muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9774, Karar No: 2014/675, Tarih: 13.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9774 E.  ,  2014/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2011/113-2013/67

Taraflar arasında görülen davada Keşan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/02/2013 tarih ve 2011/113-2013/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin uzun yıllardan beri davalı firmanın nakliye işlerini yürütmekte olduğunu, 2007 yılında şifahi ve yazılı anlaşmalar ile nakliye işlerini yürüttüklerini ve 31.10.2007 tarihinde taraflar arasında nakliye sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme uyarınca mazotun müvekkili tarafından karşılanacağını, yapılan işlerin ödemesinin her hakedişten sonra nakit olarak yapılacağını, davalının sözleşmeye uygun davranmadığını, davalı tarafça ödemelerin süresinde yapılmaması nedeniyle mazot alımı yapılan dava dışı akaryakıt şirketi tarafından, müvekkilinden fiyat farkı ve faizi talep edildiğini, müvekkili tarafından akaryakıt firmasına fazladan 52.502 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, 52.502 TL alacak miktarının ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya içerisinde mevcut delil, belge ve kayıtlar ile alınan 28.08.2012 tarihli bilirkişi raporu gereğince davacı kooperatifin davalı şirketten herhangi bir alacağının olmadığının ticari defter kayıtlarının incelenmesi neticesinde anlaşıldığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı taraf, davalı yanın ödemelerini zamanında yapmaması nedeniyle dava dışı akaryakıt firmasına fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını ve davalının da kendisine bunu ödemeyi üstlenmiş olduğunu ileri sürmüş ve delili olarak da tarafların imzalarını havi ''ibranamedir'' başlıklı belgeye dayanmıştır. Anılan belge bilirkişi tarafından değerlendirilmediği gibi, mahkemece de değerlendirilmemiştir. Mahkemece söz konusu belgedeki ''faturalar ile ödeme arasındaki fark Çebisan tarafından faturalandırılacaktır, motorin fiyat farkı ödenecektir'' gibi ibarelerin ne anlama geldiği, gerektiğinde HMK'nın 26 (HUMK 75) maddesi gereğince taraf yetkililerinin de beyanları alınmak suretiyle değerlendirilerek neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/292, Karar No: 2024/3289, Tarih: 29.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/292 E.  ,  2024/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/350 Esas, 2023/481 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.04.2019 tarih, 2013/620 E. ve 2019/200 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.11.2021 tarih, 2019/1559 E. ve 2021/1247 K. sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.02.2023 tarih, 2022/358 E. ve 2023/938 K. sayılı kararıyla davanın zamanaşımından reddi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın zamanaşımı süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılar kötü niyetli olduğundan zamanaşımını ileri süremeyeceklerini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8654, Karar No: 2015/9323, Tarih: 30.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8654 E.  ,  2015/9323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/27101

MAHKEMESİ : Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2012/110 (E) ve 2012/219 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK’nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramı, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği de dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, somut olayda sanığın, içinde kimlik ve miktarını bilmediği sonradan 50. TL olduğu anlaşılan mağdura ait çantayı çalıp içindeki parayı aldıktan sonra çöpe atması biçimindeki eylemin, işleniş biçimine ve çalınan tüm eşyaların değerine göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanun'un 145. maddesi gereğince, sanık hakkında ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17174, Karar No: 2023/3341, Tarih: 18.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/17174 E.  ,  2023/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünül

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve.... sayılı Kararı ile, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 05.04.2019 tarihli ve ...sayılı Kararı ile, sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle:

1.Tanık A.T.'nin mahkemede dinlenmeden hazırlık beyanlarının hükme esas alınamayacağına,

2.ByLock tespit ve değerlendirme tutanağındaki veriler ile CGNAT kayıtlarının uyuşmadığına,

3.ByLock yazışmalarındaki konuşma içeriklerinde sanığın izne ayrıldığını yazdığı iddia edilmesine rağmen çalıştığı kurumdan sorulduğunda belirtilen tarihlerde izne çıkmadığının bildirilmiş olduğuna,

4.MİT tarafından elde edilen ByLock serverlarına dayanılarak yapılan ByLock tespitinin hukuki olmadığına ve delil olarak niteliği taşımadığına,

5.ByLock kullanma ve barışcıl dini sohbete katılma tek başına delil olamayacağına,

6.Silahlı terör örgütüne üye olma suunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

7.Mahkemede hiçbir saygısızlığı olmayan sanık hakkında TCK'nın 62 nci maddesindeki takriri indirim nedeninin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4.MİT tarafından elde edilen ByLock serverlarına dayanılarak yapılan ByLock tespitinin hukuki olmadığına ve delil olarak niteliği taşımadığına,

5.ByLock kullanma ve barışcıl dini sohbete katılma tek başına delil olamayacağına,

6.Silahlı terör örgütüne üye olma suunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

7.Mahkemede hiçbir saygısızlığı olmayan sanık hakkında TCK'nın 62 nci maddesindeki takriri indirim nedeninin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

8.Sanık hakkında verilen cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

9.FETÖ örgütünün 15 Temmuz öncesi terör örgüt olduğunun sanık tarafından bilinemeyeceğinden hakkında TCK'nın 30 uncu maddesi uyarınca hata hükümlerinin uygulanması gerekeceğine,

10.Mahkeme kararının anayasaya ve AİHM kararlarına aykırı olduğuna,

11.Sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III- OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY silahlı örgütünün her üyesine yüklenmeyen ByLock ve Kakao Talk isimli programların telefonuna yüklenmiş ve kullanılmış olması, sanığın FETÖ/PDY'nin finans kurumu olan Bank Asyada hesabının bulunması, tanık beyanlarına göre sanığın örgüt üyesi, ev abiliği yapmış bir kişi olması hususları dikkate alındığında sanığın üzerine atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sabit olduğu kabul edilmiş, sanığın, örgüt içi haberleşme programı olmasına rağmen her örgüt üyesinin telefonuna kurulmayan ByLock ve Kakao Talk programlarını kurmuş ve yoğun bir şekilde kullanmış olması, örgütün ancak sadakatinden emin olduğu üyelere ByLock ve Kakao Talk isimli programları kurduğunun tespit edilmesi, sanığın Eczacı Teğmen rütbesinde subay oluşu dikkate alındığında kamusal kudret kullanmaya subay düzeyinde elverişli konumunun bulunması sebebiyle meydana getirebileceği olası zarar ve tehlikenin ağırlığı, kastın yoğunluğu, örgüt içinde ev abiliği yapmış bir kişi olması, örgüte bağlılık derecesi ve suçun işleniş şekli göz önüne alınarak başkaca örgüt üyesiyle aynı seviye ve şartlarda değerlendirilmesinin adalete ve hakkaniyete aykırı olacağı kanaatine varılarak sanık hakkında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği sonucuna varıldığı, sanığın duruşmalarda pişmanlığının gözlemlenmemesi, işlediği suç nedeniyle pişman olduğuna dair mahkemede kanaat oluşmaması, üzerine atılı suçlamayı ve özellikle ByLock programını kurduğunu ve kullandığını ısrarlı bir şekilde inkar etmesi hususları nazara alınarak TCK'nın 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirimin sanık hakkında uygulanmaması karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişileştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişileştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, ....sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve ... sayılı Kararında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, ...sayılı Kararında ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olarak kabul edilmesi mümkündür.

3. Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, örgüt yapılanmasında ev abiliği yapan, örgüte ait yurtta yapılan örgütsel toplantılarda sohbet veren, 116205 ID numarası üzerinden ByLock iletişim sistemini örgütsel iletişim amacıyla kullanan sanığın, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna, dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların gözönünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden geçmişte hakkında adli sicil kaydı bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında savunma hakkı kapsamında kabul edilmesi gereken olguların hatalı değerlendirilmesine dayanan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde TCK'nın 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 05.04.2019 tarihli ve 2018/822 Esas, 2019/534 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2017/2162, Karar No: 2017/25578, Tarih: 30.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2162 E.  ,  2017/25578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 35, 62, 52/2-4, 53. ve 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Mağdur ...'ın sanığın kiracısı olduğu ve aylık 300 TL kira bedeli karşılığında sanığın taşınmazını kiraladığı, yapılan anlaşma gereği mağdurun her ayın kirasına karşılık gelecek şekilde 300 TL'lik bonoları imzalayıp sanığa verdiği ve kirasını ödedikçe ödediği aya ilişkin bonosunu geri aldığı, mağdurun suça konu bonoya karşılık gelen kirayı ödemesine rağmen sanığın 02/04/2009 vade tarihli bu bonoyu yanında olmadığını söyleyerek mağdura vermediği, daha sonra aynı bonoyu Alanya 3. İcra Müdürlüğünün 2011/3740 Esas sayılı dosyası üzerinden ve 2300 TL bedel ile takibe koyduğu, mağdurun şikayeti üzerine yapılan soruşturmada alınan bilirkişi raporuna göre "2" ibaresinin ve bononun yazılı kısmındaki "ikibin" ifadesinin sonradan eklendiğinin ve senette böylelikle tahrifat yapıldığının tespit edildiği, böylelikle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanık müdafiinin soruşturma ve yargılama aşamasındaki savunmalarında, aynı konuda ve aynı sanık hakkında Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonunda, sanık hakkında 2011/4064 soruşturma, 2012/3085 karar sayı ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinin ileri sürülmesi karşısında,

CMK'nın madde 172 – (1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2)Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.

Şeklindeki düzenlemeleri dikkate alınarak bahse konu kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin dosya celp edilip, tarafların ve olayın aynı olup olmadığı, aynı ise dava açılması için yeni delil elde edilip edilmediği ayrıca söz konusu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediği hususları tespit edilip bu karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35703, Karar No: 2015/17796, Tarih: 28.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35703 E.  ,  2015/17796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2863 sayılı Yasaya muhalefet, imar kirliliğine neden olma ve kıyı kanununa muhalefet suçlarından açılan bir dava ve kurulan bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, katılan hazine temsilcisinin hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının, katılan hazine temsilcisinin ve şikayetçi idare vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA) 28.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.