muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24507, Karar No: 2017/11094, Tarih: 18.05.2017

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-j-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken önce 5 gün adli para cezası belirlenmesi, daha sonra da haksız elde olunan yararın iki katının esas alınarak hükümde karışıklığa neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkları müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen hükümden çıkartılarak yerine, “Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j-son maddesi gereğince 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak 1250 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ifadeleri yazılmak ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C) Sanık ... .... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

C) Sanık ... .... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık ... ... savunmasında, diğer sanık ... ... adına havale geldiğini, gidip çekmeleri gerektiğini söylemesi üzerine ... ile birlikte giderek bankadan parayı çektiğini, atılı suçtan haberinin olmadığını savunduğu, sanık ... ... da adı geçen sanığın bankadan ne şekilde para çekileceği konusunda bilgisi olmadığını söyleyerek ... ... beyanlarını doğrulaması karşısında, sanık ... ... suç işleme kastı bulunduğuna ya da diğer sanıkların eylemlerine bilerek iştirak ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil elde edilemediği gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hüküm verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3962, Karar No: 2019/8824, Tarih: 17.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/3962 E.  ,  2019/8824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet ve Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının ziynet alacağı davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6, HMK m. 190/1). Davalı-karşı davacı kadın dava dilekçesinde maddi kayıplarının giderilmesi amacıyla ziynetlerini talep ettiğinden bahsetmiş, davacı-karşı davalı erkek ise ziynetleri almadığını beyan etmiştir. Davalı-karşı davacı kadın ziynet eşyasının erkekte kaldığını ispat yükü altındadır. Ziynet eşyalarının niteliği gereği, kadının ortak konuttan ayrılırken yanında götürmesi hayatın olağan akışına uygun düşer. Dosyada ziynetlere ilişkin tanık beyanları soyut nitelikte olup, kadının iddialarını kanıtlamaya elverişli başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Davalı-karşı davacı kadın yemin deliline dayanmamış, gösterdiği diğer delillerle de dava konusu ziynet eşyalarının erkekte kaldığını ispat edememiştir. Bu durumda mahkemece ziynet alacağı davasının reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/24412, Karar No: 2011/36435, Tarih: 13.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/24412 E.  ,  2011/36435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/275420

MAHKEMESİ : İstanbul Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2008

NUMARASI : 2008/5025

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Ö.C. hakkında dava açıldığı halde, hazırlıkta hakkında daha önce kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ve kovuşturma sırasında tanık olarak dinlenen S.. K.. hakkında hüküm kurulması,

2-Dosya içerisinde mevcut tüketim belgelerine göre suça konu yerde sanığın oturduğu süreye ait tüketimler düzensiz olduğu halde bu düzensiz tüketimin nedenleri sanığa sorulup açıklattırılmadan eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20093, Karar No: 2013/16176, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20093 E.  ,  2013/16176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.04.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1726, Karar No: 2018/4682, Tarih: 10.07.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/1726 E.  ,  2018/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılardan ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli karar, "aynı çatı altında ikamet eden yakın....’a tebliğ edildi" şerhi verilmek suretiyle tebliğ edilmiştir. Davacının tebliğ esnasında nerede olduğu, tebligatı alan....’ın kim olduğu ve Tebligat Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca görünüşüne nazaran 18 yaşını ikmal edip etmediği ve bariz bir surette ehliyetsiz olup olmadığı hususu tebliğ zarfına şerhedilmemiş olduğundan yapılan tebliğ usulsüzdür. Mahkeme kararının davacılardan ...’a Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak usulüne uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi bu işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12064, Karar No: 2011/2780, Tarih: 09.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12064 E.  ,  2011/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, İmar Yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 9.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4894, Karar No: 2012/7341, Tarih: 09.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/4894 E.  ,  2012/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2009/78962

MAHKEMESİ : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/06/2008, 2008/83 (E) ve 2008/282 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin meşru savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, dayısının oğlu olan tanık Ramazan ile birlikte yürüdükleri sırada, okul önünde oturmakta olan mağdur ve arkadaşlarını görüp konuşmaya başladığı ve aralarında çıkan tartışmada sanığın, mağdura bıçakla bir kez vurarak mide yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; sanık ile mağdur arasında husumet bulunmaması, ciddi bir engel bulunmadığı halde eylemini sürdürmeyip tek bıçak darbesi ile yetinmesi, kavga ortamında hayati bölgeyi hedef aldığını gösterir kesin ve inandırıcı delil bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, kasten silahla yaralama suçundan hüküm kıırulması gerekirken yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12640, Karar No: 2024/7221, Tarih: 01.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12640 E.  ,  2024/7221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/192 E., 2021/441 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkumiyet (Değişen suç vasfı sebebi ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2017 tarihli iddianamesi ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.18 tarih, 2017/422 Esas, 2018/1192 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı kanunun 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 52 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına,2500 TL adli para cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Kararın sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.01.2019 tarihli, 2017/3535 Esas, 2019/51 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak değişen suç vasfı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile dosya yeniden ele alınarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli,2021/192 Esas, 2021/441 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile dosya yeniden ele alınarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli,2021/192 Esas, 2021/441 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; Denizli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 10.09.2020 tarih ve 2019/1955 DS sayılı yazısının usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmiş olduğu ancak denetimli serbestlik bürosunca hazırlanan evrakın sanığın dili olan Farsça diline tercüme edilmeden Türkçe olarak hazırlanarak gönderilmiş olmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın evinde yapılan aramada uyuşturucu madde ve hassas terazi ele geçirilmesi ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: Temyiz dışı sanıklar ... ve Yunus ... ...'ın sanık ve ... adına getirdiklerini beyan etmeleri üzerine, sanığın evinde uyuşturucu ticareti yapmak için kullanıldığı düşünülen Hassas Tartının ele geçirildiği ve esrar maddesinin bulunduğu, sanığın vermiş olduğu çelişkili ifadeler ve Denizli Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünün Araştırma Tutanağı göz önüne alındığında, sanıklar Burak, Yunus ..., Payam ve sanığın fikir ve ... birliği içerisinde hareket ederek üzerlerine atılı suçları işledikleri belirlenerek sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: Sanığın temyiz dışı sanıklar Yunus ... ve Burak'ta ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgisi bulunduğuna dair sanık Burak'ın iddiası dışında delil bulunmadığı, ancak sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu madde ve hassas terazi ile ilgili olarak yapılan değerlendirmede ise; sanığın ikametinde hassas terazi ele geçirilmiş olması ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgili olarak uyuşturucu madde ticareti yaptığı hususunda yoğun bir şüphe oluşmakta ise de ikametinde ele geçen esrarın miktar olarak şahsi kullanım sınırlar içerisinde kalması, şahsın uyuşturucu maddeyi başka bir amaçla bulundurduğuna dair iddia veya ihbarın bulunmaması sebepleriyle sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeyi kullanma amacı dışında bir amaçla bulundurduğuna dair kesin bir kanaate varılamadığından bu eyleminin kullanmak amacıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak şeklinde değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine yükümlülüklerine uymaması ile hüküm açıklanarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE