muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3334, Karar No: 2015/8654, Tarih: 07.10.2015

. Mahkemece müşterek malik ...'in satışına değer verilerek dava reddedilmiştir. Gerçekten kök muris ... oğlu ... 1285(1869) tarihinde ölmüş olmakla terekesi müşterek mülkiyet hükümlerine tabidir. Payını satan ..., murisin oğlu 1904'de ölen ...'in, oğlu ...'ten olma torunu olup ...'in de tek mirascısıdır. Her ne kadar veraset ilâmında ...'in babası ...'in ölüm tarihi belirtilmemiş ise de, gerek kök muris ...'in gerek onun oğlu ...'in ölüm tarihlerine göre ...'e intikal eden pay müşterek mülkiyet hükümlerine tâbi olmakla, bu payı bağımsız olarak devri mümkündür. Ancak yukarıda belirtildiği gibi uyuşmazlığın çözümü nizalı yerin tapulu olup olmamasının sağlıklı olarak tespitine bağlı olduğu''na değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra mahkemenin 06.03.2002 tarihli kararı ile bu taşınmazlar açısından dava ayrılıp görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiş, yargılama konusu taşınmazların ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkii, 6788, 6791, 6792, 6793 ve 6795 parsel sayılı taşınmazların, aynı yer ... mevkii 120 ada 1 parsel, 121 ada 1 parsel, 122 ada 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar olduğu anlaşılmış ve taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının aslı dosya içerisine alınmış, her ne kadar tüm taşınmazlar orman vasfıyla ...si adına tespit edilip kesinleşmiş ise de daha sonra ... Kadastro Mahkemesi'nin 2003/3 E. sayılı dosyası nazara alınarak kesinleşme şerhleri iptal edilip davalı hale getirilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkii, 6788, 6791, 6792, 6793 ve 6795 parsel sayılı taşınmazların, aynı yer ... mevkii 120 ada 1 parsel, 121 ada 1 parsel, 122 ada 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların “Orman” vasfıyla ...si adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve dayanılan temessük senedinin tapu müdürlüğüne devredilmediği ve tapu kütükleri meyanına alınmadığından tapu kaydı niteliğini kazanmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2717, Karar No: 2022/4013, Tarih: 26.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/2717 E.  ,  2022/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisi içeresinde bulunmadığı iddia edilen taşınmaz hakkında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. ... Birinci Başkanlık Kurulunun 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı ile hazırlanan, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi ... (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7664, Karar No: 2024/3772, Tarih: 30.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7664 E.  ,  2024/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1337 E., 2022/1467 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kararın düzeltilerek

