muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12583, Karar No: 2014/7070, Tarih: 05.05.2014

Davaya konu olayda; olayın gelişimi, olay tarihi ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17864, Karar No: 2018/2568, Tarih: 08.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17864 E.  ,  2018/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya kredi kartı başvurusunda bulunduğunu, banka tarafından çıkarılan kredi kartının kurye aracılığı ile müvekkilinin iş adresinde tanımadığı bir şahsa teslim edildiğini, kredi kartının müvekkilinin eline hiç geçmediği halde 13.01.2015 tarihinde saat 22:13’de .... .... isimli bir işletmeden 3.700 TL’lik şifresiz işlem gerçekleştirildiğini, gerekli özen ve güvenlik sorumluluğunu yerine getirmeyen tek seferde şifresiz kart limiti kadar işlem yapılmasını şüpheli görmeyen davalı bankanın müvekkilinden tahsil ettiği 3.700 TL'nin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 15/01/2015 tarihinde yaptığı kayıp, çalıntı başvurusu üzerine kartın aynı anda kullanıma kapatıldığını, kredi kartının Kurye Net aracılığıyla kimlik kontrolü yapılarak bizzat davacıya teslim edildiğini, davacının şayet kartını çaldırmış ise bu husustaki ihmalin tamamen kendisine ait olduğunu, müvekkili bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının kredi kartı ürün bilgi formunu imzaladığını ve bu formu imzalayarak Kredi Kartları Üyelik Sözleşmesinin ayrılmaz bir parçası olduğunu kabul ettiğini belirterek reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı bankaca çıkarılan kredi kartının davacıya tesliminin gerçekleştirilemediği, kartın zilyetliğinin davacıya geçmediği, davacının bilgisi dışında kartın şifresiz işleme konu edildiği, 3.700 TL’lik harcamanın davalı tarafından ihtirazi kayıtla ödendiği ancak davacının bu harcamadan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2021/4360, Karar No: 2022/2873, Tarih: 07.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4360 E.  ,  2022/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına dair verilen karara, Mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, süresi içinde müdahil davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Davacı ... kişiliği vekili dava dilekçesinde özetle; Sivas Merkez Kabasakal köyü hüyük mevkiisinde hüyük tepesi adı ile maruf içinden su çıkan 107 ada 113 parsel sayılı taşınmazı davalı tarafından 3 yıl önce kadastro çalışmaları sırasında yan taraftaki kendi tarlasına kattığını, çekişmeli taşınmazın bir kısmının tapusunun iptali ile köy adına tescilini talep ve dava etmiştir.

2. Yargılama sırasında Hazine müdahil olarak davaya katılmıştır

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu yerin 28/06/1978 tarihinde Hacı Mehmet Aldemir'den satın alındığını bu tarihten beri nizasız fasılasız davalı tarafından kullanıldığını, tasarruf edildiğini, kadastro tespiti sırasında mahalli bilirkişi beyanları doğrultusunda tespit yapıldığını, mülkiyet hakkının kendisine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Toplanan ve birbirini doğrulayan tüm bu deliller yapılan yargılama ve tüm bu dosya kapsamından, kadastro çalışmaları sırasında 113 parsel numarası ile davalı adına tespit görüp kesinleşen tespitlere davalı adına tapuya tescil edilen taşınmazın keşifte dinlenen kadastro teknisyeni bilirkişilerin düzenlediği rapor ve ek rapor ekindeki krokide 113/A ve 113/C ile gösterilen kısımların davalı tarafından kadastro tespit tarihinden geriye doğru haricen satın alma ve eklemeli zilyetlik ile 20 yıldan fazla süre, nizasız fasılasız tarla olarak ekip biçmek sureti ile tasarruf edilip kazandırıcı zaman aşımı ile mülkiyet hakkının kazanıldığı, bu kısımların davalı adına ayrı parseller olarak tesciline, 113/B ile gösterilen 1569,25 metrekare yüzölçümündeki kısımın ise mülkiyet hakkının bulunması ve bu yerin mülkiyet hakkının kazanılması hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle hüyük yeri niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, asli müdahil vekili ile davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

V. YARGITAY BOZMA İLAMI

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, asli müdahil vekili ile davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

V. YARGITAY BOZMA İLAMI

8. Hukuk Dairesinin 10.02.2014 tarihli ve 2013/3474 E., 2014/2025 K. sayılı bozma ilamında; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'na ait herhangi bir tespit, harita ve kroki ve bununla ilgili bir kararın bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa Koruma Kurulu Kararı ve dayanağı haritanın merciinden getirtilmesi, yoksa işin uzmanı arkeolog bir bilirkişi ile söz konusu taşınmazın içerisindeki höyük ve tarihi mezarlar ile koruma alanlarının saptanması, ayrıca, taşınmazın içerisinden doğal olarak çıkan ve kadimden beri köy halkı tarafından kullanıldığı iddia edilen su kaynağıyla ilgili olarak işin uzmanı bilirkişide refakate alınarak mahallinde keşif yapılması, tarafların varsa tanıklarının keşif mahallinde yöntemine uygun olarak çağrılarak dinlenmesi, ayrıca, Kaymakamlık aracılığıyla komşu köylerden belirlenecek en az üç mahalli bilirkişinin keşif sırasında hazır edilerek bu yerde kadim ve doğal su kaynağının bulunup bulunmadığının ve kullanım biçiminin belirlenmesi, tüm bu bilgi ve belirlemelerin keşfi izlemeye infazı sağlamaya elverişli tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz teknik bilirkişiyle düzenlettirilecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması hususlarına değinilmiştir.

VI. BOZMAYA UYULARAK VERİLEN KARAR

Mahkemenin 21/01/2019 tarihli ve 2014/245 E., 2019/29 K. sayılı kararıyla, Fen bilirkişisinin 17/10/2018 tarihli raporu ekindeki krokide gösterilen kısımlarla ilgili açılan iş bu davanın Kabasakal Köyü köy tüzel kişiliği tarafından ikame edildiği, köy tüzel kişiliğinin kendi adına tescil talebinde bulunamayacağı, tescil talebinin ancak Hazine tarafından ileri sürülebileceği gerekçesiyle, Kabasakal Köyü köy tüzel kişiliği tarafından açılan davanın reddine, asli müdahil Hazinenin davasının kabülü ile 113 B ve 113 C harfiyle gösterilen kısımların Hazine adına tesciline, 113 A olarak gösterilen kısmın ise zilyetlik koşulları oluştuğundan davalı adına tesciline dair karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile Asli müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri

2.1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle,davalılarının murisi dava konusu edilen yeri 26/06/1978 tarihli ... senetle satın aldığını, senedin sınırları uygulandığında taşınmazın tamamına uyduğu, dava konusu yerde hüyükün mevcut olmadığını, Gayrimenkul içerisinde tarihi eser niteliğinde bir yer olduğunu bilmediğini,gayrimenkuldeki kaynak ...'ya ait olup onun izin vermesiyle köylülerce kullanıldığını öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Temyiz nedenleri

2.1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle,davalılarının murisi dava konusu edilen yeri 26/06/1978 tarihli ... senetle satın aldığını, senedin sınırları uygulandığında taşınmazın tamamına uyduğu, dava konusu yerde hüyükün mevcut olmadığını, Gayrimenkul içerisinde tarihi eser niteliğinde bir yer olduğunu bilmediğini,gayrimenkuldeki kaynak ...'ya ait olup onun izin vermesiyle köylülerce kullanıldığını öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.2. Asli Müdahil vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava konusu yer içerisinde kalan ve fazla yüksek olmayan höyükte mimari kalıntılara ait olması muhtemel iri taş blokları ile Roma ve Ortaçağ dönemlerine ait olması muhtemel çanak çömlek parçalarının bulunduğu,raporun Sonuç kısmında ise dava konusu 107 ada 113 parsel nolu alanın, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Sivas Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından 25.02.2015 tarihli ve 1963 karar no ile 1. Derece Arkeolojik Sit Alanı olarak belirlenen Ova Höyüğü'nün yer aldığı parsellerden biri olduğu 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu 6. maddesi d bendinde belirtilen höyük tanımına uyduğu için korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları vasfına haiz olan yerlerden olduğunun belirtildiği, mahalli bilirkişi beyanlarında da belirtildiği üzere fen raporu 113 A olarak gösterilen kısmın davalı lehine tapuya kayıt ve tescil edilmesi hukuk ve yasaya aykırı düştüğü, krokide 113 A ile gösterilen kısımda davalıların herhangi bir zilyetliği bulunmamakta olup zilyetlik şartları oluşmadığını öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dilekçesindeki açıklamalar ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi “ Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.2. 2863 sayılı Kanun’un 11. maddesinde “ Taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının malikleri bu varlıkların bakım ve onarımlarını Kültür ve Turizm Bakanlığının bu Kanun uyarınca bakım ve onarım hususunda vereceği emir ve talimata uygun olarak yerine getirdikleri sürece, bu Kanunun bu konuda maliklere tanıdığı hak ve muafiyetlerden yararlanırlar. (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.) An ca k , kültür ve tabiat varlıklarını koruma bölge kurullarınca birinci gru p olarak tescil ve ilan edilen kültür varlık larının bulunduğu taşınmazlar ile birinci ve ikinci derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazlar zilyetlik yo luyla iktisap edilemez

3.3. Değerlendirme

3.3. Değerlendirme

3.3.1. 113/A ile gösterilen bölüm yönünden yapılan temyiz itirazlarının reddine,

3.3.2. 113/B ile gösterilen bölüm yönünden yapılan temyiz itirazlarına gelince, çekişmeli taşınmaz bölümü içerisinde 1. dereceden Arkeolojik sit alanı bulunduğu, kültür varlıkları müdürlüğü tarafından gönderilen krokinin fen bilirkişi raporunda uygulanmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca “Höyük” olarak belirtilen kültür varlığının taşınmazın ne kadarını kapsadığı kültür varlığı müdürlüğünün krokisi ve Fen Raporu ile çakıştırılmak suretiyle belirlenmeli, sınırlarının ne şekilde oluştuğu belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

3.3.3. 113/C ile gösterilen bölüm yönünden yapılan temyiz itirazlarına gelince ise, taşınmaz içerisinde bulunan su kaynağının genel su niteliğinde bulunmadığı, davalının zilyetliğini kaldıran bir hususunda bulunmadığı nazara alındığında davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

VIII. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3.3.2 ve 3.3.3. bentlerde açıklanan nedenlerden ötürü (6100 Sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 Sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7373, Karar No: 2014/2997, Tarih: 10.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7373 E.  ,  2014/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/410232

Mahkemesi : Sincan 3.Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06/10/2011

Numarası : 2011/479- 2011/842

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen olayda yaralanan ve sanık hakkında şikayetçi olmadığını bildiren Y.. E..'ın vücudunda meydana gelen yaralanmanın kemik kırığı niteliğinde olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, taksirli suçtan mahkum olması dikkate alınarak TCK'nın 61/g maddesinde düzenlenen "amaç ve saik" kıstasına dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10330, Karar No: 2013/6466, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10330 E.  ,  2013/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm geliri ve cenaze gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir.

