muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11676, Karar No: 2020/12117, Tarih: 05.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11676 E.  ,  2020/12117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun 12 yaşından küçük olması sebebiyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dar karar verilen Orçun Allı ile birlikte gündüz vakti sayılan saat 19.48’de apartman içindeki müştekinin ikametinin önündeki bisikleti çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun müştekiye yönelik eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, karar tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Değer tespit tutanağına göre, suça konu bisikletin suç tarihindeki değerinin 100 TL olduğunun anlaşılması karşısında, koşulları oluştuğu halde, suça sürüklenen çocuğun cezasından değer azlığı sebebiyle TCK’nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-07/07/2016 tarihli teslim tesellüm tutanağında, suça sürüklenen çocuğun ikametinde yakalanmasının ardından, çalmış olduğu suça konu bisiklet ile polis merkezine getirildiğinin belirtilmesine ve müştekinin kovuşturma aşamasındaki beyanında, bisikletinin bulunarak sağlam bir şekilde kendisine teslim edildiğini beyan etmesine karşılık, suça sürüklenen çocuğun savunmasında, bisiklet ile gezdikten sonra, bisikleti Yayla mahallesinde bulunan Delikarı denilen mevkiye bıraktıktıklarını beyan etmesi karşısında, suça konu bisikletin suça sürüklenen çocuğun yer göstermesi sonucunda veya arama kararı olmaksızın ikametinde bulunması halinde, suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık koşullarının oluşacağı da gözetilerek, suça konu bisiklete ne şekilde ulaşıldığı açıklığa kavuşturularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde verilen sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olması ve 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin uygulanabilme koşullarından biri olan 2 yıl ve daha az hapis cezasına mahkum olma koşulunun suça sürüklenen çocuk bakımından üst sınırının 3 yıl olması karşısında, “suça sürüklenen çocuğun 2 yıldan daha uzun süreli hapis cezasına mahkum olması sebebiyle” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15481, Karar No: 2013/12754, Tarih: 18.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15481 E.  ,  2013/12754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.06.2012 tarih ve 2009/313-2012/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı firma adına tescilli 2005/03660 tescil nolu endüstriyel tasarım belgesinin 1, 2 ve 3. sırasında bulunan 3 adet endüstriyel tasarımın (3 adet tabak) ve 3754 tescil nolu endüstriyel tasarım belgesinin 10, 11, 12 ve 13 sırasında bulunan 4 adet endüstriyel tasarımın (kase, konsüme kase, düz tabak, çukur tabak) yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine haiz olmadığını belirterek davalı tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının uzun süre sessiz kaldıktan sonra dava açmasının MK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kurallarına aykırı olduğu gibi hakkın kötüye kullanılması teşkil ettiğini, müvekkillerinin tasarımlarının yenilik ve ayırtedicilik özelliklerine sahip olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı adına tescilli dava konusu tasarımların yenilik ve ayırtedicilik özelliği taşımadığı, kamuya mal olmuş tasarımlar olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4354, Karar No: 2023/6556, Tarih: 04.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/4354 E.  ,  2023/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/284 E., 2021/670 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

ASIL KARAR : Zamanaşımı nedeni ile Düşme, eşya müsaderesi,

EK KARAR : Nakil aracını müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan asıl karar ve ek kararın; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde ve ek karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi gereğince kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Asıl Karar yönünden; Temyiz incelemesine konu Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2021

tarihli ve 2021/284 Esas, 2021/670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı ve 67 nci maddeleri göz önünde bulundurularak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine, dava konusu kaçak akaryakıtın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Ek Karar yönünden; Temyiz incelemesine konu Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2021/670 Karar sayılı Ek kararı ile dosya üzerinden yapılan inceleme ile suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde araç üzerindeki tedbirin kaldırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istekleri; asıl karar ve ek kararın bozulması taleplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanık ...'nin sevk ve idaresinde bulunan aracın kasasında 65 litrelik jelikanlar içerisinden 4000 litre faturasız ve belgesiz motorin ele geçirilmiştir.

2.Dosyada bulunan kayıt bilgileri ve belgelerden ... adına kayıtlı bulunan 33 UT 969 plakalı suçta kullanılan nakil aracının 2006 model Mıtsubishi marka açık kasa kamyon olup, siciline tedbir şerhi konularak 15.12.2009 tarihinde sanık ...'ye teslim edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Asıl Karar Yönünden;

1.Sanığın yargılama konusu bireysel kaçakçılık eylemi için, 5015 sayılı Kanun’un ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Asıl Karar Yönünden;

1.Sanığın yargılama konusu bireysel kaçakçılık eylemi için, 5015 sayılı Kanun’un ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 22.08.2009 tarihinden itibaren hükümden önce gerçekleştiği anlaşılmıştır.

3.Sanık hakkında temyiz incelemesine konu hükmün kurulduğu 30.12.2021 tarihinde 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin tamamlanması nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

4.Suça konu eşya kaçak motorindir. Dava zamanaşımına uğrasa dahi, niteliği bakımından müsadereye tabi eşyanın 5015 sayılı Kanun’un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince müsadere edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ek Karar Yönünden;

İddianamede müsaderesi talep edilen nakil aracı hakkında 5271 sayılı Kanun'un 256 ncı ve 257 nci maddeleri gereğince duruşma açılarak müsaderesi veya iadesi hususunda hüküm kurulması gerektiği

gözetilmeden evrak üzerinden yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Asıl Karar Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2021/284 Esas, 2021/670 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Ek Karar Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2022 tarihli ve 2021/284 Esas, 2021/670 Karar sayılı ek kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6801, Karar No: 2016/12705, Tarih: 28.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/6801 E.  ,  2016/12705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatil, ulusal bayram ve genel tatil ile kötüniyet tazminatı ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalı şirkete ait İstanbuldaki fabrikasında 08.01.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, aralıksız çalıştığını ve sonra davalı işverenin talimatı ile 2010 yılı Haziran ayında ... adresindeki aynı işverene ait çiftliğine getirtilerek buraya eşi ile birlikte yerleştirilip işten çıkarılış tarihi olan 13.07.2012 gününe kadar aynı işverene bağlı olarak bu işyerinde çalışmaya devam ettiğini, haklı sebep olmaksızın iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, hafta sonu, ulusal bayram genel tatil ve kötü niyet tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davacının kendi iradesi ile ve eşi ile birlikte işyerini terk ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, haftanın yedi günü, günde oniki saat, birbuçuk ara dinlenmesi ile çalıştığı, buna göre haftada yirmisekizbuçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen ondört saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları ve davacının yaptığı işin niteliği dikkate alındığında davacının kış döneminde fazla çalışmasının bulunmadığı, yaz döneminde ise günlük ondört saat çalıştığının kabulü ile fazla mesai süresinin belirlenmesinin gerektiği anlaşılmıştır.

Davacının davalı işveren işyerinde haftanın yedi günü çalıştığı dosya kapsamı ile sabittir. Ancak, hafta tatili alacağı da ayrıca talep edilip hüküm altına alındığına göre mükerrer hesaplamaya yol açacak şekilde haftanın yedi günü için hesaplama yapılması isabetli olmamıştır. Bu sebeple; davacının yaz dönemine ilişkin fazla mesai alacağı hesaplanırken, haftanın altı günü üzerinden hesaplama yapılmalı, yedinci gün çalışması için yedi buçuk saat normal çalışma süresi düşüldükten sonra kalan süre hesaplanacak fazla mesai süresine eklenmelidir. Bu yön gözetilmeden düzenlenen rapora itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6347, Karar No: 2011/11723, Tarih: 27.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6347 E.  ,  2011/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8153, Karar No: 2023/1766, Tarih: 22.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/8153 E.  ,  2023/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 10.07.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilinin 03.08.2017 tarihinde tutuklandığını, 07.11.2017 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiğini belirterek haksız tutuklama nedeniyle 100.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 03.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2. Davalı vekili 06.09.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılıp açılmadığının tespiti gerektiği, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, talep edilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/396 Esas 2019/475 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/1796 Esas 2019/1557 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; tutuklu kaldığı dönemde davacının cezaevinde yaptığı masraflara ve ailesinin cezaevine gidiş geliş masraflara, ceza yargılamasında kendisini vekille temsil ettirdiğinden özel avukatlık ücretine ve avukatının cezaevine gidiş- geliş masraflarına yönelik taleplerine ilişkin araştırma yapılmadan eksik inceleme sonucu karar verildiğini, müvekkilin aylık geliri 5.000,00 TL olduğu, bu hususun yerinde keşif yapılmak suretiyle tespit edilmesini, hükmedilen tazminat miktarlarının düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davacının maddi tazminat talebine ilişkin olarak, dava konusu olayla ilgili olarak davacının 95 gün tutuklu kaldığı, her ne kadar davacıyla ilgili olarak ekonomik ve sosyal durum tespitinde davacının grafiker olduğu ve aylık gelirinin 1500-2000 $ civarı olduğu belirtilmiş ise de; davacı ...'ın 03.08.2017 tarihli ... Cumhuriyet Başsavcılığındaki sorgusunda bilgisayar teknisyeni ve ilköğretim mezunu olduğunu, çalışmadığını beyan etmiş olması karşısında davacının tutuklandığı tarihten tahliye olduğu tarihe kadar tutuklu kaldığı dönem içinde 2017 yılı için geçerli asgari ücret tarifesi üzerinden maddi tazminatın hesaplandığı, bu kapsamda 2017 yılı için geçerli net asgari ücret tarifesinin 1.404,06 TL olduğu; 2017 yılında geçerli 1.404,06 TL üzerinden gün hesabı çıkartılarak tutuklulukta geçirdiği süre için yapılan hesaplama aşağıdaki tabloda gösterilmiştir. 16 yaşından büyükler için; 2017 yılında geçerli günlük net asgari ücret 1.404,06 TL/30 gün = 46,80 TL, davacının tutuklu kaldığı 95 gün karşılığı 1.404,06 TL/30 gün x 95 = 4.446,19 TL olarak hesaplanmıştır. Yukarıda açıklandığı üzere davacının maddi tazminat açısından yapılan yargılamada, yapılan tutukluluk sürelerine ilişkin toplam 95 gün için 4.446,19 TL maddi ve 4.500,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 03.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; Mahkemenin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, kovuşturma sonucuna uygun olarak tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine yönelik oluşan kanaat ve takdirinde bir

isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurusunda bulunan taraf vekillerinin istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/871 Esas - 2019/239 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 7258 sayılı yasaya muhalefet suçundan 03.08.2017 - 07.11.2017 tarihleri arasında 3 ay 4 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün temyiz incelemesinden geçerek 30.04.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

A. Maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

A. Maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacı lehine tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılarak maddi tazminata hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Davacının vekilinin duruşmaları takip etmesi sebebiyle yaptığı harcamalar, ailesinin ve vekilinin davacıyı ziyaret için yaptıkları harcamalar, cezaevi harcalamaları, maktu vekalet ücretini aşan ve davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayanan avukatlık ücretinden doğan zararın koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında maddi zarar kapsamında değerlendirilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) başlığında açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2019/1796 Esas 2019/1557 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22. 05.2023 tarihinde karar verildi.