muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13627, Karar No: 2023/11642, Tarih: 26.12.2023

E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

3. Temyiz dışı sanık Güven'in etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak amacıyla gerçek dışı beyanlarda bulunduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tutanağı, sanıkların savunmaları, kriminal raporlar, PTS kayıtları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık Güven'in ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve sattığı yönünde istihbari bilgi edinilmesi üzerine usulüne uygun arama kararına istinaden ikametine gidildiği, yapılan aramada ikametin çeşitli yerlerinde çok sayıda ve farklı türde uyuşturucu madde ile saksıya dikili halde 30-40 cm uzunluğunda 2 kök hint keneviri ele geçirildiği, temyiz dışı sanık Güven'in etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanarak ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin temyiz dışı sanıklar ... ve Tuğrul'a ait olduğunu, ikameti temyiz dışı sanık ...'ın kiraladığını, İstanbul'a farklı tarihlerde giderek suça konu maddeleri sanık ...'den satın aldıklarını, İstanbul'a ...'a ait 55 ASY 31 plakalı araçla gittiklerini, söz konusu araçta ve temyiz dışı sanıklar ... ve Tuğrul'un ikametinde yapılan aramalarda uyuşturucu madde ele geçirildiği, temyiz dışı sanık Güven'in aşamalarda değişkenlik göstermeyen samimi anlatımı, diğer temyiz dışı sanık ...'ın hayatın olağan akışına uygun bir açıklaması olmadığı halde Güven ile birden çok kez İstanbul'a giderek sanık ... ile buluştukları ve İstanbul'a gitmeden önce 25.000,00 TL kredi çektiği dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığın eylemi nedeniyle, 01.08.2018 tarihli hükümle neticeten 10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince sanığın beraatine karar verildiği, söz konusu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmesi üzerine de Dairemizin 28.02.2022 tarihli ilamı ile bozulduğu, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrasında; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki düzenleme gereğince 01.08.2018 tarihli hükümle tayin edilen 10 yıl 6 ay hapis cezasının sanık bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu 29.03.2023 tarihli hükümle, 12 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2022/2307 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün,

5. paragrafının çıkarılarak yerine ''neticeten sanığın 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 10 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' yazılması,

Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3239, Karar No: 2018/5291, Tarih: 11.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3239 E.  ,  2018/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Mala zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin Perşembe Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.06.2010 tarih, 2008/133 E. 2010/106 K.. sayılı kararı aleyhine vaki temyiz istemi üzerine Onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/06/2012 tarih ve 2011/40782 sayılı tebliğnamesiyle dairemize geldiği, Dairemizin 17.10.2012 tarih, 2012/10986 E ve 2012/43668 K. sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmesinden sonra mahkemece bozmaya uyulmayarak daha önceki hükümde direnildiği, Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle anılan kanunun 36. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK.nın 307.maddesi uyarınca dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Perşembe Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.06.2010 tarih, 2008/133 E. 2010/106 K. sayılı direnme kararı yerinde olduğundan direnmenin KABULÜNE,

