muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7517, Karar No: 2025/3710, Tarih: 27.03.2025

3. Olay tutanağına göre, uyuşturucu madde alışverişinin ... 100 metre yürüme mesafesinde olduğunun belirtilmesi nedeniyle, sanığın uyuşturucu madde sattığı yerin 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b maddesinde belirtilen okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi ve umuma açık yerlerden olup olmadığına yönelik mahallinde keşif yapılarak tespitinden sonra 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b

maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi ve buna bağlı olarak iki nitelikli halin birleşmesi nedeniyle temel cezanın alt sınırın üzerinde takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4. İlk Derece Mahkeme kararında uyuşturucu maddenin sentetik kannabinoid olmasına rağmen eroin olarak belirtilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12490, Karar No: 2023/8543, Tarih: 27.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12490 E.  ,  2023/8543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2020/376 Esas 2020/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/504 Esas 2022/76 Karar sayılı kararı ile ilk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; eyleminin meşru savunma veya meşru müdafaa sınırın aşılması kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, üst hadden haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; eyleminin meşru savunma veya meşru müdafaa sınırın aşılması kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, üst hadden haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Müşteki Caner'in eşinin kardeşi ile sanık ...'ın arkadaş oldukları ve zaman zaman gelip müştekinin eşinin kardeşinin evinde kaldığı, olaydan önce sanığın müştekiye 100 TL borç para verdiği, olay günü sanığın alacağını istemesi müşteki ile aralarında tartışma çıktığı, sanığın tartışma esnasında odada masa üzerinde bulunan ekmek bıçağı ile müştekinin karın bölgesine vurduğu, müşteki Caner'in yaklaşık 5 cm'lik batına nafiz kesici delici alet yaralanması olduğu, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen adli rapora göre mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve müştekinin yaşamını tehlikeye soktuğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince olayın kabulünde isabetsizlik bulunmadığı ancak; sanığın bıçakla yaralaması eyleminde müşteki ...'ın adli tıp kurumu raporuna göre, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanığın olay sırasında meydana gelen tartışma sonrasında müşteki Caner'in kendisine saldırarak yaralaması sonrasında evden aldığı bıçak ile sadece bir kez darbe vurduğu, bıçağı çıkartmayarak eylemine devam etmediği, bu durumda sanığın eylemi ve meydana gelen sonuç nazara alındığında, ... tehlike nedeniyle esasen kanuni tanım gereği cezada arttırım yapılması gözetildiğinde yasa metninde yer alan soyut ibareler tekrarlanarak, 5237 sayılı

Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca alt sınırın 2,5 kat üzerinde teşdiden ceza tayin edilmesinin isabetsiz ve ölçülülük ilkesine aykırı olduğu, yine olay sırasında ilk haksız hareketin para istenmesi nedeniyle çıkan münakaşada sanık tarafından ''şerefsizsiniz, şerefsizler'' diye hakarette bulunması ile başlamasına rağmen bunun sonrasında müşteki Caner'in sanığa saldırarak onu dosyada bulunan doktor raporuna göre, kafa, göz burun, dudak bölgelerinde bir çok lezyon meydana gelecek, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanığın hakaret eylemine karşı ölçüsüz ve daha ağır bir tepkide bulunduğu, bu nedenle haksız tahrikte dengenin sanık lehine bozulduğu, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca sanık lehine asgari oranda haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmamasının isabetsiz bulunduğu, sanık müdafiinin istinaf talebinin bu bakımdan isabetli olduğu vicdani kanaatine varılmış, Yerel Mahkeme kararı kaldırılarak, sanığın eylemi ile ölçülü olacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza 1 yıl 6 ay hapis olarak belirlenerek, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca sanığın cezasında asgari oranda indirim yapılmak suretiyle mahkumiyetine dair hüküm tesis olunmuştur. Sanık müdafii tarafından olayda meşru müdafaa bulunduğu iddia edilmiş ise de sanığın şerefsizler diye hakaret etmesi üzerine müştekinin ona elleriyle ve yumrukla saldırdığı, bunun sonrasında sanığın evden aldığı bıçak ile müştekiye saldırması nazara alındığında, sanığın bıçakla saldırısı eyleminin yumrukla saldırıya göre ölçüsüz ve orantısız olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 25 ... maddesinin şartlarının gerçekleşmediği kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olay ve olgular bölümün B. paragrafında detayları açıklandığı üzere olayın meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, müştekiden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 19.01.2022 tarihli ve 2021/504 Esas 2022/76 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2362, Karar No: 2018/10002, Tarih: 15.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2362 E.  ,  2018/10002 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıların murisi.....ile yaptığı bakım anlaşması gereği 1413 parsel sayılı taşınmaza 2000 yılında fıstık ağacı ve bağ diktiğini, yerel örf ve adet ile yapılan anlaşmaya göre, dikilen ağaç ve bağlar ürün verir hale geldiğinde taşınmazın mülkiyetinin 1/2 sinin davalıların murisi tarafından kendisine devredileceğini, murislerinin ölümünden sonra davalıların, kendisinin taşınmaz üzerindeki zilyetliğine müdahale etmeyerek yapılan sözleşmeye zımnen muvafakat ettiklerini, ancak davalıların taşınmazı 09.04.2013 tarihinde üçüncü kişiye sattıklarını, yeni malikin de kendisini taşınmazdan çıkardığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak saklı kalmak üzere, davacının emeğinin karşılığı olarak şimdilik 10.000 TL nin işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 12.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 81.534,04 TL ye yükseltmiştir.

Davalılar ayrı ayrı vermiş oldukları cevap dilekçeleri ile; yetkili mahkemenin ikametgahı mahkemeleri olduğunu, esas yönünden ise muris ..... ile davacı arasında iddia edildiği gibi bir anlaşma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 81.534,04 TL'nin (10.000 TL nin dava tarihinden, bakiye 71.534,04 TL nin ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte) davalılardan veraset ilamındaki hisseleri nispetinde tahsili ile davacıya verilmesine dair hükmün davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.05.2016 tarih ve 2015/15618 E. 2016/7447 K. Sayılı kararı ile "... mahkemece; yeniden teşkil edilecek bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılması, taşınmaz üzerinde bulunan fıstık ağaçları ve bağ omcalarının nitelikleri ve kapladıkları alan itibariyle taşınmazın bir bölümünün kapama bağ, bir bölümünün kapama fıstık bahçesi ve bir bölümünün de tarla olarak kabul edilmesi, bunların zemindeki yüzölçümleri fen bilirkişi marifetiyle tespit edildikten sonra, kapama bağ bölümüne üzüm net

.....

gelirine göre, fıstık ağaçları bölümüne..... net gelirine göre değeri biçilmesi, taşınmazın sulanmayan arazi olduğu nazara alınarak (bağ omcaları ve fıstık ağaçlarının dikilii olduğu bölümün) kuru tarım arazisi olarak değerinin belirlenip, yukarıda tespit edilen kapama bahçe bedellerinden düşülmesi suretiyle davalıların zenginleştikleri tutarın tespit edilmesi gerektiği...." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

.....

gelirine göre, fıstık ağaçları bölümüne..... net gelirine göre değeri biçilmesi, taşınmazın sulanmayan arazi olduğu nazara alınarak (bağ omcaları ve fıstık ağaçlarının dikilii olduğu bölümün) kuru tarım arazisi olarak değerinin belirlenip, yukarıda tespit edilen kapama bahçe bedellerinden düşülmesi suretiyle davalıların zenginleştikleri tutarın tespit edilmesi gerektiği...." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile, 29381, 00 TL nin davalılardan tahsili ile davacılara 4. SHM sinin 2014/1058 E. Sayılı dosyasındaki miras hisseleri oranında alacağın 10.000 TL sine dava tarihi olan 25/04/2013 19381,00 TL sine ıslah tarihi olan 12/06/2015 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalının vekalet ücretine yönelik temyiz incelemesine gelince; karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen davalarda vekalet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır. Mahkemece davalı lehine reddedilen miktar üzerinden 6.086,83 TL nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, 3.525,72-TL vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'un 436/2. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın tüm davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan " 3.525,72-TL" rakamının çıkartılarak yerine "6.086,83 TL" rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2012/8185, Karar No: 2013/734, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8185 E.  ,  2013/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi (Beykoz Kd. Mah.)

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) .... Orman İşletme Müdürlüğünün 18/05/2010 tarih ve 4643 sayılı yazı örneğinin,

2) Davalı taşınmaza komşu 1529 ada 1, 2 sayılı parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile bu parseller hakkında varsa dava dosyalarının,

3) Davalı taşınmazın eylemli durum hakkında orman bilirkişiden, raporda taşınmaz üzerindeki orman ağaçlarının cinsi, sayısı ve parsel üzerindeki dağılımı konusunun açıklattırıldığı ayrıntılı rapor alınıp,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1240, Karar No: 2011/531, Tarih: 24.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1240 E.  ,  2011/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/11/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabulü edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarafların kusuru ile ekonomik ve sosyal durumları, yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Dava konusu olayın oluş biçimi, tarafların kusuru ile ekonomik ve sosyal durumları, yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle, hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin c nolu bendinde yer alan "...2.500,00-" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "...3.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin ikinci paragrafında yer alan "...453,90-...", "...188,40-..." ve "...8.405,57-..." biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...480,90...", "...215,40..." ve "...8.905,57..." sayı dizilerinin yazılmasına; davalıların tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'a yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3637, Karar No: 2010/2330, Tarih: 23.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3637 E.  ,  2010/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine ve ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2005 gün ve 2005/219 Esas, 2005/134 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Son kararın tebliğ edildiği re'sen atanan müdafiinden sanığın haberdar edildiğine dair dosya arasında bir bilgi ve belgenin olmaması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün ve 2008/9-7 Esas, 2008/56 sayılı kararının içeriği nazara alındığında; yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliğ edilmesi gerekirken tebliğ edilmediği anlaşıldığından, anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.