muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2428, Karar No: 2024/3536, Tarih: 18.03.2024

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/6. maddesinde yer alan "İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır" ile 172/2. maddesinde yer alan "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme,

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/06/2015 tarihli ve 2013/7-700 esas, 2015/241 karar sayılı ilamında, "... CMK'nun 172/2. maddesinde yer alan "yeni delil" kavramından ne anlaşılması gerektiğine gelince; kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan önce mevcut olan, ancak ele geçirilemeyen, dosyada bulunan ancak Cumhuriyet savcısı tarafından görülmeyen ve değerlendirilmeyen delil, yeni delildir. Yeni bir soruşturmanın başlatılabilmesi için, delilin yeni olmasının yanında, tek başına veya diğer delillerle birlikte bir suçun işlendiğini kuvvetle ispatlama gücüne sahip olması gerekir. Dava açmaya yetecek kadar güçlü elverişlilikte veya kovuşturmama kararının nedenini ortadan kaldırıcı ve ayrıca davanın da açılmasını sağlayacak kuvvette, suç şüphesini kuvvetlendirici nitelikte bulunması gerekir. Bu nitelikte yeni bir delil ortaya çıktığında, Cumhuriyet savcısı işe tekrar el atarak, iddianame düzenleyebilecek, kabulü halinde kamu davası açılmış olacaktır." şeklinde belirtildiği üzere,

Mevcut olup ele geçirilemeyen, dosyada bulunmayan ya da dosyada bulunmakla birlikte değerlendirilmeyen delillerin "yeni delil" olarak değerlendirilmesi gerektiği,

Dosya kapsamına göre, somut olayda suça konu 22/11/2021 tarihli sözleşmedeki imzanın müştekiye ait olmadığına yönelik iddiaya ilişkin olarak, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 01/07/2022 tarihli kararı ile belge aslının mevcut olmaması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçu yönünden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara karşı müşteki vekilince yapılan itirazın Kayseri 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/10/2022 tarihli kararıyla reddine karar verildiği, belge aslının Kayseri 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/601 esas sayılı dava dosyasında davacı vekili tarafından 20/09/2022 tarihli celsede dosyaya sunulmuş olduğu, belge aslının temin edilmesi üzerine müşteki vekilinin 20/09/2022 tarihli dilekçesi ile Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/07/2022 tarihli ve 2022/26920 soruşturma, 2022/21620 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasını talep etmesini müteakip, Kayseri 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/10/2022 tarihli ve 2022/5126 değişik iş sayılı kararı ile daha önce bu hususta karar verildiği gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla,

Müşteki vekilinin talebinde gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konularında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun’un, 172 nci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." denilmektedir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

3. 5271 sayılı Kanun’un, 172 nci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." denilmektedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüpheli hakkında atılı suçtan yapılan soruşturma neticesinde, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2022 tarihli ve 2022/26920 Soruşturma, 2022/21620 Karar sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bahse konu karara yönelik itiraz üzerine, merci kararı ile itirazın reddine karar verildiği, şikâyetçi vekilinin 20.09.2022 tarihli dilekçesi ile yeni delil elde edildiğini beyan ederek talepte bulunduğu, bahse konu dilekçenin Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2022 tarihli yazısı ekinde Sulh Ceza Hakimliğine gönderildiği ancak bu dilekçe de hatalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz mahiyetinde değerlendirilerek, daha önce itirazın reddine kesin olarak karar verildiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; talepte gösterilen hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığı ve kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınması gerekip gerekmediği konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 27.10.2022 tarihli ve 2022/5126 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına

TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9659, Karar No: 2013/26834, Tarih: 31.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/9659 E.  ,  2013/26834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın eşi olan mağdur ...'ın emniyette olayın sıcağı sıcağına alınan beyanında, “sanığın elinde bulunan bıçağı kendisine göstererek gel konuşalım dediğini” ve emniyetteki ifadesinden dört ... sonra ise eşi ile barıştığını ve şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi ve mağdurun annesi olan tanık ...'ın hazırlık aşamasındaki beyanında “sanığın ucu sivri bir bıçak ile kızının kolundan tutarak yanına çektiğine” ilişkin beyanı karşısında, mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede ;

