muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5461, Karar No: 2008/7208, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5461 E.  ,  2008/7208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 121 ada 76 parsel sayılı 214336.50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği sebebiyle davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 44937.80 m2 bölümün davalılar üzerinde bırakılmasına, (B) ile gösterilen 4991.39 m2 bölümün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmaz, ... Köyünün önceden bağlı olduğu ... Köyünden 2001 yılında ayrıldığı, ...’de 1946 yılında orman kadastrosunun yapıldığı bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda taşınmazın bulunduğu yerde,orman tahdit çalışmasının yapılmadığının bildirildiği; ne var ki, orman kadastrosuna ilişkin tüm tutanaklar ile haritası getirilmediği için bilirkişilerin bu sözleri, denetlenemediği gibi taşınmazın kadastro paftası ile memleket haritası ölçekleri denkleştirilerek birbirleri üzerine aplike edilmediği taşınmaz konumunun memleket haritasında parsel bazında gösterildiğinden, bilirkişi raporu denetlenememektedir. Eksik araştırma ve incelemeye yetersiz ve denetlenemeyen rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle ... dosya seçilip öteki dosyalardaki dava konusu taşınmazın yerinde görülüp yapılacak keşfinde her parsele ilişkin orman araştırmasıyla ilgili olmak üzere yargılama gideri paylaştırılmalı keşfe gidilmeden önce ... Köyünde 1946 yılında yapılan orman tahdidine ilişkin tüm tutanaklar ile haritası, komşu parsel tutanakları, eski tarihli memleket haritası komşu parsel tutanakları eski tarihli memleket haritası, amenejman planı ve ... fotoğrafı getirtildikten sonra üç orman ve bir ... bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Orman Yasasına göre Orman yerinde bulunmayan Kadastrosu ve Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, ... fotoğraflarından varsa ölçü karnelerinden, nirengi poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.

Hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin "Teknik İşler" başlıklı Dokuzuncu bölümünde yazılı esaslar gözönünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak, yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre orman kadastrosu aplikasyon.ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan ... fotoğrafları ve memleket haritalarından faydalanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu aplikasyon, çekişmeli taşınmazın ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek, çekişmeli taşınmazın, orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı yada yakın orman sınır hatlarında dava konusu edilen parseller varsa bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilmeli, taşınmazın en yakın orman sınır noktalarıyla irtibatı sağlanacak, orman tahdidi sınırları dışında kaldığı takdirde 1946 tarihli orman tahdidinin seri bazında yapıldığı ve taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan bir orman kadastrosunun bulunmadığının anlaşılması halinde bu kez ... ve uzman bilirkişiler eliyle memleket haritası, ... fotoğrafı ve amenajman planı uygulattırılıp, orijinal-renkli memleket (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro haritasının ölçeğine, yine kadastro haritasının ölçeğide memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra her iki harita komşu ve yakın komşu parselleride içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerende gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Araştırma ve inceleme sonucu dava konusu taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi kapsamında orman içi açıklık sayılan yerlerden olduğunun saptanması halinde orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı ile taraflar yönünden usuli kazanılmış hakların varlığıda gözetilerek, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine 12/05/2008 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13436, Karar No: 2012/1509, Tarih: 15.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13436 E.  ,  2012/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli .. parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar  verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak, dava tarihinde davasında haklı olan tarafın yargılamanın devamı sırasında yürürlüğe giren yasal düzenleme veya yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca (09.05.1960 tarih 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) haksız  duruma düşmesi halinde yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ve harçla sorumlu tutulamayacağı" gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına karar  verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi    raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak  verilen hükmün temyiz isteği üzerine yapılan incelemesi sonucunda, Dairece;"davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar  verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak, dava tarihinde davasında haklı olan tarafın yargılamanın devamı sırasında yürürlüğe giren yasal düzenleme veya yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca (09.05.1960 tarih 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ve harçla sorumlu tutulamayacağı" gereğine değinilerek bozulduğu; mahkemece, bozma ilamına uyulmuş olmakla yapılan yargılama sonucunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, 6099 sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesi hükmüne bazı ilaveler  getiren 36/A maddesi hükmü uyarınca yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasına karar  verildiği görülmektedir.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.7.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Gerçekten de, işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.7.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenen veya berlinecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı; diğer taraftan, kararda değinildiği üzere 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36.maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun gözetilmek suretiyle bir karar  verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Tarafların temyiz isteği yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3527, Karar No: 2013/9477, Tarih: 19.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3527 E.  ,  2013/9477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK’nın 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/3, 220/7-son cümle, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmaya gelmedikleri ve geçerli bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, tüm sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümde öncelikle temel ceza tayin edilip sonrasında TCK'nın 220/7-son cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13323, Karar No: 2011/4212, Tarih: 05.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13323 E.  ,  2011/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmelerine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 5.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6783, Karar No: 2013/28764, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6783 E.  ,  2013/28764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15/09/2010 tarihli bilirkişi raporunu düzenleyen ..., ... ve ...'e kimlik tespiti ve yemininin yaptırılmaması, adı geçen bilirkişilerin 2010 yılı itibariyle il adli yargı adalet komisyonu resmi bilirkişi listesinde bulunması ve 5271 sayılı CMK'nın 64/5. maddesi uyarınca listelere kaydedilen bilirkişilerin il adli yargı adalet komisyonu huzurunda yemin etmeleri yeterli olup görevlendirildiği her işte yeniden yemin verilmesi gerekmemesi nedeniyle, tebliğnamede bu konuda bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin, teşdide, eksik incelemeye ve sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın müdürlüğünü yaptığı ilköğretim okulunda öğrenci olan ölenlerin, okul idaresi tarafından düzenlenen piknik etkinliğine katıldıkları ve bir süre sonra saat 11:30-12:00 sıralarında ihtiyaçlarını gidermek için sanıktan izin isteyip, yaklaşık 150-200 metre uzaklıkta bulunan çayın üzerindeki gölete girdikleri ve burada boğularak vefat ettikleri olayla ilgili olarak, sanığın, okul müdürü olarak yapılacak olan piknik etkinliği için olay öncesinde gerekli organizasyonu yapıp her öğrenci gurubundan sorumlu belli bir kişiyi görevlendirdiği gibi ölenlerin sanıktan ihtiyaçlarını gidermek için izin isteyip çaya girmeleri hususu dikkate alındığında, sanığın meydana gelen olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığı gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraati yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2314, Karar No: 2011/8439, Tarih: 19.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2314 E.  ,  2011/8439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmemesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece isteminin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Alacaklı vekili tarafından kiracı borçlunun kira borcunu ödemediğinden bahisle icra takibi başlatıldığı, davalıya gönderilen örnek 13 nolu ihtarlı ödeme emrinin davalı borçluya 3.8.2010 tarihinde tebliğ edildiği ve bu ödeme emri ile borçluya 30 günlük süre verildiği anlaşılmıştır. İ.İ.K.269/1 maddesi göndermesi ile Borçlar Kanunu’nun 260.maddesi gereğince 30 günlük ödeme süresinin dolması beklenmeden alacaklı tarafından icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunulamaz. Alacaklı vekili tarafından 30 günlük ödeme süresi dolmadan 31.8.2010 tarihinde icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2226, Karar No: 2019/3461, Tarih: 29.05.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/2226 E.  ,  2019/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı İdare, ... Vergi Dairesi mükellefi olan ...’un 354.638,53 TL vergi borcu olduğunu, ...’in mirasbırakanı ... adına kayıtlı olan ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarda miras payı bulunduğunu ve payları üzerine haciz konulduğunu, ancak çekişme konusu taşınmazların mirasbırakanı tarafından ... 1.Noterliği’nin 28.09.2010 tarih ve 4867 yevmiye no’lu vasiyetnamesi ile vergi borçlusu ... dışındaki mirasçılarına vasiyet edildiğini, bu işlem ile adı geçenin saklı payının ihlal edildiğini ileri sürerek, tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, borç ödemeden aciz belgesi bulunmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesi tarafından esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına

29.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/4963, Karar No: 2021/578, Tarih: 04.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/4963 E.  ,  2021/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil,tenkis davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı vekilince istinafı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; temliklerin muvazaalı olduğu,ancak hükmün infaz kabiliyetinin bulunmadığı için düzeltme yapılması gerektiği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek , ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak asıl ve birleştirilen davaların kabulüne dair verilen karar asıl ve birleştirilen davada davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali-tescil, olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, ortak mirasbırakanları ...’nın 74 parsel sayılı taşınmazdaki payının tamamını dava dışı kızı ... ‘ye , ...’nin de davalı abisi ...’a satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Asıl ve birleştirilen davada davalı ..., mirasbırakanın yaşadığı ekonomik sıkıntı nedeniyle taşınmazdaki payını satmak istediğini, kardeşleri ...’nin de annelerine ait taşınmazın satışından elde edilen gelir ile taşınmazı satın aldığını, ...’nin kemik rahatsızlığı bulunduğunu ve 1987 yılından bu yana kendileri ile yaşadığını, tüm tedavi ve bakım giderlerinin kendisi tarafından karşılandığı için taşınmazı kendisine devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı vekilince istinafı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; temliklerin muvazaalı olduğu, ancak hükmün infaz kabiliyeti bulunmadığı için düzeltme yapılması gerektiği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı vekilince istinafı üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; temliklerin muvazaalı olduğu, ancak hükmün infaz kabiliyeti bulunmadığı için düzeltme yapılması gerektiği gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusu kısmen kabul edilerek asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1914 doğumlu mirasbırakan ...’nın 07.12.1994 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak asıl dava davacıları olan kendinden sonra ölen oğlu ...’nin eşi ... ile torunları...,..,....,... ve ...ile , birleştirilen davada davacı kızı..., asıl ve birleştirilen davada davalı oğlu ...ile dava dışı kızları Şerife ve ...’nin kaldıkları, mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 74 parsel sayılı taşınmazdaki 64/320 payını 4.02.1987 tarihinde dava dışı kızı ...’ye satış yoluyla devrettiği, ...’nin taşınmazda haricen edindiği 352/6400 payının bulunduğu,14.04.1999 tarihinde ...’nin mirasbırakandan temlik aldığı paylarla birlikte taşınmazdaki payından 70/320 payını abisi olan davalı ...

’e satış yoluyla devrettiği, ...’nin taşınmazda kalan 232/6400 payını da, 14.04.2011 tarihinde 95/6400 payını ...’a, 137/6400 payını ise dava dışı Yıldız Uğur’a satış suretiyle devrettiği,davalı ...’ın taşınmazda 2209/6400 pay maliki haline geldiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.