muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32111, Karar No: 2013/30537, Tarih: 16.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32111 E.  ,  2013/30537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Tanık beyanı, mağdur ...'in tevil yollu anlatımı ve sanık savunmasına göre, tartışma sırasında ilk önce mağdur ...'in bıçak çekmesi üzerine sanığın aracından aldığı sopa ile mağduru yaraladığının anlaşılması karşısında, mağdurun tartışma devam ederken bıçak çekmiş olmasının sanık yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirip gerektirmeyeceğinin karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3143, Karar No: 2011/7867, Tarih: 12.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3143 E.  ,  2011/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.'şar-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6300, Karar No: 2023/9789, Tarih: 11.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6300 E.  ,  2023/9789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1718 E., 2022/345 K.

SUÇ :Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Emirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suça konu mera içinde bulunan 15.50 metrekarelik baraka tipinde sökülüp taşınabilen çitle çevrili hayvanları barındırmak için devamlı kullanmadığı yer olduğuna, söz konusu yerin atalarından beri kullanılan kendilerine ait harman yeri olduğuna, söz konusu yeri sahiplenmek değil hayvanlarını olumsuzluklara karşı korumak amacıyla yapıldığına, bu yeri kullanmak zorunda olduğuna suçun unsurlarını oluşmadığına, kısa süreli tasarrufta bulunduğuna,devamlı tasarrufta bulunmadığına beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın ... Köyünde bulunan 154 ada 317 nolu meranın 15,50 m²'lik kısmına ev yaparak ve 164,00 m²'lik kısmına açık besi damı yaparak işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4342 sayılı Mera Kanununa göre; mera, yaylak ve kışlaklara kural olarak ev, ahır ve benzeri inşaatlar yapılamayacağının düzenleme altına alındığı, yaylak nitelikteki yerlere yapılabilecek barınakların; tuğla, demir beton ve benzeri hazır yapı malzemelerinin kullanılmadığı, yöresel mimariye uygun taş örme su basmanı veya betonarme ayakları olmayan ayaklar üzerine ahşaptan veya diğer yerel malzemeden yapılmış geçici yapılar olarak kabul edildiği, bu açıklamalar ışığında toplanan delillere ve özellikle yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporuna göre, sanık tarafından çoban evi ve açık besi damı olarak kullanılan yapıların herhangi bir inşaat faaliyeti neticesinde yapılmadığı, kalıcı yapı niteliğinde olmadığı, sökülüp taşınabilir nitelikte olduğu anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 154 ada 317 nolu mera vasıflı parsele ev yapmak suretiyle 15,50 metrekare miktarında sınır tecavüzünün olduğu, yine sanık tarafından 154 ada 317 nolu mera vasıflı parsele açık besi damı yapmak suretiyle 164 metrekare miktarında sınır tecavüzünün olduğuna ilişkin raporu, özellikle de kadastro teknisyen bilirkişisinin raporuna ek olarak sunmuş olduğu, sanığın besi damı olarak yapmış olduğu yapının fotoğraftan yapılan incelemesinde, içerisinde damı bulunan muhkem sayılabilecek nitelikte bir yapının bulunduğu, bu yapıyı tel ve demir çitle çevirmek suretiyle sahiplenme kastıyla hareket ettiği, sanığın savunmalarında da her sene hayvanları için söz konusu yere gittiğini ve gitmeye devam edeceğini beyan ettiği, sanığın hazırlık soruşturmasındaki savunmasında mera olduğunu bilmediğini beyan etmiş olmasına rağmen mahkemece yapılan keşif sırasında da ısrarla tecavüzüne devam ettiği, dairemizce alınan savunmasında da gitmeye devam edeceğini ifade ettiği, mahkemenin yapmış olduğu keşifte hazır bulunan fen bilirkişisi S.K.'nın raporunda ve rapor ekinde sunulan fotoğrafta yapının hali hazırda mera üzerinde çevrilmiş bir yapı olarak mevcut olduğu görülmekle, sanığın artık bu yapının bulunduğu arazinin mera olduğunu bilmediği şeklindeki savunmasına da itibar edilemeyeceği, sanığın bilerek ve isteyerek suç kastıyla Emirdağ İlçesi, ... Köyü, 154 ada 317 nolu parsele etrafı çitle çevrili besi damı yapmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın suça konu ... tüzel kişiliğine ait 154 ada 317 parsel sayılı meranın 164 metrekarelik alanını tel ve demir çitle çevirerek açık besi ahırı yaptığı 15.50 metrekarelik alanına muhkem bir yapı yapıp kullanarak söz konusu yerlerden başkalarının kullanma yararlanma haklarını engellediği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden analşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12294, Karar No: 2006/12595, Tarih: 07.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12294 E.  ,  2006/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; yayla olduğu iddia edilen çekişmeli taşınmaza ait tapu kaydının iptali ve ... siciline işlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hükmü davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların ... mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Çekişme konusu taşınmaz ... Beldesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde bulunmaktadır. Civarı ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylalarla çevrilidir. Burası ülkemizin en büyük yaylalarının yer aldığı «... Yaylası» olarak anılmaktadır. Ancak; dosyada yer ... haritasından ve keşif yerinde dinlenen yerel bilirkişi beyanından, dava konusu taşınmazın ... Yaylası olarak bilinen yerin daha kuzeyinde, ... olduğu bildirilen ... Köyü yakınlarında bulunduğu görülmektedir.

Davalı taraf da savunmasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin ... ... (eski adı ...) Köyü sınırı içersinde kaldığını, ... Köyünün ... bir köy olduğunu, taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını

otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ... yapmak, bağ ve ... yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak için dava konusu taşınmazın ... ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ilk adı ... olan köyün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün ... köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava konusu taşınmaz ... ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse ... mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin ... ... Köyünün tarım alanında kaldığını, davalı tarafa ... Köyünden kişilerce satılarak temlik edildiğini beyan ettiklerinden davalı tarafa satan veya onun murislerine ait nüfus kimlik bilgileri getirtilerek bu kişilerin gerçekten ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup olmadıkları yönü üzerinde durularak tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

Tüm bu inceleme ve araştırma yapılmadan davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9287, Karar No: 2023/6889, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9287 E.  ,  2023/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2008/70 E., 2015/125 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel

istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2008/70 Esas, 2015/125 Karar Sayılı Kararı İle;

1. Suça sürüklenen ... ... ve ... hakkında mağdura yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 6 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Suça sürüklenen ... ..., ... ve ... hakkında mağdura yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 35 inci maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin olay tarihinde on beş yaşından büyük olduğuna, eylemin nitelikli şekilde gerçekleşmediğinden suçun unsurlarının oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun yaşı itibarıyla fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmediğine, mağdurenin ruh sağlığı konusunda yeterli araştırma yapılmadığına ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ..., ..., ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sadece mağdurenin beyanına göre karar verildiğine, ruh sağlığı raporunun yeterli olmadığına, suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında hazırlanan raporun içerik olarak yetersiz olduğuna, ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ..., ..., ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sadece mağdurenin beyanına göre karar verildiğine, ruh sağlığı raporunun yeterli olmadığına, suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında hazırlanan raporun içerik olarak yetersiz olduğuna, ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığına, mağdurenin beyanı dışında delil bulunmadığına, mağdure hakkında alınan ruh sağlığı raporunun yeterli bulunmadığına ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Hüküm kurmak için yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığına, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "...SSÇ ... savcılık ve sorgudaki ifadelerinde mağdurenin arkasına çıplak halde penisini sürttüğünü ancak giremediğini kabul etmiş, bu eylemi mağdurun istemesiyle yaptığını savunmuştur.

SSÇ ... mağdurenin iki gün ayrı ayrı ... ın yanına geldiğini, ikinci gün ...'i öptüğünü gördüğünü kendisinin mağdureye dokunmadığını savunmuştur.

SSÇ ... olay sırasında yalnız olduğunu söylemişken ... mağduru doğrular şekilde ilk gün iki kızla birlikte mağdurun geldiğini, iki günde de kendisinin olay yerinde olduğunu belirterek ...'i yalanlamıştır.

SSÇ ... suçlamayı kabul etmemiştir ancak mağdur aşamalarda değişmeyen şekilde ssç nin adını vermiştir. Mağdurun ssç ye iftira atmasını gerektirir bir durum yoktur üstelik ssç ...'ın anlatımlarıyla SSÇ ...'nın beyanları birbirini tutmamakta ve ... nın beyanı mağdur beyanıyla kısmen örtüşmektedir. Bu deliller ışığında ssç ... ile ...'ın da bu üçüncü olayda mağdurenin anlatımı gibi cinsel organını mağdurun anal bölgesine sokmaya çalıştıkları ancak giremedikleri ve birden fazla kişiyle birlikte organ sokmak suretiyle cinsel saldırıya teşebbüs suçunu işledikleri kabul edilmiştir...." şeklinde kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Suça Sürüklenen Çocuklar ... ... ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

1. Suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklara isnat edilen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, ikinci fıkrası ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre 15 yıl olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ..., ... ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

1. Mahkemece mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 30.06.2014 tarihli rapora göre mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu, tüm faillerin eylemlerinden oluşan sürecin bu bozulmaya sebep olduğu, sanıkların eylemlerinin ruh sağlığına etkisi açısından aralarında tıbben ayrım yapılmayacağı belirtilmekle, suça sürüklenen çocuklar haklarında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının tatbik edilmişse de, mağdurenin ruh sağlığının hangi sanığın eylemine bağlı olarak bozulduğu veya sanıkların farklı tarihlerdeki eylemleri sebebiyle ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı bir rapor olmaması karşısında suça sürüklenen çocuklar açısından lehe düşünülerek anılan maddenin tatbik edilmemesi gerekirken suça sürüklenen çocuklar haklarında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mağdure beyanları, savunma, raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun eylemini gerçekleştiği sırada mağdurun aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktıkları anlaşılan olayda, sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçu kapsamında kalacağı gözetilip hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismara teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ... ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2008/70 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ..., ... ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ... ..., ... ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2008/70 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.