muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8374, Karar No: 2012/11412, Tarih: 28.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/8374 E.  ,  2012/11412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... (kendi adına asaleten, kızı ...'ya velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... vd. aleyhine 20/04/2011 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ...vekili ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve özellikle davalının kusur durumu ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları fazladır. Davacılar yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12974, Karar No: 2014/15180, Tarih: 29.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12974 E.  ,  2014/15180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/1147-2013/189

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı Çankaya Belediye Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 04.01.2007 tarihinden itibaren Çankaya Belediye Başkanlığına bağlı diğer davalı şirkette güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başlayıp, iş sözleşmesinin davalılarca tek taraflı ve haksız 31.12.2010 tarihinde feshedildiğini, son net ücretinin 840,00 TL olduğunu, davalı şirketin diğer davalının güvenlik hizmetini ihale ile aldığını, davacının taşeron firmalara bağlı Çankaya Belediye Başkanlığında güvenlik görevlisi olarak çalışmasıyla asıl işverenin davalı Belediye olup, işçilik alacaklarında 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi gereği müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ve ücret alacağının ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye Başkanlığı vekili, davacının belediye çalışanı olmadığını, özel güvenlik işinin hizmet alımıyla ihale yoluyla diğer davalı şirkete verildiğini, diğer davalı ile belediye arasında alt işveren ilişkisi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı işveren vekili, davacının davalı şirket bünyesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile 04.01.2007 tarihinde işe başlayıp, 31.12.2007 tarihinde kendi isteğiyle istifayla iş sözleşmesini feshettiğini, tekrar başvurusuyla 22.01.2008 tarihinde yeniden belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, işe başlama tarihinin sözleşmede 23.01.2008 olup, 31.12.2008 tarihinde iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını, 2009 yılında yeniden belirli süreli sözleşme yapıldığını ve iş sözleşmesinin 31.12.2009 tarihinde hizmet alım sözleşmesi gereği sona erdiğini, 31.12.2007-23.01.2008, 31.12.2008-06.02.2009 ve 31.12.2009-15.07.2010 tarihleri arası davacının davalı şirkette çalışmadığını, davacının 831,90 TL ücret aldığını, 2007 ve 2008 yılı çalışmasının istifayla sona erdiğinden kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasının olmadığını, bir yıllık süre dolmadığından yıllık izine hakedilmediğini, belirterek davanın reddi savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı belediye vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı belediye vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ek rapora karşı ücretlerin geç ödendiğini, ödenen bu miktarların ek bir ödeme değil ücretin kendisi olduğunu ileri sürerek somut itirazda bulunmuştur. Mahkemece sözü edilen itiraz karşılanmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6163, Karar No: 2024/5825, Tarih: 30.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6163 E.  ,  2024/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/638 E., 2023/647 K.

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis cezası ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından 13.06.2022 tarihli ilamı ile anılan hükümlerin; yasa değişikliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca bir kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; defter ve belge gizleme suçu yönünden yapılan tebligatın usulsüz olduğuna, sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Vergi mükellefi olan sanık hakkında, vergi incelemesi için istenen ve varlığı sabit olan 2010,2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini 17.06.2013 tarihinde yapılan usulüne uygun tebligata rağmen ibraz etmemek suretiyle defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla defter ve belge gizleme ve gerçek bir ticari alışverişe dayanamayan faturalar düzenlediği iddiasıyla sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; odun ve talaş satışı yaptığını, sahte fatura kullanmadığını, defter ve belgelerinin trafik kazasında kaybolduğunu beyan etmiştir.

2. Sanık savunmasında; odun ve talaş satışı yaptığını, sahte fatura kullanmadığını, defter ve belgelerinin trafik kazasında kaybolduğunu beyan etmiştir.

3. Mahkemece, sanık savunması, mütala, vergi suçu raporu, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın 2010,2011,2012 yıllarında düzenlediği faturaların gerçek bir mal ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu bu suretle sahte fatura düzenleme ve defter ve belge gizleme suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alındığında, 2012 yılı aralık ayında karşıt Ba bildirimiyle mükelleften mal aldığını beyan eden firmalar olduğu, böylece suç tarihinin 31.12.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması hâlinde VUK'nin 139. maddesinde yazılı durumların ve usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmaması karşısında; sanığın yapılan tebligatın usulsüz olduğuna dair temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün,, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

A.Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün,, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4649, Karar No: 2019/6896, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4649 E.  ,  2019/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarıının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından,suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12704, Karar No: 2012/13419, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12704 E.  ,  2012/13419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan davalının üzerine tapuda kayıtlı yerin tapusunun iptali davacı hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/245, Karar No: 2023/775, Tarih: 06.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/245 E.  ,  2023/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/627 E., 2022/2323 K.

