muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1034, Karar No: 2019/1108, Tarih: 20.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/1034 E.  ,  2019/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda İlk Derece Mahkemesince, temliğin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalılar ... ve Yasemin yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davalılar ... ve ...’ın istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar Yasemin ve ...'ın tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'ın 22 ada 136 parsel sayılı taşınmazını davalı ...’ye temlik ettiğini, onun da taşınmazı eşi ...'in kardeşi olan diğer davalı ...’e devrettiğini, bilahare taşınmazın ...nin oğlu olan davalı ...’a aktarıldığını, dava konusu 151 ada 11 parsel sayılı taşınmazın ise mirasbırakan tarafından davalı ...’ya temlik edildiğini, onun da Vecdi'nin kızı olan davalı ...’ya devrettiğini, Meliha'nın da taşınmazı ...’nın kızı olan davalı ...’e temlik ettiğini, devirlerin muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın ölümünden önceki yaklaşık 15 yıl boyunca alzheimer hastalığıyla uğraştığını ve sağlıklı kararlar alamadığını, mirasbırakanın amacının kendisini mirasından yoksun bırakmak olduğunu ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında mirasçılar adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakanın tüm çocuklarını bir araya toplayarak mallarını hak dengesini gözeterek çocukları arasında paylaştırmaya karar verdiğini, davacı ...'da yaşadığından ve uzun zamandan beridir kendisine ait bir ev almak istediğinden dolayı miras payı olarak davacıya ev alması için para verildiğini, dava konusu 22 ada 136 parsel sayılı taşınmazın üzerinde yarım inşaat olarak 1976 yılında tarafların dedeleri ... tarafından diğer kardeşler ile birlikte mirasbırakan ...'a paylı olarak miras kaldığını, davalı ... tarafından eşinin altınları da verilerek bedeli karşılığında diğer mirasçılardan satın alındığını ve üzerindeki evin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, temliğin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalılar ... ve ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davalılar Yasemin ve ...’ın istinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün infaza elverişli olmaması dikkate alınarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, temliğin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalılar ... ve ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davalılar Yasemin ve ...’ın istinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün infaza elverişli olmaması dikkate alınarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 19.05.2013 tarihinde ölümü ile geriye eşi dava dışı Hüsniye ile müşterek çocukları davacı ..., davalılar Süheyla ve Vecdi’nin mirasçı olarak kaldıkları, dava konusu 22 ada 136 parsel sayılı 167,78m2 miktarlı altında dükkanı olan bahçeli kargir ev nitelikli taşınmazın tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken 06.07.2001 tarihli akitle davalı oğlu Vecdi’ye devredildiği, onun da taşınmazı 17.04.2009 tarihinde eşinin kardeşi davalı ...’e devrettiği, onun da 24.09.2012 tarihinde ...’nin oğlu davalı ...’a aktardığı, dava konusu 155 ada 11 parsel sayılı 20,25m2 miktarlı dükkan nitelikli taşınmaz ise tamamı mirasbırakan adına kayıtlı iken 06.07.2001 tarihli akitle davalı kızı ...’ya temlik ettiği, onun da 17.04.2009 tarihinde ...’nin kızı davalı ...’ya devrettiği, onun da 11.06.2014 tarihinde ...’nın kızı davalı ... temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. Maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda, davacı tanıklarının temliğin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmadıkları, mirasbırakanın davacıdan mal kaçırmasını gerektirir bir durum olduğunu ortaya koyamadıkları da açıktır. Salt bedeller arasındaki oransızlıkta tek başına muvazaanın delili değildir.

Bu durumda da, toplanan deliller ve yukarıda değinilen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde temliğin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının ispat edilmediği sabittir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalılar Yasemin ve ...'ın yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Hendek Asliye Hukuk Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/1642, Karar No: 2014/2740, Tarih: 29.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1642 E.  ,  2014/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında:

a) Mağdur ...'a yönelik, 5237 sayılı Yasanın 86/1-3(e)-son, 87/2-b-son, 29, 53/1-2-3, 58/6-7, 63 maddeleri uyarınca; 6 yıl 9 ay hapis cezası,

b) Mağdur ...'a yönelik, 5237 sayılı Yasanın 86/2-3(e)-son, 53/1-2-3, 58/6-7 maddeleri uyarınca; 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında: Mağdur ....'e yönelik 5237 sayılı Yasanın 86/2-3(e)-son, 53/1-2-3, 58/6-7 maddeleri uyarınca; 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık...hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan dolayı kurulan ilamda sanığın Adli Sicil Kaydındaki en ağır ilamın tekerrüre alınması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık....’in mağdur ...’e yönelik kasten yaralama, sanık ....’ın mağdur...’e yönelik kasten yaralama suçları ile samk ...’in mağdur ...’a yönelik eyleminin sübutu kabul, mağdurlar ... ve.....yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunmaya, haksız tahrikin derecesine, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında mağdur ....’e yönelik “kasten yaralama”, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik " kasten yaralama" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdurlar ...'a yönelik eylemlerinden dolayı kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; olay tarihinden yaklaşık iki yıl önce mağdur ...’ın sanık ...’i bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı ve bu eyleminden dolayı açılan kamu davasının ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinde derdest olduğu, olay günü bir tarafta mağdurlar ... ve...., diğer tarafta sanıklar ... ve .. olacak şekilde tarafların tesadüfen sokak üzerinde karşılaştıkları, aralarındaki önceki olay nedeniyle çıkan tartışmada sanık ...’in mağdur ....’a bıçakla tek darbe vurarak mide ve transvers kolon yaralanması oluşturup, safra kesesinin alınmasına neden olup hayati tehlike geçirtecek şekilde yaraladığı, mağdur ....’in sanığa müdahale etmek istemesi üzerine sanığın bu kez mağdur ...’e bıçakla tek darbe vurarak sol omuz bölgesinden hayati tehlikeye neden olmayacak şekilde yaraladığı, bu sırada sanık ...ın ise mağdur ....’e bıçakla vurup sol kalça bölgesinden hayati tehlikeye neden olmayacak şekilde yaraladığı olayda;

1-Suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, mağdur ....’in müdahalesi sonucu sanığın eylemine devam edememesi hususları birlikte dikkate alınarak sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastı öldürmeye yönelik olduğu halde, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Sanık ... hakkında ...2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 12.04.2004 tarihli 2003/767 esas -2004/245 karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu gözetilmeksizin, tekerrüre esas olmayan ....2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2004/469 esas, 2005/423 karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınmak suretiyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden CMUK’nun 326/son maddesi dikkate alınmak kaydıyla hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (BOZULMASINA), 29.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23120, Karar No: 2016/149, Tarih: 18.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23120 E.  ,  2016/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 10.09.2015

Dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine yönelik kurum işleminin iptali ile yeniden aylık bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 13.07.2011 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca kesildiği ve 01.08.2011-20.01.2012 döneminde yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davacı ile boşandığı eşinin bankalar, GSM operatörleri ve medula sağlık sisteminde yer alan adresleri ile varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adreslerin de dava konusu dönem gözetilmek suretiyle araştırılmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, ihbar eden kızı tanık olarak dinlenmeli, kurum denetmen raporunda davacının, boşandığı eşi ile halen aynı evde ikamet ettiklerine dair imzalı beyanının bulunması karşısında kurum raporunun aksinin sabit olup olmadığı belirlenerek, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre; dava, davalı kurum işleminin iptaline yönelik olup, bu yönde araştırma sonucuna göre davacıya yeniden aylık bağlanmasına da karar verilmesi gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19696, Karar No: 2019/14683, Tarih: 01.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19696 E.  ,  2019/14683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin itfaiye görevlisi olarak belediyede çalıştığını, 15 gün gündüz, 15 gün gece 08:00-20:00 ve 20:00-08:00 saatleri arası çalışma yaptığını, çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, toplu iş sözleşmesi uyarınca fazla çalışma ücretinin yüzde 100 zamlı ödenmesi gerektiğini, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatil ücret alacağının 3 ilave yevmiye ile ödenmesi gerektiğini, toplu iş sözleşmesi 37. maddesi uyarınca yılda bir giyim yardımı yapıldığını ancak davacıya ödenmediğini; toplu iş sözleşmesinde gece çalışmalarının 20:00-06:00 arası olduğu zaman yüzde 25 zamlı olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek fazla çalışma ücret, ulusal bayram genel tatil ücret, hafta tatili ücret alacağı ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklı bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, iddiaların gerçeklikten uzak olduğunu belediyenin 2011 yılına kadar küçük bir itfaiyesi olduğunu, itfaiye aracında iki kişi çalıştığını, dört işçinin vardiyalı çalıştığını, fazla çalışma ve gece çalışma iddilarının yerinde olmadığını, küçük bir yerleşim yeri olduğu için kışın işin yok denecek kadar az olduğunu, itfaiyeye gereksinimin yazın olduğunu, mesai saatinde özel işlerini yaptığını, yangın olumsuzluğuna karşı karakola haber vererek nöbetini evde geçirdiğini belediye dava açmasının hakkın kötüye kullanılması olduğunu, ücretlerinin düzenli ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile kısmen kabul kararı verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, davacı ... Belediye Başkanlığına devredilen ... Belediye Başkanlığında itfaiye görevlisi olarak çalışmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının dava açtığı 25.01.2012 tarihinden geriye 5 yıl gidilerek 25.01.2007 – 24.01.2012 tarihleri arası hesaplanan alacakları mahkemece kabul edilmiş ise de isabetli olmamıştır. Dinlenen tanık beyanlarına göre davacının 2011 yılı Kasım ayı Yatılı Ilköğretim Bölge Müdürlüğüne geçişinin yapıldığı belirtilmiştir. Dosya kapsamında bulunan işten ayrılış bildirgesine göre çıkış tarihi 17.11.2011 olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının taleplerinin dava tarihine kadar hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan dosya kapsamında sadece 01.01.2010- 31.12.2011 tarihleri arası geçerli toplu iş sözleşmesi bulunmaktadır. Dava konusu döneme ilişkin 2007 yılından 01.01.2010 tarihine kadarki toplu iş sözleşmelerinin dosya kapsamına eklenmesi gerekmektedir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6, Karar No: 2019/2610, Tarih: 03.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/6 E.  ,  2019/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/12/2016 tarih ve 2015/40 E. - 2016/407 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 12/10/2017 tarih ve 2017/752-2017/885 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2000 yılında animasyon yapım şirketi olarak kurulduğunu, bu tarihten itibaren medya sektöründe kesintisiz şekilde birçok 3D animasyon karakteri yarattığını, özellikle reklam üretiminde yoğunlaştığını ve 2001/25468 sayılı "ANİMA" markasının sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2013/02566 başvuru numaralı "ANİMADA ANİMASYON" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazının diğer davalı TPMK tarafından kısmen reddedildiğini, oysa tarafların markalarının ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, “ANİMA” ibaresinin her iki markada da ortak ve baskın unsur olarak kullanıldığını, başvurunun tescilinin müvekkilinin "ANİMA” markasının tanınmışlığından yararlanılarak ayırt edici karakterine zarar vereceğini ileri sürerek davalı TPMK YİDK'nın 2014-M-15383 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde diğer davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin yaptığı işin mahiyeti gereği canlandırma anlamına gelen animasyon kelimesinden, “animasyon adası” ibaresinin kısaltması olarak “ANİMADA” kelimesini ürettiğini, müvekkili markasının davacı şirketin markası ile benzer olmadığını, davacı markasının 35. sınıfta sadece “satış makinalarının kiralanması” hizmetlerinde tescilli olduğunu, 3D animasyon mal ve hizmeti için tescilli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.