muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13992, Karar No: 2008/19070, Tarih: 30.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13992 E.  ,  2008/19070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın içinde bulunduğu orjinal pafta getirtilmeli,

2) Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14852, Karar No: 2015/553, Tarih: 19.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14852 E.  ,  2015/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/03/2014 tarih ve 2013/17-2014/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin....’de iş yerinde bulunduğu sırada meydana gelen patlamada hayatını kaybettiğini, dava dışı ....’nin lisansız olarak doğalgaz satışı ve dağıtımını yapmasının müvekkillerinin murisinin ölümüne neden olan patlamanın oluşmasına doğrudan neden olduğu için sorumlu olduğunu, dava dışı....’nin tehlikeli maddeler zorunlu sorumluluk sigortasının yaptırmadığını, bu nedenle davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik müvekkili ... için 750,00 TL,.... için 250,00 TL toplamı için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile talep sonucunu ... için 55.621,94 TL,.... için 4.356,58 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacıların talebinin sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, dava dışı.......'nin tehlikeli maddeler zorunlu sorumluluk sigortasını yaptırma zorunluluğunun bulunduğu, patlama sonucu meydana gelen rizikonun bu sigorta teminatı kapsamında kaldığı ve böylece meydana gelen zarardan davalı ...nın sorumlu olduğu, davacı ...'nın talep edebileceği destekten yoksun kalma zararının 55.621,94 TL, ....'ın talep edebileceği destekten yoksun kalma zararının da 4.356,58 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3.073,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11361, Karar No: 2013/2564, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11361 E.  ,  2013/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 2009/195 Esas, 2009/374 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili, katılan ... ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 10.04.2009 tarihli raporda, mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun belirtilmesine rağmen duruşmada psikologun beyanı ve mahkemenin gözlemine dayanarak mağdurun ruh sağlığının bozulmadığından bahisle TCK.nın 103/6. maddesi uygulanmamışsa da dosya ile birlikte mağdurun Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyete sevkedilerek, düzenlenecek rapora göre mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili, katılan ... ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13723, Karar No: 2013/15201, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13723 E.  ,  2013/15201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Çay İcra Müdürlüğünün 2011/274 talimat takip dosyasından 27.09.2011 tarihinde haczedilen 116 adet koyunun müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin borçlunun kardeşine 316 adet koyun satıp parasını alamadığını, bu nedenle borçlunun kardeşine ait olan haciz adresine satılan koyunların geri alınması için jandarma eşliğinde gidildiğini, koyunların 116 tanesinin mahalde bulunduğunu, mahcuz hayvanların borçlunun kardeşine ait olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığını ileri sürecek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz sırasında hazır bulunan 3.kişinin hayvanları borçluya ve kardeşine sattığına dair beyanlarının bulunduğunu, menkullerin mülkiyetinin teslimle alıcıya geçtiğini, borçluya satılan malların artık borçlunun mülkiyetinde bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu hayvanların davacı tarafından borçlunun kardeşine satıldığı, bedelinin alınamadığı, bedeli alınamayan hayvanların kolluk güçleri vasıtasıyla geri alındığı, mahcuz hayvanların davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava 3.kişinin İİK'nun 96. vd. maddelerine dayanan istihkak davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz 27.09.2011 tarihinde 3.kişinin elinde yapılmış ise de aslında bu haciz işlemi 23.09.2011 tarihli

haciz işleminin devamı niteliğindedir. 23.09.2011 tarihli haciz ise borçlunun takip talebinde yazılı olan adresinde yapılmıştır. Haciz sırasında borçlunun kardeşi İbrahim Kan hazırdır. Bu halde, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karine aksinin, borçlu ve kardeşine dava konusu hayvanları satarak bedelini alamadığını iddia eden davacı 3.kişi tarafından ispat edilmesi gerekir. Davacı 3.kişi 19.09.2010 tarihli menşe şehadetnamesine dayanmıştır. Küpe numaraları liste halinde belirtilmiş olan 310 adet küçükbaş hayvan borçlunun kardeşi İbrahim Kan'a satılmıştır.

Mahkemece haczedilen 3.kişiye yediemin olarak bırakılan 116 adet hayvanın bu listede yer alan hayvanlar arasında olup olmadığı bilirkişi vasıtasıyla tespit edilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilince temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31462, Karar No: 2013/31527, Tarih: 10.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/31462 E.  ,  2013/31527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 10/12/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY :

Yoklukta verilen hüküm, müdafısiz sanığa 7201 sayılı Tebligat Yasasının 21 nci maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Anılan Yasanın "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21 nci maddesindeki düzenlemeye göre,

"Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar".

Görüldüğü gibi, bu maddedeki düzenleme, "şeklen" bir tebligatı değil, "muhataba ulaşılmasını sağlayabilecek bir tebligatı" öngörmüştür.

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar".

Görüldüğü gibi, bu maddedeki düzenleme, "şeklen" bir tebligatı değil, "muhataba ulaşılmasını sağlayabilecek bir tebligatı" öngörmüştür.

Şöyle ki; maddenin birinci fıkrasındaki, "adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir" cümlesinde, tebligatın muhataba bildirilmesi için elden gelenin yapılması öngörülmektedir. Sonraki cümlede yer alan, "İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" düzenlemesi ile, birinci cümlede belirtildiği gibi, muhataba ulaştırılması için yasada öngörülen şekle uygun işlem yapıldıktan sonra, ihbarnamenin kapıya yapıştırılması halinde tebligatın yapılmış sayılacağı kabul edilmiştir. Yani, muhatabın komşularından birinin adını yazıp, "imzadan imtina etti" sözlerinin yazılması, usulüne uygun tebligat yapıldığı anlamına gelmez. Eğer komşulardan birinin imzadan imtina etmesi söz konusu ise, yine maddenin birinci fıkrasında belirtildiği gibi, "şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da" bildirilmesi gerekirken, bu yapılmayıp, şeklen, komşusu imzadan etti denmesi yasanın aradığı anlamda bir tebligat değildir. Yani, imzadan imtina eden komşu söz konusu ise, imzadan imtina etmeyen bir başka komşunun bulunması gerekir.

Anayasa (m.40/2), AİHS'de (m. 13) ve yasada (5271, m. 34/2 ve 232/6) etkili başvuru yolu ve yöntemine verilen önem dikkate alındığında, "tebligatın şekli" değil, "özde, gerçek, yararlanılabilir, amaca uygun, hak arama yollarını engellemeyecek, etkin başvuru yolunu kapatılmayacak" biçimde yapılması gerektiği ortadadır.

Diğer yandan, somut olayımızda tebligatı yapan memur, tebligat parçasına, muhatabın "işine gittiğinden" ibaresini yazmıştır. Muhatabın komşusunun imzası alınmadığına göre, muhatabın işe gittiğinin kimden öğrenildiği de resmi olarak belgelenmiş değildir. Muhatabın adresinden uzun süreli mi, yoksa kısa süreli mi ayrıldığı konusunda da ikna edici bir belge bulunmadığına göre, tebligatla ilgili bu şüpheli durumun lehe yorumlanması gerekmektedir.

Tebligat yanlışlıklarından dolayı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde (AİHM) ülkemiz mahkum edilmiştir. Bu karara konu olayda tebligatın iç mevzuatımıza uygun yapıldığı savunulmuştu. Söz konusu karara konu olayda AİHM (AİHM, İkinci Daire, Davran/Türkiye Kararı, Başvuru No:18342/03, 3.11.2009), "Devlete düşen yükümlülüğün kendi hukuk sistemini

Tebligat yanlışlıklarından dolayı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde (AİHM) ülkemiz mahkum edilmiştir. Bu karara konu olayda tebligatın iç mevzuatımıza uygun yapıldığı savunulmuştu. Söz konusu karara konu olayda AİHM (AİHM, İkinci Daire, Davran/Türkiye Kararı, Başvuru No:18342/03, 3.11.2009), "Devlete düşen yükümlülüğün kendi hukuk sistemini

AİHS'nin 6.maddesinde öngörülen haklara etkili bir erişimi tanıyacak ve ülkedeki bütün adli merciler arasında iletişimi sağlayacak gerekli düzenlemeleri yapmak olduğu" biçiminde bir karar vermiştir. AİHM'nin önüne götürülen davaya konu olayda, cezaevinde olduğu anlaşılan kişi hakkındaki kararın "ilan yoluyla" tebligatı sağlanmıştı. Yani, ilan yoluyla tebligat, iç hukukumuzda yasaya uygun gibi gözükmekle beraber, hükümlünün ilan yoluyla tebligata ulaşamayacağı kabul edilmiştir.

Somut olayımızda, sanığa 7201 sayılı Tebligat Yasasının 21 nci maddesinin amir hükmüne uygun bir tebligat yapıldığından söz edilemeyeceğinden, sanığın temyiz isteminin kabulü gerekmekte olduğundan, temyiz isteminin yasal süreden sonra gerçekleştiği gerekçesiyle reddine ilişkin çoğunluk görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/4685, Karar No: 2012/11025, Tarih: 07.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4685 E.  ,  2012/11025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 1-213 sayılı vergi usul kanununun 359/b-1. ; 5237 sayılı TCK.nun 62, 51. maddesi gereğince erteli 15 ay hapis cezası.

2-213 sayılı vergi usul kanununun 359/a-2. , 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi gereğince 5 ay hapis cezası.

Gerekçeli karar başlığına “2004” olarak eksik yazılan “sahte fatura kullanmak” suç tarihinin, en son faturanın 17.12.2004 tarihli olması ve KDV indiriminde kullanılması nedeniyle “21.01.2005”, defter ve belgeleri ibraz etmemek suç tarihinin ise ibraz için tutanağın düzenlendiği 18.06.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık müdafiinin “ 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan sanığın mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın 2004 takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle teselsül ettiği anlaşılan eyleminden dolayı suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suçun 01.06.2005 tarihinden önce işlenmesi nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'da hak yoksunluğunun bulunmaması ve cezanın ertelenmesi halinde deneme süresi içerisinde suç işlenmediği takdirde, anılan Kanunun 95. maddesi uyarınca "mahkûmiyetin vaki olmamış" sayılmasına karar verileceği, 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesine göre ise "denetim süresi yükümlülüklere uygun ve iyi halli olarak geçirildiği takdirde ceza infaz edilmiş" sayılacağından, 765 sayılı TCK ve 647 sayılı Kanun hükümlerinin sanığın lehine olduğu gözetilmeden, lehe hükmün hatalı belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 3. paragrafında yer alan "TCK’nun 62.", 4. paragrafında yer alan "TCK’nun 51" ibareleri yerine "765 sayılı TCK’nun 59 ve 647 sayılı Yasanın 6." maddesi ibarelerinin yazılması ile 4. paragrafın “ertelenmesine” ibaresinden sonra gelen ertelemeye ilişkin TCK'nun 51/3-6 ve 7. fıkraların uygulanmasına ilişkin paragraflar ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına dair 8. paragrafının tümünün hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin “ defter ve belgeleri gizlemek” suçundan sanığın mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

II- Sanık müdafiinin “ defter ve belgeleri gizlemek” suçundan sanığın mahkumiyetine dair hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanığın, vergi dairesine ibraz etmeyerek gizlediği iddia olunan 15226 seri nolu faturayı almadığını, 53.000 TL'lik mal alışının olamayacağını, defterlerin muhasebecisi tarafından düzenlenmesi sırasında muhasebe hatası yapıldığını savunması, 2004 yılına ilişkin işletmesine ait defter ve belgeler ile ...' dan aldığı diğer 14 adet faturayı eksiksiz olarak incelemeye ibraz etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla 26.06.2008 tarih ve VDENR-2008-1931/17 sayılı Vergi Tekniği Raporu ve ekindeki 18.06.2008 tarihli inceleme tutanağına göre, ilgili deftere kayıt edilmesine rağmen incelemeye ibraz edilmediği iddia ve kabul edilen 15226 seri nolu 53.000 TL tutarındaki bir adet faturanın gerçekte var olup olmadığının tespiti için ... tanık olarak dinlenip, bu kişi hakkında vergi denetmeni ... tarafından düzenlenen 30.03.2007 tarih ve VDENR-2007-557/05 sayılı vergi tekniği raporu ve ekindeki belgeler incelenerek 15226 sayılı fatura ile ilgili yapılmış bir tespitin bulunup bulunmadığı, ... tarafından sanık adına bu faturanın düzenlenip düzenlenmediği araştırılıp, vergi dairesinden suça konu edilen faturanın VEDOS sorgulamasında tespit olunup olunmadığı da sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; suç tarihinin 18.06.2008 olduğu, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle yapılan değişiklik ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde yazılı cezanın alt sınırının 1 yıla çıkarıldığı gözetilmeden suç tarihinin yanlış şekilde 22.02.2007 olarak tayin edilmesi nedeniyle lehe Yasa karşılaştırmasını 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesinin 5728 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki ve sonraki halleri arasında yaparak anılan Yasanın 359/a-2. maddesinin değişiklikten önceki halinin ceza miktarı yönünden sanığın lehine olduğunun kabulü ile eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13536, Karar No: 2017/336, Tarih: 22.02.2017

**9. Ceza Dairesi         2015/13536 E.  ,  2017/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Olay yakalama ve muhafaza altına alma, salıverme ve Cumhuriyet savcısı ile görüşme tutanağı, uyuşturucu maddenin miktarı, cinsi, ele geçiriliş biçimi, diğer sanık ...'in soruşturma aşamasındaki beyanları ile tüm dosya kapsamından; sanığın sübuta eren ve unsurları yönünden oluşan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.