muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4888, Karar No: 2021/11737, Tarih: 07.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4888 E.  ,  2021/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte belge düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1)Sanık hakkında ''2005, 2006, 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarından kurulan düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen ''2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenleme'' suçlarına ilişkin olarak 20.01.2014 tarihli mahkumiyet hükmünün dava zamanaşımını süresini kesmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, hüküm tarihi itibariyle gerçekleşmediği ancak; 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan düşme hükümlerinin ONANMASINA,

2)Sanık hakkında ''2008 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte belge düzenleme'” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının kesen son sebebin 20.01.2014 tarihli mahkumiyet hükmü olması nedeniyle, hüküm tarihinde dolmadığı gözetilmeden, kesen son sebep olarak sanığın sorgusunun yapıldığı 26.12.2011 tarihi esas alınarak sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, sanığa yüklenen suçun Kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla, 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3)Sanık hakkında ''Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme'' suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen ''Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme'' suçunda 20.01.2014 tarihli mahkumiyet hükmünün dava zamanaşımını süresini kesmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, hüküm tarihinde dolmadığı gözetilmeden, kesen son sebep olarak sanığın sorgusunun yapıldığı 26.12.2011 tarihi esas alınarak sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine hükmedilmesi,

Sanığa yüklenen ''Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme'' suçunda 20.01.2014 tarihli mahkumiyet hükmünün dava zamanaşımını süresini kesmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, hüküm tarihinde dolmadığı gözetilmeden, kesen son sebep olarak sanığın sorgusunun yapıldığı 26.12.2011 tarihi esas alınarak sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5012, Karar No: 2009/6207, Tarih: 01.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5012 E.  ,  2009/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 907  ada 3 nolu parselin maliki olduğunu, davalının da  2 nolu komşu parselin maliki olup, davalının kendi parseli üzerine yaptığı binanın giriş kapısını  ve pencerelerini  3 nolu parsel tarafına açtığını, 3 nolu parseli yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi ile yol olarak kullanılan bölümün eski hale iadesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, yol olarak kullanılan yere asfaltın belediye tarafından döküldüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin sabit olduğu gerekçesiyle davanın KABULÜNE   karar verilmiştir.

Karar,  davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve eski hale iade isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 907 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu davalının taşınmaza kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı, çekişme konusu 3 nolu parsele davalının yol olarak kullanmak suretiyle haksız müdahalede bulunduğunu belirterek elatmanın önlenmesi ve eski hale iade istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, teknik bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen bölümün davalı tarafından yol olarak kullanıldığı belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Bu yöne ilişkin davalının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Nevar ki, davacının çapı içerisinde kalan ağaçların kimin tarafından dikildiği açıklığa kavuşturulmadığı gibi, dava dilekçesinde de ağaçlar ile ilgili bir talep  bulunmadığı gözetilmeksizin HUMK.' nun 74.maddesi hükmü gözardı edilerek ağaçların davalı tarafından kesimine karar verilmesinin isabetli olduğu söylenemez.Ayrıca yol olarak kullanılan bölümde bulunan asfaltın yapımında davalının ne gibi bir etkisinin ve katılımının bulunduğu da araştırılmadan ve saptanmadan asfaltın kaldırılmasının da davalı yana yüklenmiş olması isabetsizdir.Hal böyle olunca, asfaltın yapımında davalının bir katkısının olup olmadığının araştırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  1.6.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10511, Karar No: 2020/932, Tarih: 05.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/10511 E.  ,  2020/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi- Sayısı : 30/05/2016 - 2019/109372

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 25.02.2015 tarihli 2013/2613 Esas ve 2015/22826 sayılı onama Kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ankara (Batı) Adliyesi 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2010 tarihli 2018/434 Esas ve 2010/44 sayılı Kararı

İtiraza Konu Olan Sanık : ...

Suç : Özel belgede sahtecilik

Özel belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; Ankara Batı (Sincan) 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02/02/2010 tarihli 2008/434 esas ve 2010/44 karar sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25/02/2015 tarihli 2013/2613 esas ve 2015/22826 karar sayılı “onama” kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Sanığın şikayetçinin dairesini annesi Şadiye Toptepe için kiralamak üzere şikayetçi ile sözlü olarak anlaştığı, depozito ile bir aylık kirayı şikayetçiye teslim ettiği ve daireye yerleştiği, kira sözleşmesinin sözlü olarak oluşturulduğu ve ayrıca sanık ...’nin yazılı kira sözleşmesini de Levent Toytepe ismiyle müşterek borçlu-müteselsil kefil sıfatıyla imzalayıp şikayetçiye vermek suretiyle taahhüt altına girdiği, yazılı kira sözleşme dışında da münferiden bir belge ile de bir borca kefil olmanın mümkün olduğu gözetildiğinde yazılı kira sözleşmesinin kiracı ve kiralayan tarafından imzalanmamasının sonuca etkili bulunmadığı, suça konu belge, imza atan yönünden borç ve hukuki sonuç doğurucu nitelik taşıdığından Dairemizin “onama” kararında bir isabetsizlik bulunmadığı bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmediğinden KARARIN DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 308/3. maddesi uyarınca itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA gönderilmesine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi gerektiği görüşünde olan üye ...'un karşı oyu ile 05.02.2020 tarihinde oy çokluyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı, özel belgede sahtecilik suçunun maddi konusu olan “belge”nin oluşup oluşmadığına ve sahte isimle atılan kefil imzasının hukuki sonuç doğurup doğurmadığına ilişkindir.

Somut olayda;

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı, özel belgede sahtecilik suçunun maddi konusu olan “belge”nin oluşup oluşmadığına ve sahte isimle atılan kefil imzasının hukuki sonuç doğurup doğurmadığına ilişkindir.

Somut olayda;

Sanık, kiralık ilanı için verilen telefondan 06.03.2008 günü şikayetçiyi arayarak evi annesi için kiralamak istediğini ve evi görmek istediğini söylediğinde şikayetçinin anahtarın apartman yöneticisinde olduğunu ve bu kişinin yanına uğrarsa evi görebileceğini söylediği, bilahare 08.03.2008 günü buluştuklarında sözlü olarak anlaşarak kira bedelinin 300,00 TL olarak kararlaştırıldığı ve şikayetçinin kira sözleşmesi düzenlediği, bu sözleşmeye sanığın müteselsil kefil olarak sahte isimli imza attığı, şikayetçinin kiracı olan sanığın annesinin imzasını istediğinde ise sanığın annem hasta dediği, yanına gidelim dediğinde sanığın bunu kabul etmediği, bunun üzerine şikayetçinin evi kiraya vermekten vazgeçtiği, sanığın bu şekilde söz konusu evi annesi adına kiralayacağını söyleyip ve gerçek ismini gizleyerek sahte bir isimle kira sözleşmesini kefil sıfatı ile imzaladığı ve eylemini de bu şekilde kabul ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Bu kabule göre; kiracı ve kiralayanın imzası bulunmayan, kefil imzası sahte isimle atılmış ve tamamlanmamış bir kira sözleşmesi suçun konusudur.

Bir belgenin sahtecilik suçunun maddi konusu olabilmesi için;

1-Yazılı olması,

2-Düzenleyenin belli olması,

3-Hukuki değer taşıması,

gerekir. Bir diğer anlatımla “Belge”, hukuki hüküm ifade eden, bir hakkın doğmasına ve bir olayın ispatına yarayan yazı olarak da tanımlanabilir.

Kira sözleşmeleri niteliği itibarıyla tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerdir. Karşılıklı özgür iradelerin birleşmesi suretiyle sözlü veya yazılı olarak oluşur. Tarafları kiraya veren ile kiracıdır.

Bu açıklamaya göre; somut olayda kiracı ve kiralayan imzaları olmadığı için düzenleyeni bulunmayan ve hukuki değer taşımayan, hükümsüz bir kira sözleşmesinin sahtecilik suçunun maddi konusu olan bir belge niteliğinde olmadığı izahtan varestedir.

Sanığın müteselsil kefil olarak sahte imza ile belgeyi imzalamasının sahtecilik suçunun konusu olabilmesi için ise bu imzanın hukuki değer taşıması gerekir.Ancak, kefalet sözleşmesinin fer’iliği ilkesi gereğince, geçerli bir kefalet sözleşmesinin söz konusu olabilmesi için, öncelikle kira sözleşmesinin geçerli biçimde kurulmuş olması gerekir. Kira sözleşmesi baştan beri somut olayda olduğu gibi hükümsüzse, bu sözleşmeden doğan borçlar mevcut olmayacağı için, kefalet sözleşmesi de geçersiz olacaktır. Dolayısı ile sanığın sahte isim ile attığı kefil imzasının da hukuki bir değeri bulunmamaktadır.

Anılan nedenlerle, özel belgede sahtecilik suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi yönünde itiraza gelen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazının kabul edilmesi gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 05.02.2020

... 11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2021/12120, Karar No: 2022/7412, Tarih: 17.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12120 E.  ,  2022/7412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suç tarihinde (15-18) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerine uyan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 15/06/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7266, Karar No: 2022/13118, Tarih: 25.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7266 E.  ,  2022/13118 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli facebook kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/12/2020 tarihli ve 2020/101279 soruşturma, 2020/110476 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/03/2021 tarihli ve 2021/2505 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli facebook hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımı kendi facebook sayfasında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde "Şüphelinin facebook hesabında; memleketinin ... olduğu, 1967 yılında Lüleburgaz Lisesi'nden mezun olduğu, ...'de çalıştığı, ...'da yaşadığı, ... isminde akrabasının olduğu, bu kişinin ...'de emlak komisyoncusu olarak çalıştığı ve memleketinin ... olup, 11 Şubat 2010 tarihinden beri evli olduğu..." şeklinde şüphelinin kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 24/06/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (... Nüfus Müdürlüğü, Lüleburgaz Lisesi, akrabası ile iletişime geçmek bakımından ... isimli emlak komisyon firması vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 26/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar dosyadaki emniyet müdürlüğü asayiş şube müdürlüğünün yazı ve eklerine göre şikayet konusu edilen facebook profilinde görülen suç failinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitinin yapılamadığı, şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan IP numarasının...'de bulunan facebook şirketinden temin edilmesi gerektiği, ancak... adli makamlarının bu konudaki talepleri karşılamadığı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/03/2021 tarihli ve 2021/2505 değişik ... sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.