muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5592, Karar No: 2015/20434, Tarih: 04.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5592 E.  ,  2015/20434 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.11.2015 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2010/525, Karar No: 2010/1765, Tarih: 30.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/525 E.  ,  2010/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 23.03.2010 günü belirlenen saatte temyiz eden TÜPRAŞ Genel Müdürlüğü vekili Av....geldi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Tetkik Hakiminin raporu okundu. Dosyadaki belgeler incelendi. Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere, hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde işlem yapılmasına, hüküm verilirken bozma kararı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de göz önünde bulundurulmasına, daha önce temyiz itirazı olarak öne sürülen ancak yerinde görülmediği için reddedilen hususların kesinleşmiş sayılmasına, kesinleşmiş konuların yeniden temyize getirilmesinin mümkün olmamasına, bozmadan sonra yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda bina hasarının belirlenmesi yönünden yapılan hesaplamada bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafın tüm, davalı ... Müdürlüğünün aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin ödenen harcın mahsubu ile eksik ödenen 1,55 TL harcın davacı taraftan alınmasına,

2-Davalı ... Müdürlüğünün hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Önceki günlü bozma kararında açıkça belirtildiği üzere binada meydana gelen değer kaybına hükmedilebilmesi için değer kaybının kalıcı nitelikte olması zorunludur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporu ve dosya içerisine getirtilen belgelerden, binadaki değer kaybının patlama nedeniyle yörede meydana gelen geçici sebeplerden açık bir anlatımla psikolojik nedenlerden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu nitelikteki değer kayıpları ileride tazmin ve telafi imkanı bulunduğundan kalıcı değer kaybı olarak nitelendirilemez.

Hal böyle olunca; mahkemece değer kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerekir. Ne var ki davacı taraf dava dilekçesinde uğramış olduğu her bir zarar kaleminden ne kadar istediğini açıklamaksızın şimdilik 6.000,00 YTL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep, mahkemece yargılama sırasında davacı tarafın her bir zarar kalemi yönünden istemi açıklattırılmadan 6.000,00 TL’nin tahsili yönünde hüküm verilmiştir. Davacı tarafın istek kalemleri açıklatılmadan tüm istemlerinin kabulünü doğuracak şekilde hüküm verilemez.

O halde davacı tarafın uğramış olduğu zarar nedeniyle tahsilini istediği her bir istek kalemi açıklatılmalı, gerekirse bu hususta davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, davacı tarafın istek kalemleri duraksamasız belirlendikten sonra toplanan tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna uygun bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... Müdürlüğünün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... yararına takdir ve tespit olunan 750,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı ... Müdürlüğüne verilmesine, peşin ödenen 148,80 TL harcın istek halinde davalı ...’ne iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8195, Karar No: 2019/5794, Tarih: 12.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8195 E.  ,  2019/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dava dosyasının incelenmesinden; Mahkemece, dava dilekçesinde gösterilen bir kısım davalılar hakkında, davanın atiye terk edildiği gerekçesiyle, hüküm sonucunun “1” numaralı bendinde, karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, bahsi geçen davalılara gerekçeli kararın tebliğ işlemleri tamamlanmadan, dosya Dairemize gönderilmiştir.

Anılan sebeple;

1-Davalı Teknik Gen. Tem. San. Tic. Ltd. Şti.’ye

2-Davalı ... Bilişim Temizlik Medical ve Yemek Üretim Hiz. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ye (Eski unvanı: ... Temizlik Ltd. Şti.)

