muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10923, Karar No: 2023/1530, Tarih: 21.02.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığını; ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddenin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinin bir kısmının iptal edildiği nazara alınarak fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta biriken neması ile birlikte davalı tarafa derhâl ödenmesi gerektiğinden ve İlk Derece Mahkemesince derhâl ödenmesine karar verilen kısım bakımından İlk Derece Mahkemesi karar tarihine kadar, diğer kısma ise Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerektiğini belirterek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesi, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşine alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11681, Karar No: 2014/18046, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11681 E.  ,  2014/18046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkeme kararının tebliği için davalı ...’e çıkarılan tebligatta davalının askerde olduğu belirtilerek mernis adresine tebliğ edilmiş ise de 7201 sayılı tebligat kanunun 14. asker kişilere yapılacak tebligat düzenlenmiş olup “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır. Yukarıdaki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal bulundurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır” hükmü gereğince davalı ...’e mahkeme kararının usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 9.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7822, Karar No: 2016/3700, Tarih: 31.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7822 E.  ,  2016/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini,Devletin kurum ve organlarını aşağılama

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...terör örgütüne yönelik yapılan operasyonları protesto etmek amacı ile Adliye bahçesinde toplanan kalabalığa basın açıklanması okuyan sanık ...'in '....'nin eli kanlı polisleri,...'nin eli kanlı katillerine ve onun yasalarını koruyan kollayan savcı ve hakimlere soruyoruz..., katil işkenceci polisler..'', ''...'nin eli kanlı faşist polisleri..'' şeklinde ifadeler kullandığı, sanık ...'in sözlü açıklamasında “....'nin eli kanlı faşist polisleri” şeklinde sözlerinin bir bütün olarak Devletin emniyet teşkilatını alenen aşağıladığı, somut bir olayı eleştiri amacını taşımadığı gibi, sanık ...'in mensup olduğu sendikal faaliyete yönelik olmadığı, bildirinin terör örgütü olduğu yargısal kararlarla kabul edilen ....'nin alt seksiyonu olan halk cephesi adına kaleme alınan bildiri biçiminde düzenlendiği göz önünde bulundurulduğunda ifade hürriyeti çerçevesinde değerlendirme olanağının bulunmaması karşısında, atılı suçun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24556, Karar No: 2017/12234, Tarih: 07.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/24556 E.  ,  2017/12234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankanın sözleşmeli avukatı olarak görev yaptığını, 2006 yılında davalı bankanın hukuk servisinin talebi üzerine kredi borçlusu şirket ile kefilleri hakkında ihtiyati haciz kararı alıp, 355.589,00 TL üzerinden icra takibi başlattığını, çeşitli takip işlemleri yapıp 75.400,00 TL tahsilat sağladığını, borçlu ve kefillerinin danışıklı işlemlerini tespit etmesi üzerine tasarrufun iptali davası açtığını, bu dosya karar aşamasına geldiğinden davalı bankanın alacağını temlik ettiğini, 6 yıl boyunca takip ettiği dosyalar nedeni ile vekalet ücretinin ödenmediğini, bunun üzerine davalıya vekalet ücretinin ödenmesi talepli olarak ihtarname çektiğini, ancak sonuç alamadığını ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 15.000,00 TL vekalet ücreti ve 110,51 TL ihtar masrafının ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 29.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş; bilahare davasını ıslah ederek talebini arttırmıştır.

Davalı, davacı ile aralarında imzalanan sözleşme uyarınca Bankalarının sözleşme ile yürütülmesi kararlaştırılan işlerin sonuçlandırılması karşılığında müşavirlik üstlenen avukata herhangi bir ücret ödemeyeceğini, avukatın sadece karşı taraftan alacağı ücret karşılığı çalışacağını, davacının yürüttüğü davaya konu icra takibi ve davanın sonuçlanmadığını ve varlık şirketine devredildiğini, böylece sözleşme şartlarının gerçekleşmediğini ve davacının vekalet ücretine hak kazanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne, ..... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/23 esas sayılı dosyasına ilişkin olarak 6.889,49 TL dava vekalet ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 06.06.2013 tarihinden itibaren, bakiyesi 24.410,51 TL'nin ıslah tarihi olan 22.09.2014 tarihinden itibaren, Denizli 3. İcra Müdürlüğünün 2006/8968 esas sayılı icra takip dosyasına ilişkin olarak 8.000,00 TL icra vekalet ücreti ve 220,00 TL ihtiyati haciz vekalet ücretinin temerrüt tarihi olan 06.06.2013 tarihinden itibaren, bakiye icra vekalet ücreti 23.080,00 TL'nin ıslah tarihi olan 22.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile davalı vekili olarak takip ettiği icra ve dava dosyası nedeni ile hak etmiş olduğu vekalet ücretinin tahsilini istemiş, davalı aralarındaki sözleşme uyarınca davacının yalnız işin sonuçlandırılması karşılığında karşı yandan alacağı vekalet ücreti karşılığında çalışacağını ve bankanın avukata vekalet ücreti ödemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin ücret başlıklı 2. maddesinde Bankanın, sözleşme kapsamındaki işlerin yürütülüp sonuçlandırılması karşılığında müşavirlik üstlenen avukata herhangi bir ücret ödemeyeceği, avukatın sadece karşı taraftan alacağı vekalet ücreti karşılığında çalışacağı öngörülmüştür. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sözleşmenin söz konusu maddesinin kanunlara, Yargıtay içtihatlarına ve Barolar Birliği Disiplin Kurulu kararlarına aykırı olması sebebi ile geçersiz olduğu belirtilmiş ise de; tarafların özgür iradeleri ile imzaladıkları söz konusu sözleşe hükümleri bağlayıcı olup, uyuşmazlığın sözleşme hükümlerine göre çözülmesi gerekmektedir. O halde, mahkemece, avukat olan davacının davalı Banka ile imzalamış olduğu sözleşme hükümleri gözetilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9822, Karar No: 2025/57, Tarih: 06.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/9822 E.  ,  2025/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/22 E. 2016/53 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu için, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu için, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 16.06.2015 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15644, Karar No: 2014/7910, Tarih: 26.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15644 E.  ,  2014/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/33709

MAHKEMESİ : İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2010/235 (E) ve 2011/741 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay yerinden geçerken bir grubun kavga ettiğini gören sanığın, kavgayı ayırmaya çalışan Durdu isimli arkadaşına yardım etmeye çalışması, taraflara küfretmemelerini ve ayrılmalarını söylemesi, katılan İbrahim'in sanığa "sen ne karışıyorsun" demek sureti ile elindeki sopa ile saldırması, diğer şahısların da ellerindeki sopa, taş ve şişe parçalarıyla sanığa saldırmaları ve sanığın başına vücudunun çeşitli yerlerine vurmaları, sanığın da kendini bu saldırıdan kurtarmak amacı ile üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak rastgele sallaması ve bu esnada yaralanmanın meydana gelmesi, sanığın eyleminin saldırı devam ettiği sırada gerçekleşmesi, sanığa bir grubun saldırması, ellerinde bıçağa eşdeğer zarar verme gücüne sahip taş, sopa ve şişe parçaları bulunması, sanık ile taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunmaması, sanığın sadece tarafları ayırmak amacıyla hareket etmesine rağmen sanığa yapılan saldırının haksız olması karşısında, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nin 25. maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12775, Karar No: 2014/7307, Tarih: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12775 E.  ,  2014/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2010/659-2013/33

Davacı Ş.. Ç.. vekili Avukat M..S..ı tarafından, davalı M.. M.. aleyhine 13/12/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın tarihi, davalının şikayet dilekçesinin içeriği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 4.000,00 TL manevi tazminat fazladır. Yerel mahkemece davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3996, Karar No: 2014/20053, Tarih: 01.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3996 E.  ,  2014/20053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, şikâyetçiye ait işyerine müşteri gibi giderek ..... marka cep telefonunu almak için anlaştıktan sonra parayı kendi işyerine gitmeleri halinde vereceğini belirterek şikâyetçiyi ikna ettiği ve şikâyetçiyle Kışla caddesinde bulunan kapalı bir işyerinin bulunduğu yere gittikleri, kapı açılmayınca bu kez .... hastanesinde doktor olan amcasının oğlundan para alacağını söyleyerek hastaneye götürdüğü ve oradaki kalabalıktan faydalanarak telefonla birlikte gözden kaybolduğu anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyu ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasından, adli para cezasına ilişkin sırasıyla “25 gün ve “500 TL" terimlerinin tamamen çıkarılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün" ve “100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ile hükümde yer alan 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılıp yerine, “TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın “c” bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5091, Karar No: 2009/14845, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5091 E.  ,  2009/14845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİTicaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 15.12.2009 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, davalıya ait taşınmazın okul olarak kullanılmak üzere kiralandığını, ancak, taşınmazın yapı kullanım izin belgesinin bulunmadığının anlaşıldığını ve Milli Eğitim Bakanlığının okulu kapatma kararı verdiğini ileri sürerek, uğradığı maddi ve manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, kusuru bulunmadığını, sözleşmeye aykırı davrananın davacı olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.