişiliğinin ve geçmişinin hedef alındığını, bir çete liderinin hiçbir dayanağı olmayan sözlerinin doğruymuş gibi gösterilerek verilen haberde Anayasanın basına tanıdığı eleştiri hakkı sınırlarının aşıldığını, kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek davalıların manevi tazminatla sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar yazının basın özgürlüğü çerçevesinde, haber verme sınırları içerisinde görünen gerçekliğe uygun bulunduğunu belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davalılar tarafından doğruluğu kanıtlanamayan iddiaların dile getiriliş biçimi itibariyle, davacının cinayet işlemeyi teşvik eden, bu işi organize eden bir kişi olarak gösterilmesinin kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olduğu gerekçesiyle, istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Davalılar yazının basın özgürlüğü çerçevesinde, haber verme sınırları içerisinde görünen gerçekliğe uygun bulunduğunu belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davalılar tarafından doğruluğu kanıtlanamayan iddiaların dile getiriliş biçimi itibariyle, davacının cinayet işlemeyi teşvik eden, bu işi organize eden bir kişi olarak gösterilmesinin kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olduğu gerekçesiyle, istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yazının içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde; HSYK'da kararname görüşmeleri sırasında özel yetkili hakim ve savcıların görev yerlerinin değiştirilmesi istemine yönelik farklı bir kararname teklifi ile gündeme gelen davacının, ......... Müdürü olduğu dönemde yaşanan ve yazıların yazıldığı dönem itibariyle de; Duyar cinayetinden sorumlu oldukları belirlenen kişilerin basına yansıyan açıklamaları, ...... 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen ve kamuoyunun bilgisi dahilinde sürekli tartışılan dava dosyasına sanık ...... tarafından gönderilen mektup ve sonrasında kamu oyunda Ergenekon davası olarak bilinen bu dava kapsamında ifade veren ......'in iddiaları ile ...... 'ın 23.07.2009 tarihli yazısıyla tekrar gündeme gelen ...... cinayetiyle ilgili davacının genel müdürlük yaptığı dönemdeki bir takım

uygulamaların eleştiri sınırları aşılmadan gündeme getirildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, yazı güncel bir konuya ilişkin olup; konunun kamuoyuna yansıyış biçimi göz önünde tutulduğunda, düşünsel bağlılığın korunduğu da kabul edilmelidir. Açıklanan nedenler karşısında, çatışan yararlar dengesinin davacı aleyhine bozulmadığı ve davalı yönünden de hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12667, Karar No: 2019/16242, Tarih: 17.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12667 E.  ,  2019/16242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların nitelikleri ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... ile birlikte, müşteki ...'ya karşı işledikleri iddia olunan eylemlerinden ötürü yaşının büyüklüğü nedeniyle evrakı ayrılıp hakkında kamu davası açılan ve Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/280 Esas ve 2014/266 Karar numaralı ve 18/09/2014 tarihli kararı ile mahkum olan sanık Ali Osman Karataş hakkında anılan dava dosyasının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2015/5234 Esas ve 2015/6469 Karar numaralı, 08.04.2015 tarihli ilamı ile karara bağlandığı; suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 2014/449 Esas ve 2015/504 Karar sayılı, 13/10/2015 tarihli ilamı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2015/5234 Esas ve 2015/6469 Karar numaralı, 08.04.2015 tarihli ilamı ile bağlantılı olduğu ve kararlar arasında yeknesaklığın sağlanması açısından dosyamız suça sürüklenen çocukları hakkındaki temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 17.12.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8289, Karar No: 2014/6876, Tarih: 26.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8289 E.  ,  2014/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/195723

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.03.2011

NUMARASI : 2008/77 Esas, 2011/70 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklardan G...in diğer sanık H...ile birlikte mağduru kolundan tutarak boş arsadaki kuytu yere götürüp bağırmaması için ağzını kapatması eyleminin TCK.nın 37. maddesi kapsamında bulunduğu gözetilmeden, sanık G... hakkında TCK.nın 39. maddesinin uygulanması ve koşulları bulunduğu halde, her iki sanık hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulama dışı bırakılarak eksik ceza tayini,

