muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10666, Karar No: 2024/5352, Tarih: 15.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10666 E.  ,  2024/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1338 E., 2023/1222 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/550 E., 2023/114 K.

Taraflar arasındaki itibari hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 03.11.2015 havale tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının TOBB Personel Yönetmeliği 3 üncü maddesine göre memur olduğunu, müvekkilinin 12.11.1991 tarihinde ... Basım Servisinde matbaa teknisyeni olarak göreve başladığını ve halen görevine devam ettiğini, müvekkilinin matbaada çalışması nedeniyle 506 sayılı Kanun'da belirtilen ve müvekkili tarafından kazanılmış hak durumunda olan erken emeklilik hakkından yararlanmak istediğini, bu nedenle 31.12.2014 tarihinde davalıya başvurduğunu, davalı tarafından gönderilen cevabi yazıda talebinin reddedildiğini, müvekkilinin basın ve gazetecilik işyeri vasfında olan yerde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vakıf vekili 10.12.2015 havale tarihli dilekçesi ile davacının 12.11.1991 tarihinde işe başladığını, ... tarafından müvekkili sandığa 20.12.1991 tarihinde bildiriminin yapıldığını, hizmet döküm listesinde görüleceği üzere meslek kodunun büro memuru olarak yer aldığını, davacının itibari hak kazandığını iddia ettiği 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesinin 01.10.2008 tarihinde kaldırıldığını, dolayısıyla matbaada çalışanların itibari hak kazanmasının bu tarihte sona erdiğini, ayrıca vakıf senedine göre itibari hizmet süresine ilişkin bir uygulamanın da bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "1-Davacının davasının kabulü ile

Davacı 33031987262 TC kimlik no'lu ...'ın davalı ve dahili davalıya ait basın ve gazetecilik iş yeri vasfında olan yerde 12.11.1991 tarihinden 01.10.2008 tarihleri arasında çalıştığının ve 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğinin tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Vakıf vekili istinaf başvurusunda; müvekkilinin 506 sayılı Kanun'un geçici 20 nci maddesine göre kurulmuş bur sandık olduğunu, davacının çalışmasının hangi nitelikte olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını, Konya Ticaret Odasının işveren konumunda ve davalı sıfatını haiz olduğunu ileri sürmüş ve Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf başvurusunda; müvekkilin davalı konumunda olmadığını, davadan ihbar edilen konumunda olduğunu, bu nedenle yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağını ileri sürmüş, hükmün müvekkili yönünden infazının mümkün olmadığını, davacının büro memuru olarak çalıştığını ve Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamında olmadığını ileri sürmüş ve mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... odasının basım işlerinin matbaa odasında bir adet baskı makinesi ile yapıldığı, ... ve davacı olmak üzere iki kişinin çalıştığı, ...'un 1998 yılında emekli olması üzerine davacının tek başına çalışmaya devam ettiği, ...'un aynı mahiyette açtığı davanın kabul edildiği ve temyiz edilmeyerek kesinleştiği, davalı ... odasının basım işlerinin matbaa odasında bir adet baskı makinesi ile yapıldığı, odaya ait basım işlerinin ve oda tarafından çıkarılan derginin matbaada basıldığı, çalışılan yerin bodrum katında ve karanlık olduğu ve boya kokusunun bulunduğu, her gün basım faaliyetinin bulunduğunun tanıklarca ifade edildiği, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu ile de; işyerinin solunum ve cilt yolu ile vucuda geçen gaz ve diğer zehirleyici maddelerle çalışılan işyeri niteliğinde olduğunun belirlenmesi karşısında davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla..." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Vakıf Vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı ... vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı işyerinde geçen ve bildirilen çalışma süresine, itibari hizmet süresi verilip verilemeyeceği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. Davacı ... vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı işyerinde geçen ve bildirilen çalışma süresine, itibari hizmet süresi verilip verilemeyeceği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi olup, maddede; "506 sayılı Kanun'a göre sigortalı sayılanların aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir." denildikten sonra tablonun II numaralı sırasında "Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar." ın "a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışan işyerleri, b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri, c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışan işyerleri, d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri, e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran sun'i ışık altında çalışılan işyerleri, günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışarak yapılan işyerleri," koşullarında çalışanların çalıştıkları her yıl için "90 gün" itibari hizmet süresi verilmesi gerektiğini," kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır." düzenlemesi ile de bu sürenin nasıl hesaplanacağı düzenlenmiştir.

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için Kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak Kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

Anılan maddeye göre, sigortalının itibari hizmetten yararlanabilmesi için, yapılan işin, tablonun ilgili bendinde belirtilen işyerinde ve alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarından herhangi birisi ile birlikte gerçekleşmesi yani iki koşulu da taşıması gerekir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Anılan maddeye göre, sigortalının itibari hizmetten yararlanabilmesi için, yapılan işin, tablonun ilgili bendinde belirtilen işyerinde ve alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarından herhangi birisi ile birlikte gerçekleşmesi yani iki koşulu da taşıması gerekir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12772, Karar No: 2022/7557, Tarih: 26.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12772 E.  ,  2022/7557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonrasında, dava konusu taşınmazda bulunan yapının el atma tarihinden sonra yapıldığının anlaşılması nedeni ile, yapı bedeli bakımından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Dosya arasında bulunan 30.09.2009 tarihli tutanağa göre, davacıya ait olduğu belirlenen ve dava konusu hat nedeniyle kesilen 40 adet kavak 20 adet meyve ağacının bedelinin bozma ilamı sonrası dosyaya sunulan 04.12.2018 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre 30.424,20 TL olarak tespit edildiği ve mahkemece ağaç bedeli bakımından taleple bağlı kalınarak 3.000,00 TL bedele hükmedildiği anlaşıldığı halde, hüküm fıkrasında, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, ağaç bedeli bakımından fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeni ile irtifak hakkı tesisine karar verilmesi gerekirken, bu bölümün tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan (fazlaya ilişkin istemin reddine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan (kısmının tapu kaydının iptali ile) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kısmında) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 26/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22842, Karar No: 2022/2526, Tarih: 01.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22842 E.  ,  2022/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri, sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, sanıklar mağdurun cebinde bulunan sigara paketini mağdurun ceplerini karıştırmak suretiyle almış olsalar bile, sanıklara verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nin 150/2. maddesiyle sanıklara verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafi ile sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14267, Karar No: 2012/837, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14267 E.  ,  2012/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazların kadastro tespiti sırasında 5496, 5509 ve 5502 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1761, Karar No: 2014/2679, Tarih: 28.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1761 E.  ,  2014/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında :

a) Ruhsatsız yasak bıçak taşımak suçundan; TCK'nun 44/1 maddesi delaleti ile ceza verilmesine yer olmadığına,

b) Ruhsatsız ateşli silah taşıma suçundan; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52/2, 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında :

Ruhsatsız yasak bıçak taşıma suçundan; 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK'nun 52/2, 50/3, 50/1, 52/2, 52/4, 63. maddeleri gereğince 500,00 TL ve 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık... müdafii ve sanık ...müdafiinin temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, temyiz istemlerinin 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...ve...'in 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık ...müdafiinin sübuta, teşdide yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16724, Karar No: 2016/3339, Tarih: 16.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/16724 E.  ,  2016/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :............Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Müvekkil, şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı aracın 0.63 promil alkollü sürücünün sevk ve idaresindeyken dava dışı........'ye kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araca %50 kusurlu olarak zarar verdiğini ve ilgilisine 6.019,00 TL ödendiğini belirterek teminat dışı ödenen 6.019,00 TL tazminatın davalıdan tahsili talebi ile dava açmıştır.

Davalı tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, sürücü ........'un kazanın meydana geldiği esnada 0.63 promil alkollü olmasına rağmen kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5284, Karar No: 2022/11754, Tarih: 07.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/5284 E.  ,  2022/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

1)Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın eşine 31.10.2014 tarihinde yapılan tebliğ ile istenen defter ve belgelerin herhangi bir yasal mazeret olmaksızın incelemeye ibraz etmediği anlaşılan olayda Mahkemece 213 sayılı Kanun’un 139. maddesindeki istisna hal gerekçe gösterilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, vergi suçu raporu ve eklerinde sanığın iş yeri faaliyetini 31.12.2011 tarihinde terk ettiğinin anlaşılması karşısında, iş yerinin tebliğ tarihinde faal olmadığı ve sanığın ikametgah adresine yapılan tebliğin usulüne uygun olduğunun kabulü ile tüm unsurları itibariyle oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14849, Karar No: 2012/989, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14849 E.  ,  2012/989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 331 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.