muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15336, Karar No: 2015/16394, Tarih: 12.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/15336 E.  ,  2015/16394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...Köyü 529 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dosyaya gönderilen ...Başkanlığı'nın 06.01.2015 tarihli yazısında davaya konu taşınmazın... imar planı 1/5000 ve uygulama imar planı 1/1000 ölçekli olduğu, revizyon imar planında söz konusu parselin bulunduğu alanın mücavir sınırı içerisinde kaldığı, belediye altyapı hizmetlerinden faydalanmadığı, etrafının kısmen meskûn, yerleşim yeri bitişiğinde ve gelişme yönünde bulunduğu bildirilmiş ise de, taşınmazın vasfını belirleme bakımından yetersizdir.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulama imar planı (genelde 1/1000 ölçekli) ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Taşınmaz belediye nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde ise, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Mahkemece öncelikle ilgili belediye başkanlığından dava tarihi itibari ile dava konusu taşınmazın imar durumuna dair ayrıntılı yazı alınıp, daha sonra yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak, özellikle keşif esnasında mahkeme hakimince gözlem yapılarak taşınmazın belediye hizmetlerinin hangilerinden yararlandığı hangilerinden yararlanmadığı, etrafında meskûn mahal olup olmadığı, varsa mesafeleri ve niteliği, taşınmazın mevcut durumu itibari ile kullanım şekli, taşınmazın üzerinde bina olup olmadığı, bu taşınmazın konumu yani sokağa, yola olan cephesi, önemli merkezlere uzaklığı, üzerinde yapılaşmaya ilişkin olarak imar durumu gibi hususların ayrıntılı şekilde keşif zaptına geçirilmesi, taşınmazın değişik açılardan fotoğraflarının çektirilerek bunların onaylanıp dosya arasına alınması ve taşınmaz vasfının açık ve denetime elverişli şekilde tespiti ile kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece değerlendirmeye esas alınan bilirkişi kurulu raporunun yukarıda açıklanan esaslara uygun düşmediği gözetilmeden, gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5817, Karar No: 2024/2679, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5817 E.  ,  2024/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1809 E., 2023/932 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/819 E., 2020/345 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine ve asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının sinirli ve geçimsiz olduğunu, erkeğe küfür ve hakaret ettiğini, erkeğe şiddet uyguladığını, evde yaşananları kök ailesine ve arkadaşlarına anlattığını, uzun süredir ayrı odalarda kaldığını iddia ederek asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, 22.800,00 TL tazminatın iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının doğru olmadığını, erkeğin sürekli alkol kullandığını, eve geç geldiğini, gece kulüplerinde başka kadınlarla aldattığını, taraflar arasında görülen önceki boşanma davasından feragat edildikten sonra da erkeğin alkol kullanmaya, hakret etmeye ve şiddet uygulamaya devam ettiğini, şirket kurduğunu kadını yetkili olarak gösterdiğini, borçlandırdığını, erkeğin odaları ayırdığını iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkeğin davalı kadına kusur olarak izafe ettiği eylemlerin varlığını ispat edemediği, tanıkların bu yönde tanık olduklarını ifade ettikleri olayların feragatle sonuçlanan boşanma davasından önce yaşanan olaylara ilişkin olduğu, böylelikle feragat öncesi gerçekleşen olayları affettikleri kanaatine varıldığı, özellikle ortak çocukların ve erkeğin tevili şekildeki ikrara yönelik beyanlarına göre; davacı erkeğin kendi isteği doğrultusunda davalı kadından ayrı yattığı, davalı kadınla konuşmaktan kaçındığı, erkeğin kendi beyanına göre davalı kadını davadan feragat ederek evliliğe devam kararı almaya ikna etmesine rağmen davalı kadın eve geldikten sonra davalı kadına yakın davranmadığı, odasını ayırdığı, dışladığı, eve geç saatlerde gelerek ilgisiz davrandığı, açmış olduğu şirketin borçları nedeniyle davalı kadını icra takibine maruz bıraktığı, bu hususun dosya kapsamına alınan takip evrakları ile sabit olduğu, bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre karşı davanın kabulüne asıl davanın reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların ikisinin de yaşları gereği anne bakım ve ilgisine muhtaç oldukları nedeniyle velayetlerinin anneye verilmesine baba ile kişisel ilişki düzenlenmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; çocukların mahkeme tarafından duruşma salonundan taraflar çıkartılarak re'sen usule aykırı şekilde tekrar dinlendiği, icra dosyalarının içeriğinin incelenmediği, borçların kadının şahsi borçları olduğu, kusur belirlemesi, asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü, iştirak nafakası miktarının fahiş olduğu, velayet ve kişisel ilişki hükmünün doğru olmadığı, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığı ve miktarları ile sunduğu delillerin dikkate alınmadığı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ile kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile re'sen bakılacak kamu düzenini ilgilendiren hususlar dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, yaşı küçük ortak çocuk ...'in dinlendiği 14.05.2019 tarihli duruşmada taraf vekillerinin duruşma salonundan çıkartılması doğru görülmemiş ise de, aynı celsede taraf vekillerine yokluklarında yapılan işlemlerin anlatıldığı, taraf vekillerinin yaşı küçüğe aynı celsede soru sormadıkları, yargılamanın geldiği aşama itibari ile yaşı küçüğün taraf vekilleri huzurunda yeniden dinlenmesinin sonuca etkili olmadığı, bu durumun eleştirilmesi gerektiğinin anlaşılmasına göre davacı-davalı erkek vekilinin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; çocukların mahkeme tarafından duruşma salonundan taraflar çıkartılarak re'sen usule aykırı şekilde tekrar dinlendiği, icra dosyalarının içeriğinin incelenmediği, borçların kadının şahsi borçları olduğu, kusur belirlemesi, asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulü, iştirak nafakası miktarının fahiş olduğu, velayet ve kişisel ilişki hükmünün doğru olmadığı, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığı ve miktarları ile sunduğu delillerin dikkate alınmadığı yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, asıl davanın reddi ve karşı davanın kabulünün doğru olup olmadığ, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına maddî tazminata ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı ve mevcutsa çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakası ile birlikte miktarlarının hakkaniyete uygun takdir edilip edilmediği, kişisel ilişki düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası,175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 327 inci ve 330 uncu maddesi, Türk Boçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası,175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 327 inci ve 330 uncu maddesi, Türk Boçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda; İlk Derece Mahkemesince; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin asıl davasının reddine, kadının karşı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Karara karşı davacı -davalı erkek vekili tarafından her iki dava ve feriler yönünden istinaf yoluna başvururulması üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş hüküm davacı -davalı erkek vekili tarafından her iki dava ve feriler yönünden temyiz edilmiştir.

