muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8671, Karar No: 2016/12692, Tarih: 28.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/8671 E.  ,  2016/12692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ilave tediye, bayram yardımı, maaş farkı, gece zammı, iş riski sorumluluk zammı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde çalıştığını, haketmesine rağmen bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ilave tediye ücreti, bayram yardımı ücreti, maaş farkı ücreti, gece zammı ücreti ve iş riski sorumluluğu ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, kanuni süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin gece çalışması ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçücü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktifin 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin “Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda, davacının temizlik işinde çalıştığı dönemde 03.00/04.00-15.00 saatleri arasında, zabıta olarak çalıştığı dönemde, 08.00-17.00, 17.00-24.00 saatleri arasında çalıştığı, toplu iş sözleşmesine göre 20.00-06.00 saatleri arasında çalışanlara ücretlerinin zamlı ödeneceği düzenlendiğinden, temizlik işinde çalıştığında günlük iki saat, Zabıta işinde 17.00-24.00 saatleri arasında çalıştığında günlük dört saat gece çalışması yaptığı kabul edilerek alacak hesabı yapılmış ise de, davacının temizlik işinde çalıştığı dönemde ağırlık çalışması gece süresinde geçmediğinden bu döneme ilişkin talebin reddi yerine kabulü usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1553, Karar No: 2018/1990, Tarih: 19.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/1553 E.  ,  2018/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22135, Karar No: 2013/18386, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22135 E.  ,  2013/18386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası

Antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07/06/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması

karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14084, Karar No: 2013/17649, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14084 E.  ,  2013/17649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, dolmalık biber ve taze fasulye ürünlerinin kuru ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek,

3-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, tüm harcama kalemlerini gösteren ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek,

4-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan erik ve ceviz ağaçlarının 2012 yılı itibariyle rayiç bedellerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17922, Karar No: 2010/23725, Tarih: 14.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/17922 E.  ,  2010/23725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/223109

MAHKEMESİ : Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2008

NUMARASI : 2008/269

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mağdure D..S.. olaydan sonra 16.07.2003 tarihli hazırlık ifadesinde eşi olan sanığın eli ve tüfekle çeşitli yerlerini darp ettiğini ayrıca ekmek bıçağı ile de sırtına vurduğunubeyan ettiği, aynı tarihli saat 11.35'de alınan doktor raporunda sırtın sağında orta hat laterelinde 0,5x0,3 ebadında iyileşmeye yüz tutmuş kesi olduğu belirtildiğinden, mahkemece raporu veren doktor dinlenerek bu yaranın eski bir yaralama olup olmadığı, bıçakla meydana getirilip getirilmeyeceğinin açıklığa kavuşturulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken mağdure ve sanığın barışmaları üzerine şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

2-Anayasa’nın 141/3.maddesinde mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması ve 5271 Sayılı CMK’nun 34 ve 230. maddeleri gereğince iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi öngörüldüğünden, kararda denetime olanak verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle Anayasa’nın 141 ve CMK’nun 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6936, Karar No: 2014/4417, Tarih: 06.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/6936 E.  ,  2014/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı HMK'nun 114/1-1 ve 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olmakla birlikte davacılar vek. Av. ...'in mazeret faksı gönderdiği görülmekle mazeretinin reddine karar verildikten sonra açık duruşmaya devam olunarak evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, davalının davadışı ... Tekstil... Ltd. Şti, ... Ltd. Şti. ve ... aleyhine kambiyo senetlerine mahsus yolla takip başlattığını, davalı şirket vekilinn borçlu ... Tekstil... Ltd. Şti'nin adresi olarak müvekkili ... Tekstil... Ltd. Şti'nin adresini gösterdiğini ve 16.12.2011 tarihinde hacze gelindiğini ve muhafaza işlemlerine başlandığını, müvekkilinin ticari itibarını düşünerek cebri icra baskısı altında 49.500 TL.yi ihtirazi kayıtla icra dosyasına ödemek durumunda kaldığını, bu dosya sebebi ile ... 13 İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/518 Esas sayılı dosyasında istihkak davası açtıklarını belirterek müvekkili ... Tekstil... Ltd. Şti'nin icra dosyasında borçlu ... Ltd. Şti. İle organik veya başkaca hiçbir bağının olmadığının tespitine, icra dosyasına ödemek zorunda kaldıkları 49.500 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların takip dosyasında borçlu olmadıklarından aktif dava ehliyetleri bulunmadığını, davacı ... Tekstil... Ltd. Şti'nce aynı konuda ... 5. Asliye Ticaret mahkemesinin 2011/70 Esas sayılı dosyasında aynı gün açılan davanın iş bu dava ile birleştirilmesi gerektiğini, davacı tarafça ... 13. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/518 Esas sayılı dosyasında açılan istihkak davasının bekletici mesele yapılmasını istediklerini, davacılar ile borçlunun birlikte hareket ettiklerini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,toplanan delillere göre, davacıların icra takibinde borçlu sıfatının bulunmadığı, İİK.'nun 72 . maddesi gereğince icra takibinden dolayı menfi tespit ve istirdat davasının icra takibi borçlularının başvurabileceği bir dava olduğu, davacıların İİK 96 vd. maddeleri gereğince istihkak davası açması gerektiği, nitekim davacıların ... 13. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/518 Esas sayılı dosyasında '' icra takibi esnasında haczedilen mahcuz mallar hakkında yapılan hacze itiraz ettiklerini, haczedilen malların davacı şirketlere ait olması sebebiyle istihkak iddiasının kabulüne ve muhafaza tehdidi altında ödenen paranın (49.500 TL) alacaklıya ödenmemesini, davacılara iadesini '' istedikleri, her iki davanın tarafları, konusu ve talep sonucunun aynı olup, aynı konuda derdest dava bulunduğu gerekçeleriyle HMK'nun 114/1-1 ve 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıların takipte borçlu sıfatı bulunmadığından İİK'nun 72. maddesi uyarınca menfi tespit davası açamayacakları şeklindeki red gerekçesi yerinde değildir. Zira, hukuken korunmaya değer yararları olmak koşuluyla takip borçlusu olmayan kişiler de İİK'nun 72. maddesi uyarınca menfi tespit davası açabileceklerdir. Ne var ki, mahkemece aynı konuda derdest istihkak davası bulunduğu gerekçesiyle davanın reddi kararı doğru olup hükmün bu gerekçeyle HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm gerekçesinde yer alan, takip borçlusu olmayan davacıların İİK'nın 72.maddesi uyarınca dava açamayacakları şeklindeki gerekçenin hükümden çıkarılarak yerel mahkeme hükmünün gerekçesi düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1127, Karar No: 2022/5091, Tarih: 31.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1127 E.  ,  2022/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Terme 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Terme 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne ve davalı Hazine lehine vekalet ücretine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda, Samsun İli Terme İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 109 ada 36 parsel sayılı 5.497,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1981 yılından beri ...’ın kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının bu kişiye ait olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazın kullanımının müşterek muristen intikal ettiğini, taşınmaz içerisinde müşterek kullanılan yol ve mezarlığın bulunduğunu ileri sürerek, bu bölümlerin davalı ... ile birlikte kullandıklarına dair şerh verilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazın kullanımının müşterek muristen intikal ettiğini, taşınmaz içerisinde müşterek kullanılan yol ve mezarlığın bulunduğunu ileri sürerek, bu bölümlerin davalı ... ile birlikte kullandıklarına dair şerh verilmesi istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın 28.07.2017 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 175,80 metrekare ve (C) harfi ile gösterilen 829,84 metrekare olmak üzere toplam 1005,64 metrekarelik bölümünün davacılar ile davalıların kullanımında olduğunun tespiti ile malik kaydı Hazine adına kalmak suretiyle beyanlar hanesine, 1981 yılından beri ...’ın kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğuna dair şerhin iptali ile yerine, 1981 yılından beri ..., ..., ... ve ...’ın kullanımında olduğuna dair şerh yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 3.713,01 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 778, 98 metrekarelik bölümün ayrı parsel numaraları verilmesine, malik kaydı Hazine adına kalmak suretiyle ve beyanlar hanesine, 1981 yılından beri ...’ın kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğuna dair şerhin aynı şekilde kalarak tapuya kayıt ve tesciline, (F) harfi ile gösterilen 142.92 metrekare ve (E) harfi ile gösterilen 35,28 metrekarelik bölüm yönünden davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın 28.07.2017 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 175,80 metrekare ve (C) harfi ile gösterilen 829,84 metrekare olmak üzere toplam 1005,64 metrekarelik bölümünün davacılar ile davalıların kullanımında olduğunun tespiti ile malik kaydı Hazine adına kalmak suretiyle beyanlar hanesine, 1981 yılından beri ...’ın kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğuna dair şerhin iptali ile yerine, 1981 yılından beri ..., ..., ... ve ...’ın kullanımında olduğuna dair şerh yazılmasına, (A) harfi ile gösterilen 3.713,01 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 778, 98 metrekarelik bölümün ayrı parsel numaraları verilmesine, malik kaydı Hazine adına kalmak suretiyle ve beyanlar hanesine, 1981 yılından beri ...’ın kullanımında ve taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının adı geçene ait olduğuna dair şerhin aynı şekilde kalarak tapuya kayıt ve tesciline, (F) harfi ile gösterilen 142.92 metrekare ve (E) harfi ile gösterilen 35,28 metrekarelik bölüm yönünden davanın reddine ve davalı Hazine lehine vekalet ücretine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 31.05.2022tarihinde oy birliğiyle karar verildi.