muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15371, Karar No: 2010/5721, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15371 E.  ,  2010/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya akaryakıt sattığını ancak davalının borcunu ödemediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibi yaptığını, davalı ile aralarında alım satım akdi bulunduğunu, satılan akaryakıtın tarım alanında davalının işçilerine ve akrabalarına teslim edildiğini, bir kısım fişlerde ise davalının imzasının olduğunu, satış işleminin mzalı satış fişleri ile sabit olduğunu, belirterek, İpsala İcra Müdürlüğü’nün 2008/626E sayılı dosyasındaki, davalı borçlunun itirazının kaldırılarak davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesini dilemiştir..

Davalı, Davanın senetle ispatı gerektiğini, tanık dinlenmesine muvafakati olmadığını belirterek davacının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığı, HUMK.'nun 288. maddesine göre, akdi ilişkinin ve malın tesliminin yazılı delil ile kanıtlanması gerektiği, teslim fişlerinin yazılı delil başlangıcı olduğu kabul edilerek incelendiği ancak teslim fişlerinin davacı tarafından tanzim edildiği anlaşıldığından malın teslimine karine teşkil etmesinin mümkün olmadığı, Dinlenen tanık beyanlarıyla da kanaate ulaşılamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satım bedelinin tahsiline ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının davalıya muhtelif zamanlarda akaryakıt teslim edip etmediğine ilişkindir. Davacı delil olarak bir kısım akaryakıt teslim fişlerine dayanmış ve bu teslim fişlerindeki bazı imzaların bizzat davalıya ait oludğunu ileri sürmüştür. Gerçekten de, dosyaya ibraz edilen teslim fişlerinin bazılarında davalının isim ve imzanın bulunduğu görülmektedir. Bu durumda mahkemece, davalıya teslim fişlerindeki imzaların gösterilmesi ve imzaların benimsenmesi veya gerektiğinde yaptırılacak inceleme sonucunda teslim fişlerindeki imzaların davalıya ait olduğunun tespiti halinde bu fişlerdeki miktar üzerinden akaryakıtın teslim edildiğinin kabulü ile sonucuna uygun bir hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan neden ile davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2120, Karar No: 2015/13047, Tarih: 16.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2120 E.  ,  2015/13047 K.**

* BASIN YOLUYLA KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

* KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI BAKIMINDAN HABERİN BAŞLIĞI

* HABERİN SUNULMASINDA ÖZLE BİÇİM ARASINDA DENGE OLUŞTURULMASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 24

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 25

* BASIN KANUNU (5187) Madde 3

* BASIN KANUNU (5187) Madde 1

**"İçtihat Metni"**

Davacılar M.. Y.. ve diğeri vekili Avukat G.. S.. tarafından, davalı M.. Ç.. aleyhine 14/08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının imtiyaz sahibi olduğu gazetenin 24/02/2012 tarihli nüshasının 3. sayfasında “...” başlığı ile haklarında yapılan haberin manşetten yayınlandığını, haber nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haberde davacılarla ilgili yazılı ve resimli olarak verilen bilgilerde düşünsel bağlılık bulunmadığı, haberin öz ve biçim yönünden hukuka aykırı olması nedeniyle davacıların kişilik haklarının ihlal edildiği, haber verme niteliğinin aşıldığı, Basın Kanunu ve diğer mevzuat ile etik kuralların ihlal edildiği gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davalıya ait A.. G..24/02/2012 günlü sayısında “..” başlığı altında yayımlanan haberin özetle; isimlerinin baş harfleri kısaltılmak suretiyle yediemin otoparkçılığı yapan davacıların, hacizli araçlardan parça sökerek değerini düşürüp ihaleden kendilerinin satın alarak parçaları ekleyip yüksek fiyata sattıkları iddiası ile gözaltına alındıkları yönünde olduğu anlaşılmaktadır.

Okuyucunun ilgisini artırmak amacıyla, habercilik tekniğine uygun olarak, özle biçim arasındaki denge korunarak kullanılan çarpıcı başlık kişilik haklarına saldırı oluşturmaz. Dava konusu haberde kullanılan başlık haberin içeriği ile birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; özle biçim arasındaki dengenin korunduğu, yargılamanın dayanağı olan belgelere dayanılarak yayımlanan haberin görünür gerçekliğe uygun olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8869, Karar No: 2011/16686, Tarih: 19.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8869 E.  ,  2011/16686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Odunpazarı Belediye Başkanlığı ile Türk Telekominikasyon A.Ş. Vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Odunpazarı Belediye Başkanlığı ve Türk Telekominikasyon AŞ vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza davalı idarelerin kamulaştırmasız el attığı mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve tekmil dosya münderecatından anlaşıldığından, el atmanın önlenmesi ve kal davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı ve Türk Telekominikasyon AŞ vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün ONANMASINA, Odunpazarı Belediye Başkanlığının aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve Türk Telekominikasyon A.Ş'den peşin alanın temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalılardan alınan başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4310, Karar No: 2016/7378, Tarih: 05.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4310 E.  ,  2016/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında 2005, 2006; sanık ... hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafiinin ve sanık ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçıundan kurulan hükme yönelik incelemede;

2007 takvim yılı için şirketin ortağı olup, şirketi temsil yetkisi bulunmayan sanık ...'ın, şirket müdürü olan diğer sanığın sahte fatura düzenlemek suçuna ne şekilde iştirak ettiği karar yerinde tartışılıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1666, Karar No: 2014/12143, Tarih: 02.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1666 E.  ,  2014/12143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :19.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/232 Karar no:2013/525

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından iştirak nafakası miktarı ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, 2010 doğumlu R. N. yararına takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple iştirak nafakası miktarı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.06.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/2526, Karar No: 2014/12632, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2526 E.  ,  2014/12632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 08.06.2010 tarihli sağlık kurulu raporu ile İstanbıl Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.05.2011 günlü, 1811 sayılı raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesi karşısında koşulları oluştuğu halde sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15862, Karar No: 2015/12900, Tarih: 12.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15862 E.  ,  2015/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2011/355-2014/317

Davacı H.. K.. vekili Avukat Seçkin tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 20/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile komşu olduklarını, davalının elma toplamak için kullandığı tahta kasaları ve çam odunlarını kendisine ait iki katlı evin bulunduğu arazinin arkasına yığdığını, 18.07.2011 tarihinde elma kasalarından çıkan yangın sonucu bahçesinde bulunan ağaçların ve evin çatısının zarar gördüğünü, davalı hakkında kamu davası açıldığını belirterek maddi ve manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının evinin arkasındaki kavak ağaçlarında, evin çatısında, mutfak cam ve çerçevelerinde meydana gelen hasarın davalı tarafından meydana getirildiğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, yangına neden olan kasaların davalıya ait olduğu, izinli olsa dahi davacı taşınmazında bulunduğu , kasaların yanması sonucu davacının zarar görmüş olduğu, davacının Fransa'da yaşıyor olması ve yangının olduğu sırada Fransa'da çalışan bir kişide olması göz önüne alındığında söz konusu zararın davalı tarafından meydana getirildiğinin kabulü gerekir. Şu halde mahkemece işin esası incelenerek ve gerekirse uygun bir hakkaniyet indirimi de yapılmak suretiyle sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın tümden reddedilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2039, Karar No: 2023/3399, Tarih: 31.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2039 E.  ,  2023/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar ... ve ... vekili dava dilekçesiyle; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... ilçesi ... Köyünde bulunan ve Hazine adına tescil edilen 134 ada 178 ve 179 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile eşit paylarla müvekkili olan davacılar adına tescili istemiyle dava açmış, yargılama sırasında İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 134 ada 179 parsel ve bilirkişi raporunda C, D, E harfleri ile gösterilen taşınmazlar hakkındaki davanın tefrikine karar verilerek yargılamaya mahkemenin 2021/226 Esas sayılı dosyasında devam edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacılar lehine zilyetlikle kazanım şartları oluşmadığını beyan ederek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2021 tarih ve 2021/226 Esas, 2021/321 Karar sayılı önceki kararı ile, davanın takip edilmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığı ve üç aylık sürede yenilenmediği, resen görülecek davalardan da olmadığı gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2021 tarih ve 2021/226 Esas, 2012/321 Karar sayılı önceki kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Dairemizin 24.05.2022 tarih ve 2022/2007 Esas, 2022/4904 Karar sayılı ilamıyla; "davacı tarafa eksik harcı tamamlaması için uygun bir mehil verilmesi, verilen mehilde yatırılması gereken harç miktarının açıkça belirtilmesi, verilen mehil kesin mahiyette ise sonuçlarının açıklanıp davacı tarafa ihtar edilmesi gerekirken bu hususlara riayet edilmeden karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2023 tarih ve 2022/223 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararıyla, dosyanın 08.12.2022 tarihinde yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, üç aylık sürede yenilenmediği, davanın takip edilmediği ve resen görülecek davalardan olmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 9.200,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, davalı lehine 9.200,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesinin doğru olmadığını, vekalet ücretine hükmedilecek ise dava konusu taşınmazların dava değeri olarak bildirdikleri 10,00 TL esas alınarak davalı lehine en fazla 10,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi ve bunun davacılardan 5,00'er TL olarak tahsil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun),

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4 üncü bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4 üncü bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.