muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20889, Karar No: 2014/10659, Tarih: 28.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20889 E.  ,  2014/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21/01/2013 gün ve 2013/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II nolu bölümün, ortak hükümler başlığının 2. bendinde, "İstisnalar dışında, bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki iş bölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Kale Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/54 esas, 2008/90 karar sayılı 25.06.2008 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen hüküm, Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 19.09.2011 tarih, 2009/16216 esas ve 2011/27061 karar sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21/01/2013 gün ve 2013/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (9.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11673, Karar No: 2023/1276, Tarih: 16.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11673 E.  ,  2023/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret/ Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Mersin ili, ... ilçesi, ... köyü 940 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde özetle; yargılamanın özel kanun niteliğinde olan 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yer alan süreler dikkate alınarak yürütülmesini, dava konusu taşınmaz için kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen bedeli kabul etmediklerini, taşınmazın arsa vasfında değerlendirilmesini, aksi takdirde kapitalizasyon faiz oranının %3 ve objektif değer artış oranının en az %700 olarak kabul edilmesini, taşınmaz üzerindeki yapı ve ağaçların cinsi ve yaşı dikkate alınarak değerinin belirlenmesini ve yargılama sonucunda tespit edilecek bedele kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazda yetişen ürünlere ilişkin yıllık ortalama fiyat esas alınması gerekirken en yüksek fiyatın baz alındığını, münavebeye alınan ürünlerin verim miktarları ile satış fiyatlarının yüksek, üretim masraflarının düşük alındığını, kapitalizasyon faiz oranının hatalı alındığını ve taşınmaz bedelinin yüksek belirlendiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın daha değerli olduğunu, taşınmazın konumu itibarıyla arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini, arazi kabul edildiği takdirde sınırından geçen dereden sulanan arazide verim miktarının sulu koşullara göre belirlenmesini, kapitalizasyon faiz oranının %3-4 olarak kabul edilmesini, aynı kamulaştırma kapsamında bölgedeki diğer taşınmazlara uygulandığı gibi %40 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, değerlendirmenin 2018 yılı verilerine göre yapılmasını, Tarsus ilçe verileri yerine çevre il ve ilçe verileri ortalamasına göre hesaplamanın yapılmasını ve tespit edilen bedelin Anayasa hükmüne aykırı olarak peşin olarak ödenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza net gelir yöntemine göre 2018 yılı Tarsus İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verileri ile uyumlu şekilde, kapitalizasyon faiz oranının % 5 olarak uygulanması suretiyle değer biçilmesinin yerinde olduğu; ancak aynı proje kapsamında kamulaştırılan taşınmazlara yönelik emsal kararlar nazara alınarak % 40 oranında objektif değer artışı uygulanması ve üçer aylık vadeli hesaba yatırılan bedelin derhal ödenmesi yönlerinden hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca yargılamanın uzamasına müvekkili idare sebebiyet vermediği halde kamulaştırma bedeline faiz uygulanmasının doğru olmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca yasal faiz işletilmesi nedeniyle enflasyon karşısında oluşan değer kaybının karşılanması için tespit edilen bedele kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca yasal faiz işletilmesi nedeniyle enflasyon karşısında oluşan değer kaybının karşılanması için tespit edilen bedele kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9205, Karar No: 2008/11906, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9205 E.  ,  2008/11906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... ile davalı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapor yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin tesbitinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı da düşüldükten sonra değer biçilmesinde ve taşınmaza bahçe niteliği vermeyen ağaçlara da değer biçilmesinden sonra bu değerlere göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1-Kıymet takdir komisyonu raporunda kesim çağına geldiği belirtilen ve bilirkişi kurulunca varlığı kabul edilen ve enkazı mal sahibine bırakılan 20 yaşındaki 2 kavak ağacının saptanan yaşı itibariyle kesim çağına ulaşmış oldukları için enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit bulunacağından bu kavak ağaçlarının davalıya bırakılmasıyla zemine artı değer katkılarının artık sözkonusu olamayacağının gözetilmemesi,

2-Harcı da yatırılarak açılmış olan karşı davanın esası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6584, Karar No: 2018/14639, Tarih: 08.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/6584 E.  ,  2018/14639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, temyiz sebebine göre ve sanık müdafilerinin duruşma talebinin reddi ile 7079 sayılı Kanunun 94 üncü maddesiyle değişik CMK’nın 299/1 maddesi uyarınca incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede:

İstinaf isteminin esastan reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafilerinin temyizinin; sanığın suçsuz olduğu, cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı, haksız olarak cezada teşdit yapıldığı, indirim hallerinin uygulanmadığı, suç vasfında hataya düşüldüğü, iddianameye konu resimlerin halka açık olarak paylaşıldığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi'nin (NCMEC) raporlarında bu hususun belirtilmediği, suçun basın yayın yoluyla işlenmesi için gereken “paylaşımın içeriğine belirsiz kişilerin erişmesi” koşulunun sağlanmadığı ve bu nedenle TCK’nın 226/5 maddesi koşullarının oluşmadığı, kabul edilmemekle birlikte suçun subutu halinde dahi aynı Yasanın 226/3-ikinci cümlesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğine yönelik olduğu, ancak kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunmakla, sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5216, Karar No: 2012/9075, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5216 E.  ,  2012/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pazar (Rize) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2010 gün ve 2006/95 Esas, 2010/234 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi gereği düşünüldü:

Kovuşturma aşamasında, mağdurenin maruz kaldığı cinsel istismar eylemleri nedeniyle TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda Adli tıp kurumundan rapor aldırılmasına karar verilip, daha sonra da bu karardan dönülerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmişse de, hüküm tarihinden sonra düzenlenen Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 23.05.2011 gün 2078 karar nolu rapor içeriğine göre; mağduresi bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede zeka seviyesi ile uyumlu travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, bu duruma göre mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesi karşısında sanığa atılı eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak 5235 sayılı Kanunun 11, 12 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25792, Karar No: 2014/18387, Tarih: 30.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25792 E.  ,  2014/18387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Mahkemenin diğer sanık ... hakkında beraat kararı vermesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanıkların suç tarihinde müştekiye ait evin kapı kilit kısmını kırıp içerden tabak, çanak tencere gibi mutfak eşyaları çaldıklarının iddia edildiği olayda, soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanık ...'ın, “ ...'le araçla gezerken bir evin odunluğunun kapısını açık gördüm, aracı durdurup içeri girdim, mutfak eşyalarını aldım, sanayide eşyaları birlikte 20 TL.na sattık, bu parayla sigara aldık, yemek yedik”, şeklindeki beyanı, sanık ...'in “araçla gezerken ...'ın, iki dakika bekle bir yere gidip geleceğim dedi, 15 dakika sonra bir çuvalla geldi, çuvalda hurda olduğunu söyledi, sanayiye bıraktım”, şeklindeki savunması ile tanık ...'ın olayla ilgili anlatımında sonradan teşhis ettiği sanık ...'ın müştekinin evinden bir çuvalla çıktığını, kendisini bekleyen bir araca binip olay yerinden uzaklaştığını belirtmesi karşısında sanık ...'nin subut bulan atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5164, Karar No: 2024/9101, Tarih: 23.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5164 E.  ,  2024/9101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4663 E., 2024/270 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/511 E., 2022/719 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sendika üyesi olduğunu, 26 ve 27. Dönem Toplu İş Sözleşmeleri'nin 59 uncu maddesinin (d) bendi ve 52 nci maddesinin (d) bendi gereğince kalibrasyon teknisyeni meslek kolunda fiilen kalite kontrol ve teknik kontrol görevlisi olarak çalışması nedeniyle (C) grubu idareci priminden yararlandığını, Ankara 22. İş Mahkemesinde bu primden yararlanması gerektiğinin tespiti ve alacak talepli dava açıldığını, tespit ve alacağa hükmedildiğini ve Yargıtayın onama ilâmı ile kesinleştiğini, Ankara 22. İş Mahkemesinin dava tarihi ile işbu davanın tarihi arasındaki dönem için ödeme yapılmadığını, davacının yaptığı işte bir değişiklik olmadığını ileri sürerek (C) grubu idareci primi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının asli görevini yaptığını ve ek ücret alamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının asli görevini yaptığını ve ek ücret alamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının daha önce toplu iş sözleşmesinin 52 nci maddesinin (d) bendi gereğince %6 oranında (C) grubu idarecilik primi alacağı talebine ilişkin olarak 11.04.2017 tarihinde açmış olduğu davanın Ankara 22. İş Mahkemesi 2017/206 Esas sayılı dosyasından yapılan yargılama sonucunda kabul edildiği, davalı Bakanlığın istinaf itirazının Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 18.06.2019 tarih ve 2019/511 Esas, 2019/1434 Karar sayılı ilâmı ile esastan reddine karar verildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi 24.10.2019 tarihli ve 2019/7832 Esas, 2019/19901 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, davacının yaptığı iş, görev ve unvanının değişmediği, ilk davaya konu 11.04.2017 tarihinden sonraki dönem bakımından da (C) grubu idareci primine hak kazanacağının kesinleşmiş yargı kararı ile sabit olduğu, arabuluculuk son tutanak tarihi ve hesaplama döneminin her ayın 14’üne olduğu gözetilerek 11.04.2017-14.10.2020 dönemi bakımından hesaplama yapılan 28.09.2022 tarihli bilirkişi ikinci ek raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; talebin zamanaşımına uğradığını, kalibrasyon laboratuvarlarında çalışan işçilerin kadrosu gereğince verilen kalite işlemini yapmakla yükümlü olduklarını, bu işin asli görevleri olduğunu, ilave olarak kalite kontrol görevine sahip olmadıklarını, işçilerin görevlerini yapmasından dolayı aldıkları ücretin yanında görevin niteliğinden kaynaklı görev kapsamında yer alan bazı iş ve işlemleri yapmaları nedeniyle ayrıca prim ödenmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının belgelere sorumlu olarak imza attığı kaşe ya da mühür kullanarak sorumluluk altına girdiği ileri sürülmüş ise de kalite personeli tarafından KE ve KM mühürleri form ve etiketlerin doldurulmasında kullanıldığını, işlemin kimin tarafından yapıldığını gösterdiğini, toplu iş sözleşmesi mevzuat ve emirlerine uygun olarak işlem tesis edildiğini, faiz türü ve başlangıç tarihinde hata bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç