muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6784, Karar No: 2022/17924, Tarih: 31.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6784 E.  ,  2022/17924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraat kararları verildiği, bu hükümlere karşı katılanın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi hükümleri kaldırılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nın 151, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca doğrudan 2.660,00 TL adli para cezalarına hükmedildiği; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından ise TCK’nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin hükümlerin CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik suça sürüklenen çocuklar tarafından yapılan itirazların itiraz mercii olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince 04/01/2022 tarihli ve 2021/52 D. İş sayılı ve 04/02/2022 tarihli ve 2021/5 D. İş sayılı kararlar ile incelendiği, buna göre suça sürüklenen çocuklar hakkındaki temyiz incelemesinin kapsamının mala zarar verme suçundan kurulan hükümler ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak; 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi Kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocukların temyiz istemlerinin CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, 31/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3240, Karar No: 2012/6319, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3240 E.  ,  2012/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... (Öztürk) tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceği ve taşınmazın değerinin satış aşamasında yeniden belirleneceğinin anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18998, Karar No: 2010/1054, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18998 E.  ,  2010/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, pilon yeri ve ağaç bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13597, Karar No: 2009/19586, Tarih: 12.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/13597 E.  ,  2009/19586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 12.11.2009 günü temyiz eden davacı tebligata rağmen gelmedi. Gelmeyen davacı vekili Av. ...’nın yokluğunda karar verilmesini isteyen mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Karşı taraf davalı ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davacıdan 14.00 TL. temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/20, Karar No: 2011/144, Tarih: 19.07.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/20 E.  ,  2011/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dilekçe ile duruşma isteğinden vazgeçtiğini bildirmesi üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin imal ettiği konutların ortaklara teslim edildiğini, ferdi ilişkiye ise geçilmediğini, daireleri teslim edilen ortakların daireler üzerinde tasarruf haklarının bulunmadığını, davalılara teslim edilen blokta bulunan sığınağın müvekkili kooperatifin amaçlarına uygun olarak kullanılması amacıyla daire haline getirildiğini, bu yerin mülkiyeti davacıya ait olduğundan kiraya verme ve kullanma yetkisinin davalıların ikamet ettikleri apartman yönetiminde olmadığını, davalıların ikamet ettiği apartman yönetimi ile yapılan görüşmeler sonunda anılan sığınaktaki kiracının çıkarıldığını, öte yandan, 12.06.2005 tarihli genel kurul kararı ile anılan sığınak üzerinde tasarruf yetkisinin davacı kooperatif yönetimine verildiğini, davalıların ise bu yeri kiraya vermek suretiyle davacı haklarına müdahale ettiklerini ileri sürerek, davalıların müdahalelerinin men'i ile 19.068,00 TL işgal tazminatı ve 557,00 TL ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili ile bir kısım davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu taşınmazın malikinin maliye hazinesi olduğu, bulunduğu binanın ruhsatsız ve kaçak inşaat durumunda olduğu, imar yasalarına aykırı ve ruhsatsız inşa edilen binalar nedeniyle ecrimisil talep edilemeyeceği ve davaya konu taşınmazın haksız işgal altında olduğunun kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı kooperatifin inşa ettiği binalardan davalı ortaklarına teslim ettiği bağımsız bölümlerin bulunduğu binanın sığınak bölümünün, davacı kooperatifçe konut haline getirilmesi sonrasında davalılarca kiraya verilerek gelir elde edildiği ve davacı kooperatife bu gelirin verilmediği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, imar yasasına aykırı imal edilen bina nedeniyle ecrimisil istenemeyeceği ve davaya konu mahallin haksiz işgal altında olduğunun ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Ruhsatsız ve imar yasasına aykırı da olsa, davacının imal ettiği sığınak nedeniyle davalılar bir gelir elde etmiş ise, elde edilen gelirin sebepsiz zenginleşme kurallarına göre istenebileceği kuşkusuz olup, mahalli mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde değildir.

Mahkemece, imar yasasına aykırı imal edilen bina nedeniyle ecrimisil istenemeyeceği ve davaya konu mahallin haksiz işgal altında olduğunun ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Ruhsatsız ve imar yasasına aykırı da olsa, davacının imal ettiği sığınak nedeniyle davalılar bir gelir elde etmiş ise, elde edilen gelirin sebepsiz zenginleşme kurallarına göre istenebileceği kuşkusuz olup, mahalli mahkemenin bu yöne ilişkin gerekçesi yerinde değildir.

Öte yandan, davanın diğer bir red gerekçesi davanın kanıtlanamadığı yönündedir. Oysa; mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ise hüküm vermeye yeterli değildir. Yapılması gereken iş; tanıkların yeniden dinlenerek, dava konusu yerin kiraya verilip verilmediği, kiraya verilmiş ise, kimin tarafından verildiği ve gelir elde edilip edilmediği hususlarının yeniden sorulması; elde edilen gelirin davalıların ikamet ettiği bloğun işletme defterinde yer alıp almadığı hususu davacı ve davalıların işletme defteri de inceleme yaptırılarak, uzman bilirkişiler aracılığı ile incelettirilmesi; davacı vekilinin keşide ettiği ihtarlar ve bu ihtarlara verilen cevaplarıda birlikte değerlendirilmesidir.

Mahkemece, yukarıda anılan hususlar üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 19.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2014/2311, Karar No: 2014/8154, Tarih: 15.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2311 E.  ,  2014/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/12/2013

Numarası : 2013/296-2013/752

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Ç.. R.. ile dava dışı T.. Temizlik Ltd. Şirketi arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca davalı Üniversite'ye ait Tıp Fakültesi Hastanesinde çalıştığını, iş müfettişliğince davalıya bağlı Balcalı Hastanesi işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin itiraz edilmemesi nedeni ile kesinleştiğini, bu hali ile davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kamu kurum ve kuruluşlarına İş Kanunu hükümlerine göre çalıştırılmak üzere sürekli veya geçici işçi alınmasına ilişkin usul ve esasların 01.09.2009 tarihinde yürürlüğe giren Kamu Kurum ve Kuruluşlarına İşçi Alınmasında Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiğini, davacının bu yönetmelikte belirtilen şartlara uygun olarak kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen İlave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun 01.03.2008-31.12.2010, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki hizmet alımı sözleşmelerine ilişkin olduğunu, muvazaa raporunun sözleşmelerin bitim tarihi itibari ile hukuken bir geçerliliği kalmadığını, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Dosya içinde bulunan 07/08/2009 tarih ve 61 MO sayılı İş müfettişi raporuna göre Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi'nde 993 memur ve 562 akademik personel çalıştığı, kamu işçişi çalıştırılmadığı, T.. T..Tur Tah. Tic. Ltd. Şti ile 01/01/2008-31/12/2010 tarih aralığını kapsayan sözleşme ile 1000 işçi ile Balcalı Hastanesi ve tamamlayıcı unsurlarının ve çevresinin temizliği, hijyene ait materyallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi, hasta evrakının kayıt altına alınması, çamaşırhanede çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin yerine getirilmesi işinin verildiği, bu ihale kapsamında çalıştırılan işçilerin sağlıkla ilgili işlerde çalıştırılmadığı, yasaya uygun olmayan çalıştırma olmadığı, T.. Turz. T.. Gıda ve Taş. A.Ş'ye 150 işçi ile malzemesiz yemek hazırlama ve dağıtım işinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, T.. Turizm T.. Gıda ve Taş. A.Ş.'ye 200 işçi ile 01/01/2009-31/12/2010 arasında yapılmak üzere Balcalı Hastanesi Biomedikal Aletlerin Bakım ve Temizliği Hizmetlerinin verildiği, sözleşme hükümlerine uyulduğu, sağlıkla ilgili birimlerde biomedikal aygıtların bakım ve temizlik işlerinin yapıldığı, 4857 sayılı Yasanın 3/2, Yönetmeliğin 12 ve 13.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 29/06/2006 tarihinde tespit edilen muvazaa raporunun taraflara tebliğ edilmiş olmasına rağmen gereğinin yapılmadığı, asıl işverenlikçe yapılan temizlik işleri sözleşmesine malzemeli temizliğe ek olarak hasta ve hastaya ait metaryallerin taşınması, hastaların ve hasta yakınlarının yönlendirilmesi ve hasta evraklarının kayıt altına alınması hizmetleri ile çamaşırhanedeki çamaşır yıkama, sıkma, kurutma, ütüleme ve benzeri hizmetlerin de yapılacağı şeklinde kapsamın genişletildiği, davalı işyerinde çalışan 1000 işçiden sadece 300 tanesinin temizlik işinde çalıştığı, geri kalan 700 işçinin hastanede asıl işverenin yapması gereken sağlıkla ilgili işleri, işe giriş tarihlerinden itibaren yapmış oldukları anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın dayandığı, davalının itiraz etmediği için kesinleşen ve mahkemenin de gerekçesinde dayandığı sözü edilen bu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkin olup, fiilen temizlik işi yapan temizlik işçileri bakımından hizmet alım sözleşmesi ve asıl-alt işveren ilişkisi muvazaalı değildir. Zira davalı Üniversite asıl işe yardımcı iş niteliğindeki temizlik işini hizmet alım sözleşmeleri ile satın alabilir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda dava dilekçesinde davacının temizlik elemanı olarak çalıştığı belirtilmiş ve bu durum bu beyanla davacının da kabulünde olup dinlenen davacı tanıkları da davacının çalışırken temizlik elemanı olarak çalıştığını beyan etmişlerdir.

Davacının temizlik işleri haricinde başka teknik işlerde veya sağlık işlerinde çalıştırıldığı davacı tarafça iddia ve ispat edilmemiştir.

Davalı işverence temizlik işleri için işe alınan davacı yine temizlik işlerinde çalıştırıldığından davacı yönünden muvazaası söz konusu değildir. Davacı tarafça delil olarak sunulan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu davalı işyerinde çalışan tüm işçilerin tek tek çalışma şartları ve görevleri yönünden değildir. Temizlik elemanı adı altında alınan yüzlerce işçiden bir çoğu temizlik hariç teknik ve sağlık işlerinde çalıştırılsalar ve bunlar açısından muvazaanın kabulü söz konusu ise de davacı gibi temizlik için alınıp da temizlik işleri yaptırılanlar için muvazaadan bahsedilemez, zira davacı ihale ve iş akdine uygun çalıştırılmıştır. Bu nedenle dosya kapsamına göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının davalı üniversitenin işçisi sayılması mümkün olmadığından ve bu durumda davacının kamu işçisi sayılması mümkün olmadığından 6772 sayılı kanunla kamu kurumu iş yerlerinde çalışan kamu kurumu işçilerine verilen ilave tediye ücreti alacağı talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 15.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, dosya içindeki muvazaa tespitine ilişkin iş müfettişi raporuna ve 22.Hukuk Dairesi'nin bir temizlik işçisinin açtığı davada mahkemece davanın kabulüne dair verdiği kararı onayan 10.09.2012 tarihi ve 2012/14679 esas 2012/17614 Karar sayılı kararının da bu yönde emsal niteliğinde olmasına göre davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 15.04.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/4965, Karar No: 2014/17342, Tarih: 09.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4965 E.  ,  2014/17342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Düşme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların ellerinde bulundurduğu tarihi eserleri satmaya çalıştığı sırada kolluk görevlileri tarafından yakalanmaları üzerine, sanık ...'in evinde yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanmazken, sanık ...'ın evinde, 2863 sayılı Kanun kapsamında Roma dönemine ait 2 adet pişmiş toprak ağırşak, Roma dönemine ait bir adet kurşun ağırşak, Roma dönemine ait 2 adet göz yaşı şişesi, 1 adet Roma dönemine ait kireç taşı tabak parçası ve 1 adet Roma dönemine ait pişmiş toprak Oinokhoe ağzının ele geçirildiği, tespit edilen suç tarihi ile karar tarihi arasında, lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin, zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, kamu davasının düşmesine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5989, Karar No: 2024/8143, Tarih: 26.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/5989 E.  ,  2024/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/831 E. 2021/1848 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat hükümleri kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarih, 2018/142 Esas, 2020/277 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

2. Hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarih, 2021/831 Esas, 2021/1848 Karar sayılı kararı ile beraat hükümleri kaldırılarak sanıkların, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 29.07.2022 tarih, 2021/144085 nolu esastan ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; erteleme kararının yasaya aykırı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

Sanıklar müdafinin temyiz isteği; sanıkların çalışma yaptığı yerin koruma alanında kalmadığına, ilan ve tebliğ şartının oluşmadığına, sanıkların suç kastı olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanıkların Antalya ili Elmalı ilçesi Kışla Mahallesindeki Antik Likya yolunun 50 metrelik kısmında kepçe ile yol çalışması yaparak tahrip ettikleri, bu tahribatında Parmak Baba olarak bilinen mezara yol açmak amacıyla yapıldığı nedenle sanıkların 2863 Sayılı Yasanın 65/1 ve TCK 53 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, sanık ..., mazot karşılığında diğer sanık ...'ın ricası üzerine yolu kepçe ile düzelttiğini söylediği, sanık ...'ten Parmak Baba mezarına giden yolun sel nedeniyle kapandığını, bu nedenle yolda kepçe ile çalışma yaptırdığını, antik yola zarar vermediğini söylediğini, sanıkların beyanına göre o bölgede yağış olması nedeniyle suça konu yolun zarar gördüğünün iddia edildiği, mahkeme tarafından Kaymakamlık, DSİ, Tarım ve Orman İl Müdürlüğü, Meteoroloji İl Müdürlüğünden ve Belediyeden sel nedeniyle o yolda bir zarar olup olmadığının sorulduğu, tüm kurumlardan gelen cevabi yazıda sel nedeniyle herhangi bir zarar ve ihbar olmadığı şeklinde cevap verildiği, mahkeme tarafından yapılan keşif sonucu Arkeolog Bilirkişi raporuna göre suça konu yolun 50 metrelik kısmında tahribat olduğu, taşların sökülerek yolun tahrip edildiğinin belirtildiği, resimlerle gösterildiği ve bu yerin 2863 Sayılı Yasanın 9. maddesi kapsamında izinsiz fiziki müdahale kapsamında kaldığı şeklinde rapor verildiği, Fen Bilirkişisinin raporuna göre bu yerin 1425 parselde kaldığı, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nün 18/11/2014 tarih ve 3174 Sayılı kararı ile ve Elmalı Tapu Müdürlüğü'nün 04/05/2015 tarih - 2809 yevmiye no ile taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edildiği, koruma alanı sınırı içerisinde kaldığı şeklinde rapor verildiği, sanıkların beyanı üzerine mahkeme tarafından savunma tanıklarının dinlendiği ve tanıkların ortak beyanlarına göre suça konu yerde sel olup dere taştığı için yolun bozulduğu, sanıkların yapmadığı şeklinde beyanda bulundukları, İlk derece mahkemesi tarafından tanıkların bu beyanı ile suça konu Kışla Mahallesinde ilan yapılmadığı nedenle beraat kararı verildiği, bu kararın katılan vekili tarafından istinaf edilerek dairemize gönderildiği ve duruşma açıldığı, Dairece sanıkların savunmalarının alındığı ve önceki beyanları ile benzer mahiyette savunma yaptıklarının anlaşıldığı, her ne kadar ilk derece mahkemesi tarafından belirtilen gerekçelerle beraat kararı verilmiş ise de, suça konu yerin Antik Likya yolu olduğu, bu yolun Fen Bilirkişisi raporuna göre 1425 parsel içerisinde kaldığı, tapu kaydının beyanlar hanesinde "Korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır