muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14777, Karar No: 2023/3752, Tarih: 12.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14777 E.  ,  2023/3752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 142 ada 108 ve 109 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; değerlendirmede esas alınacak münavebe ürünlerinin farklı ilçelerden de sorularak hesaplama yapılmasını, emsal satışların da istenilmesini, taşınmazın niteliklerine göre daha yüksek objektif değer artışı uygulanmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalılar ... ve diğerleri vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların kuru arazi olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, komşu parsellerin sulu arazi olarak değerlendirildiğini, taşınmazların gerçek değerinin altında değer belirlendiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar ... ve diğerleri vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların kuru arazi olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, yan yana olan ve devamlı olarak sulu tarım yapılan taşınmazların birinin kuru diğerinin sulu tarım arazisi olarak değerlendirilmesinin hayatın olağan akşına aykırı olduğunu, kuru arazi olarak değerlendirilmesinin açıkça hak kaybına neden olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalılar ... ve diğerleri vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların kuru arazi olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, yan yana olan ve devamlı olarak sulu tarım yapılan taşınmazların birinin kuru diğerinin sulu tarım arazisi olarak değerlendirilmesinin hayatın olağan akşına aykırı olduğunu, kuru arazi olarak değerlendirilmesinin açıkça hak kaybına neden olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu, İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün verilerinin dosya içerisinde bulunduğu, bilirkişi kurulunca bu verilere göre ve kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmazlara uygun münavebe ile net gelirine göre değer biçilmesinin ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alınarak objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olduğu değerlendirilmiş ayrıca, davalı vekilince arazinin sulu olduğuna dair bir itiraz ileri sürülmüş ise de ek raporda bu hususun açıklayıcı bir biçimde tartışıldığı ve kuru arazi tespitinin uygun olduğu, davalı vekilince sunulan makbuzların ise taşınmaz bilgisi taşımadığı gibi, dava tarihinden sonrası olan 2019 yılı tarihine ait olduğundan itibar edilemeyeceği kanaatine varılmakla, davalı vekilinin bu yöndeki itirazı da haklı görülmemekle birlikte, yasal faiz bitiş tarihi ve 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesi yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalılar ... ve diğerleri vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar ... ve diğerleri vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesi ve dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ile dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... vd. İle davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8514, Karar No: 2018/1427, Tarih: 05.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/8514 E.  ,  2018/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, sosyal yardım, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 25/05/2005-15/01/2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde servis elamanı olarak aylık net 2.000,00-TL ücretle çalıştığını, 20/08/2007 tarihinde askere gittiğini ve bu tarihe kadar yıllık izinlerini kullanmadan yılın yaklaşık 8 ayında her gün günde en az 15 saat çalıştığını, askerlikten sonra ise 20/11/2008 tarihinde davalı işyerinde tekrar çalışmaya başladığını ancak sigorta girişinin 06/04/2009 tarihinden başlatıldığını ve bu dönemde sadece 3 gün yıllık izin kullandığını ve iş akdinin 15/01/2013 tarihinden davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, yıllık izin, sosyal yardım, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işten çıkartılmadığını, hiçbir gerekçe göstermeksizin işi bıraktığını, işe devam etmesi için defalarca aranmasına ve noter kanalıyla gönderilen ihtarname ile çağrı yapılmasına rağmen işe gelmediğini, davacının halen de gelip işine devam edebileceğini, ancak davacını işe devam etmemesi nedeniyle davacının iş akdinin sonlandırılmak zorunda kalındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ve iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde sona erdiğinin davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, sosyal yardım alacak talebinin reddine, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacak talebinin kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin taleplerini ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin 15/01/2013 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, bir başka anlatımla iş akdinin 15/01/2013 tarihinde feshedildiğini beyan etmesine rağmen, hükme esas bilirkişi tarafından tazminat ve alacaklara esas hizmet süresi, davacı talebi de aşılmak suretiyle 05/03/2013 tarihine kadar davacının davalı işyerinde çalıştığı kabulüne göre hesaplanmıştır. Ayrıca fazla mesai hesabında yaz-kış ayrımına göre yapılan hesaplamadaki hafta sayılarında da maddi hata bulunmaktadır. Mahkemece belirtilen yönlerden hatalı olan bu rapora itibarla hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10270, Karar No: 2017/16908, Tarih: 22.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10270 E.  ,  2017/16908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Merkez Mahallesi 102 ada 10 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile yıllık ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5150, Karar No: 2015/5673, Tarih: 24.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/5150 E.  ,  2015/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/325761

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/07/2014, 2014/39 (E) ve 2014/201 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk Mehmet Ramazan'ın 25.08.2015 tarihli, tebliğnamedeki düşünce gibi karar verilmesine ilişkin ek temyiz dilekçesi karşısında, her ne kadar suça sürüklenen çocuk Mehmet Ramazan 01.06.2015 tarihli dilekçe ile mahkumiyet kararının onanmasını talep etmiş ise de, söz konusu 01.06.2015 tarihli dilekçenin imzasız olması nedeniyle belge niteliği taşımadığı anlaşıldığından yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Mehmet Ramazan'ın maktul Şeref'e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, kusurluluğu azaltan haksız tahrike ve takdire ilişkin sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına ve suça sürüklenen çocuğun aksi kanıtlanmayan ve aşamalarda değişmeyen savunmasına göre, maktulün işlettiği kahvehanede garson olarak çalışan suça sürüklenen çocuğun, olay tarihinde saat: 23.00 sıralarında işyerinden ayrıldığı, yaklaşık bir saat sonra temizlik yapmak için tekrar kahvehaneye dönerken maktulün de isteği üzerine bira aldığı, maktulle birlikte bir süre bira içerek esrar kullandıkları, maktulün yeni aldığı pantolonun dar geldiği gerekçesi ile suça sürüklenen çocuğa vermeyi teklif ettiği, teklifi kabul eden suça sürüklenen çocuğun pantolonu denemek için maktulün kullandığı odaya yöneldiği sırada maktulün suça sürüklenen çocuğu bir kaç kez öpmeye çalıştığı, tepki görmesi üzerine ele geçmeyen bıçak ile suça sürüklenen çocuğa "seni sinkaf edeceğim" diyerek ona yöneldiği, akabinde maktulün elinden bıçağı almak için müdahale etmesi sonucunda suça sürüklenen çocuğun maktulün elindeki bıçağı alıp, eyleme devam ile maktulün sağ uyluk bölgesine bir kez saplayıp olay yerinden kaçtığı, maktulün büyük damar kesilmesi sonucu kan kaybından dolayı öldüğü ve meşru savunma şartlarının bulunmadığı olayda;

Maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen cinsel saldırının niteliği dikkate alınarak, haksız tahrik nedeniyle ¼ ile ¾ arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, cezanın azami düzeyde indirim yapılarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde asgari düzeyde indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Maktulden kaynaklanan ve sanığa yönelen cinsel saldırının niteliği dikkate alınarak, haksız tahrik nedeniyle ¼ ile ¾ arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, cezanın azami düzeyde indirim yapılarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde asgari düzeyde indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun BOZULMASINA, bozma nedenine, suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği süreye göre TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal tahliyesi için yazı yazılmasına, 24/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15918, Karar No: 2024/25783, Tarih: 09.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/15918 E.  ,  2024/25783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KANUN YARARINA BOZMA

Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının durmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 20.10.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2023/11010 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/88664 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/88664 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Her ne kadar Bursa 21. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında verilen Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/07/2021 tarihli ve 2020/99442 soruşturma, 2021/1051 karar sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve uyuşturucu madde kullanmak suçundan tedavi ve denetimli serbestliğine karar verildiği, bu kararın sanığa 06/09/2021 tarihinde usulüne uygun tebliğinden sonra, 20/10/2021 tarihinde çıkarılan çağrı kağıdına sanığın uymaması üzerine 02/11/2021 tarihli uyarı yazısının sanığa 12/11/2021 tarihinde tebliğ edildiği, 10/11/2021 tarihli 31655 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 44/3 maddesi hükmünün infaza ilişkin ve yürürlüğe girdiği anda yürütülen tüm denetimli serbestlik dosyaları açısından uygulanması gerektiği halde, inceleme konusu olayda; sanığa bir kez uyarılı çağrı kağıdı çıkarılması üzerine, ikinci kez uyarılı çağrı kağıdı çıkarılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş olduğundan bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/4-a maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmediği değerlendirilerek sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilmişse de;

10/10/2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 31655 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Tebligat" başlıklı 41. maddesinin konuyla ilgili 1, 2 ve 3. fıkralarının ;

"(1) Denetimli serbestlik kararlarının kaydedilmesinden itibaren yükümlülere üç iş günü içerisinde yapılacak yazılı veya elektronik tebligatta, tebliğden itibaren on gün içerisinde müdürlüğe başvurulması gerektiği belirtilir.

10/10/2021 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 31655 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin "Tebligat" başlıklı 41. maddesinin konuyla ilgili 1, 2 ve 3. fıkralarının ;

"(1) Denetimli serbestlik kararlarının kaydedilmesinden itibaren yükümlülere üç iş günü içerisinde yapılacak yazılı veya elektronik tebligatta, tebliğden itibaren on gün içerisinde müdürlüğe başvurulması gerektiği belirtilir.

(2) Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, seçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir.

(3) Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse uyarı ve tekrar tebligat yapılmaksızın komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığına geri gönderilir." şeklinde,

Anılan Yönetmeliğin "Yükümlülerin uyarılması" başlıklı 44. maddesinin konuyla ilgili 1, 2 ve 3. fıkralarının ise ;

"(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya Kanunda yazılı hâllerde komisyonun önerisi üzerine infaz hâkimi tarafından uyarılır.

(2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır.

(3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde mazereti olmaksızın ve kasıtlı olarak üç defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün ikinci kez uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde üçüncü ihlalin tespit edilmesi halinde dosyanın kapatılması ile ilgili süreç başlatılır. Suça sürüklenen çocuklar ve denetimli serbestlik kararının infazına başlandığı tarihte çocuk olup infaz sürecinde on sekiz yaşını dolduranlar bakımından ise yükümlünün bir yıl içerisinde üçüncü kez uyarılmasının ardından bir yıl içinde dördüncü ihlalin tespit edilmesi halinde dosyanın kapatılması ile ilgili süreç başlatılır." şeklinde düzenlendiği,