muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11521, Karar No: 2023/12451, Tarih: 06.12.2023

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne; ... T.C. Kimlik numaralı ...’ın ... işyeri sayılı ... adına tescilli işyerinde hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle, temizlikçi olarak tam süreli 01.02.1998 tarihinde 1 gün, 10.07.1998-10.09.1998 tarihleri arasında 60 gün, 01.09.1999-05.11.1999 tarihleri arasında 65 gün, 21.08.2000- 20.09.2000 tarihleri arasında 20 gün, 11.06.2001-20.09.2001 tarihleri arasında 100 gün, 01.01.2002-31.12.2002 tarihleri arasında 360 gün, 10.06.2003-05.08.2003 tarihleri arasında 65 gün, 01.07.2004-20.09.2010 tarihleri arasında kesintisiz 2.239 gün, 21.06.2011-14.10.2011 tarihleri arasında 113 gün, 01.01.2012-26.11.2012 tarihleri arasında 326 gün, 18.05.2013-14.11.2013 tarihleri arasında 178 gün, 16.05.2014-26.11.2014 tarihleri arasında 192 gün, 26.05.2015-20.11.2015 tarihleri arasında 176 gün, 02.06.2016-01.07.2016 tarihleri arasında 30 gün olmak üzere belirtilen çalışmalarının fer'i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının talep edilen tüm dönemde yaz-kış çalışmasının bulunduğunu, tanık beyanları ile de bu hususun ispat edildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının İsviçre’de vefat eden eşinden almakta olduğu aylık nedeni ile sigortalı olmak istemediğini, davacının sigortasız çalışmasında davalının kusurunun olmadığını, bu nedenle davanın reddinin gerektiğini beyanla ilk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 20 yıl gibi bir süre sigortasız çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, sadece tanık beyanlarının esas alınmasının hatalı olduğunu beyanla karar kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; her ne kadar Mahkemece tanıkların çalışma sürelerine göre kesintili olarak ve 01.01.2012 - 01.07.2016 tarihleri arasındaki dönem yönünden sezonluk çalışmanın kabulü ile kısmen kabul kararı verilmişse de; bazı dönemlerde yaz sezonunun verilmediği, ancak 2004-2010 dönemi için yaz sezonu da dahil kesintisiz hizmet verildiği, bu nedenle kararın kendi içerisinde çeliştiği anlaşılmaktadır. Özellikle ..., ... ve ... tarafından; davacının davalının evinin işlerini de yaptığı yönündeki beyanları, davalının ikametinin Foça'da bulunması, yine; davacıyı götürüp getiren servisin şoförü olduğunu beyan eden tanık ... ile Belediye’de su sayaçlarını okuduğunu ve davacıyı her ay gördüğünü beyan eden tanık ...’in beyanları gereğince davacının kış aylarında da çalıştığı kanaatine varıldığı, davalının imzası bulunan ve davacıya 06.06.1997 tarihinde verildiği anlaşılan kimlik kartına davalı itiraz etmemiş olduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalıya ait iş yerinde aralıksız olarak çalıştığı kanaatine varılmış, davacının çalışma süresinin başlangıcı hususunda ilk kayıtlı çalışmaya sahip bordro tanığı ...'nün 10.07.1998 tarihinde davalı yanından bildiriminin bulunduğu ve anılan tanık tarafından kendisinin çalıştığı dönemde davacının çalışmakta olduğunun beyan edilmiş olması dikkate alınarak; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davacının davalıya ait iş yerinde 10.07.1998 – 01.07.2016 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığının tespitine karar verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, sonuç itibarıyla; 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde yer alan ve incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede; istinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurularının isabetli olmadığı, davacının istinaf başvurusunun ise kısmen isabetli olduğu anlaşılarak; bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak; 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerektiğinden; davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ... 3. İş Mahkemesi'nce verilen 10.11.2022 tarih, 2019/723 Esas ve 2022/895 Karar sayılı kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait (1026018) sicil numaralı iş yerinde 10.07.1998 - 01.07.2016 tarihleri arasında, aralıksız olarak, günün asgari ücreti üzerinden, hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.02.1998 - 01.07.2016 tarihleri arası dönemdeki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı Kanunun 79 uncu maddesinin 10'unuc fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/1758, Karar No: 2024/8085, Tarih: 30.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1758 E.  ,  2024/8085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/4121 Değişik İş

SUÇ : İftira

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2022 tarihli ve 2022/31290 Soruşturma, 2022/22264 Karar sayılı kararı ile şikayetçinin iddiaları ile ilgili iftira suçundan şüphelii ... akkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikayetçi vekili tarafından yapılan itiraza ilişkin Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 10.06.2022 tarihli ve 2022/4121 Değişik İş sayılı kararının kesin olarak verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52335 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52335 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, müştekinin vekili aracılığıyla sunduğu bila tarihli şikayet dilekçesinde özetle, şüphelinin Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek müşteki hakkında kendisini profesör olarak tanıtmak suretiyle menfaat temin etmeye yönelik isteklerde bulunduğu, şüpheliye yönelik tehdit ve hakaret ettiği yönünde hakkında asılsız ithamlarda bulunduğundan bahisle müşteki hakkında soruşturma başlatılmasına sebep olduğunu, söz konusu şikayet nedeniyle müşteki hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, müştekinin sürücü olabileceğine ilişkin adına sahte sağlık raporu düzenlettiğini ve kendisine ağır hakaretlerde bulunduğunu ifade ederek şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturma neticesinde, şüphelinin şikayet hakkını kullanmış olmasının iftira suçunu oluşturmadığından bahisle Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki vekili tarafından iftira suçunun yanı sıra hakaret ve belgede sahtecilik suçları bakımından da suç duyurusunda bulunulmasına rağmen, yalnızca iftira suçu bakımından karar verildiği de dikkate alınarak, şüpheli ...'ün ve müşteki ... Korkmaz'ın olaya ilişkin ayrıntılı şekilde ifadelerinin alınması, müşteki ... Korkmaz'ın şüpheli sıfatıyla yer aldığı Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2022 tarihli ve 2021/56421 soruşturma, 2022/11638 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararını kapsayan soruşturma dosyasının temin edilip dosya içerisine alınarak incelenmesi, şikayet dilekçesi ekinde fotokopisi sunulan ve müşteki adına düzenlenmiş olan sağlık raporunun aslı temin edilip sahte olarak düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılarak, şikayete konu olayların aydınlatılmasına yarar delillerin toplanması sonrasında yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, şüphelinin ifadesi dahi alınmadan eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili hükümleri;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili hükümleri;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde düzenlemeler içermektedir.

(4) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde düzenlemeler içermektedir.