Sanığın mağdur ...'a yönelik tehdit ile mağdur ...'a yönelik tehdit ve yaralama eylemleriyle eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12646, Karar No: 2019/8642, Tarih: 23.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/12646 E.  ,  2019/8642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ...'na bağlı ... Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü ve bağlı işyerinin "koruma altında bulunan çocukların temizliği, bakımı, giyimi, beslenmesi, refakatçi, banyo, tuvalet vb. günlük aktivitelerinin tamamının yapılması için bakım hizmet alımı işine ilişkin" davalı idare ile arasında akdedilen 2013/168866 ihale kayıt numaralı sözleşmenin 31/12/2013 tarihinde imzalandığını, sözleşmeye istinaden çalışan 32 personelin her biri için asgari ücretin %55 fazlasının ödeneceğinin hükme bağlandığını, teklif fiyatını oluştururken ihaleye girdiği tarihte geçerli olan asgari ücret üzerinden hesaplama yaparak teklif fiyatı oluşturduğunu, bununla birlikte akdedilen hizmet sözleşmesi uyarınca asgari ücrette meydana gelen artıştan kaynaklı olarak fiyat farkı ödeneceğinin de hükme bağlandığını, fiyat farkı ödeneceğine ilişkin yapılan tek düzenlemenin de bu olmayıp başta 5510 Sayılı Kanun, 01/01/2003 tarihinde yürürlüğe giren Hizmet Alımı Fiyat Farkına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararı'nın asgari ücrette meydana gelecek farkın ödenmesi yönünde düzenlemeler içerdiğini, davalı idare tarafından bahsi geçen düzenlemeler hilafına bir hesaplama yapılarak her ayın sonunda şirketin hakedişinin eksik ödendiğini ileri sürerek 5.000,00 TL'nin eksik ödemenin yapıldığı tarihten itaberin işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka mevduat faizi ile davalı idareden alınarak şirkete verilmesini istemiştir. Davacı ıslahla talebini 18.547.20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacı yanın hakediş hesabı yapılırken kurumun yanlış hesap yaptığı iddiasının yersiz olduğunu, zira sözleşmenin 14.2 maddesi gereğince fiyat farkı hesaplanacağını belirterek a bendinde "eski asgari ücret ile yeni asgari ücret arasındaki fark ödenir" hükmünün yer aldığını, kurumun da bu maddeye göre fark hesabını yaparak davacı yana bu şekilde fark ödediğini, savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, 18.547,20-TL'nin 5.000,00-TL'sinin dava tarihinden; 13.547,20-TL' sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, 18.547,20-TL'nin 5.000,00-TL'sinin dava tarihinden; 13.547,20-TL' sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ...'na bağlı ... Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü ve bağlı işyerinin "koruma altında bulunan çocukların temizliği, bakımı, giyimi, beslenmesi, refakatçi, banyo, tuvalet vb. günlük aktivitelerinin tamamının yapılması için bakım hizmet alımı işi" davalı idare ile müvekkili şirket arasında akdedilen 2013/168866 ihale kayıt numaralı sözleşmenin 31/12/2013 tarihinde imzalandığını, sözleşmeye istinaden çalışan 32 personelin her biri için asgari ücretin %55 fazlasının ödeneceğinin, sözleşmenin 14.2. maddesinde bu sözleşme kapsamında yapılacak işler için fiyat farkının hesaplanacağının, 4734 sayılı kamu ihale kanununu göre ihalesi yapılacak olan hizmet alımlarına ilişkin fiyat farkı hesabında uygulanacak esasların 8. maddesine göre fiyat farkı ödeneceği, ihale konusu hizmetin gerçekleştirilebilmesi için çalıştırılacak 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanuna tabi personelin, sayı ve günlük çalışma saatinin belirlenmesi kaydıyda (a) Asgari ücret tespit komisyonunca ihale tarihinde 16 yaşını doldurmuş işçiler için belirlenmiş asgari ücretin değiştirilmesi halinde eski ve yeni asgari ücret arasındaki fark (b) ihale tarihi itibariyle işveren tarafından karşılanacak olan sosyal sigortalar primi ve işsizlik sigortası primine ilişkin toplam tutarda, asgari ücret değişikliği veya sigorta primi alt sınır değişikliği ile prim oranları değişikliği gibi sebeplerle meydana gelecek farkın hesaplanacağının belirtildiği, sözleşmenin 7 (b) maddesinde ise hizmet alımı yoluyla bakım işinde çalışan, lise okul mezunu (32) kişiye ihale tarihinde yürürlükte bulunan asgari ücretin %55 fazlası ücret olduğu hükme bağlanmıştır. Hal böyleyken mahkemece anılan sözleşme hükümleri dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme nedeniyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11460, Karar No: 2014/17593, Tarih: 14.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11460 E.  ,  2014/17593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/04/2013 gün ve 2011/186-2013/218 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/03/2014 gün ve 2013/15864-2014/3956 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 13.835,00 TL değerindeki hırdavat malzemelerinin İstanbul'dan müvekkiline teslim edilmek üzere taşıma şirketine teslim edildiğini, üç parça halinde davalı şirket tarafından Mersin'e getirildiğini, ancak davalı şirketin malları müvekkiline hiçbir bildirim yapmaksızın bir başkasına teslim ettiğini ileri sürerek oluşan zararın yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, taşımadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı taraf, davaya konu hırdavat malzemelerinin kendisine teslim edilmediği iddia etmiş, davalı taraf ise davacının talimatı ile malzemelerin üçüncü kişiye verildiğini savunmuş, buna ilişkin olarak tanık deliline dayanmış ve mahkemecede tanık beyanlarına itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, 6762 Sayılı TTK'nın 773. maddesi uyarınca taşıyıcının aldığı emre göre hareket etmesi gerekmektedir. Taraflar arasında yazılı taşıma sözleşmesi tanzim edilip, teslim alacak kişi ve adresi belirtildikten sonra davacının talimatı doğrultusunda üçüncü kişiye teslim edildiğinin yine yazılı belge ile ispatlanması gerektiği gibi, olay tarihinde yürürlükte olan HUMK'nun 289. maddesi uyarınca davacı taraf tanık dinlenmesine de muvafakat etmediğine göre, davalının gösterdiği tanık beyanlarına itibar edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün onanması doğru bulunmadığından, davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulüyle Dairemizin 03.03.2014 gün 2013/15864 E, 2014/3956 K. Sayılı onama ilamının kaldırılarak, yukarıda anılan gerekçeyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.03.2014 gün 2013/15864 E, 2014/3956 K sayılı onama ilamının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 14/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13148, Karar No: 2013/15658, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13148 E.  ,  2013/15658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazda bulunan 6 yaş kapama kavaklığın 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6225, Karar No: 2019/7229, Tarih: 14.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6225 E.  ,  2019/7229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçunun müştekiye ait iş yerinde gerçekleşmesine rağmen hükümde suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması ve uygulama maddesinin TCK'nun 116/2-4 yerine 116/4 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden,

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde içerisinde 20,00 TL civarında madeni para bulunan yazar kasa çekmecesinin çaldığı olayda, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.