muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16082, Karar No: 2024/2679, Tarih: 26.02.2024

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın lise son ve ondan sonraki iki yıl boyunca FEM dershanesine gittiğine, 2005 yılında Balıkesir Üniversitesi sınıf öğretmenliği bölümünü okuduktan sonra; Ümraniye'de bulunan ... Koleji'nde 2010-2012 yılları arası sınıf öğretmeni olarak çalıştığına, 2012-2016 yılları arasında Bursa İnegöl'de ... Kolejinde sınıf öğretmeni olarak çalıştığına, 667 sayılı KHK ile çalışma izninin iptal edildiğine,

3. FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisakı nedeniyle faaliyetlerine son verilen; Manolya Eğitim Hizm. Özel Çamlıca Anafen İ.Ö.Okulu isimli şirkette 09.2010-06.2012 tarihleri arasında, Afşar Özel Eğitim Hism. A.Ş isimli şirkette 07.2012-07.2016 tarihleri arasında SGK kaydının bulunduğuna.

4. FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile bağlantılı olması nedeniyle 667 sayılı KHK ile faaliyetlerine son verilen Pak Eğitim-İş isimli sendikada 02.10.2014 tarihli üyelik kaydının bulunduğuna.

5.FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeleri ile irtibatına yönelik HTS kayıtları ile tespit edildiğine.

6. Bank Asyaya destek olmak amacıyla para yatırdığına,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat eden sanık lehine iki ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat eden sanık lehine iki ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2021/1586 Esas, 2023/616 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hükmün üçüncü fıkrasından “ilk derece mahkemesi aşaması için 8.200 TL.” ibaresinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Vekalet ücreti, avukatın müvekkiline karşı üstlendiği savunma görevinin yerine getirilmesi sonucu hak kazandığı değerdir. Kuşkusuz bu ücret, müvekkil ile avukat arasında gerçekleşen sözleşme ilişkisinden kaynaklanır. Sunulan bu avukatlık hizmeti; dava dışı bir danışmanlık, mütalaa veya idari bir başvuru gibi pek çok hukuki temsil işlemi olabileceği gibi, somut olayda olduğu gibi bir ceza yargılamasının tarafı olan müvekkiline yargı organları önünde temsil veya savunma hizmeti sunulması şeklinde de gerçekleşebilir. Yargı yoluyla kişilerin haklarını savunmak ve hakkın ortaya çıkarılmasını sağlamak amacıyla avukatlar tarafından sunulan hukuki yardımla birlikte, yargılama süreci lehine sonuçlanan taraflar için kendilerini bir vekil ile temsil ettirmeleri halinde gerek hukuk gerekse ceza davasında haksız çıkan taraf aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gereklidir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Yargılama Giderleri" başlıklı 324. ve devamı maddelerinde de "tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri" yargılama giderleri arasında sayılmıştır. Ayrıca mahkemelerce verilecek hüküm ve kararlarda yargılama giderlerinin ve kimlere yükletileceğinin gösterilmesi gerektiği de aynı Kanunda gösterilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Yargılama Giderleri" başlıklı 324. ve devamı maddelerinde de "tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri" yargılama giderleri arasında sayılmıştır. Ayrıca mahkemelerce verilecek hüküm ve kararlarda yargılama giderlerinin ve kimlere yükletileceğinin gösterilmesi gerektiği de aynı Kanunda gösterilmiştir.

CMK'nin "beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi halinde gider" başlıklı 327. maddesi gereği; "...kişi, sadece kendi kusurundan kaynaklı giderleri ödemeye mahkum edilir, ...bu kişinin önceden ödemek zorunda olduğu giderler, Devlet Hazinesince üstlenilir..." şeklindedir. Maddeye göre, ceza yargılamasında sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve kendisini vekille temsil ettirmesi halinde sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve bu ücretin haksız yargılamaya sebebiyet veren Devlet Hazinesince ödenmesi gerektiği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Ceza yargılamasında ilk derece mahkemelerince verilen hükümlere karşı başvurulacak olağan kanun yollarından birisi olan istinaf, temyiz kanun yolundan farklı özellikler içermektedir.

İstinaf kanun yoluna ilişkin hükümler, CMK'nin 272 ila 285. maddeleri arasında düzenlenmekte olup, bölge adliye mahkemesi dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra, ilk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığı takdirde istinaf başvurusunun esastan reddine, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesinin kararında CMK'nin 289/1. maddesi "g ve h" bentleri hariç diğer bentlerinde belirtilen bir hukuka aykırılık nedeninin bulunması halinde hükmün bozulmasına, diğer hallerde gerekli tedbirleri aldıktan sonra davanın yeniden görülmesi ve duruşma yapılmasından sonra, bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddi veya ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması olanaklıdır.

Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesince yapılan inceleme sonucu duruşma açılarak davanın yeniden görülmesine karar verilmiş, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine karar verilmiştir. Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş farklılığının nedeni ise; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi tarafından yapılan duruşma sonucunda beraatine karar verilen sanık lehine hem ilk derece yargılaması hem de istinaf kanun yolu yargılaması için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi konusundadır.

Sanık kendisini bir vekil ile temsil ettirdiği ilk derece ceza mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda hakkında verilen "mahkumiyete ilişkin" hüküm aleyhine istinaf kanun yoluna başvurulmasını üzerine, ilgili ilk derece ceza mahkemesi kararlarını inceleyen bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, CMK'nın 280. maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verip yapmış olduğu yargılama neticesinde sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı vermesi halinde, yalnızca istinaf kanun yolu yargılaması için değil, aslında ilk derece mahkemesince sanık hakkında hukuka uygun ve doğru karar verilmiş olsa idi lehine hükmedilmesi muhakkak olan vekalet ücretine de ayrıca hükmetmesi gerekli olacaktır.

Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince ilk derece mahkemesince görevlendirilen müdafi veya vekilin bölge adliye mahkemelerinde görülen duruşmalı davalar katılması halinde yeniden ücret ödenmesinin mümkün olup olmadığı hususunda Türkiye Barolar Birliği tarafından, ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünden görüş sorulması üzerine, verilen 24.01.2017 günlü yanıt yazıda;

“Müdaf'i veya vekil, soruşturma evresinde ifade alma ve sorguya, kovuşturma evresinde ise bir oturuma katılmakla Tarifede belirlenen meblağı almaya hak kazanır. Müdafi veya vekil ilk defa ilk derece mahkemesinde görevlendirilerek bir oturuma katılmış ve daha sonra istinaf aşamasında da duruşmaya katılmış ise Tarifede ilk derece mahkemeleri ye bölge adliye mahkemeleri için belirlenen ücreti ayrı ayrı alacak, ancak ilk defa istinaf duruşmasında görevlendirilmiş ise Tarifede bölge adliye mahkemeleri için öngörülen ücreti almaya hak kazanacaktır.” şeklinde görüş bildirilmiştir.

İstinaf kanun yolu incelemesi usulü ile ilk derece mahkemelerinin yargılama usullerinin farklılıklar içermesi, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren ve yargılama sonucu haklı çıkan taraf lehine avukatlık asgari ücret tarifesinin karar tarihindeki düzenlemesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesinin zorunlu olması karşısında; yerel mahkeme hükmünün hukuka aykırı olduğunu belirleyerek mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin yalnızca istinaf kanun yolu yargılaması için değil, ilk derece mahkemesi tarafından aslında doğru ve hukuka uygun tespit yapılıp sanığın beraatine karar verilseydi hükmedilmesi gerekecek olan vekalet ücretine de hükmetmesi yerinde ve doğru bir uygulama olup, sanık lehine yalnızca istinaf kanun yolu yargılaması için vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini benimseyen sayın çoğunluğun düzelterek onama kararındaki görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2010/33020, Karar No: 2012/41678, Tarih: 06.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/33020 E.  ,  2012/41678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı ve karşı davalı, yabancı dil eğitim bedeli, ihbar tazminatı, avans ücreti, eğitim bedelinin ücret alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yol ücreti, yıllık izin ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı/karşı davalı İsteminin Özeti:

