muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9297, Karar No: 2023/472, Tarih: 18.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9297 E.  ,  2023/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kulp Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare lehine tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 225 ada 15 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın gerçek değerinin belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare lehine tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının % 8 alınması gerektiğini, üretim masraflarının düşük alındığını, münavebeye hatalı ürünlerin alındığını, bu nedenle taşınmaza fazla kamulaştırma bedeli tespit edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının % 8 alınması gerektiğini, üretim masraflarının düşük alındığını, münavebeye hatalı ürünlerin alındığını, bu nedenle taşınmaza fazla kamulaştırma bedeli tespit edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, ancak hükmün idare tarafından fazla depo edilen bölümüne ilişkin kısmın hatalı olduğu, davacı kurumun harçtan muaf hâle geldiği hâlde dava açılırken yatırılan peşin harcın davacı idareye iadesine karar verilmemesi de hatalı bulunarak, hükmün bu yönlerden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı hâlde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, yapı bedelinin uygun hesap edilmediğini ve müvekkili idarenin harçlardan muaf olduğu hâlde aleyhine istinaf başvuru harcına hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 225 ada 15 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 225 ada 15 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait resmî verilerinde sulu arazi koşullarına ait verim değerlerinin bulunduğu ve aynı münavebe planının aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da uygulandığı tespit edilmiştir.

4. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Bu kapsamda, tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmesinde ve yeniden hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usûl ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12349, Karar No: 2010/582, Tarih: 21.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/12349 E.  ,  2010/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile izin alacağının ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, husumet nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, asıl işveren davalı ... Genel Müdürlüğü 2. Bölge Müdürlüğü işyerinde temizlik işlerini ihale ile alan alt işveren... Temizlik Hizmetleri Ltd Şirketinin temizlik işçisi olarak 29.08.2000 ila 30.08.3003 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini; kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları için alt işveren... Temizlik Ltd Şirketine karşı Ankara 12. İş Mahkemesinde açtığı 2004/333 E- 2005/222 K karar sayılı davasının kabulüne karar verilerek, alt işveren aleyhine sonuçlandığını, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, ancak alt işverene ulaşmak mümkün olmadığından mahkeme kararı ile kesinleşen işçilik alacaklarını tahsil edemediğini, alacaklarını tahsilini teminen asıl işveren aleyhine bu davayı açmak zorunda kaldığını bildirmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü cevabında: ... 2. Bölge Müdürlüğünün temizlik işlerinin ihale ile ... Temizlik Limited Şirketine verildiğini, kendilerinin ihale makamı olduğunu, davacı işçi ile aralarında yapılmış hizmet akdi bulunmadığını, ... Temizlik şirketinin elemanı olduğunu, kendilerine husumet düşmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Ankara 12. İş Mahkemesinin dosyasında; davacının işverenin ... Temizlik Şirketi olduğunun anlaşıldığı, davacının davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine dava açmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, davalı ... Genel Müdürlüğüne husumet düşmeyeceği gerekçesiyle husumetten yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararını, davacı işçi temyiz etmiştir.

Mahkemece, Ankara 12. İş Mahkemesinin dosyasında; davacının işverenin ... Temizlik Şirketi olduğunun anlaşıldığı, davacının davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine dava açmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, davalı ... Genel Müdürlüğüne husumet düşmeyeceği gerekçesiyle husumetten yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararını, davacı işçi temyiz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunun 2/6. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisi düzenlenmiştir. Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

Somut olayda; Davalı ... Genel Müdürlüğü 2. Bölge Müdürlüğünde temizlik işlerini ihale ile alan ve bu işyerinde davacının da temizlik işçisi olarak çalıştığı ... Temizlik Şirketi arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu kesinleşen Ankara 12. İş Mahkemesinin 2004/333 Esas ve 2005/222 Karar sayılı dava dosyası içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu dosyada dinlenen tanıklar, davacının ... Genel Müdürlüğü 2. Bölge Müdürlüğü işyerinde ... Temizlik Şirketinin temizlik işçisi olarak çalıştığını beyan etmişlerdir. Davalı ... Genel Müdürlüğünün asıl işveren olarak, alt işverenin sorumlu olduğu alacaklardan sorumluluğu bulunduğundan davanın esasına girilerek yapılacak araştırma ve inceleme sonucunu dava konusu alacaklar hakkında bir karar verilmek gerekirken, mahkemece husumetten dolayı yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8420, Karar No: 2022/8515, Tarih: 02.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8420 E.  ,  2022/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇLAR : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜMLER : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2021 tarih ve 2021/1 (E) - 2021/37 (K) sayılı kararıyla; suça sürüklenen çocuk ... hakkında: a) Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4-1.c, 31/3. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler suça sürüklenen çocuk ... müdafii, Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekili ve katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının, katılan ... ve katılan kurum vekillerinin cinsel saldırı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'in maktul ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin sübuta, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, katılan ... ve katılan kurum vekillerinin suç vasfına, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk ve maktul ... arasında gönül ilişkisinin bulunduğu, olay günü maktul ve maktulün arkadaşı tanık ...’nın, suça sürüklenen çocuğun dayısının evine birlikte gittikleri, burada suça sürüklenen çocuk ile buluştukları, maktul ve suça sürüklenen çocuğun birlikte önce suça sürüklenen çocuk tarafından hazırlanan düzenek ile esrar içtikleri, maktulün ısrarlı şekilde "şeker yutmak istiyorum" talebi sonrası suça sürüklenen çocuğun birden fazla miktarda olacak şekilde extacy olarak adlandırılan uyuşturucu maddeyi içmesi için maktule verdiği, birinci ve ikinci içmeden sonra etkisinin olmadığını beyan eden maktulün bir adet daha hap istediği, bu şekilde toplamda 6-7 adet extacy hap içmesiyle kendinden geçmiş bir hale geldiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun maktulü alarak tanık ...’nın olmadığı bir odaya götürdüğü ve burada maktul ile ilişkiye girdiği, salona dönmemeleri üzerine eve daha sonradan gelen suça sürüklenen çocuğun kardeşi tanık Hazar ile ...’nın odaya girdikleri, tanık ...’nın maktulün fenalaşmış olduğunu görmesi üzerine ısrarlı şekilde maktulü hastaneye götürmeleri hususunda suça sürüklenen çocuğa telkinlerde bulunduğu, ancak suça sürüklenen çocuğun 1-2 saate ayılacağını ve hastaneye gitmeleri durumunda kendisinin de yanacağını beyan ettiği, bu aşamadan sonra tanık ...’nın annesinin çağırmasıyla olay yerinden ayrıldığı, yine kısa bir süre sonra ise; suça sürüklenen çocuğun kuzenleri ve annesinin gelmesiyle ambulans çağrıldığı, maktulün kaldırıldığı hastanede

uyuşturucu ve uyarıcı madde zehirlenmesi nedeniyle hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

Suça sürüklenen çocuktan iki yaş büyük olan maktulün kendi özgür iradesi, rızası ve ısrarıyla suça sürüklenen çocuktan aldığı uyuşturucu hapları içtiği, kendinden geçmesinin akabinde suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu kullanımı hususunun ortaya çıkacağı endişesiyle durumu sağlık ekiplerine bildirmekte gecikmesi şeklinde sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 98/2. maddesinde düzenlenen "yardım ve bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde kişinin ölmesi" suçunu oluşturduğunun kabulü yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu "kasten yaralama sonucu ölüme neden olma" suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/11/2022 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/11736, Karar No: 2010/11679, Tarih: 08.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11736 E.  ,  2010/11679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, evlatlığı olan oğlunun 40 yıldır oturduğu evini müteahhitle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapacağını söyleyerek kendisini kandırdığı ve bu şekilde alınan vekalet ile 1351 ada 3 parsel sayılı taşınmazının vekil tarafından emlakçı olan...nın eşi davalıya temlik edildiğini, 87 yaşında olup çoğu zaman ne yaptığını bilmediğini ileri sürerek, iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacının iddialarının yanı sıra vekil Kenan'ın da hata ve hileye düşürülmek suretiyle temlikin gerçekleştirildiği benimsenerek davanın kabul edilmiş olması doğru olduğu gibi, davalının vekile ödediği bir bedel varsa bunu ayrı bir dava konusu yapabileceği de anlaşıldığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 405.00.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1885, Karar No: 2025/325, Tarih: 16.01.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1885 E.  ,  2025/325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4085 E., 2023/2440 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/517 E., 2022/183 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; 637 ada 10 parsel sayılı taşınmazın hissedarlarından olan ..., ... ve ...'nın kimlikleri tespit edilemediğinden Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.03.2007 tarihli ve 2006/851 Esas, 2007/119 Karar sayılı ilamı ile İzmir Defterdarının kayyım olarak atandığını, ortaklığın giderilmesi davası sonucu satış bedelinin 10 yıldan fazla süredir idaresinin kayyım tarafından sağlandığını ileri sürerek, TMK'nın 588 inci maddesi gereğince ..., ... ve ...'nın gaipliğine ve satış bedelinin Hazine adına irat kaydedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2020/517 Esas, 2022/183 Karar sayılı kararı ile "...gaip kişiye ait mal varlığının Hazine'ye intikali için o kişi hakkında gaiplik kararı alınmış ve yasal mirasçısının bulunmamış olması şartının arandığı, dosya kapsamında ölü olduğu anlaşılan kişiler hakkında gaiplik kararı verilemeyeceği.." gerekçesiyle "...davanın reddine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ve 2022/4085 Esas, 2023/2440 Karar sayılı kararı ile "...4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 477/1. maddesinde temsil kayyımlığının, kayyımın yapmakla görevlendirildiği işin bitmesiyle sona ereceğinin düzenlendiği, bu durumda, dava konusu taşınmaza yönetim kayyımı atanmadığı gibi, yasada belirtilen on yıllık resmi yönetimden ve gaiplik koşullarının oluştuğundan bahsedilemeyeceği, İzmir Defterdarının yönetim kayyımı olmadığı, bu nedenle davada taraf sıfatının bulunmadığının re'sen gözetilmesi gerektiği, davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı..." gerekçesiyle "...davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine...." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. 01.03.2007 tarihinden dava tarihine kadar hiçbir hak sahibinin ortaya çıkmadığını,

b.Davanın kabulü için tüm koşulların oluştuğunu belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588. maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi ve kayyım hesabına yatırılan paranın Hazine'ye intikali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.