muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9683, Karar No: 2024/5744, Tarih: 22.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, belirlenen kusur oranlarını kabul etmediklerini, işçinin kusurlu olduğunu, maluliyeti kabul etmediklerin belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Somut olayda, davalının kusura itiraz ettiği, Mahkeme tarafından aldırılan 3'lü bilirkişi kusur raporunda çelişki giderilerek, işveren Boytaş'a % 70, kazazede işçiye %30 kusur izafe edildiği, yapılan incelemede kusur raporunun yerinde olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

Maluliyet oranı, ATK raporuna göre %54.0 olarak belirlendiği, bu belirlenmede hata olmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazları yerinde görülmemiştir... " gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, istinaf başvuru dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe giren sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 nci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, temyiz edilen hususların kapsam ve nedenlerine göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21181, Karar No: 2024/1345, Tarih: 25.01.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/21181 E.  ,  2024/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/534 E., 2023/292 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken, 696 ... Kanun Hükmünde Kararname (696 ... KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde; asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesinin gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra da ilgili düzenlemeler uyarınca eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair açık düzenleme olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli kararıyla; davacı ile davalı arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde davacının ücretinin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair açık düzenleme olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 30.03.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde ücretin her ay asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak ödeneceğinin belirtildiği, bu hükmün sözleşme değiştirilmediği sürece taraflar açısından geçerli olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.09.2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, arabuluculuk tarihi itibarıyla 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin imzlanmadığı bu sebeple somut uyuşmazlıkta uygulanmasının mümkün olmadığı ve hüküm altına alınan fark ikramiye alacağına en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı doğrultusunda hesaplama yapan bilirkişi raporu dikkate alınarak taleple bağlı kalınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulaması yerinde olduğundan dava konusu taleplerin reddi gerektiğini, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 2021 yılı ücretinin tespiti ile alacakların hesaplanmasına ve fark ikramiye alacağına yürütülen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının 2021 yılı ücretinin tespiti ile alacakların hesaplanmasına ve fark ikramiye alacağına yürütülen faize ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 696 ... KHK ile 375 ... Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/162, Karar No: 2016/3332, Tarih: 01.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/162 E.  ,  2016/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 30.01.2014 günlü celsenin, 18 yaşını bitiren suça sürüklenen çocuk hakkında açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-28.04.2013 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, Sitesi önünde park halinde bulunan sayılı araca suça sürüklenen çocuk ... ile olayın diğer sanığı ’ın bindiklerinin görülmesi üzerine, görevlilerin şahıslardan şüphe ederek aracı kontrol ettiklerinde arka koltuk üzerinde suça konu televizyonu gördükleri, çevrede yaptıkları araştırmada, aracın park edildiği sitenin Apartmanında bulunan müştekiye ait ikametten hırsızlık yapıldığını tespit ettikleri, hatta müştekinin 30.01.2014 tarihli celsedeki beyanında, televizyondan ayrı olarak evindeki diz üstü bilgisayarın küçük bir hurcun içerisine konularak götürülmek üzere hazırlandığını beyan ettiği, buna göre, suça sürüklenen çocuk ve olayın diğer sanığının çaldıkları televizyonu müştekinin ikametinin önüne park ettikleri araca koymalarından sonra, suça konu eşyayı hakimiyet alanlarına sokamadan şüphe üzerine görevli polisler tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının düşünülmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilen toplam 10,60 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13676, Karar No: 2013/13326, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13676 E.  ,  2013/13326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 118 ada 1291 parsel sayılı 15.195,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve eşit hisselerle ... çocukları ..., ..., ... ve ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., taşınmazın kendi fiili kullanımlarında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 118 ada 1291 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın orman olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat mühendisi raporunda taşınmazda orman ağaç ve ağaçcıklarına kök, dal, yaprak vs. etmenlere rastlanılmadığı, orman ve mera ile ilgisinin bulunmadığı, 25-30 yıldan beri kuru hububat tarımı yapılan ziraat arazisi olduğunu belirtmiştir. Orman mühendisi raporunda ise; taşınmazın meyli yüksek, orman toprağı karakteri taşıdığı, içinde 5-19 ve 15-20 yaşlarında meşe ağacı, 40-50 ve 50-60 yaşlarında 3 adet meşe ağacı ve ayrıca orman florasına ait çalı formunda bitkiler, orman ağaç ve ağaçcıklarına ait artık ve kalıntılar olduğu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Orman bilirkişi ve ziraat bilirkişi raporu çelişkili bulunduğu halde çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru bulunmamaktadır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, fen bilirkişisi jeolog, jeodezi ve fotogrametri, orman mühendisi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Taşınmazın başında yapılacak keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın tespit günü itibariyle kimin ne şekilde kullanımında bulunduğu, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tespit tarihi ve öncesine ait en az üç ayrı zamanda çekilmiş birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritaları, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen streoskopik çift hava fotoğrafları streoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak jeodezi veya fotogrametri mühendisine incelettirilmek suretiyle taşınmazın kullanım kadastro tutanağının düzenlendiği tarih itibarı ile niteliğinin ne olduğunu, kullanım durumunu belirten, bilimsel ve teknik verilere dayalı rapor alınmalı, teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, orman bilirkişisinden de taşınmazın orman sınırları dışına çıkarıldıktan sonra eylemli orman haline dönüşüp dönüşmediği hususunda ayrıntılı rapor alınmalı, buna göre tespit günü itibariyle taşınmazın fiili kullanım durumu belirlenip bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6497, Karar No: 2021/10864, Tarih: 24.