muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11205, Karar No: 2017/2958, Tarih: 11.04.2017

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davalılardan ... yargılama sırasında 4767 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kendisine ait meyve ağaçlarının bulunduğunu ileri sürerek muhdesat iddiasında bulunmasına rağmen yukarıda yazılı olan ilkeler gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Diğer taraftan, 4538 parsel sayılı taşınmaz yönünden muhdesat oranlaması yapılmak suretiyle hüküm kurulmuş ise de, temyiz eden davalı tarafından, anılan parsel üzerindeki muhtesat olarak davacıya aidiyetinin tespitine karar verilen meyve ağaçlarının, bu tespit kararının kesinleşmesinden sonra davacı tarafından kesilerek taşınmazın tarla vasfına dönüştürüldüğü ileri sürülmüş olup, taşınmaz üzerinde gerçekten muhdesat kalmamışsa muhdesat oranlaması yapılmasının gerekmediği de açıktır.

Hal böyle olunca; dava konusu 4767 parsel sayılı taşınmaz yönünden yukarıda değinilen ilkeler dikkate alınmak suretiyle araştırma ve inceleme yapılarak muhdesat iddiasının gözetilmesi, 4538 parsel sayılı taşınmaz bakımından ise davacıya ait muhdesatların (138 adet elma ağacı ve 2 adet cevizağacı) halen taşınmaz üzerinde bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan taşınmazlarla ilgili yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, 224, 1461, 2137, 2174, 2176, 2652, 3541, 3788, 3872, 4249, 4462, 5019, 5021, 5307ve 5486 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davalı ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, onanan kısım için taşınmaz malların satış bedelinden payına düşecek paranın binde 11,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 27,70 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle 4767 ve 4538 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11986, Karar No: 2020/1950, Tarih: 27.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/11986 E.  ,  2020/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın davalılardan ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden pasif husumet ve ... Köyü Muhtarlığı yönünden ise taraf ehliyeti bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmiş olup, hükmün davalılar ... Belediye Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 62 parsel sayılı, davalılardan ... köyü muhtarlığı adına kayıtlı taşınmazdaki ağaçları müvekkilinin diktiğini ileri sürerek muhdesatların müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulüne, ... Büyükşehir Belediyesi yönünden pasif husumet ve ... Köyü Muhtarlığı yönünden ise taraf ehliyeti bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir. Karar, davalı ... Belediyesi Başkanlığı ve ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın tespiti istemine ilişkindir .

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin, lehlerine vekalet ücreti verilmemesi hususundaki temyiz itirazlarına gelince; ilgili davalının davada vekil ile temsil edilmesine ve Mahkemece de bu davalı yönünden dava pasif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesine rağmen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi gereğince davalı ... Başkanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 577,41 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.652,22 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Başkanlığına iadesine, 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2013/8431, Karar No: 2013/10852, Tarih: 20.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8431 E.  ,  2013/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra ilâmda belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı ve davalı SGK Başkanlığı avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının avukatının temyiz itirazlarının reddine;

Davacının avukatının temyiz itirazlarına gelince;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu yasal çerçevede; sözleşmesinin 31.05.1991 tarihine kadar devam etmesine ve 19.05.1991 tarihinde ... yapılan maç kadrosuna alınmasına karşın, davacının 10.01.1991 tarihinden sonrasına ilişkin Kuruma bildirim yapılmama nedeni araştırılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/922, Karar No: 2025/2062, Tarih: 12.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/922 E.  ,  2025/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/623 E., 2023/767 K.

KARAR : Bozma sonrası davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması kararından sonra İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yeniden bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacılar ..., ...Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir.

Cevap dilekçesinde, dava konusu vakfın galle fazlasının alınabilmesi için kural olarak öncelikle vakıf kurucusu ile kan bağının ispatlanması, sonra da bu hususta vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerektiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacıların ...'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiş, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.03.2021 tarihli ve 2019/3431 Esas, 2021/1742 Karar sayılı ilamı ile galle fazlasının ikinci batından sonra batın şartı ile (ön batında evlad varken sonraki batında bulunanların hak sahibi olamayacakları) evlada bırakıldığı, buna göre davacılara göre ön batında sağ evlat olup olmadığı araştırılmaksızın karar verilmesi doğru görülmeyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen ikinci karar ile davacıların babasının galle fazlasına müstahak olması nedeni ile davacıların da bu hakka sahip olacağı gerekçesi ile davanın kabulü davacıların ...'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiş, hükmün davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.05.2023 tarihli ve 2022/4870 Esas, 2023/2769 Karar sayılı ilamıyla; "İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyulmakla birlikte bozma gereği yerine getirilmemiştir. Uyulan bozma ilamında davacıların dava konusu Vakfa ait vakfiyede galle fazlasının dağıtımı için öngörülen batın şartını sağlayıp sağlamadıklarının araştırılması, davacıların gidilebildiği kadar üstsoyu ve bunların bütün mirasçılarına ait nüfus kayıtları getirtildikten sonra, daha önce verilmiş ve kesinleşmiş galle fazlasına müstehak evlat kararlarında adı geçen vakıf evlatlarının açık kimlik ve nüfus kayıtlarına göre bir soyağacı çıkartılarak irtibatının sağlanması ve sonucuna göre karar verilmesi istendiği halde Mahkemece "vakfedilen para ve adı geçen çiftlikten gelecek gelirin paylaşımı konusunda batın şartı olduğunu, davacıların babasının da vâkıfın galleye müstehak evladı olduğu anlaşıldığından davacıların da bu hakka sahip olacağı" belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere; dava konusu Vakfın galle fazlası batın şartı ile evlada bırakılmış olup, re'sen UYAP üzerinden alınan nüfus kayıtlarının incelenmesinden davacılara göre üst batında sağ evlat bulunduğu (...) anlaşıldığından, davacıların vakfiyede öngörülen batın şartını taşımamaları nedeniyle galle fazlası bakımından taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi..." doğru görülmeyerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi üçüncü kararı ile bozma ilamına uyulduktan sonra Yargıtay ilamında işaret edildiği üzere dava konusu vakıf galle fazlası batın şartı ile evlada bırakıldığı, nüfus kayıtlarından davacılara göre üst batında sağ evlat bulunduğunun (...) anlaşıldığı, bozma öncesinde davacılar ... ve ...'ün dosya kapsamına göre vakıf evladı olan ...'ün mirasçıları oldukları ve merhum ... Vakfı'nın vakıf evladı olduklarının tespitine yönelik bozma olmadığından bu yönden davanın kabulüne, davacıların vakfiyede öngörülen batın şartını taşımamaları nedeniyle galle fazlası almaya müstahak olduklarının tespitine yönelik istemin ise reddine karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemişlerdir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacılar vekili ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemişlerdir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar vekili ile davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

7531 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,

427,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14121, Karar No: 2016/3, Tarih: 11.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/14121 E.  ,  2016/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih ... Esas ... karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında: Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 09.05.2012 tarih ve ... Esas, ... sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin ...Esasında kayıtlı olan, dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.01.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı;

1- Konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, gecikmesinde sakınca olduğu belirtilerek Cumhuriyet savcısının sözlü-yazılı emri ile sanığın işyerinde arama yapılmasının ve gerçekleştirilen arama işlemi esnasında ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan suç eşyasına elkonulması nedeniyle arama ve elkoyma işlemlerinin hukuka aykırı olup olmadığı, ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınıp alınamayacağı,

2- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrara itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığı,

2- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrara itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyete yeterli başkaca delil olup olmadığı,

3- Anayasa ve CMK'ndaki amir hükümlere göre, hâkim ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılması, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilerek, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesinin gerekmesi (Any. m. 141, CMK m. 34/1 ve 230) karşısında; bu yönden gerekçe içermeyen yerel mahkeme kararının usul ve Kanuna uygun bulunup bulunmadığına, hukuka kesin aykırılık oluşturan bu durumun (CMK m. 289/1-g) temyiz mercii olan Yargıtay tarafından tamamlanıp tamamlanamayacağına ilişkindir.

1- Adli Aramanın Niteliği ve Şartları:

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 1. fıkrasında “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” belirtildikten sonra aynı maddenin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun “El Koyma Kararını Verme Yetkisi” başlıklı 127. maddesine göre “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri, elkoyma işlemini gerçekleştirebilir. Hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işlemi, yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını elkoymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklar; aksi hâlde elkoyma kendiliğinden kalkar.”

CGK., 25.11.2014 tarih ve ... sayılı Kararda, hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır." Yargıtay CGK, gerek aynı kararda gerekse 28.04.2015 tarih, ..., ... sayılı Kararda, arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Yargıtay CGK'nun 25.11.2014 tarih ve ... sayılı Kararında, arama kararı verilmesinin genel kuralları ve istisnai şartları açıklanırken, gecikmede sakınca bulunma halinin ve Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile arama kararı verilmesinin şartları şu şekilde açıklanmıştır: “arama işlemi derhal yapılmadığında sonradan yapılması imkansız veya anlamsız hale gelecekse ya da işlemle hedeflenen amaçlara ulaşılması fazlasıyla zorlaşacaksa gecikmesinde sakınca bulunan halin varlığı kabul edilmelidir. ...delil araştırması yapılacak yerde delillerin yok edilmeye başlanacağına ilişkin duyum alınması gibi gecikmesinde sakınca bulunan hallerde, Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama emri hukuka uygun iken, aksi halde, yani gecikmesinde sakınca bulunan halin söz konusu olmadığı durumlarda ise Cumhuriyet savcısının arama emri vermesine ilişkin şartlar oluşmadığından, arama emri hukuka aykırı olacağı gibi arama sonucunda elde edilen delil ya da deliller de hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş delil olacaktır. Bu şekildeki arama işleminden sonra ele geçen ve ispat aracı olarak yararlı görülen değerlere ilişkin elkoyma işleminin sulh ceza hakimi tarafından onaylanması da arama işlemini geriye dönük olarak hukuka uygun hale getirmeyecektir.