muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15386, Karar No: 2025/3221, Tarih: 03.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15386 E.  ,  2025/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

EK KARAR : 17.10.2024

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile 17.10.2024 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin 2004 yılında şiddetli geçimsizlik nedeni ile boşandığını, kendisine babasından ölüm aylığı bağlandığını, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile bağlanan ölüm aylığının kesildiğini ve ödenen aylıkların iadesinin talep edildiğini, boşandığı eşinin boşandıktan sonra annesi (kayınvalidesi) ile birlikte oturduğunu, evlerinin farklı semtlerde olduğunu, boşandıktan sonra birlikte yaşamadıklarını belirterek, kurum işleminin iptali ile kesilen yetim aylığının yeniden bağlanması ve davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine, ödenmeyen aylıkların ve diğer sosyal haklarının faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2024 tarihli ek kararında ise davacı vekiline karar ilamının 04.05.2024 tarihinde tebliğ edildiği, kararı tebliğ alan davacı vekili tarafından 23.07.2024 tarihinde kararın temyiz edildiği, bu nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK 346/1 maddesi uyarınca süre yönünden reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde, eski hale getirme talebinin kabulü ile gerek sunulan nedenlerle gerekse incelemede ortaya çıkacak diğer nedenlerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı vekili ek kararın temyizinde ise Bölge Adliye Mahkemesin 10. Hukuk Dairesinin kararının tarafına e-tebligat olarak 29 Nisan 2024 günü tebliğ edildiğini, tebligatların telefonuna bildirim olarak geldiğini, ekli ankara cebeci hastanesi kalp damar bölümü raporuna göre 26 Nisan 2024 günü 21 gün raporlu olduğunu, hastalığı nedeni ile gelen tebligatlara bakamadığını belirterek temyiz süresi açısından eski hale getirme talebinde bulunmuş olup devamında ek kararın ve karar ilamının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 95. maddesi; “Elde olmayan sebeplerle, Kanun'da belirtilen veya hâkimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hâle getirme talebinde bulunabilir.

Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hâle getirme dışında, başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa, eski hâle getirme talebinde bulunulamaz.” hükmünü 96/1. maddesi ise “Eski hâle getirme, işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmelidir.” düzenlemesini içermektedir. Sıralanan yasal düzenlemeler, eski hale getirme isteminde bulunabilmek; sürenin arzu ve ihtiyar dışında kaçırılmış olması; yeniden süre elde edebilmek için kanun yollarına başvurmanın olanaksız bulunması; eski hale getirme talebinin HMK 96. maddesinde öngörülen sürede dile getirilmesi koşullarına bağlamıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde, 04.05.2024 tarihinde davacı vekiline Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edildiği; davacı vekilinin iş bu karara karşı 23.07.2024 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu; Bölge Adliye Mahkemesince 17.10.2024 tarihli ek karar ile işbu temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği; davacı vekilinin 23.07.2024 tarihinde sağlık problemi gerekçe gösterilerek eski hale getirme talebinde bulunduğu; bahsi geçen Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının davacı vekiline 29.10.2024 tarihinde tebliğ edildiği, işbu karara ve asıl karara karşı da 29.10.2024 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

26.04.2024 tarihli 21 gün istirahat raporuna dair anılan kayıtlar nazarında, eski hale getirme koşullarının oluşmadığı görülmekte ve Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2024 tarihli ek kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan ek kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Davalı Kurum vekilinin ek karara karşı temyiz talebine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.10.2024 tarihli EK KARARIN ONANMASINA,

Temyiz yoluna başvuru harcının ve aşağıda yazılı alınmayan temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1290, Karar No: 2018/1585, Tarih: 17.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1290 E.  ,  2018/1585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten öldürmeye teşebbüs

Hükümler : TCK'nın 82/1-a-c-g, 35, 53, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, dosyanın duruşmasız olarak yapılan incelemesi sonunda gereği düşünüldü;

Sanık hakkında ceza hükmü tesis edilirken TCK'nın 82/1-a-c-g maddeleri uygulandıktan sonra 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin uygulanması gerektiğinin de düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK’nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21987, Karar No: 2014/13102, Tarih: 02.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21987 E.  ,  2014/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelemesinde;

Üst Cumhuriyet savcısının, 02/02/2010 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra 09/03/2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, düğün ve benzeri şekildeki kalabalık yemekli organizasyonlara bakır kazan, bakır tava, sandalye, kaşık ve tabak gibi malzemeleri kiraya veren şikayetçiye kendisini.... olarak tanıtmak ve olmadığı halde köylerinde düğün olduğunu belirterek şikayetçiyi aldatmak suretiyle, 454 parçadan oluşan masa, sandalye, kazan, kepçe, tabak ve kaşık gibi malzemeleri alıp götürdüğünün, ancak daha sonra geri getirmediğinin iddia ve kabul olunması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde öngörülen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 02/07/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11716, Karar No: 2014/18482, Tarih: 18.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11716 E.  ,  2014/18482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan s.mısır, şeker pancarı ve buğdayın 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (özellikle ayrıntılı olarak) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4867, Karar No: 2023/4883, Tarih: 04.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4867 E.  ,  2023/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1952 E., 2023/384 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/324 E., 2022/36 K.

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı tarafça davacı hakkında Kayseri 1. İş Mahkemesi 2017/448 Esas sayılı dosyası ile Sosyal Güvenlik Hukukundan kaynaklanan alacak talepli dava açıldığını, bu dava dosyasının 09.04.2021 tarihli ara kararı ile davacı tarafa maluliyetin tespiti davası açmaları için süre verildiğini, Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezince düzenlenen 17.02.2017 tarih ve 000998 sayılı Sürekli İş Göremezlik Derecesi Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Kararında kazazedenin geçirdiği iş kazası neticesinde %12,1 oranında sürekli iş göremezliği olduğu tespit edildiğini, Kayseri 2. İş Mahkemesi'nin 2017/397 Esas sayılı dosyasında alınan ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 06.08.2019 tarihli raporda kazazede ...'ın meslekte kazanma gücü kaybının %9,3 olarak tespit edildiğini, ATK İkinci Üst Kurulunun maluliyet incelemesinde en üst merci olması nedeniyle Kayseri 2. İş Mahkemesinin dosyasında yapılan geçici ve sürekli iş göremezlik miktarlarının hesaplanmasında %9,3 oranında maluliyet oranı esas alındığını, Kayseri 1. İş Mahkemesi'nin 2017/448 Esas sayılı dosyasında alınan ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 09.10.2019 tarihli bilirkişi raporunda ise %19 oranında meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit edildiğini, söz konusu maluliyet oranının çok yüksek tespit edildiğini, bu nedenle kazazede işçinin sürekli iş göremezlik oranının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili, SGKB ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 17.02.2017 tarih ve 000998 sayılı kararı, YSK kararı ile kazazede işçinin %12,1 oranında sürekli iş göremezlik derecesi meslekte kayıp oranı olduğuna, yardıma muhtaç durumda olmadığına ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, davacının işgücü kaybının tespiti için açmış olduğu davanın haksız ve yersiz olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf beyanları, dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; kazazede işçi ...'ın maluliyet oranının tespiti talepli işbu davanın açıldığı; Mahkemenin 2017/448 esas sayılı dosyasında Kurum tarafından aldırılan rapora göre kazazedenin %12,1 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davalının itirazı üzerine YSK' dan rapor aldırıldığı ve raporda kazazedenin maluliyet oranı %12,1 olarak belirtildiği, yine itiraz üzerine ATK İhtisas Kurulundan rapor aldırıldığı ve bu rapora göre kazazedenin maluliyet oranının %19 olduğu, Kayseri 2. İş Mahkemesinin 2017/397 esas sayılı dosyasında ATK Üst kurulundan rapor aldırıldığı ve Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 06.08.2019 tarihli raporda kazazede ...'ın meslekte kazanma gücü kaybının %9,3 olduğunun bildirildiği, ATK İkinci Üst Kurulunun maluliyet incelemesinde en üst merci olması nedeniyle nihai karar olduğundan davanın kabulü ile davalı ...'ın meslekte kazanma gücü kayıp oranının %9,3 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kurum vekili, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin raporuna göre kazazede işçinin %12,1 oranında sürekli iş göremezlik derecesi meslekte kayıp oranı olduğuna, yardıma muhtaç olmadığına ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, söz konusu rapor kapsamında davacının davasının reddine karar verilmesi gerektiğini, mezkur dosyadan rapor alınmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, diğer dosyadan alınan raporun Yargıtay kararları gereğince kesin delil olarak değil güçlü delil olarak değerlendirilmesi gerektiğini, davaya sebebiyet vermeyen kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, sadece davalı kurumun vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının da hukuka aykırı olduğunu, ilk derece mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu istinaf başvuru sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, dahili davalı işçi ... tarafından açılan Kayseri 8. İş Mahkemesi'nin 2021/19 esas 2021/115 Karar sayılı maddi- manevi tazminat istemli dosya kapsamında alınan Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 17.02.2017 tarihli sağlık kurulu raporunda dahili davalı işçi ...'ın sürekli iş göremezlik oranı %12,1 olarak belirlenmiş, bu rapora itiraz edilmesi üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 11.05.2017 karar tarihli sağlık kurulu raporunda dahili davalı işçi ...'ın sürekli iş göremezlik oranı %12,1 olarak belirlenmiş, bu rapora itiraz üzerine dosya Adli Tıp Kurumuna gönderilerek rapor alınmış bu raporda dahili davalı işçi ...'ın maluliyetinin %9,1 olduğu belirtilmiş, Kayseri 1. İş Mahkemesi'nin 2017/448 esas sayılı dosyası kapsamında davalı kurum tarafından açılan rücuen tazminata ilişkin dava nedeniyle alınan ATK 3. İhtisas Dairesi'nin 23.09.2019 tarihli raporunda ise dahili davalı işçi ...'ın maluliyetinin %19,00 olduğu belirtilmiş, Adli Tıp Kurumu raporuna da itiraz edilmesi üzerine dosya Adli Tıp Üst Kurula gönderilerek rapor alınmış, bu raporda da davacının maluliyetinin %9,3 olduğu belirlenmiş olduğu, ATK İkinci Üst Kurulunun maluliyet incelemesinde en üst merci olması nedeniyle yerel Mahkemece davanın kabulü ile davalı ...'ın meslekte kazanma gücü kayıp oranının %9,3 olduğunun tespitine karar verilmiş olup, kurum tarafından açılan rücuen tazminat ve işçi tarafından açılan maddi ve manevi tazminat istemli dava nedeniyle iş bu dosya kapsamında aynı iş kazasına dayalı olarak alınan raporlara göre karar verilmesinde hukuka aykırılık olmadığı, bu sebeple iş bu dosya kapsamında yeniden rapor alınmasına yönelik davalı kurum vekilinin istinaf sebebinin yerinde olmadığı, davalı kurumun yasal hasım olmasının yanı sıra, davacının maluliyet oranının tespitine ilişkin bu davayı, davacısı SGK olan Kayseri 1. İş Mahkemesi'nin 2017/448 esas sayılı dosyanın 09.04.2021 tarihli ara kararına dayalı olarak açması nedeniyle, davalı kurum iş bu davada bu sebeple de taraf olup bu nedenle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olması nedeniyle dava açılmasına sebebiyet vermeyen, yasal hasım olan kurum sigortalısı işçinin ise davalı olarak yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamasının isabetli olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10192, Karar No: 2024/12796, Tarih: 01.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10192 E.  ,  2024/12796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa ait ... İl ... Müdürlüğünde, aile hekimliği kiralama ihale komisyon üyeliği, İl Müdürlüğü muayene ve kabul komisyonu üyeliği, aile hekimlerinin geriye dönük kira tahsilatının yapılması, ... muhasebe birimi tarafından tek düzen muhasebe sistemini kullanabilmesi için şahsına verilen şifre ile aile hekimlerinin kiralarının takibi için sisteme girilmesi, aile hekimlerinden kira tahsilatlarının yapılması için mutemetlik birimine vermek üzere kira listelerinin hazırlanması, Müdürlükçe yapılacak olan onarım, tadilat ve yapım işyerinin yaklaşık maliyetinin çıkarılması ve yapım ihalesi komisyon üyesi olarak çalıştığını, 24.07.1997 tarihinden itibaren ... İşçileri Sendikasına üye olduğunu, 04.12.2019 tarihinde bu sendikadan istifa ederek yeni toplu iş sözleşmesini imzalama yetkisi olan ... Sendikasına üye olduğunu, davacıya 01.01.2018 tarihine kadar toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan mali sorumluluk tazminatı ödenirken gerekçesiz olarak ödemenin kesildiğini, müvekkilin nakit veya nakit yerine geçen kıymet sorumlusu olarak görev yaptığını iddia ederek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan 1.000,00 TL mali sorumluluk tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def"i ileri sürdüklerini, davacıya mali sorumluluk tazminatının ücret bordrolarına yansıtılarak ödendiğini, davalı İdarenin temerrüde düşürülmediğinden aleyhe kabul anlamına gelmemek kaydıyla faizin ancak dava ve ıslah tarihinden yasal faiz olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI