muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4665, Karar No: 2016/7717, Tarih: 27.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/4665 E.  ,  2016/7717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, icra takibine dayanak ilamın ... 2. Aile Mahkemesi'nin ... Karar sayılı ihtiyati haciz kararı olduğunu, ihtiyati haciz kararına konu ilamın ise ... 1. Aile Mahkemesi'nin ... sayılı boşanma davasına ilişkin ilamı olduğunu, bahse konu kararın kesinleşmeden icra takibi konusu yapılamayacağını belirterek takibin iptalini istemiştir.

Mahkemece, boşanma ilamının kesinleşmediği, ilamın eklentisi niteliğinde olan alacak kalemlerinin de boşanma hükmü kesinleşmediğinden talep edilemeyeceğinden bahisle şikayetin kabulüne ve takibin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nun 265/1. maddesinde "borçlu kendisi dinlenmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı; huzuriyle yapılan hacizlerde haczin tatbiki, aksi halde haciz tutanağının kendisine tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde mahkemeye müracaatla itiraz edebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Şikayete konu İcra dosyası incelendiğinde, alacaklı vekili tarafından ... 2. Aile Mahkemesi'nin ... sayılı ihtiyati haciz kararı ile ... 1. Aile Mahkemesi'nin 2014/860 Karar sayılı boşanma davasında hükmedilen alacak kalemlerinin takibe konulduğu anlaşılmaktadır.

Tüm bu bilgiler ışığında, HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'nun 443/4. maddesi gereğince boşanma ilamı kesinleşmeden bu ilama dayanılarak feri niteliğindeki maddi- manevi tazminat ve ilamdan sonra doğan alacakların icra takibine konu yapılamayacağı yönündeki mahkeme kararı gerekçesi yerinde ise de; alacaklı aynı takipte ... 2. Aile Mahkemesi'nin ... İş sayılı ihtiyati haciz kararına da dayanmıştır. Anılan ihtiyati haciz kararı yukarıda bahsi geçen İİK'nun 265 ve devamı maddeleri gereğince verildiği mahkemece kaldırılmadıkça takibin ihtiyati haciz kararı yönünden devamında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece, takibin tümden iptaline karar verilmesi bu nedenle doğru değildir.

-//-

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edeni iadesine 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1895, Karar No: 2011/4791, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1895 E.  ,  2011/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.03.2006 gün ve 2006/29 Esas, 2006/120 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre ifadesinin alındığı 07.03.2006 günlü duruşmada 18 yaş içerinde olan mağdurenin açıkça davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında, mağdure vekilinin temyiz ... olmadığı keza usulüne uygun da davaya katılmayan mağdure vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15071, Karar No: 2012/11048, Tarih: 07.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/15071 E.  ,  2012/11048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından

kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Katılan vekilinin 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından

kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki yukarıda belirtilen suçlarla ilgili kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1087, Karar No: 2013/21467, Tarih: 04.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/1087 E.  ,  2013/21467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun oğlu olan sanığın olay günü mağdurun evine gelip kapıyı çaldığı, mağdurun kapıyı açmaması üzerine balkona çıkıp mutfak kapısından içeri girerek ele geçirdiği bıçağı mağdura doğrultup “bahçenin tapusunu kendisine vermesi ve kendisine istediği kadar para vermesi” hususunda tehdit ettiği, korkan mağdurun eşinde bulunan 20 TL parayı alarak sanığa verdiği, sanığın elinden kurtulmak isteyen mağdurun sanıkta bulunan bıçağı tuttuğu esnada elinden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek derece yaralandığının anlaşılması karşısında, eylemin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA 4.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/407, Karar No: 2007/7700, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/407 E.  ,  2007/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 153 ada 24 parsel sayılı 6810.49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin B2= 2666.50 m2'lik bölümün orman niteliği ile Hazine adına, B1= 4143.99 m2'lik bölümün davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; ... tarafından aynı iddia ile açılan çok sayıdaki dava dosyalarında mahkemece kurulan hükümlerin temyiz incelemesi aynı gün dairemizde yapılmış olup, bu dosyalarda hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporlarında çekişmeli taşınmazların eğimlerinin % 50-30 olduğu, taşınmazların üzerinde dağınık olarak meşe, gürgen, karaçam ağaçlarının ve hudutlarında da şerit halinde orman ağaçlarının bulunduğu, eğiminin yüksek olması nedeni ile taşınmazların toprak muhafaza özeliği taşıdıkları ve çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen 1959 tarihli memleket haritası ve 1954 tarihli hava fotoğraflarında açık alanda kaldığı açıklanarak resmi belgelerde taşınmazların konumları işaretlenmiştir. Dairemizde aynı gün yapılan incelemelerde, uzman orman bilirkişi kurulunun çekişmeli taşınmazları ada bazında uygulama yapmadan memleket haritasında her bir davalı parseli tek tek göstermek sureti ile işaretledikleri yerlerde 5-10 metre boyunda iğne yapraklı ağaç rumuzlarının bulunduğu, bilirkişilerce memleket haritasında açık renkli alanda kalan taşınmazların orman sayılmayan yerler olarak nitelendirildiği, resmi belgelerdeki rumuzlar gözönüne alınarak bir değerlendirme yapılmadığı, (açık renkli alanda kalsa dahi ibreli ağaç rumuzunun ormanlık alanı gösterebileceğinin düşünülmediği), taşınmazların genel olarak eğimlerinin yüksek olduğu ve toprak muhafaza özeliği taşıdıkları, üzerlerindeki orman ağaçlarının tam olarak adetleri, cinsleri ve yaşlarının ziraat bilirkişi raporunda açıklanmadığı, bu ağaçların dağılımlarının fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide gösterilmediği anlaşılmıştır. O halde;

Mahkemece, ... tarafından ... Köyünde aynı iddia ile açılan aynı ada da yer alan çekişmeli taşınmazlara ilişkin dava dosyaları belirlenerek bu dosyalarda aynı gün evvelce görev almış bilirkişiler dışında yeniden seçilecek üç kişilik orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı huzuruyla yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafı çekişmeli taşınmaz ile çevredeki komşu taşınmazlardaki araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin ada bazında bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; taşınmaz üzerindeki ağaçların cinsleri, yaşları dağılımları hususunda uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınmalı, fenni bilirkişiden ağaçların dağılımlarını gösteren kroki düzenlemesi istenmeli, kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde ada bazında birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, uygulama yapılmalı memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yerler belirlenerek işaret ettirilmeli, memleket haritası üzerindeki rumuzlar ve taşınmazların eylemli durumları değerlendirilmeli, keşfi ve uygulamayı izlemeye ve denetlemeye elverişli birleşik haritalı rapor alınmalıdır.

Ayrıca, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi hükmüne göre: Devlet ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollariyle elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR].

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar özel mülke dünüşüp, tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Ayrıca, bu tür yerler yasa gereği orman sayıldığı için, orman içi açıklık ve boşlukların zilyetlik yolu ile kazanılmasına yasal olanak yoktur. Dolayısıyla bu yollarla ormandan toprak kazanımından söz edilemez.

Açıklanan konular gözönünde bulundurularak çekişmeli taşınmazın çevresindeki taşınmazların niteliğine göre, etrafı ormanla çevrili ise mülkiyet belgesi, tapu kaydı olmadığı takdirde bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 17/1-2 maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülmeli, bütün bu konuları kapsayacak, duraksamaya yer vermeyen ortak imzalı rapor ve kroki alınmalı, böylece taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptanmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12230, Karar No: 2018/7063, Tarih: 17.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12230 E.  ,  2018/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın 12.02.2015 tarihinde alınan beyanında kulağında işitme kaybı olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanın tüm raporları ve tedavi evraklarının en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilip işitme kaybı açısından kesin adli raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, katılan ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/730, Karar No: 2022/5419, Tarih: 31.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/730 E.  ,  2022/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 03.11.2021 tarih, 2019/4233 Esas, 2021/20368 Karar sayılı tevdii kararında; İlk derece mahkemesinde yapılan ihbar üzerine sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı 01.04.2010 tarihinde işlediği iddia olunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 16.03.2011 tarihinde Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği, daha önce yanlışlıkla takipsizlik kararı verildiğinden bahisle aynı suçtan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında İstanbul Anadolu 21.Asliye Ceza Mahkemesince sanığın yargılanıp mahkum edildiği, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2011 gün ve 2011/10774 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın müşteki ve şüpheliye tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakına dosyada ve UYAP sisteminde rastlanılmaması karşısında, kararın ilgililere tebliğ edilip edilmediği araştırıldıktan sonra, tebliğ edilmiş ise tebliğ evrakı eklenerek gönderilmesi istenmişse de Mahkemece, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığına kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşip kesinleşmediği, taraflara herhangi bir tebligat yapılıp yapılmadığı yönünde yazı yazılıp, araştırma yapılmadan ceza infaz kurumunda bulunan sanığa kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın tebliğ edildiği, müştekiye ise usulsüz bir şekilde tebligat yapılarak 03.11.2021 tarihli tevdi kararı yerine getirilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2011 gün ve 2011/10774 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın müşteki ve şüpheliye tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakına dosyada ve UYAP sisteminde rastlanılmaması karşısında, kararın ilgililere tebliğ edilip edilmediği Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığına yazılarak gerekli araştırma yapıldıktan sonra, tebliğ edilmiş ise tebliğ evrakı eklenerek

gönderilmesi, dosyanın mahalline İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9935, Karar No: 2022/185, Tarih: 18.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/9935 E.  ,  2022/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kadının TMK'nun 161. maddesine ve 166/1. maddesine dayalı birleşen davalarının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen kendi tazminat talepleri yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; birleşen ilk davasındaki TMK 161. ve 162. maddesine dayalı boşanma davasının reddi, erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası talepleri, kabul edilen her iki birleşen davası açısından lehine ayrı ayrı maddi ve manevi tazminata hükmedilmemesi ile lehine hükmedilen tazminatların miktarı, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; erkek tarafından 10.02.2017 tarihinde açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 inci maddesine dayalı boşanma davası, birleşen ilk dava kadın tarafından 14.02.2017 tarihinde açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1, 161. ve 162. maddelerine dayalı boşanma davası, birleşen ikinci dava ise yine kadın tarafından 02.03.2018 tarihinde açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. ve 161. maddelerine dayalı boşanma davasıdır. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin, kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının kabulüne, tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanmalarına, kadının birleşen ilk davası yönünden erkeğin kusurlu davranışlarının pek fena muamele ve ... kırıcı davranış kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 162inci maddesi uyarınca boşanmalarına, kadının birleşen ilk davası yönünden dava tarihi itibariyle erkeğin zinası ispatlanamadığından Türk Medeni Kanunu'nun 161. maddesine dayalı boşanma talebinin reddine, kadının birleşen ikinci davası yönünden dava tarihi itibariyle erkeğin zinasının ispatlandığı gerekçesiyle kadının birleşen ikinci davasının kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 161. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebi ile erkeğin tazminat talepleri reddedilmiş, kadın yararına 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, kadının birleşen her iki davası yönünden Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı boşanma talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamıştır. İlk derece mahkemesince verilen bu karar davacı -davalı erkek tarafından, "Kadının Türk Medeni Kanunu'nun 161. ve 162. maddelerine dayalı birleşen davalarının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen kendi tazminat talepleri" yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, "Birleşen ilk davasındaki Türk Medeni Kanunu'nun 161. maddesine dayalı boşanma talebinin reddi, erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası talepleri, kabul edilen her iki birleşen davası açısından lehine ayrı ayrı maddî ve manevî tazminata hükmedilmemesi, lehine hükmedilen tazminatların miktarı ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti" yönünden istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, kadının birleşen ilk davasında Türk Medeni Kanunu'nun 162. maddesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle kadının birleşen ilk davasındaki Türk Medeni Kanunu'nun 162. maddesine dayalı boşanma talebinin reddine, yine kadının birleşen ilk davasındaki Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı boşanma talebi hakkında koşulları oluştuğu halde olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmamasının doğru olmadığı gerekçesiyle kadının birleşen ilk davasında Türk Medeni Kanunu'nun 166/1

. maddesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle kadının birleşen ilk davasındaki Türk Medeni Kanunu'nun 162. maddesine dayalı boşanma talebinin reddine, yine kadının birleşen ilk davasındaki Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı boşanma talebi hakkında koşulları oluştuğu halde olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmamasının doğru olmadığı gerekçesiyle kadının birleşen ilk davasında Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların sair istinaf istemlerinin ise ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.