muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6460, Karar No: 2011/7603, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6460 E.  ,  2011/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılara 2510 Sayılı Yasa ve ilgili yönetmelik uyarınca 2126 parsel sayılı taşınmazın tahsis edildiğini, davalıların göçebe olmayıp sürekli yerleşik hayata geçtikleri gerekçesiyle Mahalli İskan Komisyonu kararları ile hak sahipliğinin iptaline karar verildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar, yerleşik hayata geçmediklerini, belirli kış aylarında çocuklarının okulları nedeniyle şehre indiklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların sürekli yerleşik düzene geçtiklerine ilişkin yeterli delil bulunmadığı ve göçebe hayatının devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davacı Bakanlık, 2510 Sayılı Yasa uyarınca davalılara verilen taşınmazın dayanağını oluşturan kararın iptal edildiğini ileri sürerek, iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 2126 parsel sayılı taşınmazın, 2510 Sayılı Yasa’nın 9. maddesi uyarınca tarımsal iskan edilmek üzere hak sahibi sayılarak davalılara verildiği, daha sonra 14.04.2006 tarih ve 17 sayılı Mahalli İskan Komisyonu Kararı ile, davalıların hak sahiplik kriterlerine uygun olmadıkları gerekçesiyle 13.09.1995 tarih ve 24 sayılı komisyon kararının iptaline karar verildiği, 05.06.2009 tarih ve 4 sayılı kararla da davalı Ü... yönünden aynı doğrultuda karar verildiği görülmektedir. Bilindiği üzere, 5543 Sayılı Yasa’nın 21/2. maddesinde “Bu Kanuna göre hak sahiplerine verilen arazi, arsa, işyeri, konut ve tarımsal tesislerin; takyit süresi içinde askerlik, tutukluluk, afet ve belgelendirilmiş uzun hastalık gibi geçerli bir özrü olmaksızın kendileri tarafından işletilmediği, oturulmadığı veya satıldığı, kiraya verildiği, gelir elde etmek maksadıyla üçüncü kişilere kullandırıldığı tespit olunduğunda, Mahalli İskân Komisyonunca hak sahiplilik durumu iptal edilir, iskân amaçlarında kullanılmak üzere tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili mahkemeden istenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Ancak, eldeki davada yukarıda sözü edilen ve davalıların hak sahipliğinin iptaline ilişkin komisyon kararları aleyhine idari yargı yoluna gidilip gidilmediği araştırılmamıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki, hak sahipliğine dair kararların iptaline dair tasarrufların hukuksal varlıklarını koruduklarının anlaşılması durumunda, davalılar adına olan sicil kaydının dayanaksız hale geleceği, TMK’nun 1025. maddesi uyarına yolsuz tescil durumuna düşeceği ve bu takdirde davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Hemen belirtmek gerekir ki, hak sahipliğine dair kararların iptaline dair tasarrufların hukuksal varlıklarını koruduklarının anlaşılması durumunda, davalılar adına olan sicil kaydının dayanaksız hale geleceği, TMK’nun 1025. maddesi uyarına yolsuz tescil durumuna düşeceği ve bu takdirde davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece davalılar tarafından hak sahipliklerinin iptaline ilişkin kararlar aleyhine idari yargı yerinde dava açılıp açılmadığının ve kararların kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenmesi, açılmış ise eldeki dava için bekletici mesele yapılması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9477, Karar No: 2022/9034, Tarih: 13.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/9477 E.  ,  2022/9034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : 1- Mahkûmiyet; İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2019 tarih, 2018/636 esas ve 2019/121 sayılı kararı

2- İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak verilen beraat: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin

20/05/2020 tarih, 2019/1597 esas ve 2020/1290 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan TCK'nın 194/1. maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı CMK’nın 286/2-d. maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve aynı Kanun’un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi savcısının temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28778, Karar No: 2013/8704, Tarih: 04.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28778 E.  ,  2013/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı borçlu aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2011/1152 Esas sayılı dosyası kapsamında ilamsız takip başlatıldığını, borçlu tarafından borca itiraz edildiğini, borçlunun yapmış olduğu itirazın haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, icra takibinin devamına karar verilmesini, davalı aleyhine %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayvan bakım hizmetinden kaynaklanan alacak iddiasına dayalı yürütülen takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, davalının köy çobanı olduğunu, meraya çıkarması için teslim ettiği büyükbaş hayvanlarından birinin davalının elinde iken kaybolduğunu, aralarındaki sözleşmede bu gibi bir durum halinde hayvan bedelinin çoban tarafından karşılanacağının düzenlendiğini, kaybolan hayvan bedelini ödemek istemeyen davalı hakkında yürüttüğü takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürmüş, davalı ise duruşmalara katılarak hayvanın kendi elinde kaybolduğunu kabul etmemiş, davacının bunu ispatlaması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece her iki tarafın tanıkları dinlenmiş, kaybolduğu ileri sürülen hayvanın değeri bilirkişi marifeti ile tespit edilmiş ve bu değer üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının taraf olmadığı, davalı ve köy tüzelkişiliği arasında imzalanan 5.4.2011 tarihli sözleşmede hayvanların eylül ayının 15inden sonra (sahiplerine) geri getirileceği düzenlenmiş olup, davalı süresinde davaya cevap vererek bu sözleşmeden, imzası olmayan davacının faydalanamayacağını savunmadığına ve davacının davalıya gütmesi için sürüsünü teslim ettiğinin ihtilafsız olmasına, dosya içerisinde hayvanın kaybolması üzerine kolluk güçlerine verilen ifadelerden olay tarihinin ekim 2011 olduğunun anlaşılmasına göre, davacı, iddiasına konu hayvanın davalı elinde iken kaybolduğunu ispatla mükelleftir. Mevcut delillere göre davacı davasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacının dava dilekçesinin deliller kısmında "vs beyyinat" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğunun kabulü gerektiğine göre, davacıya yemin delili de hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, ispat yükü ters çevrilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 tL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6245, Karar No: 2014/13856, Tarih: 03.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6245 E.  ,  2014/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/243541

MAHKEMESİ : Hendek Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2012/267 (E) ve 2012/502 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Her ne kadar zabıt mümziilerince, sanığın naklederken yakalandığı emvalin sanık tarafından kesilmeyip doğal olarak devrilen ağaçtan temin edildiği tespit edilmiş ise de yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı, emvalin incelenen bu ağaçtan temininin mümkün bulunup bulunmadığı hususunda dosya içeriğinde bir açıklık bulunmamasına göre mahallinde ve emval üzerinde uzman bir bilirkişi vasıtasıyla ve zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle keşif yapılmasından sonra suçun vasfının tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre de; yediemine alınan emval hakkında mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16217, Karar No: 2009/19071, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16217 E.  ,  2009/19071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.11.2008 gün 2008/14096-15597 sayılı bozma kararında özetle: "Dairece aynı ve yakın günlerde birlikte incelemesi yapılan Dairenin 2008/14089 ila 14544 Esas sayılı dava dosyalarında çekişmeli taşınmazların bulunduğu, ..., ... ve ... Köylerinde 1774 sayılı yasaya göre 1983 yılında orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 sayılı yasaya göre de 1985 yılında aplikasyon ve 2B madde çalışmaları yapıldığı ve ilan edilerek kesinleştiği, bu çalışmalarda dava konusu parsellerin çoğunlukla geniş orman parseli içinde kalan orman içi kapalı ziraat poligonu konumunda oldukları, örneğin, ... köyünde; 199 ila 218 OTS, 323 ila 334 OTS, 358 ila 360 OTS, 348 ila 354 OTS, 245 ila 273 OTS, 355 ila 357 OTS, 29 ila 36 OTS, 24 ila 28 OTS, 274 ila 296 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 1 ila 4 OTS, 22 ila 27 OTS, 108 ila 111 OTS, 8 ila 21 OTS, 28 ila 38 OTS, 39 ila 48 OTS, 49 ila 107 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu, yine ... Köyünde; 297 ila 322 OTS noktaları arasında orman içi kapalı ziraat poligonu olduğu gözlenmiştir. Adı geçen köylerde, mahkemece değişik tarihlerde ve faklı bilirkişi kurullarınca yapılan keşifler sonunda alınan raporlarda kesinleşmiş tahdit haritasının, kadastro paftası ve memleket haritası üzerinde yaptıkları aplikasyonda farklılıklar olduğu ve raporların denetlenemediği anlaşılmaktadır. Uzman orman bilirkişi kurulları uygulamayı en az bir ada bazında yapmamış lokal olarak yapmışlar ve aynı OS noktalarını bitişik yakın parsellerde ve farklı dosyalarda sağa sola kaydırmışlar, bazı dosyalarda OS noktaları göstermedikleri, dava konusu parsellerin yerlerini nokta halinde göstermişler, bir kısım dosyalarda kadastro paftası ile orman tahdit haritasını ölçeklerini denkleştirerek çakıştırmamışlar ve bir iki ada bazında dava konusu parselleri yakın çevresi ile göstermediklerinden raporların denetimine olanak sağlamamışlardır.

Mahkemece yapılacak iş; çekişmeli parsellerden aynı adada ve aynı orman içi kapalı ziraat poligonunda kalan tüm dava dosyalarının birlikte keşfi yapılarak, Orman kadastrosu çalışma tutanaklarında isimleri yazılı kişilere ait tarlanın köşesine yada evlerin duvar köşesine (örneğin; orman bakım evi ve lojmanı) yerli kayaya şeklindeki sabit yerlere konulduğu anlaşılan OTS noktaları öncelikle tutanaklardaki tanım, açı ve mesafelere dikkat edilerek zeminde bulunmalı, bulunacak bu sabit noktaların koordinatları belirlenerek, aşağıdaki paragrafta belirtilen yöntemle, kadastro paftasının tahdit haritası ile birlikte ölçekleri denkleştirilerek, memleket haritası üzerine aktarılmak suretiyle, ada bazında ve orman içi kapalı poligon içersinde kalan çekişmeli olan ve olmayan tüm parselleri gösterecek şekilde kapsamlı uygulama yapılmalıdır.

Bu nedenle; mahkemece, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Yasasına Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B Maddesinin uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı Yönetmelikler ile Teknik İzahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan ... fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Köyü 126 ada 6 sayılı parselin (A) ile gösterilen 1154.32 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine, (B) ile gösterilen 529.72 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1744 Sayılı Yasaya göre 18.05.1983 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 2896 Sayılı Yasaya göre 21.10.1985 tarihinde yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/772, Karar No: 2019/3136, Tarih: 30.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/772 E.  ,  2019/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2018 tarih ve 2018/572 - 2018/429 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Tanık beyanları da dikkate alındığında, dosya kapsamındaki diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın bylock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak ./

nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6695, Karar No: 2014/2942, Tarih: 24.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6695 E.  ,  2014/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2009/296-2012/214

Davacı N.. K.. vekili Avukat H.K.. tarafından, davalı E.. Y.. vdl aleyhine 16/10/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kasten yaralama eylemi nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından darp edilmesi nedeniyle çehresinde sabit eser kaldığını ve koku alma duyusunu kaybettiğini belirterek uğradığı manevi zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Davaya konu olayda; olay tarihi,olayın gelişimi ve davacının yaralanma derecesi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Davacı yararına daha yüksek düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.