muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7897, Karar No: 2014/26984, Tarih: 19.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/7897 E.  ,  2014/26984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, kararın tebliği sırasında asker olduğu, bu durumda Tebligat Kanununun 14. maddesi uyarınca, askerlik yaptığı yerin kıta komutanına ve müessese amiri gibi en yakın üste tebligatın yapılmasının gerektiği, bu nedenle yapılan tebligatın hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın 19.09.2013 tarihli karara karşı ıttıla üzerine yaptığı 20.12.2013 tarihli temyizi süresinde kabul edilerek temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin 27.12.2013 günlü ek karar kaldırılarak esas hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20435, Karar No: 2014/3272, Tarih: 25.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20435 E.  ,  2014/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2013 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1823, Karar No: 2013/6012, Tarih: 01.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1823 E.  ,  2013/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 08/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ... haricindeki davalılara yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalı ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, iftira nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların kardeşleri olduğunu, kardeşlerinden ...'in intihar ettiğini, anılan ölüm olayı ile ilgili... C. Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma esnasında davalıların ...'ın ölümünden kendisinin sorumlu olduğunu beyan etmeleri nedeni ile hakkında yürütülen soruşturma neticesinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini belirterek davalıların iftira niteliğindeki beyanları nedeni ile uğradığı manevi zararının davalılara ödetilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu beyanlar ile davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırının bulunmadığı tespit edilmiş ve davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davalı ... 'ın anılan ölüm olayı ile ilgili... C. Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma esnasında “kız kardeşim...' ın bir başka kişiye ...'ı öldürterek sonra da intihar süsü verdiğini düşünüyorum." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı taraf, tanık kanıtına dayanmış, mahkemece, tanık dinlenilmemiştir. Somut olayın özelliğine göre tarafların tanıkları dinlendikten sonra davalı ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanlarının davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmediğinin tespit edilmesi ve sonucuna göre anılan davalı yönünden karar verilmesi gerekirken mahkemece bu yön gözetilmeyerek eksik inceleme neticesinde karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... yönünden BOZULMASINA, davacının davalılar ... ve ...'a yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte belirtilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... yönünden BOZULMASINA, davacının davalılar ... ve ...'a yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte belirtilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 01/04/2013
Yargıtay — Esas No: 2009/5129, Karar No: 2011/4350, Tarih: 14.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/5129 E.  ,  2011/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.05.2008 tarih ve 2006/210-2008/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı, davalı ... ve Fako İlaç San.A.Ş. vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.04.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı ....A.Ş. avukatı ... ile davalı ... avukatı ...... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalılardan Tercanova İletişim Çöz.A.Ş. vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 29 Ekim 1997 Cumhuriyet Bayramı döneminde Çankaya Belediye Başkanlığı için “Cumhuriyet Halk Balosu” düzenlendiğini, bu organizasyonu daha etkili kılmak üzere “Biz Mustafa Kemaliz” isimli bir sergi oluşturulduğunu ve her meslekten Mustafa Kemallerin var olduğu düşüncesinden hareketle “Hekim ...” imajının yaratıldığını, bu eserle 10. Kristal Elma 1997/1998 Türkiye Reklam Ödülleri Yarışması’na katıldıklarını, davalı ...Ş.’nin de aynı yarışmaya katılıp müvekkilinin eserinden haberdar olduğunu, davalı ... İlaçları A.Ş.’nin 29 Ekim 1998 günü verdiği gazete ilanlarında müvekkilinin bu eserini “Doktor ...” adıyla ve izin almadan kullandığını, davalı şirketlerin anılan eserim mali haklarını diğer davalı ...’ye telif bedeli ödemek suretiyle devraldıklarını savunduğunu, oysa davalı ...’nin müvekkili şirkette çalışan ve eserin meydana getirilmesinde bilgisayar teknisyeni olarak görev alan bir kişi olup eser sahibi olmadığını ileri sürerek, anılan eserin eser sahibinin müvekkili olduğunun tespitini, şimdilik FSEK’nun 68. maddesi kapsamında (10.000)TL maddi ve (5.000)TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren en yüksek banka faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini, davalıların tecavüzünün önlenmesini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İlaçları A.Ş. vekili, müvekkilinin Cumhuriyetin 75. yılı vesilesiyle diğer davalı şirkete sipariş vererek dava konusu reklamı yaptığını, ilanda kullanılan resmin telif haklarının davalı ...’den devralındığına dair sözleşmenin müvekkiline sunulduğunu, davacının eser sahibi olduğunu kanıtlaması gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri de ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleri ile davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İlaçları A.Ş. vekili, müvekkilinin Cumhuriyetin 75. yılı vesilesiyle diğer davalı şirkete sipariş vererek dava konusu reklamı yaptığını, ilanda kullanılan resmin telif haklarının davalı ...’den devralındığına dair sözleşmenin müvekkiline sunulduğunu, davacının eser sahibi olduğunu kanıtlaması gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri de ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleri ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu fotoğrafın davacı ... şirketi tarafından Çankaya belediyesi için hazırlandığı ve başka bir fotoğraftaki hekim görüntüsüne Atatürk’ün gözlerinin bilgisayar ortamında ve grafik sanat tekniği ile monte edilmek suretiyle oluşturulduğu, davacı şirket çalışanlarınca bu şekilde oluşturulan fotoğrafın 5846 Sayılı FSEK 6. maddesinde tanımlanan işleme eser olarak kabul edileceği, bu fotoğrafın davalı ... İlaçları A.Ş.'nin davalı ...Ş. tarafından hazırlatılan ve davalı ... tarafından düzenlenen reklamlarda, davacıdan izin alınmadan ve telif bedeli ödenmeden kullanıldığı, anılan fotoğrafın davacı tarafından oluşturulduğu ve işleme eserin sahibinin davacı olduğu, davacının FSEK’nun 68. maddesi uyarınca Reklamcılar Derneği tarafından belirtilen (520)TL ücretin üç katı maddi tazminat ile dava konusu reklamlarda işleme eserin sahibi belirtilmeden kullanıldığından (2.000)TL manevi tazminat isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu eserin işleme eser ve eser sahibinin davacı olduğunun tespitine, (1.560)TL maddi ve (2.000)TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren en yüksek banka faiz oranı ile davalılardan müteselsilen tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar Fako İlaçları A.Ş. ve ... ... vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu fotoğrafın 5846 Sayılı FSEK 6/5. maddesi uyarınca işleme eser olduğunun belirlenmiş olmasına, davacı şirket vekilince sunulan dava dilekçesinde, FSEK.’nun 68. maddesine göre mali haklara tecavüzden kaynaklanan bedelin tahsili talebinde bulunulmasına, mahkemece de anılan madde uyarınca zarar miktarının belirlenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, aynı Kanunun 54. maddesi uyarınca da mali hakkı yahut kullanma ruhsatını devre selahiyetli olmayan kimseden iktisap eden hüsnüniyet sahibi olsa bile himaye göremeyecek olmasına göre, davacı vekilinin tüm ve davalılar Fako İlaçları A.Ş. ile ... vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava 5846 Sayılı FSEK’na dayalı eser sahipliğinin tespiti, maddi ve manevi zararın tazmini ve fer’i istemlere ilişkindir.

2- Ancak, dava 5846 Sayılı FSEK’na dayalı eser sahipliğinin tespiti, maddi ve manevi zararın tazmini ve fer’i istemlere ilişkindir.

Dava konusu işleme eserin meydana getirildiği tarihte yürürlükteki 4110 Sayılı Kanun ile değişik 5846 Sayılı FSEK 8. maddesi uyarınca, “Bir eserin sahibi, onu meydana getirendir (birinci fıkra), aralarındaki özel sözleşmeden veya işin mahiyetinden aksi anlaşılmadıkça, memur, hizmetli ve işçilerin işlerini görürken meydana getirdikleri eserlerin mali hak sahipleri bunları çalıştıran veya tayin edenlerdir. Tüzel kişilerin uzuvları hakkında da bu kural uygulanır (ikinci fıkra), bir işlemenin sahibi, asıl eser sahibinin hakları mahfuz kalmak şartıyla onu işleyendir (üçüncü fıkra).

Dava dosyası içerisindeki bilirkişi raporu ve belgeler itibariyle uyuşmazlık konusu fotoğrafın davalılardan ... tarafından ve davacı şirkette çalışırken meydana getirildiği anlaşıldığına göre, anılan maddenin üçüncü fıkrası uyarınca işleme eser sahibinin davalı ... olduğu, ancak bu eser üzerindeki mali hak sahibinin ise 5846 Sayılı FSEK 52. maddesi uyarınca yazılı bir devir sözleşmesi gerekmeksizin davacı şirket olduğunun kabulü gerekir. Esasen, tüzel kişilerin eser sahibi olamayacakları da göz önüne alındığında mahkemenin davacı şirketin işleme eser sahibi olduğunun tespitine ilişkin kararı doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece davalılardan ...’ın davacı şirkette çalıştığı dönemde meydana getirdiği dava konusu fotoğrafın işleme eser sahibi olduğu ve eser üzerindeki manevi hakların eser sahibine ait olacağı, ancak söz konusu işleme eserin mali haklarının ise davacı şirkete ait bulunduğu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, davacı şirketin eser sahibi olduğunun tespitine karar verilmesi isabetli değildir.

3- Yine yukarıda açıklandığı gibi işleme eser sahipliği sıfatı onu meydana getiren gerçek kişiye, mali haklar ise kanun hükmü gereği çalıştırana ait olduğuna göre, mahkemece davacı şirketin yukarıda açıklanan mali hak sahipliğinden dolayı manevi tazminat talebinde bulunamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

3- Yine yukarıda açıklandığı gibi işleme eser sahipliği sıfatı onu meydana getiren gerçek kişiye, mali haklar ise kanun hükmü gereği çalıştırana ait olduğuna göre, mahkemece davacı şirketin yukarıda açıklanan mali hak sahipliğinden dolayı manevi tazminat talebinde bulunamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

4- Ayrıca TTK.’nun 3. maddesinde bu kanunda tanzim olunan hususlarla bir ticarethane veya fabrika yahut ticari şekilde işletilen diğer bir müesseseyi ilgilendiren bütün muamele, fiil ve işlerin ticari iş olduğu, 3095 Sayılı Kanun’un 4489 sayılı yasa ile değişik 2. maddesinde de arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde, T.C. Merkez Bankası’nın kısa vadeli avans kredileri için öngördüğü faiz oranının istenebileceği belirtilmiştir. Somut uyuşmazlıkta da her iki tarafın tacir olduğu gözetildiğinde, talep halinde ticari işler için uygulanan temerrüt faizinin istenebileceği tabiidir. Davacı vekili tarafından sunulan dava dilekçesinde ise hükmedilecek tazminata “en yüksek banka faizinin” uygulanması talep edilmiştir. Her ne kadar bu türden bir faiz talebinin kanuna uygun, belirlenebilir ve infaz edilebilir olduğundan söz edilemez ise de davacı şirket vekilinin dava dilekçesinde kullandığı ibarelerden, ticari işlerde uygulanan türden temerrüt faizinin uygulanmasını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece hükmedilen tazminat miktarına, TCMB.’nın kısa vadeli avans kredileri için uyguladığı faiz oranında temerrüt faizi yürütülmesi gerekirken, kanunda yeri olmayan ve infazda da tereddüt yaratacak şekilde “en yüksek banka faizinin” uygulanması doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalılar Fako İlaçları A.Ş. ile ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2), (3) ve (4) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar Fako İlaçları A.Ş. ile ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 14.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19015, Karar No: 2018/5569, Tarih: 27.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/19015 E.  ,  2018/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27/03/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... Köyü 103 ada 3 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan fındık ağaçlarına, kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutat münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle değer tespiti de yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Bu nedenle, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan fındık ağaçları ile zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak bildirilecek bu resmi veriler esas alınmak suretiyle fındık ağaçlarının bedelinin belirlenmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2014 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5371, Karar No: 2018/11028, Tarih: 26.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5371 E.  ,  2018/11028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.04.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 14.11.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Katılan vekilinin, sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, sanığa yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığından CMK'nin 223/2-a maddesi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Katılan vekilinin, sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Usulüne uygun şekilde yapılan arama ve usulüne uygun şekilde düzenlenen el koyma tutanakları, emanet makbuzu, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı karşısında; yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.