muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14379, Karar No: 2017/7876, Tarih: 24.05.2017

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte yazılı gerekçeler ile davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin karar düzeltme taleplerinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının bozulmasına ilişkin ilamın 4. sayfasının son paragrafında yer alan “Davacı tarafın temyiz dilekçesindeki “kararın, Yargıtay incelemesinde re’sen görülecek sebeplerle de bozulması gerektiği” ifadesi göz önünde bulundurulduğunda;” şeklinde başlayan gerekçenin belirtilmiş olması gerekirken, bu konunun eksik kaldığı anlaşıldığından bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 2015/4579 esas 2016/3896 karar sayılı 28/03/2016 tarihli bozma ilamı kapsamında “ ilamın 4. sayfasında yer alan; Davacı tarafın temyiz dilekçesindeki “kararın, Yargıtay incelemesinde re’sen görülecek sebeplerle de bozulması gerektiği” ifadesi göz önünde bulundurulduğunda; şeklinde başlayan son paragraf ” bölümü yönünden bozma gerekçesinin ilamdan çıkarılarak mahkeme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7337, Karar No: 2016/2642, Tarih: 17.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7337 E.  ,  2016/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15973, Karar No: 2020/1135, Tarih: 15.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/15973 E.  ,  2020/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ... hakkında hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/03/2019 tarihli ve 2019/37942 soruşturma, 2019/27001 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/04/2019 tarihli ve 2019/3148 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636-9375 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini hiç yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil/ler bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

CMK’nın 172/3. maddesinde ise; “Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır.” denilmek suretiyle etkin soruşturma yapılması zorunluluğu vurgulanmıştır.

İncelenen dosyada; müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, savcılık, yapılan yorumdaki sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı ve ağır eleştiri niteliğinde olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığı kararı vermiştir. Ancak müştekiye yönelik hakaret suçunun işlendiği yönünde yeterli şüphenin dosyada mevcut olmasına rağmen fail tespiti bakımından Cumhuriyet Başsavcılığı'nca etkin bir soruşturma işleminin yapılmadığı, müştekinin kullanıcı adı ve dosyadaki diğer bilgilerinden yorumu yapan kişinin tespiti yoluna gidilmediği, ayrıca şüphelinin tespit edilememesi durumda dahi dosya kapsamındaki suçla alakalı zamanaşımı süresine kadar araştırma faaliyetinin yapılmasının temin edilmediği, hal böyle iken müştekinin Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yaptığı itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/04/2019 tarihli ve 2019/3148 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16168, Karar No: 2019/3690, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/16168 E.  ,  2019/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

... Orman Bölge Müdürlüğü'nün ... Orman İşletme Müdürlüğü'ne hitaben 01/04/2013 tarihli yazısında isminin gizli tutulmasını isteyen bir şahsın şube müdürü ...'ye yaptığı telefon ihbarında ...'nın devlet ormanından kestiği ağaçları taflanyatak mevkiinde bulunan ... ve ... isimli şahısların yaptırdıkları tapulu kesime kattığının bildirilmesi üzerine şahıs hakkında davanın dayanağını oluşturan suç tutanağının düzenlenmesi ve ... ve ...'e ait taşınmazlarda yapılan araştırmaya ilişkin 15/05/2014 tarihli tutanakta yol çalışması nedeniyle taşınmazın tamamen hafriyat ile kaplı olduğu, yol çalışması yapılmayan kısımda da kesilmiş ağaç köküne rastlanmadığının tespit edilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9179, Karar No: 2013/11649, Tarih: 17.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/9179 E.  ,  2013/11649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazları yönünden:

Dava, davalı tarafça gerçekleştirilen etkili eylem sonucu davacının yaralanması nedenine dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalının, Üsküdar 1. Sulh Ceza Mahkemesinde basit yaralama suçundan yargılandığı, cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği; davacının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın gelişimi ve yukarıdaki ilkeler nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12511, Karar No: 2024/14399, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12511 E.  ,  2024/14399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 40. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... AŞ ve davalı ... .... Müh. ve .... AŞ vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararınınkaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın ... AŞ yönünden pasif husumet yokluğu sebebi ile usulden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... .... Müh. ve .... AŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Vekâletnamesinde kanun yolundan feragat yetkisi bulunan davalı ... .... Müh. ve .... AŞ vekili 13.09.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davalı ... .... Müh. ve .... AŞ vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... .... Müh. ve .... AŞ vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1897, Karar No: 2016/1200, Tarih: 24.02.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/1897 E.  ,  2016/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-birleşen dosyalar davalısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı birleşen dosyalar davalısı vekili Avukat ... ile davalı birleşen dosyalar davacısı vekili Avukat ...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yüklenici tarafından açılan asıl davada, sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ve iş bedelinin tahsili, iş sahibi tarafından açılan ve bu dosya ile birleşen 2010/45 Esas sayılı davada ödenen iş bedelinin iadesi, birleşen 2012/ 347 Esas sayılı davada uğranılan menfi zararın tahsili, birleşen 2012/542 Esas sayılı davada ise, muayene ve kabul komisyonuna ödenen harcırahlar ile bu üyelere tahsis edilen resmi araçların akaryakıt harcamalarının tahsili istenmiş, mahkemece; asıl davanın reddine, birleşen 2010/45 Esas sayılı davanın kabulüne ve diğer birleşen 2010/347 Esas ve 2012/542 Esas sayılı davaların ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl dava ile, birleşen 2010/45 Esas ve 2012/542 Esas sayılı davalar yönünden tarafların tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Birleşen 2010/347 Esas sayılı dava dosyası yönünden ise,

