muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9888, Karar No: 2018/5319, Tarih: 12.07.2018

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-d madde ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanılmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince bu hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Anayasa Mahkemesi'nin TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2789, Karar No: 2019/4832, Tarih: 11.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2789 E.  ,  2019/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın katılan ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, hukuki sebebe dayanmayan; katılan vekillerinin, haksız tahrike ve üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6839, Karar No: 2014/11236, Tarih: 26.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6839 E.  ,  2014/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 05/03/2014

Numarası : 2013/1054-2014/175

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı üniversitenin hizmet alımı yaptığı şirketler aracılığıyla üniversite hastanelerinde temizlik işçisi olarak çalıştığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün yaptığı muvazaa tespiti nedeniyle kendisini yararlandırılmadığı TİS gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödetilmesini istemiştir. Davalı, davacının kurumun işçisi olmadığı için ilave tediye alacağına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, muvazaa tespitine dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücretine hak kazanıp kazanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1. Genel, katma ve özel bütçeli daireler,

2. Sermayesi değişen kurumlar,

3. Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4. Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5. 3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,3460 sayılı Yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, Davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

Somut olayda, Davalının hizmet alım ihalesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının da ilave tediye alacağına hak kazandığı mahkemece kabul edilmiş ise de bu kabul hatalıdır.

Şöyle ki; Bölge Çalışma Müdürlüğü (BÇM)“ İşverenlikten ihale yoluyla iş alan T. İnş. Tem. Tur. Taah. Ve Tıc. Ltd. Şti. ile asıl işverenlikle arasında yapılan hizmet alımı sözleşmesi ile 01.01.2008-31.12.2010 tarihleri arasında, 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ( Hemşire Lojmanları, Halk Sağlığı, Morfoloji Binası ile Deney Hayvanları Laboratuarı ve çevresinin temizliği, Hijyen, Dezenfeksiyon, Sanitasyon, Çöp-Tıbbi atık toplama ) Malzemeli temizliği ile hasta ve hastaya ait materyalların taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri, çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme vb. hizmetlerinin yerine getirilmesi işinin, götürü bedel üzerinden, YAPILACAĞI GÖRÜLMÜŞ, SÖZLEŞMEDE yer alan hükümler dışında sağlıkla ilgili birimlerde, temizlik işçilerinin çalıştırılmadığı, herhangi bir yasaya uygun olmayan çalışmanın bulunmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine, malzemeli temizliğe ek olarak; hasta ve hastaya ait materyellarin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri, çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme vb. hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamının genişletildiği,” hususunu tespit edip bu kısmın muvazaalı olduğunu kabul etmiştir. Ancak, davacının, işyerine, işçi olarak girdiğini bildirilmiş ancak ne iş yaptığı açıklanmamış mahkemece de bu husus araştırılmamıştır. BÇM tarafından, temizlik elemanı olarak alınıp hasta bakıcı, hemşire ya da veri giriş elemanı olarak çalıştırılanlar yönünden yapılmış muvazaa tespiti olup temizlik işçisi yönünden yapılmış bir muvazaa tespiti yoktur. Hal böyle olunca davacının ne iş yaptığının tespiti, verilecek karar yönünden belirleyicidir. Bu hususlar araştırılmadan eksik araştırma ile davacının davasının kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3533, Karar No: 2016/6169, Tarih: 21.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3533 E.  ,  2016/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanıklar), fuhuş (sanık ...)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararında Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde kanıtların değerlendirilmesi, tutarlı şekilde tartışılması ve varsa çelişkilerin giderilmesinin gerektiği, mahkemece karar gerekçesinde, "mağdurenin cinsel saldırıya uğramadan önce zeka geriliği hastalığının bulunduğunun açık olduğu, ruh sağlığının bozulmuş olmasının maruz kaldığı cinsel saldırı eylemi nedeniyle meydana gelip gelmediğinin şüphede kaldığı, bu nedenle sanıkların cinsel saldırı eylemleri nedeniyle verilecek olan cezadan şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesi nazara alınarak eylemlerine TCK'nın 102/5. maddesinin yasal koşulları oluşmadığından uygulanmasına yer olmadığına karar vermek gerektiği” belirtilmesine rağmen bu gerekçe ile çelişecek şekilde sanıklar haklarında TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1463, Karar No: 2023/4433, Tarih: 27.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1463 E.  ,  2023/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2022/190 E., 2022/502 K.

DAVA TARİHİ : 13.01.2020

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı asılın davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 oranında ücret zammı uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.09.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 13.12.2021 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.03.2022 tarihli ve 2022/2816 Esas, 2022/3608 Karar sayılı ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporunda dava konusu alacağa ilişkin hesaplamaların dava tarihine kadar yapıldığı, arabuluculuk faaliyetinin ise tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirildiği, 03.01.2020 olan arabuluculuk son tutanak tarihi ile 13.01.2020 olan dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda yapılan hesaplama esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacıya hak kazandığı ücretlerin eksiksiz ödendiğini, ücretinin düşürülmediğini, davacının iddialarının hukuki dayanağının bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; arabuluculuk anlaşamama tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki döneme ilişkin fark ücret alacağı yönünden davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilip verilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5877, Karar No: 2015/4243, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/5877 E.  ,  2015/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 15.07.2010 tarihinden itibaren elektrik teknikeri - elektrik bakım elemanı olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin İş Kanunu 25/2-b,h fıkraları gereği 30.04.2014 tarihinde feshedildiğini, ... İş Sendikasının davalı işyerinde örgütlendiğini ve ÇSGB'ye yetki talebinde bulunduğunu, Bakanlığın 06.01.2014 tarihli yazısıyla da toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğunun tespit edildiğini; davacının sendikanın işyeri temsilcisi olduğunu, sendikanın örgütlenmesi sonrasında sendikalı işçilere işveren tarafından baskı uygulandığını, sendika kayıtlarından da anlaşılacağı üzere bazı işçilerin bu baskı nedeniyle sendikadan istifa ettiklerini; işveren tarafından davacıya hitaben yazılan 25.04.2014 tarihli yazıda davacının işine ilişkin esaslı değişiklik yapıldığının bildirildiğini; İş Kanununa göre iş akdinde esaslı değişiklik yapılması halinde bunun davacı tarafından 6 günlük süre içinde kabulü gerektiğini ancak davacının böyle bir kabulü olmadığı gibi davacıya yüklenmek istenen işin de yapmakta olduğu işle hiçbir alakası bulunmadığını; İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğünün işverene ait olduğunu ancak fesih bildiriminde feshin sebeplerinin bildirilmediğini, bu nedenle feshin haksız olduğunu; davacının sendikanın işyeri temsilcisi olduğunun işverene 20.01.2014 tarihli yazısıyla bildirildiğini, sendika üyeliği ve temsilciliği öğrenildikten sonra davacıya yönelik baskıların başladığını ve haksız tutanakların tutulduğunu, tutanakların görev değişikliğine ilişkin olduğunu ve davacıdan göreviyle hiçbir ilgisi olmayan işleri yapmasının istendiğini; davacının iş tanımının belirli olup elektrik teknisyeni olduğunu, buna rağmen kendisinden savunma istendiğini, kınama cezası verildiğini ve cep telefonu kullandığı gerekçesiyle savunmasının istendiğini; davacının savunmasının istendiği yazıda cep telefonu kullandığını tespit eden kişinin fabrika müdürü Ş.. K.. olduğunun belirtildiğini, oysa aynı fabrika müdürü tarafından yapılan 28.03.2011 tarihli tebliğde işyerinde kimlerin hangi durumlarda cep telefonu kullanacağının belirtildiğini ve bakım elemanlarının cep telefonu kullanabileceklerinin belirtildiği, buna rağmen bu konuda tutanak tutulmasının haksız olup sendikal nedenle işten çıkarmalara yönelik göstermelik sebep olduğunu öne sürerek davacının işe iadesine ve sendikal tazminat ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25. maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde dizayn ve imalatı tamamen bakım ekibi tarafından yapılmış olan atık bertaraf sisteminde görevli personelin uzun süre raporlu olması nedeniyle sistemin çalışamaz duruma geldiğini, sistemin, çalışma ve işleyişi bilen davacı ve bakım ekibi tarafından yürütülmesi ve bu görev esnasında başka görev verilmeyeceğinin davacıya ve bakım ekibine tebliğ edildiğini, davacının bu duruma karşı çıktığını ve kendisine verilen görevi yerine getirmediğini, yapılacak olan işin davacının iş tanımına uyduğunu ve davacının haksız olarak kendisine verilen görevi kabul etmediğini ve kendisine verilen işi yerine getirmediğini, davacının yasak olmasına rağmen fabrika içerisinde birçok defa mesai saatleri içerisinde telefonla konuşurken ve telefonla ilgilenirken yakalandığını, bu hareketlerine karşı savunmasının alındığını ve disiplin uyarı cezası da verildiğini, bununla birlikte davacının fabrika müdürü Ş.. K..'a karşı diğer işçilerin yanında sesini yükselterek tepki gösterdiğini, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiği iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, işyerinde yaklaşık 35 sendikalı işçi olduğunu ve bu işçilerin sendikal faaliyetlerini hiçbir baskıya maruz kalmadan serbestçe sürdürdüklerini savunarak beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.