muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7356, Karar No: 2021/2085, Tarih: 15.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/7356 E.  ,  2021/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs (mağdurlar ..., ..'ya karşı ayrı ayrı)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mağdurlardan...'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, ...'a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve ...’ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinde yedi yaşı içerisinde bulunan mağdur ...’nın kovuşturma evresinde yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekili ile yokluğunda verilen gerekçeli karardan haberdar olmayıp, inceleme tarihinde reşit olduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında, söz konusu hükümle ilgili temyiz hakkına sahip olan mağdura gerekçeli kararın tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21941, Karar No: 2021/6978, Tarih: 18.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/21941 E.  ,  2021/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 12/07/2021 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından süresi içinde dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ... poliçesi ile sigortalı araç ile davacıya ait aracın 13/01/2021 tarihinde karıştığı trafik kazasında davacının aracında meydana gelen hasar nedeniyle davacının aracından mahrum kaldığını beyanla,fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak şimdilik 10-TL araç mahrumiyet tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda talebini 600,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ,başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Uyuşmazlık Hakemince; başvurunun kabulü ile 600,00 TL araç mahrumiyet bedelinin 11/03/2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline,kesin olarak karar verilmiş;karara karşı davalı vekilinin itirazı üzerine 5684 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin 12 inci fıkrası uyarınca 5.000.TL (Beş bin Türk Lirası) nın altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesin olup itiraza konu uyuşmazlık miktarı işbu tutarın altında olduğundan, itiraz başvurusunun değerlendirmeye alınamayacağına karar verilmiş, ... Anadolu 12 Asliye Ticaret Mahkemesi'nce 01/07/2021 tarihli, 2021/463D.İŞ-2021/465 sayılı kararı ile hakem dosyasının mahkeme arşivinde saklanmasına karar verilmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 12/07/2021 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz talebinin temyiz edilen dava miktarının kesinlik sınırı altında kalması sebebi ile reddine karar verilmiş, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamında verilen, Uyuşmazlık Hakem heyeti kararına karşı, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz isteminde bulunulmuş olup,saklama kararı veren mahkemece, 12/07/2021 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz talebinin temyiz edilen dava miktarının kesinlik sınırı altında kalması sebebi ile reddine, karar verilmiştir. Bu karar yine davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Somut olayda; Uyuşmazlık konusunun çözümü Uyuşmazlık Hakem Heyetince sonuçlandırılmış olup, saklama kararı veren mahkemece yapılan bir yargılama işlemi bulunmamaktadır. Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddi kararı verme konusunda saklama kararı veren mahkeme görevli değildir.

Açıklanan nedenlerle bu konudaki ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Somut olayda; Uyuşmazlık konusunun çözümü Uyuşmazlık Hakem Heyetince sonuçlandırılmış olup, saklama kararı veren mahkemece yapılan bir yargılama işlemi bulunmamaktadır. Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddi kararı verme konusunda saklama kararı veren mahkeme görevli değildir.

Açıklanan nedenlerle bu konudaki ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-14.06.2007 tarih, 26552 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30. maddesinin 12. Fıkrasında; "Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.)... Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları bu madde uyarınca süresinde itiraz başvurusunda bulunulmaması hâlinde kesinleşir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Bu uyuşmazlıklar hakkında bu madde uyarınca yapılan itiraz üzerine verilen karar kesindir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir." hükümleri yer almaktadır.

Buna göre beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen uyuşmazlık hakem heyeti kararları kesin olup ancak;İtiraz Hakem Heyetlerince kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir.

