muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1024, Karar No: 2020/2535, Tarih: 26.10.2020

KARŞI OY:

Sanık ...’in maktulü kasten öldürdüğü sübuta eren dosyada sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiği kanaatiyle Dairemizin sanık hakkında asgari oranda tahrik indirimi yapan kararını onaylayan görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

Muhalefet şerhinin gerekçesi için dosyadaki bazı maddi bulguları burada tesbit etmek gereklidir.

1-) Sanık ...’e ait dosyadaki adli rapordan; sanıkta herhangi bir darp cebir izi olmadığı anlaşılmıştır.

2-) Maktul ve arkadaşlarının alkol aldığı ve oturdukları masanın bulunduğu yerde 230.-TL’lik bir sipariş fişi olduğu ve kayıtlara geçtiği görülmektedir.

3-) Maktule ait otopsi tutanağından; maktulde bu kavga nedeniyle sol kaş üzerinde 1x1 ebadında 2,3 adet ezilme izi ve loserasyon, burun kökünün üst kısmında 2x2 cm ebadında ezilme ve loserasyon, göz dibinde morarma olduğu belirlenmiştir (Maktulün vurulup yere düşmesi sırasında oluşan yaralanmalar buraya alınmamıştır).

4-) Dosyada bulunan fotoğraflardan; olayın meydana geldiği masanın dibinde tabak kırıkları olduğu, başkaca bir dağınıklık olmadığı, olay araştırma tutanağı ve mevcut fotoğraflardan anlaşılmıştır.

5-) Dosyada bulunan olay yeri krokisi ve raporlardan, sanığın, olayda maktulü vurduğu silahtan kullanılan boş kartuşun maktule mesafesinin 43-48 metre civarında olduğu, sanığın işyerinin balkon kısmından o sırada mekandan ayrılmak için otopark kısmının çıkışında bulunan maktule uzak mesafeden ateş ettiği tesbit edilmiştir.

Olayın oluş şekline bakıldığında, maktul olayın meydana geldiği ve sanığın işlettiği alkollü mekana arkadaşları ile birlikte eğlenmeye gelmiş, hesabın gelmesi üzerine (230.-TL’lik hesap fişi vardır) paralarının 30.- TL eksik olması üzerine garsonların patron olan sanığa haber verdikleri, sanığın maktulün masasına gelerek eksik para nedeniyle maktulle tartışmaya başladığı sabittir. Bu aşamadan sonra dosyada maktulün yanındaki tanıkların beyanları ile sanık ve onun işyerinde çalışan garsonlarının beyanları çelişmekte olup sanığın personeli oldukları halde tanık ... ve ... aynı şekilde ifade vererek maktulün eksik hesap ödemesi üzerine, sanığın masaya geldiğini, eksik ödeme nedeniyle tartıştıklarını, maktulün masadaki tabak ve bardakları yere attığını ve kırdığını, sanığın önce yumrukla ve sonra da garsonlardan istediği sopa ile maktulü otopsi raporunda belirlendiği üzere kafa kısmına bir kaç kez vurarak darp ettikten sonra maktul ve yakınlarını garsonların işyerinden çıkardıkları anlaşılmıştır.

Her ne kadar maktulün de sanığı darp ettiğine dair bazı beyanlar var ise de; sanıkda herhangi bir darp cebir izi olmaması, olay yerinin sanığın kendi mekanı olması, sanığın çalışanlarının orada çoğunlukta bulunması dikkate alındığında, tarafların karşılıklı yumruklaşmadıkları, tek taraflı olarak sanığın maktulü darp ettiği ve bu hususun adli raporlarca teyit edildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar maktulün de sanığı darp ettiğine dair bazı beyanlar var ise de; sanıkda herhangi bir darp cebir izi olmaması, olay yerinin sanığın kendi mekanı olması, sanığın çalışanlarının orada çoğunlukta bulunması dikkate alındığında, tarafların karşılıklı yumruklaşmadıkları, tek taraflı olarak sanığın maktulü darp ettiği ve bu hususun adli raporlarca teyit edildiği anlaşılmıştır.

Maktulün sanık tarafından darp edilip dışarı çıkarılmasına ve dışarıda hiç bir kavga vs. olmamasına rağmen sanığın işyerinin yanında bulunan ve ikamet olarak kullandığı binada duran tüfeğini gidip alarak dosyadaki olay yeri krokisine göre arkadaşları ile lokantayı terk etmek için otoparkın çıkış kısmında bulunan maktule ateş ettiği anlaşılmakla, bu oluşa göre birinci olay bittiği halde ve bu olayda maktulün bardak, tabak kırmak şeklindeki haksız hareketi var ise de, sanığın da elindeki sopayla defalarca maktulün kafasına vurmak suretiyle sanığın maktulden kendisine yönelen haksızlık dengesini karşılayan hareketleri yapmış olduğu, maktul ve arkadaşları garsonlarca dışarı çıkarıldıktan sonra ve ilk kavga bittiği halde sanığın lokantanın yanındaki ikametine giderek evindeki av tüfeğini alıp oradan gitmek için arkadaşlarını bekleyen maktule ateş etmesi ve öldürmesi olayında sanık lehine haksız tahrik indirimini gerektirecek bir durumun bulunmadığı kanaatinde olduğumdan, sanık lehine haksız tahrik indirimi yapan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/22673, Karar No: 2017/23651, Tarih: 30.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/22673 E.  ,  2017/23651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18.Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 20/10/2016 gün ve ... Esas - ... Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Kapatılan 18. Hukuk Dairesince bozulmuş, bu karara karşı davacı idare vekili ile davalılardan ... vd vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı ... vd. vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

