muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/357, Karar No: 2015/4936, Tarih: 07.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/357 E.  ,  2015/4936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 188/1-4, 62, 52/2, 53/1, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, sanık ... yönünden duruşmalı, diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ...'nın temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne "uyuşturucu" ibaresinden sonra gelmek üzere "maddelerin ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan numunelerin" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan re'sen de temyize tabi olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

07.05.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı...'nun huzurunda, duruşmada sanık ...nun savunmasını yapmış bulunan Av.....'ın yokluğunda 13.05.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2010/10830, Karar No: 2010/11175, Tarih: 01.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/10830 E.  ,  2010/11175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 23/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ile ... Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... ve ... Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davalı sürücünün kusurunun derecesi, olayın gerçekleştiği tarih ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan Muhammet Furkan Ünal yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

2010/10830-2010/11175

Davalı sürücünün kusurunun derecesi, olayın gerçekleştiği tarih ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacılardan Muhammet Furkan Ünal yararına takdir edilen manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

2010/10830-2010/11175

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm bölümünün manevi tazminat takdirine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan "…17.000,00…" ve "…19.400,00…" biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırasıyla "…10.000,00…" ve "…12.400,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacılar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin altıncı paragrafında yer alan "…2.328,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…1.488,00…" sayı dizisinin yazılmasına; onuncu paragrafında yer alan "…1.287,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…872,00…" sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10111, Karar No: 2020/6500, Tarih: 10.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/10111 E.  ,  2020/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2018 tarih ve 2017/552 - 2018/11 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında Yunus Uyğun isimli şahsın sanığın örgütsel eylemlerine ilişkin beyanda bulunduğu görülmekle, bu beyanların aslı veya onaylı suretlerinin getirtilerek, şahsın tanık olarak dinlenmesi sağlandıktan sonra tüm deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın Zaman Gazetesi abonesi olması, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesi, üniversitede yüksek lisans yapması hususlarının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilmesi,

3- Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11725, Karar No: 2015/9793, Tarih: 07.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/11725 E.  ,  2015/9793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AĞRI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 116 ada 17 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak örneği ve dayanağı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte, edinme sebebini de içerecek şekilde (atıf yapılan tapu kaydının edinme sebebi bölümü de eklenerek),

2- Ağrı Kadastro Mahkemesinin 2011/724 Esas sayılı dava dosyasına ait gerekçeli kararın onaylı örneğinin, kesinleşme şerhini de içerir şekilde,

3- Toprak Tevzi Komisyonunca Yakınca Köyünde yapılan çalışmalar sonucunda 428 tevzi parseli olarak sınırlandırılan taşınmaza ait belirtmelik tutanağı ve tablendikatif cetvelinin getirtilerek dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5338, Karar No: 2009/8143, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5338 E.  ,  2009/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı davalının açtığı kalyak ihalesini kazanıp sözleşme imzalandığını,yakıtı teslim ettiği halde davalının gerekçe göstermeden kati teminat mektubunu nakte çevirdiğini bildirerek 16.150 YTL nin nakte çevrilme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davacının sözleşmeye aykırı hareketleri olduğu gibi temsilcisinin sahte belge düzenlemekten yargılanıp mahkum olduğunu,4735 sayılı kanunun 25/b maddesi ve sözleşmenin 42/b maddesi uyarınca sözleşmenin feshedilerek teminatın nakte çevrildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının açtığı kalyak ihalesini kazanarak 3.3.2004 tarihinde imzalanan sözleşmenin 11/3.maddesi hükmüne göre davacı firmanın yakıtın rafineriden yada onun dağıtım deposundan idarenin görevlendireceği personel gözetiminde alınacağı kararlaştırılmış,ancak idare personelinin nezareti olmaksızın yapılan dolumu belgeleyen rafineri fişinin davacının temsilcisi ... tarafından sahte olarak düzenlenmiş olması nedeniyle yargılanarak mahkum olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 42/b maddesi hükmü uyarınca sözleşmenin uygulanması sırasında yüklenicinin 4735 sayılı kanunun 25.maddesindeki fiil ve davranışlarda bulunulduğunun tesbit edilmesi halinde ayrıca protesto çekmeye gerek kalmadan kesin teminatın gelir kaydedileceği,sözleşmenin feshi ile hesabın genel hükümlere göre tasfiye edileceği kararlaştırılmıştır.4735 sayılı kanunun 25/b maddesine göre de sahte belge düzenlemek veya bunlara teşebbüs etmek yasak fiil ve davranışlar olarak düzenlenmiştir.Davalı idare sahteciliğin tesbiti üzerine 31.3.2004 tarihli yazı ile 4735 sayılı kanunun 25.maddesine göre sözleşmeyi feshederek kesin teminatı nakte çevirdiğini davacıya bildirmiştir.Bu arada teslim alarak kullandığı yakıtın bedelini analiz sonuçlarını takiben 14.5.2004 tarihli makbuz ile davacıya ödemiştir.Taraflar arasındaki sözleşme ve 4735 sayılı kanundaki düzenlemelere göre davalı sözleşmeyi haklı olarak feshederek bunun sonucu olarak kesin teminatı da nakte çevirmiştir.Analiz sonuçları olumlu çıkan ve davalının teslim alıp kullandığı yakıtın bedelini ödemesi,rafineriden teslim sırasında yetkili personel görevlendirmemesi sözleşmenin feshi ve teminatın nakte çevrilmesine engel olmadığı gibi davacının yakıtı rafineriden almış gibi sahte belge düzenlemesine de dayanak teşkil edemez.Buna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay — Esas No: 2023/5508, Karar No: 2023/7436, Tarih: 03.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5508 E.  ,  2023/7436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/139 E., 2023/47 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait fırın iş yerinde 03.07.2000- 25.11.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili; davanın yazılı belge ile ispatlanacağını, usulüne uygun araştırma yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı işveren vekili; hak düşürücü sürenin geçtiği, davacının ihtilaflı dönemde birden fazla giriş çıkışı olduğundan bahisle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.12.2016 tarihli ve 2015/79 Esas 2016/270 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacının davalı ...'a ait işyerinde; 01.09.2000-08.01.2001, 01.07.2001-27.09.2001, 16.06.2002-13.09.2002, 21.01.2003-10.07.2003, 11.11.2003-09.05.2004, 11.09.2004-18.03.2005, 02.06.2005-21.09.2005, 01.05.2006-20.10.2006, 20.12.2006-31.05.2007, 02.11.2008-04.02.2009 ve 02.06.2009-14.09.2009 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığını tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı işveren ve davalı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2017 tarihli ve 2017/326-2017/243 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2017 tarihli ve 2017/326-2017/243 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, davacının askerlik tarihlerini ilgili askerlik şubesinden sormak, davacının arazisi olup olmadığını, var ise arazisine çay ekip ekmediğini, çay teslim edip etmediğini araştırmak, davalıya ait işyerlerinin her ikisinin de ihtilaflı dönemin tamamına ilişkin dönem bordrolarını getirtmek, bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri ile davacının arazisi var ise arazinin bulunduğu bu adresteki ve ikamet ettiği adresteki muhtar ve azaları araştırılıp tespit edilerek davacının kendi çayını mı davalı işverenin çayını mı topladığını belirlemek, çalışmasına ara verdiği tarihleri netleştirmek ve sonucuna göre karar vermek gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli 2019/49 Esas 2021/181 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının davalı işverene ait 1001553 nolu işyerinde 03.07.2000 - 27.09.2001 tarihleri arasında; 1002613 nolu işyerinde 28.09.2001 - 13.09.2002 tarihleri arasında; 1003460 nolu işyerinde 14.09.2002 - 25.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden sigorta primine esas kazancın alt sınırı üzerinden kesintisiz çalıştığının tespiti ile kuruma bildirilen sürelerin bildirimi yapılmayan sürelerle birleştirilmesine karar verilmiştir.

C. 2'inci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

C. 2'inci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, "davalıya ait fırın işyerinde, vardiyalı çalışma sistemi bulunduğunun tanık ifadelerinden anlaşıldığı, davacının, davalı işyerinde gece vardiyasında çalıştığı haftalarda, babasına ait arazide çay toplayarak babasına yardımcı olduğu, gündüz çay toplayıp, gece fırında çalıştığı iddiası hayatın olağan akışına aykırı bulunmakla birlikte, mahkemece, davacı adına bildirim bulunmayan dönemlerde, çay hasadına denk gelen süreler açıkça belirlenerek ve işyerindeki vardiya sisteminin günde kaç saatlik çalışma şeklinde düzenlendiği, iş yerinde kaç vardiya olduğu, gece vardiyasının kaç saatlik çalışmayı gerektirdiği, davacının babasına ait bahçede çalışmak üzere çalışmaya ara verip vermediği tanıklara açıklattırılarak, kesintisiz çalışma iddiası bu yönde irdelenip sonucuna göre bir karar verilmesi" gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddi ile ;

