muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20143, Karar No: 2021/10023, Tarih: 15.12.2021

bu hususa ilişkin çelişkili beyanları, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı..." gerekçesiyle sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiş ise de;

Cinsel istismar ve cinsel saldırı olaylarına ilişkin yargılamalarda mağdurun yaşadığı travmaya bağlı olarak anlatımının kısmen tutarsız, karmaşık, yahut eksik anlatımı olabileceğini gözeterek ayrıntılarda değil genel olarak olay örgüsünde tutarlılık aranmalı, tanıdık kişiler (akraba, komşu, öğretmen, iş arkadaşı, amir v.b.) tarafından gerçekleştirilen cinsel istismar ve cinsel saldırı vakalarında, mağdurların bu kişilerle geçmiş ilişkileri, yakınlık düzeyleri olay öncesi ilişkilenme biçimleri ve daha sonra mağdur ile aynı çevrede kalmaya devam etmeleri sebebiyle ivedi biçimde şikayette bulunmamaları ve intikalin geç olması mağdurun aleyhine yorumlanmamalıdır. Özellikle çocuk yaştaki mağdurların olayı her aşamada kelime kelime aynı şekilde anlatması beklenmemeli, gerek çocuğun bazı ayrıntıları unutmuş olabileceği, gerekse ifadeyi alan kişilerin bazı detayları sormakta veya tutanağa geçirmekte ihmal göstermiş olabilecekleri gözönüne alınmalıdır.

Somut olayda mağdure ...’nin aşamalardaki beyanlarının genel itibariyle tutarlı olması, bazı detaylarda çelişkiye düşse de gerek mağdurun yaşı ve hafif düzeydeki mental geriliği, gerekse iddia konusu cinsel istismar olayının aynı hafta içinde birden fazla defa yaşanması, her olaydaki ayrıntıların farklı olması, soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifade tarihleri arasındaki zaman farkı nedeniyle bazı detayları unutmasının mümkün oluşu nedenleriyle genel itibariyle tutarlı olan ifadelerin ufak ayrıntılarındaki çelişkinin ifadelerin tümden reddedilmesi sonucunu doğurmaz.

Nitekim mağdure hakkında düzenlenen KTÜ Farabi Hastanesi'nin 08/07/2019 tarih, 48814514-2019/235659 numaralı Raporunda; “konuşmasının açık, anlaşılır, amaca yönelik soru cevap şeklinde olduğu, olaya ilişkin sorular sorulduğunda ayrıntılandırmaktan kaçındığı ve kaygı belirtileri gösterdiği, iddia olunan olaydaki istismarcısına yönelik öfke ve kızgınlık temalarının, dışa vuran davranışlarının olağan olduğunun gözlemlendiği, görüşme esnasındaki ifadelerinin dosyadaki beyanıyla tutarlı olup, beyanına itibar edilebileceği...” 13/09/2019 tarihli Adli Görüşme Değerlendirme Raporunda ise; “çocuğun mevcut zihinsel durumu yaşadığı istismar olayını anlamlandırması ve aktarması noktasında önemli bir sınırlılık yaratmadığı, çocuğun vücudunun mahrem kabul edilen yerlerine başka kişilerin dokunamayacağı noktasında temel bilgilere sahip olduğu ve kendisine bu şekilde yaklaşan kişileri sorgulayabildiği, çocuğun anlatım biçiminin zihinsel kapasitesi ile uyumlu olduğu, önemli bir hafıza sınırlılığı yaşamadığı, hikayeleştirme gibi bir yaklaşım sergilemediği, yaşadığı olayı yaşadığı biçimiyle aktarmaya çalıştığı, zaman zaman yaşadığı olayı anlatırken zihinsel kapasitesindeki sınırlılık nedeniyle bocaladığı görülse de anlatımlarının kurgusal çelişki içerdiğinin düşünülmediği ve çocukta her hangi belirgin bir yönlendirme bulgusunun tespit edilmediği...” belirtilmiştir.

Mağdure aşamalardaki ifadesinde servis şoförü olan sanığın kendisini aracın ön koltuğuna oturttuğunu, diğer çocukları evlerine bıraktıktan sonra araçta sadece kendisi ve kardeşleri... ve ... kaldığında elini bileğinden tutarak elini kendi cinsel organına götürmeye çalıştığını, kendisinin elini çekerek buna izin vermediğini, kıyafetlerinin üzerinden birden fazla kez gögüslerini sıktığını, akabinde kıyafetleri üzerinden bacaklarına ve cinsel bölgesine dokunduğunu, dudağından öptüğünü, sanığın söz konusu eylemleri 18.01.2019 tarihinde başlayan yarı yıl tatilinden önceki hafta içerisinde Pazartesi, Salı, Çarşamba ve Perşembe günlerinde birden fazla olacak şekilde gerçekleştirdiğini ifade etmiştir. Özellikle duruşmadaki ifadesinde sanığın kendisini ağzından öpmesinden bahsederken “ ..iğrenç sulu sulu, dişleri sapsarı, iğrenç kokuyor...” şeklindeki doğal ifadeleri anlatımının kurgusal olmadığını göstermektedir.

Mağdure yaşanan olayları ilk olarak annesi olan müşteki... ve öğretmen olan tanık ...’a anlattığı, mağdurenin onlara anlattığı olaylar ile savcılık ve mahkemedeki anlatımlarının tutarlı ve genel hatları itibariyle aynı olduğu görülmektedir.

Mağdurenin kardeşi tanık ...’in “ ..(sanık ...) ablam ...'yi ise neredeyse hergün öpüyordu. Ablam ise onun yanında çekingenlik gösteriyordu ancak hiç kavga ettiklerini görmedim. Servisi kullandığımız sırada genel olarak ablamı yanına oturtturuyordu. Bizi de

Mağdurenin kardeşi tanık ...’in “ ..(sanık ...) ablam ...'yi ise neredeyse hergün öpüyordu. Ablam ise onun yanında çekingenlik gösteriyordu ancak hiç kavga ettiklerini görmedim. Servisi kullandığımız sırada genel olarak ablamı yanına oturtturuyordu. Bizi de

kardeşimle bir kere yanına oturtmuştu ancak genellikle ablamı yanına çağırırdı...” şeklindeki beyanı ile mağdurenin kardeşi diğer tanık...’ın “...... aracı kullanırken genellikle ablam ...'yi yanına oturturdu. Ayrıca onu öptüğünü de hatırlıyorum. Yanına oturduktan sonra aralarında sessiz bir şekilde konuştuklarını da duydum. Konuşmalar sırasında ... elini ablamın omuzuna ve gögüs kısmına atmıştı. Hatırladığım kadarıyla bu hareket dokunup çekme şeklinde idi. Ablam ... Abdurrahmandan korkardı....” şeklindeki beyanları da mağdurenin anlatımlarını doğrulamaktadır. Bozma gerekçesinde bu tanık beyanlarının birbiriyle çeliştiği belirtilmişse de tanık çocukların aracın arka koltuklarında yolculuk yaptıkları, dosyadaki fotoğraflardan anlaşıldığı üzere aracın koltuklarının yüksek olup ön koltuktakileri görmelerinin her zaman mümkün olmadığı, olayın farklı günlerde ve birden fazla defa gerçekleşmesi nedeniyle olaylara ilişkin görgülerinin ve anlatımlarının birbirinden farklı olmasının doğal olduğu gözardı edilmemelidir.

Tüm bu hususlar nazara alındığında gerek kendisinin gerekse ailesinin sanığa iftira atmaları için bir neden bulunmayan mağdurenin ana hatları itibariyle tutarlı beyanları ve bunu destekleyen tanık anlatımları ve raporlar karşısında sanığa atılı çocuğun cinsel istismarı suçunun sabit olup istinaf incelemesi üzerine kurulan hükmün onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/6787, Karar No: 2014/2943, Tarih: 24.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6787 E.  ,  2014/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/229-2013/11

Davacı F.. S.. vekili Avukat O. Ö.. tarafından, davalı Ş.. D.. aleyhine 19/04/2012 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kabul edilmiş; karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisine küfür ve hakaret ettiğini ileri sürerek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalının hakaret sözleri ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu kabul edilerek istemin ödetilmesine karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olayda, olay tarihi, sarf edilen sözlerin kullanılış şekli ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Davaya konu olayda, olay tarihi, sarf edilen sözlerin kullanılış şekli ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenler ile reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11050, Karar No: 2011/1014, Tarih: 31.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/11050 E.  ,  2011/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6831 sayılı Kanunun 93/2. Maddesi yerine 5728 Sayılı Yasa ile değişik 93/1-2 maddesinin uygulanması sonuç ceza itibariyle ve tazminat, ağaçlandırma gideri, nispi harca hükmedilmemesi de temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Suça konu yerde mevcut zeytin ağaçlarının 6831 Sayılı Kanunun 93/4. maddesi yerine 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının (8) no.lu bendinin yerine "Yedieminde mevcut suça konu emvalin 765 Sayılı TCK.nun 36 maddesi gereğince ve suça konu yerde mevcut zeytin ağaçlarının 6831 Sayılı Yasanın 93/4. maddesi gereğince müsaderelerine" ibaresinin konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5330, Karar No: 2020/5848, Tarih: 18.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/5330 E.  ,  2020/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin ve mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun ilk celse alınan savunmasının içeriğinden mağdurun zararını gidermek istediği, ancak mağdurun yedinci celsede zararının tazminini istemediğini ifade etmiş olması karşısında pişmanlık gösterip zarar giderme olanağı kalmayan sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 168/2. maddenin uygulanması gerektiğinin düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde mağdurların iş yerlerine sanık ... ile birlikte hırsızlık yapmak amacıyla giren suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 18.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9040, Karar No: 2014/9395, Tarih: 13.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/9040 E.  ,  2014/9395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13.01.1998 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17626, Karar No: 2019/2354, Tarih: 13.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17626 E.  ,  2019/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Belirtilen açıklama ışığında somut olaya dönüldüğünde, ilgili güvenlik şirketine ulaşılamamış ve bozma ilamında dinlenmesi belirtilen tanık beyanı sonrası eldeki delillere göre karar verilmiş ise de; yaz döneminde geçtiği iddia edilen çalışmalar yönünden daha detaylı araştırma yapılması gerektiğinden, ilgili dönemde söz konusu villaya komşu olan ev sahipleri ve varsa burada çalışanların tespiti cihetine gidilip beyanlarına başvurulmak suretiyle, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10789, Karar No: 2010/14221, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10789 E.  ,  2010/14221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi.