muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3813, Karar No: 2018/10646, Tarih: 25.10.2018

Davacı, 22.01.2015 tarihinde açtığı işbu dava ile; davalı ... İnşaat Ltd.Şti. ile aralarında 16.12.2011 tarihli sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye göre tarafına ait olan ... İlçesi ... Köyü tapusuna kayıtlı 688 parselde bulunan taşınmaz üzerinin davalı ... İnş.Ltd.Şti. tarafından şantiye binası olarak kullanılmak amacıyla 12 ay süre ile kiralandığını, sözleşmeye göre kiracının yükümlülükleri arasında kiralama süresi bittiğinde şantiye binasının sökülerek zemin betonun kaldırılacağı, yine devamında arazi üzerine 60 gün içerisinde kalınlığı 70-100 cm. olan has toprak dökülerek zeminin düzleştirileceği ve belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmediği takdirde şantiye binasının bulunduğu yeri kiralayan firmanın 10.000 TL tazminat ödeyeceğinin bulunduğunu ancak davalı şirket'in sözleşme şartlarını yerine getirmediğini, bunun üzerine ... 4.Noterliği'nin 25.02.2013 tarih ve 1539 yevmiye nolu ihtarname çekildiğini, davalının ihtarnameye karşılık dahi vermediğini, yine açılacak davaya delil teşkil etmesi için ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından delil tespitinde bulunulduğunu, aradan geçen bu zamana kadar davalı firmanın sözleşmedeki şartları halen yerine getirmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nin 16.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, öncelikle delil tespiti ve bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, tarafına tebliğ edilmeyen 10.07.2013 tarihli bilirkişi raporunun aleyhine delil olmasının hukuki dayanağı bulunmadığını ,dava dilekçesinde bahsi geçen ...4. Noterliği'nin 1539 yevmiye numaralı ihtarnamesinin de tarafına tebliğ edilmediğini; taşınmazın, taraflarınca sözleşmeye uygun olarak sözleşme süresinin sonuna kadar kullanıldığını, sonrasında ise dava dışı ... A.Ş tarafından 2013 yılı Mayıs ayına kadar, Mayıs 2013 tarihinden sonra da 3. bir firma tarafından kullanıldığını, bu 3. firmanın da kullanımı bittikten sonra kiralanan davaya konu taşınmaz üzerindeki beton ve sair şeylerin kaldırılıp söz konusu arsaya toprak döküldüğünü, gecikmenin, davacının taşınmazını kira sözleşmesi bitmesine rağmen başka firmalara kullandırmasından kaynaklandığını, bu bakımdan davacının hiçbir zararı bulunmadığını beyanla davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000 TL'nin 16.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Taraflar arasında düzenlenen 16.12.2011 tarihli 12 ay süreli kira sözleşmesi hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 2. maddesi ile kiralanan taşınmaz üzerine şantiye binası yapılacağı , yapılacak şantiye binasının yıl sonunda veya iş bitiminde sökülerek zemin betonun kaldırılacağı , 3. maddesinde beton kaldırıldıktan sonra şantiye binası için kurulan (beton dökülen) arazi üzerine 60 gün içerisinde, kalınlığı 70-100 cm olan has toprak dökülerek zeminin düzeltileceği, 4

.Taraflar arasında düzenlenen 16.12.2011 tarihli 12 ay süreli kira sözleşmesi hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 2. maddesi ile kiralanan taşınmaz üzerine şantiye binası yapılacağı , yapılacak şantiye binasının yıl sonunda veya iş bitiminde sökülerek zemin betonun kaldırılacağı , 3. maddesinde beton kaldırıldıktan sonra şantiye binası için kurulan (beton dökülen) arazi üzerine 60 gün içerisinde, kalınlığı 70-100 cm olan has toprak dökülerek zeminin düzeltileceği, 4. maddesinde ise belirtilen gün içerisinde 3. maddede bildirilen şartların yerine getirilmemesi halinde kiracının kiraya verene 10.000 TL tazminat ödemekle yükümlü olduğu hüküm altına alınmıştır. Mahkemece ,taraflar arasındaki kira sözleşmesinin uyuşmazlık hakkında açık hükümler içerdiği ve bahsedilen hükümlere göre kira sözleşmesi süresinin 16.12.2012 tarihinde sona ermiş olmasına rağmen 10.07.2013 tarihinde ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/133 D.iş sayılı dosyasında hazırlanan rapora göre henüz davalı tarafından sözleşme şartlarının yerine getirilmediği anlaşıldığından davacının davasında haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de davalı vekili tarafından ibraz edilen cevap dilekçesinde, davaya konu kiralanan taşınmazın üzerindeki beton ve sair şeylerin kaldırılarak söz konusu arsaya toprak döküldüğü , ayrıca davacı vekili tarafından verilen cevaba cevap dilekçesinde de davalının ,dava dilekçesinin tebliğinden sonra şantiyeyi kaldırıp toprak zemin döktüğü belirtilmiş olmakla taraflar arasındaki sözleşmenin 3. maddesinde belirtilen edimin yerine getirilip getirilmediğinin mahallinde keşif yapılmak suretiyle tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile davalının savunması nazara alınmaksızın hüküm verilmesi doğru değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25163, Karar No: 2013/3812, Tarih: 19.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25163 E.  ,  2013/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 844,18 TL. kalan harcın davalı ... Temizlik Gıda Tıbbi İnş. ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına, 1.058,03 TL kalan harcın davalı ... İnsan Kaynakları Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti.'nden alınmasına, davalı ... Temizlik Turizm inşaat ve Tic. Ltd. Şti. yönünden HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, davalı ... İnsan Kaynakları Temizlik tic. Ve Pazarlama Ltd. Şti. yönünden HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13939, Karar No: 2013/12248, Tarih: 25.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13939 E.  ,  2013/12248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 02/07/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı Doğan Gazetecilik A.Ş. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 18/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Doğan Gazetecilik A.Ş. ve davacı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir Yerel mahkemece, davanın davalılardan ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalılardan Doğan Gazetecilik A.Ş yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı ve davalılardan Doğan Gazetecilik A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayında, 21/05/2007 tarihli Posta Gazetesi'nin 18. sahifesinde; “Düğün magandası bu kez orman yaktı” başlığı altında davacının fotoğrafı da yayınlanarak kına gecesine katılan davacının attığı aydınlatma fişeğinin ormanlık alana düşmesi sonucu orman yangını çıktığı yönünde haberlere yer verildiği anlaşılmakladır.

Dosya içeriğinden, 19/05/2007 tarihinde meydana gelen orman yangını ile ilgili yapılan soruşturma sırasında davacının 20/05/2007 tarihinde tutuklandığı, davacı hakkında orman yangınına neden olmak suçundan kamu davası açıldığı ve yargılama neticesinde delil yetersizliğinden beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının, dava konusu yayın tarihinden bir gün öncesinde habere konu olay nedeni ile yürütülen soruşturma sırasında tutuklandığı daha sonra hakkında orman yangınına neden olmak suçundan kamu davası açıldığı, habere konu olayın güncel ve kamuoyunun ilgisini çekecek nitelikte olduğu, olayın veriliş anındaki görünür gerçeğe uygun olduğu, aşırılığa gitmeyen, hatalı-eksik bilgi ve değerlendirmelerin tek başına sorumluluk nedeni olamayacağı, olayların kamuoyuna duyurulmasında kamu yararının bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davaya konu olayın özelliği de nazara alındığında, haber başlığının toplumun ilgisini çekmek için çarpıcı nitelikte verilebileceği bu kapsamda yayının basın özgürlüğü kapsamında kaleme alındığı, davalı yararına hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği ve davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalılardan Doğan Gazetecilik A.Ş'nin manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalılardan Doğan Gazetecilik A.Ş'nin manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılardan Doğan Gazetecilik A.Ş yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalılardan Doğan Gazetecilik A.Ş'nin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6570, Karar No: 2022/1229, Tarih: 16.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6570 E.  ,  2022/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tenkis davası sonunda Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen hükmün Dairece oy çokluğu ile bozulması üzerine, verilen direnme kararının duruşma talepli temyizi üzerine 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 45. maddesi ilk eklenen 6100 sayılı HMK'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle duruşma günü olarak saptanan 16/02/2022 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'nın 9 ve 630 parsel sayılı taşınmazlarını davalı kızı ...’e, 678 parsel sayılı taşınmazını ise diğer davalı kızı ...’ye ölünceye kadar bakma akdiyle, 617 parsel sayılı taşınmazını ise bağış akdiyle davalı kızlarına devrettiğini, temliklerin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca mirasbırakanın işlem tarihinde fiil ehliyetini haiz olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmazsa tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, ölünceye bakım akdinin yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, temlikin muvazaalı olmadığını, bağış yoluyla yapılan temliklerde ise muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 9, 630 ve 678 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temliklerin mirasbırakanın gerçek iradesine uygun olduğu, temlikin bakılmak amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine; 617 parsel sayılı taşınmaz yönünden mirasbırakanın ölümünden bir yıl önce yapmış olduğu bağış işleminin tenkise tabi olduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, terditli tenkis isteğinin kabulüne ilişkin olarak verilen kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairece, "Hâl böyle olunca, 9, 630 ve 678 parsel sayılı taşınmazlar yönünden, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle karar bozulmuş, bilahare davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiş; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1926 doğumlu mirasbırakan ...’nın 31.01.2010 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak kendisinden önce ölen oğlu Reşat’ın çocukları davacılar ..., ... ve ... ile davalı kızları ... ve ...’yi bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu 9 ve 630 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını davalı kızı ...’e, 678 parsel sayılı taşınmazdaki payını ise diğer davalı kızı ...’ye 28.08.2001 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği, dava konusu 617 parsel sayılı taşınmazdaki mirasbırakana ait payların ise mirasbırakana vekaleten torunu ... (davalı ...’in oğlu) tarafından davalılara bağış yoluyla devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) m. 611. maddesine göre ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi, taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükleyen bir akittir. (818 s. Borçlar Kanunu'nun (BK) m. 511). Başka bir anlatımla ivazlı sözleşme türlerindendir. Bu sözleşme ile bakım alacaklısı, sözleşme konusu malın mülkiyetini bakım borçlusuna geçirme; bakım borçlusu da bakım alacaklısına yasanın öngördüğü anlamda ölünceye kadar bakıp gözetme yükümlülüğü altına girer. (TBK m. 614 (BK) m. 514)).

Hemen belirtmek gerekir ki, bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunması zorunlu değildir. Bu gereksinmenin sözleşmeden sonra doğması ya da alacaklının ölümüne kadar çok kısa bir süre sürmüş bulunması da sözleşmenin geçerliliğine etkili olamaz.

Kural olarak, bu tür sözleşmeye dayalı bir temlikin de muvazaa ile illetli olduğunun ileri sürülmesi her zaman mümkündür. En sade anlatımla muvazaa, irade ile beyan arasında kasten yaratılan aykırılık olarak tanımlanabilir. Böyle bir iddia karşısında, asıl olan tarafların akitteki gerçek ve müşterek amaçlarının saptanmasıdır. (TBK m. 19 (BK m. 18)). Şayet bakım alacaklısının temliki işlemde bakıp gözetilme koşulunun değil de, bir başka amacı gerçekleştirme iradesini taşıdığı belirlenirse (örneğin mirasçılarından mal kaçırma düşüncesinde ise), bu takdirde akdin ivazlı (bedel karşılığı) olduğundan söz edilemez; akitte bağış amacının üstün tutulduğu sonucuna varılır. Bu halde de Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.4.1974 gün ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı olayda, uygulama yeri bulur.

Mirasbırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın, tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların göz önünde tutulması gerekir.

Mirasbırakanın, ölünceye kadar bakıp gözetme karşılığı yaptığı temlikin muvazaa ile illetli olup olmadığının belirlenebilmesi içinde, sözleşme tarihinde murisin yaşı, fiziki ve genel sağlık durumu, aile koşulları ve ilişkileri, elinde bulunan mal varlığının miktarı, temlik edilen malın, tüm mamelekine oranı, bunun makul karşılanabilecek bir sınırda kalıp kalmadığı gibi bilgi ve olguların göz önünde tutulması gerekir.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın maliki olduğu üç parça taşınmazdaki payların ölünceye kadar bakma akdi ile, bir parça taşınmazdaki payın ise bağış akdi ile davalı kızlarına devredildiği, mirasbırakanın geride paydaşı olduğu bir parça taşınmazının kaldığı, mirasbırakanın bakım ihtiyacını daha az sayıda taşınmazlardaki paylarını vererek karşılaması mümkün iken makul nispetten fazla taşınmazını temlik ettiği, mirasbırakanın ölümünden kısa bir süre önce verdiği vekaletname ile bir taşınmazının da aynı davalılara bağış yoluyla devredildiği, devredilen taşınmazların toplam değerlerinin, geride kalan taşınmazının değerine olan oranı gözetildiğinde makul sınırın aşıldığı sonucuna varılmaktadır.

Öte yandan, tanık beyanlarında, mirasbırakanın, kendisinden önce ölen oğlu Reşat’ın eşi, davacıların annesi olan Nezaket ile beşeri ilişkilerinin iyi olmadığı, davacıların annnelerinin yanında kaldıkları ve onunla birlikte hareket ettikleri hususlarının belirtildiği görülmektedir.

Bu durumda; yukarıda belirlenen olgular değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmekle; 9, 630 ve 678 parsel sayılı taşınmazlar yönünden, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerektiği yönündeki 08/07/2020 gün ve 2016/8233 Esas - 2020/3626 Karar sayılı bozma kararı yerinde olduğu için, bozma kararının düzeltilmesine gerek görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43.maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK' nın 373.maddesinin 5.fıkrası uyarınca yetkilli ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

08.07.2020 tarihli bozma ilamında yer alan karşı oy yazısındaki gerekçelerle murisin mal kaçırma kastıyla hareket etmediği düşüncesiyle direnme kararının onanması düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/12583, Karar No: 2014/7070, Tarih: 05.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12583 E.  ,  2014/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sorgun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/174-2013/223

Davacı F.. B.. vekili Avukat Z.Y. tarafından, davalı F.. G.. aleyhine 25/05/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına incelenmesinde;

Dava, haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, polis memuru olarak görevini ifa ettiği sırada davalının kendisine yönelik hakaret ve tehdit eylemlerinde bulunduğunu belirterek, davalıdan maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Sorgun Asliye Ceza Mahkemesi tarafından davalının davacıya yönelik kamu görevlisine hakaret eylemi nedeniyle 10 ay hapis; görevini yaptırmamak için direnme eylemi nedeniyle 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.