muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6339, Karar No: 2012/27354, Tarih: 06.12.2012

Mahkemece, davacının davalılara ait işyerinde çalıştığını tanık beyanları ve işyeri kayıtlarıyla ispatladığı, buna karşılık davalı işverenin dava konusu ücret alacağını ödediğini yazılı belge ile kanıtlayamadığı gerekçesiyle, bakiye süre ücretinin ... Simit ve Unlu Mamuller Tic. Ltd. Şti.’nden tahsiline, ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalılardan ... Simit ve Unlu Mamuller Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı ile davalılardan ... arasında 01.02.2007 tarihli ve otuzaltı ay süreli ... sözleşmesi bulunmaktadır. Bir süre bu sözleşme ile çalıştığını iddia eden davacı tarafından bakiye süre ücreti talep edilmiştir. Davalılardan ... Simit ve Unlu Mamuller Tic. Ltd. Şti. işyerlerinin ... Mahalle 8. Cadde 129/A adresinde bulunduğunu ve bu adresteki işyerinde davacının çalışması bulunmadığını savunmuştur. Yargılama sırasında toplanan delillerden, sözleşmede yer alan ... ... Cadde 66/B ... Simit Cafe işyerinin kime ait olduğu anlaşılamamaktadır. Öncelikle davacı isticvap edilerek, fiili çalışmasının tam olarak hangi işyerinde geçtiği ve ne kadar süre ile çalıştığı, ... sözleşmesinin ne şekilde son bulduğu net olarak belirlenmelidir. Ardından ... ... Caddesi adresinde yer alan işyerinin kuruluş kayıtları resmi merciler nezdinde araştırılarak, davacının çalışmış olduğu işyerinin kime ait olduğu ortaya konulmalı, sonucuna göre diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek üzerine ilgiliye iadesine, ....12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12981, Karar No: 2012/5344, Tarih: 23.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/12981 E.  ,  2012/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İş Mahkemesi (Beyoğlu 1. İş Mahkemesi)

TARİHİ : 19/10/2010

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar arasında muvazaa bulunduğundan davalı belediye bakımından davanın kabulüne, davalı şirketin davada taraf sıfatı bulunmadığından davalı şirket bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı Sarıyer Belediye Başkanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği ve yokluğunda karar verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece davalı Sarıyer Belediye Başkanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilerek savunma hakkını kullanma imkanı tanınmadan işin esasına girilerek yargılama yapılması ve hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35952, Karar No: 2014/31287, Tarih: 27.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/35952 E.  ,  2014/31287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/10/2012

NUMARASI : 2009/514-2012/552

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, tatil çalışma ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı Özel Öğretim Kurumu sayılan davalılara ait dershanede öğretmen olarak çalışmaktadır. Davacı İş Kanunu kapsamında kalmakla birlikte özel kanun olan 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmelik hükümlerine tabidir. Yönetmeliğin 10. Maddesi. “Okullarda, resmî okullar için hazırlanan yıllık çalışma takvimi uygulanması esas olmakla birlikte, valilikçe kabul edilmesi hâlinde ayrı bir çalışma takvimi de düzenlenebilir”. Okullar dışındaki kurumlarda günlük çalışmalar 07.00 ile 23.00 saatleri arasında yapılır. Ders saatinin süresi, 45 dakikadır. Uygulamalı dersler blok hâlinde 90 dakika olarak yapılabilir. Eğitim personelinin haftalık toplam ders saati sayısı okullarda 30, diğer kurumlarda 40 saati geçemez. Diğer taraftan aynı yönetmeliğin 43. Maddesinde normal ders saatleri dışında ek dersler ve ücreti düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler nedeni ile eğitim personelinin çalışma süresi kural olarak idari görevi yoksa ders saatine göre belirlenmelidir. Normal ders saatleri dışındaki çalışmaları da ek ders olarak değerlendirilmeli ve ek ders ücretleri ödenmiş ise bu ayrıca fazla mesai olarak değerlendirilmemelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı öğretmen fazla mesai yaptığını belirterek, karşılığı ücret talebinde bulunmuş, bu konuda tanık dinletmiş, bilirkişi tanık beyanlarını esas alarak 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine göre haftalık 45 saati aşan çalışmaları bulunduğu gerekçesi ile fazla mesai ücreti hesaplamış ve mahkemece belirlenen fazla mesai ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Tanık olarak dinlenen kişilerin daha önce işverenle husumet içinde oldukları anlaşılmaktadır. Dairemizin uygulaması gereği, başka yan delillerle birlikte değerlendirilmediği sürece taraflarla uyuşmazlık içinde olan kişilerin tanıklıkları tek başına delil olarak değerlendirilmemelidir.

