muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18602, Karar No: 2015/26060, Tarih: 17.09.2015

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, her şeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür. 6098 sayılı TBK.’nun 396. Maddesi uyarınca “İşçi, yüklendiği işi özenle yapmak ve işverenin haklı menfaatinin korunmasında sadakatle davranmak zorundadır”.

4857 sayılı İş Kanunu’nun II. fıkrasının e bendi uyarınca, “işçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları”, kısaca sadakat borcunu ihlal eden davranışlarda bulunması işveren açısından haklı bir fesih nedeni oluşturur.

Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesi işveren tarafından sosyal paylaşım sitesi üzerinden Sütaş ürünlerinin tüketilmemesi için başlatılan boykot ilanına şahsına ait facebook sayfasından destek verdiği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı şirket, davacının üyesi olduğu sendika aleyhine kendi ürettiği Sütaş ürünlerinin tüketilmemesi yönündeki boykot çağrılarına karşı ihtiyati tedbir talebinde bulunulmuş ve bu istemi Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 25.09.2014 Gün 2014/833 Esas sayılı kararıyla kabul edilmiştir. Davacının işçi hukuka aykırılığı tedbir kararıyla da saptanan ... tüketilmemesi yönündeki boykot çağrısını, şahsına ait sosyal paylaşım sitesinde paylaşıp sayfasına koyduğu, ardından bir kısım işçilerin ise bu paylaşımı beğendikleri anlaşılmaktadır. Her ne kadar bir kısım boykot ilanlarında sendikal nedenle çıkarılan işçilerin geri alınması yönünde çağrının yapıldığı da saptanmış ise de, aynı ilanlarda ayrıca ... tüketilmemesi ve boykot edilmesi yönünde de çağrı da bulunulmuştur. Salt çıkarılan işçilerin geri alınması konusunda yapılmış bir çağrının paylaşılmasının fesih nedeni olamayacağı açıksa da, halen çalışmakta olan davacının Sütaş ürünlerinin tüketilmemesi yönünde çağrıyı da içeren ilanı beğenmesi sadakat borcunun ihlali niteliğindedir. Davacının bu davranışı haklı neden ağırlığında olmamakla birlikte işyerinde olumsuzluklara yol açmış ve işveren açısından iş ilişkisinin devamı beklenmez bir hal almıştır. Bu feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. Davacının sendikal nedenle feshedildiği iddiası ise, hükme gerekçe oluşturulan daha önceki fesihlerin iki yıl öncesine ilişkin olması, işyerinde halen çalışmaya devam eden sendikalı işçilerin bulunması, ayrıca davalının davacının somut davranışı üzerine iş sözleşmesinin feshedilmesi karşısında isabetli değildir. Zira sadakat borcuna aykırı bu davranış, sendika üyesi olsun veya olmasın iş ilişkisini olumsuz etkiler. Feshin geçerli nedene dayandığı sabit olduğundan davanın reddi gerekir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 260.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 17.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10656, Karar No: 2011/11301, Tarih: 03.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10656 E.  ,  2011/11301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÖRTYOL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1095 parsel sayılı taşınmazın 2797,38 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümlerine göre kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, anılan kısmın tapusunun iptali ile tescil dışı bırakılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı B., davaya yanıt vermemiş; diğer davalılar, davanın reddine, tapu kaydının iptali halinde iptal edilen taşınmaz kısmının bedeli kadar tazminatın payları oranında ödenmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 2.797.38 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüyle anılan kısmın tapu kaydının iptali ve tescil harici bırakılmasına ve davalılar lehine tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili ile davalı B. dışındaki davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ile sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1095 parsel sayılı taşınmazın davalılar M. T., E.T.'in maliki evveli K. T. ve diğer davalıların miras bırakanı A. T. adlarına 20.04.1993 tarihinde hükmen tescil edildiği ve Kasım'ın 1/3 payını 11.02.2004 tarihinde davalı E.'ye sattığı ve halen adı geçenler adına kayıtlı olduğu, tescil dayanağı Kadastro Mahkemesi ilamında da hazinenin taraf bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, öncelikle çözüme kavuşturulması gereken hususun, HUMK'nun 237. Maddesinde (6100 Sayılı Kanunun 303 maddesi) düzenlenen "kesin hüküm oluşup oluşmadığı" noktasında toplandığı kuşkusuzdur. Kesin hükümden söz edilebilmesi için, kesinleşen hükümdeki taraflarla, dava konusunun ve dava sebebinin aynı olması gerekeceği tartışmasızdır.

Bilindiği üzere; Türk Medeni Yasasının 713 (eski Medeni Yasanın 639.maddesi) maddesine göre zilyetliğe dayanan tescil davaları Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiliğine karşı açılır. Bunun nedeni ise, Hazinenin arzın tabi maliki olması ve 743 Sayılı Medeni Yasada 09.03.1954 tarihinde 6333 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliktir. Kaldı ki, bu kural 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 713.maddesinde de aynen benimsenmiştir.

Öte yandan; kıyılar kamunun ortaklaşa yararlandığı, yerler olup, özel mülkiyete konu teşkil etmezler. (Anayasa Mad. 43, 3402 Sayılı Yasa Mad. 16/C)

Ne var ki, Hazinenin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazineyi bağlamayacağından söz edilemez. Ayrıca, kesin delilinde aynen kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı tartışmasızdır.

Öte yandan; kıyılar kamunun ortaklaşa yararlandığı, yerler olup, özel mülkiyete konu teşkil etmezler. (Anayasa Mad. 43, 3402 Sayılı Yasa Mad. 16/C)

Ne var ki, Hazinenin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazineyi bağlamayacağından söz edilemez. Ayrıca, kesin delilinde aynen kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı tartışmasızdır.

Somut olay bu ilkeler ışığında değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazın sicil kaydı tescil ilamı ile oluştuğuna, davalıların tescil ilamını alan kişi, kişinin mirasçıları ve kişinin halefi olduğuna göre, ilamın iki tarafı da bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

O halde, davalı Bahriye dışındaki tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1199, Karar No: 2023/10753, Tarih: 16.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/1199 E.  ,  2023/10753 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1086 E., 2022/1704 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne/İstinaf başvurularının esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/594 Esas 2022/228 Karar

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 18.02.2014 tarihinde tek taraflı trafik kazasında vefat eden sürücünün eş ve çocuklarının desteklerini yitirdiklerini iddia ederek aracın zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmadığından davalı ... Hesabından açtıkları belirsiz alacak davası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu kaza esnasında müteveffanın alkollü olduğunun tespit edildiğini, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldırdığından alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini ve murisin kendini bu tehlikeye maruz bıraktığını, müteveffanın kendi kusuru ile zarara sebebiyet vermekle illiyet bağını kestiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu kaza esnasında müteveffanın alkollü olduğunun tespit edildiğini, güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldırdığından alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini ve murisin kendini bu tehlikeye maruz bıraktığını, müteveffanın kendi kusuru ile zarara sebebiyet vermekle illiyet bağını kestiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların iddia ve savunmaları, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; "...18.02.2014 tarihinde İsmail Balta'nın sevk ve idaresini yaptığı ... plaka sayılı aracın Torbalı istikametinden gelip İzmir istikametine giderken yoldan çıkıp tepeciğe çarpma neticesinde meydana gelen bu trafik kazasında sürücü İsmail Balta'nın hayatını kaybettiği geride kalan hak sahipleri davacılar Eşi ..., Oğlu ..., Oğlu .... Oğlu ..., kızı ... destekten yoksunluk tazminat alacaklarını ... temlik ettikleri, ibraz edilen bilirkişi raporu ile meydana gelen kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşmediği, Olayın meydana gelmesinde müteveffa %100 kusurlu olup, ... plakalı araç sürücüsü müteveffa İsmail Balta % 100 kusurlu olsa bile; destekten yoksun kalan davacı hak sahiplerinin zarar gören üçüncü kişi konumunda olduğu kabul edilerek ve davacıların maddi tazminat talep edebilecekleri, zarar görenler destekten yoksun kalan 3. şahıs durumunda olduğundan kusur tenziline yer bulunmadığı anlaşılmakla..." gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne temlik eden davacı ... için 137.597,78 TL, davacı ... için 29.603,97 TL, davacı ... için 20.686,88 TL, davacı ... için 17.629,59 TL, davacı ... için 13.616,90 TL olmak üzere toplam 219.135,12 TL'nin 04.11.2014 temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı temlik alana verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ve cenaze ve defin gideri alacağına yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; sigorta poliçesindeki tutarın, yalnızca müteveffanın birinci dereceden desteği olduğu eş ve çocuklarına paylaştırılması şeklinde hesaplama yapılması gerekirken, müteveffanın annesine pay ayrılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; sigorta poliçesindeki tutarın, yalnızca müteveffanın birinci dereceden desteği olduğu eş ve çocuklarına paylaştırılması şeklinde hesaplama yapılması gerekirken, müteveffanın annesine pay ayrılmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde müteveffanın asli kusurlu olduğunu, kazanın, her ne kadar sadece alkolden kaynaklanmadığı tespiti yapılmış ise de, alkollü araç kullanmasının kazaya etkisi bulunması nedeniyle, tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini, bu nedenle, "kimse kendi kusurundan istifade edemez" kuralı gereğince davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda THR-2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılmasının hatalı olduğunu, PMF-1931 Yaşam Tablosu'na göre hesaplama yapılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...İlk Derece Mahkemesince karara dayanak yapılan ve nöroloji uzmanının da dahil olduğu 07.12.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; kazanın meydana gelmesinde, aracın sürücüsü İsmail Balta'nın %100 oranında kusurlu olduğu, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği konusunda yorum yapılamayacağı, davacı ...'nın talep edebileceği destekten yoksun kalma zararının 137.597,78 TL, ...'nın 29.603,97 TL, ...'nın 20.686,88 TL, ...'nın 17.629,59 TL ve ...'nın ise 13.616,90 TL olduğu ve temerrüt başlangıcının 04.11.2014 olduğu mütalaa edilmiştir. Bilirkişi kurulu raporunun yapılan incelenmesinde; raporun, HMK'nın 279. maddesinde aranılan koşullara uygun olarak düzenlendiği, raporda hesaplama yöntemi ve destek payları açısından herhangi bir hatanın bulunmadığı; raporun dosya kapsamına uygun, denetim ve hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu kanısına varılmıştır. Bu nedenle, davacı vekili ile davalı vekilinin bu yönlere ilişkin itirazları kabule şayan görülmemiştir. Ayrıca, olayda müterafik kusur koşulları bulunmadığına göre, mahkemece müterafik kusur indirimi yapılmamış olması da usul ve yasaya uygundur." gerekçesi ile davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; destekten yoksun kalma tazminatının anneye tazminat düşmeyecek şekilde hesaplanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; destekten yoksun kalma tazminatının anneye tazminat düşmeyecek şekilde hesaplanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; zorunlu mali mesuliyet sigortası bulunmayan aracın tek taraflı trafik kazası yapması sonucu vefat eden sürücünün desteğinden yoksun kalan eş ve çocuklarının destekten yoksun kalma tazminatı taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’ nun 85 vd. maddesi, 6098 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 49 uncu, 51 inci, 53 üncü maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken hayatta olan dava dışı annenin payının ayrılarak hesap yapılmasında hata bulunmamasına ve davacı eş ... için destekten yoksun kalma tazminatı 118.667,70 TL'ye ıslah edilmiş iken, İlk Derece Mahkemesi' nce bu talep aşılarak davacı eş ... için 137.597,78 TL'ye hükmedilmesinin davalının temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10169, Karar No: 2012/38079, Tarih: 13.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10169 E.  ,  2012/38079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Adli sicil kaydında yer alan geçmiş mahkumiyetinin silinme koşulları gerçekleşen sanık hakkında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.