muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17142, Karar No: 2023/284, Tarih: 12.01.2023

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.03.2022 tarihli kararı ile; sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek arabulucu tarafından düzenlenen son tutanaktan dava tarihine kadar olan dönem yönünden davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddi gerektiği ve fark alacağa son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda hesaplanan fark ücret alacağının arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan kısmı dışlanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ücretinin ... sözleşmesine uygun olarak belirlendiğini ve ödendiğini, ödenmeyen alacağının bulunmadığını, davanın tümden reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyetine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk son tutanak tarihinden dava tarihine kadar olan döneme ilişkin talep bakımından nasıl bir karar verilmesi gerektiği ve faiz başlangıç tarihinin doğru belirlenip belirlenmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8622, Karar No: 2015/3846, Tarih: 10.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/8622 E.  ,  2015/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2009/598-2013/564

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların kızı M.. D..'nın 09.01.2008 tarihinde banyoda şofbenden zehirlenerek vefat ettiğini, şofbenin 08.12.2007 tarihinde tamir için davalı yetkili servis elemanı olan davalılar A.. Ö.. ve A.. .. A..'ın gelerek şofbeni monte ettiğini, şofbenin montajı sırasında gaz sızmasını engelleyecek silikon ya da başka bir malzeme kullanılmadan yerine takıldığını, olayın meydana gelmesinde yetkili servis, montaj elemanları ile servisde gerekli eğitim, denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeyen satıcı firmanın müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek, davacı Yaşar ve Ayşe için ayrı ayrı 15.000 TL manevi, 300'er TL destekten yoksun kalma tazminatı (ıslah ile toplam 13.722 TL), 400 TL maddi tazminat ile kardeşi Işılsu için 15.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan A.. H.. cevabında, .. Ltd Şti. de servis şöförü olarak çalıştığını, şofbeni monte etmediğini beyan etmiştir.

Davalı A.. Ö.. vekili cevabında, davalının serviste teknisyen olarak çalıştığını, banyonun yeterince havalandırılmadığını beyan etmiştir.

Davalı .. Ltd Şti. vekili cevabında, olayda sorumlu olmadıklarını beyan etmiş, süresinde zaman aşımı def'inde bulunmuştur.

Davalı .. AŞ. vekili cevabında, şofbenin 1992 yılında üretildiğini, davacı Yaşar'ın astsubay olması nedeniyle tayin olduğunu, montajı yapmadıklarını, sorumlu olmadıklarını beyan etmiş, süresinde zamanaşımı definde bulunmuştur.

Mahkemece; davalılardan ..Ltd Şti. ile Beko (Arçelik) AŞ. yönünden BK.'nun 60/1 maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle reddine, diğer davalılar A.. H.. A.. ve A.. Ö.. yönünden ise davanın kısmen kabulü ile davacı A.. D..'a 7.476 TL, davacı Y.. D..'a 5.246 TL maddi tazminatın, davacılar A.. D.., Y.. D.. ve Işılsu Doğan için ayrı ayrı 5.000'er TL manevi tazminatın diğer davalılardan tahsiline karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece; davalılardan ..Ltd Şti. ile Beko (Arçelik) AŞ. yönünden BK.'nun 60/1 maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle reddine, diğer davalılar A.. H.. A.. ve A.. Ö.. yönünden ise davanın kısmen kabulü ile davacı A.. D..'a 7.476 TL, davacı Y.. D..'a 5.246 TL maddi tazminatın, davacılar A.. D.., Y.. D.. ve Işılsu Doğan için ayrı ayrı 5.000'er TL manevi tazminatın diğer davalılardan tahsiline karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, 09.01.2008 tarihinde davacılar Ayşe ve Yaşar'ın kızı M.. D..'ın banyoda şofbenden sızan gaz nedeniyle zehirlenerek vefat ettiği olaydan yaklaşık bir ay önce 08.12.2007 tarihinde .. yetkili servisi olan davalı .. Ltd Şirketinde görevli davalılar A.. H.. A.. ve A.. Ö..'in .. marka şofbenin tamiri ve montajını yaptıkları, olay nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesinde yargılanarak ceza aldıkları, hükmün 12. Ceza Dairesinin onama ilamı ile 24.01.2013 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise 31.12.2009 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporlarında baca borusunun şofbene bağlandığı kısımda sızdırmazlığın sağlanmaması nedeniyle bacadan yayılan gaz ile olayda %25 etkili olduğu, banyodaki pencerenin kapalı tutulmasının %75 etkili olduğunu, montaj hatasından dolayı %25 kusurun servis elemanı olan A.. Ö..'in %20, servis şöförü olarak çalışan Ali Haydar Aydın'ın %5 kusurlu olduğu açıklanmış, Aktüerya bilirkişi raporuna göre destekten yoksun kalma tazminatı için %75 oranında indirim yapılarak davacı Ayşe için 7.476 TL, davacı Yaşar için 5.246 TL olarak maddi tazminat hesaplanmıştır.

Davada, kusursuz sorumluluk ve yardımcı şahsın sorumluluğu gereğince maddi ve manevi tazminat talep edilmektedir.

Uyuşmazlık, davalı .. AŞ. tarafından üretilen şofbenin bakım ve onarımı yapması için yetkili kıldığı servis .. Ltd Şti.'nin çalışanları tarafından verilen zarardan sorumlu olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.

Haksız fiillerde BK.nun 60. maddesinde zaman aşımı süresinin 1 yıl olduğu açıklanmıştır. BK'nun 55. (TBK.nun 66.)maddesinde, “Başkalarını istihdam eden kimse, maiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür." Bu maddeye göre istihdam edenin kusursuz sorumluluğu, kendisiyle bir sözleşme ilişkisi içinde bulunmayan üçüncü kişilere verilen zararlar içindir.

Bir borç ilişkisi nedeniyle bir hakkın kullanılması ya da borcun ifası için yardımcı kullanan kişinin, borcun ifası ya da hakkın kullanılması sırasında diğer tarafa verdiği zarardan doğan sorumluluğu ise BK'nun 100. (TBK.nun 116.) maddesinde yer alan "İfa yardımcısının fiilinden sorumluluk" olarak kabul edilmiştir.

Yardımcı kişinin eyleminden kaynaklanan sorumluluğun, sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanması nedeniyle, borçlunun, zarar gören alacaklı karşısındaki sorumluluğunun zamanaşımı süresi sözleşmeden doğan borçlara ilişkin BK'nun 125. (TBK'nun 146.) maddesi gereğince 10 yıldır.

Yardımcı kişinin eyleminden kaynaklanan sorumluluğun, sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanması nedeniyle, borçlunun, zarar gören alacaklı karşısındaki sorumluluğunun zamanaşımı süresi sözleşmeden doğan borçlara ilişkin BK'nun 125. (TBK'nun 146.) maddesi gereğince 10 yıldır.

Davalı üretici firma ile tüketici (davacı) arasında malın satın alınması ile o malın en iyi biçimde bakım ve onarımının yapılması konusunda bir sözleşmenin kurulmuş olduğu görülmektedir. Sözleşme ile malı satın alan kişinin bu konudaki talebinin üretici firmanın yetkili kıldığı servis eliyle yerine getirilmiştir. Bu durumda malı satın alan ve kullanan ile, üretici arasında bakım ve onarım yapılması, gerekli hizmetin sunulması konusunda bir sözleşmenin bulunduğu açıktır.

Bu sözleşme ile üretici firma, onarım ve cihazın daha iyi kullanılması ile ilgili yükümlülüklerini yetkili servise bırakmıştır. Yetkili servis, üreticiden aldığı yetkiye dayanarak hizmet sunmakta ve tüketicide malı satın almak suretiyle aralarında oluşan sözleşme uyarınca yetkili servisten en iyi biçimde hizmetin yerine getirilmesini talep etme hakkına sahip olmaktadır.

Davacı ile davalı üretici firma ve davalı yetkili servis arasında sözleşme ilişkisi olduğu kabul edilerek BK'nun 100. (TBK.nun 116) maddesi gereğince zamanaşımı süresi 10 yıl olduğundan, mahkemece; bu madde hükmüne göre zamanaşımı süresi tartışılmadan BK.nun 60.maddesi gereğince davalılar yönünden davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece; davalılar üretici firma ve yetkili servis ile ilgili taraflardan delilleri sorularak, gerekirse kusur incelemesi için bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, manevi tazminat yönünden; Borçlar Kanununun 47. (TBK.nun 56/2.) maddesi hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde manevi tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bu şartlar, her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermeli ve tartışmalıdır.

Dava konusu olayda; olayın meydana geliş şekli, sonuçları ve davacılarda yarattığı etki dikkate alındığında davacılar için ayrı ayrı hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup, hükmün bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/396, Karar No: 2008/3794, Tarih: 31.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/396 E.  ,  2008/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının ana taşınmazın ortak bahçesine diktiği ağaçların müvekkilinin bağımsız bölümüne ve diğer bağımsız bölümlere zarar verdiğini ileri sürerek bunların kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu ortak yer olan bahçeye davalı tarafça dikilen ağaçlarla ilgili olup mahkemece de davaya dayanak yapılan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/13 D.İş sayılı delil tespiti için yapılan giderlerin de yargılama giderleri olarak kabulü ile bu giderlere de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15337, Karar No: 2006/16213, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15337 E.  ,  2006/16213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 5.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi Eski ... Mevkiinde bulunmaktadır. ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5532, Karar No: 2014/10754, Tarih: 17.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5532 E.  ,  2014/10754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkının ve pilon yerinin mülkiyetinin idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, arpa, arpa samanı ve yağlık ayçiceğine ait 2012 ve 2013 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nden ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14497, Karar No: 2012/2785, Tarih: 28.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14497 E.  ,  2012/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/02/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/930, Karar No: 2011/5854, Tarih: 10.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/930 E.  ,  2011/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/205796

MAHKEMESİ :Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :

SUÇ :Kasten öldürme

Z.. D..'i hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık V.. G..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, izinsiz silah taşımaktan CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (ÇANKIRI) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/05/2008 gün ve 41/61 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Vedat'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden;

23/01/2008 gün ve 5728 sayılı Yasanın 562. Maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.

2-Sanık Vedat'ın kasten silahla yaralama suçu yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanığın, aralarında çıkan tartışma sırasında bıçakla tek bir darbe ile mağduru yaraladığı olayda; mağdur ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmaması, sanığın karanlıkta haraketli olan kavga ortamında bıçağı rastgele sallaması, özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını gösterir kesin kanıt bulunmaması, ciddi bir engel olmamasına rağmen eylemini sürdürmemesi birlikte değerlendirildiğinde, eylemin kasten silahla yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Vedat'ın kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına yönelen, Cumhuriyet Savcısının suç niteliğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamından; sanığın bıçakla batın bölgesinden bir kez vurarak diyafragma ve karaciğerde yaralanmaya, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde mağduru yaraladığı olayda; TCK.nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi yerine 1 yıl hapis cezası verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK 321 maddesi gereğince farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 10/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.