yeniden hüküm tesisine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/3 E., 2022/9 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kısmen kabulü ile kararın düzeltilerek yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karaman ili Merkez ilçesi ... köyü çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, 370 ada 24 ve 27 parsel sayılı 2.638,64 ve 1.295,79 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 20 yılı aşkın zamandan beri zilyet edildiği, ancak zilyedinin bilinemediği belirtilerek, Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, Karaman ili Merkez ilçesi Kisecik köyü 370 ada 24 ve 27 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların adına tescilin talep etmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, Karaman ili Merkez ilçesi Kisecik köyü 370 ada 24 ve 27 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların adına tescilin talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 13.03.2019 tarihli ve 2016/17 Esas, 2019/14 Karar sayılı kararla, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 02.05.2019 tarihli ve 2019/287 Esas, 2019/314 Karar sayılı kararıyla; " İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu açıklanarak, kadastro tespit tarihi olan 2016 yılından 15 - 20 - 25 yıl öncesine ait CD ortamında yüksek çözünürlüklü stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilmesi, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, uzman 3 kişilik ziraat mühendisleri bilirkişi kurulu ile jeodezi ve fotogrametri mühendisinin katılımıyla keşif icra edilmesi, uzman ziraat mühendisleri kurulundan arazilerin niteliği, toprak yapısının komşu parsel ve araziden ne şekilde ayrıldığı, imar - ihya işleminin nasıl yapıldığı ve ne zaman tamamlandığı, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı, yaşları, aşılanan ağaçların aşılanma tarihleri, ağaçların bakımlarının yapılıp yapılmadığı, dava konusu parsellerin yüzölçümüne göre kapalılık yada seyreklik durumları hususlarında bilimsel verilerle desteklenmiş ve denetime elverişli rapor istenmesi ve zilyetlikle mülk edilebilecek yerlerden olup olmadığını belirtir, fotoğraflarla desteklenmiş rapor alınması, fotogrametri ve jeodezi mühendisi bilirkişisinden, hava fotoğraflarının stereoskop aleti ile incelenmesi suretiyle hava fotoğraflarının çekildikleri, Kadastro Müdürlüğünden gelen paftaların ise düzenlendikleri tarihlere göre dava konusu taşınmazların kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, taşınmazların niteliği, komşu taşınmazlardan toprak yapısı bakımından ayrılıp ayrılmadığı ve ne zaman kullanılmaya başlandığı hususlarının belirlenmesinin istenilmesi, ağaçların, ağırlıklı olarak belirli bir bölümünde toplanmış olması halinde bu bölüm teknik bilirkişilere gösterilmek suretiyle yüzölçümünün belirlenmesi, teknik bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi " gereğine değinilerek, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması suretiyle yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve dava konusu 370 ada 24 ve 27 parsel sayılı taşınmazların davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 nci maddesi uyarınca kararın düzeltilerek yeniden hüküm tesisine ve davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 370 ada 24 parselin tespit gibi tesciline, taşınmaz üzerindeki yığma taştan yapı ile 25 adet aşılı badem ve 3 adet aşılı kayısı ağacının davacı ...'a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine, dava konusu 370 ada 27 parselin tespit gibi tesciline, taşınmaz üzerindeki su sarnıcı ile 10 adet aşılı badem ağacının ...'a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12137, Karar No: 2012/11685, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12137 E.  ,  2012/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından mahkûmiyetine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan davada sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle kamu davasının düşmesine dair Ceyhan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2012 gün ve 2010/399 Esas, 2012/77 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılan ...'nın duruşmalı inceleme talep etme ... bulunmadığından, vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına ve 10.02.2011 tarihinde talimat mahkemesinde alınan beyanında sanıktan şikâyetçi olmadığını bildiren ve nüfus kaydına göre 14.05.1995 doğumlu olup, o tarihte 16 yaşı içinde olan mümeyyiz mağdurenin annesi olan ...'ın kamu davasına katılma ve hükmü temyize ... bulunmadığından, vekilinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılan ... vekilinin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyizi ile sanık müdafiin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemiyle ilgili TCK.nın 103/1, 3, 6 ve 43. maddelerine göre verilen 16 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası aynı Kanunun 62. maddesiyle indirilirken yapılan hesap yanılgısı sonucu hapis cezası 13 yıl 5 ay 7 gün yerine, 13 yıl 5 ay 2 gün olarak belirlenerek noksan cezaya hükmolunması ve öğretmen olan sanığın eylemini 5237 sayılı Kanunun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Öğretmen olan sanığın eylemini 5237 sayılı Kanunun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11339, Karar No: 2010/14872, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11339 E.  ,  2010/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaz tek parsel bazında, komşu parsellerle irtibat kurulmadan işaretlendiğinden rapor denetime elverişli değildir.

Bu nedenle; temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6070, Karar No: 2013/14072, Tarih: 09.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/6070 E.  ,  2013/14072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, ödenmeyen ücret ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı bakanlığın üst işveren olmadığı, anahtar teslimi şeklinde nitelenen işin dava dışı ... Yazılım A.Ş tarafından yapıldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında asıl işveren – alt işveren ilişkisi olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

4734 sayılı Kamu İhale Kurumu Kanunu'nun 4. maddesinde, Bu Kanunun uygulanmasında; Hizmet: (Değişik: 30/7/2003-4964/3 md.) Bakım ve onarım, taşıma, haberleşme, sigorta, araştırma ve geliştirme, muhasebe, piyasa araştırması ve anket, danışmanlık. (...) (1). tanıtım, basım ve yayım, temizlik, yemek hazırlama ve dağıtım, toplantı, organizasyon, sergileme, koruma ve güvenlik, meslekî eğitim, fotoğraf, film, fikrî ve güzel sanat, bilgisayar sistemlerine yönelik hizmetler ile yazılım hizmetlerini, taşınır ve taşınmaz mal ve hakların kiralanmasını ve benzeri diğer hizmetleri. (I) (Asıl-alt işveren ilişkisi kurar)

Yapım : Bina. karayolu, demiryolu, otoyol, havalimanı, rıhtım, liman, tersane, köprü, tünel, metro, viyadük, spor tesisi, alt yapı, boru iletim hattı, haberleşme ve enerji nakil hattı, baraj, enerji santrali, rafineri tesisi, sulama tesisi, toprak ıslahı, taşkın koruma ve dekapaj gibi her türlü inşaat işleri ve bu işlerle ilgili tesisat, imalat, ihzarat, nakliye, tamamlama, büyük onarım, restorasyon, çevre düzenlemesi, sondaj, yıkma, güçlendirme ve montaj işleri ile benzeri yapım işlerini, (Bu anahtar teslimi ilişkisidir) şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı işin yapım yerinin davalı bakanlık olduğunu ve arada anahtar teslimi şeklinde ihale olmadığını iddia ederek işçilik alacaklarından davalı bakanlığın sorumlu olduğunu ileri sürmüştür. 4734 sayılı Kamu İhale Kurumu Kanunu'nda bilgisayar sistemlerine yönelik hizmetler ile yazılım hizmetlerinin asıl işveren - alt işveren ilişkisi kapsamında olduğu belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda ... Yazılım A.Ş ile davalı bakanlık arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunduğundan davalı bakanlık davacının işçilik alacaklarından sorumludur. Aksine düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19229, Karar No: 2014/26161, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19229 E.  ,  2014/26161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bingöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2014

NUMARASI : 2014/175-2014/259

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin aylık ücret alacaklarından spor aidatı adı altında yapılan haksız kesintiden kaynaklı ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işçi ücretlerinden toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca spor kesintisi adı altında yapılan kesintinin işçiye ödenmesi talebini içermektedir.

Somut olayda, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca, işçilerin ücretlerinden 15.07.2004 tarihinden itibaren başlamak üzere, spor kesintisi adı altında kesinti yapıldığı, 01.03.2008 tarihinden itibaren ise spor kesintisi miktarına denk düşecek şekilde işçilere temizlik yardımı adı altında ödeme yapıldığı, son olarak 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle, temizlik yardımı ödemesi ve spor kesintisi yapılması uygulamalarının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizce gerekse de Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan emsal nitelikli davalarda işçinin ücretinden spor kesintisi adı altında yapılan kesintiyi karşılamak üzere, işçiye temizlik yardımı adı altında ödeme yapılarak, belediyenin spor kulübüne, kaynak sağlandığı belirlenmiştir. Gerek emsal dava dosyaları gerekse eldeki dava dosyası içeriğinden anlaşıldığı üzere, temizlik yardımı adı altında yapılan ödemenin amacı, spor kesintisini karşılamak olduğundan, bu durumda işçi ücretinde gerçek anlamda bir kesintiden söz edilemez. Yıldan yıla artarak yüksek miktarlara ulaşan temizlik yardımı ile spor kesintisinin, 16.12.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi ek protokolüyle aynı tarihten itibaren birlikte uygulamadan kaldırılmış olması da, bu hususu doğrulamaktadır. Bu sebeplerle, davacının 01.03.2008 tarihinden sonraki döneme ilişkin spor kesintisinden kaynaklı ücret alacağı talebi haksız olup, kabul edilemez. Mahkemece, davacının sadece 01.03.2008 tarihinden önceki dönemde yapılan kesintileri talep etmekte haklı olduğu kabul edilerek, zamanaşımı savunması yeniden değerlendirilmeli ve zamanaşımına uğramamış alacak miktarı tespit edildiği takdirde hüküm altına alınmalıdır. Hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.