muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5112, Karar No: 2022/7150, Tarih: 31.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5112 E.  ,  2022/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : GÜRÜN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Sivas ili, .... ilçesi, ...... köyü, Kışla mevkiinde bulunan 133 ada 86 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmalarında davalı Hazine adına tespit edilerek tapu kaydı oluşturulduğunu, oysa taşınmazın 60 dönümünün davacıya ait olduğunu, dava konusu iki parça taşınmazın önceden 133 ada 22 parsel sayılı taşınmazın devamı olduğunu, bir bütün olarak kullanılırken taksim sonucu davacıya kaldığını ve 30 yıldır kullanıldığını ileri sürerek, taşınmazın 60 dönümlük kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, zilyetlikle özel mülkiyete konu olmayan yerlerden olması nedeniyle kadastro çalışmaları neticesinde Hazine adına tespit edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Gürün Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.2020 tarihli 2017/148 E. 2020/33 K. sayılı kararıyla; davacının dava konusu üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunduğunu ispatlayamadığı, taşınmazın zilyetlikle edinilmesine ilişkin koşulların oluşmadığı, teknik raporların davacı vekilinin iddialarının aksini gösterdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların açıkça dava ettikleri 133 ada 86 parsel içinde kalan taşınmazın öncesinde davacının babasına ait olduğu, babası tarafından kullanıldığı, 2006 yılında cevizlik yapıldığının beyan edilerek davacının mülkiyetinin doğrulandığını, taşınmaz üzerinde düzleştirme işlemi yapılması nedeniyle ziraat bilirkişinin taşınmazın niteliğini bilmesinin mümkün olmadığını, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğunu belirterek, hükmün kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2020/423 Esas, 2020/421 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmaz bölümlerinin tarım arazisi olmadığı gibi davacının bu bölümler üzerinde ekonomik amacına uygun ve iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığının, Mahkemece yapılan keşif ve uygulama, hava fotoğrafları ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf dilekçelerindeki hususlarını tekrarla ve re'sen araştırılacak sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro sonucunda Sivas ili, .... ilçesi, .... köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 86 parsel sayılı 1.574.950,52 m2 yüzölçümlü taşınmaz hali arazi vasfıyla Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup emek ve masraf ile tarım alanına dönüştürülmesi ve ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerden olduğu belirtilerek, Hazine adına tespit ve hükmen 01/06/2011 tarihinde tescil edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2.İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesinde, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde, "Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. "3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesinde, "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” düzenlemeleri yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV/3.) numaralı paragrafında yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV/3.) numaralı paragrafında yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31/10/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2900, Karar No: 2012/5430, Tarih: 25.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2900 E.  ,  2012/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davacılardan ... ve ... vekilince duruşmalı davalı kooperatif temsilcisi tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Av.... ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve davacılardan ... ile ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatife 1999 yılında üye olduğunu, kooperatifin 2009 yılında faaliyete başladığını, kooperatiften ihraç edildikleri gerekçesiyle çalışmalarının engellendiğini ileri sürerek, müvekkillerinin davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacılardan ...'ın kooperatif ortaklık ilişkisinin hiçbir zaman bulunmadığı, davacı ...'nın 21.04.2002 tarihinde ortaklıktan çıktığı ve aksinin ispatlanamadığı, ... ise yönetim kurulu tarafından alınan ihraç kararının tebliğ edilmediğinden kooperatif üyesi olduğu gerekçesiyle davacılar ... ve ... yönünden davanın reddine, davacı ... açısından davanın kabulü ile davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davacılardan ... ve ... vekili ile davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Mahkeme hükmü davalıya 02.04.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 16.05.2012 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin davacılardan...'a ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bu davacıya ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- Davacı vekilinin davacılardan ...'ya ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dava, kooperatife ortak olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2- Davacı vekilinin davacılardan...'a ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bu davacıya ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- Davacı vekilinin davacılardan ...'ya ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dava, kooperatife ortak olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...’nın istifa dilekçesinin ve istifa iradesinin varlığı ispatlanamadığı halde bu davacının ortaklıktan özgür iradesiyle çıktığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı vekili, davacı ...'nın istifa suretiyle ortaklığının sona erdiğini savunmuş, davacı vekili de müvekkili davacı ...’in istifasının sözkonusu olmadığını bildirmiştir. Dosya kapsamından, davacının ihracı yönünde alınmış bir karar bulunmadığı gibi istifanın kabulüne ilişkin kararın da tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, taraflar arasında davacı ...'nın ilk başta kooperatif ortağı olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak somut olayda, davacının ortaklığının sona erip ermediği hususunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Karşılıklı hak ve yükümlük doğuran ortaklık ilişkisi, kooperatif amacına ulaşıncaya kadar süreklilik gerektiren bir niteliğe sahiptir. Bu kapsamda, ortağın aidat yükümlülüğünü yerine getirmesi son derece önemlidir. Öte yandan kooperatif ortaklığının sona erme nedenleri 1163 sayılı yasa ve ana sözleşmede açıkça belirlenmiştir. Bu nedenlerden biri, ortağın istifa etmesi halidir. İstifa, tek taraflı irade beyanı olup, istifa nedeniyle ortaklığın sona erdiğini davalı kooperatif kanıtlamak zorundadır. Somut olayda, davacı vekili, müvekkilinin istifasının söz konusu olmadığını ileri sürmüştür. Davalı kooperatifin yönetim kurulu davacı ...'nın istifasının kabulüne ilişkin karar almasına rağmen bu kararın dayanağını açıklamamıştır. O halde, kooperatifin 2002 yılı ve sonraki yıllara ilişkin genel kurul tutanaklarının getirtilmesi, aidat toplayıp toplamadığının açıklığa kavuşturulması, aidat toplamadığının tespiti halinde bu davacının ortak olduğunun kabulü, istifa nedeniyle ortaklığının sona erdiği yönünde davalı kooperatifin savunması bulunduğundan davalıya bu hususta ispat imkanı tanınması, aidat toplandığının tespiti halinde davacının ödeyip ödemediği ve kooperatif ile ilişkisini devam ettirip ettirmediği hususlarında bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak, TMK'nın 2.maddesi yönünden de değerlendirme yapılarak, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı temsilcisinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davacı ...’a ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davacı ... hakkındaki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı ... yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılardan ... yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılardan ...'ya verilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, davacı ...'dan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3019, Karar No: 2016/5628, Tarih: 07.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3019 E.  ,  2016/5628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli emanette bulanan meyve bıçağının mağdureye ait olduğu ve mağdurenin rızası dışında sanık tarafından suçta kullanıldığı gözetilmeden sahibine iadesi yerine yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan ... Adli Emanetin 2015/468 sırasında kayıtlı 1 adet meyve bıçağının TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin çıkartılarak yerine "... Adli Emanetinin 2015/468 sırasında kayıtlı 1 adet meyve bıçağının sahibine İADESİNE" ibaresinin ve hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5876, Karar No: 2013/4842, Tarih: 18.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5876 E.  ,  2013/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 11/10/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılardan ..., ... ve ... vekili ile davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle ölüm ve yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılardan ..., ... ve ... vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacılardan ...'ın eşi, ...'ın oğulları,...'ın kardeşi olan ... ile ...'ın kullandığı araçta yolcu olarak bulunan ve davacılar ... ve ...'nın torunu olan ... davaya konu trafik kazasında ölmüştür. Ölen ... ...'ın %75, davalı ...'ın da %25 kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, davacıların ölenlere yakınlık dereceleri, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacılar için daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; olay tarihi, davacıların ölenlere yakınlık dereceleri, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Davacılar için daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacıların tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19415, Karar No: 2016/10932, Tarih: 20.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19415 E.  ,  2016/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret, tehdit

HÜKÜM : 1- Kamu malına zarar verme suçundan TCK'nın 152/1- a, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, hak yoksunluğu, mükerrirlere özgü infaz rejimi,

2- Kamu Görevlisine görevi nedeniyle hakaret suçundan TCK'nın 125/3-a-son, 43/1-2, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası, hak yoksunluğu, mükerrirlere özgü infaz rejimi,

3- Tehdit suçundan TCK'nın 106/1-1, 43/1-2, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası, hak yoksunluğu, mükerrirlere özgü infaz rejimi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diyarbakır E Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, daha önceden yatağını yakması olayı ile ilgili olarak ifadesini almak isteyen mağdur infaz koruma memurlarına "sizin ananızı sinkaf ederim, dışarı çıkınca bir gardiyan öldüreceğim" diyerek hakaret ve tehditte bulunduğu, müşahede koğuşunda bulunan musluk ve tabakları kırdığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme, tehdit ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın. yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2457, Karar No: 2010/6670, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2457 E.  ,  2010/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu taşınmazın arsa niteliğinin tespiti açısından, ... Belediye Başkanlığı'nın yazısının yeterli olmadığı yine davalı vekilinin cevabında belirttiği ... Belediye Başkanlığı'ndan ise bu konuda hiçbir araştırma yapılmamış olduğu görülmüştür.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 30.03.2009 itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının ... Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazıları ve dayanağı belgelerinin dosyaya getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15312, Karar No: 2016/2919, Tarih: 28.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/15312 E.  ,  2016/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ......... .... Sulh Ceza

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş olduğundan, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında görülen "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.