muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/561, Karar No: 2024/11493, Tarih: 14.10.2024

6. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

7. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; yalnızca 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyetine karar verilen ve UYAP üzerinden yapılan incelemede, aynı mükellefiyetine ilişkin olarak zincirleme suça esas teşkil edebilecek başkaca suç kaydı bulunmayan hükümlü hakkında, 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” şeklinde getirilen düzenlemenin uygulanma olanağı bulunmadığı; bununla birlikte Dairemizin yerleşik içtihadı olarak benimsendiği üzere, aynı takvim yılında birden fazla kez sahte fatura düzenlenmesi halinde de hükümlü hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulama alanı bulacağı dikkate alınarak, yapılan uyarlama yargılaması neticesinde hükümlü hakkındaki önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken, "...sanığın mevcut dosyalarının sorgulandığı ve başkaca zincirleme suç kapsamında kalacak dosyasının bulunmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ile önceki hükmün ortadan kaldırılması ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle yeni bir hüküm kurulması Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2023 tarihli ve 2022/432 Esas, 2023/335 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, "hükümlü hakkında uyarlama yapılmasına yer olmadığına ve Mahkemenin 12.02.2019 tarihli ve 2017/285 Esas, 2019/94 Karar sayılı kararının aynen infazına" Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14774, Karar No: 2012/931, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14774 E.  ,  2012/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 169 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11416, Karar No: 2012/15410, Tarih: 18.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11416 E.  ,  2012/15410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/12/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş; kararı, davalı temyiz etmiştir.

Davacı, yürüttüğü avukatlık görevi nedeniyle davalının kendisine hakaret etmesinden dolayı 25.000,00 TL manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın 15.000,00 TL'lik kısmını, olay tarihi olan 29/04/2005 tarihinden yasal faizi ile kabul etmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayın gelişim biçimi, söylenen sözlerin ağırlığı, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın gelişim biçimi, söylenen sözlerin ağırlığı, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13435, Karar No: 2015/2857, Tarih: 26.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13435 E.  ,  2015/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 479 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, pamuk ve 2.ürün mısırın 2012 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7340, Karar No: 2012/14762, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7340 E.  ,  2012/14762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; Gülbahçe Köyü 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34 ve 35 nolu orman sınır noktalarını gösteren (ayrıca, bu sınır noklarını içine alan geniş orman haritası ile) orman tahdit haritası ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazın orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp, dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11511, Karar No: 2011/19028, Tarih: 29.11.2011

3. Hukuk Dairesi 2011/11511 E., 2011/19028 K.

**3. Hukuk Dairesi 2011/11511 E., 2011/19028 K.**

**- BORCUN TAHSİLİ

- SEBEPSİZ ZENGİNLEŞME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 61 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 62 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde 58.512,55 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan istirdaten tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; davalının Ankara Onüçüncü İcra Müdürlüğü'nün 20069856 E. sayılı dosyası ile, P…

… T…

… Ambalaj San. ve Tic. Ltd. Şti. ve S.Varol aleyhine 40.350,82 TL'lik icra takibi başlattığını, takibin ke-sinleştiğini; alacaklı vekili tarafından, P…

… T…

… Ambalaj San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi olduğu ve mal beyanında bulunmadığı iddiası ile müvekkili aleyhinde şikayette bulunulması ve mahkemece 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle; davacının borcu ödemek zorunda kaldığını ve banka havalesiyle icra dosyasına borcun ödendiğini; müvekkilinin borçlu olmadığı halde, davalıya ödediği 58.512,55 TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; borcun, dava dışı şirket adına ödendiğini; müvekkilinin alacağını tahsil ettiğini, sebepsiz zenginleşmediğini; davacının, dava dışı şirket aleyhinde sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak dava açması gerekirken, müvekkili aleyhinde dava açmasının usule aykırı olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "...Bir icra takibinde borçlu olmayan kişinin başkasına ait borcu ödemek zorunda bırakılması halinde, ödeme rıza ile olmadığından; ödeyen kişinin BK'nın 62. maddesinde anlamını bulan borçlu olmadığı şeyi özgür iradesiyle veren kişi durumunda olduğu kabul edilemez. Bu nedenle, dosyamızdaki olayda; davalı lehine sebepsiz zenginleşme gerçekleşmiştir. Hapis cezası tehdidi altında ödeme yapmak zorunda kalan davacının, sebebinin sonradan ortadan kalkmış olması nedeniyle, kendisinin fakirleştiği, davalının zenginleştiği miktarı istemesi yasal olup, davalının aldığını, sebepsiz zenginleşme kurallarına göre BK'nın 61. maddesi uyarınca davacıya geri vermesi gerekmektedir. Gerekçesiyle" davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisinin borçlu şirket yetkilisi olduğu ileri sürülerek, mal beyanında bulunmamak suçundan davalı tarafından yapılan şikayet üzerine; mahkemece, 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırıldığını; hapis yatma korkusu ile şirketin borcunu ödemek zorunda kaldığını; davalının haksız olarak zenginleştiğini ileri sürerek, ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemektedir.

Davacı, kendisinin borçlu şirket yetkilisi olduğu ileri sürülerek, mal beyanında bulunmamak suçundan davalı tarafından yapılan şikayet üzerine; mahkemece, 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırıldığını; hapis yatma korkusu ile şirketin borcunu ödemek zorunda kaldığını; davalının haksız olarak zenginleştiğini ileri sürerek, ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemektedir.

Bilindiği üzere, sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için; bir taraf zenginleşirken diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir.

Borçlar Kanunu'nun konuya ilişkin 61 ve ardından gelen maddelerindeki düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Sebepsiz zenginleşme, bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı, geri verme borcu altındadır.

Somut olayda ise; davalı alacaklı, takip borçlusu şirketin adresine haciz için gitmiş, bir kısım malları haczetmiş; davacı haciz mahalline gelerek kendisinin şirket yetkilisi olduğunu beyanla haciz tutanağını imza etmiştir. Davalı vekili, şirket yetkilisi olarak mal beyanında bulunmamaktan davacıyı şikayet etmiş; mahkemece 10 gün disiplin cezası verilmiş, bu karar da kesinleşmiştir. Davacı, bunun üzerine şirkete ait borcu ödemiştir. Görüldüğü üzere, davalı alacaklı, borcun tahsili için hukuki yollara başvurmuş ve alacağını tahsil etmiştir. Bu durumda, sebepsiz zenginleşmeden söz edilemez. Sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadeye karar verilebilmesi için, bir tarafın fakirleşmesi yanında diğer tarafın da zenginleşmesi olgusunun gerçekleşmesi gerekir.

Mahkemece, yukarıdaki maddi ve hukuki olgular gözetilerek, davada sebepsiz zenginleşme şartlarının gerçekleşmediği nedeniyle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kısmen kabule ilişkin hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BO-ZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10319, Karar No: 2023/8606, Tarih: 05.07.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/10319 E.  ,  2023/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/428-2022/114

HÜKÜM/KARAR : Dava Şartı Yokluğundan Reddi

Dosyanın tetkikinde; taraflar arasındaki alacak davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği, bu kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının dava şartı yokluğu nedeniyle esası incelenmeden kaldırılmasına ve davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verildiği, bu istinaf kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.01.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddedildiği, anılan ek karar ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği, bunun üzerine Dairemizce verilen 08.06.2021 tarih, 2021/1017 Esas ve 2021/2597 Karar sayılı ilamla Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, istinaf kararı gereği yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından kanun yoluna başvurulmuş, bununla birlikte dosyanın istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesinin İlgili Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken hatalı şekilde doğrudan Yargıtay'a gönderildiği görülmüştür. Bölge Adliye Mahkemesince verilecek kararın temyiz edilmesi halinde Dairemizce temyiz denetimi yapılabileceği, ancak şu aşamada Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Dairesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1931, Karar No: 2024/8328, Tarih: 13.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1931 E.  ,  2024/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/277 E., 2020/1084 K.

KATILANLAR : 1-...

2-... Başkanlığı

SUÇ : 1-Silahlı terör örgütüne üye olma

2-Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık

3-Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri ve katılan kurumlar vekilleri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/277 Esas, 2020/1084 sayılı kararının, katılanlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1.Katılan ... vekilinin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına neden olacak şekilde dolandırıcılık suçu hakkındaki Bölge Adliye Mahkemesi kararının, verilen hükmün tür ve süresi itibariyle CMK'nın 286/1-g maddesi kapsamı içerisinde bulunması nedeniyle temyiz edilemez nitelikte olduğundan, katılan vekilinin temyiz taleplerinin CMK'nın 298 inci maddesi gereğince, REDDİNE,

2.Katılan ... vekilinin silahlı terör örgütüne üye olma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, katılan ... Başkanlığı vekilinin resmi belgede sahtecilik, silahlı terör örgütüne üye olma ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Katılan kurumların mezkur suçlardan verilen hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin karara yönelik anılan suçtan doğrudan doğruya zarar görmemeleri, bu nedenle davaya katılma hakları bulunmadığından, katılan kurum vekillerinin CMK'nın 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz taleplerinin REDDİNE,

3.İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/208 Esas, 2019/261 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendine göre ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/277 Esas, 2020/1084 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin, O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan kurum vekillerinin istinaf başvurularının usulden ve esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.12.2021 tarihli, ret ve onama görüşlerini içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemleri özetle;

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna;

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine;

3. ByLock kullanmadığına;

4. Bank Asya hesabında talimat ile para arıtışı yapmadığına;

5. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu uygulandığı uygulandığı anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri ile sair hususların reddine, ancak;