muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6262, Karar No: 2019/1201, Tarih: 07.02.2019

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

B- Sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında sahte fatura düzenlemediğini belirterek suçlamayı kabul etmemesi, 02.12.2010 tarihli Vergi Tekniği Raporunda ise mükellef kurumun faaliyette bulunduğu süre ile elde edilen hasılat arasında çok büyük dengesizlik bulunduğu, bunun iktisadi ve teknik icaplara uymayan ve olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durum olduğunun, ödevlinin adresinde bulunamadığı, gerçek adresini bildirmediği, defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle somut verileri içermeyen gerekçelerle sanığın 2010 yılında düzenlemiş olduğu faturaların sahte olduğu sonucuna ulaşıldığını belirtmesi karşısında, suça konu faturaların sahteliğinin maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu faturaları kullanan kişi/şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması, bu kişi/şirketler hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları kullanan kişi/şirket yetkilileri de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5990, Karar No: 2021/3578, Tarih: 12.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/5990 E.  ,  2021/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 13/01/2021 tarih ve 2020/16607 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01/03/2021 tarih ve KYB-2021/17475 sayılı ihbarname ile;

Mühür bozma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/07/2020 tarihli ve 2020/51542 soruşturma, 2020/17156 esas, 2020/1498 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.800,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 tarihli ve 2020/887 esas, 2020/906 sayılı kararına karşı Osmangazi Belediye Başkanlığı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulü ile şikayetçi lehine 3.400.00 TL vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin mercii Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/09/2020 tarihli ve 2020/683 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/2. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı veya kolluk görevlileri, şüpheliyi, seri muhakeme usulü hakkında bilgilendirir.”, aynı Kanun’un 250/3. maddesindeki “Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi halinde bu usul uygulanır.”, anılan Kanun’un 250/9. maddesindeki “Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği ve eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu kanaatine varırsa talepte belirtilen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderir. Mazaretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır.”, aynı Kanun’un 250/14. maddesindeki “Dokuzuncu fıkra kapsamında Cumhuriyet savcısının talebi doğrultusunda mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir.”, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 14. maddesindeki "Mahkeme, eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu, bu usulün şüpheliye Kanunda öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edildiği ve şüphelinin bu teklifi müdafii huzurunda özgür iradesiyle kabul ettiği kanaatine varırsa talepte belirlenen yaptırım doğrultusunda hüküm kurar." ve aynı Yönetmeliğin 13/4. maddesindeki "Mahkemece, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olmadığı veya Kanunun 250 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen şartların gerçekleşmediği kanaatine varılması hâllerinde talep reddedilir. Bu durumda, dosya Cumhuriyet başsavcılığına gönderilir ve soruşturma genel hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Somut olayda, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/07/2020 tarihli talepnamenin anılan Mahkemesince kabul edilmesi ile talepte belirtilen doğrultuda aynı gün karar verildiği anlaşılmakla, hızlı bir şekilde karar verilmesi amaçlanan bu usulde anılan Kanun ve Yönetmelik kapsamında şüphelinin müdafi huzurunda dinlenmesinin zorunlu olmasına karşın müşteki vekilinin seri muhakeme usulünün aşamalarında yer almadığı, kaldı ki Mahkemesince bile talepnamenin reddine yönelik incelemenin sınırı, isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 250/3. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları ile sınırlı olduğu değerlendirildiğinde, bu nedenle talepnameyi inceleyen Asliye Ceza Mahkemesinin sınırının itirazı inceleyen mercii Ağır Ceza Mahkemesinin inceleme sınırını da kapsadığı cihetle, müşteki vekilince vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14/07/2020 tarihli 2020/51542 Soruşturma ve 2020/17156 Esas sayılı talepnamenin kabulü ile sanığın TCK‘nin 203/1, 52/2, CMK‘nin 250/4. maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2020 tarihli 2020/887 Esas ve 2020/906 Karar sayılı kararına karşı vekalet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne dair Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11/09/2020 tarih ve 2020/683 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2994, Karar No: 2019/6065, Tarih: 28.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2994 E.  ,  2019/6065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre; 22/05/2013 tarihli Görüntü İnceleme Tutanağı ve 14/04/2014 tarihli bilirkişi raporunda kamera saatine göre saat 02.11'de suçun işlediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5965, Karar No: 2015/18698, Tarih: 17.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5965 E.  ,  2015/18698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/125888

MAHKEMESİ : İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2010

NUMARASI : 2009/1726 (E) ve 2010/1133 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın sorgusu için Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesince 16.07.2010 tarihinde çıkartılan yakalama emri neticesinde 22.05.2010 tarihinde aynı yargı çevresinde yakalanan sanığın, 25/05/2005 tarih ve 5353 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK'nun 94/1. maddesine aykırı olarak en yakın nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesi yerine Şişli 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nde sorguya çekilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2005, Karar No: 2023/3029, Tarih: 30.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2005 E.  ,  2023/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan ...'in maliki olduğu 13008 parsel sayılı taşınmazda bulunan 4 no.lu bağımsız bölümü 22.03.2012 tarihinde intifa hakkını üzerinde bırakmak sureti ile davalı oğluna 236.000,00TL bedelle satış suretiyle devrettiğini, devrin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını, birçok taşınmazı bulunduğunu, ... yeri olarak düzenli kira getirisi olan dava konusu yerin intifa hakkını üzerinde tutarak satmasını gerektirecek bir durum olmadığını, erkek çocuğunun kız çocuğundan üstün tutulduğunu, satış bedeli ile gerçek bedel arasında fark bulunduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, tapuda gösterilen bedelin kuru mülkiyet bedeli olduğunu, taşınmazın ilk sahibinin kendisi olduğunu, kooperatif üyesi olup, kaba inşaat halinde teslim edilen yeri kendi emek ve masrafları ile kullanılır hale getirildiğini, bazı nedenlerle taşınmazı babasına devrettiğini, kooperatif tarafından tapunun 09.12.1993 tarihinde mirasbırakana verildiğini, mirasbırakanla birlikte çalıştığını, geliri olduğunu, ayrı bir ... yeri kurduğunu, taşınmazın tadilatı ve tamiratı ile ilgilendiğini, mirasbırakanın satıştaki amacının davacının oğlunun yurtdışında okuma masrafları olduğunu, davacının emekli olması için ödeme yaptığını, davacının tatil yaptığını, tüm ihtiyaçlarının mirasbırakan ve kendisi tarafından karşılandığını, anne ve babanın sağlığı ve bakımı ile kendisinin ilgilendiğini, mirasbırakanın mesane kanseri olup bir çok ameliyat geçirdiğini, mirasbırakanın davacıya 1970 yılında 140.000 TL bedelinde daire satın aldığını, annelerinin ölümü ile değerli takıları ve taşınırlarının da davacı tarafından alındığını, mal kaçırma amacı olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli ve 2019/341 E., 2022/812 K. sayılı kararıyla; taşınmazın davalıya ait olup bazı sorunlar nedeniyle mirasbırakana devredildiği, muris muvazaası şartlarının oluşmadığı, kaldı ki muvazaa iddiasının ispat edilemediği, tenkis şartlarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

... ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemenin gerekçesinin davacının iddia ve savunmalarını aşar nitelikte olduğunu, kararın taraf beyanları ve dosyadaki delillere aykırı olduğunu, kooperatife üyelik tarihinde 19 yaşında olduğunu, kooperatife üye olması, kazancı ile ödeme yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, üyeliğin mirasbırakanın sayesinde gerçekleştiğini, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini, tanıkların beyanının görgüye değil duyuma dayalı olduğundan itibar edilemeyeceğini, davalının eşi ile arasındaki nedenlerden dolayı sadece dava konusu taşınmazı babasına devrettiğini, adına kayıtlı diğer taşınmazları devretmemesinin nedeninin araştırılmadığını, davalının satışın gerçek olduğunu savunduğunu, hiçbir aşamada taşınmazın emaneten devredildiğini ve geri alacağını belirtmediğini, Mahkemece tanık beyanlarının hiçbir gerekçe olmadan hükme esas alınmadığını, muvazaanın tüm delillerle kanıtlandığını, Mahkemenin asıl talep ile terditli talebi ret gerekçesinin birbiriyle çeliştiğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/328 E., 2023/554 K. sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın öncesinde davalıya ait olduğu, ödemelerin davalı tarafından yapıldığı, davalının eşinin erkek kardeşine kefil olması nedeniyle aralarının bozulduğu, bu nedenle taşınmazın mirasbırakana devredildiği, eşiyle arasının düzeltilmesinden sonra taşınmazı tekrar devraldığı, mirasbırakanın halen birçok taşınmazının bulunduğu, davalının hastalıkları esnasında mirasbırakana baktığı, mirasbırakanın mal kaçırma kastının bulunmadığı gerekçesiyle HMK’nın 353/1-b.1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de ... Medeni Kanunu'nun 706., ... Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken onma harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12463, Karar No: 2013/20788, Tarih: 26.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12463 E.  ,  2013/20788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ... vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 26.11.2013 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. Gülçin Türkucu ile davalılardan ... vd. vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden aleyhine temyiz olunan diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı idare ve davalı ... vd. vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

1) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın 112617 m2'lik kısmının 13-14 yaşlarında damlama sulama sistemi ile sulanan kapama kayısı ve kapama badem bahçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek, taşınmaza değer biçilmiş ise de; yapılan inceleme hüküm kurmak için elverişli değildir.

Bozma öncesi alınan 09.02.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın meyve ekili kısmındaki kayısı ve badem ağaçlarının 1-2 yaşlarında olduğu mütalaa edilerek taşınmaza değer biçilmiştir.

-2-

Bu durumda mahkemece; mahallinde yeniden keşif yapılıp, dava konusu taşınmazdaki kapama kayısı ve badem ağaçlarının öncelikle yaş ve verim durumlarının tespiti için söz konusu ağaçların kuturları belirlenerek İlçe Tarım Müdürlüğünden ilgili veriler getirtilip, öncelikle ağaçların yaşı ile ilgili olarak bilirkişi kurulu raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve jeolog bilirkişi marifeti ile taşınmaz içinde bulunan havuz ve su kuyusunun debisinin 112.617 m2'lik bir alanın damlama sulama ile sulanması için yeterli olup olmadığı, taşınmazın gerçekten sulu arazi vasfını taşıyıp taşımadığı belirlenerek, yapılacak inceleme sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Aynı köyde bulunan taşınmazlarla ilgili olarak açılan davalarda objektif değer artırıcı unsur oranının %80 olarak uygulandığı gözetilmeden, %50 kabul edilmek suretiyle eksik bedele hükmolunması doğru olmadığı gibi,