muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8736, Karar No: 2016/13243, Tarih: 04.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8736 E.  ,  2016/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, ilave tediye, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, bayram yardımı, ücret farkı, hafta tatili, iş riski ve sorumluluk zammı, aile yardımı ile gece zammı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, işçi olarak davalı Belediyede çalışmaya başladığını, 14.10.2011 tarihinde 6111 sayılı Kanun ihtiyaç fazlası işçi kapsamında .... Bakanlığı bünyesine geçirildiğini, davalı Belediyede çalıştığı dönemlerde hak etmiş olmasına rağmen talep etmiş oldukları alacaklarını alamadıklarını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabında, davacının haklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalar göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai ve gece zammı ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının haftalık yirmibir saat fazla mesai yaptığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıklarının davalı belediyeye karşı davaları bulunduğu ve bu sebeple husumetli olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının fazla mesai süresinin davalı tanık beyanlarına göre tespit edilerek hüküm altına alınması gerekli iken husumetli davacı tanık beyanlarına itibarla fazla mesai alacağının tespiti hatalıdır.

Gece zammı alacağı bakımından;

Gece zammı alacağı bakımından;

4857 sayılı İş Kanunu'nun 69. maddesinde çalışma hayatında "gece" en geç saat 20:00'de başlayarak en erken saat 06:00'ya kadar geçen ve her halde en fazla onbir saat süren dönemi kapsadığı, ikinci fıkrada ise bazı işlerin niteliğine ve gereğine göre yahut yurdun bazı bölgelerinin özellikleri bakımından, çalışma hayatına ilişkin "gece" başlangıcının daha geriye alınması veya yaz ve kış saatlerinin ayarlanması, yahut gün döneminin başlama ve bitme saatlerinin belirtilmesi suretiyle birinci fıkradaki hükmün uygulama şekillerini tespit etmek yahut bazı gece çalışmalarına herhangi bir oranda fazla ücret ödenmesi usulünü koymak veyahut gece işletilmelerinde ekonomik bir zorunluluk bulunmayan işyerlerinde işçilerin gece çalışmalarını yasak etmek üzere yönetmelikler çıkartılabileceği üçücü fıkrada ise işçilerin gece çalışmaları yedi buçuk saati geçemeyeceği düzenlenmiştir. Ancak mevzuatımızda gece çalışmasının en az kaç saat olduğu yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Avrupa Birliği Hukukunda 2003/188 sayılı Direktif'in 2. maddesinde tanımlar başlığında gece işçisinin “Bir yandan, günlük çalışma süresinin en az üç saati gece süresine rastlayan, diğer yandan, yıllık çalışma süresinin belirli bir kısmının gece dönemine rastlaması muhtemel olan ve bahsedilen belirli kısım ilgili üye devletlerin seçimine bağlı olarak endüstrinin her iki tarafının görüşleri alınmasını müteakip ulusal kanunlar tarafından ya da, toplu sözleşmeler ya da ulusal veya bölgesel düzeyde endüstrinin iki tarafı arasında sonuçlandırılan sözleşmeler tarafından tanımlanan işçiler olduğu belirtilmiştir. Burada gece işçisi tanımlaması ile üç saatlik gece çalışması olan kimsenin gece işçisi olduğu açıklanmıştır.

Toplu iş sözleşmesinin 70. maddesinde saat 20:00 ile 06:00 saatleri arasında çalışanlara gece zammı ödeneceği belirtilmiştir. Fazla mesai alacağı bakımından yukarıda belirtilen bozma gerekçesine göre belirlenecek saatlere göre davacının ağırlık çalışmasının gece süresinde geçip geçmediği belirlenerek buna göre gece çalışma alacağının değerlendirilmesi gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13408, Karar No: 2014/1882, Tarih: 05.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13408 E.  ,  2014/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporuna göre; hazineye ait olan, ancak; orman sayılmayan arazideki bir adet çam ağacını, motorlu testere ile kestiği ve bu şekilde dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15619, Karar No: 2016/5877, Tarih: 24.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/15619 E.  ,  2016/5877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9046, Karar No: 2012/9805, Tarih: 05.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9046 E.  ,  2012/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat....arafından, davalı ... vd. aleyhine 06/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasında ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; davalıların murisi ..... Tarımsal malik olduğu araç ile asli kusurlu olarak trafik kazasına sebebiyet vererek davacının kızı .... ve oğlu .....'ın ölümüne sebep olmuştur. Olayın gelişimi, kusur durumu, olayda vefat eden kişi sayısı ve yukarıda belirtilen ilkeler gözönünde alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminat azdır. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12310, Karar No: 2015/2550, Tarih: 25.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/12310 E.  ,  2015/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11703, Karar No: 2018/2150, Tarih: 28.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/11703 E.  ,  2018/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy merasına tecavüz suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı cihetle; Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Dosya kapsamında Çığlık Köyünün mahalle olduğunun anlaşılması karşısında, dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde kalıp kalmadığı, hangi tarihte belediye sınırlarına alındığı kesin biçimde saptanarak, suç tarihinde belediye sınırları içinde kalması halinde, belediye teşkilatı bulunan yerlerdeki kamuya ait taşınmazlara tecavüzün hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK.nun 154. maddesindeki suçu oluşturmayacağı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11158, Karar No: 2015/2338, Tarih: 03.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11158 E.  ,  2015/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (1 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilip re'sen de temyize tâbi hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Katılan ...’nın kanuni olarak hakkı bulunmadığından vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mahkemece, oluşa uygun şekilde sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 103/1 daha sonra 103/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması, ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan ...’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Gerekçeli kararda sanığın 5237 sayılı TCK.nın 109/1-3f-5, 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, yazılı şekilde sanık hakkında 109/2. maddesinin uygulanması suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8403, Karar No: 2024/4033, Tarih: 27.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8403 E.  ,  2024/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/20 E., 2020/1324 K.

SUÇ : Gece vakti silahla yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/328 Esas, 2019/520 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/20 Esas, 2020/1324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün kaldırılmasına, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) benteri, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yağma suçunun oluşmadığına, yeterli inceleme yapılmaksızın, şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller olmadan hüküm kurulduğuna, iletişim tespiti (HTS) kayıtlarının ve tanık anlatımlarının dikkate alınmadığına, hükme esas alınan doktor raporunun katılan ile bağının kurulamadığına,

Vesaire,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yağma suçunun oluşmadığına, yeterli inceleme yapılmaksızın, şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller olmadan hüküm kurulduğuna, iletişim tespiti (HTS) kayıtlarının ve tanık anlatımlarının dikkate alınmadığına, hükme esas alınan doktor raporunun katılan ile bağının kurulamadığına,

Vesaire,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan ...'ın sanık ...'u aynı mahalleden yaklaşık 3-4 yıldır tanıdığı, olay günü katılanın beyanına göre saat 23.00 sıralarında katılanın sanık ile park içerisinde karşılaştığı, sanığın konuşmak için katılandan cep telefonunu istediği, katılanın cep telefonunu konuşması için sanığa verdikten sonra sanığın telefon ile bir çok yeri aradığı, katılanın eve geç kaldığını söyleyip telefonunu sanıktan istediği, sanığın ise "biraz bekle" dediği, katılanın telefonu almak için ısrar etmesinin ardından sanığın da "vermiyorum lan gel al" diyerek avucunun içerisinden çıkarmış olduğu ve olay yerinde ele geçirilemeyen sustalı bıçakla katılanı sol bacağından yaraladığı, katılanın aldığı bıçak darbesiyle yere düşmesi üzerine sanığın elinde bulunan bıçağı tekrar katılana doğrultup cüzdanını istediği, katılanın sanığın elindeki bıçakla kendisini öldüreceğini düşünerek sağ cebinde bulunan cüzdanı verdiği ve olay yerinden kaçtığı, katılanın sanıktan şikâyetçi olduğu, mahkemece herhangi bir kamera kaydı veya görgü tanığı olmayan sadece katılan beyanı ve doktor raporu üzerine işlenen somut olayda sanığın bir alakasının bulunduğunun anlaşıldığı, HTS kayıtları ve iletişimin tespitleri bir bütün olarak ele alındığında katılanın sanık tarafından yağmalandığının ... olmadığı kanısına varıldığı, ancak sanığın tanıkların iradelerini engellemeye yönelik hareketlerde bulunması, sanık ile katılan arasında olay günü görüşmelerin olması, katılanın yağma iddiasının şüphe götürmeyecek bir delille ispatlanmasa da yaralanma iddiasının doktor raporuyla hayati tehlike oluşturmayan ancak basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderilemeyecek şekilde tespit edilerek ortaya konduğu nazara alındığında sanık ile katılan arasında nedeni tam olarak tespit edilemeyen bir gerekçe ile sanığın bıçakla katılanı bacağından BTM ile iyileşmez şekilde yaraladığı olayda sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın beyanı, katılan hakkında düzenlenen 07.04.2019 tarihli adli raporda katılanın beyanını doğrular şekilde sol femur lateralinde 8 cm lik 1 cm derinliğinde kesi tespit edilmiş olması, tanıkların beyanları, katılana fotoğraf albümü üzerinden yaptırılan teşhis sonucunda telefonunu ve cüzdanını gaspeden kişi olarak sanık ...'u teşhis etmiş olması, katılanın gaspedildiğini iddia ettiği cep telefonunun HTS kayıtlarından; telefon cihazının 06.04.2019 günü saat 18.10'a kadar katılanın GSM hattı ile kullanıldığı, 11.04.2019 tarihinde GSM hattı olmadan kullanıldığı, 22.04.2019 tarihinden sonra da iki gün süreyle sanığın ifadesinde arkadaşı olarak adı geçen ...'a ait GSM hattı ile kullanıldığının anlaşılması bir bütün olarak değerlendirilmesinde; sanık ...'un olay günü gece vaktinden sayılan saat 23.30 sıralarında yolda karşılaştığı ve daha öncesinden tanıdığı katılandan konuşma bahanesiyle cep telefonunu istediği, bir süre geçmesine rağmen telefonu iade etmemesi katılanın telefonunu geri istemesi üzerine üzerinde taşıdığı ve ele geçmeyen bıçağı çıkartarak katılana salladığı ve bıçağın katılanın bacağına isabet ederek hayati tehlike oluşturmayacak ve basit tıbbi müdahale ile düzelmeyecek şekilde yaralanmasına neden olduktan sonra katılanın cüzdanını da istediği ve katılanın korkması üzerine cüzdanını da olay yerinden kaçtığının ve böylelikle üzerine atılı geceleyin ve silahla yağma suçunu işlediğinin ... olduğu kanaatine varılmış ve İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın bu suçtan eylemine uyan nitelikli yağma suçundan hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.