muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8953, Karar No: 2025/1472, Tarih: 26.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8953 E.  ,  2025/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2520 E., 2023/1864 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2021/225 Esas, 2023/171 Karar sayılı kararı ile,

a. Sanık hakkında katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 58/6 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık hakkında katılan ...'yi nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-d, 35/2, 58/6 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.09.2023 tarihli ve 2023/2520 Esas, 2023/1864 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik; sanığın mağdur ...'a bıçaklı saldırısı sonucunda mağdurun el parmaklarındaki hareket kaybının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı anlaşılmakla, mağdurda oluşan yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın üst sınıra yakın tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe istinaf talebi olmadığından eleştiri nedeni sayıldığı belirtilerek sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile katılan ...'nın resmi nikahlı eş oldukları, olaydan önce sanığın katılan ...'yi darp etmesi nedeniyle sanık hakkında uzaklaştırma kararı alındığı, olay günü katılan ...'nin kızı ... ve damadı olan katılan ...'ın ikametinde kaldığı, olay günü saat 22:30 sıralarında damadının evinde katılan ..., katılan ... ve kızı olan ... ile oturduğu sırada hakkında uzaklaştırma kararı bulunan sanık ...'nın söz konusu ikamete geldiği, kapıyı çalarak kapıyı açın diye bağırdığı, katılan ...'ın kapıyı açması üzerine sanık ...'nın elinde bulunan bıçak ile öncelikle ...'ı bıçakladığı, ardından elinde bulunan bıçağı katılana sallamaya devam ettiği, katılanın eliyle yüzünü koruduğu esnada elinden de yaralandığı, katılan ...'ın yaralanması üzerine olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, katılan ... ve ...'nın sanık ...'nın içeri girmesine engel olmaya ve saklanmaya çalıştıkları ancak sanık ...'nın ikamet içerisine girerek eşi olan katılan ...'yi darp etmeye başladığı, aralarında boğuşma geçtiği, boğuşma esnasında katılan ...'nın bıçağı eline geçirerek sanık ...'yi yaraladığı, sanığın yaralanması ile katılan ...'nın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, uygulanabilecek başka lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği iddia edilmişse de; sanık ve katılan ...'nin resmi nikahlı evli oldukları, olay esnasında da sanığın damadı katılan ...'ın evine alkollü şekilde geldiği, eve geldiğinde de katılan ...'ı bıçakla yaraladığı, yaralanmanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, sağ el parmaklarının (2-3-4 ve 5. parmaklar) iç yüzünde derin yumuşak doku içerisine ilerleyen kesici delici alet yaralanmasının; basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı ve el parmaklarındaki hareket kaybının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, katılan ...'ın yaralanması üzerine olay yerinden ayrıldığı, katılan ...'nin kolluk beyanından anlaşıldığı kadarıyla ise sanığın elinden bıçağı almaya çalışırken elinin kesildiği ve katılan ...'ın olay tarihinde meydana gelen ve el parmaklarında tendon kesisine neden olan yaralanmasının; basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, sol el 4 ve 5. parmak hareketlerinde bir miktar kısıtlılık tespit edilmiş olmakla birlikte bu durumun, duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olmayacak şekilde yaralandığı, aralarında yaşanan boğuşma esnasında katılan ...'nın, sanık ...'ın elindeki bıçağı alarak ...'yi yaraladığı ve olay yerinden kaçtığı olayda, katılanların ... tehlike geçirmediği yaralanmalarının niteliği de gözetildiğinde sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun şüpheli kaldığı, sanık hakkında kasten yaralama suçlarından hükümler kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suçların vasıflandırmalarında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde katılanlar ... ve ...'ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.09.2023 tarihli ve 2023/2520 Esas, 2023/1864 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2970, Karar No: 2014/14875, Tarih: 28.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2970 E.  ,  2014/14875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA:Davacı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Enerji A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren diğer davalı ...Ltd. Şti.'nin alt işveren olduğu ...'daki enerji nakil hattı işinde çalıştığını, işin bitmesine rağmen işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıradan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ederek artırmıştır.Davalı ... A.Ş. vekili, davalı şirket ile diğer davalı şirket arasında bir alt yüklenici sözleşmesi bulunmadığnı, bu sebeple diğer davalı ...Ltd. Şti.'nin işçisinin alacaklarından dolayı davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarını ıspatlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalı ...Ltd. Şti. yetkilisi, ... Ltd. Şti. ile diğer davalı arasında taşeronluk sözleşmesi olduğunu, ...ekibinin yüklendiği işi bitirip diğer davalı ... A.Ş.'ye teslim ettiğini, ancak ... A.Ş. tarafından SNS'ye yapılması gereken ödeme tam olarak yapılmadığı için işçi ücretlerinin ödenemediğini, işçilerin durumunu diğer davalı şirkete bildirdiklerini, davacının, işyerinde iddia edilen ücret ve tarihlerde çalıştığını, bir miktar ücret alacağının kaldığını, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının olmadığını, işçilerle günlük ücret anlaşması yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının bildirilen emsal ücretle çalıştığı, ücret ve hafta tatili ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Kararı kanuni süresi içinde davalı ... A.Ş. temyiz etmiştir.1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hesaplamalara esas alınan çalışma süresinin doğru olup olmadığı hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Somut olayda, mahkemece, tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının haftada yedi gün 07.00-19.00 saatleri arasında, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük onbir saat, haftalık yetmişyedi saat çalıştığı, otuziki saat fazla çalışma yaptığı tesbit edilerek, bir işçinin devamlı surette haftada onsekiz saatten fazla çalışma yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu sebebiyle davacının günlük üç saat, haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, tanıkların gün batımına kadar çalıştıklarını beyan etmeleri ve çalışılan bölgede güvenlik sebebiyle gün batımından sonra çalışılamayacağı dikkate alındığında, davacının, 07.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir

.00 ile güneş batımı saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Çalışma süresi içinde güneşin battığı saatler belirlenerek, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gereği günlük üç saati geçmeyecek şekilde fazla çalışma süresi tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.Öte yandan, davacının çalışmaları Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmemiştir. Mahkemece, hesaplamalara esas alınan çalışma süresi, davacının iddia ettiği tarihler arasında kesintisiz olarak kabul edilmiş ise de, yurda giriş çıkış kayıtlarında, ilk yurttan çıkış ve son yurda giriş tarihlerinin, kabul edilen çalışma süresinin başlangıç ve bitiş tarihlerinden farklı olduğu, ayrıca çalışma iddia edilen tarihlerde birden fazla yurda giriş ve çıkış yapıldığıda görülmektedir. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyası getirtilmemiş, getirtilenlerde ise başka işyeri çalışmaları olduğu dikkate alınmamıştır. Bu durumda, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyası getirtilerek, varsa başka işyeri çalışma süreleri dışlanmalı, işe başlama ve işten çıkış tarihleri yurda giriş-çıkış kayıtlarına göre belirlenmeli, ayrıca, çalışma süresi içinde yurda giriş-çıkış tarihleri arasındaki sürelerdede çalışma olmadığı kabul edilmeli, çalışma süresi bu ölçütlere göre belirlendikten sonra alacak hesabı yapılmalıdır. Mahkemece bu hukuki ve fiili olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2928, Karar No: 2018/7931, Tarih: 19.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/2928 E.  ,  2018/7931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve silahla tehdit suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/12/2017 tarihli ve 2017/59279 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/01/2018 tarihli ve 2018/1020 değişik iş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 06/03/2018 gün ve 94660652-105-01-1987-2018-KYB sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/03/2018 gün ve 2018/21672 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, ikamette mevcut olan güvenlik kamera sisteminin kayıt yapıp yapmadığı araştırılmadan karar verildiği gerekçesiyle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Mala zarar verme, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve silahla tehdit suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/12/2017 tarihli ve 2017/59279 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Adana 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/01/2018 tarihli ve 2018/1020 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi

kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheliler hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/12/2017 tarihli ve 2017/59279 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, eksik soruşturma yapılması durumunda, merciince doğrudan itirazın kabulüne mi yoksa soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmek suretiyle dosyanın Cumhuriyet başsavcılığına gönderilerek söz konusu eksiklik giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesinin mi gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. "2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi " (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya dosyada yer alan delillerin itirazla ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için yeterli olmadığı durumlarda soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada;

Şikayetçi Fevzi Kıyga'nın kolluğa müracaat ederek 25/07/2017 tarihinde Hadırlı Mahallesi 10018 sk. No:12 Seyhan/Adana adresinde bulunan evinin alt katındaki deponun raylı dış kapısına ateş edildiğinden bahisle aralarında tehdit olayı nedeniyle anlaşmazlık bulunan ... ve ...'dan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, evin dış kapısında saçma izlerinin tespit edildiği, olay yerinde boş kovan bulunmadığı, kolluk tarafından tutulan 25/07/2017 tarihli tutanakta evde bulunan güvenlik kamera sisteminin kayıt yapıp yapmadığının tespit edilemediğinin belirtildiği, şüphelilerin ifadelerinde suçlamaları kabul etmedikleri, mala zarar verme, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme ve silahla tehdit suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/12/2017 tarihli ve 2017/59279 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek evrakın şüpheli ya da şüphelilerin yakalanabilmesi amacıyla zamanaşımı süresince daimi aramaya alındığı, PTT üzerinden yapılan sorgulamada ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın