muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4872, Karar No: 2018/1040, Tarih: 19.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4872 E.  ,  2018/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 11/05/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalılardan ... ve .... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalılardan ... ve .... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... Gazetesi’nde 24/04/2010 tarihinde yayınlanan “Ya Adam Gibi İzle, Yada Maça Gelme” başlıklı haber ile müvekkilinin kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek, müvekkilinin uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.Davalılar vekili, dava konusu haberin gerçek olgulara dayandığını, hukuka uygunluk sınırları içerisinde kaleme alındığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanı doğrultusunda davacının maç sırasında hiçbir taşkın hareketi olmadığı, normal şekilde maçı seyrettiği, ayrıca ... Kulübü başkanının da davacıyı azarladığı şeklindeki haberin doğru olmadığı, haberin davacıyı küçük düşürücü ve kişilik haklarını ihlal eder şekilde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılardan ...'nun yönetim kurulu başkanı olup, husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmiştir.Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.Dava konusu haberdeki başlık, o tarihteki ... – ... futbol karşılaşması sırasında, ..

. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.Dava konusu haberdeki başlık, o tarihteki ... – ... futbol karşılaşması sırasında, ... spor klübü yöneticisi olarak bilinen davacının, maç seyri sırasındaki söz ve davranışlarına karşı başka bir yöneticinin uyarı mahiyetindeki bir beyanına dayandırılmış olup, kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Haber başlığının, sporda fair-playi teşvik eden bir başlık olarak algılanması gerekir. Bu itibarla davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19753, Karar No: 2015/6495, Tarih: 07.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19753 E.  ,  2015/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 01/07/2014

Numarası : 2013/536-2014/389

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2)Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek kısmen hüküm altına alınmış, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 12.07.2013 tarihli ilamı ile özetle ve sonuç olarak, “...Sadece Nisan – Eylül ayları arası fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapılması mümkün olup kış aylarına isabet eden genel tatil günlerinde de çalışma yapılması mümkün değildir. Hesaplamanın işyerinin niteliği gözetilerek bu hususlara göre yapılması gerekirken davacının arkadaşı ve kardeşi gibi yakınlığı bulunan tanık beyanlarına dayanarak tüm yılı kapsayacak şekilde fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu aldıktan sonra davanın yeniden kısmen kabulüne karar vermiştir.

Mahkemece ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ve hafta tatili ücretinin ıslah ile istenen kısımlarına da dava tarihinden itibaren faiz işlettiği, bu hususun bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde, bozma sonrası kurulan hükümde davacı yararına oluşan kazanılmış hakkın ihlali ile bu alacaklara dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olmuştur.

Ne varki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 3,4,5 ve 6 numaralı bentlerinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerlerine;

“3-927,01 TL net ihbar tazminatı alacağının 06/10/2010 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,

4-618,01 TL net yıllık izin ücreti alacağının 06/10/2010 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün 3,4,5 ve 6 numaralı bentlerinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerlerine;

“3-927,01 TL net ihbar tazminatı alacağının 06/10/2010 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,

4-618,01 TL net yıllık izin ücreti alacağının 06/10/2010 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,

5-4.125,66 TL net fazla mesai alacağının takdiren %30 hakkaniyet indirimi yapılarak hesap edilen 2.887,96 TL fazla mesai ücretinin 06/10/2010 dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine,

6-1.768,25 TL net hafta tatili ücreti alacağından takdiren %30 hakkaniyet indirimi yapılarak hesap edilen 1.237,77 TL hafta tatili ücretinin 06/10/2010 dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1085, Karar No: 2012/6879, Tarih: 14.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1085 E.  ,  2012/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dava dilekçesinde; ... Köyü 150 ada 35 parseldeki taşınmazın 1/2 payını davalıya sattığını, davalının satış bedelini ödemediğini, satış bedelinin tahsili için yapılan takibe davalı borçlunun itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.Davalı, davacıyla aralarındaki satım sözleşmesinden doğan borcunu ödediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.Mahkemece, satış bedelinin ödendiğinin ispatı davalıya ait olduğu, davalının ise borcu ödediğine ilişkin yazılı bir belge ibraz edemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmaz mal satışının resmi şekilde yapılması gerektiği BK'nun 213, TMK'nun 706 ve Tapu Kanunun 26.maddesinde de açıklanmıştır. Taraflar arasında Tavşancık Köyü 150 ada, 35 parsel numaralı taşınmazın 1/2 payının davalıya satışının Tapu Sicil Müdürlüğü huzurunda yapıldığı ve resmi akit tablosunda da bedelin ödendiği uyuşmazlık konusu değildir. Bu durumda taşınmaz satışına ilişkin sözleşme geçerli olup, taraflar için hak ve borç doğurur. Her ne kadar akit tablosunda satış bedelinin ödendiği belirtilmişse de davalı duruşmadaki beyanında "Taşınmazı 6.000,00 TL bedelle satın aldığını, satış bedelini davalının talimatıyla oğlu ... 'a verdiğini, resmi senette bedel olarak gösterilen 500,00 TL'nin gerçek satış bedeli olmadığını" bildirmiştir. Hal böyle olunca, taşınmazın tapuda devrini veren davacının, satış bedeli olarak kararlaştırılan bedeli talebe hakkı vardır. Davalı ise satış bedelini ödediğini bildirerek ödeme definde bulunmuştur. Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere ödeme definde bulunan davalının satış bedelini ödediğini ispat etmesi gerekir. Her ne kadar mahkemece davalının satış bedelini ödediğine ilişkin yazılı bir belge ibraz edemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalı delil listesinde (her türlü delil) demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. Öyle ise bu konuda davalının davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7708, Karar No: 2023/9134, Tarih: 26.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/7708 E.  ,  2023/9134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi hakkında yapılan inceleme sırasında; Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesiyle Erzurum Çocuk Mahkemesiyle Antalya 3. Çocuk Mahkemesi ve Van 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

İncelenen dosya içeriğine göre; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbire ilişkin talepte bulunulmasına göre; Şanlıurfa 2. Çocuk Mahkemesiyle Erzurum Çocuk Mahkemesi, Antalya 3. Çocuk Mahkemesi ve Van 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı HMK'nin 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7358, Karar No: 2007/13836, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7358 E.  ,  2007/13836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek 388 ila 401 numaralı OTS noktaları arasında kalan 651 ila 662 numaralı arazi kadastro parselleri ile dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 05/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7583, Karar No: 2013/14328, Tarih: 11.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7583 E.  ,  2013/14328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının 15.09.2004-02.03.2009 tarihleri arasında davalı alt işveren nezdinde temizlikçi olarak çalıştığını, 580,00 TL ücret aldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, bu nedenle ... Vardar İlköğretim Okulu Müdürlüğüne ihtarname gönderildiğini, ancak ödeme yapılmadığını, iş akdinin bu nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile ücret ve ek ders ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının okulun çalışanı olmadığını, okulun temizlik işlerinin hizmet satın alımı yoluyla şirketlere verildiğini, davacının diğer davalı şirket çalışanı olduğunu, haftanın 5 günü 07.50-17.30 saatleri arasında eğitim yapıldığını, davanın muhatabının diğer davalı şirket olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı 03.07.2012 tarihli dava dilekçesini ıslah ederek talebini artırmıştır. Islah 01.08.2012 tarihinde davalıya tebliğ edilmiş davalı aynı tarihte zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece zamanaşımı savunmasının değerlendiril- diğinden, hüküm altına alınan 5.584,92 TL ücret ve ek ders ücreti alacağı dışında kalan kısmın zamanaşamına uğradığından sözedilerek sonuçta 5.584,92 TL ücret ve ek ders ücreti alacağına hükmedilmiştir. Ancak mahkemece hüküm altına alınan bu miktarın ne şekilde belirlendiği denetlenememektedir. Yapılacak iş; davalı vekilinin zamanaşımı savunması değerlendirilerek bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınarak sonucuna göre karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8274, Karar No: 2019/3786, Tarih: 05.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8274 E.  ,  2019/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1163 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianameye konu kooperatifin suç tarihi itibarı ile yönetim kurulu üyesi olduğu anlaşılan sanıkların hukuken geçerli bir mazeretleri bulunmamasına karşın Kanunda belirtilen süre içerisinde genel kurulu toplantıya çağırmamaları nedeni ile atılı suçun unsurlarının oluştuğunun anlaşılmasına nazaran; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nun 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 1163 sayılı Kanun'un Ek 2/2. maddesinde öngörülen suçun önödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''01.07.2012'' yerine ''01.01.2012'' olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8254, Karar No: 2017/20783, Tarih: 02.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8254 E.  ,  2017/20783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda beliritlen konumu, ilçe merkezine mesafesi ile imar durumuna ilişkin belediye yazısı birlikte gözetildiğinde; Dava konusu taşınmazın üniversite alanı olarak 1/1000'lik imar planına alınmadan önce belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı başkaca ölçekli plan dahilinde ise plandaki konumu, plan kapsamında alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9856, Karar No: 2012/4276, Tarih: 06.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/9856 E.  ,  2012/4276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hacizli taşınmazın kıymet takdirine itiraz ve yeniden kıymet takdiri istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı şirket avukatı tarafından temyizi üzerine verilen ek kararla, hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyizin reddine karar verilmesi ve 24.05.2010 tarihli söz konusu ek kararın, davacı şirket avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Özel hukuk gerçek ve tüzel kişileri, üçüncü kişilerden olan alacaklarını “kamu gücü”nün yardımını kullanarak tahsil edebilirler. Söz konusu kamu gücünün yardım ve kullanımına ilişkin usul ve esaslar 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nda düzenlenmiştir. Şüphesiz Devlet de özel hukuk kişisi olarak davrandığında, anılan kanun hükümlerinden yararlanarak alacağını tahsil edecektir. Ancak, kamu hizmetinin karşılanması amacıyla devletin kamu gücüne göre koyduğu mali yükümlerden doğan alacaklar olarak tanımlanan, kamu alacaklarının tahsilinde Devlet kamu gücünün kullanımını Özel Hukuk’tan doğan alacaklar bakımından yetkili kılınan mercilerden istemez. Kamu gücünü, Devlet bizzat, kendisi kullanır. Bu konudaki usul ile ilgililerin hak ve ödevleri 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’la düzenlenmiştir....

