muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23462, Karar No: 2013/30294, Tarih: 05.12.2013

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2-Davalı tarafından davacı ve dava dışı Ramazan Durmuş aleyhine ... 6.İcra Müdürlüğü’nün 2011/14625 sayılı dosyası ile 125.000,00 TL'lik senet bedelinin tahsili için kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı, davacının ise davalı ... ve senet lehtarı Ramazan Koç aleyhine ... 1.Ticaret Mahkemesi’nin 2012/10 Esas sayılı dosyası ile menfi tespit davası açtığı, bu arada taraflar arasında 15/03/2012 2013/23462-30294 tarihinde "sulhname" başlıklı bir belge ile davacı borçlunun davalı alacaklıya toplam 90.000,00 TL ödemeyi taahhüt ettiği, davacının 10.000,00 TL'yi peşin ödediği, 80.000,00 TL'yi de icra dosyası hesabına yatırdığı, anılan protokol gereğince davacının 19/03/2012 tarihinde ... 1.Ticaret Mahkemesi dosyasına davalı ... yönünden davadan feragat dilekçesi verdiği, ancak mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinin görevinde kaldığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verildiği, dosyanın ... 5.Tüketici Mahkemesi’ne gönderildiği ve 2012/1254 esas numarasını aldığı, Tüketici Mahkemesince de davanın Ticaret Mahkemesinin görevinde kaldığı gerekçe gösterilerek görevsizlik kararı verildiği, dava tarihi itibariyle bu dosya yönünden verilen feragat dilekçesi hakkında bir işlem yapılmadığı ihtilafsız olup mahkemenin de kabulündedir.

Davacı vekili tarafından ... 1.Ticaret Mahkemesi’nin 2012/10 Esas sayılı dosyasına verilen feragat dilekçesinde; “..Bu bahsi geçen protokol içeriği, davalı tarafların nasıl bir kötüniyet içerisinde bulunduklarını açıkça göstermektedir. Şayet iddialarımızda haksız olsa idik söz konusu icra dosyasının anaparadan da daha az bir kısımla sonlanması hayatın olağan akışına aykırı olurdu.Davalı taraf, müvekkilimi bu şekilde yapılmış bir feragata zorlamıştır.Bu nedenle davalı ... yönünden feragat ediyoruz..” şeklinde beyanda bulunulmuştur. Bu feragat dilekçesi eldeki dosyanın karar tarihi itibariyle değerlendirilmemiş olup, bu şekilde yapılan feragatin geçerli olup olmadığı ancak mahkemesince karara bağlanacaktır. Hal böyle olunca davacının taraflar arasında düzenlenen sulhnamedeki edimlerini tamamen yerine getirdiğinden bahsedilemez. Bu durumda anılan dosya yönünden verilen feragat dilekçesi hakkında görevli mahkemesince değerlendirme yapılması beklenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken, zühulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olmakla, davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 11.06.2013 tarih ve 2013/6559 esas 2013/15783 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine,2.bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 11.06.2013 tarih ve 2013/6559 esas 2013/15783 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 50.45 TL harcın istek halinde iadesine, 5.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3017, Karar No: 2018/14035, Tarih: 05.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3017 E.  ,  2018/14035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin haremin yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8922, Karar No: 2013/11631, Tarih: 17.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8922 E.  ,  2013/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 23/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazları yönünden:

Dava, haksız fiil nedenine dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalıların, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılandıkları, davalı ...'in davacıyı basit şekilde yaralaması ve silahla tehdit etmesi nedeniyle; davalı ...'in ise davacıyı basit şekilde yaralaması nedeniyle cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği; davalıların bu suçları haksız tahrikin etkisi altında işledikleri anlaşılmıştır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, gelişimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın oluş şekli, gelişimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7705, Karar No: 2011/20597, Tarih: 06.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/7705 E.  ,  2011/20597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya Muhalefet, dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-...: Sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan beraat

2-...:1-2000 yılı vergi dönemi nedeniyle açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

2-2001 yılı vergi dönemi nedeniyle açılan kamu davasından beraat

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” ve “dolandırıcılık” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK.nun 238. maddesi uyarınca usülen başvurarak katılan sıfatını kazanmadığı anlaşılan şikâyetçi idare adına vekilinin temyize yetkisi bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2000 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2000 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2001 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

3-Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2001 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2001 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2977, Karar No: 2014/4197, Tarih: 10.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/2977 E.  ,  2014/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ilgili belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4340, Karar No: 2022/5405, Tarih: 06.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4340 E.  ,  2022/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 30 km/saat olduğu, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, sathi kaplama, aydınlatmanın bulunduğu cadde üzerinde gece vakti Kışla Caddesi istikametine doğru seyri esnasında olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine istikametine göre yolun solunda bulunan orta refüjü aşarak karşı şeritte seyir halinde olan temyiz dışı sürücü ...'in sevk ve idaresindeki araca çarpması sonucu, sanığın asli kusuru ile aracında sol arka koltukta bulunan kaza esnasında sigara içmek üzere camdan gövdesini çıkaran yolcu ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere, katılanlar vekilinin ise oluşa, eksik cezaya ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temyiz dışı mağdur ...'ın aşamalardaki istikrarlı beyanlarından anlaşıldığı üzere asker eğlencesi konvoyuna katılan sanığın, arka koltukta oturan aralarında maktulün de bulunduğu şahısların sağ ve sol camlardan vücutlarını çıkartarak oturduklarını bilmesine rağmen tehlikeli şekilde seyrini sürdürdüğü, sanığın 22/05/2015 tarihli ... 3. Sulh Ceza Hakimliğince alınan sorgusunda aracın arka camında oturan maktulü ve diğer şahsı uyardığını beyan ettiği dikkate alındığında söz konusu durumdan haberdar olduğunun sabit olduğu buna rağmen aracı durdurmadığı anlaşılmakla, tüm bu tehlikeli davranışları gerçekleştirirken herhangi bir kaza neticesinin meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen, şoförlük bilgi ve deneyimine, içinde bulunduğu koşullara, önceki tecrübelerinin olumsuz neticelenmemesine olan güveni sebebiyle, ölüm veya yaralanma ile neticelenebilecek herhangi bir kazanın meydana gelmeyeceğine ya da meydana gelse dahi bu türden bir kazayı önleyebileceğine güvenerek hareketine devam etmek suretiyle, öngördüğü ancak gerçekleşmesini istemediği kaza neticesine sebebiyet verdiği, tüm bu sebeplerle sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu anlaşılmakla; bu suretle sanığın bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2- Her ne kadar gerekçeli hüküm fıkrasında kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden denilerek sadece katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2019 tarihli ve 2019/4-6 Esas - 2019/214 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin vekâlet ücretinin tayininde esas ve ilke olarak davacı veya sanıkların adedini ya da bir sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip olunan dava dosyası adedini ele almakta ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava dosyası için ayrı ayrı tayinini öngörmüş bulunmaktadır. Buna göre ayrı ayrı dava açılmadıkça vekâlet ücretinin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün olmadığı ve ortak vekil ile temsil edilen katılanlara sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün bulunmadığı gözetildiğinde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kendilerini yargılama sırasında aynı vekille temsil ettirdiklerinden mahkemece tek vekalet ücretine katılanların tamamı nezdinde hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2599, Karar No: 2023/5304, Tarih: 11.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/2599 E.  ,  2023/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1. ... Bakım Fabrika Müdürlüğü ... işyerinde çalıştığını, ... ... Sendikası üyesi olduğunu, yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmelerinden yararlandığını, toplu ... sözleşmesinin 59 uncu maddesinin (d) bendinde belirtilen görevi bilfiil yapan, belgelere sorumlu olarak imza atan/kaşe ya da mühür basan müvekkiline idarecilik priminin ödenmemesinin somut ve hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek müvekkilinin toplu ... sözleşmesinin 52 nci maddesinin (d) bendi gereği %6 oranında (C) grubu idareci primi alması gerektiğinin tespiti ile geriye dönük olarak hak etmesine rağmen müvekkiline ödenmeyen (C) grubu idareci priminin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davanın kısmi dava olarak ikame edilemeyeceğini, davacı ve arkadaşlarının işyerinin üretim işlem bölümünde görevli olduklarını, kullandıkları (M) mührünün bu bölüme ait olduğunu ve bakım, onarım, revizyon ve test işlemlerini fiilen yapabilen vasıflandırılmış personelin kullandığını, kalite kontrol sürecinde (Q) ve (QC) mührünün kullanıldığını, (P) mührünün ise çalıştığı postanın ihtisasından önce vasıflandırılmış ve bu ihtisasta en az iki yıl vasıflı olarak çalışmış, postasında/atölyesinde yapılan ve planlarında (P) mühür seviyesi olarak tanımlanmış kritik işlemlerde posta çalışanına bilgi ve uygulama desteği veren, bu işletmelerde gözetim ve denetim yapan, atölye şefi/postabaşı kadrosuna atanmış personele postasındaki/atölyesindeki işlerde kullanılmak için verilen mühür olduğunu, buna göre kalite dokümanında sayılan mühürlerin tamamının kalite kontrol ve teknik kontrol amacıyla kullanılmadığını, kullanılan kişi ve kullanılan mühre göre sonuçlarının da farklı olduğunu, davacı ve arkadaşlarının (Q) ve (QC) mührünü değil (P) ve (M) mührünü kullandıklarını, (Q) ve (QC) mührünü kullanan personele toplu ... sözleşmesinin 59 uncu maddesinin (d) bendinde öngürülen idareci priminin ödendiğini, davacı ve arkadaşlarının bu primi hak etmediğini, daha önce açılan davalarda, işçilerin (Q) ve (QC) mührünü kullandıklarının tespit edilerek söz konusu primin hüküm altına alındığını, kararlar sonucu Bakanlık emirleri doğrultusunda Kurumda mühür kullanımı ile ilgili gerekli düzenlemelerin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı uyarınca yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunun incelenmesi neticesinde davacının işyerinde yaptığı işin teknik kontrol vasfı taşıdığı, ... eğitim gerektirdiği ve ... yöntemler kullanılarak yapıldığı, bu aşamada gözden kaçan bir hatanın teknik olarak diğer aşamalarda fark edilemeyeceği için davacının önemli bir sorumluluk yüklendiği, yapılan işin daha sonraki aşamalarda başka bir çalışanın teknik kontrolünden geçmediği, bu aşamadan sonra yapılan kontrollerin yalnız evrak üzerinden yapılan belge kontrolünden ibaret olduğu, bu bakımdan davacının sonuç odaklı kontrolleri yaptığı, bu şekilde yapılan ... ve alınan sorumluluk birlikte değerlendirildiğinde davacının (C) grubu idarecilik primi alması gerektiğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri