muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1640, Karar No: 2024/1838, Tarih: 28.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1640 E.  ,  2024/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1099 E., 2022/1482 K.

KARAR : Başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İznik Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/184 E., 2019/264 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalılar vekili ve davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine; İlk Derece Mahkemesince, istinaf masrafları yatırılmadığından davalılar vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine dair 07.01.2020 tarihli ek karar verilmiş ve davalılar vekilince ek karar da istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 19.06.2013 tarihinde ölen muris ...'ye ait İznik Noterliğinin 02.09.2010 tarihli vasiyetnamesinin tenfizini ve vasiyet edilen taşınmazın tapusunun iptali ile tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar süresinde sundukları cevap dilekçelerinde; davayı kabul etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 16.540,78TL karar harcının tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili ve davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesince, 4091 TL istinaf karar harcının verilen kesin süre içerisinde yatırılmadığından bahisle davalılar vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı, yargılama giderlerinden davanın açılmasına sebep olan davalıların sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı, yargılama giderlerinden davanın açılmasına sebep olan davalıların sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalılar vekili asıl karara karşı sundukları istinaf dilekçesinde, vasiyetnamenin murisin iradesine uygun yorumlanarak tenfiziyle taşınmazın kullanıma uygun tescili gerekirken 1/3 oranındaki tescil hükmünün murisin iradesine aykırı olduğunu ileri sürerek asıl kararın; ayrıca ek karara karşı sundukları istinaf dilekçesinde ise, istinaf giderlerinin çok yüksek olması nedeniyle hak hürriyetlerinin ihlal edildiğini ileri sürerek ek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kesin süre içinde 4091TL miktarındaki istinaf karar harcının yatırılmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, yargılama giderlerinden davalıların sorumlu olacağı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne, yargılama giderlerinin davalılara yüklenmesine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi 03/11/2022 tarihli tashih şerhi ile, davalıların davayı ilk celseden önce kabul etmeleri nedeniyle uygulanacak olan Harçlar Kanunu'nun 22 nci maddesine göre karar harcının 1/3 oranında alınması gerektiği açıklanarak 13/10/2022 tarihli hükümde 16.540,78TL olarak gösterilen karar harç miktarının 5.513,59 TL olarak tashihine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili, hem ilk celseden önce davayı kabul etmeleri hem de davanın açılmasına sebep olmamaları nedenleriyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacaklarını, ayrıca vasiyetnamenin murisin iradesine uygun yorumlanarak tenfiziyle taşınmazın kullanıma uygun tescili gerekirken 1/3 oranındaki tescil hükmünün murisin iradesine aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nn 600 üncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 94, 308 ve devamı maddeleri, 344, 346/2, 369, 370 ve 371 inci maddeler, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 22 ve 28 nci maddeleri ile (1) sayılı Tarifenin (A)-III/1.e hükmü

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nn 600 üncü maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 94, 308 ve devamı maddeleri, 344, 346/2, 369, 370 ve 371 inci maddeler, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 22 ve 28 nci maddeleri ile (1) sayılı Tarifenin (A)-III/1.e hükmü

