muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17954, Karar No: 2012/19980, Tarih: 16.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17954 E.  ,  2012/19980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Taşınmazda bulunan ağaçların sayı ve cinsine göre taşınmaz karışık kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmaza bu vasfına göre değer biçilmesi gerekirken, zeminine ayrı, üzerindeki ağaçlar için ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmaza karışık kapama meyve bahçesi niteliğine göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2) 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan binalar ve ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği gözetilmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

3) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için özel Kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. diğer harçlardan bağışık tutulma yargı harcını kapsamaz.

Bu nedenle, davacı idareden tahsil edilen harçların iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2108, Karar No: 2024/4596, Tarih: 03.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2108 E.  ,  2024/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1670 Esas, 2022/1705 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/383 E., 2017/201 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "QHALER" ibareli 5 ve 10. sınıf ürünleri içeren 2013/104137 sayılı tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalının "EQUIHALER" ibareli, 10. sınıftaki; "veteriner kullanımı için alet ve ekipmanlar" ürünlerini içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2014/57938 kod numarası verilen başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı kurum tarafından reddedildiğini, alınan kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava konusu başvurunun tescilinin müvekkilinin "QHALER" esas ve ayırt edici unsurlu tanınmış markası ile iltibasa sebebiyet vereceğini, taraf markalarını aynı mal ve hizmetleri kapsadığını, müvekkili markası ile haksız rekabet oluşturacağını, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2015-M-7501 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının markasının başvuruda bulunan ürün ve hizmetleri genel olarak içerdiği, ancak 10.sınıftaki; "veteriner kullanımı için alet ve ekipmanlar" ürünlerin tamamen belli bir uzmanlığı bulunan, her iki markadaki tanımlayıcı unsurları doğrudan ve ilk bakışta algılama yeteneği bulunan veteriner hekimlerden ve medikal ürün ticaretiyle ilgilenenlerden oluştuğu, ancak davacının "QHALER" ibare ve biçimli markasıyla davalının "EQUIHALER" ibare ve biçimli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun bulunmadığı; gerek bütünsel ve gerekse içerisinde bulunan unsurlar itibariyle başvuru konusu işaretin davacı markalarını sunan işletmeyle idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama oluşturmasının mümkün olmadığı, kurum kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk derece mahkemesi gerekçeli kararında, tarafların aynı sektörde faaliyette bulunduğu, dava konusu markanın ve müvekkiline ait markanın kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin aynı sınıfta (10. sınıf) tescil edildiği ve emtiaların aynı tür olduğu hususlarının kabul edildiğini, buna rağmen davanın reddine karar verilmesinin hukuka ve kanun hükümlerine aykırı bulunduğunu, ilk derece yargılaması sonucu varılan kararın aksine davaya konu markaların karıştırılmaya yol açacak derecede benzer olduklarını, mal ve hizmetler bakımından benzerlik ortadayken halk arasında karıştırılmanın ve iltibasın meydana geleceğini, bu iddialarının ilk derece mahkemesi tarafından dikkate alınmayarak usule ve hukuka aykırı bir biçimde karar verildiğini, müvekkili markasının tescilli bulunduğu sınıfta yer alan emtiaların dağıtım kanallarında yer alan kişilerin doktor, eczacılar gibi uzman ve dikkat düzeyi yüksek olan kişiler olduğu gibi aynı zamanda hiçbir reçete veya doktor yönlendirmesine ihtiyaç duymaksızın ilacı temin edebilen hastalar da olması sebebi ile ilgili alıcı kitlesinin aynı zamanda ortalama tüketici kitlesi olduğunu, ilk derece mahkemesinin nitelikli tüketici kitlesine ilişkin değerlendirmesinin yerinde olmadığını, müvekkili markasının insan sağlığı sektöründe aktif olarak kullanıldığını, dava konusu markanın ne şekilde kullanılacağı tam olarak bilinmemekle beraber “veteriner araç ve gereçleri” için kullanılması halinde müvekkili markası zedeleneceğini, her tacirin, ticari işlerinde basiretli bir tacir gibi davranmak ve dürüstlük kuralına riayet etmekle yükümlü bulunduğunu, bu yöndeki iddiaları ile haksız rekabete ilişkin iddialarının gerekçeli kararda değerlendirilmediğini, oysa ki dava konusu marka başvurusunun, müvekkili adına tescilli marka ile haksız rekabet yaratacağını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "Haler" ibaresinin, inhaler olarak bilinen solunum aletinin, ilaç ve tıbbi emtia markalarında kullanılan yaygın bir kısaltma olduğunun, içinde veteriner ve eczacı bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda açıklandığı, buna göre bu ibarenin kimsenin tekeline bırakılamayacağı, öte yandan dava konusu başvuru kapsamında veteriner kullanımı için alet ve ekipmanlar mallarının yer aldığı, dolayısıyla ortalama tüketicinin de veterinerler olduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davacının haksız rekabete dayalı iddiası ile diğer iddialarının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk derece mahkemesi gerekçeli kararında tarafların aynı sektörde faaliyette bulunduğu; dava konusu markanın ve müvekkile ait markanın kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin aynı sınıfta (10. sınıf) tescil edildiği ve emtialarının aynı tür olduğunun kabul edildiğini, buna karşın istinaf mahkemesinin kararında söz konusu hususlar hakkında hiçbir değerlendirme ve gerekçelendirme yapılmaksızın istinaf başvurumuzun reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davaya konu markalar karıştırılmaya yol açacak derecede benzer olduğunu, mal ve hizmetler bakımından benzerlik ortadayken halk arasında karıştırılmanın ve iltibasın meydana geleceğini, bu itirazlarının istinaf mahkemesi tarafından dikkate alınmadığını, davaya konu markalar arasında görsel ve işitsel açıdan önemli bir benzerlik bulunduğunu, müvekkil şirket markasının tescilli olduğu sınıfta yer alan emtiaların dağıtım kanallarında yer alan kişiler doktor, eczacılar gibi uzman ve dikkat düzeyi yüksek olan kişiler olduğu gibi aynı zamanda hiçbir reçete veya doktor yönlendirmesine ihtiyaç duymaksızın ilacı temin edebilen hastalar da olması sebebi ile ilgili alıcı kitlesi aynı zamanda ortalama tüketici kitlesi olduğunu, İlk derece mahkemesinin “nitelikli tüketici kitlesine” ilişkin değerlendirmesinin yerinde olmadığını, ayrıca müvekkiline ait “QHALER” markası ile dava konusu “”EQUİHALER” markasının karıştırılması ve/veya müvekkilin yeni bir markası sanılması ayrıca müvekkil markasının sulanmasına sebebiyet vermesinin de söz konusu olduğunu, müvekkil markası insan sağlığı sektöründe aktif olarak kullanıldığını, dava konusu markanın ne şekilde kullanılacağı tam olarak bilinmemekle beraber “veteriner araç ve gereçleri” için kullanılması halinde dahi müvekkili markasının zedeleneceğini, her tacir ticari işlerinde basiretli bir tacir gibi davranmak ve dürüstlük kuralına riayet etmekle yükümlü olduğunu, bu yöndeki iddialarının istinaf mahkemesi tarafından değerlendirilmediğini, haksız rekabete ilişkin iddialarının denetlenebilir herhangi bir gerekçe olmaksızın yerinde görülmediğini, oysa ki, 2014/57938 sayılı “EQUIHALER” ibareli marka başvurusu, müvekkil şirkete adına tescilli “QHALER” markası ile haksız rekabet oluşturacağını, dava konusu marka ile müvekkil markası karıştırılma ihtimalini de içerecek şekilde benzediğini ve dava konusu marka müvekkil markasının tescilli olduğu ürünler üzerinde tescil edilmekte olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2368, Karar No: 2014/28365, Tarih: 25.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2368 E.  ,  2014/28365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2011/402-2013/472

Davacı-k.davalı, Emekli aylığının iptaline, ilişkin Kurum işleminin iptaline, emekli aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına ve emekli aylıkların kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline,

Davalı-k-davacı Kurum ise yersiz olarak ödenen 5.995.84 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacı-k.davalının davasının reddine, davalı- k.davacı Kurumun davasının kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine

2-Dava nitelikçe; davacının 3. Derecede sakatlığının bulunduğu ve vergi indiriminden yaralandığından bahisle 506 sayılı Yasanın 60/C-b-2 maddesi gereğince davacıya bağlanan yaşlılık aylığının, sakatlık oranının % 40'ın altına düştüğü ve artık vergi indiriminden yararlanamayacağından bahisle Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığının durdurulduğu tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte yeniden ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine, birleşen dava ise davacıya yersiz ödenen aylıkların tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafından açılan Kurum işleminin iptali ve aylığın bağlanmasına ilişkin davanın reddine, birleşen 2012/180 Esas 2012/482 Karar sayılı dosyasındaki davacı Kurumun davasının kabulü ile 5.995,84 TL 'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Davacının 31.03.2010 tahsis talep tarihinde 15 yıldan fazla sigortalılığının ve 3600 günü aşkın prim ödemesinin bulunduğu ve gelir vergisi kanunun 31. Maddesi kapsamında 22.02.2000 tarihinden itibaren 3. Derecede sakatlık için öngörülen indirimden yararlandığı giderek 506 sayılı Yasanın 60/C-b-2 ve geçici 87/a maddesindeki koşullara sahip bulunduğu ve uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık Kurumun yaptırdığı kontrol sonucu belirlenen % 20 oranındaki sakatlık oranına ilişkindir.

Davacının 31.03.2010 tahsis talep tarihinde 15 yıldan fazla sigortalılığının ve 3600 günü aşkın prim ödemesinin bulunduğu ve gelir vergisi kanunun 31. Maddesi kapsamında 22.02.2000 tarihinden itibaren 3. Derecede sakatlık için öngörülen indirimden yararlandığı giderek 506 sayılı Yasanın 60/C-b-2 ve geçici 87/a maddesindeki koşullara sahip bulunduğu ve uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık Kurumun yaptırdığı kontrol sonucu belirlenen % 20 oranındaki sakatlık oranına ilişkindir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 193 sayılı gelir vergisi kanunun 31/1. Maddesinde;Çalışma gücünün asgari % 80'ini kaybetmiş bulunan hizmet erbabı birinci derece sakat, asgari % 60'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ikinci derece sakat, asgari % 40'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ise üçüncü derece sakat sayılarak aynı maddenin 2. Fıkrasındaki oranlarda indirime gidileceği, 31/son maddesinde ise Sakatlık derecelerinin tespit şekli ile uygulamaya ilişkin esas ve usuller Maliye, Sağlık ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanlıklarınca bu konuda müştereken hazırlanacak bir yönetmelik ile belirleneceği düzenlenmiştir. Yasanın verdiği yetkiye dayanılarak Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hazırlanmış ve 16.07.2007 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Üstelik 30.03.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan en son tarihli Özürlükük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik Hükmünün 8. maddesi raporların düzenlenmesi ve özür oranının belirlenmesine ilişkin olarak özür oranlarının cetvelde bulunan oranlara göre özürlü sağlık kurullarınca belirleneceğini ifade etmektedir ve devamı maddelerinden 10. maddede özürlü sağlık kurulu raporuna itiraz başlıklı bölümde "farklı bir sağlık kurulu raporu alacak kişi en yakın farklı bir özürlü sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneye gönderilir,aynı yönde ise özürlü sağlık kurulu raporu kesinleşir. Özürlü sağlık kurulu raporlarının farklı olması durumunda, Sağlık Bakanlığınca belirlenmiş olan hakem hastanelerden, kişinin ikamet ettiği yere en yakın bir hakem hastaneye, kişi yeniden muayene edilmesi ve özürlü sağlık kurulu raporu tanzim edilmesi amacıyla yine il sağlık müdürlüğü kanalıyla gönderilir. Hakem hastanenin özürlü sağlık kurulunca verilen kararı kesindir." 13. maddede özürlü sağlık kurulu raporunun geçerlik süresinden söz edilmekte olup son bendinde "evvelce özürlü sağlık kurulu raporu vermiş olduğunun tespiti halinde tekrar rapor verilmez kullanım amacına uygun olarak düzenlenmiş ve bu yönetmelik hükümlerine göre alınmış olan sürekli raporlara sahip kişilerden Kurumlarca yeniden rapor istenilmez" ifadeleri yer almaktadır.

Davacının özürlülük oranının %40'ın üzerinde olduğu tespit edildiğinden davacının 31.03.2010 tarihinde vergi indiriminden dolayı yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu, 2105292269 tahsis numarası ile 01.04.2010 tarihinden başlamak üzere yaşlılık aylığı bağlandığını, 18.04.2011 tarihli kontrol muayenesine istinaden hastaneye sevkinin yapıldığını, sevk sonucu elde edilen raporların Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığına gönderildiğini, Gelir İdaresi Başkanlığı'nın kararı sonucu işgücü çalışma kaybının %12 olarak tespit edildiğini ve müvekkili kuruma bildirildiğini, davacının çalışma gücü kayıp oranının %40'ın alına düştüğünden aylığının 18.04.2011 kontrol muayene tarihi itibariyle kesildiğini, bu oranın gelir vergisi kanununun 31/2 maddesindeki sakatlık indirimi için öngörülen asgari oran olan % 40’ın altında kalması nedeniyle davacıya bağlanan aylığın durdurulduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

193 Sayılı yasanın öngördüğü sakatlık indiriminden yararlanabilmek için bu yasada belirtildiği üzere Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerinin uygulanması suretiyle sakatlık oranının belirlenmesi gerekir. S.. S.. tarafından iş kazası ya da meslek hastalığı nedeniyle gelir bağlanmasında ve maluliyet aylığı bağlanmasında ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri uygulanmaktadır. Her iki mevzuatın meslekte güç kayıp oranının belirlenmesinde kullandığı ölçütler farklıdır. Davacıya sakatlık indiriminden yararlandığından bahisle aylık bağlanmış olup, 506 Sayılı Yasanın geçici 87/a maddesi delaletiyle 60/C-b-2 maddesinin getirdiği haktan yararlanmanın önkoşulu sakatlık nedeniyle vergi indiriminden yararlanmaktır. Vergi indiriminden yararlanılacak sakatlık oranın ise 193 sayılı Yasanın öngördüğü yöntemle belirlenmesi gerektiği açıktır. Hal böyle olunca Mahkemece Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğünde belirtilen yöntemlere göre belirlediği maluliyet oranın tayinine gerek olmadığına dair kararına değer verilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, öncelikle en son tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin 10. Maddesindeki prosedür uygulanarak davacının özürlülük oranını belirlemek, itiraz halinde Adli Tıp Kurumundan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerinin uygulanması suretiyle davacının meslekte kazanma güç kayıp oranının ne olacağına ilişkin rapor alınmak, bu rapor ile Devlet Hastanesi ile Hakem Hastanesi raporları arasında çelişki olursa Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkiyi giderici rapor almak ve sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı-k.davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı-k.davalıya iadesine,

25/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.