muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5295, Karar No: 2012/7437, Tarih: 11.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/5295 E.  ,  2012/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1,35/2,29/1,62/1,53/1-3 ve 63.maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a ) Dosya kapsamına göre; olay günü sanığın, bacanağı olan mağdur ile aralarında çıkan tartışma sırasında kendisine hakaret edilmesine sinirlenerek üzerinden çıkardığı bıçak ile mağduru ikisi toraksa nafiz olacak ve hayati tehlike yaratacak şekilde dört adet bıçak darbesi ile yaraladığı olayda; meydana gelen zararın ve tehlikenin ağır1ığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b ) 5320 sayılı Yasa'nın 13/1.maddesi gereğince sanığa baro tarafından atanan müdafii ücretinin yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7465, Karar No: 2023/6872, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7465 E.  ,  2023/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/87 E., 2015/167 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama neticesinde; Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2013 tarihli ve 2012/270 Esas, 2013/137 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun; sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü

maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının açıklanmasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresinde Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2014/160 Esas, 2014/481 Karar sayılı kararı ile kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 35 inci maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci ve ikinci maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine ve deneme süresi içinde yeniden suç işlediği görülmekle gereğinin takdir ve ifası için karar kesinleştiğinde mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/167 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun; sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, "...mağdurenin anlatımlarında suça sürüklenen çocuğun öpmek dışında kendisine yönelik bir hareketinin olmadığını bildirdiği, daha ötesinde bazı şeylerinde kendisine yönelik yapıldığını söyleme imkanı varken bu biçimde davranmadığı, bu hususun dahi beyanının samimiliğini ve doğruluğunu gösterir nitelik arz ettiği, bu haliyle suça sürüklenen çocuğun suçsuz olduğu yönündeki savunmalarının samimiyet ve inandırıcılıktan uzak kendisini suçtan kurtarmaya matuf savunmalar durumunda kaldığı vicdani kanısına varılmıştır. Her ne kadar iddianamede mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulması sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 103/6. Maddesinin tatbiki de talep edilmiş ve bu talep dosyada mevcut Dr. Sami Ulus Kadın Doğum Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 20/03/2012 tarihli raporuna dayandırılmış ise de; mahkememizde mevcut onlarca dosyada da rastlandığı gibi Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun uygulama ve kabullerine göre sadece öpmek ve dokunmak biçimindeki basit cinsel istismar suçlarında ruh sağlığı bozulma olgusunun istisnai bazı mağdurlar ... olaylar yönünde kabul gördüğü, hadisemizdeki gibi daha önceki tarihlerde birden fazla kişi tarafından vücuda cinsel organ sokulmak suretiyle cinsel istismara maruz kalınması halinde ruh sağlığının bu önceki yaşanan olaylar bakımından bozulması durumunun söz konusu olabileceği, en azından hangi yaşanmış olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun tıbben tespit edilemeyeceği yönünde görüşün mevcut bulunduğu, gerek Cumhuriyet Savcısı huzurunda gerekse mahkememiz huzurunda anlatımları saptanan mağdurenin daha 5 yaşındaki iken annesinin arkadaşının evine gittiklerinde orada annesinin arkadaşının çocukları ile yatağa girip cinsel ilişki yaşadıklarını anlattığı, daha sonraki süreç içerisinde yine başka şahıslar tarafından da cinsel istismara uğradığını söylediği, suça sürüklenen çocuğun kendisini yanağından öpmesi hadisesinin ise ifadesinin alınmasından 2 ay öncesinde gerçekleştiğini bildirdiği yani vücuda organ sokmak suretiyle cinsel istismar hadiselerinin iddianameye konu olaydan çok daha önceki tarihlerde vuku bulduğu, mağdurenin ruh sağlığı bozulmuş ise başına gelen vücuduna organ sokulmak suretiyle cinsel istismar hadiseleri nedeniyle bozulmasının lazım geldiği, ruh sağlığının bozulmuş olmasının kişide kalıcı bir bozulmayı ifade ettiği, daha önce yaşadığı hadiseler nedeniyle ruh sağlığının kalıcı şekliyle bozulması söz konusu ise suça sürüklenen çocuğun iddianamaye konu eyleminin bu bozulmaya bir etkisinin olamayacağı, eylemin nitelikli halinin ruh sağlığını bozmayıp suça sürüklenen çocuğun sadece yanağıyla dudağı arasındaki öpmekten ibaret istismarının ruh sağlığını bozduğunu iddia etmenin ilmi, mantıki, akli olmasının mümkün bulunmadığı, bu haliyle mağdurenin ayrıca Adli Tıp 6

. İhtisas Kurulundan ruh sağlığına ilişkin raporunun alınmasının gerekmediği, mağdurenin salt bu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunu kabul etmenin maddi gerçekliğin inkarı anlamına geleceği sonucuna varılmış, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 103/6. Maddesinin uygulanması olanaklı görülmeyerek cinsel istismar suçundan cezalandırılması yönünde hüküm kurulduğu ve bu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 16/07/2013 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra 06/11/2014 tarihinde emanete alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği, bu suç dolayısıyla Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2014 gün 2014/801 esas 2014/629 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 29/01/2015 tarihinde kesinleştiği, yine suça sürüklenen çocuğun 19/05/2014 tarihinde kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasının yargılaması sonunda Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 gün, 2014/160 esas 2014/481 sayılı kararı ile bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 21/01/2015 tarihinde kesinleştiği, böylece suça sürüklenen çocuğun mahkememizin kesinleşme tarihinden sonra 3 yıllık deneme süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla ..." şeklindeki gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup, hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/87 Esas, 2015/167 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4740, Karar No: 2020/3173, Tarih: 24.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4740 E.  ,  2020/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 08/10/2019 tarih ve 2018/239-2019/250 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki anlaşma üzerine müvekkilince oluşturulan "PİŞMAN" isimli karikatürün davalı belediye tarafından yayınlanan "Pişman Çocuk" dergisinde iki sayı yayınlandığını, bundan sonra taraflar arasındaki bağlantının koptuğunu, müvekkilinin derginin yayınlanmadığını düşündüğünü, bu karakterin müvekkiline ait olduğunu, davalı belediyenin karikatür üzerinde bir mali hakkı olmaksızın karikatürü, eserin hususiyetini ve orjinalliğini de bozacak şekilde aynı dergide yayınlamaya devam ettiğini, ayrıca karakterin işlenerek maskotunun, peluş oyuncaklarının, animasyon filmlerinin yapıldığını, "Pişman" ve kadın karakter olarak eklenen "Pişmaniye" karakterinin davalıya ait dergide, internet sitesinde, not defterleri üzerinde ve çeşitli kanallarda yayınlandığını, maskotların tanıtım faaliyetlerinde kullanıldığını, tüm bu kullanımlarda müvekkilinin eser sahibi olduğunun belirtilmediğini, eser üzerinde hak sahibi olan müvekkilinin çoğaltma, yayma, işleme, temsil, umuma iletim, manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek anılan her bir hakkın ihlali için FSEK'in 68. maddesi kapsamında şimdilik 10.000.-TL maddi tazminatın, 10.000.-TL manevi tazminatın tahsilini, FSEK'in 45/4. maddesi uyarınca derginin basım adedi gözetilerek mahkemece belirlenecek pay miktarının ödenmesini, tecavüzün ref'ini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 21.03.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 130.000.-TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacının, Pişman Çocuk Dergisinin ilk üç sayısında derginin metin yazarı ile birlikte çalıştığını, hizmet alımının davacının kendisinden değil dava dışı Asır Kent Gayrimenkul Yatırım ve İletişim Org. Ltd. Şti.'nden yapıldığını, anılan derginin ilköğretim okullarındaki çocuklar için çıkarılıp ücretsiz olduğunu, ticari amaç güdülmediğini, "Pişman" karakterinin yeniden çizilerek davacının karakterinden farklılaştırıldığını, davacının çizdiği karakterin maskot olarak, anahtarlık üzerinde ve internet sitesinde kullanılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davacı tarafından oluşturulan "Pişman" isimli karikatür karakterinin FSEK kapsamında eser niteliği taşıdığı, sunulan tarihsiz sözleşmede bu karakter için dergi başına 2.500.- TL ödeme yapılacağının belirtildiği, davacının, bu karaktere dayalı haklarını davalıya devretmediği, "Pişman Çocuk" isimli derginin 3. ve devamı sayılarında davacıya ait karakterin davalı tarafından davacının ismi belirtilmeksizin ve izinsiz kullanıldığı, yine davacıya ait karakterin sonradan değiştirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının FSEK'ten kaynaklanan haklarına tecavüzün tespit ve ref'ine, davacı eserinin, davalı tarafından kullanımının engellenmesine, dijital ortamdaki dergilerde eser sahibi bilgisinin eklenmesine, 130.000.- TL maddi, 5.000.- TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, eser sahipliğinden kaynaklanan maddi ve manevi haklarının ihlali iddiasına dayalı tazminat talebi ile tecavüzün tespiti, durdurulması ve ref’i istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı tarafından oluşturulan karakterin davalı tarafından maskot, anahtarlık, not defteri ve sanal ortamda davacının izni olmaksızın 4 farklı şekilde kullanıldığı gerekçesiyle buna ilişkin her bir kullanım için telif ücreti 3.000.- TL'den hesaplanmak üzere 3 katı bedeli olan 36.000.- TL maddi tazminata hükmedilmiştir.

Ancak, davacıya ait eserin taraflar arasında kararlaştırılan mecra dışında davalı tarafından başka objelerde kullanılması durumunda, söz konusu kullanımlar için toplam 3.000.- TL telif ücretinin davacıya ödeneceği davacının imzasını taşıyan adi yazılı belgede belirlenmiş olup, mahkemece söz konusu karakterin/tiplemenin kullanıldığı bütün objeler bakımından toplam (3.000x3) 9.000.- TL tutarında tazminata hükmedilmesi gerekirken, her bir obje için ayrı ayrı fazla tutara hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/427, Karar No: 2020/5548, Tarih: 07.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/427 E.  ,  2020/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Suç tarihinin, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 2007 takvim yılı için 26.04.2008 olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6044, Karar No: 2020/2002, Tarih: 04.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/6044 E.  ,  2020/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının abonesiz olarak kaçak elektrik kullandığını, başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek; itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne, Şanlıurfa 3. İcra Dairesinin 2013/125 sayılı takip dosyasında davalının yaptığı itirazın iptali ile takibin 19.479,99 TL asıl alacak, 866,05 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 20.346,04 TL üzerinden devamına, alacak likit olmadığından inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin, 07/05/2018 tarihli, 2018/1686 Esas 2018/4700 Karar sayılı ilamıyla;

“1- ... Somut olayda, iki elektrik mühendisi ve ziraat mühendisi tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda 36 dekar pamuk bitkisi için gerekli sulama süreleri dayanak alınarak değerlendirme yapılmış ve kaçak kullanımdan kaynaklanan borç bedeli 2.198.02.- TL olarak hesaplanmış, davacı vekilinin itirazı üzerine hazırlatılan sonraki bilirkişi kurulu raporunda ise ürünün ekildiği tarihin 20 nisan olduğu kabul edilmiş, kayıp kaçak vd adı altında bedellerin alınamayacağı belirtilerek hesaplama yapılmış, davacı vekili bu rapora da itiraz etmiş, sonraki rapor hükme dayanak alınmıştır.

Mahkemece; önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulundan, davaya konu kaçak tespit tutanağı tarihinde yürürlükte bulunan ilgili mevzuat hükümleri dikkate alınarak, talep edilebilecek kaçak elektrik bedelinin hesaplattırılması suretiyle, denetime elverişli bir rapor alınarak, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; bilimsel verilere dayanmayan, varsayımsal olan, çelişkili raporlardan sonrakine dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Yargıtay kararlarına göre kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği belirtilmiştir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Yargıtay kararlarına göre kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği belirtilmiştir.

...Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Söz konusu bozma ilamına uyulduktan sonra, bu defa, mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile, 26.772,31 TL asıl alacak, 1.190,25 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 27.962,56 TL üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak likit olmadığından icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu tahakkuk döneminde yürürlükte olan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 13.maddesine göre; “a) Dağıtım sistemine veya sayaçlara veya ölçü sistemine ya da tesisata müdahale ederek, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle, eksik veya hatalı ölçüm yapılması veya hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi” kaçak elektrik kullanmak olarak belirtilmiştir.

Dava konusu tahakkuk döneminde yürürlükte olan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 13.maddesine göre; “a) Dağıtım sistemine veya sayaçlara veya ölçü sistemine ya da tesisata müdahale ederek, tüketimin doğru tespit edilmesini engellemek suretiyle, eksik veya hatalı ölçüm yapılması veya hiç ölçülmeden veya yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi” kaçak elektrik kullanmak olarak belirtilmiştir.

Yine, anılan Yönetmeliğin 15.maddesinde; “Kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin olarak, a) Tespit, b) Süre, c) Tüketim miktarı hesaplama, d) Tahakkuk, e) Ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esaslar, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek, Kuruma sunulur ve Kurul onayı ile uygulamaya konulur” hükmü yer almaktadır. Yönetmeliğin 15.maddesine dayanılarak EPDK tarafından alınan 29/12/2005 tarih ve 622 sayılı kararda; Kullanım yerine ait bağlantı anlaşması ve perakende satış sözleşmesi yapılmış olan yerler için, kaçak elektrik enerjisi kullanımına ilişkin olarak yapılacak hesaplamada esas alınacak süre; tutanak düzenlenmiş olması kaydıyla kontrol, mühürleme, kesme-bağlama, sayaç değiştirme ve son endeks okuma işlemlerinden en son yapılanın işlem tarihi ile kaçak tespitinin yapıldığı tarihe kadar olan süredir ve bu süre 90 günü geçemez. Ancak, sayaçtan geçirilmeden ayrı bir hatla kaçak elektrik enerjisi kullanımının tespiti halinde bu süre iki kat olarak, bu sürenin dışında müşterinin kaçak elektrik enerjisi kullanım başlangıç tarihinin doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmesi halinde, kaçak tüketime ek olarak yukarıdaki paragraf çerçevesinde belirlenen başlangıç tarihinden itibaren, doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmiş kaçak elektrik enerjisi kullanımı başlangıç tarihine kadar geriye dönük normal tüketim hesabı yapılacağı, bu sürenin 12 ayı geçemeyeceği. yapılacak hesaplamada tüketimin yapıldığı kabul edilen dönemlerdeki birim fiyatlar dikkate alınacağı ve gecikme zammı alınmaz hükmünün yer aldığı; müstakil trafolularda (müşteri veya müşteri olmayan) ölçü noktasına bakılmaksızın, besleme transformatör veya transformatörlerinin toplam kurulu gücünün kullanma faktörü olarak alınan 0.60 ile çarpımı sonucu bulunan değerin bağlantı gücü olarak kabul edileceği ve ortalama aylık çalışma saatine göre hesaplanacağı; ortalama aylık çalışma saatlerinin tarımsal sulama abonelerinde 400 saat olarak alınacağı ve müşteri olmayanlara çalışma saatlerinin %20 oranında artırılarak uygulanacağı açıklanmıştır.

Dosyanın incelenmesinde; davalı hakkında, 08/06/2012 tarihli kaçak elektrik tutanağı düzenlendiği, tutanağa istinaden 11/03/2012-08/06/2012 arası 90 gün üzerinden 56.030,72 TL miktarında kaçak tahakkuku yapıldığı görülmektedir.