muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6189, Karar No: 2018/9919, Tarih: 05.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6189 E.  ,  2018/9919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

1-Sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2005 takvim yıllında sahte fatura kullanmak suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 2005 takvim yılında kullandığı son sahte fatura tarihinin 03/10/2005 olduğu ve kdv indiriminde kullanıldığı, buna göre suç tarihinin 21/11/2005 olduğu ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" suçunun cezasının üst sınırı ve suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımına tabi olduğu gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK hükümleri uygulanmak suretiyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına sanığın "2005 takvim yılı yönünden 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE” yazılmak suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

3-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen sahte fatura kullanmak suçunun, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı VUK'nin 359/b-1 maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre 5237 sayılı yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21/07/2006 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, suç tarihinde yanılgı ile yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca düşme hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak sanığa yüklenen suçun, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1 maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21/07/2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 05/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13043, Karar No: 2012/16070, Tarih: 11.07.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/13043 E.  ,  2012/16070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında 17.06.2001, 28.08.2001 tarihlerinde ... İlköğretim Okulundan ve 01.09.2001 tarihinde mağdur ...'nun işyerinden hırsızlık eylemlerine ilişkin hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yargıtay 6 Ceza Dairesinin 19.04.2005 tarihli ilamı ile 17.06.2001, 28.08.2001 tarihli ... İlköğretim okulundan gerçekleştirilen hırsızlık suçları ile 01.09.2001 tarihli ...'nun işyerinden gerçekleştirilen hırsızlık suçlarının onanarak kesinleştiği, 10.05.2001 tarihinde okul kantinden gerçekleştirilen hırsızlık suçu yönünden bozma kararı verildiği, 17.06.2001, 28.08.2001 ve 01.09.2001 tarihlerinde gerçekleştirilen hırsızlık suçlarının yargılamasının ayrı yapılması gerekirken tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır.

Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle, sanık hakkında 17.06.2001, 28.08.2001 ve 01.09.2001 tarihlerinde gerçekleştirilen hırsızlık suçları yönünden yeniden kurulan 2. hükme yönelik, müdafiinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık hakkında 10.05.2001 tarihinde okul kantininden hırsızlık eylemine ilişkin hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 55/3. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından

5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, sanığın hükümlülüğüne karar verildiği 27.09.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10828, Karar No: 2014/11354, Tarih: 09.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10828 E.  ,  2014/11354 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; Kıyı Kanunu uyarınca tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,9.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/8414, Karar No: 2014/14856, Tarih: 27.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8414 E.  ,  2014/14856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan pamuk, buğday (samanı) ve mısırın 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38285, Karar No: 2017/6560, Tarih: 06.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/38285 E.  ,  2017/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın sırasıyla 142/2-f, 143/1, 43, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 11 ay hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası yerine 1 yıl 17 ay 5 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini ve suça sürüklenen çocuğun aynı gece farklı zamanlarda katılana karşı birden fazla zincirleme şeklinde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu gerçekleştirdiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan ve sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2-UYAP’tan temin edilen 23.05.2017 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'ın hüküm tarihinden sonra 02.05.2016 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17003, Karar No: 2014/3230, Tarih: 12.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17003 E.  ,  2014/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2011/302-2013/176

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedeli ile zilyedliğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kamulaştırma bedeli ile zilyedliğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Hazine yönünden ağaçların zilyedliğinin tespitine ilişkin talebin kabulüne alacak isteminin husumet nedeni ile reddine, davalı E.. B.. yönünden kamulaştırmasız el atma bedeli davasının kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu fıstık ağaçlarının zeminde kapladığı alan belirlenerek arazinin kapama antep fıstığı bahçesi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra muhdesat bedelinin tespiti yöntem olarak doğrudur.

Yöredeki kapama fıstık bahçelerinin nitelikleri ve yapılan bilimsel araştırmalara göre Gaziantep, Şanlıurfa, Nizip ve Birecik bölgesinde kapama fıstık bahçesinin dekarında 25 ağaç olduğu, mahalli bilirkişi ve davacı tarafın beyanları da dikkate alındığında davacılara ait 600 adet fıstığın zemini Hazineye ait taşınmazın 24.000 m2'sini kapama fıstıklık olarak kapladığı gözetilmeksizin 56.523,78 m2 üzerinden hesaplama yapılması doğru değilse de mahkemece taleple bağlı kalınarak 8.000,00-TL üzerinden hüküm kurulduğu göz önünde bulundurulduğunda bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idareler harçtan bağışık olduklarından harç alınmamasına, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5340, Karar No: 2011/41424, Tarih: 14.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/5340 E.  ,  2011/41424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/135974

MAHKEMESİ : Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2007

NUMARASI : 2006/556 (E) ve 2007/855 (K)

SUÇ : Su hırsızlığı, Mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Mühür bozma suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mühür bozma suçundan inceleme konusu yapılabilecek bir hüküm bulunmadığından, katılan vekilinin konusu olmayan temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE

2- Su hırsızlığı suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle ilgili düzenleme 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinde yer almakta olup, buradaki “malın değerinin az olması" kavramı daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan şeyin alınmasını ifade ettiği ve olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden, somut olaydaki kaçak su kullanma suçunun işleniş şekline göre uygulama olanağı bulunmayan anılan madde uyarınca değer azlığından dolayı sanık hakkında yazılı şekilde ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6871, Karar No: 2014/11651, Tarih: 07.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/6871 E.  ,  2014/11651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2010/1012-2011/1221

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine; davalı ve karşı davacı, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, her iki davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı/karşı davalı vekili, dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı şirkete ait P.. Ticaret Merkezi .... Blok K...... No....Şişli’de kurulu işyerine 31.04.2002 tarihinde girdiğini ve iş sözleşmesinin kendisi tarafından haklı nedenle sona erdirildiği 31.03.2009 tarihine kadar kesintisiz şekilde çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi sırasında müvekkilinin davalı yanca tehdit edildiğini ve müvekkilinin bu tehdide binaen kanuni haklarını saklı tutarak ihtirazi kayıtla iş sözleşmesini feshettiğini beyan eden bir dilekçe imzaladığını, müvekkilinin iş sözleşmesini SGK’dan aldığı yazıyla da sabit olduğu üzere kıdem tazminatı almaya hak kazanmış olması nedeniyle haklı olarak feshettiğini beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 16.689,44 TL kıdem tazminatının akdin feshi tarihinden en yüksek mevduat faiziyle ve 7.090,86 TL ihbar tazminatının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı/karşı davacı vekili cevap/karşı dava dilekçesinde özetle, müvekkili işyerinde 30.04.2002 tarihinde çalışmaya başlayan davacı/karşı davalının, 20.03.2009 tarihinde verdiği dilekçe ile istifa ederek işten ayrılmak istediğini, davacının istifası kabul edilerek çıkışının yapılacağı ancak yasal hakkı bulunmadığı için kıdem tazminatının ödenmeyeceğinin kendisine bildirildiğini, davacının önel süresine uymayarak 31.03.2009 tarihinden itibaren işyerini terk edip işe gelmediğini, davacının 28.03.2009 tarihli dilekçesi ile 31.03.2009 tarihinden itibaren işyerinden ayrılmak istediğini bildirerek kendisinden ihbar tazminatı talep edilmemesini rica ettiğini, davacının 02.04.2009 tarihinde işyerine gelerek kıdem tazminatı talep ettiğini, istifa ettiğinden hakkı olmadığının belirtilmesi üzerine tehditler yağdırdığını, bu konuda tutanak tutulduğunu, davacının işten ayrıldıktan sora S..... Gıda Şti.’de işe başladığını ve müvekkili şirketin müşterilerine davacının artık bu firmada teknik müdür olarak çalışmaya başladığı ifade edilerek işbirliği yapılmasını talep eden fakslar gönderildiğini, davacının 03.04.2009 tarihinde müvekkili şirketin yurtdışı bağlantılı görevlisine gönderdiği e-mail’de neden istifa ettiğini yazdığını, bu durumun, davacının

Eğitim ve kıdemi ile farklı tarihlerde iki ayrı dilekçe vermiş olmasının davacının baskı olmaksızın istifa ettiğini kanıtladığını, davacının brüt ücreti nazara alındığında talep edilen tazminat tutarlarının da fazla olduğunu beyanla davanın reddini savunmuş, karşı dava olarak da, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 8 haftalık ihbar öneline uymayan davacı/karşı davalıdan 6.943,95 TL ihbar tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece her iki tarafın davalarının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve karşı davalı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı- karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin işçi tarafından yaşlılık aylığı tahsisi amacıyla feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte olan 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasının dördüncü bendinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla ayrılması halinde, kıdem tazminatına hak kazanılabileceği hükme bağlanmıştır. O halde anılan hüküm uyarınca, fesih bildiriminde bulunulabilmesi için işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik, malullük ya da toptan ödemeye hak kazanmış olması şarttır. Bundan başka işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa bahsi geçen işlemler için başvurması ve bu yöndeki yazıyı işverene bildirmesi gerekir. Böylece işçinin yaşlılık, emeklilik, mamullük ve toptan ödeme yönlerinden bağlı bulunduğu mevzuata göre hak kazanıp kazanmadığı denetlenmiş olur. Öte yandan işçinin, sosyal güvenlik anlamında bu hakkı kazanmasının ardından, ilgili kurum ya da sandığa başvurmaksızın kıdem tazminatı talebiyle işyerinden ayrılması ve bu yolla hakkın kötüye kullanılmasının önüne geçilmiş olur. İşçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar. Faiz başlangıcında da bu tarih esas alınmalıdır.

4447 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkânı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.

Somut olayda makine teknisyeni olarak çalışan davacının 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin birinci fıkrası (5) numaralı bendi uyarınca on beş yıl sigortalılık ve 3600 gün prim günü şartlarını sağlayıp sağlamadığını öğrenmek amacıyla 03.02.2009 tarihinde Unkapanı Sosyal Güvenlik Merkezine başvurusunun olduğu ve bu başvuruya cevaben verilen yazıda 1475 sayılı Kanun'un 14. Maddesi gereği kıdem tazminatına hak kazanacağının bildirildiği görülmektedir. Davacı 20.03.2009 tarihli istifa dilekçesinde sebep bildirmeden istifa etmiş, duruşmada, hizmet ve pirim sürelerinin dolması nedeni ile kıdem tazminatı alabileceğine ilişkin yazı aldığını, bunu işverene verdiğini, genel müdürün kendisine istifa dilekçesi imzalattığını beyan etmiştir. Davacı 12.05.2009 tarihinde başka bir işverene ait işyerinde çalışmak üzere işe başlamıştır.

Davacının işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir firmada çalışması hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemez. Davacı kanunun kendisine verdiği yaş hariç emeklilik hakkını kullanmıştır. Kanunda tanınan bu hakkın amacı, işyerinde çalışarak yıpranmış olan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ait yükümlülükleri tamamlayan işçinin emeklilik için bir yaşı beklemesine gerek olmadan iş sözleşmesini sonlandırabilmesine imkân tanımaktır. Davacı yasal hakkını kullandığından kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.