muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/717, Karar No: 2023/2108, Tarih: 14.02.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.03.2022 tarihli ilâmı ile davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği ve hüküm altına alınan fark ikramiye alacağının bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanak tarihini aşan taleplere ilişkin dava şartı ile ikramiye alacağına uygulanan faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10172, Karar No: 2015/20881, Tarih: 14.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10172 E.  ,  2015/20881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.’nun 438. ve İİK.’nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2) Alacaklı tarafından ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 01.12.2014 tarih ve 2014/755 D. İş sayılı ihtiyati haciz kararının infazı isteğiyle icra dairesine başvurularak, borçlu şirketin menkul ve gayrimenkul malları üzerine ihtiyati haciz uygulatıldığı, 08.12.2014 tarihinde alacaklının çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlattığı, borçlunun, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde borçlu şirket hakkında görülmekte olan iflasın ertelenmesi davasında verilen 10.10.2014 tarihli tedbir kararına dayanarak ihtiyati hacizlerin kaldırılması isteminin icra müdürlüğünce reddedilmesi üzerine, anılan karara karşı şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Borçlu şirketin,istemine dayanak yaptığı ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/502 Esas ve 10.10.2014 tarihli tedbir kararı ile “...İİK.'nun 206.maddesi 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere... hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının ...ayrıca İİK.'nun 89/1. maddesindeki ihbarnamelerin tedbiren durdurulmasına... " karar verildiği anlaşılmaktadır.

10.10.2014 tarihli tedbir kararında,tedbirin ihtiyati hacizleri kapsadığı açıkça belirtildiğinden söz konusu tedbir kararı, ihtiyati haczin infazını engeller mahiyette olup, anılan tedbir kararı uyarınca, borçlu şirket hakkında tedbir devam ettiği sürece ihtiyati haciz işlemi uygulanması mümkün değildir.

Bu durumda alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında 10.10.2014 tarihli tedbir kararından sonra alınan 01.12.2014 tarihli ihtiyati haciz kararına istinaden ihtiyati haciz tatbik edilmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21603, Karar No: 2012/3032, Tarih: 06.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2009/21603 E.  ,  2012/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-c, 62, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumıyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın her iki katılanın arazisinde bulunan ağaçları kesmekle iki ayrı suçtan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve eylemin tek kabul edilmesi karşısında 07.02.2007 tarihli bilirkişi raporuna göre tespit edilen katılan ... 'e ait ağaçların kesilme tarihi itibariyle tebliğnamedeki lehe kanun değerlendirmesine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın UYAP ortamından alınan nüfus kaydına göre hükümden sonra 22.02.2009 tarihinde öldüğü anlaşılmakla bu husus araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3873, Karar No: 2010/8166, Tarih: 30.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3873 E.  ,  2010/8166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :12.11.2009

... ve ark.

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazların cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve satışına karar verilen taşınmazların değerinin satış aşamasında yeniden tespit edilebileceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 30.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4557, Karar No: 2021/20417, Tarih: 28.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4557 E.  ,  2021/20417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- O yer Cumhuriyet Savcısının nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümleri 5271 sayılı CMK’nın 38 ve 291/1. maddelerinde öngörülen süre geçtikten sonra temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

1- Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun’un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8247, Karar No: 2024/964, Tarih: 07.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/8247 E.  ,  2024/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/49 E., 2015/167 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, 35 inci maddesi, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası, 43 üncü

maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2015/49 Esas, 2015/167 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Katılan mağdur ile sanık arasında önceye dayalı husumet olmamasına rağmen katılan mağdurun samimi beyanına ve Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporuna itibar edilmeyerek beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurun ifadesi ile ruh sağlığı raporu nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, katılan mağdurun ruhsal durumuna dikkat edilmesi gerektiğine, raporla katılan mağdurun olayla ilgili konuşmaları esnasında anksiyetesinin arttığı ve ağlamaklı olduğu tespitinin yapıldığına, dosya kapsamında alınan ruh sağlığı raporları dikkate alınıp ruh sağlığı etkilenen katılan mağdurun olayı unutmuş olması ve tam hatırlayamamasının olağan kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Katılan mağdurun aşamalardaki özde tutarlı ifadeleri, duruşma ifadesine iştirak eden psikoloğun katılan mağdurun olay sonrası psikiyatrik yardım alması ve ilaç kullanması nedeniyle unutkanlık yaşadığı, bu nedenle sorulara net cevap vermediğini ve tarih, zaman ve yer konusunda açıklık getiremediğini gözlemlediğini beyan etmesi, olayın üzerinden bir yıl geçtikten sonra Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından yapılan ruh sağlığı muayenesinde; katılan mağdurun ruh sağlığının bozulmadığı belirtilmiş ise de, olay nedeniyle ruh sağlığını etkileyecek şekilde hafif anksiyete belirtileri gösterdiği değerlendirmesinin yapılması, katılan mağdurun son istismar eyleminin gerçekleştiği günün sabahında babasını arayıp istismarı anlatması üzerine babasının da sanığa telefon ederek katılan mağduru sıkıştırdığını öğrendiğini söylediği, sanığın da seyir halindeyken otobüsü kenara park edip kaçtığı şeklindeki iddianın sanık tarafından doğrulanması ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın şoför olarak çalıştığı otobüste muavinlik yapan katılan mağdura karşı hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak bir suç işleme kararının icrası kapsamında üç farklı günde çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kalan fiziksel temas içeren eylemleri gerçekleştirdiği ve sanığın eylemleri nedeniyle katılan mağdurun ruh sağlığının da bozulmadığı gözetilerek suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58 inci, 61 inci maddeleri ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarla ilgili 5237 sayılı Kanun'un 102 nci, 105 inci maddelerinde değişiklikler yapılması karşısında, aynı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi nazara alınıp, lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenecek lehe Kanun'a göre mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2015/49 Esas, 2015/167 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/8077, Karar No: 2015/3859, Tarih: 30.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8077 E.  ,  2015/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekilleri Avukat ..., Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 24/09/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarının ihlali nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalıların aralarında tartıştığı sırada kendisinin olaya müdahale ettiğini, bu nedenle davalıların kendisine karşı hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediklerini belirterek uğramış olduğu manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların eylemlerinin sabit olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi, olayın gelişimi, söylenen sözlerin ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi, olayın gelişimi, söylenen sözlerin ağırlığı ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9372, Karar No: 2023/518, Tarih: 25.01.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/9372 E.  ,  2023/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2013 tarihli ve 2012/38484 Soruşturma, 2013/6622 Esas, 2013/1885 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca

cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli ve 2013/341 Esas, 2013/1255 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Mersin (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı sanık müdafii tarafından itirazda bulunulması üzerine merci Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2014 tarihli ve 2014/33 Değişik İş sayılı Kararı ile itirazın reddine karar verilmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 03.01.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 03.01.2014 tarihinden sonra, beş yıllık denetim süresi içerisinde, 07.05.2014 tarihinde işlediği cinsel taciz suçu nedeniyle, Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/347 Esas, 2014/648 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca kesin nitelikte 1.860,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Mersin (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/341 Esas sayılı dosyasına, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağı hususunun takdir ve ifası için ihbarda bulunulmuştur.

5. Mersin (Kapatılan) 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2015/26 Esas, 2015/109 sayılı Kararı ile Mersin (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarihli ve 2013/341 Esas, 2013/1255 sayılı 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 15.04.2015 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi ile dosyada tanık olarak dinlenen okul müdürü ... ile müdür yardımcısı Bahadır Taştaner’in ifadeleri de göz önüne alındığında sanığın, katılan ...'nin, Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezine (ÖSYM) başvurusuyla ilgili herhangi bir görevinin ve ihmalinin olmadığı, katılanın ders notlarının ÖSYM'ye bildirilmesi görevinin öğrencinin nakil öncesi geldiği Pakize Kokulu Lisesindeki görevlilere ait olduğu, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu sebepleriyle kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR