muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14391, Karar No: 2012/771, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14391 E.  ,  2012/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kadastro tespiti sırasında 1031 parsel numarası ile ham toprak vasfında hazine adına tapuya tescil edilmesi, dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre suça konu taşınmazın kıyı ve sahil şeridinde bulunmaması nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3918, Karar No: 2014/7750, Tarih: 09.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3918 E.  ,  2014/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez) ve tehdit (mağdure ... yönelik eylem), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez, mağdure ... yönelik)

HÜKÜM : Atılı suçlardan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdure ... yönelik 2008 ve 2009 yılları arasında gerçekleştirdiği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismar (iki kez) suçundan kurulan hükümler ile mağdure ...’ya yönelik gerçekleştirdiği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelemesinde,

Oluşa uygun kabule göre, sanığın mağdurelere yönelik eylemlerinin ayrı ayrı suç oluşturduğu, eylemler arasında fiili kesintinin bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...’ya yönelik 2002-2006 yılları arasında gerçekleşen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdure ... yönelik 2002-2006 yılları arasında gerçekleştirdiği cinsel istismar eylemi nedeniyle süreli hapis cezasını gerektiren suçtan dolayı TCK.nın 61. maddesi hükümlerine göre belirlenen sonuç cezanın, aynı maddenin 7. fıkrası gereğince 30 yıldan fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “36 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinden sonra gelmek üzere “ancak TCK.nın 61/7. maddesi uyarınca ceza miktarı 30 yılı aşamayacağından sanığın neticeten 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle re'sen de temyize tâbi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...’ya yönelik tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın mağdure .... yönelik hangi eylemi ile tehdit suçunu işlediğine dair kanıtlar gösterilmeden ve tartışılmadan CMK.nın 230/1-b,c maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında mağdure ...’ya yönelik tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın mağdure .... yönelik hangi eylemi ile tehdit suçunu işlediğine dair kanıtlar gösterilmeden ve tartışılmadan CMK.nın 230/1-b,c maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10204, Karar No: 2013/17660, Tarih: 27.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/10204 E.  ,  2013/17660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Bu tür sigortalılık başlangıcının tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Dosya içeriğinden; davacı tanıklarının davacının hangi sıfatla çalıştığına dair çelişkili beyanlarının bulunduğu, ayrıca hizmet döküm cetvellerinin getirtilmediği anlaşılmıştır.

O halde, Davacının, Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneğinde çalıştığı iddia edildiğinden, derneğe ilişkin bilgi ve belgeler getirtilip dernek yöneticileri tespit edilerek bu kişilerin çalışmaya ilişkin bilgi ve görgülerine başvurulup çelişkilerin giderilmesi ile bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, YHGK’nun 21.09.2011 günlü 2011/527 Esas - 2011/552 Karar sayılı kararı gereğince hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

2) Kabule göre de, davalı kurumun harçtan muaf olması hususunun gözetilmemesi, iki davalı olması karşısında vekalet ücreti hususunda “davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” şeklinde hüküm kurulması yerinde değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17891, Karar No: 2013/16583, Tarih: 30.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17891 E.  ,  2013/16583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Yıldırım tarafından, davalı ... aleyhine 24/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ...tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,...Gazetesi'nin 15/04/2011 tarihli sayısının 10. sayfasında “General Balanlı Genç Harbiyelilerle” başlıklı ve "Balyoz iddianamesi ek klasörlerinde yer alan isimlerden Orgeneral ...'nın genç harbiyelilerle içki sofraları düzenlediği ortaya çıktı." alt başlığıyla devam eden davalı tarafından yazılan yazıda gerçek dışı ifadelere yer verilerek ve iftirada bulunularak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, davaya karşı her hangi bir savunmada bulunmamıştır.

Yerel mahkemece, dava konu yazı ile basın özgürlüğünün sınırlarının aşıldığı, gerçeklik kriterinin bulunmadığı, objektiflikten uzak bir yazı olması nedeniyle davacının kişilik haklarına ağır ve haksız saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu Akit Gazetesi'nin 15/04/2011 tarihli sayısının 10. sayfasında “General Balanlı Genç Harbiyelilerle” başlıklı ve "Balyoz iddianamesi ek klasörlerinde yer alan isimlerden Orgeneral ...'nın genç harbiyelilerle içki sofraları düzenlediği ortaya çıktı." alt başlığıyla devam eden, davalı tarafından yazılan yazı bir bütün olarak incelendiğinde; bir kamu görevlisi olan davacının bir fotoğrafa dayanılarak eleştirildiği, yazılanların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında kamu görevlilerinin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere katlanması gerektiği kabul edilmiştir. Davacının orgeneral olarak görev yapması dikkate alındığında görevi ile ilgili eleştirilere katlanması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2200, Karar No: 2013/6504, Tarih: 11.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/2200 E.  ,  2013/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli ... Köyü 163 ada 11 ve 12 sayılı parsellere komşu 1 ilâ 10 sayılı parsellere ait kadastro tutanaklarının ve doğuda ... Köyü sınırında kalan komşu taşınmazları gösterir kenarlaştırılmış pafta örneği ile en yakın komşu parsel tesbit tutanaklarının, kesinleşmişler ise, tapu kayıtları ile birlikte getirtilerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11466, Karar No: 2010/6156, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11466 E.  ,  2010/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın incelenen satış tarihi olan 05.05.2008 itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parsel ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından,

2-Emsal alınarak incelenen 5492 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2008 yılı için belediyece belirlenen vergiye esas asgari m² değerinin ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8551, Karar No: 2014/13562, Tarih: 02.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8551 E.  ,  2014/13562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde 18 yaşından küçük mağdur ...'in babasına ait araçla sanığın evinin önünden geçip okulun bahçesine girdiği, sanığın aracın süratli olduğunu iddia ederek elindeki sopayla okulun bahçesine girerek hareket halindeki otonun camına vurarak kırdığı, arkasından aracına binerek mağdurun kullandığı aracı takip edip araç durduğunda arkadan çarptığı sonrasında araçtan inerek kesici kısmı 18 cm, toplam uzunluğu 28 cm.olan bıçakla mağdurun sağ böbrek boşluğuna iki kez vurduğu,mağdurun yere düşüp bayıldığı ve sanığın kaçtığı anlaşılmış olup olayın oluş şekli,hedef alınan bölge,suçta kullanılan bıçağın elverişliliği, sağ mitklavukular hattan geçen kesici delici alet yaralanmasının diyafragma ve geroto fasiasını yaralamasına ve mağdurun hayati tehlike geçirmesine neden olduğu mevcut yaralar nedeniyle mağdurun acil ameliyatla kurtarıldığı birlikte gözetildiğinde sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve muhakemesinin bütün halinde Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla istem gibi BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10075, Karar No: 2007/10349, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10075 E.  ,  2007/10349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sırasında davacı taraf vekili 20.04.2007 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 20.04.2007 günlü dilekçesinde, "mazeret dilekçesini gerekçesiz reddettiği, tedbir konusunda usulsüz ara karar aldığı, kendisini H.S.Y.K.'ya şikayet ettikleri"gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında Reddi Hakim (çekinme) talebinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... (...)’ın red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.’nın 36. maddesi gereğince 260.00.- YTL. para cezasının red talebinde bulunandan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Ancak, reddi hakim talebinin yapıldığı tarih itibariyle H.Y.U.Y.'nın 36/4. maddesi gereğince hükmedilecek para cezasının 160.00.- YTL. olacağı hususu dikkate alınmadan red talebinde bulunan aleyhine 260.00.- YTL. para cezasına hükmedilmiş olması isabetsiz ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bölümündeki "260.00.- YTL." çıkartılarak, bunun yerine "160.00.- YTL." yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesi hükmüne göre düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13.07.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11481, Karar No: 2024/16547, Tarih: 06.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11481 E.  ,  2024/16547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3255 E., 2021/3397 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen kararı da kapsadığı hâlde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, anılan husus yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karara ilişkin temyiz istemi ile ilgili ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/505, Karar No: 2014/12306, Tarih: 06.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/505 E.  ,  2014/12306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/352364

MAHKEMESİ : Elmalı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.07.2011

NUMARASI : 2009/53 Esas, 2011/180 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Resmî bir kurumda doğmadığı anlaşılan mağdurenin kayden 06.04.1993 doğumlu olup, nüfusa 05.06.2002 tarihinde tescil edilmesi, içinde radyoloji uzmanı bulunmayan Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 3 kişilik heyeti tarafından düzenlenen 06.02.2007 tarihli raporda mağdurenin 16 yaş ile uyumlu olduğunun belirtilmesi üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan dava üzerine Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/142 Esas, 2007/382 Karar sayılı ilamı ile mağdurenin yaşının gün ve ay baki kalmak kaydı ile 1993 olan doğum tarihinin 1991 olarak düzeltilmesine karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin 20.06.2008 tarihinde kesinleşmiş ise de; Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı içeriğinden hükme esas alınan raporun Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesinin yukarıda zikredilen raporunun olduğunun anlaşılması karşısında, ceza yargılamasında önceliğin maddi gerçeğin tespiti olduğu ve Nüfus Kanununun 36. maddesinin 1-b ilk cümlesinin Anayasa Mahkemesinin 30.03.2012 tarih ve 2011/34 Esas, 2012/48 sayılı Kararı ile iptal edilmiş olması da dikkate alınarak mağdurenin yaşı konusundaki tereddütlerin ortadan kaldırılıp maddi gerçeğin ortaya çıkartılması amacıyla, mağdurenin anne ve babasının, mağdurenin doğum tarihinin belirlenmesi konusunda dinlenmesi ve bu hususta varsa bilgisi olan diğer kişilerin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmeleri, ayrıca mağdurenin aşı, okul kayıtları gibi diğer belgeler ve deliller ile gerekli araştırma yapılarak, daha önce çektirilen kemik grafileri de eklenmek suretiyle içerisinde radyoloji uzmanı da bulunan sağlık kurulundan rapor alınması, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak mağdurenin gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.