muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/907, Karar No: 2025/1378, Tarih: 08.04.2025

2. Birleşen davada davacı yüklenici vekili; müvekkili şirket ile davalı kooperatif arasında 10.06.2010 tarihinde düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzalandığı, sözleşmeye göre iş süresinin 40 ay olarak belirlendiği, müvekkili tarafından ruhsat işlemleri için öngörülen 120 günlük sürenin işlemler sonuçlandırılıncaya kadar uzatılmasını talep ettiği ve bu talebin kabul edildiği, 62869 ada, 1 parselde kayıtlı gayrimenkulün ruhsat başvurusunun 23.11.2011 tarihinde sonuçlandığının davalıya bildirildiği, davalının inşaatın geciktiğini öne sürerek sözleşmenin feshedileceğine ilişkin yazılar keşide ettiği, sonrasında yaşanan olumsuzluklar nedeniyle davalı kooperatifçe müvekkiline verilen vekaletin geçersiz kılındığı ve müvekkilinin azledildiği, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin sözleşme hükümlerine aykırı olarak feshedilmesi nedeniyle Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/200 Esas sayılı dosyası ile menfi, müspet ve munzam zarar davası açıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL harcamanın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.04.2014 tarihli dilekçe ile birleşen dava davalısı asıl dava davacısı kooperatifin kusurlu ve hukuka aykırı filleri nedeni ile tüketici mahkemelerinde müflis aleyhine açılmış ve müflisten tahsiline karar verilmiş davalar nedeni ile toplam 535.788,00 TL’nin harca esas değeri 100.000,00 TL’nin işlemiş faizi ile tahsili"ne ilişkin tazminat talebi olduğu belirtilmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı yüklenici vekili, ruhsat alımı konusunda belediyeye başvuru yapıldığını ancak belediyenin sürenin uzayacağını bildirdiğini, bunun üzerine davacı tarafından süre uzatım istemlerinin kabul edildiğini, gecikme nedeni ile müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının kısmi dava açamayacağını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

2. Birleşen davada davalı arsa sahibi vekili; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı yüklenici vekili, ruhsat alımı konusunda belediyeye başvuru yapıldığını ancak belediyenin sürenin uzayacağını bildirdiğini, bunun üzerine davacı tarafından süre uzatım istemlerinin kabul edildiğini, gecikme nedeni ile müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının kısmi dava açamayacağını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

2. Birleşen davada davalı arsa sahibi vekili; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 24.09.2020 tarih, 2018/344 Esas, 2020/387 Karar sayılı kararıyla; 62869 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın ruhsat işlemlerinin sonuçlandırıldığı, 62868 ada, 2 parselin ruhsatının alınmadığının anlaşıldığı, asıl ve birleşen dava konusu 62868 ada, 2 parselde bulunan yapıların Etimesgut Belediye Başkanlığı tarafından yıkıldığı, 62869 ada, 1 parselde yer alan yapıların genel olarak fiziki tamamlanma oranının %7,03 olduğu, tamamlanan inşaat alanlarının toplam 12.787,00 m² olduğu, yüklenicinin bahse konu işi senelerdir tamamlayamadığı, inşaat birim bedelinden kâr kaybı ve genel gider olarak %20'lik kesinti yapılması gerektiği, dava konusu inşaatın uzun süredir yapılmaması nedeniyle yıprandığı ve amortisman kesintisi olarak birim bedelinden yıpranma payı nedeniyle %10'luk kesinti yapılması gerektiği, bu kesintilere göre inşaatın m² birim değerinin 889,00 TL/m² alınması gerektiği, inşaatların güncel bedelinin 799.145,31 TL olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile taraflar arasında yapılan Ankara 63. Noterliği'nin 08.06.2010 tarihli ve 11546 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine, dava konusu taşınmaz üzerindeki imalâtların masrafı davalı Müflis Ulusoy İnşaat Ltd. Şti. tarafından karşılanmak üzere kal'ine, davacı vekilinin tazminat talebine atiye bırakması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 24.09.2020 tarihli, 2018/344 Esas, 2020/387 Karar sayılı kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.03.2022 tarihli, 2021/3311 Esas, 2022/1116 Karar sayılı kararıyla; davacı vekilinin 24.09.2020 tarihli celsede maddi tazminat talebine ilişkin davalarını atiye bıraktıklarını beyan ettiği, atiye bırakmanın hangi tazminat talebine ilişkin olduğu ve geri alma hususunda davalının beyanı alınarak, buna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak, 62869 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın ruhsat işlemlerinin sonuçlandırıldığı, asıl davada bozma ile kesinleşen kısımlar ile birleşen davanın tamamı yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, asıl davadaki maddi tazminat talebi yönünden ise sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan müspet zararın tahsili talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyularak, 62869 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın ruhsat işlemlerinin sonuçlandırıldığı, asıl davada bozma ile kesinleşen kısımlar ile birleşen davanın tamamı yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, asıl davadaki maddi tazminat talebi yönünden ise sözleşmenin feshi nedeniyle uğranılan müspet zararın tahsili talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davacı/ birleşen davada davalı kooperatif vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece maddi tazminata ilişkin red gerekçesinin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine, yasaya ve hukuka aykırı olduğunu, sözleşme hükümleri doğrultusunda, ister menfi, ister müspet, isterse munzam bir zarar olarak nitelendirilsin, müvekkilinin bu zararlarını tahsil talebinde haklı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve tazminat istemine ilişkin olup, birleşen dava ise imalat bedeli istemine ilişkindir.

Sözleşme, belirli bir hukuki sonucu meydana getirmek için tarafların karşılıklı ve birbirine uygun irade beyanlarından oluşan hukuki bir işlemdir. Hukukumuzda sözleşme yapma teklifi icap, diğer tarafın bu teklife verdiği olumlu cevap ise kabul adını alır. Bu karşılıklı irade açıklamalarının birbirine uygun olması gerekir. Birbirine uygun bu irade açıklamalarının bir araya gelmesiyle sözleşme kurulmuş olur. Türk Borçlar Kanunu'nun 26. maddesinde; “Sözleşme Özgürlüğü” başlığı adı altında, bir sözleşmenin içeriğinin, bu sözleşmenin taraflarınca kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirlenebileceği hüküm altına alınmıştır. Taraflar, kanunun çizdiği sınırlar içerisinde özgür iradeleri ile sözleşme hükümlerini belirlerler.

Bu durumda; tarafların anlaşması ile kurulan sözleşme, özel hukuk alanında meydana gelen hukuki işlemin anayasası olarak tanımlanabilecektir. Sözleşmenin ifası sırasında ya da taraf iradeleri arasında uyumsuzluk çıktığında ifanın nasıl gerçekleşeceği ya da uyumsuzluğun nasıl ortadan kaldırılacağına sözleşmenin hükümlerine göre karar verilecektir.

Bu durumda; tarafların anlaşması ile kurulan sözleşme, özel hukuk alanında meydana gelen hukuki işlemin anayasası olarak tanımlanabilecektir. Sözleşmenin ifası sırasında ya da taraf iradeleri arasında uyumsuzluk çıktığında ifanın nasıl gerçekleşeceği ya da uyumsuzluğun nasıl ortadan kaldırılacağına sözleşmenin hükümlerine göre karar verilecektir.

Taraflar arasında Ankara 63. Noterliği'nin 10/06/2010 tarihli ve 11862 yevmiye no'lu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşmenin ‘işin süresi’ başlıklı 4. maddesinde ‘ Yüklenicinin temerrüdü halinde arsa malikinin işin özelliğine göre sözleşmenin feshi dahil yasal hakları saklıdır. Sözleşmenin feshi halinde arsa malikinin her türlü müspet ve menfi zararlarının birlikte ve aynı anda talep ve tahsil hakkının varlığı taraflarca peşinen kabul edilmiştir.’ hükmü düzenlenmiştir. Yine sözleşmenin ‘gecikme cezaları’ başlıklı 12. maddesinde ‘ Arsa malikinin, sözleşmeyi yasaların öngördüğü haklı nedenle fesh etmesi halinde, BK'nın 106. ve devamı maddelerindeki dava ve talep hakları yanında, feshin niteliği ‘geriye etkili olsa dahi’ yükleniciden, müspet, menfi ve munzam bilumum zararlarını talep etme hakkı vardır’ hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda Mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda; asıl davada davacı vekiline, tazminat taleplerinin hangi kalemler olduğu açıklattırılıp, sözleşme hükümleri de göz önüne alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle tekrar bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacı/ birleşen davada davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5695, Karar No: 2012/9121, Tarih: 23.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5695 E.  ,  2012/9121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 08/09/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Yukarıda açıklanan somut olayın gelişim biçimi, tarafların sosyal ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde uygun bir miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12996, Karar No: 2012/362, Tarih: 19.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/12996 E.  ,  2012/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ile davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı açıklamalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19.01.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7504, Karar No: 2023/14157, Tarih: 11.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7504 E.  ,  2023/14157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/480 E., 2023/307 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 7. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/402 E., 2022/266 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri (...) Sendikasının üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulunun 17.11.2016 tarihli ve 2016/1265 Esas, 2016/1395 Karar sayılı kararıyla 01.04.2016-31.03.2018 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek gece çalışması, ücret farkı, ikramiye, gece çalışması, yakacak yardımı, bayram yardımı, hafta tatili ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverenlerce yapılan ihale sözleşmelerine göre davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından bu şirketlerin sorumlu olduğunu, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu, dava konusu alacaklar nedeniyle müvekkili Kuruma 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yöneltilmesine imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının her türlü ücret, tazminat, prim vs. özlük hak ve alacaklarından diğer şirketlerin sorumlu olduğunu, davalı Teşeküllün toplu ... sözleşmesi ile bağlı olmayacağını, toplu ... sözleşmesinden asıl işverenlerin sorumlu tutulabilmesi için 4734 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre yapılması gerektiğini, faiz yönünden dava konusu alacaklara işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizin uygulanmasına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda belirlenen ve Mahkemece hükmedilen alacakların fazla olduğunu ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle davalı ... tarafından, hizmet alım sözleşmesinin 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında yapılmasına, başka bir anlatımla aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında yapılmadığının belirtilmesine göre davalının dava konusu alacaklardan asıl işveren sıfatı ile sorumlu olduğunun anlaşıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalarda ve alacaklara uygulanan faiz türünde hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, alacakların hesaplanması hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

Davalı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasında, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığı, alacakların hesaplanması hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 2, 32, 41, 44, 46, 47, 63, 68 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yüksek Hakem Kurulunun 17.11.2016 tarihli ve 2016/1265 Esas, 2016/1395 Karar sayılı kararıyla 01.04.2016-31.03.2018 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin 32 nci maddesinde; "Çalışılan bu hafta tatili günü için toplam iki yevmiye ödenir." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

3. Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ücretinin iki yevmiye üzerinden hesaplandığı görülmektedir. Ancak toplu ... sözleşmesinin ilgili hükmüne göre çalışılan hafta tatili günü için toplam iki yevmiye ödeneceği belirlenmiş olup davacıya çalışma karşılığı olmayan bir yevmiye tutarındaki hafta tatili ücretinin aylık ücretin içinde ödenmiş olması karşısında, hafta tatili ücretinin bir yevmiye üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece iki yevmiye üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6140, Karar No: 2017/2606, Tarih: 13.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/6140 E.  ,  2017/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Aynı işyerinde çalışan sanık ve müştekinin olay günü gündüz vakti iş nedeniyle tartıştığı, kavganın orada bulunanlarca ayrıldığı, akşam saatlerinde alkol almaya başlayan sanık ve müşteki arasında tekrar tartışma çıktığı, sanığın ''sen benim ekmeğimle nasıl oynarsın'' diyerek 8 bıçak darbesi ile sırt, göğüs ve karın bölgelerinden müştekiyi yaraladığı, bıçak darbelerinden ikisinin ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olduğu anlaşılmakla; sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, kullanılan vasıtanın elverişliliği, darbe sayısı, yaralanmanın niteliği dikkate alındığında sanığın fiiline bağlı olarak ortaya çıkan kastının kasten öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla isteme aykırı BOZULMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.