muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/354, Karar No: 2014/19354, Tarih: 09.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/354 E.  ,  2014/19354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/06/2013 tarih ve 2011/519-2013/190 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/12/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşeronluğunu üstlendiği inşaatın davalı tarafından 'İnşaat Bütün Riskler Sigortası' poliçesiyle sigorta örtüsüne alındığını, yapılan inşaatın C1-7 ve C2-8 blokların temellerinde eğilme formunda deplasmanların ortaya çıktığını, zemin etüd rapor dahil tüm çalışmalarda bir eksiklik olmadığını, hasarın nedeninin temellerin altında meydana gelen şev hareketine bağlı olduğunun belirlendiği, çevrede yapılan çalışmalarda mevcut bitki örtüsü ve doğal topografyanın bozulduğunu, hemen kuvvetlendirici önlemlerin alındığını, normal koşullarda böyle bir zemin hareketinin öngörülmesinin mümkün bulunmadığını, ekspertiz incelemesi sonucu az bir bedelin ödenmesinin teklif edildiğini, davalının tazminat ödemesi yapmadığını ileri sürerek, 3.116.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili, sigorta ettiren davacı ise de sigortalının TOKİ bulunduğunu, anılan Kurumca davaya muvafakat verilmesi gerektiğini, poliçenin A.4.h maddesi uyarınca plan, proje veya hesap hatasından dolayı sigortalı mallarda meydana gelecek fiziksel ziya ve hasarların teminat dışı tutulduğunu, temellerde yer altı suyuna rastlandığını, zemin etüd raporunda bu yönde bir belirleme olmadığını, sonraki yapılan tespitler ile kesin ekspertiz raporunun da durumu teyit ettiğini, esasen, istenilen tazminatın fahiş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında geçerli sigorta sözleşmesi bulunduğu, davacı şirket tarafından imal edilen C1-7 ve C1-8 numaralı blokların temellerinde eğilme ve deplasman oluştuğu, uyuşmazlığın gerçekleşen rizikonun sigorta poliçesi genel şartları A4 maddesinde belirtilen teminat dışı haller kapsamında olup olmadığı noktasında toplandığı, sigorta poliçesinde davacının sigorta ettiren, sigortalının ise TOKİ gösterildiği, yapılan sigorta başkası hesabına sigorta olduğu, başkası hesabına sigorta da tam üçüncü şahıs lehine sigorta bulunduğu, mülga TTK'nın 1446/II'ye göre, sigorta ettiren poliçe elinde ise, sigortalının ayrıca muvafakatine gerek olmaksızın tazminatı talep edebileceği, sigorta poliçesi elinde değilse, aynı hükmün 3. bendi uyarınca, sigortalının sigortaya muvafakati ile sigorta ettirene ödeme yapılacağı, sigortalının sadece kendi lehine sigorta yapılmasına muvafakat etmesinin yeterli olduğu, ayrıca tazminatın ödenmesinde ödemeye de muvafakat etmesinin şart bulunmadığı, riskin, blokların temellerinin oturmalarının bir miktar farklı olmasından kaynaklandığı, temel zemininin iyi hazırlanmaması, temel kazısı sırasında temel çukuruna dolan suların temel zeminine sızması veya 30 cm kalınlıkta temel altı granür tabakaya su sızarak birikmesinin zemini yumuşatıp zeminde ilave zayıflamaya neden olmuş olmasının muhtemel nedenler arasında sayılacağı, 15-20 derece eğimli kil zeminde karadeniz killerinde gözlenen "klip" şeklinde deformasyanlar olması ihtimalinin düşünüleceği, sonuç olarak, binaların farklı deformasyonlarında önceden tahmin edilemeyen zemin davranışının "asli" temel altında bulunan nisbeten "zayıf" zeminin mevcudiyeti, temel zemininin iyi hazırlanmamış olması, temel zemine sızan sulara mani olunamamasının "tali" etkisi olduğunun değerlendirildiği, kural olarak, işinin uzmanı olan yüklenicinin basiretli bir tacir gibi davranarak eseri meydana getirmeyi üstlendiği, işin yapılacağı yerin doğal yapısına göre, 15-20 derece eğimli kil zeminde karadeniz killerinde gözlenen "klip" şeklinde deformasyanlar olması ihtimali/C1-8 ve C1-7 nolu blokların %20 eğimli arazide inşa edildiği, bilirkişi raporunun 8

. sayfasında C1-7 blok inşaatının temel girişinin siltli kil/nisbeten zayıf tabak üzerine inşa edildiği gibi, binanın temelinin iki kenarında farklı derinliklere zemine sahip olduğu, gelişen inşaat teknolojisi ve inşaat sektöründe yükselen standart ile kamu idaresine toplu konut inşa eden tacirin özen yükümlülüğü dikkate alındığında teknik bilirkişilerin bu noktayı tali kusur kabulü yönündeki görüşünün kabul edilmediği, bu hususun saptanan teknik değerlendirmeye göre hayatın olağan akışına ve teknik bir değerlendirmeler ışığında "kusura" yönelik bulunduğu, açıklanan saptamalar ve hukuki değerlendirmelere göre söz konusu kuralların ihlali ile gerçekleşen zayi ve hasarda asli kusur kabul edilmiş olduğu, dava konusu C1-7 ve C1-8 nolu bloklardaki hasarın, ön plandaki/hasar ile doğrudan ilişkisi bulunan nedene bağlı olarak binaların temellerinin inşaat sektöründe genel kabul görmüş inşaat bilim-tekniği kurallarına uygun yapılmasından kaynaklandığı, inşaat Sigortası Genel Şartlarının A.4 maddesinin (h) bendi ile plan, proje veya hesap hatasından dolayı sigortalı mallarda meydana gelecek fiziksel ziya ve hasarlar sigorta teminatı dışında bırakıldığı dikkate alındığında inşaat sigortası bakımından sigorta ettirene sözleşme ile dolaylı olarak yüklenmiş bir yan yükümlülük olduğu, işinin uzmanı ve tacir olan davacı/yüklenicinin eser sözlemesi kapsamındaki işi ifa ederken kontrol ve uyarı görevini yerine getirmediği, kusurlu bulunduğu, davacı/yüklenicinin, mülga BK'nın 357/son maddesine göre uyarı mükellefiyetini yerine getirmediği, tehlikeyi/rizikoları ortadan kaldıracak önlemleri almadan işe başlaması ve devam etmesinde kusurlu olduğu, oluşan hasarın sigorta teminat dışında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp, davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6678, Karar No: 2012/8079, Tarih: 08.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6678 E.  ,  2012/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 19/08/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan Erbak Uludağ Pazarlama A.Ş. ile ...'nın, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, trafik kazası sonucu maddi manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, karar davalılardan Erbak Uludağ Pazarlama AŞ ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, yaşanan trafik kazası sonucu hayatını kaybeden yakınları ...'ın ölümünden dolayı maddi manevi tazminat talep etmişlerdir.

Davalılar, olayda bir kusurlarının bulunmadığını, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, olayın oluş vasfı, eş-baba, oğul ve kardeşlerini kaybeden davacıların duydukları üzüntü ve kusur durumları gözetilerek bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, desteğin kusur oranı ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde mahkemece davacılar yararına hükmolunan manevi tazminat miktarları fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Dava konusu olayın gelişimi, olay tarihi, desteğin kusur oranı ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde mahkemece davacılar yararına hükmolunan manevi tazminat miktarları fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar Erbak Uludağ Pazarlama AŞ ile ... yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4978, Karar No: 2019/8717, Tarih: 12.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4978 E.  ,  2019/8717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dairemizin 2016/8865 Esas, 2017/3294 Karar sayılı ve mahkemece uyulmasına karar verilen 19/04/2017 tarihli ilamı ile, “Suça konu taşınmaza ilişkin olarak ilgili belediyesinde ve Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde mevcut tüm bilgi, belge, proje ve fotoğraflar getirtilip, inşaat mühendisi, mimar ve sanat tarihçi bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde yeniden keşif yapılması, tescilli taşınmazın mevcut halinin, Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 20/01/2012 tarih ve 283 sayılı kararı ile onaylı projelere uygun olup olmadığının, varlığı saptanan projelere aykırı uygulamaların nelerden ibaret olduğunun ve kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik verilerin yanı sıra, taşınmazın eski halini yansıtan fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle ayrı ayrı yapılış zamanlarının, tescilli taşınmazda zarar oluşumuna, taşınmazın özgünlüğünü kaybetmesine sebebiyet verilip verilmediğinin tereddütsüz şekilde ortaya konulması” nedenleriyle hükmün bozulduğu, mahkemece yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan 29/03/2018 tarihli bilirkişi raporunda, 2863 sayılı Kanunun 9. maddesi doğrultusunda, korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarına izin alınmadan inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğu, izinsiz tadilatlardan dolayı kültür varlığında telafisi mümkün olmayan bir zararın oluşmadığı, Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunca uygun bulunan restorasyon projesine göre sanık tarafından onarım ve tadilatların düzeltilmesi halinde tescilli yapının korunmuş olacağı görüş ve kanaatinin bildirildiği, her ne kadar raporda, yapılan müdahaleler nedeniyle tescilli taşınmazda telafisi mümkün olmayan bir zararın oluşmadığı belirtilmiş ise de, müdahalelerin yapım tarihine ilişkin bir tespitte bulunulmadığı anlaşılmakla, bilirkişilerden ek rapor alınarak, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik verilerin yanı sıra, taşınmazın eski halini yansıtan fotoğraflar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmek suretiyle ayrı ayrı yapılış zamanlarının tereddütsüz şekilde ortaya konulması, müdahalelerin yapılış tarihi itibariyle zamanaşımına uğramadığının tespiti halinde, tescilli taşınmazın zarar görmediği bilirkişi raporu ile sabit olduğundan ve suç tarihi itibariyle Konya Büyükşehir Belediye Başkanlığı bünyesinde faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunduğundan, aynı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “suçun unsurlarının oluşmadığı” şeklindeki hatalı değerlendirme ile beraate dair hüküm tesisi kanuna aykırı,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/12/2011” şeklinde gösterilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/12/2011” şeklinde gösterilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5618, Karar No: 2014/12791, Tarih: 09.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/5618 E.  ,  2014/12791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/12/2013

Numarası : 2013/222-2013/974

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 15.09.2012 tarihinde tek taraflı ve tam kusurlu olarak şirket aracıyla trafik kazası geçirdiğini, kazadan sonra izin istediğini, işe başlaması gereken 09.11.2012 günü işe gelmediğini, davacının işi kendisinin bıraktığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak işveren tarafından feshedildiği, davacının alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın, kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacıya ödenen ücretin miktarı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, aylık net 800,00 TL ücret aldığını ancak kayıtlarda ücretin asgari ücret olarak gösterildiğini, ücretin asgari ücret kısmının bankaya yatırıldığını, geri kalan kısmının elden ödendiğini iddia etmiştir. Davalı, davacının asgari ücret aldığını savunmuştur. Davacı tanıkları, davacının iddiasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuş, davalı tanık dinletmemiştir. Mahkemece, tanık beyanları doğrultusunda davacının talebi gibi hüküm kurulmuştur. Ne var ki, ücretin miktarı konusunda çekişme olmasına rağmen emsal ücret araştırması yapılmamıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen kıstaslar çerçevesinde emsal ücret araştırılıp sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilmeden davacının iddiasının doğru olduğunun kabul edilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti alacağı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, bir hafta 08.00-20.00 diğer hafta 18.00-07.00 arası olmak üzere çalıştığını iddia etmiştir. Davalı, fazla çalışma yapıldığında ücrete yansıtıldığını savunmuştur. Davacı tanıkları davacının beyanını doğruladığından hükme esas alınan raporda bilirkişi, davacının haftanın 7 günü 08.00-20.00 arası günde 12 saat 1.5 saat ara dinlenme ile 7 günde 21 saat, takip eden diğer hafta ise haftanın 7 günü 18.00-7.00 arası günde 13 saat 1.5 saat dinlenme ile haftalık 28 saat fazla çalışma yaptığını kabul ederek bir hafta için 21 saat bir hafta için 28 saat fazla çalışma yapıldığını hesaplamıştır. Bilirkişi, davacının haftanın 7 günü fazla çalışma yaptığını kabul ederek hesaplama yapmış ise de davacının ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı kabulüyle hesaplama yapılıp hüküm kurulmuş olduğuna göre, ayın tüm haftalarında fazla çalışma yapıldığının kabulü ile rapor hazırlanması hatalı olmuştur. Ayrıca vardiya değişim günlerinde dinlenmeler olup olmadığı da tanıklardan sorulmamış bu hususda ayrıntılı araştırma yapılmamıştır. Kabul edilen çalışma saatlerine göre pazar günleri her 8:00-20.00 saatleri arası çalışmasında fazla mesai yaptığı kabul edilmekte hemde bir sonraki vardiya için o gün ki 20:00'ye kadar olan çalışma bitmeden bu kez 18:00'den itibaren çalışma başlatılarak mükererrer fazla mesai hesabı yapılmaktadır. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3547, Karar No: 2012/26918, Tarih: 11.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3547 E.  ,  2012/26918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına.

Taksirle yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Likitgaz bayiinde işçi olarak çalışan sanığın, sipariş üzerine katılanın evine götürdüğü 12 kiloğramlık mutfak tüpünün, ocağa gaz gelmemesi üzerine birkaç kez havasını almasını müteakip çakmakla, ocağı yakınca ortamda biriken gazın patlaması şeklinde gerçekleşen olayda TCK'nın 22/6. maddesinin unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden, olay nedeniyle her iki tarafın da zarar gördüğünden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/343, Karar No: 2015/5208, Tarih: 21.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/343 E.  ,  2015/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : TCK'nın 188/3-4, 192/3, 62, 52/1-2-4, 53/1-2-3, 63, 54, 55. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Somut olayda ele geçirilen suça konu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak suçun konusunun önemi ve değerine göre, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince temel adli para cezasının üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan uyuşturucu maddeye ilişkin numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün müsadereye ilişkin D fıkrasında yer alan "... uyuşturucu maddenin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ... Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan numunelerin" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.