a) Davacının, davalı işverene ait 1001553 nolu işyerinde 03.07.2000 - 27.09.2001 tarihleri arasında; 1002613 nolu işyerinde 28.09.2001 - 13.09.2002 tarihleri arasında; 1003460 nolu işyerinde 14.09.2002 - 25.11.2010 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden sigorta primine esas kazancın alt sınırı üzerinden çalıştığının tespitine,

b) Her hizmet yılının Mayıs, Temmuz ve Eylül aylarında davalı işyerinden kuruma bildirilen prime esas gün sayısının 15 günün altında olması veya hiç bildirim yapılmaması halinde bu aylar için prime esas gün sayısının 15 gün olması gerektiği; bu aylarda 15 gün ve üzeri bildirim yapılması halinde ise Kuruma bildirilen kadar prime esas günü olması gerektiğinin tespitine,

c) Her hizmet yılının Mayıs, Temmuz ve Eylül ayları dışındaki diğer aylarda hükmün 1/a bendinde belirtilen tarihler arasında davacının kesintisiz çalıştığının tespitine,

d) Kuruma bildirimi yapılan sürelerin bildirimi yapılmayan sürelerle birleştirilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, davacının çay sezonunda vardiya düzenini buna göre ayarlayıp geceleri davalı iş yerinde çalışıp gündüzleri çay tarımı yaptığını, tanık beyanlarının bu hususu açıkça ortaya koyduğunu, bununla birlikte müvekkilinin davalıya ait çay arazilerinde de davalı adına çalıştığını, yine sigorta kayıtları incelendiğinde davalının davacıyı kış aylarında da sigortasız gösterdiğinin görüleceğini, davacının sigortasız olarak çalıştırılmasının çay tarımı ile herhangi bir ilgisi olmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı SGK vekili ,yeterli sayıda ve nitelikte tanık dinlenmediğini, tanık ifadelerinin kendi içindeki çelişkilerin giderilemediğini, hiçbir yazılı belgeye erişilmediğini belirterek temyiz etmiştir.

3.Davalı ..., hak düşürücü sürenin geçtiği, davacının yörede çay tarlaları bulunan vatandaşların bu tarlalarını yarıcılık usulüyle topladığını, bir çay bahçesinin senede 3-4 kere mahsül verdiğini, davacının yörede bir kişinin değil birkaç vatandaşın çay tarlasındaki mahsülü topladığını, tanıklar davacının yaz aylarında çay hasadını müvekkilden izin alarak yaptığını beyan etmişlerse de dinlenen bu tanıklarla resmi kayıtların birbiri ile uyuşmadığını, davacının insan oluşundan ötürü yıllık izinlerini sadece çay toplama dönemlerinde değil kişisel ihtiyaçları gereği yıl içerisinde kullanmış olabileceği hususunun mahkemece gözardı edildiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkin davada ilk derece mahkemesince kurulan hükmün infaza elverişli olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren geçici 7 inci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleridir.

3.Değerlendirme

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297 nci maddesinin 2 nci fıkrasında, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece verilen kararda, “Her hizmet yılının Mayıs, Temmuz ve Eylül aylarında davalı işyerinden kuruma bildirilen prime esas gün sayısının 15 günün altında olması veya hiç bildirim yapılmaması halinde bu aylar için prime esas gün sayısının 15 gün olması gerektiği; bu aylarda 15 gün ve üzeri bildirim yapılması halinde ise Kuruma bildirilen kadar prime esas günü olması gerektiğinin tespitine, Her hizmet yılının Mayıs, Temmuz ve Eylül ayları dışındaki diğer aylarda hükmün 1/a bendinde belirtilen tarihler arasında davacının kesintisiz çalıştığının tespitine,” denilmek suretiyle şarta bağlı ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, davacının dosya kapsamında bulunan hizmet cetveli ve çalışma kayıtları dikkate alınarak, kabul edilen süreler açık ve net olarak belirlenmeli ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde hükümde gösterilmelidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.