muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3147, Karar No: 2016/6837, Tarih: 28.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3147 E.  ,  2016/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin kendisine ait bulunan... Fabrikasında krom cevherinden ferrokrom üretimi yaptığını, bu üretim sırasında oldukça büyük miktarda elektrik enerjisi tüketimi yapıldığını, Belediye Gelirleri Kanununun 37.maddesinde perakende satış hizmet bedelinin ... payının hesabında dikkate alınmasının gerektiğinin açık olduğunun, davalı tarafından tahsil edilen elektrik faturalarının incelenmesi neticesinde 2011 yılı Nisan ayından Kasım ayına kadar müvekkili şirkete gönderilen ve bedeli de tahsil edilen 20 adet elektrik faturasında perakende satış hizmet bedelinin ... payının hesabında dikkate alındığını belirterek, müvekkili şirketten fazladan tahsil edilmiş bulunan 10.565,64 TL. nin kesintinin yapıldığı 12/12/2011 tarihinden itibaren değişken oranlarda işleyen ticari avans faizi (bugün itibarıyla % 17,75) ile birlikte tahsilini, yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; elektrik faturalarında yer alan ... payının hiç bir şekilde müvekkilinin kasasına girmediğini, ... kurumuna aktarıldığını, müvekkilinden kararını uygulamama imkanının olmadığını, bu nedenle davada husumetin ... ve ya yöneltilmesinin gerektiğini, müvekkilinden söz konusu bedellerle ilgili açılan davalarda pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını, elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 23. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacı, faturanın kendisine tebliğinden itibaren faturanın içeriğine itirazını müvekkili şirkete bildirmediğini, davacının dava konusu faturaları yasal süresi içerisinde müvekkiline iade etmediğini, fatura içeriklerinin karşı tarafça kabul edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir .

Uyuşmazlık; elektrik faturasına yansıtılan perakende satış hizmet bedelinin ... payının hesabında dikkate alınması nedeniyle fazla tahsil edilen bedelin iadesi taleplidir

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir .

Uyuşmazlık; elektrik faturasına yansıtılan perakende satış hizmet bedelinin ... payının hesabında dikkate alınması nedeniyle fazla tahsil edilen bedelin iadesi taleplidir

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda;... uygulaması ile ilgili kararının uygulanması sonucu vergi matrahının tespitinde, sayaç okuma bedeli hariç perakende satış bedeli ilave olunarak yer almasına karşılık kayıp-kaçak bedelinin yer almaması ve gerçekte Belediye Vergileri Kanununa göre, elektrik enerjisi satış bedelinin matrahı oluşturması, elektrik enerjisi satış bedeli içinde kayıp-kaçak bedelinin de yer alması gerektiği karşısında, davacı tarafın dava konusu faturalarla ilgili fazladan bir... ödemesinin söz konusu olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir .

Mahkemece; ilgi bilirkişi raporu ve Elektrik Piyasası Kanununun 12. maddesinde, .'nun bu tür işlemlerine karşı ...'a iptal davası açılabileceği; bu düzenlemeye göre, .'nun dava konusu tahsilatlara ilişkin düzenleyici işlemi iptal ettirilmeksizin davalıdan talepte bulunma olanağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir .

... payının ne olduğunun ve mevzuatta nasıl düzenlendiğinin izah edilmesinde fayda vardır.

Mahkemece; ilgi bilirkişi raporu ve Elektrik Piyasası Kanununun 12. maddesinde, .'nun bu tür işlemlerine karşı ...'a iptal davası açılabileceği; bu düzenlemeye göre, .'nun dava konusu tahsilatlara ilişkin düzenleyici işlemi iptal ettirilmeksizin davalıdan talepte bulunma olanağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir .

... payının ne olduğunun ve mevzuatta nasıl düzenlendiğinin izah edilmesinde fayda vardır.

Şöyle ki; ... payı 3093 sayılı ... Kanunun ve 09/07/2008 tarihli 5784 sayılı yasanın 11. maddesi ile elektrik bedeli üzerinden hesaplanıp ...'nin hesabına aktarılan bir bedeldir. Elektrik faturalarında ise %2 ... payı olarak ifade edilmektedir. İlk olarak 1984 yılında çıkarılmış olan 3093 sayılı ... Kanununun 4/c maddesinde yer almıştır. Bu maddeye göre; “... ve Bu Kurum dışında kanunla elektrik üretimi ve iletimi tesisleri kurmaya ve işletmeye dağıtım ve ticaretini yapmaya yetkili kılınan diğer kurum ve kuruluşlar, tüketilen enerjinin miktarının birim bedeli ile çarpımından elde edilecek meblağın %3,5 oranı tutarındaki payı...-Televizyon Kurumuna intikal ettirirler” hükmüne yer verilmiştir. Bu maddede, tüketici kavramına değinilmemiş, sadece tüketilen ibaresi kullanılmıştır. Elektriğin kim tarafından tüketildiğine bakılmaksızın, elektrik tüketilen her durumda ... payı ödeme yükümlülüğü getirilmiştir. Kanunun bu maddesi 06/07/1999 tarihinde 4397 sayılı Kanunla değiştirilmiş ve tüketici ibaresi ilk defa kullanılmaya başlanmıştır. Maddenin 1999 yılındaki değişik hâline göre; “....ile bu kuruluşların dışındaki kanunla elektrik üretimi ve iletimi tesisleri kurmaya ve işletmeye, dağıtım ve ticaretini yapmaya yetkili kılınan diğer kurum, kuruluş ve işletmeler nihaî tüketiciye satılan enerjiden elde edilen gayri safi satış hasılatının (katma değer vergisi hariç, tüm fon, vergi ve paylar dâhil) %2 oranı tutarındaki payı ... Kurumuna intikal ettirirler. 09/07/2008 tarihinde (5784 sayılı Kanunun 11. maddesiyle eklenen) yapılan değişiklikte ise; “Nihaî tüketiciye elektrik enerjisi satışı yapan lisans sahibi tüzel kişiler, iletim, dağıtım ve perakende satış hizmetlerine ilişkin bedeller hariç olmak üzere, elektrik enerjisi satış bedelinin yüzde ikisi tutarındaki payı (Katma Değer Vergisi, diğer vergiler, fon ve paylar ile benzeri kesintiler hariç) faturalarında ayrıca gösterir ve bu kapsamdaki bedelleri . Kurumuna intikal ettirirler” hükmüne yer verilmiştir. Bu tarihten sonrada nihaî tüketicinin elektrik faturalarında %2 ... payı görülmeye başlanmıştır. %2 ... payının hangi bedel üzerinden alınacağı hususunda yani hesaplanmasında hangi bedellerin matraha dahîl edilmesi gerektiği yönünde de bir kısım hukukî uyuşmazlıklar olmuştur.

01/02/2011 tarihinde aldığı 3065 sayılı Kurul kararı ile; “09/07/2008 tarihli ve 5784 sayılı Kanun ile 04/12/1984 tarihli ve 3093 sayılı ... Gelirleri Kanununun 4. maddesinin (c) bendinde yapılan düzenleme ve 28/12/2010 tarihli ve 2999 sayılı Kurul kararı uyarınca, nihaî tüketiciye elektrik enerjisi satışı yapan lisans sahibi tüzel kişiler tarafından, iletim, dağıtım, sayaç okumaya ilişkin perakende satış hizmeti bedelleri hariç olmak üzere, net enerji ve sayaç okuma dışındaki hizmet bedelleri toplamının ... payının hesaplanmasında dikkate alınması gerektiği” hükmü getirilmiştir.

Dairemizin istikrar kazanmış uygulaması, kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış bedellerinin abonelerden tahsil edilemeyeceği yönündedir. Aslının alınmamasına karar verilen bir bedelin (somut olayda, perakende satış hizmeti bedeli) %2 ... payının hesaplanmasında nazara alınması (matraha dahil edilmesi) mümkün değildir.

Hâl böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar ile, , dosyanın önceki bilirkişiler dışında elektrik tüketim hesabı konusunda uzman olan mühendis bilirkişiye (üçlü) tevdii ile; bilirkişiden rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4244, Karar No: 2020/7855, Tarih: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/4244 E.  ,  2020/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanıklara yüklenen “Vergi Usul Kanununa muhalefet” suçlarının cezalarının üst sınırına göre tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26997, Karar No: 2022/62, Tarih: 11.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26997 E.  ,  2022/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler ..., ... ile ...'ye yönelik) suçlarından gerçekleştirilen yargılama sonucunda, atılı suçlardan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2016 gün ve 2016/282 Esas, 2016/413 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler açısından ... ile ... yönünden esastan reddine, ... açısından ise kabulüyle hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararlar bakımından istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak bu suçtan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.09.2018 gün ve 2018/1747 Esas, 2018/1667 sayılı Kararının sanık müdafisi ile katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 10.09.2019 gün ve 2019/1812 Esas, 2019/10718 sayılı sanık müdafisinin temyiz isteminin reddiyle, katılan Bakanlık vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede hükümlerin onanmasına dair karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2020 günlü, KD-2020/33414 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine kapatılan 14. Ceza Dairesinin 10.11.2020 gün ve 2020/3262 Esas, 2020/4840 sayılı Kararıyla itirazın yerinde görülmeyerek reddiyle, bu hususta karar verilmek üzere dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.06.2021 gün ve 2020/14-457 Esas, 2021/301 Karar sayılı ilamıyla sanık müdafisinin yüzüne karşı 26.09.2018 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından, sanık müdafisinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın 17.10.2018 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 30.10.2018 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek bu dilekçe doğrultusunda inceleme yapılması gerekmekte olduğundan bahisle itirazın değişik gerekçeyle kabulü ile Daire kararının kaldırılmasına dair verilen kararla birlikte gönderilen dosyada 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, araştırma ve yakalama tutanağı içeriği, mağdurelerin aşamalardaki anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, suç tarihinde mağdurelerden on beş yaşından büyük ... ve on dört yaşı içerisindeki ... ile ...’yı tehdit ve hileyle araca bindirdiği ve ...’ye karşı fiziksel temas içeren eylemde bulunduğu hususlarında kesin ve inandırcı delil bulunmadığı gözetilerek ...’ye yönelik çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine ve ... ile ...’e yönelik değişik zamanlarda cinsel amaçla alıkoyarak bacaklarına dokunma, sarılarak öpmeye çalışma, kucaklarına yatmayı isteme, yanaklarından sıkma, eliyle kalçalarına vurma şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.2, 43/1 (mağdure sayısınca) ve 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/2, 43/1. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.09.2018 gün ve 2018/1747 Esas, 2018/1667 Karar sayılı mağdurelerden ... ile ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine ve ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı ile her üç mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (değişik zamanlarda birden fazla) suçlarından kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın bu suçlardan mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3224, Karar No: 2023/4320, Tarih: 19.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3224 E.  ,  2023/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

KARAR : Direnme

... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/508 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/7399 Esas, 2022/9577 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/184 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye, mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2022/548 Esas, 2022/524 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/7399 Esas, 2022/9577 Karar sayılı kararı ile;

"Sanık hakkında 12 yıldan 18 yıla kadar ceza öngören TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrikten dolayı ceza belirlerken, maktulden kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınıp azami ceza miktarına yakın düzeyde ceza belirlenmesi yerine, azami düzeyde ceza belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,"

Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/508 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye, mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna,

2. Sanığın ağır tahrik altında eylemini gerçekleştirdiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna,

2. Sanığın ağır tahrik altında eylemini gerçekleştirdiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü sanık ile maktul arasında iştirak halinde mülkiyete konu bir taşınmazın kullanımı konusunda tartışma yaşandığı, bu mülkiyet hakkında daha önce de konuşmaların olduğu ancak sanık, maktul ve her ikisinin ailelerinin olay öncesinde birbirlerine normal şekilde gidip geldikleri ve görüştükleri, husumet boyutunda bir anlaşmazlığın dosyaya yansımadığı, olay günü maktulün telefonla arayarak çağırması üzerine aynı arsa içerisinde maktule komşu olan sanığın evinden çıkarak konuşmaya başladıkları, konuşmalarından çıkan tartışmanın boğuşmaya dönüştüğü, boğuşma sonrası evine giden sanığın kendi evinden aldığı bıçağı maktulü hedef alarak, olay anını gören tek kişi olan katılan ... A.'nın beyanına göre 5-6 kez sallaması ile aldığı darbelerden birinin göğüs bölgesine isabet etmesi neticesinde oluşan yaralanmasına bağlı olarak maktulün öldüğü, sanığın yaşanan olayda evine giderek almış olduğu bıçağın öldürmeye elverişliliği, bıçak ile gerçekleştirmiş olduğu eylem sayısı, maktul üzerinde hedef alınan vücut bölgesinin hayati önemi, göğüs bölgesi hedef alınarak gerçekleştirilen bıçak darbesinin ölümü meydana getirme olasılığının sanık tarafından da bilinebileceği nazara alınarak, bu halde açıklandığı üzere sanığın maktule karşı öldürmeye elverişli bıçak ile maktulde tek başına öldürücü mahiyette yaralanmaya sebep olan eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı, sanık savunmasında, maktulun kendisine odunla vurduğunu, sanığın eşinin de duruşmadaki beyanında da kolluk ifadesinden farklı olarak sanığın beyanına paralel beyanda bulunmuş ise de; sanığın ve eşinin beyanlarının sanığın daha az ceza almasına yönelik olduğundan bu yöndeki beyanlara İlk Derece Mahkemesince itibar edilmemiş, olay günü sanık ve maktul arasındaki yaşanan tartışma neticesinde ev dışındaki bağrışma seslerini duyarak dışarıya çıkan katılan ...'in soruşturma aşamasında olayın yaşandığı gün sıcağı sıcağına vermiş olduğu ifadesindeki evin dışına çıktığında sanık ve maktul babasının boğuştukları yönündeki beyanının dosya kapsamına ve olayın oluşuna uygun olduğundan görülerek bu beyana itibar edilmiş ve sanık ile maktul arasında meydana gelen karşılıklı boğuşma olayında, ilk haksız fiilin kimin tarafından gerçekleştirildiğinin belirlenemediğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2000/367 Karar sayılı kararı doğrultusunda ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hâlden sanığın yararlandırılması gerektiğinden, sanık hakkında asgari düzeyde haksız tahrik hükümleri uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçu tevil yollu kabul ettiği belirlenmekle, olayın aynı zamanda tanığı olan katılan ...'in aşamalarda istikrarlı anlatımlarda bulunduğu tespit edilmiştir.

3. Olay anını görmeyen ancak diğer hususlarda beyanları alınan tanıklar .... ve ... 'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Maktul hakkında Adlî Tıp Kurumu ... Morg İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından kesin ölüm sebebinin belirlenmesine yönelik düzenlenen 20.04.2021 tarihli otopsi raporunda dış muayenede sağ meme başının 5 cm. üst, 2 cm. iç kısmında yatay 2,7 cm., lateral ucu dar, medial ucu geniş açılı kesici delici alet yarası, göbek deliğinden 5 cm. sağ 3 cm. üst hizada oblik seyirli 1,5 cm. mediali dar açılı laterali geniş açılı medial ucundan göbek deliğine uzanan 2 cm.'lik yara kuyruğu olan kesici delici alet yarası tespit edildiği,

a) Maktulde göğüs bölgesi sağ meme başı yanında ve karın bölgesi göbek deliği yanında olmak üzere 2 adet kesici-delici alet yarası saptanmış olup, göğüs bölgesindeki yaradan giren kesici delici aletin iç organ yaralanması yaparak ölümü meydana getirmiş olduğu, diğer yaranın cilt-cit altı seyirli olup basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanma olduğu, tarif edilen diğer yaralanmaların sıyrık özelliğinde olup basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanma olduğu,

b) Kişinin ölümünün kesici delici aletle akciğer, perikard ve pulmoner arter yaralanması sonucu meydana gelmiş olduğu,

Görüşünün bildirildiği belirlenmiştir.

5. Sanığın, Gürsu Cüneyt Yıldız Devlet Hastanesince düzenlenen 07.02.2021 tarihli adlî muayene raporunda "sırtına odun darbesi almış, sağ bacağında sıyrıklar mevcut" şeklinde tariflenen ve diyagramda sırt bölgesi sağ tarafında yaralanma bulgusu işaretlenen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu görüşünün bildirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü, sanık ile maktul arasında iştirak hâlinde mülkiyete konu arsanın kullanımı konusunu görüşmek için maktulün çağırması üzerine aynı arsa içerisinde maktule komşu olan sanığın evinden çıkıp maktulün yanına gittiği, aralarındaki konuşmanın tartışmaya ve boğuşmaya dönüştüğü, adlî muayene raporunda da belirlendiği üzere maktulün sanığın sırtına odunla vurduğu, evine giden sanığın buradan aldığı bıçağı maktulü hedef alıp 5-6 kez sallaması ile aldığı darbelerden birinin göğüs bölgesine isabet etmesi neticesinde oluşan yaralanmasına bağlı olarak maktulün öldüğü anlaşılmakla sanık hakkında 12 yıldan 18 yıla kadar ceza öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik nedeniyle ceza belirlerken, maktulden kaynaklanan hareketlerin haksızlık içeriği dikkate alınıp azami ceza miktarına yakın düzeyde ceza belirlenmesi yerine, azami düzeyde ceza belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunmasında hukuka aykırılık bulunduğundan İlk Derece Mahkemesince haksız tahrik nedeniyle belirlenen ceza miktarına dair direnme kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR