muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4608, Karar No: 2011/5794, Tarih: 03.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4608 E.  ,  2011/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :11.6.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve taşınmaza yapılan iyileştirme giderlerinin sebepsiz zenginleşme hükümleri doğrultusunda zenginleşen taraftan istenilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 3.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4416, Karar No: 2018/1056, Tarih: 19.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4416 E.  ,  2018/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/01/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Haber Ajansı ... Bölge Müdürlüğü'nü 20 senedir sürdürdüğünü, davalının da ... adlı internet sitesinin imtiyaz sahibi ve görsel yönetmeni olduğunu, bu internet sitesinde 15/11/2014 tarihinde yer alan haberde davacının şahsını hedef alan, davacının maneviyatını tahkir ederek aşağılayan bir yazının yayınlandığını, yazıda davacının eylemi ile abone olmayan kurumlara ait haberlerin gazetelere servis edilmediği, abone şartını kullandığı, takvim pazarlaması yaptığı, ... adını ve gazetecilik mesleğini kullanarak ticari faaliyette bulunduğu, ciddi bir mal varlığı artışı olduğu, gayrimenkul edinip son model jeepler ile lüks bir yaşam sürdüğünün haber yapıldığını böylelikle, davacının hukuka aykırı haksız kazanç edindiği izlenimi oluşturarak, itibarını zedelemeye çalıştığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.Mahkemece; dava konusu ... Haber Ajansı'nın haberleri verme tarzının eleştirilmesine dair haberde, davacıyı rencide eden şeref, onur ve saygınlığını küçük düşürecek tarzda ifadeler olduğu, öz ve biçim arasındaki dengenin korunmadığı, haberle ilgili olmayacak bir şekilde ... Haber Ajansı'nın haber verme politikasını eleştirir iken, kurumun görevlisi olan davacının haksız yere ticaret yaptığı ve haksız kazanç sağladığı intibahını uyandıracak ifadelere yer verildiği, bu haber sonucunda davacının toplum içinde küçük düştüğü ve manevi yönden sıkıntıya uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın; olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur. Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu haber bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı anlaşıldığından istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davalının sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2446, Karar No: 2014/5517, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2446 E.  ,  2014/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Ticaret Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, iki aracın çarpışması nedeniyle meydana gelen trafik kazasında, davacının, aracında meydana gelen hasarı, karşı aracın zorunlu mali mesuliyet ... şirketinden tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince taraflar arasında ... sözleşmesi bulunmadığı belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın zorunlu mali mesuliyet ... poliçesine dayandığı ve ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Haksız fiil 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş, tazminatın mahiyeti ve kapsamı hakkında çeşitli hükümlere yer verilmiştir.

Diğer taraftan, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1483/I. maddesinde sigortacıların diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere faaliyet gösterdikleri dalların kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamayacakları belirtilmiş, aynı yasanın 4/I-a maddesinde de, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı, davalı tarafından sigortalanan aracın sinyal vermeden manevra yapması ve aracına çarpması nedeniyle meydana gelen kaza neticesinde aracının hasara uğradığı iddiasıyla, karşı aracın zorunlu mali mesuliyet ... şirketinden zararın tazminini talep etmektedir. Bu durumda uyuşmazlık, davalı ... açısından ... poliçesindeki miktar ile sınırlı olarak ödeme yapılmasına ilişkin olup, zorunlu sigortanın 6102 Sayılı TTK.nda düzenlenmesine ve aynı yasanın 4. maddesi uyarınca bu kanunda düzenlenen işlerden kaynaklanan hukuk davalarının ticari dava niteliğinde olduğunun kabul edilmesine göre, ticari dava niteliğindeki uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12888, Karar No: 2012/1069, Tarih: 30.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12888 E.  ,  2012/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 17/04/2002 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olayda davalılar, davacının tahriki sonucu davacıyı yaralayarak davacının bedensel ve ruhsal sağlığına saldırıda bulunduğundan, davacı Borçlar Yasası'nın 47 maddesi gereğince hukuki korunma isteme hakkına sahiptir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olayın oluş tarihi, davalıların eylemleri yanında davacının haksız tahrikinin bulunması, davacının yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4656, Karar No: 2008/537, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4656 E.  ,  2008/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı idaresinde bulunan aracın müvekkiline ait araçta meydana gelen 7.500.00YTL hasar bedelinin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı sigorta şirketi vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı vekilinin mazeret olarak duruşmaya katılmaması nedeniyle işlemden kaldırılan dosyanın yasal süresi içinde yenileme talebinde bulunulmadığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalıların kendilerini vekille temsil ettirdikleri belirtilerek her bir davalı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş ise de;müteselsil sorumlu davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davalı ... vekiline ait vekaletnamede dosyada bulunmadığından yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinde yazılı “Davalı ... kendini vekille temsil ettirdiğinden avukatlık ücret tarifesi gereğince 450.YTL vekalet ücretin davacıdan tahsili ile davalı ...’e verilmesine” cümlesinin kaldırılarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a geri verilmesine 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/858, Karar No: 2023/3103, Tarih: 15.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/858 E.  ,  2023/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2016 tarihli ve 2015/338 Esas, 2016/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.04.2017 tarihli ve 2017/334 Esas, 2017/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/10317 Esas, 2021/13387 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığa atılı suç için öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezasından fazla olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle başkaca yönleri incelenmeksizin bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/558 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi;

1. Sanığın eylemini kasten işlemediğinden taksirle yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2. Sanığın eyleminin meşru savunma veya sınırın aşılması kapsamında kaldığına,

3. Sanık hakkında belirlenen ceza miktarının fazla olduğuna,

4. Sanığın eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Katılanın sanığın ikamet ettiği sitede güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, aynı yerde güvenlik görevlisi olan inceleme dışı ...'ın, olay günü sabah 06.30 sıralarında sanığı bayan bir güvenlik görevlisinin soyunma odasını gözetlerken görüp müdahale ettiği, sanığın önce buradan ayrıldığı ancak beş dakika sonra ...'ın sanığı aynı şekilde görmesi üzerine sanığın ... ile tartışıp yeniden oradan ayrıldığı, bu tartışmadan on dakika kadar sonra elinde bıçakla güvenlik noktasına gelip ...'a saldırmaya kalktığı, diğer güvenlik görevlilerinin sanığa engel olmaya çalıştıkları, sanığın inceleme dışı ...'ı bıçakla kol bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralayıp katılanı göğüs ve bacak bölgesinden bıçakla yaraladığı, katılanın göğüs bölgesindeki yaralanma nedeniyle hayati tehlikeye geçirdiği, güvenlik görevlilerinin sopa ve copla müdahale etmeleri neticesinde sanığın eylemlerine son verip olay yerinden ayrıldığı, sanığın katılana yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu

oluşturduğu kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı, anlatılan diğer eylemler yönünden verilen mahkûmiyet kararlarının bozma ilâmı öncesi istinaf aşamasında kesinleştikleri anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek kendisini koruduğunu savunmuş, katılan ise aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımlarda bulunmuştur.

3. Tanıklar A.A., Y.B. ile inceleme dışı mağdurlar ... A., ... Z. ve ... A.'nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 14.05.2015 tarihli; "sol toraks üst kadranda 2 cm.'lik delici-kesici alet giriş deliği ve sol lateral diz altında 1-2 cm.'lik delici-kesici alet giriş deliği, pnömotoraksa neden olan kesici-delici alet yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu," görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Sanığın Adli Tıp Kurumu Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 11.09.2014 tarihli adlî muayene raporunda; alında 2x1 cm. ekimoz, sırtta sıyrıklar, sol dirsekte ekimoz, sağ dirsekte sıyrık, sağ abdomende soyulma şeklinde tarif edilen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu bildirilmiştir.

6. Olay yeri kamera görüntülerinin izlendiği kolluk tutanağı ile görüntülerin bulunduğu CD dava dosyasına eklenmiştir.

5. Sanığın Adli Tıp Kurumu Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 11.09.2014 tarihli adlî muayene raporunda; alında 2x1 cm. ekimoz, sırtta sıyrıklar, sol dirsekte ekimoz, sağ dirsekte sıyrık, sağ abdomende soyulma şeklinde tarif edilen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu bildirilmiştir.

6. Olay yeri kamera görüntülerinin izlendiği kolluk tutanağı ile görüntülerin bulunduğu CD dava dosyasına eklenmiştir.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç Kastı Yönünden

Sanığın savunması, katılanın anlatımları, tanık beyanları ile güvenlik kamera kayıtlarındaki görüntüler dikkate alındığında; 5237 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde kast için aranan, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilinmesi ve istenmesi unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla sanığın, eylemini kasten gerçekleştirdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Meşru Savunma ve Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Yönünden

Olay yerine bıçakla gelen ve ilk saldırıyı gerçekleştirerek inceleme dışı ...'a bıçakla saldırmaya kalkan, inceleme dışı ...'ı bıçakla yaralayan sanığın gelişen bu hadisede bizatihi kusurlu olduğu anlaşılmakla sanık hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Fazla Ceza Yönünden

Her ne kadar sanık, hakkında fazla ceza belirlendiğini bildirmiş ise de; katılanın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 nci maddesinin ikinci fıkrası ile yapılan uygulama sırasında, yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul oranda ceza tayini yerine, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Haksız Tahrik Yönünden

4. Haksız Tahrik Yönünden

Sanık ile inceleme dışı ... arasında sanığın bayan güvenlik görevlilerinin soyunma odasını gözetlemesi nedeniyle çıkan tartışma sonucunda sanığın evine gidip bıçak alıp güvenlik noktasına geri gelip ...'ın üzerine saldırması, kendisine engel olmaya çalışan güvenlik amiri katılanı da yaralaması olayında ilk haksız hareketin bayan soyunma odasını gözetleyen sanıktan kaynaklandığı, bu tartışmanın sonlanmasını müteakip elinde bıçak bulunur şekilde olay yerine geri gelen sanığın, ilk tartışmada yer almayan katılanı yaşamını tehlikeye sokacak hâlde yaralaması ile sonuçlanan ikinci olayı da başlattığı, bu itibarla sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/558 Esas, 2022/57 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.