muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11818, Karar No: 2011/16526, Tarih: 26.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11818 E.  ,  2011/16526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.000 TL manevi tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Duruşma istemi miktar itibariyle yerinde değildir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik hakkına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Basın özgürlüğü , Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinindiğerine üstün tutulması gerekecektir. Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu edilen 16.12.2008 günlü ve "İşte Derviş'in destekçileri" başlıklı yayında; Dünya Bankası kredisi kullanan örgütlerin yeni parti kuruluşunda Kemal Derviş'i desteklemeleri açıklanırken ... Baydemir'in avukatı olduğu belirtilerek davacının da adı ve resmi yayınlanmıştır. Davacı yayının gerçek olmadığını, masa başında üretildiğini, resminin rızası dışında yayımlandığını belirterek kişilik hakkına saldırı bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı, Tarımsal Kalkınma Fonu müdürünün kredi kullanımına ilişkin açıklamalarının bulunduğu gazete küpürleri sunarak, yayının gerçek olduğunu, kamu yararı bulunduğunu savunmuştur.Dosyadaki bilgi, belge ve açıklamalar ile iddia ve savunma değerlendirildiğinde; önceki yayında Baydemir'in avukatlarından Uluslararası Af Örgütü üyesi olarak adıgeçen davacının diğer sivil toplum kuruluşlarıyla birlikte yeni parti kuruluşunda destek olmalarının yazılmasının ve resminin yayımlanmasının yayının bütünlüğü gözetildiğinde görünür gerçekliğe uygun olduğu ve kişilik hakkına saldırı oluşturmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır. Şu durum karşısında davanın reddedilmesi gerekirken, mahkemece davalının sorumluluğuna karar verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7783, Karar No: 2019/10860, Tarih: 18.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7783 E.  ,  2019/10860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Eylemin gece 03:00 sularında işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nun 143/1. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3787, Karar No: 2024/3048, Tarih: 11.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3787 E.  ,  2024/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/3264 Değişik iş

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan

itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2021 tarihli ve 2018/2006 Soruşturma, 2021/3391 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.07.2022 tarihli ve 2022/3264 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.07.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/33354 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58170 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58170 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, Müşteki ...'nın şüpheliler... ve ...'ın telkini ile şüpheli ... tarafından İtalya'dan değerinin altında altın ve ziynet eşyalar getirilip Türkiye'de satılarak kâr edileceği düşüncesiyle kendi adına kayıtlı muhtelif taşınmazları teminat olarak göstermek amacıyla şüpheli ...'e vekâletname çıkarttığı, ancak kendilerine vaad edilen altın ve ziynet eşyaların getirilmediği ve taşınmazların da şüpheli ...'na devrinin sağlanarak dolandırıcılık suçunun işlendiği iddiasıyla yapılan şikâyet üzerine başlatılan soruşturmada, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığınca taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Somut olayda şüpheli ...'nin kollukça alınan ifadesinde, şüpheli...in altın ve ziynet eşyalarını yurt dışından getireceğini, müştekilerin de buna karşılık kendilerine ait taşınmazları teminat olarak verebileceklerini söylediklerini ve vekâletname çıkarttıklarını ancak...in işlerinin bozulması ile ziynet eşyaları ve altınları getirmediğini beyan ettiği, şüpheli ...'ın kollukça alınan ifadesinde, olayın ... ile müştekiler arasındaki ticari ilişkiden kaynaklı olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, şüpheli ...'in kollukça alınan ifadesinde, ...'nun emlak işi olduğunu düşünerek vekâletname aldığını ve taşınmazları...'e devrettiğini beyan ettiği, şüpheli ...'nun kollukça alınan ifadesinde ise arsaları...ten olan alacaklarına karşılık aldığını müştekileri tanımadığını beyan ettiği hususları ile birlikte, iddiaya konu taşınmazlar ile ilgili hileye dayalı tapu iptali ve tescil davasının Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/657 esas ve 2017/298 sayılı kararı ile kabul edilerek taşınmazların müşteki adına tescilinin sağlandığı, Yargıtayca da onanan anılan kararda, "el ve işbirliği içinde hareket eden bir kısım davalılarca taşınmazların teminat mukabili temliki karşısında yurt dışından getirilecek ziynet eşyalarının satılarak birlikte kar elde edecekleri telkiniyle davacıları tapu idaresine götürmek suretiyle hileye düşürdükleri, çekişme konusu taşınmazların...e bedelsiz temlikinin sağlandığı, davacıların satış iradesinin bulunmadığı" tespitlerine yer verildiğinin anlaşılması karşısında, mevcut delillerin şüphelilerin üzerilerine atılı suçtan haklarında kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte ve yeterli bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin ise mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü ile bahsi geçen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılması yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) Elektronik Tebligat başlıklı 7/a maddesinde; "Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur; ...9. Baro levhasına yazılı avukatlar... Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur. Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır. Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." denilmektedir.

