muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10726, Karar No: 2017/17646, Tarih: 06.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10726 E.  ,  2017/17646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Merkez Mahallesi 115 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve

Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücreti verilmesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5540, Karar No: 2012/4891, Tarih: 15.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5540 E.  ,  2012/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, davalı işverene ait işyerinde geçen çalışmalar yönünden itibari hizmet süresinin ve anılan sürenin sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Davalı işverene ait işyerinde çalışan davacı ile birlikte toplam 178 sigortalı yönünden aynı iki avukat tarafından, 30.07.2010, 02.08.2010 tarihlerinde 167, 05.11.2010, 12.11.2010, 22.11.2010, 02.12.2010 tarihlerinde 11 adet dava açıldığı anlaşılmakta olup, mahkemece yapılan yargılamada; tüm dosyalar yönünden 06.11.2010 ve 04.12.2010 tarihlerinde işyerinde keşif yapılıp, aynı bilirkişilerce rapor düzenlendiği, 168 dava hakkında 10.03.2011, kalan 10 dava hakkında 13.03.2011, 15.03.2011, 31.03.2011, 06.05.2011 günü karar verilerek itibari hizmet sürelerinin hüküm altına alınıp her bir dava yönünden ayrı maktu avukatlık ücreti belirlendiği belirgindir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde; bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, maddede sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, inceleme konusu dava yönünden uygulama olanağı bulunan IV. bendinde “Sigortalılar” başlığı altında azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlara yer verilmiş, “Hizmetin geçtiği yer” başlığı altında da “çelik, demir ve tunç döküm; zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde; patlayıcı maddeler yapılmasında; kaynak işlerinde çalışanlarda” ibareleri sıralanmıştır.

Anayasa’nın 141’inci maddesinin son fıkrasında, davaların en az giderle ve olanaklı olan çabuklukla sonuçlandırılmasının, yargının görevi olduğu belirtilmiş; 1136 sayılı Avukatlık Kanununun “Avukatlığın Amacı” başlığını taşıyan 2’nci maddesinde, avukatlığın amacının; hukuki ilişkilerin düzenlenmesini, her türlü hukuki mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının tam olarak uygulanmasını her derecede yargı organları, hakemler, resmi ve özel kişi, kurul

ve kurumlar nezdinde sağlamak olduğu, “Avukatlık Ücreti” başlıklı 164’üncü maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan tutarı veya değeri ifade ettiği bildirilmiş; 03.12.2010 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3’üncü maddesinin birinci fıkrasında da, yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücretinin belirlenmesinde, avukatın emeği ve çabasının, işin önemi ve niteliğinin ve davanın süresinin göz önünde tutulacağı açıklanmıştır.

Diğer taraftan; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423’üncü maddesinde, davanın önemine göre yasal olarak belirlenecek avukatlık ücretine, yargılama giderleri arasında yer verildiği gibi, 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Dürüst davranma ve doğruyu söyleme yükümlülüğü” başlığını taşıyan 29’uncu maddesinin birinci fıkrasında, tarafların, dürüstlük kuralına uygun davranmak zorunda oldukları, “Usul ekonomisi ilkesi” başlıklı 30’uncu maddesinde, hakimin, yargılamanın kabul edilebilir süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlü olduğu, 323’üncü maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücretinin yargılama giderlerinden olduğu, 332’nci maddesinde, yargılama giderlerine, mahkemece kendiliğinden hükmedileceği yönünde düzenleme yapılmış, 29.05.1957 gün ve 4/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da avukatlık ücretinin, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden hükme bağlanacağı belirtilmiştir.

Ayrıca; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 2’nci maddesi “Dürüst davranma” başlığını taşımakta olup, dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralının yer aldığı maddede, herkesin, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunmayacağı açıklandıktan sonra “İyi niyet” başlıklı 3’üncü maddesinde ise, kanunun iyi niyete hukukî bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olanın iyi niyetin varlığı olduğu, ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimsenin iyi niyet iddiasında bulunamayacağı bildirilmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığı altında yapılan değerlendirmede; aynı işyerinde gerçekleşen çalışmalar için 178 adet sigortalı yönünden, aynı istemi içeren, aynı davalı işveren ve Kuruma karşı bir anlamda toplu (seri) dava açılmış olması, davacıların aynı iki avukat tarafından temsil edilmiş bulunmaları, davaların türü, taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliği, yargılamaların süresi, davaların görülmesi sırasında avukatların harcadığı emek ve çaba göz önünde bulundurulduğunda, yargılamada vekil ile temsil olgusu gerekçesiyle her bir dava yönünden 1.100,00 TL. maktu avukatlık ücreti belirlenerek, davalıların adalet ve hakkaniyet ilke ve ölçüleri içerisinde yer almayacak suret ve şekilde avukatlık ücreti ile sorumluluklarının benimsenmesi, özellikle 4721 sayılı Kanunun 2 ve 3 ile 6100 sayılı Kanunun 29’uncu maddeleri olmak üzere yukarıda sıralanan düzenlemelere aykırılık oluşturduğu gibi, seri denebilecek bu tür davalarda harcanan emek ve çabanın oldukça üstünde avukatlık ücretine hükmedilerek davalılara ölçüsüz bir yükümlülük getirilmesinin hukuk düzenince korunmayacağı da belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, her bir dava yönünden dilekçe yazım ücreti yerine avukatlık ücretinin hüküm altına alınması isabetsiz olduğu gibi; davacı sigortalının 01.09.1987 – 17.11.1990 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinin terzihane bölümünde çalıştığı ve davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş fiziksel etkenlere maruz kalmadığından maddede öngörülen koşulların gerçekleşmediği belirgin bulunmasına karşın, mahkemece, anılan döneme ait çalışmanın rafineri kısmında gerçekleştiği gerekçesiyle itibari hizmet süresi yönünden karara bağlanması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün; (5) numaralı bendinde yer alan sözcüklerin çıkartılarak yerine “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 200,00 TL. dilekçe yazım ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına, (1) numaralı bendinde yer alan “01.09.1987 – 23.11.1987 tarihleri arasında Rafineri bölümünde; 03.08.1988 – 08.12.1988 tarihleri arsında Rafineri bölümünde; 09.08.1989 – 20.11.1989 tarihleri arasında Rafineri bölümünde; 23.07.1990 – 17.11.1990 tarihleri arasında Rafineri bölümünde;” sözcüklerinin çıkartılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan, .... alınmasına, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9499, Karar No: 2014/12254, Tarih: 10.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9499 E.  ,  2014/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılara ait işyerinde 01/07/1996-27/07/2010 tarihleri arasında fasılasız olarak mobilya işinde usta olarak çalıştığını, müvekkilinin davalılardan Doğuş Sehpa İmalat San. Ve Tic Ltd Şti.’nin sigortalısı olarak buralarda çalıştığı gibi aynı çatı altında olması, ortaklarının aynı olması nedeniyle diğer davalı ....’nin işçiliğini de ayrım gözetmeksizin yaptığını, işten ayrılmadan bir sene boyunca gerek bankaya yatırılan gerekse elden ödenen maaşlarda gecikmeler olduğunu, müvekkilinin asgari ücretle çalışıyor gibi SGK’ ya bildirildiğini maaşının net 1.050,00 TL olduğunu, 4.000,00 TL maaş alacağı bulunduğunu haftada 6 gün cumartesi 13,00 a kadar çalışıldığını, milli bayramlarda çalışıldığını, fazla mesai ücreti ödenmediğini, bordroya yansıtılmadığını 13 yıllık ücretli yıllık iznini kullanmadığını işyerinde yemek ve servis bulunduğunu kışın maddi değeri 150,00 TL olan 30-40 çuval odun verildiğini müvekkilinin 26/07/2010 tarihinde İzmir 30. Noterliğinin 21696 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdini maaşlarının ödenmemesi diğerlerinin geç ödenmesi yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi, çalışma düzenindeki bozukluklar nedeniyle feshettiğini, ihtarnamenin ulaşmasına rağmen sosyal hakların ödenmediğini belirtmiş, 1.000,00 TL kıdem tazminatı alacağı, 1.000,00 TL fazla mesai alacağı 7.820,00 TL yıllık ücretli izin alacağı 1.000,00 TL genel tatil alacağı, 4.000,00 TL maaş alacağı olmak üzere toplam 14.820,00 TL alacağın, kıdem tazminatı için akdin feshinden ücret alacakları için ihtarname tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazlarının olduğunu, iş akdini davacının feshettiğini ve alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin dava dilekçesindeki taleplerinden ücret, kıdem tazminatı, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarına faiz talep ettiği, yıllık izin ücreti alacağına faiz talep etmediği gözden kaçırılarak, yıllık izin ücretine faiz yürütülmesinin HUMK. nun 74. (HMK. 26) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olduğunun gözetilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasındaki “7.820,00 TL brüt izin ücreti alacağının dava tarihi olan 16/08/2010” satırının hükümden çıkarılarak yerine “7.820,00 TL brüt izin ücreti alacağının dava dilekçesinde faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 4.05 TL'nin davacıya arta kalanın davalılara yükletilmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5533, Karar No: 2013/7142, Tarih: 30.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5533 E.  ,  2013/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketicinin açtığı abonelik sözleşmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, ... ili, .... İlçesi, ... Mah. .... Sok.... nolu adresindeki taşınmaza ilişkin elektrik aboneliği talebinin davalı idarece binanın iskan raporu bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, bu nedenle davalı idarenin anılan tutumunun yasaya aykırı olduğunu iddia ederek, elektrik aboneliği sözleşmesinin yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davaya konu bağımsız bölümün 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunun 1 inci maddesi, Elektrik İç Tesisleri Yönetmeliğinin İşletmeden Elektrik Bağlantısının Yapılmasının İstenmesi başlıklı 15 inci maddelerine aykırılıklar bulunduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, abonelik hizmetine konu konutun davacı adına tapuda (36565 ada, 11 parsel 55/9 nolu bağımsız bölüm) kayıtlı olduğu; bu konutun yapı (inşaat) ruhsatının bulunduğu, konutun fen kurallarına göre tamamlanmış olduğu, davacının aynı konuta yönelik olarak su aboneliğinin bulunduğu ve böylece 3194 sayılı İmar Kanununun 5784 sayılı Yasanın 25. maddesiyle eklenen geçici 11 maddesi hükmü uyarınca davacı adına geçici abonelik tesisi koşullarının gerçekleştiği, davacının davalı kuruma kişisel elektrik borcunun bulunmadığı, daha önceki abonelikteki elektrik borcunun dava dışı 3.kişiye ait olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.02.2005 tarih ve 9-90 /97 sayılı kararında belirtildiği üzere, davacıdan önceki abonenin borcundan davacının sorumlu tutulamayacağı, davacının elektrik aboneliği tesisine yönelik istemini yerine getirmekten kaçınmasının haklı bir nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, geçici elektrik aboneliği sözleşmesinin tesisi bakımından yasal koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık, geçici elektrik aboneliği sözleşmesinin tesisi bakımından yasal koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesi ile 3294 sayılı İmar Kanununa geçici 11.madde eklenmiştir. Buna göre, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür.” hususu düzenlenmiştir.

Madde metninden anlaşılacağı üzere dava konusu yere, 5784 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 26.07.2008 tarihinden sonra 18.6.2010 tarihinde yapı ruhsatı alındığı sabittir.

3194 sayılı yasanın 30 ve 31. maddesinde kullanma izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları belirtilmiştir. Yapı kullanma izni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir denilmektedir. Kullanma izni alınmamış yapıların durumu ise 31. maddede düzenlenmiş olup "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır.

Açıklanan yasal düzenleme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11.maddesinden yararlanamayacağı açıktır.

Açıklanan yasal düzenleme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11.maddesinden yararlanamayacağı açıktır.

O halde mahkemece, geçici 11.maddenin kapsamında olmayan dava konusu taşınmaz için 3194 sayılı yasanın 30. ve 31.maddeye aykırı olacak şekilde bir istisna getirilerek geçici elektrik aboneliğinin tesisine ilişkin talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5837, Karar No: 2012/5483, Tarih: 02.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/5837 E.  ,  2012/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada yaralanan dava dışı ... için davacının ödemek zorunda kaldığı 17.386 TL iş göremezlik tazminatının rücuan tahsili için başlatılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 2.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.