muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12963, Karar No: 2021/10635, Tarih: 20.10.2021

ne zaman başlanıldığı hususlarını belirten, müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı; ayrıca, keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı ve bu yolla yerel bilirkişi ve tanık sözleri danatlanmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden, taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki düzenlemesi istenilmeli; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 sayılı Kanun'un 14

. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği ilgili tapu müdürlüğü ve kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 numaralı bentte gösterilen sebeplerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yukarıda 1 numaralı bentte gösterilen sebeplerle davalı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54115, Karar No: 2014/4023, Tarih: 11.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54115 E.  ,  2014/4023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2010/583-2011/474

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin ihbarsız ve tazminatsız olarak davalı tarafından feshedildiğini, davacının ara vermeksizin taşeronlar nezdinde temizlik işçisi olarak çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili Üniversite'nin temizlik işlerini ihale ile alan 3/4/2009 başlangıç tarihli hizmet alım sözleşmeleri ile iş yüklenen temizlik firmalarında temizlik elemanı olarak çalıştığını, müvekkili Üniversite'nin personeli olmadığını, davanın asıl işveren olan Y.. Tekstil Turizm İnş. Plastik Temizlik Ltd. Şti - Y.. Grup Temizlik Otm. San. Tic. Ltd. Şti. ortaklığının işçisi olduğunu, davanın bu şirketlere karşı açılması gerektiğini, bu şirketlerin davaya dahil edilmesi gerektiğini, bu şirketlerin davaya dahil edilmeleri gerektiğini, idare ile şirketler arasındaki sözleşmeye göre işçilik alacaklarından taşeron şirketlerin sorumlu olduğunu, davacının 19/6/2010 tarihinde emekli olduğunu, artık işe gelmeyeceğini belirttiğini, bu şekilde işten ayrıldığını, iş aktinin iddia gibi feshedildiğine dair idarede bir bilgi veya belge olmadığını, feshin asıl şeklinin bahsedilen firmaların davaya dahil edilmesi ile anlaşılacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının Kocaeli Üniversitesi'ne ait işyerin de ilk kez müteahhit firmaya bağlı olarak 20.7.1995 tarihinde çalışmaya başladığı ve bu çalışması en son fesih tarihi olan 19.6.2010 tarihine kadar sürdüğü, Davacı Kocaeli Üniversitesi'nde temizlik işlerini üstelenen müteahhit şirketlere bağlı temizlik elemanı olarak çalıştığı, işe girdiği tarihten ayrıldığı tarihe kadar müteahhit şirketlerin sürekli değişmesine rağmen davacının çalışması ve yaptığı işin değişmediği, dolayısıyla davalı Kocaeli Üniversitesi'nin asıl işveren olduğu, davalı işveren davacının iş sözleşmesinin feshi ile ilgili dosyaya her hangi bir delil sunmadığı, aksine davacı tanıklarının davacının emekliliğe hak kazanması nedeniyle en son müteahhit şirket tarafından işten çıkarıldığını beyan ettikleri, şahit beyanlarından anlaşılacağı üzere davacını iş sözleşmesinin en son müteahhit şirket olan Y.. Ltd. Şti tarafından haksız olarak fesih edildiğinden, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının davalı nezdinde çalıştığını ileri sürdüğü dönem içinde hizmet döküm cetvelinde görünen işverenlerin işyeri bilgileri, adresleri, davacı için bu şirketler açısından verilen işe giriş ve işten ayrılış bildirgeleri, bu işyerlerinin iştigal konuları, ortakları, işverenlerini gösteren belgelerin SGK'ndan celbedilerek, davalı kurumdan davacının davalı nezdinde çalıştığını ileri sürdüğü dönemde temizlik işinde görev alan tüm taşeronların isim veya ünvanları, adresleri, hangi süreler arasında hangi taşeronun iş gördüğünün yazı ile sorularak, tüm bu taşeronler ile yapılan hizmet alım sözleşmeleri ve ilgili belgelerinin celbi, söz konusu işverenliklerden de davalı ile hizmet alım sözleşmesi yapıp yapmadıkları, yapmışlar ise hangi tarihler arasında davalı işveren için çalıştıkları, davacının kendileri nezdinde ne surette ve hangi işyerinde çalıştığının yazı ile sorularak davacının işyeri şahsi sicil dosyasının celbi ile davacının, dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi ile davacının davalı nezdinde çalıştığını ileri sürdüğü bu dönemde hizmet cetvelinde görünen işverenliklerin davalının alt işvereni olup olmadığının tespiti ile hizmet süresinin belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3- Davalı vekilinin dilekçesinde son işveren olarak bahsi geçen Y.. Tekstil Turizm İnş. Plastik Temizlik Ltd. Şti - Y.. Grup Temizlik Otm. San. Tic. Ltd. Şti. ortaklığında (bilirkişi raporundaki son işveren ünvanı olarak Y.. Grup Temizlik Otomasyon Danş. Nakl. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. belirtilmektedir) davacının iş aktinin nasıl feshedildiğinin sorularak davacının işyeri şahsi sicil dosyasının iş aktinin feshine dair belgeler ile birlikte celbi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11969, Karar No: 2011/4227, Tarih: 22.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11969 E.  ,  2011/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, davacılar Itır ve ... 'ün diğer davacı ...'in ebeveyni olduklarını, 'in 6 yıldan beri davalı okulda öğrenci olduğunu, okula başladığından beride kayıt yenileme işlemlerinin her yıl Temmuz ayında yapılmakta olduğunu, 2008-2009 eğitim yılı içinde kayıt yenilemek amacıyla temmuz 2008 tarihinde davalı okula müracaat ettiklerini, ancak kayıt yenileme işlemlerinin Haziran ayı sonunda bittiği gerekçesiyle kaydın yenilenmediğini, davalının bu hususta herhangi bir bildirimde bulunmadığı gibi mevzuatta da bu konuda düzenleme bulunmadığını, ...'in kaydının yenilenmeyeceğini, duyunca yıkıma uğradığını, özgüvenini kaybettiğini, ...'in okula alınmaması nedeniyle eşler arasında da sorunlar yaşandığını ileri sürerek ... için 100.000 TL, anne ve babanın her biri için 50.000 TL olmak üzere toplam 200.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ... vasıtasıyla davacı anne ve babaya ulaştırılan yazı ve davacı anne babaya telefon ile bildirilen mesajlara rağmen cevap verilmediğini, davacıların süresi içinde kayıt yenilemediklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ... için 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline fazla istek ile diğer davacıların taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

