muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/70, Karar No: 2023/2305, Tarih: 10.05.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların reddi, yoksulluk nafakasının reddi, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 11.04.2022 tarihli ve 2022/1030 Esas, 2022/3433 Karar sayılı kararı ile; her ne kadar, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı-karşı davacı kadının erkeğin davasının kabulü, velâyet ve kişisel ilişki düzenlemeleri ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden katılma yoluyla istinaf hakkının bulunmadığı belirtilerek bu yönden istinaf talebinin reddine karar verilmiş ise de; hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından istinaf edildiğine göre, davalı-karşı davacı kadının, davacı-karşı davalı erkeğin istinaf sebepleri ile bağlı olmaksızın davayı bütün yönleriyle istinaf etme hakkı bulunduğu gözetilerek erkeğin davasının kabulü, velâyet ve kişisel ilişki düzenlemeleri ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönlerinden katılma yoluyla istinaf taleplerinin esastan incelenmesi gerekirken yazılı şekilde kadının katılma yoluyla istinaf dilekçesinin bu hükümler yönünden inceleme dışı bırakılarak usûlden reddi ... olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Taraflarca süresinde sunulan dilekçelerde dayanılan ve çekişmeli olarak belirlenen vakıalardan mahkemece hüküm tesisine esas alınarak taraflara yüklenen kusurlara ilişkin maddî olgu ve olayların, tanıkların somut, tutarlı, görgüye dayalı, ayrıntılı, etraflı beyanları ve sunulan tüm delillerle kanıtlandığı belirlenmekle bu kusurların taraflara yüklenmesinde bir isabetsizlik görülmediği, ancak, erkeğin iddiasında dayandığı kadının ev ve çocuklarla ilgilenmediği, sürekli bilgisayar başında vakit geçirdiği ve gezdiği, evde yemek yapmadığı, argo kelimeler kullandığı, erkeğin annesine hakaret ettiği, öte yandan kadının iddiasında dayandığı erkeğin annesinin kadına hakaret ettiğine ilişkin kusurların, somut ve görgüye dayalı tanık anlatımları ile kanıtlanmış olmasına rağmen Mahkemece kusur belirlemesinde ve kusur derecelerinin tayininde nazara alınmaması isabetli görülmediği, gerçekleşen kusurlu davranışlarının niteliğine göre de, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu bulunduklarının anlaşılmasına karşın mahkemece erkeğin kadına nazaran ağır kusurlu bulunduğuna ilişkin kusur tespiti isabetli görülmeyerek, tarafların kusur tespitine ilişkin istinaf taleplerinin esastan kısmen kabulü ile kusura ilişkin karar gerekçesinin açıklanan şekilde düzeltilmesine, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu bulunduklarının tespitine karar verilmesi gerektiği,

Boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu olduğu anlaşılan taraflar yararına maddî ve manevî tazminat yasal koşulları oluşmadığından kadının boşanmanın fer'î niteliğinde maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği,

Müşterek çocukların velâyet ve kişisel ilişki düzenlemeleri bu yönde dosya kapsamında toplanılan deliller, inceleme raporunda yapılan tespit ve değerlendirmeler, idrak çağında bulunan müşterek çocukların istek ve iradeleri ile esas alınması gereken yüksek menfaatlerine uygun bulunmakla bu düzenlemelerde ve erkeğin bu yöndeki davasının kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, kişisel ilişkinin şekli ve süreleri uygun ve yeterli olduğu, velâyet bırakılmayan annenin çocukların giderlerine katılma yükümlülüğü çerçevesinde mahkemece çocuklar yararına bir miktar iştirak nafakasına hükmedilmesi ... olup, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, müşterek çocukların ihtiyaçları, paranın alım gücü, hakkaniyet ilkesine göre çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarları da uygun olduğu, boşanma davası açılması ile ayrı yaşama hakkına sahip kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilmesinde de bir isabetsizlik görülmediği, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre gelirleri arasında denklik bulunduğu, ... süre çalışan ve düzenli geliri bulunan ancak yargılama sırasında işten ayrılan kadının mahkemece yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile tarafların kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kabulüne, kusura ilişkin karar gerekçesinin düzeltilmesine, boşanmaya neden olaylarda tarafların eşit kusurlu bulunduğunun tespitine, kadının boşanmanın fer'î niteliğinde maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tamamıyla kusurlu olduğunu, erkeğin davasının kabulü koşullarının oluşmadığını, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesinin ... olmadığını, çocuk Mustafa Kemal'in babaanneden şiddet gördüğünü babanın bunu umursamadığını, erkeğin ortak çocukların anne ile görüşmesini engellediğini, kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu, müvekkilinin Trabzon'da çocukların ise İstanbul'da yaşadığını, kişisel ilişkinin buna göre düzenlenmesi gerektiğini, müvekkilinin işsiz olduğunu, iştirak nafakasına hükmedilmesinin ... olmadığını, müvekkilinin zorunlu sebepler ile işinden istifa etmek zorunda kaldığını, bu kapsamda yoksulluk nafakası koşullarının oluştuğunu, müvekkili yararına tazminat verilmesi gerektiğini belirterek, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri, velâyet düzenlemesi iştirak nafakası ve kişisel ilişki yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı karşı davalı erkeğin boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusur belirlemesi, davalı karşı davacı kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, velâyet düzenlemesi ve kişisel ilişkinin süresi ve iştirak nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 ... maddesi, 182 nci maddesi, 323 üncü maddesi, 327 nci, 328 ..., 329 ncu, 330 uncu, 335 nci, 336 ıncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ... ve 371 ... maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı karşı davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta, Bölge Adliye Mahkemesince davalı karşı davacı kadına eşinin annesine hakaret etme kusuru yüklenmiş ise de, dosya kapsamı ve tanık beyanları uyarınca bu vakıanın ispatlanmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince davacı karşı davalı erkeğe yüklenen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışlar ile davalı karşı davacı kadına yüklenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı karşı davalı erkek, davalı karşı davacı kadına nazaran daha ağır kusurludur. Bu husus gözetilmeden yanılgılı kusur belirlemesi ve değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ... olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3.4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında mevcut ve beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu olan tarafın, kusurlu taraftan uygun bir tazminat isteyebileceği, aynı maddenin ikinci fıkrasında boşanmaya sebebiyet vermiş olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevî tazminat isteyebileceği öngörülmüştür. Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı karşı davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, erkeğin kusurlu eylemlerinin kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddî desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 ... ve 51 ... maddelerinde düzenlenen "hakkaniyet kuralları" da dikkate alınarak davalı karşı davacı kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması ... görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4. Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

4. Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

Çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde çocuğun bedeni ve fikri gelişimi yanında ana ve/veya babalık duygularını tatmin de önemlidir. Çocuk ile annesi arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı taktirde ... duygusunun oluşamayacağı açıktır. Somut olayda velâyeti babaya verilen ortak çocuk ile anne arasında yaz aylarında iki farklı tarihte kişisel ilişki kurulması çocuğun ... yararına olmadığı ortak çocuk ile farklı şehirde yaşadığını belirten anne ve çocuk için ekstra külfet oluşturduğu açıktır. O halde ortak çocuk ile anne arasında yaz ayı için bir seferde ve bir aylık süre ile yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ... bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere davalı karşı davacı kadın yararına kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat ile kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı karşı davacı kadın vekilinin ise sair temyiz tirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

İstek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5782, Karar No: 2014/2866, Tarih: 05.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5782 E.  ,  2014/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca (2 kez) müebbet hapis cezası,

2- 5237 sayılı TCK.nun 142/2-a-son, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası,

3- 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 63, 52/2 ve 54 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.640 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Olay öncesi...İlçesinde yapılan görüşmede bulunan tanıkların ifadeleri, maktuller... ve ...'un eşleri ...ve ...nin beyanları, sanık...'ın maktülleri öldürdükten sonra eşi...'ü de öldürmek amacıyla köye dönmesi, maktüllerin kardeşi ...'nın bulundukları minibüsten yolda inmesi, maktül ...'in yolculuklarda tabancasını yanına aldığının eşi ... tarafından beyan edilmesi, maktüllerin yakınlarının maktullerden haber alamamaları üzerine kayıp ihbarında bulunmaları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin haksız tahrik bulunmadığına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktüller ... ve ...'u kasten öldürme, nitelikli hırsızlık ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafıinin haksız tahrik bulunduğuna, fazla ceza verildiğine, katılanlar vekilinin tasarlama bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak (ONANMASINA), 05.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13207, Karar No: 2011/6110, Tarih: 18.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13207 E.  ,  2011/6110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.05.2009 tarih ve 2007/520 - 2009/291 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunan Kebap 89 isimli işyerinin 13.09.2006 tarihinde baca bölümünde çıkan yangında hasar gördüğünü, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, baca temizleme sertifikasına göre bacanın 27.07.2006 tarihinde davalı tarafından temizlendiğini, bir sonraki temizlik tarihinin 27.11.2006 olarak belirlendiğini, temizlikten 1,5 ay sonra bacada yangın çıktığını, baca temizliğinin davalı tarafından standartlara ve yönetmeliklere uygun şekilde yapılmadığını ileri sürerek, 31.033,00 YTL’nın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu lokantada yapılan iş sonunda düzenlenen tutanakla işin mevzuata uygun olarak tam ve eksiksiz yapıldığının tespit edildiğini, işin bitiminden sonra yeni bir temizlik gününün işyeri sahibinin talebiyle belirlendiğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu lokantada yapılan iş sonunda düzenlenen tutanakla işin mevzuata uygun olarak tam ve eksiksiz yapıldığının tespit edildiğini, işin bitiminden sonra yeni bir temizlik gününün işyeri sahibinin talebiyle belirlendiğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin davacının sigortalısına ait iş yerinde 27.07.2006 tarihinde yaptığı baca temizliğinden 56 gün sonra 13.09.2006 tarihinde bacadan kaynaklanan yangın olayı meydana geldiği, sigortalı tarafından gerek görüldüğünde davalı firmaya baca temizliği yaptırıldığı, baca temizliğinin yapılmasından sonra bacanın kullanılmaya başlanması ile kirlenme olayının da hemen başladığı, bacanın çok yoğun kullanılması ve yağlı etlerin yanması, bacada biriken kurumun yağ ile birlikte her an tutuşmaya hazır bir karışım meydana gelmesine neden olabileceği, somut olayda temizlik yaklaşık 1,5 ay önce yapılmış olmasına rağmen bacada tutuşmaya hazır karışımın bulunmasının yangına zemin hazırladığı ve sıcak gazlar ile temas eden bu yüzeyin yanmaya başladığı, davalı şirket tarafından yapılan temizlik işleminin standartlara uygun yapılması hususunda dosyaya somut bir delil sunulmadığı gibi uygun bir temizlik yapılması halinde bile 1,5 ay gibi bir surede sigortalı iş yerinin özellikleri de nazara alındığında yangın şartlarının oluşması mümkün olduğundan davalı şirkete somut olayda bir kusur izafe edilemeyeceği, binaların yangından korunmasına ilişkin Yönetmeliğin 58. maddesi ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin 27.03.2003 tarihli Yönergesi’nde belirtilen periyotlarda işletmede gerekli temizlik işlemleri yapılsa da sigortalı işyerinin üretim biçiminden ve üretim özelliğinden kaynaklanan özellik nedeni ile gerçekleşen riziko nedeni ile davalı şirketin sorumluluğunun bulunmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalıya yükletilecek bir kusur bulunmadığının dosya kapsamından anlaşılmış olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16754, Karar No: 2014/8973, Tarih: 07.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16754 E.  ,  2014/8973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Kamyon nakliye işi yapan müştekinin muhasebe işlemlerini sanığın yaptığı, gerekli belge, talimat ve masrafları verdiği halde, sanığın vergi dairesine vergi borçlarını yatırmaması nedeni ile olay tarihi itibariyle, müşteki hakkında toplam 7.000.000,000 TL vergi cezası kesildiği, bu suretle müştekinin zarara uğradığı, sanığın bu eylemi ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, tanıkların ve katılanın beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir soyut iddialardan başka, kesin, inandırıcı, şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkin mahkemenin kabulunde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5685, Karar No: 2018/6843, Tarih: 13.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5685 E.  ,  2018/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen 2005 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçunun, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; 31.12.2005 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B- Sanık ... hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen işletmenin sahibi olduğunu, ancak söz konusu iş yerini babasının vekaletnameye dayanarak işlettiğini, işletme adına tüm işlemleri babasının yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi ile ilgili bilgisinin olmadığını ve açılan dava ile durumu öğrendiğini ve babasının da vefat ettiğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;