muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9506, Karar No: 2016/7633, Tarih: 12.05.2016

Basit yargılama usulünde ise yazılı yargılama usulünden farklı olarak ön inceleme ve tahkikat işlemleri basitleştirilmiştir. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. Eğer, dosya üzerinden karar verilmesi mümkünse (örneğin, geçici hukuki korumalarda), taraflar duruşmaya çağrılmadan sadece dilekçe ve delilleri dikkate alınarak karar verilebilir(m. 320/1). Dosya üzerinden karar verilemiyorsa, bu durumda mahkeme ön inceleme yapar. Burada da, mahkeme dava şartları ve ilk itirazların varlığını inceleyerek, hak düşürücü süreler ve zamanaşımı süreleri hakkında tarafları dinler. Bundan sonra hakim, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit ederek, tarafları sulhe teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları; sulh olmamışlarsa anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır ve tutanak hazır bulunanlarca imzalanır. Tahkikat bu tutanağa göre yürütülür (m. 320/2). Tahkikat tamamlandıktan sonra, yazılı yargılama usulünde olduğu gibi ayrıca sözlü yargılama için ayrı bir kesit öngörülmemiştir; bunun için ayrıca süre verilmez. Hakim tahkikatın tamamlandığı duruşmada, tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini belirterek hükmünü tefhim eder(m. 321/1).

Bununla birlikte HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir.

Şu halde, dava şartları ve ilk itirazlar, sulhe teşvik gibi konular öninceleme safhasında mutlaka tutanağa geçirilip ön inceleme aşamasının icrası ve dairemizin uygulamasına göre duruşma açılması zorunludur. Bu nedenle ve ayrıca tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında da duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23725, Karar No: 2013/18962, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23725 E.  ,  2013/18962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/09/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9085, Karar No: 2014/3210, Tarih: 25.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9085 E.  ,  2014/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2012/149-2013/347

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan davalı Vergi Dairesi'nin alacağının gerçeği yansıtmadığını, davalı kurumca dava dışı borçlunun 2001- 2002- 2003 yıllarına ait vergi alacağı için haciz konulduğu halde daha sonraki yıllara ilişkin vergi alacağının da bu haciz kapsamında bildirildiğini ileri sürerek, davalı kurumca konulan haczin ihale tarihine kadar işleyecek gecikme zammıyla birlikte bulunacak toplamının kamu alacağı olarak davalıya ayrılmasını, davalıya ayrılan paydan iptal edilen miktarın davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce; davalı vekilinin temyiz istemi yönünden, 07.07.2005 tarihli haciz bildiriminde belirtilen 2001- 2002- 2003 yıllarının hesaplamaya esas alınması ve bulunacak asıl alacak miktarına ihale tarihine kadar gecikme zammı uygulanarak bu hususlarda ek rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, katılma yoluyla temyiz eden davacı yönünden temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Mahkemece Dairemiz'in uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılamada alınan 15.01.2013 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının haczi önce olduğundan haczin uygulandığı tarihte mevcut vergi alacağı ve gayrimenkulün satış tarihine kadar işleyen gecikme zammı toplamından oluşan alacağın öncelikle davalıya ödeneceği gözönüne alınarak, 07.07.2005 haciz tarihi itibariyle mevcut vergi alacağı1.223,92 TL, haciz tarihinden ihale tarihine kadar işlemiş faizi 977,77 TL olmak üzere toplam 2.201,69 TL alacağının olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile sıra cetvelinde 12.970,20 TL'nin davalıya ödenmesine dair kararın iptaline, 2.201,69 TL 'sinin davalıya, iptal edilen bakiye 10.768,51 TL'sinin davacının Uşak 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/4033 E. Sayılı takip dosyasındaki alacağına mahsuben davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29973, Karar No: 2020/14378, Tarih: 02.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29973 E.  ,  2020/14378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozma ilamı sonrasında alınan savunması sırasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ın müdafiisi olmadan dinlendiği, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda açıklanan karar açısından ,her ne kadar suça sürüklenen çocuğun baro tarafından atanıp kararı süresinde temyiz eden müdafiinin temyiz dilekçesinden haberi olduğu yönünde tebellüğ belgesi bulunsa da, suça sürüklenen çocuğun müdafiinin temyiz talebini kabul edip etmediği açılığa kavuşturulmadığından ; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/199 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi ,suça sürüklenen çocuğa "Müdafii tarafından kararın temyiz edildiği, temyiz talebini kabul edip etmediğini bildirmesi, " açıklamasını içeren kayıt ile birlikte yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi,suça sürüklenen çocuğun bu konuda beyanın alınması ve suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19818, Karar No: 2024/7659, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19818 E.  ,  2024/7659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/135 E., 2020/82 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; usul ve yasaya uygun olmayan mahkûmiyet kararının re'sen tespit edilecek nedenlerle bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde pırnal meşelerinin sökülerek yerine hurma ve ceviz ağaçları dikildiği, ormandan su borusu çekildiği tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suça konu yeri yıllardır aynı şekilde kullandığını ve tapulu arazisi içinde olduğunu, ağaçları ormandan getirdiği su ile suladığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, ceviz ve hurma ağaçları dikildiği tespit edilmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3626, Karar No: 2013/15198, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3626 E.  ,  2013/15198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma ve erken tahliye tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece 830 TL hor kullanma tazminatının davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 01.02.2009 tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının sözleşme süresi bitmeden taşınmazı Mart/2010 sonunda tahliye ettiğini, tahliyeyi müteakip kiralananda delil tespiti yaptırdıklarını ve hor kullanma nedeniyle oluşan zararın 830 TL olarak belirlendiğini, öte yandan süresinden önce tahliye edilen taşınmazın 01.10.2010 tarihinde yeniden kiraya verilebildiğini belirterek erken tahliye tazminatı ve hor kullanma bedelinden oluşan toplam 4.030 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, taşınmazın hasarsız olarak tahliye ve teslim edildiğini, yokluklarında yaptırılan tespite süresinde itiraz ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının taşınmazı yeniden kiraya verme konusunda gerekli çabayı gösterdiğini kanıtlayamadığı gerekçesi ile erken tahliye tazminatının reddine, hor kullanma bedeline yönelik istemin kabulü ile 830 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1- Davalı tarafından temyize konu edilen alacak miktarı hüküm tarihi itibariyle 1.690 TL’nin altında olup 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 14.7.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi ve 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa eklenen ek madde 4 uyarınca hükmün temyiz kabiliyeti bulunmadığından davalının temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince

Taraflar arasında 01.02.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi imzalanmıştır. Davalı kiracı kiralananı tahliye edeceğini 31.03.2010 tarihli ihtarname ile davacıya bildirmiş ve kiralananı Mart/2010 sonu itibariyle tahliye etmiştir. Sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesi gereği taraflar sözleşme hüküm ve koşullarına uygun davranmak durumundadır. Haklı neden olmadıkça ve usulüne uygun feshedilmedikçe kiracı, sözleşme

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince

Taraflar arasında 01.02.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi imzalanmıştır. Davalı kiracı kiralananı tahliye edeceğini 31.03.2010 tarihli ihtarname ile davacıya bildirmiş ve kiralananı Mart/2010 sonu itibariyle tahliye etmiştir. Sözleşmeye bağlılık (ahde vefa) ilkesi gereği taraflar sözleşme hüküm ve koşullarına uygun davranmak durumundadır. Haklı neden olmadıkça ve usulüne uygun feshedilmedikçe kiracı, sözleşme

süresi ile bağlı olup sözleşmenin süresinden önce ve haksız olarak feshi durumunda kiralayanın bundan kaynaklanan zararını gidermekle yükümlüdür. Somut olayda kiralananın olağan sözleşme süresinden önce (Mart/2010 sonu itibariyle) tahliye edilerek anahtarın davacıya teslim edildiği çekişme konusu değildir. Her ne kadar davalı sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini ve giderim borcu olmadığını savunmuş ise de BK 250.maddesi kapsamında feshin haklı olduğu davalı kiracı tarafından kanıtlanabilmiş değildir. Bu kapsamda davalı taşınmazın olağan şartlarda gerekli tüm çabayı göstermesine rağmen yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar olan kira borçlardan sorumludur. Konu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı TBK.’nun 325.maddesinde düzenlenmiş olup buna göre kiracı sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı geri verdiği takdirde kira sözleşmesinden doğan borçları, kiralananın benzer koşullarda gerekli çaba gösterilerek kiraya verilebileceği makul bir süre için devam eder. Mahkemece davacının erken tahliye tazminatına yönelik isteminin yukarıda açıklanan koşullar çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davacının gereken çabayı göstermediğinden bahisle ret kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6449, Karar No: 2023/10138, Tarih: 24.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6449 E.  ,  2023/10138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1682 E., 2023/412 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/5 E., 2021/216 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin 13.12.2006-09.02.2015 tarihleri arasında davalı firma bünyesinde çalıştığını, davalı firma nezdinde çalışan 15 işçi için 28. İş Mahkemesinde açılan seri davalar neticesinde, hazırlanan bilirkişi raporunda tazminat ve ücret alacakları için belirlenen brüt ücretin, davalı firma tarafından kuruma bildirilen brüt ücretten fazla olduğunu, ancak bu kesinleşen kararlara rağmen davalı firma tarafından ek prim bildirgeleri verilmediğini, kesinleşen mahkeme kararına göre belirlenen brüt ücret üzerinden prim ödenmesi için, kesinleşen karara göre prime esas kazancın tespiti sonrasında tahakkuk ettirilip SGK nezdinde kayıt altına alınmasını talep ve dava etmiş, 07.10.2019 tarihli beyan dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin çalıştığı sürelerde, hak kazandığı halde eksik bildirilen ücretlerinin kesinleşen karara göre prime esas kazanç olarak tespiti ile 13.12.2006-09.02.2015 tarihleri arasında 8 yıl 1 ay 27 gün çalışması dikkate alınarak son ay çalışmasına konu sigorta primine esas kazancın tespitini, 07.10.2019 tarihli beyan dilekçesinde özetle; kesinleşen karara göre eksik bildirilen ücretlerinin tespiti ile 13.12.2006 - 09.02.2015 tarihleri arasında 8 yıl 1 ay 27 gün çalışması dikkate alınarak son ay çalışmasına konu primine esas kazancının tespitini istediğini bildirmiştir.

II.CEVAP