Mağdurun hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen ve oyçokluğu ile verilen 25.05.2009 tarihli raporda travma sonrası stres bozukluğu nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğu, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 14.12.2010 tarihli raporda ise mağdurun ruh sağlığında bozulma olmadığının belirtilmesi karşısında, iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi ve sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesine kapsamında mağdurun ruh sağlığının bozulmasına neden olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesini teminen, mağdur hakkında

Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/f maddesi uyarınca Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin sanıkların ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23766, Karar No: 2014/22719, Tarih: 17.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/23766 E.  ,  2014/22719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının süre tutum dilekçesinde tüm hükmü temyiz ettiğini belirttiği, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak ise miktar itibari ile kesin nitelikte olduğundan reddine dair 18.01.2010 günlü ek kararın verildiği ancak buna yönelik bir temyiz davasının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

I- 19.04.2008 günlü eylem ile ilgili olarak ... ve ... hakkındaki hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile; 09.06.2008 günlü eylem ile ilgili olarak ... hakkında mala zarar verme suçundan verilan beraat hükümlerine yönelik sanıklar savunmanının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar savunmanının temyizi ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin REDDİNE,

II-19.04.2008 günlü eylem ile ilgili sanıklar .... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile 09.06.2008 günlü eylem ile ilgili sanıklar Süleyman, Burhan, Ferdi ve Uğur hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Okul binasının içinde bulunan kantinden gerçekleşen hırsızlık eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden anılan yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması kanuna aykırı ise de;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan sanıklar hakkında aynı Yasanın 66/1-e, 67/4, 67/2. maddelerinde belirtilen 6 yıllık genel dava zamanaşımının, suçların işlenme tarihi olan 09.06.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5608, Karar No: 2015/9368, Tarih: 03.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/5608 E.  ,  2015/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ...parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde yer alan ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 12.11.2013 günlü yazısı ile davalıya ait taşınmazların bulunduğu bölgede 2012 yılında üretimi yapılan yaş üzüme ilişkin lokal veriler gönderildiğinden ilçe geneli için belirlenen üzümün (bağ) 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2917, Karar No: 2013/10108, Tarih: 13.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2917 E.  ,  2013/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 14 ve 15. alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde bildirilen hizmet cetvelindeki primi ödenmiş 4085 gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;

3-Davacı, davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilen hizmetlerin karşılığı itibari hizmet süresinin tespitini talep etmiş olup, özlük dosyasındaki bilgilere göre itibari hizmet kazandıran sürelerin kabulüne karar verilmesinde kısmen kabul sonucunun oluşmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

4-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının 22/09/1987-30/09/2008 tarihleri arasında davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş

./...

-2-

./...

-2-

günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 4085x0,25=1022 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigorta primi ödenmiş günlerine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde “Davanın kısmen kabulü ile; 1-Davacının davalı ... Fabrikasında rafineri bölümündeki 22/09/1987- 26/02/1988 tarihleri arasındaki 56 gün, kazan dairesindeki 27/02/1992- 14/04/1992 tarihleri arasındaki 47 günlük, kazan dairesindeki 01/09/1997- 30/09/2008 tarihleri arasındaki 3989 günlük çalışmalarının itibari hizmet süresinden sayılması gerektiğinin tespitine,” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine “1-Davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 22/09/1987-30/09/2008 tarihleri arasında kazan dairesi ve rafineri bölümünde geçen, geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanan 4085x0,25=1022 gün itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin davacıya ait sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına, 2. ve 6. bentlerin silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına, 7. bendin silinerek yerine “Davacı tarafından yapılan tebligat ve diğer mahkeme masrafı olan 515,00TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, 9. bendin silinerek yerine, “Davalı ...Ş tarafından yapılan 28,00TL yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1853, Karar No: 2015/13960, Tarih: 18.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/1853 E.  ,  2015/13960 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 29.12.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ka- rar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 15/1. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; ... Çocuk Mahkemesinin 13.12.2013 gün ve 2013/626 esas, 2013/1066 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ile C.Savcısının, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Suça sürüklenen çocuktan bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak su çundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.