muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/32960, Karar No: 2020/8690, Tarih: 06.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/32960 E.  ,  2020/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin şoför olarak 07.02.2011 tarihinden 22.01.2015 tarihine kadar kesintisiz şekilde şoför olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 1.100,00. TL olduğunu, öğle yemeği ve ulaşım giderinin davalı tarafından karşılandığını, haftanan beş günü 05.30-01.30 arası çalışma yaptığını, cumartesi günleri 07.00-01.30 arası, pazar günleri ise 14.00-01.30 arası çalıştığını, izinlerinin bayram tatillerinin fazla çalışma ile hafta tatillerinin ödenmemesi, sgk primlerinin düşük yatırılması gibi başkaca bir çok sebepten haklı olarak ocak ayı ilk haftası işten ayrılacağını davalılara bildirdiğini, Ocak 2015 de işten ayrıldığını, 17.02.2015 tarihinde ihtarname üzerine davalı şirkete 28.02.2015 tarihinde ihtarın neden çekildiğini sormak için gittiğini işçilik alacaklarını talep ettiğini herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığı söylenerek gönderildiğini, 04.03.2015 tarihli işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini 22.01.2015 tarihinde haklı nedenle feshettiğine ilişkin ihtarnameyi 11.03.2015 tarihinde gönderdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarını istemiştir.Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 23.01.2015 günü işi bırakmak istediğini, başka işte çalışacağını servis işi yapmayacağını söyleyerek ertesi gün işe gelmediğini, işvereni zor durumda bırıktağını devamsızlık yaptığı 26-27-28.01.2015 tarihli tutanaklara ilişkin mazeretini bildirmesi için 17.02.2015 tarihli ihtarname gönderildiğini, işyerinde günlük çalışmasının azamı 6 saat olduğunu, c.tesi bazen yarım gün çalışma yapıldığını pazar günü çalışma olmadığını, dini bayramlarda kesinlikle çalışma yapılmadığını, izinlerini tam olarak kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir iddiaların asılsız ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ücretine hak kazanıp kazanamadığı noktasında uyuşmazlık vardır. Taraflar arasında davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ispat kuralları ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda; 07.02.2011 tarihinden 22.01.2015 tarihine kadar kesintisiz şekilde şoför olarak çalışan davacı taraf dava dilekçesinde son aylık net ücretinin 1.100,00 TL olduğunu, izinlerinin bayram tatillerinin fazla çalışma ile hafta tatillerinin ödenmemesi, sgk primlerinin düşük yatırılması gibi başkaca bir çok sebepten haklı olarak işten ayrılacağını davalılara bildirdiğini iddia etmiştir. Mahkemece davacının aylık ücretinin asgari ücret olduğu, fazla çalışma yaptığını hafta ve genel tatil günlerinde çalıştığını kanıtlayamadığı gerekçesi ile izin haricindeki taleplerinin reddine karar verilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı ...; " Biz davalının ihale ile aldığı taşıma işini yapardık, Devlet Opera ve Bale, Karayolları , TOBB etü hastanesi personelini taşırdık, haftada 6 gün çalışırız..... Sabah 07:00 - 09:00 saatleri arasında çalışanları evlerinden alıp iş yerine getiririz. 09:00-16:00 saatleri arasında çalışmayız.....Ben davacı ile birlikte 4 ay çalıştım. Davacı benle çalışırken tüm saydığım kurumlara gidiyordu. 16:00-19:00 saatleri arasında da işten alıp evlerine bırakırız. Bu iş yerleri haftada 5 gün açıktır. Hastane ise 7 gün açıktır. ... Etünün sadece vardiyası vardır. Diğer araçlar bu vardiyaya gelmezler. 6. gün parça parça çalışırız. Oranın vardiyasına bağlı olarak çalışırız. Ben her cumartesi çalışırım. cumartesi 4 sefer yaparım. İkişer saat sürer. Ulusal bayram genel tatil günlerinde Karayolları ve Devlet Opera ve Bale kurumu kapalıdır. ... Hastanesi açıktır. Ben dini bayramlarda 2 gün dinlenir o şekilde çalışırım. Diğer UBGT günlerinde hastanenin vardiyası olduğunda çalışırım. Vardiyalı çalışmak için hastaneye 5 tane araç verilir." şeklinde beyanda bulunmuştur. Diğer davacı tanığı ...: 2 yıl kadar çalıştıktan sonra Kasım 2014 tarihinde ben işten ayrıldım, benim davam yoktur. Bende servis şoförüydüm. Maaşlarımızı sonradan bankadan ödenmeye başladı. Ben çıktığımda maaşım 800 tl idi. ......ben davacıdan önce ayrıldım...... Biz karayollarının personelini taşırdık, ...Davacının kullandığı araç 18 kişilik bir araçtı. Bizim personel taşımacılığı yaptığımız bayramlarda vardiyalı olarak çalışır. Şoförlerde bu durumda vardiyalı olarak çalışır. Dini bayramların yarısında bu nedenle çalışır. Karayolları diğer UBGT günlerinde de vardiyalı olarak çalışır. Şoförlerde bu nedenle vardiyalı olarak çalışır. Karayolları dışında devlet tiyatrolarının taşıma işini de ben ve davacı yaptık. Burada mesai 08:30 da başlar. aynı şekilde 08:30 da Ulus ta ki işyerinde olacak şekilde personel taşırdık. Temsiller , 22:00-23:00 saatleri arasında biterdi. çıktıktan sonra onları da evlerine bırakırdık. Her gün önce Karayollarını sonra Devlet tiyatrosu çalışanlarını anlattığım şekilde evlerine bıraktık. Önce Karayolları çalışanlarını toplar; işyerine bırakır sonra devlet tiyatrosu çalışanlarını güzergahlardan alır, işyerine getirir, akşamda karayolları çalışanlarını evlerine bıraktıktan sonra devlet tiyatrosu çalışanlarını evlerine bırakırdık

. Temsiller , 22:00-23:00 saatleri arasında biterdi. çıktıktan sonra onları da evlerine bırakırdık. Her gün önce Karayollarını sonra Devlet tiyatrosu çalışanlarını anlattığım şekilde evlerine bıraktık. Önce Karayolları çalışanlarını toplar; işyerine bırakır sonra devlet tiyatrosu çalışanlarını güzergahlardan alır, işyerine getirir, akşamda karayolları çalışanlarını evlerine bıraktıktan sonra devlet tiyatrosu çalışanlarını evlerine bırakırdık. Her zaman bu hizmeti 10-15 kişiye verirdik. Bunun dışında haftanın 4-5 günü ... Otel in gece 02:00 de çıkan personellerini evlerine götürürdük. ....Karayolları ve opera dediğim gibi sabitti. Haftanın 5 günü olurdu. Karayolları haftanın 5 günü olurdu. 6. gün vardiyalı olarak olurdu. Yazın devlet tiyatrosu yazın olmaz. ... Otel yaz kış her zaman olur... Şeklindeki beyanına karşılık Davalı tanıkları ise kamu dairelerine hizmet verldiği için ulusal bayram genel tatil günleri çalışma yapılmadığını beyan etmiştir.Mahkemece tanıklar yeniden dinlenilerek ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma ile ilgili beyanları detaylıca alınmalı, davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışması açıklığa kavuşturularak netleştirilmeli, beyanlar arasındaki çelişki giderilmeye çalışılmalıdır. Sonucuna göre davacının ulusal bayram genel tatil ücret alacağı yönünden karar verilmelidir.Öte yandan dosyaya Aralık 2011- Aralık 2013 arası imzalı ücret bordroları sunulmuştur. Aralık 2013 bordrosunda 1021,50 brüt ücret ile çalışan davacının hükme esas alınan bilirkişi raporunda iddia ettiği ücretin ispatına yeter kayıt sunulmadığından fesih tarihindeki asgari ücret 1201.50 TL ile çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa davacının Garanti Bankası maaş hesap hareketlerine göre 2013 yılı aralık ayına ilişkin 850,00.- TL net ödeme yapıldığı ocak 2014 tarihi itibari aralık ayı sonuna kadar maaş ödemesi olarak 1.100,00 TL net ücret yatırıldığı gözetilmeden asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalı olmuştur. Anılan yönler dikkate alınarak tüm dosya kapsamına göre, oluşacak sonuca göre izin, ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ve kıdem tazminatı değerlendirilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8238, Karar No: 2012/9093, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8238 E.  ,  2012/9093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 02.05.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 376 sayılı taşınmazın 06.02.2009 ve 06.04.2009 tarihli satışına esas tapu kaydı ile alıcı, satıcı ve satış bedelini gösterir şekilde satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2010, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 376 numaralı taşınmazın sırasıyla 06.02.2009 ve 06.04.2009 tarihi itibariyle İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, imar düzenlemesine tabi tutulmuşlarsa ne oranda imar kaybına uğradıklarının tapu müdürlüğü ve belediye imar müdürlüğünden,

4-Dava konusu 2911 parsel numaralı taşınmaz ile emsal alınan 376 sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6871, Karar No: 2018/3794, Tarih: 16.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6871 E.  ,  2018/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

"Değer azlığı" nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkların mağdurdan daha önceki gayriyasal hukuki ilişkiye dayalı olarak zorla 200 TL parasını ve cep telefonunu almaya teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezalarından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK.nun 53.maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1180, Karar No: 2016/1366, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1180 E.  ,  2016/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasiliğin kaldırılması talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.08.1999 tarih ve 1999/18 Esas, 1999/101 Karar sayılı ilâmı ile ...'in kısıtlanmasına ve kendisine ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 31.07.2015 tarihli dilekçesi ile vasiliğinin kaldırılmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 25.08.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının adresinin "... Beldesi ... Ocağı Sk. No:2 .../..." olduğu gerekçesiyle adres değişikliğine izi verilmiş ve vasiliğin iptali hususunda... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının halen ".../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.08.1999 tarih ve 1999/18 Esas, 1999/101 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin herhangi bir talebi olmadan vesayet makamınca yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verildiği ancak gerek vasinin 02.09.2015 tarihli dilekçesinden gerekse de... İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 26.11.2015 tarihli yazısından kısıtlının halen ".../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8091, Karar No: 2022/21483, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8091 E.  ,  2022/21483 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/12/2020 tarihli ve 2020/63518 soruşturma, 2020/109928 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/03/2021 tarihli ve 2021/2452 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/28928 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, "..." isimli ... hesabından yapılan “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşımın, "..." isimli ... hesabından paylaşılması suretiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin ... hesabında; ... ...'da çalıştığı, ...'da yaşadığı, memleketinin ... olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığının ... İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne hitaben yazmış olduğu 03/04/2020 tarihli yazıda, çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü, ...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi birimde çalıştığı belirtilmeyen iki polis memuru tarafından tanzim edilen ve matbu olduğu değerlendirilen 24/11/2020 tarihli tutanakta atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle başkaca herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.