muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/50, Karar No: 2025/3444, Tarih: 19.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/50 E.  ,  2025/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2618 E., 2024/1762 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/550 E., 2022/441 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastaneler için tedarik ettiği tıbbi malzemelerden kaynaklanan alacağı olduğunu, tıbbi malzeme satan firmaların ya da gerçek kişilerin genel olarak kurumlardan alacaklarını almakta zorlandıklarını ve borç altına girdiklerini, davalı Bakanlığın 09.10.2020 tarihli Firma Borçları konulu yazısı ile tedarikçilerin söz konusu müzayaka halinden faydalanılarak tıbbi malzeme alımlarına ilişkin Bakanlığa bağlı tüm işletme birimlerinden olan alacaklarının %25i kadar indirim yapmaları ve açılan davalardan kayıtsız ve şartsız olarak feragat etmeleri halinde kalan alacağın yarısının indirime ilişkin muhasebe kayıt tarihinden itibaren 1 ay içinde kalan kısmın Ocak 2021 döneminde ödeneceğinin bildirildiğini, müvekkilinin feragatnameleri imzalamak istemediğini ancak ödemelerinin yaklaşması ve maddi açıdan güçlüğe düşmesi ve iflas etmekten korkması nedeniyle imzalamak zorunda kaldığını, işin özünde irade serbestisinin olmadığını söz konusu feragatin davalı tarafından dayatılmış olduğunu, müvekkilinin 50 ayrı birim 50 feragatname imzaladığını, müvekkilinin satışlardan elde ettiği karın %8 ila %10 arasında olması nedeniyle %25 lik indirimin ciddi zarar meydana getirdiğini, iradesi sakatlanan tarafın Türk Borçlar Kanunun 37 ve devamı maddelerine göre yanılmayı veya aldatmayı öğrendiği ya da korkutmanın ortadan kalktığı andan itibaren bir yıl içinde sözleşmeyle bağlı olmadığını bildirerek sözleşmeyi iptal edebileceğini ileri sürerek; müvekkilinin davalının baskısıyla imzaladığı feragatnamelerin iptaline, feragat edilen alacaklarının faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; Hazine ve Maliye Bakanlığının üniversite hastanelerine ilaç ve tıbbi malzeme tedarik eden firma alacaklarının ödenmesi konulu 07.10.2020 tarihli yazısına istinaden müvekkili bakanlığa bağlı sağlık tesislerinde ilaç ve tıbbi malzeme tedarik eden firmalardan alacaklarının tahsiline ilişkin benzer taleplerin gelmesi üzerine taleplerin değerlendirildiğini ve Hazine ve Maliye Bakanlığından görüş talep edildiğini, cevaben Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin “ödemelerin yapılmasında öncelik” başlıklı 22. maddesinde işletmelerin nakit mevcudunun tüm ödemeleri karşılayamaması durumunda giderlerin muhasebe kayıtlarına alınma sırasına göre ödeneceğinin hüküm altına alındığı, anılan Yönetmeliğin 599. maddesinde bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 5018 sayılı Kanunun genel hükümlerinin kıyasen uygulanacağının belirtildiği, 34/2 maddesinde yer alan ek yük getirecek borçlara öncelik verilir düzenlemesine göre firmaların alacaklarını indirimli talep etmeleri halinde muhasebe kayıtlarına alınış sırasına bakılmaksızın ödemelerinin yapılabileceği yolunda değerlendirme yapıldığını, bunun üzerine müvekkilinin Strateji Geliştirme Başkanlığının 09.10.2020 tarihli 81 ile dağıtımlı yazısında başvuru üzerine alınacak feragatname, ödemede yapılacak indirim oranı ödeme vadesi ve diğer giderlere ilişkin esasların belirlendiğini, bu yazıya istinaden öncelikle ödeme talep eden firmaların tüm borçları ödenerek sürecin neticelendirildiğini, davacı şirketin müzayaka halinde olmadığını, tacirin basiretli davranma yükümlülüğünün bulunduğunu, karar alırken riskleri göz önünde bulundurmaları ve sonuçlarını idrak ederek bilinçli olarak hareket etmeleri gerektiğini, davacının hür iradesi ile feragatnameleri imzaladığını, davacının dürüstlük ilkesine aykırı davrandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu uygulamayla firmalaların alacaklarının muhasebe kayıt sırasına bağlı olmaksızın indirimli ve erken ödeme yapılarak sona erdirilmesinin, bu doğrultuda kamu ihtiyaçlarının karşılanmasının ve sağlık hizmetlerinin sekteye uğramasının önüne geçilmesinin, vadesi geçmiş borçları da bu şekilde sona erdirerek idare hakkında yapılan veya yapılacak yasal takip ve işlemler ile bunların ek mali külfetlerinin önüne geçilmesinin amaçlandığı, feragatnamelerin davacı ve dava dışı tedarikçi firmalar tarafından, serbest iradeleri ile imzalandığını, davalı Bakanlığın söz konusu feragatnameler imzalanmadan borçların ödenmeyeceği veya ödemelerin geciktirileceği yönünde bir baskısının mevcut olmadığı, davacının tüm alacaklarından feragat etmek zorunda olmadığı, ancak davacının tüm hastane ve sağlık kuruluşlarındaki alacakları bakımından indirimli erken ödemeden yararlanmak istediği ve tüm hastane ve sağlık kuruluşlarından olan alacakları bakımından feragatnameleri imzaladığı, davacının bu işlemleri serbest ve özgür iradesiyle yaptığı, davalı idarenin işlemi için idari yargıda açılan davanın sonuç olarak dava konusu uyuşmazlığa bir etkisinin bulunmadığı, nitekim söz konusu davada davacının değil davalının işleminin hukuka uygunluğunun denetlendiği, davacının feragat işleminin sözleşme serbestisi içerisinde yapılan ve sözleşmenin uygulanması sonrasına dair bir özel hukuk işlemi olduğu, ayrıca davacının korkutma nedeniyle feragatnamelerin imzalandığı iddiası kapsamında korkutma haline ilişkin bir bilgi ve belge sunulmadığı ve iddianın ispatlanmadığı, yine davacı maddi zorluklar ve kendi borçlarının ödeme vadeleri geldiğinden söz konusu feragatnameleri imzalayarak alacaklarını indirimli olarak almak zorunda kaldığını belirtmişse de, dosya kapsamında davacının borçları, borçlarının vadeleri, alacaklılarının herhangi bir ihtarı, davacı aleyhine bir borcu hakkında girişilmiş bir dava veya icra takibi bulunduğu tespit edilemediğinden davacının bu iddiasının ve netice olarak davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamı, mevcut delil durumu, davaya konu feragatnamelerin zorla ya da baskı altında veya korkutarak imzalandığı iddiasının davacı tarafından yasal delillerle ispatlanamaması, davacının serbest ve özgür iradesi ile tüm hastane ve sağlık kuruluşlarındaki alacakları bakımından indirimli erken ödemeden yararlanmak istemesi, tüm hastane ve sağlık kuruluşlarından olan alacakları bakımından feragatnameleri imzalaması, davalı idarenin işlemi için idari yargıda açılan davada, davalının işleminin hukuka uygunluğunun denetlenmesi, dava konusu uyuşmazlığa bir etkisinin bulunmaması, davacının erken ödemeden yaralanmak istememesi halinde feragatname imzalamak gibi bir zorunluluğunun bulunmaması ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; sunulan video, fotoğraf ve diğer yazışmalardan da anlaşılacağı üzere müvekkili şirketin bu duruma karşı çıktığını ve engel olabilmek adına elindeki bütün imkanları zorladığını çabaları sonuçsuz kalınca alacağından feragat etmek zorunda kaldığını, irade sakatlığının yazılı belgeyle ispatlanmasının mümkün olmadığın sunulan delillerin ispata yeterli olduğunu, idari yargıda açılan davanın beklenmesi gerektiğini, zira işlemin iptaline karar verilmesi halinde feragatnamenin hükümsüz kalacağını, yaklaşan birden fazla yüksek miktarlı ödemesi olan müvekkilinin alacaklarını zamanında ödeyemeyip iflas edeceği korkusuyla dayatılan feragatnameleri imzalamak ve alacağının büyük bir kısmından feragat etmek zorunda kaldığını, müvekkil şirketin satışını yaptığı ürünler ithal ürünler olduğu için yurt dışından ürünlerin alındığı fiyat da göz önünde bulundurulursa feragat halinde ortaya ciddi zararlar çıktığının açıkça görülebileceğini, kaldı ki müvekkilinin kar oranının hiçbir zaman %25 olmadığını, bir hakkın veya kanundan doğan bir yetkinin kullanılacağı tehdidi ile (dava açılacağı, icra takibi yapılacağı, şikayet hakkının kullanılacağı gibi) sözleşme yapıldığında ise bu hakkı veya yetkiyi kullanacağını açıklayanın, diğer tarafın zor durumda kalmasından aşırı bir menfaat sağlamış olması hâlinde, korkutmanın varlığından söz edileceğini, müvekkilin malvarlığına yönelik zarar tehlikesi altında olduğuna inanmakta haklı olduğunun kabul edilmesi gerektiğini belirterek, kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, feragatnamenin irade sakatlığı nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, feragatnamenin irade sakatlığı nedeniyle iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan karardaki gerekçeye ve özellikle Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinin 22. maddesi gereği nakit mevcudu tüm ödemeleri karşılayamayan işletmelerde giderlerin muhasebe kayıtlarına alınma sırasına göre ödenmesi söz konusu iken davalı Bakanlığın 09.10.2020 tarihli yazısıyla davalı Bakanlığa bağlı sağlık tesislerinde tıbbi malzeme tedarik eden firmaların %25 iskonto yapması ve varsa takip ve davalarından feragat etmesi karşılığında bakiye alacaklarının öne alınarak ödenmesi imkanının tanındığı firmaların kendi ekonomik durumlarını gözeterek bu imkanı kullanıp kullanmamak konusunda serbest olduğu, tacir olan davacının basiretli davranma yükümlülüğü bulunduğu, önce dava konusu feragatnameyi imzalayan davacının iskontolu alacağını aldıktan sonra irade sakatlığı iddiasıyla feragatnamenin iptali ile iskonto edilen kısmın ödenmesini talep etmesinin çelişkili davranış yasağına aykırı olduğu ve iradeyi sakatlayan hallerden hiçbirinin olayda bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz taleplerinin reddi ile usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/32737, Karar No: 2010/1168, Tarih: 25.01.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/32737 E.  ,  2010/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin önel verilerek

emeklililik nedeni ile feshedildiğini belirterek, fark kıdem tazminatı, maddi tazminat,

kötüniyet tazminatı ve iş arama izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanununun 27. maddesinde, "Bildirim süreleri içinde işveren, işçiye yeni bir iş bulması için gerekli olan iş arama iznini iş saatleri içinde ve ücret kesintisi yapmadan vermeye mecburdur. İş arama izninin süresi günde iki saatten az olamaz ve işçi isterse iş arama izin saatlerini birleştirerek toplu kullanabilir. Ancak iş arama iznini toplu kullanmak isteyen işçi, bunu işten ayrılacağı günden evvelki günlere rastlatmak ve bu durumu işverene bildirmek zorundadır. İşveren yeni iş arama iznini vermez veya eksik kullandırırsa o süreye ilişkin ücret işçiye ödenir. İşveren, iş arama izni esnasında isçiyi çalıştırır ise işçinin izin kullanarak bir çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ilaveten, çalıştırdığı sürenin ücretini yüzde yüz zamlı öder" şeklinde kurala yer verilmiştir.

Bildirim önelleri içinde işçiye verilmesi gereken yeni iş arama izni kamu düzenini ilgilendirmektedir. İşverenin bu yükümünü azaltan ya da tamanen ortadan kaldıran sözleşme hükümleri geçersizdir.

İşçinin işverene bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da işçinin iş arama ihtiyacı devam edebilecektir.

İşçinin işverene bildirim süresi tanımak suretiyle fesih yoluna gitmesi halinde de, işverence yeni iş arama izni verilmesi gerekir. Gerçekten yasada sadece bildirim süresinden söz edilmiş, bu süreyi işçinin ya da işverenin tanımış olması arasında ayrım yapılmamıştır. İşçinin ihbar öneli tanımak suretiyle feshinden sonra da işçinin iş arama ihtiyacı devam edebilecektir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından önel verilerek feshedilmiş ve fesih bildirimi davacı işçiye tebliğ edilmiştir. Ancak davacı işçi verilen önel süresi içinde önel bitmeden iş sözleşmesinin emekliye ayrılması nedeni ile sonlandırılması yönünde dilekçe vermiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 27. maddesi düzenlemesi anlamında, ister işveren isterse işçi önel vererek feshetsin, işçiye günde 2 saat iş arama izni verilmesi gerekir. Somut olayda işçinin emeklilik nedeni ile verdiği ayrılma dilekçesi üzerine ayrıldığı tarihe kadar, işverenin fesih bildirimi sonuçlarını doğurmaktadır. Davacı işçinin verdiği dilekçe , bir anlamda önel süresinin kısaltılmasına ilişkin olup, bu dilekçesi davalının daha önce yaptığı önelli fesih bildirimini ve dolayısı ile önel içinde işverenin 2 saat iş arama izni vermesi gereğini ortadan kaldırmamaktadır. Mahkemece, davacının önel süresi içinde 2 saat iş arama izni verilmemesi nedeni ile zamlı karşılığı ücret alacağının , işçi tarafından feshi halinde iş arama izni istenemeyeceği" gerekçesi ile reddi doğru değildir. Davalı işverenin önelli fesih bildirimi tarihi ile davacının emekli olduğu tarihe kadar kullandırılmayan iş saatleri içindeki günde 2 saat iş arama karşılığı % 100 zamlı ücretin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1833, Karar No: 2020/4570, Tarih: 17.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1833 E.  ,  2020/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Kadınhanı Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2017 tarihinde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda, davanın kabulüne dair verilen 21.11.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 07.01.2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş; davalı ... tarafından bu kez ek kararın temyiz edilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonunda, Dairemizin 10.10.2019 tarihli 2019/3139 Esas 2019/6553 Karar sayılı ilamı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin ek kararının onanmasına karar verilmiştir. Dairemizin bu ilamına karşı davalı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş olup mahkemece, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi üzerine davalı tarafından bu kez karar düzeltme isteminin reddine dair verilen 10.04.2020 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi talep edilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuş; diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine dair verilen 21.11.2017 tarihli karara karşı bir kısım davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen 06.11.2018 tarihli kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 07.01.2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş; davalı ... tarafından bu kez ek kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.10.2019 tarihli 2019/3139 Esas 2019/6553 Karar sayılı ilamı ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin ek kararının onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin onama ilamına karşı davalı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş; yerel mahkemece, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi üzerine davalı tarafından bu kez karar düzeltme isteminin reddine dair verilen 10.04.2020 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

Dairemizin onama ilamına karşı davalı ... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş; yerel mahkemece, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi üzerine davalı tarafından bu kez karar düzeltme isteminin reddine dair verilen 10.04.2020 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca; bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı belirtilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin 20/07/2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı 29525 sayılı Resmi Gazete'de ilan edildiğinden, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümleri uygulanacaktır. 6100 sayılı Kanunun 341 ila 381. maddelerinde istinaf, temyiz ve yargılamanın iadesi kanun yollarına yer verilmiş, 1086 sayılı HUMK döneminde tanınmış olan karar düzeltme yoluna yer verilmemiştir.

Somut olayda yerel mahkemece, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin davalarda verilen kararlara karşı karar düzeltme kanun yoluna başvurulamayacağı gerekçesi ile davalı ...'ın karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş ise de bu hususta karar verme yetkisi temyiz incelemesini yapan Dairemize aittir.

Bu durumda yerel mahkemece, davalı ...'ın karar düzeltme isteminin reddine dair verilen 10.04.2020 tarihli 2017/13 Esas, 175 Karar sayılı ek kararın kaldırılarak, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Dairemizce verilen kararlar aleyhine karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından, davalının bu yöndeki dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesinin 10.04.2020 tarihli 2017/13 Esas 2017/175 Karar sayılı ek kararın KALDIRILMASINA, davalı ...'ın karar düzeltme istemini içeren dilekçesinin REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 17/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6634, Karar No: 2024/7257, Tarih: 04.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6634 E.  ,  2024/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/2983 Değişik İş

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

KARAR : Karar verilmemiştir

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İscehisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 30.01.2023 tarihli ve 2022/1961 Soruşturma numaralı evrakı ile şüpheli ... hakkında ...'e yönelik hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından, şüpheli ... hakkında ...'e yönelik hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara yönelik ... tarafından şikâyetçi sıfatıyla yapılan itirazın merci Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.09.2023 tarihli (Uyap onay tarihi) ve 2023/2983 Değişik İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği, ... hakkında ...'e yönelik eylemleri nedeniyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz edilmediği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/4362 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96628 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96628 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, şüphelinin müşteki ...'e karşı 25.10.2022 tarihinde gerçekleştirdiği yaralama eylemi sonucunda müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, hayati tehlikesinin bulunduğuna ilişkin 25.10.2022 tarihli İscehisar Devlet Hastanesince düzenlenen genel adli muayene raporunun bulunduğu, bu haliyle müştekinin yaralanmasının şikayete ve uzlaşmaya tabi olmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1 ve 87/1-d. maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeksizin verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, şüpheli hakkında yüklenen suçtan kamu davası açılması için yeterli delil bulunduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu soruşturma dosyasında; İscehisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 30.01.2023 tarihli ve 2022/1961 Soruşturma numaralı evrakı ile şüpheli ... hakkında ...'e yönelik hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından, şüpheli ... hakkında ...'e yönelik hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçlarından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.