a)Yargıtay uygulamalarına göre arazi niteliğindeki bir taşınmazın değeri belirlenirken daha önceki yıllara ilişkin olarak (5 yıl) normal koşullarda Tarım İlçe Müdürlüğünce tespit edilen verim miktarlarının ortalamasının dikkate alınması gerekir. Verim miktarlarının geçmiş yıllara oranla bir yılda bu denli değişip azalmış olmasının olağan kabulü mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece 2013 yılında Kemalpaşa İlçesinde olağandışı durumlar nedeniyle verim düşüklüğü olduğundan bahisle indirim yapılmadan kirazın normal veriminin alındığı yıllar ortalamasına göre taşınmaz bedelinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden dekara verim miktarlarında indirim yapılarak değer biçen rapora göre bedel tespit edildiği,

b)Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın özellikleri dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle aza hükmedildiği,

c)Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağını gözetmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulduğu,

d)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 350 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespit edildiği,

c)Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağını gözetmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulduğu,

d)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 350 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespit edildiği,

e)Bankaya bloke edilen acele el koyma bedelinin davalıları ödenip ödenmediği de araştırılarak, acele el koyma dosyasında bedelin mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubuyla ödenmesine karar verilmesi gerektiği,

f)Mahkemece kendilerine kayyım atanan davalılar Muharrem oğlu Yusuf ve Muharrem oğlu Salih hissesi yönünden bedelin hak sahipleri tespit edildiğinde ve başvurduklarında ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba aktarılmak suretiyle nemalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşıldığından;

Kapatılan 18. Hukuk Dairesi'nin ... Esas, ... Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama kiraz bahçesi niteliğindeki ... Köyü, 154 parsel sayılı taşınmaza net ürün geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idaer vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... vd. temyizine gelince;

1)Yargıtay uygulamalarına göre arazi niteliğindeki bir taşınmazın değeri belirlenirken daha önceki yıllara ilişkin olarak (5 yıl) normal koşullarda Tarım İlçe Müdürlüğünce tespit edilen verim miktarlarının ortalamasının dikkate alınması gerekir. Verim miktarlarının geçmiş yıllara oranla bir yılda bu denli değişip azalmış olmasının olağan kabulü mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece 2013 yılında Kemalpaşa İlçesinde olağandışı durumlar nedeniyle verim düşüklüğü olduğundan bahisle indirim yapılmadan kirazın normal veriminin alındığı yıllar ortalamasına göre taşınmaz bedelinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden dekara verim miktarlarında indirim yapılarak değer biçen rapora göre bedel tespiti,

2)Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın özellikleri dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle aza hükmedilmesi,

3)Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağını gözetmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması,

2)Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın özellikleri dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle aza hükmedilmesi,

3)Türkiye ortalamasına göre üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağını gözetmeden hesap yapan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması,

4)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer artırıcı unsurun % 350 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,

5)Bankaya bloke edilen acele el koyma bedelinin davalıları ödenip ödenmediği de araştırılarak, acele el koyma dosyasında bedelin mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubuyla ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ... vd. peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 270,00-TL. para cezasının davacı idareden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4395, Karar No: 2018/8867, Tarih: 13.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/4395 E.  ,  2018/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Gün adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52. maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, ve (e) bendinde düzenlenen hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirdmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlüktebulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarına;

1. Hükmün 2. paragrafında "62.maddesi" ibarasi çıkarılarak yerine "62/1. maddesi" ifadesinin eklenmesi,

2. Hükmün 4 paragrafından "50/1-a" ibaresi çıkarılarak yerine "52/2." ibaresinin eklenmesi,

3. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. Sayılı kararındak i iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Nakil aracının müsaderesine yönelik temyiz incelemesinde;

III) Nakil aracının müsaderesine yönelik temyiz incelemesinde;

Suçta kullanılan ve müsaderesi talep edilen nakil aracının kayden maliki olan ... duruşmadan haberdar edilip, iyiniyetli üçüncü kışı konumunda olup olmadığı tespit edildikten sonra nakil aracının iadesine ya da müsaderesine hükmolunması gerekirken yızılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18038, Karar No: 2015/3349, Tarih: 11.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18038 E.  ,  2015/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/09/2014 tarih ve 2014/15-2014/187 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin temizlik ürünleri imalat, satış ve pazarlama işiyle iştigal etmekte olup, ürettiği ürünleri adına tescilli “Nilem ...” markasıyla piyasaya sürdüğünü, davalının ise ürettiği temizlik ürünlerinde “... ...” ve benzeri ibareler kullanarak müvekkili markası ile iltibas yarattığını ve bu suretle müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, tecavüzün tespiti, önlenmesi, men'i, markanın kullanıldığı tabelaların sökülmesi, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılması, hükmün ilanı ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “...” ibaresinin ayırt ediciliği haiz bir ibare olmayıp, benzer ürünler için yaygın kullanılan bir isim haline geldiğini, davacının markasını tescil ettirdiği şekilde kullanmadığını, markaların da benzer olmadığını, tecavüz ve haksız rekabetin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu ürünlerin temizlik ürünleri olması nedeniyle ortalama tüketici kitlesinin ağırlıklı olarak kadınlar olmak üzere yetişkin kimseler olduğu, temizlik sektöründe ... ibaresinin pek çok firma tarafından kullanılmakta olup, temizlik emtiası bakımından bu ibarenin davacı firmayla bir bağlantı sağlanması, ortalama tüketicilerin bu ibareyi gördüklerinde davacı firma ile bu ibareyi taşıyan ürünler arasında bir bağlantı kurması, her iki tarafa ait işletmeleri ilişkilendirmesinin mümkün olmadığı, esasen bir ilaç adı ve markası olan ... ibaresinin halk arasında ve temizlik ürünleri sektöründe yaygın olarak kullanılan bir ibare olup, davacıya ait "Nilem + şekil + ..." markasının asli ve ayırt edici unsurunun "Nilem + şekil" ibaresi olduğu ve aslında "Nilem + şekil" unsuru olmaksızın, ... ibaresinin tek başına tescilinin de mümkün olmadığı, markada yer alan "... + şekil" unsurunu ayırt edici olmayıp, tali unsur niteliğinde olduğu, markadaki tali unsurların markanın koruma kapsamında bulunmaması nedeniyle sektörde yaygın olarak kullanılan "..." ibaresinin davalı tarafça ürünlerinde kullanılmasının davacının marka hakkına tecavüz teşkil etmediği,

kaldı ki, davalının kullanımının "..." biçiminde olup, bu kullanımda yer alan "..." unsurunun davacının marka tescilindeki şekil yönünden de farklı olduğu, yetişkin kimselerden oluşan ve satın alma kararı verirken ürünleri inceleyen, firmaları tanıyan ortalama tüketici kitlesinin davacıya ait marka ile ürünler ve davalı ürünleri arasında herhangi bir bağ kurmayacağı, ürünlerin hedef tüketici kitlesi tarafından karıştırılmayacağı, ... ibaresinin yaygın kullanımı nedeniyle iltibasın ve marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi, men'i, sonuçlarının ortadan kaldırılması, hükmün ilanı ile tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde temizlik sektöründe ''....'' ibaresinin pek çok firma tarafından kullanılması nedeniyle, ortalama tüketicilerin bu ibareyi taşıyan ürünlerle davacı arasında irtibat kurmasının, her iki tarafa ait işletmeleri ilişkilendirmesinin mümkün olmadığı, anılan ibarenin halk arasında ve ilgili sektörde yaygın olarak kullanımı nedeniyle jenerik ismi haline geldiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, bir ibarenin ilgili sektörde jenerik ismi haline gelip gelmediği hususu teknik bir incelemeyi gerektirmekte olup, somut olayda olduğu gibi, herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın ''...'' ibaresinin temizlik sektöründe jenerik ismi haline geldiğini kabul etmek mümkün değildir. Bu itibarla mahkemece, aralarında sektörde uzman kimyagerin de bulunduğu bilirkişi kurulu aracılığıyla ''...'' ibaresinin temizlik sektöründe jenerik ismi haline gelip gelmediği hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/11858, Karar No: 2005/2246, Tarih: 13.04.2005

8. Ceza Dairesi 2003/11858 E., 2005/2246 K.

**8. Ceza Dairesi 2003/11858 E., 2005/2246 K.**

**- RUHSATSIZ SİLAH BULUNDURMAK**- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Hikmet'in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (Osmaniye Birinci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.2.2003 gün ve 413 esas, 71 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 15.10.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

1-Sanığın 3.7.2002 tarihinde taşıma ruhsat süresinin bittiği, 29.12.1999 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yönetmeliğin 3. maddesi hükmü gereğince ruhsat süresinin bitiminden bir ay önce tebligat yapılıp altı ay içerisinde ruhsat yenileme talebinde bulunu-labileceği, bu süre içinde sanığın silahını taşımış olmasının suç teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, 3.7.2002 tarihinde taşıma ruhsat süresi biten sanığın 9.7.2002 tarihinde silahını taşırken yakalanmış olması karşısında, sanıkta 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunu işlemeye yönelik kastın bulunduğunun kabul edilemeyeceği gözetilmeden, sanığın beraatine ve silahın sanığa iadesine karar vermek yerine yazılı biçimde mahkumiyet ve zoralıma karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

4806 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki "bir" sözcüğünün "bin" olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bin" lira küsurunun atılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13.4.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.