muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11766, Karar No: 2017/4156, Tarih: 19.06.2017

içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda, davacı hamilelik pozlarını basınla paylaşmış, davalı da buna istinaden eleştiri hakkını sert bir şekilde kullanmıştır. Davacı, dizi ve sinema oyuncusu olup magazin gündeminde yer alan, hayatı ve davranışları toplum tarafından merak ve takip edilen bir şahsiyettir. Bu nedenle; hamilelik resimlerini basınla paylaşan davacının bu tür eleştirilere katlanması gerekir. Yayında yer alan sözler sert eleştiri kapsamında olup davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği sonucuna varılarak, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7364, Karar No: 2013/9512, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7364 E.  ,  2013/9512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-03.06.2011 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 1708 parsel sayılı taşınmazın 03.06.2011 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 1716 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 02.09.2004 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 1708 parsel ile somut emsal alınan 1716 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 1716 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 02.09.2004 tarihli resmi satış akit tablosunun (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı örneği ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12035, Karar No: 2013/14987, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12035 E.  ,  2013/14987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, şeker pancarı ve sılajlık mısırın 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimini, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderini (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden (Çavdarhisar) getirtilip dosyaya konulmasından,

2-Davalıların tapu kayıt maliki ile ilgileri belirlenemediğinden kayıt malikine ait vukuatlı nüfus aile kaydının, ölü ise veraset ilamının istenilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7990, Karar No: 2019/1106, Tarih: 23.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/7990 E.  ,  2019/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiye ait marketten 8 adet 5 kg'lık 60 TL değerindeki ayçiçek yağını çalan sanığın eyleminin, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olmaması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14577, Karar No: 2013/27905, Tarih: 28.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14577 E.  ,  2013/27905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/9208, Karar No: 2014/7417, Tarih: 08.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/9208 E.  ,  2014/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2005/61-2012/316

Davacı Ü.. İ.. vekili Avukat H.. Ö.. vd tarafından, davalılar E.. Televizyon Yayıncılık A.Ş vd aleyhine 04/03/2005 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirkete ait E.. TV'nin akşam ana bülteninde yayınlanan E..A.. isimli şahısla yapılan röportajda, kendisi hakkında hakaret teşkil eden ifadelerin kullanıldığını belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; yayınlanan röportaj nedeniyle davacının kişilik haklarının ihlal edildiği belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın gelişimi, kullanılan sözlerin ağırlığı, özellikle olay tarihi ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı çok fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7190, Karar No: 2023/4951, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7190 E.  ,  2023/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/815 E., 2023/893 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen onanmasına-kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin evlilik süresince eşine hakaret ettiğini, şiddet uyguladığını, düğün takılarını kadın izin vermemesine rağmen bozdurup düğün yerinin parasını ödediğini, erkeğin doktor olmasına ve maddî durumu iyi olmasına rağmen, ortak konutun ve çocuğunun ihtiyaçlarını karşılamadığını, eşine kilosu ile ilgili rencide edici cümleler kurduğunu, küçük düşürücü tavırlar sergilediğini, "öküz gibisin, çok kilolusun, sana bu kilo ile hiçbir şey yakışmaz" şeklinde hakaretler ettiğini, taraflar arasında sorun yaşadığında davalı erkeğin eşine ve çocuklarına bile küstüğünü, "orospu, fahişe, genel ev kadını" şeklinde küfürler ettiğini, üçüncü kişilerin yanında dahi şiddet uyguladığını ileri sürerek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, aylık 3.000,00 TL tedbir ve iştirak, aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00'er TL maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde; asıl davanın reddini istemiş, takılan takıların kadında kaldığını, evin tüm ihtiyaçları maddî ve manevî erkek tarafından karşılandığını, kadının doğumdan sonra sürekli huzursuzluklar çıkardığını, "hayvan, köpek" diye hakaret ettiğini, kadının annesinin tarafların evliliklerine çok müdahale ettiğini, 13.04.2018 tarihinde kadının çocuğu da alarak evi terk ettiğini, evi terk etmeden önce Mercedes marka aracı da sattığını, çamaşırlarının yıkanmadığını, ütüsünün yapılmadığını, masaya müvekkili için tabak konulmadığını psikolojik şiddet uygulandığı iddia ederek asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, 1,00'er TL maddî ve manevî tazminata, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2021 tarih ve 2018/339 Esas, 2021/293 Karar sayılı kararı ile; erkeğin kadına hakaret ettiği, küçük düşürücü sözler söylediği, fiziksel şiddet uyguladığı bu nedenle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu, kadının kusuru bulunmadığı, kadın yararına tazminat ve nafaka koşulları oluştuğu, ortak çocuğun yüksek yararı gereğince velâyetinin annesine verilmesi gerektiği, çocuk yararına nafaka koşulları oluştuğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, evlilik birliği temelinden sarsıldığından boşanmalarına, birleşen davanın reddine, ortak çocuğun velâyetinin annesine verilmesine, babası ile arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına hükmedilen aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının, karar tarihi itibariyle 1.300,00 TL olarak artırılmasına, karar kesinleştiğinde iştirak nafakası olarak devamına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2021/909 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararıyla; erkeğin kadına yönelik hakaret ettiği, küçük düşürücü sözler söylediği, fiziksel şiddet uyguladığı, bu nedenle kusurlu olduğu, kadının ise erkek için yemek masasına yemek tabağı koymama, eşinin de bulunduğu bir ortamda eşinin arkadaşı olan başka bir erkek için, "adama bak, adam dediğin böyle olur" şeklinde eşini aşağılama davranışları gösterdiği, erkeğin davasının da kabulü gerektiği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu, kadın lehine tazminata ve yoksulluk nafakası hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığı, takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat, tedbir ve iştirak nafakalarının yerinde olduğu gerekçesi ile erkeğin birleşen davasının reddine, kusur belirlemesine yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bölümünün kaldırılmasına, asıl ve birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkek yararına yargılama gideri ve vekâlet ücretine, kadının tüm, erkeğin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 23.02.2023 tarihli ve 2022/9856 Esas, 2023/733 Karar sayılı kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesince kadına kusur yüklenerek birleşen davanında kabulüne karar verilmişse de dinlenen erkek tanıklarının sözlerinin bir kısmı 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan, zamanı belirsiz beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olduğu, bu itibarla birleşen davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile birleşen davanın kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğu, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında ... kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, erkeğin tüm, kadının ise sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uymakla kadına yüklenen bir kusur tespit edilmediğinden, erkeğin açmış olduğu birleşen davanın reddine, kadın lehine 80.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuk lehine aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili; dava tarihinden makul edilebilecek maddî ve manevî tazminat ile nafakalar aradan geçen zaman sürecinde paranın alım gücünün düşmesi neticesinde son derece düşük kaldığını, buna rağmen Mahkemece maddî ve manevî tazminatlar ile iştirak nafakasının tam kabulüne karar verilmesi gerekirken kısmen kabul edilmesinin dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olmadığını ileri sürerek tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı yönlerinde kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili; kadının davasını ispat edemediğini, hakkında açılan ceza davasında beraat ettiğini, kadının kusurlu olduğunu, kusurlu kadının tazminat alamayacağını, kaldı ki hükmedilen tazminat miktarlarının da oldukça fahiş olduğunu, kendisinin ihraç edilmiş bir doktor olduğunu, asıl tespitin sgk hizmet ve bordrolar üzerinden yapılması gerektiğini, müvekkiin sağlık sorunları yaşamakta olup 67 yaşında olduğunu, hatta emekli olmayı düşündüğünü ileri sürerek kadının boşanma davası, kadın için hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile iştirak nafakası ve reddedilen davası ve talepleri yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın için hükmedilen tazminatların miktarları ile ortak çocuk için hükmedilen iştirak nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/441, Karar No: 2018/7174, Tarih: 22.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/441 E.  ,  2018/7174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Yakınan ...'ın evine girilip Nokia marka iki adet cep telefonunun alınmasıyla ilgili olarak yasal müracaatta bulunduğu, suça konu cep telefonlarının imei ve kullanıldığı hat numarasını bildirdiği halde gerekli araştırmanın yapılmadığı, sanığın beyanına göre kullandığı.... nolu hattın takılı olduğu telefonun 30/09/2013 günü saat 20.12 ve 01/10/2013 günü saat 12.32 'de ... ilinden sinyal verdiği ancak bu iki zaman dilimi içerisinde bir sinyal alınamadığı, telefonun analog ve/veya dijital olmasına göre sinyal alma durumunun değişebileceği, sanığın her aşamada, olayın failinin kendisi olmadığını olay yerinde bulunmadığını ileri sürmesi karşısında; ortaya çıkan duraksamaların tamamen ortadan kaldırılabilmesi için öncelikle; sanığın .... nolu hat ile kullandığı cep telefonunun analog ve/veya dijital olup olmadığı hususu resen araştırılıp, yağmaya konu cep telefonlarının olaydan sonra, sanık tarafından ve/veya sanıkla bağıtı olan biri tarafından kullanılıp kullanılmadığı belirlenip gereğinde sanığın kullanımındaki .... nolu hat sahibinin beyanıda alındıktan sonra sonucuna göre; deliller bir bütün

halinde değerlendirilip anılan suçun failinin sanık olup olmadığı takdiri gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile yetinilip yargılamaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.