muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9972, Karar No: 2016/1687, Tarih: 23.02.2016

Sanık ... hakkında fuhuş suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde; mağdurenin aşamalarda cinsel ilişkiyi hatırlamamasına rağmen, suça sürüklenen çocuğun kendisine cinsel ilişkiye girdiklerini söylediği şeklindeki beyanları, suça sürüklenen çocuğun suçlamayı kabul etmemesi ve tüm dosya içeriğine göre mağdureye karşı atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ... ile ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinde, hürriyetten yoksun bırakma eylemlerini cebir ve tehditle gerçekleştirmedikleri halde TCK'nın 109/1. maddesi yerine, aynı Kanunun 109/2. maddesine göre cezalandırılmaları,

Sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.02.2014 tarihli raporunda mağdurenin ruh sağlığındaki bozukluğun "hile, şiddet veya zorlama olmaksızın mağdurun erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının'' belirtildiği gözetilmeden, haklarında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık ...'ın nüfus kayıt örneğine göre 28.03.1993 doğumlu olup, suç tarihi olan 2010 yılı Ağustos ayında onbeş-onsekiz yaş grubunda bulunduğu gözetilmeden atılı suçlardan tayin edilen cezalardan TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmaması,

Sanık ...'ın nüfus kayıt örneğine göre 28.03.1993 doğumlu olup, suç tarihi olan 2010 yılı Ağustos ayında onbeş-onsekiz yaş grubunda bulunduğu gözetilmeden atılı suçlardan tayin edilen cezalardan TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmaması,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili, sanık ... ve sanıklar ile suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7448, Karar No: 2017/4895, Tarih: 24.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7448 E.  ,  2017/4895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6183 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, Kale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.12.2014 tarih ve 2014/1 iddianame numaralı iddianamesiyle, 6183 sayılı Kanun'un 111. maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmakla, bu suça bakma görevi 5320 sayılı Kanun'un Ek-1 ve 5235 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca bu suça ilişkin yargılama yapmakla görevli mahkemenin asliye ceza mahkemesi olması nedeniyle, görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11157, Karar No: 2024/3833, Tarih: 30.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/11157 E.  ,  2024/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/28 E., 2023/67 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Temyiz İncelemesinin Kapsamına Göre;

1.Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu

davasının yapılan yargılaması uyarınca Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/203 Esas, 2015/178 Karar sayılı kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104/1 ve 43/1.maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 2021/11275 Esas, 2022/11764 Karar sayılı kararıyla sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün "...Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasındaki 'suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur' şeklindeki kanuni düzenlemeler nazara alınarak yapılan değerlendirmede mahkemece temel ceza belirlenirken kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması,..." bozulmasına dair karar verilmiştir.

2. Bozma üzerine Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 104/1 ve 43/1.maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının da hatalı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının da hatalı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Karar celsesinde başka suçtan Adana 1 No'lu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunup duruşmadan vareste tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu duruşmaya bizzat veya SEGBİS yoluyla katılımı sağlanarak, bozma ilamına karşı savunması alınmadan ve sanık müdafiinin mesleki mazereti sebebiyle duruşmaya gelemeyeceğini bildirmesine rağmen mazeret talebi değerlendirilmeyip bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan, yokluklarında mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebeplerine göre Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18482, Karar No: 2017/15857, Tarih: 27.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/18482 E.  ,  2017/15857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ... sıra nolu adli emanetteki 1 adet kesici ve delici aletin müsaderesine yönelik olarak kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin 13. Ceza Dairesinin 16.05.2013 gün 2012/6406 Esas-2013/14672 Karar sayılı ilamından sonra mahkemesince 09.06.2016 tarihli 2009/853 Esas 2010/312 Karar sayılı ek karar ile 2009/165 emanet sıra nosundaki plastik saplı bıçağın TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

İstinaf mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce (20.07.2016) müstakil olarak verilen müsadere kararları yönünden 04.06.1936 gün 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'un 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmayacağı belirleneceğinden, 2009/165 adli emanet sıra nosundaki 1 adet kesici ve delici aletin müsaderesiyle ilgili verilen 09.06.2016 tarihli 2009/853 Esas 2010/312 Karar sayılı ek kararın bıçağın değeride gözetilerek kesin olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ... müdafiinin 01.07.2016 tarihli temyiz isteminin REDDİNE, 27.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15377, Karar No: 2015/12924, Tarih: 30.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/15377 E.  ,  2015/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, zoralım

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası verildiği halde 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, TCK.nun 53/3. fıkrasına aykırı olarak kendi alt soyu dışındaki kişiler açısından TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmaması,

Yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasına ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Sanığın TCK.nun 53/1. maddesinin a-b-d bentlerinde belirtilen haklardan TCK.nun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluklarının aynı yasanın 53/3.maddesi gereğince kendi altsoyları yönünden uygulanmamasına, altsoyları haricindeki kişiler yönünden ise 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına, TCK'nun 53/1-e bendinin ise uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin eklenilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

DEĞİŞİK GEREKÇE

Şüphelinin şoför olarak çalıştığı yolcu otobüsünde yapılan aramada, sanığa ait 220 karton kaçak sigara bulunmuş, yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine karar verilirken "Resmi Gazetenin 27.10.2011 tarihli 28097 mükerrer sayısında yayınlanan Tütün ve Tütün Mamulleri Kaçakçılığı ile Mücadele Eylem Planında "Tütün ve Tütün Mamulleri Kaçakçılığının, kamu düzenini doğrudan etkilediği, devletin vergi gelirlerinde de ciddi anlamda kayba sebep olduğu, kaçakçılığın kamu düzenini etkileyen boyutu içinde; organize suç örgütlerinin bu vasıtayla finansman sağladığı, kaçak yollarla yurda sokulan tütün ve tütün mamullerinin toplum sağlığını tehdit ettiği ve sektörde rekabet eşitsizliğine sebep olduğu, kaçakçılığın devlet gelirlerini azaltıcı boyutunda ise özel tüketim ve katma değer vergileri başta olmak üzere ciddi manada vergi kaybı ortaya çıkardığı tespit edilmiştir. Söz konusu planı hazırlayan Maliye Bakanlığınca yapılan basın açıklamasında; eylem planının sadece kamu sağlığını koruma ve vergi kayıp ve kaçağını önleme amaçlı olarak hazırlanmadığı, emniyet birimlerinin operasyonları neticesinde elde etmiş olduğu sonuçların, söz konusu kaçakçılığın terör örgütüyle bağlantılı olduğu dolayısıyla eylem planını terör örgütünün finansman kaynağının kurutulması ve terörle mücadelenin bir parçası olarak değerlendirilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Yapılan bu tespitlerden sanığın eylemi ile salt devletin vergi kaybına neden olmadığı, dolaylı yoldan bu kaynaktan beslenen terör örgütünün finansmanına alet olduğu, bunun da ele geçen sigara miktarıyla doğru orantılı olarak bu zarar ve tehlikenin artmasında etkili olduğu mahkemece tespit ve kabul edilmekle; ele geçen bandrolsüz sigaraların ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının suç tarihindeki değeri gözetilerek, Türk Ceza Kanunu'nun 61/c-e maddeler uyarınca suçun işlendiği yer ve zamana göre yukarıda açıklandığı biçimde meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilip sanık hakkındaki hapis ve adli para cezası yasal asgari sınırdan uzaklaşılarak belirlenmiştir." şeklindeki gerekçeye dayalı olarak asgari hadden uzaklaşılarak mahkumiyet hükmü kurulmuştur. Sanığın taşıdığı sigara miktarına nazaran suç konusunun önem ve değeri itibariyle asgari haddin üzerinde ceza tayini mümkün ise de, yukarıda belirtildiği biçimde, yürütme organı tarafından belirlenen hususların olduğu gibi mahkeme kararının gerekçeleri arasında sayılması, Yargının bağımsızlığı ilkesi ile çeliştiği gibi, sanığın herhangi bir biçimde terör örgütü ile doğrudan ya da dolaylı ilişkisi saptanmadan yazılı biçimde terör örgütünün finansmanına dolaylı yoldan alet olduğu, bununda zarar ve tehlikenin artmasına neden olduğu ibarelerine yer verilerek bölgesel farklılıklara dayanan, sanığın olumsuz duygulara kapılmasına ve zan altında kalmasına neden olabilecek gerekçelere yer verilmesi yasaya aykırıdır.
Yargıtay — Esas No: 2012/1442, Karar No: 2013/3107, Tarih: 22.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/1442 E.  ,  2013/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ..... tarafından, davalı ... aleyhine 29/09/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, gerçekleştiği zaman ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenle reddine

ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11597, Karar No: 2015/3977, Tarih: 16.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/11597 E.  ,  2015/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ...'ın ... Bank-Gaziosmanpaşa /Ankara Şubesinde bulunan hesabından, 06.12.2007 ve 10.12.2007 tarihlerinde 5000 TL ve 450 TL olmak üzere iki kez interaktif bankacılık hesabından yetkisiz erişim ile sanık ...'ın ... Bankasındaki hesabına para aktarılması ve bu paranın Ankara İlinde farklı ATM'lerden çekilmesi üzerine hakkında TCK'nın 142/2-e maddesinden dava açılan sanığın savunmasında söz konusu hesaba ait bakamatik kartını kaybetmesi sebebiyle, çağrı merkezini arayıp, daha sonra da Emek şubesine gidip hesabını kapattığını, 2007 yılının mayıs ayında Ankara'da yanında çalıştığı kuafördeki işinden ayrılıp, Karabük'te yaşamaya başladığını iddia ederek suçlamayı kabul etmediği, ... Genel Müdürlüğü'nün 27.07.2010 tarihli yazısında, sanığın herhangi bir kayıp müracaatı ya da hesabı kapatma talebinin olmadığı, söz konusu hesabın 19.06.2006 'da açıldığını belirten bir açıklama yaptığı, sanığın Ankara İlinde yanında çalışmış olduğu kuaför ...'in ise beyanında, sanık İbrahim'i 2007 yılının aralık ayında işten çıkardığını bir daha da görmediğini ifade ettiği, havale edilen paranın ATM'lerden çekildiği anlara dair kamera kayıtlarına ulaşıldığı tüm çekim işlemlerinin yapıldığı anlarda yüzünü gizlemiş bir erkek şahsın işlemi gerçekleştirdiğinin tespit edildiği, tüm bu veriler, sanık ve işvereninin çelişen ifadeleri, banka yazışmaları doğrultusunda sanığın üzerine atılı bilişim sistemlerini kullanmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2483, Karar No: 2015/2939, Tarih: 26.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2483 E.  ,  2015/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİGOR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2006/61-2013/30

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece tapu iptal davasının reddine, tenkis isteminin kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ............. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanı Eyüp Ertem'in 104 ada 51, 119, 103 ada 5, 108 ada 2 ve 104 ada 5 parsel sayılı taşınmazlarını satış yolu ile davalı mirasçıya devrettiğini, muvazaalı olan bu satış sözleşmesi ile mahfuz hissesinin aşıldığını, gerçekte bağış niteliğinde olan bu muvazaalı satış sözleşmesi sonucu tapu kayıtlarının iptali için dava açma gereği hasıl olduğunu, öte yandan yine muristen kalan 150 adet küçükbaş hayan, 15 adet büyükbaş hayvan, 10 ton ot, 20 ton samana davalı tarafından el konulduğunu, tüm bu nedenlerle tapu kayıtlarının iptaline, ot, saman ve hayvanlar yönünden miras hükümlerinin uygulanarak mahfuz hissesine düşün payının verilmesine karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında 15.05.2007 havale tarihli ıslah talebi konulu dilekçe ile; taşınmazların temlikinin muvazaalı olması sebebi ile miras payı oranında iptal ve tescile, mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini talep ettiğini bildirmiş, yine yargılama sırasında ot ve samana ilişkin talebinden feragat ettiğini beyan etmiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, davaya konu 104 ada 5 nolu parseli mirasbırakanın değil annesinin devrettiğini, mirasbırakanın tüm bakımını kendisinin yaptığını, murisin ihtiyaçlarını karşılamak için taşınmazları sattığını, belirtilen hayvan, ot ve saman miktarının abartılı olduğunu, kaldı ki onların da kendisine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan Eyüp Ertek'in 104 ada 51, 119, 103 ada 5 ve 108 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarını 13.05.2005 tarihinde satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiği, çekişmeye konu 104 ada 5 nolu parseli ise dava dışı Emine Ertek'in davalıya devrettiği, mirasbırakanın 15.09.2006 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak; davacı ve davalı taraf olarak davada yeralan çocukları ile dava dışı eşi ve 10 çocuğunun kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davaya konu 104 ada 5 nolu parseli annesinin davalıya temlik ettiği, diğer taşınmazlar yönünden ise miras bırakanın saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacı ile satış yaptığının ispatlanamadığı gerekçesi ile tapu iptal davasının reddine, tenkis talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

./..