muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6466, Karar No: 2008/3700, Tarih: 06.03.2008

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının şahsi sicil dosyasına göre  kuruma verilen giriş bildirgesine istinaden, 20.04.1982 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı Kurumun  20.10.2004 tarihli işlemi ile  vergi kaydının sona erdiği 25.10.1982 tarihi dikkate alınarak sigortalılığının bu tarihte sona erdirildiği ve davacının  1.10.1981-25.10.1982 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğu,  meslek odası kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır  .

Davacı uyuşmazlık konusu dönem olan 25.10.1982-30.9.1997 tarihleri arasında vergi kaydı, esnaf ve sanatkar sicili kaydı veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı  bulunmadığından zorunlu Bağ-Kur sigortalılık şartlarını taşımamaktadır. Ancak, Dosyada mevcut hizmet döküm cetveline göre, davacının 15.4..1992 tarihinden itibaren düzenli olmayan prim ödemelerinin bulunduğu ve  önceki döneme ait prim borçlarının bir kısmını  1992 affından yararlanarak ödediği görülmektedir.

Kurum davacının yaptığı tüm prim ödemlerinin 20.4.1982-31.10.1992 tarihleri arasını kapsadığını ve 24.240.269 TL ödeme fazlasının bulunduğunu bu fazla ödemenin de prim ödeme tarihlerine göre 1997 yılındaki bir aylık prim borcunu karşılamadığını bildirmiştir. Mahkemece 24.240.269 TL fazla ödemenin 31.10.1992 tarihinden itibaren ne kadar süreye ilişkin primleri kapsadığı araştırılıp sorulmadan  uyuşmazlık  konusu dönemin tüm primleri   ödenmiş kabul edilerek sonuca gidildiği görülmüştür

Yapılacak iş, davacı tarafından 15.4.1992-1.9.1997 tarihleri arasında yapılan prim ödemelerinin uyuşmazlık dönemini  kapsayıp kapsamadığının başka bir deyişle, 25.10.1982 tarihinden itibaren ne kadar sürenin priminin olabileceğinin kurumdan sorularak, sonucuna göre değerlendirme yapılmak, daha açık bir anlatımla, eğer davalı kurum geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmiş ve uzun süre bu primleri kullanmış ise, daha sonra davacının sigortalılığının iptal edilmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağından, prim ödemlerinin kapsadığı dönmelerde davanın kabulüne;  bu ödemelerin kapsamadığı  süreler için davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  6.3.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/629, Karar No: 2013/5583, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/629 E.  ,  2013/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (üç defa) sanık ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (birer kez) sanıklar ... ve sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; mağdure ...'in 27.03.1995 olan doğum tarihinin 23.09.1994 olarak düzeltilmesine, sanık ...'nın mağdure ...'a yönelik eylemi ile sanık ...'ın mağdure ...'e yönelik eylemine yardım eylemlerinden beraatine, mağdure ...'e yönelik eyleminden mahkûmiyetine, sanık ...'nın atılı suçtan beraatine, sanık ...'ın eylemi reşit olmayanla ilişki kabul edilerek mahkûmiyetine dair Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2012 gün ve 2010/106 Esas, 2012/145 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, mağdureler vekili ve sanıklar müdafileri tarafından istenilmesi ve hükümlerin kısmen re'sen de temyize tâbi olmasından dolayı dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında mağdure ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve sanık ...'ın mağdure ...'e yönelik beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna iştirakten, sanık ...'nın beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümleri ile delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılarak sanık sanık ... hakkında mağdure ...'e yönelik beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanık ... hakkında mağdure ...'e yönelik reşit olmayanla ilişki suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, mağdureler vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6390, Karar No: 2014/7238, Tarih: 16.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6390 E.  ,  2014/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz.(Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... 'nun resmi nikahlı evli iken vefat eden babasının ölümünden dolayı, dul ve yetim maaşı alabilmek için, diğer sanık olan eşi ... ile 17.01.2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, ancak boşandıktan sonra fiilen hiç ayrılmayıp, birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56.maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15180, Karar No: 2014/25785, Tarih: 16.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15180 E.  ,  2014/25785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/214 Karar no:2014/119

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı (kadın) yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozam kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.12.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/4925, Karar No: 2012/7075, Tarih: 02.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/4925 E.  ,  2012/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 765 sayılı TCY.nın 456/1, 457/1, 51/1,59,81/1 madde ve fıkraları gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre ; sanığın, mağdurun sırt bölgesine 5 kez vurduğu,bıçak darbelerinden 1 tanesinin batına nafız olarak retroperitonal hematoma ve hayati tehlike geçirmesine, bir tanesinin lomberpleksus yaralanmasına neden olduğu, diğer darbelerin yüzeysel olduğu, sanığın olay yerinde yere düşen mağdurun biraz ilerisinde bıçakla beklediği, ciddi bir engel durum olmamasına rağmen sanığın eylemini devam ettirmediği, tanıkların olay yerine sonradan geldikleri olayda; sanığın eylemini devam ettirme imkanı varken, devam etmeyerek eylemine kendiliğinden son vermesi, herhangi bir iç organ yaralanması bulunmaması karşısında mahkemenin eylemi kasten yaralama olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, eylemin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu yönüyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin bir

.../...

sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin teşdit sebebi bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 02/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/8738, Karar No: 2020/170, Tarih: 13.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2019/8738 E.  ,  2020/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı sitede 01.06.2010 tarihinde güvenlikçi olarak işe başladığını, 25.03.2014 tarihine kadar sürekli ve kesintisiz çalıştığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddia ettiği tarihte değil, 01.08.2012 tarihinde işe başladığını, iş ahlakı ile bağdaşmayan hal ve hareketlerde bulunduğundan 01.02.2014 tarihinde işine son verildiğini, davacıya her türlü hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının başka bir yerde çalıştığını, beyan ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.Mahkeme Kararının Özeti:Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, Dairemizin 13.11.2018 tarih ve 2017/17257 esas - 2018/24319 karar sayılı ilamında belirtilen ;...05.02.2015 tarihli oturumda Mahkemece davalı vekiline tanıklarının masrafını yatırması için yokluğunda süre verildiği, davalı vekilinin 05.02.2015 tarihli oturuma mazeret bildirdiği, ancak mazeretin kabulü ya da reddi konusunda ara karar oluşturulmadığı ve daha sonraki celselerde de davalı tanıkları dinlenmeden 12.05.2015 tarihli oturumda tanıkların dinlenmesinden vazgeçilmesine karar verildiği, bu şekilde davalı tanıkları dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı anlaşılmakla, bu nedenle kararın sair hususlar incelenmeksizin bozulmasına ... ” gerekçe ile bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yargılamaya devam edilmiş ve bozma sonrasında icra edilen 1 nolu celsede davalı vekiline tanıklarının adreslerini bildirmesi adına 2 haftalık kesin süre verilmiş, süre sonunda ara kararı yerine getirmez ise tanık dinletmekten vazgeçmiş sayılacağının ihtarına karar verilmiş, ihtaratın duruşma zaptının tebliği marifetiyle yapılmasına karar verilmiştir. Davalı vekiline gönderilen e-tebligat mazbatasının incelenmesinde tebligatın 26.08.2019 tarihinde davalı vekiline ulaştığı, davalı vekilinin süresinde tanık listesi ibraz etmediği anlaşılmakla, karar celsesinde kurulan ara kararla davalı vekilinin tanık dinletmekten vazgeçmiş sayılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı 01.06.2010 tarihinde güvenlikçi olarak işe başladığını, 25.03.2014 tarihine kadar sürekli ve kesintisiz çalıştığını iddia etmiştir. Davalı, işveren davacının 01.08.2012 - 01.02.2014 tarihleri arasında çalıştığını kabul etmektedir. Dinlenen davacı tanıkları, ... kendisinin Işık 5 sitesinde oturduğu ve 2013/mayıs ayında dairesini sattığını, kendisi siteden ayrıldıktan sonra davacının işten ayrıldığını beyan etmiş ancak işe giriş tarihi konusunda net bir beyanı bulunmamaktadır. Davacı tanığı ... ise davalı sitede evi olan kızının yanında oturması nedeniyle 2010-2013 yıllarında tanıdığını beyan etmiştir. Mahkemece, davacı tanıkları yeniden dinlenerek, davacı tanığı ... ’nın davalı sitede evi olan kızının yanında daimi olarak oturup oturmadığı hususunun araştırılması, diğer davacı tanığı ... ’in davalı sitede oturduğu tarihlerin araştırılarak sonucuna göre davacı taleplerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4248, Karar No: 2021/137, Tarih: 15.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/4248 E.  ,  2021/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

- K A R A R -

Davacı, yeni deliller bulunduğu ve tanıkların ifadelerindeki çelişkilerin ilk yargılamada giderilmesi gerektiği gerekçeleriyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece kanunda sayılan yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin hiçbirine uymadığı gerekçesiyle yargılanmanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın yenilenmesi HUMK 449 ve 381/1, Harçlar Kanunu’nun 10. maddelerinde açıkça düzenlendiği üzere bağımsız bir dava niteliğindedir. Mahkemelerce ilk davadan bağımsız olarak ayrı bir esasa kaydedilerek karar verilir.

5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanun’un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde göreve başlamış olup, bu tarihten sonra verilen kararlar istinaf incelemesine tabi olması kanun gereğidir. Bu nedenle az yukarıda belirtildiği üzere yeni ve ayrı bir karar olan iade-i muhakame kararları istinaf kanun yolu incelemesine tabi olmalıdır. Kaldı ki 7251 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasındaki 454 ibaresi 444 olarak değiştirilmiş olup bu değişiklikle iade-i muhakeme talepleri hakkında verilen kararlar hakkında HUMK hükümlerinin uygulanmayacağı açık bir şekilde belirlenmiştir. Usul hükümlerinde yapılan değişiklik derdest davaları da kapsayacak şekilde derhal uygulanır.

Tüm bu hususlar nazara alındığında iade-i muhakeme talepleri hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra verilen ilk derece mahkemeleri kararlarına HMK hükümleri uygulanacağından bu kararlar istinaf incelemesine tabidir. Bu gerekçelerle istinaf incelemesi yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle ilk derece mahkemesince 26.02.2021 tarihinde verilen kararın istinaf incelemesine tabi olduğundan istinaf incelemesi yapılması için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine 15.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/415, Karar No: 2014/5165, Tarih: 19.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/415 E.  ,  2014/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YUSUFELİ ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2011

NUMARASI : 2009/270-2011/119

DAVA :Davacı, işine iadesine, kabul görmezse uğradığı zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Tema vakfında 03/07/2008 tarihinden itibaren Kaçkar Projesi Yerel Ormancılık Sorumlusu olarak çalıştığını, 05/11/2009 tarihli fesih bildirimi ile iş kanununa aykırı olarak işten çıkarıldığını, işten çıkarılmasında hiçbir haklı neden bulunmadığını, iş sözleşmesinin süresi bitmeden işten çıkarıldığını ve zarara uğratıldığını iddia ederek davacının işine iadesine, kabul görmezse uğradığı zararın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde, diğer hususlar yanında davacının haksız olarak feshedilen iş sözleşmesi gereği maddi zarara uğradığını, sözleşme süresi boyunca hak edeceği ücretler ve bu çalışma sürelerine bağlı kıdem-ihbar tazminatı ile bu süreçte kazanacağı her türlü hak ve alacaklarından mahrum kaldığını, bu zararların bilirkişi marifetiyle hesaplanması gerektiğini beyan etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 03.07.2008 tarihinde işe başladığını, davacının görevinin davalının AB’den fon alarak yine AB’ye karşı sorumlu olduğu ve aynı zamanda prestijini sağlayan bir projede nitelikli eleman olarak çalışmak olduğunu, işe alınırken işin önemi ve titizlikle yürütülmesi gerektiği, aksi halde proje aksamasının davalının da başka kurumlara sorumluluğunu doğuracağının açıklandığını, iş akdinin 05.11.2009 tarihinde feshedildiğini, tüm haklarının ödendiğini, davacının sık sık amirinin talimatlarını yerine getirmekte gecikme gösterdiğini, proje sahasında hizmeti aksattığını ve hatta davalıyı zor durumda bırakacak davranışlar sergilediğini, feshin haklı nedene dayandığını, işe iade talebinin haksız olduğunu, zararın kaynağını açıklamadan tazminini talep etmenin hukuka aykırı olduğunu savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti.