muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10298, Karar No: 2024/9540, Tarih: 17.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/10298 E.  ,  2024/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/513 Esas, 2016/825 Karar

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli sanık ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan BEDAŞ vekilinin 20.06.2016 tarihli dilekçesiyle mazeret talebinde bulunduğu -Mahkemece mazeretin kabul edildiği ancak yeni duruşma günü verilmeksizin aynı gün karar verildiği- ve hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla; şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/513 Esas, 2016/825 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan kurumun mühürleme yetkisinin bulunduğu, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.05.2016 tarihli iddianame tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.05.2016 tarihli iddianame tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/513 Esas, 2016/825 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/45, Karar No: 2008/179, Tarih: 18.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/45 E.  ,  2008/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 1816 ada 6 parsel sayılı 1.950.68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olması nedeniyle davacı Hazine adına tespit edilmiş üzerindeki zeytin ağaçlarının ... oğlu ...'ya ait olduğu tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde, dava konusu taşınmazın orman köyü sınırları içinde olmadığından 2924 sayılı yasa hükümlerine tabi olmadığı iddiasına dayanarak beyanlar hanesindeki muhdesat şerhinin iptali için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parsel üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı ... mirasçılarına ait olduğunun beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davanın sadece muhdesat şerhine ilişkin olduğu belirlendiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.1.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2417, Karar No: 2015/905, Tarih: 23.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2417 E.  ,  2015/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı yüklenicinin ürettiği mermerlerde sonradan ortaya çıkan ayıpların giderim bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait mağaza inşaatının zemin ve duvarlarında davalının ürettiği mermerlerin kullanıldığını, döşeme işinin bitmesinden birkaç ay sonra mermerlerin yüzeylerinde delinme ve çatlaklar meydana geldiğini, ..... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/2 D. iş sayılı dosyasında tespit yaptırdıklarını, alınan bilirkişi raporunda, kullanılan mermer plakaların üretim yerindeyken gözenekli ve çatlaklı olduğunun, kalitesinin düşük olduğunun, bu haliyle mermer plakaların kullanılmasının mümkün olmadığının tespit edildiğini, davalıya 03.02.2012 tarihli ihtarname göndererek zararın karşılanmasını ve yeniden kaliteli malzeme ile yapılmasını ihtar ettiklerini, davalının ihtarname üzerine mağazanın bir katındaki mermer üzerine dolgu malzemesi sürerek mevcut kusurları kapattığını, ancak aynı sorunların tekrar ortaya çıktığını iddia etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.000.00 TL tazminatın davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ise, davacıya mermer sattığını, mağazaya uygulama işlemi yapmadığını, teslimin 20.04.2011 – 13.06.2011 tarihleri arasında yapıldığını, bu süre zarfında davacının ayıp ihbarında bulunmadığını, mermerlerin ayıplı olmadığını, davacının mermerlere koruyucu bakım işlemi yaptırmaması nedeniyle ayıpların oluşmuş olabileceğini, satımdan çok sonra iyi niyetli olarak mermerlerin silinmesi konusunda davacı ile anlaştıklarını ve mağazanın giriş katını tıraşlayarak bütün yüzeyi epoksi dolgu malzemesi ile kapladığını, bütün yüzeyi cilaladığını, ancak davacının bu işlemlerden sonra dahi koruyucu bakım işlemlerini yaptırmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; mermerlerin davacıya 20.04.2011 ila 13.06.2011 tarihleri arasında teslim edildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca davacının, teslimden itibaren 8 gün içinde mermerlerin muayenesini yaparak ya da yaptırarak ayıplarının bulunup bulunmadığını belirlemek ve davalıya ihbar etmek zorunda olduğu halde, bunu yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; mermerlerin davacıya 20.04.2011 ila 13.06.2011 tarihleri arasında teslim edildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca davacının, teslimden itibaren 8 gün içinde mermerlerin muayenesini yaparak ya da yaptırarak ayıplarının bulunup bulunmadığını belirlemek ve davalıya ihbar etmek zorunda olduğu halde, bunu yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi olarak nitelendirilmesine karşın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun ticari satıştaki muayene ve ihbar sürelerini düzenleyen 23. maddesinin uygulanması doğru olmamıştır. Diğer taraftan davalı yüklenici, sözleşmenin ifasından sonra davacının isteği üzerine sözleşme konusu mermerleri tıraşlayarak bütün yüzeyi epoksi dolgu malzemesi ile kapladığını, ardından bütün yüzeyi cilaladığını, derz aralıklarındaki boşlukları kapattığını, ancak davacının koruyucu bakım işlemlerini yapmadığı için ayıbın oluştuğunu savunmuş, böylece eser sözleşmesi hükümlerine göre ayıp ihbarının süresinde yapıldığını kabul etmiştir.