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

b-Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-Birleşen 2010/347 Esas sayılı dava dosyası yönünden ise,

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

b-Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava dosyası ile birleşen... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/347 Esas sayılı dava dosyasında, davacı iş sahibi davalı-birleşen dosya davacısı ile yapmış oldukları 11.07.2007 tarihli sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, işin başka bir yükleniciye yaptırılması ve ihale masrafları sebebiyle uğradığı zararın tahsilini istemiştir. Bu dava asıl dava dosyası ile birleştirilmeden önce alınan ve bilirkişiler...tarafından düzenlenen raporda, iş sahibi idare tarafından ikinci kez ihaleye çıkılmadığı için iş sahibinin kaçırılan fırsata göre bir zararının olmadığı belirtilmiş, ancak iş sahibinin ilk ihale sebebiyle harcadığı masrafları isteyebileceği açıklanmış, asıl dava dosyasında alınan ve bilirkişiler ... tarafından düzenlenen 22.02.2013 günlü raporda da önceki bilirkişi kurulunun görüşüne katılınmış ve davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibinin ilk ihale sebebiyle harcadığı toplam 5.053,84 TL'yi istemekte haklı olduğu belirtilmiş, mahkemece de bu raporlara itibar edilerek davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan ve zaman bakımından uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 106 ve 108. maddeleri uyarınca, akdi haklı nedenlerle fesheden iş sahibi, kalan işin daha fazla fiyatla yapılması nedeniyle uğradığı menfi zararını yükleniciden isteyebilir. İstenilecek bu zarar doktrin ve uygulamada kaçırılan fırsat olarak adlandırılmaktadır. Kaçırılan fırsat, yüklenicinin sözleşmesine göre yapımını üstlendiği halde yapmadığı işin makul süredeki yeniden yapım bedeli ile sözleşmenin yapıldığı tarihte kendisinin sözleşme ilişkisine bağladığı teklife en yakın alınabilecek teklif fiyatı arasındaki farktan ibarettir. Menfi zarar belirlenirken, işin başkasına ihale edilmemesi nedeniyle kaçırılan fırsat, kısaca ihaleye en yakın teklif fiyatı ile yeniden yaptırılmak zorunda kalınan fiyat arasındaki fark olarak hesaplanmalıdır. Taraflar arasında akdedilen sözleşmenin haklı olarak feshedilmesi halinde menfi zararın ne şekilde hesaplanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durum karşısında zararın hesabında, HGK'nun 17.01.1990 gün 1989/13-392 Esas, 1990/1 Karar sayılı kararı uyarınca ihaleye davacı-birleşen dosya davalısından başka teklif veren varsa, en yakın bu teklif ile ikinci ihalede ödenen fark esas alınmalıdır. Fesihten sonra ikinci bir ihale yapılmamış ise bu taktirde, fesihten sonra makul sürede ihaleye çıkılması halinde oluşacak fiyat esas alınır. Dava konusu olayda ikinci ihaleye çıkılmamıştır. Bu durum karşısında, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak fesihten sonra makul süre içersinde aynı şartlarda ve usulde ikinci kez ihaleye çıkılsaydı oluşacak fiyat tespit ettirilmeli, belirlenecek bu fiyat ile davacı-karşı davalının teklifinden sonraki en yakın fiyat teklifi arasındaki fark kaçırılan fırsat olarak hüküm altına alınmalıdır.

Öte yandan, eldeki davada 13.041.991,02 TL'nin tahsili talep edilmiş ve dava 5.053,84 TL üzerinden kısmen kabul edilmiştir. Bu durum karşısında taraflar yararın karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi tarife üzerinden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken davacı-birleşen dosya davalısı yararına maktu tarife üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi, yargılama giderinin de kazanılan ve kaybedilen oranlara göre hesaplanması gerekirken bu yönteme uyulmadan hesap edilip hüküm altına alınması da doğru olmamıştır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan davanın sonuçlandırılması doğru olmamış, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin asıl dava ile, birleşen 2010/45 Esas ve 2012/542 Esas sayılı davalar yönünden tüm temyiz itirazlarının

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan davanın sonuçlandırılması doğru olmamış, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin asıl dava ile, birleşen 2010/45 Esas ve 2012/542 Esas sayılı davalar yönünden tüm temyiz itirazlarının

reddine, 2-a bendi uyarınca birleşen 2010/347 Esas sayılı dava dosyası yönünden taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-b bendi uyarınca, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, 1.350,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 319.823,84 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-birleşen dosyalar davalısından alınmasına, birleşen 2012/542 Esas sayılı dava yönünden 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalı-birleşen dosyalar davacısı İçişleri Bakanlığı'ndan harç alınmasına yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/15106, Karar No: 2013/28628, Tarih: 05.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/15106 E.  ,  2013/28628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.4.2013