muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4233, Karar No: 2014/172, Tarih: 13.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4233 E.  ,  2014/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2012/97-2012/541

Davacı E.. A.. vekili Avukat ... tarafından, davalı H.. G.. aleyhine 17/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda;

Taraflar arasındaki ilişkinin niteliği ve olayların gelişim biçimi ile yukarıda gösterilen ilkeler göz önünde tutulduğunda, davacı yararına takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Mahkemece, daha alt düzeyde bir miktar takdir edilmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3241, Karar No: 2022/5280, Tarih: 03.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/3241 E.  ,  2022/5280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu'na dayalı tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir. Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı ile hazırlanan, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4231, Karar No: 2018/10828, Tarih: 24.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4231 E.  ,  2018/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İİK'nun 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve TTK’nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden muhasebecisi belirlenip buradan veya zabıta marifetiyle araştırılıp, borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde ve borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş icra takip dosyalarında bunlarla belirlenecek mevcut borçlarda gözönünde tutulup, şirketin pasifine eklenerek birlikte bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra hukuki durumun tayini gerekirken, borçlu şirketin ticari defterlerinin sanık tarafından ibraz edilmediğinden bahisle eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 03.07.2018 tarih, 2015/1-396 Esas, 2018/323 Karar sayılı ilamında “Ceza hukukunun genel prensiplerinden olan şüpheden sanık yargılanır ilkesi uyarınca bir suçtan cezalandırılmanın temel koşulunu, suçun kuşkuya yer verilemeyecek şekilde ispat edilmesine bağlı olduğunu, kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanarak mâhkumiyet hükmü kurulamayacağı, yine ceza mahkûmiyetinin yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan olası kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanması ve bu ispatın hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olması gerektiği, yüksek de olsa bir olasılığa dayalı olarak sanığın cezalandırılmasının ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan varsayıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına geleceği, bu durumda ceza yargılamasında mâhkûmiyetin büyük veya küçük olasılığa değil her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmasının şart olduğu, adli hataların önüne geçebilmenin de başka bir yolu olmadığının, suçlular her hâlükârda değil, bu ilkeler çerçevesinde suçu kesin olarak ispat edildiğinde cezasız kalmamalıdır.” şeklinde ifade edildiği üzere; ceza yargılamasında asıl olan iddianın ispatıdır. Kanuni karineler dışında savunmanın ispatı gerekmez. Somut uyuşmazlıkta da mahkemece "sanıkların savunmalarında defter ve kayıtların nerede olduğunu" bilmediklerini bildirdiklerini, defterlerin incelenip sanıkların savunmaları ispatlanamadığından ispat külfetinin sanıkların üzerinde olduğu gerekçesiyle sanıkların üzerine atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurularak masumiyet karinesine aykırılık oluşturulması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın CMUK’nun 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanık ... Taşdemir’e sirayetine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8614, Karar No: 2021/13911, Tarih: 30.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/8614 E.  ,  2021/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ticaret ve San. A.Ş. ile davalı ... Elektrik Enerjisi İthalat İhracat ve Toptan Ticaret A.Ş. arasındaki kayıp kaçak bedeli, perakende satış bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli, TRT payı adı altında temsil edilen ücretin iadesi davasına dair Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin 22/12/2020 tarihli ve 2016/776 Esas 2020/572 sayılı karar hakkında, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf başvurusunun reddine dair 08/04/2021 tarihli ve 2021/333 Esas 2021/379 sayılı kararın onanması hakkında Dairece verilen 21/09/2021 tarihli ve 2021/5014 Esas 2021/8763 sayılı kararın düzeltilmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen daire kararı, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine ait kararın temyiz incelemesi sonucunda verilmiştir.

6100 sayılı HMK'da, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinden verilen kararların onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dilekçenin REDDİNE, peşin alınan harcın istem halinde düzeltme isteyene iadesine, 30/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3436, Karar No: 2013/4825, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3436 E.  ,  2013/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapılmamak koşuluyla tesciline karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararda hüküm fıkrasının 3 numaralı bendindeki "ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapmamak şartı ile" ibaresinin çıkartılmak suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4029, Karar No: 2019/2788, Tarih: 09.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4029 E.  ,  2019/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 01/06/2017 tarih ve 2016/61-2017/83 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 09.04.2019 günü hazır bulunan davacı asil ... ve vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınan ve bilinen bir tiyatro yazarı olduğu, "MEM İLE ZİN" adlı tiyatro oyununun müvekkili tarafından yazıldığını, fakat davalı tarafından sahnelendiğinde yazmış olduğu oyun metninde oyunun anlam ve kurgusal bütünlüğünü bozacak şekilde yeni metin eklemelerinin yapıldığını, bazı sahnelerin değiştirildiğini ileri sürerek, şimdilik FSEK'nin 66. maddesi gereğince tecavüzün ref'ine, FSEK'nin 68. maddesi gereğince 3 kat tazminat istemiyle HMK'nın 107'inci maddesi hükmünce 10.0000,00 TL maddi, FSEK'nin 70. maddesi gereğine 500.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini dava ve talep etmiş, 03/12/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle 10.000 TL olan maddi tazminat istemini 53.600,00 TL arttırarak 63.600,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, temsil veya yayın tekniği gereği zaruri görülen değiştirmelerin eser sahibinin hususi bir izni olmaksızın da yapılabileceğini, kaldı ki davacı tarafın talep etmiş olduğu istekler doğrultusunda gerekli düzeltmelerin yapıldığını savunarak, davanın yetki ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davacı eser sahibinin onayı alınmadan, oyunun karakterlerinin özelliklerinin eksiltildiği, kavram ve anlam karışıklığına sebep olunduğu, eklemeler yapıldığı, yazarın eserde vurgulamak istediği bazı öğelerin yok olduğu, bazı sahnelerin çıkartıldığı, oyunun coğrafi ve kültürel referanslarının yok edildiği ve yazarın seküler yaklaşımının tahrif edildiği, değişiklikler ile metnin içeriği ve bütünlüğünün bozulduğu, davacının FSEK 16. maddede düzenlenen eserde değişiklik yapılmasını menetme haklarının ihlal edildiği, davacının itirazına rağmen oyunun sahnelenmeye devam edildiği ve "temsil " mali hakkının da ihlal edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 63.600,00 TL maddi tazminatın ve 15.000,00 TL manevi tazminatın 02.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir taraftan alınıp yek diğerine verilmesine, davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, alınmadığı anlaşılan 218,50 TL temyiz başvuru harcı ile 44,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10823, Karar No: 2018/16109, Tarih: 10.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10823 E.  ,  2018/16109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... tarafından 31/10/2012 tarihli duruşmada mahkemeye sunulan ve incelemeye konu hırsızlık suçuna ilişkin olarak sanık ...'in diğer sanıklar ... ve ... ile yaptığı cep telefonu görüşmeleri ile sanıklar ... ile ... ile sanık ... arasındaki telefon görüşmelerinin bulunduğu iddia olunan görüşme içeriğine ilişkin tutanakların kaynağını oluşturan Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklar hakkında yürüttüğü belirtilen suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin soruşturma dosyası ve varsa dava dosyası araştırılarak sanıkların yargılamaya konu bu suç ile ilgili örgüt suçu kapsamında da yargılanıp yargılanmadıkları araştırılarak varsa bu dosya içindeki bilgi ve belgeler getirtilerek deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanıkların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça konu iş makinesinin Çorum ilinde polis ekipleri tarafından yakalanmasından sonra iş makinesi üzerinde yapılan incelemede aracın içinde üzerinde “Güler” ibaresi bulunan kontak anahtarı şeklinde bir cismin ele geçirildiği, katılanların beyanına göre araçlarının üzerinde böyle bir alet ya da anahtarın bulunmadığı, bu anahtarın sanıklar tarafından uydurulmuş bir anahtar olduğunu söyledikleri, iş makinesinin üst brandası kesilerek içeri girilmiş olması, kontak kısmında herhangi bir zorlama izi bulunmamış olduğunun tespit edilmiş olması karşısında sanıkların eylemlerini taklit anahtarla gerçekleştirdikleri kabul edilerek eylemlerine uyan TCK'nın 142/2-(d) maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde TCK'nın 142/1-(e) maddesi uyarınca cezalandırılması,

3-Kabule göre de; gerekçeli kararda uygulama maddesinin hatalı olarak TCK 141/1-(e) olarak yazılmış olması,

4-Güvenlik kamerası görüntülerine göre; sanıkların katılanlara ait iş makinesini suç tarihinde saat: 05.23'ten önce bulunduğu yerden alıp yol üzerinde kullandıklarının anlaşıldığı, UYAP üzerinden alınan güneşin doğuş ve batış saatlerine ait çizelgeye göre ise suç tarihinde Samsun ili için güneşin doğuş saatinin 06.49 olduğu, kış saati uygulaması da nazara alındığında TCK'nın 6/1-(e) maddesine göre saat: 05.49'dan itibaren gündüz sayılan zaman diliminin başladığı, bu haliyle sanıkların hırsızlık eylemlerini gece vakti işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların cezalarında TCK'nın 143. maddesine göre artırım yapılması gerekirken bu madde uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmiş olması,

5-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ve müdafii ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son gereği sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 10/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9031, Karar No: 2011/11471, Tarih: 01.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9031 E.  ,  2011/11471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 12/11/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/04/2010 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddolunmalıdır

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat talebinden ibarettir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi ve oluş biçimi, haberin veriliş sekli, olay tarihi ve tarafların sosyal ve ekonomik durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı çok fazladır. Çok daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.