muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6855, Karar No: 2021/5039, Tarih: 18.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6855 E.  ,  2021/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile arasında .... Noterliği'nin 28.08.2014 tarihli araç satış sözleşmesi düzenlenerek satışı yapılan .... plakalı ... model ... marka aracın pert kaydının bulunduğundan 25.09.2014 tarihinde haberdar olduğunu, davalı tarafın aracın satış esnasında aracın pert kayıtlı olduğu hususunun kasti olarak gizlenmiş olduğu ve normal şartların çok üstünde bir bedelle satışını yaptığını belirterek ... plaka sayılı aracın davalı satıcıya iadesine ve kendisi tarafından davalıya araç bedeli olarak ödenen 53.377,00 TL'nin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verildiği önceki hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 03.04.2019 tarih, 2016/7110 esas, 2019/4499 karar sayılı ilamı ile; davalı tarafın savunmasında pert kaydının kendisinin dahi bilmediğini belirttiği, bu durumda, davalı tarafın, satış öncesinde davacıyı aracın pert olduğu konusunda bilgilendirdiği veya davacının bu hususu bildiğini ispatlayamadığı; satışa konu aracın hukuki ayıplı olup ayıbın davacıdan gizlendiği; ayıbın gizlenmediğinin ispat yükünün davalıda olup davalının üzerine düşen ispat yükünü yerine getiremediği; satıcının ayıpların varlığını bilmese bile onlardan sorumlu olduğu, davalı satıcının ayıptan sorumluluk borcu bulunduğu, davacının olayda kusurundan söz edilemeyeceği, bu nedenle davacının sözleşmeden dönmesinin haklı nedene dayandığı belirtilerek mahkemece, açıklanan ilkeler doğrultusunda davalının davacıyı aracın pert olduğu hususunda bilgilendirip bilgilendirmediğinin değerlendirilmesi, dosyada bu konuya ilişkin bir belge de olmadığı göz önüne alınarak hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu aracın davalıya iadesi ile davacı tarafından ödenen 53.377TL tutarında olan bedelin, satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- 6100 Sayılı HMK.nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, 16.01.2020 günlü duruşma tarihi taraflara tebliğ edilmiş; davalı, 08.01.2020 tarihli dilekçe sunarak, belirlenen duruşma tarihinde Bakü'de olacağını, bu nedenle mazeretinin kabulü ile duruşmanın başka bir tarihe ertelenmesine, belirlenecek duruşma gününün taraflara tebliğinin sağlanması için gerekli olan posta pullarını da eklemek suretiyle, yeni duruşma gününün tebliğine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davalının mazeretinin kabulüne karar verildiği halde, duruşmanın ertelenerek yeni bir duruşma günü tayini ve taraflara tebliğine karar verilmesi gerekirken, bundan sarfı nazar edilerek, usul ve yasaya aykırı olarak Yargıtay bozma ilamına uyulmasına ve davanın kabulüne karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkına aykırılık oluşturmuş olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir

SONUÇ :Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenler ile hükmün HUMK 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenler ile davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11904, Karar No: 2022/850, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11904 E.  ,  2022/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın, defter, kayıt ve belgelere ilişkin isteme yazısının kendisi ile aynı apartmanda alt katında oturan, aralarındaki husumet nedeniyle görüşmediği akrabası Sevgi Ustaoğlu'na tebliğ edilmiş olması nedeniyle tebligattan haberinin olmadığını savunması ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için, "varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit" olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerekli olduğu nazara alındığında; 29.11.2012 tarihli 2012-A-2790/15 sayılı vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporunda mükellefin defter tasdiki ile belge basımına ilişkin bir tespit yer almadığı gibi, yapılan tebligatta varlığı anlaşılan 05.10.2012 tarihli AGB-A-2790/77-52 sayılı defter ve belge isteme yazısının da dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; öncelikle defter ve belge isteme yazısı dosya arasına alınarak, defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi, vergi inceleme amacıyla istendiğinin anlaşılması halinde inceleme için istenen defter ve belgelerin varlığına dair noter tasdik bilgisi, belge basım formu bildirimi dışında başkaca tespitlerin bulunup bulunmadığı ilgili idareden sorularak getirtilmesi, Sevgi Ustaoğlu isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi, sanığın savunması doğrultusunda sanıkla aynı ikamette oturup oturmadığının, aralarında husumet bulunup bulunmadığının ve husumet bulunuyorsa defter, kayıt ve belgeleri isteme yazısını sanık adına neden aldığının sorulmasından sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/983, Karar No: 2011/1374, Tarih: 09.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/983 E.  ,  2011/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 117 parsel sayılı 201081,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın belirli bölümüne yönelik olarak dava açmış, yargılama sırasında bağışlamaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 24.09.2008 tarihli rapor ve haritasında (A) harfi ile işaretli 7352,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün aynı ada da son parsel numarası ile davacı ... adına tapuya tesciline, geriye kalan 193723,13 m2 yüzölçümündeki bölümün ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillere tespitte saptanan hukuksal olgulara dosya içeriğine ve dava niteliğine göre davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, temyiz konusu 101 ada 117 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti 26.7.1972 tarihinden sonra yapılmıştır. 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmüne göre bir kimse aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden zilyetlikle sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüm yüzölçümünde taşınmaz malı iktisap edebilir. Her ne kadar, mahkemece davanın dayanağını oluşturan 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca araştırma ve soruşturma yapılmış ise de, davacının müstakil zilyetliği 20 yılı doldurmadığından taşınmazı bağışlayan kişi yönünden de belgesiz araştırması yapılmamış olması nedeniyle, bu doğrultuda yapılan araştırma ve soruşturma da yöntemine uygun olmadığı gibi ayrıca yetersizdir.

O halde bu konuda sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için adına tescile karar verilen zilyet davacının bayii ... adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, tespit edilen taşınmazlar varsa sözü edilen taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar, davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, bu yolla sağlıklı biçimde bir kontrol ve denetim yapılmalı, bundan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; (A) harfi ile işaretli 7352,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün ifrazından sonra geriye 193728,13 m2 kalmasına rağmen hesap hatası sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması dahi isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/844, Karar No: 2019/3283, Tarih: 13.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/844 E.  ,  2019/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile Profesyonel Futbolcu sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre 2010-2011 sezonu için hakettiği 97.858,00 maç başı ücretinin ödenmemesi üzerine yapılan ihtara dayalı olarak 24.06.2011 tarihinde sözleşmeyi haklı olarak feshettiğini, fesih sonrası 20.07.2011 tarihli dava dışı ... Spor kulübü ile 2011-2012 sezonuna ilişkin yeni bir sözleşme yaptığını, 2011-2012 sezonuna ilişkin olarak feshedilen sözleşmeden dolayı 100.000,00 TL peşinat ve 140.000,00 TL maç başı ücreti yerine yeni sözleşmede peşinat kararlaştırılmadığından 100.000,00 TL peşinat zararı ile yeni sözleşmedeki 68.000,00 TL maç başı ücreti arasındaki fark olan 72.000,00 TL maç başı ücret zararının oluştuğunu ileri sürerek; sözleşmenın haklı nedenle fesh edildiğinin tespiti ile, fesih nedeniyle oluşan zararı karşılığı şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini, 2010-2011 sezonu alacağından ödenmeyen 56.198,00 TL maç başı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile yapılan sözleşmede kararlaştırılan ücretlerin net olmadığını, davacının brüt 97.585,00 TL, net ise 82.947,00 TL maç başı olacağının olduğunu,yapılan 37.000,00 TL ödemenin mahsubu ile bakiye davacıya 45.947,00 TL borçlarının kaldığını, davacıya 2011-2012 sezonuna ilişkin 52.000,00 TL peşinat ödemesi yapılmakla fesih zararı talep edemeyeceğini, ayrıca davacıya 4.000,00 TL para cezası verilmiş olmakla davacı alacağından bu miktarın mahsubu gerektiğini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulü ile 78.180,22 TL fesih tazminatının ve 55.974,00 TL maçbaşı ücret alacağının tahsiline dair verilen karar, Dairece, feshin haklı nedene dayandığı belirlemesi yapılıp, sadece, 78.180,22 TL fesih tazminatının içerisinde hesaplamaya dahil edilen maçbaşı ücret farkı yönünden kabul kararı verilemeyeceği ve ıslah edilen miktara da, bu tarih esas alınarak faiz yürütülmesi gerektiği hususlarına değinerek bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı kulüp vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; açıklanan yasal düzenleme ve İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilmeyerek, mahkemece tefhim edilen kısa kararda “Davacının maç başı ücret alacağı talebinin şartları oluşmadığından reddine" denildiği, gerekçeli kararın gerekçe kısmında maç başı fark alacağı yönünden red kararı verildiği hususuna değinildiği, hüküm kısmında ise "maç başı ücret fark alacağı talebinin (40.182,22 TL) şartları oluşmadığından reddine" hükmedildiği, böylece kısa karar ile gerekçeli karar, hükümle de gerekçe arasında çelişki oluşturulduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2244, Karar No: 2019/14089, Tarih: 25.