muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11401, Karar No: 2006/12671, Tarih: 07.11.2006

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8433, Karar No: 2012/11874, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8433 E.  ,  2012/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için de bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/512, Karar No: 2022/2297, Tarih: 23.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/512 E.  ,  2022/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.07.2021 tarih ve 2021/144 E. - 2021/345 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce verilen 06.12.2021 tarih ve 2021/1775 E. - 2021/1752 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Trabzon İcra Müdürlüğünün 2019/30010 Esas sayılı icra takip dosyası ile ipotek borçlusu KAS-PA Tüt. Mam. Gıda Mad. Tic. Ltd. Şti. adına takip başlatmış olup ticaret kaydı silinmiş olduğundan ilgili firmaya tebligat yapılamadığını, icra müdürlüğünün takip dosyasının tensip zaptında yer alan taraflarına ihya davası açılması ve sonuçlandırılmasına ilişkin karar nedeniyle işbu ihya davasını açmak zorunda kaldıklarını, işbu davada ihyasını istedikleri Kas-Pa Ltd. Şti. adlı şirketin ticaret sicilinden terkin edilmeden önceki merkez adresinin Pazar Kapı Mahallesi Sahil Caddesi No: 141 K: 1 Merkez/TRABZON olduğunu, ticaret sicilinden re'sen silindiğini ve ilan edildiğini ileri sürerek, şirketin tasfiye/ek tasfiyesi için karar vererek şirketle ilgili işlemlerin yapılabilmesi için yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, ... tarafından dava dışı KAS-PA Ltd. Şti.nin Trabzon Ticaret Odası kaydının silinmesine dair işlemlerin tam ve eksiksiz olarak yerine getirildiğini, TTK'nın Geçici 7.maddesi uyarınca Sicil Müdürlüğü tarafından kendisine yapılan ihtar ve ilana rağmen süresinde bildirimde bulunmamış olduğundan bahisle 02/05/2014 tarihinde kaydının resen silindiğini, resen silme işlemi yapılmadan evvel yargılama süreci devam eden davası/takibi bulunup bulunmadığının Müdürlüklerince şirkete ve tüm yetkililerine sorulduğunu, Ticaret Sicil Gazetesinde ayrıca ilan edildiğini, şirket tarafından bu hususa cevap verilmediğini, Ticaret Sicile sorumluluk yükletilmemesi gerektiğini, ihya davalarında Ticaret Sicil Müdürlüklerinin yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 6102 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 7/4-a maddesi kapsamında, davalı tarafça re'sen terkin işlemi yapılmadan evvel gerekli ilan ve ihtarların yapıldığı, Geçici 7/2.maddesi hükmü kapsamında ise dava konusu şirketin re'sen terkin edildiği sırada derdest davasının mevcut olduğuna dair dosya kapsamında bir bilgi olmadığı gibi davacı tarafça böyle bir iddiada da bulunulmadığı, ayrıca Geçici 7/15.maddesi uyarınca Ticaret Sicilinde Geçici 7.madde uyarınca terkin edilen şirketlerin ihyası davası açılması için beş yıllık hak düşürücü süre öngörülmüş olduğu, dava dışı şirketin re'sen terkin tarihinin 02/05/2014 olması ve görülmekte olan davanın beş yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 16/03/2021 tarihinde açılmış olması karşısında davanın TTK Geçici 7/15.maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; dava dışı KAS-PA Tüt. Mam. ve Gıda Mad. Paz. Turz. Org. Hizm. Tic. Ltd. Şti.'nin 6102 sayılı TTK'yı değiştiren 6335 sayılı Yasanın 38.maddesi ile 6102 sayılı Yasaya eklenen Geçici 7.maddesi uyarınca 02/05/2014 tarihinde re'sen sicilden terkin edildiği, davalı tarafça re'sen terkin işlemi yapılmadan evvel gerekli ilan ve ihtarların yapıldığı, 6102 sayılı TTK Geçici 7/15.maddesi uyarınca Ticaret Sicilinde Geçici 7.madde uyarınca terkin edilen şirketlerin ihyası davası açılması için beş yıllık hak düşürücü süre öngörülmüş olduğu, re'sen terkin tarihinin 02/05/2014 olması ve davanın beş yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 16/03/2021 tarihinde açılmış olması karşısında, TTK Geçici 7/15 maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/03/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/03/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 6102 sayılı TTK Geçici 7.maddesi gereğince ticaret sicilinden terkin edilen şirketin ek tasfiyesi istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, 16.03.2021 tarihinde açılan davada Trabzon İcra Müdürlüğü'nün 2019/30010 sayılı takip dosyasında borçlu şirket aleyhine yapılan icra takibinde şirketin Geçici 7. madde gereğince ticaret sicilinden silindiği icra müdürülüğünce şirketin ihyası için süre verildiği belirtilerek ihya davası açılmış, İlk Derece Mahkemesince terkin tarihi ile dava tarihi arasında 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan red edilmiş, vaki temyiz istemi de çoğunluk görüşü doğrultusunda red edilerek karar onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

6102 sayılı TTK Geçici 7/2 maddesinde davacı veya davalı sıfatıyla devam eden davaları bulunan şirket veya kooperatiflere madde hükümlerinin uygulanmayacağı düzenlenmiş olup, Daire yerleşik uygulaması gereğince icra takipleri de maddede öngörülen dava kapsamında kabul edilmektedir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde Trabzon İcra Müdürlüğü'nün 2019/30010 sayılı takip dosyasına dayanmış olup, İlk Derece Mahkemesince taraf vekillerinin mazeret bildirdikleri 08.07.2021 tarihli ön inceleme duruşmasında mazeretlerin kabulüne karar verildiği halde davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Davanın HMK 315/8 maddesinde öngörülen basit yargılama usulüne tabi bulunmamasına ve her iki tarafın da ön inceleme duruşmasına mazeret bildirip, mazeretlerin mahkemece kabul edilmesine rağmen yargılamanın sonuçlandırılması HMK 137 vd.maddesi hükümlerine açıkça aykırıdır.

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde şirket aleyhinde Trabzon Ticaret Mahkemesi'nin 2010/152 esas sayılı dosyası ile İcra Müdürlüğünün 2010/5816, 8781 ve 7803 sayılı dosyalarının derdest olduğunu dava dilekçesinde bildirilen 2019/30010 sayılı dosyanın da yenileme suretiyle yeni esas numarasını aldığını bildirmiştir.

2019/30010 sayılı takip dosyasında, şirketin terkin tarihinden önce takibe geçildiğinin anlaşılması durumunda Geçici 7. madde hükümleri uygulanamayacağından, şirketin ihyası gerekecektir.

2019/30010 sayılı takip dosyasında, şirketin terkin tarihinden önce takibe geçildiğinin anlaşılması durumunda Geçici 7. madde hükümleri uygulanamayacağından, şirketin ihyası gerekecektir.

Bu durumda, İlk Derece Mahkemesince yazılı yargılama usulüne göre yargılama yapılarak HMK 118-186. maddeleri hükümlerine uygun şekilde yargılamanın sonuçlandırılması, Trabzon İcra Müdürlüğü'nün dayanak 2019/30010 sayılı dosyasında hangi tarihte takip başlatıldığının tespiti ile şirketin terkin tarihininden önce takibe başlanmış ise Geçici 7/2. maddesi gereğince şirketin ihyasına karar verilmesi gerekirken bu hususların gözardı edilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi'nce yazılı şekilde karar verilmesi, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddi hukuka aykırıdır.
Yargıtay — Esas No: 2011/6721, Karar No: 2011/18287, Tarih: 07.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/6721 E.  ,  2011/18287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalının kendilerine 23.03.2007 tarihinde vekalet verdiğini ve 28.03.2008 tarihinde de aralarında avukatlık ücret sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşmeye göre, icra yoluyla ya da anlaşma sonucu tahsil ediecek her türlü meblağın %25' inin ödeneceğini ve azil halinde de ücretin tamamına hak kazanılacağını, 03.04.2007 tarihinde davalı adına eşi aleyhine açtıkları boşanma davasında boşanma ile birlikte 150.000.00.TL maddi ve 100.000.00.TL manevi tazminat ile aylık 3.000.00.TL nafaka talebinde bulunduklarını, yargılama aşamasında verilen tedbir nafakasının tahsili için icra takiplerinde bulunduklarını, nafakanın ödenmemesi üzerine davalının eşi aleyhine cezalandırılması için İcra Ceza Mahkemesine başvurdukları ayrıca itirazın iptali için İcra Hakimliğine dava açtıklarını, yargılamanın bitme aşamasında davalının eşi ile birlikte mahkemeye giderek, boşanma ve maddi ve manevi tazminat ile nafaka ve yargılama gideri ve ücreti vekalet talep etmedikleri hususunda anlaştıklarını bildirmeleri üzerine davalının boşanmasına karar verildiğini ve 15.10.2008 tarihinde de davalının kendilerini haksız yere azlettiğini belirterek şimdilik 10.000.00.TL vekalet ücreti alacağının avalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, Eşinden anlaşmalı olarak herhangi bir tazminat ve nafaka almadan boşandığını, davacıların yeterince kendisini bilgilendirmemeleri nedeniyle haklı olarak azlettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu da dikkate alınarak ve taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2 nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kural olarak boşanma davasında, boşanma ile birlikte talep edilen maddi ve manevi tazminat ve nafaka istemleri, boşanma talebine bağlı fer' i niteliktedir. Bu talepler herhangi bir harca tabi olmadan serbestçe istenebilir. Mahkemece de dosya kapsamına göre bu talepleri değerlendirir ve vekalet ücreti yönünden de boşanma davasında fer' i talepler dikkate alınmadan sadece boşanma yönünden avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu ücreti vekalete hükmedilir. Somut olayda da, taraflar arasında imzalanan 28.03.2007 tarihli 2011/6721-18287

