muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5400, Karar No: 2021/12545, Tarih: 21.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5400 E.  ,  2021/12545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2012 tarihli ve 2010/102 esas, 2012/42 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 02/05/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 27/07/2012 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanarak, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2015 tarihli ve 2014/84 esas, 2015/125 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/03/2020 gün ve 94660652-105-66-4055-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/03/2020 gün ve 2020/37872 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği kabul edilen nitelikli mala zarar verme suçu yönünden verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04/12/2019 tarihli ve 2017/23291 esas, 2019/14345 sayılı ilâmı ile dikili ağaçların sökülmesi suretiyle mala zarar verme suçundan verilen hükmün onanmasına karar verildiği, somut olayda sanığın suç tarihinde müştekilerin evinin bahçe duvarını yıktığı ve üç dikili ağacını söktüğü, söz konusu eylemleri peş peşe gerçekleştirdiği, bu fiillerin hukuki anlamda tek suç oluşturduğu ve bu nedenle iki ayrı mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ...’nın, karı-koca olan müştekilerin evinin bahçe duvarını yıktıktan sonra müştekilere ait bahçe içerisindeki üç dikili ağacı söktüğü olayda, sanık hakkında aynı müştekilere karşı suç tarihinde peş peşe duvar yıkma ve dikili ağaçları sökme suretiyle gerçekleşen zarar verme eylemleri nedeniyle nitelikli mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının yanında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın eylemlerinin hukuki anlamda tek suç oluşturup bir bütün olarak 5237 sayılı TCK’nın 152/1-c maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden ayrıca duvarın yıkılması eyleminden dolayı da mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanık hakkında duvarın yıkılması eyleminden dolayı mala zarar verme suçu ile ilgili olarak (...) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 02.02.2015 tarihli ve 2014/84 E., 2015/125 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın BERAATİNE, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 21/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34, Karar No: 2013/21981, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/34 E.  ,  2013/21981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17371, Karar No: 2014/9327, Tarih: 16.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17371 E.  ,  2014/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/192047

Mahkemesi : Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 23.02.2012

Numarası : 2011/ 302- 2012 / 107

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tam kusurlu eylemi sonucu, katılan A.. Ö..'ün vücudunda kemik kırığı meydana gelecek, katılanlar R.. A.., E.. M.. ve R.. Y..'in basit tıbbi müdahale ile düzelebilecek şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan olayda suçun işleniş şekli, sanığın kusurunun yoğunluğu ve suçtan meydana gelen zararın ağırlığı nedenleriyle temel cezanın TCK'nın 61/1 maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10960, Karar No: 2018/10184, Tarih: 15.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10960 E.  ,  2018/10184 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis ve bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.05.2018 Salı günü saat 09.50'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis, bu da olmadığı taktirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ......, 796, 937, 964, 968 parseller, 60 ada 79 parsel sayılı taşınmazdaki 42 ve 43 nolu bağımsız bölümler ile 87 ada 105 parsel sayılı taşınmazdaki 9 nolu bağımsız bölümü davalı oğluna satış suretiyle devrettiğini, davalının taşınmazları satın alabilecek maddi gücünün bulunmadığını, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tapuya tesciline, olmadığı taktirde tenkise, bu da olmadığı taktirde bedele karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunup iddiaların yersiz olduğunu, taşınmazları bedeli karşılığından satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan .....796, 937, 968 ve 964 parsel sayılı taşınmazlarını 12.01.1987, 60 ada 79 parsel sayılı taşınmazdaki 42 ve 43 nolu bağımsız bölümler ile 87 ada 105 parsel sayılı taşınmazdaki 9 nolu bağımsız bölümü ise 19.07.1993 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği, 1931 doğumlu murisin 05.08.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kızları ...... kaldıkları anlaşılmaktadır.

./..

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; 19.12.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında davacı vekiline tanık isim ve adreslerini bildirmek üzere 2 haftalık kesin süre verilmiş ancak kesin süre geçtikten sonra 06.01.2014 tarihinde tanık listesi verilmesi üzerine mahkemece tanık diletme talebi reddedilmiştir.

Bilindiği ve TMK'nın 6. maddesi ve HMK'nın 190. maddesinde düzenlendiği üzere herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Mevcut deliller ile yapılan temliklerin muvazaalı olduğu hususu davacılar tarafından usulünce kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.05.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

.....

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, sayın çoğunluk tarafından iddianın usulünce ispatlanamadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

./..

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, iddianın ispat edilip edilmediği noktasındadır.

Murisin mirasçıları, davacı iki kızı ile davalı oğlu ve dava dışı eşidir.

.....

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, sayın çoğunluk tarafından iddianın usulünce ispatlanamadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

./..