3-Davalı ...’a

4-Davalı ... Temizlik Özel Güvenlik Hizmetleri ve ... İnşaat Taahhüt San. Ve Tic. Ltd. Şti.’ye (anılan şirketin dava dilekçesinde unvanı “... Tem. Ltd. Şti.” şeklinde yazılmış ise de, hizmet alım sözleşmesi ile ticaret sicili gazetesinin incelemesinden “... Tem” unvanının davalı ... tarafından ticari unvan olarak kullanıldığı ve ayrı bir tüzel kişiliği simgelemediği; “... Tem. Ltd. Şti.” şeklinde gösterilen şirketin tam unvanının ise “... Temizlik Özel Güvenlik Hizmetleri ve ... İnşaat Taahhüt San. ve Tic. Ltd. Şti.” olduğu gözetilerek)

5-Davalı ... İnş. Proje Müh. ... Tes. Mak. Elek. Paz. Tic. Ltd. Şti. adına iflas idaresine ( ticaret sicili gazetesinin incelenmesinden belirtilen şirketin iflasına karar verildiği anlaşıldığından, iflas idaresine tebliğin yapılması gerektiği gözetilerek) usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın ayrı ayrı tebliğ edilmesi, tebliğ evraklarının dosyaya alınması ve temyiz süresinin beklenilmesi; anılan davalılar tarafından da kararın temyiz edilmesi halinde ise temyiz dilekçesinin karşı taraf vekiline tebliğ edilmesi ile yazılı eksiklikler giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7573, Karar No: 2009/8804, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7573 E.  ,  2009/8804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.08.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 07.08.2007 tarihli dilekçesi ile; davacı ...'in müstakil malik olduğu 1455 ve iştirakçi malik olduğu muris adına kayıtlı 1453 parsel sayılı taşınmazlar lehine, davalı 1452 ve 1456 sayılı parsellerden geçit hakkı tesisi istemiştir.

Davalılar vekili, davalı parsellerin çok küçük olduğu, imar mevzuatına uygun inşaat yapılamayacağı, bu nedenle dava dışı parsellerden geçit verilmesi gerektiği nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşfen yapılan inceleme sonucu; davacılara ait 2 adet parsel için verilecek geçit hakkının başlangıç noktasının her iki parsele müşterek bir noktada bulunmasının zorunlu olduğu nedeniyle davanın kabulüne, davacı parseller lehine davalı 1452 ve 1456 sayılı parsellerin müşterek sınırından toplam 3 metre geçit hakkı tesisine, depo edilen bedelin davalılara ödenmesine, masrafın davacılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulmasına isteğine ilişkindir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulmasına isteğine ilişkindir.

Davacılara ait taşınmazların genel yol ile bağlantısının bulunmadığı, bu nedenle geçit ihtiyacı bulunduğu açıktır. Özünü komşuluk hukukunun genel ilkelerinden alan geçit davalarında fedakarlık denkleştirilmeli, bir tarafın geçit ihtiyacı karşılanırken diğer tarafın mülkiyet hakkı zararlandırılmamalıdır. Bu nedenledir ki, geçit tesisi davalarında tarafların dava konusu üzerindeki tasarruf yetkileri kısıtlıdır. İhtiyaç karşılanırken hiçbir zaman davacının subjektif arzularına bakılmamalı, geçit yeri fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı çerçevesinde mahkemece objektif değerlerle saptanmalıdır. Buna göre davacıya en yararlı ve en az masraflı olacak yerden değil, geçit hakkı vermekle yükümlü olan taşınmazın en az zarar görecek yerinden verilmesi gerekir. Keşif raporunda; davalı 1452 parselin 218 m2 bahçe cinsi ile yine 1456 parselin 245 m2 arsa cinsi ile kayıtlı olduğu, bu parsellerden yol verilmesi halinde cephelerinin daralıp imar mevzuatına uygun inşaat yapılamayacağı, bu nedenle doğu sınırında yer alan 1457 sayılı parselin çok büyük olup bu parselin batı sınırından davaya dahil edilerek geçit tesisinin uygun olacağı ifade edilmiştir. Bu durumda geçitin, kesintisiz olarak kurulması ilkesi gereğince davacı 1453 parsel lehine, davacı 1455 parselden akti geçit irtibatı kurulmak suretiyle davacılara dava dışı 1457 parsel maliki hakkında dava açmak üzere uygun bir süre verilmeli ve eldeki dava dosyası ile açılacak dava dosyası birleştirilmeli, 1457 nolu parsel malikinin savunmaları da saptanarak neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tesis edilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 13.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9184, Karar No: 2011/18210, Tarih: 02.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2011/9184 E.  ,  2011/18210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

15/12/2010 (Hükümlülüklerine dair)

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : 03.02.2011 tarihli hüküm ile temyiz isteğinin reddine; 15.12.2010 tarihli hüküm ile hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin reddine ilişkin 03.02.2011 gün ve 597-646 sayılı karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... müdafii ile, katılan vekilinin bu sanıkla birlikte sanık ...'e yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

4926 sayılı yasanın 34.maddesinin son fıkrasında öngörülen "bu maddenin uygulanmasında para cezasına esas alınacak değer, gümrük idaresince belirlenen değerdir." düzenlemesindeki "gümrük idaresince" ibaresinin 30.12.2008 gün ve 27096 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 18.09.2008 gün ve 2006/47 Esas, 2008/144 karar sayılı kararı ile Anayasaya aykırı görülerek iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, ödeme önerisinin gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda kurulacak hüküm bakımından maddi gerçeğin belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilerek, dava konusu eşyanın net miktarı tesbit edilip, en yakın rafineri aracılığıyla CİF değerinin belirlenmesi ve bu miktar üzerinnden gümrük idaresine hesaplattırılacak gümrüklenmiş değer üzerinden sanıklara yeniden ödeme önerisi tebliğ edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile, katılan vekilinin bu sanıkla birlikte sanık ...'e yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün sair yönleri incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, hakkındaki hüküm kesinleştirilerek infaza verilen sanık ... için Adıyaman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2010 gün ve 2007/597 esas, 2010/646 karar sayılı hükmü yönünden infaza başlanılmış ise infazın dudurulmasına ve tahliyesine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal tahliyesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına 02.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3177, Karar No: 2014/7555, Tarih: 15.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/3177 E.  ,  2014/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 40. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/336-2012/141

Taraflar arasında görülen şirket feshi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; taraflar arasında ..TK 03 plakalı taksinin mülkiyet ve işletilmesini konu alan 1998 tarihinde tesis edilmiş adi ortaklık bulunduğu, davacının 3/4, davalının ise 1/4 hissesinin olduğunu, son zamanlarda davalının ortaklık anlayışıyla bağdaşmayan davranışları nedeniyle ortaklığın çekilmez hal aldığı, zaten davalının adi ortaklıktaki hissesini 11/08/2009 tarihli sözleşme ile davacıya sattığını, bedelin büyük kısmının ödendiğini, kalanın ise sözleşmedeki gibi ödenmesine devam edildiğini belirterek, adi ortaklığın feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında ticari taksi plakasının işletilmesi konusunda adi ortaklık kurulduğuna dair bilgi ve belge bulunmadığı, yalnızca ticari değeri olan taksi plakasının hisselerine sahip olmalarının taraflar arasında adi ortaklık ilişkisinin kurulduğunu göstermeyeceği, yönetici ortak tarafından ortaklık hesabının tutulduğuna dair evrakların ibraz edilmediği, taraflar arasında adi şekilde düzenlenen satış sözleşmesinden, anlaşmazlığın mülkiyet uyuşmazlığı olduğu, adi ortaklık bulunmadığı gerekçe gösterilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; somut olayda, davacı, davalıyla adi ortaklık kurduklarına ilişkin iddiasını usulüne uygun yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Bununla birlikte davacı, dava dilekçesinde "sair yasal deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya iddiasını ispat zımnında, davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yön gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2552, Karar No: 2021/4396, Tarih: 26.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/2552 E.  ,  2021/4396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık ...’ya yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ...’a yüklenen 2005-2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/255, Karar No: 2023/1660, Tarih: 30.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/255 E.  ,  2023/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/293 E., 2022/644 K.

DAVA TARİHİ : 04.02.2013

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 31.05.2022 tarih, 2022/3798 Esas ve 2022/5228 Karar sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Deniz Eczanesi’nin sahibi olduğunu, bir kısım reçete muhteviyatı ilaçları hasta veya yakınına teslim etmediği gerekçesiyle Kurum tarafından hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2007 protokolünün 6.3.13 üncü maddesi uyarınca kupür bedelinin 5 katı cezai şart ile 4.3.7 nci maddesi gereğince ilgili reçete bedellerinin kendisinden tahsiline ve aynı protokolün 6.3.30 uncu maddesi uyarınca 1 yıl süre ile sözleşmesinin feshine karar verildiğini, söz konusu Kurum işleminin mevzuata ve protokol hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğinin ve davalıya borçlu olmadığının tespiti ile muarazanın menine, sözleşmenin aynen ifasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum işleminin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2013/421 Esas, 2016/191 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafından Kuruma fatura edilen 18 adet reçetenin kime teslim edildiğinin belli olmaması üzerine davacı Deniz Eczanesine kurum alacaklarından toplam 15.973,20 TL reçete bedelinin ve cezai şartın tahsili ile uyarı yazısı uygulanmasının protokolün 6.3.13, 6.3.30 ve 4.3.7 maddelerine uygun olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 19.11.2018 tarih ve 2016/29791 Esas, 2018/10865 Karar sayılı ilamıyla; davacının sair temyiz itirazları incelenmeksizin, 2016 yılı protokolünün mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 19.11.2018 tarih ve 2016/29791 Esas, 2018/10865 Karar sayılı ilamıyla; davacının sair temyiz itirazları incelenmeksizin, 2016 yılı protokolünün mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesince verilen 02.02.2022 tarihli ve 2020/323 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararıyla; 01.04.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 yılı protokolünün 5.3.5 inci maddesi uyarınca Kurum İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde usulsüzlüğün tespit edilmiş olması gerektiği ve denetim şartının somut olayda bulunmadığı sonucuna varılarak davanın kabulüne; SGK Başkanlığı İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Süreyyapaşa Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 26.09.2012 tarih ve 14.487.586 sayılı yazısı ile uygulanan 79.866 TL cezai şart ile 15.973,20 TL reçete bedelinin tahsili ve 1 yıl süre ile fesih işlemin hukuka aykırılığının tespiti ile iptaline ve muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 31.05.2022 tarihli ve 2022/3798 Esas, 2022/5228 Karar sayılı ilamında; davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen 30.09.2010 tarih ve 01 sayılı soruşturma raporu, Kasev Vakfı Öğretmen Huzurevi sorumlularının ifadeleri ve davacının beyanlarından dava konusu reçetelerin Kasev Vakfı Öğretmen Huzurevi görevlilerine teslim edilmediği anlaşılmakla davalı kurum tarafından cezai işlem uygulanmasının yerinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece cezai şart ve fatura bedeli iadesine ilişkin 2016 yılı protokolünün ilgili maddeleri gereğince değerlendirme yapılıp sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiğinden mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kasev Vakfı Öğretmen Huzurevi sorumlularının ifadeleri ve davacının beyanlarından dava konusu reçetelerin Kasev Vakfı Öğretmen Huzurevi görevlilerine teslim edilmediği anlaşıldığından 2016 protokolünün yukarıda açıklanan 5.3.5 inci maddesi uyarınca davacıdan ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart ile 4.3.6 maddesi kapsamında kurumca ödenen reçete bedellerinin tahsilinin gerektiği sonucuna varılarak davanın kısmen kabulüne; SGK başkanlığı İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Süreyyapaşa sağlık sosyal güvenlik merkezinin 26.09.2012 tarih ve 14.487.586 sayılı yazısı ile uygulanan 31.946,40 TL cezai şart işlemi ile kurumca ödenen 15.973,20 TL reçete bedelinin tahsilinin iptali talebinin reddine, 1 yıl süre ile fesih işleminin hukuka aykırılığının tespiti ile iptaline ve muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar