muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9630, Karar No: 2012/16425, Tarih: 03.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9630 E.  ,  2012/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat (her iki sanık hakkında tüm yıllar için ayrı ayrı)

25.10.2010 tarihli bilirkişi inceleme ve teslim tutanağında hakim ve katip imzasının eksik olması dosya içeriğine göre sonuca etkili bulunmadığından mahallinde tamamlatılması mümkün görülmekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I-Katılan vekilinin sanıklar hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4063, Karar No: 2012/3875, Tarih: 24.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4063 E.  ,  2012/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, nüfus cüzdanını kaybettiğini, kayıp nüfus cüzdanını ele geçiren kişilerin davalı Bankaya başvurup kredi kartı aldığını, kredi kartı üyelik sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek, takibin iptali ile %40'tan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, yapılan icra takibinin iptaline ve %40 tazminatın davalıdan alıhıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalıca tazminat yönünden temyiz edilmiştir.

Davalı banka her ne kadar borçlu olmayan davacı aleyhine takip başlatmışsa da, banka sahtelik iddiası sebebiyle davacı aleyhine başlatılan takibi durdurmuş, davacıya karşı haciz, icrai işlem yapmamıştır. Davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi için davacıyı dava açmaya zorlayan takibin haksız ve ayrıca kötüniyetle yapılmış olması gerekir. Davalının takibinin kötüniyetli olması söz konusu olmadığına göre, davacı lehine %40 tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/8.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine takdirine ilişkin fıkrasının sözeşmeden çıkarılmasına, %40 tazminat kısmının kaldırılmasına, kararın DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 54.35 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13412, Karar No: 2013/331, Tarih: 16.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2011/13412 E.  ,  2013/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 14/12/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ile diğer davalı vasisi Havva Çelik tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalılar temyiz etmişlerdir.

Davacı, davalıların kendisini yaralaması nedeniyle 1.000,00 TL maddi, 24.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Yerel mahkeme, maddi tazminatın feragat nedeniyle reddine, manevi tazminatın kısmen kabulü ile 12.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline hükmetmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayın gelişim biçimi, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayın gelişim biçimi, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Şu durumda yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata hükmolunmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11408, Karar No: 2006/12613, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11408 E.  ,  2006/12613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Deresi Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1556, Karar No: 2013/8823, Tarih: 14.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1556 E.  ,  2013/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 14.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... Mühendislik vekili Av.... ve şirket yetkilisi geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz nedenlerinin yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı, davalıya ait işyerinde 2002 yılında çalışmaya başladığını, ancak işveren tarafından sigortasının 19/02/2008 tarihinde başlatıldığını, sürekli olarak çalışmakta iken işverenin şifahi beyanı ile 30/07/2011 tarihinde işten çıkarıldığını, işten ayrılmadan önce son ücretinin 1.050,00 TL olduğunu, öğle yemeğinin işveren tarafından verildiğini, kıdem tazminatının ödenmediğini, işyerinde yol parası uygulaması olduğunu, ancak buna ilişkin hiçbir ücret ödenmediğini, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, hafta tatili ve yıllık izin kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin inşaat mühendisi, davacının ise yevmiyeli inşaat amelesi olduğunu, iş olduğunda yevmiye alarak çalıştığını, işçiliğinin hiç bir safhasında 30 tam gün çalışma olmadığını, davacı ile davalı arasında herhangi bir hizmet akdi bulunmadığını, davacının iddia ettiği şekilde bir ücretinin söz konusu olmadığını, fazla mesai, bayram ve hafta çalışması olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasında iş sözleşmesine dayanan ilişki bulunduğu, haklı feshin kanıtlanamadığı, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacının tanık anlatımlarına göre ara dinlenmeler ve pazarları hariç günde 8 saat çalışıp haftada 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesap edilmiş ise de, taraf tanık anlatımlarına göre davacı yazın ve kışın günde 8 saat çalışmaktadır. Ara dinlenmeler ve hafta tatili hesabına esas alınan pazar günü çalışması hariç davacı günde 8 saat, haftada 48 saat çalışarak haftalık normal mesai süresi olan 45 saatin mahsubu ile haftalık 3 saat fazla mesai yapmaktadır. Fazla mesai süresinin ve ücretinin buna göre hesaplanması gerekirken hatalı şekilde hazırlanan rapora itibarla karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; Fazla mesai süresi ve ücreti konusunda ek hesap raporu alıp davalı yararına oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Yapılacak iş; Fazla mesai süresi ve ücreti konusunda ek hesap raporu alıp davalı yararına oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7963, Karar No: 2012/13157, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7963 E.  ,  2012/13157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak zeminlerine değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Fiilen el atılıp ortadan kaldırılmayan ağaçların bedelinin ödenmesi söz konusu olmadığından, 375 numaralı parsel üzerindeki ağaçlar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1286, Karar No: 2025/2518, Tarih: 10.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/1286 E.  ,  2025/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2024/9475 esasında kayıtlı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, eleştiri suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Tanıkların beyanları birbiriyle çelişkili olduğuna,

2. Sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Fiziki takibin kurgusal olduğuna,

5. Diğer sanık ...'un Cumhuriyet Başsavcılığına yazdığı dilekçesinde kolluk ifadesini polis baskısı nedeniyle o şekilde verdiğini beyan ettiğine,

6. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 05.03.2025 tarihli dilekçesinde temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, bu sanık yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün yönünde;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir

isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hükmün;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı CMK'nın 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün;

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hükmün;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı CMK'nın 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.