muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9271, Karar No: 2019/4494, Tarih: 18.04.2019

2-Sanık ... yönünden;

Kdz. Ereğli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından 576 no'lu parsel üzerinde yapılan keşif sırasında bilirkişi olarak atanan sanığın söz konusu parsel üzerinde ekonomik değere sahip herhangi bir kültür bitkisi olmadığı halde, 700 adet fındık ağacı bulunduğu şeklinde gerçeğe aykırı raporu tanzim ederek 11/05/2010 tarihinde adı geçen mahkemeye sunması şeklinde kabul edilen eyleminin TCK'nın 276/1. madde ve fıkrasında düzenlenen gerçeğe aykırı bilirkişilik yapma suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

3- Her iki sanık yönünden;

a- Sanık ... açısından 09/10/2009, sanık ... bakımından ise 11/05/2010 olan suç tarihlerinin karar başlığında 09/11/2006 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

b- Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın süresinden sonra vaki olduğu için temyiz talebi reddedilen diğer sanık ...'na bozma içeriğine göre yapılacak yargılama sonucunda oluşacak duruma göre CMUK'nın 325. maddesi gereğince TEŞMİLİ hususunun mahkemesince değerlendirilmesine, 18/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4925, Karar No: 2022/9994, Tarih: 05.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/4925 E.  ,  2022/9994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesinin

17/10/2019 tarih 2018/383 esas ve 2019/366 kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii taraflarından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi, hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli 2020/327 esas ve 2021/145 sayılı kararıyla, özel aracın, TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığının kabul edildiği gözetilerek;

Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay, Tespit, Yakalama, Arama Muhafaza Altına Alma ve El koyma tutanağında özetle; ... isimli şahsın cadde üzerinde bekleyen ... plaka sayılı Opel marka aracın yanına gittiğinin görüldüğü, şahsın araç içerisinde bulunan şahıslarla kısa süreli konuşup aralarında bir şeyler alıp verdiğinin görülmesi üzerine uyuşturucu madde alışverişinin olduğu değerlendirilerek seri biçimde araçların yanına intikal edildiği, sürücü koltuğunda sanık ..., ön yolcu koltuğunda ... olduğunun tespit edildiği, şahıslara üzerlerinde herhangi bir suç ve suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda ...’ın suça konu uyuşturucu maddeyi teslim ettiği olayda; sanık ...’in

soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmalarında maddeyi araç içerisinde verdiklerini, ...’nın da kovuşturma aşamasındaki ifadesinde tanımadığı şahsın arabaya bindiğini beyan ettiği, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...’ın ise araç dışında olduğuna dair beyanda bulunduğu, alışverişin araç içerisinde mi yoksa dışında mı yapıldığı tutanak içeriğinden net olarak anlaşılamadığı gibi beyanlar arasında da çelişki bulunduğu, tutanak tanığı ... ’ın da alışveriş anına ilişkin bilgisinin bulunmadığı anlaşılmakla;

Olayın başından yakalama anına kadarki aşamadan bilgisi olan tutanak tanıklarının duruşmaya usulüne uygun olarak çağrılıp, yöntemince bilgi ve görgülerine başvurularak tanık ...’ın araç içerisinden mi yoksa dışından mı madde temin ettiği kesin suretle açıklığa kavuşturulup gerekçede bu hususun da tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş; sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olup, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

Tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkında tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304 maddesi uyarınca dosyanın Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmesine

05/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3747, Karar No: 2014/13799, Tarih: 18.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3747 E.  ,  2014/13799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/624 Karar no:2013/809

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.06.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2007/7116, Karar No: 2007/7457, Tarih: 20.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7116 E.  ,  2007/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca, bilirkişi kurulunca yapılan değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı dikkate alınmadan bilirkişi kurulunca daha önceki pazarlığa çağrı tarihinin değerlendirme tarihi olarak kabulü,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kamulaştırma yoluyla irtifak ... kurulmasında, bu kamulaştırma nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü kamulaştırma bedelini oluşturur. Bu değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) tespitinde, taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (akaryakıt boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı. vb.) ve konumu gözönünde bulundurulur. Buna göre hesaplanacak değer düşüklüğü oranı, (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz. Somut olayda yukarıda açıklanan ilkeye aykırı olarak, irtifak alanının mülkiyet bedelini esas alan ve ayrıca enerji nakil hattının geçtiği yerin dışında kalan bölümde de %50 değer kaybı hesaplayan rapora dayanılarak fazla bedele hükmedilmesi,

3-Kabule göre, bilirkişi kurulu raporunda somut emsal alınan 1654 parsel sayılı taşınmazın satışının yapıldığı Şubat 1996 tarihindeki endeks rakamı (1994=100) 259,1, değerlendirme günündeki endeks rakamı 8647,64 olup bunların birbirine oranı 33,38 olduğu halde farklı endeks rakamları alınmak suretiyle emsalin ve dava konusu taşınmazın m2 bedelinin yüksek tespit edilmiş olması,

3-Kabule göre, bilirkişi kurulu raporunda somut emsal alınan 1654 parsel sayılı taşınmazın satışının yapıldığı Şubat 1996 tarihindeki endeks rakamı (1994=100) 259,1, değerlendirme günündeki endeks rakamı 8647,64 olup bunların birbirine oranı 33,38 olduğu halde farklı endeks rakamları alınmak suretiyle emsalin ve dava konusu taşınmazın m2 bedelinin yüksek tespit edilmiş olması,

4-Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç değeri olduğu belirtilerek kamulaştırma bedeline 110 YTL. eklenmiş ise de, kıymet takdir komisyonu raporunda varlığı saptanmayan ve bilirkişi kurulu raporunda da cinsi, yaşı ve sayısı belirtilmeyen bu ağaçların değerlendirme tarihi itibariyle irtifaklı alanda var olup olmadığı ve zarar görüp görmediği var ise ve zarar görmüşse değerlendirme tarihi itibariyle (2005 yılı) maktu rayiç değerlerinin Malatya İl Tarım Müdürlüğü ve ilgili kurumlardan sorulup saptandıktan sonra bu maktu rayiç değerlerinin esas alınması gerektiği düşünülmeksizin varsayıma dayalı olan ve denetime elverişli olmayan raporda yazılı ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1742, Karar No: 2017/3869, Tarih: 11.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1742 E.  ,  2017/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, duruşmalı temyiz isteminde bulunan sanık müdafiinin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın bir kişinin ölümüne, bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanmasına tam kusurlu şekilde sebebiyet verdiği anlaşılan somut olayda; adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında temel ceza tayinindeki teşdit oranının takdirinde yanılgıya düşülerek fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafi ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5007, Karar No: 2017/215, Tarih: 10.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/5007 E.  ,  2017/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15250, Karar No: 2011/2591, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15250 E.  ,  2011/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için ;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu olup itirazlı olduğu anlaşılan 101 ada 3 parsele ait dava dosyasının,

2) Çekişmeli taşınmaza yakın komşu olan 101 ada 4-5 ve 6 parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının; kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9795, Karar No: 2013/8785, Tarih: 14.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/9795 E.  ,  2013/8785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... (kendi adına asaleten ... ... ve ... ... adına velayeten) vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. vd. aleyhine 22/04/2010 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, motorsiklet sürücüsü desteklerinin davalılardan ...'in alkollü olarak kullandığı araçla yaptığı hatalı sollama nedeniyle hayatını kaybettiğini belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemlerinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının alkollü olarak yaptığı hatalı sollama nedeniyle tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olay tarihi, ölen ile davacılar arasındaki yakınlık derecesi, kusur durumu ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hükmedilen manevi tazminatlar azdır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davacıların öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2851, Karar No: 2020/16377, Tarih: 30.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/2851 E.  ,  2020/16377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın konutunda 05.01.2010 günü meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak yapılan ihbar üzerine polis memurlar...... tarafından olay yerine gidilerek 05.01.2010 saat 23.15 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağı ve akabinde aynı gün içerisinde suç yeri araştırma ve inceleme raporunun düzenlendiği, katılanın 08.01.2010 günü Çiğli Polis Merkezi Amirliğine giderek beyanda bulunmak istediği, ancak sanık ve arkadaşlarının katılanın beyanını almadıkları ve olayı Cumhuriyet Başsavcılığına iletmedikleri iddia ve kabul edilen olayda;

Katılanın konutunda meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili soruşturma veya dava dosyasının getirilip incelenerek ilgili evrakların onaylı örneklerinin alınması, sanığın 08.01.2010 günü itibarıyla Polis Merkezi Amirliğinde ifade alma görevinin ve adli olayları Cumhuriyet Başsavcılığına bildirme görev ve yetkisinin bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5190, Karar No: 2013/6366, Tarih: 18.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5190 E.  ,  2013/6366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/119399

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08/03/2012, 2011/275 (E) ve 2012/73 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların mağdura yönelik eylemlerinin sübutu kabul, haksız tahrik ve takdiri indirim nedeninin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre, aralarında daha önceden husumet bulunan mağdur ile sanıkların yolda karşılaştıkları, mağdurun sanıkların kendisine zarar vereceğinden korkarak arka cebinde bulunan bıçağı çıkarttığı, bu sırada sanıkların üzerlerindeki bıçakları çekerek mağdura saldırarak birden fazla darbe vurup sol üst kadran, sympfizis pubis ve sol femur bölgelerinden mide ve jejenum yaralanması oluşturup, hayati tehlike yaratacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıkları ve mağdurun yere düşmesi üzerine sonuç aldıklarını düşünerek olay yerinden kaçtıkları olayda; suçta kullanılan aletlerin elverişliliği, darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alınarak, sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kasıtları kasten öldürmeye yönelik olduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine yazılı şekilde kasten yaralama suçundan sanıklar hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmekle, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 18/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.