Davacı/karşı davalı şirket tarafından, davalının 29.07.2004 tarihinde müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, müvekkilince yasadan neşet eden tüm yükümlülüklerin yerine getirilmesine rağmen, davalının hiç bir haklı neden olmaksızın kendi isteği ile 24.5.2006 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, bildirim yükümlülüğüne uymadığından müvekkili şirketi mağdur ettiğini, davalı bildirim süresi içinde yeni bir işe başlamış ise yeni işvereninin ihbar tazminatı yönünden davaya dahil edilmesini davacının işyerinden istifa etmeden 20 gün önce 970.00 YTL avans aldığını, ayrıca davalının talebi üzerine Almanca dil eğitimi için Almanya ya gönderildiğini, tüm eğitim, yol vs. giderlerinin müvekkili şirket tarafından karşılandığını, işyerinden istifa ederek ayrılan davalının verdiği 18.11.2004 tarihli taahhütname gereğince yabancı dil eğitim bedelini ödemesi gerektiğini ileri sürülerek, ihbar tazminatı, avans ücreti ve eğitim bedelinin ödenmesine karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı/karşı davacı Cevabının Özeti:

B) Davalı/karşı davacı Cevabının Özeti:

Davalı/karşı davacı işçi vekili tarafından; asıl davada, işverenin tutumu nedeni ile müvekkilinin işini bırakmak zorunda kaldığını ve bu nedenle iş akdini haklı sebeple sona erdirdiğini davalının dil eğitimi için Almanya ya gönderildiği iddiasının tamamı ile gerçek dışı olduğunu, hiç bir zaman Almanya’da dil eğitimi almadığını talep edilen tutarın fahiş olduğunu, dava dilekçesinde bahsedilen 18.11.2004 tarihli taahhütnameden haberdar olmadığını, müvekkiline işe giriş sırasında birtakım belgeler imzalatıldığını, işe girmek için içeriği hakkında bilgi sahibi olmadığı belgeleri imzalamak zorunda kaldığını davacı işverenin üstün konumundan faydalanarak işçi üzerinde baskı kurarak imzalattığı belgelerin hukuki bir geçerliliği bulunmadığını beyanla haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, karşı davada da iş akdini haklı sebeple feshetmek zorunda kaldığından kıdem tazminatı ödenmesi gerektiğini, işten ayrıldığını 24.5.2006 tarihinde maaşının yarısı olan 700 YTL nin ödendiğini kalan yarım maaşı ile ayın 15 i ile 24 ü arasındaki 9 günlük çalışma karşılığının ve yol parasının ödenmediğini, çalıştığı sürece fazla mesai yaptığını ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığı iddiasıyla kıdem tazminatı, ücret, yol ücreti ve yıllık ücretli izin alacağını talep ve dava etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl dava ile karşı davada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Davalı/karşı davacı işçi vekili tarafından, karar temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı/karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda davalı/karşı davacı, 05.03.2010 tarihli dilekçe ile mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre yıllık ücretli izin alacağı yönünden davasını ıslah etmiş, bunun için gerekli harcı da aynı tarihte yatırmıştır.

Buna karşın Mahkemece ıslah gözetilmeksizin karşı dava dilekçesindeki miktar esas alınarak hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29843, Karar No: 2015/10610, Tarih: 11.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29843 E.  ,  2015/10610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/36-2014/38

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın ecrimisil bakımından kabulüne ağaçlar yönünden ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre ecrimisil bakımından kabulüne, ağaçlar yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5017, Karar No: 2021/16905, Tarih: 18.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5017 E.  ,  2021/16905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bahçesaray Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/9 E., 2014/22 K. sayılı ve 06.03.2014 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 27.03.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 27.11.2014 tarihinde “Silahla kasten yaralama” suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e maddesinde tanımlanan suçtan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 02.02.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Bahçesaray Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2015 tarihli ve 2014/80 E., 2015/13 K. sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 86/3-e maddesinde tanımlanan silahla kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren başka kasıtlı suçlardan kesinleşen mahkûmiyetlerinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

24.03.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09.05.2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.03.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 07.12.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti müştekinin iş yerine camdan girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 30.12.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 31/3. maddesinin aynı Kanun'un 168/1. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9911, Karar No: 2015/10539, Tarih: 14.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9911 E.  ,  2015/10539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/185609

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/287 (E) ve 2012/607 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanığın mağdura ait köpeği sokakta başıboş dolaşırken bulduğunu bildirmesi, sanığın bu köpeği çaldığına dair bir delil bulunmaması ancak kangal cinsi bir köpeğin bilinen değeri itibariyle sahipsiz olamayacağı nazara alınarak sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 160. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA,14.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2984, Karar No: 2014/14889, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2984 E.  ,  2014/14889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu Kuzey Irak'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ... A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalı ... Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ... ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından ...'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini,. davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.