muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11315, Karar No: 2012/45975, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11315 E.  ,  2012/45975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların ... H Tipi Kapalı Cezaevinde başka suçlardan tutuklu olarak bulundukları sırada, cezaevi idaresi tarafından disiplin cezası verilerek başka koğuşa alınan arkadaşlarının yeniden çocuk koğuşuna alınmasını sağlamak amacıyla olay çıkarmayı planladıkları ve suç tarihinde kalmakta oldukları çocuk koğuşu içerisinde gürültü yaptıkları, kapıyı tekmeledikleri, gelen sesler üzerine koğuş önüne gelen infaz koruma memurlarına "koğuştan giden arkadaşlarımızı verin" şeklinde beyanda bulundukları, infaz koruma memurlarının olumsuz cevap vermesi üzerine hep birlikte odada bulunan cezaevine ait tabak dolabını, lavaboyu, plastik sandalyeleri, masa ve televizyonu kırdıkları anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik mahkemenin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10664, Karar No: 2020/13096, Tarih: 17.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10664 E.  ,  2020/13096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 185.maddesinde aykırı olarak 18 yaşını bitirmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında 27/10/2015, 26/06/2015, 31/03/2015, 20/03/2015, 26/02/2015, 22/01/2015 tarihli duruşmalarının gizli yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden başka suça ilişkin sosyal inceleme raporu dosya arasına alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde 29/06/2014 tarihinde saat 21:00 sularında işyerinin kapılarını kilitleyerek kapattığını ertesi gün sabah saatlerinde geldiğinde işyerinden hırsızlık yapıldığını anladığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun soruşturma evresinde alınan ifadesinde gece sabaha karşı halen karanlık olduğu bir vakitte iş yerine hırsızlık amacıyla girdiğini ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında suça konu eylemin gerçekleştiği saate ilişkin hususlar suça sürüklenen çocuktan Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açıkça sorulup, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13368, Karar No: 2013/27826, Tarih: 12.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/13368 E.  ,  2013/27826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kovuşturma evresinde dinlenen tanıklar.... ve ...kovuşturma evresinde dinlenilmeden ve hangi gerekçelerle dinlenilmelerinden vazgeçildiği ile beyanlarına itibar edilmediği kararda açıklanıp tartışılmadan eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

2-Sanıkların savunmaları alınırken iddianame ve ekleri okunmayarak, CMK'nın 191/3-b maddesine uyulmaması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13237, Karar No: 2012/17395, Tarih: 20.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/13237 E.  ,  2012/17395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/05/2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kusuruyla meydana gelen trafik kazası sonucu ağır yaralandığını ve maluliyet oluştuğunu beyanla, zararının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve gelişimi, maluliyet derecesi, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2011/13237-2012/17395

Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli ve gelişimi, maluliyet derecesi, davalının kusur oranı ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında hükmedilen manevi tazminat azdır. Davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2011/13237-2012/17395

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26663, Karar No: 2020/278, Tarih: 14.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26663 E.  ,  2020/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılarldan... Mühendislik İnş. Taah. ve Dış Tic. A.Ş. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalılardan ... Başkanlığına ait işyerinde diğer davalı şirket işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı ... Mühendistlik İnşaat Taahhüt ve Dış Ticaret A.Ş. tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili ile davalı ... Mühendistlik İnşaat Taahhüt ve Dış Ticaret A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.Savunma hakkı Anayasamızın ‘Hak Arama Hürriyeti’ başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Hukuki Dinlenilme Hakkı” başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.6100 sayılı Kanunun 240. maddesinde tanık gösterme şekli düzenlenmiş olup, anılan hükme göre; tanık gösteren taraf, tanık dinletmek istediği vakıayı ve dinlenilmesi istenen tanıkların adı ve soyadı ile tebliğe elverişli adreslerini içeren listeyi mahkemeye sunar. Bu listede gösterilmemiş olan kimseler tanık olarak dinlenemez ve ikinci bir liste verilemez (m.240/2). Tanık listesinde adres gösterilmemiş veya gösterilen adreste tanık bulunamamışsa, tarafa adres göstermesi için, işin niteliğine uygun kesin süre verilir. Bu süre içinde adres gösterilmez veya gösterilen yeni adres de doğru değilse, bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılır (m.240/3).