2010/11969 2011/4227

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-B.K'nun 49/2. maddesinde, manevi tazminatın miktarı tayin edilirken tarafların sıfatı iştigal ettikleri makam ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarınında nazara alınması gerektiği hükme bağlanmıştır. Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye ihlalin ve kusurun özel ağırlığının haklı kılması halinde hakimin manevi tazminat olarak verilmesine hükmedeceği para miktarının belirlenmesinde hakkaniyet gözetilmelidir. Kanunun kendisine takdir yetkisi verdiği durumlarda hakimin hak ve nesafete hüküm vermesi zorunludur. Ödettirilecek para miktarı ise aslında ne tazminat nede ceza olmayıp, amacı zarara uğrayanda bir kusur duygusunu doğurmaktır. Tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Miktarın belirlenmesinde ise her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı kuşkusuz olup, mahkemece takdir hakkı kullanılırken ona etkili olan nedenlerin karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde gösterilmesi gerekir.

Davaya konu olayda, davalının eylemi, davacı küçük ...'in konumu ile dosyadaki diğer deliller gözetildiğinde, davacı küçük ... için hüküm altına alınan 10.000,00 TL manevi tazminatın çok olduğu anlaşılmaktadır. O halde daha uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek davacı ... için yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3928, Karar No: 2020/2396, Tarih: 01.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/3928 E.  ,  2020/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, vekil olduğu İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2009/35 esas sayılı dosyasında davayı gereği gibi takip etmeyip, 11/05/2011 tarihli duruşmasına mazeret bildirmeden katılmayarak dosyanın işlemden kaldırılmasına sebebiyet verdiği, ayrıca takip eden üç ay içinde de yenileme talebinde bulunmayıp davanın mülga HUMK m. 409 uyarınca açılmamış sayılmasına dair 2009/35 ve 2011/197 sayılı, 28/09/2011 tarihli kararın verilmesine neden olduğu ve böylece görevinin gereklerini yapmakta ihmal ve gecikme göstererek müvekkili olan şirketin mağduriyetine neden olduğu anlaşıldığı halde;

Sanığın eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde düzenlenen ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden atılı suçtan yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Suç tarihinin davanın müracaata bırakıldıktan sonra açılmamış sayılmasına karar verildiği 28/09/2011 tarihi yerine gerekçeli karar başlığında 26/03/2009 olarak gösterilmek sureti ile CMK 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8432, Karar No: 2012/12058, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8432 E.  ,  2012/12058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi raporunda ağaçların davacı idare tarafından kesilip götürüldüğü yolunda herhangi bir araştırma yapılıp, bu yönde deliller ortaya konulmadan sadece irtifaklı alana isabet etmesi nedeniyle ağaçlar için de bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esas gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6597, Karar No: 2013/7685, Tarih: 08.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6597 E.  ,  2013/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen su abonelik sözleşmesinin kurulması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 850.sokakta kain 36589 ada 13 parsel 14 nolu apartmanın 14 nolu dairesinde mülk sahibi olduğunu, sözkonusu binanın müteahhit tarafından yarım bırakılmış olması sebebiyle mülk sahipleri tarafından tamamlandığını, müvekkili tarafından davalı kuruma yapılan su abonelik başvurusunun, dava dışı müteahhidin iskan işlemlerini tamamlamamış olması nedeniyle reddedildiğini, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 11. maddesi uyarınca su abonelik işleminin kabul edilmesi gerektiğini belirterek, geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; dava konusu taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığını, statik rapor ve iskana müracat yazısı ile şahsen başvuru yapıldığında abonelik işleminin yapılacağını, iskan ruhsatı alınmamış daireye yasanın açık hükmüne göre su aboneliği yapılamayacağını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı şehir içme ve kullanma suyu temin etme, bununla ilgili tesisler ve şebeke kurma ve abonelik tesis etme konularında kanunla tekel olarak görev ve hizmet ifa etmekte olduğu, İmar Kanunu geçici 11.maddesi ve 4077 sayılı yasa hükümleri çerçevesinde dosya içeriği ile ilgili su aboneliği tesisi yönünden fenni gereklerin yerine getirildiği gerekçesi ile davanın kabulüne ve dava konusu bağımsız bölüme İmar Kanunu geçici 11.md. gereğince geçici abonelik tesisine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun Yapı kullanma izni başlıklı 30.maddesinde; "Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye... ve valilikten izin alınması mecburidir.

Mal sahibinin müracaatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir" denilmektedir. Yine aynı kanunun Kullanma izni alınmamış yapılar başlıklı 31. maddesinde de; "İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir." hükmü bulunmaktadır. Açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamıyacakları açıktır.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış olup, buna rağmen yapı kullanma (iskan) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 3194 sayılı İmar Kanununa 5784 sayılı yasanın 25.maddesi ile eklenen geçici 11.maddesi ile bir istisna getirmiştir. 26.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren bu madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak, geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde, aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü ihtiva etmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalardan sonra, somut olaya dönüldüğünde; davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan) izninin bulunmaması ve yapı (inşaat) ruhsatının 13.11.2008 tarihinde alınmış olması karşısında, davaya konu yere ilişkin ferdi abonelik tesisinin mümkün olmadığı gibi, yapı (inşaat) ruhsat tarihi itibariyle 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesinde ifade edilen istisnai halin de, eldeki dava bakımından uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; istemin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5690, Karar No: 2015/3386, Tarih: 27.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5690 E.  ,  2015/3386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/272507

MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/05/2013, 2011/237 (E) ve 2013/133 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit,

1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ..., arkadaşı .. ile birlikte dolaştığı sırada ağabeyi ...'ın Galip Aktaş tarafından 19.01.2007 tarihinde öldürülmesi olayına iştirakten yargılanıp hakkında verilen beraat hükmü kesinleşen ve ...’in kardeşi olan ...’i ailesi ile birlikte piknik dönüşü yürümekte iken görmesi üzerine sol omzundan tutarak "beni tanıdın mı " dedikten sonra bıçakla sol koltuk altı bölgesine üç kez, sırt bölgesine ve sağ koluna birer kez vurarak yaşamsal tehlike geçirmeksizin etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, mağdurun arkasından yürümekte olan kardeşi ..., sanığı iterek müdahale ettiği, mağdurun annesinin de bağırarak yardım istemesi üzerine kaçtığı olayda; Hedef alınan vücut bölgeleri, bıçak darbelerinin trajesi, engel halin varlığı nedeniyle eylemini devam ettirememesi ve kendisine engel olan ..’e de bıçakla saldırarak olay yerinden kaçması dikkate alındığında, kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak vasıflandırmasına dair mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedcki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi

takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında silahlı tehdit suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Fatih müdafıinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, suç vasfına, vesaireye; Katılan vekilinin her iki sanığın da kan gütme saiki ile öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi, 5271 sayılı CMK’nun 150. 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinden zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve yargılama giderleri toplamının 253 TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hüküm ile sanık Ahmet hakkındaki beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak (ONANMASINA), 27/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.