Eldeki dosyada; ıslah edilen ve hakem heyetince hükmedilen miktar 600,00 TL olup araç Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemi tarafından verilen karar temyizi kabil değildir. Bu nedenle, davacı vekilinin uyuşmazlık hakem heyeti kararının temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından, temyiz isteminin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin kabulü ile 12/07/2021 tarihli ek kararın BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/194, Karar No: 2024/6043, Tarih: 05.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/194 E.  ,  2024/6043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2020/15 Esas, 2023/236 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından müvekkili aleyhine faturaya dayalı icra takibi başlatıldığını ancak, müvekkilinin faturada belirtilen işlerle bir ilgisinin ve bu yönde bir talebinin bulunmadığını, süresi içerisinde itiraz edemedikleri için takibin kesinleştiğini ileri sürerek müvekkilinin takip konusu 259.913,13 TL faturadan kaynaklı borcunun bulunmadığının tespiti ile davalı aleyhine %20’den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı tarafa takip konusu faturadaki işi yaptığını, davacıya ihtar gönderilmesine rağmen ödeme yapılmaması nedeniyle takip başlatıldığını, davacının müvekkiline borçlu olduğunu savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine %20 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 06.02.2015 tarih, 2013/662 E. ve 2015/39 K. sayılı kararı ile taraflar arasındaki uyuşmazlığın hastane yapım işinden kaynaklandığı, davalı tarafça tanzim edilen faturanın takibe konulduğu, yapılan işlerin eksiksiz olarak tamamlandığından bahisle bedelin talep edildiği, 4737 sayılı Kamu İhale Kanunu’nda belirtilen doğrudan temin usulünün parasal sınırının üzerinde bir fatura düzenlendiği ve bu haliyle borçlu kurumun doğrudan temin usulü için yetki aşımı yaptığı ancak, ispat yükü üzerinde olan alacaklı tarafın işi kendisinin yaptığına ve teklifinin kurum tarafından onaylandığına ilişkin kesin bir delil ibraz edemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine ve takibe konu alacağın %20'sinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 28.02.2017 tarih, 2015/13064 E. ve 2017/1157 K. sayılı kararıyla davacının iddia olunan işlerin 3. kişi ve şirketler tarafından yapıldığını, bedellerinin de bu kişilere ödendiğini beyan etmesi karşısında ispat külfetinin yer değiştirdiğini, bu durumda davacının, lüzum müzekkeresine konu işlerin 3. kişiler tarafından yapıldığını ve bedelinin de 3. kişilere ödendiğini ispat etmesi gerektiği, davacının iddiasının ispatı zımmında mahallinde keşif yapılarak, lüzum müzekkeresine konu işlerin yerinde tespiti ile, davacının bu işlerin yapılması ile ilgili 3. kişilerle arasında düzenlenen tüm belge, faturalar vs.nin de uygulanması suretiyle, yapım tarihi itibariyle tüm iş bedeli ile, 3. kişilerce yapılan iş bedelinin ayrı ayrı tespiti, yapılan işler nedeniyle kimlere ne miktarlarda ödeme yapıldığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 23.10.2018 tarih, 2017/699 E. ve 2018/1071 K. sayılı kararı ile davacının lüzum listesinde yer alan bir takım işleri dava dışı kişilere yaptırdığı ve sunulan ödeme emri belgeleri ile birlikte değerlendirildiğinde bu kimselere yapılan ödemelerin 63.950,00 TL'ye tekabül ettiği, buna göre davanın sadece bu miktar yönünden kabulünün gerektiği, zira kalan kısım yönünden davacı tarafın lüzum listesindeki işleri davalı dışındaki kişilere yaptırdığını ve bedellerini ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı kurumun davalı şirkete Kahta İcra Müdürlüğünün 2013/618 E. sayılı dosyasına ilişkin asıl alacak miktarından 63.950,00 TL'lik kısmı yönünden borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, takiple ilgili ihtiyati tedbir kararı bulunmadığından davalı lehine tazminat tayinine yer olmadığına, koşulları oluşmadığından davacı lehine tazminat tayinine yer olmadığına karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 18.11.2019 tarih, 2019/384 E. ve 2019/7303 K. sayılı kararıyla sair temyiz itirazları reddedilip, mümzileri Hastane Müdürü ... ve Teknisyen ... tarafından içeriği doğrulanan lüzum listesinde belirtilen ve mahkemece mahallinde yapılan keşifte de yapıldığı tespit edilen işlerin, Dairemizin 28.02.2017 tarih, 2015/13064 E. ve 2017/1157 K. sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere, yapıldıkları yer ve zaman itibariyle rayiç bedellerinin bilirkişiler vasıtasıyla tespit edilip, daha sonra toplam yapılmış iş bedelinden bir kısmı davalının da kabulünde olan davalının taşeronlarına ve 3. kişilere anılan işler nedeniyle yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa kalan davalı tarafından talep edilebilecek tutarın saptanarak sonucuna göre menfi tespit hükmü kurulması gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 18.09.2018 tarihindeki ek raporda yapıldığı tespit edilen işlerin toplamının 217.385,00 TL, davacı tarafında ödenen tutarın 88.005,00 TL olduğu, buna 65.568,92 TL'nin eklenmesi ile davacının 156.573,92 TL kısım yönünden davalı tarafa borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının sunduğu lüzum müzekkeresinin taraflarınca kabul edilmediğini, bunların tamamının yapılmadığının keşif ile tespit edildiğini, idarenin 3. kişilere yaptırdığı işleri kanıtladığı, davalının da buna ilişkin kabulü değerlendirilmeden karar verildiğini, dayanak yapılan lüzum müzekkeresinin tam imza ihtiva etmediğini, iddiaların tanık beyanı ile desteklendiğini, davalının sunduğu harcama belgelerinin dava konusu proje ile ilgisini açıklamak konusunda bilirkişi raporunun yetersiz kaldığını, yine 2020 yılında biten bir proje için 2013 yılında kesilmiş bir faturaya itibar edilmemesi gerektiğini, yapılmayan işler ile ilgili ispat külfetinin kendilerine yüklenilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı yüklenici tarafından yapıldığı iddia olunan iş bedelinin davacı idareden tahsili amacıyla yapılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

05.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16337, Karar No: 2014/27065, Tarih: 03.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16337 E.  ,  2014/27065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/294682

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2011/928 (E) ve 2012/800 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5728 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı Kanunun 98. maddesinde zati ihtiyaç için verilen yakacak cinsi emvalin yerinde kullanılmayıp elden çıkarılması hali suç olarak tanımlanmamış olmakla, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/10207, Karar No: 2019/13506, Tarih: 31.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10207 E.  ,  2019/13506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuk aleyhine sunduğu temyiz dilekçesinin suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliği gerekirken göz ardı edildiği anlaşılmakla, savunma hakkına atfedilen önem ve savunma hakkının kısıtlanmaması bakımından gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine usulüne uygun olarak tebliği ile sunması halinde temyize cevap dilekçesinin eklenmesi ve incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/941, Karar No: 2022/2299, Tarih: 23.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/941 E.  ,  2022/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Düzce 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 24.06.2021 tarih ve 2021/77 E. - 2021/226 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.12.2021 tarih ve 2021/1633 E- 2021/2193 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; Düzce 1. İş Mahkemesi'nin 2019/377 Esas sayılı dosyasıyla dava dışı Saydam Yemek Hizmetleri Gıda Pazarlama Tic. Ltd. Şti. hakkında rücuen alacak davası açıldığını, davanın konusunu davacı Kurumunun Düzce Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü sigortalılardan ...'un 23/06/2010 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazasında vefatı ile ...'un mirasçılarına bağlanan gelir ve yapılan ödemelerden kaynaklandığını, iş mahkemesi dosyasının 08/02/2021 tarihli duruşmasında Saydam Yemek Hizmetleri Gıda Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicil kaydının terkin edildiğini öğrendiklerini, dava devam ederken Saydam Yemek Hizmetleri Gıda Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicilinden silindiği ve Düzce 1. İş Mahkemesi'nin 2019/377 Esas sayılı dosyasının halen devam ettiği göz önüne alındığında şirketin tüzel kişiliğinin ticaret sicilinden terkininin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, davanın kabulüne, Saydam Yemek Hizmetleri Gıda Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'nin tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; işbu davada hiçbir şekilde kabul mana ve hükmünde olmamak kaydıyla, dava konusu tüzel kişiliğin ihyası yasal düzenleme gereği beş yıllık süre içerisinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda yer alan mevcut düzenlemelere uygun olarak davalının tasfiye memuru olarak görev yaptığını, Saydam Yemek Hizmetleri Gıda Pazarlama Tic. Ltd. Şti.'nin tasfiye işlemlerine 2015 yılı itibariyle başlandığını ve bu süreçte Sosyal Güvenlik Kurumu, Vergi Dairesi, Ticaret Odası vs tüm ilgili kurumlara şirketin devam etmekte olan davasının olup olmadığı, herhangi bir borcunun bulunup bulunmadığının sorulduğunu, davalının tasfiye memuru olarak yapmış olduğu tasfiye işleminde hukuka ve usule aykırı herhangi bir işlem tesis edilmediğini savunarak, haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Düzce 1. İş Mahkemesi'nin 2019/737 Esas sayılı dosyasında devam eden dava nedeniyle davacı tarafın sicilden terkin edilen şirketin ihyasını isteme hakkının olduğu gerekçesi ile, davanın kabulü ile, ...'nün 7208 sicil numarasında kayıtlı iken 07/07/2017 tarihinde tasfiye süreci sonlandırılarak sicilden terkin edilen Saydam Yemek Hizmetleri Gıda Pazarlama Ticaret Limited Şirketi'nin Düzce 1. İş Mahkemesi'nin 2019/737 Esas sayılı dosyasındaki işlemlerle sınırlı olmak kaydıyla 6102 sayılı TTK'nın 547. maddesi uyarınca ek tasfiyesi için ihyasına, şirketin ek tasfiyesi için yeniden ticaret siciline tesciline, ek tasfiye işlemlerinin yürütülebilmesi için şirketin son tasfiye memuru olan davalı ...'ın (33130620008) tasfiye memuru olarak atanmasına, kararın Düzce Ticaret Sicil Müdürlüğünce tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; ihyası talep edilen Saydam Yemek Hizmetleri Gıda Pazarlama Ticaret Limited Şirketi'nin Düzce Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün 7208 sicil numarasında kayıtlı iken 23/11/2015 tarihli genel kurul kararı ile tasfiyeye girdiği, tasfiye memurluğuna şirket ortağı ...'ın atandığı, 26/06/2017 tarihli genel kurul kararı ile şirketin tasfiyesinin tamamlandığına karar verilerek 07/07/2017 tarihli ilan ile tasfiye kapanışı yapılarak ticaret sicilinden kaydının terkin edildiği, davacı tarafından ihyası istenen şirket aleyhine açılan Düzce 1. İş Mahkemesi'nin 2019/737 Esas sayılı dosyasında alacak davasının derdest olduğu, bu durumda davacının anılan mahkemede açtığı derdest dava nedeniyle şirketin ihyasını istemekte haklı ve hukuki yararı bulunduğu ve terkin edilen şirket yönünden ek tasfiye koşulları oluştuğu, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde; usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı ... vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davalı ...'dan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.