muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14362, Karar No: 2023/20806, Tarih: 11.09.2023

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmelerin, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşabilir.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır. Uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez.

İncelenen somut olayda; sanığın temyiz dilekçesinde yer alan ve davaya konu edilen ifadelerin suç tarihi de dikkate alındığında bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesi kapsamında “iddia ve savunma dokunulmazlığı” sınırları içinde kaldığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, anılan maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." biçimindeki yasal düzenleme ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilerek ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, adalet, hak ve nesafet kuralları ile “orantılılık” ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde temel cezanın en üst hadden belirlenmesi,

b) 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26681, Karar No: 2013/20232, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26681 E.  ,  2013/20232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, O kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi diğer sanık ... ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18131, Karar No: 2017/15828, Tarih: 28.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/18131 E.  ,  2017/15828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 12.01.2016 tarih ve 2014/35828 E., 2016/237 K. sayılı ilamı ile; ‘mağdur ...'ün cadde üzerinde bulunan işyerine, camı kırarak girmek isteyen ve içeri giremeden olay yerinden ayrılan suça sürüklenen çocuğun, gerçekleştirdiği aynı eylem ile hem iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçuna hem de hırsızlık suçuna teşebbüs ettiği anlaşıldığından, TCK'nın 44. maddesindeki düzenleme karşısında; sanığın sadece hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilebileceği, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ceza verilemeyeceği’ belirtilerek suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm bozulmuş olup dairemizin anılan ilamında aynı mağdura yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise düzeltilerek onandığı gözetilmeden bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan tekrar mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle mükerrer cezalandırma yoluna gidilmesi

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3536, Karar No: 2012/20576, Tarih: 29.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3536 E.  ,  2012/20576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre, temyiz itirazlarının tüm hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında aynı eylemden dolayı İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesine daha önce açılmış kamu davası bulunduğunun belirlenmesi karşısında, mükerrer açıldığı tespit edilen kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddi gerektiği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2005 takvim yılında "sahte fatura kullanmak” suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sanığın 2005 Ocak ayında sahte faturalar kullanmak suretiyle "katma değer vergisi" ziyanına sebebiyet verdiğinin iddia olunması nedeniyle suç tarihi olarak kabul edilen 21.02.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15432, Karar No: 2009/629, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15432 E.  ,  2009/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

...

MÜD.DAVACILAR : ... İMER VE ARKADAŞLARI

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve müdahil davacılar ile davalılardan Hazine ve dahili davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15.01.2008 gün ve 2007/17532-2008/209 sayılı bozma kararında özetle; "Uzman orman bilirkişi raporları birbirleri ile çelişkilidir. Bu nedenle, yeniden orman mühendisi ve fenni bilirkişiler ile çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumunun incelenmesi, ayrıca davacıların dayandıkları vergi kaydının hududunda ... yazılı olup, gayri sabit hudutları olduğundan 3402 Sayılı Yasanın 20/C, 32/3. Maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamının belirlenmesi, orman olmadığı anlaşıldığında ise, mirasçılar yönünden de 3402 Sayılı Yasanın 14. Maddesindeki koşulların araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Durulova Köyü 114 ada 72 parselin (B) harfli 6744,84 m2'lik bölümünün muris ... İmer mirasçıları adlarına, (A) harfli 43.140,51 m2'lik bölümünün ise tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ve müdahil davacılar ile davalılardan Hazine ve dahili davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

-2-

2008/15432 - 2009/629

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

-2-

2008/15432 - 2009/629

Davacı gerçek kişi, meşelik vasfı ile Hazine adına tesbit edilen taşınmazın kendi zilyetliğinde bulunduğunu belirterek ve 93 nolu vergi kaydına (cinsi meşelik vasıflı) dayanarak kadastro tespitine itiraz davası açmış, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazın eğiminin % 3-5 olduğu, kısmen tarla kısmen kayısı bahçesi niteliğinde olduğu, güney bölümde 3-5 yaşında 180 adet kayısı ağacının bulunduğu, aşılı 35-40 yaşında 26 armut ağacının bulunduğu, doğu sınırına yakın yerde 5 adet öbekler halinde meşe ağaçcıkları ile münferit olarak 30-40 yaşında 42 adet meşe ağacının, batı sınırına yakın yerde ise 30-40 yaşında meşe ağaçlarının bulunduğu, kayısı bahçesinin bulunduğu yer dışında kalan toprağın orman toprağı özeliğini taşıdığı, etrafının geniş ormanlık alan ile çevrili olduğunu, en eski tarihli memleket haritasında (A) harfli 43.14051 m2'lik bölümün yeşil renkli ormanlık alanda kaldığını, (B) harfli 6744.84 m2'lik bölümün ise renksiz ve işaretsiz alanda kaldığını, amenajman planında ise kısmen ziraat alanı, kısmen de bozuk meşe baltalığı alanında kaldığını, (A) harfli bölümün orman sayılan yerlerden olduğunu, (B) harfli bölümün ise orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıklayarak çekişmeli taşınmazın resmi belgelerdeki konumunu göstermişlerdir.

1- Dahili davalı ... Yönetiminin temyiz itirazları yönünden;

Açılan bu dava kadastro tespitine itiraz davası olup çekişmeli taşınmaz meşelik vasfı ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, yargılama sırasında davaya dahil edilmiş ise de 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesi anlamında harç yatırmak sureti ile davaya katılımı bulunmadığı gibi bu taşınmazın orman olduğu iddiası ile açtığı bir davada bulunmamaktadır. Sadece davaya dahil edilmesi Orman Yönetimine taraf sıfatı kazandırmaz. Bu nedenle, davalı ... Yönetiminin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2- Davacı gerçek kişilerin (A) harfli bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın (A) harfli bölümünün resmi belgelerde ormanlık alan kaldığı, halen üzerinde meşe ağaçlarının bulunduğu, toprağının orman toprağı özelliğinde ve orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla davacı gerçek kişinin (A) harfli bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Davalı Hazinenin (B) harfli bölüm yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, çekişmeli taşınmazın (A) harfli bölümünün resmi belgelerde ormanlık alan kaldığı, halen üzerinde meşe ağaçlarının bulunduğu, toprağının orman toprağı özelliğinde ve orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla davacı gerçek kişinin (A) harfli bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Davalı Hazinenin (B) harfli bölüm yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Çekişmeli taşınmazın (B) harfli bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından açıklanmış ve bu husus mahkemece de kabul edilmiş ise de, dosya kapsamından (B) harfli bölümün çekişmeli taşınmazın güneyinde kalan alan olduğu, (B) harfli bölümün güneyden tescil harici alan ile, diğer yönlerden ise aynı parselin orman olduğu kabul edilen (A) harfli bölümü ile çevrili olduğu, (B) harfli bölümün bitişiğinde ... arazisinin olmadığı, uzman orman bilirkişilerine göre çekişmeli 72 parsel sayılı taşınmazın etrafının geniş

-3-

2008/15432 - 2009/629

ormanlık alanlar ile çevrili olduğu, çekişmeli 72 parselin bu ormanlık alanın devamı niteliğinde bulunduğu, bitişikteki komşu 73, 74 ve 68 parsellerin yine meşelik vasfı ile Hazine adına tesbit edilerek kesinleştiği gözönüne alındığında (B) harfli bölümün de orman olduğu kabul edilen ve eylemli durumda orman vasfını taşıyan (A) harfli ormanlık alanın devamı niteliğini taşıdığının kabulünün zorunlu olduğu, kaldı ki, bu bölüm üzerinde yer alan kayısı ağaçlarının da 3-5 yaşında oldukları ve kadastro tesbit tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik koşullarının davacı gerçek kişiler yararına oluşmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu hususlar gözönüne alınarak gerçek kişilerin davasının tamamen reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : 1- Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; dahili davalı ... Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- 2. Bentte açıklanan nedenlerle; davacı ve müdahil davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının REDDİNE,

3- 3. bentte açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (B) harfli bölüme yönelik olarak BOZULMASINA 22/01/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19709, Karar No: 2014/2011, Tarih: 11.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19709 E.  ,  2014/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ileri sürülen taşınmazın tapusunun iptali ile terkini stemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.01.2013 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2157, Karar No: 2015/6426, Tarih: 14.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2157 E.  ,  2015/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.