Yine mahkemenin kabulüne göre dava konusu mermerlerde gizli ayıbın varlığı sabit olup, karar davalı tarafından temyiz edilmemekle eserde gizli ayıbın bulunduğu davalı tarafından da kabul edilmiştir. Bu durumda mahkemece eserdeki ayıp miktarının bilirkişi raporuyla hesaplattırılarak ve taleple bağlı kalınmak suretiyle bir sonuca varılması gerekirken, eser sözleşmelerinde uygulanma imkanı bulunmayan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23. maddesi hükümlerine dayanılarak davanın yazılı gerekçelerle reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1279, Karar No: 2020/2322, Tarih: 08.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/1279 E.  ,  2020/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın 336 parsel sayılı taşınmazını satış göstermek suretiyle oğlu olan davalı ...'ye devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile, aksi durumda ise tüm mirasçılar adına tecile karar verilmesini istemişlerdir

Davalı, dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları neticesinde adına tescil edildiğini, önceki tarihlerde mirasbırakan babasına, eşine ait bilezikleri borç olarak verdiğini ancak babasının borcuna karşılık ödeme yapamadığını, bu sebeple de mirasbırakanın kadastro çalışmaları sırasında taşınmazı kendi adına tescil ettirdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Sulh Hukuk Mahkemesince, hak düşürücü süre yönünden davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; "... Her ne kadar, miras bırakan dava konusu taşınmazın davalıya temlikini kadastro tespitinden önce yapmış ise de, tespitten sonra ölmüş olup, Türk Medeni Kanununun 599. maddesi hükmü uyarınca mirasçıların murisin ölüm tarihinde tereke üzerinde hak sahibi olacakları açıktır. Öyleyse, davacıların talep ettiği hak, kadastro öncesi nedene değil, kadastrodan sonraki nedene dayalıdır. Buna göre, somut olayda, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3 maddesinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Öte yandan, böylesi bir durumda muris muvazaasına dayalı olarak açılan ve açılacak davaların her hangi bir zaman aşımı veya hak düşürücü süreye bağlı olmaksızın her zaman açılabileceği de kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması, hasıl olacak sonuca göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.'' gerekçesiyle bozulmuş, Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyulmuş, aşamada verilen görevsizlik kararı üzerine dava Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmeye devam edilmiş ve mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1929 doğumlu mirasbırakan ...'ın 09.10.2010 tarihinde ölümü ile geriye davacı torunları ...,.., ... ve ..., ikinci eşinden olan oğlu davalı ... ile dava dışı çocukları ilk eşinden olan Fatma ile ikinci eşinden olan Münevver'in kaldıkları, dava konusu 336 parsel sayılı taşınmazın; tapunun 07.06.1967 tarih ve 7 sıra numarasında iştirak halinde mirasbırakan ... ve dava dışı ... adlarına kayıtlı iken, 24.05.2988 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında; adı geçen maliklerin 1970 yılında iştirak halindeki mülkiyeti müşterek mülkiyete çevirdikleri, 1977 yılında ise taşınmazdaki paylarının tamamını 20.000(E)TL bedelle haricen davalı ...'a satarak taşınmazdan alakalarını kestiklerinden söz edilerek davalı adına tespit edildiği, tespitin kesinleşmesi ile de taşınmazın davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere ''muris muvazaası, mirasbırakanın danışıklı olarak mirasçılarını miras hakkından yoksun bırakmak amacıyla gerçekte bağışlamak istediği tapuda kayıtlı taşınmaz malı hakkında tapu sicil memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıklaması halinde, saklı pay sahibi olsun yada olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçıların görünürdeki satış sözleşmesinin BK'nun 18. Maddesine dayanarak muvazaalı olduğunu ve gizli bağış sözleşmesinde şekil koşulundan yoksun bulunduğunu ileri sürerek, dava açabilmelerine olanak veren hukuki bir olgu'' olarak tanımlanmaktadır. Kural olarak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları konuları ile sınırlı, gerekçeleri ile aydınlatıcı ve sonuçları ile bağlayıcıdır. Butlan sonucunu doğurarak, murisin temliki tasarruflarının iptaline imkan tanıyan 01.04.1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için, temliki tasarrufa konu yapılan taşınmazın murisin tapulu malı olması, gerçekte bağışlamak istediği bu malı ile ilgili olarak tapu memuru huzurunda, iradesini satış doğrultusunda açıklaması icap eder.