6183 sayılı Kanun, İcra ve İflas Kanunundaki belli özellik ve teknikleri bünyesinde toplamış ise de; bir hukuk dalı olarak Kamu Hukuku ve Mali Hukuk kapsamında olup, Kamu Hukuku ve Mali Hukukunun temel ilkelerine ve dolayısıyla “kıyas yasağı” na tabi bulunmaktadır. 6183 sayılı Kanunda hakkında hüküm bulunmayan durumlarda İcra İflas Kanunu hükümlerinin uygulanacağına ilişkin genel bir hüküm de bulunmamaktadır. Bu nedenle; açıkça atıf yapılan durumlar dışında (Örneğin; 6183 SK. m; 21, 100) İcra ve İflas Kanunu hükümleri uygulanamaz. ...

6183 sayılı Kanun kapsamında haczedilen taşınmazların kıymet takdiri anılan Kanun’un 91’inci maddesinde düzenlenmiş olup, kıymet takdirine karşı başvurulacak Kanun yolları gösterilmediği gibi İcra ve İflas Kanunu’na yapılmış açık bir atıf da bulunmamaktadır. Ancak yapılan idari bir işlem niteliğinde olup, söz konusu işleme karşı dava yoluyla iptal ve yeniden bedel tespiti istenebileceği kabul edilmektedir...sayılı, Dairemizin 14.04.2011 tarih, 16453 / 5380 sayılı kararları)

Bu nedenle; davalı Kurum tarafından 6183 sayılı Kanun kapsamında yapılan kıymet takdirine ilişkin işlemin iptali istemli davada uygulama yeri bulunmayan İcra ve İflas Kanununun 128/a maddesinden bahisle, verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle, davacı şirket avukatının temyizinin reddine ilişkin 24.05.2010 tarihli ek kararın BOZULMASINA,

2- İşin esası yönünden yapılan incelemede;