muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5556, Karar No: 2024/7139, Tarih: 18.04.2024

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ikramiye alacağının hesabına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı hukukça imkân bulunmadığı ve özellikle 01.01.2021 tarihi ile arabuluculuk son tutanak tarihi arasındaki 08.09.2021 tarihli ve 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinden kaynaklı ödendiği anlaşılan bir kısım fark ödemelerin mahsubu hususunun infaz sırasında dikkate alınmasının mümkün olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5860, Karar No: 2014/782, Tarih: 21.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/5860 E.  ,  2014/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/552-2012/490

Z.. G.. ile H.. Ş.. ve G.. G.. aralarındaki miras taksim sözleşmesi davasının kabulüne dair Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.10.2012 gün ve 552/490 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de; duruşma talebinin değer ve pul yokluğundan reddine karar verilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 15.08.2009 tarihinde vefat eden A. R. Ş.'in mirasçıları olduğunu, aralarında Dörtdivan Noterliği'nin 31.12.2009 tarih ve 00399 seri numaralı düzenleme şeklinde miras taksim sözleşmesi akdettiklerini, sözleşmede; 9470 ada 5 parselde kayıtlı mesken niteliğindeki gayrimenkulün, ... plakalı otomobilin, A. T. Katılım Bankası'nda bulunun EURO cinsi paranın, Türkiye Finans Katılım Bankasında bulunan USD cinsi paranın ve T.C Z. Bankası'nda bulunan TL cinsi paranın 1/3 hisseler oranında paylaşılmasının kararlaştırıldığını, sözleşmenin yapıldığı tarihte vekil edeninin çok yaşlı olup okur yazar dahi olmadığını, herhangi bir sağlık raporu da alınmadığını, vekil edeninin yaşı itibariyle ve sosyal yaşantısı nedeniyle taksim edilen malların gerçek değeri hakkında bilgi sahibi olmasının mümkün olmadığını, davalıların vekil edeninin bu tecrübesizliğinden, yaşlılığından, cahilliğinden istifade ederek yaptıkları sözleşme ile 4 pay sahibi olan vekil edeninin payının karşılıksız olarak 2 paya indirildiğini, vekil edeninin yapılan sözleşmeyi yorumlama, sonuçlarını anlayabilme bilgi, tecrübe ve yetenekten yoksun olduğunu açıklayarak söz konusu miras taksim sözleşmesinin iptaline, işlenmiş ise 9470 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ve ... plakalı aracın trafik tescil kaydının iptali ile mirasbırakanın vereset belgesindeki payı oranında davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Vekili 21.10.2010 tarihli yargılama oturumundaki beyanında; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının kendi rızası ile malları eşit oranda paylaşalım diyerek davalılara noterde verdiğini, bu doğrultuda paylaşma gerçekleştiğini, ayrıca davacının eşine de aynı tarihte vekaletname verdiğini ve eşinin de bu vekaletname ile para çektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmeyi imzalamada iradesinin fesada uğradığı gerekçesiyle davanın kabulüne, miras taksim sözleşmesinin iptaline, 9470 ada 5 parselde kayıtlı taşınmazın tapusunun iptali ile veraset belgesindeki paylar oranında tapuya kayıt ve tesciline, .. plaka sayılı aracın trafik tescil kararının iptali ile veraset belgesindeki paylar oranında kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmeyi imzalamada iradesinin fesada uğradığı gerekçesiyle davanın kabulüne, miras taksim sözleşmesinin iptaline, 9470 ada 5 parselde kayıtlı taşınmazın tapusunun iptali ile veraset belgesindeki paylar oranında tapuya kayıt ve tesciline, .. plaka sayılı aracın trafik tescil kararının iptali ile veraset belgesindeki paylar oranında kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmeyi imzalamada iradesinin fesada uğradığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; 4721 sayılı TMK'nun 646/2. maddesinde aksine düzenleme olmadıkça mirasçıların paylaşmanın nasıl yapılacağını serbestçe kararlaştıracakları düzenlenmiştir. Taksim sonucu mirasçıların eşit hak ve hisse almaları zorunlu değildir. Yasa koyucu bu konuda tarafları bağlayıcı bir kısıtlama koymamıştır. Somut olayda mirasbırakan da herhangi bir vasiyetname bırakıp mirasın nasıl taksim edileceğini belirlememiştir. Şu halde tarafların hür iradeleri ile yaptıkları taksim sözleşmesi tarafları bağlar. Bu sözleşmenin hata, hile ve ikrah iddiasıyla genel kurallar çerçevesinde iptali istenebilir. Davacı taraf her ne kadar okuma yazma bilmediği iddiasına dayanmakta ise de; dosyadaki bilgi, belge ve belgeler üzerinde yapılan inceleme neticesinde; dava konusu miras taksim sözleşmesinin noterde yapıldığı ve davacının işlemi yapan memurun önünde "okudum" ibaresini yazarak sözleşmeyi imzaladığı anlaşılmıştır. Bundan ayrı davacının davalılar ve dava dışı Ş. Ş.ile birlikte avukat Y. R.'ye verilen vekaletnameyi yine "okudum" ibaresini yazarak imzaladığı, bunun yanında eşine verdiği 12.01.2010 tarihli vekaletmaneyi de imzaladığı görülmüştür. Dolayısıyla somut olayda; davacının okuma yazma bilmediğinden bahisle kandırıldığı iddialarının hukuki dayanığının bulunmadığı, iradesini fesada uğratan herhangi bir hukuki sebebin de gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Usul ve Kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18033, Karar No: 2024/3113, Tarih: 08.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/18033 E.  ,  2024/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/524 E., 2021/579 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tapusuz taşınmazın tescili talepli açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince kararın yetkisizlik gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Verilen karar davalı Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddelerinde düzenlenen, tapusuz taşınmazın zilyetlik yoluyla tescil istemine ilişkindir.

Yörede orman kadastrosu yapılmamış, genel arazi kadastrosu 1984 yılında yapılarak kesinleşmiştir.

Davacı, 24.03.2014 havale tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kelekçi köyü hudutlarında bulunan ev ve arsasının tapuda kayıtlı olmadığını, imar - ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Yapılan yargılama neticesinde Mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, 04.12.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen alan yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından (A) harfli alana yönelik olarak temyiz edilmiştir. Verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 13.11.2018 tarih ve 2018/3835 Esas 2018/7343 Karar sayılı ilamıyla yetkisizlik gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamı doğrultusunda yetkisizlik kararı verilerek dosya yetkili mahkemeye gönderilmiş.

İlk Derece Mahkemesince; dava konusu taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 312.06 metrekarelik kısmı yönünden; mera niteliğindeki taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacağından reddine, dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 694,36 metrekarelik kısmı yönünden; keşifte yapılan tespitler, müzekkere cevaplarından taşınmazın köy boşluğu olarak tescil harici bırakıldığı, Yargıtay içtihatları doğrultusunda nitelik olarak basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerlerden olduğu, Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince iktisap edilebileceği, taşınmaz üzerinde bulunan ev ve ahırın yaklaşık 40 yıl önce davacı tarafından yapıldığı ve kullanıldığı, nitelik gereği ev yapmak suretiyle kullanımın ekonomik amaca uygun zilyetliği sayılacağı, taşınmazın mahallinde ve yerel gazetede ilanı yaptırılmış olmasına rağmen ilanı takip eden 3 aylık süre içinde herhangi bir hak talebi ile müracaat eden olmadığının bildirilmesi karşısında davacının taşınmazın niteliği itibariyle ekonomik amaca uygun olarak 20 yıldan fazla süredir zilyetliğinde bulundurduğu analaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... İdaresi vekili tarafından; " Dava konusu yerin eski tarihli memleket haritasında ve amenajman planında orman alanı olarak gözüktüğü, orman sayılan yerlerin zamanaşımıyla kazanılması mümkün olmadığı, ayrıca taşınmazların başında yapılan keşifler sonrasında davacının zilyetlik iddiasının tespiti amacıyla, geriye dönük beşer yıl arayla getirtilecek üç ayrı hava fotoğrafının dosya içine alınarak, zilyetlik talebine göre imar ve ihya durumunun tespiti için Orman mühendisi bilirkişisi ile fotogrametri ve jeodezi bilirkişilerinden rapor alınması gerekir iken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektireceği" sebebiyle, davalı Hazine vekili tarafından "...Taşınmazlara ilişkin Hava Fotoğrafları getirtilmediği, dava tarihinden geriye 15-20-25 yıllık Hava Fotoğrafları üzerinde inceleme yapılmadan A harfi yönünden davanın kabulüne karar verildiği, Orman bilirkişi tarafından taşınmazların evveliyatına ilişkin değerlendirme yapılmadığı, bu durumun açıkça yasaya ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğu, ayrıca reddedilen dava sonucunda da Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi bu sebeplerle kararın bozulmasını gerekeceği" hususlarında temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davalı ... İdaresi ve Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın halen Hasankeyf ilçesi Ilısu Baraj suları altında kaldığı, taşınmazın sular altında kalmasından önce yapılan keşif, alınan ziraat mühendisi bilirkişi raporu ve hava fotoğraflarının incelenmesi suretiyle düzenlenen jeodezi/fotogrametri mühendisi bilirkişisi ve fen bilirkişisi tarafından hazırlanan raporlar birlikte değerlendirildiğinde, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı lehine oluştuğu anlaşılmakta olup İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın su altında kaldığı ve bu nitelikteki yerlerin tapu kütüğüne tescilinin mümkün olmadığı göz önüne alınarak, davacı lehine mülkiyetin tespitine karar verilmesi gerekirken, tescile karar verilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresi ve Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının ikinci bendinin "Batman ili Hasankeyf ilçesi Kelekçi Köyünde bulunan ve 04/12/2014 havale tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 694.36 m²'lik alanın mülkiyetinin ... ...'a ait olduğunun tespitine" şeklinde değiştirilmesine ve İlk Derece Mahkemesi kararının bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16105, Karar No: 2014/38183, Tarih: 20.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16105 E.  ,  2014/38183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/293851

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2012

NUMARASI : 2011/187 (E) ve 2012/589 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

1) Sanığın işleticisi olduğu birahanede mağdurun aldığı alkolün etkisiyle bağırıp küfür ederek diğer müşterileri rahatsız etmesi üzerine sanık tarafından uyarıldığı halde davranışlarını sürdürerek tabak ve bardak kırıp işletmeye zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

2) Sanığın üzerine atılı suç için 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uygulamasında a,b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan yoksunluğun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık haklarından yoksunluğun ise koşullu salıverilmeye kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31210, Karar No: 2014/174, Tarih: 14.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/31210 E.  ,  2014/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılk

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 31/03/1993 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.