muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6534, Karar No: 2013/17067, Tarih: 07.11.2013

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...'nın kendi fotoğrafının yapıştırılmış olduğu ve ...'a ait kimlik bilgilerinin bulunduğu sahte olarak tanzim edilmiş sürücü belgesini kullanarak katılanlar ... ve ...'ün sahibi oldukları ... Tur adlı iş yerinden suça konu ... plaka sayılı aracı kiraladığı, daha sonra kiralama süresinin bitmesine rağmen söz konusu aracı götürüp iade etmediği, akabinde arkadaşı olan diğer sanık ... ve kiralanan araç ile Seydişehire gittikleri, burada sanıkların kendilerini ... ve araç sahibi ... olarak tanıtıp katılanlar ..., ... ve ... tarafından işletilen ... Otomotiv isimli iş yerine söz konusu aracı satmak istedikleri, bu çerçevede katılanlar ile pazarlık yapıp suça konu aracı sanık ...'ın fotoğrafının bulunduğu ve katılan ...'ın kimlik bilgileri ile sahte olarak düzenlenmiş sürücü belgesini kullanarak noter vasıtasıyla 8500 TL'ye sattıklarının iddia edildiği olayda,

Sanık ...'nın katılan ... ve tanık ... adına sahte olarak düzenlenmiş iki adet sürücü belgesini değişik tarihlerde ve farklı kasıt altında kullanması nedeniyle iki ayrı resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde eylemin tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçları ile sanık ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mahkemenin resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık ...'nın kendi fotoğrafının yapıştırılmış olduğu ve ...'a ait kimlik bilgilerinin bulunduğu sahte olarak tanzim edilmiş kamu kurumu niteliğinde bulunan Trafik Tescil Büro Amirliğinin maddi varlığı olan sürücü belgesini kullanarak katılanlar ... ve ...'ün sahibi oldukları ... Tur adlı iş yerinden kiralamış olduğu ... plaka sayılı aracı kira süresinin bitiminde iade etmeyip sahte belgeler ile satmaktan ibaret olan eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16362, Karar No: 2023/16402, Tarih: 01.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/16362 E.  ,  2023/16402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 13.03.2019

KARAR : Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 09.12.2012-29.12.2018 tarihleri arasında 2015 yılının Kasım ayında 10 gün sigortasız gösterilmiş ise de kesintisiz şekilde vinç operatörü olarak çalıştığını, yine aynı ayda kendisine işverenin baskısı ile tarihsiz bir istifa dilekçesi imzalatıldığını ancak davacının işyerinden fiili olarak hiç ayrılmadığını, davacının son aldığı net ücretin 3.100,00 TL olduğunu, ücret bordrosunda gösterilen kısmının bankadan, kalan kısmının ise elden ödendiğini, 2018 yılının Haziran ayına kadar aylık ücretinin bordrolarda asgari ücret olarak gösterildiğini, 2018 yılı Haziran ayından sonra ise aylık ücretin kayıtlarda 2.000,00 TL olarak gösterilmeye başlandığını, geri kalan kısmın ise elden ödendiğini, işyerinde normal çalışma saatlerinin haftanın 7 günü 07.30-18.30 saatleri arasında olduğunu, yarım saat ara dinlenme bulunduğunu, ancak işlerin yoğun olduğu belirli günlerde çalışmanın daha geç saatlere kadar sürdüğünü, son dönemde zaman zaman bir kısım fazla çalışma için saati 15,00 TL olmak üzere elden ödeme yapıldığını, ancak bu ödemelerin kayıtlara yansıtılmadığını, hak edilen tutarın çok altında kaldığını, gerçek ücretinin bordrosuna yansıtılmaması, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile ... sözleşmesinin davacı tarafından 4857 sayılı ... Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 24 üncü maddesinin (II) numaralı bendinin (e) ve (f) alt bentleri uyarınca haklı nedenle 29.12.2018 tarihinde feshedildiğinin ... 11. Noterliğinin 28.12.2018 tarihli ve 40847 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile bildirildiğini, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığını iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının belirlediği tarihte işten ayrılacağını kendi iradesi ile ortaya koyduğunu akabinde de haksız ve kötüniyetli şekilde ihtarname gönderdiğini, davalı işyerinde çifte bordro uygulaması bulunmadığını, öğle yemeklerinin davalı Şirket bünyesinde yemekhanede yenildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, yapılan işin niteliği incelendiğinde yapılan işte çalıştırılan işçi sayısının belli olduğunu ve fazla çalışma yaptırılması için işveren nezdinde bir sebep olmadığını, resmî ve dinî bayramlarda davacının çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2019/90 Esas, 2021/313 Karar sayılı kararıyla; davacının ... sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/3396 Esas, 2021/3216 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.03.2022 tarihli ve 2022/2253 Esas, 2022/3354 Karar sayılı ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, dava açılmadan önce davacının davalı tarafa gönderdiği ihtarname değerlendirilmeden fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasının eksik inceleme olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda araştırma yapılmış, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının ödendiği sonucuna varılarak bu alacaklar reddedilmiş, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesince fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının reddine dair verilen kararın hatalı olduğunu, davacı asılın ödendiğini belirttiği ücretlerin saat 20.30'dan sonraki çalışmaya ilişkin olduğunu, bu nedenle ödemelerin mahsubu yoluna gidilemeyeceğini, ihtarda yazılı olan ifadelerin maddi hata sonucu oluşturulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesince fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının reddine dair verilen kararın hatalı olduğunu, davacı asılın ödendiğini belirttiği ücretlerin saat 20.30'dan sonraki çalışmaya ilişkin olduğunu, bu nedenle ödemelerin mahsubu yoluna gidilemeyeceğini, ihtarda yazılı olan ifadelerin maddi hata sonucu oluşturulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesinin eksik inceleme sonucu kabul kararı verdiğini, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde davacının alacağının bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacı tarafça dava açılmadan önce davalıya gönderilen ihtarname değerlendirilmek suretiyle fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5452, Karar No: 2012/9358, Tarih: 14.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5452 E.  ,  2012/9358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Arpaçbahşiş Köyü çalışma alanında bulunan 340 ada 22 parsel sayılı 3356,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, kullanım şerhinde soyadının yanlış yazıldığını belirterek, şerhle yazılı soyadının "..." olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinin "taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır." şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hükmün Sulh Hukuk Mahkemesince oluşturulmuş olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1977, Karar No: 2014/4883, Tarih: 04.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/1977 E.  ,  2014/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nun 86/1-3e, 87/1-d-son, 29, 62, 53, 54, 63 maddeleri uyarınca; 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdur arasında, mağdurun telefona cevap vermeme ve birlikte gezmeme nedeniyle anlaşmazlık olduğu, sanığın bu durumu konuşmak istediği, bunun için sanığın mağduru telefon ile aradığı, sonrasında gidip evinden araba ile aldığı, araç içerisinde konuştukları sırada aralarında çıkan tartışmada sanığın mağdura küfür ettiği, mağdurun sanığa yumruk attığı, tarafların araçtan indiği, sanığın üzerinde bulunan bıçakla biri toraksa nafiz olacak şekilde mağduru dokuz bıçak darbesiyle yaraladığı, bu yaralanmaların mağdurda pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği, mağdurun yere düşmesi üzerine sanığın yerdeyken de eylemine devam ettiği, sonrasında olay yerinden kaçtığı olayda;

a) Sanık hakkında eyleminden dolayı, olayın oluş şekli, kastın yoğunluğu ve kullanılan bıçağın etki derecesi birlikte değerlendirildiğinde, kasten yaralama sucundan TCK 86/1. maddesi uyarınca TCK 61. maddesindeki ilkeler doğrultusundaüst sınırdan temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini;

b) Sanığın ısrarlı bir şekilde mağduru araması ve mağdura küfretmesi üzerine, mağdurun kendisine yumruk attığı, ilk haksız hareketin sanıktan geldiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK. 29 maddesi gereğince haksız tahrik nedeniyle cezadan indirim yapılarak eksik ceza tayini;

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur

...’ya yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçuna uygun şekilde suç vasfı tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış;, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin tahrike ve takdire yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilirken TCK'nun 53/l-c bendindeki hakları sadece kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla; CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hükmün mahsus bölümlerinden "TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin" uygulama fıkralarının" çıkartılarak yerine" "Sanığın, 5237 Sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; kendi aItsoyu üzerindeki, velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 1-c bendindeki haklardan, koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına "ibaresi eklenmek suretiyle DÜZETİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 04/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30474, Karar No: 2013/21037, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30474 E.  ,  2013/21037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi ve davalı BSH Ev Aletleri San. ve Tic. A.Ş. avukatıncada duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.10.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü 1-BSH Ev Aletleri San. ve Tic. A.Ş. adına vekili Avukat .......geldi. ... adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı BHS Ev Aletleri San. ve Tic. A.Ş. 'nin yetkili servis işini yürüten diğer davalının işyerinde 1.1.1990-7.7.2007 tarihleri arasında çalıştığını, yol ücretinin ödenmediğini, dini bayramların birinci günü dışındaki çalışmalarının fazla mesailerinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı BHS Ev Aletleri San. ve Tic. A.Ş. diğer davalı ile aralarında yetkili servis sözleşmesi bulunduğunu, asıl işveren-alt işveren ilişkisi söz konusu olamayacağından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı yetkili servis ... cevabında davacının 16.2.2001-7.7.2007 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmenin davacı tarafından feshedildiğini, işyerine kendi aracı ile gelip gittiğini, pazar günleri dönüşümlü telefon nöbeti tutulduğunu ve çağrı olması durumunda servise çıktığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edilerek, bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olup olmadığı noktasındadır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olup olmadığı noktasındadır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.