muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1362, Karar No: 2024/2475, Tarih: 16.04.2024

Davalı vekilinin reddedilen yön dışında kalan ve gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Milas 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2020/137 Esas, 2020/132 Karar sayılı kararı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, çocuklarının velâyetinin davacı anneye verildiğini, çocuk ile davalı baba arasında yılda 180 gün olan kişisel ilişki tesisinin davacı annenin velâyet hakkını ciddi ölçüde kısıtladığını, velâyeti davacıda olan çocuğun rahatsızlığı sebebiyle iyi beslenmesi gerektiğini, ayrıca alerjisi ve rutin kontrolleri sebebiyle hastane masraflarının bulunduğunu iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 324 üncü ve 331 inci maddeleri gereğince davasının kabulüne kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde özetle; Milas mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın birlikte görülmesinin doğru olmadığını, velâyetin değiştirilmesi davasının bekletici mesele yapılmasının gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 324 üncü ve 331 inci maddeleri gereğince davanın kabulüne, çocuk ile baba arasında her ayın 4. haftası Cumartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 20.00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10.00 ile 3. günü saat 18.00 arasında, sömestr tatilinin 1. günü saat 10.00’dan 7. günü saat 18.00’a kadar, her yıl babalar günü saat 10.00 ila 18.00 arası ve yaz döneminde her yılın Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 31. günü saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına çocuk için aylık 1.000,00 TL nafakanın dava tarihinden itibaren tedbir nafakası olarak, kararın kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince 10.03.2023 tarihli ek karar ile davacı tarafın tavzih talebinin kabulü ile nafaka yönünden davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmiş, bu ek karara karşı istinaf başvurusunda bulunulmamıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın gerekçesiz olduğunu, baba ile görüşmenin çocuğun neden yüksek yararına olduğunun anlaşılmadığını, kişisel ilişki ve nafaka miktarının değiştirilmesini gerektirir koşulların oluşmadığını, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine karşın vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın gerekçesiz olduğunu, baba ile görüşmenin çocuğun neden yüksek yararına olduğunun anlaşılmadığını, kişisel ilişki ve nafaka miktarının değiştirilmesini gerektirir koşulların oluşmadığını, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine karşın vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece hükmedilen iştirak nafakasının aylık 1.000,00 TL, yıllık 12.000,00 TL olması ve kararın kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’unun (6100 sayılı Kanun)341 inci, 346 ncı ve 352 inci maddeleri uyarınca istinaf başvuru dilekçesinin reddine; kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine yönelik davada davanın mahiyeti gereği bu düzenlemenin mahkemenin taktirinde olduğu, bu kabulün davanın kısmen kabulü anlamına gelmeyeceği, davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin isabetli olduğu; çocuğun yaşı, okul durumu ve fiziksel gelişimi dikkate alındığında, anlaşmalı boşanma davasında kurulan şahsi ilişkinin çok fazla olduğu, bu ilişkinin anne ve babanın ebeveynlik duygularını engellemeyecek şekilde çocuğun yüksek yararı uyarınca yeni şartlara uygun olarak düzeltilmesinin doğru olduğu, ancak İlk Derece Mahkemesince belirlenen kişisel ilişki süresinin de babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı, hükmün kişisel ilişkiyi düzenleyen 1.bendinin kaldırılmasın gerektiği gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün 1. inci bendi olarak çocuk ile baba arasında her ayın 2. ve 4. hafta sonu Cumartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 20.00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10.00 ile 3. günü saat 18.00 arasında, sömestr tatilinin 1. günü saat 10.00’dan 7.günü saat 18.00’a kadar, her yıl babalar günü saat 10.00 ila 18.00 arası ve yaz döneminde her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 31. günü saat 18.00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına, yazılmasına; iştirak nafakasına yönelik istinaf başvurusu dilekçesinin reddine, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca iştirak nafakası yönünden kesin olarak karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle;kişisel ilişki süresinin değiştirilmesini gerektirir bir durumun olmadığını, baba ile görüşmesinin engellendiğini, farklı ve uzak şehirlerde olduklarının gözardı edildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki ve İlk Derece Mahkemesince verilen 10.03.2023 tarihli ek karar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişisel ilişki süresinin çocuğun yüksek yararına ve babalık duygularını tatmine elverişli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 182 nci, 324 üncü ve 331 inci maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2023 tarihli ek kararına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/13233, Karar No: 2012/1109, Tarih: 31.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/13233 E.  ,  2012/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kıyı kenar çizgisi içinde kalan tapu kaydının iptali nedeniyle maddi tazminata ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 24/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7209, Karar No: 2017/867, Tarih: 14.02.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/7209 E.  ,  2017/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ......Başkanlığına izafeten ....Başkanlığı ve diğerleri aleyhine 27/03/2009 (asıl dava) - 07/04/2009 (birleşen dava) günlerinde verilen dilekçeler ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 22/12/2015 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/02/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat.... ..... geldi. Karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Davalılardan .... vekili Avukat ...'ün mazeret dilekçesi gönderdiği, kararın onanmasını istediği görüldü. Okundu, dosyasına konuldu. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9863, Karar No: 2012/11590, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9863 E.  ,  2012/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için de bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine,18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16150, Karar No: 2015/19485, Tarih: 15.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16150 E.  ,  2015/19485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, asıl dava ile iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalı ... Spor Kulubü Başkanlığı'ndan tahsilini talep etmiş, birleşen dava ile ise ihaleyi yapan ve işe alan kurumun ... olduğunu, davacının Belediye'nin yapmış olduğu parkometre ihalesinin yüklenicisi olan ... Belediye Spor Kulubü Başkanlığı bünyesinde çalıştığını, 30 Mart yerel seçiminden sonra sözleşmesinin haksız ve tek taraflı feshedildiğini, bu nedenle Belediye'nin de tüm alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğunu belirterek husumeti Belediye'ye de yöneltmiş ve davaların birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının kurumun işçisi olmayıp bağımsız işveren olan ... Belediye Spor Kulübü'nün çalışanı olduğunu, davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’nın Belediye tarafından Dernekler Kanunu’na uygun olarak kurulduğu, ayrı tüzel kişilik kazandığı ve tüzel kişiliğinin halen devam ettiği, davacının da kulüp tarafından işe alınarak çalıştırıldığı, birleşen davanın davalısı ... tarafından dernek niteliğinde kurulan asıl davanın davalısı ...'nın bağımsız bir tüzel kişilik olarak ayrı bir işveren olduğu, ... tarafından Belediye Spor Kulübü adı altında kurulmasının ...’na asıl işverenlik sıfatı vermeyeceği, davacı tarafından da bizzat ... bünyesinde işçi sıfatı ile çalışmasının ispatlanamadığı, davacı işçi ile iş sözleşmesi ilişkisi içinde olan davalının dernek niteliğindeki asıl davanın davalısı ... olduğu, zira, davacı işçinin maaşlarının ve sigorta primlerinin ayrı bir tüzel kişilik olan ... tarafından ödendiği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ...'nın dernek sicilindeki adresi ... Kaymakamlığı Dernekler Büro Şefliği tarafından Eski Belediye Sarayı olarak bildirilmiş olup ... adına bu adrese çıkarılan dava dilekçesi ve tensip zaptı ekli davetiye ... Belediyesi Yazı İşleri Müdürü tarafından tebliğ alınmıştır. Davalı ... vekili 16.06.2014 tarihli yazısında, tebligat zarfı üzerindeki muhatap ... Belediyesi Spor Kulubü ile bir ilgileri olmadığını belirterek sehven almış oldukları tebligatları Mahkeme'ye iade etmiştir. Bunun dışında davalı ...'ne dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davalı ...'nün bağlı olduğu ilgili federasyona müzekkere yazılarak kulübün adresinin ve en son başkanının kim olduğu sorulup taraf teşkilinin buna göre sağlanması gerekmektedir. Ayrıca 6360 sayılı Yasa'nın geçici 1/8 maddesi, 8. maddesi ve 27/son maddesi ile 5216 Sayılı Yasa'nın 11. maddesi gereğince otopark işletme görevinin ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredilip devredilmediği araştırılarak ve fesih tarihi de gözönünde bulundurularak hasmın temsilcisinde hata yapılıp yapılmadığı değerlendirilip gerektiğinde davanın ... Büyükşehir Belediyesi'ne yöneltilmesi için davacıya süre verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken davalı ... aleyhine açılan birleşen davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4043, Karar No: 2024/516, Tarih: 17.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4043 E.  ,  2024/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/487 E., 2023/51 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2013 tarihli ve 2012/667 Esas, 2013/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Denetim süresi içinde suç işleyen sanık hakkında Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/183 Esas, 2015/320 Karar sayılı kararı ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/10978 Esas, 2022/8851 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/487 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi, ek fıkra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, atılı suçun oluşmadığına, lehe hususların değerlendirilmediğine, katılan vekilinin temyiz istemi ise vekalet ücreti verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, atılı suçun oluşmadığına, lehe hususların değerlendirilmediğine, katılan vekilinin temyiz istemi ise vekalet ücreti verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, 2007 envanter defterini istenmesine rağmen teslim etmediğinden hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın, daha önce vergi dairesince yapılan incelemelerde tüm belgelerinin alındığını, tutanaksız olarak muhasebecisine teslim edildiğini, bu süreçte yeniden istendiğinden envanter defterini bulmadıklarını, suç kastının bulunmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, istem yazısı, ve tebliğe ilişkin belgelerin dosyada bulunmadığı, mütala ve vergi suçu raporunun dosya arasına alındığı, sanığın zararı ödediğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemenin sanık savunması, mütala ve vergi suçu raporu ile tüm dosya kapsamına göre vergi incelemesi sırasında kendisinden istenen defteri vermeyen sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.06.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 15.08.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1. Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği, dosya kapsamında defter, kayıt ve belgelerin isteme yazısının ve bu yazının tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; defter ve belge isteme yazısı ve tebliğ belgesi asıllarının ya da onaylı suretlerinin ilgili vergi dairesinden getirtilerek dosya arasına konulması, söz konusu yazıda hangi belgelerin hangi amaçla ne zaman istendiğinin, istemin 5 yıllık saklama süresi içerisinde yapılıp yapılmadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre işlem yapılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2. Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/487 Esas, 2023/51 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15548, Karar No: 2012/5721, Tarih: 23.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15548 E.  ,  2012/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların sahte para suçundan Şanlıurfa İlinde yakalanmalarından önce sanıklar ..., ... ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...’ın Ordu ilinde de parada sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla teşhis edilerek haklarında Ordu Ağır Ceza Mahkemesine, Şanlıurfa ilinde meydana gelen olaylarla ilgili de Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesine davaların açıldığının UYAP bilişim sistemlerindeki kayıtlardan anlaşılması karşısında, parada sahtecilik suçunun niteliği itibariyle sürekliliği gerektirmesi ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanıkların mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından Ordu İlinde meydana gelen olaylardan dolayı sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan açılan dava ile birleştirilerek, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.