muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2422, Karar No: 2019/5738, Tarih: 24.09.2019

Mahkemece, önceki kararda direnilmesine ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 09.03.2017 tarihli 2017/79- 1801 E. K. sayılı ilamında bozma kararının kanuna, usule ve dosya kapsamına uygun olduğu, mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, dosyanın 6100 sayılı Kanunun Geçici 4. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca inceleme yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 19.02.2019 tarihli, 2017/14-2008 E., 2019/172 K. sayılı ilamında; “…dosya içinde bulunan tapu kaydından 129 ada 13 parsel sayılı taşınmazın bahçe vasfı ile davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 23.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazda elli yaşlarında elma ağaçlarının bulunmasının taşınmazda köprü inşa edilmeden önce taban suyu sorunun olmadığını gösterdiği, köprü menfezi ile taşınmaz arasındaki kot farkı dikkate alındığında taşınmazın meyve bahçesi olarak kullanılmasının mümkün olmadığı ancak tarla bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılabileceği, bunun da taşınmazın değerinde düşüklüğüne sebep olduğu ve taşınmazın menfez yapılmasaydı meyve bahçesi olarak değeri ile kullanım şeklinin zorunlu olarak değişmesi sonucu oluşan değer arasındaki farkın değer düşüklüğü olduğu, davacının zararını taşınmazda kuruyan fidanların değeri ile değer düşüklüğü toplamının oluşturduğu belirtilmiştir. Yukarıda da ifade edildiği üzere haksız fiil işleyerek bir başkasına zarar veren kişi, bu zararı tazmin etmekle yükümlüdür. Tazminatın amacı, zarar verici olay meydana gelmemiş olsaydı zarar gören hangi durumda bulunacak idiyse o durumu sağlamak suretiyle zararı telafi etmektir. Tazminat hukukunun ilkelerinden biri olan tam tazmin ilkesi gereği, zarar veren sebep olduğu zararı tümüyle tazmin etmelidir. Bu ilkeye göre, zarar veren, “tüm zararı”, ancak “sadece sebep olduğu zararı” tazmin edecektir, bir başka ifade ile zarar gören sadece gerçek zararını (mevcut zararını) talep edebilecektir. Haksız fiil sonucu meydana gelen değer düşüklüğünün (kaybı) de kişinin malvarlığının aktifinde meydana gelen azalma olması nedeniyle mevcut zarar olduğu tartışmasızdır. O hâlde mahkemenin taşınmazda kullanım şeklinin değişmesi sonucu meydana gelen değer düşüklüğünün mevcut zarar olduğu gerekçesiyle verdiği direnme kararı yerindedir. Ne var ki, Özel Dairece bozma nedenine göre hüküm altına alınan tazminatın miktarına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.” denilerek dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içinde bulunan tapu kaydından 129 ada 13 parsel sayılı taşınmazın bahçe vasfı ile davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan 23.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazda elli yaşlarında elma ağaçlarının bulunmasının taşınmazda köprü inşa edilmeden önce taban suyu sorunun olmadığını gösterdiği, köprü menfezi ile taşınmaz arasındaki kot farkı dikkate alındığında taşınmazın meyve bahçesi olarak kullanılmasının mümkün olmadığı ancak tarla bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılabileceği, bunun da taşınmazın değerinde düşüklüğüne sebep olduğu ve taşınmazın menfez yapılmasaydı meyve bahçesi olarak değeri ile kullanım şeklinin zorunlu olarak değişmesi sonucu oluşan değer arasındaki farkın değer düşüklüğü olduğu, davacının zararını taşınmazda kuruyan fidanların değeri ile değer düşüklüğü toplamının oluşturduğu belirtilmiştir.

Haksız fiil işleyerek bir başkasına zarar veren kişi, bu zararı tazmin etmekle yükümlüdür. Tazminatın amacı, zarar verici olay meydana gelmemiş olsaydı zarar gören hangi durumda bulunacak idiyse o durumu sağlamak suretiyle zararı telafi etmektir. Tazminat hukukunun ilkelerinden biri olan tam tazmin ilkesi gereği, zarar veren sebep olduğu zararı tümüyle tazmin etmelidir. Bu ilkeye göre, zarar veren, “tüm zararı”, ancak “sadece sebep olduğu zararı” tazmin edecektir, bir başka ifade ile zarar gören sadece gerçek zararını (mevcut zararını) talep edebilecektir. Haksız fiil sonucu meydana gelen değer düşüklüğünün (kaybı) de kişinin malvarlığının aktifinde meydana gelen azalma olması nedeniyle mevcut zarar olduğu tartışmasızdır.

Mahkemece, konusunda uzman bilirkişi tarafından hazırlanan denetime ve hüküm kurmaya elverişli rapor esas alınarak tazminatın miktarı belirlendiğinden davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4212, Karar No: 2025/1629, Tarih: 27.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4212 E.  ,  2025/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1019 E., 2023/868 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/716 E., 2022/194 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İzmir ili Beydağ ilçesi Erikli mahallesi çalışma alanında bulunan 101 ada 1 parsel sayılı ve 3.764.935,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına kayıtlıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilen 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunup dava dilekçesinde sınırları bildirilen dava konusu yerlerin, mazbut akar kütüğünde 2.cilt, 165. sayfa, 1. sırada mülkiyeti "... ... ... Vakfı" adına ve 2. Cilt, 165 sayfa, 5. sırada "Tasaryalı ... ... Bini ... vakfı" adına kayıtlı olduğunu, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 21. maddesi gereğince özel vakıf ormanları kurulabileceğinden çekişmeli yerlerin orman vasfı ile mazbut vakıfları adına tespit edilmesi gerekirken Hazine adına tespitlerinin hatalı olduğunu ileri sürerek ... ... ... Vakfı adına kayıtlı taşınmazın tamamının, Tasaryalı ... ... Bini ... Vakfı adına kayıtlı taşınmazın 2/B alanı dışında kalan kısmının 5737 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre mazbut vakıfları adına vakıf ormanı vasfı ile tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi vekili ile Hazine vekili cevap dilekçelerinde; dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... İdaresi vekili ile Hazine vekili cevap dilekçelerinde; dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "uzman orman bilirkişisi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada, dava konusu A, B, C, D, E, F ve G harfleri ile gösterilen yerlerin, 1959 yılı basımı en eski tarihli memleket haritasında üzerinde yapraklı ağaç rumuzu bulunan yeşil renkli alanlar içerisinde kaldığının, 1955 yılı hava fotoğrafında üzerinde tam kapalılık ağaç formları bulunan koyu renkli orman alanı vasfında olduğunun, doğal arazi meyilinin % 12 den fazla olup toprak muhafaza karakteri taşıdığının belirlendiği, hava fotoğraflarının incelenmesinde, herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığının tespit edildiği, dava konusu yerlerin üzerinde halen yaşlı orman ağaçları (kestane, meşe) bulunduğu, eylemli halinin de orman vasfında olduğu, çevresindeki ormanın devamı niteliğinde olduğu" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; "teknik bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor ve krokisinde A, B, C ve D harfi ile gösterilen ve davacı tarafın dayanağı Beydağ ilçesi, Erikli mahallesi, 2. cilt, 165 sayfa, 1. sırada ... ... ... Vakfı adına kayıtlı vakıf taşınmazı kapsamında kaldığı belirlenen taşınmaz bölümleri ile; krokide E, F ve G harfi ile gösterilen ve davacı tarafın dayanağı Beydağ ilçesi, Erikli mahallesi, 2. cilt, 165 sayfa, 5. sırada Tasaryalı ... ... Bini ... Vakfı adına kayıtlı vakıf taşınmazı kapsamında kaldığı belirlenen taşınmaz bölümlerinin, denetime elverişli, bilimsel ve teknik veriler içeren bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporu ile, 1959 basımı en eski tarihli memleket haritasında üzerinde yapraklı ağaç rumuzu bulunan yeşil renkli alanda, 1955 uçuş tarihli hava fotoğrafında üzerinde tam kapalılıkta ağaç formları olan koyu renkli alanda (ağaç formlarının halen mevcut olan kestane ve meşe ağaçları olduğunun) kaldığının, amenajman haritasında Kscd1, d2 rumuzlu kestane ormanı alanında kaldıklarının, eğimlerinin % 30-50 arası olduğunun, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdıklarının, herhangi bir tarımsal faaliyete konu edilmediklerinin, üzerlerinde kestane ve meşe (orman ağaçları) bulunan eylemli orman olduklarının; çevresindeki Devlet ormanın devamı niteliğinde olup Devlet ormanı bütünlüğünü bozduklarının, 4785 sayılı Kanuna göre, devletleşen ormanlardan olup 4785 sayılı Kanun'un istisna maddelerine girmediklerinin, 5658 sayılı Kanuna göre, iadeye tabi ormanlardan olmadıklarının, 6831 sayılı Kanun'un 1. maddesinde tanımlanan orman sayılan yerlerden olduklarının tespit edilmesi karşısında, dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin Devlet ormanı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesinde ve ayrıca, harcı ikmal edilen dava değeri üzerinden hesaplanan tek nispi vekalet ücretinin, davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği" gerekçesi ile davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin tüm istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-5. maddesi uyarınca yapılıp kesinleşen kadastro çalışmalarında Devlet ormanı vasfı ile tespit ve tescil edilen taşınmazda davaya konu edilen kısımların vakıf ormanı olduğu gerekçesiyle; 5737 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre, bu kısımların tapusunun iptali ile vakıf ormanı vasfı ile mazbut vakıfları adına tescili istemine ilişkindir.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-5. maddesi uyarınca yapılıp kesinleşen kadastro çalışmalarında Devlet ormanı vasfı ile tespit ve tescil edilen taşınmazda davaya konu edilen kısımların vakıf ormanı olduğu gerekçesiyle; 5737 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre, bu kısımların tapusunun iptali ile vakıf ormanı vasfı ile mazbut vakıfları adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yörede, 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 04.08.2015 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu sırasında 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz Devlet ormanı vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, sonrasında 16.03.2017 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde çalışmaları sonucunda çekişmeli konusu yerler orman sınırları içerisinde bırakılmıştır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7531 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17373, Karar No: 2017/3022, Tarih: 11.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/17373 E.  ,  2017/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Birleşen ... İş Mahkemesinin 2012/180 Esas Sayılı Davası Bakımından;

Davacı, emekli aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, emekli aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, dava tarihine kadar ödenmemiş ve kesintiye uğramış emekli aylıklarının kesildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada Kurum ise, davalının almış olduğu emekli aylığının çalışma gücü kayıp oranının %12 olarak tespit edilmesi üzerine 17/04/2011 tarihinde durdurulduğunu, bu tarihten sonra ödenen 17/04/2011 ve 16/08/2011 tarihli maaşlar toplamı olan ve yersiz ödenen 5.995,84 TL'nin sarf ve tediye tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, asıl dava yönünden davanın kabulüne, birleşen dava yönünden davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalı birleşen davanın davacısı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsiz bulunmamasına göre, davalı birleşen davanın davacısı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/5242, Karar No: 2024/6820, Tarih: 15.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5242 E.  ,  2024/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde vinç operatörü olarak, 01.03.2008-31.08.2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, ücretinin alt işveren firma tarafından Banka aracılığıyla ödendiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin süresinin sona ermesi nedeni ile iş sözleşmesinin 31.08.2014 tarihinde sonlandırıldığını, son ücretinin 1.587,00 TL olduğunu, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili aleyhine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının Ye-Pa Yenimahalle Gıda Yay. Tem. Çev. Düzenleme İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin alt işvereni olan ... firmasının personeli olduğunu, davanın bu Şirkete ihbarını talep ettiklerini belirterek açılan davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.05.2016 tarihli ve 2016/1114 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.05.2016 tarihli ve 2016/1114 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararı ile; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 10.10.2019 tarihli ve 2016/20598 Esas, 2019/18603 Karar sayılı kararı ile; Mahkemece banka kayıtları ile ücret bordroları birlikte değerlendirilmek suretiyle kıdem tazminatı hesabına esas ücretin belirlenmesi gerektiği; davacı tanıklarının anlatımlarına göre hesaplanan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alındığı; ancak davacının, davacı tanığı K.Y. tarafından aynı işveren aleyhine açılan alacak davasında tanık olarak dinlendiği, davacının bu beyanının kendisi yönünden bağlayıcı olduğu, dolayısıyla fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma iddiasının ispatı yönünden davacının tanık K.Y'nin dosyasındaki beyanına göre değerlendirme yapılması gerektiği; diğer yandan davacının iddiasına itibar edilerek çalışma süresinin 05.03.2008-31.08.2014 tarihleri arasındaki 6 yıl 5 ay 26 gün olduğu sonucuna varılmış ise de dosya kapsamındaki hizmet döküm cetvelinde davacının çalışmalarının kesintili olduğunun görüldüğü, bu sebeple Mahkemece öncelikle Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtları ile davalı ve ihbar olunan Şirketler arasındaki sözleşmeler ve ekleri ile varsa diğer kayıt ve belgeler getirtilerek davacının çalışma süresinin netleştirilmesi ve buna göre davalının talep edilen alacaklardan sorumlu olup olmadığı yönünden bir sonuca varılması gerektiği, diğer yandan davacının davalı ... bünyesindeki çalışma süresinin açıklığa kavuşturulması gerektiği ve buna göre davacıya tanınması gereken bildirim süresi tespit edilerek bildirimli feshin usulüne uygun olup olmadığının ele alınması ve sonucuna göre ihbar tazminatı hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 05.03.2008-31.08.2014 tarihleri arasında 6 yıl 5 ay 26 gün davalı Belediyeye ait işyerinde dava dışı alt işveren işçisi olarak vinç operatörü olarak çalıştığı, aylık ücretinin brüt 1.963,08 TL olduğu, toplanan deliller ve tanık beyanlarına göre davacının davalı işyerinde aralıksız çalıştığı, iş sözleşmesinin dava dışı alt işveren ... tarafından 6 hafta ihbar öneli verilerek feshedildiği, çalışma süresi nazara alındığında ihbar öneli 8 hafta olup bildirim süresinin bölünerek verilmesinin mümkün olmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı, davacı asılın tanık K.Y. dosyasındaki beyanına ve tanık beyanlarına göre 30.04.2013 tarihinden önce haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yaptığı ve ücretinin ödenmediği, 01.03.2021 tarihli bilirkişi ek raporunda hesaplanan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacağından %30 indirim yapılması gerektiği, 6 tam yıl için 90 gün izne hak kazanmış olup 27 gün izin kullandığı, kullanmadığı 63 gün izin karşılığı alacağı bulunduğu, dava ve ıslah zamanaşımının dikkate alındığı, usuli kazanılmış hakların gözetildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davalının işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını, ihbar tazminatının hüküm altına alınmasının hatalı olduğunu, tanıkların beyanlarına itibar edilemeyeceğini, davacının yaptığı işin niteliği gereği kış aylarında ve cumartesi günleri fazla çalışma yapmasının zaten mümkün olmadığını, yıllık ücretli izinde olunan dönemler için fazla çalışma hesaplanamayacağını, ulusal bayram ve genel tatil günleri için yapılan hesaplamanın da hatalı olduğunu, hesaplanan ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma tutarından yapılan indirim oranının az olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispat ve hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17, 32, 41, 44, 46, 47, 53, 59 ve 63 üncü maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17, 32, 41, 44, 46, 47, 53, 59 ve 63 üncü maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.