Dairemizin 17.10.2012 tarih, 2012/10986 E ve 2012/43668 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ile katılanın kardeş oldukları, tarafların arasında eskiye dayalı sanığın katılana ait ağaçlara zarar verdiği gerekçesi ile anlaşmazlık bulunduğu, katılanın Samsun'da olduğu sırada sanığın Perşembe İlçesi Çaytepe Köyü'ndeki bahçesinde bulunan meyve ağaçlarını çeşitli yerlerinden kesip zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; sanığın aleyhine tanıklık yapan ile aralarında tanığın mahkûmiyeti ile sonuçlanan önceye dayalı husumet bulunması ve 02.03.2010 tarihli keşif tutanağına göre olay günü tanık ...'nın sanık ile arasındaki mesafe ve mevcut ağaç sıklığına göre sanığı görmesinin mümkün olmadığına dair mahkeme gözlemi birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14781, Karar No: 2013/27241, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14781 E.  ,  2013/27241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelerden; katılan şirkete ait ... ...Şubesi'nde bulunan hesaptan sanık ... adına kayıtlı ... ... Şubesi'nde bulunan hesaba internet üzerinden 18/05/2007 günü saat 20:09 sularında 4.000,00 TL tutarında havale yapıldığı; yine katılana ait hesaptan hakkındaki evrak soruşturma evresinde ayrılıp İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/16669 sayısına kayden soruşturma yürütülen temyiz dışı ... ...'in hesabına da aynı gün 20:00 – 20:04 saatlerinde iki seferde 4.000,00 TL ve 3.000,00 TL tutarında havaleler yapıldığı; yapılan araştırmada, sanık ...'ın hesabına yapılan havalenin 18/05/2007 günü 19:54 – 19:56 saatleri arasında, ... numaralı IP adresinden internete bağlanan, ... ... numaralı GSM hattını kullanıp hiçbir aşamada ifadesine başvurulmayan ... tarafından yapıldığının tespit edildiği; ayrıca, ... hakkında benzer suçtan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/56584 sırasına kayden soruşturma yürütüldüğünün emniyetçe bildirildiği; diğer yandan, sanığın hesabına havale edilen 4.000,00 TL tutarındaki paranın aynı gün saat 20:38'de ... Bankasına ait üye iş yerinden bankamatik kartı ile alışveriş yapılarak kullanıldığı; ancak, bu işleme ilişkin herhangi bir kamera kaydının mevcut olmadığı; yine, sanık ...'a ait suça konu hesapta 30/03/2007 tarihinden 03/07/2007 tarihine kadar, suç konusu işlemin yapıldığı 18/05/2007 tarihindeki işlem hariç her hangi bir hareketin bulunmadığı; son olarak da, sanık ...'ın ... çağrı merkezi ile 19/05/2007 günü 17:09 – 17:23 saatleri arasında görüşme yaptığının banka tarafından bildirildiği anlaşılmakla;

Katılan şirketin internet bankacılığı bilgileri ile sanığa ait bankamatik kartı bilgilerini ele geçiren kişi ya da kişilerin, katılanın hesabından internet bankacılığı yoluyla sanığın hesabına suç konusu parayı havale ettikten sonra, haksız bir şekilde elde ettikleri sanığa ait kart bilgilerini kullanarak bu parayı çekmelerinin mümkün olduğu hususu göz önüne alınarak öncelikle; ... ... hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, ... hakkında ise İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmalara ilişkin evrakların akıbetinin araştırılıp, bu soruşturmalara ve dava açılmışsa görülmekte olan davalara ilişkin evrakların getirtilerek, tespit edilecek bulguların duruşma tutanağına geçirilip irtibat tespit edilmesi halinde söz konusu davaların ortak bir mahkemede birleştirilmesi hususunun değerlendirilmesi; katılan şirket hesabından hukuka aykırı olarak para aktarımı olayı ile ilgili olarak ... hakkında gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına suç ihbarında bulunularak, dava açılması halinde görülmekte olan dava ile birleştirilmesi; sanık ...'ın ... çağrı merkezi ile yaptığı görüşmeye ilişkin kayıtların getirtilip, çağrı merkezi kullanılarak hangi işlemlerin kim tarafından ve hangi telefon kullanılarak yapıldığının tespit edilmesi; sanığın görüşmeyi kabul etmemesi halinde, görüşmelerdeki ses kaydının sanığa ait olup olmadığının uzman bir bilirkişi marifeti ile tespit ettirilmesi; sanıktan bankamatik kartını kayıp edip etmediğinin veya başkasına kullanması için verip vermediğinin sorularak, ilgili banka ve resmi mercilere kayıp ve çalıntı bildirimde bulunup bulunmadığının öğrenilmesi; paranın aktarıldığı bankamatik kartı ile ... Bankası'na ait üye iş yerinden yapılan alışverişe ilişkin slip ile fatura ve irsaliyenin temin edilerek, alışverişin hangi mal ve hizmet karşılığında yapıldığının belirlenip, varsa slip ve diğer belgeler üzerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması; şayet bu alışveriş internet ve telefon vasıtasıyla yapılmış ise, kullanılan telefonun ya da IP adresinin belirlenerek bu doğrultuda araştırma yapılması; gerekirse söz konusu işyeri çalışanlarının da tanık sıfatı ile beyanlarına başvurulması ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi;

2-Soruşturma aşamasında sanık adına dosyaya vekaletname sunan Avukatlar ...'nın usulüne uygun olarak duruşmalara çağrılmayıp, yokluklarında hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması;

Kabule göre de;

3-Katılan şirkete ait hesaptan internet yoluyla başka bir hesaba para transfer edilmesi şeklinde gerçekleştirilen eylemde suça yönelik kastın; var olan veriyi başka bir yere göndermekten ziyade, bu verinin temsil ettiği parayı alarak mal edinmeye yönelik olması nedeniyle sanığın fiilinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesindeki nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi;
Yargıtay — Esas No: 2008/4246, Karar No: 2008/8416, Tarih: 10.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4246 E.  ,  2008/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığına ilişkin belediye yazısına, davalı taşınmazın ve emsal alınan taşınmazların imar durumlarına, vergi kayıtlarına ve emsal taşınmazların satış akit tablosu kayıtlarına rastlanılmamıştır.

Mahkemece;

1- Dava konusu taşınmazın (... mah. 168 ada 3 parsel) imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2- Dava konusu taşınmaz ve değerlendirilmesine emsal alınan (... mah. 125 ada 10 parsel) taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel olup olmadıklarının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise düzenleme ortaklık payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Emsal alınarak incelenen taşınmazın değerlendirme tarihi (2007) itibari ile düzenlenen emlak vergisine esas m2 değerini gösterir listenin Belediye Başkanlığından getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2975, Karar No: 2017/6466, Tarih: 18.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2975 E.  ,  2017/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yapılan yargılama sonucunda beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2013 gün ve 2009/150 Esas, 2013/420 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.02.2014 gün ve 2013/11330 Esas, 2014/2256 Karar sayılı ilamı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden itiraz merciince karar verilmesi, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün bozulmasına ilişkin kararıyla ilgili olarak ilk derece mahkemesince beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik direnme kararı verilerek kurulan 08.07.2014 gün ve 2014/233 Esas, 2014/261 Karar sayılı ilam ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan 18.07.2014 gün 2014/233 Esas, 2014/261 sayılı Ek kararın sanık müdafiince temyiz edilmesi üzerine Dairemizde inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin birinci ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler yönünden incelenmesinde;

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen Ek karara yönelik olup, bu suçtan hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden verdiği 25.02.2014 gün ve 2013/11330 Esas, 2014/2256 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 08.07.2014 gün ve 2014/233 Esas, 2014/261 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9086, Karar No: 2021/17005, Tarih: 30.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/9086 E.  ,  2021/17005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, kesilen yetim aylığının tekrar bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin kararın davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) ... Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda verilen karar bozulmuş, Mahkemece bozma kararına karşı direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca, “davalı ... vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine,” karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Öte yandan, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru raporuna dayanak oluşturan gerek davacının beyanını içeren, gerek davacının ihtilaf konusu dönemde ikametgahının bulunduğu yerde komşuları olduğu belirlenen ... ve ...’un beyanlarını içeren imzalı tutanak belgeleri dikkate alındığında 5510 sayılı Yasa'nın 59/2. maddesi gereğince Kurum'un denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin aksi ispat edilememiştir.

Mahkemece “davanın reddine” karar verilmesi gerekirken “davanın kabulüne” karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla 30.12.2021 gününde karar verildi.

Mahkemece “davanın reddine” karar verilmesi gerekirken “davanın kabulüne” karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla 30.12.2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 16.09.2008 tarihinde eşinden boşanmıştır. Davacı kadına boşandıktan kısa bir süre sonra 2003 yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve denetim raporu ile kesilmiş, kurumca fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile ödenen aylıklar için borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede mevzuat hükümleri kanun uygulanmalıdır. Anılan mevzuat hükümlerinde ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi ve bu yönde yerel mahkeme kararını bozması Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle onanması gerekirken, bozulması görüşüne katılınmamıştır.