muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7765, Karar No: 2012/28305, Tarih: 14.12.2012

Somut olayda, boşta geçen süre ve diğer hakların hesabında, davacının geçersiz fesih

tarihinden sonraki dördüncü ayın sonundaki ücreti tesbit edilerek, Toplu ... Sözleşmesi hükümleri uyarınca giydirilmiş brüt ücrete eklenecek ödemeler belirlendikten sonra brüt giydirilmiş ücret tesbit edilerek hesap yapılması, yapılan ödemeler düşülerek sonucuna göre brüt olarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi ile işe başlatmama tazminatının brüt olarak hesaplanması gerekirken ... olarak hesabının yapılması hatalıdır.

Öte yandan, davacının, takibin 6.459,71 TL'lık kısmına yapılan itirazın iptalini talep etmesine rağmen, Mahkemece talep aşılarak takip miktarının tümü üzerinden değerlendirme yapılarak hüküm kurulduğu anlaşılmış olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesine aykırı hareket edilerek, yargılama gideri ve avukatlık ücretlerinin de buna göre yanlış hesaplanması doğru değildir.

Ayrıca, Anayasanın 141. maddesinde, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmış, aynı zorunluluk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Anılan kanuni düzenlemede hakimin, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin sebebi, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir. Hükmü kuran yargıcın böyle bir yöntemi izlemesi halinde maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır. Mahkemece, belirtilen esaslara uygun gerekçe yazılmamış olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8986, Karar No: 2013/13865, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8986 E.  ,  2013/13865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden, sadece sulama imkanı bulunan tarla denilmek suretiyle bu yönde düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinden ve diğer alt yapı hizmetlerinden yararlanıyor olması, yeni Yalova-Bursa yolu hattında yer alması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla % 50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 80 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinden ve diğer alt yapı hizmetlerinden yararlanıyor olması, yeni Yalova-Bursa yolu hattında yer alması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla % 50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 80 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-İdarece düzenlenen kıymet takdir komisyonu raporunda, dava konusu taşınmazın bahçe olduğu ancak üzerinde mütemmim cüz bulunduğu belirtilmemiş, mahkemece 02.11.2012 tarihinde yapılan keşif sırasında düzenlenen tutanakta da taşınmazın üzerinde herhangi bir mütemmim cüz kaydına rastlanılamamış olmasına rağmen, bilirkişi kurulunca hazırlanan ve hükme esas alınan 20.11.2012 tarihli raporda taşınmazın üzerinde ekonomik verim çağında bulunmayan 3 adet ceviz, 5 adet ayva, 1 adet erik, 5 adet incir, 1 adet elma, 1 adet nar ağacı bulunduğu belirtilerek hesaplanan değerleri kamulaştırma bedeline ilave edilmiştir. Yukarıda açıklanan bilgi ve belgelere göre taşınmazın üzerinde herhangi bir ağaç bulunmadığı anlaşıldığından ağaçlar için bir değer verilmemesi gerekirken, ağaç değerlerini kamulaştırma bedeline ekleyerek hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıdaki bentlerde belirtilen nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile, yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9813, Karar No: 2010/10828, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9813 E.  ,  2010/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.11.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.05.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, sahip olduğu taşınmazda bulunan evinin duvarına bitişik şekilde davalı tarafından bina yapıldığını ve pencerelerinin kapandığını, ayrıca yapılan binanın çatısı nedeniyle kışın yağan karın penceresini kapattığını belirterek elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunmuştur.

Davalı, arsa yetersizliği nedeniyle bu şekilde yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne,sacdan yapılan çatının yıkılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi; “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkını hukuksal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde “kullanım biçimi” başlığı altında yer alan 737. maddesi; “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel âdete göre komşular arasında hoş

Görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel âdete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan doğan denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır” hükmü ile de malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yükleyerek, yasal kısıtlamalardan birisini düzenlemiştir.

Taşkınlıktan amaç ise, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanmasında, taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin, konuya ilişkin düzenlemelerin ve yasal boşluk bulunması halinde mahalli örf ve adetlerin göz önünde tutulması gereklidir. Bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hâkim, gerek zararı saptama, gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar zarar dengelerini değerlendirmek durumundadır.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan 28.9.2009 havale tarihli inşaat mühendisi Pehlül Çınar’ın düzenlediği raporda “davacı evi ile dava konusu samanlık arasında 1,47 m. mesafe olduğu, çatının sacdan yapılması ve %50 eğimi olması nedeniyle kar ve buzun davacıya ait eve zarar vermesinin muhtemel olduğu belirtilerek çatının eğiminin taşınmazın güneyine bakacak şekilde tek yönlü olarak değiştirmek ya da davacıya bakan kısımdaki bölüme iki kademeli olarak çatının eğimi düşürülerek yeniden düzenlenmesinin çözüm olacağı” açıklanmıştır. Bu raporda davacının pencerelerinin ışık almama durumu ve bu durum için çözümün ne şekilde olacağına dair bir açıklama da bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; mahallinde yeniden keşif yapılarak ve bu konuda uzman bilirkişinin görüşünden yararlanılarak davalıların komşuluk hukukuna aykırı şekilde yaptığı iddia edilen samanlığın davacının penceresinin kapatılması ve güneş almasının engellenmesi şeklinde bir zarar meydana getirip getirmediği, ayrıca kar ve buzun da dava tarihi itibariyle davacı taşınmazında oluşturduğu bir zarar varsa bunu tespit etmek, zarar oluşuyorsa bunun giderilme yöntemini bilirkişiye belirletmek ve bu şekilde elde edilecek sonuca ve bilirkişi raporuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen bütün bu yönler üzerinde durulmaksızın istem yazılı olduğu şekilde kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6957, Karar No: 2022/342, Tarih: 18.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6957 E.  ,  2022/342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda yapılan inceleme sonucunda; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b.1 maddesi gereğince istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan babası ...’un maliki olduğu 192 ada 6 ve 11 parseller ve 404 ada 16 ve 30 sayılı parselleri oğlu olan davalı ...' a satış göstererek temlik ettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın temlik sırasında 73 yaşında olduğunu ve davalı oğlunun etkisiyle bu temliki gerçekleştirdiğini, satış bedeli ile gerçek değer arasında fahiş fark olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adlarına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın zamanaşımına uğradığını,harcın eksik yatırıldığını,muvazaa koşullarının oluşmadığını, devirlerin muvazaalı olmadığını,mirasbırakandan intikal eden diğer taşınmazları da araştırılması gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04/03/2021 tarihli ve 2018/40 E., 2021/125 K. sayılı kararıyla; dosya kapsamındaki deliller ile savunmanın doğrulandığı, davacı tarafın mirasbırakanın mal kaçırma amacını kanıtlayamadığı, müşterek mirasbırakanın ölmeden önce mirasçıları arasında taşınmazlarını taksim ettiğini gerek davacı gerekse davalı tanıklarının açıkça ifade ettiğini, murisin kendisine bakan ve hastalığında kendisiyle ilgilenen oğlu olan davalıya bu bakım ve emek karşılığı dava konusu taşınmazları verdiğini ve bedelini almadığını, murisin gerçek iradesinin sağlığında kendisine bakan ve ilgilenen her türlü sosyal ihtiyaçlarını karşılayan, onunla ilgilenen davalıya diğer mirasçılardan bir parça fazla yer verdiği, davalı oğlunun kendisine bakma emeği karşılığı olarak ona fazladan yer vermesi hibe maksatlı da olsa yadırganamayacağı, murise bakanın davalı olduğu,bedelin her zaman nakit olmasının düşünülemeyeceğini, davalının bedeli murise bakım olarak ödediğini burada murisin ... ve iradesine saygı gösterilmesi gerektiğini,bu durumun muvazaa olarak nitelendirilemeyeceği, davacılarında mirastan paylarını aldıklarını ve mahrum edilmediklerini gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili, mirasbırakanın mirasını taksim etmediğini, murisin eşinin ve varislerinin sağ olduğunu, murisin yaşarken eşine harhangi bir mal satıp bağış yapmadığını, dolayısıyla murisin bütün mirasını taksim ettiğine ilişkin gerekçenin uygun olmadığını, davalının maddi durumunun iyi olmadığını, murise bakacak bir gelirinin olmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17/06/2021 tarihli ve 2021/1090E., 2020/1255 K. sayılı kararıyla; ispat yükü kendisinde olan davacının, mirasbırakanın mal kaçırma amacıyla hareket ettiğini usulüne uygun olarak kanıtlayamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili, mirasbırakanın mirasını taksim etmediğini sağ olan eşine herhangi bir mal satıp bağışlama yapmadığını bu nedenle murisin mirasçıları arasında mirasını taksim ettiğine ilişkin gerekçenin geçersiz olması gerektiğini, murisin çoçuklarına mal verdiği tarihten sonra dava konusu parselleri davalıya verdiğini, dinlenen tanık beyanlarından davalının maddi durumunun iyi olmadığı, murisin davalıya baktığını, taşınmazların temlik tarihindeki bedeli ile o dönem rayiç bedeli arasında fahiş denilebilecek bir farkın bulunduğu ileri sürerek, hükmün bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2.1. İlgili Hukuk Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.",

hükümlerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, ( 3.2.1. ) , ( 3.2.2. ) ve (3.2.3) paragraflarında yer verilen yasal düzenlemeler uyarınca ispat yükü kendisinde olan davacının iddialarını -mirasbırakanın mal kaçırma amacını- kanıtlayamadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 18/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3543, Karar No: 2011/7196, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3543 E.  ,  2011/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli ... köşü 277 ada 1 parsel sayılı taşınmaza komşu aynı ada 2, 5 ve yakın komşu 210 ada 20, 22 ve 23 parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile davalı olanlara ilişkin dava dosyalarının kesinleşenlere ait tapu kayıtlarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının,

bu dosya içerisinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13035, Karar No: 2015/12077, Tarih: 25.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/13035 E.  ,  2015/12077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 30.03.2015 gün ve 2014/1933 Esas, 3466 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların aralarında ... Noterliğinin 11.10.2007 tarihli 18830 yevmiye numarası ile düzenleme şeklinde taşınmaz mal satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, davalı ..., ... Noterliğinde imzalanan 08.10.2009 tarihli 21662 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine istinaden de bu binadaki yükleniciye düşen 3. kattaki sağ taraftaki dubleks daireyi satın aldığını, inşa edilen binanın bitme aşamasına geldiğini, dava konusu 50 parsel sayılı taşınmazda bulunan dubleks 11 no'lu bağımsız bölümün üçüncü şahıslara devrinin önlenmesi amacıyla ihtiyati tedbir kararı verilmesine, dairenin davalılar adına tapu kaydının iptali ile tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan arsa sahibi ..., davacı tarafın diğer davalı yüklenici ile aralarında gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzaladığını, kendisine tapuda ferağ vermesine yönelik herhangi bir ihbar ya da ihtarname tebliğ edilmediğini, taşınmazdan ve satış işleminden haberdar olmadığını, haberi olsa idi taşınmazın devri için gerekli işlemleri yapacak olduğunu, şu ana kadar yapılan işe karşılık 2 dairenin tapuda devrini verdiğini, vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını belirtmiştir.

Diğer davalı arsa sahibi ... da duruşmada, bu meskenle doğrudan ilgisi olmadığını, bir diyeceğinin bulunmadığını, dairenin satışının ihtilaflı olduğunu duyduğunu belirtmiştir.

Davalı yüklenici ..vekili, davalı yüklenicinin..'dan borç para aldığını fakat tüm resmi işlemlerin davacı ... adına yapıldığını, tamamen bir kurgu ile karşı karşıya kaldığını, davacının tefeci olduğunu, Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, inşaatın henüz % 75-80 oranında tamamlandığını belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce özetle “arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşaat sözleşmesinde yükleniciye kademeli satış yetkisi verilmiş olduğundan, dava konusu daireyi hak edip etmediğinin araştırılması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez davalı yüklenici vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 873. maddesi gereğince; “Borç ödenmezse alacaklı, alacağını rehinli taşınmazın satış bedelinden elde etme hakkına sahiptir.

Borcun ödenmemesi halinde rehinli taşınmazın mülkiyetinin alacaklıya geçeceğine ilişkin sözleşme hükmü geçersizdir.”