muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3094, Karar No: 2024/1025, Tarih: 06.03.2024

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 28.12.2015 tarihli kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 05.12.2018 tarihli ve 2016/4978 E., 2018/11732 K. sayılı ilamıyla; ... bilirkişi raporu ile tespit edildiği üzere protokole aykırı davranışı ortadan kaldırır mahiyette bir somut delilin davacı tarafça ileri sürülmediği, ancak Mahkemece bilirkişi raporunda geçen 5510 sayılı Kanun'un geçici 62 nci maddesinde geçen "bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez." hükmünün değerlendirilmesi suretiyle tekrar bilirkişi raporu alınarak davalı Kurumca bu madde hükmü gereği uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir..." gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 12.10.2021 tarihli ve 2019/373 E., 2021/263 K. sayılı kararıyla; bozmaya uyularak, davacı eczacının sahibi bulunduğu ........., Eczanesi tarafından 2012 yılı protokolünün 5.3.15. maddesine aykırı davranılarak reçete atlatma işleminin gerçekleştirildiğinin aksini gösteren protokole aykırı davranışı ortadan kaldırır mahiyette bir somut delilin davacı tarafça dosyaya konulamadığı, protokolün 5.3.15. maddesinde belirtilen muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi fiilinin oluştuğu ve bu bilginin somut bilgilerle de belgelendiğinden Kurum işleminin protokol hükümlerine göre yerinde olduğu, ancak protokolde 2016 yılında yapılan değişiklikler dikkate alındığında asgari ücret bedelinin 5 katı cezai şart uygulanması gerektiğinden davanın kısmen kabulüne; 1.159,89 TL reçete bedeli ve 5.107,50 TL cezai şart işleminin haklı olduğunun, 7.636,71 TL cezai şart işleminin haksız olduğunun tespiti ile 7.636,71 TL cezai şartın iptaline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 12.10.2021 tarihli kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 12.10.2021 tarihli kararına karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 12.05.2022 tarihli ve 2022/1171 E., 2022/4516 K. sayılı ilamıyla; dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddesinde 2016 ve 2020 yıllarında yürürlüğe giren protokollerle değişiklik yapıldığı, davacının lehine olan protokollerdeki hükümlerin uygulanması gerektiği, mahkemece davacı hakkında cezai işlem uygulanan 50 reçete nedeniyle her biri için 100,00 TL üzerinden belirlenecek ceza miktarının 5.000,00 TL olacağı, bakiye cezai şart miktarının iptali ve 2016 ile 2020 protokollerinin 4.3.6. maddesine göre katılım payı atlatma eylemine konu reçete bedellerinin Kurumca davacıdan istenemeyeceğinden yine 1.159,89 TL reçete bedeli tahsili işleminin de iptalinin gerektiği, söz konusu uyuşmazlığa ilişkin 5510 sayılı Kanun'un geçici 62 nci maddesi hükmü değerlendirildiğinde 2016 ve 2020 protokolüne göre belirlenen 5.000 TL cezai şart miktarı bu madde hükmüne göre belirlenecek miktarı aşmadığından, davanın kısmen kabulü ile 7.744,21 TL cezai şart ve 1.159,89 TL reçete bedeli tahsili işlemlerinin iptaline, uyarı cezası ve 5.000,00 TL cezai şart tahsili uygulanması işleminin yerinde olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyularak, dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddesinde değişiklik olduğu sabit olup, 2016 ve 2020 yıllarına ilşkin protokol hükümlerin iş bu derdest davada uygulanması gerektiği, davacı hakkında cezai işlem uygulanan 50 reçete nedeniyle her biri için 100,00 TL üzerinden belirlenecek ceza miktarının 5.000,00 TL olacağı, bakiye cezai şart miktarının iptali ve 2016 ile 2020 protokollerinin 4.3.6. maddesine göre katılım payı atlatma eylemine konu reçete bedellerinin Kurumca davacıdan istenemeyeceği, 1.159,89 TL reçete bedeli tahsili işleminin iptal edilmesi gerektiği, 5510 sayılı Kanun'un geçici 62 nci maddesi hükmü değerlendirildiğinde 2016 ve 2020 protokolüne göre belirlenen 5.000,00 TL cezai şart miktarının bu madde hükmüne göre belirlenecek miktarı aşmadığı'' gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalı Kurum tarafından davacıya uygulanan uyarı cezasının yerinde olduğunun tespiti ile davacının bu yöndeki talebinin reddine, 1.159,89 TL reçete bedeli tahsili işleminin iptaline, 12.744,21 TL cezai şartın 5.000,00 TL lik kısmının hukuka uygun olduğunun tespiti ile 7.744,21 TL lik kısmının hukuka aykırı olması nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Mahkeme kararı 2016 ve 2020 yıllarına ilşkin protokol hükümlerinin ve 5510 sayılı Kanun'un geçici 62 nci maddesinin uygulanması için bozulmuş ise de cezai şart işleminin 2014 yılında tamamlandığını, uygulanması istenen yasa ve protokol hükümlerinin ise çok daha sonra yürürlüğe girdiğini, reçete kontrol işlemleri ve cezai şartın tatbiki sırasında mevcut olmayan yasa ve protokol hükümlerinin dikkate alınmasının beklenemeyeceğini, işlem tarihinde yürürlükte bulunan protokol hükümlerine ve mevzuata uygun tatbik edilen 12.744,21 TL cezai şart işlemine yönelik davanın tümden reddinin gerektiğini belirterek hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı kurum tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.15. maddesi gereğince davacı aleyhine düzenlenen cezai şart bedelinin tahsili ve uyarma cezaları yönündeki işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.15. maddesi,

2. Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2020 protokolünün 4.3.6. maddesi,

3. 5510 sayılı Kanun'un geçici 62 nci maddesi,

4. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK, 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle Mahkemece, uyulan kesin bozma ilamında gösterilen şekilde hüküm verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmamasına, göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4060, Karar No: 2012/6496, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4060 E.  ,  2012/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nün yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabülü ile sanıklar hakkındaki kamu davalarının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine ve sanık ...'un cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2010 gün ve 2009/281 Esas, 2010/50 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama esnasında nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyla 16 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin ve babası olan müştekinin verdikleri ifadelerinde sanıklar hakkındaki şikâyetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri ve yine mahkemece dinlenen zorunlu vekilin de şikâyetçi olmaması karşısında, davaya katılmaya ve hükmü temyize ... olmayan mağdure vekilinin vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9009, Karar No: 2012/12107, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9009 E.  ,  2012/12107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 19.04.2012 gün ve 2011/15196 – 2012/6062 sayılı geri çevirme kararı ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 10.09.1947 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1999 yılında 3402 sayılı Yasa çalışmalarına esas olmak üzere yapılan aplikasyon çalışmasına ilişkin işe başlama, işi bitirme, sonuçları ilan tutanakları, çalışma tutanakları ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri orman sınır noktalarıyla birlikte gösterir orman tahdit haritası ve aplikasyon haritasının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örnekleri, çekişmeli taşınmazı ve komşu taşınmazları gösterir kadastro paftası bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu ve aplikasyon haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 10 ya da 11 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro ve orman rejimi dışına çıkarıma haritalarındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde 1/5000 ve 1/10000 ölçekli olarak ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması istendiği halde istenilen orman tahdit belgeleri dosyaya getirildikten sonra dosyanın bilirkişilere verilmeden ve istenilen hususun neden yerine getirilmediğine dair hiçbir açıklama yapılmaksızın dosyanın dairemize geri gönderildiği anlaşılmaktadır.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, hâkim ve ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur. Geri çevirme kararının gereğinin bu kez de aynen yerine getirilmemesi durumunda ilgililer hakkında görevi ihmal savıyla suç duyurusunda bulunulacaktır.

Bu nedenle; 19.04.2012 gün ve 2011/15196 – 2012/6062 sayılı geri çevirme kararında belirtildiği gibi, dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu ve aplikasyon haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 10 ya da 11 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro ve orman rejimi dışına çıkarıma haritalarındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde 1/5000 ve

1/10000 ölçekli olarak ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle, (3116 ve 3402 sayılı yasaya göre yapılan orman tahdit haritaları ve kadastro paftasının ayrı ayrı çakıştırılması) kendilerinden müşterek imzalı, AÇIKLAMALI ve krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Eksikliklerin bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek ve dikkatle okunarak gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksiksiz bir şekilde gereklerinin en kısa zamanda yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15103, Karar No: 2018/2623, Tarih: 12.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15103 E.  ,  2018/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1-Tebligat Kanunu'nun 10/2. ve 21/2. maddelerine aykırı olarak, sanığın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması sureti ile sanığın savunma hakkını kısıtlaması,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih, 2011/505, 509, 513 E, 21/02/2012 tarih, 2011/506, 510, 511, 621 E. sayılı kararlarında açıklandığı üzere "tacir sayılan limited şirketlerin, temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, sorumlu oldukları şirketlerin, ticareti terk etmeleri halinde; İcra İflas Kanunu'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisnaya yer verilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Kanun'un 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı" yönündeki ulaşılan sonucun zaman içerisinde yerleşik uygulamaya dönüşmüş olması, ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nın 44.maddesi ile, ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK’nın 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK'nın 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4- Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut olayımızda bu eylemden dolayı şikayetçi olan müştekinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, şikayet tarihi itibarıyle en son verilen vergi beyannameleri getirtilip beyanname içeriğine göre şirketin faaliyetine devam edip etmediği hususuyla delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12906, Karar No: 2016/3599, Tarih: 25.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12906 E.  ,  2016/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından tamamına yönelik olarak; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7035, Karar No: 2017/2482, Tarih: 07.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/7035 E.  ,  2017/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen ........2016 Salı günü duruşma isteyen davalı taraftan gelen olmadı. Davacılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, murisin yolcusu olduğu davalıya zorunlu trafik sigortalı otobüsün tek taraflı trafik kazası yapması sonucu murisin vefat ettiğini, davacı yolcu ...’in de yaralandığını, davacı ...’in işgücü kaybı olduğunu ve tedavi gideri yapıldığını, müvekkillerinin murisin anne ve babası olduğunu, müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, cenaze ve defin gideri yapıldığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 500 TL cenaze ve defin gideri, ....000 TL işgöremezlik zararı ve tedavi giderinin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle taleplerini cenaze ve defin gideri bakımından ....818 TL, destekten yoksun kalma tazminatı bakımından davacı ... için ....472,51 TL, davacı ... için 34.903,06 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, aktüerden bilirkişi raporu alınması gerektiğini, 6111 Sayılı Kanun gereği tedavi ve geçici işgöremezliğe ilişkin taleplerin reddedilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul kısmen red ile; davacı ... için ....187,... TL, davacı ... için ....461,97 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacılar için ....318,00 TL cenaze ve defin gideri olmak üzere toplam 47.967,... TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek

yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

...-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.