3. 7201 sayılı Kanun’un, "Vekile ve kanuni mümessile tebligat" başlıklı 11 inci maddesinin birinci fıkrası, "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır. Ancak, Ceza Muhakemeleri Usulu Kanununun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır.", aynı Kanun'un “Usulüne aykırı tebliğin hükmü” başlıklı 32 inci maddesinin birinci fıkrası ise, "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" şeklindedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; UYAP üzerinden yapılan incelemede, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2021 tarihli ve 2018/2006 Soruşturma, 2021/3391 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının 7201 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca şikâyetçiler vekiline usulüne uygun olarak 10.01.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 18.03.2022 tarihli dilekçe ile karara yönelik itirazda bulunulması sonrası, merci Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.07.2022 tarihli ve 2022/3264 Değişik İş sayılı kararı ile dosyanın esası hakkında inceleme yapılarak itirazın reddine karar verildiği belirlenmiş ise de; itirazın 15 günlük yasal süreden sonra yapıldığı cihetle, merci tarafından itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, dosyanın esası hakkında inceleme yapılarak ret kararı verildiği anlaşılmakla, Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin, 26.07.2022 tarihli ve 2022/3264 Değişik İş sayılı kararının sonucu itibarıyla doğru olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma istemindeki düşünce yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16146, Karar No: 2023/1788, Tarih: 29.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16146 E.  ,  2023/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Mağdure vekili ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/304 Esas, 2019/556 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2020/362 Esas, 2020/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir.

3.Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2020/4639 Esas, 2021/4175 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünü istinaf eden katılan mağdure vekiline yokluğunda gerçekleştirilen istinaf incelemesi neticesinde verilen hükmün tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan mağdure vekiline usulünce tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle Tevdi kararı verilmiştir.

4.Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.02.2022 tarihli ve 2021/26304 Esas, 2022/1605 Karar sayılı kararı ile hükmün "...Sanık hakkında ilk derece mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün katılan mağdure vekili tarafından da istinaf edilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen istinaf incelemesi sırasında katılan mağdure vekilinin istinaf talebiyle ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın diğer istinaf başvuruları incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma Kararı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2022/837 Esas, 2022/1271 Karar sayılı kararı ile hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir.

5.Bozma Kararı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2022/837 Esas, 2022/1271 Karar sayılı kararı ile hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine dair karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.11.2022 tarihli ve 9-2022/113722 numaralı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi;

Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan karar verilmesi gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi;

Alt sınırdan hüküm kurularak eksik ceza tayin edildiğine, 5237 sayılI Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uygulanırken de asgari oranda artırım yapılmasının, aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasının uygulanmamasının, takdiri indirim hükümleri uygulanarak cezada indirim yapılmasının yasaya aykırı olduğuna, muhalefet şerhinin olaya ve dosya kapsamına aykırı olup hatalı takdir ve değerlendirme içerdiğine, vekalet ücreti takdir edilmemesinin yasaya aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin iddiaları dışında maddi delil mevcut olmadığına, mağdurenin iddia olunan eylemden uzun bir süre sonra şikayetçi olduğuna, sanıkla aynı evde yaşamaya devam ettiğine, mağdure ile sanık arasında husumet olduğuna, mağdurenin beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ve beyanlarının kardeşi ve annesi tarafından doğrulanmadığına, tanık ...'nin tekrar dinlenilmesi, adli tıp kurumundan rapor aldırılması ve mağdurenin ruh halinin bozulup bozulmadığına ilişkin araştırma yapılması taleplerinin dikkate alınmadığına, sanığın cinsel saikle hareket etmediğine, suç vasfının hatalı tespit edildiğine, tanıkların mağdureyi ve birbirlerini yönlendirdiklerine, beraat kararı verilmesini ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sırasında ve ayrıca İlk Derece Mahkemesince icra edilen yargılama ile soruşturma aşamasında elde edilen tüm deliller ve değerlendirmesinde; sanığın aşamalarda tespit edilen tüm savunmalarında istikrarlı biçimde suç tarihinde öz kızı olan mağdurenin erkek arkadaşları ile yazışmalarını ve cinsel içerikli resimler gönderdiğini fark edince kendisinde oluşan şüphe üzerine mağdure kızını yatağa yatırdığını ve bekaretini bizzat vajinasını kontrol etmek suretiyle incelediğini, mağdurenin kızlığının bozulmadığını farkettiğini fakat kesinlikle parmağını sokmadığını ifade etmek suretiyle aslen eylemde kastının bulunmadığını ayrıca parmak sokma yönündeki iddia ve maddi unsurun gerçekleşmediğini ifade ettiği anlaşılmaktadır.

2.Sanığın yukarıda açıklanan inkara dayalı savunmasına mağdurenin aşamalarda tespit edilen tüm anlatımlarında ve yine bozma üzerine icra edilen son muhakeme esnasında hiç bir mübayenete yer vermeyecek şekilde kendi içerisinde ve aşamalarda tespit edilen tüm anlatımlarıyla istikrar arz edecek bir şekilde bir tereddüte yer vermeksizin sanığın olay tarihinde açıkça cinsel organına parmağını soktuğunu ifade etmesi, mağdurenin bu anlatımının yanında sanığın olay öncesinde göğüslerini elleyerek "neden yumuşak, anneninkiler daha sertti" gibi sözler söylediğini açıklaması, sanığın mağdurenin bu yöndeki iddialarına karşı Cumhuriyet Savcılığınca tespit edilen 19.06.2019 tarihli beyanında "anlatılan diğer eylemleri yapıp yapmadığını hatırlamadığı" hususunda maddi olayla uyumlu görülmeyen aslen niteliği itibariyle unutulması mümkün olmayacak eylemler hususunda belirsiz ve şüpheli bir savunmada bulunması tereddütle karşılanmış ve maddi olaya aykırı sanık aleyhine bir olgu olarak kabul edilmiştir.