muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/510, Karar No: 2024/1935, Tarih: 29.02.2024

4. Bozova Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.10.2013 tarihli ve 2013/63 Esas, 2013/180 Karar sayılı kararı ile kısıtlılığı istenen mağdurun hafif derecede mental retardasyon rahatsızlığı olduğu hekim raporuyla tespit edilmiş ve mağdurun abisi ... vasi olarak tayin edilmiştir.

5. Sanık farklı aşamalardaki ifadelerinde özetle; mağdurun akli dengesi yerinde olmadığı için kendine ve çevresindekilere zarar verdiğini, hastaneye götürmelerine rağmen sonuç alamadıklarını, evde hamile eşi ve çocukları olduğu için endişe ettiğini, işe gittiği vakitler mağduru bağlayıp işten geldiğinde çözerek babasıyla beraber yaşadığı odaya aldığını, başka çaresi olmadığı için mecburen böyle bir şey yaptığını beyan etmiştir. Sanık; kovuşturma aşamasındaki ifadesinde mağduru olay günü 10 dakikalığına ahıra bağladığını ve bunun bir süreklilik arz etmediğini beyan etmesi üzerine ifadelerdeki çelişki kendisine sorulmuş, soruşturma aşamasındaki ifadenin zapta yanlış geçtiğini ve şimdiki ifadesinin doğru olduğunu beyan etmiştir.

6. Tanık C.D. ifadesinde özetle; mağdurun kardeşi olduğunu, sanıkla mağdurun birlikte yaşadıklarını, mağdurun akli dengesinin yerinde olmadığını, sanığın mağduru bağladığını hiç görmediğini beyan etmiştir.

7. Vasi ... ifadesinde özetle; mağdurun zihinsel engelli olduğunu ve sanığın yanında kaldığını, mağdurun gündüzleri evde tek kaldığı zamanlar civar köylere kaçtığını ve onu aramak zorunda kaldıklarını, mağdurun hem kendisine hem başkalarına zarar vermesini önlemek ve kaçmasını engellemek için sanığın mağduru bağladığını, sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın temyiz itirazları yönünden yapılan inceleme neticesinde yukarıda izah olunan hususlar ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesinin Dairemizin bozma kararına uygun şekilde hüküm kurduğu, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak, sanık hakkında kurulan hükümde, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken sonuç cezanın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi usulen hukuka aykırı bulunmuş fakat bu hukuka aykırılığın giderilmesi 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi gereği yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği için ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın sair temyiz sebeplerinin reddine; Bozova Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2022 tarihli ve 2021/391 Esas, 2022/451 Karar sayılı kararındaki yukarıda izah olunan hukuka aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediği için 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hükmün beşinci fıkrasında yer alan "sonuç itibariyle sanık hakkında neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23085, Karar No: 2013/21081, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23085 E.  ,  2013/21081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sevk ve idaresindeki ... plakalı oto ile saat 19.50 sıralarında şikayetçi...'ın pompacı olarak çalıştığı akaryakıt istasyonuna gelen sanığın, aracından inmeden ona "depoyu fulle" diyerek LPG istediği, dolum işlemi bittiğinde cüzdanından çıkarttığı gerçekte de kendisine ait olan ....6398 no.lu kredi kartını bedeli tahsil etmesi için verdiği, müştekinin kartı pos cihazından geçirmek üzere binaya doğru yürümeye başladığında aracını çalıştırıp hızla ondan uzaklaşması, saat 19.57 itibariyle anılan kartın telefonla verilen kayıp/çalıntı ihbarı üzerine kullanıma kapatılması, müştekinin o arada aracın plakasını alması ve akaryakıt bedelini tahsil için kartı cihazdan geçirdiğinde

"el koy" uyarısı ile karşılaşması böylece bedeli tahsil edememesi şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK'nın 141. maddesinde tanımlanan "hırsızlık" suçunu oluşturduğu nazara alınmadan yazılı biçimde "dolandırıcılık" suçundan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2703, Karar No: 2025/1191, Tarih: 03.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2703 E.  ,  2025/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/277 E., 2024/335 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Reşadiye Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/473 E., 2023/368 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde müvekkillerine ait olan 3 katlı betonarme ev, samanlık ve müvekkilleri tarafından dikilip yetiştirilen meyve ağaçları ile diğer muhdesatların bulunduğunu, davalı ...'ın muhdesatta hak iddia etmediğini, müvekkili ...'ın babaları ve dedeleri tarafından yapılan yerin yıkılması sonucu sıfırdan aynı yere ev yaptığını, yapılan evin 1 No.lu dairesi ...'a, 2 No.lu dairesi ...'a, 3 No.lu çatı dairesi ve bodrumda eklentisi olan dairesi ...'a, 4 No.lu dairesi ...'a ait olmak üzere paylaşıldığını, samanlık ve ahırın müvekkillerince yapıldığını, dikilen meyve ağaçlarının müvekkillerince bakılarak büyütüldüğünü, eve ulaşmak için müvekkillerince yol yapıldığını, içme suyunun da müvekkillerince getirildiğini ileri sürerek taşınmaz üzerinde yer alan muhdesatların müvekkillerine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ..., ..., ... ve ... vekili, müvekkillerinin dava konusu taşınmazda paydaş ...'ın mirasçıları olduğunu, taşınmaz üzerindeki muhdesatların 1/4'ünün müvekkillerinin murisi ...'a ait olduğunu belirterek davanın kısmen reddini savunmuş, karşı davasında; 2 No.lu bağımsız bölümün tamamının ve taşınmazdaki diğer muhdesatların 1/4'ünün miras hisseleri oranında müvekkillerine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

2. Davalılar ..., ... ve ... vekili, davanın açılmasına müvekkillerinin sebebiyet vermediklerini, davacıların taşınmaz üzerinde müvekkillerinin izin ve muvafakati olmadan taşınmaz yapıldığını, taşınmazın izinsiz ve kira ödemeksizin kullanıldığını belirterek; müvekkilleri aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne, 113 ada 41 parsel sayılı taşınmazda 1 adet mesken nitelikli betonarme yapı ile 80 yaşındaki 1 adet ceviz ağacı dışındaki ağaç niteliğindeki muhdesatların ..., ..., ... ile ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 1 adet samanlık ve 80 yaşındaki 1 adet ceviz ağacı yönünden istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne, 113 ada 41 parsel sayılı taşınmazda 1 adet mesken nitelikli betonarme yapı ile 80 yaşındaki 1 adet ceviz ağacı dışındaki ağaç niteliğindeki muhdesatların ..., ..., ... ile ... mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 1 adet samanlık ve 80 yaşındaki 1 adet ceviz ağacı yönünden istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar-karşı davacılar vekili temyiz dilekçesinde, tarafların yargılama gideri ve vekâlet ücretinden payları oranında sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Muhdesatın tespiti davalarında dava konusu, dava tarihi itibarıyla hesaplanan ve davalıların payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilâm harcının, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına takdir edilecek vekâlet ücretlerinin iş bu müddeabih esas alınarak hesaplanması gerekir. Ayrıca; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilâm harcından, aynı şekilde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326/2 hükmü uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilecek vekâlet ücretinden, davalıların miras payı gözönünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.

İlk Derece Mahkemesince yukarıda belirtilen husus gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalılar-karşı davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 4, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12 ve 13 numaralı bentlerinde yer alan “tahsili” ibaresinden önce gelmek üzere “tapu kaydında ve veraset ilâmında belirlenen payları oranında” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1138, Karar No: 2022/8776, Tarih: 29.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/1138 E.  ,  2022/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ... tarihli ve ... sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii .... Sulh Ceza Hâkimliğinin ... tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ...sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "Baba Kaptan" isimli ... hesabından yapılan “...DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşı şüpheli ...'ın hesabında paylaşmak suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine,... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... tarihli ve ... karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; memleketinin ... olduğu, ...'da yaşadığı, 21 Aralık 1982 yılında evlendiği, eşinin adının ... olduğu,... isimlerinde kızları olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu ... tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen ... tarihli tutanakta atılı suça ilişkin... Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnat edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; müştekinin, açık kimliği belirli olmayan “...” isimli şahsın müştekiye ... isimli sosyal paylaşım sitesinde hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olduğu, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "şüphelinin ... hesabında; memleketinin ... olduğu, İstanbul'da yaşadığı, 21 Aralık 1982 yılında evlendiği, eşinin adının ... olduğu,... isimlerinde kızları olduğu" şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, şüphelinin tespitine yönelik olarak ilgili kurumlardan araştırma yapılması, CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiğinden, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin ... tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309.maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1316, Karar No: 2011/4663, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1316 E.  ,  2011/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2005 gün ve 2005/638 Esas, 2005/752 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa isnat olunan suçun tâbi olduğu kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı süresine tâbi olduğu, sanık hakkında suç tarihi olan 19.07.2001 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.