muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6109, Karar No: 2014/7764, Tarih: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6109 E.  ,  2014/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 23/05/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1982, Karar No: 2019/4254, Tarih: 20.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1982 E.  ,  2019/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, onama

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, adli para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden “Taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği konusunda ihtarat yapılmasına” ilişkin bölümlerin tümüyle çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerinin arka kısmında bulunan bayan tuvaleti ve depo olarak kullandığı yerden hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde, aynı Yasa'nın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, adli para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7128, Karar No: 2014/8102, Tarih: 29.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/7128 E.  ,  2014/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında 2571.94 m² yüzölçümündeki taşınmaz, Temmuz 2003 tarih 2 nolu tapu kaydına dayanarak hali arazi niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın babası ait olduğunu, Mahkemesinin 1990/214 - 1997/176 sayılı ilâmı ile muris adına tescile karar verildiğini, kararın kesinleşmesine rağmen, bugüne kadar tapuya tescil edilmediğinden mirasçıları adına tescili iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 230 ada 1 nolu parselin 03.11.2008 günlü fen bilirkişi rapor ve krokisinde (1B) ile gösterilen 1009,93 m²'lik kısmının kadastro tesbitinin iptali ile ... mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline, (1A) ile gösterilen 1410,92 m²'lik yer ile 1, 2, K3, K4 noktaları ile gösterilen 151,09 m² olmak üzere toplam 1562,02 m² bölümünün tesbit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.05.2010 gün ve 2010/4074 - 6760 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “mahkemece, taşınmazın krokide (1B) ile gösterilen 1009.93 m²'lik bölümün davacının dayandığı tescil kararı ve krokisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı, öncelikle; 230 ada 6, 7, 8, 9, 12, 13, 14 ve 15 sayılı parsellerin tutanak örnekleri ile varsa tesbitlerine esas alınan tapu kayıtlarının ve 230 ada da kalan parselleri içeren kadastro paftasının getirtilmesi, bundan sonra asliye hukuk mahkemesinin 1990/214 Esas sayılı dosyasında hükme esas alınan kontrol memuru ... tarafından düzenlenen 29/05/1997 tarihli krokide (A) harfi ile işaretli yerin kavaklığı olduğu, kıyı kenar çizgisinde kalan kısım çıktıktan sonra kalan (A) harfi ile işaretli bölümün 27425 m2 olduğu ve yine aynı krokide (B) harfi ile işaretli yerin kavaklığı olup, kıyı kenar çizgisinde kalan bölüm çıktıktan sonra geriye 12600 m2 kaldığı, (D) harfi ile işaretli yerin çınarlık olduğu ve kıyı kenar çizgisinde kalan 450 m2 çıktıktan sonra geriye 5050 m2 kaldığı ve bu yerin aynı zamanda sulh hukuk mahkemesinin 2001/168 sayılı dosyasında Hazine adına tescile karar verildiği, (E) harfi ile işaretli yerin 'dan geçen yer lduğu, kıyı kenar çizgisinde kalan kısım çıktıktan sonra geriye 8825 m2'nin kaldığı ve (F) harfi ile işaretli yerin ise hali arazi olup, 2500 m2 olarak hesaplandığı, (F) harfi ile işaretli bölümün daha sonra sulh hukuk mahkemesinin 2001/168 sayılı dosyasında Hazine adına tescil edildiği anlaşıldığına göre, değişmez sınır olan yol ve derenin birleştiği yer keza (A)

harfi ile işaretli yeri ile adına tescil edilen (C) harfi işaretli yerin sınırları esas alınarak 1990/214 - 176 sayılı tescil ilânının dayanağı kroki 3402 sayılı Kanunun 20/A maddesi hükmüne göre yerine uygulanması ve bu kroki ile kadastro paftası arasındaki çelişkinin nereden kaynaklandığının saptanması, tescil dosyasının dayanağı 29/05/1997 tarihli krokideki kıyı çizgisinde kalan bölümler belirlenerek harfi ile işaretli ve (B) harfi ile işaretli bölümlerine ait sınırlar bulunup, bu sınırlar değişmez kabul edilerek kroki yerine uygulanıp, dava konusu edilen yerin gerçek miktarı saptanmak suretiyle infaza olanak verecek şekilde bilirkişiye kroki düzenlettirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 230 ada 1 nolu parselin 26.07.2011 günlü fen bilirkişi krokisinde (E1) ile gösterilen 1499,26 m²'lik kısmının kadastro tesbitinin iptali ile ... mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline, (F1) ile gösterilen 1072,68 m²'lik kısmının tesbit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11/12/2012 gün ve 2012/5888-14336 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; ”Mahkemece, bozmaya uyulmuş olmakla, taraflar yönünden usûlü kazanılmış hak oluştuğu, 31.12.2008 günlü ilk kararda 230 ada 1 nolu taşınmazın krokide (1B) ile gösterilen 1009.93 m²'lik bölümünün davacının dayandığı tescil kararı ve krokisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, diğer bölümlerin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği, bu kararın, davacı ... tarafından temyiz edilmediği, buna rağmen, mahkemece bozma sonrası davalı Hazine lehine oluşmuş usûlî kazanılmış hak dikkate alınmaksızın bu kez ... Köyü 230 ada 1 nolu parselin 26.07.2011 günlü fen bilirkişi krokisinde (E1) ile gösterilen 1499,26 m²'lik kısmının kadastro tesbitinin iptali ile ... mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, bu nedenlerle, mahkemece, gerekirse fen bilirkişiden rapor alınarak Hazine lehine oluşmuş usûlî kazanılmış hak dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle Hazine aleyhine karar verilmiş olmasının usûl ve kanuna aykırı olduğuna” değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... Köyü 230 ada 1 nolu parselin teknik bilirkişiler ve tarafından düzenlenen 06/05/2013 tarihli bilirkişi rapor ve haritalarında 1-B harfi ile gösterilen 1009,93 m2'lik kısmının kadastro tespitinin iptali ile bu kısmın ... mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline, 1-A harfi ile gösterilen 1562,02 m2'lik kısmının tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1744 sayılı Kanuna göre 17/11/1975 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre 06/03/1991 tarihinde yapılıp, dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 29/09/2014 gününde oy birliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2010/10025, Karar No: 2010/11876, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10025 E.  ,  2010/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın... , ... ve ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalılar ... ve ... 'ye ait zemin üstü muhdesatın (yapılar ve ağaçların) sadece kamulaştırma bedeline hükmedilip davacı idareye aidiyetine dair hüküm kurulmaması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkırasının 1. maddesine (e) bendi olarak "kamulaştırılan zemin üstü muhdesatın (yapı ve ağaçların) davacı idareye aidiyetine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7168, Karar No: 2018/18986, Tarih: 25.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7168 E.  ,  2018/18986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı ile ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin ilişkindir.

Mahkemece davanın yargı yolu nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca görevsizlik kararı verildiği dikkate alınarak davalı idareler lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı ile ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12588, Karar No: 2023/5333, Tarih: 15.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/12588 E.  ,  2023/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR : Esastan red

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 21.11.2019 tarihli ve 2018/662 Esas, 2019/8974 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına .İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 21.11.2019 tarihli ve 2018/662 Esas, 2019/8974 Karar sayılı kararına karşı direnilmiş ise de 07.12.2016 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma günü 22.03.2017 tarihi olarak kararlaştırıldığı, davacı avukatına duruşma gününün tebliğ edilmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin duruşma gününden haberdar edilemediğinin kabulüyle; yeniden duruşma günü bildirilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.