muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12254, Karar No: 2018/265, Tarih: 10.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12254 E.  ,  2018/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat isteği ve kadın lehine hükmedilen nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı kadın, süresi içerisinde verdiği cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde, eşinin sadakatsiz davranışlarda bulunduğunu iddia ederek, delil olarak CD kaydına da dayanmıştır. Mahkemece, CD‘nin tahkikat aşamasında sunulması ve sadakatsizlik iddiasının samimi olmadığı gerekçesiyle CD ‘nin değerlendirilmediği belirtilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 140/5. maddesi "Ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz surrmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verilir. Bu hususların verilen kesin süre içinde tanı olarak yerine getirilmemesi halinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir." hükmünü içermektedir. Bu hüküm karşısında davacı-karşı davalı kadın, süresi içerisinde verdiği ,cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde, sadakatsizlik vakıasına dayanıp, delil olarak CD'ye de dayandığına göre ön inceleme duruşmasında davacı-karşı davalıya Hukuk Muhakemeleri Karıunu'nun 140/5. maddesi gereğince CD’yi sunması amacıyla bir süre verilmesi gerekirken, süre verilmemesi ve tahkikat aşamasında sunulan CD’nin, hukuka uygun delil vasfında olup olmadığının

....

değerlendirilmemesi doğru olmamıştır. O halde davacı-karşı davalı kadın tarafından delil olarak dayanılan CD’nin hukuka uygun delil olduğu anlaşıldığı takdirde çözümü yapılarak, tüm delillerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

....

değerlendirilmemesi doğru olmamıştır. O halde davacı-karşı davalı kadın tarafından delil olarak dayanılan CD’nin hukuka uygun delil olduğu anlaşıldığı takdirde çözümü yapılarak, tüm delillerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, hükmün yukarıda l. bentte gösterilen sebeple yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.01.2018 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2012/11329, Karar No: 2012/14872, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11329 E.  ,  2012/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2010 yılı ve 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14241, Karar No: 2020/521, Tarih: 22.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/14241 E.  ,  2020/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : İstihkak

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2016/53 Esas, 2017/1085 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına gerekçesi düzeltilmek suretiyle davanın reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesinin 13.01.2016 tarihli ve 2016/53 Esas, 2017/1085 Karar sayılı kararıyla, davanın reddine karar verilmiş olup, hükme karşı süresi içerisinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince 07.06.2018 tarihli ve 2018/484 Esas, 2018/1101 Karar sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, gerekçesi düzeltilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı üçüncü kışı vekili taralından suresi içerisinde Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı üçüncü kişi vekili; UYAP'tan e- imzalı olarak gönderdiği 07.01.2020 tarihli dilekçesi ile; davadan ve temyiz başvurusundan feragat ettiklerini bildirmiştir.

Feragat, HMK'nin 307. maddesi uyarınca istemde bulunanın talep sonucundan vazgeçmesi olup HMK'nin 310. maddesine göre de hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Davacı üçüncü kişi vekilinin yukarıda sözü edilen dilekçesi davadan feragat mahiyetinde olup, HMK'nin 311. maddesi uyarınca da kesin hüküm gibi sonuç doğurur. O halde HMK'nin 371. ve 373/2. maddeleri uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince karar verildikten, davadan el çekildikten sonra temyiz aşamasında davacı üçüncü kişi vekili tarafından davadan feragat edildiğine ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğuna göre, dava dosyasının, davadan feragate ilişkin bir hüküm verilmek üzere Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19 Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince verilen 07/06/2018 tarihli ve 2018/484 Esas, 2018/1101 Karar sayılı kararın bozularak ortadan kaldırılmasına, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyizden feragat isteminin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dava dosyasının davadan feragate ilişkin bir hüküm verilmek üzere Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/440, Karar No: 2007/7686, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/440 E.  ,  2007/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 153 ada 81 parsel sayılı 1311.23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; ... tarafından aynı iddia ile açılan çok sayıdaki dava dosyalarında mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi aynı gün dairemizde yapılmış olup, bu dosyalarda hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporlarında çekişmeli taşınmazların eğimlerinin % 50-30 olduğu, taşınmazların üzerinde dağınık olarak meşe, gürgen, karaçam ağaçlarının ve hudutlarında da şerit halinde orman ağaçlarının bulunduğu, eğiminin yüksek olması nedeni ile taşınmazların toprak muhafaza özeliği taşıdıkları ve çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen 1959 tarihli memleket haritası ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldığı açıklanarak resmi belgelerde taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Dairemizde aynı gün yapılan incelemelerde, uzman orman bilirkişi kurulunun çekişmeli taşınmazları ada bazında uygulama yapmadan memleket haritasında her bir davalı parseli tek tek göstermek sureti ile işaretledikleri yerlerde 5-10 metre boyunda iğne yapraklı ağaç rumuzlarının bulunduğu, bilirkişilerce memleket haritasında açık renkli alanda kalan taşınmazların orman sayılmayan yerler olarak nitelendirildiği, resmi belgelerdeki rumuzlar gözönüne alınarak bir değerlendirme yapılmadığı, (açık renkli alanda kalsa dahi ibreli ağaç rumuzunun ormanlık alanı gösterebileceğinin düşünülmediği), taşınmazların genel olarak eğimlerinin yüksek olduğu ve toprak muhafaza özeliği taşıdıkları, üzerlerindeki orman ağaçlarının tam olarak adetleri, cinsleri ve yaşlarının ziraat bilirkişi raporunda açıklanmadığı, bu ağaçların dağılımlarının fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide gösterilmediği anlaşılmıştır. O halde;

