muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9659, Karar No: 2011/11467, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9659 E.  ,  2011/11467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 2453 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu 2453 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.12.2009 tarihi itibariyle, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihi (13.03.2007) itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından,

3- Dava konusu taşınmaz (2453 ada 1 parsel sayılı) ile somut emsal alınan (1792 ada 19 parsel sayılı) taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin Belediye Başkanlığından temini ile dosyaya konulmasından,

4-Bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmaza somut emsal olarak alınan 1792 ada 19 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ile 13.03.2007 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun Tapu Müdürlüğünden istenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7261, Karar No: 2015/10392, Tarih: 08.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7261 E.  ,  2015/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALAÇAM ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/68-2014/16

Taraflar arasındaki ziynet ve ev eşyalarının iadesi, olmazsa bedelinin tahsili davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayınvalidesi yüzünden yağmurlu bir havada hiçbir eşyası verilmeden dışarıda bırakıldığını, babasının kendisini gelip götürdüğünü, ev eşyalarının ve ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürerek, eşyaların aynen iadesini, aynen iadenin mümkün olmaması halinde tespit edilecek değerinin iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının evi kendi isteği ile terkettiğini, ziynetlerini yanında götürdüğünü belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayınvalidesi yüzünden yağmurlu bir havada hiçbir eşyası verilmeden dışarıda bırakıldığını, babasının kendisini gelip götürdüğünü, ev eşyalarının ve ziynet eşyalarının davalıda kaldığını ileri sürerek, eşyaların aynen iadesini, aynen iadenin mümkün olmaması halinde tespit edilecek değerinin iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının evi kendi isteği ile terkettiğini, ziynetlerini yanında götürdüğünü belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/21 Değişik İş sayılı dosyası ile tespit edilen ve aşağıda ayrıntıları ile belirtilen; 1- 1 adet yatak odası takımı 1.200,00 TL, 2- 3 adet yatak odası yolluk halı (kristal marka) 200,00 TL, 3- 1 adet bakır duvar pano 30,00 TL, 4- 1 adet çerçeveli bakır kabartma duvar pano 50,00 TL, 5- 2 adet duvar panosu 10,00 TL, 6- 1 adet kuran kabartma tablo 20,00 TL, 7- 2 adet kuran kitabı 30,00 TL, 8- 2 adet küçük kuran cüzü 10,00 TL, 9- 16 adet su bardağı 10,00 TL, 10- 4 adet çay bardağı altlıklı 6,00 TL, 11- 2 adet cam büyük meyve tabağı 5,00 TL, 12- 12 adet cam çorba kasesi 12,00 TL, 13- 18 adet cam dondurma bardağı 18,00 TL, 14- 2 adet porselen şekerlik 4,00 TL, 15- 1 adet cam şekerlik 4,00 TL, 16- 2 adet cam sürahi 6,00 TL, 17- 6 adet çelik tencere 150,00 TL, 18- 2 adet teflon tencere 50,00 TL, 19- 3 adet teflon saplı tava 30,00 TL, 20- 1 adet küçük çaydanlık 10,00 TL, 21- 1 adet 2 metre perde 20,00 TL, 22- 1 adet kılıfında açılmamış bornoz takımı 90,00 TL, 23- 2 adet kılıfında battaniye 40,00 TL, 24- 1 adet mini saç kurutma makinesi 12,00 TL, 25- 1 adet ütü 20,00 TL, 26- 1 adet ütü masası 60,00 TL, 27- 6 adet kullanılmış battaniye 90,00 TL, 28- 35 adet el havlusu 105,00 TL, 29- 4 adet el oya işlemeli süs havlusu 10,00 TL, 30- 87 adet el oya işlemeli yazma 435,00 TL, 31- 23 adet el örmesi patik 69,00 TL,32- 8 adet el örmesi lif 24,00 TL, 33- 1 adet el örmesi kare masa örtüsü 30,00 TL, 34- 3 adet tül fiskos masa örtüsü 20,00 TL, 35- 1 adet el işlemeli karyola takımı 100,00 TL, 36- 3 adet halı seccade 30,00 TL, 37- 8 adet mevsimlik yorgan 160,00 TL, 38- 2 adet uzun yastık 20,00 TL, 39- 5 adet oyalı+yüzlü kısa yastık 30,00 TL, 40- 7 adet yüzsüz yastık 21,00 TL, 41- 5 adet yer minderi 20,00 TL, 42- 1 adet halı örtüsü 30,00 TL olmak üzere toplam 3.291,00 TL değerindeki eşyaların aynen, mümkün olmadığı taktirde ise karşılarında belirtilen değerlerinin dava tarihi olan 13.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Davacının ziynet eşyası talebinin ispatlanamadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacıya ait olan ziynet eşyalarının davalıda kalıp kalmadığı hakkındadır.

Uyuşmazlık, davacıya ait olan ziynet eşyalarının davalıda kalıp kalmadığı hakkındadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden kimseye düşer.

Hayatın olağan akışına göre olağan olan, ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Ziynet eşyalarının, davalı tarafın zilyetlik ve korunmasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, davacı kadının ispatlaması gerekir.

Somut olayda; davacı ziynetlerin davalıda kaldığını, davalı ise ziynetleri davacının götürdüğünü ileri sürmektedir.

Yargılama sırasında dinlenen davacı ile davalı tanık beyanları arasında, davacının evden ayrılışının rızası ile mi yoksa zorla mı olduğuna ilişkin beyanlarda çelişki bulunduğu, bu çelişkiler giderilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tanık beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra, hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12211, Karar No: 2012/14571, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12211 E.  ,  2012/14571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 31.05.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Köyü 164 ada 11 nolu parselin incelenen 31.12.2007 tarihli satışına dair alıcı, satıcı ve satış bedelini gösterir tapu kaydı ile satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

3-Emsal alınan Sipahili Köyü 164 ada 11 parsel sayılı taşınmazın 31.12.2007 tarihinden önce, davaya konu ... Köyü 347 parsel sayılı taşınmazın 31.05.2010 tarihinden önce yapılan bir imar düzenleme çalışması sonucunda oluşmuş imar parselleri olup olmadıklarının ve imar uygulaması görmüşlerse düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğine ilişkin belgelerin belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

4-Emsal alınan 164 ada 11 parsel sayılı taşınmazın belediyece belirlenen 2010 yılı ... vergisine esas asgari arsa m² değerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5598, Karar No: 2018/5867, Tarih: 09.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5598 E.  ,  2018/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere “tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin ticareti terk etmeleri halinde: İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı geçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı” yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nın 44. maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilam masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, şikayet tarihi itibariyle en son verilen vergi beyanname örnekleri de getirtilerek incelenip, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında gün adli para cezası belirlenmeksizin hapis cezasının doğrudan adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-Suç tarihinin 12/01/2015 olmasına rağmen karar başlığında 2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8071, Karar No: 2022/20195, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/8071 E.  ,  2022/20195 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan şüpheli ... isimli ... kullanıcısı hakkında yapılan soruşturma sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/06/2018 tarihli ve 2018/114220 soruşturma, 2018/73358 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/10/2018 tarihli ve 2018/5125 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2022 gün ve 2022/39223 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki vekilinin, ... isimli paylaşım sitesinde şüphelinin müştekiye karşı kendi hesabından "Oruspu çocuğu şimdi de at bi gör anayin amini. adamı napıyor bunlar" şeklinde yaptığı yorum sebebiyle müvekkiline karşı hakaret suçunun işlendiğinden bahisle yaptığı şikâyet üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca ... isimli sosyal paylaşım sitesi ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerinin, sitenin faaliyet merkezinin bulunduğu Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevaplanmadığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli hakkında kovuşturma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/03/2021 tarihli ve 2021/1361 esas, 2021/9218 karar sayılı ilâmında yer alan, "... müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, söz konusu sosyal medya hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, şüphelilerin kimlik bilgilerinin kolluk marifeti ile tespitinin sağlanması, tespiti durumunda savunmalarının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken etkin soruşturma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi... hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Şüpheli hakkında yapılan soruşturma kapsamında çok yönlü araştırma yapılarak ve gerektiğinde resmi veya özel kurum ve şirketlerle de temasa geçilerek; paylaşımın yapıldığı IP, paylaşımı yapan şüphelinin kimlik, adres ve diğer irtibat bilgilerinin tespit edilmesinin istenmesini takiben, ilgili kurumlarla (...Nüfus Müdürlüğü,...Emniyet Müdürlüğü, vs.) yazışma yapılarak araştırma yapılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, atılı suça ilişkin Amerika Birleşik Devletleri adIî makamlarınca cevap verilmediğinden bahisle herhangi bir araştırma yapılmaksızın eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.", 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.