muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20104, Karar No: 2015/18663, Tarih: 17.12.2015

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

./..

2015/20104-18663 -2-

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2013 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda üzerinde kat mülkiyeti tesis edilen .... İlçesi .... (Kışla) Mahallesi 2381 ada 1 parseldeki 2 B Blok 2. kat 3 nolu mesken nitelikli bağımsız bölümün satışı somut emsal olarak alınmıştır.

Kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulu yapılardaki bağımsız bölüm satışlarında; binanın niteliği, inşaat kalitesi, bağımsız bölümlerin iç düzeni, cephesi satış fiyatının belirlenmesinde etkili olup, ortak yerlerden yararlanma oranı dahi satış fiyatında dikkate alındığından bu gibi satışlarda binanın değeri satış değerinden düşülse bile yanılgıya sebebiyet vereceğinden arsa değerlendirilmesinde emsal olamayacağı için bu hususlar dikkate alınmadan nitelik itibariyle dava konusu taşınmaz ile benzerliği olmayan kat mülkiyeti tesisli mesken nitelikli bağımsız bölümün bilirkişi kurulunca emsal alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Hüküm fıkrasında kamulaştırma bedeli olarak tespit edilen miktarın açıkça belirtilmesi gerekirken acele el koyma kararıyla ödenen bedelin mahsubundan sonra kalan bedelin yazılmasıyla yetinilerek infazda tereddüt oluşturulması,

3-Davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin ödenmesine karar verildiği halde bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptali ile davacı idare adına tescilen karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

4-Bundan ayrı olarak;

Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Doğru görülmemiştir.

4-Bundan ayrı olarak;

Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı Yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce

../...

2015/20104-18663 -3-

açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5468, Karar No: 2008/7206, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5468 E.  ,  2008/7206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 121 ada 14 parsel sayılı 55777.60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı adına tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Dava konusu taşınmaz, ... Köyünün önceden bağlı olduğu ... Köyünden 2001 yılında ayrıldığı, ...’de 1946 yılında orman kadastrosunun yapıldığı bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda taşınmazın bulunduğu yerde,orman tahdit çalışmasının yapılmadığının bildirildiği; ne var ki, orman kadastrosuna ilişkin tüm tutanaklar ile haritası getirilmediği için bilirkişilerin bu sözleri, denetlenemediği gibi taşınmazın kadastro paftası ile memleket haritası ölçekleri denkleştirilerek birbirleri üzerine aplike edilmediği taşınmaz konumunun memleket haritasında parsel bazında gösterildiğinden,bilirkişi raporu denetlenememektedir. Eksik araştırma ve incelemeye yetersiz ve denetlenemeyen rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle ... dosya seçilip öteki dosyalardaki dava konusu taşınmazların yerinde görülüp yapılacak keşfinde her parsele ilişkin orman araştırmasıyla ilgili olmak üzere Yargılama gideri paylaştırılmalı keşfe gidilmeden önce ... Köyünde 1946 yılında yapılan orman tahdidine ilişkin tüm tutanaklar ile haritası, komşu parsel tutanakları, eski tarihli memleket haritası komşu parsel tutanakları eski tarihli memleket haritası, amenejman planı ve ... fotoğrafı getirtildikten sonra üç orman ve bir ... bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Orman Yasasına göre Orman yerinde bulunmayan Kadastrosu ve Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan,orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından varsa ölçü karnelerinden, nirengi poligon, röper

noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.

noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.

Hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin ‘Teknik İşler’ başlıklı Dokuzuncu bölümünde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak, yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki,yer,kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre orman kadastrosu aplikasyon.ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından faydalanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli ,anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu aplikasyon,çekişmeli taşınmazın ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek,çekişmeli taşınmazın, orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde,ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı ,aynı yada yakın orman sınır hatlarında dava konusu edilen parseller varsa bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilmeli,taşınmazın en yakın orman sınır noktalarıyla irtibatı sağlanacak, orman tahdidi sınırları dışında kaldığı takdirde 1946 tarihli orman tahdidinin seri bazında yapıldığı ve taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan bir orman kadastrosunun bulunmadığının anlaşılması halinde bu kez

... ve uzman bilirkişiler eliyle memleket haritası, ... fotoğrafı ve amenajman planı uygulattırılıp, orijinal-renkli memleket (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro haritasının ölçeğine ,yine kadastro haritasının ölçeğide memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra her iki harita komşu ve yakın komşu parselleride içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerende gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Araştırma ve inceleme sonucu dava konusu taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi kapsamında orman içi açıklık sayılan yerlerden olduğunun saptanması halinde orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı gözetilerek, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine 12.05.2008 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19937, Karar No: 2014/22037, Tarih: 04.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/19937 E.  ,  2014/22037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/07/2014

Numarası : 2013/785-2014/318

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı U.. R.. ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan,muvazaa tespitine dair iş müfettişi raporlarının davalı ve ... İnş. Tur. Ltd. Şti. arasında 1.1.2010 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesi, yine davalı ve .... Tıp Hiz. Ltd. Şti. ve İlmero Teks. Mak. Ltd. Şti. adi ortaklığı arasında 1.11.2008 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda; öncelikle davacının yukarıda değinilen muvazaa tespiti yapılan dönem sonrası işe girdiği anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde davacının ne iş yaptığı açıklanmamıştır. Dosya içerisinde yer alan tüm işveren belgelerinde davacının temizlik işçisi olarak çalıştığı belirtilmiştir. Davacı tanığı davacının temizlik elemanı olarak işe girdiğini daha sonra büroya alındığını ifade etmiş, bürodaki çalışmasının temizlik işi dışında bir iş olup olmadığı hakkında bir açıklamada bulunmamıştır. Davalı tarafça davacının temizlik işlerine dair farklı farklı şirketlerle yapılan hizmet alım sözleşmeleri kapsamında temizlik işçisi olarak çalıştığı savunulmakla, özellikle davacı tanık anlatımı da nazara alındığında davacının hizmet alım sözleşmesi kapsamı dışında, temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırılılıp çalıştırılmadığı hususunda tereddüt oluşmaktadır. Bu nedenle HMK'nun 31. maddede düzenlenmiş hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacı asil HMK'nun 169 vd maddeleri gereğince isticvap edilerek yapılan iş hakkında beyanı alınmalı ve gerekli görülürse ayrıntılı bir şekilde tekrar tanık ifadesine başvurulmalı ve muvazaa hususu bu surette açıklığa kavuşturulmalıdır. Eksik araştırma ile karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3842, Karar No: 2006/5029, Tarih: 12.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3842 E.  ,  2006/5029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projesine ve site yönetim planına aykırı olarak kapatılan balkonun eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların B3 Blok 76 nolu bağımsız bölümün balkonunu mimari projeye, yönetim planı hükümlerine ve 27.11.2004 günlü kat malikleri kurulu kararına aykırı olarak kapattıklarını ileri sürerek sözü edilen balkonun projesine uygun eski hale getirilmesini istemiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi hükmüne göre kat malikleri anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumakla yükümlü oldukları gibi, kat maliklerinden biri diğer tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre bir bağımsız bölümün balkonlarının dış duvar ve cepheleri Yasanın 4. maddesi hükmü uyarınca ortak yer olarak tanımlanmaktadır. Anataşınmazdaki tüm kat maliklerini bağlayan sözleşme niteliğindeki yönetim planının 22. maddesinde yapının dış estetiğinin değiştirilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Dosyaya konulan 27.11.2004 günlü kat malikleri kurulu kararının son paragrafında ise balkonların cam ile kapatılmaması, balkonlarını kapatan ve yönetim planına aykırı davrananlar hakkında gerekli yasal işlemlerin yapılması hususunda yönetime yetki verilmesi kararlaş- tırılmıştır.

Yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda davalıların 76 nolu bağımsız bölümünün mutfak balkonunun cam malzemeden katlanır ve balkonun iki yan duvarına toplanabilir biçimde monte edilen bir sistemle kapatıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişinin yerinde saptadığı ve ayrıca dosyaya konulan fotoğraflarda da görülen sistem sabit eser niteliğinde olup tüm kat maliklerinin rızası olmaksızın yapılması yasak niteliktedir. Balkonu kapatma malzemesinin saydam (cam) ya da ışık geçirmeyen nitelikte olması ve/veya tek parçadan ya da bir kaç parçadan oluşması sonucu değiştirmez. Saptanan bu durum karşısında davalının bağımsız bölümünün balkonunu mimari projeye aykırı olarak ve tüm kat maliklerinin rızasını almaksızın kapatmış olmasının Kat Mülkiyeti Yasasının yukarıda değinilen 19. maddesi hükmüne aykırılık oluşturduğu gözetilerek istemin kabulü ile dava konusu edilen balkonun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2457, Karar No: 2023/8367, Tarih: 12.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2457 E.  ,  2023/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1551 E., 2019/1498 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlere karşı; sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden Mahkemece yokluğunda verilen hükümlerin kanuni süresi içerisinde müdafi tarafından temyiz edilmesinden sonra kayden 20.07.2001 doğumlu olup dosyaya sunduğu 11.07.2023 günlü dilekçe ve yazılı ifadesinin alındığı 19.07.2023 tarihlerinde on sekiz yaşını dolduran suça sürüklenen çocuğun vaki temyiz isteminden vazgeçtiği belirlenmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden ise Bakanlık vekilinin usûlüne uygun şekilde kendisine tebliğ edilen gerekçeli hükümlere karşı vermiş olduğu temyiz dilekçesinde temyiz gerekçesi bulunmadığı anlaşılmıştır. Katılan mağdure vekilinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2019/394 Esas, 2019/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdureye yönelik eylemleri sebebiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.11.2019 tarihli ve 2019/1551 Esas, 2019/1498 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden sonuç ceza 10 yıl olarak belirlenmek suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ve diğer hüküm yönünden istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.05.2020 tarihli, 9-2023/7514 sayılı ret ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde temyiz gerekçesi bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri

İlk Derece Mahkemesince sonuç hapis cezasının doğru olarak hesaplandığına, bu konuda Bölge Adliye Mahkemesince yapılıp suça sürüklenen çocuk lehine sonuç doğuran düzeltmenin hatalı olduğuna ve suça surüklenen çocuğun cezası tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası maddesi uyarınca yapılan indirimin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince dava konusu olayın; "Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdure ...'nın cep telefonu numarasını bulduğu, mağdurla iletişime geçerek sevgili oldukları, suça sürüklenen çocuğun mağdureden göğüslerinin fotoğrafını cep telefonu yoluyla kendisine göndermesini istediği, mağdurenin de suça sürüklenen çocuk ile aralarındaki ilişkiye güvenerek suça sürüklenen çocuğa göğüslerinin fotoğrafını attığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun kendisiyle ilişkiye girmez ise fotoğrafları ailesine göndereceğinden bahisle mağdureye baskı yaptığı, suça sürüklenen çocuğun bu baskısına dayanamayan mağdurenin okul çıkışı suça sürüklenen çocuk ile buluşarak kavaklı parkın karşısında olan küçük bir kulübede mağdure ile ters ilişki yaşadığı, ilişki sonrası suça sürüklenen çocuğun mağdurenin tekrar fotoğraflarını çektiği, bu sefer suça sürüklenen çocuğun eline mağdurenin daha etkili fotoğrafları geçtiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdureyi elindeki fotoğrafları babasına göstermekle tehdit etmeye devam ederek cinsel ilişkiye girmeye devam etmesini istediği, suça sürüklenen çocuktaki fotoğraflarını babasının görmemesi için mağdurenin suça sürüklenen çocuk ile cinsel ilişkiye girmeye devam etmek zorunda kaldığı, 2. defa yine kavaklı parkın karşısında bulunan kulübede daha sonra ... Mahallesinde bulunan yıkık bir evde anal yoldan ilişkiye girdikleri, anal yoldan organ sokmanın dışında suça sürüklenen çocuğun mağdurenin dudağından öptüğü,