muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4626, Karar No: 2021/141, Tarih: 11.01.2021

İstinaf Başvurusu:

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunda ileri sürülen gerekçelerin mahkeme kararında karşılanmış olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Toplu iş sözleşmesinin 88. maddesinde “İşçilere 6772 sayılı yasa ile öngörülen ilave tediyeler Yasa hükümlerine göre ödenir” hükmü yer almaktadır.İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacak kişiler, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde hizmet akdiyle çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 07/03/2013 tarih ve 2013/20 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan iş ortaklığına hisse devrinin 28/05/2013 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.Alacağın TİS hükmü ile öngörülmesi alacağın dayanağının ilgili yasa olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğinden, davacının ilave tediye alacağının hisse devrinin gerçekleştiği 28/05/2013 tarihine kadar hesaplanıp hüküm altına alınmasın gerekirken, 31/01/2014 tarihine kadar hesaplayan rapora itibarla hüküm altına alınması hatalıdır.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı 26/1. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ulusal bayram genel tatil alacağı için asıl davada 50,00 TL, birleşen davada 100,00 TL olmak üzere toplam 150,00 TL talep etmiş, 15/03/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 1.464,99 TL’ye artırmasına rağmen mahkemece talep aşılarak bu alacağın 1.638,66 TL olarak hüküm altına alınması da isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkeme kararlarının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16493, Karar No: 2015/5240, Tarih: 06.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16493 E.  ,  2015/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 336 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 18.05.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (18.05.2012) itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 336 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan 349 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal alınarak incelenen ...Köyü 349 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda esas alınan satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kayıt örneklerinin tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu taşınmaza ait kıymet takdir raporunun, kamulaştırma krokisinin ve kamulaştırma evraklarının davacı idareden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17269, Karar No: 2017/3416, Tarih: 27.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/17269 E.  ,  2017/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın pasif husumet yokluğundan reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. .ile davalı vek gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı ile davacı şirket arasındaki ticari ilişkisi nedeniyle verilen çekin bankaya ibrazında davalının tek başına ... Ltd. Şti. adına çek keşide etme yetkisi olmadığını belirten şerhi çekin arkasına yazması üzerine çeki tek başına şirketi temsile yetkisi olmayan davalı tarafından keşide edilmesi nedeniyle davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, takibe haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu 25.08.2013 keşide tarihli çekin müvekkilinin dava dışı ... Ltd. Şti.'ni tek başına temsile yetkili olduğu 29.04.2013 tarihinde keşide ve imza edilerek, 29.04.2013 tarih ve 57 nolu tahsilat makbuzu karşılığında davacı şirkete teslim edildiğini, davacının takibinde kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre, çekin keşide tarihi olan 25.08.2013 tarihi itibariyle davalının bu çeki tek başına keşide etmeye yetkili olduğu, davalının pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı, davalının kötüniyet tazminatı isteminin koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine; davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu çekin ileri tarihli düzenlendiği, 29.04.2013 tarihli teslim belgesi ile davacıya teslim edildiği, teslim tarihi itibariyle davalının, dava dışı keşide ... Ltd. Şti.'ni tek başına temsile yetkili bulunduğu davalı tarafça savunulmuş, davacının antetli ve kaşe ve imzalı teslim belgesi davalı tarafından dosyaya sunulmuştur. Davacı taraf, sözü edilen teslim belgesi altındaki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürmüştür.

Dava konusu çekin ileri tarihli düzenlendiği, 29.04.2013 tarihli teslim belgesi ile davacıya teslim edildiği, teslim tarihi itibariyle davalının, dava dışı keşide ... Ltd. Şti.'ni tek başına temsile yetkili bulunduğu davalı tarafça savunulmuş, davacının antetli ve kaşe ve imzalı teslim belgesi davalı tarafından dosyaya sunulmuştur. Davacı taraf, sözü edilen teslim belgesi altındaki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürmüştür.

Bu durumda mahkemece dava konusu çekin davalının tek yetkili olduğu dönemde ileri tarihli olarak düzenlenip düzenlenmediğinin saptanabilmesi açısından 29.04.2013 tarihli belge altındaki imzanın davacı şirketi temsilen atılıp atılmadığı konusunda araştırma ve inceleme yapılarak deliller hep birlikte değerlendirilip, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması ve davalının 25.08.2013 tarihi itibariyle keşideci şirketi tek başına temsile yetkili olduğu yolunda dosya içeriği ile örtüşmeyen bir gerekçeye yer verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.480.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21326, Karar No: 2025/3414, Tarih: 13.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/21326 E.  ,  2025/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/362 E., 2015/419 K.

SUÇ :Kişinin alğılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Suç tarihinde, mağdurların evini arayan sanığın, anne ve babası evde olmadığı için telefonu açan 12 yaşından küçük mağdur ...'a kendisinin polis olduğunu, kuyumcuda gerçekleşen olayda anne ve babasının suç ortağı olduğunu, bu nedenle evdeki para ve altınları bir poşete koyarak okul parkında kendisini bekleyen polise vermesi gerektiğini söylediği, mağdur ...'ın da evdeki para ve altınları poşete koyarak belirtilen parkın içerinde kendisini polis olarak tanıtan sanığa teslim ettiği iddia olunan olayda,

Olay tarihinde 12 yaşını bitirmemiş çocukların ve tam akıl hastalarının işledikleri fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadıkları ve davranışlarını yönlendirme yetenekleri gelişmediğinden, aldatılmalarından ve dolandırılmalarından bahsedilemeyeceğinden hareketle, somut olayda; sanığın, olay tarihinde ''11 yaş 6 ay 19 gün'' yaşında olduğu anlaşılan mağdurdan para ve altınları alması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmakta, mağdurların ifadeleri ile sanığın savunması ayrıntılı bir şekilde alınarak, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen basit hırsızlık suçunu mu, yoksa aynı Kanun'un 142/2-f maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu mu oluşturacağı da tartışılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi gereğince ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9364, Karar No: 2014/14901, Tarih: 27.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9364 E.  ,  2014/14901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/361-2013/472

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın karışık meyve bahçesi olarak kabulü ve kamulaştırma bedelinin bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hesaplama yöntemi ile belirlenmesi hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenlemiş olup bu madde hükmüne göre arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin saptanması, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin bilirkişi raporunda belirtilmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de anılan yasa maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca dava konusu taşınmazın yer aldığı il genelinde geçerli olan ve bilirkişilerce değerlendirmeye alınacak ürünün dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması suretiyle değerlendirme yılı itibariyle getireceği net gelirin saptanıp buna kapitalizasyon faizi oranının uygulanarak bedelinin belirlenmesi, bu değeri etkileyebilecek objektif unsurlar varsa bunlar da ayrıca belirtilmek ve dikkate alınmak suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değeri tespit edilmelidir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olduğu belirtilmişse de taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaş ve sayıda ağaç bulunması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrakı ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu

Somut olayda dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olduğu belirtilmişse de taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaş ve sayıda ağaç bulunması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrakı ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu

raporunun incelenmesinde, dava konusu taşınmazın üzerinde 10 yaşlarında 11 adet ceviz ağacının dışında ağırlıklı olarak 10 yaşlarında 50 adet kiraz ağacı bulunduğu anlaşıldığından kamulaştırılan alan ve üzerindeki kiraz ağacı sayısı gözetildiğinde 11.108,01 m² yüzölçümündeki dava konusu taşınmazın 3.453,25 m² si kamulaştırılmış olup, kapama kiraz bahçesi olarak değerlendirilip kirazın değerlendirme yılı (2011) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre, sulu arazilerde, getireceği net gelirinin %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması, taşınmazın bulunan bu değerini etkileyecek nitelikte objektif unsurlar söz konusu ise bilirkişi kurulunca bu unsurların neler olduğu ve değeri ne oranda etkilediği de açıkça belirtilerek denetime elverişli gerekçeli bir değerlendirme raporunun düzenlenmesi sonucu taşınmaz malın bedelinin tespiti gerekirken, bunun dışına çıkılarak farklı bir yöntem ile değer belirleyen bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11483, Karar No: 2017/8465, Tarih: 22.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11483 E.  ,  2017/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mahkemede alınan beyanında atılı suçtan kaynaklanan katılan kurum zarını ödemek istediğini, bunun için katılan kuruma başvurduğunu, kurumun kaçak kayıp bedeli tahakkuku dışında kalan diğer masraf kalemlerinin ödenmesini de talep ettiğini, bu nedenle ödemeyi yapamadığını beyan etmesi karşısında;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “gerektiğinde keşif yapılarak elektrik bilirkişisinden rapor aldırılması ve bilirkişi tarafından belirlenecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararın belirlenmesi, bunun sanığa tebliği ile zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9473, Karar No: 2016/4634, Tarih: 14.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/9473 E.  ,  2016/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tespiti-Muarazanın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti ve muarazanın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinin 16.2 ve 16.3 maddelerinin geçersizliğinin ve kiracılığının devam ettiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde; 15.04.2009 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi ile davalının mülkiyetindeki ...'nde kiracı olduğunu, davalı kiralayan şirketin kira sözleşmesinin 16.3 maddesine göre kira bedelleri ve aidat belirleyerek tahsili için ihtar gönderdiğini belirterek muarazanın giderilmesini, sözleşmenin 16.2 ve 16.3 maddelerinin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, sözleşmenin 16. maddesinin cezai şarta ilişkin olup tacir olan davacının cezai şartın geçersizliğini iddia edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının kiracı olduğu hususunda bir ihtilaf bulunmadığı, eda hükmü içermeyen tespit davası ile kira bedelinin saptanmasının mümkün olmadığı, bu uyuşmazlığın tespit davası yoluyla değil, kira bedelinin tespitine dair eda davasında ileri sürülmesi gerektiği belirtilerek dava açmakta hukuki yarar bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

TBK.nun 347. maddesinde; "Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez."

TBK.nun Genel işlem koşulları başlıklı 21. maddesinde ise; "Karşı tarafın menfaatine aykırı genel işlem koşullarının sözleşmenin kapsamına girmesi, sözleşmenin yapılması sırasında düzenleyenin karşı tarafa, bu koşulların varlığı hakkında açıkça bilgi verip, bunların içeriğini öğrenme imkânı sağlamasına ve karşı tarafın da bu koşulları kabul etmesine bağlıdır. Aksi takdirde, genel işlem koşulları yazılmamış sayılır. Sözleşmenin niteliğine ve işin özelliğine yabancı olan genel işlem koşulları da yazılmamış sayılır." düzenlemesi yapılmıştır.

HMK.nun 106.maddesi ve devam eden maddelerinde tespit davası yoluyla mahkemeden bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının ya da yokluğunun belirlenmesinin talep edilebileceği, kısmi eda davasının açılabileceği hallerde tespit davasının da açılabileceği, aynı Kanun'un 108.maddesinde ise inşai dava yoluyla mahkemeden yeni bir hukuki durum yaratılması veya mevcut bir hukuki durumun içeriğinin değiştirilmesi yahut onun ortadan kaldırılmasının talep edilebileceği hususları belirlenmiştir.