muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25568, Karar No: 2014/16778, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25568 E.  ,  2014/16778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, Defter ve belgeleri ibaraz etmemek

HÜKÜM : 1- ... hakkında;

Beraat (Tüm sahte fatura tanzimi suçlarından)

2- ... hakkında;

A- 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereği ortadan kaldırma (2002 ve 2003 yılları sahte fatura tanzimi suçları hakkında) B- 213 sayılı VUK.nun 359/a-2, TCK.nun 62. maddeleri gereği 5 ay hapis cezasına dair.

C- 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 765 sayılı TCK.nun 80, 59, 5237 sayılı TCK.nun 53/1, 51, 51/3. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası, güvenlik tedbiri, hapis cezasının ertelenmesi, 1 yıl denetim süresi tayinine dair.

1- Sanık ... hakkında '' 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek '' suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanun'la değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi, yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçlardan kurulan hükümden "765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına" bölümünün çıkartılarak yerine "765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında ''2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'', sanık ... hakkında ise ''2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2- Sanık ... hakkında ''2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'', sanık ... hakkında ise ''2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen ''2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi bozmayı gerektirmiş, yine sanık ...'e yüklenen '' 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanık ... hakkında ''defter ve belgeleri ibraz etmemek'' suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan şirket yetkilisi olan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için 05.03.2007 tarihinde işyeri adresinde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA,16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12260, Karar No: 2012/18335, Tarih: 25.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/12260 E.  ,  2012/18335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç delillerini yok etme

HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

17.03.2009 tarihli dilekçesi ile sanıktan şikayetçi olduğunu belirten Yallıoğlu Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 234.maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunduğu ve aynı kanunun 238/2.maddesi gereğince davaya katılmak isteyip istemediklerinin sorulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle şikayetçi vekilinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunması karşısında usul ve yasaya uygun olmayan temyiz isteğinin reddine dair karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Şikayetçi Yallıoğlu Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilinin, 17.03.2009 tarihli dilekçe ile mazeret bildirimini içeren ve gıyabında sanığın cezalandırılmasını isteyen dilekçesinin davaya katılma istemi niteliğinde olduğu gözetilmeden bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ve şikayetçi Yallıoğlu Tarım Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14427, Karar No: 2022/5668, Tarih: 29.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14427 E.  ,  2022/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 05.11.2018 gün ve 2017/11823 E - 2018/19047 K sayılı kararı ile bozulmuş, karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine bozma ilamı kaldırılarak Dairemizin 12.11.2019 gün ve 2019/2343 E - 2019/18187 K sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece; bozma ilamının seranın yıpranma payına ilişkin bölümüne karşı önceki kararda direnilmiş, bozmaya konu diğer hususlar yönünden ise uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamının seraya uygulanan yıpranma payı oranına ilişkin bendi haricindeki bentlere uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi doğru olduğu gibi; seraya uygulanan yıpranma payı oranının uygun olduğu bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından kısmen direnme kararı da yerindedir. Ancak;

1-Hüküm altına alınan bedele 09.01.2012 tarihinden ilk karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ve ilk karar öncesinde faiz dahil olmak üzere toplam 1.932.328,70 TL bloke edilmiş ve ilk kararda toplam 1.535.158,00 TL'nin ödenmesi hüküm altına alınmış olup, bozma kararı sonrasında da toplam 1.534.032,52 TL hüküm altına alındığından, fark 1.125,48 TL davalılara ilk karar gereği ödenmiş ise çekilme tarihinde varsa işlemiş neması ile birlikte payları oranında davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, ödenmemiş ise 1.125,48 TL ile faiz bedeli olarak ilk karar öncesinde depo edilmiş olan ve davalılara ödenmesi hususunda hüküm kurulmamış olan 398.296,18 TL bedelin davalı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davalılardan ... vefat etmiş olup mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş olduğundan, mirasçılarının karar başlığına davalı olarak eklenmeleri gerektiğinden,

2-Davalılardan ... vefat etmiş olup mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş olduğundan, mirasçılarının karar başlığına davalı olarak eklenmeleri gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Toplam kamulaştırma bedeli olan 1.534.032,52-TL'nin 13/07/2020 tarihli bilirkişi heyeti ek raporundaki gibi hisseleri oranında mirasçı-davalılara ödenmesine, mahkememizin ilk kararı sonrası davalılara yapılan ödeme var ise bunun ilgili banka tarafından dikkate alınmasına, toplam 1.534.032,52-TL bedele 09.01.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 23.02.2015 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, ilk karar öncesinde faiz dahil olmak üzere toplam 1.932.328,70 TL bloke edilmiş ve ilk kararda toplam 1.535.158,00 TL nin ödenmesi hüküm altına alınmış olup, bozma kararı sonrasında da toplam 1.534.032,52 TL hüküm altına alındığından, fark 1.125,48 TL davalılara ilk karar gereği ödenmiş ise çekilme tarihinde varsa işlemiş neması ile birlikte payları oranında davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, ödenmemiş ise 1.125,48 TL ile faiz bedeli olarak ilk karar öncesinde depo edilmiş olan ve davalılara ödenmesi hususunda hüküm kurulmamış olan 398.296,18 TL bedelin davalı idareye iadesine) paragrafının yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın karar başlığı davalılar bölümüne ... mirascıları olarak ..., Emine Koca, ... ve Düriye Koca’nın ad ve soyadlarının eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11398, Karar No: 2006/12674, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11398 E.  ,  2006/12674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10635, Karar No: 2013/12114, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/10635 E.  ,  2013/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.2010-21.09.2011 tarihleri arasına davalı şirkette tıbbi tanıtım mümessili olarak görev yaptığını, çalışma bölgesi OMEGA grubunun kapatılması sebebiyle fiili olarak çalıştığı Tokat ilinden 17.08.2011 tarihinde Çorum iline tayininin çıkarıldığının, il değişikliğini kabul etmediği takdirde iş sözleşmesine hiçbir ihtara gerek kalmadan tazminatsız olarak son verileceğinin bildirildiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin Çorum ilinde çalıştığı sırada 21.09.2011 tarihinde feshedildiğini, fesih gerekçesinin açık ve kesin olmadığını, iş sözleşmesinin hangi gerekçe ile feshedildiğinin fesih metninden anlaşılamadığını, feshin geçersizliğinin tespitine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirket Yönetim Kurulu’nun 16.06.2011 tarihli 2011/7 sayılı kararı gereğince davacının çalıştığı bölgeye en yakın il olan Çorum iline görev ve unvanı aynı kalmak suretiyle tayin edildiğini, davacı işçinin 17.08.2011 tarihli atama bildirimini kabul ettiğini ancak 22.08.2011 tarihinden itibaren yeni görev yerinin Çorum olduğunu biliyor olmasına rağmen mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen işçi davranışları sebebi ile iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği hususunun dosya kapsamında ispat edilemediği bu itibarla feshin geçersiz olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 22.08.2011 ve 23.08.2011 tarihinde işe devamsızlık yaptığı sabittir. Fesih bildirimi ise 21.09.2011 tarihinde yapılmıştır. Davalı fesih bildiriminde 4857 sayılı Kanunun 25/IIg-h. maddelerine dayanmıştır. Ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan hallere dayanarak işçi veya işverene tanınan sözleşmeyi fesih yetkisi feshe sebep davranışın öğrenildiği günden başlayarak altı işgünü geçtikten sonra kullanılamaz. Dosya kapsamından yetkili makamın fesih sebebini öğrenme tarihi anlaşılamamaktadır. Mahkemece feshe yetkili makamın fesih sebebi devamsızlığı öğrenme tarihi araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,23.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9946, Karar No: 2012/19156, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9946 E.  ,  2012/19156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Muhalefet

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereği davanın reddi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının reddine ilişkin karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları'nı Koruma Kurulu'nun 14.12.1994 tarih ve 4448 sayılı kararı ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen, Aydın İli, Didim İlçesi, Balat Köyü'nde, tapunun 1014 parselinde kayıtlı, maliki Maliye Hazinesi olan arazide, orman muhafaza memurlarının 01.03.2007 tarihli zabıt varakası ile sanık tarafından 153.900 metrekare orman alanının sürülerek kazanılan alana 1200 adet ... dikildiği, 2000 civarında da dikmek için zeytin fidanı yeri işaretlemiş olduğu tespit edildiği, sanığın savunmasında söz konusu ağaçları kendisinin diktiğini belirttiği, dosya içerisinde mevcut 11.06.2009 tarihli ziraat mühendisi bilirkişisi raporuna göre ile 20-30 yıl öncesi dikilmiş 170 adet selvi, 30 adet incir ve 70 adet badem ağaçları bulunan bir alanın olduğu, bu alanın bitişiğinde 6 yıl öncesi çalılıkların makiliklerin yok edildiği, 6 yaşlarında 500 adet ve 1 yaşlarında 1200 adet gemlik zeytin fidanlarının dikiminin yapıldığının tespit edildiği,

Didim Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.02.2008 tarih, 2007/268 - 2008/122 E-K sayılı kararına konu yerin dava dosyası ile aynı yer olması ile birlikte, suçun konusunun aynı olmadığı, 1200 adet zeytin ağacının Orman zabıt Varakasının tarihi ve bilirkişi raporları doğrultusunda yeni dikildiği, ilk dava konusunun ise söz konusu davanın karar tarihi itibariyle, 30 yaşlarında 350 adet, 3 yaşlarında 350 adet ... olduğu dolayısıyla sanığın her iki davadaki eylemlerinin farklı olduğu anlaşılmakla, yargılamaya devam edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1960, Karar No: 2024/1057, Tarih: 08.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/1960 E.  ,  2024/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/67 E., 2022/78 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şırnak Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendi, altıncı fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) bendi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak

yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

3. Şırnak Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2014 tarihli kararının sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.01.2022 tarihli ve 2021/1995 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararı ile "... olay günü sanığın, cinsel istismar eyleme dışında mağdurenin hürriyetinin kısıtlayan başkaca bir hareketin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