muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6518, Karar No: 2023/12178, Tarih: 11.12.2023

3. Taşınmazın bulunduğu yer İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerine uygun olarak üretim masraflarının değerlendirmeye alındığı anlaşılmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5177, Karar No: 2019/2492, Tarih: 11.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/5177 E.  ,  2019/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece, bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Adli emanete kayıtlı av tüfeğinin müsaderesine karar verilirken kanun maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 6 numaralı fıkrasına "müsaderesine" kelimesinden önce gelecek şekilde "TCK'nin 54. maddesine göre" ifadesinin eklenmesi ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2019 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.07.2014 tarih, 2013/126 Esas 2014/364 sayılı kararında açıklandığı üzere;

TCK'nin 36. maddesinde düzenlenen "kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlemek "te, fail tarafından,

sonucu gerçekleştirmeye elverişli ve yeterli icra hareketinin gerçekleştirilmesinden sonra gönüllü de olsa sadece icra hareketlerine devam edilmemesi yeterli olmayıp bunun yanında 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesine göre fail, “kendi çabasıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini” önlemelidir. Bunun için failin sonucun gerçekleşmesini önleyecek şekilde gönüllülüğe dayanan aktif faaliyette bulunması gereklidir.

Buna göre ;

a-) Fail sonucu önlemeye yönelik aktif davranışlarda bulunmalı ve bunun için ciddi çaba sarfetmelidir. Ancak aktif davranış, failin mutlaka kendisinin müdahalede bulunmak zorunda olması şeklinde anlaşılmamalıdır. Failin iradesine dayanan ve sonucu önlemeye yönelik bulunan her türlü çaba bu kapsamda olup üçüncü kişinin hareketi de, bu hareketin yapılmasına fail tarafından neden olunduğu sürece yeterli kabul edilmelidir. Nitekim belirli bazı durumlarda sadece failin müdahalesinin sonucun gerçekleşmesine engel olmayacağı açıktır; bu kapsamda, fail tarafından ilk yardım ekibinin veya itfaiyenin çağrılması gibi neticenin meydana gelmesini engelleyen davranışların yapılması yeterli görülebilecektir.

Ciddi bir çabanın varlığından söz edebilmek için de failin içinde bulunduğu şartlarda sonucun gerçekleşmesini önlemeye yönelik mevcut olan bütün imkanlarını seferber etmesi gereklidir.

b-) Suçun tamamlanması, sözkonusu aktif davranışlar ve çabalarla önlenmelidir. Böylece, icra hareketlerini tamamlayan failin, çaba göstererek neticenin gerçekleşmesini önlemesi durumunda gönüllü vazgeçme gerçekleşecektir.

Ciddi bir çabanın varlığından söz edebilmek için de failin içinde bulunduğu şartlarda sonucun gerçekleşmesini önlemeye yönelik mevcut olan bütün imkanlarını seferber etmesi gereklidir.

b-) Suçun tamamlanması, sözkonusu aktif davranışlar ve çabalarla önlenmelidir. Böylece, icra hareketlerini tamamlayan failin, çaba göstererek neticenin gerçekleşmesini önlemesi durumunda gönüllü vazgeçme gerçekleşecektir.

Görüldüğü gibi, icra hareketlerinin bitmesinden sonra gönüllü vazgeçmenin kabulü için, vazgeçenin suçun tamamlanmasını önlemek bakımından ciddi bir çaba göstermesi ve sonucun bu nedenle meydana gelmemesi şart olarak aranmıştır.

Somut olayımızda ise, "sanığın yapmış olduğu eylemden pişmanlık duyarak öncelikle ... Hastanesi'ni, daha sonra 112 Acil Servis'i arayıp olaya müdahale edilmesini sağlamaya çalıştığı, sonrasında polis merkezi amirliğine kendiliğinden giderek olayı gerçekleştirdiği tüfekle birlikte teslim olduğu" şeklinde tarif edilen sonucu engellemeye yönelik davranışının özel bir hastanenin telefonunu aramaktan ibaret olup, adı geçen özel hastane çalışanlarının söz konusu olaya müdahale için ambulans dahi göndermedikleri gibi bu yönde başka birimlere de haber vermedikleri, mağdur...'ın annesinin yönlendirmesi üzerine motosikleti ile olay yerine giden ...'ın yolda mağdur ...'u yaralı vaziyette görüp alarak hastaneye götürmesi, yine mağdurların yanında bulunan tanık ...'in babası ...'yi telefonla arayıp 'yetiş baba' demesi üzerine otomobiliyle olay yerine... ile birlikte gelerek, yaralı ...'ı alıp hastaneye götürdüklerinin anlaşılması karşısında, sanığın mağdurları

yaralamasından sonra ciddi bir çaba içine girerek sonucun gerçekeşmesini engellemeye çalıştıştığından söz etmenin mümkün bulunmadığı, bu taktirde hakkında TCK 36. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığından sanığın her iki mağdura karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/14261, Karar No: 2016/3523, Tarih: 25.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/14261 E.  ,  2016/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2015

NUMARASI : 2014/874-2015/218

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 07.11.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak, dava konusu taşınmazın konumunun şehir imar planı üzerinde işaretlenip, taşınmazın en yakın yerleşim merkezlerine olan mesafesinin belirtilmesinin istenmesinden sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/573, Karar No: 2012/1245, Tarih: 01.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/573 E.  ,  2012/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/01/2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, gerçekleştiği tarih, tarafların sosyal ve ekonomik durumu ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde; davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6398, Karar No: 2016/5142, Tarih: 13.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6398 E.  ,  2016/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet, 5464 sayılı Kanununa aykırı davranma

HÜKÜM : Sanık hakkında tefecilik ve 5464 sayılı Kanununa aykırı davranma suçundan beraat, 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan düşme

1- 2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği, tefecilik yaptığı ve 5464 sayılı yasaya muhalefet ettiği iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasında; sanığın anılan yıllara ait defter ve belgeleri dosya içerisine getirtilip adli emanete alındığının anlaşılması karşısında, bu defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sanığın vergi denetmeni huzurunda verdiği ifade de göz önünde bulundurulup suça konu faturaların sahte olarak düzenlenip düzenlenmediğinin tespitinden sonra, sonucuna göre sanık hakkında isnat olunan tüm suçlar yönünden bir karar verilmesi gerekirken, 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçu yönünden etkisi bulunmayan 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun gereğince uzlaşma yoluna gidip bu kapsamda gerekli ödemeleri yaptığı gerekçesiyle düşme, diğer iki suç yönünden ise beraat kararları verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2013 gün ve 2013/1566 Esas sayılı iddianamesinde,... Petrol'ün işletmecisi olan sanığın, üçüncü şahıslara gerçek bir satış yapmamasına rağmen, komisyon karşılığı para vermek için kredi kartlarından çekim yaparak harcama belgesi olarak kabul edilen slip çıktısını almak şeklinde anlatılan eyleminin, 5464 sayılı Yasaya muhalefet ve tefecilik suçlarına isabet ettiği, ancak; TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanık hakkında bunlardan en ağır cezayı gerektiren suça yönelik hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, her iki suçtan da ayrı ayrı beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6499, Karar No: 2019/4906, Tarih: 27.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/6499 E.  ,  2019/4906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyitet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Dip kökler üzerinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, ağaçların 2013/Aralık ayında kesilmiş olduğunun belirtilmesi, suç tutanağında ise ağaçların belirli zaman aralıklarıyla kesildiğine dair tespitin bulunmaması karşısında davaya konu ağaçların fasılayla kesilmediği ve eylemin tek olduğu kabulüyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası ertelendiği hâlde doğrudan hükmedilen gün karşılığı adli para cezasının, kısa süreli hapis cezası olarak yazılması suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3903, Karar No: 2017/2963, Tarih: 13.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3903 E.  ,  2017/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınan ... .. karşı işlenen yağma suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8376, Karar No: 2013/28171, Tarih: 27.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8376 E.  ,  2013/28171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içinde bulunan Batman Belediye Başkanlığının 16.03.2011 tarihli yazısında, 52 parselin kısmen imar planının uygulama alanı içinde kaldığının, Batman Valiliğinin 26.01.2011 tarihli yazısında ise aynı yerin Körük Köyünde yer aldığının ve köylünün ortak malı olduğunu bildirilmesi karşısında; suça konu yerin Belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre köy tüzel kişiliği veya belediye başkanlığına duruşma günü bildirilerek yargılamaya devamla Belediye teşkilatı bulunan yerlerdeki meraya tecavüzün, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK.nun 154. maddesindeki suçu oluşturmayacağı da gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11338, Karar No: 2021/6752, Tarih: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11338 E.  ,  2021/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında “2009“ olarak eksik bırakılan suç tarihinin, “2009/Aralık“ olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1628, Karar No: 2013/5991, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1628 E.  ,  2013/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde çekişmeli taşınmazın sınırında ve yakın çevresinde mahkemece verilen tescil ilamları sonucunda oluşan parsellerin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

bu hususun mahkemece araştırılarak varsa bu taşınmazlarla ilgili tescil dosyalarının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 23/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7499, Karar No: 2023/14152, Tarih: 11.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7499 E.  ,  2023/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/254 E., 2023/329 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/416 E., 2022/555 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ... 6. ... Mahkemesince yetkisizlik kararı verilerek, talep halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir. Davacı vekilinin talebi üzerine dosya yetkili mahkemeye gönderilerek yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... AŞ (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, davalıya ait işyerinde alt işverenler nezdinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, Yüksek Hakem Kurulunun ....11.2018 tarihli ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla uygulanan 01.04.2018-31.03.2020 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda olduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, kendilerinin ihalede yer almadığını, bu nedenle bağlayıcı olmadığını, davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI