muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30687, Karar No: 2014/33449, Tarih: 27.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30687 E.  ,  2014/33449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Haymana Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2011/291-2014/107

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının emekli olarak işyerinden ayrıldığını ve ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma, yakacak, gece çalışması, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; davacının haklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin gece çalışması ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçücü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktif'in 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin “Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Seri açılan davalarda mahkemece davacılara gece zammı adı altında iki farklı uygulama ile ödeme yapılmasına karar vermiştir.

Birinci uygulama; toplu iş sözleşmesinin 70. maddesinde saat 20:00 ile 06:00 saatleri arasında çalışanlara gece zammı ödeneceği beliritlmiş ve dosya kapsamında göre çalışma saatlerinin de 05:00-13:00 ve 13:00-21:00 saatleri olduğu her iki vardiyada sadece gece bölümüne isabet ettiği gerekçesi ile 20:00-21:00 ve 05:00-06:00 saatleri arası için gece zammı hesaplanmıştır. Oysa davacının bu vardiyalardaki ağırlık çalışmasının gece süresinde geçmediğinden bu yönde yapılan hesaplama hatalıdır

İkinci uygulama ise davacı işçilerin bir kısım çalışma dönemlerinde yirmidört saat çalışıp kırksekiz saat dinelenmeyle geçen süreler için Yargıtay'ın bu durumdaki çalışmayı günlük ondört saat ile sınırlaması yönündeki kararları baz alınarak bulunan toplam haftalık çalışma süresinin yaklaşık 2/5'nin gecede geçtiği kabul edilerek bu süre ile sınırlı gece zammı hesabı yapıldığı görülmüştür. Oysa davacı aynı dönem için fazla mesai ücreti talep etmiş ve günlük çalışması gece ve gündüz ayrımı yapılmaksızın hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Bu dönemde işçinin yaptığı işin niteliğine (itfaye veya kaplıcada nöbet) göre yirmidört saatlik çalışması için gece ve gündüz ayrımı yapılmasının imknasızlığı karşısında varsayımsal bir orana göre gece zammı alacağının hüküm altn alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12620, Karar No: 2012/17512, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12620 E.  ,  2012/17512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/05/2010 tarih ve 2009/559-2010/288 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06/11/2012 günde hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Kırgızistan’da bulunan Osh Şubesi'nin 21-24 Şubat 2003 tarihleri arasında kimliği belli olmayan kişilerce soyulduğunu, meydana gelen maddi zararın 79.350 USD olduğunun tesbit edildiğini, müvekkilinin de davalı ... şirketine kasa hırsızlığına karşı sigortalı olduğunu, rizikonun davalıya bildirilmesine rağmen sigorta tazminatının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 79.350 USD'nin 26.02.2003 ihtar tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline yapılan hasar ihbarı sonucu yapılan incelemede kasa tutanağında 25.02.2003 tarihinde kasa açığının bulunduğunu, bankanın soruşturma raporunda, kasa anahtarının ve şifrelerin banka içerisinde unutulduğunun belirlendiğini, kasaların sahte anahtar ile açıldığının tesbit edilemediğini, ancak parmak izlerinin çalışanların parmak izine uymadığını, bağımsız denetim raporunda hırsızlık ve suistimal hallerine yönelik incelemenin yapılmadığını, hırsızlık olayının şüpheli olduğunu, zira şubenin kasasından çalınan dışında 17.533 USD ile 4.375 Euro’nun alınmadığını, şube personeli hakkında soruşturma yapılmadığını, poliçe kapsamına girmeyecek bazı işlemlerin hırsızlık-mizanseniyle kasa açığının kapatılmaya çalışıldığını, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, hırsızlık olayının faili meçhul olarak emniyet yetkililerince takip edildiği, hırsızlığın gerçekleştiği gerekçesiyle, 79.152 USD'nın faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.05.2009 tarihli kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak ve bilirkişi raporu alınarak meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili her hangi bir ceza yargılamasının bulunmadığı, davacı vekilinin 13.10.2008 tarihli beyanı ile sabit olduğu, mahkemece sigortacı bilirkişi Timuçin Alpay tarafından düzenlenen ayrık rapordaki görüşlere itibar edildiği, davacının dayandığı sigorta poliçesinde kasa hırsızlık klozunun tarifler başlıklı bölümünde açıklandığı üzere, hırsızlıktan maksat sigortalının poliçede tarif edilen kasasında bütün kapı ve kapılarının kapalı, kilitlerinin tamamen kilitlenmiş, şifresi varsa şifresinin tanzim edilmiş olduğu esnada bu yere kötü maksatla girmiş kimse veya kimselerin alet, patlayıcı madde, elektrik, gaz veya sair kimyevi maddeler kullanmak suretiyle kasayı açmaya çalışması, açması ve bu esnada kasa üzerinde veya yapılarında veya civarında bu zorun iz bırakmasıdır, şeklinde olduğu, davacı sigortalının, meydana gelen hırsızlık olayının teminat kapsamında olduğunu ispat etmesi gerektiği ilkesinden hareketle, hırsızlık poliçesi genel şartları kapsam maddesinde belirtilen koşullardan her hangi birine uygun biçimde hırsızlığın varlığından ve gerçekleştiğinden söz edilemeyeceği, poliçede tanımlandığı şekilde olayın meydana geldiğini gösteren bir belgenin sunulmadığı, hırsızlık rizikosunun sigortalı mahalle kırmak zorlamak, duvar aşmak ya da anahtar uydurmak şeklinde yapıldığını gösteren bulguların ibraz edilmediği, buna bağlı olarak kasada meydana gelen para eksilmesinin hırsızlık tanımı ile örtüştüğünün kabul edilemeyeceği ayrıca kasa hırsızlık sigorta poliçesi tarifler kısmında belirtildiği şekildeki eylemlerini hiçbirinin oluşmadığı, zira paranın kasadan çalındığını gösteren “bir zor ya da zora ilişkin ize” rastlanmadığı, dolayısıyla rizikonun teminat kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8128, Karar No: 2014/6023, Tarih: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8128 E.  ,  2014/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2011/48395

MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.04.2010

NUMARASI : 2008/710 Esas, 2010/354 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık savunmaları, mağdur beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanık ile dosyası yaş küçüklüğü nedeniyle tefrik edilen M..'in arkadaş oldukları, mağdur ile M..'in aynı okulda öğrenci oldukları ve aralarında tartışma olduğu olay günü M.b. ve sanığın mağduru yaralama kastıyla okulun önünden kendi motorlarına bindirerek boş bir alana gittikleri ve mağduru yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eylemi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun maddi ve manevi unsurlarını oluşturmadığı, kasten yaralama suçun oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6363, Karar No: 2022/7212, Tarih: 08.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/6363 E.  ,  2022/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Turhal 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin tam zamanlı iş sözleşmesi ile işveren ...İnşaat Taahhüt Temizlik Taşımacılık Turizm Petrol Gıda Besi Et Kombinesi Bilgi İşlem Otomasyon Organizasyon Eğitim Güvenlik Matbaacılık Yayıncılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait ...Restaurant isimli işyerinde çalıştığını, müvekkilinin mesainin ağırlığı, eksik personel sebebi ile işiyle alakalı olsun olmasın tüm restaurant işlerinin kendisine yükletilmesi, ücretlerinin, fazla çalışma ücretlerinin tam olarak ödenmemesi, yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, Turhal 1. Noterliğinin 17.07.2019 tarih ve 5887 yevmiye numaralı ihtarname ile davalıya feshi bildirdiğini, işyerinde çalışma saatlerinin 08.00-20.00 ve 12.00-24.00 saatleri arasında olduğunu, ancak müvekkili günlük 12 saat çalışmasına rağmen fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, aynı şekilde hafta tatili ve genel tatil çalışmaları için de çift ücret ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve bunların ücretinin de ödenmediğini, müvekkilinin ödenmeyen alacakları için arabulucuya başvurduklarını ancak uzlaşma sağlayamadıklarını, açıklanan nedenlerle müvekkilinin kıdem tazminatı alacağının sözleşmenin feshi tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte, diğer alacakların ihtar tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının 03.08.2019-06.08.2019 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işe gelmediği için kendisine Turhal 2. Noterliği aracılığı ile 06.08.2019 tarih ve 4812 yevmiye numaralı ihtarname gönderilerek, işe gelmeyişinin sebebinin sorulduğunu, davacının herhangi bir mazeret göndermemesi üzerine iş sözleşmesine son verildiğini, davacının iş sözleşmesine devamsızlık sebebiyle işveren tarafından son verildiği için kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, davacı tarafından fazla çalışma yapılmadığı için fazla çalışma alacağının da bulunmadığını, şayet fazla çalışma alacağı bulunmuş olsa idi ücretini alırken fazla çalışma alacağı olduğunu belirterek ihtirazı kayıtla alması gerektiğini, ancak davacının ücret alırken ihtirazı kayıtla aldığına dair bir beyanın bulunmadığını, hafta tatillerinde çalıştırılmadığı için hafta tatili alacağının da bulunmadığını, yıllık ücretli izin alacağının da bulunmadığını, iş yerinde yıllık ücretli izinler için izin kullanma müracaatı yapıldıktan sonra işyeri yetkilisi tarafından onay verilerek yıllık izinlerin kullandırıldığını, bununla ilgili evrak düzenlendiğini, işyeri dosyası incelendiğinde bu durumun görülebileceğini, davacının dinî ve millî bayramlarda çalışmadığını, şayet çalışmış ise bunun ücretinin de kendisine ödendiğini, belirtilen nedenlerle haksız davanın reddine karar verilerek yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından geniş anlamda bir kısım ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiği bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, kıdemine göre hak ettiği 56 gün yıllık ücretli izin hakkını kullandığına dair herhangi bir somut belge bulunmadığından talebin kabul edildiği, davacının aynı dönemde birlikte çalıştığı davalıyla husumeti bulunmayan tanık beyanlarına göre haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı ve dosya içerisinde bu fazla çalışmasının ücretlerinin ödendiğine dair herhangi bir bilgi, belge bulunmadığından davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunduğu, davacının haftada bir gün izin yaptığı anlaşıldığından hafta tatili alacağının bulunmadığı, davacının dinî bayramların ilk günü hariç diğer tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı anlaşıldığından ulusal bayram ve genel tatil alacağının bulunduğu ve davalı tarafından bu alacağı davacıya ödendiğine dair bir delil de olmadığı

gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, müvekkili tarafından davacıya keşide edilen ihtarname ile işe devam etmemesinin nedenlerinin açıklanmasının istendiğini, ancak davacının mazeret bildirmeyerek işe devam etmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin müvekkili tarafından sona erdirildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini ileri sürmüş ayrıca bordrolarda davacının ihtirazı kaydının bulunmadığını, davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığını, kaldı ki yaz aylarının Haziran ayında başladığını ancak Mahkeme kararında Nisan ayının yaz dönemi olarak kabul edildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı işçinin geniş anlamda ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedene dayalı olarak feshettiğinin kabulü ile kıdem tazminatına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücretine ilişkin hesaplamaların tanık anlatımlarına, davacının yaptığı işin niteliğine ve dosya kapsamına uygun bulunduğu, davalı tarafça dosyaya sunulan ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuku bulunmadığı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı restaurantta kış aylarında fazla çalışılmadığını, bu nedenle davacının 12 ay süresince haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulünün hatalı olduğunu, beyanlarına başvurulan davacı tanıkları ile davalı tanığının beyanları da savunmayı teyit etmesine rağmen dikkate alınmamasının hatalı olduğunu ayrıca yapılan indirim oranının % 50 olarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve buna göre fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı, davalının zamanaşımı def'inin dikkate alınıp alınmadığı ve tespit edilen fazla çalışma ücreti alacağından yapılan indirim oranının yeterli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32487, Karar No: 2016/4519, Tarih: 09.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32487 E.  ,  2016/4519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklardan ...'in sigorta bildirme yükümlülüğünü gereği gibi yapmayarak işyerinde çalışmadığı halde çalışıyormuş gibi gösterdiği sanık ...’ın haksız şekilde sağlık harcamasını almasını sağladığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; ...'ın sigortalı çalışan eşi ... yakını sıfatıyla tedavi görüp ilaç aldığı, sigortasından yararlandığı eşinin aynı şirkette çalışan olduğu, dolayısıyla kurumun herhangi bir zararının oluşmadığı anlaşılmakla, sanıklar haklarında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, suçun sübut bulduğuna ilişkin katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6424, Karar No: 2019/13458, Tarih: 19.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/6424 E.  ,  2019/13458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurla ilgili İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 21.01.2015 günlü, 227 karar sayılı rapor içeriğinden cinsel istismar eylemlerinden dolayı mağdurda ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan Kaçınma Ağırlıklı Travma Sonrası Stres Bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildip bu duruma göre 17-05-2008 ve 10-12-2008 tarihlerinde gerçekleşen olaylarla ilgili olarak her iki sanığın cinsel eylemleriyle birlikte ruh sağlığının bozulduğunun ve bu hususta sanıklar arasında tıbben ayrım yapılamadığının belirtilmesi karşısında, mağdurun ruh sağlığının doğrudan suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemi sonucu bozulduğunun şüphede kaldığı ve mevcut haliyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden anılan madde hükmü de nazara alınarak lehe kanun değerlendirmesi yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Mahkemece suça sürüklenen çocuğun eylemi çocuğun cinsel istismarı kabul edilmesine karşılık kısa hüküm ile gerekçeli kararda uygulama maddesinin TCK'nın 103/1 yerine 103/2 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.