muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1803, Karar No: 2018/7340, Tarih: 26.11.2018

Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı ile davalı yüklenici arasında düzenlenen taşıma sözleşmesi kapsamında yükleniciye davacı personeli olan diğer davalıların hatalı işlemleri ile fazladan navlun ücreti ödemesi yapıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarda özetlendiği gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik davacı tarafça alım, sevk gibi işlemlerde uygulanan hesaplama yöntemine ve mükerrer hesap yapıldığına ilişkin ciddi itirazlarda bulunulmuş, davacı itirazlarını değerlendirir ek rapor ya da yeni bir rapor alınmadan karar verilmiştir. Bu durumda, davacı tarafın ciddi itirazlarını karşılar ek rapor ya da yeni bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, davalı ... yönünden kendisine atfedilebilecek kusuru olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de, davacı tarafça dosyaya sunulan inceleme raporları da dikkate alınarak davalı ...’ın görev tanımı ve yapılan fazla ödemede sorumluluğu olup olmadığı değerlendirilerek bir karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak adı geçen davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 308,04 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1513, Karar No: 2019/6734, Tarih: 08.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1513 E.  ,  2019/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/4. ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, 09/12/2014 olan mahkumiyetin verildiği tarihten inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Müştekinin, Mert Çadır isimli işyerinin karşısında bulunan etrafı duvarlarla çevrili, yüksekliği 1.60 cm, uzunluğu 5 metre olan demir kapılı ve üstü açık olan işyerine ait deposunun kapısını 25/03/2014 günü saat 21.30 sıralarında kilitleyerek evine gittiği, 26/03/2014 tarihli kolluğun düzenlediği iş yeri kamera görüntüsü inceleme tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun 26/03/2014 günü gece saat 01.22'de depoya girdiği, depodan 1 adet 5.30 metre uzunluğunda tenteyi aldığı ve saat 01.33'te depodan çıkıp uzaklaştığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemini gece işlediği gözetilmeyerek TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2- Hükmün esasını oluşturan kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği halde gerekçede bu sefer hapis cezasının ertelenmesine denilerek kısa kararla gerekçe arasında çelişki oluşturulması,

3- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında Keşan Devlet Hastanesi psikiyatri uzmanından alınan raporda, hırsızlık suçundan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği ile ilgili görüş belirtilmemesi,

4- Suça sürüklenen çocuğun 13/10/2014 tarihli duruşmada, suça konu tenteyi daha sonradan sahibine iade ettiğini belirtmesi karşısında, tentenin suça sürüklenen çocuk tarafından iade edilip edilmediğinin müştekiden sorularak sonucuna göre TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4- Suça sürüklenen çocuğun 13/10/2014 tarihli duruşmada, suça konu tenteyi daha sonradan sahibine iade ettiğini belirtmesi karşısında, tentenin suça sürüklenen çocuk tarafından iade edilip edilmediğinin müştekiden sorularak sonucuna göre TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken kazanılmış hakkın gözetilmesine, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22098, Karar No: 2022/195, Tarih: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22098 E.  ,  2022/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait tarlada bulunan 24 adet akasya ağacı ile bir adet selvi ağacını keserek götürmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 03/05/2011 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8703, Karar No: 2024/3540, Tarih: 18.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8703 E.  ,  2024/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/228 E., 2016/185 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme,6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a ,86/2-3-e ve 151/1 maddelerinde tanımlanan silahla tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs, mala zarar verme suçu ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'un 13/1 maddesinde düzenlenen ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 09.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6881, Karar No: 2025/4190, Tarih: 12.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/6881 E.  ,  2025/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/292 E., 2023/296 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın, davacı yayaya çarpmasıyla oluşan 02.11.2020 tarihli trafik kazası sonucunda davacının malul kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 411.471,50 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusurunun tespiti gerektiğini, sorumluluklarının sigortalının kusuru oranında olduğunu, maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun düzenlenmediğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz yönteminin uygulanması gerektiğini, geçici bakıcı giderinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını, uzlaşma yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, beşte bir oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurucunun geçirmiş olduğu trafik kazası nedeni ile malul kaldığı, davalı ... şirketinin kazaya karışan aracı ZMMS poliçesi ile teminat altına almış olması nedeni ile işletene düşen hukuki sorumluluğu üstlendiği ve sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 411.471,50 TL tazminatın 09.08.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın kısmen kabulü ile vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının düzeltilmesine, diğer itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün kusuru olmadığını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri taleplerinin poliçe teminatı kapsamında olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faiz yönteminin uygulanması gerektiğini, geçici bakıcı gideri tazminatının net asgari ücret üzerinden yapılması gerektiğini, davacının kalan ömrünün hesap tarihindeki yaşı esas alınarak hesaplandığını, 0,03 yıl fazla hesaplama yapıldığını, uzlaşma yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, davacı tarafından usulüne uygun şekilde davalıya başvuru yapılmış olmasına, davacı tarafından sunulan raporun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olmasına, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40-2020/40 sayılı kararı sonrasında %1,8 teknik faizin uygulanma imkanı olmamasına, geçici iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatlarının poliçe teminatı kapsamında olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/297, Karar No: 2021/919, Tarih: 25.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/297 E.  ,  2021/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - ...

İftira suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/02/2019 tarihli ve 2018/102844 soruşturma, 2019/7880 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/05/2019 tarihli ve 2019/1302 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin müşteki ... hakkında asılsız isnatlarda bulunarak, silahlı terör örgütü üyesi olduğundan bahisle iftira suçunu işlediği iddiası ile soruşturmaya başlanıldığı, dosyada sureti mevcut olan ve müşteki hakkında soruşturmanın yapıldığı ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2018 tarihli ve 2018/52733 soruşturma, 2018/36957 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ile müşteki hakkında özetle; 28/07/2016 tarihli bilgi notu uyarınca şüpheli hakkında soruşturma işlemlerine başlandığı, Fetö/Pdy üyeliği ile alakalı herhangi bir delil bulunamadığından hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiği, ilgili bilgi notunun şüpheli ...'ın kendi bilgilerinin gizli kalması kaydıyla çalıştığı hastanede halen aktif olarak çalışan ve FETÖ/PDY ile ilgili olduğunu bildiği çalışanların ismini vermek istediğini belirtmesi üzerine müştekinin de ismini vermesi üzerine düzenlendiği ve müşteki hakkında soruşturmaya başlanıldığı, şüphelinin 15/08/2016 tarihli bilgi notunda da birkaç kişinin ismini verdiği ve bu kişiler hakkında soruşturma yürütüldüğü, bu bilgi notlarına istinaden soruşturmaya başlanılan aralarında müştekinin de bulunduğu 15 kişi hakkında da anılan kararla delil yokluğu sebebiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiği gözetildiğinde, şüphelinin eylemine ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği ve bu nedenle şüpheli hakkında kamu davası açılması gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.12.2019 gün ve 2019-15157 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2019 gün ve KYB - ... sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ... vekilinin 11.12.2018 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan dilekçesinde özetle; şüpheli'nin 155'i arayarak uzman doktor olarak çalıştığı hastanede FETÖ terör örgütüne üye çalışanlar olduğunu ve isimlerini vermek istediğini beyan ederek şikayetçinin de isminin bulunduğu 11 kişinin ismini bildirmesi üzerine soruşturma yapıldığı; soruşturma neticesinde şikayetçi hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın kesinleştiği ve şüpheli hakkında iftira suçundan suç duyurusunda bulunması üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/102844 soruşturma, 2019/7880 karar sayılı kararıyla iftira suçunun işlendiğine dair kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği ve verilen bu karara yapılan itirazın mercii tarafından reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. md) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. md) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda, şüphelinin şikayetçi ... hakkında asılsız isnatlarda bulunarak, silahlı terör örgütü üyesi olduğundan bahisle iftira suçunu işlediği iddiası ile soruşturmaya başlanıldığı, dosyada sureti mevcut olan ve şikayetçi hakkında soruşturmanın yapıldığı ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2018 tarihli ve 2018/52733 soruşturma, 2018/36957 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ile şikayetçi hakkında özetle; 28/07/2016 tarihli bilgi notu uyarınca şüpheli hakkında soruşturma işlemlerine başlandığı, Fetö/Pdy üyeliği ile alakalı herhangi bir delil bulunamadığından hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiği, ilgili bilgi notunun şüpheli ...'ın kendi bilgilerinin gizli kalması kaydıyla çalıştığı hastanede halen aktif olarak çalışan ve FETÖ/PDY ile ilgili olduğunu bildiği çalışanların ismini vermek istediğini belirtmesi üzerine şikayetçinin de ismini vermesi üzerine düzenlendiği ve şikayetçi hakkında soruşturmaya başlanıldığı, şüphelinin 15.08.2016 tarihli bilgi notunda da birkaç kişinin ismini verdiği ve bu kişiler hakkında soruşturma yürütüldüğü, bu bilgi notlarına istinaden soruşturmada şikayetçi hakkında delil yokluğu sebebiyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin karar verildiği gözetildiğinde, şikayetçinin iddiaları ile şüphelinin savunması ve bilgi notundaki tutanak tanıklarının usulüne uygun beyanlarına başvurulduktan sonra ve toplanacak diğer deliller ve yapılacak etkin soruşturma sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin 15.05.2019 gün, 2019/1302 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.