2. Belirtilen yasal düzenlemeler ışığında inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; bir sürücü kursu sahibi olan şüpheli ile burada kursiyer olan şikayetçi arasında önceye dayalı anlaşmazlık ve yürütülen soruşturmaların bulunduğu, şikayetçinin vekili aracılığıyla Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığın sunduğu bila tarihli şikayet dilekçesinde özetle, şüphelinin Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek şikayetçi hakkında kendisini profesör olarak tanıtmak suretiyle menfaat temin etmeye yönelik isteklerde bulunduğu, şüpheliye yönelik tehdit ve hakaret ettiği yönünde hakkında asılsız ithamlarda bulunduğundan bahisle şikayetlerde bulunarak şikayetçi hakkında soruşturma başlatılmasına sebep olduğunu, söz konusu şikayetler üzerine yapılan soruşturmalar sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirttiği ve şüphelinin, şikayetçinin sürücü olabileceğine ilişkin adına sahte sağlık raporu düzenlettiğini ve kendisine ağır hakaretlerde bulunduğunu ifade ederek şikayetçi olduğu, yapılan soruşturma neticesinde, şüphelinin şikayet hakkını kullanmış olmasının iftira suçunu oluşturmadığından bahisle Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Şikayetçi vekili tarafından iftira suçunun yanı sıra hakaret ve belgede sahtecilik suçları bakımından da suç duyurusunda bulunulmasına rağmen, yalnızca iftira suçu bakımından değerlendirme yapılıp karar verildiği de gözetildiğinde; şüpheli ...'ün ifadesinin alınması, şikayetçi ... Korkmaz'ın şüpheli sıfatıyla yer aldığı Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2022 tarihli ve 2021/56421 soruşturma, 2022/11638 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararını kapsayan soruşturma dosyasının temin edilip dosya içerisine alınarak incelenmesi, şikayet dilekçesi ekinde fotokopisi sunulan ve müşteki adına düzenlenmiş olan sağlık raporunun aslı temin edilip sahte olarak düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılarak elde edilen bilgiler ışığında ulaşılabilen diğer tüm delillerin toplanması gerektiği ve etkin soruşturma sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, şikayetçinin ifadesinin alınması haricinde hiç bir soruşturma işlemi yapılmaksızın verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine itirazın bu yönde kabul edilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.06.2022 tarihli 2022/4121 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6662, Karar No: 2018/278, Tarih: 16.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6662 E.  ,  2018/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Önceki hükümde direnmek suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ... ve ... hakkında, Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/10/2015 tarih, 2015/106 esas ve 2015/250 karar sayılı hükmü ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği, bu hükümlerin, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17/01/2017 gün, 2015/16457 esas ve 2017/404 karar sayılı kararı ile "Olay, yakalama, üst arama ve muhafaza altına alma tutanağı ile sanıkların, suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği mahalde bulunmadığı, madde analiz raporları, ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre; sanıkların ikametinde ve üzerlerinde yapılan aramalarda uyuşturucu madde ele geçirilemediği, diğer sanıklar ... ve ... ele geçen uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri sanıkların ikametinde sanık ...'den satın aldıklarına ilişkin soyut beyanları dışında, sanıklar ... ve ...'nin savunmalarının aksine, kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla sanıkların atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi" gerekçe gösterilerek bozulduğu, Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/02/2017 tarih, 2017/54 esas ve 2017/63 karar sayılı kararı ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, direnme kararının üzerine verilen hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede:

KARAR:

1- Dairemizin 17/01/2017 gün, 2015/16457 esas ve 2017/404 karar sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından; Silifke Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28/02/2017 tarih, 2017/54 esas ve 2017/63 karar sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

2-5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/961, Karar No: 2018/1152, Tarih: 20.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/961 E.  ,  2018/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; yağma eyleminin geceden sayılan zaman dilimi içerisinde işlenmediğinin kabul edilip anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (d) bentlerine aykırı biçimde işyerinde, birden fazla kişiyle birlikte ve silahla işlenen yağma suçunda, koşulları oluşmadığı halde aynı maddenin (h) bendinin teşdid nedeni kabul edilerek fazla ceza tayini,

2-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140 - 2015/85 Esas ve Karar sayılı

kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10227, Karar No: 2012/18256, Tarih: 29.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10227 E.  ,  2012/18256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/07/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile aralarında çıkan kavgada davalı tarafından bıçakla yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığını, söz konusu haksız eylem nedeniyle duyduğu manevi üzüntüsünün giderilebilmesi için 15.000 TL manevi tazminat ödetilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece, tüm dosya kapsamı gözetilerek, eylemin davacının tahriki ile meydana geldiği de değerlendirilerek istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, olayın meydana geliş biçimi, davacının sabit iz kalacak şekilde yaralanmış olması göz önüne alındığında yerel mahkemece davacı yararına takdir olunan manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir olunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/10227-2012/18256