muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12463, Karar No: 2013/20788, Tarih: 26.11.2013

2) Aynı köyde bulunan taşınmazlarla ilgili olarak açılan davalarda objektif değer artırıcı unsur oranının %80 olarak uygulandığı gözetilmeden, %50 kabul edilmek suretiyle eksik bedele hükmolunması doğru olmadığı gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen kamulaştırma bedelinin 651.731,33-TL'lik kısmı düşüldükten sonra bakiye bölümüne 23.05.2009 tarihinden karar tarihi olan 17.10.2012 gününe kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 990,00-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı idareye, 990,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalılara verilmesine, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1349, Karar No: 2019/5888, Tarih: 26.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/1349 E.  ,  2019/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; bir kaç günden beri arkadaşı olan sanık ...’ın ikametinde kalan mağdur ...’ın, sanık ve savunma tanığı ... ile birlikte akşam saatlerinde “...” isimli lokantaya gittikleri, burada otururken katılanın, çantasının bulunmadığını belirtip ... telefonunu sanık ...’ın çantasına emaneten koyduğu, yemek yiyip biraz alkol aldıktan sonra yine hep birlikte anılan işletmeden ayrılıp, ... içmek üzere “...” isimli kafeye gittikleri, burada katılan ve sanık arasında, katılanın erkek arkadaşları ile gitmek istediğini söylemesi nedeniyle bir tartışma yaşandığı, ardından erkek arkadaşı ile işletmeden ayrılan katılanın ... telefonunun sanığın çantasında kaldığı; ertesi gün sanık Nihal’e ait olup geçici olarak kullandığı şahsi eşyaları iade edip kendi eşyalarını almak üzere sanığın annesi ile birlikte ikamet ettiği eve giden mağdurun, ... telefonunun iade edilmesini istediği, ancak sanığın il dışında bulunması nedeniyle bunun mümkün olmadığı, olay tarihinden bir hafta sonra vaki şikayet üzerine soruşturmanın başlatıldığı olayda;

Sanık ...’ın kendi beyanına göre; annesinin telefonla arayıp, ...’nın eve geldiğini ve kendisinde bulunduğunu söylediği ... telefonunu istediğini belirtip, “Kızın telefonunu vermesini” salık verdiğini, ancak kendisinin; ...’ya kızdığını, özür dilemesi gerekirken bir de telefonunu iade etmesi halinde, yaptığı yanlış davranışlarına onay vermiş sayılacağını ve herkese aynı şekilde davranabileceğini, bu nedenle de kendisinden özür dileyinceye kadar telefonu vermeyeceğini söylediği; Mahkeme huzurunda da aynı yönde beyanda bulunup; “Özür dilemesini beklerken, şikayet etmesinin zoruna gittiğini” ifade ettiğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın eyleminin, TCK'nin 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31, Karar No: 2013/21978, Tarih: 12.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/31 E.  ,  2013/21978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yasal zorunlu unsur içermediği gerekçesi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda oluşan muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas- 2004/442 sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Davanın açıklanan bu niteliği gözetildiğinde dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesinin zorunlu olmadığı kabul edilmelidir.

Şu halde; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca; mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3257, Karar No: 2013/11443, Tarih: 19.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/3257 E.  ,  2013/11443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında faturalara konu yedek parça ve malzemelerin müvekkilince davalıya satılarak teslim edilmiş ise de büyük bir kısmının bedelinin ödenmediğini bakiye alacağın tahsili için girişilen takibe dayalı borçlunun itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali takibin devamı ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; satım ilişkisine konu malların tesliminin müvekkilinin ...’da bulunan genel müdürlüğüne yapıldığını, temel ilişkinin ...'daki merkezle mevcut olması nedeniyle de yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; İstanbul Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün cevabi yazısına göre davalının İstanbul’da şubesinin bulunduğu ve sicile tescil edildiği anlaşıldığındın HUMK 9 maddesi uyarınca yetki itirazının reddine, benimsenen bilirkişi raporuna göre icra takibinden sonra davalı yanca 25.778,59 USD tutarında ödemede bulunulduğunun saptandığı ve ayrıca davalı yanca 02/09/2012 tarihli belgeyle ödeme savunmasında bulunulmuş ise de bu ödemenin yapıldığı ...’nin davacıyı temsil ettiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının takibe itirazının iptaliyle takibin devamına, takipten sonra yapılan 25.778,59 USD’lik ödemenin infaz aşamasında icra müdürlüğünce değerlendirilmesine, hükmolunan tutarın %40’ı oranındaki 62.847,19 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yerel mahkemece kendisine ödeme yapıldığı iddia olunan ...’nin davacıyı temsile yetkili bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davalı yanın ödeme savunması kabul edilmemiş ise de; davalı vekilince deliller arasında dosyaya sunulan Türkçe tercümesi yapılmış 02/11/2008 tarihli belgede davacı şirket müdürü tarafından ...’nin bakiye alacakların tahsilatında tam yetkili olarak görevlendirildiği belirlenmekle birlikte yine dosyaya ibraz edilen 02/09/2012 tarihli belge içeriğinden 18/11/2008 tarihli çek ile davalı tarafından davacı temsilcisi ...’ye 28.614,00 USD ve 31.741,00 Euro tutarında ödemede bulunulduğu görülmektedir. Bu durum karşısında mahkemece dosyaya sunulan bu temsil belgesi ve ödeme belgesi üzerinde durularak gerek görüldüğünde bilirkişiden ek rapor aldırılmak suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı gibi; öte yandan davalı yanca icra takibinden sonra (05/05/2009 tarihine kadar) ancak dava tarihinden önce ifa edilen 25.778,59 USD tutarındaki ödeme yönünden davacının bu meblağı davaya konu yapmakta hukuki yararının bulunmadığı da gözetilmeksizin ödemeye konu bu tutar sanki yargılama sırasında gerçekleştirilmiş gibi düşünülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında da isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.06.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.06.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Genel hükümlere göre açılan davalarda kural olarak haklılık durumu dava tarihine göre belirlenir. İtirazın iptali davasının amacı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaktır. Bu nedenle davada haklılık durumu takip tarihi itibariyle belirlenmelidir (HGK 16.10.1996,19-601/711). İtirazın iptali davasında takipten önce, takipten sonra ancak ödeme emrine itiraz süresi bitmeden yapılan ödemeler gözetilir. Ancak ödeme emrine itiraz süresinin geçmesinden sonra yapılan ödemeler ise dikkate alınmaz. Bu tür ödemeler kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmelidir. Aksi halde ödeme tarihleri itibariyle takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulmalıdır. Bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunan meblağ üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüt yaratır. Davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip, infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde olup, hükmün onanması gerekir. Sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüş ve gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/1031, Karar No: 2021/710, Tarih: 08.06.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1031 E.  ,  2021/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Tire Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; davalı ... tarafından 30.04.1979 tarihli encümen kararı ile açık artırma usulü ile ihaleye çıkarılan davaya konu taşınmazın davalının kamu kurumu olması nedeniyle duyulan güvene istinaden müvekkillerinin murisi tarafından satın alındığını, zilyet olunan taşınmazın ev ve hayvan damları yapılıp, ağaç dikilerek nizasız ve fasılasız kullanıldığını, 2010 yılının Nisan ayında mal müdürlüğü tarafından ecrimisil ihbarnamesi gönderilmesi üzerine taşınmazın Belediyeye değil de Maliye Hazinesine ait olduğu ve davalının kendilerine tapu devri yapamayacağını öğrendiklerini, bu nedenle davalının doğan zararı karşılaması gerektiğini ileri sürerek taşınmazın zemin ve muhtesatları ile birlikte dava tarihi itibariyle değeri ile, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 26.124,90TL’ye yükseltmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davalı vekili; davacıların taşınmazı satın aldıktan birkaç ay sonra Maliye Hazinesine ait olduğunu öğrendiklerini, bugüne kadar davanın açılmaması nedeniyle alacağın zamanaşımına uğradığını, belediyenin Hazineye ait arazileri adına intikal ettirerek hak sahiplerine tapuları ile birlikte teslim ettiğini, davacı tarafa tapu sözü verilmesine rağmen dava açıldığını, ihale bedelinin birkaç ay içinde artışa uğramayacağı göz önüne alındığında davacının talep edebileceği tutarın ihalede ödediği miktarla sınırlı olması gerektiğini, taşınmazın rayiç değerini talep etmesinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Tire Asliye Hukuk Mahkemesinin verdiği 04.04.2013 tarihli ve 2010/263 E., 2013/201 K. sayılı kararı ile; davalının sattığı taşınmazı mülkiyeti Hazineye ait olduğu için tapuda devredemeyeceği, dolayısıyla sözleşmenin hüküm ifade etmediği ve davacıların zarara uğradığı, hak ve nesafet, aynen ikame kuralları nazara alındığında, davacıların elinden çıkan taşınmazın zemin ve muhdesatları ile birlikte toplam değerinin davacılara ödenerek zararlarının karşılanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 04.06.2014 tarihli ve 2014/1318 E., 2014/8880 K. sayılı kararı ile ;

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 04.06.2014 tarihli ve 2014/1318 E., 2014/8880 K. sayılı kararı ile ;

“…Mahkemece yapılan keşfe katılan inşaat mühendisi ve ziraat teknisyeni bilirkişiler raporlarında; dava tarihi itibari ile arsanın, binanın, çevre duvarının, hayvan damının, meyve ağaçlarının toplam değerini hesaplamışlar, anılan bu rapor hükme dayanak yapılmıştır. Mahkemece, ihale ile alınan arsanın üzerine yapılan yapıların kaçak olup olmadığı, ekonomik değer taşıyıp taşımadığı araştırılmadan hüküm oluşturulmuştur.

3194 sayılı İmar Kanununa göre; her türlü bina yapımı, yerel idarelerden izin alınmasına bağlıdır. Hukuk Genel Kurulunun 17.11.1999 gün ve Esas: 1999/15-653, Karar: 1999/965; 04.04.2001 gün ve Esas:2001/15-305, Karar:2001/336 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; İmar Kanunu kamu düzeni ile ilgili olup, emredici hükümler taşıdığından, mahkemelerce re'sen gözönünde bulundurulmalıdır. İmar Kanununa aykırı yapılan her türlü inşaatın yıkılması gerekeceğinden, yaratılan değerlerin hukuken korunması söz konusu olamayacağı gibi; kanuna aykırılık devam ettiği sürece, bu nitelikteki bir binadan dolayı, hangi hukuksal nedene dayalı olursa olsun, hak talebinde de bulunulamaz. Bu nedenle, somut olayda, kaçak inşaatın bulunup bulunmadığının varsa ruhsata bağlanmasının hukuken mümkün olup olmadığının da ayrıca araştırılıp, saptanması zorunludur.

Nitekim, HGK 2009/15-178 E.-242 K.sayılı ve 2009/13-208 E.-230 K. sayılı ve 03/06/2009 tarihli kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir .

Mahkemece; eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir …” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Nitekim, HGK 2009/15-178 E.-242 K.sayılı ve 2009/13-208 E.-230 K. sayılı ve 03/06/2009 tarihli kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir .

Mahkemece; eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir …” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Mahkemenin 10.12.2015 tarihli ve 2015/400 E.,2015/595 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçelerinin yanında, birebir emsal olan birden fazla mahkeme kararının Yargıtayca onanarak kesinleştiği, bu şekilde benzer olaylarda farklı kararlar verilmesinin hukukî güvenlik ve eşitlik ilkesini zedelediği, davalı Belediyenin 3194 sayılı İmar Kanunu’nu uygulamakla yükümlü olduğu, her türlü inşaatın İmar Kanunu’na uygunluk denetiminin belediyece yapılarak inşaat ve oturma ruhsatının verildiği, belediyenin mesken ihtiyacının karşılanması için ihaleye çıkardığı taşınmaza davacıların murislerinden eklemeli olarak gelen yirmibeş yıllık zilyetliklerinin bulunduğu ve iyiniyetli oldukları, su ve elektrik aboneliğinin yapılması, arsa bina vergilerini tahakkuk edişi birlikte değerlendirildiğinde davalı belediyenin ödemesi gereken tazminat miktarından bina değerinin indirilmesinin dürüstlük kuralına ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) ifa imkansızlığını düzenleyen 136. maddesine uygun düşmeyeceği, TBK'nın 136/3. maddesine göre borçlunun ifanın imkânsızlaştığını alacaklıya gecikmeksizin bildirmemesi ve zararın artmaması için gerekli önlemleri almaması hâlinde bundan doğan zararları gidermekle yükümlü olacağı, belediye tarafından taşınmazı satın alanlara tapuların verilemeyeceğinin bildirilmediği, taşınmazı ihale ile alan ve iyiniyetli olan davacının taşınmaz mülkiyetini edindiği inancıyla satın alma amacına uygun olarak taşınmaza mesken yaptığı, imar ve ihya ederek yirmibeş yıl gibi uzun süre malik sıfatıyla kullandığı gerekçesiyle direnme kararı vermiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, taşınmaz satışına dair geçersiz sözleşmeden kaynaklanan menfi zararın belirlenmesi için taşınmaz üzerinde 3194 sayılı İmar Kanunu’na aykırı şekilde kaçak yapı bulunup bulunmadığı varsa ruhsata bağlanmasının hukuken mümkün olup olmadığı hususlarının araştırılıp, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle 3194 sayılı İmar Kanunu’na değinmekte fayda vardır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle 3194 sayılı İmar Kanunu’na değinmekte fayda vardır.

13. Çarpık ve düzensiz şehirleşmeyi önlemek amacıyla getirilen 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca her türlü inşaat yapılması yerel idarelerden izin alınmasına bağlıdır. Ruhsatsız, başka bir anlatımla kaçak yapılar, aynı Kanun’un 32. maddesi uyarınca yıktırılır; ayrıca, 42. madde de kaçak yapılarla ilgili gerek iş sahibi, gerek yüklenici yönünden cezai yaptırımlar getirmiştir. İmar Kanunu hükümleri kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce re’sen göz önünde bulundurulur. İmar suçu oluşturan kaçak yapıların yıkılması gerekeceğinden, yaratılan ekonomik değerlerin korunmasından da söz edilemez. Diğer bir ifade ile bu tür yapılar hakkında tescil, tespit, nefaset farkı, eksik işler bedeli vs. talep edilemez. Ancak yıkım talebinde bulunulabilir. Nitekim bu husus Hukuk Genel Kurulunun 03.06.2009 tarihli ve 2009/15-178 E., 2009/242 K. sayılı kararında aynen benimsenmiştir.

14. Somut olayda ise davacı, ihale ile belediyeden satın aldığı taşınmazın üzerine ev ve hayvan damı yapıp ağaç dikerek nizasız ve fasılasız kullandığını, 2010 yılı Nisan ayında Mal Müdürlüğü tarafından gönderilen ecrimisil ihbarnamesi ile taşınmazın Hazineye ait olduğunu öğrendiğini belirterek taşınmazın zemin ve muhdesatları ile birlikte tahsilini davalıdan istediğine göre uyuşmazlığın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 722 ve devamı maddeleri hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, taşınmaz üzerindeki yapıların 3194 sayılı Kanuna aykırı şekilde kaçak olup olmadıklarının veya ruhsata bağlanmalarının hukuken mümkün olup olmadıklarının araştırılmasının sonuca etkisi olmayacaktır.

15. Hâl böyle olunca, bu yöne ilişkin verilen direnme kararı haklı ve yerindedir.

16. Diğer taraftan, dava tarihi 03.05.2010 iken direnme kararında 16.06.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak kabul edilmiş, bozma nedeni yapılmamıştır.

17. Ne var ki, bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazları incelenmediğinden bu konuda inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olup davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 08.06.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.