muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1720, Karar No: 2017/4776, Tarih: 13.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1720 E.  ,  2017/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve TCK’nın 62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun, hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkında açılan davaya ilişkin olarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20204, Karar No: 2013/16178, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20204 E.  ,  2013/16178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.04.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5066, Karar No: 2011/8616, Tarih: 20.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/5066 E.  ,  2011/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak

1- Devlet ormanından izinsiz kesim yapılan sahanın köy hudutları dahilinde olmasına,kesilen ağaç sayısına ve emvalin de kesim yerinin yakınına istif edilerek kurumaya bırakılmış olmasına göre;kesimin kim tarafından yapıldığını ... konumda olan köy muhtarı,ihtiyar heyeti üyeleri varsa köy bekçisi ve suça konu yere yakın arazi sahipleri ile ... oğlu ... dinlenerek neticesine göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yedieminde mevcut suça konu emvalin istirdadı kabil olmak üzere müdahil idareye bırakılması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.....2011günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8787, Karar No: 2013/25411, Tarih: 09.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/8787 E.  ,  2013/25411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Olay sırasında elinde bıçak olmadığı kabul edilen sanığın, elinde bıçak olan diğer sanık ... ile nasıl bir işbirliği iradesi içinde tehdit eylemini gerçekleştirdiği tartışılıp açıklanmadan, sanık hakkında TCK'nın 106/2a-c maddesi gereğince hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/160, Karar No: 2015/53, Tarih: 31.03.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/160 E.  ,  2015/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerekmekte ise de; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezasını gerektirdiği, sanığın aynı neviden tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan anılan yasanın 522. maddesinin lehe uygulanamayacağı ve anılan yasanın 81/2. maddesi gereği cezadan artırım yapılması gerekeceği, 59. madde gereğince 1/6 oranında ceza indirimine gidilmesi halinde dahi, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın uygulanması yoluyla her iki suç bakımından neticeten belirlenen cezaların açıkça sanık lehine olduğu ve aleyhe temyiz bulunmadığı değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesinde,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında her iki suçtan verilen hapis cezaları ertelenmediği halde hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasının 10,11 ve 12. bentleri ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm fıkrasının 8. ve 9. bentlerindeki 5237 sayılı TCK nın 51/6 ve 51/8. maddelerine mümas ihtaratların yazılması suretiyle hükümde tereddüt meydana getirilmesi,

2-Sanık hakkında her iki suçtan verilen hapis cezaları ertelenmediği halde hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasının 10,11 ve 12. bentleri ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm fıkrasının 8. ve 9. bentlerindeki 5237 sayılı TCK nın 51/6 ve 51/8. maddelerine mümas ihtaratların yazılması suretiyle hükümde tereddüt meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 1-hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile 2- 5237 sayılı TCK nın 51/6 ve 51/8. maddelerinin ihtaratlarını içerir, hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasının 10. 11. ve 12. bentlerinin ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm fıkrasının 8. ve 9. bentlerinin tamamen çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamından, sanık ...'nın İstanbul ilinden çalıntı ... gerçek plakalı ancak, olay anında üzerinde ... sahte plakalar takılı araç ile hırsızlık amacıyla yanında 2 şahıs ile birlikte ...'ya geldiği, olay günü gündüz kabul edilen saat 5.00 sıralarında müştekinin ikamet balkonuna kalas dayamak suretiyle ikameti içine girip para, araç anahtarı ve cep telefonlarını çaldığı, gürültü üzerine uyanan müştekinin ışığı açtığında, ikameti içinde sanık ...'yı gördüğü, bunun üzerine sanık ...'in, olay yerinden hızlıca uzaklaşarak ikamet önünde kendisini bekleyen araca binip kaçtığı, haber merkezine plaka bilgileri verilen araç içindeki şüpheli şahısların ikametten hırsızlık eyleminde bulunduğu yolunda ihbar gelmesi üzerine devriye gezen ekiplerin ihbara konu aracı trafikte seyrederken tesadüfen görüp takibe aldığı, araç içindeki şahısların ara bir sokakta aracı terk ederek kaçmaya başladıkları, yakalama tutanağına ve sanık ...'nın beyanına göre 2 kişi oldukları anlaşılan diğer şahısların kaçtığı, sanık..'in ise yakalandığı, sanığın, kaçan şahısların ... ve ... ismindeki arkadaşları olduğunu söylediği, sanık ...'tan bahsetmediği ancak, terkedilen araç içinde yapılan incelemede, aracın sol ön kapı kolu altından elde edilen parmak izinin sanık ...'a ait olduğunun tespit edildiği, yine araç içinde ele geçirilen sigara izmaritinin de erteli hükmü temyize getirmeyen ...'ya ait olduğunun anlaşıldığı, sanık ...'ın aşamalarda atılı suçu kabul etmediği, ...'i tanıdığı, zaman zaman işlettiği yere geldiğini, konuşurlarken araca dokunmuş olabileceği ancak, kesinlikle aracına binmediği yolunda savunmada bulunduğu, sanık ...'in, sanık ...'un bu savunmasını doğruladığı gibi müştekinin de olay anında sanık ...'u görmediğini söylediğinin anlaşılması karşısında, olay anında kullanılan ... gerçek plakalı araç hırsızlığı ile ... sayılı çalıntı plakalara ilişkin soruşturma evrakının akıbetlerinin araştırılarak bu eylemler nedeniyle sanık ... hakkında soruşturma yapılıp yapılmadığının tespiti ile onaylı örneklerinin celp edilerek o dosyalara yansıyan delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle elde edilecek sonuca göre karar verilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte ortak irade ve kasıt ile atılı suçları işlemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 119/1-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5169, Karar No: 2017/3308, Tarih: 06.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2015/5169 E.  ,  2017/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 08.07.2015 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkındaki iddianamenin iadesine dair Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/03/2015 tarihli ve 2015/126 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/03/2015 tarihli ve 2015/226 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21.09.2015 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 29.05.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, ayrıca kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması veya kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağının ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı aşamasında, şüphelinin “Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı” gerekçesi ile şüpheli hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/03/2015 tarihli ve 2015/126 sayılı kararı ile “şüpheliye yüklenmiş bir yükümlülük bulunmadığından, yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesinden bahsedilemeyeceği” gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği,

4- Cumhuriyet savcısının bu karara itiraz etmesi üzerine Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/03/2015 tarihli ve 2015/226 değişik iş sayılı kararı ile "iddianamenin iade gerekçeleri usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesince, şüpheli hakkında Cumhuriyet başsavcılığınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davası açılmasının ertelenmesine karar verilerek kararın infaz için denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği, denetimli serbestlik müdürlüğünün de şüpheliye meşruhatlı davetiye çıkararak gelmemesi nedeniyle denetim görevini ihmal ettiğinden bahisle Cumhuriyet başsavcılığına dosyayı iade etmesi üzerine Cumhuriyet başsavcılığının kamu davasının ertelenmesi kararını kaldırarak iddianame düzenlemesinin yasal dayanağı olmadığı gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar vermiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. (3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir. (4) Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki 191/1-2-3-4. maddesi nazara alındığında; somut olayda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen şüpheli hakkında bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, yüklenen yükümlülüklere uygun davranmaması durumunda hakkında kamu davası açılacağına, tebliğ ile birlikte ihtarın kendine yapılmış sayılacağına karar verildiği, kararın şüpheliye tebliğ edildiği, şüpheliye Trabzon Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından 10 gün içerisinde denetim kapsamında kapsamında müdürlüğe müracaat etmesi zorunluluğu tebliğ edildiği, ancak şüphelinin müracaat etmediği dikkate alındığında, usulüne uygun tebligata rağmen süresinde ilgili Müdürlüğe başvurmayıp denetime uymayan şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/03/2015 tarihli ve 2015/226 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.