muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6198, Karar No: 2023/5166, Tarih: 25.05.2023

4. Mağdur askerler Özgür Zeylan ve Faruk ...'ın beyanları ile tanıklar Vehbi Subaş, Murat Kaçan, Uğur Satır, Muzaffer Önal, ..., Volkan Şengüller, Umut Küçüker ve Çağrı İleli'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın 18.01.2012 tarihinden itibaren askerliğe elverişli olmadığına dair düzenlenen Çorlu ... Hastanesinin 18.01.2012 tarihli ve 327 sayılı sağlık kurulu raporu ve aynı Hastanenin 03.07.2012 tarihli

yazısı dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanık hakkında psikiyatri uzmanı bilirkişi tarafından tanzim olunan ve "sanığın suç tarihlerinde davranışlarını yönlendirme yeteneğinin ve işlediği fiilin hukuki anlam ve önemini algılamasını etkileyecek düzeyde bir ruhsal rahatsızlığının olmadığı" görüşünü içeren bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

7. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dava dosyası kapsamı, Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen uzmanlık raporuna göre parmak izinin tıbbi kayıt arşiv odasının giriş kapısı dış yüzeyinden elde edilmiş olması ve sanığın ikrarı karşısında, eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/333 Esas, 2022/507 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17504, Karar No: 2008/2943, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17504 E.  ,  2008/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, Hazine ile gerçek kişiler arasındaki çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteminden kaynaklanmaktadır. 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Başkanlar Kurulunun 23.01.1992 tarihli kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 26/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/296, Karar No: 2015/15049, Tarih: 23.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/296 E.  ,  2015/15049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2012/104-2014/371

Davacı İ.. C.. vekili Avukat D.. G.. tarafından, davalı A.. C.. aleyhine 03/04/2012 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın reddine dair verilen 30/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 23/12/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; haksız eylem nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Olayın oluş biçimi, A.. M.. karar gerekçesinde açıkladığı üzere davacının davalıya sopayla saldırmasına karşılık davalının da davacıyı bıçakla yaraladığı, anlaşılmakla birlikte, 7 adet bıçak yarasının bulunması, davacının hayati tehlike geçirip, vücut çalışma güçü kaybına uğradığı ve maluliyet oranı da gözetildiğinde, haklı savunma sınırlarının aşıldığı kabul edilip hakkaniyet ölçüsünde davacının maddi ve manevi zararın kabulü gerektiği görüşünde olduğumdan, Dairemiz çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. 23/12/2015
Yargıtay — Esas No: 2015/909, Karar No: 2015/13742, Tarih: 16.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/909 E.  ,  2015/13742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çekerek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2014

NUMARASI : 2013/92-2014/76

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın baraj göl alanı olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16.06.2015 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davacı idare vekilinin yokluğunda karşı duruşmaya başlanarak, davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 gününde 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı içinde bulunup bulunmadığı araştırılarak; plan içinde değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

3)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı soruldukdan,

4)Çekerek Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/12 Esas sayılı dosyası getirtildikten,

5)Dava konusu taşınmaz ile emsal kayıtların ve 2013/12 Esas sayılı dosyadaki taşınmazın halihazır şehir haritası üzerinde konumları işaret ettirilerek birbirlerine olan uzaklıkları ve bu taşınmazların kaymakamlık, belediye, adliye, çarşı gibi cazibe merkezlerine olan uzaklıkları fen bilirkişisine işaret ettirildikten,

6)Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin değişik cephelerden 16 \* 9 boyutlu fotoğrafları çekilip dosyaya konulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1143, Karar No: 2013/30526, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/1143 E.  ,  2013/30526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ilave tediye, yıllık izin, ... tatili, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının ... Belediyesine bağlı temizlik işinde 01.01.2004 tarihinden iş akdinin feshedildiğini 25.05.2009 tarihine kadar çalıştığını bu işyerinde 6772 sayılı kanun gereğince yıllık kıdemde her yıl için belediye işçilerine 52 günlük ek ödeme yapılması gerekirken bu ödemelerin yapılmadığını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında belediye temizlik işleri personelinin belediye işçisi olduğunun kabulü ile ... Belediyesiile ... Temizlik şirketi arasındaki muvazanın davacıyı bağlamayacağını ve Belediye işçisi olduğu hususunun sabit olduğunu fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL ilave tediye ücreti, 100 TL yıllık izin ücreti, 100 TL kıdem tazminatı, 50 TL ihbar tazminatı, 50 TL ... tatili ücreti, 50 TL genel tatil ücreti alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, belediyeye ait cadde ve sokakların temizliği ile park bahçelerin temizliği işlerinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu ile 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa göre ihale olunduğunu davacının ihaleyi alan firmaların işçisi olduğunu bu davanın ihaleyi alan firmalara ve kişilere yöneltilmesi gerekirken belediye aleyhine açılmış olmasının husumet yönünden davanın reddinin gerektiğini, ihale ile iş alan firma işçisi olan davacının ilave tediye ücreti alamayacağını davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının ilave tediye alacağı talebi mahkemece davalı ile taşeron şirket arasında muvazaa olduğu gerekçesiyle kabul edilmiştir. Davalı ile taşeron şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiası geçerli delillerle kanıtlanamamıştır. Davalı ... ile taşeron şirket arasındaki sözleşmenin muvaazalı olmadığı taraflar arasında geçerli bir alt ve üst

işverenlik ilişkisinin mevcut olduğu davacının alt işveren işçisi olması nedeni ile 6762 sayılı kanun ile kamu işçilerine ödenen ilave tediye ücreti talep edemeyeceği hususlarının gözden kaçırılarak ilave tediye alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,26.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11095, Karar No: 2014/11865, Tarih: 12.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/11095 E.  ,  2014/11865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşların zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen,Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek,kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık

suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5.fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS,özel ve aile yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne - baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 12.10.1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde yasal olarak ayrıldığı eşiyle birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK“dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.6.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12586, Karar No: 2016/2385, Tarih: 25.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12586 E.  ,  2016/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Müşteki kurum aynı olup, sanıkların.. değişik ilçelerinde kablo hırsızlığı yaptığının ve bununla ilgili olarak ayrı adliyelerde birden fazla dava açıldığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyaları getirtilip incelenerek, suç tarihlerinin yakın olması da gözönüne alınarak suçun konusu ve taraflarının aynı olması nedeniyle, dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, olanaklı ise birleştirilmesine karar verildikten sonra sanığın aynı kuruma karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında hareket edip etmediği ve dolayısıyla zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırılıp tartışılmadan, eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6930, Karar No: 2016/3410, Tarih: 07.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6930 E.  ,  2016/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 257 promil alkollü olarak yakalanan sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7415, Karar No: 2017/3074, Tarih: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7415 E.  ,  2017/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

06/11/2014 tarihli duruşmada şikayetçi vekilinin mazeretinin kabulü karşısında; yeni bir duruşma günü tayin edilerek yargılamaya devam olunması gerekirken, şikayetçi vekilinin yokluğunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

Şikayetçi vekilinin 11/06/2011 havale tarihli dilekçesi üzerine iddianame ile dava açılması hukuka uygun değil ise de, mercide hatanın ilgiliye hak kaybına yol açmayacağının kabulünün gerekmesi nedeniyle, İİK'nın 347. maddesinde belirtilen şikayet sürelerinin şikayetçi vekilinin Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği şikayet dilekçesi tarihine göre değerlendirilmesi ve şikayetçinin şikayet dilekçesinde kıymet takdiri raporu ile suçun öğrenildiği iddiası karşısında,şikayetçinin öğrenme tarihinin belirlenerek şikayetin süresinde olduğunun anlaşılması halinde deliller toplanarak davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.