Mahkemece davacı öğretmenin sözleşmeye göre normal ders saatleri, ek ders saatleri ve buna göre haftalık ders saatleri belirlenmeden, buna ilişkin kayıtlar ve iş sözleşmesi getirtilmeden, davalı ile ihtilaflı olan tanık beyanlarına göre ve 5580 sayılı yasa ve yönetmelik hükümleri dikkate alınmadan fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.

Mahkemece davacı öğretmenin sözleşmeye göre normal ders saatleri, ek ders saatleri ve buna göre haftalık ders saatleri belirlenmeden, buna ilişkin kayıtlar ve iş sözleşmesi getirtilmeden, davalı ile ihtilaflı olan tanık beyanlarına göre ve 5580 sayılı yasa ve yönetmelik hükümleri dikkate alınmadan fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2679, Karar No: 2017/7413, Tarih: 02.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/2679 E.  ,  2017/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada faturaların bulunmadığının anlaşılması nedeniyle, 2005 takvim yılında kullandığı iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; sanığın 2005 takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığının tespiti halinde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7378, Karar No: 2009/8180, Tarih: 01.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7378 E.  ,  2009/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 301 ada 1 parsel sayılı 6329.29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 301 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişinin 16.12.2008 tarihli rapor ve krokisinde kırmızı kalem ile çevrili bölümünün tapu kaydının iptali ile, son parsel numarası verilmek suretiyle ... Vakfı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen deliIlere göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, mahkemece davacının "... Türbesi ..." olan isminin "... Vakfı" olarak yazılması isabetsiz olup bozma nedeni ise de; yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 5. satırındaki "... Vakfı" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "... Türbesi ..." ibaresinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10454, Karar No: 2009/11775, Tarih: 11.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/10454 E.  ,  2009/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada ;

Davacı Hazine, davalı dernek adına kayıtlı 12 ve 13 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı dernek; davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “... yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyulmuş olmakla yapılan yargılama sonunda 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı Hazine vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.Mahkemece, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama neticesinde 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre, çekişmeli  12 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi krokisinde 57.78 m2 olarak gösterilen bölümün aynı Yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığı belirlenmek suretiyle bu bölümle ilgili sicilin Türk Medeni Kanunun eski 912 yeni 999 maddesi hükmü gereğince kütükten terkinine, 12 sayılı parselin geri kalan bölümü ile çekişmeli 13 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyıda kalmadığı saptanmak suretiyle bu kısım ve parselle ilgili olarak davanın reddine karar verildiği ve anılan kararın sadece Hazine tarafından temyizi üzerine ret kapsamında kalan karar bölümü yönünden araştırmaya yönelik olarak kararın Dairece, bozulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozmaya uyulmuş olmakla yapılan araştırma ve inceleme sonucu, çekişme konusu 12 ve 13 sayılı parsellere ilişkin olarak 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen madde hükmü gözetilmek suretiyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; 5841 Sayılı Yasa düzenlemesiyle getirtilen değişiklikte kesin hüküm halini almamış davalarda gözetilmesi ve uygulanması öngörülmüştür.

Buna göre; 13 sayılı parselle birlikte 12 sayılı parselin bozmadan önce ki elde edilen bilirkişi krokisinde 57.78 m2 olarak gösterilen bölümü dışında kalan yerle ilgili olarak anılan Yasa hükmü uyarınca ret kararı verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Öyleyse Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Hemen belirtilmelidir ki; 5841 Sayılı Yasa düzenlemesiyle getirtilen değişiklikte kesin hüküm halini almamış davalarda gözetilmesi ve uygulanması öngörülmüştür.

Buna göre; 13 sayılı parselle birlikte 12 sayılı parselin bozmadan önce ki elde edilen bilirkişi krokisinde 57.78 m2 olarak gösterilen bölümü dışında kalan yerle ilgili olarak anılan Yasa hükmü uyarınca ret kararı verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Öyleyse Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, mahkemece tesis edilen ilk kararda kıyıda kaldığı saptanarak sicil kaydının kütükten terkinine karar verilen çekişme konusu 12 parsel sayılı taşınmazın 57.78 m2.lik bölüm yönünden karar taraflarca temyiz edilmediği için bu bölüm hakkında kurulan hükmün HUMK.'nun 237.maddesi hükmü uyarınca kesin hüküm halini aldığı kuşkusuzdur.O halde, anılan 57.78 m2 lik bölüm dışında kalan kesim yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu bölümde ret kararı kapsamına alınarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,   11.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2539, Karar No: 2024/7562, Tarih: 10.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2539 E.  ,  2024/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2876 E., 2023/51 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.02.2022 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 26.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 19.01.2023 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, uyuşturucu maddenin kullanmak amacıyla bulundurulduğuna, arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2. Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurduğuna, somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

2. Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurduğuna, somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; sanığın ikametinden uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin alınan ihbarlar ve istihbari bilgiler üzerine, Emniyet ekibi tarafından olay yerine gidilerek sanığın ikametinin çevresinde yapılan çalışmalarda, tanık U.D.'nin sanığın evinin önüne gelip, sanığın adıyla seslenerek içeri girdiği, yaklaşık 2 dakika sonra çıktığı, yaya halde ilerlediği sırada şüphe üzerine polis görevlilerince durdurulduğu, tanık U.D.'nin elinde tuttuğu metamfetamin maddesini kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği, usulüne uygun alınan Arama ve El Koyma kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada, sanığın üzerinden metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, alınan Kriminal Uzmanlık Raporu'na göre uyuşturucu maddelerin net 0,16 gr gelen metamfetamin maddesinin olduğu tespit edildiği, tanık U.D.'nin alınan beyanında, uyuşturucu maddeyi 40,00 TL karşılığında sanıktan satın aldığını belirtmesi nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin istihbari bilgi edinilmesi, Emniyet ekibi tarafından yapılan çalışmalarda tanık U.D.'nin para karşılığı sanıktan metamfetamin uyuşturucu maddesini satın aldığının belirlenmesi, Arama ve El Koyma kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada sanığın üzerinde metamfetamin uyuşturucu maddesinin ele geçirilmesi, tanık U.D.'nin aşamalarda alınan beyanı, sanığın aşamalar boyunca değişen, çelişkili ve mesnetsiz savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.a. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı" belirtilmeyerek, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

b. Suçun işlenmesinde kullanılan Adli emanetin 2022/2178 Sırasında kayıtlı eşyalar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine, yazılı şekilde "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3.) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 2022/2876 Esas, 2023/51 Karar ve 19.01.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği, hükmün 5 numaralı bendinde yer alan "tamamının tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, ayrıca hükmün 10 numaralı bendinde yer alan "54/4 madde" ibaresi çıkartılarak yerine, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin birinci fıkrası" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3.Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11427, Karar No: 2015/19841, Tarih: 09.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11427 E.  ,  2015/19841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerze Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2014

NUMARASI : 2013/455-2014/591

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.10.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ,etrafının meskun olup olmadığı ve en yakın yerleşim alanına ne kadar mesafede bulunduğu hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde yaygın olarak hangi ürünlerin ekim ve dikiminin yapıldığının ilgili İlçe Tarım Müdürlüğünden,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.