muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5384, Karar No: 2019/2759, Tarih: 18.04.2019

Bu itibarla;

1) Bir parselde bulunan birden fazla blok yapılarda yalnızca o bloğu ilgilendiren ortak yerlerde meydana gelen arızanın onarımından sadece o bloktaki kat maliklerinin bloktaki payları oranında sorumlu olacakları gözetilmeden davalının onarım bedelinin yarısından sorumlu tutulmuş olması,

2) Dosya arasındaki tüm bilgi ve belgeler ve özellikte 17.06.2014 tarihli bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; yapılan onarımlardan bir bölümünün mimari projeye aykırı olduğu anlaşılmakta ise de hangi onarımların projeye aykırı olduğu açıkça anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, yeniden anataşınmazın onaylı mimari projesi yerinde incelettirilip davaya konu edilen onarımların projeye uygun olup olmadığı tespit edilerek davalının sadece projeye uygun yapılan onarım bedellerinden sorumlu olduğu, bunun dışında projeye aykırı yapılan onarım ve tadilatların bedellerinden sorumlu tutulamayacağı dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiştir. " denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 135 ada 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan yapının çatısının yapılması nedeni ile 5,715,00 TL giderin davalının taşınmazdaki 1/4 oranındaki arsa payına isabet eden 1.428,75 TL ile tespit gideri 580,10 TL toplamından oluşan toplam 2.008.85 TL'nin tespit tarihi olan 06/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmişse de verilen hüküm usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki;

1) Mahkemece verilen karara karşı başvurulacak kanun yolu 8 gün içerisinde Yargıtay temyiz yolu olmasına karşın gerekçeli kararda, hükme karşı başvurulacak kanun yolu süresinin 2 hafta olarak belirtilmiş olması,

2) Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirmemiş olmasına karşın, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması,

3) Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına karşın yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17408, Karar No: 2014/19264, Tarih: 19.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17408 E.  ,  2014/19264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden annesi nedeniyle sigorta maaşını alabilmek için 28.11.2000 tarihinde diğer sanıktan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20711, Karar No: 2024/257, Tarih: 10.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/20711 E.  ,  2024/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/181 E., 2023/459 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Enerji Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni sıfatı ile alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun kararıyla işyerinde uygulanmak üzere toplu ... sözleşmesi bağıtlandığını ancak toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı ve ... yardımı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ... AŞ'nin (...) ihale makamı konumunda bulunduğunu, ihbar olunan yüklenici firma ile muhtelif trafo merkezlerinin (bakım ve güvenlik koruma hizmetleri hariç) işletilmesi işi ile ilgili hizmet alımı yapıldığını, aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığını, yükleniciye bırakılan hizmet alım işinin 4734 ... Kamu İhale Kanunu'nun (4734 ... Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, yüklenici firmanın fiyat farkı talebi olamayacağını ifade ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.04.2022 tarihli kararı ile; davacının dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından ... alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma ... bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği, dosyada bulunan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli kararıyla; davacının, davalı ...'a ait trafo merkezinde dava dışı alt işverenler yanında çalışmaya devam ettiği, davalı ... tarafından hizmet alım ihalelerinin 4734 ... Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi gereğince yapıldığı, davacının Yüksek Hakem Kurulu Başkanlığınca imzalanan toplu ... sözleşmesinin karar tarihinden önce ilgili işçi sendikasına üye olduğu, davacının söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılmadığı, anılan toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarının ödenmediği, davalı ile davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, asıl işveren olan davalının, 4857 ... ... Kanunu'nun (4857 ... Kanun) 2 nci maddesinin 7 nci fıkrasına göre toplu ... sözleşmesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olduğu, hesaplamalarda hata bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.03.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde davacının talep ettiği dönemin bir kısmına ilişkin toplu ... sözleşmesi farklarının ödendiğine dair icmal bordroları ile hangi dönemin ödendiği, hangi dönemin ödenmediğine ilişkin listeler sunulmuş olup yazılar çok küçük, silik ve okunaklı olmadığından gerçekte ödemenin yapılıp yapılmadığının tespit edilip denetlenemediği ve hükme esas alınan raporda ödeme savunmasına itibar edilmediği anlaşıldığından ödeme belgeleri borcu sona erdiren nitelikte olup dikkate alınması gerektiğinden, davalı taraftan her bir dosya davacısına ait talep konusu edilen dönemden ödendiği belirtilen döneme ilişkin tüm tahakkuklar ve ödeme kayıtlarını, banka dekontu, makbuz ve banka kayıtlarını ayrı ayrı, açık ve okunaklı bir şekilde sunmasının istenmesi ve gerekirse işyeri kayıtları, yerinde inceleme yetkisi verilen mali müşavir bilirkişi marifetiyle incelenerek dava konusu olan dönemde ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi kalemlerde ne kadar ödeme gerçekleştirildiği belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş, davalı tarafından sunulan belgeler bilirkişiye inceletilerek ek rapor aldırılmış ve ödemenin mahsubuyla alacaklar hüküm altına alınmıştır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ödeme belgesi adı altında sunulan belgelerin ödeme belgesi niteliğinde olmadıklarını, ödeme kaydının banka tarafından teyit edilmediğini, işverene verilen iki haftalık süre içerisinde sunulmadıklarından dikkate alınmaması gerektiğini, ayrıca aksinin kabulünde belgeleri süresinde sunmayarak davanın uzamasına sebebiyet veren davalının yargılama gideri ve vekâlet ücretinin tamamında sorumlu tutulması ve lehine vekâlet ücreti verilmemesi gerektiğini, davacı işçilerin mağdur edildiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene verilen hizmet alım işinin 4734 ... Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki fiyat farkından kaynaklı ödemelerin bu madde kapsamındaki işlere ilişkin olduğunu ve ödeme yapıldığını ileri sürerek hükmün bozulması istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, ödemelerin mahsubu ile vekâlet ücreti ve yargılama giderine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrası, 4734 ... Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/697, Karar No: 2013/6353, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/697 E.  ,  2013/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.09.2012 gün ve 2012/111 Esas, 2012/173 Karar sayılı mahkûmiyet hükmü yönünden re'sen de temyize tâbi olan hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmü ile delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılarak sanık hakkında mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2136, Karar No: 2014/3144, Tarih: 22.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2136 E.  ,  2014/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2011/447-2013/36

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında 17.05.2010-17.06.2010 ve 08.10.2010-09.10.2010 tarihleri arasında geçerli olmak üzere bağlama sözleşmesi düzenlendiğini, davalının, çekek yeri bedellerini ödememesi üzerine 77.088,43 TL asıl alacak ile 1.231,74 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 78.320,17 TL'nin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacının dayanaksız şekilde cezalı ücret istediğini, 17.05.2010 tarihli sözleşmeye göre bağlama hizmeti alınamadığını, davacıya ait marinanın 08.11.2010 tarihinde kullanılmaya başlandığını, 17.05.2010 tarihinde 7080 USD 'nin avans olarak ödendiğini, bakiye 1700 Euronun ise 21.01.2010 günü ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yat bağlama sözleşmesiyle, davalının, sahibi olduğu aracın, davacı şirkete ait çekek yerine bağlaması konusunda anlaşıldığı, sözleşmenin 7. maddesinde, teknenin park ve kışlama ücretlerinin tekneni uzunluğuna göre kaptan ya da tekne sahibinin gözetiminde marina tarafından ölçülerek tespit edileceğinin, 17. maddesinde, marinaya bağlanan fakat bağlama sözleşmesi yapılmayan ve sözleşmesi yenilenmeyen teknelerin tahakkuk eden bağlama ücretini peşin ödeyecekleri tarihe kadar geçen sürenin bağlama ücretini günlük ücret üzerinden ödeyeceklerinin, 20. maddesinde ise, bağlama ve park sözleşmeleri bitmiş olan teknelerin 15 gün içerisinde sözleşme yenilemelerinin zorunlu olduğunun belirtildiği, sözleşme süresinin bitmesine rağmen yeni sözleşme yapılmadığı, davacı tarafından belirlenen sözleşmesiz bağlama fiyatlarının makul olduğu, davalıca ödenen ödenen 7.080,00 USD'nin avans niteliğinde olmadığı, 17.05.2010 tarihli sözleşme uyarınca ödendiği, davacının defterlerine göre 77.088,43 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne itiraznı iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20 si orannıda 15.417,68 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, yat bağlama sözleşmesi uyarınca ödenmeyen çekek yeri bedelinin tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında 17.05.2010 ve 08.11.2010 günlü birer aylık süreler için düzenlenen yat bağlama sözleşmelerinin bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ilk sözleşme uyarınca davacının, davalıya hizmet verip vermediği, yapılan kısmi ödemenin ilk sözleşme ile alınan hizmet karşılığında mı yoksa avans olarak mı ödendiği ve 08.11.2010 tarihli sözleşmenin yenilenmemesi nedeniyle davacı tarafından sözleşmenin 17 ve 20. maddeleri uyarınca tek yanlı belirlenen bağlama ücretinin yerinde olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır. Öncelikle, her iki yan, 08.11.2010 tarihli sözleşmenin sona ermesinden sonra sözleşme yapma isteklerini karşı tarafa iletmelerine rağmen diğer yanca sözleşme yapılmadığı iddia ettikleri halde mahkemece bu yön üzerinde durulmadan sözleşmenin davalıca yapılmadığı kabulü ile sonuca gidilmiştir. Esasen uyuşmazlığın büyük kısmı, sona eren sözleşmenin yenilenmemesi üzerine, sözleşmenin 17. maddesi uyarınca davacı tarafından belirlenen ücretten kaynaklanmaktadır. Bunun yanı sıra, davalı yan, ilk sözleşme uyarınca hizmet alınmadığını ve deniz aracının ilk olarak 08.11.2010 tarihinde davacıya ait marinaya girdiğini savunmasına rağmen bu husus liman kayıtları da incelenmek suretiyle belirlenmemiştir. Ayrıca, görüşüne başvurulan bilirkişi mali konularda uzman olup, çekek yerleri ile ilgili ücretler konusunda uzmanlığı bulunduğu dosyadan anlaşılamamaktadır.