muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1670, Karar No: 2011/4229, Tarih: 02.11.2011

MUHALEFET ŞERHİ:

Dairenin yukarıda belirtiği bozma sebeplerine aşağıda belirteceğimiz nedenlerden dolayı katılmamaktayız

1-Birinci bozma sebebi suç vasfına yönelik olmayıp sadece cezanın artırılmasına ilişkin olup aleyhe de temyiz bulunmamaktadır. Dolayısıyla böyle bir bozmaya gerek yoktur. Eleştiri konusu

yapılıp onanabilirdi.

2-İkinci bozma sebebine gelince

a-Davanın geldiği bu aşamada böyle bir bozma da yapılmamalı. Çünkü sanık hakkında TCK’nın 455/2. maddesine muhalefetten kamu davası açılmış, mahkeme yargılamayı 1 Haziran 2005 tarihine kadar bitiremediğinden bu tarihte yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 85/2. maddesine göre hüküm kurmuştur. 765 sayılı TCK’nın 455/2. maddesi 4 yıldan 10 yıla kadar hapis ve adli para cezası, 5237 sayılı TCK’nun 85/2.maddesinde ise 2 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngörmüştür. Mahkeme de “hapis cezasının alt sınırı itibari ile 5237 sayılı Kanunun 85/2.maddesinin uygulanmasının sanık yönünden daha lehe sonuç doğuracağı kanaatine varıldığından sanık hakkında TCK’nın 85/2.maddesi gereğince cezalandırılması, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertibi yoluna gidilmiştir.” gerekçesiyle yeni TCK’nuna göre hüküm kurmuştur. Dolayısıyla mahkeme eski TCK’na göre hüküm kurmuş olsaydı 5 yıl hapis ve adli para cezasından hüküm kuracaktı. Yargıçlar heyetinin sicillerinden öğrendiğimize göre de her biri meslekte 20 yılı doldurmuş yargıçlardır. Bu yargıçların bu hükmü bilmediklerini söyleyemeyecek olduğumuza ve mahalline gittiğinde de heyet biz 765 sayılı TCK’nın 455/2. maddesine göre hüküm kurup 4 yıl hapis cezası verecektik demeyeceklerine göre mahalli mahkemeyi uğraştırmanın anlamı yoktur ki bu da davanın zamanaşımına uğratılması demektir.

b-5252 sayılı Kanunun 9/3.maddesinde belirtilen lehe kanun değerlendirmesi genel bir ilkeyi ortaya koymakta önceki ve sonraki kanunların kararda ayrı ayrı hüküm kurularak gösterilmesini öngörmemektedir. Ayrıca CMK’nın da böyle bir hüküm yoktur. Ortada lehe karşılaştırmayı yapmayı gerektirecek birçok madde yoktur. Her iki kanun bakımından da en fazla 1/6 oranında takdiri indirim uygulanabilir. Sanık tam kusurlu. Belki başka suçlar için birkaç tane oranları ayrı artırım ve indirim sebepleri olduğu zaman karşılaştırmayı yapmak gerekebilir.

3-Çoğunluk görüşünün yerinde olduğunu düşünsek bile, haksız kararın kaldırılması demek olan bozmanın işe yaraması, yani sonunda başka ve haklı bir karar verilebilmesi lazımdır. Eğer başka bir karar verilemeyecekse, bozmanın da manası yoktur.

Açıkladığımız bu düşünceler dolayısıyla sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2011/14839, Karar No: 2012/930, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14839 E.  ,  2012/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 3519 parsel numarası ile tarla vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4299, Karar No: 2019/6507, Tarih: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4299 E.  ,  2019/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezalanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken; TCK'nun 116/2. maddesinde seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, daha sonra bu hapis cezasının TCK'nun 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi, Ceza Genel Kurulu'nun 11.02.2014 tarih, 2012/12-1528 Esas ve 2014/62 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere yasaya aykırılık teşkil etmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2342, Karar No: 2007/4135, Tarih: 18.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2342 E.  ,  2007/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinin feshi nedeniyle iş bedeli, mahrum kalınan kâr, menfi ve müsbet zararlar ile manevi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı kışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 23.06.2000 tarihli sözleşmenin 3/A-e maddesinde Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşme ekleri arasında sayılmıştır. Adı geçen şartnamenin 19.maddesi 1.fıkrasına göre davalı idare keşif bedelinin %30 eksiğine kadar iş yaptırma yetkisine sahiptir. Bu halde sözleşme bedelinin %70’inden ihale tenzilatı düşülerek, bulunacak iş bedeline göre kâr kaybının BK’nın 325.maddesi hükmünce hesaplanması gerekirken keşif bedelinin tamamını esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Hüküm altına alınan teminat mektubu komisyonları 23.06.2000 sözleşme tarihi ile 23.09.2003 iadeye ilişkin kararın kesinleşmesine kadar olan döneme ilişkindir. Teminat mektup komisyonları maliyete dahil olduğundan yapılan işe isabet eden kısmı istenemez. Bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla davacı yanca ödenen teminat komisyonlarının yapılan işe oranlanarak, isabet eden kısmı hesaplattırılıp mahsup edildikten sonra kalan komisyon masrafının tahsiline karar verilmesi yerine bu masrafın tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

4-Borçlar Kanunu’nun 98.maddesinin 2.fıkrasına göre sözleşmeye aykırılık halinde de manevi tazminat isteminde bulunulabileceği kabul edilmiştir. Tüzel kişiler de, nitelikçe gerçek kişilerin kişiliklerine özgü olanların dışında kişilik haklarına sahiptir ve bunlara haksız saldırı halinde BK’nın 49.maddesi uyarınca manevi tazminat talep edebilirler. Ancak sadece sözleşmeye aykırı davranış ve sözleşmenin feshi manevi tazminat için yeterli olmayıp aykırılığın niteliğinde veya özel hal ve şartlar sebebiyle davacının kişilik haklarının T.M.K.’nın 24.maddesi anlamında zedelenmesi ve bu nedenle de BK’nın 41.maddesi gereğince haksız fiil olarak değerlendirilmesi gereklidir. Somut olayda ihale sonucuna etki etmese bile gerçeğe aykırı iş bitirme belgesi ibrazı nedeniyle sözleşme feshedilmiş olup yukarıda açıklanan hususların gerçekleşmediği ve dosya kapsamına göre manevi tazminatı gerekli kılan koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, bu istemin reddi gerekirken, kısmen kabulü usul ve yasa ile yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2,3 ve 4.) bentler uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5318, Karar No: 2012/1467, Tarih: 06.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5318 E.  ,  2012/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 28.02.2012 günü belirlenen saatte temyiz eden ... ... vekili Av.... ve aleyhine temyiz istenilen ... vekili Av.... ... geldi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 174 ada 85 parsel sayılı 22736,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... tescil ilamına, miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlar, yargılama sırasında ... aynı nedenlere dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların davasının reddine, dava konusu 174 ada 85 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 174 ada 85 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafın ortak miras bırakanı ...’e ait olduğu, adı geçenin ölüm gününden sonra taşınmazın paylaşılmadığı, ... mirasçılarından ... ve ... ...’ün 11.05.1983 tarihli satış senedi ile taşınmazı davalı ...'a satarak zilyetliklerini devir ve teslim ettikleri, tespit gününde taşınmaz üzerinde adına tesciline karar verilen zilyet davalı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının geçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Taşınmazın tespitinde bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında davacı taraf tescil hükmüne ve belirtmelik tutanağına dayanmıştır. Bir an için Kayseri 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.07.1962 tarih 1961/481-1962/484 E.K. sayılı tescil ilamı ile tapu kaydının oluştuğu düşünülse dahi davalı ...'ın taşınmazı satın aldığı 11.5.1983 günü ile tespit tarihi olan 16.5.2005 günü arasında 20 yıl üzerinde zilyetliği bulunduğu tapu maliki ...'ün ölüm tarihi olan 1968 yılı esas alındığından davacıların tutunduğu tescil ilamının (tapu kaydının) 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddesine göre hukuki değerini yitirdiği davacılarında terekeden gelen bir haklarının kalmadığının kabulü gerekir.

Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve paydaşlarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davacı taraftan alınmasına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir ve tespit olunan 900,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7635, Karar No: 2017/21104, Tarih: 05.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7635 E.  ,  2017/21104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki 1.... Mahallesi 4 ada 15 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

2)Taşınmazların konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında % 50 oranında objektif değer artışı uygulanması gerekirken, objektif değer arıtışı uygulanmaması suretiyle az bedel tespiti,

3) Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13669, Karar No: 2012/821, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13669 E.  ,  2012/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 264 parsel numarası ile arsa vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5125, Karar No: 2022/10484, Tarih: 19.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/5125 E.  ,  2022/10484 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/11/2020 tarihli ve 2020/97466 soruşturma, 2020/104441 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2021/1524 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26/01/2022 gün ve 2022/2060 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, şüpheli ...'in facebook hesabından “... DÖNEMİNDE YÜZDE 15 ZAM'A YAZAR KASA FIRLATAN PEZEVENK NERDESİN??" şeklindeki paylaşım ile müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca facebook isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu ... adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüpheli hakkında, "Şüphelinin facebook hesabında; ...’de yaşadığı, ... Belediyesinde çalıştığı, .../... Sendikası ... 6 Nolu şube üyesi olduğu..." şeklinde kimliğini tespite yarayabilecek bilgilerin verilmiş olması karşısında, ilgili kamu kurumları ile (Nüfus Müdürlüğü, Emniyet Müdürlüğü, ... Belediyesi vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya haşlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar şüpheliye ait sosyal medya hesabına erişim sağlayan kullanıcıların IP numaralarının tespiti için ise ... adli makamlarından yardım talebinde bulunulması gerektiği, ... adli makamlarının ise sadece "intihara teşvik, çocuk pornosu ve terör" suçlarından dolayı uluslararası istinabeye cevap verdikleri, hakaret ve tehdit suçlarının ise ... yasalarına göre suç teşkil etmemesi, tazminata konu eylem olarak değerledirilmesi nedenleriyle adli yardımlaşmada bulunulamadığı, ayrıca somut olayda adı geçen sosyal paylaşım siteleri bilişim sistemi niteliğinde olmadığından adli yardım talebinde bulunulmasının da mümkün olmadığı, dosyanın daimi aramaya alınmasında da fayda olmayacağı, gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2021/1524 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2021/1524 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.