3. Değerlendirme

1.Somut olayda davacı, muris ...'ye ait İznik Noterliğinin 02.09.2010 tarihli vasiyetnamesinin tenfizi istemiyle dava açmış; davalılar ise ilk celseden önce sundukları cevap dilekçeleriyle davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir. İlk Derece Mahkemesince davalıların kabul beyanı esas alınarak vasiyetnamenin tenfizine dair hüküm oluşturulmuştur. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 22 nci maddesine göre, kabul beyanı en geç ilk celsede gerçekleşirse karar harcının üçte bir oranda tahsili gerekir. Ancak İlk Derece Mahkemesince karar harcı, 492 sayılı Kanun'a aykırılık oluşturacak şekilde, tam nispette hesaplanarak 16.540,78TL miktarında hükmolunmuştur. Kararın istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince, 16.540,78TL olan hatalı miktardaki karar harcı esas alınmak suretiyle fazla miktarda hesaplanan 4091 TL eksik istinaf karar harcının yatırılması için davalılar vekiline 18.12.2019 tarihli muhtıra gönderilmiştir. Ne var ki, yargılama sırasında taraflara yüklenen yükümlülüklerin geçerli sayılabilmesi için öncelikle yükümlülüğün doğru bir şekilde tespit edilmiş olması şarttır. Bir diğer anlatımla, Harçlar Kanunu'nun 22 nci maddesine aykırı olarak fazla miktarda hükmolunan (16.540,78TL) karar ve ilam harcı üzerinden hesaplanan (4091 TL) istinaf karar harcına ilişkin 18.12.2019 tarihli muhtıraya sonuç bağlanması mümkün değildir. Aksinin kabulü, istinaf edene gereksiz yükümlülükler yüklemekle birlikte; istinaf edenin mahkemeye erişim hakkını ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27 nci maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkını engelleyecektir.

2. Bu itibarla, Harçlar Kanunu'nun 22 nci maddesi uyarınca karar harcının üçte bir oranında alınması gerektiğini isabetli olarak benimseyen ve alınması gereken karar harcını 5.513,59 TL olarak tashih eden Bölge Adliye Mahkemesince, olması gerekenden daha fazla yükümlülük yükleyen 18.12.2019 tarihli muhtıraya değer verilerek davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hatalıdır.

2. Bu itibarla, Harçlar Kanunu'nun 22 nci maddesi uyarınca karar harcının üçte bir oranında alınması gerektiğini isabetli olarak benimseyen ve alınması gereken karar harcını 5.513,59 TL olarak tashih eden Bölge Adliye Mahkemesince, olması gerekenden daha fazla yükümlülük yükleyen 18.12.2019 tarihli muhtıraya değer verilerek davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hatalıdır.

3. Bu durum karşısında; İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesine dayanılarak çıkarılan 18.12.2019 tarihli muhtıra usulüne uygun olmadığından, buna dayanılarak verilen 07.01.2020 tarihli ek kararın ve Bölge Adliye Mahkemesinin ek karara karşı davalılar vekilince yapılan istinaf talebinin esastan reddine dair kararının usul ve yasaya uygun olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle İlk Derece Mahkemesinin ek kararının bozulmasına, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine ise şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2020 tarihli ek kararına karşı davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesinin 07.01.2020 tarihli ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/299, Karar No: 2007/308, Tarih: 30.05.2007

6. Hukuk Dairesi 2007/13-299 E., 2007/308 K.

**6. Hukuk Dairesi 2007/13-299 E., 2007/308 K.**

**- YEMİN DELİLİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 6. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.4.2005 gün ve 2004/31-2005/138 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 12.12.2005 gün ve 2005/12390-18369 sayılı ilamı ile,

(...Davacı şirket, vekili olan davalı avukatın, kendisine gönderilen bir dava dosyasını teslim almadığını belirterek, bu davanın zamanaşımına uğramasına neden olduğunu, böylece şirketi zarara uğrattığını öne sürerek, 7.766.860.000 TL.nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket, davalı avukatın şirketi 7.766.860.000 TL zarara uğrattığını belirterek, bu paranın tahsili için işbu davayı açmıştır.

Davalı ise dava konusu dosyanın eline geçmediğini, zira yapılan teslimatın usulüne uygun olmadığını savunmuştur.

Somut olay değerlendirildiğinde, davacı şirket tarafından davalının Burdur'daki bürosuna Aras Kargo aracılığı ile gönderilen dosyanın davalının teyzesi olan, Esengül Ş......'e teslim edildiği dosyadaki irsaliyeli faturadan anlaşılmaktadır. Davacı bu kişinin davalı yanında çalışan, davalı adına gönderilen kargoyu teslim almaya yetkili temsilcisi olduğunu yasal delillerle kanıtlamalıdır. Davacı, dava açılmasına esas olan belgeleri davalıya teslim ettiğini kanıtladığı takdirde davalının sorumluluğu sözkonusu olabilir.

Davacı ibraz ettiği delillerle dava belgesini davalıya teslim ettiğini kanıtlayamamıştır. Ancak dava dilekçesinde ve delil listesinde her türlü kanıt demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacının bu konuda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara,bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara,bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 30.5.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16201, Karar No: 2013/17904, Tarih: 18.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/16201 E.  ,  2013/17904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/11/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, evli olduğu dönemde, davalının eski eşi ile birliktelik yaşaması nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının haksız eylem niteliğindeki fiili nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.18/11/2013
Yargıtay — Esas No: 2017/3905, Karar No: 2017/5205, Tarih: 11.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/3905 E.  ,  2017/5205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil veya tenkis davası sonunda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı; muris ...’in maliki olduğu 21, 39, 19, 112, 2464, 75 parsel sayılı taşınmazlarının tamamı ile 1 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payını davalı oğlu ...’e, 1 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payını da davalı torunu ...’ye ölünceye kadar bakma şartı ile temlik ettiğini, 03/01/2012 tarihli ıslah dilekçesiyle de 76, 102 ada 61(2505), 40, 46,182 ada 61 parsel sayılı taşınmazlarını davalı torunu ...’e ölünceye kadar bakma şartı ile temlik ettiğini, temliklerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescile olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; muris tarafından ölünceye kadar bakma şartı ile taşınmazların kendilerine temlik edildiğini, bunun dışında başka bir iradesinin olmadığını, murisin bakıma muhtaç olup, davacının hiçbir zaman murisle ilgilenmediğini, kendilerinin murise baktıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Temliklerin muvazaalı olduğu kabul edilerek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına miras payı oranında tesciline dair verilen karar Dairece; “çekişme konusu 2464(yenileme ile 103 ada 21)parsel sayılı taşınmaz yönünden temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ancak ıslah harcı yatırılmayan 03/01/2012 tarihli dilekçeyle davaya

Temliklerin muvazaalı olduğu kabul edilerek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına miras payı oranında tesciline dair verilen karar Dairece; “çekişme konusu 2464(yenileme ile 103 ada 21)parsel sayılı taşınmaz yönünden temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ancak ıslah harcı yatırılmayan 03/01/2012 tarihli dilekçeyle davaya

katılmak istenilen taşınmazlar yönünden, dava dilekçesiyle dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla dava konusu haline getirilmesine olanak bulunmadığı, ıslahla talep edilen taşınmazlar bakımından davanın reddine karar verilmesi gerektiği, temlike konu taşınmazlar ile dava konusu taşınmazlar arasında ilgi kurulmadan karar verilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile dava dilekçesiyle talep edilen 39,19,112,75,21 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına olan kayıtlarının davacının 1/4 miras payı oranında iptali ile davacı adına tesciline, 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazın her iki davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacının 1/4 miras payı oranında davacı adına tesciline, ıslah dilekçesiyle talep edilen taşınmazlar yönünden davanın reddine, ayrıca dava dilekçesiyle hem yeni hem eski parsel numarasıyla istenen 2464 parsel sayılı taşınmazla ilgili yeni 103 ada 21 parsel numarası üzerinden kabul hükmü kurulduğundan eski 2464 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verildiği, bozma ilamıyla ... (yenileme ile 103 ada 21) parsel sayılı taşınmaz yönünden verilen kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu 2464 (yeni 21), 709(yeni 39), 761 (yeni 19),1274 (yeni 112),2589 (yeni 75) parsel sayılı taşınmazların tamamının, 2191(yeni 1) parsel sayılı taşınmazın 1/2’sinin muris tarafından 07/05/2004 tarih 1130 yevmiye numaralı işlemle ölünceye kadar bakma şartı ile davalı ...’e, 2191(yeni 1) parsel sayılı taşınmazın 1/2’sinin de muris tarafından 07/05/2004 tarih 1131 yevmiye numaralı işlemle ölünceye kadar bakma şartı ile davalı ...’e temlik edildiği anlaşılmıştır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.