FER'İ MÜDAHİL : ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 28.12.2017

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/587 E., 2020/477 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı okulda müzik öğretmeni olarak 01.09.1999 tarihi itibariyle çalışmaya başladığını ve kesintisiz olarak çalışmalarını sürdürdüğünü, müvekkilinin emekli olacağı düşüncesi ile SGK'da yaptığı kontrol sonucu davalı okulun sigorta giriş tarihini 01.09.1999 tarihi olarak yapması gerekirken sehven 01.10.1999 tarihinde yaptığını ve müvekkilinin girişini kuruma 1 aylık geç bildirimde bulunduğunu tespit ettiğini, davalı okulun müvekkilinin sigorta başlangıç tarihini işe başlama tarihinden 1 ay sonra yapması nedeniyle müvekkilinin sigorta hükümleri açısından elde etmesi gereken kazanılmış hakları bakımından ciddi mağduriyetler yaşamasına neden olduğunu, müvekkilinin 1999 yılının Ağustos ayında davalı okulda okullar açılmadan oryantasyon sürecine katıldığını ve okulların açılması ile birlikte 01.09.1999 tarihinde resmi olarak fiilen davalı okulda müzik öğretmeni olarak çalışmaya başladığını, davalı okul tarafından müvekkilinin işe başlangıç tarihinin 1 ay geç bildirilmesi nedeniyle 08.09.1999 tarihinde yayınlanan ve emeklilik ile sigortalılık hakları açısından dönüm noktası olan 4477 sayılı Kanun hükümleri açısından mağdur edildiğini bildirmiş, müvekkilinin davalı okulda fiilen çalışmaya başladığı tarih olan sigorta başlangıç tarihinin 01.09.1999 tarihi olarak tespit edilmesine ve bu tespit sonucu dahili davalı kurum kayıtlarının düzeltilmesine, müvekkili tarafından sigortasız çalışılan 1 aylık süre için yatırılmayan sigorta primlerinin davalı okul tarafından yatırılmasına, müvekkilinin sigorta başlangıç tarihinin 01.09.1999 olarak tespiti durumunda geriye yönelik olarak 4477 sayılı Kanun açısından haklarının korunarak yaş şartı hariç olmak üzere emeklilik için gereken sigortalılık yıl ve prim gün sayısı bakımından dahili davalı kurum kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Feri'i müdahil kurum vekili tarafından yapılan işlemlerde kanun ve yasalara aykırı bir işlem bulunmadığını, müvekkili kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirtmiş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, öncelikle davacının 01.09.1999 tarihinden sonraki 1 ay için sigorta primlerinin müvekkili şirket tarafından yatırılmasını talep ettiğini ancak bu talebinin hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından reddi gerektiğini, müvekkili işletmenin çalışanların tüm işe girişlerini mutlaka tam zamanında usulüne uygun olarak bildirdiğini, ancak 1999 senesinin üzerinden tam 19 yıl geçtiğini, yaşanan büyük depremler nedeni ile o dönemde idari işlemlerin gecikmesinin mümkün olduğunu, müvekkili şirket tarafından kuruma ibraz edilen işe giriş bildirgesinin yazılı delil olduğunu, davacının iddiasını ispatlaması gerektiğini belirtmiş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dava, davacının 01.09.1999-30.09.1999 tarihleri arasında davalı iş veren yanında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı tarafça, davacının sigortalı bildirimin 01.10.1999 tarihinden itibaren yapıldığı ancak fiili çalışmanın 01.09.1999 tarihinden itibaren başladığı ifade edilmiştir. Sunulan kayıtlardan, davacı adına ... İl Milli Eğitim Müdürlüğüne davacının 01.09.1999 tarihinden itibaren müzik öğretmeni sıfatıyla çalışmaya başladığına dair bildirim yapıldığı tespit olunmuştur. Davacının çalışma iddiası yönünden tanıkların beyanları alınmış, 01.03.1999 tarihinden itibaren davalı işveren yanında bildirimi bulunan ... davacının 1999 yılı Ağustos ayında oryantasyon döneminde fiilen davalı iş yerinde bulunduğunu ifade etmiştir. Tanık, 1999 yılında meydana gelen depremin olduğu dönemde fiilen davacının bu iş yerinde çalıştığını ifade etmiştir. Tanığın somut beyanı ve çalışması kayda geçmiş tanık olması nedeniyle beyanına itibar edilmiştir. Davalı iş veren yanında 01.09.1998 yılından itibaren kayıtlı çalışması bulunan tanık ... davacının fiilen 1999 yılı Eylül ayı itibariyle görev yaptığını ifade etmiştir. Bu kapsamda, kurum kayıtlarına çalışmaya ilişkin sunulan bildirim ve kayıtlı tanıkların fiili çalışmayı doğrulayan beyanları nazara alınarak davanın kabulüne, davacının 1029308.34.02 Sicil numaralı davalı işveren yanında kuruma bildirilen süreler haricinde; 01.09.1999-30.09.1999 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 3,12 TL kazançla olmak üzere hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri