muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29232, Karar No: 2012/28474, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29232 E.  ,  2012/28474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, haftalık izin günü ile ulusal ... genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalılara ait işverenlikte 20/04/2004 tarihinden işten haklı olarak ayrıldığı 01/10/2009 tarihine kadar çalışan davacının gerek fazla mesai ücretlerinin ödenmesi, gerekse sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırılması gibi nedenlerle ... akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili,müvekkiline ait işyerinde çalışan davacının ... sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile ve haklı nedenle feshedildiğini, ücret ve tazminat hakkının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 14/12/2011 tarihli celsede 350,00 TL olan gider avansının yatırılması için 2 haftalık kesin süre verildiği, davacı vekilinin 11/04/2012 tarihli celsesinde sözlü beyanına göre müvekkili ile görüşemediğinden bu süre içerisinde gider avansını yatıramadığını, dava şartı olan gider avansının yatırması için verilen kesin süreye rağmen davacının avans giderini yatırmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, mahkemece yargılamanın davacı vekilinin hazır olduğu 14/12/2011 günlü celsesinde verilen 1 sayılı ara kararı gereğince davacıya 350 TL yargılama giderinin yatırması için iki hafta kesin süre verildiği, 13/09/2012 tarihli celsesinde ise dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK) döneminde 22.07.2010 tarihinde açılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 448. maddesine göre “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır.” 450. maddesinde, “18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleri ile birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır.” düzenlemesi mevcuttur.

Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 sayılı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girer.

Kanun açıkça bir istisna getirmediğine göre dava şartı olarak düzenlenen gider avansının alınması kuralının 1086 sayılı HUMK döneminde açılan derdest davalarda da uygulanması gerekir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 114/g maddesinde gider avansı, dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Anılan düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere 6100 sayılı HMK hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal yürürlüğe girer.

Kanun açıkça bir istisna getirmediğine göre dava şartı olarak düzenlenen gider avansının alınması kuralının 1086 sayılı HUMK döneminde açılan derdest davalarda da uygulanması gerekir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 114/g maddesinde gider avansı, dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamanın devamı için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamanın devamı için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.

6100 sayılı HMK.nun 120. maddesinde belirlenen gider avansı ile 324. maddesinde belirtilen delil ikamesi için avans ayrı maddelerde düzenlenerek farklı sonuçlara bağlanmıştır. Buna göre gider avansı, delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderlerini kapsamaktadır. Öyleyse delil ikamesi avansı ile dava şartı olan gider avansının birbirinden ayrılması, gider avansı ve delil avansı kalemlerine ilişkin miktarlarının ayrı ayrı belirlenmesi, delilerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması gerekir.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı HMK.’nun 324. maddesi düzenlemesi karşısında bulunmamaktadır. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir.

Mahkemece gider avansı ile delillerin ikamesine yönelik avans ayrılmalı, gider avansının da nelerden ibaret olduğu net olarak belirlenmeli ve tarafa da hem gider avansının hem de delil ikamesi avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise HMK.’un 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise HMK.’un 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Somut olayda, mahkeme gider avansı yönünden davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, hangi giderlerin gider avansı mahiyetinde olduğu belirtilmediği gibi bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı ve miktarı belirtilmemiştir. Dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Zira yukarda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken, delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyecektir. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmez. Taraf belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılır. Kaldı ki, dava konusu tazminat ve alacakların bir kısmının hesaplanması teknik ve uzmanlığı gerektirmemektedir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez.

Yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10550, Karar No: 2016/7438, Tarih: 28.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10550 E.  ,  2016/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporunda “ çocuğun ölümünün femur kırığı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, çocukta var olan CP (serebral polsi) epilepsi, gelişim geriliği hastalıklarının komplikasyon gelişmesinde kolaylaştırıcı etkisinin olduğunun kabulü gerektiği, 01/04/2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasına bağlı yaralanma ile ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunu belirtmesi karşısında, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, illiyet bağına, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12493, Karar No: 2019/2012, Tarih: 21.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12493 E.  ,  2019/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... köyü 217 ada 1 sayılı parsele komşu olan 210 ada 1 sayılı parsele ait kesinleşme şerhleri de bulunan kadastro tutanak örneği ile varsa tespite esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olması halinde ilgili dava dosyasının, tapu kaydı mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneğinin,

2) 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yeralan kısıtlama araştırmasının adına tescil kararı verilen kişi ya da kişiler ile murisleri yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilerek, alınacak cevabî yazılarla birlikte,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı ve arazi kadastrosu sırasında bu taşınmazların ne gibi işleme tabi tutulduğunun kadastro müdürlüğünden sorulması, ayrıca komşularını da gösterir şekilde ilk tesis kadastro paftaları ile halihazır durumu gösterir güncel kadastro paftalarının fotokopi örneğinin kadastro müdürlüğünden istenmesi,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, genel arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığı ve arazi kadastrosu sırasında bu taşınmazların ne gibi işleme tabi tutulduğunun kadastro müdürlüğünden sorulması, ayrıca komşularını da gösterir şekilde ilk tesis kadastro paftaları ile halihazır durumu gösterir güncel kadastro paftalarının fotokopi örneğinin kadastro müdürlüğünden istenmesi,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1992 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanım şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususlarının detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2564, Karar No: 2008/3385, Tarih: 27.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2564 E.  ,  2008/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece HUMK’nın 409/V. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

22.11.2005 tarihinde yapılan duruşmada davacı vekili duruşma gününden haberdar olmasına rağmen mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığından HUMK 409/I maddesi uyarınca dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekilinin iddiası ve Fatih 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2007 gün 2005/142 muhaberat sayılı yazısına göre davacı vekilinin üç aylık yasal süresi içinde 06.01.2006 tarihinde mahkemesine gönderilmek üzere Fatih 3. Sulh Hukuk Mahkemesine yenileme dilekçesi verdiği ve bu dilekçenin mahkemesine gönderildiği halde dosyasına konulmaması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı yasal süresinde yenileme dilekçesini ve masrafını verdiği ve dilekçenin dosyasına konulmamasının sorumluluğu kendisine yükletilemeyeceğinden, davanın süresinde yenilendiği kabul edilerek yenileme dilekçesi sureti davacıya ibraz ettirilip davanın yenilenmesi, işin esasının incelenip davanın sonuçlandırılmasını sağlamak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/13801, Karar No: 2024/4797, Tarih: 21.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13801 E.  ,  2024/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/209 E., 2016/22 K.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Sayılı Kanun) 103/1, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2015/209 Esas, 2016/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekili ile Katılanlar ... ve ...'in Temyiz Sebepleri

Olayın sıcağı sıcağına okul idaresine intikal ettiğine, mağdurenin aşamalarda istikrarlı anlatımlarda bulunduğuna, taraflar arasında iftira atmayı gerektirir bir husumet olmadığına, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla katılan mağdure vekili ile katılanlar Ayten ve Kamil'in yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ile katılanlar Ayten ve Kamil tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10258, Karar No: 2012/17961, Tarih: 04.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/10258 E.  ,  2012/17961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında beraatlerine; sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında hükümlülüklerine, müsadereye, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 22.01.2004 itibariyle temyiz inceleme tarihinde sanıklar lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi tamamlanmış bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu olan 21470 litre gaz yağının müdahil ... A.Ş.'ye İADESİNE, nakilde kullanılan ... plakalı kamyon , ... plakalı çekici ve ... plakalı römork'un üzerlerindeki tedbirlerin kaldırılarak, nakilde kullanılan bu araçlar ile araçlar yönüyle yatırılan teminatların hak sahiplerine İADESİNE, 04.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10399, Karar No: 2012/14166, Tarih: 03.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10399 E.  ,  2012/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/02/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, etkili eylem nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının gerçekleştirdiği saldırı nedeniyle 2. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığını belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, yaşanan olayda bir kusurunun olmadığını söyleyerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; ceza dosyasındaki raporlara göre davacının 15 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı benimsenerek, maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacının yaralanması nedeniyle iyileşme sürecinin ne kadar süreceğine dair doktor raporu alınarak, geçici iş gücü kaybının buna göre belirlenmesi yerine ceza dosyasındaki raporlarla yetinilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Yaralanma derecesi ve yukarıdaki ilkeler göz önüne alındığında davacı yararına takdir edilen manevi tazminat davacının maruz kaldığı elem ve üzüntüyü hafifletmekten uzaktır. Daha üst miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiğinden hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz tirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.