muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6905, Karar No: 2022/15382, Tarih: 16.06.2022

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen hakimlik, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. Anılan maddeye göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin ... İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine ... İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle, etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; şikayetçi ... vekilinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe sunarak, müvekkilinin 2001 yılında ekonomideki kötü gidişatı protesto etmek amacıyla dönemin Başbakanı ... ...'e yazar kasa fırlattığını, bu eylemiyle bağlantılı olarak ... üzerinden, "..." adlı profil hesabından hakaret paylaşımında bulunulduğunu belirtip şikayetçi olduğu, şüpheli hakkında ilgili hesaptan ulaşabildiği bazı bilgileri de dilekçesine eklediği, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca herhangi bir araştırma yapılmadan şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu kararın verildiği anlaşılmış, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak, şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında belirtilen bilgiler de göz önüne alınarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/02/2019 tarihli ve 2019/993 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun'un 309/4-a maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12337, Karar No: 2019/1730, Tarih: 13.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12337 E.  ,  2019/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... köyü 122 ada 6 parsel sayılı taşınmaza komşu olan aynı ada 4, 5 ve 7 parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin, bu dava dosyası içine konulması,

2-3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilerek, alınacak cevabi yazılarla birlikte dosya içine konulması,

3-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce (1995-2000'li yıllara ait) iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/03/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3118, Karar No: 2020/1852, Tarih: 10.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3118 E.  ,  2020/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapma

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TC Maliye Bakanlığı Vergi Denetmenler Kurulu Trabzon Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın düzenlediği vergi tekniği ile inceleme raporuna göre sanığın 2009 yılında ...'na 20.000 TL, ...'a 18.000 TL faiz karşılığı borç para vererek 30.337,63 TL faiz geliri elde ettiğinin tespit edildiği, tanık ... ve ...'nun özü değişmeyen ifadelerinde sanıktan faiz karşılığı borç para alıp senet verdiklerini ifade etmeleri, soruşturmada polise ve vergi müfettişince dinlenip mahkemede ifadesine başvurulmayan ...'ın herhangi bir akrabalık ilişkisi bulunmayan sanıktan faiz ödemeden 18.000 TL borç para aldığını beyan etmesi, günün ekonomik koşulları dikkate alındığında 1.700 TL maaşla çalışan ve işçi olan sanığın müştekilere karşılıksız para veremeyeceği gözetilmeden atılı suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1183, Karar No: 2016/13713, Tarih: 20.06.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/1183 E.  ,  2016/13713 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av. ...

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini ve feshin sendikal nedenle dayalı olduğunu öne süren davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise davacının davalı işyerinde Birlik Başkanı'na yönelik eylemleri nedeniyle iş sözleşmesinin Yönetim Kurulu kararı ile feshedildiğini, sendikal neden iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı işçinin işyeri sendika temsilcisi olduğu, yapılan fesih işleminin haksız olduğunu, feshin asıl nedeninin sendikal nedenler olduğunu belirterek davaının kabulüne karar vermiş, 6356 sayılı Yasanını 24 ve 25.maddelerine göre sendikal tazminata hükmettiği görülmüştür.

Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenlerle feshedildiğinin kabulü halinde 6356 sayılı Yasanın 24 veya 25.maddesi mi yoksa her iki madde birlikte mi uygulanacağı uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, davacı davalı işyerinde teknisyen olarak yaklaşık 16 yıl çalışmıştır. Aynı zamanda davacı son 12 yıl davalı işyerinde sendika temsilciliği de yapmıştır.

Yapılan fesih bildirimi ile " ... 13.03.2013 tarihli ... Yönetim Kurulu kararı gereğince iş aktiniz 01.07.2011-30.06.2013 yürürlük süreli TİS'in 80.maddenin ( c ), ( d ) bentleri gereği ...'ın, disiplin kurulunda alınan ihraç kararı gereği, 13.03.2013 tarihinden itibaren işten çıkarılmasına, 4857 sayılı Yasanın 25/2 bendinde bulunan ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri sebebiyle haklı feshi nedenleri gereği ve yine TİS'in 28.maddesinde belirtilen hizmet akdinin sona ermesi hükmü gereği, işveren tarafından bildirimsiz olarak haklı nedenlerle feshedilmesi..." şeklinde bildirildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda işyerinde yetkili sendika olan TES-İş Sendikasının yazıları ve tanık beyanlarından 31.01.2013 tarihinde başka bir sendikaya üye olmak için 5 işçinin istifa ettiği, sırf sendikal nedenlerle işyeri temsilcisi olan davacının haksız olarak iş aktinin feshedildiği, önce sendika temsilcisinin değiştirilmesi için girişimlerde bulunulduğu, olmayınca sendika değiştirmek ve sendikalı işçilerin sendikadan istifa ettirilmesi için baskı yapıldığı ve bu baskılar sonuç vermeyince de sendika temsilcisi davacının işine son verildiği tespitlerinde bulunulmuş, sunulan belgelerden de 31.01.2013 tarihinde 5 üye işçinin istifa ederek...Sendikasına aynı gün üye oldukları görülmüştür.

Bu istifa ve yeni sendikaya üye olma girişiminin ertesi günü 01.02.2013 günü bazı işçilerin geçiş yaptıkları...ndan gelen bazı kişiler ile davalı işyeri Başkanı'nın toplantı yaptığı, bu sırada ilgili sendika yetkilisi...'ın toplantıdan çıkarak bekleyen davacı dahil bir kısım işçiye sendika değiştirmeleri halinde başkanın ücretlere zam yapacağını ifade etmesi akabinde 02.02.2013 tarihinde davalı Birlik Başkanı'nın işçilerle toplantı yapması ve bu toplantı sırasında " huzuru bozanın kafasını alırım" tarzı ifadeler kullanması, davacının ise işyeri sendika temsilcisi olması nedeniyle " bizi tehdit edemezsiniz, bizi bu şartlarda çalıştıramazsınız" şeklinde ifadeler kullandığı ve akabinde gelişen olaylar ile iş aktinin feshedildiği anlaşılmıştır.

Davalı işyerinde meydana gelen olayların kronolojik gelişimi dikkate alındığında mahkemece de kabul edildiği üzere iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiği anlaşılmış ise de hüküm kurulurken 6356 sayılı Yasanın 24 ve 25.maddelerinin karma olarak uygulanacağı yönündeki tespiti üzerinde durulmalı ve işyeri sendika temsilcisi işçinin iş aktinin sendikal nedenle feshi halinde hangi maddelerin uygulama yeri olduğu tartışılmalıdır.

6356 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 24. maddesinde ve işyerinde 01.07.2011-30.06.2013 tarihleri arasında yürürlükte olan davalı işveren ile ... arasında bağıtlanmış ...'in 15 vd. maddelerinde sendika temsilcisinin iş sözleşmelerinin sırf sendikal nedenlerle bozulamayacağı, iş akitlerinin feshi konusunda yasal hükümler uygulanacağı düzenlenmiştir. Davacı tanıklarının beyanından değişikliğin ve feshin asıl nedeninin davacının sendika temsilciliği yetkisinin sendika tarafından değiştirilmemesi ve işyerinde başka bir işçinin işyeri sendika temsilcisi olamaması üzerine söz konusu işçinin başka sendikayı işyerinde örgütleme çalışmaları sırasında işverenin toplantı yaparak "huzuru bozanın kafasını alırım" tarzı sözler sarfetmek suretiyle işyeri sendika temsilcisi olan davacı işçinin iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle feshin sendikal nedene dayalı olduğu ve haklı yada geçerli bir nedenin bulunmadığı yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmayıp davalının bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir.

6356 sayılı Kanun’un 24. maddesinin 3. fıkrasında “Temsilcinin işe iadesine karar verilirse fesih geçersiz sayılarak temsilcilik süresini aşmamak kaydıyla fesih tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasındaki ücret ve diğer hakları ödenir. Kararın kesinleşmesinden itibaren altı iş günü içinde temsilcinin işe başvurması şartıyla, altı iş günü içinde işe başlatılmaması hâlinde, iş ilişkisinin devam ettiği kabul edilerek ücreti ve diğer hakları temsilcilik süresince ödenmeye devam edilir. Bu hüküm yeniden temsilciliğe atanma hâlinde de uygulanır.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Dairemizce daha önce temyiz incelemesinden geçen başka bir dosyada iş aktinin sendikal nedenle feshedildiğini ileri süren işçinin yönünden 6356 sayılı Yasanın 24 ve 25.maddelerinin birlikte karma şekilde uygulanmayacağı kabul edilmiştir. (7 H.D. 03/12/2015 tarih ...

Dolayısıyla Dairemizce, işyeri sendika temsilcinin ayrıca ve açıkça 6356 sayılı Yasanın 24.maddesi kapsamında güvence altına alındığı ve ister sendikal nedenlerle ister sendikal nedenler olmaksızın iş aktinin feshi halinde uygulanması gereken yasa maddesinin bu madde olduğu kabul edilmiş olup somut olayda hem 6356 sayılı Yasanın 24.maddesi hem de 25.maddesinin karma şekilde uygulanmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin "Davacının başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın davacının 12 aylık brüt ücreti tutarında sendikal tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine" hükümden çıkarılması gerekmiştir.

Kabule göre de; yasal koruma getiren 6356 sayılı Yasanın 24/3.fıkrasındaki yasal güvencelerin tamamına hükmedilmesi gerekirken " kararın kesinleşmesinden itibaren altı iş günü içinde temsilcinin işe başvurması şartıyla altı iş günü içinde işe başlatılmaması halinde iş ilişkisinin devam ettiği kabul edilerek ücreti ve diğer hakları temsilcilik süresince ödenmeye devam edilir" şeklinde hüküm kurulmaması da hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının kararın kesinleşmesinden itibaren altı iş günü içinde işe başvurması şartıyla, davalı işverence altı iş günü içinde işe başlatılmaması halinde iş ilişkisinin devam ettiği kabul edilerek ücreti ve diğer haklarının temsicilik süresince ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

4. Davacı işçinin temsilcilik süresini aşmamak kaydıyla fesih tarihi ile kararın kesinleşme tarihi arasındaki ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Karar tarihinde alınması gereki 29,20 TL harçtan peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 4.90 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

6-Davacı tarafından yapılan toplam 161,35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan ...'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8- HMK 333 md. uyarınca kesinleşen gider avansının kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 20/06/2016 oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/7910, Karar No: 2016/7260, Tarih: 01.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/7910 E.  ,  2016/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, 25/02/2013 tarihinde ve sonrasında "....." adlı internet sitesinde "....'tan ....iştirakine soruşturma", Mahkeme, ....iştirakini değil, ....'ı haklı buldu." başlığıyla yapılan haberlerde banka ve yöneticileri hakkında kara para aklama suçu işledikleri izlenimini uyandırır şekilde haber yapıldığını, gerçeğe aykırı yapılan haber ve yorumlar nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, yapılan haberin basın özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığını, haberin görünür gerçeğe uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu haberde basın özgürlüğünün sınırlarının aşıldığı, gerçeklik kriterinin bulunmadığı ve objektiflikten uzak olması nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırı kabul edilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunun'un 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; .... adına ....iştiraki İş....'de denetim yapan vergi başmüfettişi tarafından düzenlenen 18/07/2011 tarihli raporda, İş....'nin finansal kiralama sözleşmesi yaptığı müşterilerinin, başkası hesabına hareket edip etmediğine ilişkin yazılı beyanlarının alınmadığının tespit edilmesi üzerine .... tarafından Suç Gelirlerinin Aklanması ve Terörün Önlenmesine Dair Tedbirler Hakkındaki Yönetmeliğin 17/1. maddesi ve Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkındaki Kanun'un 3/1. maddesine göre 03/02/2013 tarihinde İş....'ye idari para cezası verildiği, idari para cezasına İş ... tarafından yapılan itirazın... Sulh Ceza Mahkemesi tarafından reddedildiği ve bu hususun haber yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında, davacı bankanın iştiraki İş....'ye .... tarafından verilen idari para cezası ve idari para cezasına itirazın reddedilmiş olması hususunun haber yapıldığı, dava konusu haberin görünür gerçeğe uygun olduğu, davacının hedef alınmadığı, haberi ilgi çekici kılmak için çarpıcı başlık kullanıldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.