muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2784, Karar No: 2022/4566, Tarih: 30.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2784 E.  ,  2022/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... ve feri müdahil Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada bozma ilamı sonrası ihale ile davalı Belediye’den işi alan işverenlerin davaya dahil edildiği anlaşılmakla; davaya dahil edilen; ..., ... Temizlik Özel Sağlık Hizmetleri İnşaat Taahhüt Taşımacılık Turizm Gıda Bilgisayar Otomotiv Yönlendirme Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti., ... Temizlik Hizmetleri Gıda İnşaat Bilgisayar Sistemleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ..., ..., ... Temizlik Yemekçilik Bilgisayar Özel Sağlık Hizmetler İnşaat Otomotiv Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Temizlik Lojistik Özel Sağlık Hizmetleri İlaçlama Bilgisayar Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ...’nin karar başlığında ihbar olunanlar şeklinde gösterilmesi hususu hatalıdır.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: ... İş Mahkemesi’nin 28.09.2021 tarih ve 2020 /109 Esas ve 2021/191 Karar sayılı ilamı karar başlığında İhbar Olunanlar olarak gözüken; “ ..., ... Temizlik Özel Sağlık Hizmetleri İnşaat Taahhüt Taşımacılık Turizm Gıda Bilgisayar Otomotiv Yönlendirme Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti., ... Temizlik Hizmetleri Gıda İnşaat Bilgisayar Sistemleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ..., ..., ... Temizlik Yemekçilik Bilgisayar Özel Sağlık Hizmetler İnşaat Otomotiv Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ... Temizlik Lojistik Özel Sağlık Hizmetleri İlaçlama Bilgisayar Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ...”nin dahili davalılar olarak düzeltilmesine; ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30.03.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1064, Karar No: 2015/6641, Tarih: 01.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1064 E.  ,  2015/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2012/192-2013/763

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın ve somut emsalin şehirhali hazır haritası üzerinde konumları işaretlettirilerek birbirine olan uzaklıkları ile Belediye binası, hükümet binası, çarşı vs. gibi cazibe merkezlerine olan uzaklıkların, fen bilirkişisine krokisinde işaretlettirildikten,

2)İlk geri çevirme kararında somut emsal taşınmazında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin gönderilmesi istenmiş ise de geri çevirme kararı yerine getirilmediğinden bu kez vergi rayiç bedelinin Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3)Dava konusu taşınmazın üzerindeki bina ile birlikte değişik cephelerden dışından ve bina içinde 9x15 ebadındaki fotoğrafları çektirilerek dosya içerisinde konulduktan,

Sonra, alınan cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6926, Karar No: 2022/112, Tarih: 11.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6926 E.  ,  2022/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23.05.2019 tarih ve 2018/3 E. - 2019/280 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dava dosyasında ve birleşen davalarda; 14.04.2007 tarihinde ...İlköğretim Okulu tarafından düzenlenen Kapadokya gezisi sırasında okul öğrencilerini taşıyan mülkiyeti davalı ...'e ait, ... sevk ve idaresindeki ...plaka sayılı aracın Aksaray yakınlarında trafik kazasına karıştığını, kaza sonucu sürücü ile birlikte 34 kişinin yaşamını yitirdiğini, 30 kişinin de yaralandığını, olaydan sonra hazırlanan trafik kaza tespit tutanağına göre sürücü ...'ın kazaya sebebiyet verdiğinin tespit edildiğini, kazada yaşamını yitiren ... mirasçıları tarafından ... ve İzmir Valiliği hakkında İzmir 2. İdare Mahkemesi’nde açılan davada davacı aleyhine tazminata hükmedildiğini, 17.08.2010 tarihinde 138.891,27 TL tazminatın İzmir 11. İcra Müdürlüğünün 2010/6338 sayılı dosyasına aktarıldığını, idarece ödenen bu meblağın davalılardan rücuen tahsili gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 138.891,27 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olan davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; okul müdürü olduğunu ve amir sıfatı ile gezi organizasyonuna ilişkin belge ve bilgilerin tamamının harfiyen yerine getirildiğini, tarafına sorumluluk yüklenmesi için bir sebep bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi; imzalanan gezi sözleşmesinde belirtilen araç arızalandığı için gezi programının iptal edildiğini, taşımayı yapan ve kazaya karışan araçla aralarında kira veya hizmet sözleşmesi bulunmadığını, işletici sıfatını taşımadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'ın dava konusu kaza sırasında öldüğü belirlenmiş, mirasçılara karşı dava açılmış ancak mirasçılar da mirası reddettiklerinden terekeye tasfiye memuru atanmıştır.