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, iddianın ispat edilip edilmediği noktasındadır.

Murisin mirasçıları, davacı iki kızı ile davalı oğlu ve dava dışı eşidir.

Muris, davalı oğluna 796, 937, 964, 968 parsel numaralı taşınmazları ile 42, 43 ve 9 nolu bağımsız bölümlerini iki ayrı tarihte tapuda satış göstermek suretiyle devretmiştir. Murisin başkaca taşınmazı olup olmadığı taraflarca ileri sürülmemiştir.

Davacı kızlar kendilerinden mal kaçırmak kastıyla taşınmazların davalı erkek kardeşlerine devredildiğini iddia ederken, davalı ise savunmasında satın almaya dayanmıştır.

Davanın ispatına gelince, şüphesiz istisnalar dışında “müddei iddiasını ispatla mükelleftir”. Ancak bu demek değildir ki, taraflardan birinin gösterdiği veya ileri sürdüğü deliller diğer taraf için geçerli değildir. Aksine dosya kapsamındaki delillerin tamamı bir bütün olarak değerlendirilip olayın aydınlatılması asıl amaçtır. Bir başka ifadeyle davacı tanıklarının davalı lehine olan veya davalı tanıklarının davacı lehine olan beyanlarını yok sayamayacağımız izahtan varestedir.

Davacı vekili tanık deliline dayanmasına rağmen süresi içinde tanık listesi vermemesi nedeniyle bu imkandan istifade edememiştir. Ne var ki, muris muvazaasına dayalı davaların her türlü delille ispatı mümkündür. Tanık delili bu delillerden yalnızca biridir. Davacının tanık delili kabul edilmediğine göre dosyada bulunan diğer delillerin iddianın ispatına yeterli olup olmadığına bakmalıyız.

Somut olaya döndüğümüzde; davalı tanıkları, taşınmazların muris tarafından davalıya intikal ettiğini, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını, taşınmazların kirasını ölünceye kadar murisin aldığını, kiraya verilmeyenlerin muris tarafından kullanıldığını, davalının yurt dışında çalışması nedeniyle babasına para gönderdiğini beyan etmişlerdir. Bu beyanlardan yalnızca, davalının babasına para göndermesi davalı lehine bir beyandır. Paraların hangi amaçla gönderildiği miktarları, tarihleri belli değildir. Söz konusu paraların babaya yardım kastıyla gönderilmiş olması da ihtimal dahilindedir.

Davalıya devredilen taşınmazların miktarı, davacılara muristen taşınmaz kalmaması, davalı tanıklarının davacı lehine olan beyanları, davalının satın alma savunmasının ispat edilememesi, Ülkemizin bir gerçeği olan erkek evladın kayırılması olguları birlikte değerlendirildiğinde murisin asıl amacının oğlu lehine kız evlatlarından mal kaçırmak olduğu kanaat ve sonucuna ulaştığımdan kararın onanması düşüncesiyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/12869, Karar No: 2014/9505, Tarih: 08.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12869 E.  ,  2014/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (her iki sanık için ), hakaret ( ... için)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından beraat, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Hakaret suçunun işlendiği sırada olay mahallinde bulunduğu belirtilen, katılan ...'nin kız kardeşi ... ve pikniğe katılan... isimli kişiler ile diğer iki erkek şahsın da tespit edilip ifadelerine başvurularak, piknik esnasında birlikte alkol alıp almadıklarının tespiti suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği halde sanığın teyzesinin kızı olan ... ile sanığın arkadaşı olan ...'ın beyanları ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması, Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/608, Karar No: 2018/7235, Tarih: 12.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/608 E.  ,  2018/7235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİLER : ... Taşımacılık Oto. Nak. Paz. Turz. Tic. Ltd. Şti., Hakan Cambaz

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Şikayete konu temlik işleminin iptaline ilişkin olarak ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/179 Esas sayılı dosyası ile açılan tasarrufun iptali dosyasının kesinleşmesi beklenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; dosya kapsamında yer alan borçlu şirketin, kayıtlı olduğu ticaret sicil müdürlüğünün cevabi yazısında belirtilen en son tescil adresi olan “Yeniköy Mah.311 Sk.No:45/a Döşemealtı/...” ve Vergi Dairesi Müdürlüğünün cevabi yazısının ekinde yer alan yoklama fişinde belirtilen “... ." adresinde ticari faaliyetine devam edip etmediğinin tespiti amacıyla zabıta araştırması yaptırılıp, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 ve 337/a maddelerinde düzenlenen suçlar yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN,5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14783, Karar No: 2010/4898, Tarih: 15.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14783 E.  ,  2010/4898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 2.Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 1.5.2009