muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12290, Karar No: 2019/6656, Tarih: 18.12.2019

Mahkemece, davacıların kadastro öncesi nedene dayandıkları ve kadastro tespitlerinin kesinleştiği tarihler itibariyle çekişmeli taşınmazlar yönünden on yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, muris muvazaasıyla ilgili davaların hiç bir süreye tabi olmadığı, ancak; mirasbırakan tarafından yapılan muvazaalı temlikten sonra o bölgeye kadastro girmiş, taşınmazı devralan kişi üzerine tespit ve tescil etmiş, miras bırakan da tapulama tespitinden önce ölmüşse, mirasçının dava açma hakkı tapulama tespitinden önce doğduğundan, davacının muris muvazaasına dayalı davasının tapulama öncesi sebebe dayanmış sayılacağı, bu durumda, mirasçının tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren 3402 sayılı Yasa’nın 12/3. maddesi uyarınca on yıllık hak düşürücü süre içinde davayı açmak zorunda olduğu, somut olayda da, mirasbırakan ...’un kadastro geçmeden önce 06.02.1980 tarihinde öldüğü, murisin ölümüyle de, davacıların dava açma hakları doğmuş bulunduğu gibi bu durumda, kadastro öncesi nedene dayanıldığının da kuşkusuz olduğu, nitekim, çekişmeli bir kısım taşınmazların kadastro tespitlerinin 17.01.1983; bir bölümünün ise; 25.11.1982 tarihinde yapıldığı, öte yandan, dava konusu 168 ada 26 ve 39 sayılı parseller yönünden tespitlerin 24.02.1987; 168 ada 25, 38 ve 42 parsel sayılı taşınmazlar bakımından ise; 20.02.1989 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla, taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının kesinleşmesinden eldeki davanın açıldığı 28.10.2014 tarihine kadar 3402 sayılı Yasa’nın 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği saptanmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7932, Karar No: 2019/18208, Tarih: 16.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7932 E.  ,  2019/18208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 06.02.2009 tarihinde çalışmaya başladığını ücretlerin geç ödenmesi, bayram ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, çalışma saatlerinin artması nedeni ile ailesinin geçimini sağlamak mecburiyetinde olduğundan 30.09.2012 tarihinde işten ayrılmak durumunda kaldığını ücretinin net 1.050.00 TL. olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı.fazla mesai ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinin evine uzaklığı ve maaşının geçimine yetmediği için işten ayrıldığını,haklı bir neden olmadığını bu nedenle tazminat hakkının olmadığını,asgari ücretle çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili, davacının ödenmeyen kıdem tazminatı, yıllık izin ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarını talep etmiş, davalı vekili davacının iddialarının yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraf tanıkları dinlendikten sonra bilirkişi raporları alınmıştır.

03.03.2015 tarihli bilirkişi kök raporunda; iddialar ve savunmalar dosya kapsamına giren deliller ve tanık anlatımlarına göre değerlendirilerek davacının ücretinin iddia ve tanık beyanlarına göre brüt 1.468,73 TL ve işyeri kayıtlarına göre brüt 1.159,37 TL şeklinde seçenekli olarak davacı tarafca talep edilen işçilik alacakları belirlenmiştir.

03.03.2015 tarihli kök rapor üzerine davacı vekili davasını ıslah etmiş ve davalı tarafca 12.03.2015 tarihinde rapora, 17.03.2015 tarihinde ise ıslaha karşı itirazda bulunulmuştur.

03.03.2015 tarihli kök rapor üzerine davacı vekili davasını ıslah etmiş ve davalı tarafca 12.03.2015 tarihinde rapora, 17.03.2015 tarihinde ise ıslaha karşı itirazda bulunulmuştur.

Mahkemece davalı tarafın rapora ve ıslaha karşı itirazlarının değerlendirilmesi için 06.04.2015 tarihli bilirkişi ek raporu alınmış, 06.04.2015 tarihli bilirkişi ek raporunda kök rapordaki gibi ücret seçenekli olarak davalının fazla mesai hesabına yönelik maddi hata yapıldığı, davacının gece çalışması kabul edilen 20.00-06.00 saatleri arasını kapsayan zaman diliminin 11 saat olmayıp 10 saat olduğu buna göre de davacının iki haftalık zaman diliminde 12,5 saat değil 7,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek ve davalı tarafca süresinde yapılan ıslaha karşı zamanaşımı def’i de değerlendirilerek hesaplama yapılmıştır.

06.04.2015 tarihli ek rapora davalı vekili tarafından 04.05.2015 tarihinde itirazda bulunulmuş, mahkemece davalı tarafın rapora itirazlarının değerlendirilmesi için 16.06.2015 tarihli bilirkişi 2.ek raporu alınmıştır.

16.06.2015 tarihli bilirkişi 2.ek raporunda da ücret seçenekli olarak davalının fazla mesai hesaplamasından SSK primleri düşülmediğine yönelik itirazına göre kesintiler yapılarak fazla mesai ücret belirlemesi yeniden yapılmıştır.

Mahkemece 06.04.2015 ve 16.06.2015 tarihli ek raporlarda yapılan değerlendirmeler dikkate alınmaksızın 03.03.2015 tarihli kök rapora göre davacının ücretinin talebi ve tanık beyanlarına göre brüt 1.468,73 TL kabul edildiği 1. seçenek üzerinden hüküm kurulmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan 03.03.2015 tarihli kök raporda, davacının gece çalışmasının yasanın 69. maddesine göre 20.00-06.00 saatleri arası geçen süre olduğu belirlemesi ile bu sürenin hatalı olarak hesap hatası ile 11 saat olduğu kabul edilerek fazla mesai ücret alacağı belirlenmiştir. Davalı vekilinin itirazı üzerine bu hata giderilerek ve davalının süresinde yaptığı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek 06.04.2015 tarihli bilirkişi 1. ek raporu alınmışsa da mahkemece bu rapor hükme esas alınmamıştır.

Fazla mesai ücret alacağının brütten nete çevrilmesi sırasında % 14 SGK primi ve %1 işsizlik sigorta priminin düşülmesi ayrıca yapılan ödemelerinde tenzili gerekmekte olup 16.06.2015 tarihli bilirkişi 2. ek raporunda primler düşürülerek ve davacıya yapılan ödemede mahsup edilerek net fazla mesai ücret alacağı miktarı belirlenmişse de 16.06.2015 tarihli bu raporda dikkate alınmaksızın karar verilmiştir.

Fazla mesai ücret alacağının brütten nete çevrilmesi sırasında % 14 SGK primi ve %1 işsizlik sigorta priminin düşülmesi ayrıca yapılan ödemelerinde tenzili gerekmekte olup 16.06.2015 tarihli bilirkişi 2. ek raporunda primler düşürülerek ve davacıya yapılan ödemede mahsup edilerek net fazla mesai ücret alacağı miktarı belirlenmişse de 16.06.2015 tarihli bu raporda dikkate alınmaksızın karar verilmiştir.

Mahkemece davalı tarafın itirazları üzerine itirazların değerlendirilmesi için 06.04.2015 ve 16.06.2015 tarihli ek raporlar alınmış olup, itirazların yerinde olduğu ve alınan ek raporların dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmıştır.Buna göre fazla mesai ücret alacağı yönünden hesap hatasının giderildiği, davalının zamanaşımı itirazının değerlendirildiği, SGK ve işsizlik sigorta priminin düşürüldüğü, ödemelerin tenzil edildiği dosya kapsamına uygun olan 06.04.2015 ve 16.06.2015 tarihli ek raporların değerlendirilerek hükme esas alınması gerekmekte olup 03.03.2015 tarihli bilirkişi kök raporunun hükme esas alınması hatalıdır ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma sonrası kurulacak hükümdeki miktarlar ve yeni hüküm tarihinde geçerli olacak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre taraflar lehine vekalet ücreti yeniden ele alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1921, Karar No: 2012/5578, Tarih: 16.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1921 E.  ,  2012/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2011 gün ve 2011/102 Esas, 2011/315 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 15.08.2011 tarihli raporun, mağdurenin beden ve ruh sağlığının bozulmadığına dair Adli Tıp ... Şube Müdürlügünün 31.01.2011 tarihli raporuyla çelişmesi ve raporu düzenleyen heyetin Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddelerine uygun şekilde teşekkül etmemesi gözetilerek, bu hususta Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddelerine uygun şekilde teşekkül edecek bir heyetten görüş alınması kaydıyla üniversite hastanesinden, mağdurenin olay sebebiyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı mütalaa alınmasından sonra sonucuna hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması ,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1820, Karar No: 2016/361, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/1820 E.  ,  2016/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi H... ve O... Y... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 870 ve 871 parsel sayılı sırasıyla 7000 m² ve 17000 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden çayır niteliğiyle davacının murisi ... ... adına tesbit edilmiş, görevli teknisyenlerin orman oldukları gerekçesiyle imzadan imtina etmeleri üzerine ... ve .... ... ... yeniden inceleme istemi sonucu Kadastro Komisyonunun 31.01.1985 günlü 1985/1 sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazların tesbit tutanaklarının iptali ile orman olarak tesbit dışı bırakılmalarına karar verilmiştir. Bunun üzerine davacı 18.03.1985 günlü dava dilekçesiyle, çekişmeli taşınmazların murislerinden kaldığı ve zilyetliğinde bulunduğu iddiasıyla tapulama müdürlüğüne husumet yönelterek dava açmıştır. K.. Tapulama Mahkemesi 1985/ 2-10 sayılı 24.05.1985 günlü kararıyla; davanın husumetten reddine, 10 gün içinde davacının usûlüne uygun dava açmakta muhtariyetine karar vermiştir.

Davacı bu karar üzerine bu kez T.. O.. ve K.. İ.. B... hasım göstererek dava açmış, mahkemece; O.. G.. M... taraf olması gerektiği gerekçesiyle davanın yine husumetten reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 31/12/1985 gün ve 1985/24728 - 14635 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Orman Genel Müdürlüğünün Bakanlık bünyesinde bulunduğu, bu durumda davanın gerçek hasma yöneltildiği, Orman Genel Müdürlüğünün davaya dahilinin mümkün olduğu gözetilerek işin esasının incelenmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak O.. Y... davaya dahil edildikten sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazların orman niteliğiyle H... adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 12.09.2013 gün ve 2013/3278 - 7868 sayılı kararı ile bozulmuştur

Mahkemece, bozma kararına uyularak O.. Y... davaya dahil edildikten sonra davanın reddine ve dava konusu taşınmazların orman niteliğiyle H... adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 12.09.2013 gün ve 2013/3278 - 7868 sayılı kararı ile bozulmuştur

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Dava konusu taşınmazlar orman olarak tesbit dışı bırakıldıkları halde, H... davaya dahil edilmeden, içlerinde bulunduğu geniş pafta örneği getirtilmeden, çevre taşınmazlara ait kadastro tutanakları getirtilerek birlikte değerlendirilmeden ve dava konusu taşınmazın geniş çevresiyle birlikte komşu taşınmazları gösterir biçimde aplike edilmeden, denetime elverişli olmayan rapor ile hüküm kurulması yerinde görülmeyerek mahkemece, öncelikle H.. davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılıp taraf teşkilinin sağlanması, bundan sonra tüm tarafların iddia ve savunmalarının toplanması, taşınmazların bulunduğu bölgede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının araştırılması, orman sınırlandırılması 4785 sayılı Kanun hükümleri nazara alınarak yapılmış ve kesinleşmiş ise, haritası uygulanmak suretiyle; sınırlandırma, 4785 sayılı Kanun hükümleri nazara alınmadan 3116 sayılı Kanuna göre yapılmış ve taşınmazlar, tahdit sınırları dışında kalıyor ise, veya orman sınırlaması kesinleşmemiş ya da sınırlandırma hiç yapılmamışsa, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, tesbit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 veya 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritası, topografik fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritaları, çekişmeli taşınmazların içinde bulundukları geniş pafta örneği, çevre taşınmazlara ait kadastro tutanakları ve ekleri, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen

Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumunun saptanması; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğunun düşünülmesi; toprak yapıları, bitki örtüsü ve çevrelerinin incelenmesi; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığının belirlenmesi, çekişmeli taşınmazların miktarı ve konumuna göre 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olup olmadığı, orman içi açıklıklarının zilyetlikle kazanılamayacağının gözetilmesi; komşu parsellerin tutanak ve dayanaklarının uygulanması; bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdiklerinin araştırılması; varsa, zilyetlik tanıklarının taşınmaz başında dinlenmesi; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davalı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak H... davaya dahil edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu B.. ili, K... ilçesi, T.. köyü 870 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespitinin ve kadastro komisyonu kararının iptali ile fen ve orman bilirkişilerinin müşterek raporunda taşınmazın yeşil renkle gösterilen 960,79 m²'lik kısmın orman vasfı ile H... adına tapuya tespit ve tesciline, taşınmazın (C) harfi ile gösterilen 6039,21 m²'lik kısmının tespit gibi tapuya tesciline,

Mahkemece, bozma kararına uyularak H... davaya dahil edildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu B.. ili, K... ilçesi, T.. köyü 870 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespitinin ve kadastro komisyonu kararının iptali ile fen ve orman bilirkişilerinin müşterek raporunda taşınmazın yeşil renkle gösterilen 960,79 m²'lik kısmın orman vasfı ile H... adına tapuya tespit ve tesciline, taşınmazın (C) harfi ile gösterilen 6039,21 m²'lik kısmının tespit gibi tapuya tesciline,

Dava konusu B... ili, K... ilçesi, T.. köyü 871 parsel numaralı taşınmazın kadastro tespitinin ve kadastro komisyonu kararının iptali ile fen ve orman bilirkişilerinin müşterek raporunda taşınmazın yeşil renkle gösterilen 2241,26 m²'lik kısmın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tespit ve tesciline, taşınmazın (D) harfi ile gösterilen 14758,74 m²'lik kısmının tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm H... ve O.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastro çalışması yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, H... harç alınmasına yer olmadığına 14/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18907, Karar No: 2017/12477, Tarih: 08.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/18907 E.  ,  2017/12477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Meraya tecavüz suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı cihetle; Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Şikayetçi Döşemealtı Belediyesinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Döşemealtı Belediye vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Müşteki Hazine vekilinin 18.04.2012 tarihli dilekçeyle davaya katılma talebinde bulunduğu, 24.05.2012 tarihli duruşmada katılma talebinin kabul edildiği 14.01.2014 tarihli duruşmada ise katılma sıfatının kaldırıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören Hazinenin katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak; mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın vekilinin, kararın yerinde olmadığına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.