muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/39, Karar No: 2023/3002, Tarih: 07.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/39 E.  ,  2023/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2283 E., 2022/1301 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/528 E., 2019/853 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafıdan temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediğini, bazen çalışıp bazen çalışmadığını, aşırı derecede alkol tükettiğini, müvekkilinin onurunu kıracak sözler sarf ettiğini, müvekkil ve çocuklarını gece yarısı sokağa attığını, ısrarlar neticesinde AMATEM'e yatırıldığını, tedavi neticesinde alkolü bıraktığını ancak yaklaşık 6 yıldan sonra tekrar alkol tüketimine başladığını, alkol nedeni ile işten atıldığını, alkollü olduğu bir gece kızına hakaret ederek müvekkilini evden kovduğunu iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini, müvekkili yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, müvekkilinin alkol aldığını fakat buna bağlı olarak çevre ve ailesine karşı herhangi bir olumsuz tutum ve davranışı olmadığını, davacının işe başlayıp para kazanmasıyla birlikte psikoloji ve karakterinde olumsuz değişimler meydana geldiğini ve daha yüksek bir hayat standartında yaşama isteğini sık sık dile getirdiğini, davacının lüks yaşama amacına ulaşmak için müvekkiline babasından kalan daire ve dükkandaki hissesini sattırmak için baskı yaptığını, boşanma davasının kabulüne karar verilmesini, davacının sair taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının evlendikten bir süre sonra yaşanan maddi sorunlar nedeniyle çalışmaya başladığı, davalının ise saraciye ustası olduğu, iş buldukça parça başı yada fabrikada aylık ücretle çalıştığı, yazın dondurma imalatı yaptığı, kazancını evine getirdiği, ancak bazen dışarda arkadaşları buluşup bazen de evde sürekli aşırı derecede alkol kullandığı, alkol aldığında kendini kaybettiğini, eşine ve çocuklarına şiddete yönelik söz ve eylemlerde bulunduğu, davalının, çalıştığı ayakkabı fabrikasından da alkol aldığı için kovulduğu, davacı davalının alkol kullanmasını istemediği, davalının AMATEM'de tedavi gördüğü, ilaçta kullandığı, ancak bir süre sonra tekrar alkole başladığı, bu süreçte yaşanan bir tartışma sonrası şiddete yönelik söz ve davranışlarda bulunması üzerine davacının teyzesinin evine gelmek zorunda kaldığı, iki gün kaldığı, sonrasında tarafların barıştığı ve davacının evine döndüğü, fakat davalının alkol kullanmaya devam ettiği, bu arada davalının babasının malvarlığını çocukları arasında paylaştırdığı, davacının, davalının dükkandaki hissesini satıp başka bir ev kuralım, araba alalım, ..

... alalım şeklinde talepleri olduğu, davalının da çocukların okulunu bitirmelerinin beklenmesini istediği, bu nedenlerle taraflar arazsında yeniden tartışmaların başladığı, en son yaşanan tartışma sonrasında davacının müşterek konutu terk ettiği ve sonrasında tarafların bir daha biraraya gelmedikleri, gelişen olayları bakıldığında tarafların barışıp biraraya gelmekle bu tarihten öncesindeki olaylardan dolayı birbirlerini affettikleri veya hoşgörüyle karşıladıkları, affedilen veya en azından hoşgörüyle karşılanan olaylara dayanılarak da boşanma talebinin değerlendirilemeyeceği ancak tarafların barışıp biraraya gelmesinden bir süre sonra davalının alkol almaya devam etmesi ve davalının babadan kalan malvarlığının nasıl değerlendirileceğine ilişkin taraflarlar arasında yaşanan anlaşmazlıkların etkisi ile yeniden başlayan tartışmaların, tarafların evliliklerinde sonun başlangıcı olduğu, tarafların en son barışma sürecinden sonra yaşadıkları anlaşmazlıklarında, empati kurarak ve evliliğin sevgi, saygı, anlayış, hoşgörü, sabır, hayatı her yönüyle paylaşma gibi manevî dinamiklerine tutunarak sorunlarla birlikte başa çıkmak ve ortak paydalarda buluşmak için gerekli çabayı göstermeyen, çözüm odaklı hareket etmeyen ve bu kapsamda sorunlarla başa çıkamayınca şiddete yönelik sözlere yönelen tarafların evliliklerinin sonunu getirdikleri, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve evlilik birliğinin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabit olduğu, bu sonuca ulaşılmasında tarafların eşit kusurlu olduğu, öte yandan davacının halen bir fabrikada işçi olarak çalıştığı, davalının ise sürekli bir işinin olmadığı, iş buldukça çalıştığı, babadan kalan bir adet dairesi olup kiraya verdiği, kendi beyanına göre bu kiranın 400,00 TL'sini aldığını, 600,00 TL'sini üniversitede okuyan kızına harcadığı, tarafların tespit edilen sosyal ekonomik durumuna göre; davacı yönünden tedbir ve yoksulluk nafakasının koşulları oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davacı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusurunun bulunmadığını, asıl kusurun davalı erkekte olduğunu, davalı erkeğin kusurlu eylemlerinin tarafların barışmasından sonra da devam ettiğini bu kapsamda müvekkili yararına maddi ve manevî tazminatın koşulları oluştuğunu belirterek kusur belirlemesi ve müvekkilinin reddedilen tazminat talepleri yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının sıklıkla alkol kullandığı, eşi ve çocuklarına ağza alınmayacak sözler söylediği, Amatem'de tedavi gördüğü, alkolü bıraktığı ancak tekrar başladığı, bir tartışma sonucu eşini ve kızı Mihriye'yi evden kovduğu, davacının iki gün teyzesinin evinde kaldığı, tarafların tekrar barıştığı ve davacının müşterek eve geri döndüğü böylelikle tarafların önceki olayları affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamış olduğu, davacı müşterek eve döndükten sonra davalının alkol almaya devam ettiği, davacının davalının babasından geçen dükkandaki hissesini satıp başka bir ev kurmayı, araba ve ... almayı istemesi, davalının da çocukların okulunu bitirmesini beklemeleri gerektiğini söylemesi nedeniyle taraflar arasında anlaşmazlık yaşandığı ve davacının müşterek evi terk ettiği, böylelikle evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığı, davacı kadın yararına maddi ve manevî tazminat koşullarını oluşmadığı, bu kapsamda kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, müvekkilinin reddedilen maddi ve manevî tazminat talebi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusur belirlemesi, davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kusur belirlemesi, davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5507, Karar No: 2016/4192, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5507 E.  ,  2016/4192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8815, Karar No: 2015/2379, Tarih: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8815 E.  ,  2015/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemenin sanık aleyhine olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43478, Karar No: 2022/6199, Tarih: 11.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43478 E.  ,  2022/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

Sanığa yüklenen “Vergi Usul Kanunu'na aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2830, Karar No: 2024/4500, Tarih: 14.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2830 E.  ,  2024/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.02.2024

SAYISI : 2024/779 E., 2024/1025 K.

DAVA TARİHİ : 08.11.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ereğli (Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/401 E., 2023/397 K.

Taraflar arasındaki men'i müdahale davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının mülkiyeti müvekkili Hazineye ait, 368 ada 3 ve 6 parsel ile 371 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tamamını sürmek suretiyle işgal edip kullanmakta olduğunu dava konusu taşınmazların izinsiz, haksız yere kullandığını belirterek mera vasfıyla müvekkili adına kayıtlı dava konusu taşınmazlardaki davalının müdahalesinin men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...'ın dava konusu taşınmazların tamamını uzun zamandır kullanmakta olduğunu, iş bu taşınmazların kullanım bedellerini de davalı Maliye Hazinesi’ne düzenli olarak ödediğini, müvekkilinin taşınmazların kiralanması hususunda yasal müracaatlarını başlattığını, müvekkilinin uzun zamandır zilyet olduğu ve kullandığı dava konusu taşınmazlardan davacı tarafından haksız ve hukuka aykırı bir şekilde tahliye edilmek istendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile; davalı ...'ın kamu orta malı olan 368 ada 3 ve 6 parsel ile 371 ada 1 parsel sayılı mera parseli üzerine, teknik bilirkişi kadastro teknisyeni...'ın 29/03/2023 tarihli raporundaki krokide gösterilen 371 ada 1 sayılı mera parselinde 55105,65 metrekare, 368 ada 3 parselde 499014,75 metrekare, 368 ada 6 parselde 449673,77 metrekare alanı sürmek suretiyle vuku bulan müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli ek kararı ile; 6100 Sayılı HMK.'nın 344/1 maddesi uyarınca davalı vekilinin istinaf yoluna başvurmamış sayılmasına, davalı vekilinin 14/02/2024 tarihli talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararlarına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2. İlk Derece Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli ek kararı ile; 6100 Sayılı HMK.'nın 344/1 maddesi uyarınca davalı vekilinin istinaf yoluna başvurmamış sayılmasına, davalı vekilinin 14/02/2024 tarihli talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararlarına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ve ek karara karşı istinaf dilekçesinde; müvekkilinin çalışmadığını, üzerinde kayıtlı taşınır taşınmaz mal kaydının bulunmadığını, harçların çok yüksek belirlendiğini, müvekkilinin adli yardım talebinin kabul edilmesi gerektiğini, adil yargılanma hakkının elinden alınmaması gerektiğini, davanın esasına ilişkin itirazlarda bulunarak kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ve ek karara karşı istinaf dilekçesinde; müvekkilinin çalışmadığını, üzerinde kayıtlı taşınır taşınmaz mal kaydının bulunmadığını, harçların çok yüksek belirlendiğini, müvekkilinin adli yardım talebinin kabul edilmesi gerektiğini, adil yargılanma hakkının elinden alınmaması gerektiğini, davanın esasına ilişkin itirazlarda bulunarak kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "İlk Derece Mahkemesince verilen 17/07/2023 tarih ve 2022/401 Esas 2023/397 Karar sayılı kararın davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf edildiği, davalı vekilinin adli yardım talebi Dairece değerlendirilerek 26/12/2023 tarih ve 2023/2044 Esas sayılı ara kararı ile; adli yardım talebinin reddine itiraz yolu açık olmak üzere karar verildiği, ara karara süresi içerisinde itiraz edilmesi üzerine itirazın değerlendirilmesi için dosyanın Konya 2. Hukuk Dairesine gönderildiği, Konya 2. Hukuk Dairesinin 10/01/2024 tarih ve 2024/1 D. İş Esas - 2024/1 D.İş Karar sayılı ilamı ile; adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın kesin olarak reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesince Dairenin 12/01/2024 tarih ve 2023/2044 Esas - 2024/45 Karar sayılı geri çevirme kararı sonrasında, adli yardım talebi reddedilen davalı vekiline istinaf harçları ve gider avansının ikmali için HMK'nın 344.maddesi uyarınca 06/02/2024 tarihli muhtıra tebliğ edildiği, muhtıra davalı vekiline 12/02/2024 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, istinaf harçları ve gider avansının verilen 1 haftalık kesin süre içerisinde yatırılmadığından İlk Derece Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli ek kararı ile; HMK'nın 344.maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği ve ek karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, davalı vekilinin adli yardım talebinin reddi kararının kesinleşmesi üzerine ilk derece mahkemesince, Dairenin geri çevirme kararı sonrasında adli yardım talebi reddedilen davalı vekiline istinaf harçları ve gider avansının ikmali için HMK'nın 344.maddesi uyarınca muhtıra tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından muhtırada belirtilen istinaf harçlarının yatırılmadığı, İlk Derece Mahkemesinin 21/02/2024 tarihli HMK'nın 344/1. maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararı usul ve yasaya uygun olup davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği" gerekçesiyle 21/02/2024 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı tarafın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, men’i müdahale istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.