muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7891, Karar No: 2021/7847, Tarih: 08.06.2021

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi arası için 72.07000 TL’dir.

Somut olay incelendiğinde, temyize konu tutarın yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması miktar itibariyle mümkün bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ... 'ın oyları ve oy çokluğuyla, 08/06/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık “temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde maddi ve manevi tazminat istemlerinin ayrı ayrı mı yoksa toplamlarının mı dikkate alınacağı, buradan varılacak sonuca göre davalılar vekili tarafından temyiz incelemesine konu edilen 57.935,65 TL ve manevi tazminata ilişkin 15.000,00 TL toplam 72.935,65 TL miktarın karar tarihi itibari ile 72.070,00 TL kesinlik sınırı kapsamında kalıp kalmadığı ve temyizi kabil nitelikte olup olmadığı” noktasında toplanmaktadır.

2. Çoğunluk görüşü ile maddi tazminat ve manevi tazminat miktarlarının davaların yığılması nedeni ile ayrı ayrı kesinlik sınırına tabi olduğu kabul edilerek, davalı tarafın ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2. Çoğunluk görüşü ile maddi tazminat ve manevi tazminat miktarlarının davaların yığılması nedeni ile ayrı ayrı kesinlik sınırına tabi olduğu kabul edilerek, davalı tarafın ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

3. Gerekçesi açısından bugün de geçerliliğini koruyan 07.02.1945 tarihli ve 1944/19E.,1945/4 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; dava dilekçesinin talep sonucu bölümünde davacı, neye karar verilmesini (başka bir ifade ile davalının neye mahkum edilmesini) istediğini açıkça yazar. Kuşkusuz talebin birden fazla kalemleri kapsaması hâlinde de davacının talep sonucu, asıl talep ve yardımcı (fer'i) talepler olmak üzere iki bölümden oluşur. Davacının birden fazla davasını aynı dava dilekçesi ile açması hâlinde, bu durum "objektif dava birleşmesi" olarak tanımlanır ve davacının, her davaya ait talep sonucunu açıkça ve ayrı ayrı göstermesi gerekir (Kılıç, Açıklamalı İçtihatlı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Ankara 2011, C.I, s. 1454).

4. Doktrinde objektif dava birleşmesi ya da kümülatif dava yığılması olarak adlandırılan bu kurum, HMK’da “davaların yığılması” terimi benimsenerek düzenlenmiştir(HMK. Mad. 110). Davaların yığılmasının usul ekonomisine ve çelişkili kararlar verilmesini engellemeye hizmet ettiği kabul edilmektedir.

5. Davacının aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslilik-fer’ilik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir. Bu dava çeşidinde taleplerin tümü birbirinden bağımsız, eş değer ve aynı derecede öneme sahiptir. Her bir talep farklı edimlerin gerçekleştirilmesine yönelmiştir.

6. Davaların yığılması söz konusu olduğunda, görünüşte tek dava, gerçekte ise talep sayısınca dava mevcuttur. Her bir talep için dava dilekçesinde vakıaların ayrı ayrı belirtilmesi ve ispat edilmesi gerekir. Mahkeme de her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapacaktır, taleplerden birinin kabulüne diğerinin ise reddine karar verebilir. Yani, görünüşte tek hüküm, gerçekte ise talep sayısınca hüküm mevcuttur. Mahkeme, taleplerin tümü hakkında ayrı ayrı karar vermek ve bunları hüküm fıkrasında göstermek zorundadır. Mahkemenin, taleplerin tümü hakkında tek ve aynı şekilde karar verme zorunluluğu yoktur. Dava şartları, her bir talep bakımından ayrı ayrı belirlenir (Pekcanıtez Usul, Medeni Usul Hukuku, C. II, İstanbul 2017, s.1093 ).

7.Önemle vurgulanmalıdır ki; kesinlik sınırının belirlenmesi kamu düzenindendir ve kesinlik sınırı belirlenirken davanın değeri esas alınır. Davanın değeri ise genel anlamıyla, bir davadaki taleplerin toplamıdır.

8.Birleştirilen davalarda, kesinlik sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir (Kuru B., Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.V, İstanbul 2001, s. 4514).

9.İhtiyarî dava arkadaşlığında, kesinlik sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir (Kuru, B.; s. 4514).

7.Önemle vurgulanmalıdır ki; kesinlik sınırının belirlenmesi kamu düzenindendir ve kesinlik sınırı belirlenirken davanın değeri esas alınır. Davanın değeri ise genel anlamıyla, bir davadaki taleplerin toplamıdır.

8.Birleştirilen davalarda, kesinlik sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir (Kuru B., Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.V, İstanbul 2001, s. 4514).

9.İhtiyarî dava arkadaşlığında, kesinlik sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir (Kuru, B.; s. 4514).

10.Karşılık davada, kesinlik sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir (Kuru, B.; s. 4514).

11. İş uyuşmazlıklarında birden fazla talep içeren tazminat ve alacak istemi, iş sözleşmesinden kaynaklanıp, hesabın unsuru olan hizmet süresi ve ücret her bir kalemi ayrı ayrı etkilediğinden her bir alacak kalemi açısından değil toplam alacak miktarı yönünden kesinliğe bakılmaktadır.

12.İş kazası nedeni ile maddi tazminat ve manevi tazminat miktarlarında hesabın unsurları farklı ise de tarafların kusur oranları maddi tazminatı doğrudan etkilerken, manevi tazminatı da dolaylı olarak etkilediğinden, maddi tazminatın kusur oranı yönünden bozulması, manevi tazminatı da dolaylı olarak etkileyeceğinden, temyiz sınırı açısından maddi ve manevi tazminatın toplamının dikkate alınması kaçınılmazdır.

13.Anayasa’nın 36. maddesinin 1. fıkrasında, herkesin yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddiada bulunma ve savunma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir. Dolayısıyla mahkemeye erişim hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 6. maddesinin 1. fıkrasında; “Herkes medeni hak ve yükümlülükleri ile ilgili uyuşmazlıklar...konusunda karar verecek olan,...bir mahkeme tarafından davasının...görülmesini istemek hakkına sahiptir...” yönünde düzenleme bulunduğu görülmektedir. Anayasa Mahkemesinin bir kararında da “...Mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararını anlamsız hale getiren, bir başka ifadeyle mahkeme kararını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar mahkemeye erişim hakkını ihlâl edebilir (Özkan Şen B. No: 2012/791, 07/11/2013, § 52)” şeklinde tespitlere yer verilmiştir. Mahkemeye erişim hakkı sadece ilk derece mahkemesine dava açma hakkını değil eğer iç hukukta itiraz, istinaf veya temyiz gibi kanun yollarına başvurma imkânı tanınmış ise üst mahkemelere başvurma hakkını da içerir (Bayar ve Gürbüz/Türkiye, B. No: 37569/06, 27.11.2012, § 42).

14. Belirtmek gerekir ki asıl olan kanun yoluna başvurudur. Buradaki sınırlamalar ise ölçülü olmalı ve erişim hakkını önemli ölçüde etkisizleştirmemelidir. Aynı vakıaya dayalı birden fazla talebin veya aynı vakıa nedeni ile aynı davada talepte bulunanların ayrı ayrı kesinlik sınırına tabi tutularak mahkemeye erişim hakkının sınırlandırılması, kusur veya maluliyet oranın farklı farklı belirlenmesine neden olacak ve erişim hakkını etkisizleştirecektir.

15. Somut olayda davacı aynı olaydan kaynaklanan zarar nedeniyle davalıya karşı olan birden fazla talebini (maddi ve manevi tazminat) aynı davada birleştirmiştir. Objektif dava birleşmesi olarak adlandırılan bu durumda taleplerin her biri ayrı dava olmakla birlikte, görünüşte tek bir hüküm bulunduğundan temyizde kesinlik sınırının tespiti için temyiz edilen maddi ve manevi tazminat tutarlarının toplamları esas alınmalıdır.

16. Aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.09.2019 tarih ve 2018/4-375 Esas, 2019/473 Karar, 30.04.2019 tarih ve 2017/4-1394 Esas, 2019/494 Karar ve 30.03.2021 tarih ve 2019/(21)10-768 Esas, 2021/361 Karar sayılı ilamlarında kabul edilmiştir.

17. Sonuç itibari ile somut uyuşmazlıkta davalı tarafın temyiz isteminin kesinlik sınırından reddi isabetli olmamıştır. Maddi ve manevi tazminat birlikte toplam alındığında temyiz incelemesi yapılması ve esasına girilmesi gerekirdi. Bu nedenle çoğunluğun kesin olduğu görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/18729, Karar No: 2018/14649, Tarih: 19.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/18729 E.  ,  2018/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar asıl davada davacı ... ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacı ..., mirasbırakanı ...’in 53 ada 49 parsel ile 122 parsel sayılı taşınmazları davalı kızı ...’ye, 91,337,188 ve 189 parsel sayılı taşınmazları davalı diğer kızı ...’e, 120 ada 44 parsel ile 87 ve 88 parsel sayılı taşınmazları önce ara malik ...’a, ondan da davalı kızı ...’e satış suretiyle, 120 ada 8 parsel sayılı taşınmazı ise davalı ...’e temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile terekeye iadesine, mirasbırakanın banka hesabındaki bedelin paylaştırılmasına, 53 ada 49 parsel ile 122 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki limon bahçelerinden elde edilen gelir yönünden ecrimisile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında 30.04.2013 tarihli dilekçe ile ecrimisil ve paraların paylaştırılmasına ilişkin talebini atiye terk ettiğini bildirmiştir.

Birleştirilen davada davacı ..., mirasbırakanı ... tarafından davalılara muvazaalı ve mal kaçırma amacıyla temlik edilen 250 ada 110 parsel, 53 ada 49 parsel ile 122 parsel sayılı taşınmaz yönünden miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, asıl ve birleştirilen davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Birleştirilen davada davacı ..., mirasbırakanı ... tarafından davalılara muvazaalı ve mal kaçırma amacıyla temlik edilen 250 ada 110 parsel, 53 ada 49 parsel ile 122 parsel sayılı taşınmaz yönünden miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, asıl ve birleştirilen davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 18.02.2007 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları ..., ... ile kendisinden önce 18.05.2003 tarihinde ölen kızı ...’nin çocukları ..., ... ve ...’ın mirasçı olarak kaldıkları, 53 ada 49 parsel sayılı taşınmazı 20.02.1995’de 65.000.000 ETL’ye davalı kızı ...’ye, 122 parsel sayılı taşınmaz mirasbırakan tarafından ...’ya, ondan da 31.10.1996’da 220.000.000 ETL’ye ...’ye, 250 ada 110 parsel sayılı taşınmaz 07.11.1994’de 25.000.000 ETL’ye ...’ye, 120 ada 8 parsel sayılı taşınmaz 07.12.2005’de 55.000.000 ETL’ye ...’e, 377 parsel sayılı taşınmaz 100 TL’ye, 188 parsel sayılı taşınmaz 50 TL’ye, 189 parsel sayılı taşınmaz 210 TL’ye 91 parsel sayılı taşınmaz 250 TL’ye 29.12.2005’de ....’e aynı akitle, 87 parsel sayılı taşınmaz 150 TL’ye, 88 parsel sayılı taşınmaz 400 TL’ye, 120 ada 44 parsel sayılı taşınmaz 13.200 TL’ye 16.11.2005’de mirasbırakan tarafından önce ...’a, ondan da 29.12.2005 ...’e satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; 20.12.2002 tarihli mirasbırakanın da imzasının yer aldığı belge içeriğine göre; 53 ada 49 parsel sayılı taşınmaz ile 250 ada 110 parsel sayılı taşınmazın davalı ...’ye, dava dışı 2600 parsel sayılı taşınmazın ½ payının davalı ...’e, ½ payının davacı ...’e satış suretiyle temlik edildiğinin mirasbırakan ve tüm çocukları (..., ... ve ...) tarafından kabul edildiği, 8 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından ...’e temlik edildiği, mirasçılardan ... tarafından açılan tapu iptal ve tescil davasında temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle iptal tescile karar verildiği ve hükmün kesinleştiği ancak diğer taşınmazlar yönünden hükme yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, tapu iptal tescil davaları kayıt maliki veya maliklerine karşı açılır. Usul hukukumuzda davaya dahil diye bir müessese bulunmayıp, bir kimseye dahili dava yoluyla taraf sıfatı verilemeyeceği gibi, hakkında hüküm kurulmasına da olanak yoktur.

Tüm bu açıklamalar karşısında ... ve ... aleyhine açılan dava ile 250 ada 110 parsel ile 49 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın reddine karar verilmesinde bira isabetsizlik yoktur. Asıl davada davacının bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine.

Davacının sair temyiz itirazlarına gelince; mahkemece muvazaa yönünden yeterli inceleme yapılmadığı gibi, 8 parsel sayılı taşınmaz yönünden de güçlü delil göz ardı edilmiştir.

Hal böyle olunca, 8 parsel sayılı taşınmaz bakımından muvazaa olgusunun hükmen saptandığı gözetilerek davanın kabul edilmesi, diğer taşınmazlar yönünden dinlenen tanıklar yeniden çağrılarak, temliklerin mal kaçırma amaçlı olup olmadığı (mirasbırakanın davacıya da taşınmaz temlik ettiği gözetilerek) açıklığa kavuşturularak, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, 8 parsel sayılı taşınmaz bakımından muvazaa olgusunun hükmen saptandığı gözetilerek davanın kabul edilmesi, diğer taşınmazlar yönünden dinlenen tanıklar yeniden çağrılarak, temliklerin mal kaçırma amaçlı olup olmadığı (mirasbırakanın davacıya da taşınmaz temlik ettiği gözetilerek) açıklığa kavuşturularak, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Asıl davada davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2471, Karar No: 2018/8768, Tarih: 29.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2471 E.  ,  2018/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan ve müşteki vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Müşteki ... vekilinin temyiz isteminin incelemesinde:

31/01/20134 tarihinde usulüne uygun olarak yapılan tebligatla davadan haberdar edilmesine rağmen duruşmalara herhangi bir mazeret bildirmeksizin katılmayan müşteki vekilinin, 5271 sayılı CMK.nın 234 ve devamı maddeleri uyarınca katılan sıfatı bulunmadığı, bu nedeniyle hükmü temyiz etme yetkisi olmadığı anlaşılmakla, vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Katılan ...'nın temyiz isteminin incelemesinde:

Sanığın, eşi nın vefat etmesi üzerine, isim benzerliğinden faydalanarak katılanın babası adına kayıtlı 127 ada 56 parsel, 127 ada 59 parsel, 118 ada 25 parsel, 118 ada 28 parsel sayılı taşınmazları kendisi ve çocukları üzerine tescil ettirdiği, bu tescil işlemi ile birlikte Doğubeyazıt İlçe Tarım Müdürlüğü'ne başvurarak 2008 ve 2009 yıllarında mazot, kimyevi gübre ve analiz desteği aldığının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın, suç işleme kastıyla hareket etmediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediği mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, eksik incelemeyle karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5743, Karar No: 2012/10278, Tarih: 12.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/5743 E.  ,  2012/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 03/07/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/02/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/06/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ..... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ..... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...'nın diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; tarafların kusur oranları, olayın meydana geldiği tarih ve yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarları fazladır. Mahkemece, daha uygun miktarlarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.