avukatlık ücret sözleşmesi ile davalının açacağı boşanma ve boşanmaya bağlı tazminat davalarını takip etmek ve sonuçlandırmak üzere icra yoluyla ya da anlaşma sonucu tahsil olunacak her türlü meblağın %25' in davacı avukatlara ödeneceği kararlaştırılmış ise de, bu sözleşmede açıkça hangi miktarların talep edileceği yazılmamış, dava dilekçesinde talep edilen miktarlar yönündende iş sahibi ...' nun açık muvafakatı ve onayı alınmamıştır. Taraflarca sözleşmelerinde açık bir belirleme olmadığı takdirde asıl dava olan boşanma talebinin dışında kalan fer' i talepler yönünden ayrıca avukatlık ücreti talep etme hakkı bulunmamaktadır. Kaldı ki, davalı ... ile dava dışı ... arasında imzalanan 05.09.2008 tarihli anlaşmalı boşanma konulu belgede de aralarında tazminat ve nafaka ödenmesinin dışında ödenmemesi yönünde bir anlaşma bulunmaktadır. O halde mahkemece, boşanma davası yönünden avukatlık asgari ücret tarifesi üzerinden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, talep edilen maddi tazminat miktarı üzerinden %25 vekalet ücreti hesaplanarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 7.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5516, Karar No: 2024/799, Tarih: 14.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5516 E.  ,  2024/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/219 E., 2023/91 K.

KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

Taraflar arasındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı asil tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava konusu muhdesat olan ağaçların toplam bedeli dahi 1.785,00 TL olup talep edilen bir kısım meyve ağacın reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktarı Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.950,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6609, Karar No: 2011/6421, Tarih: 06.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/6609 E.  ,  2011/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ......., vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 26/06/2001 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, internet sitesinde yayımlanan sözler nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki istem reddedilmiş; diğer davalılar hakkındaki istemin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nısfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu edilen sözlerin ağırlığı, olayın gelişim biçimi, yayın tarihi ile tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1961, Karar No: 2018/7534, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1961 E.  ,  2018/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İncelemeye konu ticareti terk suçu, aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu işyerini yasada belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur edilen müşteki sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanamaz. Zira suçun konusu tektir ve tek olan konu aynı işyeridir. 5237 sayılı TCK.'nın 43/2 maddesinde aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanabilmesi için birden fazla bağımsız suçun yasada düzenlenen istisnai durumlarda bir araya gelmesinin zorunlu olması aranırken, ancak bir kez terkedilmesi mümkün olan ticari işletmenin faaliyetini sürdürdüğü işyerinin kapatılması nedeniyle sırf birden fazla şikayetçinin zarar gördüğünden bahisle anılan suçu fikri içtima kapsamına dahil etmek, Türk Ceza Hukukunun kabul etmediği kıyas yöntemini hemde sanık aleyhine hüküm doğuracak şekilde Ceza Hukukuna dahil etmek olur ki, bunun kanun koyucunun iradesine aykırı olacağı açıktır.Zira Kanun koyucu, genel gerekçede iradesini açıkça ortaya koymuştur. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde kanunda açıkça belirtilmesi gerekir. Bu kural Türk Ceza Kanunun 2. maddesi ile hüküm altına alınan ve Anayasa hükümleri arasında da yer bulan suçların kanuniliği prensibinin doğal bir sonucudur.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan ticareti terk suçundan gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği husunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık hakkında ticareti terk suçundan şikayetçisi-(şikayetçileri)

../..