muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14905, Karar No: 2013/20396, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14905 E.  ,  2013/20396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı Par Temizlik Ltd. Şti. duruşma talep etmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; işçilik haklarının bertaraf edilmesi için belge imzalatılmak istenen davacının bu belgeyi imzalamaması sebebiyle iş sözleşmesinin feshediliğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacının çalıştığı üniversitedeki temizlik işini üstlendiklerini, ihale sözleşme süresinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini ve yeni ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alındığını, davacı ve bir kısım arkadaşlarının yeni şirkette işe başlamayacaklarını belirterek işyerini terkettiklerinden bu gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminat isteklerinin, diğer alacakların ise zamanında ödendiğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının davalı nezdinde çalıştığı son ihale sözleşmesinin 02.05.2012 tarihinde sona erdiğini, 03.05.2012 tarihinde işin asıl işveren Erciyes Üniversitesi tarafından yapıldığını ve hizmet ihalesini alan yeni alt işverenin 04.05.2012 tarihinde işe başladığını ve halen devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesine son verecek bir davranış yerine 1272 işçiyi yeni ihale alıcısına devretmek amacı ile hareket ettiğini, müvekkilinin işçilerin iş sözleşmesine son vermesi gibi bir durumun olmadığını, aksine işçilerin kıdem tazminatlarını almadan yeni işte çalışmak istememeleri nedeniyle işten ayrıldıklarını, müvekkili şirketin işverenlik sıfatının bulunmadığını, davacının vardiyalı çalıştığını, dini ve resmi bayramlarda çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı tanıklar işyerinde 07:00-16:00, 08:00-17:00, 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasında vardiyalı çalışma yapıldığını, bir kısım tanıklar vardiyaların dönüşümsüz olduğunu ve vardiya sonlarında bazı günlerde başka yerlerde görevlendirme ile fazla çalışamaya devam ettiklerini beyan ettikleri görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15:00-23:00 ve 23:00-07:00 saatleri arasındaki vardiyada fazla çalışma olmadığı yönündeki tespit yerindedir. 07:00-16:00 ve 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiya için fazla çalışma ücreti belirlenirken temyiz incelemesi birlikte yapılan seri nitelikteki davalarda tüm işçiler için fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Oysa tanıkların anlatımlarında vardiyalar dönüşümsüz olduğu açıklandığına göre öncelikle bu durumun aydınlatılarak davacı işçinin hangi dönemlerde hangi vardiyalarda çalıştığı ve çalıştığı vardiyanın dönüşümsüz olup olmadığı diğer bir anlatımla çalışmanın 07:00-16:00, 08:00-17:00 saatleri arasındaki vardiyada geçip geçmediği belirlenmesi gerekir. Öte yandan işyerinde uygulanan vardiyalı çalışma sistemine göre vardiya sonlarında başka yerlerde görevlendirildikleri kabulüne göre ayrıca ayda iki defa üçer saat fazla mesai hesaplanması da dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Fazla çalışma ücretinin tespitinde açıklanan maddi ve hukuki olgular değerlendirilerek bir sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalılar arasındaki ihale sözleşmesinde, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılacak işçi sayı ve yevmiyeleri hakkında ayrıca hüküm bulunmakta ve bu tatil günleri çalıştırılacak işçilerin sınırlı sayıda olacağı belirtilmektedir. Mahkemece seri görülen

davalarda işyerinde ulusal bayram genel tatil günlerininde tüm işçilerin çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıtlar incelenmeden isteğin kabulü isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5311, Karar No: 2014/16069, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5311 E.  ,  2014/16069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/253-2012/502

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiği gibi, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal alınan 374 ada 74

parselin dava konusu taşınmazla aynı değerde, emsal 149 ada 57 parselin ise dava konusu taşınmazdan 1,57 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan 374 ada 74 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazdan 5,4 kat, 149 ada 57 parselin ise 5,9 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

parselin dava konusu taşınmazla aynı değerde, emsal 149 ada 57 parselin ise dava konusu taşınmazdan 1,57 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan 374 ada 74 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazdan 5,4 kat, 149 ada 57 parselin ise 5,9 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Arsa niteliğindeki taşınmaz kapama meyve bahçesi olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2012 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23640, Karar No: 2015/10084, Tarih: 13.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23640 E.  ,  2015/10084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan manevi tazminat ve yoksulluk nafakası ile iştirak nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.05.2015 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2024/1846, Karar No: 2025/1152, Tarih: 26.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1846 E.  ,  2025/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1442 E., 2024/317 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/124 E., 2021/778 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının maliki olduğu dava konusu taşınmazların, yapı ve müştemilatı ile birlikte beton santrali olarak kullanılmak üzere 01.10.2007 tarihli kira sözleşmesi ile 01.01.2008-01.04.2013 dönemi için davalılara kiraya verildiğini, 5 yıllık süre dolduktan sonra kiracının hiçbir yapı ve müştemilatı sökmeden yerinde bırakarak kiraya verene teslim edeceğinin kararlaştırıldığını, ancak kiralanan usulünce teslim edilmeden, sözleşmeye aykırı bir şekilde taşınmazlar üzerindeki yapılar tahrip edilerek, tüm müştemilat/muhdesat (beton santrali, trafolar, makineler v.s.) sökülüp götürülmek suretiyle, kiracı tarafça başka bir adreste yeni bir beton santrali kurulduğunun öğrenildiğini, bunun üzerine delil tespiti talebinde bulunduklarını ve taşınmazın durumunun tespit edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 2013 yılı kira alacağı için 60.000,00 TL, 2014-2017 dönemi kira alacağı için 1.000,00 TL, zarar gören yapı unsurları ve taşınmaz üzerindeki molozların kaldırılması ve nakledilmesi için 1.000,00 TL, elektrik tesisatı teçhizatı müştemilatı için 1.000,00 TL, makine teçhizat müştemilatı için 1.000,00 TL ve tazminat alacağı için 1.000,00 TL (tahakkuk edecek 50.000.00 Euro tazminat alacağına mahsuben) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.11.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile kira alacağı talebini 61.000,00 TL, tazminat talebini 555.638,00 TL ve cezai şart talebini 50.000,00 Euro'ya yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili ...'in şirket yetkilisi olarak sözleşmeyi imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını, kira alacağının belirli olduğundan bu talep için belirsiz alacak talebinde bulunulmasının hatalı olduğunu, sözleşmenin 5 yıl için düzenlendiğini ve süre sonunda taşınmazın teslim edileceğinin davacıya bildirilmesine rağmen teslim alınmadığını, 09.05.2013 tarihli ve 10450 yevmiye nolu ihtarname ile kira sözleşmesinin uzatılmayacağının ve taşınmazın teslime hazır olduğunun bildirildiğini, ayrıca taraflar arasında taşınmazın üzerindeki tüm müştemilatları ile birlikte eksiksiz bir biçimde teslim edildiğine ilişkin tutanak tanzim edildiğini, davacının iddia ettiği gibi santral ve aksamların taşınmaza ait olmadığını, imzalanan sözleşmede hangi müştemilatın kiralanana ait olduğunun açıkça yazılı olduğunu, kira süresinin bitiminden itibaren geçen sürede kapalı olmayıp açık bir yerde bulunan, koruma altına alınmayan, terk edilmiş ve herkesin müdahale edebileceği bir alanda olan dava konusu malzeme ve teçhizatların ne şekilde zarar gördüğünün tespitinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın çatısız ve etrafının çevrili olması sebebi ile anahtar ile girilebilen bir iş yeri olduğu, kiralanan çatısız iş yeri olarak değerlendirildiğinden 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) kira hükümlerine göre genel hükümlere tabi olduğu, kira sözleşmesinin süresi bitmesine rağmen taraflarca kullanılmaya devam edilmesi halinde, sözleşmenin belirsiz süreli sözleşmeye dönüşeceği, davalı tarafın taşınmazı 05.08.2013 tarihine kadar kullanmaya devam ettiğinin anlaşıldığı, bu nedenle davacının bu tarihe kadar belirlenen kira alacağı talebinde haklı olduğu, yine kiralananın geri verilmesi esnasında anahtarın teslim edilmesi gerektiği, anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının kullanımında olduğunun kabulü gerekeceği, davalının anahtar teslimini yazılı delil ile kanıtlayamadığı, bu nedenle oluşan zarardan sorumlu olduğu, kira sözleşmesinin 10. maddesi ve daha önce aldırılan delil tespiti raporları doğrultusunda oluşan zararın 553.888,00 TL olarak belirlendiği, yine davaya konu cezai şart talebinin, sözleşmede seçimlik cezai şart yani ya borcun ya da cezanın ifasına ilişkin olan cezai şart olarak kararlaştırıldığı, davacının borcun ifasına ilişkin taleplerinin kabulü yönünde karar verildiğinden cezai şarta ilişkin talebin yerinde görülmediği, davalı ... 'ın kendi nam ve hesabına değil şirket adına hareket ettiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 36.924,89 TL kira alacağı ile 555.638,00TL maddi tazminatın davalı şirketten tahsiline, davalı ...'e yönelik açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili ve davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarihli ve sayılı belirtilen kararıyla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; sözleşmede açık bir şekilde, ayrı bir taraf olarak yazılmış olan ...’ın davada taraf olarak kabul edilmemesinin hatalı olduğunu, süre sonunda sözleşmenin uzatılmayacağı yönünde bir bildirimde bulunulmadığını, bu nedenle 2013 yılı kira alacağının tamamının tahsili gerektiğini, yine daha sonraki yıllar için de davalının kira sözleşmesinin uzatılmayacağı, taşınmazın teslim alınması gerektiği yönünde bir bildirimde bulunmadığı için 2014, 2015, 2016 ve 2017 yılları kira alacağının da tahsiline karar verilmesi gerektiğini, sözleşme ile kararlaştırılan cezai şartın ifaya ekli cezai şart olarak kararlaştırıldığını bu nedenle ifayla birlikte talep edilebileceğinin kabulü gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı şirket vekili; süre sonunda sözleşmenin sona erdiğini, aksi yönde bir anlaşma bulunmadığını, tarafların anlaşması halinde sürenin uzatılabileceğinin sözleşmede hüküm altına alındığını, davacı tarafça sözleşme devam ederken taşınmazda delil tespiti yaptırılmış olmakla kira süresinin uzatılmayacağı yönünde iradenin ortaya koyulduğunu, kira alacağı talebinin belirsiz alacak davasına konu olamayacağını, taşınmazın kötüniyetle teslim alınmadığını, davacı tarafça delil listesinde sunulan ''Tutanaktır'' başlıklı belgenin imzasız olduğundan bahisle dikkate alınmamış olmasının hatalı olduğunu, davacının iddia ettiği santral ve aksamların taşınmaza ait olmadığını, sözleşmede yazılı olanların haricinde taşınmazda başkaca müştemilat bulunmadığını, kira süresinin bitiminden itibaren geçen sürede kapalı olmayıp açık bir yerde bulunan, koruma altına alınmayan, terk edilmiş ve herkesin müdahale edebileceği bir alanda olan dava konusu malzeme ve teçhizatların ne şekilde zarar gördüğünün tespitinin mümkün olmadığını, lehine hükmedilen vekalet ücretinin de eksik hesaplandığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinden kaynaklanan kira alacağı, tazminat ve cezai şart istemine ilişkindir.

1. Temyiz olunan kararda; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa 6098 sayılı Kanun hükümlerinin doğru şekilde uygulandığı, sözleşmede kiracı olarak davalı şirketin yer aldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, davacının cezai şart talebinin ise 6098 sayılı Kanun'un 179/1 maddesinde düzenlenen seçimlik cezai şart niteliği taşıdığı anlaşılmakla; davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.