muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19008, Karar No: 2017/2152, Tarih: 20.02.2017

Toplu İş Sözleşmesinin 96. maddesinde 3'lü vardiya düzeninde aylık ücretin %32 si, 2'li vardiya düzeninde ise aylık ücretin %25 i oranında vardiya tazminatı ödeneceği belirtilmiş ancak mahkemece davacının hangi vardiya düzeninde çalıştığı tespit edilmeden "Taleple bağlı kalınarak 100,00 TL net 3'lü ve 2'li vardiya tazminatı fark alacağının" tahsili yönünde hüküm kurulmuştur.

Davacının davalı işyerinde hangi vardiya düzeninde çalıştığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Mahkemece davacının hangi vardiya düzeninde çalıştığı tespit edilmeli ve her kısmi davanın, aynı zamanda alacağın tamamına yönelik bir tespit hükmü de içermesi gerektiğinden davacının bu alacak kaleminde hakettiği toplam miktar mahkeme kararında açıkça belirtilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20/02/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davalı işletmede, bireysel iş sözleşmesine bağlı olarak saptanan yevmiye ücreti ile çalışmaktayken, üyesi olduğu sendikanın işverenle imzaladığı ve kendisinin de taraf olduğu toplu iş sözleşmesi ile getirilen ilave haklar nedeniyle eline geçen toplam miktar artmış olan işçinin temel ücretinin (yevmiyesinin) yine toplu iş sözleşmesine konan bir hüküm ile düşürülmesinin geçerli olup olmayacağı uyuşmazlık konusudur.

2822 sayılı Kanunun 6. maddesinde aynen “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir.” ifadeleri yer almaktayken şu anda yürürlükte olan 6356 sayılı STİSK’nun 36. maddesinde de “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe iş sözleşmeleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. İş sözleşmelerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Toplu iş sözleşmesinde iş sözleşmelerine aykırı hükümlerin bulunması hâlinde ise iş sözleşmesinin işçi yararına olan hükümleri geçerlidir.” Denilmektedir. Açık yasal düzenlemeye göre bireysel iş sözleşmesinden sonra imzalanan toplu iş sözleşmesinin bireysel iş sözleşmesiyle çeliştiği durumlarda bireysel iş sözleşmesinin işçi lehine olan kısmı esas alınacaktır.

Somut uyuşmazlıkta meseleye sadece yevmiye ücreti üzerinden bakıldığında bireysel iş sözleşmesindeki hükmün işçi lehine olarak aynen uygulanmaya devam edilmesi gerektiği akla gelebilir ancak bu yaklaşım doğru değildir. Şöyle ki; ücret yevmiyeden ibaret olmayıp ücrete ek ödemeler ile birlikte bir bütün olduğundan asıl kıyaslanması gereken davacının bireysel iş sözleşmesi ile çalışırken eline geçen aylık ücret ile daha sonraki aylarda TİS'e göre ödenen aylık ücrettir. Buna bakıldığında ise toplu iş sözleşmesi ile getirilen yevmiyeye ek ödemeler nedeniyle yevmiye ücreti düşmüş görünse dahi aslında işçinin eline geçen parada açık bir artış olduğu görülmektedir ve bu durum tarafların da kabulündedir. Hâl böyle olunca sadece yevmiye miktarının düşürülmesinden yola çıkıp, ilave getirilen haklar görmezden gelinerek hak talep etmek doğru değildir.

