muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9847, Karar No: 2023/3566, Tarih: 13.06.2023

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığa verilen cezanın miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanlar ... ve ...'in aşamalarda birbirleri ile tutarlı şekilde sanık ...'ın temyiz dışı sanık S.S. ile birlikte gece vakti katılan ...'in ikametine rızaya aykırı olarak girdiklerine ve kendilerini darp ettiklerine dair beyanları, sanık ...'in çelişkili savunmaları ile tüm dosya içeriğine göre; konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; katılanlar ... ve ...'in anlatımları, aynı doğrultudaki doktor raporları, sanık ...'in temyiz dışı sanık S.S'nin yanında olması ve darp eylemine dair aşamalarda çelişkiler barındıran savunmalarında ablası ile aralarının neden açık olduğunu sormak için gece vakti saat 01.00 sıralarında katılan ...'in ikametine gittiğini belirttiği tevilli anlatımları karşısında; atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun sübuta erdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uzunköprü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2021/596 Esas, 2022/592 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4334, Karar No: 2017/651, Tarih: 24.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/4334 E.  ,  2017/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanığın bu suçu, daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan kovuşturma sonucunda Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.11.2011 tarih 2011/186 esas 2011/517 karar sayılı kararında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre;

Sanığa isnad edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun cezasının karar ve suç tarihinde üst haddi iki yıla kadar hapis cezası olup, sanığın dosya içeriğinden yargılama aşamasında asker olduğu anlaşılmakla; 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 5530 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değişik 20/1. maddesinde yer alan "Er ve erbaşlar ile yedek subayların askere girmeden veya silâh altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma ve kovuşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır." hükmü uyarınca sanık hakkındaki kovuşturma işlemlerinin askerliğinin bitimine kadar geri bırakılması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanarak, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 24/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2220, Karar No: 2012/9968, Tarih: 06.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2220 E.  ,  2012/9968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gülnar Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 10.01.2012 gün ve 219/9 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü KARAR

Davacı, kadastro çalışmalarında davalı adına tespit ve tescil edilen 101 ada 154 parsel sayılı taşınmazın evveliyatından eşine ait olduğunu, kadastrodan önce bu yeri yalnızca ev yapmaları için bağışladıklarını, ne var ki, bağışlanandan daha fazla yerin tespit ve tescil edildiğini açıklayarak ev yeri dışındaki kısımlara ilişkin tapusunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı taraf, kadastro tespitinin doğru olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 13.06.2011 tarihli kroki ve raporda A, B ve C harfleri ile gösterilen 1111,31 m2'lik yerin tapusunun iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar vermiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak TMK.nun 713 ve 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil ve tapu iptali tescil davalarının tanık dahil her türlü delille ispatı mümkündür.

Davacı taraf dava dilekçesinde açıkça tanık deliline de dayanmıştır.

Davacı taraf tanık listesi vermiştir. Ne var ki, mahkemece davacıya tensip zaptında ya da sonraki oturumlarda delillerini bildirmesi için süre verilmemiştir.

Öte yandan, taşınmazın öncesinin davacı tarafa ait olduğu tartışmasızdır. Uyuşmazlık ev yeri olarak bağışlanan yer haricindeki kısımlara yöneliktir.

Hal böyle olunca, davacı tarafa tanık dahil tüm delillerini bildirmesi için süre verilmesi, bildirdiği taktirde taşınmazın bulunduğu yerde yaşlı ve yansız kimseler arasından seçilecek mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları huzurunda keşif yapılması, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, davalıya ne kadar yerin bağışlandığı konularının açıklığa kavuşturulması, bu husus netleşmediği taktirde mahalli örf ve adete göre davalı yana verilen ev yerinin miktarı ile zorunlu kullanım alanının tespit edilmeye çalışılması, tüm bu bilgi ve belirlemelerin keşfi incelemeye, infazı sağlamaya elverişli tapu fen mumuru yetki ve yeteneğine haiz teknik bilirkişiye düzelttirilecek ölçekli kroki ve rapor yansıttırılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmamıştır. Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 29,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9728, Karar No: 2011/12142, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9728 E.  ,  2011/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, silajlık mısır ve arpanın değerlendirme tarihi olan 2011 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin il tarım müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2515, Karar No: 2008/2011, Tarih: 01.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2515 E.  ,  2008/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 113 ada 3 parsel sayılı 998.82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hali arazi niteliği nedeniyle davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kesin süreye riayetsizlik nedeniyle reddine ve çekişmeli parselin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen süre içerisinde davacının keşif avansının tamamını yatırmadığı bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında; hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, tanık ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilmeli, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan 13.11.2007 tarihli ara kararı, mahkeme heyeti, yerel bilirkişi adayları, tanık ve teknik bilirkişilere verilecek ücretlerin, vasıta parasının ve yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilmemesi, tanık ve yerel bilirkişi adayları adlarına davetiye çıkarılmasının hüküm altına alınmaması nedeniyle yasaya uygun bulunmamaktadır. Yasada öngörülen şekle uygun olmayan bir ara kararına dayanılarak keşif deliline dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilemez. Ayrıca; keşif günü ile ilgili süreler tayin edilirken Tebligat Tüzüğünün 12. maddesinin mutlaka göz önünde bulundurulması icap etmektedir. Tüzüğün anılan maddesine göre "Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nevi tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek

müddetler, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacak ise 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Keşif ile ilgili ara kararının ve tayin edilen sürelerin açıklanan nedenlerle yasaya uygun düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Yapılamayacağı önceden belli olan keşif için taraflara külfet yüklenilmesi isabetli değildir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9848, Karar No: 2011/97, Tarih: 17.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/9848 E.  ,  2011/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına 17.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14951, Karar No: 2013/11902, Tarih: 17.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/14951 E.  ,  2013/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurların görev yaptığı fabrikada gece bekçisi olan sanığın, bıçakla, bir gün önce işe gelmemesi nedeniyle kendisini ihbar eden mağdurların üzerine yürüdüğü, araya diğer bekçilerin girmesi sonucu, bu ... bekçi kulübesinden aldığı av tüfeği ile dışarı çıktığında yeniden bu bekçilerce engellendiği ve bu sırada tüfeğin bir el ateş aldığı iddiasıyla dava açılması, mahkemece de, sanığın bu eylemleri gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, sözü edilen fiillerin, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “...sanığın, bu fiilleri sırasında, mağdurların hayatına, vücut bütünlüğüne bir saldırı gerçekleştireceğine ilişkin bildirimde bulunmadığı, bildirimde bulunmadan bıçakla ve silahla yürümekten ibaret fiilin, kovuşturulması şikayete bağlı sair tehdit niteliğinde kaldığı...” şeklindeki, kanuni olmayan hukuki nitelendirmeye dayalı yetersiz gerekçeyle şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3560, Karar No: 2023/6289, Tarih: 20.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/3560 E.  ,  2023/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/406 E., 2022/853 K.

SUÇ : 1219 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin Esastan Reddi ile hükmün Onanması

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/406 Esas, 2022/853 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2020 tarihli ve 2010/184 Esas, 2020/137 Karar sayılı kararı ile sanığın 1219 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 1 ... 15 gün hapis ve 4.160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/406 Esas, 2022/853 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, hükümdeki tekerrüre esas ilâm değiştirilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Sanık müdafinin temyizi üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/406 Esas, 2022/853 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; ek kararın kaldırılmasına ve dosyanın esasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”'nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/406 Esas, 2022/853 Karar sayılı ek kararında, temyiz isteminin reddine dayanak olarak, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi yerine (a) bendi gösterilmiş ise de bu yanlış, sonuca müessir görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/406 Esas, 2022/853 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1261, Karar No: 2011/6790, Tarih: 21.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1261 E.  ,  2011/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı çeyiz eşyası alacağı davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 14,749,69 TL değerindeki ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin yasal faizi ile tahsiline ilişkindir. Mahkemece toplam 14749,69 TL değerindeki ziynet eşyalarının aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, tarafların 13.03.2008 tarihinde evlendiklerini, düğün sırasında müvekkilesine 7 adet bilezik, 6 adet burma bilezik, 1 adet yarım altın, 1 adet gremese 1 adet künye 17 adet çeyrek altın takıldığını, yurtdışında yaşayan davalının, davacıyı seni istemiyorum diyerek Türkiye’ye gönderdiğini, sözü edilen ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14,749,69 TL bedelinin yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın haksız ve hukuka aykırı olarak açıldığını, dava konusu edilen altınların davalıda kaldığının kanıtlanamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Taraflar nüfus kaydına göre 13.03.2008 tarihinde evlenmiş olup düğün sırasında davacı tarafa dava konusu edilen ziynet eşyalarının takıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, dava konusu ziynetlerin davalı tarafta kaldığını iddia etmiş, davalı ise davacı tarafından beraberinde götürüldüğünü savunmuştur. Yaşam deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir deyimle bunların davalı tarafın zilyetlik ve siyanetine terk edilmesi olağana ters düşer. Öte yandan söz konusu eşya rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen götürülebilen türdendir. Bu itibarla davacı dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evden ayrılırken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını kanıtlama yükümlülüğündedir. Ne var ki bu konuda dinlenen davacı tanıkları, görgüye dayalı olmayan soyut beyanlarda bulunmuşlar, sadece davacının kendilerine aktardıklarını söylemişlerdir. Tanık beyanları itibariyle dava konusu edilen ziynetlerin

davalıda kaldığı, davacının bunları alamadan evden ayrıldığı kanıtlanamamıştır. Ancak davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, kendisine teslim edilmediği ve davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

davalıda kaldığı, davacının bunları alamadan evden ayrıldığı kanıtlanamamıştır. Ancak davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynetlerin elinden alındığı, kendisine teslim edilmediği ve davalı tarafta kaldığı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.