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6497 E.  ,  2021/10864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili; davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde toplu iş sözleşmesi imzalamaya yetkili Türk Harb -İş Sendikası üyesi olarak İşletme Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak suretiyle çalıştığını, çalıştığı ortamın Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında kaldığını, zira davacının çalıştığı sırada kurşun, solvent, arsenik içeren boya kullanarak ve Gürültülü Ortam Yönetmeliğine aykırı olarak çalıştığını, çalışmalarının 8,5 saat sürdüğünü, on beşer dakikadan yarım saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğunu ve bunun zamlı ücretinin ödenmediğini, ayrıca davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlık arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin 25 ve 33. maddelerinde fazla çalışmaların %80 zamlı ödeneceği düzenlendiği gibi 52. maddesine göre de Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma süreleri için %14 kısa çalışma primi ödenmesi gerektiğinin düzenlendiğini belirterek, fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili; istemlerin zamanaşımına uğradığını, davacının 1900 metrekarelik ve tavan yüksekliği 9 metre olan iyi havalandırmalı sisteme sahip bir tesiste çalıştığını, işyerinde iş sağlığı ve iş güvenliğine önem verildiğini, merkezi tazyikli kompresör sisteminin çalışılan bina dışına konuşlandırılmasının mekanda oluşacak gürültünün önüne geçtiğini, makinelerin ihtiyaç duyduğu tazyikli havanın merkezi kompresörden sağlandığını, düzenli olarak gürültü muafiyet ölçümlerinin yapıldığını, baskı malzemelerinin seçiminde hassas davranıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının çalıştığı işyerinde keşif yapılarak alınan rapor neticesinde çalışmaların Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak 7,5 Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik kapsamında bulunduğu ve tüm dosya kapsamına göre davacının günde 7,5 saatten fazla çalışmasının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nce dosyalar seri halde görülerek 28/02/2019 tarihinde fazla çalışma ücreti alacağından kısa çalışma ve verimliliği teşvik priminin mahsup edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, dosyalar ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nce dosyalar seri halde görülerek 28/02/2019 tarihinde fazla çalışma ücreti alacağından kısa çalışma ve verimliliği teşvik priminin mahsup edilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, dosyalar ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen karar, Dairemizin 25/02/2021 tarih 2021/986 Esas ve 2021/5120 Karar sayılı ilamı ile özetle; hesaplamanın 15/05/2016 tarihine kadar yapılmamış olmasının talep aşımı olduğu ve kısa çalışma primi alacağı bakımından davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakka uyulmadığı gerekçeleriyle bozulmuştur.

Karara karşı davacı maddi hatanın giderilmesi istemli dilekçe vermiştir.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 gün ve 1987/2-520 esas, 1988/89 sayılı kararında belirtildiği üzere Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957/13 esas, 1959/5 karar, ve 09.05.1960 gün ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinin “Konu” başlıklı bölümünde tarih aralığı belirtilmeden alacaklar istenilmiş, “Sonuç” ve “İstem” bölümünde de tarih aralığı belirtilmeden alacaklar talep edilmiştir. Dava dilekçesinin “Açıklamalar” bölümünün “2” numaralı bendinde; davacının “Sağlık Kuralları Bakımından Günde Ancak Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik” kapsamında olduğunun kabulü gerektiği, 8.5 saat çalıştırılmasından kaynaklı geriye dönük günde yarım saat fazla çalışması olduğu ve ücretinin eksik ödendiği, emsal işçilerin 7.5 saat kapsamına geçirilmesine rağmen davacının sözü edilen Yönetmeliğe aykırı olarak 8.5 saat çalıştırılmaya devam edildiği belirtilmiştir. Dava dilekçesinin “6” numaralı bendinde ise; Yönetmelik kapsamına geçirildiği 15/5/2016 tarihine kadar 8.5 saat çalışıldığından bahsedilmiş, “7” numaralı bendinde de 7.5 saat kapsamına geçirildiği 15/5/2016 tarihinden geriye dönük alacakların hesaplanması istenilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklama kısmının kendi içerisinde çelişkili olduğu, hem davacının emsallerinden farklı olarak Yönetmelik kapsamına alınmadığının ifade edildiği hem de 15/5/2016 tarihinden sonra Yönetmelik kapsamında olduğunun açıklandığı görülmektedir. Davalı tarafça cevap dilekçesinde, davacının çalıştığı işyerinde bugüne kadar hiçbir çalışanın Yönetmelik kapsamına alınmadığı ifade edilmiş ve dava dilekçesi açıklamalar ile sonuç kısmının tutarsızlık içerdiği belirtilmiştir. Mahkemece maddi hatanın giderilmesi istenilen Dairemiz bozması öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının dava tarihine kadar günde 8.5 saat çalıştırıldığı ve karşılığı fazla çalışma ve kısa çalışma primi alacaklarının ödenmediği tespit edilmiştir. Davacı taraf maddi hatanın giderilmesi istemli dilekçesinde dava dilekçesini açıklamış ve çok sayıda açılan benzer mahiyetteki davalarda kullanılan dilekçe örneğinin kullanılması sebebiyle söz konu çelişkinin oluştuğunu, taleplerinin dava tarihine kadar olduğunu, davacının dava tarihinden önce Yönetmelik kapsamına alınmadığının açık olduğunu belirtmiştir. Sözü edilen hususlar birlikte değerlendirildiğinde; dava dilekçesinde yer alan “7.5 saat kapsamına geçirildiği 15/05/2016 tarihinden geriye dönük” ibaresinin davacının hiç bir şekilde Yönetmelik kapsamına alınmadığının sabit olması karşısında sehven yazıldığı anlaşıldığından Dairemizin 25/02/2021 tarih 2021/986 Esas ve 2021/5120 Karar sayılı ilamının “2” numaralı bendinin maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I