Davalı ... duruşmadaki beyanında; aracın kendisine ait olduğunu, aracının trafik sigortası ile ferdi kaza koltuk sigortasının bulunduğunu, zarar görenlere sigorta tarafından ödemeler yapıldığını, aracın Aylin Turizm tarafından kiralandığını, kazada kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında; aracın kendisine ait olduğunu, aracının trafik sigortası ile ferdi kaza koltuk sigortasının bulunduğunu, zarar görenlere sigorta tarafından ödemeler yapıldığını, aracın Aylin Turizm tarafından kiralandığını, kazada kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, ilköğretim okulu ile Aylin Turizm arasında Kapadokya gezisine ilişkin sözleşme düzenlendiği, sözleşmede plakası belirtilen araç ile değil başka bir araç ile taşımanın yapıldığı, araç maliki ... ile Aylin Turizm arasında bir sözleşme bulunmadığı, ancak Aylin Turizm'in de sözleşmeyi iptal ettiği hususunu ispatlayamadığı, asıl dosyada davalı .... Şti.nin okul ile imzaladığı taşıma sözleşmesi gereğince zarardan sorumlu olduğu, yine tam kusurlu davranışı nedeni ile kazaya neden olan sürücü ...'ın da kazadan sorumlu olduğu ancak mirasçılarının mirası reddetmesi nedeni ile terekenin re’sen tasfiyesine geçildiği, bu nedenle sorumluluğun terekeye ait olduğu, yine kazaya karışan araç maliki ...'ün de işleten sıfatı ile zarardan sorumlu olduğu, okul müdürünün ise meydana gelen kazada doğrudan kusurunun bulunmadığı bu nedenle hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği, gerek asıl gerekse birleşen dosyalarda istenen tazminat nedeni ile davalıların müteselsilen sorumlu oldukları, davacı idarenin kazada zarar görenin yakınlarına ödediği 70.449,49 TL'yi zararın doğmasında kusuru ve sorumluluğu bulunanlardan istemekte haklı olduğu, ... mirasçıları mirası reddettiklerinden haklarındaki davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle asıl dava dosyası yönünden davadan önce öldüğü belirlenen ... hakkındaki davanın usulden reddine, davalı ... hakkındaki davanın reddine; birleşen İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/189 Esas sayılı dosyası yönünden, 70.449,49 TL’nin 18.08.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte muris ...'ın terekesinden alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine, davalı terekenin belirlenen tazminattan asıl dosyadaki davalı şirket ile birleşen İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/260 Esas sayılı dosyasındaki davalı ile müteselsilen sorumlu olduğuna, bu nedenle belirtilen asıl ve birleşen dosya yönünden tahsilde tekerrür olmamasına, davalı mirasçılar mirası reddeddiklerinden haklarındaki davanın reddine; birleşen İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/260 Esas sayılı dosyası yönünden, 70.449,49 TL’nin 18.08.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine, davalının belirlenen tazminattan asıl davanın 2011/54 Esas sayılı asıl dosyasındaki davalı şirket ile birleşen İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/189 Esas sayılı dosyasındaki davalı tereke ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğuna, bu nedenle belirtilen asıl ve birleşen dosya yönünden tahsilde tekerrür olmamasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11259, Karar No: 2018/6469, Tarih: 09.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11259 E.  ,  2018/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/1, 31/3 ve 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suça sürüklenen çocuğun katılana ait iş yerinde çalıştığı, katılanın başka bir işi nedeni ile suça sürüklenen çocuğu kendisine ait araçta bırakarak ayrıldığı sırada, suça sürüklenen çocuğun arabanın torpido gözünde bulunan 12.000 TL parayı alarak kaçtığı şeklinde iddia ve kabul olunan somut olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça konu eşyaların zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de,

1) Suça sürüklenen çocuğa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

2) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3.fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

3) Mahkemece dayanılan, suçun işleniş biçimi ve failin kastının ağırlığı gerekçelerine göre, temel cezasının tayininde 5237 sayılı TCK'nın 3. ve 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler ve suça konu değer esas alınarak takdirin kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında makul bir belirleme yapılması gerekirken, suça sürüklenen çocuğun paranın büyük kısmını iade ettiği de dikkate alınmaksızın, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak, hapis ve adli para cezasının alt sınırın çok üzerinde tayini ile yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,

4) Gerekçeli kararda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu olduğu kabul edilmiş olmasına rağmen, suçun basit hali olan TCK 155/1. maddesinden hüküm kurulması suretiyle, kararda çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2853, Karar No: 2021/7534, Tarih: 16.09.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/2853 E.  ,  2021/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlu şirket vekilinin icra mahkemesine başvurunda ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğini ileri sürerek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece şikayetin kabulüne davacıya gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin 27/10/2020 tarihi olarak düzeltilmesine karar verildiği, karara karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve usulsüz tebligat şikayetinin reddine karar verildiği görülmektedir.

Hükmi şahıslara ne şekilde tebligat yapılacağı 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddelerinde belirlenmiştir. Borçlu şirketin tebligat adresinin, ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması ve tevziat saatlerinde kapalı bulunması veya tebligatın alınmasından imtina edilmesi halinde, bu adrese 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ya da 35/4. maddelerine göre tebligatın yapılması gerekir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre tüzel kişiler adına ticaret sicilindeki adreslerine gönderilen tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun, Tebligat Yönetmeliği'nin 30 ve 31. maddelerindeki koşulları araştırmasına gerek yoktur. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin araştırılması ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibari ile böyle bir araştırmanın yapılmamış olması, tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz. Ancak, Kanunun 21/1.maddesine göre tebligat yapılması halinde, tebliğ memuru, tebliğ evrakını tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de, mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır ” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçlu ... Ltd Şti 'ne ödeme emrinin ticaret sicil adresine 7201 Sayılı TK'nın 21/1. maddesi gereğince "muhatap adresinin kapalı olması sebebiyle yönetici ...’dan sorulmuş muhatabın çarşıya gittiği sözlü beyan edilmiş imzadan imtina edilmiştir.Tebligat mahalle muhtarına tebliğ edildi kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırıldı, ayrıca en yakın komşu/kapıcı/yöneticiye haber verilmiştir." şeklindeki şerh ile tebliğ olunduğu, haber verilen komşu isminin bulunmadığı, bu hali ile tebligatın TK'nun 21/1. maddesine aykırı olduğu, her ne kadar şirketin kapalı olması durumunda adreste bulunmama nedeninin araştırılması gerekmemekte ise de, komşuya haber verme yükümlülüğünün devam ettiği, Dairemiz uygulamalarında TK.nun 21/1. maddesinin tüm koşullarının sıkı bir şekilde uygulanmayacağı belirtilmiş olmakla beraber bunun haber verme yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı, haber verilen komşunun isminin usulüne uygun bir şekilde tutanağa geçirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Buna göre şikayete konu tebligatta haber verilen komşunun ismi yazılmadığından bu hali ile tebliğ işleminin şeklen Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine aykırı ve dolayısıyla usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

O halde; İlk Derece Mahkemesi’nin şikayetin kabulüne yönelik kararı yerinde olup, Bölge Adliye Mahkemesi’nce alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi 17/02/2021 tarih ve 2021/256 E. 2021/246 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine,16.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11233, Karar No: 2023/388, Tarih: 17.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11233 E.  ,  2023/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... Köyü, 6 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı kurum tarafından belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın çiftlik olarak kullanıldığını, taşınmaz üzerinde ev bulunduğunu, taşınmaz tapuda şeftali bahçesi olarak kayıtlı ise de çevresinde fabrika ve sair işletmelerin mevcut olduğunu, belediye hizmetlerinin tamamından yararlandığından arsa vasfında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili; taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesinin doğru olmadığını, dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazdan %30 oranında değerli olduğunun kabulünün mümkün olmadığını, lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili; irtifak nedeniyle taşınmazda oluşan değer düşüklüğü oranının çok düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın tamamının yüzölçümü ile enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak belirlenen değer düşüklüğü oranının makul olduğu, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