muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21970, Karar No: 2013/18627, Tarih: 27.11.2013

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'in diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22/04/2004 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanık ...'in diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22/04/2004 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17641, Karar No: 2014/1608, Tarih: 05.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17641 E.  ,  2014/1608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2012/1770-2013/547

Taraflar arasında görülen su abonelik sözleşmesi tesisi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde, Ankara İli Altındağ İlçesi Hasköy Y. M.. ... Sk. No:29/13 ( 23784 ada 1 Parel) adresinde bulunan konutuna su aboneliğinin tesisi hakkındaki müracatının taşınmazın iskan raporunun bulunmaması nedeniyle reddedildiğini belirterek, mağduriyetinin giderilmesi açısından su abonelik sözleşmesinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; dava konusu adreste inşaat aboneliğinin devam ettiğini, Aski Tarifeler Yönetmeliği'nin 6. maddesinin h fıkrasına istinaden iskana müracaat yazısı, kanal vizesi ve statik raporunun ibraz edilmemesi nedeniyle abonelik işleminin yapılmadığını, davacı tarafa gerek ferdi abonelik tesisi gerekse de geçici abonelik verilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının taşınmazına geçici abonelik tesisine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanununun Yapı Kullanma İzni başlıklı 30. maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir.Yine aynı kanunun Kullanma İzni Alınmamış Yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan ) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 08.12.2009 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat ) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6198, Karar No: 2017/4277, Tarih: 23.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2015/6198 E.  ,  2017/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : ..., ..., ..., ...hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1-3, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-5726 sayılı Tanık Koruma Kanununun 9/8. maddesindeki "Bu kanunun 5. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerine göre, hakkında tedbir uygulanan tanığın beyanı tek başına hükme esas teşkil etmez" şeklindeki emredici düzenleme göz önünde bulundurulduğunda;

a) Gizli tanıklar “gözü5lyş9kara”, “...”, “...” ve ... değişik aşamalarda alınan ifadelerinde beyan ettikleri Siirt Polis Okulu civarında bir arabaya örgüt mensuplarınca yapılan saldırı neticesinde 4 kişinin öldürülmesi, terör örgütü mensuplarınca ... , ... ve ... isimli çocukların örgütün kırsal alanında faaliyet göstermeleri için kaçırılmaları, Siirt ilinde komiser ...’in şehit edilmesi ve yapılan askeri operasyonlarda ölen örgüt mensuplarının o bölgeye gömülerek üzerlerindeki para ile silahların alınması olaylarına ilişkin soruşturma veya kovuşturma olup olmadığının araştırılması, varsa ... veya onaylı örneğinin Yargıtay denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine getirtilmesi,

b) Sanık ...’nin üzerine atılı suçun sübütunun duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; gizli tanık ...’un beyanında geçen yaşı küçük çocukların örgüte kazandırılması olayına iştirakinin belirlenebilmesi için bu olayla irtibatlı olan şahısların tespiti ve bu şahıslar ile gerektiğinde ... , ... ve ...’ün mağdur tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, ...'nin kızının silahlı terör örgütüne katılıp katılmadığının, katıldı ise halen örgütte faaliyet gösterip göstermediğinin araştırılması, evinde yapılan arama neticesinde ele geçirilen ihtiyaç malzemesi listesi hakkında beyanlarının tespit edilmesi, üzerindeki yazıların kime ait olduğunun araştırılarak gerektiği takdirde sanığın imza yazı örneklerinin alınarak uzman bir kurum ya da kuruluşa yazı analizi yaptırılıp rapor alınması,

c) Gizli tanık Adanalı'nın mahkemece tanık olarak beyanlarının tespit edilmesi, yine dosya kapsamında bulunan ve aşamalarda beyanı alınmayan ...kod isimli gizli tanığın beyanlarının tartışılarak, dinlenme imkanı yok ise delil niteliğinin değerlendirilmesi,

d) Sanıkların evlerinde ve üstlerinde yapılan aramalar neticesinde ele geçen cep telefonları, sim kart ve hafıza kartlarının hukuka uygun olarak incelenmesi yönünden CMK'nın 134. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde alınmış bir mahkeme kararı olup olmadığının araştırılması varsa denetime olanak verecek şekilde ... veya onaylı suretlerinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "18.05.2012, 03.08.2012" yerine "2012" olarak yazılması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "18.05.2012, 03.08.2012" yerine "2012" olarak yazılması,

b)Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, cezanın takdirinde asgari hadden uzaklaşıldığının belirtilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

c)TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5498, Karar No: 2016/4186, Tarih: 24.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5498 E.  ,  2016/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Belediye Başkanlığı'na yükletilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1680, Karar No: 2010/7148, Tarih: 10.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/1680 E.  ,  2010/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :17.11.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 15.60.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4716, Karar No: 2019/7205, Tarih: 13.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4716 E.  ,  2019/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar ..., ... avukatınca duruşmalı, diğer davalılar ..., ... ile davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ..., diğer davalı ... vekili avukat ... ile diğer davalı Asiller ... ve ... geldi. Davacı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Sandıkla sözleşmeli olarak faaliyet gösteren ... Eczanesinin Sandığa göndermiş olduğu reçetelerle ilgili olarak yürütülen soruşturma neticesinde düzenlenen 24/12/2002 tarihli müfettiş raporu ile sandık zararının tespit olunduğunu, Sandık sağlık yardımından yararlanan şahısların, devamlı kullandıkları ilaçları yazdırmak amacıyla sağlık karnelerini davalı eczacı ...’e ait ... Eczanesine bıraktıklarını, ancak aldıkları ilaçlara göre meblağı çok daha fazla olan reçetelerin belirli doktorlara düzenlettirilerek bedellerinin sandıktan tahsil edildiğini ya da davalı ... ve çalışanlarınca bu sağlık karnelerine hak sahiplerinin bilgisi dışında çok sayıda reçete düzenlendiğinin tespit edildiğini, ... Eczanesi kalfası olarak görev yapan davalı ... ...’nin, bu reçetelerin düzenlettirilmesinde sistematik biçimde hareket ettiğini, sağlık karnelerine hak sahiplerinin bilgisi dışında davalı doktorlar ..., ..., ... tarafından ...’in isteği doğrultusunda hastaları görmeden ve muayene etmeden çok sayıda reçete düzenlendiğini, bu nedenle sandığın 115.652.573.021 TL zarara uğratıldığını, davalı doktorlar ..., ..., ... ve ...’nun karne sahiplerinin bilgisi dışında reçete düzenlediklerini, ... Eczanesi tarafından sandığın sağlık yardımından yararlanan hak sahiplerinin bilgisi dışında usule ve esasa aykırı olarak düzenlenen 735 adet reçeteyi fatura edip bedelleri tahsil edilmek sureti ile sandığın toplam 116.549.590.190 TL zarara uğratıldığını, bedelleri ödenmeyen 32.391.143.936 TL’nin borca mahsup edilmesi sonucu bakiye sandık zararının 84.158.446.254 TL olduğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, bakiye 84.158.446.254 TL Sandık alacağı ile dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihine değin hesap edilen 112.320.377.000 TL yasal faizi olmak üzere toplam 196.479.243.254 TL alacağının; 68.090.610.940 TL asıl alacak ile asıl alacağa 12/03/2003-22/12/2003 tarihleri arası işleyen 16.882.741.000 TL yasal faiz ve asıl alacağa, dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline; 13.935.367.314 TL asıl alacak ile işlemiş 3.455.751.000 TL yasal faiz ve asıl alacağa dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; 1.362.076.000 TL asıl alacak ile işleyen 337.721.000 TL yasal faiz ve asıl alacağa dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan ..., ... ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; 309.558.000 TL asıl alacak ile işleyen 76.755.000 TL yasal faiz ve asıl alacağa dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan ..., ... ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; 119.129.500 TL asıl alacak ile 29.539

.721.000 TL yasal faiz ve asıl alacağa dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan ..., ... ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; 309.558.000 TL asıl alacak ile işleyen 76.755.000 TL yasal faiz ve asıl alacağa dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan ..., ... ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; 119.129.500 TL asıl alacak ile 29.539.000 TL yasal faiz ve asıl alacağa dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ..., ... ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline; 323.477.000 TL asıl alacak ile işleyen 80.205.000 TL yasal faiz ve asıl alacağa dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ..., ... ... ve ...’tan müştereken ve müteselsilen tahsiline; 18.227.500,00 TL asıl alacak ile işleyen 4.521.000,00 TL yasal faiz ve asıl alacağa dava dilekçesi tarihi olan 22/12/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ..., ... ... ve ...’ dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 181.530,92 TL alacağın; 147.947,24-TL’sinin 24.12.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... Miraçıları (...-...), ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline; 31.065,08-TL sinin 24.12.2003 tarihinden itibaren, işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... Miraçıları (...-...), ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; 1.341,67-TL'sinin 24.12.2003 tarihinden itibaren, işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... Miraçıları (...-...), ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline; 769,15 TL'sinin 24.12.2003 tarihinden itibaren, işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... Miraçıları (...-...), ...'ndan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 284,71-TL sinin 24.12.2003 tarihinden itibaren, işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... Miraçıları (...-...), ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 91,63-TL'sinin 24.12.2003 tarihinden itibaren, işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... Miraçıları (...-...), ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsiline, 31,44-TL'sinin 24.12.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... Miraçıları (...-...), ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalılar ... ve ...’nun temyiz dilekçelerinin incelenmesinde; 14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.02.2005 gün 2005/13-32 Esas, 2005/85 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilen miktar karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2.fıkrası gereğince temyiz hakları bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olarak verilen karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalılar ... ve ...’in aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.