muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17768, Karar No: 2013/19649, Tarih: 26.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17768 E.  ,  2013/19649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene bağlı olarak 1996 yılının Kasım ayından 2006 yılının Şubat ayına kadar çalıştığını, kalorifercilik, bahçıvanlık ve site kapıcılığı şeklinde hizmet verdiğini, işverence haklı bir neden gösterilmeksizin sitenin kömürlü sistemden doğalgazlı sisteme geçmesi bahane edilerek işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, haftalık izin ve tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, Kat Mülkiyeti Kanununa göre Apartman Yönetiminin tüzel kişiliği bulunmadığını, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini, davacının siteden topladığı yakıt ve aidatları yanına alarak 02.02.2006 tarihinde siteyi ve görevini terk ettiğini, müvekkilinin bu duruma işi icabı seyahatte olduğundan 07.02.2006 tarihinde muttali olduğunu, kapıcının siteden topladığı ve yanında götürdüğü paranın 3.960 TL olduğunu, Site Kat Malikleri Genel Kurulunun 18.07.2005 tarihli kararında verdiği yetkiye dayanarak yöneticiliğin 12.02.2006 tarihinde kapıcının iş akdini İş Kanunu madde 25/e, g maddelerine dayanarak feshettiğini, davacının savcılığa şikayet edildiğini, hakkında kamu davası açıldığını, bayram ve tatil günlerinde izin ve tatil yaptığını, kış günlerinde hafta tatili ve genel tatil günlerinde başka bir şahıs ile anlaşmalı olarak kaloriferlere baktırıldığını, yıllık izin alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davanın kısmen kabulü ile izin ücreti alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı aleyhine açılan, mahkumiyetle sonuçlanan ancak temyiz edildiği anlaşılan ceza davası sonucu beklenmeden kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddi hatalıdır.

3-Islah dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde hükmedilen izin ücretinin ıslahla artırılan kısmına faiz yürütülmesi HUMK madde 74 (HMK madde 26) hükmüne aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8761, Karar No: 2012/13708, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8761 E.  ,  2012/13708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mülkiyet (tespit istemli) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan faturaya konu tesis ve ekipmanlarını satın aldığını ve parasını ödediğini, ancak davalının bahse konu malzemeleri teslim etmediğini belirterek faturaya konu tesis ve ekipmanların müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini tale ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava öncesi alınan tespit bilirkişi raporunda 7 kalem techizat belirlendiği, bunların toplam bedellerinin fatura bedeli ve içeriği ile uyuşmadığı, ... Vergi Dairesince tutulan tutanak ile davalının dava konusu faturayı iptal ettiği ve yevmiye defterine kaydetmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16566, Karar No: 2008/449, Tarih: 28.01.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16566 E.  ,  2008/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.11.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.6.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıya ait 2 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından yapılan elatmanın önlenmesi ve davacı taşınmazı sınırına zararlandırıcı nitelikte dikilen ağaçların kal'i istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, bozmadan önce verilen hüküm ile elatılan bölüm için taşınmaz sınırını belirtir nitelikte çekilen çitlerin sonradan kaldırılmış bulunması ve davalı taşınmazında dikili bulunan değişik türden meyveli ağaçların şimdilik davacı taşınmazına zararlandırıcı etkilerinin bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, 28.2.2007 günlü Daire hükmü ile temyiz eden davacının elatmaya ilişkin temyiz itirazı yerinde görülüp diğer temyiz itirazlarının reddi ile elatmaya ilişkin hüküm bölümünün bozulmasına karar verilmiştir.

Usulü kazanılmış hak, mahkemenin veya tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri yararına diğerinin ise aleyhine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hak olarak tanımlanır. H.U.M.K.nun da düzenlenmemiş olmamakla birlikte uygulama ve İçtihadı Birleştirme Kararlarıyla (4.2.1959 gün ve 13/5 sayılı İ.B.K, 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İ.B.K.) yargılama hukukundaki yerini almıştır. Yargıtay bozma ilamına uyulmakla hüküm yararına bozulan kişi açısından da usulü kazanılmış hak doğar.

Eldeki davada bir önceki hükmün sadece elatmaya ilişkin bölümü bozma kapsamına alınıp diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildiğine göre ağaçlar hakkında verilen kal isteminin reddine ilişkin hüküm bölümü kesinleşmiştir. Usulü kazanılmış hak halini alan bu bölüm hakkında yanılgıya düşülerek çekişmenin varlığının devam ettiğinin kabulü ile yeniden hüküm tesisi yasaya aykırıdır. Davacı temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 28.1.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17543, Karar No: 2015/7180, Tarih: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17543 E.  ,  2015/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, 3621 sayılı Kıyı Kanununa aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve 3621 sayılı Kıyı Kanuna aykırılık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Diğer yandan, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde öngörülen "maliklere tebliğ" usulünün, bölge bazındaki tescil işlemlerinde değil, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescili söz konusu olduğunda uygulanacağı, başka bir deyişle, bir bölgenin sit alanı olarak belirlenip tescil edilmesi halinde, o bölgede yaşayan tüm vatandaşlara tebligat yapılmak suretiyle tescil kararının duyurulması şeklinde bir yöntem izlenmeyeceği, karar Resmi Gazete'de yayımlanıp Bakanlığın internet sayfasında bir ay süre ile duyurularak, bölge halkının sit tescilinden haberdar olmasının sağlanacağı;

Sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; 3. derece doğal sit alanında, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içerisindeki denizde ve taş-kaya üzerine sanık tarafından, metal konstrüksiyonlu, üstü ahşap kaplamalı yapı inşa edildiği iddiasıyla 2863 ve 3621 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarından dava açıldığı, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporuyla inşai ve fiziki müdahalenin gerçekleştiğinin tespit edildiği anlaşılmakla,

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; 3. derece doğal sit alanında, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içerisindeki denizde ve taş-kaya üzerine sanık tarafından, metal konstrüksiyonlu, üstü ahşap kaplamalı yapı inşa edildiği iddiasıyla 2863 ve 3621 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarından dava açıldığı, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporuyla inşai ve fiziki müdahalenin gerçekleştiğinin tespit edildiği anlaşılmakla,

Öncelikle, davaya konu yerin sit alanı ilan edildiğine dair ilgili Koruma Bölge Kurulu kararı ile, kararın mahallinde ilan edildiğine ilişkin tutanakların dosyaya celp edilerek, suç tarihinden önce ilan yapıldığının tespit edilmesi halinde, Kaş ilçesinin bağlı bulunduğu ... Belediye Başkanlığı bünyesinde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunması karşısında, hükümden önce, 11/10/2013 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da, 65/1 ve 65/4 maddelerinin uygulanmasına ilişkin olarak getirilen değişiklikler yönünden sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmesizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6801, Karar No: 2016/7880, Tarih: 11.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6801 E.  ,  2016/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ..... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, açtığı işe iade davasını kazandığı, işe başlatılmamasına rağmen alacaklarının ödenmediğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Üniversite, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketlere yapılan tebligatlara rağmen duruşmaya katılmamış kendilerini vekille temsil ettirmemişlerdir.

Mahkemece, davacının işe iade edilmiş olması nedeniyle feshin haksızlığının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalıya yapılan tebligatların usulüne uygun olup olmadığı ihtilaflıdır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 6100 sayılı HMK'nun 297 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden sözedilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 12'nci ve 13'üncü maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tüzel kişiliği olmayan, ancak 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesi anlamında işveren sıfatını taşıyan kamu kurum ve kuruluşları adına çıkarılan tebligatın, kurumun yetkili temsilcisine yapılması gerekir.

Bu haliyle, eldeki davanın yargılaması sırasında davalı ...... adına Ticaret Sicil Gazetesi tarafından 25.07.2013 tarihinde bildirilen .... Mah .... .... İş Merkezi ... Blokaltı No:... .... ... adresine tebligat yapılmış ve taraf teşkili sağlanmaya çalışılmış ve yargılamaya bu şekilde devam edilmiştir. Davalı temyiz dilekçesinde kendi aleyhlerine yapılan icra takibini e-devlet sisteminden öğrendiklerinden bahisle kararı temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin ekinde sunulan Ticaret Sicil Gazetesine göre davalı şirketin adresi 10.5.2013 tarihin de yapılan ilan ile ... Mah... Sk.... Apt ... Kat NO:... .... .... değiştirilmiştir. Bu durumda Ticaret Sicil Gazetesi tarafından 25.07.2013 tarihinde bildirilen... Mah. .... Cadde ... İş Merkezi... Blok altı No:.... .... adresi doğru değildir. Bu nedenle bu davalıya yapılan tüm tebligatlar usulsüz olup usulüne uygun taraf teşkili yapılmadan ve davalıya savunma imkanı tanınmadan verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Bakanlığı tüm, davalı Şirketin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı Şirkete iadesine, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11713, Karar No: 2023/1342, Tarih: 16.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11713 E.  ,  2023/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Sivas ili, ... ilçesi, ... Köyü 115 ada 77 (yeni 115 ada 143) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; bedelin fazla olduğunu, emsalin uygun olmadığını, kamulaştırma dışında kalan bölümde değer kaybı olmadığını, raporda hatalı ve mükerrer değerlendirmeler yapıldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin doğru olduğunu, metrekare birim değerinin Dairelerince de doğru kabul edilmekle birlikte, ek raporda asıl rapordan farklı olarak kamulaştırma dışında kalan kısımdaki değer düşüklüğü bedeli hesaplanmadığı görülerek, resen geri kalan bölümlerdeki % 20 oranındaki değer düşüklüğü bedelleri hesaplanıp, toplam miktara eklenmek suretiyle kamulaştırma bedelinin 1.237.245,00 TL olduğunun tespiti ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üçüncü alt bendi gereğince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Sivas ili, ... İlçesi, ... Köyü 115 ada 77 (yeni 115 ada 143) parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapılara aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım amacı nazara alındığında kamulaştırma nedeniyle arta kalan alanda değer azalışı oluşacağının kabulü ile belirlenen değer azalışı oranı uygundur.

4. Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen fark bedelin derhal ödenmesine karar verilmesi doğrudur.

5. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30794, Karar No: 2016/16280, Tarih: 12.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30794 E.  ,  2016/16280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 12/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.