1479 sayılı Kanunun 63. maddesinde, üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapacağı, ancak, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere ve diğer sorumlulara rücu edeceği belirtilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır. Davaya konu somut olayın, dava dışı ... ın arazisinde bulunan kavak ağaçlarının kesimi için sigortalı ile birlikte diğer davalılarla anlaştıktan sonra ağaçları keserken sigortalının ağaca bağlanan iple, kesildikten sonra düşeceği yere kontrollü düşmesi için müdahalesi sırasında yanlış müdahale nedeniyle ağacın iple tutan sigortalının üzerine düşmesi sonucu vefatı şeklinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de;verilen kararın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu verildiği anlaşılmaktadır. Zira Mahkemece vefat eden sigortalının ve diğer davalılar ile birlikte dava dışı ... ’ın şahsi dosyası getirtilmemiş, sigortalının ve diğer davalıların kendi adlarına veya dava dışı ...’nın yanında çalışıp çalışmadıkları hususu araştırılmamış, alanında ve iş güvenliği hususunda uzman bilirkişileren olaya uygun kusur raporu alınmamış ve dava dışı ...’ya karşı açılmış bir dava olup olmadığı araştırılmamış ve açılmış ise birleştirilmesi gereği üzerinde durulmadan karar verilmiştir. Mahkemece yapılan açıklamalar çerçevesinde dava dışı Mustafa’nın ve diğer işçilerin kurumdaki dosyaları getirtildikten sonra, kendi nam ve hesabına mı yoksa dava dışı ... adına mı iş yapıldığı araştırılarak ve kesinleşen Ceza Mahkemesi kararındaki maddi olguların bağlayıcı olduğu hatırda tutularak, yeniden bilirkişi kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatı ile davalılar ... ve ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÜÇ.
Yargıtay — Esas No: 2011/2148, Karar No: 2011/9211, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/2148 E.  ,  2011/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,davaya konu taşınmazları davalıdan kiralayarak teslim aldığını,bu taşınmazların ekimi için gerekli olan zirai ekipmanı almak için kredi kullandığını,ancak davalının taşınmazı 21.08.2007 tarihinde 3. kişiye kiralamak suretiyle kendisinin ekim yapmasına engel olduğunu,bu nedenle almış olduğu kredi borçlarını ödeyemediğini,maddi kaybının olduğunu,ayrıca itibarının sarsıldığını belirterek şimdilik 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı,davacı ile imzalanan kira sözleşmesinin davacıya verilen vekalet görevinin kötüye kullanılarak kendisinin borçlandırılması nedeniyle sona erdirilerek dava dışı kişi ile kira sözleşmesi yapıldığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece manevi tazminat talebinin reddine,maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kiracı olarak kira süresince taşınmazı kullanamaması nedeniyle doğan zararının kiralayan davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı savunmasında davacının

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, kiracı olarak kira süresince taşınmazı kullanamaması nedeniyle doğan zararının kiralayan davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı savunmasında davacının

Aralarındaki vekalet ilişkisini kötüye kullanması nedeniyle kira sözleşmesinin feshedildiğini savunmuş olup,mahkemeninde kabulünde olduğu üzere vekalet ilişkisindeki olguların kira sözleşmesinin feshine gerekçe olamayacağı ve davalı kiralayanın kira akdini feshinin haklı bir sebebe dayanmadığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında davaya konu taşınmazlara ilişkin 05.07.2006 başlangıç tarihli 4 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığı,taşınmazların davacı kiracının kullanımında iken davalı kiralayan tarafından kira süresi bitmeden 21.08.2007 tarihinde 3. bir kişiye kira sözleşmesi yapılarak aynı tarihte devredildiği anlaşılmış olup bu husus taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Kural olarak kiralayan BK'nun 249. ncu maddesi geregince,kiralananı akıtten maksut olarak kullanmaya salih bir halde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti zarfında bu halde bulundurmak zorunda olup, mecur kiralama amacına uygun olarak kiracıdan kaynaklanmayan nedenlerle tasarruf edilemiyorsa bundan doğan zarardan davalı kiralayan sorumludur. Ancak kiracının da kira sözleşmesinin feshi nedeniyle aynı nitelikte bir başka taşınmazı kiralamak için gayret göstermesi, kiralayanın zararının artmasına neden olmaması gereklidir. Bu itibarla sözleşme süresinden önce kiralayan tarafından sözleşmesinin feshi halinde BK.nun 98.maddesi dalaletiyle aynı kanunun 44.maddesi gereğince aynı nitelikte bir taşınmazı yeniden aynı şartlarla kiralayabileceği tarihe kadar olan kiracı zararından kiralayanın sorumlu olduğunun kabulü gerekir.Öyle olunca,mahkemece taşınmazın davalı tarafça 3. kişiyle yapılan kira sözleşmesi kapsamında teslim edildiği 21.08.2007 tarihinden itibaren sözleşmeye konu taşınmazla aynı nitelikteki bir taşınmazı ,aynı şartlar ve aynı kira bedeli üzerinden ne kadar sürede yeniden kiralayabileceği, konusunda uzman kişilerden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığı ile keşfen tespit edilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davalının tüm kira süresine ilişkin zarar bedellerinin tamamından sorumluluğunu doğuracak şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.