muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/15356, Karar No: 2009/323, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15356 E.  ,  2009/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeil taşınmazın bulunduğu yeri gösterir orijinal kadastro pafta fotokopisinin,

2-Kadastro pafta fotokopisi geldikten sonra, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 19/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13476, Karar No: 2017/9680, Tarih: 03.07.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13476 E.  ,  2017/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın yüzüne karşı 27.02.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.04.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, sanığın süreden sonraki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarına göre, hükümlerin 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 6217 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik, sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik ve sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ... hakkında düzenlenen Gaziantep Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 17.04.2013 tarihli raporunda üst sağ kesici dişte kırık mevcut olduğu belirtildiği, adli tıp uygulamalarına göre diş kırıklarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı gözetilmeksizin, yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine TCK'nin 86/2. maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus sanıklar hakkında infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik ve sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik ve sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'un hüküm tarihinden sonra, temyiz inceleme tarihinden önce 27.08.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Mağdur ...'ın soruşturma aşamasında alınan 12.04.2012 tarihli ifadesinde kavga sırasında ...'ı tanımadığı bir şahsın bıçakladığını, kendisinin ve yanındaki şahısların araya girince kim olduğunu bilmediği ve eşgalini göremediği bir şahsın kendisini sol koltuk altından bıçakladığını belirtmesi, 12.04.2012 tarihli fotoğraflı teşhis tutanağı içeriğine göre mağdur ...'ın mağdur ...'ı bıçaklayan kişi olarak sanık ... ve...'u teşhis ettiği, bu iki şahıstan birinin...'ı bıçakladığını, kendisini ise arkadan gelen başka bir şahsın bıçakladığını belirtmesi, sanık ...'in kavga sırasında sadece kendisinde bıçak olduğunu, kendisini korumak amacıyla bıçağı salladığını belirtmesi ve mağdur ...'da yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olan tek bıçak darbesinden başka darp ve cebir izinin bulunmaması karşısında, sanık ...'in sanık ...'in mağdur ...'ı bıçakla yaralama eylemine ne şekilde iştirak ettiğine dair deliller karar yerinde gösterilip açıklanmadan, sanık ... hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükmün ve sanık ... hakkındaki hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8629, Karar No: 2011/10100, Tarih: 05.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8629 E.  ,  2011/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ ve diğerleri aleyhine 24/08/2007 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

a-Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; tarafların kusur oranı, olay tarihi, davacı ...’nun yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı düşüktür. Bu davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

Davaya konu olayda; tarafların kusur oranı, olay tarihi, davacı ...’nun yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı ... yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı düşüktür. Bu davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

b-Dava dilekçesinde, davalı ...’nin davalı ...’ın kullandığı aracın sigorta şirketi olduğunu belirtilerek ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere tazminat talep edildiği görülmektedir. Dosyaya ibraz edilen poliçe örneğinden de anlaşılacağı üzere, davalı ...’nin sorumluluğunun Karayolları Trafik Kanunu Zorunlu Mali Sorumluluk Trafik Sigorta Poliçesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu tür poliçelerde manevi tazminat kapsam dışıdır. Bu nedenle davalı ... yararına reddedilen manevi tazminatlar bakımından vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Mahkeme kararı bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılardan ... yararına, (2/b) sayılı bentte gösterilen nedenlerle diğer davacılar yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1222, Karar No: 2019/336, Tarih: 21.03.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1222 E.  ,  2019/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.07.2013 tarihli ve 2012/579 E., 2013/440 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 28.01.2014 tarihli ve 2013/17088 E., 2014/1244 K. sayılı kararı ile:

"...Dava, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, muvazaa olgusu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan Hasan'ın kayden maliki olduğu 471 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1/4 payını 8.9.1998 tarihinde davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, 21.08.2012 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak 2006 yılında ölen eşi....'dan olma davacı çocukları.....,.....ve ..... ile 2010 yılında evlendiği eşi davacı ... ile ondan olma 2012 doğumlu çocuğu davacı Esma'nın kaldığı, davalının ise yasal mirasçı olmadığı ancak mirasbırakanla 1998 tarihinden itibaren gayri resmi olarak birlikte yaşadığı, mirasbırakana, 2006 yılında ölen eşi....'a ve yaşı küçük çocuklarına baktığı, temlik tarihinde dava konusu taşınmazın (1/4) pay değerinin (yapı+arsa) 4.003,37.-TL olduğu, kalan 3/4 pay ile dava dışı 367 parselin terekede olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Ne var ki; 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Karırının uygulanabilmesi için mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla esasen bağışlamak isterken, tapu memuru önünde iradesinin satış şeklinde açıklaması halinde uygulanabileceği kuşkusuzdur.

Somut olayda, mirasbırakanın resmi eşi ve davacılar.....,.....ve .....'ın annesi....'un felçli olup davalının 1998 yılından 2006 yılında ölünceye kadar....'a, evden ayrıldığı 2009 yılına kadar da murise ve çocukları olan davacılara baktığı ilgi ve hizmetini esirgemediği davacı tanıkları Dursun ve Halil ile davalı tanıkları Münire ve Behzat'ın beyanları ve dosya kapsamıyla sabit olduğu, çekişme konusu taşınmazın (1/4) payının davalıya, mirasbırakan, eş ve çocuklarına bakımına karşılık verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin semen karşılığı olacağı kuşkusuzdur. semen bir başka ifade ile malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp, belirli bir hizmet ya da emek olabileceği kabul edilmelidir. (...K. 29.4.2009 gün 2009/1-130 E.S.K.) Esasen, yukarıda değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların dayanağını teşkil eden 01.04.1974 gün ¼ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakan gerçek iradesinin mirasçılardan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile mirasbırakanın iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğine mirasbırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, kendisine, felçli eşi ve küçük çocuklarına bakma karşılığında temlikin gerçekleştirildiği, satış işleminin muvazaalı olarak gerçekleştirilmediği kabul edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir..."

gerekçesi ile oyçokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

gerekçesi ile oyçokluğuyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'nun 21.08.2012 tarihinde vefat ettiğini, murisin hasta ve yatağa bağımlı olan.... Bayraktaroğlu ile evli olduğu hâlde 1998 yılında davalı ... ile imam nikahı kıyarak dava konusu taşınmazda 2009 yılının sonuna kadar birlikte yaşadığını, bu sırada 471 ada 3 parselde kayıtlı taşınmazının 1/4 payını 08.09.1998 tarihinde 950.000.000TL bedelle davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, tapuda gösterilen bedelin çok düşük olduğunu, yapılan devrin gerçekte satış olmadığını, murisin nikâhsız ilişkisini sürdürebilmek amacıyla taşınmaz hissesini davalıya bağışladığını, imam nikâhıyla yaşadığı kişiden para almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi temlik tarihinde Devlet Su İşlerinde işçi olarak çalışan murisin paraya ihtiyacının bulunmadığını, davalının imam nikâhından sonra yasal bir evlilik olmadığından ve mirastan pay alamayacağını bildiğinden murise baskı yaparak taşınmazın kendisine bağışlanmasını istediğini, murisin de temlikte bulunarak mirasçılardan mal kaçırdığını belirterek, davacıların miras payları oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili, müvekkili ile davacıların murisi ...'nun birbirlerini sevip evlenmeye karar verdiklerini, ancak murisin resmî nikâhlı eşinin vahim hastalığı nedeniyle yatağa bağımlı ve akli melekelerinin zayıf olması nedeniyle eşinden boşanmak istemeyen murisin imam nikâhı ile evlenmeyi teklif ettiğini, davalının da bunu kabul ederek murisin hem ilk eşinin hem de o yıllarda 11 ve 14 yaşında olan çocuklarının bakımını üstlendiğini, bu aşamada maddi durumu iyi olan murisin davalıya bir ev almak istediğini, ancak ailesinden uzaklaşmak istememesi nedeniyle oturdukları evin bulunduğu taşınmazın 1/4 payını devrettiğini, davalının murisin eşine öldüğü 2006 yılına kadar baktığını, murise de çok iyi bir eş olduğunu, ancak eşinin ölümünden sonra murisin çocuklarını bahane ederek resmî nikâh kıymadığını, üç yıl daha bekleyen müvekkilinin 2009 yılında yakınlarının yanına sığındığını ve yeni bir evlilik yaptığını, söz konusu devir işlemi tapuda satış olarak gösterilmiş ise de gerçekte bağış olduğunu, tarafların her ikisinin de iradesinin bağış sözleşmesi yapmak noktasında birleştiğini, ancak murisin mirasçılarından mal kaçırmak gibi bir amacı ve tasarrufunun bulunmadığını, bu nedenle yapılan işlemin geçerli olduğunu belirterek, haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, dava konusu hissenin davalıya muvazaalı şekilde devredildiği, satışın gerçek olmayıp davalı tarafın bile bu işlemin hibe şeklinde yapıldığını belirttiği, bu durumun satış tarihi itibariyle gerçek değer ile resmî akitteki değer arasındaki fahiş farktan da anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda karar başlığında açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararında belirtildiği gibi hiç bir tanığın davalının murisin eşi veya çocuklarına baktığı, onların infak ve iaşelerini karşıladığı yolunda beyanda bulunmadığı gibi bu hususun davalı tarafça da iddia ve ispat edilmediği, devrin bağış ya da ölünceye kadar bakma akdi şeklinde yapıldığının ispatının davalıya düştüğü ancak davalının bu hususu kanıtlayamadığı, kendi muvazaasını gerekçe göstererek hukuken korunma da talep edemeyeceği gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu taşınmazın 1/4 payının miras bırakan tarafından o dönemde imam nikâhı ile birlikte yaşadığı davalıya satış suretiyle yaptığı temlikinin, gerçekte mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki irade ve beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanan muvazaa, pozitif hukukumuzda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 19. (mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 18.) maddesinde düzenlenmiş ve anılan maddede, "Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır." hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre muvazaa; tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacı ile ve fakat kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak hususunda anlaşmalarıdır, şeklinde tanımlanabilir.

Muvazaa daha çok sözleşmenin yorumuyla ilgili olduğundan, öğreti ve uygulamada kapsamlı olarak incelenmiş ve belirli kurallara bağlanmıştır. Gerek öğretide ve gerekse uygulamada muvazaa, mutlak ve nispi muvazaa olarak iki gruba ayrılmaktadır; mutlak muvazaada taraflar herhangi bir hukuki işlem yapmayı (oluşturmayı) istemezler, yalnız görünüşte bir hukuki işlem için gerekli irade açıklamasında bulunurlar; nispi muvazaada ise taraflar gerçekten belli bir hukuki işlem yapmak isterler, ancak onu saklamak amacıyla, bir başka hukuki işlemin kurulduğu izlenimi yaratmak üzere irade açıklamasında bulunurlar.

Taraflar ister yalnız bir görünüş yaratmayı, ister ikinci bir gizli işlem yapmayı arzu etmiş olsunlar, görünüşteki (zahiri) işlem tarafların gerçek iradelerine uymadığından, ilke olarak herhangi bir sonuç doğurmaz. Muvazaada görünüşteki işlemin her türlü hukuki sonuçtan yoksun olması, tarafların ortak iradelerinin bu yolda olmasından kaynaklanmaktadır.