muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20060, Karar No: 2014/29080, Tarih: 09.12.2014

Dosyada bulunan bilirkişi kurulu raporlarında ve alınan ek raporlarda dava konusu taşınmazın zemin değerinin metrekare birim fiyatına 20,00.-TL., 24,00.-TL, 30,00.-TL, 40,00.-TL. ve 50,00.-TL olarak birbirinden çok farklı ve çelişkili değerler biçildiğinden inandırıcı olmayan bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi; dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise, satış tarihi itibariyle, imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması; ayrıca dava konusu taşınmazın, imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare birim fiyatları ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu bedelinin tespiti için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Zemini arsa niteliğinde olan taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayısına göre kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2011 yılı kilogram satış fiyatları ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net meyve geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, o yörede ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Üretim masraflarına genel idare giderleri beklenmeyen giderler ve sermaye faizi eklenilmek suretiyle düşük bedel tespiti,

4)Ağaçların kapladığı alan teknik olarak kamulaştırılan alandan fazla olduğundan bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı uygulanması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5032, Karar No: 2020/4333, Tarih: 02.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5032 E.  ,  2020/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... tarafından davacıya ait aracın kasko sigortasının yapıldığını, 12.06.2012 tarihinde davacıya ait aracın ...’ın sevk ve idaresinde iken, dava dışı ...’ın sevk ve idaresindeki araç ile çarpışarak yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kaza sonrası davacının aracını tamir ettirmek için toplam 14.352,55 TL harcadığını, bu harcamaları davalı sigortadan talep etmesine rağmen sürücünün alkollü olduğundan bahisle ödemeyi yapmadığını, aracı gerçekte kullanan sürücünün ... olduğunu ve alkollü olmadığını beyanla, 14.352,55 TL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, Daire'nin 25.04.2017 tarih ve 2014/22459E. 2017/4565K. sayılı ilamı ile hükmün bozulması üzerine, mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, bilirkişi Heyetinin 29/11/2017 havale tarihli raporu ile, davacı sürücü ...'ın meydana gelen olayda %100 (yüzde yüz) oranında tamamen kusurlu olduğu, dava konusu trafik kazasının ...'ın olay öncesinde almış olduğu alkolün etkisine bağlı olarak meydana geldiği (sürücünün münhasıran alkolün etkisi altında iken sebebiyet verdiği), dava dışı sürücü ...'ın olayda kusursuz bulunduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen 29.11.2017 tarihli uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6136, Karar No: 2025/1288, Tarih: 11.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/6136 E.  ,  2025/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/94 E., 2023/678 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tazminat-Nafaka-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından tazminatların ve nafakaların miktarları ile vekâlet ücreti, 30.05.2023 tarihli ek karar yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı-davacı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf davacı-davalı ... ve vekilleri gelmedi. Davacı-davalı vekili Avukat ...'ün mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla; davalı-davacı kadın vekilinin kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla; davalı-davacı kadın vekilinin kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması neticesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.06.2022 tarihli karar davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 14.12.2022 tarihli kararıyla; "...Taraflar arasında görülen davanın ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması neticesinde, Adıyaman Aile Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2018/246 esas, 2019/573 karar sayılı ilamı ile tarafların Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verildiği, boşanma kararının 10.09.2019 tarihinde, taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleştiği nazara alınarak, davalı karşı davacı kadının boşanmanın feri niteliğindeki nafaka ve tazminat talepleri hususunda işin esasına girerek inceleme yapılması gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir..." gerekçesiyle hükmün gösterilen sebeple bozulmasına, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde; kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası ve ortak çocuklar yararına iştirak nafakasına karar verilmiş, karar davalı-davacı kadın vekili tarafından yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyulmasına rağmen asıl ve karşı dava yönünden vekâlet ücretine dair hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının asıl ve karşı davalarda vekâlet ücreti yönünden BOZULMASINA,

2.Davalı-davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin Süleyman'dan alınarak Fatma'ya verilmesine,Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22190, Karar No: 2013/18384, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22190 E.  ,  2013/18384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve

Kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya

açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26/04/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26/04/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9754, Karar No: 2014/1259, Tarih: 28.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9754 E.  ,  2014/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6578, Karar No: 2024/14426, Tarih: 19.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/6578 E.  ,  2024/14426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/595 E., 2019/792 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/258 E., 2017/299 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Beyanları hükme esas alınan fakat kovuşturma aşamasında usulüne uygun dinlenilmeyen Gizli Tanık ..., ..., ... , ... , ... , ... ile istinaf kanun yolu aşamasında ifadeleri dosyaya gönderilen ..., Gizli Tanık ... ve ... beyanlarının suçun sübutu ve kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici delil niteliğinde olması nazara alındığında; mümkün olması durumunda duruşmada hazır edilerek, aksi halde 5271 sayılı Kanun'un 180 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince tanıkların SEGBİS ile hazır edilerek beyanlarının bizzat mahkeme tarafından alınması, sanık ve müdafiine soru sorma hakkı tanındıktan ve soruşturma aşamasındaki beyanları ile çelişki olması halinde çelişki giderildikten sonra yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanığın çocuğunun örgütle irtibatlı okulda eğitim görmesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5579, Karar No: 2014/10672, Tarih: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5579 E.  ,  2014/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (her iki sanık için), kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak (sanık ... için)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan her iki sanığın mahkûmiyetine, sanık ...'nın atılı diğer suçtan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında cinsel istismar suçundan kurulan hükümlerde, dosya içeriğine göre mağdurun bulunduğu eve zaman zaman gidip bir süre kalan ve mağdur ile bir akrabalık bağı da bulunmayan sanık ...'ın, mağduru koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı anlaşılmış ise de, sanıkların atılı suçu TCK.nın 103/3. maddesi uyarınca birlikte işledikleri, mahkeme kabulününde bu yönde olduğu anlaşıldığından, bu yasa maddesi kapsamında sanık ...'ın cezasında arttırım yapılmasının kanuna aykırı olduğu yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiş, yine dosyada mübrez Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 03.05.2013 muayene tarihli ilaç raporu belgesinde, mağdurun aktivite ve dikkat bozukluğu ile davranış bozukluğu tanıları ile 12 ay boyunca Sertralin ve Risperidon marka ilaçları kullanması gerektiğinin belirtildiği, ancak mağdurun ruh sağılığının bozulduğuna dair Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezince düzenlenen 17.12.2013 tarihli raporda mağdurun daha önce ruh sağlığına ilişkin gördüğü tedavi ve kullandığı ilaçlarla ilgili olarak herhangi bir görüş veya tespite yer verilmediği anlaşılmakla, mağdurun daha önce psikiyatrik tedavi gördüğü tüm evraklar Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinden getirtilerek, mağdurun ruh sağlığında meydana geldiği bildirilen bozulmanın sanıkların gerçekleştirdiği olaylardan mı, sanıkların gerçekleştirdiği olaylardan kaynaklanmış ise hangi sanığın eylemi ile olduğu, veya her iki sanığın eylemlerinin birleşmesiyle mi gerçekleştiği, ya da kendisinde önceden var olan ruh sağlığı rahatsızlığından mı, yoksa sanıkların eylemleriyle ve kendisinde var olan ruhsal rahatsızlığın birleşmesinden mi kaynaklandığı konularının açıklığa kavuşturulup, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın sanıkların gerçekleştirdiği olaylardan veya sanıkların eylemleri ile birlikte kendisinde var olan ruhsal rahatsızlığın birleşmesinden kaynaklandığının anlaşılması halinde sanıklar hakkında TCK.nın 103/2, 3 ve 43. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, TCK.nın 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırabilmesi içinde cezalardan bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, sanıklar haklarında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılması, karşı temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.