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2244 E.  ,  2019/14089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15904, Karar No: 2024/13736, Tarih: 25.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/15904 E.  ,  2024/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/601 Değişik İş-2022/617 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan davacıya, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araç sürücüsünün 26.07.2020 tarihinde çarpması neticesinde yaralandığını, Anayasa Mahkemesinin iptal kararına göre hesaplamada Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre alınacak rapor ve PMF 1931 Yaşam Tablosunun kullanılması gerektiğini beyanıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 800,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici bakıcı gideri, 100,00 TL Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 10.03.2022 tarihli dilekçe ile sürekli iş göremezlik tazminatını 143.371,00 TL, geçici iş göremezlik tazminatını 2.051,00 TL, geçici bakıcı giderini 3.311,00 TL, tedavi giderini 1.500,00 TL olmak üzere toplam talebini 150.233,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru şartının gerçekleşmediğini, kazanın ispatlanamadığını, maluliyet raporunu kabul etmediklerini, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre yapılmasını, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakım giderlerinden sorumlu olmadıklarını, avans faizi talebini kabul etmediklerini, temerrüte düşmediklerini, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının kazada %25 oranında, plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün ise %75 oranında kusuru bulunduğu, hesap raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, tedavi gideri olarak yol masrafı, yeme-içme gibi giderlerin istenebileceği bu nedenle takdiren 1.000,00 TL tedavi giderinin kabul edileceği, bakiyenin reddi gerektiği gerekçesi ile başvurunun kısmen kabulü ile 143.371,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 2.051,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 3.311,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 1.000,00 TL belgelendirilmeyen tedavi gideri olmak üzere toplam 149.733,00 TL' nin 01.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hizmet dökümü dikkate alındığında gelirinde azalma olmadığı, bu nedenle geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddi gerektiği gerekçesi ile davalının itirazının kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne, 143.371,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 3.311,00 TL geçici bakıcı gideri ve 1.000,00 TL belgelendirilmeyen tedavi gideri olmak üzere toplam 147.682,00 TL'nin 01.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usule uygun başvuru yapılmadığı, kazanın gerçekleşip gerçekleşmediğinin ispatı ile kusur oranlarını kabul etmedikleri, maluliyet raporunun usule uygun olmadığı, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz yöntemi ile yapılması, geçici iş göremezlik tazminatını kabul etmedikleri, temerrüde düşmedikleri gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araç sürücüsünün karıştığı 26.07.2020 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri ve belgeli olmayan tedavi gideri talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalının 01.10.2021 tarihinde temerrüde düşmüş olmasına, davacının kazadan sonra hastaneye giriş kayıtlarının olmasına, kaza tarihinde geçerli yönetmelik kullanılarak maluliyet raporunun tanzim edilmiş olmasına, hesap raporunun usul ve yasaya uygun tanzim edilmiş olmasına, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3407, Karar No: 2025/2244, Tarih: 23.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/3407 E.  ,  2025/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/183 E., 2021/1498 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara14. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/152 E., 2019/463 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Çocuğunun örgüte müzahir okulda eğitim görmesinin ve sanığın örgütle iltisaklı yayınlara abone olmasının müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.