muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/336, Karar No: 2015/25859, Tarih: 18.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/336 E.  ,  2015/25859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işverenlerin ....arıza onarım bakım işi ile iştigal eden ... İşletme Müdürlüğündeki işletmesinde Elektrik Teknisyeni olarak çalışmakta iken işine haksız usulüne aykırı olarak son verildiğini, davalının fesih işleminin haksız olduğunun açmış olduğu davada işe iadesine karar verilerek sabit olduğunu, davalılardan ... Elekt. Dağ. A.Ş. nin asıl, diğer davalı ... Elekt. Ltd. Şti.'nin ise alt işveren sıfatları ile işi birlikte yürüttüklerini, davalılara ait işyerinde vardiyalı olarak bir ay 08.00-16.00, sonraki ay 16.00-00.00 , diğer ay ise 00.00- 08.00 saatleri arasında çalıştığını müvekkilinin haftanın 6 günü ile genel tatillerin tamamında aynı şekilde çalışmaya devam ettiğini, hak etmiş olduğu yıllık ücretli izin haklarını kullanmadığı gibi ücretlerinin de ödenmediğini, iki günde bir 4 saat süre ile fazla mesai yapmak durumunda kaldığını, davalı şirketlerin çalıştığı süre boyunca hak etmiş olduğu fazla çalışma ücretleri ile genel tatil ücretlerini, iş akdi feshedilmesine rağmen yıllık ücretli izin alacaklarını yine haksız olarak işine son verilmiş olması nedeniyle ödenmesi gereken ihbar ve kıdem tazminatları alacaklarını ödemediklerini iddia ederek bu alacakların davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacının iddialarının doğru olmadığını,hak etmiş olduğu işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini, davacının üçlü vardiya sisteminde çalıştığını ve fazla mesai yapmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalılar arasında asıl-alt işveren ilşkisi olduğu kabul edilerek, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının hafta tatili talebinin reddine, diğer alacak taleplerinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, davalı işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Taraflar arasında, davalı işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, davalı işyerinde üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığı açık olup bu çalışma sisteminde fazla çalışma yapıldığını kanıtlamaya yönelik dinletilen tanıkların davalı işveren aleyhine açtıkları davaları olduğu ve beyanlarına bu nedenle ihtiyatla yaklaşılması gerektiği gözetilmeden kanıtlanamayan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil alacak taleplerinin kabulü hatalıdır. Dairemizde aynı tarihte incelemesi yapılan 2015/453 Esas sayılı dosyada davacı ile aynı pozisyonda çalışan işçinin açtığı davada fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil talepleri reddedilmiş ve bu konuda davacının temyiz itirazları da Dairemizce aynı gerekçe ile kabul görmemiştir. Mahkemece anılan alacakların reddi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ilişkin ihtilaf bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

İşçinin işe iade davası açması durumunda, izin ücretinin talep edilip edilemeyeceği davanın sonucuna göre belirlenmelidir. Gerçekten işçinin dava sonucu işe başlatılması durumunda önceki fesih ortadan kalkmış olmakla ve iş ilişkisi devam ettiğinde 4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesi uyarınca izin ücreti istenemez. İşçinin işe başvurusuna rağmen yasal bir aylık işe başlatma süresi içinde işe alınmaması halinde ise işe başlatmama anı fesih tarihi olarak kabul edildiğinden, izin alacağı bu tarihte muaccel olur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, bilirkişi hesap raporundan sonra davalı bir kısım izin kullanma kayıtları ibraz etmiş olup mahkemece bu kayıtlar değerlendirilmeden sonuca gidilmesi hatalıdır.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 18/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27546, Karar No: 2014/29766, Tarih: 31.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27546 E.  ,  2014/29766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2013/1260-2014/654

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalıya ait değişik şantiye işyerlerine aralıklarla çalıştığını iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ve haklarının ödenmediğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'ini ileri sürmüş, çalışmaların bir kısmının ayrı tüzel kişiliklerde geçtiğinden bahisle husumet itirazında bulunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerlerinde aralıklarla çalıştığı dosya kapsamı itibariyle sabittir. Davalı vekilince dosyaya yabancı dilde hazırlanmış ibranameler, yine yabancı dilde hazırlanmış imzalı makbuzlar sunulmuş, ibranamelerin üzerinde yazılı miktarda kıdem ve ihbar tazminatının ödendiği savunulmuştur. Davacı vekili söz konusu belgelere ilişkin itirazda bulunmazken alacaklarının ödenmediğini belirtmiştir. Mahkemece, davacıya ihbar, kıdem tazminatları ile izin alacağının ödendiğinin davalı işveren tarafından delilleriyle ispatlanamadığı gerekçesi ile hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağına hükmedilmiştir. Söz konusu belgeler, yabancı dilde hazırlanmış olmakla birlikte, belge içeriklerinde rakamlar yer almaktadır. Ayrıca davacı tarafın bu belgelere ilişkin imza itirazı bulunmadığı dikkate alındığında ödemeye ilişkin davacı imzası taşıyan bu belgelere göre yapılan ödemeler dikkate alınarak değerlendirime yapılması gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10585, Karar No: 2013/13550, Tarih: 30.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10585 E.  ,  2013/13550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu dava konusu 2978 parsel sayılı taşınmazının bir kısmına komşu parsel maliki davalı ... tarafından elma ağacı dikilmek suretiyle el atıldığını ileri sürerek, el atmanın önlenmesine, dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için ecrimisile ve ağaçların kal'ine karar verilmesini istemiş, aşamada davalı parselin kayıt malikleri olan ...ve...'e davanın ihbar edilmesini talep etmiştir.

Davalılar, ...ve ... davanın reddini savunmuşlar, davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, müdahalenin keşfen belirlendiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi bakımından davanın kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 76,09 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18538, Karar No: 2015/1087, Tarih: 02.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/18538 E.  ,  2015/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/252103

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2009/90 (E) ve 2010/308 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5271 sayılı CMK'nun 231/11. fıkrasında yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece duruşma açılıp, yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanunun 230. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar gözetilerek yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde duruşma açılmaksızın karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14461, Karar No: 2013/32455, Tarih: 17.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/14461 E.  ,  2013/32455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Okul bahçesinde teneffüs saatinde oynayan öğrencilerin yan taraftaki kendi bahçesine topu kaçırmalarına kızan sanığın bu nedenle aynı okulun öğretmeni olan katılana tahkir edici nitelikte sözler söylemesi eyleminin kamu göreviyle ilişkili bulunmadığı ve TCK'nın 125/1. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 125/3-a maddesiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4220, Karar No: 2016/3678, Tarih: 05.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/4220 E.  ,  2016/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)İcra takibine dayanak yapılan 01.10.2012 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralanan büronun aylık kira bedelinin 400 TL olduğu, her ayın beşine kadar ödeneceği yıllık kira artışının ÜFE-TÜFE ortalamasına göre yapılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı kiralayan tarafından başlatılan icra takibinde 2012 yılı Eylül ayı kira bedeli 400 TL ve işlemiş faizi 30,00 TL ile, 2013 Ekim ayı ila 2014 yılı Temmuz ayları açıklamasıyla 10 aylık kira alacağı 4.250,00 ve işlemiş faizi 143,00 TL, 2014 yılı Ağustos-Eylül ayları kira alacakları 850 TL olmak üzere toplam 5.500,00 TL asıl alacak ve 173,00 TL işlemiş faiz alacağının tahsili istenmiştir. İcra takibine itiraz edilmesi üzerine açılan eldeki itirazın iptali davasında davalı kira ödemelerini elden yaptığını savunarak, kiralayanın kira parasının ödenmediği hususunda yemin etmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kira ilişkisinin varlığını ve kira miktarını ispat yükü kiralayana, kira parasının ödendiğini ispat yükü ise kiracıya aittir. Taraflar arasında kira ilişkisi ve aylık kira bedeli konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı icra takibine konu alacak miktarının elden ödendiğine dair savunmada bulunmuş ise de sunmuş olduğu delillerle elden ödeme savunması kanıtlanamamıştır. Bununla birlikte davalı açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan elden ödeme savunması yönünden davalının davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7626, Karar No: 2022/7962, Tarih: 08.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/7626 E.  ,  2022/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin kararın, asıl davada davacı vekili ve asıl-birleştirilen davalarda davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda;asıl ve birleştirilen davada davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, asıl davada davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1).b.2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı ..., mirasbırakan babaları ...’in dava konusu 9 parsel sayılı taşınmazını davalı kızına satış suretiyle temlik ettiğini, anılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Birleştirilen davada davacı ..., mirasbırakan babaları ...’in dava konusu 9 parsel sayılı taşınmazını davalı kızına satış suretiyle temlik ettiğini, anılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davada davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödemek suretiyle satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2017/60 E., 2020/199 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın dava konusu taşınmazı satmaya ihtiyacı olmadığı, mirasçıları arasında eşitlik gözeterek mal paylaşımında bulunmadığı, diğer mirasçılara malvarlığı bırakmadığı, taşınmaz temliki karşılığında davacılara para ödendiği savunmasının ispatlanmadığı, taşınmazın gerçek değeri ile tapuda gösterilen değeri arasında fahiş fark bulunduğu, muvazaa ve mal kaçırma iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle, asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı vekili ve asıl-birleştirilen davada davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

1. Asıl davada davacı vekili, asıl ve birleştirilen dosyalarda ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, kararın düzeltilmesini istemiştir.