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazda mirasbırakan ... tarafından tapu sicil memuru önünde yapılan temliki bir işlem bulunmadığından İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23187, Karar No: 2013/79, Tarih: 14.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23187 E.  ,  2013/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ....120,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların dava konusu ... katlı evin .... katında ... yıldır oturduklarını belirterek ... yıllık ecrimisil bedeli olarak ....120,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu evi davalıların kullanmadığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalıların, davacının .../... oranında malik olduğu evin .... katını kullandıkları gerekçesi ile davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; ....800,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından; davalıların dava konusu evi kullanmadıkları gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Ecrimisil talep edilen taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paydaşlar kural olarak intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi; ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanma isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. İntifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası yemin dahil her türlü delille ispatlanabilir. Bu koşul dava şartı niteliğinde olduğundan gerçekleşip gerçekleşmediğinin mahkemece re'sen araştırılması gerekmektedir.

Somut olayda; davacı tanıkları davalıların ... yıldır dava konusu evde oturduklarını beyan etmişler ancak intifadan men hususunda beyanda bulunmamışlardır. Dava konusu taşınmazın belirtilen niteliği ve kullanım şekli bakımından ecrimisile hükmedilebilmesi için öncelikle davacı tarafça intifadan men koşulunun gerçekleştiğinin ispatlanması gerekirken, mahkemece, intifadan men hususunda inceleme ve araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; tarafların tüm delillerini toplayarak, intifadan men'in gerçekleşip gerçekleşmediğini re'sen araştırmak; hasıl olacak neticeye göre davacı vekili dava dilekçesinde "vs. deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılmak suretiyle hüküm kurmak olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8054, Karar No: 2017/3142, Tarih: 07.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8054 E.  ,  2017/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın bıçak zoruyla apartmanın bodrum katındaki kömürlüğe götürmek istediği mağdurenin direnmesi nedeniyle eylemini gerçekleştiremeyeceğini anlayarak kaçtığının anlaşılması karşısında, mevcut haliyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen sanık hakkında tamamlanmış suç hükümlerine göre uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini zorla ve bıçakla işlemesi nedeniyle temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesi üzerinden belirlenmesi gerekirken uygulama fıkrası da gösterilmeden sanık hakkında TCK'nın 109/1. maddesiyle temel cezanın belirlenmesi,

Dosyadaki raporlara göre sanığın gerçekleştirdiği eylem nedeniyle basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaralanan mağdurenin bu yaralanmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsuru içinde kaldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde bu suçtan da mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.