Somut uyuşmazlıkta, davalı ... Mühendistlik İnşaat Taahhüt ve Dış Ticaret A.Ş. tanığı ... adına çıkartılan davetiye iade edilmiştir. Diğer davalı tanığı ...'ın yeni adresinin ise davalı tarafça bildirildiği, tanığın dinlenilmesi için talimat mahkemesine yazı yazıldığı, ancak tanığa çıkartılan davetiyenin iade edilmesi nedeniyle, talimatın bila ikmal iade edildiği anlaşılmaktadır. Davalı tanıklarının dinlenemediğinin tespiti üzerine, mahkemece davalı tarafa tanık olarak isimlerini bildirdiği ... ve ...'ı bir sonraki celse hazır etmek üzere kesin süre verilmesine, tanıkların hazır edilmemesi halinde adı geçen tanıkları dinletmekten vazgeçmiş sayılacağının ihtarına karar verilmiş ise de, bu yöndeki karar 6100 sayılı Kanuna aykırıdır. Kanunda gerek tanıkların bildirilmesi gerekse dinlenilmesine ilişkin kurallar düzenlenmiş olup, somut olayda davalı tarafın tanıklarının bildirilen adreste bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Buna göre tanığın bildirilen adreste bulunamaması halinde mahkemece yapılması gereken iş, tanık bildiren tarafa adres göstermesi için, işin niteliğine uygun kesin süre vermektir. Bu süre içinde adres gösterilmez veya gösterilen yeni adres de doğru değilse, bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılır (m.240/3). Mahkemece, bu hüküm çerçevesinde değerlendirme yapılması gerekirken, usule aykırı şekilde “tanıkların hazır edilmesi” yönünde ara karar tesis edilmesi hatalıdır. Bir usul kuralının hatalı uygulanması sebebiyle davalı tanıklarının dinlenilmemesi, davalı tarafın savunma hakkını kısıtlayıcı niteliktedir. Temyiz edilen kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13983, Karar No: 2020/2805, Tarih: 24.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/13983 E.  ,  2020/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 02/05/2005-01/12/2009 tarihleri arası aralıksız makineci olarak çalıştığını, uzun süre sigortasız çalıştırıldığını ve işe girişinin 12/10/2006 tarihinde yapıldığını, asgari ücret üzerinden primlerinin yatırıldığını, davacınının elinden tarihsiz istifa dilekçesi alındığını, iş yerinde tüm işçilerden açık tarihli istifa ya da ibraname alındığını, 2009 yılı Kurban Bayramı dönüşü davacının çıkışının verildiğini, haklarının söylenmesine rağmen ödenmediğini, davacının bayram dönüşü iş yerine gelip istifa dilekçesi vermesinin hayat tecrübesine aykırı olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde 12/10/2006 tarihinde işe başladığını ve 01/12/2009 tarihine kadar makineci olarak çalıştığını, istifa ederek işten ayrıldığını, aldığı son ücretin net 496,53 TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi iş sözleşmesinin 01.12.2009 tarihinde işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinde bulunmuş olup, davalı işveren ise 01.12.2009 tarihli istifa iradesini de içeren ibraname başlıklı belgeye dayanmıştır.

Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacak şekilde işyerinden ayrıldığının işveren tarafından ortaya konulamadığı gerekçesiyle her iki isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan ve davacının imzasını taşıyan ibraname matbu nitelikte ise de, ibranamede yer alan "ayrılma" bölümünün işaretlendiği ayrıca altına el yazılı olarak "kendi isteğimle çıktım" ibaresinin yazıldığı, ibraname içeriği ile istifa iradesinin de çelişmediği anlaşılmaktadır. Dava istifa tarihinden yaklaşık beş yıl sonra açılmış olup, süresi içinde irade fesadı ileri sürülmemiştir.

Böyle olunca davacının 01.12.2009 tarihinde istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığı kabul edilmeli ve her iki tazminat isteğinin de reddine karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 24/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11557, Karar No: 2006/13222, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11557 E.  ,  2006/13222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 4.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21382, Karar No: 2014/3932, Tarih: 26.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21382 E.  ,  2014/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1075 Karar no:2013/838

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2014 (Çrş.)