muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5948, Karar No: 2021/3659, Tarih: 22.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5948 E.  ,  2021/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi'nin bozmaya uyularak yapılan yargılama sonrasında ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın Yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi atfı ile 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup, anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.01.1989 ile 01.12.1990 tarihleri arasında Kozluk İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü erkek öğrenci yurdunda ve 01.01.1991 tarihinden 2000 yılı sonuna kadar Kozluk Sosyal Yardımlaşma Vakfı’nda çalıştığını belirterek hizmetinin tespitini talep etmiş, 17.12.2014 tarihli celsede , 1989 yılından 2000 yılına kadar bölge yatılı okulunda bulaşıkçı olarak çalıştığını, maaşını Sosyal Yardımlaşma Vakfından aldığını belirtmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, davacının 01.01.1989 – 01.12.1990 tarihleri arasında Kozluk Milli Eğitim Müdürlüğü erkek öğrenci yurdunda, 01.01.1991 ile 31.12.2000 tarihleri arasında Kozluk Sosyal Yardımlaşma Vakfında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davacının bir kısım hizmetinin davalı Sosyal Yardımlaşma Vakfına ait 8012 sicil numaralı işyerinden kuruma bildirildiği, 02.01.1997 ile 15.05.2000 tarihleri arasında davacıya davalı Vakıf tarafından aylık ödemelerin yapıldığı, bordro tanıkları tarafından davacının Kozluk erkek öğrenci yurdunda çalıştığı ve maaşını vakıftan aldığı belirtilmekle, davada işveren sıfatının Kozluk Sosyal Yardımlaşma Vakfı’na ait olduğu anlaşıldığından, tespite karar verilen hizmet süresinin tamamı açısından Vakıf yönünden hüküm kurulması ve Milli Eğitim Bakanlığı açısından davanın husumet yönünden reddi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, davacıya yapılan ödemeler incelendiğinde, makbuzların okulların açık olduğu aylara denk gelen dönemleri kapsadığı ve davalı işveren tarafından davacı adına yapılan kısmi bildirimlerin de bu şekilde olduğu görüldüğünden, davacının okulların kapalı olduğu dönemde çalışmadığı anlaşılmış olup, talep konusu dönem içinde her bir takvim yılı içerisinde okulların kapalı olduğu dönemler dışlanmak suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3288, Karar No: 2008/3347, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3288 E.  ,  2008/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, Hazinenin "Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi kapsamındaki taşınmazlardandır" iddiası ile açmış olduğu tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, Asliye Hukuk Mahkemesince karar verildiğinden, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 1.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2955, Karar No: 2020/11907, Tarih: 04.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2955 E.  ,  2020/11907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan hapis cezalarının, TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilip edilmedikleri ile suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdikleri pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyecekleri konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususlarının değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeden, “müştekinin zararının olması ve giderilmemiş olması ve S.S.Ç’lerden ...’nun sabıkalı olmasından kaynaklanan geçmişteki olumsuz hali, suç işleme hususundaki eğilimine göre .. bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkememizce olumlu kanaat edinilmediğinden” şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile hükmolunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nın 168/1. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle hırsızlık suçu bakımından TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun, gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15458, Karar No: 2014/20137, Tarih: 23.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15458 E.  ,  2014/20137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 23.12.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ....'nun, davaya konu 1958 ada 46 parsel (eski 744 ada 22 parsel ) sayılı taşınmazdaki payını ikinci eşi olan davalıların annesi...'ye satış yoluyla temlik ettiğini, yapılan satış işleminin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu,...'nin ölümüyle davalıların mirasçı olarak kaldıklarını ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuş; davanın devamı sırasında davacı öldüğünden, mirasçılarının davaya katılımı sağlanmıştır.

Davalılar, dava konusu taşınmazdaki payın mirasbırakan babaları tarafından gerçek satış işlemiyle anneleri...'ye temlik edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muris muvazaası iddiasının davacı tarafça kanıtlandığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu 1958 ada, 46 sayılı parseldeki 9, 10, 11 ve 13 nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının 6/24 pay oranında iptali ile 1/6 şar pay olarak davacı ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan dellilere göre; tarafların mirasbırakanı ...'nun 20.11.1972 tarihinde ölümüyle geriye mirasçıları olarak ilk eşinden olma davacı oğlu ... ile ikinci eşi...'den olma çocukları davalılar ... ve ...'in kaldığı; mirasbırakanın, dava konusu taşınmazın öncesini teşkil eden 744 ada, 22 parsel sayılı bahçeli kargir ev vasıflı taşınmazın 501/791 payını 15.11.1971 tarihinde 20.000 TL bedelle davalıların annesi ikinci eşi... ...'ya satış yoluyla temlik ettiği, 11.04.1989 tarihinde intikalen davalılar ... ve.... adına tescil edildiği, bilahare taşınmazın 1958 ada, 44 parsel ve 45 parsel ile 7362 ada, 1 parsel sayılı taşınmazlarla tevhid edilerek 1958 ada, 46 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu, kat irtifakı kurulması sonucu 9, 10, 11 ve 13 nolu bağımsız bölümlerin davalılara isabet ettiği; davacı tarafından, davalıların mirasbırakanı... aleyhine açılan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1973/153 esas sayılı tenkis davasının HUMK'un 409 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237 (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır

Somut olayda, mirasbırakanın, maliki olduğu 744 ada, 22 parsel sayılı bahçeli kargir ev vasfındaki taşınmazın 501/791 payını 15.11.1971 tarihinde davalıların annesi olan ikinci eşi....'ya satış işleminin ilk eşinden olan davacı oğlundan mal kaçırma iradesi ile yapıldığının kanıtlanamadığı, temlik tarihinde davacı oğlundan mal kaçırması için bir sebebin bulunmadığı, bir kısım tanık beyanlarıyla mirasbırakanın temlik tarihinde maddi ihtiyacı nedeniyle taşınmazı üçüncü kişilere satmak istediği, ikinci eşi...'nin kabzımallık yapan babasının desteği ile davaya konu payı satın aldığı, mirasbırakanın aynı tarihlerde çekişmeli taşınmazdaki bir kısım payını da üçüncü kişilere sattığı görülmektedir.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın, gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, paraya ihtiyacının olması nedeniyle bedeli karşılığında ikinci eşi...'ye satış yaptığı, yapılan temlik işleminin muvazaalı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5220, Karar No: 2010/464, Tarih: 21.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/5220 E.  ,  2010/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK’nun 51/3. maddesine aykırı olarak uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamaşıtır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanlarının ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25862, Karar No: 2015/18018, Tarih: 03.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/25862 E.  ,  2015/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... Avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı yüklenicinin inşa ettiği 39 nolu bağımsız bölümü, diğer davalı Rasimden 14.10.2011 tarihinde satın aldığını, taşınmazın çatı aralı mesken olup gerekli yalıtım yapılmadığı için teras kısmından içeriye su akıntısı olduğunu, dairenin üst kat duvarları ile alt kat tavan duvarlarında bozulmalar olduğunu, bina içindeki asansöründe daireye bitişik yapılmış olması nedeniyle evin içinde yüksek sese neden olduğunu, taşınmazdaki ayıpları ...Sulh Hukuk mahkemesinin 2012/18 Değişik iş dosyası ile tespit ettirdiğini ileri sürerek fazla hakları saklı kalmak kaydıyla 13305 TL tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, Davalı yüklenici aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı yüklenici ...i tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, Davalı yüklenici aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı yüklenici ...i tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunun hükme esas alındığı açıklanarak, uygun yalıtım yapılmamasından dolayı gizli ayıp olduğu, bu ayıbın değerinin 9400 TL olduğu, davacıların hisselerine düşen bedelin ise 4700 TL olduğu, asansör makine arızasının ise açık ayıp olduğu, davacıların hissesine düşen bedelin 40,00 TL olduğu kabul edilerek, ayrıca açık ayıp konusunda davacıların konutu 28.11.2011 tarihide kullanmaya başladıkları 13.12.2011 tarihinde davalı şirket yöneticileri ile telefonla görüşme yapmalarının süresinde ayıp ihbarı olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dava konusu bağımsız bölümün ilk malike 2008 yılında satıldığı, birkaç kez el değiştirdiği, en son davacıların 14.10.2011 tarihinde davacıların bu taşınmazı davalı Rasimden satın aldıkları, davayı da satan malik Rasim ve yükleniciye açmış olup, kararda davalı Rasim yönünden dava red edilmiş olup,davacı Rasim yönünden kararı temyiz etmiş değildir.Hükmü temyiz eden davalı yüklenici ise inşaatı bitirip teslim etmiş,aradan uzun bir süre geçince eldeki dava açılmıştır.Binanın yalıtımının usulüne uygun yapılmamış olması bina teslim tarihinden itibaren ilk kış mevsiminde belli olur.Davacılar taışınmazı 3 el değiştirdikten sonra aldıklarından, önceki maliklerinde bu konuda bir talepleri olmamıştır.Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi asansör sesi açık ayıp olup, davacıların bu konuda davalıya herhangi bir ihbarları da yoktur.Hal böyle olunca davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 647,60 TL harcın davalı-Lik Yapı Madencilik İnş. Sanh. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 03/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/13456, Karar No: 2013/1259, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13456 E.  ,  2013/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 20. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2012 gün ve 2011/267 Esas, 2012/164 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığının 07.03.2012 gün ve 2012/245 sayılı raporunda mağdurede “travma sonrası stres bozukluğu” saptanıp bu nedenle ruh sağlığının bozulduğu belirtildiğinden, 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında mağdurenin ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan görüş sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15372, Karar No: 2012/34589, Tarih: 15.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15372 E.  ,  2012/34589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 03.02.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilmesine karşın, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.2.2009 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, soruşturma aşamasına ilişkin onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.