2.Dosyanın incelenmesinde; tanık olarak dinlenen tarafların ortak çocuğu ...'in beyanlarından kadının erkeğe tartışmalar esnasında "salak, aptal" şeklinde hakaret içeren sözler söylediği ispatlanmış olup davalı -davacı kadının erkeğe hakaret ettiği ve bu vakıanın kadına kusur olarak yüklenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı erkek dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre erkeğin davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile erkeğin davasının reddi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının erkek yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre her iki boşanma davası ve fer'îleri konusunda yeniden karar verilmesi zorunlu hale geldiğinden davacı-davalı erkeğin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9036, Karar No: 2013/20036, Tarih: 15.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9036 E.  ,  2013/20036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mağdurun maddi zararını giderdiği yönünde dosyada herhangi bir bilgi ve/veya belge bulunmadığından, tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalardaki savunmalarında, resmi nikahlı eşi olan katılan .....ile aralarında meydana gelen tartışma sırasında, katılanın sinkaflı sözlerle kendisine hakaretlerde bulunması nedeniyle olayın meydana geldiğini savunması karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin kararda tartışılmaması,

2) Kabule göre de; TCK'nin 53/3 maddesi uyarınca, uzun süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde sanık hakkında aynı yasanın 53. maddenin 1.fıkranın (c) bendinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9684, Karar No: 2011/9017, Tarih: 12.09.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/9684 E.  ,  2011/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-...

3-...

Uyuşmazlık, davacılara ait taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapunun iptaline dayalı tazminat istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 12/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14758, Karar No: 2013/443, Tarih: 23.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14758 E.  ,  2013/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2012 gün ve 2012/11 Esas, 2012/180 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ile ilgili olarak Marmara Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi bünyesinde oluşturulan beş kişilik heyet tarafından düzenlenen 22.03.2012 günlü, 5196 sayılı raporda esasen suç tarihinden önce ve sonra değişik erkeklerle farklı zamanlarda cinsel ilişkiye girdiği belirtilen mağdurede yapılan test sonuçlarına göre orta derecede mental retardasyon olduğu ve içlerinde sanıklarında yer aldığı değişik erkeklerle 2011 yılı yazında yaşadığı olaylar nedeniyle travma sonrası stres bozukluğu ile depresif belirtilerin eşlik ettiği uyum bozukluğu gelişip ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, öncelikle sanık ... ile beraber mağdureye karşı atılı suçları işleyip yaşı nedeniyle hakkında Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/48529 sor sayılı dosyasında yürütülen soruşturma sonucunda açılan ceza davası Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan sorgulamaya göre halen Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/12 Esas sayılı dosyasında derdest olan ...'le ilgili mahkeme dosyasının suretinin temin edilerek mağdurenin dava dosyasıyla beraber ... Adli Tıp 6. İhtisas Kuruluna sevk edilip muayenesinin yaptırılarak kendisinde akıl hastalığı veya akıl zayıflığı mevcut olup olmadığı, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olduğunun belirlenmesi halinde ise, ifadelerine itibar edilip edilmeyeceği, mevcut rahatsızlığının hekim olmayanlarca da bilinip bilinmeyeceği, sanık ...'nin işlediği iddia edilen eylemlerle ilgili olarak mağdurenin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, fiile mukavemete muktedir olup olmadığı, mağdurenin atılı suç tarihinden önceki ve sonraki

tarihlerde de değişik erkeklerle farklı zamanlarda ilişkiye girdiğinin belirtilmesi sebebiyle sanık ...'ye isnat edilen eylemler neticesinde ruh sağlığının bozulup bozulmadığı, şayet ruh sağlığı önceki ve sonraki fiillerden dolayı bozulmuş ise, Emre'nin eylemleri nedeniyle mevcut ruh sağlığındaki bozulmanın artıp artmadığı, mağdurenin maruz kaldığı eylemlerden hangisine bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğunun belirlenip belirlenemeyeceği, dosyada mevcut 22.03.2012 tarihli rapordaki gibi yaşadığı tüm olaylar neticesinde ruh sağlığının bozulup bozulmayacağı hususları nihai olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken mevcut raporla yetinilmek suretiyle eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yaşadığı olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında mahkemece sanık hakkında TCK.nın 103/2. maddesiyle belirlenen temel ceza aynı Kanunun 103/3 ve 103/4. maddeleriyle artırılarak 18 yıl hapis cezası tayin edilmiş ise de suçun sonucunda ruh sağlığının bozulması sebebiyle neticenin ağırlığına göre cezanın aynı Kanunun 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar artırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak hakkaniyet gereği bir miktar daha artırım yapılırken 49/1. madde düzenlemesine aykırı düşecek şekilde hapis cezasının 21 yıla çıkartılıp müteakip artırım-indirim işlemlerinin bu miktar üzerinden yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5500, Karar No: 2018/2634, Tarih: 12.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5500 E.  ,  2018/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicil Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyannameleri getirtilip beyanname içeriğine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususu tespit edildikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi,