muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2156, Karar No: 2021/653, Tarih: 04.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/2156 E.  ,  2021/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR-

Dava, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkin olup, yargılamanın yenilenmesi talep edilen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/125 Esas – 2014/435 Karar ve 14.11.2014 karar tarihli dava dosyasında, davacı yüklenici ...’ın davalı arsa sahiplerine karşı adi yazılı satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak tapu iptal ve tescil talebinde bulunduğu, davalıların davayı kabul etmesi sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, kararın kanun yollarından geçmeyerek kesinleştiği anlaşılmıştır. Yargılamanın yenilenmesi talep edilen iş bu dosyada davacı ilk yüklenici, söz konusu davadan haberdar olmadan davanın sonuçlandığını, davalı arsa sahiplerinin kendisinden mal kaçırmak için davayı kabul ettiklerini, oysa ki murisleri ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşme yükümlülüklerini yerine getirdiğini, bu nedenle ... adına tescil edilen tapu kaydının iptali ile muris adına tescil kararı verilmesini talep etmiş; mahkemece yapılan ilk yargılama sonunda davanın reddine dair verilen kararın,, davacı tarafından temyiz edilmesi sonucunda Dairemizin 2018/2560 Esas – 2018/3743 Karar ve 11.10.2018 tarihli kararı ile uyuşmazlığın 6100 Sayılı HMK’nın 376. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulü ile ilk hükmün kaldırılmasına, tapunun muris Veysel Oğuz adına tesciline karar verilmiş, karar yargılamanın yenilenmesi davasında davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Yargılamanın yenilenmesi HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanunu’nun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan iade-i muhakame kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki 7251 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 6100 sayılı

HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup bu değişiklikle iade-i muhakeme talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.Tüm bu hususlar nazara alındığında iade-i muhakeme talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemeleri kararlarına HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle ilk derece mahkemesince 11.10.2018 tarihinde verilen karar istinaf incelemesine tabi olduğundan istinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1421, Karar No: 2016/1174, Tarih: 11.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1421 E.  ,  2016/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 29, 62 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'nün oğlu olan maktül ...'yü nitelikli kasten öldürdüğü iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2209, Karar No: 2012/9590, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2209 E.  ,  2012/9590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin vekili olarak şirket adına ... 10.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/400 Esas sayılı dava dosyasını takip ettiğini, davanın sonuçlanma aşamasına geldiği sırada davalı tarafından haksız olarak azledildiğini ileri sürerek, avukatlık vekalet ücretinin tahsili için başlattığı icra takibine yapılan haksız iktirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava sırasında davacı vekile ulaşamadığını,dava hakkında yeterli bilgi alamadığını, dava bitmeden vekalet ücreti talep ettiğini, bu hali ile güven kaybı oluştuğundan dolayı davacıyı haklı olarak azlettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukat, haksız azil nedeniyle, ödenmeyen vekalet ücreti alacağının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, haklı azil nedeniyle avukatın ücret talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, azlin haksız olduğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Avukatlık Kanununun, 174/2. maddesinde, “Avukatın azli halinde ücretin tamamı verilir. Şu kadar ki, avukat kusur veya ihmalinden dolayı azledilmiş ise ücretin ödenmesi gerekmez.” hükmü mevcut olup, bu hükme göre azil işleminin haklı nedene dayandığının kanıtlanması halinde müvekkil, avukata vekalet ücreti ödemekle yükümlü değildir. Bu durumda davacı avukatın alacağının muaccel olup olmadığı 2012/2209-9590

hususu önem arzetmektedir.Yasada avukatlık ücretinin ne zaman muaccel olacağı konusunda açık bir hüküm bulunmamakla beraber, Avukatlık Kanununun 171/1 maddesinde düzenlenen “Avukat üzerine aldığı işi kanun hükümlerine göre ve yazılı sözleşme olmasa bile sonuna kadar takip eder.” ve “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi”nin 2. maddesinde düzenlenen “...avukatlık ücreti, kesin hüküm elde edilinceye kadar olan dava, ... ve işlemler ücreti karşılığıdır.” hükümleri gereğince vekalet ücreti alacağının, üstlenilen işin bitmesi ile muaccel hale geldiğinin kabulü gerekir. Bu kabule göre avukat, aksine sözleşme yoksa, işi sonuna kadar takip edip sonuçlandırmadan ücretini isteyemez. Halbuki, davacı avukat, davalı adına takip ettiği dava dosyasının derdest olduğu sırada, davalı şirkete gönderdiği elektronik posta ile vekalet ücreti talep ettiği, davalının da cevabın da ise dava sonucunda vekalet ücretini ödeyeceğini belirttiği bu hususların dosya kapsamından anlaşıldığı gibi davalılarında kabulündedir. Öyle olunca henüz muaccel olmayan bir alacağın talep edilmesi nedeniyle taraflar arasındaki güven ilişkisinin zedelendiğinin kabulü ve bu nedenle yapılan azlin haklı olduğu kabul etmek gerekir. Mahkemece bu husus dikkate alınarak haklı azil nedeniyle davacı avukatın ücret talebinde bulunamayacağından dolayı açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına bozulmasına peşin alınan 183,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7751, Karar No: 2020/4971, Tarih: 24.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7751 E.  ,  2020/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın, vergi mükellefi olmadığını, suça konu faturaları düzenlemediğini savunması; ... tarafından düzenlenen 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporuna konu edilen 09.06.2009 tarihli yoklama fişi içeriğindeki bilgiler ile sanığın savunmasının örtüşmesi ve yoklama fişinin içeriğindeki tespitlerin sanık savunması ile uyumlu olmasına rağmen, altında sanık adına atılı imzanın kuvvetle muhtemel sanığa ait olmasına rağmen bilirkişi raporunda bu imzanın da sanığa ait olmadığı yönünde tespitin bulunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, faturalardaki yazı ve imzalar ile imza beyannamesi, yoklama fişleri, işe başlama ve bırakma bildirimlerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması gerekirse; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 24/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8572, Karar No: 2017/21206, Tarih: 05.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8572 E.  ,  2017/21206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd. Vek.Av....

Vek.Av....

2-... Büyükşehir Belediye Başkanlığı

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın...Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden feragat nedeniyle reddine,...Belediye Başkanlığı yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arsa niteliğindeki ... 1281 ada 1 parsel sayılı taşınmaza, emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde ve davalı ... Belediyesinden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Ecrimisil bedeli tayin edilebilmesi için el atma nedeniyle davacının bu yeri kullanamamasından dolayı kazanç kaybına uğraması gerekmektedir. Bu itibarla, ecrimisil belirlenirken taşınmazın bulunduğu bölgedeki diğer arsaların dava tarihinden geriye doğru ecrimisil istenen süre içinde kiraya verilip verilmedikleri, veriliyorsa nasıl ve ne şekilde kiralandıklarının taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilmesi, davacı tarafa emsal kira sözleşmeleri ibraz etmesi için süre verilmesi, emsal kira sözleşmelerinin ibrazı halinde ecrimisil bedelinin tespiti için mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hiçbir gerekçe gösterilmeden soyut ifadelerle ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmesi,

2-Davacılar vekilince dava değeri ıslah edilmeden; 10.01.2014 tarihli dilekçesi ile...Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davalarından feragat etmelerine rağmen; dava dilekçesinde belirtilen dava değeri üzerinen fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5362, Karar No: 2024/6349, Tarih: 05.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/5362 E.  ,  2024/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1992/139 E., 1994/224 K.

KARAR : Tavzih talebinin kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen hükmün davacı vekilince tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin reddine karar verilmiş, verilen ek karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 16.01.2024 tarihli 2023/5545 Esas, 2024/193 Karar sayılı ilamıyla tavzih kararı bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak 11.06.2024 tarihli ek karar ile tavzih talebin kabulüne karar verilmiştir.

11.06.2024 tarihli tavzih kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Muğla ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 105 ada 21 parsel sayılı 355,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalılar ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı Hazine vekili, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, arkeolojik sit alanında kaldığını öne sürerek tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 06.12.1994 tarihli karar ile; davanın kısmen kabulüne, 105 ada 21 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon kararının iptaline, krokide (A) harfi ile gösterilen 108,58 m2 yüzölçümündeki kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapulama harici bırakılmasına, (B) harfi ile gösterilen 166,61 m2 yüzölçümündeki kısmının tarla niteliğiyle komisyon kararında olduğu gibi ... ve müşterekleri adına elbirliği mülkiyeti hükümlerine dayalı olarak tapuya tesciline karar verilmiş ve bu karar, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 121.02.2000 tarihli ve 1999/3996 Esas, 2000/727 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmakla 13.02.2002 tarihi itibariyle kesinleşmiştir.

Davalı Hazine vekili hükmün infaz edilemediği gerekçesiyle 105 ada 21 parsel sayılı taşınmaz ve hükümde geçen diğer bir kısım taşınmazlar yönüyle tavzih talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 27.02.2023 tarihli tavzih kararı ile hükme esas fen bilirkişi raporu ve ekindeki krokinin ölçü ve koordinatlı çizelgesinin bulunmadığı, Kadastro Müdürlüğünce bu eksiklikleri tamamlanmış koordinatlı alan hesabına göre infaz yapılabileceği gerekçesiyle tavzih talebinin kabulü ile; 06.12.1994 tarihli mahkeme hükmünün 105 ada 21 parsel sayılı taşınmaz için (A) harfleri ile gösterilen kısmının 189,14 m2, (B) harfleri ile gösterilen kısmının 166,05 m2 olarak tavzihen düzeltilmesine, 28.12.2022 tarihli krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili bu kez 07.08.2023 havale tarihli dilekçeyle; asıl mahkeme kararında 105 ada 21 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm yazılırken (A) ve (B) harflerinin ters yazıldığını, diğer bir anlatımla kıyıya terk edilecek alanın deniz tarafından kalan ve (B) harfi ile gösterilen bölüm olduğu halde hükümde kara tarafında kalan ve (A) harfi ile gösterilen bölümün tescil harici bırakıldığını ve bu yanlışlığın devamı olarak da asıl kıyı kenar çizgisi içinde kalan (B) harfi ile gösterilen alanın da kişiler adına tesciline karar verildiğini öne sürerek hükmün infaz edilebilmesi için (A) ve (B) harfleri ile gösterilen alanların yer değiştirmesi suretiyle tavzih kararının verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince 11.10.2023 tarihli karar ile; hükme esas bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulduğu, hükmün icrasında tereddüte mahal verir bir durumun olmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, davacı Hazine vekili tarafından 11.10.2023 tarihli karar temyiz edilmiştir.

Dairemizin 16.01.2024 tarihli 2024/5362 Esas 2024/6349 karar sayılı ilamıyla; "Asıl hükme esas fen bilirkişi raporu incelendiğinde; kıyı kenar çizgisinin taşınmazın kuzey doğusundan gelip güneybatısına doğru ilerleyerek taşınmazı ikiye böldüğü ve deniz tarafının da taşınmazın güneyinde kaldığı, taşınmazın kuzeyinde de kadastrosu yapılmış başkaca taşınmazların bulunduğu kıyı kenar çizgisi içinde kalan tarafın (B) bölümü olduğu sabit olmasına rağmen hükümde maddi hataya dayalı olarak kişiler adına tesciline karar verildiği, kara tarafında kalan (A) bölümünün ise hükümde kıyı kenar çizgisi içinde kalan yer olarak tescil harici bırakıldığı, bu haliyle hükmün infazının mümkün bulunmadığı, asıl hükmün dayanak yaptığı raporun hüküm yerinde maddi hataya dayalı olarak ters yazıldığı,

Hal böyle olunca; Mahkemece; Kadastro Müdürlüğünce düzenlenen ve 27.02.2023 tarihli tavzih kararına da esas alınan koordinatlı kroki uyarınca; (A) ile gösterilen bölümün kişiler adına, (B) ile gösterilen bölümün ise kıyıya terk edilecek alan olarak hükmün düzeltilmesi yönündeki tavzih talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile talebin reddine karar verilmesi doğru bulunmadığı" gereğine değinilerek 11.10.2023 tarihli tavzih talebinin reddine dair karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak 11.06.2024 tarihli karar ile; "Tavzih talebinin kabulüne, Mahkemenin 06.12.1994 tarih 1992/139 Esas 1994/224 Karar sayılı dosyasında hükme esas alınan 15.11.1994 tarihli fen raporundaki ölçümlerin 28/12/2022 hakim havaleli yazı cevabı ekindeki kroki ve ölçümlere göre revize edilerek hüküm fıkrasının; ... Mahallesi 101 ada 56 parsel numaralı taşınmaz için, krokisinde B harfi ile gösterilen kısmının 436.45 m2, A harfi ile gösterilen kısmının 4567.19 m2, 105 ada 21 parsel numaralı taşınmaz için B harfi ile gösterilen kısmının 189.14 m2, A harfi ile gösterilen kısmının 166.05 m2, 105 ada 38 parsel numaralı taşınmazın 549,95 m2 olarak, 105 ada 97 parsel numaralı taşınmaz için, krokisinde B harfi ile gösterilen kısmın 212.86 m2, A harfi ile gösterilen 1123.03 m2 olarak ayrı ayrı tavzihen düzeltilmesine" karar verilmiş; işbu 11.06.2024 tarihli tavzih kararı da davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de; bozma ilamının gereği tam ve doğru olarak yerine getirilmemiş, 105 ada 21 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükmün infazdaki tereddüt giderilmemiş, kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve tescil harici bırakılacak olan alan açıkça gösterilmemiş, asıl hükmün dayanağı rapor ile ve tavzih kararının dayanağı raporun hangisinin infazda esas alınacağı açıkça yazılmamış, bundan ayrı olarak temyizin ve Dairemiz bozma ilamının konusu olmayan diğer taşınmazlar hakkında yeniden tavzih kararı verilmek suretiyle diğer taşınmazların infazında da tereddüt yaratılmıştır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesinin 06.12.1994 tarihli hükmünün 105 ada 21 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki 2. Fıkrasının (a) bendinde yer alan "A harfi ile gösterilen 108.58 m2 lik kısmın" sözlerinin "B harfi ile gösterilen 166,05 m2 lik kısmın" olarak düzeltilmesine,

2. Fıkrasının (b) bendinde yer alan "B harfi ile gösterilen 166,61 m2 lik kısmın" sözlerinin "A harfi ile gösterilen 189,14 m2 lik" olarak düzeltilmesine ve 105 ada 21 parselin düzeltilmiş bu şekiliyle infazının 28/12/2022 hakim havaleli yazı cevabı ekindeki kroki ve ölçümlere göre yapılmasına" sözlerininde hükme yazılmasına karar verilmesi, böylece hükmün düzeltilmiş bu şekliyle (B) ile gösterilen 166,05 m2 lik kısmın kıyıya terk edilecek alan olacağı, (A) ile gösterilen kısmın ise kişiler adına tescil edilecek alan olacağının düşünülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan 11.06.2024 tarihli tavzih kararının BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan 11.06.2024 tarihli tavzih kararının BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.