Mahkemece, ... tarafından ... Köyünde aynı iddia ile açılan aynı ada da yer alan çekişmeli taşınmazlara ilişkin dava dosyaları belirlenerek bu dosyalarda aynı gün evvelce görev almış bilirkişiler dışında yeniden seçilecek üç kişilik orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı huzuruyla yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı çekişmeli taşınmaz ile çevredeki komşu taşınmazlardaki araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin ada bazında bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsleri, yaşları dağılımları hususunda uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınmalı, fenni bilirkişiden ağaçların dağılımlarını gösteren kroki düzenlemesi istenmeli, kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde ada bazında birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, uygulama yapılmalı memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yerler belirlenerek işaret ettirilmeli, memleket haritası üzerindeki rumuzlar ve taşınmazların eylemli durumları değerlendirilmeli, keşfi ve uygulamayı izlemeye ve denetlemeye elverişli birleşik haritalı rapor alınmalıdır.

Ayrıca, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi hükmüne göre: Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dünüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Ayrıca, bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Açıklanan konular gözönünde bulundurularak çekişmeli taşınmazın çevresindeki taşınmazların niteliğine göre, etrafı ormanla çevrili ise mülkiyet belgesi, tapu kaydı olmadığı takdirde bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 17/1-2 maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülmeli, bütün bu konuları kapsayacak, duraksamaya yer vermeyen ortak imzalı rapor ve kroki alınmalı, böylece taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2434, Karar No: 2012/4750, Tarih: 15.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/2434 E.  ,  2012/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Tehdit, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın 25.12.2006 tarihli celsede alınan ifadesine göre; gece saat 01:00 sıralarında kendi aracının çalıştırıldığını duyan yakınan ...'nun arkadaşı tanık ... ile marketten dışarıya çıktıklarında yakınana ait ... marka aracın şoför mahallinde sanığı gördükleri, sanığın arabayı kaçırmasına engel olmak için sanığa müdahale etmeleri üzerine sanığın sağ eline bıçak alarak yakınana "ben götüreceğim arabayı" diyerek tehdit ettiği, sanığın Mahkemede talimatla alınan savunmasında eline bıçağı aldığını kabul etmesi ve bu durumun yakınanın arkadaşı tanık ...'in anlatımlarıyla da doğrulanması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a maddesine uyan silahla yağma suçuna kalkışmayı oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer konular yönünden incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 15/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1076, Karar No: 2018/3082, Tarih: 21.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1076 E.  ,  2018/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... ... hakkında, müştekiler ..., ..., ...'e yönelik hırsızlık suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 37/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 142/2-h, 143, 62, 53/1.(üçer kez) maddeleri gereğince üç kez 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 37/1 maddesi delaletiyle TCK’nun 142/2-h,, 143, 168/2, 62, 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına ilişkin YALOVA 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2015 tarih ve 2015/408 esas, 2015/488 karar sayılı kesinleşen kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2018 gün ve 2017/66275 sayılı tebliğnamesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunularak dairemize gönderilmekle okundu;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık ... hakkında müştekilere yönelik geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması, hükümlü müdafinin vermiş olduğu dilekçesinde sadece müvekkili hakkındaki müştekilere yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik kanun yararına bozma talebinde bulunulduğunu beyan etmiş olması ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızın doğrudan kanun yararına bozma yoluna başvurma yetkisinin de CMK'nun 309/4-d maddesindeki hususlarla sınırlı olması nedeniyle, sanık ... hakkındaki müştekilere yönelik geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızca kanun yararına bozma talebinde bulunulmamıştır..

1-Müşteki ...'nun 14/08/2015 günü saat 09.00'da uyandığında hırsızlık olayının olduğunu fark ettiği, diğer müşteki ...'in ise 13/08/2015 günü saat 21.00 sıralarında evden çıktığını ve 14/08/2015 günü saat 00.30'da eve geldiğinde hırsızlık olayını fark ettiğini beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 28/03/2010 tarihinde başlayan yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, 13/08/2015 tarihinde güneşin batış saatinin 20.07 olduğu, gece vaktinin saaat 21.07'de başladığının, 14/08/2015 tarihinde ise gece vaktinin saat 05.09'da bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği, müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçunun sanık ... ... lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Sanık ... ve suçu birlikte işleyen diğer sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık eylemi ile ilgili olarak; ikametinden cep telefonu, 10 TL, nüfus cüzdanı ve ehliyeti çalınan müştekiye ait nüfus cüzdanı ve ehliyetin sanıkların bulunduğu ikamette ele geçirilmesinden sonra, müştekinin kovuşturma aşamasında 17/09/2015 tarihinde zararının giderildiğini beyan etmesi ve bu şekilde kısmi iadenin gerçekleşmesi karşısında; sanıklar hakkında müşteki ...'na yönelik hırsızlık eylemi ile ilgili olarak; müştekinin mahkemeye hitaben havale tarihi bulunmayan dilekçede zararının karşılandığını beyan etmesi; sanıklar hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık eylemi ile ilgili olarak; müştekinin talimatla alınan savunmasında, sanıklar hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlığa rıza göstermediğini belirtmesinden sonra, dosya arasında bulunan 12/10/2015 tarihli makbuza göre, Ferdane adına 2.475 TL ödeme yapıldığının anlaşılması karşısında, müşteki... adına gönderilen havalenin hangi sanık veya sanıklar tarafından yapıldığı tespit olunarak ve bahse konu ödeme ile tüm müştekilerin zararını giderilip giderilmediği kesin bir şekilde tespit olunarak, bahse konu ödeme ile sanık veya sanıklar tarafından müşteki ....'nin zararının giderildiğinin tespiti halinde müştekiye kısmi iade konusunda rızasının sorularak ve yalnızca ödemeyi yapan sanık ve sanıklar bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma durumu gözetilerek, ödemenin diğer müştekilerin de zararının giderilmesine yönelik olduğunun tespiti halinde sanık ... hakkında müştekilere yönelik hırsızlık eylemlerinden dolayı hüküm kurulurken, ceza veya cezalarından TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri gereğince indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Yasaya aykırı olduğundan,Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2015 tarih ve 2015/408 esas, 2015/488 karar sayılı kararının, 5271 zayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca bozulması, aynı maddenin 4.fıkrasının (d) bendi gereğince de bir karar verilmesi ve infazın durdurulması talep olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 306. maddesinde yer alan “Hüküm, sanık lehine bozulmuşsa ve bu hususların temyiz isteminde bulunmamış olan diğer sanıklara da uygulanması olanağı varsa, bu sanıklar da temyiz isteminde bulunmuşçasına hükmün bozulmasından yararlanırlar.” şeklindeki amir hüküm dikkate alındığında; Yargıtay, bozma kararında, bu bozmadan temyiz etmeyen sanıklardan hangilerinin yararlanacağını göstermelidir. Ancak, bu mutlak bir zorunluluk değildir. Bozmadan yararlanacak sanıkların gösterilmemiş olması, sanıkların bu bozmadan yararlanmasına engel oluşturmaz. Zira, mahkeme bu durumu kendiliğinden gözetmek zorundadır. Yargıtay tarafından verilen bozma kararı ile bozmadan yararlanacak olan sanıklar hakkındaki hükümler de kendiliğinden ortadan kalkar, bu sanıklar hakkında da artık yeni bir hüküm kurulması gerekir.

İnceleme konusu olayda, Dairemizin 10.10.2016 tarih ve 2016/17841 E., 13485 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda mahkemece yapılacak araştırma ile elde edilecek delillerin takdiri sonucuna göre yeniden kurulacak hükümde sirayetin değerlendirilmesinin mümkün olduğu, aksi halde mahkemece toplanan delil durumuna göre yeniden kanun yararına bozma yoluna başvurulmasının istenmesi mümkün olup, bu aşamada herhangi bir değerlendirme yapılmasına gerek görülmediğinden (YALOVA) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 gün ve 2015/408 E., 2015/488 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.