Netice itibariyle, bireysel iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinin ücrete ilişkin hükümlerine ay sonunda ele geçen ücret olarak bakıldığında ki doğru bakış açısı budur, toplu iş sözleşmesi işçinin daha lehine olduğuna göre sadece yevmiyenin düşürülmüş olması kıyasa esas alınması gereken ücretin düşürülmesi anlamına gelmediğinden hukuki dayanaktan yoksun olan davanın tamamen reddi gerekir şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/9587, Karar No: 2022/9342, Tarih: 15.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9587 E.  ,  2022/9342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken bireysel ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.....2021 tarihli ve 2020/1304 Esas, 2021/939 Karar sayılı kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/2969 Esas, 2021/2597 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.02.2022 tarihli ve 2022/1584 Esas, 2022/2380 Karar sayılı ilâmı ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısım yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği ve hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına en yüksek banka mevduat faizi uygulanması gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihini aşan fark alacak talepleri dava şartı yokluğundan usulden reddedilerek ve fark ikramiye alacağına en yüksek banka mevduat faizi uygulanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu talebin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi gereği dava şartı gerçekleşmediğinden davanın usulden reddi gerektiğine ve ikramiye alacağına yürütülen faiz türünün hatalı olduğuna yönelik bozmaya uygun karar verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1247, Karar No: 2012/7278, Tarih: 08.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/1247 E.  ,  2012/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2007/188436

MAHKEMESİ : Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/05/2007, 2007/3 (E) ve 2007/95 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Umur'un suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunma koşullarının ve haksız tahrikin varlığına, teşdidin yerinde olmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın aileleri arasında anlaşmazlık bulunan mağduru olay tarihinde yanına çağırdığı, yanına gelen mağdura tokat attıktan sonra bıçakla saldırdığı, mağdurun sol sırt bölgesinden batına 20 cm. kadar giren tek bıçak darbesi ile ince bağırsakta bir, kalın bağırsakta dört adet kesi oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, yaralanmanın şiddeti ve mağdurun sanığın eyleminden kaçarak kurtulmuş olması hususları dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının insan öldürmeye yönelik olup, mağdurun yaşı nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 35, 31/3, 62.maddeleri gereğince cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralamadan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 08/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20031, Karar No: 2014/25344, Tarih: 24.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20031 E.  ,  2014/25344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/135-2014/379

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının O.. D.. Teknik Üniversitesine ait işyerinde, altişverenlerin işçisi olarak temizlik işlerinde Ocak 2012'den itibaren belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, 05.02.2013 tarihinde işverence iş sözleşmesine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı O.. D.. Teknik Üniversitesi vekili, davacının Üniversitenin işçisi olmadığını, yüklenici A..-G.. şirketinin işçisi olduğunu, üniversite tarafından kampüs içerisinde kalan yerlerin temizliği için yapılan ihale kapsamı dışında kalan ebi çarşısı olarak bilinen alışveriş merkezinde çalıştığını, söz konusu alışveriş merkezinin üniversite tarafından değil, alışveriş merkezi yönetimi tarafından idare edilen bağımsız bir işyeri olduğunu, alışveriş merkezi yönetimi tarafından çarşıda bulunan işyerlerinin ihale ile özel ve tüzel kişilere verildiğini ve alışveriş merkezinde faaliyet gösteren işyerlerinin koordinasyonu, bütün olarak idare ve güvenliğinin sağlanması ile temizlik işleri de dahil olmak üzere alışveriş merkezi idaresinden alışveriş merkezi yönetimin sorumlu olduğunu ve davacının işvereninin ihaleyi alan A..-G.. Temizlik şirketi olduğundan dolayı davanın husumet yönünden reddini talep etmiştir.

Davalı A..-G.. Temizlik şirketi vekili, şirketin O.. D.. Teknik Üniversitesi temizlik işini 2011 ve 2012 yıllarında üstlendiğini ve 2013 yılı ihalesinin başka bir firma üzerinde kalması üzerine işyeri ile ilişkisinin kesildiğini, bu sebeple davanın şirket yönünden husumetten reddini talep ettiklerini, işçilerin işe alınması, çıkarılması ve haklarının ödenmesi konusunda asıl yetkinin üniversite olduğunu, alınan işin belirli süreli olmasından dolayı da davacı ile yapılan sözleşmenin de belirli süreli yapılmasında 4857 sayılı İş Kanunu'nun aradığı objektif şartların bulunduğunu, şirketin ihaleyi alamadığından dolayı mevcut işçileri çalıştırabileceği işinin de olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının davalı asıl işveren O.. D.. Teknik Üniversitesi Rektörlüğüne ait işyerinde yardımcı iş olan temizlik işlerinin yürütülmesi ile ilgili olarak yapılan belirsiz süreli iş sözleşmesi ile diğer davalı alt işveren şirketin temizlik işçisi olarak 22.01.2012-05.02.2013 tarihleri arasında bir yıl on gün çalıştığı, iş sözleşmesinin feshine sebep olarak sözleşmenin süresinin bitmesi olarak gösterilmiş ise de sözleşmenin süresinin bittiği 31.12.2012 tarihi olmasına rağmen feshin 05.02.2013 tarihinde yapıldığı, çalışmasını belirtilen sürede yalnızca davalı Rektörlüğe ait işyerinde sürdürdüğünden davalılar arasında asıl işveren, alt işveren ilişkisinin bulunduğu, feshin geçerli sebebe dayandığının ıspatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı Kanun ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, pirim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt işveren ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenindir. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin taraf sıfat bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden yukarda belirtilen hüküm sebebi ile alt işverenle birlikte sorumluluğu vardır.

Dosya içeriğine göre, davacının 22.01.2012- 05.02.2013 tarihleri arasında davalı O.. D.. Teknik Üniversitesine ait işyerinde davalı şirketin işçisi olarak temizlik işlerinde çalıştığı, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, sosyal güvenlik kurumu kayıtlarına göre, iş sözleşmesinin işverence iş bitimi sebebiyle feshedildiği, dosyaya sunulan hizmet alım sözleşmesine göre, A..-G... Ltd. Şti. ile Orta Doğu Teknik Üniversitesi Alış Veriş Merkezi Yönetimi arasında çarşı alışveriş yerlerinin temizlik işlerinin 01.01.2012-31.12.2012 tarihleri arasında davalı şirketçe yapılmasının kararlaştırıldığı, sözleşmenin 4. maddesinde iş tanımın; O.. D.. Teknik Üniversitesi çarşı alanlarının genel temizlik hizmetleri olduğunun, belirtildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, hizmet alım sözleşmesine göre, sözleşmenin taraflarının O.. D.. Teknik Üniversitesi Alış Veriş Merkezi Yönetimi ve ..-G... Ltd. Şirketi olduğu görülmektedir. Buna göre, davalı O.. D..Teknik Üniversitesi Rektörlüğü ile dava dışı O.. D.. Teknik Üniversitesi Alışveriş Merkezi Yönetimi arasındaki ilişki araştırılarak, davalı O.. D.. Teknik Üniversitesi Rektörlüğünün sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Öte yandan, davalı şirketin, yeni dönemde ihaleyi almadığını, işin 31.12.2012 tarihinde sona erdiğini, feshin yeni ihale dönemi içinde 05.02.2013 tarihinde feshedildiğini ileri sürdüğü, Sosyal Güvenlik Kurulu bildirimlerinin fesih tarihine kadar davalı şirket tarafından yapıldığı, ücretinde bu şirket tarafından ödendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, 31.12.2012 tarihinden sonraki dönemde ihaleyi kimin aldığı, davacının ihale bitiminden sonra fesih tarihine kadar fiili olarak nerede çalıştığı araştırılarak davalı O.. D.. Teknik Üniversitesi Rektörlüğünün sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, davalı O.. D.. Teknik Üniversitesi Rektörlüğünün harçtan muaf olduğu düşünülmeden, davalı şirketle birlikte harçlardan sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20802, Karar No: 2015/5321, Tarih: 07.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20802 E.  ,  2015/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 1150 parsel sayılı taşınmazn kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 22.10.2012 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde somut emsal alınarak incelenen...Mahallesi 1675 parsel sayılı taşınmazın 22.05.2011 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar, şehircilik ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1675 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

4-Somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazıları ve getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.