muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17652, Karar No: 2020/5706, Tarih: 16.06.2020

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacı taraf 15 yıllık sigortalılık süresini doldurması sebebiyle kıdem tazminatı ödenmesini talep etmiş ise de, bu fesih iradesinin davalı tarafça işleme konulmadığı, devam eden süreçte davacının iş akdinin davalı işverenlik tarafından kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği sonuç ve kanaatine varıldığı, davalılar arasındaki hukuki ilişkinin tespitine gelince davalı ...Ş.'nin çalışanlarının esas itibariyle bu şirket bünyesinde faaliyet gösterdikleri, ...'in yaptığı iletişim işi üzerine değilde ...'in faaliyetini sürdürdüğü binada bulunan Bilgisayar ve Laptopların kontrol, kayıt ve bakım işlerinin yapıldığı, bir kısım personelin bu hizmetin sunumu için ...'e ait binada çalıştığı, yaptıkları iş ile ilgili raporlama yaptıkları ve raporları ...'e sundukları, emir ve talimat açısından ... çalışanlarının doğrudan ...'den talimat aldıklarına dair delil bulunmadığı anlaşılmakla davalılar arasında İ.K. Anlamında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığı sonucuna varılmış, davalı ... bakımından davanın reddine, tüm dosya kapsamından davacının 01/09/2000-10/10/2012 tarihleri arasında 12 yıl 1 ay 9 günlük kıdeme esas hizmet süresinin bulunduğu,davacı taraf ücretinin 5.000,00 TL net olduğunu iddia ettiği, davalı ...Ş., davacı ücretinin aylık net 4.000,00 TL olduğunu savunduğu, sunulan belgenin fotokopi olması, bunu destekler başka delil bulunmadığı görülmekle davacının fesih tarihinden en son aldığı net ücretin 4.000,00 TL olduğunun tespit edildiği,koşulları bulunmadığından fazla mesai, hafta tatili, kötü niyet tazminatı isteminin reddi ile davalı ...Ş. bakımından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ...Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta davalılardan ...'in davacının asıl işvereni olup olmadığı, davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı ...Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta davalılardan ...'in davacının asıl işvereni olup olmadığı, davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgilerden davacının 01.09.2000 tarihinde davalılardan ...de işe başladığı, davalı ...Ş.’de çalışmaya devam eden davacı işçinin 01.04.2011 tarihinde davalılardan ...’de görevlendirildirildiği davacı işçinin fesih tarihi olan 10.10.2012 tarihine kadar ...’de çalıştığı bu tarih itibariyle iş akdinin davalılardan ...tarafından feshedildiği, davacı işçinin 01.04.2011 tarihinden itibaren davalı ...Ş ile davalı ... arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesine dayandığı, davalı ...Ş.'nin davalı ...’e söz konusu sözleşme gereğince ...’in faaliyet sürdüğü binada bulunan bilgisayar ve laptopları kontrol,kayıt ve bakım hizmetini verdiği davacının bu iş için görevlendirilen personelin sorumlusu olduğu 01.04.2011 tarihinden 10.10.2012 tarihine kadar kesintisiz olarak ... binasında ve Turkcellin sözleşme ile ...’den aldığı hizmet kapsamında çalıştığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda izah olunan hususlar birlikte değerlendirildiğinde davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisi bulunduğu sabittir. Mahkemece yapılacak iş 01.04.2011-10.10.2012 tarihleri arasında geçen süre için kıdem ve ihbar tazminatı hesaplatılarak hüküm altına alınan 36.454,00 TL kıdem tazminatı ile 8.786,13 TL ihbar tazminatından davalı ...’in sorumlu olduğu miktar için müşterek ve müteselsil sorumluluğuna karar vermektir. Davalı ... bakımından davanın husumetten reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14414, Karar No: 2021/10647, Tarih: 26.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/14414 E.  ,  2021/10647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Karar Tarihi- Numarası : 18/03/2020 - 2020/1022 esas ve 2020/1017 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a)Mahkûmiyet: Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 18/02/2020 - 2019/158 esas ve 2020/63 karar

b) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin18/03/2020 - 2020/1022 esas ve 2020/1017 sayılı kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, tutuklu sanığın Sincan 4 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nden gönderdiği 25/08/2021 havale tarihli dilekçesindeki “... temyiz hakkımdan vazgeçiyorum ve müddetnamemin gönderilmesini saygılarımla rica ediyorum.” şeklindeki talebinin ve 20/09/2021 tarihinde SEGBİS aracılığıyla Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nce tercüman vasıtasıyla alınan beyanının temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle Cumhuriyet savcısının temyizine hasren yapılan incelemede:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, Cumhuriyet savcısının dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tutanağı ile sanığın ve tanık Zehra'nın beyanlarına göre; olay yerinde ele geçirilen 2 parça halinde 1,3 gr esrarın olay yerine sonradan gelen ve yakalanamayan 3.şahıs tarafından atıldığı, sanığın ise Zehra'ya sadece 1 adet hap verdiği olayda, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı'ndan alınan rapora göre, bu tabletin yasal kısıtlılık altında bulunan herhangi bir uyuşturucu madde içermediği dikkate alınarak, suç konusu tabletlerin 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 6. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) “Uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran” bir madde olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan rapor alınması,

a) “Uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran” bir madde olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulundan rapor alınması,

b) Üretiminin resmi makamların iznine veya satışının yetkili tabip tarafından düzenlenen reçeteye bağlı olup olmadığının, Sağlık Bakanlığı İlaç ve Eczacılık Genel Müdürlüğünden sorulması, sonucuna göre eyleminin TCK'nın 188/6. maddesinde düzenlenen “uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran maddenin ticaretini yapma” suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılarak, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın uyuşturucu madde sattığı yerin TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi ve umuma açık yerlerden olup olmadığına yönelik mahallinde keşif yapılarak uyuşturucu maddenin satıldığı yerin belirtilen yerlere mutad yollarla (yürüme veya araç) olan mesafesinin tespitinden sonra TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, dosyanın Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine 26/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16414, Karar No: 2018/8362, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/16414 E.  ,  2018/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 11.09.2018 tarihinde taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

........

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve reaktif tutar (demir kaybı) bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 5.000 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 07.01.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 44.595,48 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2016 günlü ve 2016/14442 E. 16303 K. sayılı ilamıyla 6719 sayılı kanun ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nda yapılan değişikliklerin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak inceleme yapılmış ve dava tarihinden sonra 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile aynı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen geçici 19 ve 20. maddeleri nazara alındığında, dava konusu bedellerin ......... düzenleyici işlemlerine uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

......

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; Dairemizin bozma kararında belirtilen, 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile aynı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen geçici 19 ve 20. maddeleri değerlendirilerek karar tesis edilmiştir.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

Mahkemece; Dairemizin bozma kararında belirtilen, 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile aynı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen geçici 19 ve 20. maddeleri değerlendirilerek karar tesis edilmiştir.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

......

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2025/2082, Karar No: 2025/2778, Tarih: 24.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/2082 E.  ,  2025/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip

gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin 2000/10838, 126813, ... sayılı ve "...", "kütahya porselen inci", "inci" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “şekil" unsurlu ibareyi marka olarak tescil ettirmek üzere diğer davalı Kurum'a başvurduğunu, 2018/... kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 21 inci sınıftaki bir kısım emtianın çıkarıldığını, kalan mallar yönünden ise itirazlarının reddedildiğini, oysa müvekkilinin "..." ibareli ilk marka başvurusunun 1991 yılında yapıldığını, bu tarihten itibaren anılan markanın etkin şekilde kullanıldığını, davalının bu marka dışında aynı unsurlu birçok marka başvurularının olduğunu, dilekçelerde yer verilen davalının marka başvurularının dahi kötüniyetinin ispatı niteliğinde bulunduğunu, müvekkili ile davalı firma arasında mevcut davalar sürmekte iken, davalı firmanın işbu dava konusu marka başvurusunu gerçekleştirmesinin de davalının kötüniyetini gösterdiğini, davalı şirket aleyhine ikame edilen Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/371 E. sayılı dosyasında mahkemece bilirkişi raporu alındığını ve raporda hükümsüzlüğü talep edilen davalı şirket markalarının hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu yönünde kanaat bildirildiğini, tescil müracaatına konu edilen markanın 29 seneyi aşkın süredir tescilli markası olduğunu, markalar arasında iltibas doğacağını, müvekkilinin “inci” ibaresini porselen yemek takımlarında ve “...” ibareli markasını da çatal-bıçak takımları üzerinde senelerdir kullandığını, hem müvekkiline ait mağazalarda hem de davalıya ait mağazalarda aynı/benzer ürünlerin satıldığını, aynı tüketici kesimlerine hitap edildiğini ileri sürerek YİDK'in 2020-M-2587 sayılı kararın reddedilen kısım yönünden iptaline, dava konusu 2018/... sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru kapsamında kalan mallar ile davacı markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetler arasında benzerlik olmadığını, itiraza gerekçe olarak gösterilen 2000/10838 sayılı marka yönünden başvuru sahibi tarafından 21 inci sınıfta yer alan mallar için kullanım ispatı talep edildiğini, davacının sunduğu delillerinin ise ilgili markanın işbu başvuru tarihinden önceki dönemde 21 inci sınıftaki mallar yönünden kullanımını ispatlayacak nitelikte olmadığını, başvuru ile 2000/10838 sayılı marka arasındaki karıştırılma ihtimalinin bu marka kapsamında bulunan ve kullanım ispatı talep edilmeyen 11 ve 19 uncu sınıflardaki mallar yönünden değerlendirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; YİDK tarafından verilen çelişkili karardan görüleceği üzere aslında davacı şirketin markalarının, müvekkili şirketin işbu dava konusu markasının başvuru tarihinden önceki dönemde 21 inci sınıftaki mallar yönünden kullanıldığının ispat edilemediğini, buna rağmen 11 ve 19 uncu sınıftaki mallarla ilişkilendirilecek türde benzer mallardan olduğu ve bu mallar yönünden markalar arasında karıştırılma ihtimalinin olduğunun kararda kabul edildiğini, asıl kötüniyetli olan tarafın bizzat davacı olduğunu, davacı tarafından redde mesnet olarak gösterilen markalar ile müvekkili başvurusunun birbirlerinden tamamen farklı bulunduğunu, inci istiridye şeklinin herkesçe bilinen bir deniz ürünü olduğu göz önüne alındığında bu şeklin tek bir kişinin tekeline verilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun, içinde inci bulunan bir istiridye şeklinden oluştuğu, başvuruda başkaca bir unsura yer verilmediği, davacının 2000/10838 sayılı markasının, Türkçe'de inci anlamına "..." ibaresi ile yine içinde inci bulunan bir istiridye şeklinden meydana geldiği, bunun dışında, davacının 126813 tescil numaralı markasının, üstte kendine özgü yazı karakteri ile "Kütahya proselen" ibaresi, bu ibarenin altında tabak şekli ile yanında "inci" ve "düz tabak" ibarelerinden, ... tescil numaralı markasının ise beyaz zemin üzerine iki ayrı satıra gelecek şekilde siyah tonlarda "inci" ve "porselen" ibarelerinden oluştuğu, görüldüğü üzere, davacının 126813 ve ... tescil numaraları markaları kelime markaları olup başvuruda yer alan şekil unsuru ile benzer bir şekil bu markalarda yer almadığından bu markalar yönünden taraf markaları arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığı, davacının 2000/10838 sayılı markasında ise başvuruda olduğu gibi içinde inci bulunan bir istiridye şekli bulunduğu, ancak, taraf markalarında bulunan şekil unsurlarının birbirinden çok farklı olması, şekil unsurlarının konumlandırması ve tertip tarzlarının farklı bulunması, her iki şeklin farklı renkleri içermesi, tarafların markalarında bulunan çizim şekillerinin birbirinden tamamen farklı olması, içinde inci bulunan istiridye şeklinin ayırt ediciliğinin zayıf bulunması ve bu şeklin davacının tekeline bırakılmasının mümkün olmaması, bu itibarla markalar arasında, markaların biçim, renk ve düzenleme tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmaması, ortalama tüketicilerin davalı şirketin başvurusuna konu işareti davacının itirazına mesnet marka ile ilişkilendirme ihtimallerinin olmaması gözetildiğinde, bu marka yönünden bir tescil engelinin bulunmadığı kanaatine varıldığı, nitekim aynı taraflar arasında, işbu davaya konu şeklin aynen yer aldığı marka başvurusunun, yine bu davada dayanılan markalara dayalı olarak reddine dair YİDK kararının iptali istemli davada, yukarıda açıklanan aynı nedenlerle, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine dair kararının kaldırılarak Dairelerince davanın kabulüne dair tesis edilen kararın, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 20.11.2023 tarih ve 2022/2953 E., 2023/6660 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, görüldüğü üzere Dairelerinin somut uyuşmazlıktaki kararında yer alan tüm bu gerekçelerin, aynı taraflar arasındaki aynı nitelikteki bir başka uyuşmazlıkta, Yargıtay 11

. Hukuk Dairesi'nin 20.11.2023 tarih ve 2022/2953 E., 2023/6660 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, görüldüğü üzere Dairelerinin somut uyuşmazlıktaki kararında yer alan tüm bu gerekçelerin, aynı taraflar arasındaki aynı nitelikteki bir başka uyuşmazlıkta, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince de benimsendiği, bu durumda aynı şekli içeren markaya ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen işbu dosyada markalar arasında karıştırılma tehlikesi bulunduğunun kabulünün, Anayasa Mahkemesi kararları ile de güvence altına alınan belirlilik ve öngörülebilirlik ilkelerine aykırılık teşkil edeceği, bu sebeple önceki kararda direnilmesine ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmasına karar verildiği gerekçesiyle Dairenin 01.06.2023 tarihli, 2021/873 E. ve 2023/772 K. sayılı kararında direnilmesine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/5 hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede; yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararında bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davacının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 ve 373/5 hükümleri uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.04.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.